IOANNIS STOBAEI ANTHOLOGIVM RECENSVERVNT CVRTIVS WACHSMVTH zr OTTO HENSE VOLVMEN TERTIVM ANTHOLOGII LIBRVM TERTIVM AB OTTONE HENSE EDITVM CONTINENS BEROLINI APVD WEIDMANNOS MDCCCXCIV IOANNIS STOBAEI ANTHOLOGII LIBRI DVO POSTERIORES RECENSVIT OTTO HENSE VOLVMEN I BEROLINI APVD WEIDMANNOS MDCCCXCIV FRANCISCO- BVECHELER PIETATIS- ERGO PROLEGOMENA Stobaeani operis volumen tertium, in quo diu haesimus, priusquam manibus emittam, pauca praefari in animo est quae ad librum commode utendum necessaria sunt. plura ne nunc disseram, tam ea me monent quae restant superanda quam quae olim superavimus. nam ut graviores aliquot quae- stiones, velut quae ad fontes ab loanne adhibitos pertinent, ad Jiquidum perduci non possunt priusquam pari cura instruc- tus etiam quartus operis Dber prostabit, sic si quid olim pro- fecimus in crisi Stobaeana illustranda commentationibus museo Rhenano potissimum insertis, id nunc ubi tertius liber praesto est, eo magis utile fore legentibus speraverim. quod enim sciri maxime interest, duarum codicum familiarum, quas ipsi discrevimus, utra potior habenda sit quantique in sua quisque familia libri aestimandi sint, id ut commodius quam anthac pauloque rectius demonstrari possit, ipso fit ordinis eclogarum et delectus miro illo inter codices dissensu et consensu, cuius luculentiora exempla olim proposuimus. sed id infra patescet. nunc ipsos libros, quibus usus sum, breviter describam. ac prioris classis est Vindobonensis liber (S), quem ego oculis perlustravi mense Novembri anni 1875. totum dein librum summa cum cura in meum usum contulit Segofredus Mekler a. 1880 et 81. est autem codex philos. et philol. gr. LXVI (sec. Lambec. philos. LXXXDI), olim Sambuci, saeculi XI ineuntis, continens nunc folia membranea 196, sed ut quin- que prima et sexagesimum alterum usque ad septimum et sexagesimum sint papyracea scriptaque a manu recenli. ve- tusta manus incipit a f. 6" intra septimum demum tertii libri ΤΗ PROLEGOMENA caput ab eclogae 75 verbis his ὁρώ Ó' ἔγωγε p. 338, 11 Π. (cf. quae adnotavi p. 3, 2). recens autem manus quae magnum ab initio codicis defectum aliquatenus resarcire studuit, ex Trinca- velliani generis libro quodam eclogas priorum capitum haud ita paucas supplevit, quarum prima est Ill 1, 140 Η. neque igitur usus sum eius lectionibus (S rec.) nisi ubi discordant cum editione Trincavellii, de qua infra agam. numeris autem si fides est, quibus quaternionum initia signavit manus recentior, ante folium 6* olim exstabant quattuor et viginti. nam in f. 6* legitur signum ὃ, cui conveniunt reliqui quaternionum indiculi, quos subicio f. 14 e, 22 c, 30 6, 38 η, 46 9, 54 ι, 62 (papyr.) τα, 68 (sic) LB, 16 Ly, 84 10, 92 ce, 100 ic, 108 1C, 116 «5, 124 19, 132 x, 140 κα, 148 x9, 158 (sic) xy, 166 xà, 174 ze, 182 «c, 190 κζ. ternionem igitur (f. 62—67) et quinionem (148—157) si pro duobus accipias quaternionibus, viginti tres habentur quater- niones. quibus si addideris septem quae a f. 190 in calce libri exstant folia vigintique quattuor illa quae nunc desunt in principio, ea certe aetate, qua quaternionum numeri adscripti sunt, complexus erit liber folia ducenta quindecim. ceterum viginti quattuor illa quae a principio ablata sunt non uno eodemque tempore perisse docet antiquior folii nunc sexti. qui superstes est numerus 21, cui convenienter folium nunc cente- simum nonagesimum insignitur numero 211. permemorabile est autem, quod S isque solus servavit quarti libri titulum numerumque in f. 547, quo de monui p. 1. quod autem hac ipsa inscriptione probabile fit, descriptum esse ὃ ex codice, qui praeter tertium quartumque operis librum continuerit etiam duos priores, id constabilitur testimoniis aliis quibus archetypi imaginem aliquatenus instaurare possis. ac capitum quidem computatio in codice primitüvo ita facta erat, ut numeri non ad libros singulos sed ad totum anthologium pertinerent, eadem scilicet percensendi ratione qua legitur apud Photium τῶν δὲ τεσσάρων βιβλίων ση (i. κεφάλαια). hunc enim computandi modum ex vetustiore libro, prout utile visum est, non consíanter tamen retinuit librarius Vindobonensis. in superiore igitur margine aliquot foliorum, quorum parte PROLEGOMENA IX aliqua (ut primus observavit ipso codice inspecto Theodorus Gottlieb, Vindobonensis) novum caput inciperet, a prima manu picti sunt. numeri ternis aliquotiens lineolis supra numerum et infra additis. unius numeri incuria bibliopegae maximam quidem partem resecti levidense tamen vestigium remansit 1n folio 387, isque olim fuerit ρλα spectans ad ον. ο. 25. sed exstant incolumes haud pauci, quos capite "florilegii! quo per- tinent addito subicio: f. 24 ϱΧγ (c. 17) f. 36* ox (c. 22) [. 377 gx9 (c. 283) f. 94" ou4 (c. 43) f. 68" o» (c. 44) f. 108* ϱρξε (c. 59) f. 131* ϱοβ (ο. Το) f. 140* ροὸ (ο. 83) [. 157* oz (c. 95) f. 179" oc P (ο. 109) f. 1507 06 4 (c. 110) f. 191* σα (c. 121). locupletes profecto sunt hi testes minime- que hoc loco neglegendi, cum praesertim nuperrime demum eorum notitiam ipse nanctus sim. et in quinque prioribus quidem numeris planus plenusque cum Photiano libro est con- sensus. velut tertii libri capiti decimo septimo addantur centum sex capita primi libri secundique, et clarum est quomodo illud fuerit totius operis eaput gxy. ut vero et hoc patefiat singulis numeris Vindobonensibus complures haud raro nostro- rum codicum inscriptiones comprehendi plane eadem ratione atque 1n indice capitum Photiano, aliquam huius indicis partem transcribo adiectis numeris in S servatis. ϱξε Περὶ ναυτιλίας (flor. c. 59) llegi τεχνῶν (c. 60. 61) Περὶ δεστοτῶν καὶ δούλων (c. 62) Περὶ “4φροδίτης πανδήµου καὶ περὶ ἔρωτος τῶν κατὰ τὸ σώμα ἡδονῶν (c. 63. 64) Περὶ κάλλους (c. 65. 66) Περὶ γάμου καὶ va ἑξῆς τοῦ κεφαλαίου τούτου (ο. 67—'18 Γαμικἀ ππαραγγέλματα (c. 74) καὶ ροβ Περὶ πιαίδων καὶ τὰ ἑξῆς τοῦ κεφαλαίου τούτου (ο. 75—'18) καὶ Ὅτι χρὴ τοὺς γονεῖς vig καθηκούσης τιμῆς κατ- αξιοῦσόαι τταρὰ τῶν τέκνων (c. 19) £00 Ὁποίους χρὴ εἶναι τοὺς πατέρας τιερὶ τὰ τέχχα (c. 83) X PROLEGOMENA Οτι κάλλιστον 1; φιλαδελφία καὶ ἡ περὶ τοὺς συγ- γεγεῖς ὃδιαθεσις (ο. 84) Οἰκονομικός (c. 85) Περὶ εὐγενείας xol τὰ ἑξῆς τοῦ κεφαλαίου τούτου (ο. 86—89) Ηερὶ δυσγενείας (c. 90) Περὶ /ιλούτου καὶ τὰ ἑξῆς τοῦ κεφαλαίου τούτου (ο. 91—94) ovt Περὶ πενίας (ο. 95. 96) Σύὐγκρισις πενίας καὶ πλούτου (c. 97) Ὅτι ὃ βίος βραχὺς καὶ φροντίδων ἀνάμεστος (ο. 98) Περὶ λύπης ὅτι λίαν µοχθηρά (c. 99) Περὶ νόσου καὶ ἰάσεως (ο. 100) Περὶ ὀγιείας καὶ διαµονῆς αὐτῆς (c. 101) Ηερὶ ἰατρῶν (c. 102) Περὶ εὐδαιμονίας (ο. 109) Περὶ κακοδαιµονίας (c. 104) Ὅτι ἀβέβαιος v) τῶν ἀνθρώπων εὐπραξία (c. 105) Περὶ τῶν παρ) ἀξίαν εὐτυχούντων (c. 106) Περὶ τῶν zog ἀξίαν δυστυχούντων (c. 107) Ὅτι δεῖ γεγναίως φέρειν τὰ προσπίπτοντα (c. 108) oQGI Ort δεῖ τὰς εὐτυχίας προφαίνειν, τὰς δὲ ἀτυχίας κρύπτειν (c. 109) ρϱᾳ«4 Περὶ ἐλπίδος (c. 110). tanta igitur apparet in computandis capitibus congruentia, ut sit nihil certius quam uti nobis licere numeris Vindobonensibus ad solvendam illam difficultatem, qua quarti libri capitum in- dex Photianus impeditus est. sed ut via ac ratione proce- damus, proficiscendum erit a parte extrema. atque caput florilegii 109 Ὅτι δεῖ τὰς εὐτυχίας xré. signatur per oc[, caput 110 per oq.7, proximus autem qui superest numerus σα spectat ad c. 121 Σύγχρισις ζωῖς xoi Φανάτου. mani- festum est igitur eadem fere ratione in Vindobonensis arche- typo erratum esse atque in codice Photiano. nam numeri stare non poterunt, nisi sumetur unum titulum praetermissum esse. revera autem omittitur et in S et Tr. p. 571 (cf. mus. PROLEGOMENA XI Rhen. XXXIX p. 367) inscriptio 113 Ὅτι οἱ ἀτυχοῦντες χρί- ζουσι τῶν συμπασχόντων, ut in antiquo libro sic capita sese excepisse numeris eluceat oGI' Ὅτι δεῖ τὰς εὐτυχίας προφαίνειν κτὲ. (c. 109) ρᾳά Περι ἐλπίδος (ο. 110) Περὶ τῶν παρ ἐλπίδα (c. 111) Ὅτι οὗ χρὴ ἐπιχαίρειν τοῖς ἀτυχοῦσιν (ο. 112) "Ort ῥᾷον ἄλλον παραινεῖν v) αὐτόν (c. 114) Περὶ γήρως xoi τὰ ἑξῆς τοῦ κεφαλαίου τούτου (c. 115 —117) Ηερὶ Javavov (c. 118) Περὶ ζωῆς (c. 119. 120) σα Σύγκρισις ζωῆς καὶ Φανάτου (c. 121). iterum igitur antiquum illum librum cum Photiano titulorum conspectu concordare vides, nisi quod in hoc non ille titulus Ὅτι ot ἀτυχοῦντες κτὲ. praetermittitur, sed vicinus Ὅτι ῥᾷον ἄλλον κτδ. αἱ huius differentiae commoda in promptu est ex- plicatio, de qua convenit mihi cum Wachsmuthio. duos nimi- rum titulos (112.113), quibus miseros non irridendos sed commiserandos esse demonstratur, non adverterunt librarii tam- quam unum caput uno numero signatos fuisse, non duobus. sic alterutram ex duabus inscriptionibus vicinis excluserunt quasi computi fines excedentem. ac lenius erratum esse patet in Vindobonensis archetypo, gravius in codice Photiano. nam cum ile eclogas tituli 113 recte priori subiceret ipso tamen titulo abiecto, Photiani librarius eo potius declinavit, ut caput Ὅτι ῥᾷον ἄλλον xré. cum altera prioris particula copularet inscrip- tione deleta. sed dilue mihi, dices, quo tandem pacto pinacographus efficere potuerit totius operis capitum numerum 206 vel duo- bus prooemii additis numerum 208, si tamen quarti libri capita ad calculos vocavit 57, non 58. etiam huic quaestioni nunc insperata lux adfulget ex numeris Vindobonensibus. intercidit unus titulus in quarti libri conspectu Photiano, sed prioris potius partis, ut Vindobonensis docet, non posterioris, ut olim opinati erant. veram enim lacunae sedem commonstrant XII PROLEGOMENA numeri o9 et o£e ad sua capita relati. ϱομύ autem. dixi perünere ad flor. c. 43, id est quarti libri primum, ϱν ad ο. 44, ϱξε ad c. 59 Περὶ ναυτιλίας. unde elucet titulos in antiquo illo libro numeratos capite uno fuisse locupletiores quam traditum indicem Photii. ne multa, Vindobonensis ope conspectus Photianus sic redintegrandus est ou Περὶ πολιτείας o» Περὶ νόμων xai ἓν ὧν Περὶ δήμου Περὶ τῶν ἐν ταῖς πὀλεσι δυνατών Περὶ ἀρχῆς καὶ περὶ τοῦ ὁποῖον χρὴ εἶναι τὸν ἄρχοντα Ὅτι κάλλιστον ἡ μοναρχία Ὑγπιοθῆκαι περὶ βασιλείας ἵῬόγος vvgavvíOog Περὶ πιολέμου Περὶ τόλµης Περὶ γεότητος (Bdyog τόλµης στρατείας καὶ ἰσχυος) Περὶ στρατηγών καὶ περὶ τῶν κατὰ πόλέμον χρει- (y ὥτον ἡχαι Περὶ εἰρήγης Περὶ γεωργίας Περὶ ἠσυχίας ϱξε Περὶ ναυτιλίας caput autem 'Ῥόγος τόλμής στρατείας καὶ ἰσχίος suum habet numerum, non cum eo cui Περὶ τόλµτς nomen est coniun- gitur, quia ab hoc titulo remotum est capite Περὶ νεότητος interiecto neque τόλμης solum reprehensionem continet sed etiam στρατείας καὶ ἰσχυος. ceierae vero quae ad numerum complendum excogitari possunt viae aeque improbabiles sunt. nam ubi de Photio agitur Περὶ ὀήμου caput utique retinendum erit, Περὶ γεωργίας autem si quis in duo capita (56. 57) discerpere velit, is obhviscitur rationis in capite Περὶ vey»or, Περὶ κάλλους, alis constanter observatae. iam apparet igitur — numeris enim innitimur, non opina- PROLEGOMENA XIII tionibus — cur Eltero non contigerit. ut me quoque ad suam de indice Photiano sententiam traduceret. inde enim, quod Photius quarti libri capita esse dicit quinquaginta octo, enumerat non plus quinquaginta septem, concludi ille voluit (de cod. Phot. p. 16) Photium vel *pinacographum" capitum inscriptiones non ipsum composuisse. sed Stobaei summaria capitum nobis ser- vasse. immo apertum nunc est numeros capitum ne intellegi quidem posse nisi perspecta codicis Photiani indole non ubique perfectissima. eidem igitur capitum conspectum tribuo cui auc- torum laterculos. semper autem miratus sum quod Elter, cum "capitum inscriptiones Photianas nihil aliud esse censeat quam ipsius Stobaei summaria operi praefixa', tamen illicitum putat substituere 1n uberiorum inscriptionum locum breviores Stobaei'. secum ipse pugnat. quamvis enim Photianas quarti libri inscrip- tiones peius se habere sentiat, tamen reicere eas non audet, immo argutius quam verius ex ipso Stobaeo repetit, ut ne quid Pho- tiana auctoritas detrimenti capiat. e summarii scilicet natura, respondet ille, explicandum est quod ampliores titulos exhibent codices nostri, artiores index 'Stobaei'. audio. sed quo modo ex- plicabimus quod summaria aeque ac codices I c. 14 inscribunt Περὶ σωμάτων καὶ τῆς περὶ (pro περὶ τῆς) τούτων τομῖς κτὲ." nonne novo potius exemplo probatur id quod supra ex- ploratum est, auctorem indicis aliquotiens codicis sui mendis de- ceptum esse? mendum agnoverat Bekker, sed non eo quo debuit loco correxit: tolles id, si me audis, ex Stobaeo, tole- rabis in indice Photiano. ut autem aliis argumentis utar, quis putabit Stobaeum quod in ipso opere apte inscripserat Περὶ ὑγιείας καὶ τῆς περὶ τὴν διαμονὴν αὐτῆς τρονοίας, id in indice ita depravasse, ut scriberet Περὶ cyieíag xai διαμιονῆς αὐτῆς Ἱ et omnino credibile est, qui quattuor voluminum opus condiderit amplissimum, eum in capitum indice, quo Elterum si sequeris ᾽ἀταλαίπωρος καὶ ovvrouoc εὕρεσις reddita erat^, verbis adeo pepercisse ut ne obscuritatem quidem evitaret? nemo autem sine Elteri commentario (l. c. p. 69) augurari potuit llsoi ζωῆς titulo significari quae in libris sunt inscriptiones Ἔπαινος ζωῆς εἰ Ἔπαινος Φανάτου, cum praesertim proxime XIV PROLEGOMENA praecedat titulus Περὶ Φανατου, quo nostri libri iterum .|clari- orem offerunt hunc Περὶ Savavov καὶ ὡς εἴη ἄφυχτος. quid vero commendationis operi accessurum esse sperare poterat Stobaeus, si indice praemisso opes suas ita attenuasset, ut ex. gr. inscriptiones flor. 67— 73 una illa Περὶ γάμου xai τὰ ἑξῆς τοῦ κεφαλαίου τουτου comprehenderet? ne longus sim, opinio illa de Stobaeana capitum indicis origine fundamento ni- titur nullo. pinacographus eum composuit et in prioribus quidem libris multo diligentius quam in quarto, ubi syncritica potis- simum titulorum indole neglecta *) complures saepius inserip- tiones uno titulo generali comprehendit. quamquam cum Wachs- muthio crediderim capitum numeros, in quibus tam mire con- gruant Photianus et Vindobonensis, ipsi Stobaeo vindicandos esse, quod si statueris, simul intelleges cur pinacographus artiores haud raro et suos substituerit titulos uberioribus Sto- baei. Stobaeus enim cum singulis capitum numeris copia materiae invitatus saepius complures inscriptiones subiungeret easque partibus capitum convenientes, pinacographo commodius non videri non poterat singulos numeros etiam ad singulas revocare inscriptiones. numeri igitur antiquitus traditi reman- serunt aliquam partem in Vindobonensi. errares enim, si quem posterioris aevi librarium crederes eos ex bibliothecae" codice molesta computatione erutos in suum librum transtulisse. ecquid utilitatis habere poterant numeri, nisi pertinebant ad codicem qui etiam Περὶ δήµου caput, ut de duobus prioribus libris taceam, offerret? repellimur igitur ad codicem nostris quidem libris inulto vetustiorem. ut brevi praecidam, Vindobonensis codex pendet a Photiani simillimo. quod si traditione Vindobonensi et Photii inter se collata satis stabilitum est, simul sequitur ut "florilegii! libri nobis noti ex eius modi codice de- ducti sint omnes. nam ad unum eos redire archetypum aliorum argumentorum ope infra evincetur. sed et hoc apparebit, ad *) De syncrisi quae vocatur nuper summatim diximus (die syn&risis in der antiken litt. Frib. Br. a. 1893), sed ut legenti subolere putem, quanti ea valeat ad gnomologiorum antiquiorum dispositionem et originem cognoscendam, cf. p. 21. αυ mn di nl om m ms ccm Lol —— —— PROLEGOMENA XY talem archetypum eos revocari non posse nisi aliis interiectis, nam licet de Laurentiano, cuius hodie exigua pars supersit, in singulis rebus certo iudicari nequeat, deest omnibus libris nostris caput Περὶ à; ov, item omnes capitibus illis turbati sunt, qui- bus in altero operis libro suam sedem vindicavit Wachsmuth (cf. Stob. I p. XXIX sq.). et plures, puto, veteris capitum com- put testes relicti essent, si ab archetypo illo Vindobonensis abesset proxime. quod autem in ceteris libris, quantum quidem scio, veteris computationis vestigia non exstant, id facilem explicatum habet, modo memineris in florilegio Lauren- üano talia ne potuisse quidem denotari utiliter, Escurialensem autem codicem, ut omittam recentiores, uno fere saeculo post Vindobonensem exaratum ei aetati adsignandum esse, qua operis libri posteriores propagari solebant a prioribus prorsus separati. huie autem mori ipsum Photianum exemplar viam quodam modo aperuisse utpote scriptum ἐν τεύχεοι ὀνσί (Phot. bibl. p. 112* 15) recte monuit Lortzing. ex eius modi igitur bipertito exemplari, quo totum opus duobus quidem binorum librorum voluminibus sed continua capitum computatione con- iunctis tradebatur, putes Vindobonensem esse deductum. sic enim commodius explicari posse videtur, quo modo factum sit, ut librarius Vindobonensis servaret quidem non nulla antiquiore ex computo testimonia, prae magno tamen operis ambitu pauciora et fortasse ne ipsi quidem satis intellecta, quamquam si quis malit statuere ipsum Vindobonensem praeter tertium et quartum librum etiam duos priores olim complexum esse, ego non valde obluctabor. certe non obstant quaternionum .numeri, quos supra illustravimus. recentioris enim manus sunt, non antiquae. ac si uno potius volumine quattuor libros olim comprehenderit S, suspicari sane possis volumen illud aliquando in duas partes discissum esse idque ipsum discidium in causa fuisse, ut non solum secundi libri extremi (cf. Stob. II p. 258sq. W.) sed etiam ineuntis tertii compages laxarentur foliaque haud pauca temporum iniuria vel incuria hominum perirent. utut autem res se habet (malim enim eam in medio relinquere), libri tertii priorum capitum iactura compensatur XVI PROLEGOMENA et alterius familiae libris et quadamtenus etiam Trincavellian!s. Trincavellianos enim ex ipso, licet non ex solo, ut videtur, Vindobonensi derivatos esse infra apparebit. tam misere autem in Vindobonensi tertii libri initium. erat. disturbatum, ut. non mirum sit quod in cassum ceciderunt conatus, quibus etiam tertii quartique libri capita suis numeris insignire studebant. quos vero in commentario rettuli numeros collationem secutus Melileri, eos interim ipse ille, postquam codicem meo rogatu iterum examinavit, a recentiore manu (saeculi fortasse quinti decimi) me docuit scriptos vel potius rescriptos esse maximamque partem ex antiquioribus correctos. ne quid igitur memoria digni de- sideretur, ex Meklerianae collationis supplemento inscriptiones tertii libri capitum referam, quamquam ne per antiquiorem quidem notationem saniori rationi satis fieri facile apparet. lw ., dO, lov , 2L ο. 3 λο 0 {. 61. c.92o ε f. 6. c. 10 λο c' (antiquiore I num. e eraso) f. 167. c. 11 lo t^ (anthac 2?) f. 18*. c. 12 λόγος Η΄ (anthac 2?) f. 207. c. 13 lo" C) (anthac 5?) f. 21r. c. 14 I' (anthac 3) f. 22r. c. 15 nulla tituli distinctio. c. 16 ια (anthac 4?) f. 237. c. 17 ιβ (anthac ia?) f. 24r. ο. 18 Γ΄ (anthac τῷ) f. 277. c. 19 ιδ (anthac 11); man. vet. in marg. sup. 41 f. 29". c. 20 τε’ (anthac 10?); m. vet. in marg. sup. «à f. 305. c. 21 τς’ (anthac 4&2); m. vet. in marg. sup. ce f. 83". c. 22 1Z' (anthac :g?); m. vet. in marg. sup. ις Τ, 961. ο. 23 uj sine correctionis vestigio; m. vet. in marg. sup. LC F£.37T.. ο. 94 L9! in ras.; m. vet. in marg. sup. £n f.97*. c.25 z' (iuxta rasurae vestigium); m. vet. in marg. sup. (495 f. 981. c. 26 κα (α in ras); m. vet. in marg. sup. x f.38*. c.27 «f (sine correctionis vestigio) f. 38". c. 28 x I (I'ex corr.?); man.vet. in m. sup. κα f. 901. c. 29 «ó' (ὃ ex ς corr); m. vet. in marg. sup. xf f. 401. c. 30 κε’ (e ex C Ccorr.); m. vet. in marg. sup. κ f. 44r. c. 31 κς΄ (c ex η corr); m. vel. in marg. sup. κὸ f. 45". c. 32 κ (i ex O corr); m. vet, in marg. sup. xe f. 407. c. 39 κη΄ (corr. ex λ) f. 45. PROLEGOMENA XVII c. 34 x9' (corr. ex λα, ut videtur); m. vet. in marg. sup. xz f. 40". ο. 35 A f. 461. c. 36 AB', C* (ab alia m.?) cui respondet allerum C^ in marg. sup., ubi m. vet. xL f. 46". c. 37 λα’ (a corr. ex I) f. 471. c. 38 λβ΄ (f in ras., ut videtur) f. 485. c. 99 AI'' (corr. ex Λε’) f. 405. c. 40 40' (0 ex ς corr.) f. 507. c. 41 Ae (ex AC corr.) f. 53*. c. 42 AZ' (ex AO corr.), in marg. sup. item A9. haec volui nescius ne esses. addo manum recentiorem, quae suos antiquioribus substituit numeros, simil- limam esse ei quae denotavit indiculos quaternionum. anti- quiores autem numeros, quorum reliquias uncis saepsi, primae fuisse manus nec negare audet Mekler nec adfirmare. 'veterem' denique manum quam vocavit asserit diversam esse a prima quae codicis contextum exaravit. difficilis igitur res videtur expeditu, cum praesertim Trincavelliani libri in numerandis capi- tulis nec cum Vindobonensi nec inter se ipsi conspirantes oboediant rationibus non minus perversis, quas ex parte illu- stravimus mus. Rhen. XXXIX p. 396sqq. attamen ex ipsa om- nium harum notationum perversitate hoc unum satis tuto colligi posse videtur, in eo libro, ex quo Vindobonensis descriptus est, numeros capitum non notatos fuisse nisi ad totum Stobaei opus pertinentes. et huius quidem notationis testimonia pretio- sissima servavit codicis S manus prima, cuius modi nescio an olim etiam plura exstiterint in margine nunc quidem per biblio- pegam, ut supra vidimus, mutilato. ea autem designatio, qua terüi quartique tantum libri capitum calculi subducuntur duo- bus libris prioribus non respectis, quin noviciae sit originis ideo non dubito, quia sive Vindobonenses percenses numeros sive Trincavellianos, patet eos explicari non posse nisi codice in principio libri tertii truncato. nam quamvis differant huius generis calculi inter se jpsi, in eo tamen consentiunt, quod omnes incipiunt a numero qui mutilato codici conveniat, non illibato. unde et hoc apparet ne ipsius quidem Vindobonensis librarium capita tertii quartique libri numerasse separatim, immo in antiquioris codicis ratione acquievisse, qua posteriorum libro- rum capita computata sunt respectu priorum. ceteri igitur Stobaeus III. b XVIII PROLEGOMENA numeri et in Vindobonensi et in Trincavellianis novicii sunt omnes. iam ut Vindobonensem describere pergamus, praeter folium sextum, unde nunc incipit manus vetusta, umore corruptum est praecipue sexagesimum primum. eius modi autem locis, quorum numerus non ita magnus est, exceptis lectu est liber facilior, quamvis luridum atramentum, quo prima manus et ver- borum contextum et lemmata et capitum tütulos perscripsit, vetu- state non numquam decoloratum sit vel evanidum. | rubricator suo munere functus est in prioribus tantum capitibus usque ad vicesimum quartum, idem capitum non nullorum numeros signavit et priorum titulorum litteris initialibus operam dedit accuratius depingendis. recentissima autem manus aliquot spatia foliorum 148" 1497'—"* 1965 complevit excerptis a Stobaeo alienis. quorum quod legitur in f. 145" (ὥσπερ ἓν δήμοκρα- τία i00» µέτεστι κτὲ.) petitum est, ut vidit Gomperz, ex Libanii Antioch. p. 153 sq. R., non sine aliqua lectionum discrepantia. verum talia persequi nunc animus non est. lioc solum addatur, in f. 195" ab eadem fortasse manu ecloga plus una erasa spatium dimidiae paginae paratum esse novo addita- mento. versuum sunt paginae plerumque tricenum quinum senumve, ut tamen ascendant etiam ad tricenos octonos vel descendant ad quaternos et tricenos. minus coartata sunt folia papyracea 62— 67: habent versus fere tricenos binos. singulas autem sive solutae sive metricae orationis eclogas librarius inter se separavit non solum spatii aliquid sed hoc signum: vel illud το” intericiens. continua igitur utitur scriptione, sed ut in metricis etiam stichometriae quandam rationem habeat vel. colo- metriae. certe in heroici metri et elegiaci et jainbici eclogis bini singulis paginae lineis exhibentur versus sed tenuibus inter- vallis distincti. velut in folio 100*, quod photographi arte exceptum collustro, Tyrtaei elegiae flor. 51, 1 primum disüchum ovt. ἂν µνησαίµην ovr ἂν (sic) λόγω ἄνδρα τιν είν οὔτε :ιοδῶν ἀρετῆς οὔτε πταλαιμοσύνης (sic) primo capitis versu exaratur, altero alterum οὔτ εἰ κυκλ. — βορέην sed intervallo post utrumque hexametrum relicto, eademque ratio PROLEGOMENA XIX observatur in distichis proximis. item trimeter iambicus qui insequitur (51, 2) Ovx ἔστι κρεῖττον ἄλλο πλὴν κρατεῖν δορέ et anapaestica periodus (51, 3) Γολμᾶν δὲ χρεών. ὁ γὰρ xré. Ka ordinantur, ut iambicus senarius cum prima tetra- podia anapaestica unum versum compleat, duae proximae alterum. quamquam alibi anapaestorum membra inter se cobaerent spatio post singulas tetrapodias non relicto, ut vel hinc appareat dispo- nendi rationem modo adumbratam, licet ea satis constans sit, non servari sine exceptione. nec ubique spatium inter duas quasi distichi particulas relictum eiusdem magnitudinis est, immo variatur paulum pro metrorum proceritate in unum versum con- gestorum. ne vero prodige dispensetur membrana nimio inter- sitio admisso, ratio illa singulos versus per bina membra complendi ita derelinquitur, ut metrorum clausula plerumque in- dicetur per solam µέσην στιγμήν. velut in eodem f. 1005 post primum quidem Hippolyti versum (51, 10 οὐ γὰρ κατ εὐσέ- βειαν αἱ ὀνητῶν τύχαι) spatiolum solito more intericitur, secundi autem finis τολμύµμασι δὲ καὶ χερῶν ὑπερβολαῖς notatur puncto, scilicet τί etiam proximi trimetri initium ἀλίσκεταί τε in eodem paginae versu reponi possit. — quae scribendi ratio bis in proximis ita recurrit, ut interpungatur post βροτοῖς (51, 11) et post. εὔψυχος » (51, 13). voluit fortasse librarius eadem ratione etiam senarium (51, 11) zoAu ὥστε νικᾶν. οὔτε γὰρ τυραννίδες distinguere a proximo hoc χωρὶς πόνου γένοιτ᾽ ἂν oír οἶκος μέγας, quamquam festinantius ut. videtur collocavit stigmen non post τυραγνέδες, sed post γένοιτ ἂν. universam autem hanc scribendi con- suetudinem, quam per totum codicem exceptionibus non nullis vel erroribus admissis satis tamen fideliter intra metricarum eclogarum contextum custoditam esse mihi adfirmat Mekler, ego non, ut Wachsmuthio visum est, ex duarum columnarum codicibus! repetierim, sed ex ipso metra diligenter et sine maiore membranae impendio indicandi studio. eisthesi enim metrorum vel ecthesi, qua antiquitus etiam gnomologiorum eclogas metricas scriptas fuisse tuo iure conicias. cum viderent bonae chartae partem perire haud exiguam, priusquam con- b* XX PROLEGOMENA tinue scriberent totum contextum, transierunt ad aliam metra designandi rationem, cuius testis nobis relictus est codex Vindo- bonensis Stobaei omnium hodie antiquissimus. curae enim fuisse librario, ne quod membranae spatium, quoad eius fieri poterat salvo metrorum indicio, ab usu secluderetur, ctiam inde elucet quod lemmata, quorum magnam partem in margine notavit, ipsi non numquam inseruit contextui, ubi ab extremo potissimum versu novam incohare eclogam minus opportunum videbatur. velut in pagina, quam supra descripsi, post duos dimetros (όχθος πολλὴν εὐδαιμονίαν τίχτει Ovuvoiot ve- λευτώῶντου in extremo versu legitur praeterea ἀρχελάω id est lemma eclogae 51, 4, sicut. verba ovre γὰρ τυραννίδες χωρὶς πόνου γένοιντ ἂν ovt oixog uéyog:e, de quibus supra monui, excipiuntur lemmate 51, 13 ἀνδρομᾶ item in ipso versu extremo. erras jgitur, si putas de more lemmata adscribendi Vindobonensi recte posse iudicari colometriae ratione quam descripsi non respecta. nam vel intervallis ad eclogarum fines indicandos relictis librarius haud raro ita usus est ut lemmata insigniore modo supra ipsas las spatiolorum quasi fenestellas exhiberet. tam lemmatum igitur quam metrorum indicatione praeter perspicuitatem id maxime studuisse librarium apparet, ut parce uteretur membrana, non prolixe. idque stu- dium etiam aliunde manifestum est. | nolim urguere, quod praetermittuntur eclogae permultae, nam frustra quaeritur liber hac quidem neglegentia inmunis, sed detrahitur etiam de genuina lemmatum ubertate saepissime. velut hanc haud raro librarius sibi sumpsit compendi faciendi licentiam, ut ubi capitis inscrip- üonem iterari viderat in lemmatis specialibus, semel eam poneret in titulo generali. sic 11 9, 35 S offert nil nisi [αμῤλίχου àx τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς &voaróÀtov idque compendiose, ubi περὶ δικαιοσύνης merito addi a ceteris docet consimilium lemmatum comparatio Ill 1, 17. 49. 3, 26. 5,9. 45 al. vel . . . . . * . τ σι in eiusdem capitis n. 51 minus diligenter S x πώλου που λευκανοῦ, ceteri ἐκ πιώλου srvJeyopsíov λευκανοῦ περὶ ὁικαιοσνυγης idque codici Photiano congruentius. item licenter PROLEGOMENA XXI ille omittit librorum indiculum ἐκ τοῦ περὶ δικαιοσύνης 9, 53. nec dubitat alis rationibus resecare pristinam lemmatum integritatem ut ἐκ z αἰλιανοῦ (compend.) ior exhibens pro ἐκ τῆς αἰλιανοὺ συμμµίκτου ἱστορίας Ill 21, 6 vel ix ἀριστωνὉ pro ἐκ τῶν ἀριστωνύμου τοµαρίων 21, 7. neque obscuriora in lemmatis evitat compendia, cum μὲ scribit pro / 6 , € - μενάνδρου, δήμο pro δηµοκρίτου E pro ξενοφῶώντος, δι pro διονυσίου (flor. 125, 8), À^ pro λετιτίνην, τν pro zvSayopelov (9, 51). ad perspicuitatis tamen magis studium quam ad brevitatis referenda videtur illa librarii consuetudo, qua complures eclogas ad eundem auctorem pertinentes unius lemmatis quasi vinculo ita conectebat, ut lemmatici nominis litteras singulas in margine diduceret unam infra alteram scribens directe. nam vel eo tempore, quo per εἴσφεσιν scribere sole- bant eclogas metricas loco insigni ad indicanda lemmata reser- vato, intra complures eiusdem auctoris eclogas nulli nisi primae, tamquam totius gregis duci additum fuisse puto nomen auctoris, cum eiusdem scriptoris reliquae quae subsequebantur aut carerent lemmate aut, ubi res postulabat, libri solum mutati exhiberent vel fabulae indiculum. sic enim explicatur, quod lemmate generali non iterato legentes vel transcribentes decepti sunt haud raro monstraque quasi poetarum finxerunt lemmatis specia- libus prave explicatis velut Θέστιος, Πειρίθους, alia, de quibus dixi ad ecl. HI 37, 15 p. 701. haec ipsa autem primam seriei eclogam lemmate pleniore adornandi consuetudo quoniam retine- batur etiam tum cum continue magis exarare coeperant eclogas metricas, lemma illud principale, quo complures eiusdem auc- toris eclogae comprehendendae erant, commode sane significari poterat litteris singulis deorsum, ut modo dixi, per marginem diductis (velut III 39, 6—10 flor. 48, 1—5. 14—10. 49—58. 49, 10—13. 52, 1—7. 53, 1—3. 603, 1—5. 607,6—12. 73,1—3906. 75,2— 7. 85,4—0 al) vel etiam nomine hunc in modum dimidiato ,/9? (III 20, 45 . 46) avast (III 38, 44. 45) δότου μένους κ σίου (41 38, 46. 47). sed quamvis non infrequens sit haec XXII PROLEGOMENA lemmata scribendi ratio, frequentior multo est ea quae, post- quam continua scriptura eclogae exhiberi coeptae sunt, magis magisque invalescebat, scilicet ut. eclogae eiusdem auctoris alteri adderetur τοῦ αὐτοῦ vel quod fere scribit Vindobonensis i αυ. duae igitur inter se diversae lemmata iudicandi rationes Vindobonensi libro repraesentantur quasi coniunctae, sed ut neutra adhibita sit constanter. modo expresse indicavit librarius eclogam tamquam eiusdem auctoris, modo tacite voluit lemma priori eclogae adpositum referri etiam ad subsequentem. nisi igitur altera codicum classis auxilio veniret, multo etiam plures quam nunc fit dubitationes suborirentur, cum praesertim brevi- tati ubique ille operam det parcus membranae et tenax. quod brevitatis studium non dubito quin librarium transversum egerit aliquotiens ita ut ne traicere quidem eclogas vereretur, ubi eius- dem auctoris eclogis compluribus in unum locum congregandis necessitatem evitari posse viderat nomen auctoris plus semel adpingendi. sed id infra comprobabitur. ceterum eodem opinor adductus membranae lucrandae studio eis apophtheg- matis quae auctoris, cuius dictum refertur, nomine incipiunt, id nomen pro lemmate praeponere fere supersedebat. nam Vindo- bonensis rationem reputans compendiariam veri similius duco omissum esse lemma in S quam constanter interpolatum in codicum classe altera. quamquam alterius familiae ubertas nolim ubique credatur genuina. velut in ipsis apophthegmatis S et ceteri haud raro ita inter se discrepant, ut hi offerant ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος similia, S solum ἐρωτηώείς. Vindo- bonensis autem rationem ut interdum rectiorem existimem, cum additamenti adducor vilitate tum eo quod alterius classis testes non numquam inter se discordare video et ipsos. cf. quae adnotavimus p. 357, 10. 759, 1. pensitandum erit igitur utrum sit verius quod praebet altera classis flor. 70, 17 égcrn3eic δὲ ὑπό τινος, διὰ τέ τοῦτο ἐποίησεν ὅτι ἔφη ᾽ἀμείνων κτὲ., an quod S omissis ceteris εἰπὼν ὅτι ἀμείνων κτὲ. sed antequam de altera familia exponam, aliquid moneri necesse est de eis codicibus qui eiusdem cum Vindobonensi PROLEGOMENA XXIII generis sunt sed interpolati. exstant autem id genus libri in variis Europae bibliothecis multi, quorum haud pauci enume- rati sunt a me suisque notis et indiciis descripti mus. Rhen. XXXIX p.362sqq. XLI p. 34sqq. notior tamen nullus est quam codex Marcianus class. IV cod. XXIX (olim LXIX 1 et LXXXIX 3) membr. saec. XV vel XVI, quippe ex quo florilegii quod dicitur editionem principem fideliter exprimendam cura- verit Victor Trincavellus Venetis a. 1535—30. tacendas autem putavi huius libri lectiones (Tr.) ubi conspirant fere cum codice Vindobonensi. discrepantes fere attuli eas, quibus vulgatae (id est Gesneri editionum) patefit origo, quamquam innumeros in lemmatis adscriptis errores commemorare non tanti aestimavi nisi si quos fraudi fuisse vidi vel nostrae aetatis hominibus doctis cf. p. 477 adn. 1.4 p. 483 adn. 17 p. 540 adn. 5. summam vero Trincavelianum genus inde habet utilitatem, quod defectus libri S supra commemoratus Trinca- vellianorum quos dicere consuevimus ope ita reparatur, ut non quartum solum caput, sed etiam primi tertii quintique aliqua imago offeratur eaque ipsius Vindobonensis, ut ex universa inter S et Tr. congruentia certo concludi licet, simillima. ipsam autem Trincavellianam horum capitum condicionem intuenti disiec- taque non consilio sed casu foliorum membra, quae ad ordinem quoad fieri poterat revocavi mus. Rhen. XXXIX p. 396sqq., consideranti perspicuum erit Trincavellianorum archetypum ex codice derivatum esse, cuius priora folia in eo fuerit ut vetustate et umore et fato ultimo absumerentur. sic facile tibi in mentem venerit Vindobonensis. et omne codicum Tr. genus ex ipso Vindobonensi fluxisse censuit Wachsmuth Stob. I p. XXXI. quod ut verum sit, ita vide ne in Tr. praeter $ etiam aliud eiusdem generis exemplar interdum consultum sit idque S libro hic vel illic locupletius. certe Posidippi eclogam flor. 99, 14 Mein. lemmate omisso solus habet Tr. p. 521 (οὐδεὶς ἄλυπος τὸν βίον διήγαγεν ἄνθρωπος wv κτὲ. cf. com. IV p. 525 sq. Μ.), omisit eam sicut ceteri libri S, quod codice propter id ipsum denuo inspecto mihi testatur Mekler. item mirum est, quod III 20, 24, cum in S legatur uéveog δὲ uéya ΧΧΙΥ PROLEGOMENA Φρένες ἀμφιμέλαιναι formula καὶ τὰ ἑξῆς compendiose in margine addita, plenius offert Tr. p. 125 Ἰένεος δὲ µέγα φρένες αμφιμέλαιναι zíuszAovvo. ne quis enim verbum finitum adsumptum esse opinetur ex codicum classi altera: hanc si ante oculos habuisset Tr. recensionis auctor, integram haud dubie transcripsisset eclogam sic: ᾿άχνύμεγνος, µένεος δὲ µέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι IlíuzAovv!, 0006€ δέ oi πυρὶ λαμπετόώντι ἐίκτην. nisi igilur ιέμπιλαντο istud ex ipso Homero (Hl. I 104) additum credas, iterum vides Trincavellianos paulo locupletiores. item recte exhibet παρεὸν Tr. pro παρὸν III 10, 68 p. 425, 19 H., δὲ γέροντα pro γέροντα III 11, 31 p. 441, 11, ἐμτεόδιον pro ἐφόδιον HI 17, 42 p. 504, 14, ἐντεταμένως pro ἐγτεταλμένως 1I 29, 78 p. 648, 2 aliaque id genus, quorum non nulla quivis sane vel mediocri sermonis scientia instructus corrigere poterat. sed augeri for- tasse poterunt exempla, si Trincavelliani generis libri plures quam nunc sunt erunt collati de industria. interim sine ulla haesitatione hoc dico, propiore cognatione quam cum ullo alto codice hodie superstite patrem familiae Tr. coniunctum esse cum libro S. sed mirum quantum, mihi crede, ab huius vit- tute Iste degeneravit: lemmata praetermittuntur permulta (licet scriba Marcianus lemmatis adpingendis minus curae quam aliu impendisse videatur), alia decurtantur aut compendiis potissimum male explicaüs depravantur, removentur ex sua sede alia, ipsa eclogarum oratio, quam haud raro obsident interpretamenta futtilia (cf. p. 473, 3), quovis genere mendorum maculata est. accedit vero quod qui condidit hoc genus non abstinuit inter- polationibus nec fere poterat abstinere, si priorum praesertim capitum lacera membra et turbata ad formam orationis redigere voluit. eius modi conamina aliquot ad titulos pertinentia illu- stravimus mus. Rhen. XXXIX p. 396 sqq. sed etiam lacunas suo ille arbitrio plus semel explevit. velut Tr. p. 13 extr. (p. 80, 5 H.) cum verba ἆ δὲ κατ’ 0g9óv λόγον αυτᾶς σύντα- ξις una cum prioribus intercidissent, ne subiectum desidera- retur in proximis, de suo addidit & ἀρετά. deest emblema in ceteris libris, defuit opinor ctiam in S, sed quo usque PROLEGOMENA XXV progressus sit licentiae interpolator Trincavellianus, hisce potis- simum patet ineptiis Tr. p. 37 (p. 96, 15 adn. IL.) Gavza- ζονται δέ τινες /εολλακις, xal δοκοῦσι τινὲς εἶναι, καὶ οἴονται τοῦτο εἶναι τῶν ἀνθρώπων τιάντων µέγιστον ὄντων ἀγαθῶν' δεδίασι δὲ κτδ., ubi inculcata sunt ista Φανταζονται --- τοῦτο εἶναι, quoniam genuinum eclogae (III 1, 124 IT.) initium perit folio quod praecesserat aut ab- Scisso aut oblitterato. item Trincavellianam fabricam redolet ἑπητέον istud quod pro vero ἐσφαάλμεόθα legitur Tr. p. 16 in versu Agathonis ΗΙ 3, 15. denique verendum est ne Trinca- vellianae recensionis auctor, aliqua ut erat doctrina instructus, eclogarum orationem quan acceperat Vindobonensi persimilem nonnumquam interpolaverit ex librorum traditione. Stobaeo ignota. velut III 9, 48 cum Demosthenis codicibus nostris δικαίας εἶναι προσήκει offert Tr. p. 61, nil nisi δικαίας, quod confirmat Rufus rhet. v. I p. 468, 27 Sp., praeter ceteros Stobaei libros habet etiam S. minus premo quod ut apud ipsum Theognidem (v. 627 sq.) sic apud Tr. p. 118 legitur αἰσ- χρόν, cum £x2góv a ceteris libris non discedens praebeat S- sed iam satis patebit quanta in utendis Trincavellianis opus sit cautela. quod autem praeter Marcianum exemplum typis edi- üonis Trincavellianae expressum etiam S rec., ut supra dictum est, in auxilium advocavi, id meo me iure fecisse declarabunt quae adnotavi p. 130, 15 et 131, 4. neque igitur aliis huius generis exemplaribus nondum collatis omnem ego utilitatem derogaverim, modo cautissime adhibeantur, cf. quae dixi mus. Rhen. XLI p. 64 sq. procul tamen habui codicem Parisinum gr. 1985, antea Colbert. 503, chartaceum saec. XVI (Gais- fordo B audit), nisi quod suo loco commemoravi aliquot. emen- dationes hoc libro primum oblatas. Trincavelliani is quidem generis est, ut demonstravi mus. Rhen. XXXIX p. 368 XLI p. 65, sed a secunda manu correctus passim et suppletus ad normam alterius codicum familiae (MA). quod ut apparuit vel ex neglegentiore illa collatione, qua usus erat Gaisford (cf. Gaisf. praef. ed. Ox. p. VID), ita plane confirmatur eis quae ego mihi ex codice adnotavi vel quae benigne mea causa inspexit Diels. XXVI PROLEGOMENA singularem inter Stobaei excerptorum codices locum ob- tinere aliquis putaverit codicem Vossianum gr. 0.9 (antea sign. Q. 27) chartaceum in 8? saec. XV, cuius admodum simile est gnomologium Stobaeanum illud quod una cum Callimacho edidit Frobenius Basileae a. 1532 sic inscriptum: Γγώμαι ἐκ διαφόρων ποιητῶν φιλοσόφων τε zal ῥητόρων συλλε- γεῖσαι. codicem novicium, quem olim descripserat Valckenaer diatr. p. 198 nec neglexit Gaisford, Lugduno Batavorum solita comitate Friburgum mihi transmisit du Rieu. dein Π. Schoellio intercedente summa cum diligentia in meum usum excussit a. 1884 Guilelmus Haellingk, nunc Berolinensis, olim disci- plinae Argentoratensis alumnus. est miscellaneus liber et post priorem quidem particulam ἅγια óvouoro καὶ τιλάκες inscrip- tam exhibet eclogarum collectionem per centum tredecim folia ex Stobaei florilegio factam, sed ut f. 8" et f. 104*—109* vacua relicta sint excepto f. 1057 quod scriptura implevit. dimidium manus recens. folia nunc quidem disturbata hoc olim ordine sese excepisse potest demonstrari f. 38—45. 62—69. 70—77. 78—85. 86—93. 94—101. 102—109. 46—53. 54—01. 15 —19; 110—113; 20—21. 22—29. 30—37. 5—8; 1—4. 16; 10—15; 17. 9. duae autem quasi collectiones eclogarum offeruntur, quarum posterior folio 46 incipiens addita est ab eadem manu, sed diversis ut videtur temporibus scripta ad priorem nimirum complendam. ac prius corpusculum con- tinetur foliis 38—495 οἱ 62—109, sed ut inter f. 45" et 627 complures ut videtur interciderint quaterniones, minimum unus, alterum reliquis exhibetur folüs, cuius tamen periit pars ex- irema. prioribus autem quaternionibus magna cum cura exa- ratis librarius inde a f. 55" suscepti laboris pertaesus quo diu- üius munere fungitur eo se neglegentiorem exhibet, etiam alio atque in prioribus atramento usus. adaugetur vero in- curia et socordia a f. 113* ut scriptura magis magisque ad summam degeneret licentiam. addentem rubricas minium defecit iam in f. 78 sqq. capitum dispositio, haud raro etiam eclogarum novieia est et temeraria. nam in vetustiore huius generis exemplari titulos secundum alphabetum processisse PROLEGOMENA XXVII docet ordinis qui inter Voss. f. 387 sqq. et Frob. intercedit consensus περὶ αἰδοῦς, περὶ ἀναιδείας, περὶ ἀθικίας, περὶ ἀκρασίας, περὶ ἀληθείας, περὶ ἀνεξικακίας, περὶ ἀφρο- σύνης, περὶ ἀπορρήτων, περὶ ἀσωτίας, περὶ ἀφροδίτης πανθήµου (πανδήµου om. Frob.) καὶ περὶ (περὶ om. Frob.) ἔρωτος, ψόγος ἀφροδίτης καὶ Ότι φαῦλος ὁ ἔρως. funda- mentum quo nituntur Voss. et Frob. sane simile est Vindo- bonensi, ut lacunis et corruptelis cum S vel Tr. communibus multisque aliis indiciis commonstratur, paene ut illis careri possit in eclogis per S conservatis (vide tamen quae adnotavi ad III 18, 21). sed earum quas offerunt soli praecauto opus est ne specie novitatis tamquam thesauri inventi decipiamur. repleti sunt enim margines Vossian! eclogis cuiusvis generis etiam auctorum a Stobaei memoria prorsus alienorum, velut Kotvrov, Φιλιστίωνος, .4ιβανίου, aliorum. auget vero su- spicionem manuum margines complentium diversitas, in quibus distinguendis elaboravit Haellingk. neque igitur miraberis ne ea quidem fide satis munita esse quae praeeunte Gaisfordo tamquam 'Addenda ex edit. Froben: edidit Meineke flor. v. IV p. 143 sq., licet ad unum omnia legantur etiam in Voss. haec brevi perlustremus exceptis eis quae etiam alibi tradita sunt, velut primo *Addendo', quo de monui III 9, 54 p. 367, 22, et sexto, quod expedivi III 40, 8 p. 746, 3, denique decimo, quod perperam Demostheni adsignatum (οὐδέν ἔστι τῆς ἀκρασίας ἐπωδυνώτερον) in Voss. f. 96: Frob. p. 222 novimus potius Musonii esse lll 5, 21 p. 263, 6, ubi libro- rum attuli discrepantiam. ac Clitarchum, cui secundum apud Meinekium frustulum adscribitur (Voss. f. 42* manu 3 in marg. infer. Frob. p. 75 Clit. sent. 54 Elt.), Stobaeus ignorat, nisi quod Πλείταρχος ó ἱστοριογράφος citatur flor. 53, 19 Mein (cf. flor. 64, 36), ad quem pertinent indices Photii p. 63 Elt. de philosopho praeter Wachsmuthium (stud. p. 129) vide quae adnotavi p. 697, 12. Charetis sententia (Mein. n. 3 Voss. f. 421 in marg. infer. a m. rec. Frob. p. 88) cur e Stobaeo seclu- denda sit, perspexit Elter de cod. Phot. p. 64: videtur afuisse a codice Photiano. nec magis recipienda erit "Aristotelis gnome XXVHI PROLEGOMENA (Mein. n. 11 Voss. f. 96* Frob. p. 223), monui de ea IIl 17, 39 p. 502, 14. Democrito quod datur {ιηνεκὴς ἐτιὶ πᾶσιν κτὲ. (Mein. n. 8 Voss. f. 30" Frob. p. 205), 1d aut multum fallor aut adsumptum est ex gnomologio Byz. 204 p. 199 W. su- specti sunt. etiam famosi illi versus (Mein. n. 7) quos Brutus exclamasse dicitur mortem obiturus (Nauck tr. gr. fr.? adesp. 374 Wilamowitz de tr. gr. fr. p. 18). pessime habiti eodemque fere modo depravati atque apud Theodorum Prodromum (notices et extr. ΥΗΙ 2 p. 82) exhibentur Voss. f. 86" in marg. superiore et exter. m. 3 Frob. p. 197, at Βρούτου lemma, quod additur Voss. Frob., deest in indice Photi. item alienae videntur originis versus (Mein. n. 9), quos sine lemmate sed Menandreae eclogae (flor. 95, 2 Mein.) vicinos praebet Voss. f. 30* in marg. interiore m. 3, post eandem Menandream lemmate τοῦ αὐτοῦ addito Frob. p. 208 ἀδικείτω uot (5ἱ0) πλούσιος κτὲ., flu- xerunt ex eadem collectione, ex qua Clitarchi et Demonactis sententiae (Voss. f. 1021 in marg. super. m.3, cf. Wachsmuth Stud. p. 190) vel Philistionis versus (Voss. f. 93" in marg. exter. m. 3, cf. Wachsmuth 1. ο. p. 89) accesserunt, id est ex libro parallelorum (Wachsm. l. c. p. 136). quae cum ita sint, duas quae restant in tabula Meinekiana (n. 4. 5) sententias, alteram Heliodori (Voss. f. 82" marg. m. rec. Frob. p. 163), Erasistrati alleram (Voss. f. 241 in marg. infer. m. rec. Frob. p. 174), nisi novi aliquid praesidii aliunde accesserit, vix facilius mihi patiar persuaderi ut in Stobaei opus recipiam. nec aliud repperi in Voss. aut Frob. quod Stobaeo auderem cum aliqua confidentia vindicare. proletarii sunt libri et per varios inter- polationis et corruptionis gradus pessumdati. neque igitur attuli eorum lectiones, nisi ut ex Frobeniano libro, quo Gesner usus erat, vulgatae originem patefacerem (cf. p. 349 adn. 3) aut ut Trincavellianam memoriam sicubi fieri poterat caute locupletarem (veiut 1I] 3, 18. 28.29 sqq. 4, 12.32 sq. 9, 23. 20, 52. cf. p. 931 adn. 12). ceterum cum Voss. Frob. eius- dem farinae est codex Pal. gr. 430 qui inscribitur. Senten- tiae ex variis poetis, philosophis, oratoribusque continet (sic) lit- terarum ordine dispositae. | hunc comiter mea causa inspexit PROLEGOMENA XXIX Henricus Stevenson. sed nolim iterare quae rettuli mus. Rh. XXXIX p. 361. Transeo ad alteram librorum classem. cuius longe optimus testis est Escurialensis LXXXX (IL X. 14), codex olim Mendozae, membranaceus saeculi XIl ineuntis vel XI extremi, bona scriptura insignis. nomino eum M, nisi quod praetuli signum M? ubi usus sum collatione a docto quodam Batavo facta, cuius mihi copiam paraverat Guilelmi Dindorfii (cf. Philol. XVII p. 337 sqq.) benevolentia, antequam ipse in Hispaniam a. 1882 proficiscerer summi ministerii, quod apud nos iuris ecclesiarum scholarumque administrationi praeest, liberalitate adiutus. Batavi autem illius collatio quoniam quantum mihi praesto est pertinet ad editionis Gaisfordianae Lipsiensis volumen primum, ego duo posteriora per tres menses hibernos anni 1882—1883 cum codice diligenter contuli, ut tamen etiam primi voluminis rationem haberem lemmata inprimis recognos- cens et ordinem eclogarum, quem in Dindorfiana collatione neg- lectum videram, adnotans aliisque rebus intentus intricatiori- bus. ceterum in ipso verborum contextu excutiendo Batavum illum haud indiligenter versatum esse, cum manuum diversitatem ille minus paulo quam par erat curasset, id et meis ipse ocu- lis animadverti. οἱ aliquot. annis ante docuerat me inspectis per itineris Hispanici opportunitatem nonnullis codicis locis Adolfus Torstik. idem fere intellexi ex prioribus aliquot primi capitis eclogis quas Carolus Graux speciminis gratia in suum usum conlatas mihi commodarat benevole. praeterea con- sulere licuit collationis specimina aliquot a Gustavo Loewe paulo ante mel itineris tempus in usum Hermanni Lipsius Carolique Schenkl confecta, quae ad primum Meinekianum volumen et ipsa pertinent. illa autem Lipsius Wachsmuthio intercedente libe- raliter mihi transmisit, haec quae eorundem fere locorum atque illa sunt obtulit solita erga me comitate Henricus Schenkl, Caroli fillus. denique anno superiore de non nullis lectionibus, quas denuo examinari intererat, certiorem me fecerunt officiose, quibus nuperrime Escurialensem gazam visitare licuit, Ericus Bethe et Oito Cuntz. quani autem aestimandus sit codex Escurialensis XXX PROLEGOMENA ut uno verbo aperiam, florilegii recensio res ut nunc sunt sine hoc libro ne cogitari quidem potest. nam priorum capitum folia in Vindobonensi abscissa sunt nec integra supersunt in Tr. Gesner autem licet Mendozae librum in secunda sua editione adsciverit, sursum deorsum verterat eclogarum dispositionem, ut profecto non mirum sit titubantes editores ne Parisini quidem codicis (À) infra commemorandi adminiculis gradum firmare potuisse. ad Parisini enim copias recte utendas, sive ordo eclogarum agitur sive oratio, ipse demum aditum recludit M. quod jam commentatione qua tertii libri prio- rum capitum dispositionem vulgatam cum aliorum librorum tum ipsius M auxilio ad irritum redegimus (cf. mus. Rhen. XXXIX p. 386 sq.) patefactum est infraque patefiet etiam clarius. dignus est igitur, si quis alius, Escurialensis liber qui plenius cognoscatur. ac derivatum esse M ex eodem arche- typo atque Vindobonensem supra monui et aliis elucere indiciis et eo. quod communi errore SMA offerunt capita nonnulla ex secundo totius operis libro in 'florilegium" translata (cf. Wachsmuth Stob. I p. XXIX). nunc demonstrabo non prosperiorem fortunae condicionem subiisse eum codicem, ex quo originem duxerunt ΜΑ. namque ea folia, quibus praeter flor. capitis 63 partem extremam continebantur capita 64—73 proximique initium, per errorem delata erant in medium fere caput 44. id enim ipsum planum fit Parisini codicis Macariique excerptorum cum Escurialensi libro consensu. quod autem in M magnus ille eclogarum numerus capiti 44 incul- catur iam post verba eclogae 44, 41 Φρύγες ὅρκοις ov (v. II p. 185,31 Mein.), in A potius post eiusdem eclogae verba παρακαταθήκης”" τὸν δὲ (v. Π p. 186, 11 Mein.), inculcatarum vero initium fit in M eclogae 63, 35 verbis his τὸν οὐρανὸν ἀνάβασιν (v. Ἡ p. 378, 4 Mein), non ut in À eiusdem capitis eclogae 34 verbis ἀπὸ τοῦ ιάθους φιλοσοφωτερον (v. Π p. 375, 23 Mein.), id noli mirari. nam intercidit in. M folium illud quo olim legebantur verba nunc omissa 44, 41 χρῶνται (v. Il. p. 185, 91 Mein.) — παρακαταύγκης" τὸν δὲ (v. II p. 186, 11 Mein.) et 63, 34 τοῦ zt&Jovg φιλοσοφώτερον PROLEGOMENA XXXI (v. Η p. 375, 23 Mein.) — 63, 35 ἐκείνων λέγεται τὸ εἰς (v. II p.278,3 Mein). atque quaternionis id fuit folium primum, intercidit igitur etiam extremum, illud quo legebantur quae nunc ipsa quoque desunt capitis 64 eclogae 35 verba éfi- «coto τὴν τεροειρηµένην xvé. (v. Il p. 395, 1 Mein.) dein ecl. 64, 36.37.38.39.40.41.42 usque ad verba ἀπό τε ἐρώντος καὶ (v. Ml p. 397, 27 Mein). plane vero confirman- tur quae dixi habitu codicis externo. re vera enim ternio, non quaternio est, qui incipit nunc a folio 159* (prima verba sunt ecl. 63, 35 τὸν οὐρανὲν ἀνάβασιν) et desinit in f. 164*, ubi exirema sunt haec ecl. 64,35 ἀδθελφίςο ἐρασὺεὶς (vol. II p. 395, 1 Mein.). quaternionis autem indiculus κα qui nunc qui- dem legitur in f. 1597, eius forma non nihil differt ab eis quos adscripsit manus antiqua, et superadditum eum esse a manu recenti etiam inde arguitur, quod proximus numerus x, licet a bibliopega aliquam partem amputatus, reperitur in f. 1051, recte autem hic se habet (x8), dummodo ceteris adnumera- veris duo codicis folia prima nunc non numerata duoque quae perierunt quaternionis vicesimi primi. et prorsus con- venit calculis nostris, quod ab antiqua manu scriptum legitur ;H in f. 196: unde, modo ne neglegas codicis duo folia prima, re vera initum capit quaternio duodevicesimus. sed ut etiam de reliquis traiectionis confiniis summus ille inter M et Α patefiat consensus, eclogae prave praeceptae ut in M f. 180: sic in A f. 1055 concluduntur his ecl. 74, 11 verbis ἔτι λοι- ὁορουμένήν κυνὸο (v. lll p. 54, 5 Mein.) eisque in utro- que codice sine ullo intervallo adnectuntur haec στερήσαντα (ἄποστ - A2) Φανατοῦσιν ecl. 44, A1 (v. Il p. 186, 12 Mein.), dehine eclogae capitis 44 supra intermissae resumuntur et praeter reliquam huius capitis partem adduntur etiam capita 45— 63. haec autem pars (finitur tam in M f. 243" quam in A f. 145" per verba xai λελαληκε (-κεν M) τιερι ecl. 63, 34 (v. Il p. 375, 23 Mein.), sed ut nullo spatio interiecto ad- haereat εστεργον QgcÓn:co in M, περιεργέστερον ῥωδῇ: in A, quae clausula est nimirum eclogae 74, 11 supra inter- ruptae, cui dein subiciuntur eiusdem capitis proximae. XXXII PROLEGOMENA tam plane igitur inter alterius classis codices convenit, ut arche- typus, quamvis sit deperditus, tamen ex parte accuratius de- scribi possit. nihil enim certius est quam in libro, a quo descenderunt ΜΑ, per v. zragoxoraJ15)«nc' τὸν δὲ et per v. ἔτι λοιδορουµένην xvvóg itemque per v. xai λελάληκεν περι singula folia exiisse. nec minus apparet eiusdem libri aliud folium initium sumpsisse a verbis τοῦ παάὔους φιλοσοφώ- vegov, aliud rursus ab στερήσαντα Φανατοῦσιν, denique ab ἑστεργον gc» aliud. neque causa tam violentae traiectionis in obscuro est. certe haud inepte rem ita tibi fingas ut. sumas aliquem materiae suavitate adlectam de amore et conubio prae- cepta (c. 63—74), quatenus per archetypi quaternionum con- dicionem fieri id licebat, ex sede sua aliquando solvisse, dein non eo quo debuit loco reposuisse. sed potest etiam aliis locis archetypi imago refingi comparatione codicis M et A dili- genter instituta. ut minoris ambitus locos hic silentio trans- eam, ingens illa lacuna qua absorpta sunt in M v. ὑπονοῖσαι κρεῖσσον ecl. 117, 8 (vol. IV p. 88, 21 Mein.) usque ad v. δι’ ἀπιστίαν τε καὶ λήΦην ecl. 121, 36 (vol. IV p. 121, 25 Mein.), maximam partem expletur per À f. 205" sqq., licet etiam in A inter f. 205* οἱ 206: nunc desint quae olim erant v. o? γὰρ ἄλλους ecl. 117, 8 (vol. IV p. 88, 31 Mein.) — γίνεται, tp rc ecl 117,9 (vol. IV p. 92, 20 Mein.) nolim totum locum nunc excutere, sed lacuna illa archetypum fuisse liberum non solus probat Α sed uterque. nam M certe in capitu- lorum indice, quem prima manus composuit in duobus primis codicis foliis membranaceis non numeratis, exhibet PII" εἰ ; καὶ (rubr.) zz «ανάτου ὧσ stn ἄφυκτοσ:οω ΡΙδ᾽ (rubr.) ἔπαινοσ ή ζωΐζσ: -- PIE' (rubr.) ἔπαινοσ Savovov:— Plz' (rubr. ςωτ ς σύγχρισισ ζωῇσ καὶ Φανάτου:--- id est eos ipsos titulos qui in verborum contextu nunc desiderantur*). accedit quod M *) Haud inutilem esse hunc indicem etiam eis apparet quae dixi huius vol. p. 3, 2 et p. 626,3. usu tamen contrita sunt duo folia ut- pote codicis prima. refecit bibliopega, sed charta papyracea, qua manus PROLEGOMENA XXXIII codicis folio 324" proximum, ubi pergere debuit librarius per (ὑπιο)νοῆσαι κρεῖσσον (v. IV p. 88, 21 Mein.), nunc (sicut folla 6.7.14 de quibus dixi p. 47 adn. 13 p. 77 adn. 2) scriptura vacat. unius autem quaternionis ambitu lacunam aestimavit is cuius manus folium illud nunc scriptura vacuum insignivit numero 333. neque diversa videtur haec manus ab ea quae in eodem folio addidit quaternionis numerum uy, cum in f. 3177 exstet indiculus μα isque exaratus a manu antiqua. quadragesimus autem primus quaternio a folio 317* incipit, non, ut exspectaveris, a f. 9213, quia duo prima co- dicis folia numeris non notata sunt duoque perierunt quater- nionis, ut supra docui, vicesimi primi. pertinebant ea quae modo exposita sunt etiam ad arche- typum MA librorum ex parte delineandum, de quo vide etiam quod observavi p. 419 adn. 9. nunc ut in solo me contineam Escurialensi, tulit aetatem codex satis integer, nisi quod sine tegumento aliquantisper iacuisse videtur. nam ut folia duo prima sic etiam extrema duo (338 et 339) detrita sunt. charta- que nuper resarta. bibliopegae autem incuria margines ita ampu- tati sunt, ut in superioribus aliquam partem perierint capitulorum ütuli, quos supra primum paginae versum addidit manus recens, resecti simul et numeri, item in inferioribus custodes quater- nionum antiqui (cf. infra p. 609 adn. 1). paginae complentur versibus tricenis binis vel quod rarius fit (velut 1497) ternis, recens ita potissimum usa est, ut in foliorum rectorum margine sinistro suppleret atramento capitum numeros, qui antequam membranae pars vetu- state peribat, miniati fuerant et ipsi. transcriptus est index ex libro vetustiore. nisi titulorum obstitit amplitudo, singulos versus bini plerum- que cum suis numeris complent tituli. foliorum numeros, unde singula capita in ipso codice exordium sumunt, adiecit eadem manus quae folia ipsa numeravit. velut prioris folii" versus tertius hic est ἓ ε επ σωφροσύνησ:-- 45 g' (rübr.) s: ἀκολασίασ:-- 41 ceterum in primo folio etiam signum illud exstat quo Mendozae fuisse librum perhibetur, de quo cf. Graux fonds grec de l'Esc. p. 202 et eius- dem libri p. 372, 3. Stobaeus III. c XXXIV PROLEGOMENA non nullae, ne in infima pagina novum caput incohari ne- cesse fiat, tricenum sunt (velut f. 1657 173") vel tricenum singulorum (1491). qui verborum contextum persceripsit atra- mento coloris lutei lutove interdum nigrioris, idem, ni multum fallor, etiam rubricatoris munere functus minio exaravit capi- tum inscriptiones et numeros, lemmata litterasque eclogarum initiales. lemmata autem singulis eclogis praefiguntur intra versum, raro in margine. «quod ut brevi exemplo illustretur, eclogae 100, 26.27 Mein. (6ε΄ numero caput insignitur solito more in codicis margine) hanc fere praebent speciem ῥοχλέουσ: —€ M / τ (rubr.) διοκλῆσ (ὃ rubr.; acc. corr. πι.) τὰσ πλείστασ (v γόσων διὰ ἀνωμαλίαν:-- ἔρασιστράτου: (rubr. ἐρασί- στρατ. (à rubr.) πλῆφθοσ καὶ διαφΦορὰν ζάνωτάτω αἴτιι-- signum .:. (rarius X4) idque rubrum eis eclogis adpingitur, quarum primae litterae miniandae spatium vacuum relinquere librarius oblitus erat, velut ecl. 7, 47. 52. 57. 10, 75. 14,8. 15, 13. 20, 47. 22, 1. 24, 16. 28, 19. 29, 20. 36, 2. 45, 14. 48, 30. 38 al. nec raro signum illud asterisci simile in mar- gine adicitur ante capitum inscriptiones. compendia a librario modestius adhibentur eaque simplicioris generis, nisi quod pluribus opus erat, ubi spatium miniandis lemmats relictum non suppetebat, velut f. 457 ecl. III 5, 43. 5, 45 H.*) saepe pumero autem se ipse correxit librarius et ita quidem ut prima manus atramento ductuque haud difficile agnoscatur. ac per- ünent ad M: non solum innumerae jstae accentuum correc- tiones inter scribendum factae (velut cf. p. 640 adn. 19 p. 651 adn. 5 p. 661 adn.8 p. 665 adn. 18 p. 673 adn.9 p. 720 adn. 7, al), quas non ubique commemorasse me fateor, sed graviores etiam permultae (cf. p. 600 adn. 15 p. 631 adn. 4 p. 646 adn. 15 p. 650 adn. 15 p. 661 adn. 5 p. 668 adn. 7 p. 680 adn. 4 p. 731 adn. 13 p. 737 adn. 7 p. 740 adn. 6 p. 741 adn. 11 p. 748 adn. 7 p. 755 adn. 17 p. 756 adn. 8. 17, al.) *) Vide tamen ne vel sic detraetum sit de lemmate III 5, 45. nam coll. lI 5, 9 exspectaveris Ἰαμβλίχου ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς «πρὸς Αρετήν) περὶ σωφροσύνης. PROLEGOMENA XXXV eaeque haud raro in rasura factae (cf. p. 698 adn. 7 p. 700 adn. 15 p. 727 adn. 7 p. 751 adn. 8). minus saepe in margine supplevit M' quae in contextu omiserat, cf. quae dixi ad p. 419, 9. 609, 1.690, 3. interdum etiam rubro (M rubr.) intra ipsam eclogarum orationem litterae minus probae redintegrantur (velut Π 7, 40 prior τ in κὐριωτάτη, 7, 47 v in. &yto) aut sup- plentur (velut III 9, 39. 11, 29 vel, quod addas si tanti sit commentario, ΠΠ 10, 16 litterae o particula in v. óoo, III 22, 3 c in προεστῶτ. vide praeterea quae adnotata sunt p. 176, 9. 942, 5. 038,2. 6059,10. 0688,14) primae autem manus correctiones operam dedi ut diligenter discernerem ab eis, quas invexerunt aliae, has tamen ad significandas collectivo usus sum signo M^, vel ubi recentiores visae sunt, hoc M rec. (cf. p. 190 adn. 3). possunt, non nescio, manus a M' diver- sae etiam accuratius distingui inter se ipsae (velut una recen- torum pallidulo utitur atramento, nigriore altera), sed cum animadverterem quod ex hac distinctione saepe perdifficili ac lu- brica discitur operae impensae non satis respondere, in altera ratione acquievi. et fere modestioribus corrigendi finibus se con- tünuit M? nec nimis frequenter scripturam radendo inmutandove attrectavit (cf. p. 348 adn. 12 p. 414 adn. 22 p. 612 adn. 6 p. 613 adn.3 p.619 adn. 7.8 p. 752 adn. 7). fuit autem librarius M' sermonis graeci scientia parum instructus, quod prosodica ratione qua utitur vitiosa passim manifestum est, sed ipsa imperitia contra interpolandi studium munitus. diligenter igitur descripsit exemplum propositum, quod ipsum quoque, puto, mendis scatebat magnam partem ex prava vocabulorum syllabarumve distinctione ortis. idque si sumas non nimis longe afusse ab alio exemplari, quod uncialibus quae dicuntur litteris exaratum fuerit, ego vix refragabor. sic nimirum et illud explicatur, quod in ipso M accentuum spirituumve notae haud raro omittuntur. quod autem ad aetatem codicis Escuria- lensis attinet, sciendum est iota ubi scribitur nec sonat non sub- scribi ab M', sed adscribi, licet non numquam ab altera ratione ad alteram ita quasi transitus fiat, ut iota ceteris litteris paululo c* XXXVI PROLEGOMENA ponatur inferior. adde quod accentus cum spiritu saepe in unam lineam eamque semicirculi similem colligatur, et codicem ego ad undecimi saeculi duodecimique confinium fortasse recte rettulisse iudicabor. Escurialensi longe deterior habendus est alter huius familiae codex Parisinus gr. 1984, chartaceus saeculi XIV (A), ut tamen careri eo non possit. immo perutilis nobis est non in eis tantum eclogis, quas servavit solus, sed etiam ubi huius quidem classis testis alius non superest. contra ubi M in comparationem venit, uter utro potior aesümandus sit, ne punctum quidem temporis dubites. nam corruptelas in M reli- giose plerumque propagatas emendare conatur Α, sed imperite utque auxeril potius mendum vel occultaverit. «quod nobis perspicere hodie tam facile est quam olim difficile fuit Gais- fordo vel Meinekio, quibus monasterium Escurialense erat praeclusum. et quam ego tempori parcere et labori potuissem, si Escurialensem librum mihi licuisset cognoscere ante Pari- sinum. nune dici vix potest quantis molestiis et difficultatibus conflictandum fuerit, sive quod foliorum ordo in A turbatus non nihil incommodi adferebat vel singula eclogarum fÍrustula eX Gaisfordi id est fere Gesneri satura conquirenda multum temporis poscebant, sive quod codicis scriptura detrita saepe aut abscissa aut variis correctorum manibus attrectata excutientis progressum retardabat. primum autem vidi Α simul cum aliis libris deterioribus, dum dego Parisiis a. 1878. dein laborem per trium mensium tempora subseciva continuare contigit, post- quam Parisienses codicem Friburgum transmiserunt liberaliter. denique Segofredus Mekler meam operam excipiens a. 1882 ea qua solet diligentia collationis maiorem partem absolvit praeter non nullas, de quibus suo loco dicetur, eclogas. neque idem recusavit quominus ea quae de priore florilegii parte ceteris impendio impeditiore ipse adnotaveram, denuo ad codicem exi- geret. puto igitur nihil fere, quod sciri vere intersit, nos praeterisse. immo verendum est, ne 1n rebus nonnullis extri- candis nimis diu desudaverimus. velut in variis istis manibus, PROLEGOMENA XXXVII quae emendatricem operam codici admoverunt*), discernendis Mekler potissimum strenue elaboravit utque procul dubio recte haud pauca observaret et utiliter. sed cum satis multos restare videam locos, de quibus pro re nata haereat iudicium, ego has de manibus recentioribus inter se distinguendis disquisi- tiones ut etiam legentibus proponerem, animum inducere non poteram. quamquam igitur de locis haud paucis distinctius adnotavi (velut cf. p. 377 adn. 19 p. 530 adn. 18 p. 648 adn. 5 p. 663 adn. 9 p. 715 adn. 2 p. 716 adn. 3), tamen plerumque tutius duxi primam manum a ceteris ita distinguere, ut has compendiaria comprchenderem nota A?. sed sciendum est ne primam quidem scripturam per totum codicem uni eidem- que librario tribui licere. nam ea manus quae quaternionem vicesimum scripsit, et atramento et charactere diversa est ab illa quae priorem libri partem exaravit, itemque ei differt quae supervenit inde a folio 169" (flor. 86, 7). neque paginarum ver- sus numero constant. in priore parte a tricenis singulis augentur usque ad tricenos octonos, in vicesimo quaternione a vicenis senis ad vicenos octonos, cum in tertia codicis parte contine- antur inter vicenos octonos et tricenos ternos. quaternio autem vicesimus qui incipit a verbis 80, 13 καὶ τίἰσιν ἀνάγκαις (Stob. II 1, 30 p. 12, 2 Wachsm.) et desinit per xorotoc μωσικᾶς (flor. 85, 16 v. III p. 140, 30 Mein.), etiam ideo memorabilis est, quod initiales pingendae relictae sunt rubrica- tori. eum vero librarium, quem scribere coepisse dixi a f. 169", discernas a prioris partis litteratura vix commodius in praesenti quam folio 2141 et 2141 inter se comparatis. nam folium 214, quod nunc extremum est, olim primum fuisse, sed ut codex (vel sic tamen in principio mutilatus) exordium sumeret a f. 2143 (non a 2147) id est ab ecl. 1, 28 Π., docui mus. Rhen. XXXIX p. 987. quantas autem turbas liber subierit varie pessumdatus ut aliquatenus in conspectu ponam, quinquaginta priora folia eo *) Correctores tamen scito non per omnes codicis partes aeque grassatos esse. manuum recentiorum libidine fere libera manserunt folia 66—69 (flor. 42, 4sqq.). haud exigua autem correctionum pars ex Trincavelliano exemplari hausta est aut adeo ex Gesneriano. XXX VIII PROLEGOMENA quo olim prodierunt ordine iuxta scribo. f. 214* 9141. 17. 18. 23. 24. 19. 20. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 25. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 48. 206. 27. 28. 29. 30. 31. 49. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 50. 51. 92. omisi autem folia 16. 21. 22, nam scriptura sunt vacua aeque ac folium 73. quaternionum indiculi leguntur haud pauci, certo tamen, quantum scio, nullus post folium 1907, in quo exstat κὸ’. folium 213, id est quaternionis vicesimi sexti extremum, clauditur eclogae 125, 16 verbis his xoi τὰς τῶν ἀναιρέσεων διακωλύσεις (vol. IV p. 138, 31 Mein.). etiam exirema florilegii pars si olim adfuit aeque atque in M, huic quidem suffecit unum folium idque initium sumpsit, certe sumere debuit a verbis ᾿Εατέον μέντοι, ἔφη, vr) «ία (Plat. de leg. V p. 469 E), quae solus servavit M, omiserunt etiam S Tr. unde desiderantur in editionibus. neque alibi desunt, in quibus familiae MA testis unicus supersit. M, sed de his videatur commentarius (velut p. 665, 15). Antequam ad aliud librorum par me convertam, pauca dicere non absonum erit de excerptis aliquot ex libro Es- curialensis M vel Parisini À admodum simili sumptis. ac flori- legii Stobaeani haud exigua pars inest corpori gnomologico codicis Parisini 1168 (olim Mazarin. 2665, dein Reg. 3478), membranacei, saeculi XIII. cf. H. Omont znventaire sommaire des manuscr. grecs Paris. a. 1886 1 p. 233. de insigni libro, quem adsciverat hic illic iam Boissonade in anecdolis, propter Phavorinum scite egit Freudenthal mus. Rhen. XXXV p. 408 sqq. in clariore luce gnomologium posuit Henricus Schenkl de fragmentis *Epicteteis' disserens commentatione bonae frugis plena relationibus academiae Vindobonensis inserta vol. CXV p. 443 sqq. supersedeo autem hodie singulis Parisini partibus particulisve enarratis denuo demonstrare quam utile sit flori- legium ad inferioris aetatis gnomologiorum conexus extrican- dos. nam totam collectionem mox speramus editum iri ab Eltero, viro harum rerum praeter paucos perito. Stobaeana autem excerpta (f. 121" sqq.) non ex Trincavelliana vel Vindo- bonensis simili recensione transcripta esse colligere licuit vel PROLEGOMENA XXXIX per capitum inscriptiones quas enotaverat Freudenihal l. c. p. 420, idque monui mus. Rhen. XXXIX p. 364. et stabilitur sententia titulo capitis primi eadem ratione amplificato in ex- cerptis Parisinis atque in M, vide mus. Rhen. XLI p. 63 adn. et editionis meae p. 3. nunc vero, ubi totam collectionem ex schedis suis in usum meum mihi convertere liberaliter per- misit Elter, summus inter haec excerpta et MA libros con- sensus in propatulo est. sed etiam aliud inde lucrati sumus. nam quae collectionis Parisinae et posterioris aevi gnomo- logiorum nuper patefacta est concordantia (cf. Schenkl l. c. p. 67 sqq.), Maximi testimonia et quae eius generis sunt abicere nos sivit in eis certe locis qui supersunt in illa. contra ubi deficiunt excerpta Parisina, non tam propter Stobaeum quam propter gnomologica studia nunc maxime ferventia e re existimavi in commentario mentionem facere etiam Maximi, Antonii, Melissae Augustanae, florilegii Laurentiani. quam- quam plenum excutere istius modi compilatorum apparatum nec volui ego nec potui. obstant difficultates, quas ut norunt periti ita ab hoc studiorum genere remotioribus exponere lon- gum est. hoc unum data occasione moneo generaliter, non modo posterioris aevi excerptorum sed etiam ceterorum scrip- torum locos consimiles adscribendi modum me tenuisse con- sulto. omnia vel plurima si stipassem testimonia, prorsus in- habilis prodiisset liber ut pote ipsa adnotationum mole paene obrutus. lintrem igitur, ut tandem aliquando in portum pervenire posset, exoneravi saburra praetervehensque satis habui digito monstrasse Gatakeri Wyttenbachii aliorumque prata vel ea quae nostra aetate ediderunt aut collegerunt Elter, Gildemeister, Schenkl, Sternbach, Wachsmuth, alii. Obiter dico de codice Escurialensi miscellaneo X—1I—13, Mendozae olim et ipso. cf. Graux fonds grec de l' Esc. p. 268. in- cipiunt autem excerpta ad Stobaei libros duos posteriores per- ünentia a f. 288" fere extremo, ubi inscriptio haec est 'Ez τῶν περὶ ἄρειζσ συλλογών: dispositio eclogarum ex capite περὶ αρετῆς depromptarum, quarum prima est 1, 14 Mein., extrema 3,84 Mein., prorsus congruit ei quam revocavimus XXXX PROLEGOMENA ex ΜΑ. adde, quod in f. 2467-" inter capita ἐκ τῶν περὶ γόµων καὶ ἐφθῶν: οἱ περὶ ἀρχῶν inculcatae leguntur eclogae praecerptae ex titulis περὶ ἔρωτοσ: κατὰ κάλλουσ: ὅτι κάλλιστον Ó γάμοσ: ὃτι οὐκ ἀγαθὸσ 0 γάµοσ: et clara erit horum excerptorum origo secundum ea quae supra scrip- simus de MA librorum archetypo. verum tempore urgu- ente cursim inspexisse hanc collectionem satis putavi, cum praesertim eclogarum orationem ipsius excerptoris arbitrio non numquam inmutatam esse animadverterim. — ex istius modi autem licentiis, quibus pagellas has implere nolo, rarissime emergere scito lectionem meliorem quae non cognita sit ex M aut Α. dignum erat quod cum Nauckio olim communi- carem (tr. gr. fr. p. 635 ed. sec.), flor. 66,2 exhiberi sic: τοῦ αὐτοῦ: ἀνδρίαν ἔχων δύσμορφοσ εἴην μᾶλλον ἢ κάλλοσ (sic) καχκόσ: — sed ἔχων, quod de suo proposuit etiam Canter, excerptori debeatur an antiquioris libri memoriae (ἔχειν SMA, ἔχοι Tr. corr. A?, merito ambigas. ceterum quae de excerp- tis Escurialensibus olim rettulit Miller catal. p. 296 sqq., ea quo verbulo suppleam vel corrigam habeo. nam velut post περὶ ὅρχου: — f. 244* legitur etiam indiculus ἐκ τῶν zregl ἔτει- ορχίασ: item excerpta ἐκ τῶν περὶ ἀργίασ: — f. 244" exci- piuntur duabus eclogis (32, 8. 16Η.) περὶ ἀναιδείασ, quem titulum in margine addidit alia manus non rubricatum: neu- trum Miller voluit adnotare. nec desunt alia quae diligentius paulo indicata malis. Exemplo codicum ΜΑ perquam simili usus est Maca- rius Chrysocephalus, qui roseto suo, quod offertur codice Marciano n. CCCCLII, chartaceo, saec. XIV, haud ita paucos inseruit etiam Stobaei flosculos. ac Stobaeanam partem, quae continetur foliis 1147— 1427, descripsi integram Venetiis a. 1875 non sine emolumento. ante me praeter Morellium pauca Mei- neki gratia enotaverat Adolphus Kirchhoff, vide mus. HRhen. XXXIX p. 385 cum adn. capitum numerus indicatur titulo f. 114 ExAoyy (Erubr.) £x τῆς συλλογῆς ᾿Ιωάννου στο- βαίου τῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι κεφαλαίων, sed suumatim magis ut videtur, nam infra legitur f. 142* κεφάλαιον ρχα (com- PROLEGOMENA XXXXI pend. marg. "Ori ('Orubr.) τῶν πλείστων µετα Φάνατον κτὲ., tem κεφαλαιον oxf' (compend. marg.) Γνῶμαι (1 rubr.) Φεοκτίστου. utut haec discrepantia diluenda erit — plene enim eam extricare laboriosae magis videtur operae quam utilius —, hoc liquido apparet, in manu habuisse Macarium codicem Parisino simillimum, sed antiquiorem illo, quia locu- pletiorem. ne repetam quae de capitibus illis ex *florilegio ' in librum alterum revocandis exposuitWachsmuth stud. p. 50 respecto etiam Macario, conspirat rosetum cum M Α librorum memoria eo inprimis, quod de amore et conubio praecepta plane eadem ratione locum mutarunt atque in illis. post caput quadragesimum quar- tum igitur unanimo consensu MA Mac. exhibent capita ἵῬόγος ἀφροδίτης, Ὑπὲρ άλλους, Kovaà κάλλους, Ότι κάλλιστον Ó γάμος, Ότι ovx ἀγαθὸν τὸ γαμεῖν, Ότι τοῖς μὲν ἐπωφελῆ κτὲ., Περὶ μνηστείας, Ότι àv τοῖς γάμοις τὰς τῶν συναπ- τοµένων ἡλικίας χρὴ σκοπεῖν, “Ότι ἐν τοῖς γάμοις ov τὴν εὐτεχγνείαν ουδὲ τὸν πλοῦτον χρὶ σχοπεῖν ἀλλὰ τὸν τρόπον (quem titulum sic contraxit Mac. "Οτι ἐν τοῖς γά- µοις τὸν τρόπον δεῖ σκοπεῖν), Ῥόγος γυναικῶν (hunc om. Mac), Γαμικὰ παραγγέλματα, Περὶ τῶν ἐν ταῖς σιόλεσι δυνατῶν, etiam numeri ab omnibus adscribuntur µε---νς, nisi quod Macarius Ῥόγον γυναικών ut dixi excludens transit a vy statim ad ve'. ceterum bonus Chrysocephalus codicis vetustioris turbas, quae correctores codicis Α non fugerant, adeo non perspexit, ut inscriptione Γαμικὰ παραγγέλµατα exhibi- ta tamquam primam eius capitis eclogam subicere non du- bitaret hanc f. 1905 ' Ex ( Erubr.) τῶν oeoívov: Πέρσαις YOLOG ἣν Ἀτὲ., scilicet extremam particulam eclogae flor. 44, *41 (v. Ἡ p. 189, 23 Mein). si quis ad lectionum discre- pantiam attendit, sciendum est ubi discedunt S et MA, ibi ab horum parte stare Macarium, non ab illius. ubi autem inter ipsos MA aliqua dissensio est, Mac. modo cum M magis facit modo cum Α et raro offert lectionem verae propiorem utro- que vel ceteris omnibus (velut cf. p. 601 adn. 13. 15 p. 665 adn. 13). cum À autem conspiratio haud raro tanta est, paene ut suspiceris Macarii exemplum gemellum fuisse Parisini, vide XXXXII PROLEGOMENA modo scholium illud similiter adscriptum in A Mac., de quo monui p. 536 adn. 4. sed et Parisino et Escurialensi inte- griorem fuisse Macarii librum mulus indiciis comprobatur. quorum ut potiora non nulla adferam, non modo quae in calce Parisini nunc deesse dixi ante oculos habuit Macariu:, sed exscripsit aliquam partem f. 126" etiam Περὶ o«yrc proxi- mique capitis Περὶ τοῦ εὐκαίρως λέγειν initium magno hiatu in Α absorpta (cf. p. 665 adn. 15), item suo more respexit capita Περὶ Φανάτου (sic cum Photio Mac. f. 141"), Ἔπαινος ζωῆς, Ἐπαινος Φανάτου maioremque illam capitis Σύγκρισις ζωῆς καὶ Φανάτου portionem quam una cum prioribus titulis in M intercidisse supra monitum est. tantum igitur abest ut vili pendendas putem reliquias codicis boni et antiqui in roseto superstites, ut diligenter eis usus sim usque a capite huius voluminis secundo. uti sane debui etiam in primo. verum cum veritus in hoc capite molestiarum plenissimo ne adnotatio nimis intumesceret praeterierim, infra mihi liceat quae supplenda sunt supplere. quamquam cupidius adhibere Macarii. excerpta ad antiquioris libri imaginem recuperandam ipsa nos vetat na- tura eorum et indoles. brevioribus enim ille se continet eclogis saepiusque ab ipso breviatis. recidens autem particulas conexum orationis indicantes ut solent excerptores scripsit ex. gr. πᾶσιν ἐμείσιτει pro πᾶσι γὰρ ἐμπ. (flor. 44, 20. 21 vol. II p. 164, 9 Mein.) vel τὸ στρεβλὸν pro τὸ γὰρ δὴ στρ. (flor. 70, 14 vol. HI p. 33, 16 Mein.) istorumque similia multa, ne quae prae- cedere videbat desiderarentur. in lemmatis adferendis plerumque sat habet auctoris nomen adposuisse. inscriptionis in artiorem formam redactae supra memoravi exemplum, ergo ne hoc quidem confidentius disceptes, utrum invenerit in exemplo suo Περὶ αρετῖς quod scripsit f. 1147 an titulum Escurialensis simili interpolatione auctum, neque magis, utrum Περὶ Jovavov legerit an. Περὶ Savarov xai cc εἴη ἄφυκτος. ΠΙΠΟ iam primi capitis eclogarum particulas, quod modo promisi, eo quo apud Macarium exstant ordine enumerabimus addita po- Hore cum editionis meae contextu tam lemmatum quam orationis discrepantia. f. 1141 ecl. 1, 9 de lemmate vide com- PROLEGOMENA XXXXIII mentarium. 10. 19 sine lemm., sed 4ριστοτέλης ἔφη. ἐπειδὴ ov γίνονται τὰ πράγματα ὡς BDovAóoueda, δεῖ βουλεύεσναι ὡς γίνονται. 20 χείλωνος. 21 sine lemm., sed 'O (idque rubr.) βίας εἶπε' βραδέως μὲν ἐγχείρει κτὲ. 23 sine lemm.; pro ἤδιστα iterat ἥκιστα. 26 ᾿Ισοκράτους nihil amplius; ipsius eclogae datur pars extrema τὰς ἡδονὰς p. 12, 12 — χάκιστον p. 12, 14. 28. 29 sine lemm.; non nisi primum enuntiatum legitur Πυθαγόρας — ποιήσει, sed ὅτι vocula omissa. 47 δηµοκρίτου: v. l τοῖς et τιοιοῖτο. 48 in fine habet βιώσαι. — 51 ᾿Ιαμβλίχου mec plura; v. l ayevi. ασ 65 v. l. ἐπαινέσης περὶ ἂν tàng ἄνδρ ἐμφανέως --- ἔχουσὶ pro ἔχει — κρὐππτουσιν. 65 τῷ ὄντι — Σιμμία om., τὸ quod ex Platone inserui habet Mac., ubi τὸ τεύνάναι αὐτοῖς ἥχιστα ἄνον φοβερόν, deleantur uncini 81 v.l. p.33, 14 εὐτεῖν, 15 ὅτι ὁρῶ om., p. 34, 1 λέγεται δὲ — 8 ὁ νικῶν om. 84 sine lemm., sed σωκράτης ἔφη. οὔτε truoc ατὲ. | 80 Ο (rubr) αὐτὸς εἶπεν' εἰ μὲν κτὲ., τῶ ante κυβ. om. 91. 95 sine lemm., sed 'O (rubr.) avrog ἔφη ur διὰ φόβον xvé. 92 pro lemm. λεοβούλου ut tamen rubricator litteram / non addiderit; ne quis certum putet κλεοβούλου ex Macario revocandum esse, cf. Photii la- terculi p. 44 Elt.; legitur mox ὁιαλασσου. 98 praeter lemma excerpuntur v. δεῖ μὴ (p. 41, 7) — στρέφεσύαι (p. 41, 12), non plura. pro παρασκευάσαι habet παρασκχευάζειν idque rectius opinor, quia concinnius. 99 ἐπικτήτου pro lemm., nec plura; éxeiSev om. 104 lemma om., sed Σωκράτης ἔφη. οὔτε ναῦν κτὲ. 190 ᾿Επικτιήτου: μὴ οὕτως τὸ ἓκ τῆς δόξης αἰσχύνου κτὲ. 133. 166 p.109, 18 φυλακων om. 172 brevitatis causa iranscribo: Ἐὐαγόρου (2) ἑνὸς τῶν ἑτιτὰ σοφῶν: µέτρον ἄριστον :- βία μηδὲν πράττειν :- γαμεῖν ἐκ τῶν ὁμοίων' ἐὰν γὰρ ix τῶν κρειττόνω», Óe- σπότας, οὐ συγγενεῖς κτήση: dein lemma όλωνος τῶν ἑπτα:: cul subiciuntur v. ἠδὲν (14 om. rubr. addend. ut modo Y) p.114, 6 — ἐχφρὸς ἔση p. 114, 7, φίλους ιὴ p. 114, 11 --ἐπιστήσῃ p. 115,1; post novum lemma χείλωνος τῶν ἑπτά: XXXXIV PROLEGOMENA adduntur Γνῶνθι σαυτόὀν :- πεινῶν μὴ πολλὰ λάλει ἆμαρ- τήσεις γαρ. iam lemma Θαλῆ τῶν ἕπτα :. dein φίλων p. 118, 4 — µέμνήσο p. 118, 5, οἵους ἂν p. 119, 1 — προσ- δέχου p. 119, 2 (v. l. τούτους αὐτὸς). Πιττακοῦ τῶν ἑπτά: Καιρὸν p. 120, 2 — καταγελασύὺήση:. p. 120, 3. Βία τῶν ἑπτα: οἱ πελεῖστοι GyOQuscoL κακοί :- Eig τὸ πρόσωπον ἔφη ἐμβλέψαντα — τῇ καλοκαγαθία γρ. 192,9. Περι- ἄνδρου τῶν ἕπτα: µελέτη τὸ πᾶν: 188 Σωκράτης ἔφη" oi τὸ ἀπὸ τῶν αἰσχρῶν xré. 196 ᾿4ρχύτα πυνφαγοριου sine acc.): ὥσπερ (γὰρ om.) τὸ λαμ/τρὸν μµαραυγίαν ἐντίθησι p. 149, 15 — τᾶς ψυχᾶς p. 149, 17 (v. Ι. ἡᾗ ὑπερβάλουσα). 201 post lemma Πᾶς ὃ v' ἐπὶ γῆς (om. yàg) p. 153, 2 — ἀντάξιος. 204 post lemma Όταν (om. καὶ) βούληται p. 160, 11 — ὃ Se0g p. 160, 14 (v. l. ἐποίησεν). etiam hac adnotationis mantissa certissime confirmari quae supra de Macario observavimus gnarum non praeteribit. nulla reperitur ecloga in roseto, quin simul insit aut M libro aut Α aut utrique, nulla, quae anthac nota fuerit ex solo Tr. ordo eclogarum plane idem est atque in ΜΑ, nisi quod ecloga 92 non post 91 ponitur, sed post 95. omiserat Cleobuli gnomam Macarius, sed ut omisisse eam mox ipsum paeniteret. item ubi MA librorum lectio differt a Tr., non cum hoc con- spirat Mac., sed cum illis et, si latius circumspicias, haud raro etiam cum excerptis Bruxellensibus. neque igitur ex libidine Macarii repetierim, quod 1, 68 desunt verba τῷ ὄντι ἄρα, ἔφη, () Zuuuía, quippe quae desint etiam in ΜΑ, aut quod omittuntur 1, 81 verba λέγεται (p. 34, 1) — ὁ νικῶν (p. 34, 8), nam haec ipsa desiderantur ut in MA sic in Br. sed sensim pervenimus ad aliud librorum par idque Escuri- alensi Parisinoque, ut lacunis potissimum utriusque librorum generis communibus perspicitur, maxime cognatum. Atque huius quidem generis exemplum Bruxellensibus excerptis quae infra describentur longe locupletius est codex Laurentianus (L), Florentinus plutei VIII n. 22, saeculi XIV et ipse, quem gnomologiam sacrorum profanorumque scriptorum complecti notum est. externam libri imaginem tibi informabis, PROLEGOMENA XXXXV si relegeris quae enarravit Cobet v. l. p. 115q., duasque illas pa- ginas inspexeris, quas photographi arte illustratas typis iteravit Hieronymus Vitelli in collectione Florentina fasc. ΠΠ p. I (a. 1886) tab. XXIV. hic autem ipse vir doctus, quo ad legendos libros manu scriptos nemo reperiatur peritior, his novissimis annis munifice mihi ministravit quidquid opus erat ad codicem penitus cognoscendum sive singulas eclogas sive integra capita denuo conferri molestius cupienti. semel, cum ille animum ruri relaxaret, Nicolaus Festa laboris particulam sibi demandatam perofficiose absolvit. | compluribus autem annis ante iam Rudolfus Schoell, quem litteris nostris amicis- que praemature nuper ereptum esse doleo, pergratum mihi fecerat eo, quod schedas suas ad Laurentianum codicem per- timentes (cf. Wachsmuth proleg. Stob. p. XXIX) ultro mihi obtulit utendas. cum autem universam ille excerptorum materiam indicare mallet, singulis lectionis discrepantiis enotandis non ubique pari cura fuit intentus. de ordine vero et compositione totius florilegii sacri profani compluribus commentationibus egregiis ita disseruit Wachsmuth (stud. p. 1 sqq. p. 55 sqq.), ut quid valeat illud cum ad historiam florilegiorum contexen- dam tum ad ipsius Stobaei libros ditandos in aperto sit. sed pro suo ille consilio operam magis ad duos Stobaei libros priores derexit, quos ex Laurentiano codice ut par est locuple- tatos dudum promulgavit. nunc in duobus reliquis qua ra- tone florilegii Laurentiani excerpta adhiberi debeant, brevi explicabimus. ac bene accidit, quod interim etiam Bruxellensi libro uti mihi licuit, quem eiusdem originis esse atque ipsum Laurentianum argumentis haud ambiguis demonstravimus in commentatione *de Stobaei florilegii excerptis Bruxellensibus' Friburgi Brisg. edita a. 1882. tam planus autem inter L et Br, ubi comparari possunt, consensus est, ut de locupletiore Sto- baeo in L superstite sententiae quasi cumulus accedat gnaro- que non mirum sit, quod commentatione mea etiam prorsus nova aliquot apospasmatia in lucem protracta sunt (cf. Stob. Η1 1,49. 40, 2*). minoris momenti est quod eclogis per solum L aut Br vel per utrumque servatis codicis Photiani XXXXVI PROLEGOMENA auctoritas, quantum quidem ex scriptorum laterculis cognosci potest, non magis refragatur in posterioribus libris Stobaei duo- bus quam in prioribus, vide quod monui mus. Rhen. XXXIX p. 404. potest tamen aliud addi argumentum idque ad copiam et integritatem Laurentiani codicis Bruxellensisque manifestan- dam praecipue idoneum. nam quae est inter L Br et ΜΑ affi- nitas, plurimae sane posteriorum librorum eclogae, quae insunt in LBr, offeruntur etiam per ΝΑ, tamen non numquam apparent quae in solo recurrunt S vel Tr. (velut III 1, 50. 5, 55. 56. 21, 28. 22, 9), ut videas ex Laurentianis et Bru- xellensibus excerptis elucere SMA librorum archetypi quasi vivam imaginem nec difficile sit sentire quanti illa. habenda sint etiam in eis eclogis, quas ceteri libri ignorant. simul patefit in singulis lectionibus aestimandis utri classi plus auc- toritatis insit et fidei, ubi, quod saepe usu venit, L Br MA librorum traditio conspirat contra STr. sed hoc praeteriens moneo. gravius magisque curae est cavere, ne quis nimio honore libros L Br afficiens ea tamquam genuina Stobaei supplementa ambabus arripiat, quae re vera eclogarii studii libido in- vexit sive ex aliis capitibus licenter retracta sive adsumpta ex scriptorum locis ipsi loanni ignotorum. interpolationem autem florilegii Laurentiani conditorem non reformidasse, id in duobus prioribus Stobaei libris dudum perspectum est. titulos enim praebet L haud ita raro non solum cum parallelorum inscrip- ptionibus coniunctos (cf. Stob. Η 21 p. 197, 19 sq. Wachsm. Π 24 et 25 et Wachsmuthii adn.) sed aliis etiam rationibus adauctos 'et amplificatos. velut Il. 15 inscriptionem Photiano codice firmatam Περὶ τοῦ δοκεῖν καὶ τοῦ εἶναι κτὲ. inter- polavit additis verbis ἐχτὸς γὰρ ἔργου πτᾶς λόγος τεριττός, qui- bus poetae nescio cuius senarium subesse (--- περισσεύει λόγος) olim conieci (krit. bl. p. 82). item alios titulos non ex Stobaeo, sed ex Plutarchi placitis petitos esse probavit Elter de cod. Phot. p. 73. quod praeter Dilesium (mus. Rhen. XXXVI p. 349) etiam concessit Wachsmuth stud. p. 74. 77. neque in ipsis eclogis ex- cerpendis prorsus abstinuisse gnomologum, quin Stobaeanis ad- misceret Plutarchea, paucis sed certis exemplis docuit Diels |. c. PROLEGOMENA XXXXVII (Stob. 1 50 p. 472 adn. 3 1 52 p. 483, 9—11 p. 486, 7—10). sed in promptu sunt interpolationis exempla progressae ad librum tertium. velut ΠΙ 5, 20 ceteris libris repugnantibus per solos L Br verborum contextus non modo ad Arriani exemplar (Epict. ench. c. 15) constanti temeritate inmutatus est sed interpolatus etiam additamento Arrianeo. nam quae adduntur per L Br (p. 263, 1 sqq.) ἂν δὲ xoi ταρατεθέντων κτὲ., ea (uo modo titulo adversentur, monui in commentario: recte desunt in MA Tr. eadem autem plane ratione Br adulterat ex libris Árrianeis traditionem Stobaeanam per ΜΑ sincere servatam III 17, 19. 19, 15, ubi vide quae adnotavimus. item in Demetrii de septem sapientibus sylloge Br a ceterorum librorum memoria ita recedit, ut in provinciam a Stobaeo alienam devertisse convincatur, vide modo p. 115 adn. 5 p. 128 adn. 9. etiam ecloga Ill 6, 41 graviter mihi suspecta est lon- eiori Diogenis dictorum seriei per solos L Br interposita, cum melius absit a ceteris. justo autem ego timidius margini impo- sitas fuisse opinatus sum ejus modi eclogas aliquot vel eclo- sarum particulas, quas florilegii Laurentiani conditorem sive excerptorem illo antiquiorem addidisse ipsum sine ulla haesitatione pronuntiandum fuit. — temeritatis coarguitur Br etiam eo, quod distichum Hesiodeum (op. 210 sq.) ἄφρων Ó' ὁς x' ἐφέλῃ πρὸς κρείσσονας ἀντιφερίζειν κτὲ. in ca- pite Ifeoi ἀφροσύνης (Ill 4, 3) recte receptum iterat idem in capite Περὶ ὀργῆς. suspicio magnopere confirmatur in- scriptionis forma Περὶ ὀργῆς Φυμοῦ ἔριδος xol φιλονεικίας interpolata et ipsa, cum apud Photium et reliquos testes exstet nil nisi Περὶ ὀργῆς. sed de Hesiodea ecloga duabusque aliis illi vicinis dixi p. 546 adn. 14. vide etiam p. 697 adn. 12. intelle- ges, puto, cur etiam alibi, si scrupulus non omnis exclusus vide- batur, maluerim in adnotationis marginem quam in operis con- textum recipere ea quae per solos L Br tradita sunt sive per utrumque sive per alterutrum (cf. p. 412 adn. 7). pristinum et per- fectum Stobaei opus nostris quidem subsidiis, nisi insperata inter- venerit fortuna, nemo umquam redintegrahit, eo autem maiore vigilantia curabimus, ne superstitem partem et sinceram eclogis XXXX VIII PROLEGOMENA dubiae originis, nedum a Stobaeo manifeste alienis inquine- mus in Gesneriani aevi erroremt otiens nobis explosum relapsi. restat quod supra promisi, Bruxellensis liber ut paucis describatur. est codex miscellaneus n. 11360 in 49, bomby- cinus, saeculi XIV, ut asserit Henricus Omont catal. des manuscr. grecs de Bruxelles (Gandavi a. 1885) p. 17, cum saeculi XV visus sit Paulo Thomas le cod. Bruxellensis du florilége de Stobée (Gand. a. 1876) p. 1. post varia fata quo modo liber tandem pervenerit in bibliothecam regiam Bru- xellensem, enarravi mus. Rhen. XXXIX p. 364 sq. observatione Ricardi Foersteri adiutus. vix autem diversus videtur fuisse Petri Pantini «Stobaeus de Virtute et Vitio in 49* (cf. Fabri- cius bibl. gr. 1. VE c. 5 vol. XII p. 914 n. 20) et Andreae Schotti *Ioannis Stobaei sermones de virtute et vitio' (cf. Sveert Athen. Belg. Antverp. a. 1628 append.), quoniam Photiani testimonii Bruxellensi libro praefixi verba extrema haec sunt f. 1? πρῶτον περὶ ἀρετῆς, εἶτα περὶ κακίας, περὶ φρονήσεως καὶ καφεξῆς. neque igitur mirum est quod correctiones, quibus immodice codicem attrectarunt homines docti, vel ex Gesneri editionibus petitas videmus. nam ut Pauli Thomas verbis utar (cf. commentationis meae de Stob. flor. exc. Br. p. 2sqq.), 'les marges du ms renferment des sommaires, indications de titres et de sources, etc. en latin, dus à différents mains (XVI? — XVIII? s. 2). Le ms a été col- lationné sur l'édition de Gesner et on y a annoté quelques variantes de cette édition". vera excerptorum indoles diu fuit ignota. aliquot lectiones egregias ad viginti priores titulos pertinentes delibaverat Carolus Augustus Beving in libello nunc raro qui inscribitur. Remarques critiques sur quelques passages de l'Anthologie de Stobée Bruxelles 1833. mihi uti licuit non solum collatione illa, quam libello supra commemorato publici iuris fecerat P. Thomas editioni Meinekianae accommodatam, sed etiam schedulis, quibus idem vir doctus descripserat codi- cem perite genuinumque eclogarum ordinem et ambitum indi- caverat. quid quod rogante me ille codicem secundis curis perlustravit, ut, quod intellegentibus non offensioni erit, de PROLEGOMENA XXXXIX locis haud ita paucis certiorem me fecerit et instructiorem quam collatione tribus fere lustris ante typis expressa. Tho- mae jgitur diligentia et promptissima in me voluntate factum est, ut ex Dr quae ad tertium Stobaei librum spectant ea nunc legentibus potuerim propinare. quod autem de tertio libro promittit librarius f. 17" Photii verbis zó γε παρὸν τρίτον ὂν βιβλίον περιέχει κεφάλαια µβ’. πρῶτον περὶ ἄρε- τῆς κτὲ. (cf. de Stob. fl. exc. Br. p. 4 sq.) in suum usum conversis, sciendum est eum ita exsolvisse, ut tertii fines ne- sciens fortasse ipse supergrederetur. nam in folio 51" ad caput περὶ πολιτείας, id est ad librum quartum procedens etiam huius libri capitum quinque priorum rationem habuit. numeros autem capitum quartique libri initium non magis signavit quam L (ipse nimirum vetus excerptor talia non cura- verat), ut vel hine pateat tertii libri indicium in Br ex Photio intulisse librarium, cum in excerpendo intra tertii terminos se non tenuerit. restat denique ea excerptorum particula, qua in f. 59* praeter exspectationem librarius ad tertium librum reversus suppleri voluit non nulla quae in prioribus eum omisisse paenituerat. adduntur igitur titulo capitis primi non iterato «ημητρίου Φαληρέως ἕπτα (sic) σοφῶν ἀποφθέγ- uero (II 1, 172), item ὑποθῆκαι τών ἕπτα (Wl 1, 173), dein supplementa f. 62* £x τοῦ περὶ ἐγκρατείας inscripta, f. 65" ἐκ τοῦ περὶ ἀκρασίας, f. 661 ἐκ τοῦ ττερὶ ἀνεξι- κακίας. dixit autem éx τοῦ κτὲ. librarius, ut capita aliquam partem iam supra exscripta hoc loco iterum respici indicaret. supplementa autem subici etiam inde liquet, quod per hanc mantissam tam diligenter partis prioris respectus habetur, ut non nisi seme] pauci versus in posteriore denuo excerpti ap- pareant p. 499, 10 Goa ys — 15 τὴν ψυχήν; Sed via hucusque peracta pedem figere paulisper placet et respicere, quo sensim perventum sit. ac duae librorum classes, quas discrevimus, si inter se comparentur, alterius testis vetustissimus valdeque sincerus (S) tam parcus inter- polandi est quam breviandi cupidus. ut igitur Photiano similis codicis vestigiis insistens capitum computationis antiquioris Stobaeus III. d | L PROLEGOMENA bonam partem servavit, ita lemmata adpingendi morem secutus suum eta ceteris libris, summam si spectas, diversum de ipsorum lemmatum ubertate et perspicuitate aliquid delibavit. contra altera classis licet gliscentis interpolationis non expers fuerit, tamen ipsa quoque, ut Laurentiano florilegio patet, ex codice quattuor Stobaei libros complectenti est derivata. adice quod MA Mac. vitiis librorum LBr et virtutibus coniunctissimi etiam cum florilegio illo antiquo collectionisque Parisinae consimili, ex quo praecipue pendet Maximus, arto affinitatis vinculo cohae- rent: et vix miraberis etiam huius classis (LBr MÀ) tantam esse auctoritatem, ut ab ipso codice Photiano propius haud raro absit quam Vindobonensis. velut cum Anaxilai ecloga flor. 48,17 Mein. iteretur in ΜΑ post 48, 45, liquido apparet quam et verus sit pinacographi ordo hic άγις 4γριιτεῖ- γος «ἀναξίλαος et irritum breviandi studium in S, οἱ, quae monul in Rudolfi Àsmus quaestionibus Epicteteis (ΕΠ). Dr. a. 1888) p. 46 adn. si vero oblivioni dabis ut par est ea quae in S et Trincavellianorum archetypo arbitrio librariorum novata sunt, neque eis te abduci patieris erroribus, qui L Br MAMac. codicum peculiares sunt, ea remanet inter STr. et ΝΑ 1n primis conspiratio, qua de communi omnium nostrorum codicum archetypo Photianique libri persimili scrupulus exi- matur. velut hinc repetere licet, quod rubricae erratum τάσσος legitur. ecl. Ilf 29, 70 in ΜΑ Mac. Br pro 4ἄσος., nisi «4ᾶσσος fortasse (L4a000g corp. Par. 992 Elt.) in Stobaeo reponendum erit coll. Quinto Smyrn. VI 469; hinc communi in SLBrMA corruptela ἐκ κωτιεουν fere traditur pro éz Κέω. τίς ovv IL 40, 3. 4 in ecloga Plutarchi (vide p. 736, 10 adn.), hinc paulo ante omnes libri ἐρεσίου praebent pro Ἐρέσου, ubi nescias an Stobaeus dederit Ερέσσου. item in proxima ecloga vetus est archetypi vitium quod legitur ósóe- uéyn pro ἐνδεδεμένη, sicut multa id genus offeruntur lil 40, 8 (velut cf. p. 741, 2 p. 742, 2 p. 7483, 14 p. 744, 1 p. 748, 4) aliaque exempla addi possunt ex undecimo capite, tertio decimo, alius. ad primigenium librorum fontem perventum est. quam- quam posse aliquando librum reperiri, qui etiam propius adspiret PROLEGOMENA L ad Stobaeum quam quos supra descripsi, spem excitat gno - mologium Parisinum eclogis Stobaeanis refertum, quod his ipsis diebus edidit Leo Sternbach acad. litt. Cracov. class. philol. t. XX p. 135 sqq. ex codice Paris. Gr. n. 134 suppl., membranaceo in 89, saeculi XIII. nam etsi non desunt eclogae, in quibus plane conspiret codex cum ΜΑ vel LBr MA contra STr. (velut n. 198, id est Stob. III 18, 34), tamen alias aut ab illo genere librorum aut ab utroque ita recedit ut solus verum servasse appareat. velut HI 6, 16, ubi LMA ἐκ τῶν ἀπιορρεουσῶν /είνειν ellipsi aliunde non cognita, fortasse recte enomol. Par. n. 312 offert ἐκ τῶν ἀπορρεουσῶν /τίνειν 7εηγῶν. item Η1 2, 40 quod coniecerat Gaisford Πράτης ó Κυνικὸς pro Σωκρατικὸς ὁ Kvvixóg (sic MA), id ipsum legitur in. gnomol. Par. n. 328. vel quod ego suspicatus eram Diogenis dictum III 10, 60 sic supplendum esse ταύτῃ (οὗτος) οὐ τὸν ὂιΦαλμόν, ἀλλὰ τὸν ὀδόντα ἐπιβέβληκεν, id ita confirmat gnomol. Par. n. 299, ut scribat ὅτι ΄οὗτος ταύτῃ ov τὸν Oq-JoAuOY', xvé. eo autem magis hic locus est memorabilis, quia in utraque nostrorum codicum classe con- servatus est. vide etiam ΠΠ 36, 21, ubi 8v quod feliciter sup- plevit lacobs legitur gnom. Par. 270. nec sine fructu inter se comparabis Α codics et gnomologiü Parisini memoriam in Teletis ecloga HÍ 1, 98: p. 48, 11 sqq. καὶ πάλιν παρειληφότος αὐ- - 2 ^ /S 2 , του «4λκιβιάδην ἐτπι ἄρι- στον, ὡς ἐχείνη παρελύοῦσα N , 3 H την τράπεζαν αἀνέτρεψεν, 2 "mL - d οὐκ ἐβόα οὐδ' ὠδυνᾶτο δει- νοπαὺών c τῆς παρανο- µίας, ὥστε ταύτῃ τιάσχειγ’, ^42 3 ^, * ? αλλ ἀναλέξας τα /τεσόντα ἀποθέσδαι παλιν ἐκέλευσε η... ^ , 9 ς M - τὸν 4λκιβιάδην’ ὡς δὲ ἐκεῖ- - 242 vog οὐ τιροσεῖχεν GÀÀ ἐγ- enom. Par. 335 Σωκράτους παρειλήφότος ^ M M 4λκιβιαδην ἔτι ἄριστον, ως ἐκείνη παρελὺοῖσα τὴν τρᾶ- [» 3 "n 3 €« A πεζαν ανέτρεψε», ovóày δει- " 3 / ' νοπαὐίσας ἀνελέσφαι τον ἀλκιβιάδην τὰ πεσόντα &xé- λευσε καὶ ἔπινέσόφαι τῇ τρατεςῃ ς 9. 2 - 2 ὡς Ó ἐχεῖνος οὐ προσ- εἶχεν, ἅλλ᾽ ἐγχαλυψάμενος a Ἔ Lil PROLEGOMENA 3 L4 καλυψΨάµεγος ἐκανφητο αἲἴσ- χυνόµενος, “προάγωιεν On φησίν “ἔξω᾽ φαίνεται γὰρ ἡ Ἐανθίπττη ὀξυρεγμίαᾳ σπα- , , 4 ἐκάφητο “προάγωμεν Or' /4 € » » / N φησίν 't£o* φαίνεται γαρ n Ἑανοίππη ὀξυρεγμίᾳ σπα- ράσσειν ἡμᾶς". ράσσειν ἡμᾶς”. iterum vides unam, fortasse duas hominis docti suspiciones codicis vetusti auctoritate confirmari: ἐπιφέσθαι pro ἀπονέσ- 4er proposuerat Meineke idemque eici voluerat αἰσχυόμεγος tamquam glossema. aptius etiam in fine eclogae gnomol. Par. 336 αλλ’ ei μὲν og! quoív ΄ἀνέτρεψεν, ocx ἂν ὠργίζου" el δὲ yvvr. ὑώδης, ὠργέζον”, ubi «ἀλλ el μὲν $6! φησίν ζἀνέτρεψεν, ovx ἂν ὠργίζου (0gy- À), οὐκ ἂν διηνέχθης, εἰ δὲ γυνὴ ὑώδης;᾽ ὅρα παιδιαάν (ὃρᾶ παιδείαν Α) οὔοιί Α. tacite autem omiserat v. οὐκ ἂν διηνέχθης Cobet, sed vide adnotata p. 49, 13 sq. aut igitur multum ego fallor aut derivata est gnomologi Sternbachiani memoria ex codice nostris sinceriore. neque abnuerim, si quis aetatem eius ita finierit, ut dicat scriptum eum esse antequam libri e Photiani si- mili deducti in duas discederent classes supra distinctas. quam- quam vel Teleteis frustulis satis apparet praecauto opus esse in singulis. quem ad modum enim Teleteam abundantiam otz ἐβόα ovÓ' ὠδυνᾶτο δεινοτταθῶν *i τῖς παρανοµίας, ὥστε ταύτῃ (ταυτὶ Blass) πάσχειν᾽ ἀλλα ita recidit ille ut. scriberet nil nisi οὐδὲν δεινοπανήσας, ia etiam alibi summa licen- tia varlavit orationem , immutavit, breviavit, amplificavit. ut uno defungar exemplo, haec inter se conferantur ΠΠ 1, 98 p. 42, 1 άιογένης, ἐπεί τις e καὶ διετραχήλιζεν ἀσθενῶς ἔχοντα, οὗ διετραχηλίζετο, D * νο) 3 - λ / αλλὰ δείξας αὐτῷ τὸν κίονα βέλτιστε᾽ ἔφη «τοῦτον ὤψει προσστας’. gnomol. Par. 332 - 3 nd / / (] F T αὐτῷ 4ιογένει énéSqué / & τις βάρος οὐ qognvóv' ὡς δὲ πιεζόµενος οὗ δυνατῶς εἰἶχε πορεύεσθαι, δείξας 9 - 4 , "n n 2 2! αὐτῷ κίονα 'ῥέλτιστε᾽ ἔφη [4 - ή 9 τοῦτον (JO. verum eiusmodi lectionum silvam Addendis reservari praestat. Nunc ut eis quae supra longiore circumvehentes anfractu de librorum auctoritate disputavimus, novum addatur argumen- DEM -- μα ο ο ο ο ο ο ο ze. 0— PROLEGOMENA ΜΗ tum, aliam aggrediamur oportet quaestionem, cuius iam in superioribus praeteriens mentionem) inieci. nam quod quavis fere commentarii nostri pagina probatur, S Tr. libros haud exiguo discrimine distare ab L Br MA Mac., ut hi tamen, licet inter se 19505 maxime cognati, rursus in duas disiungantur familias, quarum una est LBr, altera MA Mac., id dilucide confirmat ordinis eclogarum et dispositionis mira in libris discrepantia. discrepant igitur nec raro nec mediocriter STr. cum MA Mac. in dispositione, ab utraque autem librorum familia multum differt ea imago quam praebent L Br. sed ut commode uti licet hac discordia ad diversorum generum libros archetypos reprae- sentandos, ita nunc magis refert sciri, in tam miro dissensu quae tandem eclogarum positura proxime absit si non ab ipsa Stobaeana, at saltem ab Photiana. diluam igitur hanc quaestionem, quam diu me torsisse non diffiteor, prolatis paucis sed quibus inesse opinor vim persuadendi exemplis. Et cum veritas in consensu sit, proficiscendum est a raris ilis capitibus, ubi in disponendis eclogis SLMA Mac. inter se conspirant omnes nec ullo modo adversantur Photiani later- culi, velut a titulis Περὶ ὅρχου (III 27) et Περὶ ξένης (Η1 40). nam in his, nisi si iam in ipso archetypo ecloga una vel altera erat omissa, Stobaeanam dispositionem superstitem esse ipso patefit librorum consensu. comparantibus autem dispositionem capitis 27 cum ea eclogarum imagine quae offertur capite 40 hoc statim adparebit, loannem non unam eandemque dis- ponendi formulam sibi praescripsisse. nam complures eiusdem scriptoris eclogas inter se consociandi ratio quae conspici- tur in capite 40, ea capite 27 minime confirmatur. itaque cum in illo agmen ducant duae Euripideae (1 Φιλοκι. 2 Φαέν.), dein subsequantur duae vel tres Plutarcheae (3. 4. 5), tum Democritearum par (6. 7), Teletis. denique et Plutarchi de exilio excerpta subiciantur, huic ordini per se satis apto caput 27 Ἱία refragatur, ut binae quae ei insunt Alexidis et Antiphanis eclogae aliis interiectis seiungantur sic: 1 Ἀοιρί- ^ov 2 JioqvÀov 3 L4Aé&idog 4 ”άμφιδος 5 L4v:ga- νους 6 Σοφοκλέους "7 4molAoÓówgov ὃ -«4ντιφάνους LIV PROLEGOMENA 9 ᾽άλέξιδος 10 «4υκούργου 11 ᾿Ισοκράτους 12 Ἔπι- κτήτου 13 Ἐὐσεβίου 14 Ἡροδότου. manifestum est igitur, ubi discrepant libri, dissensum non ita componi licere, ut eo libro quo paria cum paribus ut aiunt congregantur protinus censeas referri ordinem veriorem. immo adlatis exemplis hoc discamus oportet, ipsum loannem, prout antiquiorum librorum tulerit indoles vel excerpendi opportunitas, modo complures unius scriptoris eclogas conseruisse cognatasve posuisse vicinas, modo diversos auctores stipasse inordinatos ipsa fonticulorum et pratorum varietate delectatum. — sed quod ultro credere licet, etiam intra unum caput utramque disponendi rationem a Stobaeo admissam esse, id et ipsum confirmatur librorum consensu. velut intra quintum florilegii caput libris LM A Tr. coniugantur duae eclogae Euripidis (1. 2), duae Platonis (10. 11) totidemque Ps.- Xenophontis (28. 29), tres Heracliteae (6. 7. 8). cum in eisdem libris sese excipiant singulae Aeschinis, Epicteti, Musonii, Democriti eclogae (19—22), alibi Thucydidis et Mene- demi (17. 18). similiter in undecimo capite SLMA Platonis de legibus excerpto subiciunt eiusdem de re publica fragmen- tum (26. 27), item vicinas collocant Eusebii eclogas (29. οὐ cf. 13, 59. 60), sed deinde hunc offerunt ordinem: Hermetis, anonymi, Pythagorae (31. 32. 33). et figuras ilis fere con- gruas praebet caput tertium decimum easque librorum SL MÁ auctoritate firmatas. ut unam saltem adscribam, «qua aequa- biliorem disponendi rationem cum multiformi vides coniunctam, eclogae 50—56 horum sunt insignitae scriptorum nominibus : 50 Democratis 51 Hippocratis 52 Demosthenis 53 Pythagorae 54 Pythagorae 55 Pythagorae 56 Platonis. his autem obser- vatis vicibus vereor ne suspecta fiat ea disponendi ratio quae praefertur in L Br. praeter ceteros enim libros id operam dat florilegii Laurentiani auctor, ut unius scriptoris si complu- res suppetunt eclogae, eas offerat quasi calenatas. velut in tertio decimo capite tria Diogenis dicta conserit L (43. 44. 45), quae dispertiunt SMA, item duo Democritea (46. 47). nec diversa est ratio qua procedunt aliquot enuntiata Demosthenica (32 sqq.)). eidem mori, ut aliud exemplum addam, obsecuntur LS UE UELDSOE MEZ mm cem PROLEGOMENA LV LBr, cum in duodetricesimo capite tres eclogas Euripideas offerunt consertas (1. 2. 3), inter quas aliorum scriptorum excerpta intericiunt SMA (6. 10. 12 Mein). ne vero vetu- stüoris anthologii mihi ordo obvertatur, Euripidis fabularum nomina litterarum ordine (Hipp. Iph. Polyidi) tam accurate se excipiunt in SMA quam in L. ac si verum quaeris, etiam alio nomine Laurentiana huius capitis dispositio suspectatur. nam eclogam 10 Mein. quam suo more sub initio dederat L (2) iteravit in fine idque invito Stobaeo eum fecisse vel brevitatem capitis intuens quivis concedet. Diphili autem versus (4 Mein.) quos inter excerpendum omiserat, cum additurus esset post prosae orationis eclogas contra morem loannis, in calce capitis novo errore ita se implicuit, ut cum Diphilia ecloga simul repeteret Euripideam (10 Mein.) exordii capitis oblitus (cf. p. 616 adn. 10 p. 618 adn. 11). confirmat rem Br, ubi Callimachi ecloga (9) et Menandri (11) se excipiunt sic ut in L. adde vero his observatis id quod supra de inter- polatione LBr librorum exploratum est, et intelleges cur ordini Laurentiano, quem ceteris veriorem esse paene in eo fuit ut ipse crederem (cf. mus. Rhen. XXXIX p. 556 sq. et infra p. 255 adn.), iam fidere licere negem, nisi ubi cum ceterorum codicum dispositione congruat. atque congruentiae exempla per partes capitum particulasve conspicuae modo protulimus. memo- rabile est autem, quod compilator Laurentianus in prioribus libris illi similia congregandi rationi paulo minus studuit (velut cf. Ἡ ο. 15. 31. 46), immo progrediente demum lectione eam sui fiduciam nanctus est, ut liberiorem iniret disponendi viam supra significatam. Laurentianus autem ordo si ab ipso Stobaeo recedit licen- tius, iam ablegamur ad SMA, sed unde nova suboriatur diffi- cultas. nam quod iam dixi, dissidet classis MA ut ab L Br libris sic etiam a Vindobonensi haud raro procul. utri igitur magis confidere licebit, Vindobonensi libro Trincavellia- nisque an ΜΑ Mac. librorum archetypo? Vindobonensi, dices, nunc illi quidem vetustiori, cuius praestantia etiam eo cernitur, quod ordine eius recepto recuperantur saepe eclogarum unius LVI PROLEGOMENA auctoris collectiones continuae, quae adeo alphabetice inter- dum conserantur nec interrumpantur alienis. velut si florilegii caput 73 secundum Vindobonensem ordinaveris, habebis triginta eclogas in catenam continuam uno lemmate Εὐρωτίδου ligatas 1. 39. 5. 6. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 93. 24. 25. 27. 29. 30. 31. 32. 34. 35. 36 Mein. contra si libros sequeris MA, adaugebitur sane Euripidearum numerus quinque aliis (ecl. 26. 28. 33. 41. 55. 57 addunt MA, om. S; ecl. 30 hab. S, om. MA), at magna illa et per- petua unius poetae eclogarum series disturbabitur interiectis alienis. audio haec, sed aliter iudico. nam ut discinditur sane Euripidearum complexus in ΜΑ, ita si per se solas numerabimus Euripideas non modo maior fit caterva, sed etiam ordinis tenacior alphabetici. quod ut perspiciatur, totum caput digestum adpono ex fide librorum MA etiam lemmatis diligenter adscriptis: 1 Εὐρ. 2 Mevévógov 3 Evg. lzto- λύτῳ 4 Ἰμενάνδρου ὅ--θ Εὐρ. Οἰδίιοδος 1 Ἠενάν- ὅρου 3 Eig. Μηδεία 9 Evo. Εκάβη 9] Ὁμήρου 10 Ευρ. Π]ελανίππη 88 Ἡσιόδου 11 Evo. 4ανάῃ 39 «ἀλέξιδος 12 Ἑὺρ. ᾽ἁλότεης 40 Ἰενάνδρου 4ἱ Eóg. Mvyuc 42 αΑλέξιδος 19 Εὐρ. 4ἰόλου 49 ἸΠενάνδρου 14 Ευρ. Αἰγέως 44 Ἰήενάνδρου 15 Eig. 4νδρομάχης 45 Me- νάνδρου 16 Eig. 4ἰγέως 17 Εὐρ. ἄνδρομαάχης 46 Ἰηενάνδρου 18 Eg. 4νδρομάχης AT Ἡσιόδου Θεογονίας 19 Εὺρ. ἄνδρομάχης AS Lrvvupevous 20 Evo. Βελλεροφόντου 49 Ἡοιόδου Ἔργων | 90 Ev vavt 391 Eóg. 4avaug 91 Σοφολλέους Επιίγονοι 22 Evo. {ανάης 92 Αντιφάνους 23 Ευρ. Γππολύτου 53 «Φιλίσχου Φιλαργύρων 54 Σοφοκλέους 58 «Ἠενάν- ὅρου 59 Ευρ. Ιεπολύτῳ 96 Ὑποβολιμαίου (cf. Photius) 94 Εὐρ. Ἱνοῦς 25 Ευρ. Ἰνοῖς 59 Ἰμενάνδρου 326 Ευρ. Ἰφιγενείας 21 Evg. Ἠηδείας 28 Evo. Oióízovg 29 Εὺρ. Ἰελεάγρῳ 91 Εὺρ. Μελέαγρος (τοῦ αυτοῦ nec pl. A) 57 Evg. Φοένιχι | 60 Φωκυλίδου ϐ61 Σιμωνί- óev 982 Εὺρ. Ἠηδείας 33 Ἑν ταυιῷ | 34 Ευρ. Ὀρέστης 35 Evo. Φὠρίξῳ 936 Evg. Φοινίσσαις 062 «{ημοκρίτου PROLEGOMENA LVII 63 l'aetov ὑπὲρ «4ουκίλλης 64 Γαΐου κατὰ Mevavóoac. nominibus igitur, quae diductis litteris significavi, computatis vides viginti fabulas Euripideas secundum litterarum ordinem procedere in MA, cum in S eadem ratione consertae non sint nis quindecim (12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 99. 21. 22. 23. 24. 25. 27). denique sub finem capitis per litteras ordinatae offeruntur in ΜΑ eclogae 32. 33. 34. 35. 96, item in S, nisi quod omissa ibi est. 33. revera igitur vetustioris illius gnomologii, quode saepius dixi in commen- tario, plura multo et clariora vestigia comparent in MA quam in S. iam quaere, si placet, librarii arbitrio utrum magis conveniat, complures undique eiusdem scriptoris eclogas acer- vare more Vindobonensi an imaginem quasi tessellatam com- ponere tam affabre, ut in tanta diversissimorum auctorum vicissitudine ordo tamen alphabeticus vetustioris gnomologii conservetur. ego, quid respondendum sit, ne punctum quidem temporis dubito. artificium quod miramur gnomologi est, rudis constipatio librarii. nimirum ipse gnomologus ut novum corpus, quod ex Euripidis aliorumque poetarum anthologiis conditurus erat, copia et varietate commendaret, eam fere rati- onem iniit quam cognovimus ex MA: florilegium Euripidis excerpsit ille quidem religiose, sed singulis LEuripideis si non ubique tamen crebro interposuit eclogas Menandri ali- orumque poetarum aliunde depromptas. quo autem impen- sius uberrimum Euripidis anthologium exscribere studuit, eo nunc saepius prisüna eius per ordinem litterarum pellucet dispo- sitio. Vindobonensi igitur fundamentum subtrahitur. suo Marte librarius Stobaeo reluctante in unum acervum coegit Eu- ripideas eclogas, quia sic operam scribendi haud mediocriter imminui perspexerat. et quam propensus fuerit ad bonam chartam lucrandam, supra indicatum est. semel igitur. eclogis triginta Euripideis poetae nomen adscribitur in S, cum tricies pluriensque Evoucíóov illud exstet in MA. neque difficile nunc est ad explicandum, quod dum traicit eclogas librarius Vindobonensis sex omisit Euripideas (26. 28. 33. 41. 55. 97), quas ex archetypo servarunt MA, cum unam tantum modo LVIII PROLEGOMENA adtulerit (ecl. 30), quam praeterierunt illi. erras autem, si forte putas hanc inter ΜΑ et S quam descripsi discrepantiam reperiri raro. nam selegi cap. 73, non quod differentiae exempla eius consimilia abessent, sed quia anthologii Euripidei reliquiae. faciunt sane ut vim habeat persuadendi maximam. nunc re ]psa semel explanata numeris notasse sufficiat exempla alia. velut facile intellegitur, intra c. 62 utra propius accedat dispositio ad Stobaeanam, haec artüificiosior MA librorum archetypi 16. 17. 18. 27. 19. 28. 29. 20. 21. 22. 223. 24. 25. 30. 26. 31. 32. 33. 94. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41, an illa Vindobonensis, quae maioris continuitatis vel simplici- tatis specie se insinuat fallaci 16. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 32. 39. 34. 36. 37. 38. 39. 40. 41. hoc unum commemoro etiam hic complures eclogas desiderari in S (17. 24. 31. 35). eadem ratione in flor. 64, 1—15 imago librorum M A (1 Dicaeog. 4 Eur. Antig. 2 Men. Aphrod. 5 Eur. Danae 3 Men. (Aphrod.?» 6 Eur. Andr. 11 Archil. 7 Eur. Andr. 12 Archil. 13 Sophoclis 14 Phanoclis 8 Eur. Dict. 9 Theocr. 10 Eur. Meleag. 15 Men. Andriae) discrepat cum ea quam Gesner invexit secutus ordinem Trincavellianum, id est fere Vindobonensem, cui iamen deest ecloga Theo- criü. et Gesnerum, cuius dispositio hic et alias fere iteratur a Galsfordo et Meinekio, id maxime fefelht, quod ordines tam diversos inter se ita conciliari posse putabat, ut Trincavelliano insereret per alteram suam editionem eclogas eas, quas ex Men- dozae codice accedere viderat novas. immo proficiscendum esse ab ipso Escurialensi non solum capitibus apparet modo illu- stratis, sed mulus velut 46. 45. 51. 52. 54. 58. 607. 68. 75 aliisque, ubi similiter S Tr. et M A inter se discordare videas atque in 111. quamquam opportune accidit quod in aliis aut minus aut omnino nihil discedit S, ergo plus minus SMAÁ inter se con- spirant. aique huius concordantiae testes per volumen terüium, ubi archetypi multo est sequacior S, passin occurrunt (velut tituli 8S. 9. 12. 14. 15. 16. 17. 15. 19. 20, al) nec ita pauci ex reliquis, velut 47. 55. 56. 66, alii. tantum non ubique est consensus inter ΜΑ et S etiam in c. 59. 63. 69, aliis. PROLEGOMENA LIX commemoro haec, ut etiam coniuncta SMA librorum aucto- ritate stabiliatur quod supra docui, varietate quam maxime insignes fuisse Stobael capitum figuras. modo congregatae unius scriptoris eclogae procedunt turmatim, modo dispersae per maiorem tituli partem ac dissipatae. velut capitis 55 tam in S quam in MA haec est imago: 1 Eur. 2 Aristoph. 9 Bacchyl. 4 Eur. 5 Philem. 6 Eur. 7 Aristoph. 8 Aristoph. 9 Menandri 10 Herodoti, capitis 56 haec: 1 Aristoph. 2 Aris- toph. 3 Menandri 4 Amphidis. 5 Menandri 6 Phocyl. 7 (om. 5) Menandri 8 Aristoph. 9 Menandri 10 Arati 11 Menandri 12 Aristoph. 18 Eur. 14 Eur. 15 Philem. 16 Socr. 17 Xe- noph. 18 Musoniü 19 Xenophontüs, capitis 72 haec: 1 Dio- dori 2 Menandri 3 Eur. 4 Eur. 5 Hippon. 6 Eur. 7 (om. S) Menand. 8 Eur. O9 Antiphan. 410 Eur. 11 Menandri 12 (om. S) Eur. 13 (om. S) Eur. 14 Eur. 15 (om. S) Se- reni 16 Plutarchi. in capite 71 florilegus singulas fere Euri- pidis eclogas aliorumque sic alternat membratim: 1 (om. S) Eur. 2 Theogn. 3 Eur. 4 Sapphus 5 Eur. (6 Hesiodi Ἱ Eur. $ (om. S) Eur. 9 (om. S) Theodori, cf. etiam flor. c. 99. 60. 61. 63. 70. sed ipse totum percurras, si placet, librum tertium, nam quae exposui confirmari videbis capite 8. 9. 10. 14. 16. 19. 20. 36. 37. 38, aliis. denique ut uno oculorum obtutu patefiant traiciendi artes quibus integriorem formam inmutarint S et L, ex utro- que latere pono recensiones capitis 52. id autem seligo, quia εἰ brevius est et indolis simplicioris. N MA L 1 1 Evo. νδροιιάχης 1 2 6 4yaSwvog 6 a 7 Ἰητροδώρου 1 4 2 Evo. «4νδροιέδας 2 6 | 5 aprenden | 9 1 9 WMevavóoov 4 5 39 Evo. ἸΠελανέττεν S 9 | 10 ΙΠενάνδρου 10 4 Evo. “4ρχελάου 9 LX PROLEGOMENA - 2 / 9 Ευρ. «Πίκτυι 11 11 Κρατῖνος ἐν Εὐνείδαις 11 12 19 Θεόγνιδος 12 13 13 Πλάτωνος ἐκ τοῦ Θεαιτιτου 19 14 14 Πλατωνος Νόμων ῥ᾽ 14 15 16 Πλάτωνος Νόμων ια 16 16 15 Θεοφράστου 16 17 18 ᾿Ομήρου 18 18 17 Πλάτωνος éx τοῦ Συμποσίου 17 Euripideas igitur gnomas, quod identidem observatum est, in archetypo per longiorem capitis partem dispersas alienis- que disiunctas Vindobonensis produxit manipulaüm sed omissa ecloga quinta. sic simul effecit ut duo Metrodori versus coirent vicini. denique sub finem capitis maluit bis binos coniungere Platonis locos quam semel tres dare et unum. de temeritate autem librarii si quae dubitatio remansis- set, ea stirpitus evelleretur Laurentiani cum MA consensu in qualtuor primis eclogis et jn octo extremis maxime con- spicuo. quamquam ne L quidem omni ex parte archetypi indolem conservavit. duabus enim eclogis in priorem capitis par- tem retractis triada saltem Euripidearum composuit cohaerentem (2. 3. 4). et multo hic quidem quam Vindobonensis neglegentius rem egit. nam transpositione occupatus non modo onisit trimetrum illum ex Dictye Euripidea petitum (5) sed etiam disti- chum Menandri (10). ceterum etiam huius capitis Trinca- vellianae dispositioni, id est Vindobonensi semel auctori- tatem nanctae in altera editione (p. 357) ita obsecundavit Gesner, ut ad sinceriorem Escurialensis libri distributionem reverti veritus senarium Euripidis illum quamvis ex M reciperet tamen adnecteret quasi catenae Euripideae anulum extremum (35). ut summam faciam, archetypi ordo praestatur SL MA co- dicum consensu. ubi discordant MA cum 5 aut L vel cum utroque, ili magis ad archetypum se adplicare censendi sunt quam ceteri. difficultates igitur non nullae remanent nostris quidem subsidis non ubique superabiles. raro sane discrepant MA inter se )psi (cf. p. 175). sed eae eclogae, quae hodie blc. MENGE CELERE ME MeL 2o PROLEGOMENA LXI superstites non sunt nisi in libris STr., dubites interdum ubi inserendae sint. etsi haec quidem dubitatio eo minui- tur, quod Vindobonensis liber in principio magis capitum ab archetypo recessit omninoque fidelior est in tertio libro quam in quarto. item haereas in eclogis aliquot collocandis quae solo servatae sunt Br, licet parvolus sit earum numerus demptis nimirum eis quas ut fidei sublestioris in infimam paginam relegare tutius visum est. at longe aliter res est in paucis illis capitibus, quibus ex L Br tot eclogae novae succrescunt, ut de archetypi instauratione plane desperandum sit. fieri fortasse potest, ut aliquando contingat demonstrare earum eclogarum quae nunc desunt in SMA, aliquam partem licenter ex alis Stobaeani operis capitibus a. gnomologo Laurentiano detractam esse. sed ut nunc fortunae sunt, ne diversas recensio- nes ex meo ego arbitrio miscerem, re diu pensitata in Lauren- tiana dispositione qualicumque adquievi discrepantiis tamen ceterorum librorum ita adnotatis ut etiam horum dispositio cuique in promptu esset. sic igitur exhibui huius voluminis capita 5. 6. 11. 13. 28. 32. quamquam erunt fortasse qui corollari. instar supplementa Laurentiana adnexa malint. οἱ integra si res esset, in quinto saltem capite vel etiam in sexto dispositionem M A(Tr.) librorum non derelinquerem. plana autem res est in capite 31: cum ordine tantum eclogarum, non numero distet L ab SM, horum imaginem expressi, non illius. vel haec respiciens, quae de archetypi eclogarum ordine adumbravimus pauca et stricta, facile intelleges, et quam ne- cesse fuerit de cuiusvis eclogae sede instrui legentes non sine aliqua ipsorum et magna editoris molestia et quam procul a vero aberrarint qui superiore aevo Stobaei florilegium edi- derunt. de quorum opera nunc breviter monere utile erit. Conradi autem Gesneri prodierunt editiones tres. prima Tiguri a. 1543 ad Trincavellianae principis, de qua supra dixi, exemplum exacta, aliera ex codice Mendozae adaucta quidem sed interpolandi libidine et traiciendi depravata Ba- sileae emissa a. 1549, denique tertia alterius simillima Tiguri a. 1559. harum quanti quaeque habenda sit quibus- LXII PROLEGOMENA que subsidiüs ac rationibus adornata fuerit, diligenter exposui mus. Rhen. XXXIX p. 368 sqq. in prima autem editione praeter Tr. et Frob. consuluit Gesner Raphaelis Volaterrani commen- tariorum editionem Dasileensem (a. 1530), Varini Camertis Apophthegmatum editionem Cracoviensem (a. 1522), denique manu scripti *fragmentum Stobaei, quod aliquot sermones pri- ores continebat! nunc perditum, idque acceperat per loannem Oporinum Dasileensem. sed ne Oporini quidem librum ma- ioris pretii fuisse ipse prodit Gesner bibl. univ. f. 456* com- memorato indicio hoc ιο ascribitur βιῤλίον «', quo ipsum quoque Trincavelliani generis fuisse apographum arguitur, cf. mus. Rhen. l. c. p. 373 sqq. vel huius ed. p. 225 adn. 14. adiens vero ipsas scriptorum in florilegio laudatorum editiones suoque ingenio fretus magnum corruptelarum numerum expe- divit feliciter, quamvis genuinas partes ditaverit, immo inter- polaverit additamentis a Stobaeo alienis (cf. mus. lihen. l. c. p. 369). auxit malum editione secunda. ^ nam Mendozae codicem, quem interim nanctus erat, non modo non fide- liter expressit, sed eclogas inde adscitas cum editione sua prima quam multis et novis interpolationibus adauxerat ita permiscuit, ut Stobaeus prodiret sui dissimilimus. — secunda tota fere Iteratur in tertia, correctis tamen pauculis mendis, quorum nonnulla commemoravi mus. Hhen. |. c. p.382 sq. ab hac autem *vulgatae' instar habita plus minus pendent quotquot postea prodierunt editiones. — mera igitur iteratio Gesneria- nae est Wecheliana (Francofurti a. 1581) servata etiam eclo- garum intra capita dispositione sed ut ipsa capitum series interiec- ας Maximi et Antonil collectaneis turbata sit. merito igitur ex hac intolerabili confusione se exemerunt proximas qui curarunt. quamquam Lugdunensem a. 1605 ego non novi nisi ex Fa- bricii bibl. gr. |. V ο. 25. Genevensis autem a. 1609, qua post florilegium adicitur etiam *eclogarum' editio Canteri, item Antonius et Maximus ex Wecheliana sed seorsum iterati, vulgatae auctoritatem ut ceteris locupletior etiam magis con- firmavit. metricas quidem Stobaei eclogas, ne hunc praeter- mittam, Hugo Grotius cum elegantissime interpretatus sit Cum PROLEGOMENA | LXIII emendavit ingeniose utque etiam Gesneri haud mediocrem sermonis graeci scientiam longe superaret. ac prodierunt Dicta poetarum quorum altera pars ad *florilegium" pertinet Parisiis a. 1623, memoratu etiam ideo digna, quod codicem Parisinum À editor adhibuit primus, festinantius tamen. idem alium quoque librum Parisinum consuluit eum qui n. 2092 sig- natus est, sed Trincavellianae hunc originis esse et inscriptione docemur a Grotio (p. 518) commemorata et collationis speci- mine quod debeo Hermanno Diels (vide mus. Rhen. XXXIX p.307). iam devenimus ad Nicolaum Schow. atque in huius quidem editione vel, ut accuratius dicam, in editionis parte prima (Lips. a. 1797) quae titulos XXVII priores continet, quid laudari possit non reperio nisi quod semper imperfecta mansit. utinam 116 Stobaeum numquam attigisset. suoque nomini pepercisset. ita nullum supinae neglegentiae genus est, nullum frivolae temeritatis exemplum, quo non repleta sit editio Schowiana. et cum post Meinekios et Bergkios etiam nostrae aetatis homines doctos hac farragine viderem ludificari, meum esse putavi novem eius libros, quorum signa ut ipse explicaret editor commoveri non potuerat, sub examen vocare (mus. Rhen. XLI p. 27—606). contigitque mihi cali- gine discussa certo cognoscere libros vel describere plurimos: A. est Vindobonensis, D. E. F. G. sunt generis Trincavelliani, W. nominatur editio Wecheliana. ex reliquis tribus numero H. perexigui momenti est et fortasse ne Stobaeanus quidem liber quippe ad unam tantum modo eclogam adscitus (cf. mus. Rhen. |. c. p. 52). de B. C. autem ita disseruisse mihi videor, ut novicia eorum indoles et interpolata non jam in obscuro sit. neque igitur *parvulus' ille codex titulos XXXVIII priores amplectens, quem per Caietanum Marini sibi oblatum esse scribit Schow epist. cr. ad C. G. Heynium p. 49 (cf. mus. Rhen. |. c. p. 56), tanti habendus videtur quanti eum ipse fecit. tanti autem si erat, Schowium certe non parem fuisse ei adhibendo, satis illis edocemur quae ex Vindobonensibus mem- branis idem enotavit neglegentíssime. sed Schowii editionem, qua Gesneri captiosae interpolationes paucis exceptis sine ullo LXIV PROLEGOMENA scrupulo pro Stobaeanis venditantur, qui plene pernoscere volet, adeat commentationem modo indicatam. ad probiores rationes revertit. Thomas Gaisford qui florilegium edidit Oxonii a. 1822 quattuor voluminibus, quae fere iterata prodierunt Lipsiae a. 1823— 24. Parisino enim libro post Grotium denuo collato haud paucas eclogas vel eclogarum particulas, quas ex Mendozae codice edere aut obli- tus erat Gesner aut noluerat, recte supplevit earumque quas ab ipso Gesnero invectas esse perspexit magnam partem abiecit. sed cum Escurialensem librum non nosset, Vindobonensem autem non consuleret ante editionem emissam, Parisinus Α ei optimus est et absolutissimus" (praef. ed. Ox. p. V), quem re vera passim correctum esse multisque et temerariis cum mutationibus tum additamentis depravatum nos cognovimus. accedit vero quod spinoso Parisini excutiendi labori vires eius aut tempus adeo non suppetierunt, ut denuo rem aggre- diendam esse equidem paucis paginis inspectis intellexerim. sed ne morosius de Angli editoris meritis iudicare videar, colluc- tatus est ille quantum validissime poterat cum difficultatibus mul- taque in singulis melius quam priores editores administravit, sed quominus novum iaceret quo opus erat criseos fundamentum, tam optimorum librorum inopia quam timiditas quaedam iudicii vel infirmitas obstabant. nam quos praeter Parisinum A libros adhibuit, proletari fere sunt, Laurentiano autem recte uti nesciit. denique Augustus Meineke ad Stobaeum edendum accessit paratus felici ingenii acumine poeticique in primis sermonis peritia admirabili, sed librorum scientia instructus. non meliore. Gaisfordi igitur plagulas tvpothetae tradidit Teubneriano (Lips. a. 1855— 57) totque menda inter legendum tam praeclare sustulit, ut merito inter eos habendus sit qui emendationi profuerunt plurimum, at recensioni, quae dicitur, nihil. sexceuties autem eo erravit, quod Gaisfordi de codicibus iudicio addictus nimium tribuit Parisino. aut quod anthologii rationibus et eclogarii neglectis restitutum ivit non, ut par erat, excerptorem, sed ipsos scriptores poetasve in florilegio excerptos. MENTEM ο ὑπ. .ϱ...... υ-υ-ὐ-λ PROLEGOMENA LXV mihi quid in hac editione propositum fuerit, iam puto elucere. ad librorum manuscriptorum fidem reversus id operam dedi, ut et ordo eclogarum et contextus ab illorum archetypo abesset quam proxime. in aestimanda autem librorum memo- ria ne quis denuo deciperetur vulgatae fallaciis, ubicumque utile visum est, et unde orta esset vulgata et quo spectaret *margo Gesneri' diligenter indicavi. — de lemmatis vero hanc mihi praescripsi normam, ut nullum admitterem non ipsa libro- rum auctoritate firmatum. nibil. enim perversius duco nihil- que pristinae operis imagini obscurandae aptius, quam lem- matum vel numerum augere ex arbitrio vel traditam formam derelinquere. «quamquam et hoc scias oportet inaequalitatem quandam ab hac muneris parte omnino procul haberi non posse, non modo quia ipso lemmata adscribendi more, ut supra vidimus, librarii inter se dissidebant, sed quia ubi operis tessellatim com- positi aliqua particula per arbitrium demebatur ibi etiam vicinae inscriptionem tesserae haud ita raro per librarium rescribi aut attrectari necesse erat. neque deesse puto indicia, quibus appa- reat archetypum lemmatis, imprimis τοῦ αὐτοῦ isto minus luxuri- asse quam classem ΜΑ, cum praesertim hi libri haud raro dissentiant inter se ipsi. sed totum locum hic excutere lon- gum est. neque magis adducor, ut ipsius contextus Stobaeani emaculandi meam rationem hoc loco uberius enarrem. ante omnia autem hoc spectavi, ut excerptorum gnomologorumve a Stobaeo expilatorum artem artesque indagarem. nisi enim cognitum habes quam libere interdum in veterum commen- tariis testimonia poetarum scriptorumve inmutata sint vel quotiens demendo addendo interpolando excerptores et flori- legi eclogas qualescumque titulis suis ausi sint. accommodare, in hoc quidem criseos genere parum proficies (lect. Stob. p. 8). quod et huius voluminis patefit exemplis luculentis et nuperrime patefactum est eis quae de gnomologiorum Graecorum historia atque origine docte et sagaciter disseruit Antonius Elter commen- tationibus aliquot Bonnae editis a. 1893. cum Stobaei autem opere diu est postquam ego primum familiaritatem contraxi. lectiones Stobenses' quod inscripsi specimen Ritschelii actis Stobaeus III. e LXVI PROLEGOMENA insertum est a. 1872, nec deinceps florilegii edendi consilium plane abieci. postquam vero aliquot anni praeterierunt, exsequi coepi rei difficultate non deterritus nec sumptum pro mea parte detrectavi nec laborem, quo solverem Wachsmuthio quod duobus ante lustris dedi promissum. sed in tanto cuiusvis generis scriptorum nobilium et ignobilium conventu quis est quin virium sentiat imbecillitatem? eo igitur exoptatius mibi fuit, quod duo viri bene volentes, dum plagulas libri ex prelo recentes perpurgare non dedignantur, opera me et consilio amice adiuverunt, Franciscus Buecheler et Curtius Wachs- mutih. atque hic quidem, gnomologicorum studiorum dux nuper et quasi signifer, bene aliquam multos librariorum errores sustulit, cum alios indicaret perspicaciter, ille vero, cuius nomen mihi non propter ingenii solum et doctrinae copiam carum libri frontem. decorat, inter legendum socius operis factus emendationem florilegii et interpretationem tam egregie promovit, ut vel vulnera quae aliis visa erant insanabilia curatione haud raro felicissima sanaret. cum autem virum venerabilem quae typis mandaveram per totum librum salutari suo consilio pro- sequi non pigeret, hoc unum ego aegre tuli, quod saepius chartarum angustiis prohibitus sum, quominus integra cum lectoribus communicarem quae ille scite monuit ultro quae- rentive mihi respondit expedite sive meam aliorumque sententiam infringens sive sustentans suam. sed interim suasor ac dudum fautor adornandae huius editionis exstiterat Augustus Nauck. qui cum diutinam. emendando Stobaeo operam navaret et in poets praecipue cum Cobeto et Meinekio de palma certaret, per litteras mihi transmisit coniecturas baud ita paucas et ex parte eximias. memoriam viri cum meo dolore nuper defuncti, cum quo per plus quam viginti annos grata quadam litterarum communione coniunctus eram, fideliter servabo. ut ipse prae- clare meruit de litteris nostris sic aliorum fuit candidus iudex et sincerus nec ullo umquam partium sectarumve studio cor- ruptus. praeter eos autem, quos supra suo quemque loco dixi codicum memoriae excutiendae laborem mecum partitos, etiam PROLEGOMENA LX VII alii homines docti grato animo mihi hiec nominandi sunt haud pauci, sive quod collationis specimina mihi obtulerunt vel librorum scientiam meam amplificarunt, Ingramus Bywater, Hermannus Diels, Antonius Elter, Ricardus Foerster, Guilel- mus Meyer, Ervinus Rohde, Eduardus Schwartz, lHfenricus Steven- son, Hieronymus Vitelli, sive quod de singulis locis suas mihi significare voluerunt sententias vel coniecturas, ut Segofredus Mekler et Paulus Thomas, sive denique quod aditum mihi pararunt ad rem felicius suscipiendam et commodius, ut Rueardus Schoene et qui olim eius erat collega humanissimus, Augustus Goeppert. optime vero de his studiis meis suble- vandis meruisse Guilelmum Nokk, virum excellentissimum, etiam hoc loco grate testari iuvat. Friburgi Brisgavorum mense Novembri a. 1893. NOTARVM TABVLA s codex Vindobonensis Sambuci (prol. p. ΥΠ) Tr. editio Trineavelliana ex codice Marciano expressa (prol. p. XXill) Voss. codex Vossianus (prol, p. XXVI) Frob. gnomae Frobenii (prol. p. XXVI) M codex Escurialensis Mendozae (prol. p. XXIX) Ma codicis Escurialensis collatio Dindorfiana (prol. p. XXIX) Α codex Parisinus (prol. p. XXXVI) Mac. Macarii Ghrysocephali rosetum (prol. p. XXXX) corp. Par. corpus Parisinum gnomologicum (prol. p. XXX VIII) L codex Laurentianus florilegii sacri profani (prol, p. XXXXIV) Br. codex Bruxellensis (prol. p. XXXXVIIII) e* ADDENDA ET CORRIGENDA p.1 pro S Zn calce folii 4j: lege S in calce folii 54" p.93, 1 inscribendum fuit CAPVT CVII eique rationi convenienter reliqua, ut docui proleg. p. VIII sqq. p. 11, 2 μάλιστα προμηθεῖσδαι χρή, ὅπως xr&. obe mnemos?, JH p. 92 p. 13 adn. 6 lemmatis particula 9évovc (compend.) in Α superest p. 14 adn. 10 etiam A habuit σἰτία, licet nunc aegre agnoscatur p. 18, 6 deleatur lemma, quod M non magis iterat quam ceteri libri. testatur Otto Cuntz p. 20, 1 pro συμφερόμενον malim συναφαιρούμενον. subdubitans cvuq9uvouevov coniecit litteris ad me datis a. 1882 E. Rohde. Rohdii nomen substituatur anonymo, quem commemoravi p. 19 adn. 12 et 18 p. 21, 8. corrigendum fuit σΣώτα vel Σωτᾶ, vide p. 990 adn. 2 p. 27 adn. 9 lege: Buecheler p. 32, . scripserim ἐχ τῶνδε κα φανερὸν [αν] εἴη κτὲ. ibid. adn. 10 iterata ecloga interim minus offendor p. 35, 10 ἄνευ ὁμιλίας servandum est p. 40, 7 sqq. cf. gnomol. Paris. ed. Sternbach (Cracov. a. 1893) 9531 p. 34 4ioyévgg ἔφασκε φωνής ἀκηκοέναι κακίας αὐτὴν αἴτιω- µένης καὶ λεγούσης᾽ εοῦτις ἐμοὶ τῶνδ ἄλλος (τῶν κακών cod. c«Gvó! ἆλλος Sternbach ex Stob.) ἐπαίτιος, ἆλλ᾽ ἐγὼ αὐτή.. p. 41, 8 παρασκευάξειν recipere debui ex Macario, cf. prolegom. p. XXX XIII. p. 42, 1 sqq. cf. gnomol. Paris. 332 sive prolegomena mea p. Lil. p. 43, 12—44, 15 admodum variat gnomol. Paris. 353, ubi sub finem ὁρᾶς, ὦ τάν, ἐφ᾽ ἡμῖν ἐστι τὴν πόλιν εὐτελῆ καὶ πολυτελή εὑρίσκειν᾿ εἰ μὲν γὰρ βουλοίμεῦα τοῖς πολυτελέσι χρῆσθαι, καὶ even ἡμῖν μετὰ πολυτελείας ἀπανήσει (lege ἀπαντήσει). Tv à" εὐτελέσι, xal avt πάντως εὐτελῆς ἔσται. p. 45, 4 interim Herm. Ioachim de Theophr. libris περὶ ἕφων (diss. Bonn. a. 1892) p. 67 hosce elici posse putat versus: xOÓyyov καὶ χύαμον συνάγοις, (φίλε,) xav τάδε δράσης, Ρηϊδίως στήσεις πενίης (σπάνεως τε) τροπαϊον πο ο κ lom sl slm me ee e me s ADDENDA ET CORRIGENDA LXIX p.48, 6 —11 cf. gnomol. Paris. 334: Σωκράτης Ἐανθίππης τῆς γυναικὸς την χαλεπότητα πρᾶως ἔφερε κἀκείνης βοώσης οὐκ ἐφρόν- τιζε' ἱριτοβούλου δὲ εἰπόντος' πῶς ἀνέχῃ, Σώκρατες, ταύτης συμβιούσης; πῶς δὲ σύ’, ἔφη ΄ Κριτόβουλε, τῶν παρὰ col zgvov; tí δέ µοι µέλει φησὶν ἐκείνων; [ἱριτόβουλος]' ᾿οὐδ' ἐμοὶ ταύτης, ó Σωκράτης εἶπεν, ἆλλ ἀκούω ὥσπερ χηνός,. ubi Κριτόβουλος uncinis saepsit Sternbach tamquam interpolatum, sed cf. Plat. Phaed. p. 118 p. 48, 11—49, 4 de gnomologio Par. vide proleg. p. LI p. 49, 4—14 cf. gnomol. Paris. 336: Ὁ αὐτὸς uec! ὀλίγας ἡμέρας αριστῶν παρ Αλκιβιώδῃ, ὡς 1) ὄρνις ἐπιπτᾶσα ἀνέτρεψε τὸν πίνακα, συγκαλυψάµενος ἐκάδητο καὶ οὐκ ἠρίστα ὡς ὃ) ὃ Ἀλκιβιάδης ἐγέλα καὶ ἐπυνθάνετο, εἰ διὰ τοῦτο ove ἀριστᾷ, ὅτι ὄρνις χαθιπτᾶσα τὸν πίνακα κατέβαλε», ὅτι φησὶ Σωκράτης σὺ μὲν πρώην Ἔαν- θίππης ἀνατρεψάσης ovx ἐβούλου ἀριστᾶν, dub δὲ οἴει ἀριστᾶν τῆς ὄρνιθος ἀνατρεψάσης; 1 διαφέρειν τι ἐκείνην ὀρνιθος κορυζώσης ἡγῃ, ἀλλ εἰ μὲν ὃς φησίν ᾿ἀνέτρεψεν, οὐκ ἂν ὠργίζου" εἰ δὲ γυνή Όωδης, ὠργίζου, cf. prolegom. p. LII . 90 adn. 3 lege ad ecl. 98 p. 47, 13 . 51, 16 καὶ delet Gobet mnemos.? IÍ p. 90 immerito . 52 adn. 1 lege: quae monui ad ecl. 98 p. 47, 45 . 53, 8 ἐπαερθδείην proposuit Cobet mnemos.? II p. 90 . 54 adn. 16 μµέλοι µοι etiam Halm lect. Stob. p. 34 . 99 adn. 4 aberravi cum scriberem eclogam desumptam videri ex Arriani diatribis, vide Schenkelii Epict. p. 421 p. 55, 5 vide quae interim disseruit Praechter "Metopos, Theages und Archytas bei Stobaeus Flor. 1 64. 67 ff, Philol. L p. 49 sqq. p. 56, 1 scripsi χτᾶσις, etsi κτῆσις per se rectius offert M4, nam in forma χρᾶσις, cuius eadem ratio est (cf. Ahrens de dial. dor. p. 131), libri mox consentiunt p. 56, 2. 63, 20. 64, 2. neque alibi hyperdoricas formas expuli. retinui φρόνασις, ubi nulla fere inter libros discre- pantia est, velut p. 62, 7. 14. 20. 63, 1. 7. 86, 2, quamquam in Metopi eclogis p. 66 sqq. eo vergit codicum memoria, ut rectius scribatur φρόνησις. conspirant libri in forma δἆλον p. 59, 14 eademque pellucet p. 60, 17 ex corruptela ὤλλον. formas φύσει, συστᾶσει sim. non mutavi propter librorum cum titulis Alexandri aetate inferioribus consensum (Ahrens 1. 8. s. p. 231). cf. quae adnotavi p. 214, 10 p. 56, 15 rescribendum fuit ἀπολείπομες p. 63, 1 εἰ] vide p. 63 adn. 20 p. 607 adn. 6 φύσιος M, testatur Otto Cuntz p. 69, 5. 6. 9. pseudodoricam formationem ἐπιθυματιχὸν et ὑπερ- µαχατικὸν fortasse videbor severior quod exturbavi. sed praeter librorum dissensum qui est p. 69, 5. 70, 9. 71, ὃ velim conferantur formae δια- "Oo το τσ το τὸ LXX ADDENDA ET CORRIGENDA νοητικῶ p. 01, 11 ἐπητικαὶ p. 11, 13, et. vix dubium erit quin « istud ex prava analogia subortum sit librariis p. 11, $ vide p. 9 adn. 10 p. $0, 1 ὑφίστασθαι «τὰ σκληρὰ καρτερία, ὄκκα Ot ἐν τῷ qevysv) τὰ ἀδέα, σαοφροσύνα Cantero similiter supplet Cobet mnemos.? II p. $9 p. 88,9 ἀλλ εἴπερ «oe, ἐπικόπτειν zit. verbo εἴη deleto Cobet mnemos.? lI p. 90 vix recte p. 96 adn. 5 καὶ μὴ (sine εἰ) etiam M, testatur 0. Cuntz p. 96 adn. 15 lege p. 97, 5 p. 98 adn. 8 quod dedit Moschio nollem probassem, rectius iudicat Elter Epicteti et Moschionis sent. (ind. scliol. aest. Donn. 1892) n. 18 p. 13 p. 98, 14 τὸ ἐκ τῆς δόξης tamquam πάθος intellegit Elter coll. 129 merito fortasse, quia sic servatur membrorum aequabilitas p. 98, 17 εἰ Όελεις (sic MSABr) praefert propter subsequens θέλεις (p. 99, 4) Elter |. c. p. 14, sed praeter hunc ipsum locum in principio sententiarum meliores libri ubique habent εἰ βούλει p. 99, 1 lege ovto p. 99, 4 πὀτερα recepit Elter p. 99 adn. 6 lege 7 et mox | pro [7 p. 99, 7 sq. scriptore non indignas putat has ineptias Elter 1. c. p. 14. p. 100, 7 post ὑπάρχειν anacoluthon potius quam lacunam indicari mavult Elter collato Epict. sent. n. 84 (Stob. flor. 46, 79 Mein.), ubi cum per ἐξέσται pergatur, inde ille etiam gvrcoza: comprobari putat l. c. p. 14. a principio mutila visa est sententia Buechelero p.101,2 ἐν usyaAy τυγχάνοντα δυστυχεῖν patienter fert Elter l. e. p. 18. nam τυγχάνοντα dici quia τύχης ἐπίχαιρον δανειον᾿ (Stob. III 1, 132). sed et per se displicet id interpretandi genus nec excusat soloecismum. óvoOvusiv autem commendari puto tam opposito verbo εὐθυμεῖν quam hoc subsequentis sententiae initio οὐ πενία λύπη ν ἐργαάζεται κτὲ. denique Schenkelio (Epict. p. 465) proponenti ἐν ueyd25 σιχκχαίνυντα δυσθυμεῖν cur non adstipuler, docet Schweighaeuseri ob- servatio quam adscripsi p. 101 adn. 2 p. 101, 17. verba zai εὐτελείας defendere studet artificiosius Elter l. c. p. 15, περιγίνεται mavult Brinkmann p. 102, 12 ἔπειτα βλάπτωνται num merito receperit Elter, dubito p. 102, 16 ἐπαινῇ ridicule dietum putat, sed non temptandum Elter lc., agi enim περὶ τοῦ ἐπὶ τροφῇ vwovoOo: (p. 101, 10) et respici ad p. 102, 2 μετὰ πολυτελείας ἐπαινεῖσθαι p. 104, 12. exspectaveris οὔτε αὐτὸς qàsyunvag ἄτοπον ἐργάσ) ov9. ἕτερον ἀγριάνας χαλεπὸν πείσρ Ver ind. leet, Bonn. hib. 1892 p. 28 bene p. 104, 16 idem ci. παρὰ πὀτῳ, sed quod παρά non nisi semel iungitur cum accusativo, id intra tam paucas pagellas vix mirum -υ--ι - 2 μαι ιο MN EON NNNM ADDENDA ET CORRIGENDA LX5I p. 106, 13. τύχη pro ψυχἠ fortasse recte Elter Epict. et Mosch. sent. p. 19 p. 106, 15 οὐδεὶς ἄρα δοῦλος Brinkmann p. 106, 18 χακὸς nec convenit cum verbis ψυχῆς δὲ καχία et de- struit membrorum antithesin. frustra Elter l. c. p. 19 'xexóc ósouóc σώματος quia vulgo χακὸν creditur et δουλεία κακίας ὄνομα”. immo ob hoe ipsum quod δουλεία scriptori est κακίας ὀνομα., epitheton xaxóc a priore membro abhorret. si autem vulgari opinioni satis fieri voluit scriptor, exspectandum fuit quod olim conieci χακὸς δεσαος σώματος μέν, [τύχης] ψυχῆς δὲ κακίων. eoque adiutus proposuit Schenkl χακὸς δεσμὸς σώματος μὲν τύχη, ψυχῆς δὲ (xaxicov) κακία, sed vix placebit haec eiusdem vocis cumulatio p. 107, 8 φεύγουσιν conieci apud Schenkelium p. 107, 13 integram esse sententiam mihi non persuasit Elter p. 108, 2 κακία ἀρετῆ Elter p.109,3 περίβαλλε conua ML retinet Elter, subesse enim τῇ p. 109, 8 sqq. cf. Elter 1. e. p. 20 qui reprobat Meinekii supple- mentum e4Aotov (ov) p. 109, 16 sqq. 'concludendum erat μὴ ἀντὶ φίλων — κόλακας κτὲ. quod cum inane esset, μή ἀντὶ κυνῶν φυλάκων (quod om. A!) — Λυ- µεώνας λύκους dixit, nam simplex μὴ ἀντὲ κυνῶν — λύκους stare non poterat Elter l. c. p. 20. ceterum cf. Socrates Stobaei 11 14, 23 p. 110, 6 quod proposuit Gaisford ἐὰν θαυμάζῃς τὰ μικρά, πρὸς τῶν μεγάλων καταφρονήσῃ veri simile putat Elter l. c. p. 21 adnotans “πρὸ noster non utitur, πρὸς saepissime. magis me movet, quod melius sic consulitur membrorum concinnitati p.110, 10 MA librorum traditionem Οὐδὲν μικρότερον φιλοκερ- δείας καὶ φιληδογίας, οὐδὲ κρεῖσσον μεγαλοφροσύνης καὶ ἡμερότητος χαὶ φιλανθρωπίας xai εὐποιίας commendat Elter l. c. p. 21 (coll. Stob. flor. 46, 80 Mein.), idem igitur in proximis tuetur p. 111, 1 οὐδεὶς φι- λοχρήµατος καὶ φιλήδονος κτὲ. idque merito, ut videtur p. 116 adn. 9 αἰσχρόν nihil amplius M teste Cuntzio p. 146 adn. 11 τῆς αἰσχύνης M, testatur Cuntz p. 148 adn. 11 yeyouévov etiam M teste eodem p. 149, 4 debui recipere ἐπᾶραι καὶ χαυνώσαι. — occupavit autem Buecheleri inventum Cobet mnemos.? V p. 379, qui in prioribus fortasse recte καταρτυσαι p. 155 adn. 19 uzó' esse in M testatur mihi Cuntz p. 158, 1 πάντων δὲ µεγιστον xvé. offert etiam Br post ecl. 1, 201 lemmate non iterato. praemittitur sane indiculus ez τοῦ περὶ φιλαυτίας quo demonstretur ecloga ex capite 23 desumpta in quo iteratur n. 19. sed re vera eam ex primo potius exhiberi inde elucet, quod συγγνώµήν LXxII ADDENDA ET CORRIGENDA legitur in Br (p. 158, 2 H.), non ζυγγνωµήν ut infra, item dein cg (p. 189, 2), non δεῖ p. 159, 4 ecloga recurrit in excerpto maiore III 30, 17, ubi vide p. 162, 1 lege 205*. in lemmate articulus τῷ mihi est suspectus p. 162 adn. 1 lege Ἡά (post ecl. 4, 100 Mein.) Br (post ecl. 7, 75 Mein.) p. 176, 18 lege col p. 177, 7. 8 ἑωυτοῦ, ἑωυτόν sim. dedi in Democriteis Stobaei, quia haud raro hae formae traditae sunt aut in omnibus libris (flor. 76, 16. 103, 25) aut in uno alterove, cf. Stob. Ii 9, 3. Η 1, 210 p. 177, 8. 1IL 38, 42. flor. 43, 44. 406, 46 p. 118,8 χρήματα, | αὐτῶν δικαίως τὸν voxov Λύπας ἔχει Nauck Philol. VI p. 419, χρήματα | avgo δικαίως τὸν τόκον λύπας ἔχει Kock. p. 179 adn. 7 Greg. Naz. v. Il p. 108 et orat. HI p. 66B indicavit Nauck mél. gr.-rom. Vl p. 125 p. 182, 14 (fr. 71 Sauppe). cf. gnomol. Paris. 327 ubi Οτι pro ὡς datur, φοβεῖται pro φοβοῖτο (sine xal), dein omittitur ἄρδην p. 185, 15 cf. gnomol. Paris. 330 p. 186, 9 zai ante τέχνης secludi iubet Cobet mnemos.? II p. 90 p. 188, 4 gnomol. Paris. 328 Πονηροῦ τὸν τρὀπον τινὸς κακῶς λέγοντος Πλάτωνα Πράτης 0 κυνικὸς παῦσαι ἔφη κτὲ. cf. proleg. p. LI p. 188, 19 τί ἐστι πολεµμιώτατον ἀνθρώποις per se recte Mekler. potuit testari Ausonium |. s. 2 pernicies homini quae maacima? vel Sen. de mor. 5 quid esl omnium ínímicissimum homini? | sed ut πο- λέμιον toleretur in Stobaeo, suadet gnomologii Vaticani sive apophtheg- matum Vindob. consensus p. 195, 1 testimoniis Nauck addidit Aeneam Gaz. p. 26 Choerob. in Psalm. p. 43, 6 gramm. Herm. p. 465. vide él. gr.-rom. 1V p. 234. VI p. 125 p.263, 4 ταύροις à avv ἐφύτευσε κεράατα scripsit Hiller in Bergkii anthol. lyr.? p. 334 p. 203 adn. 8 vide etiam quae dixi p. 751 adn. 14 p. 207, 16 eclogam ad Theophrasti περὶ εὐσεβείας librum rettulit Zeler probante Bernaysio Theophrastos schr. über frómmighk. p. 116 p. 208,13 ne quis gooríucg corrigat in vouixog auctore Cobeto (mnemos.? I| p. 91), reprobavi id, quia v. δανείσαγτα φρογίμως ἄπο- λαβεῖν φιλικώς et per se apte dicuntur et per adnominationem adsimi- lantur his συναλλάξαντα φιλανθρώπως κοµἰσασθαι quianezyuovcc. malui igitur suspectare φρονιµοτάτου (-ωτέρου Cobet) sententiae sufficiet ὁσιωτέρου vel εὐσεβεστέρου p. 209, 4 cf. gnomol. Paris. 319 ubi ἓν ζνθρωπου σώματι p. 216. 3 7υμνάσαι Cobet mnemos.? II p. 92 coll. γυµμνάσας (12) p. 219, 6 & 9" ἐμπειρία (tà) καθ ἕκαστα αρίνεν Cabet Ἱ. c. ADDENDA ET CORRIGENDA LXXII p. 221, 12 νοέειν in νῶσαι (propter ῥέξαι) mutari vult Kaibel Herm. XXVIII p. 58 non recte p. 229, 14 versus Epicharmei testimonia adauxit E. Norden in Fleckeiseni annal. supplem. XIX p. 433 adn. 1 p. 232, 15 (fr. 72 Sauppe) cf. gnomol. Par. 251 p. 232, 19 cf. gnomol. Par. 243 p. 233, 7 cf. gnomol. Par. 320 p. 235, 21 cf. gnomol. Par. 245 p. 236, 3 cf. gnomol. Par. 321 Ρ. 236, 14 κοσµέονται pro ῥυσμοῦνται Natorp die eth. des Demokr. 33 p. 10 et p. 97. uti hoc libro licuit demum postquam Stobaei contextus typis expressus fuit p. 231, 8 (vOv) παρφχημένων etiam Natorp 1l. ο. 60 p. 13 p. 238, 12 cf. gnomol. Par. 151 p. 239, 11 cf. gnomol. Par. 323 p. 240, 3 cf. gnomol. Par. 323 Ρ. 240, 6 cf. gnomol. Par. 323 ubi extrema haec ζηλωτοὺς δὲ οὖὐδε- πωποτε p. 246, 1 cf. gnomol. Par. 324 p. 246, 6 cf. gnomol. Par. 325 ubi xe γὰρ καὶ τούτους p. 255 adn. 9 deleantur verba ποπ solum quia — sed ideo. mallem exhibuissem MATr. librorum dispositionem repraesentatam a me mus. Rh. XXXIX p. 530. nam una tantum ecloga (54 H.) ditior est L quam illi. cf. prol. p. LXI. idem fere valet de capite sexto, cf. mus. Rh. |. c. p. 532 sqq. p. 258, 5 cf. gnomol. Par. 313 p. 261, 17 cf. gnomol. Par. 91 . p. 263 adn. 1 dele verba in margine archetypi olim p. 263, 14 ἀνύβριστα, quod habet Democratis cod. Pal, ἀνυβριστὶ fuisse ci. Natorp die eth. des Demokr. 8'"1 p. 15 adn. p. 264, 3 µιερή ut ἰακώτερον praefert nunc Buecheler idque verum puto. quamquam ipse fuerit Stobaeus corruptela deceptus p. 266, 11 cf. Yogouol τῶν Ἑλλ. θεῶν ed. Buresch n. 90 p. 126. gnomol. Par. 314 p. 267, 3 cf. gnomol. Par. 316 p. 268, 8 cf. gnomol. Par. 315 ubi ᾿Αλέξανδρον προτρεποµένων τινῶν ἰδεῖν τὴν daegslov γυναῖκα διαφέρουσαν κάλλει αἰσχρόν” εἶπε tovg ἄνδρας νικήσαντα ὑπὸ γυναικῶν ἠττηθῆναι”. p. 270, 10 vide proleg. p. XXXIV adn. p. 212, 10 cf. gnomol. Par. 317 ubi extrema sic: συνήσει, ὡς οὐκ ἂν προδοίη τις (τίς cod) τοιούτοις ἀρκούμενος. confirmatur igitur quod scripsi προδοίη, recipiatur etiam τις τοιοίῖτοις (vel τούτοις) p. 273,3 plane consentit gnomol. Par. 318 LXXIV ADDENDA ET CORRIGENDA p. 284, 11 cf. proleg. p. Lt p.288 adn. 12 τύχοι M teste Bethio. χῆρα sed 7 in ras. corr. M?, testatur idem p. 295, 6 vide proleg. p. XXXXVII p. 295, 9 cf. gnomol. Par. 311. p. 310 adn. 3 lege Sophoclis tres ordine litterarum sese excipientes p.315, 5 lege ugxéti. erunt fortasse qui suspectent 2&7 p. 315, 9 "recte libri ὑπὲρ πλειόνων ἀποθνῄσκοντα. tollendum συμφέροντι quod nescio quis male iteravit' Buecheler p. 315, 12 debui uovvov, ita Natorp (l. c. 63 p. 13) cf. p. 351, 6. 484, 16 p. 316, 9 cf. gnomol. Par. 98 p. 319, 5. gnomol. Par. 301. ubi ὑπὸ τυράννου et in fine 'ei γὰρ ἦσαν εἶπεν 'ἐτυράννεις; p. 919, 14 cf. gnomol. Par. 100, unde recipiendum erit τοίχου κατα- πίπτοντος 5 οἰκίας p. 321, 3. cf. gnomol. Par. 302 p. 321, 10 cf. gnomol. Par. 303 ubi scribendum fuit προγνοεῖτε p. 322, 2 cf. gnomol. Par. 304 p. 324, 16 cf. gnomol. Par. 213 ubi ὡς ἀπό τινος χαλεπῆς νόσου ἀνέρρωσεν . 925, 10 cf. gnomol. Par. 214 . 9325, 23 cf. gnomol. Par. 305 . 921, 16 cf. gnomol. Par. 99 . 328, 13 cf. gnomol. Par. 101 . 994, 4 cf. gnomol. Par. 67 . 334, 5. lege ἀποσταλέντων . 940, 11 χροιᾶς verum puto' Buecheler. dubito . 943, 2 virgula deleatur post &y& . 949, 8 Menandro versum tribuunt Doiss. an. gr. l. c. quia Me- nandrei sunt proximi. monuit Nauck mél. gr.-rom. Vl p. 127 p. 357, 3 Democrat. 27 p. 357, 12 sequi debui ordinem librorum MABr (34. 33), cf. adn. 19 et proleg. p. LX p. 961, 1 fr. 97 Sauppe p. 380 adn. 13 lege om. S Tr. pro om. Tr. et ni fallor etiam S p. 412 adn. " versiculum τοῦ λαμβάνειν γὰρ xv. (trag. fr. adesp. 172) e tiragicorum fragmentis eximi iubet Wilamowitz de trag. gr. fr. (ind. schol. aest. Gotting. a. 1893) p. 21 p. 423, 7. cf. proleg. p. LI p. 423, 12 cf. gnomol. Paris. 295 p. 424, 12. κακοθιίη (ut nuper vox ἀθιγίῃ innotuit ionica) sub- dubitans Buecheler MO "cg UG "ud πο σύ πα πα Ὅώ ADDENDA ET CORRIGENDA LXXV p. 424, 13 M codicis ordo hic est 65. 67. 68. 69. Ἴ0. 51. 66. 72 H. qui reponendus videtur, etsi nunc aliquid, serupuli mihi residet de Α p. 429 adn. 10 να’ MA Mac. p. 439,2 pro ἀγαθόν ci. ἀπάθητον (coll. 4) Mekler p. 447, 4 cf. gnomol. Par. 291 p. 454 adn. 10 ἐν óuxcit M p. 461 adn. 1 γεύεσθαι Dio p. 461 adn. 5 ἔσκωπτέν τε καὶ ἔπαιζεν (ἔπαιεν libri) Dio vol. l p. 104, 12 Arnim p. 461, 11 cf. gnomol. Par. 292 p. 462, 12 cf. gnomol. Par. 149 p. 462, 17 cf. gnomol. Par. 290 p. 463, 2 cf. gnomol. Par. 291. notetur ordinis eclogarum in gnomo- logio Parisino cum florilegio Laurentiano concordantia p. 464, 6 cf. gnomol. Par. 293 p. 464, 10 cf. gnomol. Par. 294 p. 464, 14 cf. gnomol. Par. 14 p. 467, 4 ἄπρακτον frustra sollicitarunt, cf. Plut. de garrul. p. 504 6. φανῆναι τὸν λόγον... παντελῶς ἀμβλὺν καὶ ἄπρακτον p. 468, 1 cf. gnomol. Par. 296 p. 475, 7 cf. gnomol. Par, 2892 p. 415, 10 cf. gnomol. Par. 289^ p. 419, 13. sic ut conieci τέρψιν μὲν ἔχει, χρείαν δὲ οὐδεμίαν ap- pend. Vatic. n. 130 (cf. 244) quam ex cod. Valicano gr. n. 1144 nuper- rime edidit Sternbaeh acad. litt. Cracov. class. philol. t. XX p. 171 sqq. sed exhaurire eam non iam licet p. 476, 8 Bentlei coniecturae τὸ καλώς ἀκούειν ταχὺ ποεῖ πεινῆν κακώς nuper patronus exstitit. etiam Nauck ιό. gr.-rom. VI p. 120, tamen ut praeterea mallet τὸ z04A' ἀναλοῦν, iu confer p. 241, 10 p. 476, 9 ecl. tamquam capitis primam etiam M habet p. 411, 12 immo eci. cum lemm. hab. S (post ecl. 15, 6) MA (post ecl. 15, 4) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam) p. 418, 1 cf. gnomol. Par. 116 p. 478, 6 vehementer discrepat gnomol. Par. 241 p. 415. 11 cf. gnomol. Par. 287 p.481, 4 εἰδαίμονα interpolatoris esse comprobavit papyrus per Mahaffyum edita p. 13 tab. 1 (1) ubi ante Euripidis versiculos, quorum quartus omittitur, tamquam ᾿Επιχάρμου leguntur haec ὦνὴρ γὰρ εἰ] τις δυστυχών βίον t' ἔχων [ωηδὲν καλον] τε κἀγαθὸν ψυχᾷ διδῷ, [τό]ν[δ᾽ ο]ύτι φάσω μµακάριον [πεφυχέναι, φύλακα δὲ μ]ᾶλλον χρηϊμ]όάτων ὄλλων [λέγω. et cum tres priores trimetri satis inepte variati sint ut Euripidem ab Epicharmo pendere crederemus, quartus adsumptus videtur sic ut scriptus fuerat ab ipso Euripide. recte comparavi Eusebium LXXVI ADDENDA ET CORRIGENDA Stob. III 16, 25 φύλακα δὲ xal ποριστήν εἶναι ἀλλοτρίων χρηµά- των. cf. Vitelli Berl. philol. wochenschr. 1892 p. 482 Kaibel Herm. XXVIII p. 62. minus convenit mihi cum Eltero de gnomol. Gr. hist. p. 68 p. 481 adn. 8 εὐποιεῖν S p. 482, 1 adn.: cf. Gregorius Naz. vol. II p. 210 Colon. JM πάν- τοθεν κέρδαινε, σαυτὸν aioyvvov' TÓ ug δικαίως εὐτυχεῖν ἔχει φόβον. non fugit Nauckii diligentiam πιό. gréco-rom. VI p. 191. nunc videatur etiam Elter de gnomol. Gr. hist. p. 112 sqq. p. 485, 1 χρηστη (£v καιρῷ», ἐν χαιρῷ δὲ καὶ δαπάνη zvé.. lacobs lect, Stob. p. 63 probabiliter. recepit etiam Natorp p. 14. p. 486, 5 lemma sie est in S Θεοκρι;, eclogae initium sic Θεόχρι. p. 488, 13 cf. gnomol. Par. 288 p. 489, 2 ἀνωλοφύρετο ἐπὶ τῇ συμφορᾷ gnomol. Par. l. c. p. 491, 18 gnomol. Par. 282 ubi πλεῖον τὸ ἐπιφαγεῖν παρασκευάσῃς p. 493, S gnomol. Par. 283 quod praebet sic ut S τῇ vov Aàxc- ῥιάδου φιλοτιμίᾳ p. 495, 5. cf. gnomol. Par. 284 p. 497, 9 cf. gnomol. Par. 285 p.505, 4 verba similiter constituisse Meklerum (nisi quod εἶπε ille scripsit, non εἶπεν) vidi, dum relego litteras a. 1881 ad me missas p.518, 1 ὡς τι πρὸς ἐμὲ ci. Buecheler p. 919, 11 cf. gnomol. Par. 199 p. $20, 1 cf. gnomol. Par. 200 p. 520, adn. 17 ἐκτίνοντα S sed fortasse correctum ex ἐχτείνοντα ab S! p. 522, 4 cf. gnomol. Par. 201 p. 522, 7 ef. gnomol. Par. 198 cui plane convenit cum M À libris p. 530, 7 ef. gnomol, Par. 135 ubi 0 νικώµενος τοῦ νικὠντός ἐστι «g. sed ὁ ἠττώμενος rectius se habet propter χρείττων p. 933, 8 gnomol. Par. 113 p. 536, 1—4 hine gnomol. Par. 282: Σωκράτης δηµοσίᾳ Λοιδορη- θεὶς ὑπ Αριστοφανους οὐχ ὅπως οὐκ ἠγανάκτησεν, ἀλλὰ καὶ ἔντυ- χὼν αὐτῷ ἠξίου, εἰ καὶ πρὸς ἀἄλλο τι βούλοιτο τοιοῦτον χρῆσθαι αὐτῷ p. 537, 6 interim recte Buecheler ἆλλ᾽ αἴτιον εἶναι αὐτοῖς κτὸ. p. 540 adn. 2 immo ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 20, 3) MÀ (post ecl. 20, 2) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam) p. 541 adn. 10 extr. lege ad ecl. 20, 5à adn. p. 548, 1 cf. gnomol. Par. 278 p. 550, 1 sqq. secus sentit Elter Dionysio vindicans verba quamvis ubi dixerit Halicarnassensis non magis indicare sciat quam alii. sed si Plutarcheo de audiendis poetis libro non usus est Stobaeus, fieri tamen poterat ut alibi extarent apud Plutarchum eadem. saepiuscule enim se ADDENDA ET CORRIGENDA LXXVII ipse vel alios expilans iterat Plutarchus et variat locos aliunde adscitos. complura huius consuetudinis ad fontes Plutarchi indagandos perquam idoneae exempla congessi mus. Rhen. XLV p. 550 cf. huius vol. p. 951, 16 p. 951, 9 cf. gnomol. Par. 172, ubi λαβὼν τοῦτον ἔφη p. 992, 18 cf. gnomol. Par. 154 p. 994 adn. 2 quod ex lacobsii coniectura scripsi πείσεσθαι ó^ ov, ov σωφρονεῖ, id ipsum habet S, ut nuperrime mihi scripsit Mekler p. 554 adn. 21 prae ceteris placet inventum Buecheleri ὡς τέκνα μήτηρ ovx ἀστεῖα. alia praeiverant tragici, velut Soph. Phil. 1360 oic γαρ ἡ γνώμη χαχῶν Μήτηρ γένηται «té. trag. fr. adesp. 357 N.? τῆς δειλίας γὰρ αἰσχρὰ γίνεται τέκνα, ubi τέκνα non recte suspecta- vit Nauck, fortasse ne τέκνωμα quidem Aesch. fr. 315 τῷ πονοῦντι ó ἐκ θεῶν Ὀφείλεται τέχνωµα τοῦ πόνου zà£oc. frequens in hoc dicendi genere verbum τέχτειν p. 956 adn. 12 ἴδῃς gnomologus, certe consentit eum Stobaeo Orio, εἰδῃς Cobet mnemos. 1V p. 272 Meineke praef. Stob. I p. XXVII p. 956 adn. 15 tamquam Menandri (cf. monost. 173) exhibent versum Zonouol τῶν Ελληνικών θεῶν ed. Buresch Klaros p. 125 p. 957, 1 vehementer discrepat gnomol. Par. 276 p. 558, 1 gnomol. Par. zi 4ημώναξ ἐρωτηθεὶς παρά τινος, ὁπη- viet φιλοσοφεῖν ἠρξατο, οτε xti. p. 973 adn. 6 immo τών eliam Θ. monuit nuper Mekler p. 576, 5 lege 0v; p. 592 adn. 6 tolle verba sed deleto—seriptum erat p. 993, 3 cf. gnomol. Par. 206 p. 593, 15 cf. gnomol. Par. 207 p. 994, 1 χενοδοξίην vel potius χεινοδοξίην Buecheler. sed ex- spectes χενεοδοξίην, nam χενεά supra p. 236, 10. ceterum χενοδοξία non legi videtur ante saeculum tertium. υπομνήματα ὑπὲρ xtvodo- ξίας Aristoni Chio adsignantur Laert. VII 163. cf. etiam Praechter de Cebetis tab. p. 124 p. 997, 4 cf. gnomol. Par. 152 p. 604, 10 Plutarchi eclogam (15) debui post Isocrateam (16) collo- care MA libros secutus, cf. proleg. p. LX p. 606, 3 sqq. per Gesnerum decepti sumus. vidit interim Buecheler omnia recte procedere, si scribatur: οὗ φάντασμα εἰκών' oiov ὅταν γένηται 7) αἴσθησις, ἀγεδόθη ἐπὶ τήν φανταστικὴν Ζατασκευήν τὸ γενόµενον, ἐν ᾗ Φανταστιῇ τὸ παθος ὃ τι δή ποτε ὂν Φάντασμα καλεῖται ἔτι οὖν κτὲ. p. 610, 1 ad gnomologos pervenisse videtur ecloga ex Stoicorum commentariis. prior certe versus legitur in Plutarchi de curiositate libro p. 522 D, quem plenum esse Aristonis Chii facundia demonstra- vimus mus. Rhen. XLV p. 541 sqq., nec ibi discrepat versus cum Stobaeo LXX VIII ADDENDA ET CORRIGENDA aut Euripide. alio ex fonte hauserit Plutarchus symp. I p. 612 D τών μὲν ἀτόπων ἡ λήθη τῷ ὀντι σοφὴ κατ Εὐριπίδην et in eis quae horum admodum similia servavit Stobaeus Ill p. 520, 16 p.610,5 an 4ήθην v' ἄγει (vel τρέφει) τὴν πάντ ἀπ. xté.? sed interim. «{ήθην τεκεῖν τὴν πάντ ἄπ., quasi praecesserit Λέγεται sim., Buecheler collato Hes. theog. 227 Ἔρις τέχε «{ῇ9ην p. 613 adn. 13 extr. lege post ecl. 11 Mein. (Xonouoc) p. 618 adn. 14 L post ecl. 28, 3 Mein. habet, non post 28, 4 p. 619, 6 -- Democr. fr. 126 Mull. 162 Nat. p. 621, 4—20 *memorabilest, cum aperte eiusdem scriptoris haec sint, ὀμνύντα et ὀμνύοντα, ὀμνυσι et ὀμνύει utraque in libris legi' Duecheler p. 624, 9 quod restitui ἀγναβαλλόμενος sero vidi praeceptum esse a Cobeto mnemos.? II p. 99, qui etiam Herodoti verba recte comparavit. quamquam nollem ille addidisset coniecturam διηρείδετο νάρθηκα vo- σεῦντι δὴ ἐπιφέρων σώματι p. 626 αάπ. ὃ περὶ φιλοπονίας καὶ μελέτης καὶ ὃτι ἀσύμφορον τὸ ὀκνεῖν etiam S p. 628, 6 sqq. ordinem eclogarum quem e libris revocavi comprobat Alexander in Aristot. anal. pr. p. 303, 19 Wallies: πᾶν γὰρ ὠφέλιμον μετὰ πόνου καὶ ἐπίπονον ἀληθὲς γὰρ τὸ '4vtl τῶν πόνων ὅὃι- δοῦσιν ἡμῖν πάντα τὰ ἀγαθά οἱ θεοί καὶ ἐκ τῶν πὀνων τὰ ἀγαθὰ αὐξονται βροτοῖς. cf. Elter de gnomol, Gr. hist. p. 118. in adnotatione mea (6) dele v. quae coll. — ignoti. nam p. 628, 7 lege /r. 564 Υ.", ita recte typotheta infra p. 631, 1 p. 629, 10 sq. me etiam severius interim iudicavit Wilamowitz de trag. gr. fr. p. 28 totum distichum tribuens interpolatori p. 630 adn. 14 δαιμόνιε Buechelero videtur "simplex error scribae propter θεος a χαµνογ- aberrantis ad ócupov- p. 631, 4 ᾿οὐδέν paulo aptius" Buecheler p. 633 adn. 6 lemma Εὐριπίδου μὲν ἐν Τημένῳ quod praebet Cle- mens ΑΙ. ]. c. ita explicandum videtur ut Eur. fr. 7145 N.? τολμᾶν δὲ χρεών’ ὁ γὰρ ἐν καιρφ Mox 90g κτὲ., quod exstat Stob. flor. 51, 3, in antiquiore commentario vel περὲ φιλοπονίας gnomologio lectum fuisse sumamus idque capitis 29 eclogae 33 fere vicinum p. 634, 11 an τὸν my&ovt! εἰς ἔπαινον οὐ χενῶς (i. ὄντως) 3 p. 636 adn. 17 scrupulo de ecloga intra minorem ambitum a Stobaeo iterata non iam moveor nec magis nunc p. 632, 5 p. 637, 39 sententiam meam confirmat S, ubi revera nulla est post πατρὶς distinctio p. 639 adn. 23 de Macario vide p. 653 adn. 10 p. 640, 4 ἑαυτοῦ συνηθείη etiam Mac. fortasse immerito scripsi συνηθίγ cum S cf. Natorp l. c. p. 32 ADDENDA ET CORRIGENDA LXXIX p. 640, 12 eclogam sine lemmate habet Mac. Chrys. post ecl. 29, 64: Σωκράτης ἐν γήρα χιθαρίζων παρ αχοὴν ὢν (sic) τῶν κιθαρωδών xai τινος xté. p. 641, 7 gnomol. Par. 167 4άσος ὁ Ἑρμιονεὺς (ἑρμηνεὺς cod.) ἐρωτη- Oelc, τί εἴη σοφώτατον (-ώτερον cod.),* 7j zeige? ἔφη cf. proleg. p. XXII p. 653, 11 huic eclogae subiciatur tamquam 834 /zuoxoítov: Οἱ ἑχοέσιοι πὀνοι τὴν τῶν ἀκουσίων ὑπομονὴν ἐλαφροτέρην παρασκευ- ἄζουσι. minus recte iudicavi p. 639 adn. 29. non 'altera recensio' agitur, sed ecloga intra unum caput bis ab ipso ut videtur Stobaeo prolata p. 658, 21 gnomol. Par. 274 p. 665 adn. 4 'Zo9eiw pro ἐσθίειν non solum Hom. Aesch. sed OYN etiam Philippides com. corruptela fortasse ex A47IILAACIA orta est (διπλάσια ἢ διπλοῖν) Buecheler p. 669 adn. 4 archetypi est distributio eclogarum capitis 31 quam servarunt SM, cf. proleg. p. LXI p. 670 adn. 9 lege Democrates qui dicitur n. 50 Orell.: 'Eavróv πρῶτον αἰσχύνεσθαι χρεὼν τὸν αἰσχρὰ ἔρδοντα p. 679, 9 cf. gnomol. Par. 271 p. 681, 6 cf. gnomol. Par. 272 ubi quod legitur χακοδαίµων, inde explicari videtur discrepantia librorum χακοδαιµον (sic M) et χαχό- 42N δαιμον cv (S). fuit in antiquiore libro KAKOAAIMON ut aut xaxo- δαιμονῶν aut κακοδαίµων voluerit archetypi librarius p. 682, 3 recipiendum fuit ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι ex S ubi ω de quo compendio confer p. 666, 16 adn. Gardthausen gr. pal. p. 258 p. 684, 4 cf. gnomol. Par. 58 p. 685, 12 gnomol. Par. 59 p. 686, 10 cf. gnomol. Par. 60 p. 687, 3 melius scripsissem ἀείδουσι, x5jv. nam ut recte monet Buecheler MOYCIKHN et AAOYCIKHN (6δ- pro αείδ-) iuxta posita dittographiae speciem praebebant. ibid. 4 παραδέκχνυνται praeferendum videtur Buechelero, ut apud Clementem οὐ τιθέµενοι ἐν σαφέι (σαφη- vel) γνωµην αἰτίην ἔχουσι µωρίης p. 689, 1 lemma tollatur, certe in archetypo librorum SMA non denuo signatum erat p. 693, adn. 8 ó' revera S, nunc ut testatur mihi Mekler p. 693 10 Menandreae eclogae fragmentum in Plutarchi (de garrul. p.907 A amator. 750 B) verbis λαιψηρὰ κυκλώσας πτερά inesse sus- picatur Elter de gnomol. Gr, hist. p. 104 p. 694 adn. 18 εἴρηχε S p. 695, ὅ gnomol. Par, 61 p. 695, 8 gnomol. Par. 270 vide proleg. p. LI LXXX ADDENDA ET CORRIGENDA p. 696, 2 gnomol. Par. 244 (v. l. τῶν ἐν A. νεανίσκων τις περὶ ἐ. — à δὲ Ζήνων ἔφη: ἐὰν μὴ τὴν γλώτταν εἰς τὸν νοῦν — πολὺ ἔτι πλείω ἐν τοῖς λόγοις πλ.) p. 696, 9 cf. gnomol. Par. 236 ubi inepte To. ὁ Ó. τινὸς τῶν πλου- Giov ὄντος λάλου κχτδ. p. 103, 3 lege ᾿πειστικὸν λόγος, exciderunt notulae dicti alieni p. 103 adn. 14 ó ante βίος ex Democrate add. Meineke p. 710, 16 interim de S haec accuratiora me docuit Mekler: eclo- gam 13 ab Agathonis versibus seiungit quidem S! per signum: ^ sed intervallum reliquit solito minus p. 7112, 9 propius aberis ab archetypo, si MA libris oboediens eclo- gas ordinaveris sic: 21. 214 ᾽4γάθωνος. Ὅλοιτο τοῖς ἔχουσι τάγαθὰ ὁ q9ovdv. 23. 22. 24. item infra dispositio 38. 39. 42. 40. 41. 43 (cf. p. 716 adn. 19) confidenter restituenda est . 115 adn. 12 eclogam habent SMA post ecl. 38, 33 . 119, 1 cf. gnomol, Par. 242 . 122 adn. 12 punetum posuit post ὅμως S . 122 adn. 14 lege usque ad ecl. 59, 9 Mein. . 128, 2 cf. gnomol. Par. 67 . 138, 2sq. recipiatur αὐταρχείην (ut supra p. 264, 3) et ἴῆματα .138 adn. 4 Freudenthalii sententiam merito reprobavit Natorp die eth. des Demokr. p. 117 adn. 41 p. 790 adn. 14 lege cf. p. 506,4 restat ut moneam aut operarum socordia aut typorum quibus uti illi eoacti sunt ipsa indole factum esse, ut permultis locis accentuum spirituumve notulae dilapsae sint. quod ut in verborum contextu in- commodum est ita plane intolerabile fuit ac perniciosum in adnotatio- nibus. sed malo, quod antequam liber prelo subiceretur praedixeram, ut obviam iret, frustra petivi a bibliopola honestissimo αυ "d "uu οσο τσ πό ο ISANNOY ΣΤΟΡΑΙΟΥ EKAOI9N ΑΠΟΦΟΗΓΜΑΊΩΟΝ ΥΠΟΘΗΚΟΝ BIBAION TPITON ADNOTATIO CRITICA Titulum addidi secutus Photium qui tertii libri numerum servavit solus. sed quarti memoriam habet etiam S in calce folii 53" ῥωάννου στοβαίου ἐκλογῶν ἀποφθεγμάτων ὑποθηκῶν ἄρχεται βιβλίον δ᾽. titulum 7324NNOY — ΥΠΟΘΗΙΩΟΝ saepius offert Tr. p. 1. 24. 35. 48 sed libri indiculo detracto utque titulus generalis aut cum capitum in- scriptionibus male coniunctus sit aut cum eclogarum lemmatis. vide mus. Rh. XXXIX p.397. alios Trincavellianae classis exemplarium in titulo errores explicavi l. c. p. 367. 374sqq. 553 adn. et XLI p. 49 Stobaeus III. 1 CAPVT I. IIEPI APETHZ. 1 NogoxÀác ἐν EoupvAg (fr. 195 N.2). “ρετῆς βέβαιαι Ó' εἰσὶν αἱ κτήσεις uova. 2 Evgunídov ἐξ ᾿4νδρομάχης (161—764). Ov τοι λείψανα τῶν ἀγαθῶν 2 περὶ ἀρετῆς Photius, M in capitulorum indice quem confecit manus antiqua in duobus primis foliis non numeratis, Br, habuerat etiam À opinor, sed periit huius codicis quod olim erat folium primum. de Tr. eiusque similibus libris proletariis vide quae enarravi mus. Rh. XXXIX p.366sqq.395sqq. denique περὶ ἀρετῆς. xal τίνα τρόπον κατὰ ἀρετην βιωτέον ὑποθῆκαι τῶν τε τοῖς παλαιοῖς πραχθέντων μνήμη βιω- φελεστάτη in ipsius capitis limine M f. 1. quae interpolatio iteratur etsi minus emendate corp. Par. 550 Elt. vide mus. Rh. XLI p. 63 adn. — In digerendo huius capitis eclogarum ordine, quem sursum deorsum ver- saverat Gesneri temeritas, ad librorum manuscriptorum fidem redii ita ut ΜΑ librorum quibus longe plurima huius capitis pars debetur imagi- nem repraesentarem suoque loco eas insererem eclogas quae accedunt ex Tr. et Br. codice autem per Trincavellium adhibito huiusque similibus compensatur quadamtenus magnus ille libri S ab initio defectus cuius manus vetusta incipit f. 6" intra septimum demum florilegii caput ab eclogae 74 Mein. enuntiato paenultimo. brevitati ut consulatur, ex solo de hoc aliisve codicibus meo silentio volo concludi hanc illam capitis primi eelogam in illis libris esse omissam. memoro ubi sunt, non ubi desunt eclogae huius capitis nisi certis causis coactus. ceterum minus quam primo quidem videtur obtutu farraginem Trincavellianam cum MA libris discrepare demonstravi mus. Rh. XXXIX p.395 sqq. qua commentatione eliam rationem quam in singulis sequi par erat exposui accuratius || 3 ecl. cum lemm. hab. M; Σοφοκλέους Ἐριφυύλης Gaisford libro invito || 4 µόνης recte Naber mnemos.? IX p. 242. | 5 ecl. cum lemm. hab. M; Εὐριππὴ ut solet M. iteratur ecloga corp. Par. 550 Elt. (Βὐριπίδου ἐξ ᾽Ανδρομάχου sic). verba » ó' ἀρετῆ καὶ Qavovoir λάμπει cum lemm. Εὐριπίδου habet Orio anth. VIL 7 p. 51 Schneidew. | 6 οὗτοι M corp. Par. cf. mus. Rh. XLI p. 63 adn. 1 4 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I' ἀνδρῶν ἀφαιρεῖται χρόνος ἆ δ ἀρετὰ xal ανοῦσι λάμπει: 3 Εὐριωτίδου Οἰδίεοδος (fr. 542 N.?). OU τοι νόμισμα λευκὸς ἄργυρος µόνον καὶ χρυσός ἐστιν, ἀλλὰ χἀρετὴ βροτοῖς γόμισιια κεῖται πᾶσιν, 7j χρῆσθαι χρεών. 4 Εὐρωτίδου Τημενίδαις (fr. 734 N.?). ᾿4ρετὴ δέ, καν Juvy τις, οὐκ απόλλυται, Cj ὃ᾽ οὐκέτ ὄντος σώματος) κακοῖσι δὲ ὥταντα φροῦδα συνώανόνΦ ὑπὸ χύονός. 5 Ειριπίδου (Suppl. 914—919). 4ἰυχύνεται δὲ c&yd9^ ἀσκήσας ἀνὴρ κακὸς κεκλῖσθαι móc τις ἡ ὃ εὐανδρία διδακτόν, εἴπερ καὶ βρέφος διδάσκεται λέγειν ἀκούειν 9^, ὧν µάθησιν οὐκ ἔχει. ἃ ὁ) ἂν µάΦῃ τις, ταῦτα σῴξεσθαι φιλεῖ cpóg γῆρας. οὕτω παῖδας eU παιθδεύετε. μυ. E ο E E m e T e ———Ó— ccm μου... 9 xal θανοῦσι M corp. Par. sed 9 ex c corr, M m. rec. || 8 ecl. cum lemm. hab. M. eundem locum sine fab. n. inter alios Euripideos praebet Orio anth. VIII 20 p.97. v. 1 et 2 affert Philodemus de rhet. p. 231 ed. Gr. (Herc. vol. V 1 col. 21): ἄξιον Εὐριπίὸῃ λέγοντι πιστεύειν ζοῦτοι ---βροτοῖς. cf. Clemens Alex. strom. IV p. 574 P. οὔχουν µόνον τοῦτο νόµισµα Aevxóc ἄργυρος ἢ χρυσός ἐστιν, ἀλλὰ καὶ i, ἀρετὴ βροτοῖς, ὡς φησιν 0 Σοφοκλῆς || 4 ov τοι Scaliger apud Grotium dict. poet. p. 518 et sie Philod. et Or.: o? τὸ M | βροτοῖσι κέρδος pro νόμισμα λευκὸς Or. | μόνος Or. | b καὶ ἀρετὴ M Philod.: καὶ ἡ αρετῆ Clem. P ᾗ ἀρετὴ Or. | uéya pro βροτοῖς Or. | 6 «ἣν κτᾶσθαι malim, sed fortasse ipse versus ab Euripide alienus est) Nauck | 7 ecl. cum lemm. hab. M. Τημενίδαις scripsi (vide Nauck trag. gr. fr.? p. 589): τηµενίσιν M | 9 οὐκ Zr M, inde vulg. | 10 συνθανόντ M | 11 ecl. cum lemm. hab. M; Ἱκετίδων addit Gaisford. legebatur supra ecloga II 31, 3 p. 200,3 Wachsm. (τοῦ αὐτοῦ Ἱκετίδων) | 12 δὲ] γὰρ Ecl, ubi praemittitur versus τὸ γὰρ τραφῆναι μὴ κακώς αἰδώ φέρει (Eur. Suppl. 919) [ 19 κεκλῆσθαι M et Ecl; γενέσθαι Eur. || 14 διδακτὸν M et Ecl: διδακτὸς Eur. | βρέφος M et Eur.: βρέφει (ubi βρέφη cor. Meineke) Ecl. | 16 c" post λέγειν add. Ecl. | µάθησις ev 20yq . Ecl. || 16 μάθοι Eur. | 19 εἰς γῆρας Ecl. 10 Qt 15 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 5 6 (Eur. fr. 1029 N.?) Ovx ἔστιν ἀρετῆς κτῆμα τιμιώτερον. 0v γὰρ πιέφυκε δοῦλον οὔτε χρημάτων ovv ἀσφαλείας οὔτε θωπτείας ὄχλου. ἀρετὴ à ὅσῳ περ μᾶλλον ἂν χρῆσθαι Φέλῃς, τοσῷδε μᾶλλον αὔξεται τελουμένη. 7 (9,12 Mein.) Σοφοκλῆς 4ἴαντι (1352). Κλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ἐν τέλει, 8 (1, 16 Mein.) Θεόγνιδος (315—318). Πολλοί (101) πλουτοῦσι κακοί, àyadoi δὲ πένονται, ἀλλ ἡμεῖς τούτοις οὐ διαμειψόμεύθα τῆς ἀρετῆς τὸν /ελοῦτον' ἐπεὶ τὸ μὲν ἔμπεδον αεί, χρήματα ὃ ἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλος ἔχει. 9 (1,13 Mein) Φιλωωείδου ᾿άνανεούσης (fr. 3 com. IV p. 469). l ecl. habet lemmate non iterato M. eosdem versus habet inter alios Euripideos Orio anth. VIII 21 p.97sq. primum respicit Georg. La- pith. poem. mor. v. 235 | 2 cf. Men. mon. 416 et 482; Soph. Ant. 702 | 4 oír εὐγενείας οὔτε θωπείας ὄχλων Or. | b v. ἀρετὴ Ó zr. a praegressis diremit et tamquam novam constituit cclogam Meineke; αὕτη pro ἀρετὴ δὲ (sic M) olim Nauck | Φέλης quod tacite scripserat Gesn.? p. 1 Orio: 9£25 M | 6 μᾶλλον M, μεῖζον Or. μείζων scripsit Nauck coll. Theodectae fr. 12, 5 (Stob. flor. 32, 6 Mein.) | teAovuévn Or.: τελειουμένη M; μµειουμένη Wordsworth quod commendat Gomperz nacAlese p. 41, καθ ἡμέραν Meineke flor. v. IV p. LI ex Theodecta | € ecl. cum lem- mate hab. M post ecl. 1, 6: post ecl. 5, 11 Mein. temere traiecit Gesn.?, traiectam in marginem relegarunt Gaisford et Meineke. vide quae dixi mus. Rh. XXXIX. p.407. αἵαντι M | 9 ecl. cum lemm. hab. M post ecl. 5, 12 Mein. recurrit. corp. Par. 551 Eit. (Θεογνιδος). versus in syllogen Theognideam translatos testatur Solonis esse Plutarchus Sol. €.3. cf. Bergk ad Solonis fr. 15, ubi etiam cetera testimonia collecta sunt || 10 τοι addidi ex Theogn.: om. M4 corp. Par., γαρ Sol.; μὲν temere add. Gesu.? p. 2, inde vulg. | πλουτεῦσι Sol. | 11 τουτοις M3 corp. Par. Theogn., αὐτοῖς Sol; τούτων temere Gesn.?, inde vulg. | 12 ἔμποδον corp. Par. | αἰεὶ M4 corp. Par. Theogn. ἐστιν Plut; gg Gesn.?, inde vulg. || 14 ecl. cum lemm. hab. M post. ecl. 1, 16 Mein. Φιλιππίδου ἀνανεούσης M item Mac. Chrys. f. 1147 nisi quod Εὐριπίδου perperam pro Φιλιππίδου. fabulae nomen "4vavécoic col. Athen. VI 6 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" Ὅταν (0) ἁμαρτάνῃς τι, χαῖρ ἠττώμενος' μάλιστα γὰρ οὕτω σῴζεται τὸ συμφέρον. 10 (1,14 Mein.) Ἐπιχαρμου (fr. inc. 320 p. 260 Lor.). Ov μετανοεῖν, ἀλλὰ προνοεῖν χρὶ τὸν ἄνδρα vé v σοφὀν. 11 (1, 15 Mein.) Πυφαγόρου (Aur. carm. 9—16 ed. Nauck.). 5 Kooveiv δὲ ἔφίζεο τῶνδε, γαστρὸς {μὲν) πρώτιστα καὶ ὕπνου λαγνείης τε καὶ Φυμοῦ πρῄξεις Ó αἰσχρόν ποτε μήτε uev! ἄλλου µήτ᾽ αὐτός' παντων δὲ μαάλιστ᾽ αἰσχύνεο σαυτὀγ. εἶτα δικαιοσύνην ἄσκει ἔργῳ τε λόγῳ τε. 10 µήτ ἀλογίστως σαυτὸν ἔχειν περὶ μηδὲν ἔθιζε' ἀλλὰ γνῶθι μὲν ὡς Φανέειν πέπρωται ἅπασι», χρήματα Ó' ἄλλοτε μὲν κτᾶσθαι φιλεῖ, ἄλλοτ' ὀλέσθαι. 12 (1, 9 Mein.) Βακχυλέδου (fr. 19 p. 1.4 IIl. p. 575). p. 262a et IX p. 384e praetulit Gaisford probante Meinekio hist. er. p. 472. ᾿4νανέουσα defendebat Kock com. ΗΙ p. 303 1 ó' addidit Meineke | 8 ecl. cum lemm. hab. M. recurrit corp. Par. 508 Elt. (Ἐπιχάρμης). de Crameri anecd. Ox. IV. p. 253 vide Wachs- muth stud. p. 198 || 4 τὸν ἄνδρα τὸν σοφόν M: τὸν σοφὸν ἄνδρα corp. Par. || 5 ecl. cum lemmate πυθαγ hab. M || 6. V verba χρατεῖν ó' ἐθίζεο — Όπνου καὶ φιλότητος habet Ammonii τοῦ Ερμείου εἰς τὰς πέντε φωνὰς τοῦ Πορφυρίου ὑπόμνήμα post Galeni q. f. de partibus philosophiae libellum (ed. E. Wellmann Berol. α. 1552) p. 27,1 (cf. schol. Aristot. ed. Berol. p. 10b 7) | 6 ó' εἰθίζεο Ps.-Pyth. || V μὲν ex Ps.-Pyth. tacite add. Gesn.? p. 2, inde vulg. || 8 zgrnóg Ps.Pyth. ubi πρήηξεις libri multi deteriores | 9 µήτ αὐτός] wt. ἰδίῃ Ps.-Pyth. | v. παντων — σαυτόν iterantur infra flor. 24, 2 Mein. (Πυθαγόρου); eadem apud Galenum v. V p. 26 ed. K. poetae n. nou addito, nec non in Excerpt. philos. in Crameri anecd. Par. IV. p. 426, 11 ἠνίκα ἐπάδομεν ἑαυτοῖς τὰ τῷ ὄντι χρυσᾶ ἔπη Πυθαγόρου, τὸ πάντων — σαυτὀν’ | δὲ] ór libri flor. 24,32 | 10 ἀσκεῖν Ps.Pythagorae codd. plerique || 11 sqq. recte de his versibus iudicavit Nauck post lIamblichi de vita Pyth. librum p. 21t sq. σαυτὸν tacite ex Ps.-Pyth. Gesn.?, inde vulg.: αὐτὲν M3 | 18 &A2or! ex Ps.Pyth. tacite Gesn.2, inde vulg.: ἄλλοτε ó M] 14 ecl. cum lemm. hab. M post ecl. 1, 15 Mein., temere seclusit Meineke. iteratur ecloga eaque locupletior flor. 105, 26 Mein. (Bazxyv- λίδου προσοδίωγ) e 10 15 Εμμ ο] CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 4 Eic ὅρος, µία βροτοῖσιν ἐστὶν εὐτυχίας ὁδός, δυμὸν εἴ τις ἔχων ἀπενθῆ δύναται διατελεῖν βίον. 19 (1, 7 Mein.) Εὐριπίδου (fr. 1030 N.2). 4oeri) µέγιστον τῶν iv ἀνθρώποις καλόν. 14 (3,4 Mein.) ἸΜενάνδρου (fab. inc. fr. 44 com. 1V p. 248). Κάν σφόδρα σαφῶς εἰδῆς (vi), τὸν κρὐπτοντά σε µηδέποτ᾽ ἐλέγξῃς: δύσκολον περᾶγμ’ ἐστὶ γάρ, & λανθαάνειν τις βούλεται, ταῦτ εἰδέναι. 19 (1, 43 Mein.) Ἰσοκράτους πρὸς «4ἠμόνικον (8 7 p. 3€). Ἡ δὲ τῆς ἀρετῆς κτῆσις oic ἂν ἀκιβδήλως ταῖς δια- νοίαις GvvavinO$, µόνη μὲν συγγηράσκει, πλούτου δὲ κρείττων, χρησιμωτέρα Ó' εὐγενείας ἐστί, τὰ μὲν τοῖς ἄλλοις ἀδύνατα δυνατὰ καφιστᾶσα, τὰ δὲ τῷ πλήψει φοβερὰ Φαρσαλέως ὑπομένουσα, καὶ τὸν μὲν ὄχνον ψόγον τὸν δὲ πόνον ἔπαινον ἡγουμένη. 16 (1, 44 Mein. "Ex τοῦ Ἰσοκράτους ΤΠαναθηναϊκοῦ ($8 30—32 p. 239a—o). 2 τις flor. 108: τι Μ | διατελεῖν δύναται Bergk: non necessario | 8 ecl. cum lemm. hab. M post ecl. 1,9 Mein. | 4 καλών mavult Mei- 4ρ᾽ neke | 5 ecl. cum lemmate µεγαν hab. M post ecl. 1, 7 Mein. [| 6 τι (acite addidit Gesn.? p. 35, inde vulg. || 7 zo&yu' ἐστὶ γάρ Meineke: γὰρ πρᾶγμα ἐστὶν M; γὰρ zo&yu. ἔφυ εἰ. Gesn.? mrg γὰρ πραγματα Buecheler | 9 ecl. cum lemm. hab. M post ecl. 3, 4 Mein., solo auctoris nomine compendiose addito Br post ecl. 1, 25 Mein.; ἐν ταυτῷ praefigit Gaisford Gesneri traiectione deceptus, frustra totam eclogam in margi- nem reiciunt Gaisford et Meineke. recurrit ecloga apud Orionem anth. VIL 13 p.52 cum lemmate Ἰσοκράτους, post Isocrateam Georgid. p. 40 | 11 xríow oic ἂν ἀχίβδηλος Or. | ἐν ταῖς διανοίαις Isocratis vulg. | 12 µόνιμον pro μόνη μὲν Or. | 18 αρεῖττον M?! corr, man. sec. | χρη- σιμωτέρα M3 Is. Or. Georgid.: τιµιωτέρα Br | δὲ M3Br Georgid. | ἐστὸν M13 Georgid. | xe? ante τὰ add. Georgid. | 14 καθιστᾶσα Br Is. Or.: καθιστώσα M! Georgid. | 15 ὄρχον pro óxvov Georgid. | 17 ecl. cum lemm. hab. M post ecl. 1, 43 Mein. recurrit corp. Par. 552 Elt. (Ἰσοκράτους). temere secluserunt Gaisford et Meineke. v. τίνας — πεπαιδευµένους (1) adfert Clemens Alex. strom. V p.687 P. v. πρῶτον μὲν (2) — εὖ φρονούντων (16) idem l. c. p.087 P. v. σφᾶς ὃ᾽ αὐτοὺς 8 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" Τίνας οὖν καλῶ πεπαιδευµένους, ἐπεὶ τὰς τέχνας xat τὰς ἐπισνήμας καὶ τὰς δυνάμεις ἀποθοκιμάζω; πρῶτον μὲν τοὺς καλώς yowuévovg τοῖς πράγµασι τοῖς κατὰ τὴν ἡμέραν ἑκάστην πτροσπείπτουσι, καὶ τὴν δόδαν ἐπιτυχή τῶν καιρών ἔχοντας xai δυναμένην ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ στο- χαζεσναι τοῦ συμφέροντος᾿ ἔπειτα τοὺς Ἱερεπόντως καὶ δικαίως ὁμιλοῦντας τοῖς Gel πλησιάζουσι, καὶ τὰς μὲν τῶν ἄλλων ἀηδίας καὶ βαρύτητας εὐκόλως xai ῥᾳδέως φέροντας, σφᾶς 0" αὐτοὺς ὡς δυνατὸν ἐλαφροτάτουό καὶ μετριωτάτους τοῖς συνοῦσι παρέχοντας ἔτι τοὺς τῶν μὲν ἡδονῶν Gel κρατοῦντας, τῶν δὲ συμφορῶν μὴ λίαν ἧττω- μένους, ἀλλ᾽ ἀνδρωδῶς ἐν αὐταῖς διακειµένους καὶ τῆς φύσεως ἀξίως, nc μετέχοντες τυγχάνομεν ᾿ τέταρτον, ῦπερ µέγιστον, (τοὺς) μὴ διαφδειροµένους ὑπὸ τών εὐπραγιῶν μηδ᾽ ἐξισταμένους αὑτῶν μηδ᾽ ὑπερηφάνους γιγνοµένους ἀλλ ἐμμένοντας τῇ τάξει τῶν &U φρονούντων, καὶ μη μᾶλλον χαίροντας τοῖς διὰ τυχήν ὑπάρξασιν ἀγαθοῖς ἢ τοῖς θιὰ την αὐτῶν φύσιν καὶ φρόνησιν ἐξ ἄρχῖς γιγνο- μένοις. τοὺς δὲ μὴ µόνον πρὸς £v τούτων ἀλλὰ πρὸς ἅπαντα ταῦτα τὴν ἕξιν τῆς Ψυχης εὐάρμοστον ἔχοντας, : (9) — παρέχοντας (10) Harpocr. v. ἐλαφροτάτους. v. τοὺς δὲ μὴ (19) — ἀφετάς (ρ. 9. 2) Clemens Alex. strom. V p. 688 P. 1 ἔχω pro καλώ lsocratis vulg. | ἐπεὶ M4 corp. Par.: ἐπειδὴ Is. | 9 xal τὰς δυνάμεις om. corp. Par. || 8 τοὺς καλώς χρωμένους M1 Is. Clem. : τοῖς καλώς χρωμένοις corp. δαν. | 4. ἐπιτυχῆ 15. Clem.: eni τύχη M* ἐπὶ τῇ τυχῷ corp. Par. | τ «si τοῖς Clem. | 9 σφᾶς δὲ — 10 παρέχοντας om. corp. Par. IE Is. Clem.: δὲ M4, inde vulg. | ἐλαφφοτέ- ρους Isocratis vulg. || 10 ἔτι M? Isocratis cod. Γ΄: ἔτι xal corp. Par. ἔτι δὲ Isocratis vulg. Clem. | τῶν μὲν reposui ex Is. Clem.: μὲν τῶν M! corp. Par. | ἀεὶ om. Clem. | 11 ἠττωμένους Is. Clem.: Ἱττημένους M? corp. Par. | 195 διακειµένους M! Is.: διακειµένοις corp. Par. ἄνα- στρεφοµένους Clem. | ἀξίως ls. Clem.: ἀξίους M4 corp. Par. || 14 u£- γιστόν ἐστι Clem. | τοὺς µη 1s. Clem.: Ui M? corp. Par. | 15 έδανι- σταµένους Isocratis vulg. | αὐτῶν Is.: αὐτῶν M3 corp. Par. Clem. | uj; δὲ M4 | 16 ἐπιμένοντας Clem. | τῇ τάξει Μά corp. Par. Isocratis vulg. Clem.; τῇ τάξει τῇ lsocratis I' || 18 avtov Is.: αὐτῶν Μά corp. Par. | 19 τοὺς δὲ M3 Is. Clem.: τοῖς δὲ corp. Par. | πρὸς ἅπαντα M? corp. Par. Isocratis vulg. Clem.; χαὶ προς ἅπαντας Isocratis I' 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 9 τούτους φημὶ φρονίµους εἶναι καὶ τελείους ἄνδρας καὶ 3 πᾶσας ἔχειν τὰς ἀρετάς. . 3 ” * c/ 17 (1, 60 Mein) Ex τῶν Ἰαμβλίχου πρὸς Σώπατρον περὶ ἀρετῖς. - x 35 2 » ) Δ / N 3 , Ῥυχῆς μὲν ovv ἂν εἴη ἀρετὴ τελεότης καὶ εὐμετρία τῆς ζωῆς, λόγου τε καὶ vob καὶ διανοήῄσεως ἡᾗ ἀκροτάτη καὶ καθαρωτάτη ἐνέργεια. τὰ Ó' ἔργα τῆς ἀρετῆς dya- Φοειδῆ, κάλλιστα, νοερά, σπουδαῖα, mío µεσότητος, εὐκαιρίας µετέχοντα, προηγούμενα, τέλους ἀρίστου στοχα- ζὀμενα, χαρίεντα ὅτι μάλιστα Φεωρείσθω. . 2 18 (1, 45 Mein.) Ισοκράτους. Ἰσοκράτης εἶπεν, ὅτι τὸν χρηστὸν καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα δεῖ τῶν μὲν περογεγενηµένων µεμνῆσφαι, «à δὲ ἐνεστῶτα πράττει», περὶ δὲ τῶν μελλόντων φυλάττεσθαι. 1 φρονίµμους Μά corp. Par.: xo φρογνίµους 18. Clem. | τελείους M1 corp. Par. Isocratis vulg. Clem.; τελέους Isocratis P4 | 9 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 1, 44 Mein.) Tr. p. 3 (post particulam eclogae 7, 14 Mein.); éx τῶν (compendiose) tou BAL πρ σώπατρον (comp.) περὶ ἀρετῆς M, Ἰαμβλίχου nec plura Tr. lemma quod remansit apud Gaisfordum et Meinekium τοῦ αὐτοῦ προς Σωκράτην περὶ ἀρετῆς Schowii temeritati debetur, qui Gesneri traiectionibus deceptus suo more graece vertit quod invenit apud Gesn.? p. 6 mrg: Jdem ad Socratem de vir(ute. accuratius hoc exposui mus. Rh. XLI p. 43 | b. μὲν οὖν ἂν Tr.: μὲν ἂν M3 | 6 ἡ om. Tr. | 7 & Tr.: δὲ M? || S χαλλιστα Tr.: καὶ κἄλ- λιστα M? || 10 post θεωρείσθω haec adduntur in M sine rubr. cum prio- ribus cohaerentia: φύσει γὰρ & μὲν dosvà* ἀγαθοποιὸς xal ὠφελητικά. & δὲ κακία κακοποιὸς καὶ βλαπτικά, quae sunt verba Metopi νο]. ἶ p. 21, 3—5 Mein., unde iure concludas ecl. 1, 64 Mein. in archetypo olim lectam fuisse post ecl. 1, 60 Mein., ubi initium eclogae 1, 64 Mein, etiam nunc reapse legitur apud Tr. p.3. sed ut nunc res sunt in capite primo, satius erit eius familiae seriem atque imaginem exprimere, cui maxima eclogarum pars debetur, id est librorum MA | 11 ecl. cum lemm. hab. M (post fragmentum eclogae 1, 64 Mein. ad ecl. priorem a me indicatum) Tr. p. 6 (post ecl. 1, 69 Mein.). idem apophthegma paulo aliter conceptum offert gnomol. Vatic. 363, ubi alios codices a se inspectos enumerat Sternbach. Bianti adscribit Maximus p. 183 Rib., alii. tanquam locum communem exhibet flor. Pal.-Vat. 50 teste Sternbachio. cf. Schenkelii gnomol. Vat. (J'ien. stud. XI p. 17) 40 10 {ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 19 (8, 53 Mein.) 4ριστοτέλους. Αριστοτέλης εἶπεν, ἐπειδὴ μὴ γίνεται τὰ πράγματα ὡς βουλόμεθα, δεῖ βούλεσθαι ὡς γίνεται. 20 (5, 31 Mein.) Χίλωγος. Zuuíav αἱροῦ μᾶλλον v κέρδος aloygóv' τὸ μὲν γὰρ ἅπαξ σε λυπήσει, τὸ δὲ διὰ παντός. 21 (3, 30 Mein.) Βίαντος. Ώραδέως ἐγχείρει τοῖς πραττοµένοις, ἐγχειρήσας δὲ πρᾶττε βεβαίως. 22 (3, 31 Mein.) Θεοβούλου. Τὰ ἀφανῆ τοῖς φανεροῖς τεκµαίρου. 23 (83, 32 Mein.) Σωκράτους. Σωκράτης παρήνει ὡς Qxicta τοῖς δυνάσταις T) ὡς ἤδιστα ὀμιλεῖν. 1 ecl. cum lemm. hab. M Tr. post ecl. 1, 45 Mein. cf. Arriani Epict. ench. c. 8 et gnoma florilegii a Schenkelio (Jen. stud. XI p. 25) editi 83; Anton. lI c. 89 p. 153 Maxim. c. 42 p. 638 Combef.; Boiss. anecd. Ill p. 411, 17 | 4 ecl. cum lemm. hab. M Tr. p. 7 (post ecl. 3, 53 Mein.) Br (post ecl. 5, 124 Mein.); χείλωνος M4 χίλωνος Tr. Br et corp. Par. 475 Elt. ubi ecloga iteratur. idem praeceptum recurrit infra in collectione Demetrii flor. 3, 19y' Mein. | 5 μᾶλλον M? Br corp. Par.: μάλιστα Tr. | τὸ μὲν γὰρ ἅπαξ λυπήσει, τὸ δὲ &ei Demetrii coll. |. € ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 3, 31 Mein.) Br Tr. (post ecl. 5,31 Mein.). recurrit corp. Par. 461 Elt. (νῶμαι Βίαντος). verba Bgaóéog ἐγχείρει, ὃ δ᾽ ἄν &o& διαβεβαιοῦ in Demetri syntagmate Bianti adscribuntur infra 3, 79 Z' Mein., ubi videsis | 8 δὲ om. corp. Par. | 9 πράττε libri | 10 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 5, 31 Mein.) Br Tr. (post ecl. 3, 30 Mein.). Θεο- βούλου lemma ex Κλεοβούλου depravatum repperit etiam pinacographus Photii p. 44 Elt. Soloni praeceptum datur infra 3, 799" Mein. Cleobulo vel si dis placet Theobulo dedit qui Demetrii aut eius simili collectione usus nomen quod in fronte gerebat libellus oscitanter huc retraxit || 12 ecl. hab. M (post ecl. 3, 30 Mein.) Tr. (post ecl. 3, 31 Mein.). lemma dedi ex M, Πλατωνος Tr. de quo monui ad ecl, proximam. recurrit ecloga corp. Par. 557 Elt. (Σωκρατους). idem fere praeceptum Aesopo dat Plutarchus Sol. c. 28, Xenophani Laertius IX 19. de forma orationis monui Teletis rel. proleg. p. LXXV [| 18 παρήνει M3: ἔλεγεν Tr. | τοῖς βασιλεῦσι δεῖ ὡς Wxiora 5 ὡς ἤδιστα ὁμιλεῖν Plut. l. c. τοῖς τυράννοις ἐντυγχανειν 5 ὡς ἥκιστα p ὡς ἤδιστα Laert. l. c. ὄ 10 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 11 24 (9, 93 Mein.) Πλάτωνος (de re publ. X p. 618 B). Πήάλιστα ἐπιμελεῖσθαι χρή, ὅπως ἕκαστος ἡμῶν τῶν ἄλλων μαθημάτων ἀμελισας τούτου τοῦ µαθήµατος καὶ µιμητής καὶ μαθητὴς ἔσται, ἐάν ποθεν οἷός v 1) μαφεῖν καὶ ἐξευρεῖν τίς αὐτὸν ποιήῄσει δυνατὸν καὶ ἐπιστήμονα, βίον χρηστὸν xoi πονηρὸν διαγινὠώσκοντα, τὰ βελτίω àx τῶν δυνατῶν ἀεὶ πανταχοῦ αἱρεῖσθαι. 25 (5, 54 Mein) Ἱσαίου (1δαεῖ orat. ed. Schoem. p.168 fr. HI. Ἡγοῦμαι µεγίστην εἶναι τῶν λειτουργιῶν τὸ xa^ ἡμέραν βίον κόσµιον καὶ σώφρονα παρέχει. 26 (5, 55 Mein.) Ἰσοκράτους πρὸς «{ημόνικον ($21 p. 66; $46 p. 12b; $16 p. 5b). Ὑφ) ὧν κρατεῖσθαι τὴν ψυχὴν αἰσχρόν, τούτων ἐγ- κράτειαν ἄσχει, κέρδους, ὀργῆς, ἡδονῆς, Λύπης. ἔση δὲ τοιοῦτος, ἐὰν κέρδη μὲν εἶναι νοµίζης δι ὧν εὐδοκιμή- σεις, ἀλλὰ μὴ δι ὧν εὐπορήσειο, τῇ ὃ᾽ ὂργῇ παραπλη- ς σίως ἔχης τιρὸς τοὺς ἁμαρτάνοντας, ἡ περὶ σὲ τοὺς ἄλλους 1 ecl. sine lemm. hab. Tr. p. 6 post ecl. 3, 32 Mein. cui quod prae- figitur Πλατωνος pertinere ad ecl. Ma. vidit Gesn.? p. 48. possis supplere Πολιτείας v | 2 ἐπιμελεῖσθαι yon Tr.: προμελεῖσθαι yorj Gesn.?, inde vulg. ἐπιμελητέον Plat. | & µιμητὴς Tr.: ζητητης Plat. | gv Tr. | 6 τὰ Tr.: τὸν Plat. | 8 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 3,32 Mein. sed om. 3, 99) Tr. p. 6 (post ecl. 3, 93 Mein.) Br (post 3, 31 Mein.). vide mus. Rh. XXXIX p. 389. recurrit corp. Par. 509 Elt. (Ἡσαΐου). conicio 4νσίου coll. Lys. or. 21,19 || 10 ἠγοῦμαι Tr. corp. Par.: yov M4 Br | 11 xoojuov «al σώφρονα MTr. corp. Par.: σώφρονα καὶ κόσµιον Br cf. de Stob. flor. exc. Brux. p. 32 || 12 ecl. cum lemm. hab. M Tr. p. 6 (post ecl. 5, 54) sine lemm. Br (post ecl. 1, 43). verba ἐγκράτειαν (14) ---ὑπομιμνήσκῃς (p.12, 4) exscripsit Georgid. p. 34 (sine lemm.); v. τοὺς μὲν θεοὺς (p. 12, 11) — κάκιστον (14) Orio anth. IIl 6 p. 45 (Ἰσοκράτους παραινέσει compend.) Georgid. p. 82 sq. (sine lemm.) || 14 τούτων ἐγκράτειαν ἄσχει M4 Tr. Br: τούτων ἐγχρατειαν ἄσκει πάντων ls. ἐγκράτειαν ἄσκει τούτων Georg. vide Keil anal. Is. p. 18 adn. 3 | 15 ὀργῆς ἡδονῆς Tr. Is. Georg.: ἡδονῆς ὀργῆς M3 Βι | ἔσει ls. || 1" δὲ libri Stob. | 18 ἔχησ πρὸς M3 et Is. quod recepi fortiore post εὐπορήσεις distinctione sublata: ἔχεις πρὸς Br ἔχε εἰς Tr., inde vulg.; ἔχε πρὸς Georg. | ᾗ περὶ σὲ τοὺς ἀἄλλους ἔχειν ἀξιώσειας (ἀδιώσεις Br) libri Stob.: ὥσπερ 12 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 3/ 3 , 3 ) - , T 2 2 M € ἔχειν ἀξιώσειας. ἐν δὲ τοῖς τερπνοῖς, ἐὰν αἰσχρὸν ὑπο- ; ” - L4 - ] - / λάβης, τῶν μὲν οἰκετῶν ἄρχειν, ταῖς ὃ’ ἡδοναῖς δουλεύειν. ἐν δὲ τοῖς λυπηροῖς, ἐὰν τὰς τῶν ἄλλων Λτυχίας ἔπι- βλέπῃς καὶ σαυτὸν ὡς ἄνφρωπος ὢν ὑπομιμνήσκῃς. Ma- 3 Pil , 2 - - 4 ^ 3 λιστα Ó àv παροξυνύείης ogeyOirvau τῶν καλών ἔργων, 3 / o M A c , / εἰ καταμαύοις ὅτι καὶ τᾶς ἡδονὰς ix τούτων γνησίως y 3 M - - M M! ἔχομεν. ἐν μὲν γὰρ τῷ 0qJuueiv καὶ τᾶς πιλησμονὰς 3 Lu » - - , ἀγαπᾶν εὐθὺς αἱ λῦπαι ταῖς ἡδοναῖς παραπεπήγασιε, τὸ Ν J - » / € - δὲ περὶ τὴν ἀρετὴν φιλοπτονεῖν καὶ σωφρόνως τὸν αυτοῦ "n - M λ , - βίον οἰκονομεῖν ἀεὶ τὰς τέρψεις εἰλικρινεῖς καὶ Defato- 3 / 4 M - M - τέρας ἀποθδίδωσι. Τοὺς μὲν J9eobg φοροῦ, τοὺς δὲ γονεῖς τίµα, τοὺς δὲ φίλους αἰσχύνου. τὰς ἠδονὰς ὦήρευε τὰς μετὰ δόξης τέρψις γὰρ σὺν τῷ καλῷ μὲν ἄριστον, ἄνευ δὲ τούτου κάκιστογν. ἂν πρὸς ἕαυτον (sic IE, Georg., πρὸς σαυτὸν vulg., πρὸς σεαυτὸν 2) ἁμαρτάνοντα καὶ τοὺς ἄλλους ἔχειν ἀξιώσειας Is. Georg. 9 ὃ) Ἱε.: δὲ M4 Tr. Br, Georg. || 8 λυπηροῖς M? Tr. Br et Isocratis vulg.: πονηροῖς Isocratis ΓΕΖ et Georg. | ἀτυχίας (ex εὐτ. corr, Br!) ἐπι- βλέπῃς recepi ex M? Br, Is. Georg.: ἐπιβλέπῃς ἀτυχίας Tr., inde vulg. | & σαυτὸν M? Tr. Br, Isocratis Z, Georg., αὐτὸν lsocralis ΓΗ, σεαν- τὸν lsocratis vulg. | &v] ει Br | μᾶλλον quod ροδίὐπομιμνήσκῃς addit Georz. perperam adsumptum est ex proximi apud Isoeratem enuntiati initio | μάλιστα ὃ᾽ ἂν M3 Br et Is, µάλιστ’ ἂν Tr.; de Stobaei codice À temere loquitur Keil anal. Is. p. 26, qui praeterea tacere debuit codicis Paris. 1985 manifestam interpolationem || 5 παροξυνθείη Isocratis ΙΓ | ὀρεχθη- ναι M3 Tr. Br Isocratis vulg. ορέγεσθαι Isocratis I' mg E yo | 6 κατα- µάθῃς Br | ἡδονὰς τὰς ἐκ Isocratis vulg. | post ἐκ τούτων addit μάλιστα Is. | γνησίας Br || 7 πλησμονὰς Tr. BrIs.: ἠδονὰσ M j 8 παραπεπήγασι M4 (unde Gesn.? p. 55 mrg) Br Ís.: πεπήγασι Tr., inde vulg.; etiam hoc loco de Stobaei A fallitur Keil | 9 φιλοπονεῖν M4 Br Is.: αεὶ πονεῖν Tr., inde vulg. | αὐτοῦ 1Is.: ἑαυτοῦ M! Br αὐτοῦ Tr. | 11 τοὺς μὲν κτὲ.] hoc tmema tamquam novam eclogam lemmate non iterato constituit Br, quod verum videtur; nescio igitur an etiam v. μάλιστα ὃ ἂν — ἀαποδίδωσι a celeris separanda sint | τοὺς μὲν θεοὺς M4 Tr. Is, Or.: τὸν 9εὸν Br Georg. vide Boiss. ad Georg. | δὲ ante γονεῖς om. Georg. || 12 τοὺς δὲ φίλους M! Is. Or.: τοὺς φίλους Tr. Br Georg. | post αἰσχύνου add. τοῖς δὲ (δὲ om. Georg.) vouoic πείθου ls. Or. Georg., om. M4 Tr. Br propter homoeoteleuton putat Keil, fortasse recte | xol ante τὰς 7jó. addunt anecd. Bekk. I p. 149, 1 ubi citantur v. καὶ τὰς ἠδ. — μετὰ δόξης 10 CAPVT 1 ΠΕΡΙ APETHS 19 27 (1, 39 Mein.) Znuoxoírov (fr. mor. 128 Mullach.). ἀνθρώποις ἀριόδιον ψυχῆς μᾶλλον 1) σώματος λόγον ποιέεσθαι. ψυχὴ μὲν γὰρ τελεωτάτη σχήνεος µοχθηρίην ὀρθοῖ, σκήνεος δὲ ἰσχὺς ἄνευ λογισμοῦ ψυχὴν οὐδέν τι ἀμείνω ví9qo.. 28 (1, 90 Mein.) 4ντισθένους (apophth. 6 Winckelm.). Οὔτε συµπόσιον χωρὶς ὁμιλίας οὔτε πλοῦτος χωρὶς ἀρετίς ἠδονὴν ἔχει. 29 Πυφαγόρου. 1 ecl cum lemm. hab. M (post ecl. 5, 55 Mein.) Tr. p. 7 (post ecl. 1, 83 Mein.) iteratur ecloga Maxim. c. 53 p. 656 Combef. (4ημοκρί- του), ν. ἀνθρώποις — λόγον ποιεῖσθαι (hoc ordine) hab. gnomol. Byz. 29 p.170 Wachsm. (Pal. 25 Par. 13 [i. e. corp. Par. 780 Elt.] Dar. 15 Mon. 23 Leid. 26); v. ψυχῆς μὲν — τίθησι Democrat. 2 p. 80 Orell. cf. Plat, de re publ. III p. 403 D | 2 ἀνθρώποις M3 Tr. et testes reliqui: -οισι Mullach, Meineke | λόγον ποιεῖσθαι M4 οἱ rel.: ποιεῖσθαι λόγον Tr., unde vulg.; ποιέεσθαι scr. Mullach. et Meineke || ὃ ψυχὴ μὲν γὰρ τελεωταάτη (τελειοτάτη Max.) M4 Tr. Max., ψυχῆς μὲν τελεότης Ῥεπποσταί., unde ψυχῆς μὲν γὰρ τελεότης in Democriteis scribendum esse vidit Lortzing Zber die eth. fragm. Demokrits p. 10 et 24 | µο- χδηρίην M? Max.: μοχθηρίαν Tr. et Democrat. |. 5 τἰθησιν M? Max., τίθησι Tr. Democrat. | 6 ecl. sine lenim. hab. M (post ecl. 1,39 Mein.) À (vide mus, Rh. XXXIX p. 389), addito ᾽Αντισθένους Tr. (post ecl. 1, 59 Mein.) eadem infra inter Socraticas recurrit lemmate Σωκράτους uon iterato 1, 87 (post ecl. 3, 41 Mein.). legitur sententia corp. Par. 35 Eit. (Πλουτάρχου); gnomol. Byz. 31 p. 172 Wachsm. (Pal. 31 Bar, 119). cf. Georgid. p. 71, 6 || V χωρὶς A Tr.: ἄνευ M! ni fallor et Α altero loco, corp. Par. gnomol. Byz. Georg. | ὁμιλίας libri Stobaei corp. Par.; ὁμονοίας cet. | χωρὶς — ἔχει abcissa Α | δίχα pro χωρὶς Bar. Georg. || 9 ecl. cum lemm. Πυθαγόρου (nihil nisi gov in A reliquis abscissis) hab. MA (post ecl. 1, 30 Mein.) lemmate eclogae 1, 31 Mein. huc perperam retracto Tr. p. 7 (post ecl. 1, 31 Mein.), sine lemmate tamquam capitis initium Br. primum enuntiatum ex alio ut videtur fonte iterat Stobaeus cum lemm. Πυθαγόρου flor. 29, 99 Mein. idem monitum tamquam παράγ- γελμα τῶν Πυθαγορείων laudat Plut. de exilio p. 602 B (cf. de recta rat. audiendi p. 47 C), eidem obloquitur de tranquill. p. 466 F, ubi verba ὡς τις εἶπεν ad Democritum non recte rettulit Hirzel Hermae XIV p.366sq. recepta fuit sententia (βίον αἱροῦ — ποιήσει) in gnom. Byz. 126 p.186 Wachsm. (Pal..Vat. 37 Pal. 99 Par. 66 [i. e. corp. Par. 833 ο. των αυ... MM 14 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ EKAOTON Γ΄ Πυθαγόρας ἔφη, ὅτι χρὴ βίον αἱρεῖσφαι τὸν ἄριστον, ἠδὺν γὰρ αὐτὸν v συνήψεια ποιήσει. πλοῦτος ἀσνθενὶς ἄγκυρα, δόξα ἔτι ἀσφενεστέρα ᾿ τὸ σώμα ὁμοίως, αἱ ἀρχαέ, αἱ τιµαί, πάντα ταῦτα ἀσθενῆ καὶ ἀθύνατα. τένες οὖν ἄγκυραι δυναταί; φρόνησις, µεγαλοψυχία, ἀνδρεία” ταύ- τας οὐδεὶς χειμὼν σαλεύει. οὗτος «εοῦ νόμος. ἀρετὴν εἶναι τὸ ἰσχυρὸν καὶ βέβαιον, τὰ ὃ) ἄλλα λῆρον. 90 (deest Mein.) Πυφαγόρου γνῶώμαι. Ανανεούσθω σοι Ó περὶ τῶν ἀγαθῶν λόγος xa ἡμέραν μᾶλλον ἢ τὰ σιτία. Elt.] Bar. 66 Ottobon. 67 Mon. 59 Leid. 58); cf. Georgid. p. 18, 19. habet Galenus περὶ ψυχῆς παθών xci ἀμαρτ. p. 25,14 ed. Marquardt. idem praeceptum Pythagorae tribuitur gnomol. Vat. 461, ubi alia testimonia collegit Sternbach 1 Ότι M3 Tr.: τί ut videtur A om. Br | ἔφη ὅτι — ἄριστον] πα- οήνει τοῖς ἑταίροις βίον τὸν ἄριστον flor. 29 | 2 γὰρ M1 A Tr.: δὲ Br et sic Plut. de exil. | ἠδὺν — ποιήσει] καὶ γὰρ εἰ ἐπιπονώ- τατος εἴῃ, ἀλλὰ τὴν συνήθειαν (vg συνηθείᾳ libri) ἠδὺν αὐτὸν ποιή- σειν flor. 29 | v. πλοῦτος κτὲ. rectius a prioribus seiunges | 4. τιµαί, πάντα] litterae αἱ πάντα abscissae sunt in Α || 5 ἀνδρεία (-είαν Tr.) ΜάΑ Tr.: ἀνδρία Br | ταύτας] nihil nisi αυ hodie agnoscitur in Α || V τὸ ἰσχυρὸν xoi βέβαιον M3A Br: τὸ ἰσχύον μόνον Tr.; τὸ ἰσχυρὸν καὶ βέβαιον µόνον Gaisford et Meineke fortasse recte, errantes tamen de À ubi uoórov non magis legitur quam in M4 Br | δὲ M4 | λῆρον] gov evanuit in Α || S ecl. cum lemm. sed ut in A de voce γνώμαι hodie fere nihil nisi u legi possit hab. MA (post ecl. 1, 29 Mein.) sine lemm. Br (post ecl. 1, 29 Mein.). usus est Stobaeus in hac et pro- ximis collectione Pythagoreorum quae secundum alphabetum disposita erat sed ut primae tantum litterae ratio haberetur. quod demonstravi codicum auxilio mus. Rh. XXXIX p.537 (ef. p. 390). confirmavit H. Schenkl JF ien. stud. VIII p. 262 sqq. edita collectione quae legitur in cod. Vind. 225 Ai γνῶμαι τῶν Πυθαγορείων (-ίων cod.) inscripta. ab eodem reliqua huius syntagmatis testimonia post Gildemeisterum (cf. Hermae IV p. 81 sqq.) et Wachsmuthium diligenter collecta sunt | 9 primum praeceptum quod om. Meineke recurrit in Schenkelii Pyth. Vind. 1 Pyth. Syr. 1 gnomol. Byz. 1 p.166 Wachsm. (Pal. 1 Par. 1 [id est corp. Par. 168 Elt.] Bar. 13 Mon. 1 Leid. 1) Boiss. anecd. Ill p. 4607 || 9 σοι om. Par. Bar. Mon. Leid. | 10 καθ ἡμέραν etiam A, fallitur Gaisford vol. IV p.353 ed. Lips. | σιτία MBr: οἰκία Α. ceterum θεοῦ pro τών 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 15 31 (1, 19 Mein.) "Aygvmvog ἔσο κατὰ νοῦν' συγγενὴς γὰρ voi ἀληνι- νοῦ Javavov ὁ περὶ τοῦτον ὕπνος. 32 (1, 20 Mein.) 44 μὴ δεῖ ποιεῖν, μηδὲ ὑπονοοῦ ττοιεῖν. 33 (1, 21 Mein.) Ζητεῖν δεῖ καὶ ἄνδρα καὶ τέκνα καὶ φίλους τοὺς μετὰ την ἁπαλλαγὴν τοῦ βίου παραμένοντας. 34 (5, 38 Mein.) ἀγαθών gnomol. Byz. minores autem a Stobaeo discrepantias omitto hic et deinceps 1 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Br (post σιτία) Tr. p. 1 (post ecl. 1, 20 Mein) cohaeret haec et deinceps fere reliquae corpusculi eclogae cum priore in M. iteratur corp. Par. 558 Elt. (Πυθαγόρου): Pyth. Vind, 5 Pyth. Syr. 5 Demophil. 2 || 9 κατὰ τὸν vov» corp. Par. | 3 L περὶ τοῦτον Όπνος M4A Br corp. Par. Pyth. Syr. Demoph.: οὗτος ὁ ὕπνος Tr., inde vulg. ó περὶ τὸν νοῦν ὕπνος Pyth. Vind. | 4 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr, recurrit Pyth. Vind, 6 Pyth. Syr. 6 Sext. 178 p. 30 Gildem.; corp. Par. 559 Elt. (lemmate non iterato); floril. Schenkelii (Jen. stud. XI p. 10) 2. Thaleti monitum adscribit Laertius 1 60 | 5 δεῖ hodie avulsum in Α | ὑπονοοῦ MA Tr. Pyth. Vind. corp. Par. Ποπ]. Schenk., ὑπονόει Sext. Syr. 1 Pyth. Syr. || 6 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr, cum priore coniunctam iterat corp. Par. 559 Elt. recurrit gnoma Pyth. Vind, 28 Pyth. Syr. 26 Demoph. 15; cod. Vind. 29 f. 1277 teste Schenkelio; flor. Schenkelii (J/ZZen. stud. XI p. 20) 53; apophth. Vindob. 143 p. 25 Wachsm. || 7 δεῖ καὶ ἄνδρα ΜΑ Τη. corp. Par. Pyth. Vind. Demoph. cod. Vind, 29: δεῖ ἄνδρα (quod con- iecerat Madvig adv. cr. I p. 720) apophth. Vind. floril. Schenkelii || 8 ze μετὰ M μετὰ À corp. Par.: κατὰ Tr., inde Arsenius p. 420 Walz. et vulg. praepositionem deleri vult Madvig. ceterum verbis ze φίλους omissis «ai τέχνα τὰ καὶ (καὶ om. Demoph. et cod. Vind. 29) μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου τούτου παραμένοντα habent Pyth. Vind. Demoph. cod. Vind. 29 xal γυναῖκα καὶ τέχνα τὰ μετὰ τήν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου παραμένοντα flor. Schenkelii. de Pyth. Syro videatur Gilde- meister l, c. p. 89, de apophth. Vind. Wachsmuth p. 25 | παραμένοντας MA Tr. corp. Par.: zegeusvovvrag Meineke περιμεγνοῦντας Madvig l| 9 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr (post ecl. 1, 21 Mein.) re- currit ecloga Pyth. Vind. 29 Pyth. Syr. 27; Nil. 6; Ioannes Dam. Vat. α, 31 (Evayolov); inter sacra (Γὐαγρίου) corp. Par.; cod. Vind. 29; 16 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" Ζῆν κρεῖττόν ἐστιν ἐπὶ στιβαδος κατακείµενον καὶ Φαῤῥεῖν ἢ ταράττεσθαι χρυσῆν ἔχοντα κλίνην. 39 (1, 22 Mein.) Ισχύειν τῇ ψυχῆ αἱροῦ μᾶλλον ἢ τῷ σώματι. 36 (1, 23 Mein.) Πέπεισο μὲ εἶναι σὸν κτῆμα, onto μὴ ἐντὸς δια- voíag ἔχεις. 37 (1, 24 Mein.) Πρᾶττε μεγάλα μὴ ὑπισχνούμενος ueyaàao. 38 (1, 25 Mein.) Τέκνα μάθε τίκτειν οὗ τὰ γηροβοσκήσοντα τὸ σῶμα, τὰ δὲ τὴν ψυχὺν ὑρέψοντα τῇ ἀιδίῳ τροφῇ. flor. Schenkelii (J/?en. stud. XI p. 20) 54. longius recedunt Porphyrius epist. ad Marc. 29 p.293,8 N.?, cuius verba paululum immutata inter Epicuri epistularum fragmenta recepit Vsener p. 163, et Georgides p.36 (Αριστίππου) 2 ἔχοντα] litt. ντα nunc avulsae sunt in A | 8 ecl. hab. lemmate nou iterato M Tr. (post ecl. 5,28 Mein.) addito Πυθαγόρου lemmate Α (post ecl. 5, 28 Mein.). recurrit ecloga Pyth. Vind. 45 Pyth. Syr. 38; gnomol. Byz. 21 p. 169 Wachsm. (Pal. 21 Par. 11 [id est corp. Par. 718 Elt.] Bar. 12 Mon. 20 Leid. 23); aneed. Boiss. I p. 132 || 4 ἰσχύειν M4 Pyth. Viud. Pyth. Syr. gnom. Byz. Boiss.: ioyvv A Tr., inde vulg. | αἱροῦ μᾶλλον Μὰ Tr. Pyth. Vind. Pyth. Syr. gnom. Byz.: μᾶλλον αἱροῦ À. magis discrepat collocatione verborum Boiss.: αἱροῦ τῇ ψυχῇ μᾶλλον ἢ tQ σώµματι ἰσχύειν | x Stob., geo aliquot gnomol. |, 5 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. recurrit Pyth. Vind. 80 Pyth. Syr. 60 Demophil. 34 | 6 εἶναι abscissum in A | ὃ pro ὅπερ Pyth. Vind. | S ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. recurrit Pyth, Vind. 86 Pyth. Syr. 65 Demoph.37; Sext. 198 | 9 μὴ ὑπισχνοῦ Pyth. Vind. | τὰ ante µεγ. addit Demoph. || 10 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. (post ecl. 1, 24 Mein.) Br (post ecl. 1, 19 Mein.). recurrit Pyth. Vind. 99 Pyth. Syr. 177 Demoph. 43 | 11 τέχνα µαθε τίχτειν insulse dictum notavit Cobet mnemos. IX p. 104; τεχνήµματα μάθε verbo τίκτειν deleto pro- posuit Madvig adv. cr. I p. 720, frustra | μάνθανε pro μάθε Demoph. | post τίχτειν addunt ἀἴδια Pyth. Vind. Pyth. Syr. Demoph. | γηροβοσκή- σοντα Α Tr. Pyth. Vind. Demoph.: γηρωβοσκήσοντα M$Br | 12 τα δὲ την ΜΔΑ Br Pyth. Vind. Demoph.: τὴν ó& Tr. inde vulg. | τῇ om. Demoph. | τροφῇ abscissum in Α 10 10 ο υ- --------ὉὩὉ... CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 17 39 (1, 26 Mein.) Τὰ ἐπίπονα τῶν ἠδέων μᾶλλον ἡγοῦ συντελεῖν εἰς ἀρετίν. 40 (1,27 Mein.) Χαλειτὸν πολλὰς ὁδοὺς Gua τοῦ βίου βαθδίζειν. A1 (1, 28 Mein.) Ῥυχῆς πᾶν στάθος eig σωτηρέαν αὐτῆς πολεμιώτατο». 42 (5, 99 Mein.) "Qv ἡ τύχη κυρία καὶ δοῦναι καὶ ἀφελέσθαι, οὐ δεήση οὐδενός. 43 (5, 30 Mein.) Qv τοῦ ovrog ἀπαλλαγεὶς ov δεήση, ἐχείνων κατα- φρόνει πάντων" καὶ ὧν ἀπαλλαγεὶς δεήσῃ, πρὸς ταῦτά σοι ἀσκουμένῳ τοὺς Φεοὺς παρακάλει γίνεσθαι συλλήπτορας. 1 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. recurrit Pyth. Vind. 101 Pyth. Syr. 78. cf. Porphyr. ad Marc. 7 p. 218, 13. N.?: ἔδοξε τοῖς σώ- φροσι τὰ ἐπίπονα τῶν ἠδέων μᾶλλον συντελεῖν εἰς ἀρετήν | 2 uaa- λον ἠγοῦ ΜΑΑ Tr. ἡγοῦ μάλιστα Pyth. Vind. || 4 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. recurrit Pyth. Vind. 114 Pyth. Syr. 90; cod. Vind. 199 f. 194" teste Schenkelio; floril. Schenkelii (ien. stud. Xl p. 38) 145. denique cf. corp. Par. 763 Elt.: χαλεπὸν πολλὰς ὁδοὺς ἅμα τοῦ βίου βαδίζειν καὶ τὸ ἄρχεσθαι ὑπὸ yslgovog || b χαλεπῶν πολλῶν M43 | του βίου abseissum in Α || 6 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. recurrit Pyth. Vind. 116 Sext. 205 οἱ. Pyth. Vind. 2b Pyth. Syr. 2 Por- phyr. ad Marc. 9 p. 219, 22 N.? | 8 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. (post ecl. 1, 28 Mein.). recurrit Pyth. Vind. 120 Pyth. Syr. 95. cf. Por- phyr. ad Marc. 12 p. 282, 18 N.?: οὔχουν δεήση οὐδενὸς ὧν καὶ m τύχη δοῦσα πολλάκις πάλιν ἀφαιρεῖται Ἱ 9 τύχη M? Pyth. Vind.: ψυχη &Tr., inde vulg. | χαὶ δοῦναι M3 Pyth. Vind.: δοῦναι ΑΤΙ., inde vulg. | δεήση sed ή extrema e corr. M4 |. 11 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. recurrit Pyth. Vind. 121 Pyth. Syr. 96; Maxim. c.1 p. 181 Rib. (post eclogam Pythagorae inscriptam). cf. Porphyr. ad Marc. 12 p. 282, 15 N.? qui in singulis discrepat haud paucis. prius praeceptum servavit etiam Georgid. p. 106 et Sext. 127 | 129 ὧν ATrT. Pyth. Vind.: ὧν οὖν M^ | δεήσῃ — 19 ὧν ἀπαλλαγεὶς om. Α΄ propter homoeoteleuton | ἐκείνων (sic) M4 | 18 ταῦτα σοι abscissa sunt in À nisi quod legitur prius c | 14 γίνεσθαι M3À : γἰνεσθαί σοι Tr., inde vulg. reposuerim γενέσθαι ex Pyth. Vind, et Porphyr. γίνεσθαι etiam Maximi cod. Vind. 267 teste Schenkelio Stobaeus III. 2 18 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΛΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 44 (Addend. 2 Mein.) Qy ἕνεχα ζῆν ἐφέλεις, τούτων χάριν καὶ ἀπιοθανεῖν μὴ κατόχνει. 45 (5, 23 Mein.) «ημοκρίτου (fr. mor. 189 Mullach.). Νόμῳ καὶ ἄρχοντι «oi σοφωτέρῳ εἴχκειν κὀσμιον. — 9 46 (3, 35 Mein.) «ἸἹημοκρέίτου (fr. mor. 8 Mullach.). Ὅρος συμφόρων καὶ ἀσυμφόρων τέρψις καὶ ἁτερτείη. 47 (5,24 Mein.: Democr. fr. mor. 2 Mullach.) ᾿4ριστον ἀνθρώπῳ τὸν βίον διᾶγειν ὡς ελεῖστα εὖ- θυμηθέντι καὶ ἐλάχιστα ἀνιηθέντι. τοῦτο Ó' ἂν εἴη, et 10 τις μὴ ἐτιὶ τοῖσι Φνητοῖσι τὰς Ἰδονὰς τεοιέοιτο. 1 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. p. 8 (post ecl. 5, 30 Mein.). ex Tr. dederat Gesn.! p. 10, sed om. eandem Gesn.? p. 65, quare in addendis posuerunt Gaisford et Meineke. recurrit monitum Pyth. Vind. 123 Pyth. Syr. 98 Sext. Syr. 1 app. 1, 6 p. 19 Gildem.; Porphyr. ad Marc. 34; Boiss. anecd. HI p. 473; Anton. ] ο. 12 p. 13 (Βασιλείου): cod. Vind. 29 f. 129r et cod. Vind. 199 f. 1957 teste Schenkelio. idem legitur in florilegio per Schenkelium edito (Jen. stud. XI p. 40) 157 || 2 ἐθέλεις A Tr. Pyth. Vind, Porphyr. floril. Schenk.: θέλεις M | θέλεις ζην trans- ponit Boiss. | τούτων M Tr. Pyth. Vind. Που]. Schenk.: τούτου À | τούτων χάριν om. Porphyr.; ὑπὲρ τούτων Boiss. ubi pergitur od θνῆσκε | 4 κατόκνει & Pyth. Vind. Porphyr. floril. Schenk.: κακώκνει M χατὀκνοι Tr. | 8 ecl. cam lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 44). recurrit corp. Par. 173 Elt. (ημοκρίτου γνώμαι): gnomol. Byz. 64 p. 177 Wachsm. (Pal. 55 Bar. 92 Mon. 37 Leid. 39); Democrat. 13 p. 30 Orell. || ὅ xal ante coq. om. Tr. | τῷ ante coq. add. corp. Par. gnomol. Byz. Democrat. | εἶχειν Tr. corp. Par. gnomol. Byz. Democrat.: εἶχξειν MÀ | 6 ecl. cum lemm.(?) hab. M, lemmate non iterato À, cum ecloga praegressa cohaerentem Tr. post ecl. 5,23 Mein. | 7 ὄρος ΜΑ Tr.: ovgoc Mullach | post ὄρος addidit γὰρ tamquam ex À Gaisford per errorem ut videtur, om. etiam M4Tr. | συμφόρων καὶ ἀσυμφόρων Cobet mnemos. IX p. 106: συµφορέων καὶ ἀσυμφορέων MA Tr. sed litteris upopéov καὶ « partim abscissis partim evanidis A | 8 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. post ecl. 3, 35 Mein. || 9 cf. epigr. gr. 88 Kaib. πλεῖστα μὲν εὐφρανθεὶς ῥιότωι, λύπαις δὲ ἐλαχίσταις Ἀρησάμενος γήρως τέρμα μολὼν πρὸς ἄκρον | v. εὐθυμηθέντι καὶ ἐλάχιστα partim ab- scissa partim evanida A | 10 καὶ ἑλ. ἀνιηθέντι om. M* || 11 τοῖς et ποιοῖτο M9A Tr.: corr. Mullach Meineke σι 10 20 ευ αυ ο bi do - CAPVT I. ΠΕΡΙ APETHEX 19 48 (1, 83 Mein.) Ἰουσωνίου (rel. p. 254 Peerlk.). Οὐκ ἔστι τὴν ἐνεστηκυῖαν ἡμέραν καλώς βιῶναι μὴ προθέµενον αὐτὴν cg ἐσχάτην [βιῶσαι]. 49 (deest Mein.) Ἰαμβλίχου ἐκ τῆς πρὸς Σώτίατρον ἔτει- στολής πεερὶ ἀρετῆς. Οὐκοῦν xol διὰ νοῦ καφαροῦ καὶ ἀπολυομένου πά- σης σωματοειδοῦς διαμορφώσεως ἡ Φδέα τῆς ἀρετῆς πτεριγίγγεται' τὸ Ó' ὁποῖον τέ ἐστιν ὧδε ἄν τις κατα- μάθοι' κάλλος καὶ συμμετρία καὶ ἀλήθεια, ταυτότης τε ἀμετάστατος καὶ ἁπλότης, ἐξηρημένήη τε ἀπὸ τῶν ἄλλων ὑπεροχή, τελειότης τε ἀνυπέρβλητος καὶ ἀκρότης τῶν ὄντων, χαφαρότης τε ὑπεραίρουσα πάντα καὶ ἄμικτος. εἶ δὲ ἅπαντα τὰ τοιαῦτα, £y δεῖγμα αὐτοῦ παρέχεται ἱκανόγ. ὁπότε δὲ οὖν τὸ νοητὸν εἶδος κατίδοις τῆς ἀρετῆς, Φεώρει τοῦτο λοιπὸν ἀφ ἑαυτοῦ περὶ πᾶσαν ζωὴν ἀἁμερίστως µεριζόμενον τρόπον τινὰ τοιοῦτον, ὡς πεληθυομένων τῶν µεταλαμβανόντων µένειν αὐτὸ £v, καὶ πάντη µεριζοµένων (τῶν) περὶ αὐτὸ ἄμέριστον αὐτὸ ὑπαάρχειν, καὶ γιγνοµέ- νων καὶ ἀπιολλυμένων ἐκείνων ἀγέννητον αὐτὸ εἶναι καὶ ἄφθαρτον, καὶ εἰς ἀνομοιότητα προχωρούντων τὸ αὐτὸ ἀεὶ διαµένειν μήτε κινούµενον ἀπὸ τῆς προόδου τῶν γιγνοµένων μήτε διιστάµενον ἄφ᾽ ἑαυτοῦ διὰ τὴν ἓν πᾶσι 1 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ (post ecl. 5, 24 Mein.) sed lemmate in A abscisso, lemmate instructam etiam Tr. p. 7 (post ecl. 5, 55 Mein.). iterat enomam M (olim etiam À) infra p. 32, 10 ubi videsis. recurrit corp. Par. 510 Elt. (Μουσωνίου). similes huius sententias congessit Gataker ad Marci Antonini Il 11 VII 29. 56. 69 | ὁ βιώσαι secladendum esse monet Nauck (per litt.) | 4 ecl. cum lemm. hab. Br in capite primo post ecl. 5, 125 Mein. et ante ecl. 1, 58 Mein. sedes igitur eclogae incerta, sed fortasse recte collocatur ante ecl. 1, 58 ipsam quoque lamblichi : vide mus. Rh. XXXIX p. 394. primum edidi eclogam a Paulo Thomas diligenter descriptam Stobaei flor. exc. Brux. p. 32sqq. cf. Stob. flor. 103, 233 | 5 Σωπατρον scripsi: φωτ Br || 8 περιγίνεται Br cf. 18. 22 p. 20,6 | ἐστιν in ras. Br | 10 melius ἐξηρμένη) Buecheler | 12 ἄμικτος' ἰδὲ ἅπαντα τὰ τοιαῦτα ἔνδειγμα αὐτοῦ παρέχεται ἱκανόν' ὁπότε nescio quis liter. centralbl. α. 1989 p. 487 | 19 πάντῃ scripsi: παντὶ Br | 18 τῶν addidit anonymus ille, sed praestat fortasse πάντων µ. π. αὐτὸ 9 * 20 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" τοῖς διεστηκόσι παρουσίαν μήτε αὐτοῖς συμφερόμενον T, συναυξανόµενον ἡ τινα ἄλλην dm αὐτῶν δεχόμενον ἀλ- λοίωσιν. καίτοι οὕτως αὐτὸ χατόψει 10 αὐτὸ ὅλον ἐν πᾶσι παρὸν μετὰ τοῦ µένειν ἕκαστου τὴν οὐσίαν τῶν µετεχόνγτων xai κατὰ τὴν οἰκείαν ὑπεόστασιν ἕκαστον ῥβέλ- τιστον γίγνεσθαι. κατὰ δὴ τοῦτον τὸν λόγον καὶ τοὺς ἀνθρώπους διακοσμεῖ τοῖς καλλίστοις ὅροις, νοεραῖς μὲν ἐνεργείαις ἀκροτάταις, λόγοις δὲ τῆς ψυχῆς τελειοτάτοις, ζωῆς δὲ δυνάµεσιν ὑπερεχούσαις πᾶσαν γένεσιν. 50 (1,58 Mein.) "Ex τῶν Ἰαμβῤλίχου (protr. 2 p. 8, 17 Pist.). Woys ζώντας ἡμᾶς τῇ ταύτης ἀρετῇ ῥητέον ev ζῆν, ὡς ὀφθαλμοῖς ὁρῶντας τῇ τούτων ἀρετῇ καλῶς ὁρᾷν. 51 (1, 59 Mein) Ἰαμβλίχου ix τῶν πιροτρεπτικῶν εἰς φιλοσοφίαν λόγων (2 p. 8, 20 Pist.). Καθάπερ εἰς ἄσυλον τέµενος τὴν ἀρετὴν ὁρμητέον, ὅπως πρ μήδειμίον ἁγεννῆ τύχης ὕβριν ὦμεν ἔκδοτοι. 52 (1, 31 Mein.) Φωκίωγος. Οὔτε ἐξ ἱεροῦ βωμὸν οὔτε &x τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἀφαιρετέον τὸν ἔλεογ. 2 qm αὐτῶν P. Thomas: ἁπάντων Br | V δώροις mavult Thomas | 10 ecl. cum lemm. hab. Br (post lamblichi ecl. α me editam) Tr. p. 7 (post ecl. 1, 39 Mein.) sedes igitur certo hodie recuperari nequit. τοῦ αὐτοῦ pro lemm. Br. quod legitur ap. Tr., fuit olim procul dubio ez τῶν T. (vel T. ἐκ τῶν) προτρεπτικών εἰς φιλοσοφίαν λόγων ut apparet ex proximo lemmate | 18 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ (post ecl. 1,83 Mein.) sine lemmate cum ecl. 1, 58 Mein. coniunctam Tr. Ἰαμβλίχου éx τών προτρεπτικώὠν εἰς φιλοσοφίαν λόγον M Ἰζαμβλίχου ἐκ vov) προτρεπτικῶν sed ut quae uncis inclusimus partim abscissa sint partim evanida A (| 16 πρὸς M? Jambl.: εἰς Tr. de A non liquet, ubi syllabae uxytéov Όπως εἰς (?) partim abscissae sint partim evanidae | τύχης M4A Tr.: ψυχῆς lambl. illud si verum sit, ἔκθετοι pro ἔχδοτοι scri- bendum esse putat Pistelli, Stobaei lectio suggeritur enuntiato apud Iamblichum proximo: ἀρετῇ μὲν Φαρσητέον oc σώφρονι γαμετῷ, tvyy ὃ ὡς ἀστότῳ πιστευτέον ἑταίρα || 1€ ecl. cum lemm. hab. MA (post eel. 1, 59 Mein.) Tr. p. 7 (post ecl. 1, 30 Mein); lemma male retractum est ad ecl. proximam (1, 29 Mein.) in Tr. recurrit ecloga corp. Par. 479 Elt. (Φωκίωνος). solum Jjemma ibid. 560. ex hac ortum videtur simile dictum quod legitur gnomol. Byz. 4 p. 166 Wachsm. (Pal. 4 Bar. 4) || 18 syllabae 10 10 15 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 21 99 (9, 127 Mein.) Πλάτωνος Πολιτείας γ΄ (p. 388 E). άλλὰ μὴν οὐδὲ φιλογέλωτα δεῖ εἶναι. σχεδὸν γὰρ ὅταν τις ἐφιῇ ἰσχυρῷ γέλωτι, ἰσχυρὼν καὶ μεταβολὴν ζητεῖ τὸ τοιοῦτον. «ἴοκεῖ uot, ἔφη. Οὔτε ἄρα ἀνθρώπους ἀξίους λόγου κρατουμένους ὑπὸ γέλωτος ἄν τις ποιῇ, ἅἄπτο- δεκτέον, στολὺ δὲ ἧττον, ἐὰν «Φεούς. 94 (5, 127 Mein.: trag. adesp. fr. 521 Ν.2) Φαάλλουσα λυπῇ τοὺς ἄγαν ὑπέρφρονας. 99 (1, 32 Mein.) 4ιογένους. llov2avouévov τινός, πῶς ἄν τις ἑαυτοῦ διδάσκαλος γένοιτο "εἰ ὑπὲρ ὧν ἐπιτιμῷ τοῖς ἄλλοις ἔφη “καὶ ἑαυτῷ ἐζειτιμώη μάλιστα’. 96 (1, 93 Mein.) Πλάτωνος ἐν Πολιτείᾳ πέωτετῃ (p. 452D). Ort µάταιος ὃς γελοῖον ἄλλο τι ἡγεῖται ἢ τὸ κακόν, καὶ Ó γελωτοποιεῖν ἐπιχειρῶν εἰς ἄλλην τινὰ OW» ἄπο- OOV οὔτε ἐκ τῆς parüim abscissae partim evanidae in A | 19 ἔλεον sed alterum & e corr. M4 1 ecl. cum lemm. hab. MA (post eel. 1, 31 Mein.) Br (post ecl. 5,54 Mein.) Tr. p. 10 (post ecl. 1, 90 Mein.); Πλατ nec pl. Br τοῦ αὐτοῦ nec plura Tr. recurrit corp. Par. 275 (Πλάτωνος) et 560 Elt. (cum lemm. ecl. 1,31 Mein. Φωκίωνος) | 2 φιλογέλωτα ΜΒι Tr, corp. Par., sic igitur etiam Α ubi λωτα syllabae nunc abscissae: φιλογέλωτας Plat., inde Gaisford et Meineke | ye post φιλογ. addit Plat. | δεῖ M*A Br corp. Par. Plat.: δεῖ dsl Tr. mera dittogr.| σχεὀὸν γὰρ ὅταν τις ἐφίῃ MA Br corp. Par. et sic fere Plat.: ὅταν τίς σχεδὸν γὰρ ἐφίῃ Tr. | 4 τοιοῦ- τον Α Βι corp. Par. Plat.: τοιοῦτο M Tr., inde vulg. | 4οχεῖ xr. om. MA Br corp. Par. || 4. 8 ἀνθρώπους et κρατουμένους Plat., inde Gesn.! p. 12, vulg.: βασάνους et κρατουµένας Tr. | 7 ecl. sine interpunctione cum Platonis verbis coniungit Tr. | 9 σφἀλλουσιν ὧται vel σφάλλουσι λῦμαι (λῦπαι Wecklein) F. G. Schmidt krit. stud. Ill p.33sq. at ne θεούς vocabulo vicino perierit exitus iambi prioris mecum veretur Buecheler. huie in mentem venit tale δεῖ σωφρονεῖν μὴ πηµονή τις ἐκ θεοῦ 9. λ., mihi ταῦτ᾽ οὖν φοβεῖσθε, μὴ νόσος τις ἐκ θεοῦ θάλλουσα À. | 10 ecl. cum lemm. hab. MA Br (post ecl. 5, 127 Mein.) Tr. p. 8 (post ecl. 5, 24 Mein); 4ιογένους M!Tr. -ης Br spatium ubi 4ιογένους olim legebatur nune abscissum in A | 11 διδάσκαλος om. operarius Gesn.? p. 3, inde vulg. | 12 ἔφη καὶ abscissum, partim evanidum A | 14 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 8 post ecl. 1, 32 Mein. | 16 εἰς Tr.: πρὸς Plat. 22 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ς ^ X - d 4 N ^ βλέπων wg γελοίου «Ἡ) τὴν τοῦ ἄφρονός ve καὶ κακοῦ, ” 3 ,t 55 N , καὶ καλοῦ cv σπουδαξει εἰς ἄλλον τινὰ σκοπὸν στησα- 3A M - - µενος ἢ τὸν τοῦ ἀγανοῦ. 57 (5,129 Mein.) To? αὐτοῦ (rei p. IX p. 571B). TOv ur ἀναγκαίων {δονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν δοκοῖσί τινες ἐμοὶ εἶναι παράνομοι, ot κιγδυγεύουσιν ἐγγίνεσθδαι H ή Y ς M - ' μὲν ἓν παντί, κολαζόμεναι δὲ υπτὸ τών τυγχανόντων βελ- L4 d / [4 X τιόγων ἐπιδυμιών μετὰ λόγου ἐγίων μὲν ἀνθρώπων v 3 ^; 3 2*5 , } παντάπασιν ἀπαλλάττεσύαι 1) ὀλίγαι λείπεσφαι καὶ ἀσφε- γεῖς, τῶν δὲ ἰσχυρότεραι καὶ πλείους. «4έγεις δὴ τένας, 4 5 , / ἔφη, ταύτας; Tag περὶ τὸν ὕπνον, vv à. ἐγώ, ἐγειρομένας, ί«, N Δ μ. - lod Coo C; λ N Όταν τὸ μὲν ἄλλο τῆς ψυχῆς ευδη, ὅσον λογιστικὸν xc ἥμερον καὶ ἄρχον ἐκείνου, τὸ δὲ Φηριῶδές ve καὶ ἄγριον, A " ^ ^ 2 , v» σίτου 5j µέθης πλησώέν, σχιρτᾷ τε xol ἁπωσάμενον 3 pe , , c ^- f τὸν vVrvov ζητῇῃ ἰέναι καὶ ἀποπιμπλάναι τὰ αὐτοῦ idu 5 3 L4 - Li - - * oig9 ὅτι πάντα ἓν τῷ τοιούτῳ τολμᾷ ποιεῖν, ὡς ἀπτὸ ^ 14 N H ^ , x Ἴτασής AcÀvuévov τε καὶ απηλλαγμένον αἰσχύνης xai qo- H N - € r νήσεως' µητρί τε γὰρ ἐπιδυμεῖν μίγνυσύθαι, ὣς οἴεται, J N 3 - M^ c - 3 / N ^- x οὐδὲν ὀκνεῖ, ἄλλῳ τε ὀτῳοῦν ἀνθρώπων xoci Φεῶν καὶ " - iu - , 4, 3 / Φηρίων, μιαιφονεῖν τε ὀτιοῦν, βρώματος τε ἀπίέχεσύαι ^ / 3 € οἱ / » 2 / 3 e 25^ ^ 2f. 3 μηδενός καὶ évi λόγῳ οὔτε ἀνοίας ουθὲν ἑλλείπει ovt ἀναισχυντίας. «4ληψθέστατα, ἔφη, λέγεις. Ὅταν δέ y', οἶμαι, 1 7 tacite ex Platone add. Gesn.! p. 10, inde vulg. | 2 καὶ καλοῦ «v σπουδάζει Tr. sicut aliquot libri Plat. ἂν pro αὖ prave Gesn.!, inde vulg. cf. Stallbaum ed. alt. p. 408 | εἰς Tr.: πρὸς Plat. | 4 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 8 post ecl. 1, 93 Mein. || 5 7 reposui ex Platone: μὲν Tr. | 6 τινές µοι Plat. | χινδυνεύουσιν ἐγγίνεσθαι μὲν ἐν παντί Tr.: αινδυνεύουσι μὲν ἐγγίγνεσθαι παντέ Plat. | V ὑπὸ τῶν τυγχα- νόντων βελτιόνων Tr: ὑπό τε τῶν νόμων καὶ τῶν βελτιόνων Plat, inde tacite Gesn.! p. 10, vulg. |. 9 ὀλίγαι tacite ex Plat. Gesn.!: ὀλίγα Tr. || 10 δὴ Tr.: δὲ καὶ Plat.| τὸν ὑπνον Plat, inde tacite Gesn.!: τών ὕπνων Tr. | 12 Λλογιστικὸν reposui ex Plat.: λογικον Tr. || 14 σίτου Tr.: σίτων Plat. [ 16 ζητῇ Plat.: ζητεῖ Tr. | αὐτοῦ Plat.: αὐτοῦ Tr. | 16 oic9^ Plat, iude tacite Gesn.!: 09^ Tr. | ποιεῖν Plat, inde Gesn.!: εἶναι Tr. [ 18 ἐπιθυμεῖν scripsi: ἐπιθυμεῖ Tr. ἐπι- χειρεῖν Plat. | 19 ἄλλῳ τε ὁτφοῦν tacite ex Plat. Gesn.!: ἆλλ᾽ οτε οὖν Oto Tr. || 22 y^ tacite Gesn.!: vc' Tr.; γε Plat. 10 16 20 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 23 ὑγιεινῶς τις ἔχη αὐτὸς αὑτοῦ καὶ σωφρόνως, καὶ εἰς τὸν ὕπνον im τὸ λογιστικὸν μὲν ἐγείρας αὐτοῦ καὶ ἑστιάσας λόγων καλῶν καὶ σκέψεων, εἰς σύννοιαν αὐτὸς αὐτῷ άφι- κόμενος, τὸ ἐπιδυμητικὸν δὲ μήτ' ἐνδείᾳ δοὺς μήτε πλησμονῇ, ὅπως ἂν ποιμηνῇ καὶ μὴ ταρέχη δόρυβον τῷ βελτίστῳ χαῖρον ἢ λυπούμενον, ἀλλ ἐᾷ αὐτὸ xa^? ἑαυτὸ μόνον καθαρὸν σκοπεῖν καὶ ὀρέγεσθαι τοῦ αἰσφα- γεσθαι 0 μη οἶδεν T! τι τῶν γεγονότων ij ὄντων ἢ καὶ μελλόντω», ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ Φυμοειδὲς πραῦγνας xai μή τισιν εἰς ὀργὴν & ov κεκινημένῳ τῷ Juug καθεύδη, ἀλλ᾽ ἠσυχάσας μὲν τὼ δύο εἴδη, τὸ τρίτον (δὲ κινήσας), ἐν ᾧ τὸ φρονεῖν ἐγγίνεται, οὕτως ἀναπαύηται, οἶσθ᾽ ὅτι τῆς (v) ἀληθείας iv τῷ τοιούτῳ μάλιστα ἅπτεται xal ἥκιστα παράνομοι τότε αἱ ὄψεις φαντάζονται τῶν ivva- νίων. Παντελῶς μὲν οὖν, ἔφη, οὕτω. Ταῦτα µέν τοι ἐπὶ πλέον ἐξύχθημεν εἰπεῖν. o δὲ ῥουλόμεδα γνῶναι, τόὺ ἐστίν, cg ἄρα δεινόν τι καὶ ἄγριον καὶ ἄνομον ἐπι- Ψυμιῶν εἶδος ἑκάστῳ ἔνεστι, καὶ πάνυ δοκοῦσιν ἡμῶν ἔνίοις µετρίοις εἶναι' τοῦτο δὲ ἄρα iv τοῖς ὕπνγοις γίνε- ται ἔνδήλογν. 58 (9, 94 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ Κλειτοφῶντος (p. 407 E — 4088). Kai ὅταν LUTTE ὡς ὅτῳ τις μὴ ἐπίσταται χρῆσναι, κρεῖττον ἐᾶν τὴν τούτου χρῆσιν. (sl δή) τις μὴ ἐπί- l «vro? Plat.: αὐτοῦ Tr. | 2 αὐτοῦ scripsi: αὐτοῦ Tr. ἑαυτοῦ Plat | 8 σύννοιαν ex Plat. Gesn.!: σύνοιαν Tr. | αὑτῷ reposui ex Plat.: αὐτοῦ Tr. | 6 ἐᾷ αὐτὸ reposui ex Plat.: ἑαυτῷ Tr.; £y αὐτὸ tacite ex Platonis vulgata Gesn.! || 6. € καθ αὐτὸ Plat. | 10 ὀργὴν Tr. ὀργὰς Plat. | 11 vo Plat: τῷ Tr. | τὸ τρίτον δὲ χινήσας tacite ex Plat. Gesn.!: το δὲ ἕτερον Tr. l 12 ἐγγίγνεται Plat. | 18 z' addidi ex Plat. | 14 παράνομοι tacite ex Plat. Gesn.!: παρανομεῖ Tr. || 15 ἔφη, οἶμαι οὕτω tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. | 16. 16 μέν τοι Tr.: μὲν τοίνυν ex Plat. Gesn. | || 19 γίνεται Plat. || 21 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 9 (post eel. 5, 129 Mein.) Br (post ecl. 1,58 Mein). Tov αὐτοῦ ἐκ τοῦ Κλειτοφῶντος. scripsi: τοῦ αὐτοῦ ἐκ T (i. e. των) χλειτοφῶντος Tr. τοῦ αὐτοῦ nec plura Br | 23 χρῆσθαι om. Br | 24 κρεῖττον Br 24 IQANNOY XZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 3 - ^ x 3 " * [4 - σταται Φφύαλμοῖς χρῦσύόαι μηδὲ a μηδὲ ξύμπαντι τῷ , , E L4 / ς -” /, M σωματι, τουτῳ μήτε ἀχονειν μήν ορᾶν μήτε ἄλλην , L4 - - / p N χρείαν unósucav [μὴ] χρῆσφαι τῷ σώµματι κρεῖττον ἢ ς - ^—- 7 M P ^ / οπγηοῦν χρῆσώαι. xai δὴ (xol) περὶ τέχνην ὡσαύτως᾽ € / - ^ L4 - ; ὅστις γὰρ δὴ μὴ ἐπέσταται τῇ ἑαυτοῦ λύρᾳ χρῆσύαι, - c - - , - - ÓrnàÀov ὡς οὐδὲ τῇ τοῦ γείτονος, οὐδὲ ὅστις μὶ τ τῶν 2^ 3 M - [e - 2 M x - 2 / 3 v ἄλλων, οὐδὲ vj ἑαυτοῦ, οὐδὲ ἄλλῳ τῶν ὀργάνων, ουδὲ 3 , - - ^ r4 ’ κτημάτων οὐδενί. καὶ τελευτᾷ δὴ καλῶς ὁ λόγος ovrog ς [44 ^ - , σοι, ως στις ψυχῦ un ἐπίσταται yorodaoL, τούτῳ τὸ ς - - 4 - - P - 7 &ysw ἠσυχίαν τῇ ψυχῖ καὶ ur ζῆν κρεῖττον n ζῆν naz- τοντι XO. αὑτόν' εἰ δέ τις ἀνάγκη Grv, δᾳύλῳ ἄμεινον AX 25 / / € , ^ / ἢ ἐλευφέρω διάγειν τῷ τοιούτω τὸν βίον. 59 (3,95 Mein. To? αὐτοῦ 4λκιβιάδου (p. 146 C). Οὐκοῦν φαμὲν πάλιν τοὺς πολλους διημαρτηκέναι τοῦ βελτίστου, ὡς τὰ πολλά ye, οἶμαι, ἄνευ νοῦ δόξη 1τε- ’ / ; ^ - 1/ - πιστευκότας; — Φαμέν γαρ. — «4υσιτελεῖ ἄρα τοῖς st0À- - ή / d E / λοῖς μήτε εἰθέναι ιιηδὲν τε οἴεσθαι εἰδέναι, εἴττερ ye / - 4 - cr 2λ προθυµήσονται μᾶλλον πράττειν μὲν ταῦτα, ἅττ ἂν εἰ- Plat.: χρείττων Tr. | τούτου Tr. Plat.: τούτων Br | εἰ δή tacite ex Pla- tone addidit Gesn.! p. 10, inde vulg. 2 unv ἀκούειν et mox µήτ ἄλλην Plat. | ὁρᾶν Br Plat.: ὁρών Tr. | 3 χρῇσθαι tacite cum Platone Gesn.!, inde vulg.: μµῆ χρῆσθαι Tr. Br | 4 καὶ δὴ) — 5 Avoe zQnoOc. (quod tacite ex Platone add. Gesn.i, inde vulg.) habet Br: om. Tr. | xa post δη ex Plat.: om. Br | τέχνην Plat.: ψυχἠν Br | 5 δὴ Br Platonis Marcianus 189: ἂν Pla- tonis D; αν δὴ oscitanter ex Platonis Ald, p. 406 Gesu.!, inde vulg. | 6 ógàov bis Tr. | 7 ἆλλῳ τῶν ὀργάνων Br Plat: τῶν ὀργάνων ἄλλῳ Tr. inde vulg. | 9 τὸ Br Plat.: co Tr. | 10 y Br Plat.: καὶ Tr. j| 11 ζῆν Tr. Br: ζην εἴη tacite ex Platone Gesun.!, inde vulg. | óovAo Br Plat.: δούλου Tr. | 12 post βίον quae habet Plato resecuit Stobaeus | 18 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 9 Br. Αλκιβιάδου om. Br. genuina lemmatis fuerit forma Πλάτωνος (ant τοῦ αὐτοῦ) vel potius auctoris nomine non iterato ἐκ τοῦ Αλκιβιάδου B «οἱ. Stob. 1L 3, 1 Wacbsm. et flor. 4, 118 Mein. | 15 ἄνευ rov tacite ex Platone Gesn.! p. 12, inde vulg.: ἄνευ ov Tr. Br | 18 πράττειν μὲν reposui ex Br: πράττειν μὴ Vr.; πράττειν Gesu.l inde vulg.; πράττειν μὲν Platonis B μὲν πράττειν Plat. T | ταῦτα ἅττ ἂν Br Plat, ταῦτ ἂν Tr., ταῦτ᾽ (sic) «vv? ἂν Gesn.!, inde vulg. 10 9 10 15 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 25 δῶσιν ἢ οἴἰηθῶσιν εἰδέναι, πράττοντες δὲ βλάπτεσθαι τὰ πλείω μᾶλλον v ὠφελεῖσθαι. -- 4ληφέστατα λέγεις. --- Ὁρᾶς ovv, 0v. ἔφην κινδυνεύειν τό γε τῶν ἄλλων ἔπιστη- μῶν κτῆμα, ἐάν τις ἄνευ τῆς τοῦ βελτίστου ἐπιστήμης πεχτιµένος i, ὀλιγάκις μὲν ὠφελεῖν, βλάπτειν δὲ τὰ wein τὸν ἔχοντα αὐτό, ἂρ οὐχὶ τῷ ὄντι ὀρφῶς ἐφαινόμην λέγων; ; — Καὶ εἰ μὴ τότε, ἀλλὰ viv uot δοκεῖ, ὦ Σώκρατες. δεῖ ἄρα καὶ πέλιν καὶ ψυχὺν τὴν µέλλουσαν ὀρθῶς βιώ- σεσθαι ταύτης τῖς ἐπιστήμης ἀντέχεσθαι, ἀτεχνῶς ὥσπερ ἀσφενοῦντα ἰατροῦ n τινος κυβερνήτου τὸν ἀσφαλῶς μµέλ- λοντα :tÀeiv. 60 (1, 90 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Κλειτοφῶώντος (p. 408 B). Τούτοις δὴ τοῖς λόγοις παγκάλως Aeyouévoitg, cg διδακτὸν ἀρετὴ καὶ τάντων ἑαυτοῦ δεῖ μάλιστα ἐπιμε- λεῖσθαι, σχεδὸν οὔτ᾽ ἀντεῖπον πιώποτε OUT οἶμαι μή τοτε ὕστερον ἀγτείπω. 61 (7,2 Mein.) Εὐρωιίδου «ἰγεῖ ([r. 11 N.?). Ἔστι καὶ uvaícavv ἀρετὰν ἀπιοδείξασύαι Φανάτω. 1 δὲ Br, om. Tr.; tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | 8 0v Br Tr., ὅτε Platonis B ὅτε y' Platonis T; ὅτε y' ex Platone Gesn.!, inde vulg. | χινδυνεύειν Tr. Br, κινδυνεύει Platonis BT | τό γε Plat.: τότε Tr. r0, ve (sic) Br || 5 κεκτηµένος ᾖ Tr. Plat., κεκτη- µένου, ἢ Br | ὀλιγάκις] ὀλίγα ci. Cobet n. Ll. p. 271 | 6 τὸν ἔχοντα αὐτό (acite ex Platone Gesn. inde vulg.: τὸν ó' ἔχοντα αὐτὰ Tr. τὸν ἔχοντ᾽ αὐτὰ Br | V δοκεῖ Tr. Br Plat.; δοχεῖς recte Sauppe praef. p. XIV | Zoxgetec] Σόλων Br | 10 do9svovvra tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ὦσθενοῦντος Tr. Br | 19 ecl. cum lemm. hab. M (hic non collatus) Α (uterque post ecl. 1, 32 Mein.) Tr. p. 9 (post ecl. 1, 99 Mein); verba ἐκ τοῦ Πλειτοφῶντος om. Tr. || 18 τούτοις Tr. Plat.: οὔτοι Α | λόγοις παγκάλως Α Tr.: λόγοις xal ἑτέροις τοιούτοις παμπόλλοις xal παγκάλως Plat. | λεγομένοις] οµένοις abscissum in Α |. 15 oot. Tr. Plat.: ὅτ᾽ A | πώποτε] ώποτε abscissum in A, ubi mox ov in οὔτ΄ evanidum | 16. 16 µήποτε A Tr. Plat.; µήποτε ἕξειν lemere Gesn.!, inde vulg. | 16 ὕστερον Plat.: ὑπὲρ ὧν ATTr., inde vulg. | 17 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 10. sedes eclogae non satis certa: post ecl. 5, 127 Mein., sed ante 5, 1 Mein. legitur Tr, vide mus, Rh. XXXIX p. 390 | 18 ἔτι καὶ ci. Nauck vix probabiliter [| 19 ἐναποδείξασθαι Cobet mnem. IX p. 111 26 ΙΦΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΡΩΝ T' 62 (5, 1 Mein.) Πενανδρου Ἰεωργῷ (fr. 3 com. IV. p. 96). Οὗτος κρατιστός iov! ἀνήρ, ὦ Γοργία, ὅστις ἀδικεῖσθαι /ελεῖστ᾽ ἐπίσταται βροτῶν. 63 (9, 27 Mein.) Εὐρωτίδου “Αντιόπῃ (fv. 202 N.2). Ἐγὼ μὲν οὖν ἄδοιμι καὶ λέγοιμέ τι σοφὀν, ταρᾶσσων μηδὲν ὧν πόλις νοσεῖ. 64 (9, 27* Mein.: Eur. El. 294—960) Ἔνεστι ὃὁ oixvog ἁμαθίᾳ μὲν οὐδαμοῦ, σοφοῖσι ὃ ἀνδρῶν. καὶ γὰρ οὐδ ἀζήμιον 7/ωμην ἐνεῖναι τοῖς σοφοῖς λίαν coqór. 05 (3,28 Mein.) Θεόγγιδος (9659---968). My ποτ) ἐπιαινήσῃς, τερὶν ἂν εἰδῇς ἄνδρα σαφηνέως, ὀργὴν xai φυμὸν καὶ τρόπον ὄντιν ἔχει. πτολλοί τοι πίβὂιλον ἐπίκλοτιον ἠθος ἔχοντες κρύπτουσ ἐγώέμενοι Φυμὸν ἐφημέριον. 1 ecl. cum emm. hab. MA (post. ecl. 1, 90 Mein.) Tr. p. 10 (post ecl. 1, 2 Mein); yeooyo Μὰ γεωργών Α γεωργικών Tr. alterum distichon, quod huie subiecerat Menander, legitur infra flor. 20,22 Mein. (τοῦ αὐτοῦ i, e. Mevavógov), duo coniuncta exhibet Orio anth. ΤΗ 9 p. 51, 23 lemmate &x τοῦ γεωργίου (i. e. γεωργοῦ) ad priorem eclogam perperam retracto || 2 ἐστ᾽ A Tr.: ἐστιν M? ἔστιν Or. || 8 ὅστις abscissum A | ἐπίσταται βροτών MA Tr.: ἐπίστατ᾽ ἐγχρατῶς recte Or. || & ecl. cum lemm. hab. ΜΑ (post ecl. 5, 1 Mein.) Tr. p. 10 (post ecl. 1, 8 Mein.); pro lemmate τοῦ αὐτοῦ nec plura Tr, | 6 ovv om. A | ἔρδοιμι ci. F. G. Schmidt krit. stud. II p. 451 | 5. 6 syllabae «ul τι σοφὸν hodie abscissae sunt in Α | νοεῖ pro νοσεῖ οἱ. Badham Eur. lph. T. praef. p. 10 || 7 ecl. habet lemmate non iterato Tr. p. 10. cum priore male coniunctam exhibuit Gaisford, separavit Meineke lemmate Εὐριπίδου Ηλέκτρα addito. satis erat Ἠλέκτρα poetae nomine non iterato || 9 ze Tr.: οὐ Eur. ubi mox σοφήν | 11 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. p. 10. versus primus legitur Orion. anth, VIII 11 p.54, 6 (sine lemm.) flor. Mon. 107 || 12 ἐπαινήσῃς Theognu.: ἐπαι- νέσης M9A Tr. Or. flor. Mon. Theognidis libri haud pauci, fortasse ut ferendum sit in Stobaeo; ἐπαινέσσῃς Gesn.! p. 12, inde vulg. | πρὶν ἂν εἰδῆς ἄνδρα σαφηνώς (-έως Schneidewin) Theogn.: πρὶν ἂν ἴδης ἄνδρας ἀφανέως M* Tr. πρὶν ἂν ?' (reliquis abscissis) 4; πρὶν ἄνδρα ἴδης σώ- φρογνα Or. flor. Mon. (sic) | 13 θυμὸν ΜΑΑ Tr. ὁυθμὸν Theogn.; vide quae monui mus. Rh. XLI p.61 | ὄντιν ἔχει M4 Tr. ὄντιν) ἔχουσι A, ὅστις ἂν 5 Theognidis libri || 14 πολλοί τι M3 | ἔχοντες zt] vide ad p. 27, 2. | 15 θυμον] ῥυθμὸν suasit Bergk Qt 10 ὄ 10 16 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 24 τούτων Ó' ἐκφαένει πάντων χρὀνος ύφος ἑκάστου. χαὶ γὰρ ἐγὼ γνώμης πολλὸν ἄρ ἐκτὸς ἔβην. 66 (5,32 Mein.) Σωτάδου. Τῆς τύχης σκοτεῖν δεῖ τὸ µέγιστον ὡς ἔλαττον καὶ τὸ μὴ πιαρὸν μὴ Φέλειν, οὐδὲ γὰρ cov ἐστιν. ἀμφότερα uévew οὐκ οἶδεν' ἕστηκε γὰρ οὐδέν. ἂν πλούσιος ὧν καθ’ ἡμέραν σκοπῇς τὸ nÀsiov, ἐς τοσοῦτον ei ττενιχρός, ἐς ὅσον εἶ περισσός. ὡς πένης Φέλει σχεῖν καὶ πλούσιος πλέον σχεῖν, ἴσον tyovot αὐτῶν αἱ ψυχαὶ τὸ μεριμνᾶν. 07 (3, 39 Mein.) «4ύτιη σε μακρὰν προφεύξεται ayada φρονοῦντα. ΠΗιμοῦ τὸ καλόν, καὶ μενεῖς ἓν βροτοῖς ἄριστος. Νόμος ἐστὶ Φεός, τοῦτον aei Ιτάντοτε víua. Ἐένος ὀφείλεις εἶναι τῶν οὐ παλώς φρονούντων. Οὗ καλῶς βιοῖς, παράµενε, Ἀεὐτυχεῖς τὰ πάντα. Παρατήρει τὰ πάντων καλά, καὶ ταῦτα σὺ μιμοῦ. Ῥρσιν ὃ) ἀγαθὴν δεδοµένην (sv) φύλασσε σαυτῷ. Σοὶ τοῦτο γενέσθω, (v0) φίλων μηδέν ἀτακτεῖν. 1 ἐμφαίνει Theognidis codices non nulli | πάντως Theognidis n, ut Epkema correxit, recepit Bergk || 2 γαρ ἐγὼ — ἔβην fere abscissa sunt praeter extremam vocem hodie evanidam A, ubi item perierunt p. 26 v. 14.15 syllabae χοντες κρύπτουσ’ ἐνθέμενοι] yov Theognidis O, recepit Bergk || ὁ ecl. cum lemmate Σωτάτου hab. Tr. p. 10 post ecl. 3, 28 Mein. Stobaei Sotadeos a Sotade poeta abiudicavit Meineke anal. Alex. p. 246 | 5 σὸν ἔσται Wachsmuth | 6 ἕστηκε Christ zmetr.? p. 489: οὗ στήκει Tr., inde vulg. ἑστήκει cod. Par. 1985 teste Gaisfordo quod a Brunckio receptum tuetur Meineke addend. v. IV p. LV ἕστηχεν G. Hermann el. d. m. p. 446 | € ἂν Brunck: ἐὰν Tr. | 8 ἐς — ἐς Brunck: εἰς — εἰς Tr. | θέλει σχεῖν Becheler: θέλεις σχεῖν Tr. | σχεῖν Brunck: ἔχων Tr. || 11 ecl. hab. lemmate non iterato Tr. p. 10 post ecl. 5, 32 Mein. Σωτάδου ad- didit Schow traiectione Gesneriana deceptus. monostichorum gnomo- logium ordine litterarum consertum agnoverunt Elter et Buecheler | 19 versus vix sanus || 15 οὐ om. Gesn.! p.12, inde vulg. || 16 οὗ Brunck: ὅπου Tr. | καὶ εὐτυχεῖς Tr.; καὶ εὐτυχήσεις oscitanter Gesn,? p.38 || 18 εὖ addidit Buecheler; ἀγαθην (ov) δεδ. G. Hermann | 19 γενέσθω φίλον. μηδὲν Tr.: correxi et supplevi; y. φίλον, τὸ σὲ μηδὲν 28 Ι9ΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ [" Tiv ἡσυχίαν κατὰ βίον ἵνα παντοτε τηρῇς. Υγιαίνειν evyov τοῖς φεοῖς, ἐφ᾽ 000v ἔχεις ζῆν. 68 (1,89 et 8,21Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Φαίδωγος(ρ. 67 E). TQ ὄντι ἄρα, ἔφη, ὦ Suuuío, oí ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀπιοὐνήσχειν μµελετῶσι, καὶ (v0) τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν. 69 (1, 41 Mein.) Ισοκράτους Νικοκλῖς v Κύπριοι (8 59 p. 39b). My τὴν xexíav oteoO9& μᾶλλον τζς ἀρετίς ὠφελεῖν, τὸ Ó ὄνομα ἀτυχέστερον ἔχειν ἀλλ᾽ οἵων seo ὀνομάτων ἕκαστα τῶν πραγμάτων τετύχηχε, τοιαύτας ἡγεῖσθε καὶ τὰς δυνάμεις αὐτῶν εἶναι. 70 (5,22 Mein. «4ίνου éx τῶν περὶ φύσεως κόσμου (fragm. phil. gr. I p. 156 Mull.). Φραζεο δὴ ozovàrv ἐντυγώμενος ὃι ἀκουῆς μύθων ἡμετέρων ἀτραπὸν περὶ παντὸς ἀληνῆ, &. Hermann 1l. c. p. 445, y. φίλον. ἐς μηδὲν α. malebat Meineke v. IV p. LIlE | post ἀτακτεῖν plene interpungitur Tr. 1 ἵνα — τηρῇς] Attice ὅπως τηρήσεις || 9 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 3, 28 Mein.) Tr. p. 11 (post 3, 52 Mein.); ἐκ τοῦ Φαίδωνος om. Tr. temere locum iteravit Gesn.? p. 98 in capite περὶ δειλίας, inde etiam Gaisford et Meineke || 4 τῷ ὀντι ἄρα. ἔφη, ὦ Σιμμία om. ΜΑ | 5 ἀποθνήσκειν μελετῶσι' καὶ τεθνάν abscissa sunt in A ! τὸ addidi ex Plat. | 7 ecl. cum lenimm. hab. Tr. p. 11 post. ecl. 1, 89 Mein., om. MA (sic); κύπριος Tr., Κύπριοι scripsit Gaisford qui fallitur de A alios secum in errorem deducens velut nuper Keilium anal. Is. p. 34 | 9 za- χίαν οἶεσθε μᾶλλον τῆς ἀρετῆς ὠφελεῖν Tr.: καχίαν οἴεσθε δύνασθαι μὲν πλείω τῆς ἀρετῆς ὠφελεῖν Ιδοσιαίί I' κακίαν ὀύνασθαι μὲν πλέον t. d. €. νομίζετε lsocratis vulg.; vide Keil l. c. p. 34 et 86 | 10 ἀτυχέστερον Tr.: δυσχερέστερον recte Is. | 11 ἕκαστα Tr., Isocratis vulg.: ἕχαστον lsocratis 1, Stobaei cod. Par. 1985 (teste Gaisfordo) ex emendatione ut videtur | 19 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 1, 89 Mein.) Tr. p. 11 (post ecl. 9, 34 Mein.), om. À; A/vov ἐκ τοῦ περὶ φύσεως χόσµου M: «νους nec plura Tr. de lemmate cf, Stob. { 10, 5 Wachsm. unde correxi dx τών pro ἐκ τοῦ. Pythagorei cuiusdam esse hos versus coniecit Valekenaer diatr. in Eur. perditorum dram. rel. p. 281, quam suspicionem omni carere fundamento monuit Nauck lambl. vit. Pyth. p.240sq. | 15 Φράζεο δὴ — p. 29, 5 δικαίως ὁσιώσει om. M | δι ἀκουῆς μύθων tacite Gesn.! p. 12, inde vulg.: μύθων δι ἀκουῆς Tr. 10 σι 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 29 κῆρας ἀπωσάμενος πολυπήµονας, ot τε βεβήλων ὄχλον ἀιστῶσαι ἄταις περὶ πάντα πεδῶσι παντοίαις, «δολερῶν) μορφῶν ἀἁπατήματ ἔχουσαι' τὰς μὲν ἀπὸ ψυχῆς εἴργειν φυλακαῖσι νόοιο. οὗτος γάρ σε καφθαρμὸς ὄντως δικαίως ὁσιώσει, εἴ περ GÀn9eín μισεῖς ὀλοὸν γένος αὐτῶν. νηδὺν μὲν ερώτιστ αἰσχρῶν δώτειραν ἁπάντων, ἣν ἐπιφυμία ἡνιοχεῖ µάργοισι χαλινοῖς. . . . 11 (3, 52 Mein.: auctoris ignoti) Ex μὲν τῆς μαντικῆς πρόνοιαν ἔφασαν δεῖν ἐπιζη- τεῖν, ἐκ δὲ τῆς ἰατρικήζς τῆς τε προνοίας ἐπανόρφθωσιν' ταῦτα γὰρ εἶναι πέρατα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης" ἐκ δὲ τῆς μουσικῖς αἴσώησιν ἀκριβῆ ve καὶ ἐπιστημονικήν, ἔκ δὲ τῶν μαθηματικῶν ὀνομαζομένων συλλογισμόν τε καὶ ἀπιόδειξιν τῶν δι αὐτῶν νοηµατων. 72 (5, 56 Mein. Ἰσοκράτους Νικοκλῆς v Κύπριοι (S 61 p. 39c). l emocousvoc Meineke v. IV p. LIV | 9 ὄχλον tacite Gesn.!: ὀχλων Tr. | ἀἰστῶσαι Grotius dict. poet. p. 37: αἰιστῶσαι Tr.; αἲ- στοῦσαι Mullach | 3 óoAsoóv μορφῶν ἀπατήματ scripsi: μορφῶν ἀπάτημ) Tr.; μορφών χαλεπών ἁπατήματ, tacite Gesn.! | 4 τὰς — φυλακαῖσι tacite Gesn.!: τοὺς — φυλακαῖς Tr. | 5 ὄντως δικαίως Tr. quod glossatoris videtur: dz ἀτρεχέως ἰεπιρίαραί Valckenaer. quid scripserit poeta, nemodum repperit! Meineke flor. v. IV p. LV, nescio an scripserit ἀδοιάστως vel ἀχιβδήλως, proponit ἀναγκαίως Elter | ὁσιώσει Valckenaer: ὁσιεύσει Tr. | 6 s περ scripsi dubitanter ex con- iectura Meinekii: z/ κεν᾽ (sic) M & xev Tr. | ἀληθείῃ Gesn.! p. 14: ἀληθείη Tr. ἀληθείας M | μισες M: µισέεις Tr. fuitne arvy£sc? | αὐτῶν Tr. κακίας M: avrov ci. Meineke, sed totum versum suspectat v. IV p. LV. tu vide ne sedes mutaverint versus 5 et 6 [|| € νήδὺν Valckenaer: ἤδη M Tr. | πρώτιστα M Tr. | δώτειραν (αἱ tacite scripserat Gesn.!) M: δότειραν Tr. || 8 fort. ἐπιθυμίη. mancam esse orationem manifestum est | 9 ecl. sine lemmate cum Lini versibus coniunctam habet Tr. p. 11, separavit Gesn.! p. 14. ad Aristoxeni librum qui inscri- bitur Πυθαγορικαὶ ἀποφάσεις, cuius excerpta adhibebant Stobaeus et Iambliehus, rettulit verba Meineke v. IV p. LII || 10 µαντικῆς Nauck: προµαντικῆς Tr. | 11 aut ante v. ἐπαγνόρθωσιν aut, quod Wachs- muthio videtur, post hoc non nulla intercidisse putaverim || 16 ecl. cum lemm. hab. M (post particulam eclogae 5, 22 Mein.) Α (post ecl. 1, 89 90 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T / 4 πάσχοντες vq ἑτέρων ὀργίζεσθε, ταῦτα roig ἄλλοις Hj σιοιεῖτε. 73 (9, 48 Mein.) Σωκρατους. Móvo τῷ λόγῳ καφθάπερ ἐπιτρόπῳ σώφρονι παρα- καταύετέον τὸν βίον καὶ τὴν νεύτητα. 74 (3, 44 Mein.) Καὶ ὑποδήματα xol βίος ἁρμόζων ἀλυεότερος. 19 (1, 65 Mein) «Κλεινίου) Πυώαγορείου Ταραντίνου (fr. 6 Η p. 24 Mullach.). - 5 3 - j - Πᾶσα μὲν wv ἀρετὰ τελεοῦται, xadameg ἐν ἀρχᾷ Mein., vide mus. Rh. XXXIX p. 390) Tr. p. 11 (post ecl. 1, 41 Mein); ἰσοκράτους νικοκλῆς 7) κύπριοι (κύπρω M3) MA ἐν ταυτώ Tr. genuinum ordinem servavisse videtur Tr. ubi duae eiusdem libri eclogae sese ex- cipiunt, recurrit ecloga corp. Par. 561 Elt. (Ἰσοκράτους) 1 ὀργίζεσθε nunc evanidum Α | τοῖς ἄλλοις] τοὺς ἄλλους Iso- cratis cod. E; cf. Keil anal. Is. p. 35 | 2 µ[ῆ ποιεῖτε margine abscisso perierunt in Α || 8 ecl. hab. MA Tr. post ecl. 5,56 Mein.; lemma Σωκράτους M Tr. recurrit flor. Laur. p. 150, 7 Mein., ubi adpictum est per compendium (σ)ωκράτους || 6 ecl. sine lemmate cum praegressa cohaeret MA Tr. seiungenda esse verba intellexerant Holsten et Orelli ad Demoph. simil. 20 ubi legitur xoà ὑπόδημα καὶ βίος ἁρμόττων 0 ἀλυπότερος. sententiam ex Cynici nescio cuius commentario sublatam esse vel Stoici compro- bare videtur Clemens Alex. (id est Musonius) paed. III p. 277 P. µεέτρον δὲ καθάπερ Ó ποὺς τοῦ ὑποδήματος, οὕτω καὶ τῆς κτήσεως ἑκά- στου τὸ σώμα et cum praeceptore consentiens Epictetus enchir. c. 39. conferantur etiam ea quae Chio Áristone opinor auctore protulit Plu- tarchus de tranquill. animi p. 466Ε ὥσπερ οὖν τὸ ὑπόδημα τῷ ποδὲ συνδιαστρέφεται καὶ οὐ τούὐναντίον, οὕτω τοὺς βίους αἱ διαθέσεις συνεξομοιοῦσιν αὐταῖς. a Bione pendet vel ab Aristone Horatius epist. Γ10, 42 sq. cui non conveniet sua res, ut calceus olim, sí pede maior erit, subveriet, si minor, uret. Cynicis oblocutus est Aristippus Stobaei flor. 94, 32 Mein. [| 7 prius zai abscissum Α || 8 eclogam et lemma hab. Tr. p. 12 post ecl. 3, 40 Mein. Κλεινίου supplendum esse vidit Gesn.? p. 8 mrg addens perperam 'ai. Aristonymi'. sunt enim Aristonymi quae apud Tr. praecedunt eclogae 3, 40 et 5, 45 Mein. ceterum ecloga Πᾶσα μὲν Qv κτλ. ex eodem περὶ ὁσιότητος xol εὐσεβείας commentario adsumpta videtur atque proxima; ex eodem ni fallor hausit Stobaeus in secundi libri capite undecimo nune deperdito quod erat inscriptum Ότι χρὴ σέβειν τὸ θεῖον, cf. Elter de cod. Phot. p. 45 | 10 cv Canter opusc. Ot 10 . 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX οἱ διώρισται, £x λόγω xai προαιρέσιος xai δυνάµιος. τούτων * : «ς NM 2 2 - 2 , 2 P) δὲ καθ ἑαυτὸ ἕκαστον ovx ἀρετᾶς µέρος ἐντί, ἀλλ 2 - [e 5 αἴτιον ἀρετᾶς. Όσοι μὲν (Y ἔχοντι τὸ YOQTUXOY καὶ γνω- / - / 3 στικὸν uépoc αὐτᾶς, δεινοί τε xai συγετοὶ ὀνυμαίνονται ὅσοι δὲ τὸ ἠψφιχκόν τε xal περοαιρετικόν, χρήσιμοέ τε καὶ ἐπιειχέες . . .. 16 (1,66 Mein.) Κλεινίου Πυθαγορείου Ταραντίνου ἐκ τοῦ ς / Περὶ ὁσιότητος καὶ εὐσεβείας (fr. 6 Ι. c. Mull). € / - A 3 ^; 3 / 2. C } Y , Οπόσας δεῖ τὰς αἰτίας ἀναιρέν, ὃι ας ἀδικὲν πέφυ- κεν ἄνθρωπος. αὗται δὲ τρεῖς τυγχάνοντι’ φιλαδονία μὲν ἓν ταῖς ἀπολαύσεσι ταῖς διὰ σώματος, πλεογεξία δὲ 2 - o / »" / y 2 - ' / ' ἓν τῷ κερδαίνεν φιλοδοξία δὲ ἓν τῷ xoadvmsoéyev xol mythol. ed. Th. Gale (Amstelod. a. 10868) p. 6877 ubi dialectica plerumque restituta sunt: οὖν Tr. 1 ἐκ λόγου καὶ προαιρέσεως καὶ δυνάμεως Tr. | τοῦτο Tr.: tacite corr. Meineke || 8 οὖν Tr. | fort. τὸ νοατικόν (t£) || 4 ov µαίνονται Tr.: corr. Canter || 6 post ἐπιεικέες lacunam signavit Gesn.! p. 16 || 7 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 3, 44 Mein.) Tr. p.12 (post ecl. 1, 65 Mein.). Tov αὐτοῦ nec plura Tr. | Κλεινίου (Κλινέου cod. Phot.) πυθαγορίου MA | τοῦ Scripsi: τῆς ΜάΑ; τών tamquam ex À Gaisford et Meineke. praestat fortasse ἐκ τοῦ περὶ τῆς ὁσιότητος κτλ. ceterum ne quis Trincav. deceptus editione aliam Cliniae eclogam hic intercidisse suspicetur, lem- mata leni traiectione ibi sic ordinanda esse moneo: 5, 45 Αριστωνύμου 3, 40 τοῦ αὐτοῦ 1, 65 {«Κλεινίου) Πυθαγορίου Ταραντίνου 1, 66 τοῦ αὐτοῦ: nunc τοῦ αὐτοῦ, quod ad 3,40 rettulimus, legitur inter Πυθ. Tag. et τοῦ αὐτοῦ (1, 66) || 9 ὁπόσας δεῖ τὰς αἰτίας ἀναιρέν, ó ἃς scripsi dubitanter: ὁπότας δὲ ἐκτωτὰς αἰτίας ἄναιρεῖν ὃι ἃς M4 ὁπόσας δεῖ τὰς αἰτίας ἀγαιρεῖν ὃι Gc À ὁπόταν δὲ ἐκ τοῦ τὰς αἰτίας ἀναθῥιπισθείσας Tr. πάσας δεῖ τὰς αἰτίας ἀναιρέν, δι ἃς parum probabiliter Mullach. ἀγευρέν coniecit Halm lect. Stob. p. 40. fortasse epitomatoris haec sunt novum tmema sic indicantis £x τοῦ (vel ἐκ τῶ) ὁπόσας δεῖ — πέφυκεν ἄνθρωπος | ἀδικεῖν ΜΑΑ Tr. | 10 τυγχά .. . σι ut duae vel tres litterae perierint folio detrito A || 11 ταῖς διὰ M* A: σαίΐνει διὰ Tr. || 12 κερδαίνειν MA Tr. | χαθυπε- ρέχεν xal (&oysv τῶν) ἴσων τε καὶ Ouolov scripsi: καθυπερέχειν καὶ ἴσων τε καὶ óu. Μὰ ὑπερέχειν καὶ ἴσων tb καὶ Ou. Α καθι- περέχειν τε καὶ ἴσων καὶ óu. Tr. possis eliam χαθυπερέχεν τε καὶ «ἄρχεν τών) ἴσων τε xol Óu.: certum puto post xal verbi καθυπερ- έχεν synonymum una cum articulo τών excidisse; χαθυπερέχειν τε 92 ΙΦΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" (ἄρχεν τῶν) ἴσων ve καὶ ὁμοίων. δεῖ τοιγαρῶν γνωρίζεν, ὅτι τούτοις ἀντιτιθέμεν οἷόν vé ἐστιν, ἃ μὲν φόβον ἐμ- παρασκευάζοντι τοῖς ἀνὑρώποις, ἆ δὲ αἰσχύναν, à δὲ xoi ἐπιφυμίαν' φόβον μὲν δὴ τῶν νόμων, αἰσχύναν δὲ τῶν Jer, ἐπιθυμίαν δὲ τῶν λόγων. διδάσκεν cv δεῖ τὼς γέως ἐξ αρχᾶς τάν τε τῶν Φεῶν τιμὰν καὶ τὰν τῶν νόμων ᾿ éx τῶνδε γὰρ φανερὸν ἂν etn, ὅτι πᾶν ἔργον ἀνφρώπινον καὶ βίος (0c) ὀσιότατός τε καὶ εὐσεβείας µεθέξει, καὶ ὀρύ οπιλοεῖ. 11 (1, 88 Mein.) ΙΠΜουσωγίου (rel. p. 254 Peerlk.). Ov« ἔστι τὴν ἐνεστηκυῖαν ruégav καλώς βιῶναι μὴ προὐφέμενον αὐτὴν ὡς ἑσχάτην [βιῶσαι]. 78 (1, 94 Mein) Πλάτωνος Πολιτείας ε (p. 450 E). Ἐν γὰρ φρονίµοις τε καὶ φίλοις ztegl τῶν ueytovov τᾶληψῆ εἰδότα λέγειν ἀσφαλὲς καὶ Φαῤῥαλέον, ἀπιστοῦντα δὲ καὶ "ἠτοῦντα Guo τοὺς λόγους ποιεῖσθαι, ὃ Or) ἐγω ὁρῶ, φοβερόὀν τε καὶ σφαλερὸν ov τι γέλωτα ὀφλεῖν. —— τῶν ἴσων τε καὶ ὁμ. iacite scr. Gesn.? p. 8, unde vulg. χαθυπερέχεν τῶν ἴσων τε καὶ ὃμ. tacite Meineke 1 τοιγαροῦν γνωρίζειν ΜΙΑ Tr. | 2 ἀντιτιθέμεν Meineke: ἀντι- τιθέµενοι ΜάΤν, αντιθέμενοι A; ἀντιτιθέμεναι Canter. ἀντιθέμεν . ci. G. A. Hirschig misc. philol. (Trai. ad Rh. a. 1849) p. 180 | ἐστίν vel ἐστιν ΜΑΑ Tr. cf. p. 31, 2 | 2. 8 ἐμπαρασκευάζοντι Schow: ἐμπαρα- σχευάζοντα ΜΔΑ παρασκευάζοντι Tr. | 4. b φόβον μὲν δη τῶν vóuov αἰσχύναν δὲ τῶν θεών ἐπιθυμίαν δὲ τῶν λόγων Tr.: φόβον μὲν διὰ τὸν vouov αἰσχύναν δὲ διὰ τὸν 9εὸν ἐπιθυμίαν δὲ διὰ τὸν λόγον M4A cf. quae monui mus, Rh. XLU p. 61. |] 5 διδάσκειν ΜΙΑ ΤΙ. | e» ΜΑ: οὖν Tr. | 5. 6 coc νέως MA: τους νέους Tr. | τῶν (ante v. θεών) om. Tr. | V γὰρ om. A | post ανθρ. deesse aliquantum putat Buecheler. sed nescio an extrema haec male in artum contraxerit epi- tomator, vide ad p. 31,9 | 8 ὃς addidit Halm 1l. c. p. 40 || S. 9 καὶ ὀρθοπλοιεῖ Α ἃ κ᾿ ὀρθοπλοιεῖ M αμ ὀρθοπλοιεῖ Tr. || 10 ecl. cum lemm. hab. M post ecl. 1, 66 Mein., nihil nisi lemma eodem loco servavit A. eadem ecloga jam supra legitur (48 ubi vide) ut aut supra aut, quod probabilius puto, hoc ipso loco secludenda videatur || 18 ecl. cum lemm. hab. M (post iteratam ecl. 1, 83 Mein.) À (post lemma ecl. 1, 83 hoc est µουσωνἰίου) || 14 post περὶ τῶν usyiovov add. τε καὶ φίλων Plat. quod erunt fortasse qui reponant propter homoeoteleuton j 10 10 S ο Lun cb B ab E uic de 2. . μπα κ ποσο ο 0 ον PENNE EL LL CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 92 το (1, 99 Mein.) Ἐενοφῶντος ἓν B. ᾽4ιιομνημονευμάτων (11 6, 39). Ὅσαι Ó' ἓν ἀνθρώποις ἀρεταὶ λέγονται, σχοπούµενος εὑρήσεις πτάσας (αφήσει τε καὶ µελέτη αὐξανομένας. 80 (1, 8 Mein.) Ευριπίδου Ἡρακλείδαις (inc. fab. fr. 859 N.?). Τρεῖς εἰσὶν ἀρεταί, τὰς χρεών 0. ἀσχεῖν, τέκνον᾿ Ütovg τε τιμᾶν τούς τε ὑρέψαντας yoveig γόµους τε κοινοὺς Ελλάδος" καὶ ταῦτα ὁδρῶν καλλιστον ἕξεις στέφανον εὐκλείας ἀεί. 81 (7, 75 Mein.) Ἐκ τῆς Ἐενοφῶντος Σωκράτους ἄπο- λογίας (28. 29). Παρὼν δέ vig "4πολλόδωρος, ἐπιθυμητὴς μὲν wv ἰσχυρῶς αὐτοῦ ἄλλως ὃ᾽ εὐίνλης, εἶπεν "ἀλλὰ τοῦτο ἔγωγε, € Σώκρατες, χαλεπώτατα φέρω (ort 0900) σε ἀδί- χως ἀποὺγῄσκοντα. τὸν δὲ λέγεται καταψήσαντα αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν εἰπεῖν" σὺ δέ, ὦ φίλτατε πολλόδωρε, μᾶλ- λον ἂν ἐβούλου µε ὁρᾶν δικαίως ἀποφθνήσκοντα; καὶ ἅμα 1 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 1, 94 Mein.) Tr. p. 9 (post ecl. 3, 95 Mein); Ξενοφώντος. ἀπομνημονευμάτων β΄ Tr. | 89 M Xen.: δὲ Α ó5 Tr. | 5 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 1, 99 Mein.) Tr. p. 10 (post ecl. 5, 1 Μεϊη.). Evg. ἠρακλείδαις (-δεις M) MA: Εὐρι- πἰδου ἄντιοπη sed ἀντιόπη ex proxima ecloga (3, 27 Mein.) huc per. peram retracto Tr. "Trincavelliano errore deceptus Heraclidarum locum intercidisse opinatus est Meineke. hos ipsos versus Heraelidis vindicavit Wilamowitz Herm. XVII p. 345 | 7 τας χρεών o. Dindorf: τὰς χρήσεις M τὰς (c Tr. χρή o^ A Tr. || 8 γονῆς Nauck || 11 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 1, 8 Mein.) Tr. p. 11 (post ecl. 3, 44 Mein), sine lemmate Br (post ecl. 1, 32 Mein.); Ξενοφώντος nec plura Tr. || 18 μὲν om. libri Xenophontei | 14 ἰσχυρῶς Tr. Br Xen.: ἰσχυρὸς Μ4Α | εἶπεν tacite ex Xenophonte Gesn.! p. 14, inde vulg.: εἰπεῖν M? Tr. Br; dubito de A | εἶπεν ρα, ^424& Xen. || 19 φέρω ὅτι ὁρῶ σε ἀδίκως duce Xenophonte tacite Gesn.!, inde vulg.: φέρω σε ἀδίχως M4A Tr. φέρω σὲ ἀδίχως in φέρω σὲ ἀδίχως ógov corr. Br manu fortasse prima sed atramento pallidiore | 16 αὐτοῦ om. Br; idem vocabulum nunc abscissum in Α ut mox Θνήσ in voce ἀποθνήσκοντα || 1€ ᾿Απολλό- δωρε om. Br || 18 post δικαίως prave addunt ἢ δικαίως libri Xeno- phontei Stobaeus III. 3 94 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON T" ἐπιγελάσαι. λέγεται δὲ καὶ "ἄγυτον παριόντα ἰδὼν eizeiv' 2 2 ς 4 3 1 4, / ς / M M &ÀÀ ὃ μὲν ἀνήρ δε ye κυδρός, «vg uéya τι xai καλὸν / } ’ , - , διαπεπιραγµένος, εἰ ἀπτέχτονέ µε οὕτως, ὅτι τῶν μεγί- στων αὐτὸν ὑπὸ τῆς πόλεως ὁρῶν ἀξιούμενον, οὐκ ἔφην χρῆναι τὸν υἱὸν τερὶ βύρσας παιδεύειν. c μοχδηρὸς οὗτος, ἔφη, ὃς οὐκ ἔοικεν εἰθέναι, ὅτι ὁπότερος nucv καὶ συµφορωτερα xol καλλίω εἰς τὸν ἀεὶ χρὀνον θιαπέτερα- 4voL, |yeígov δέ] ἐστιν ὃ νικῶν. 82 (1, 91 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Ἰενεξένου m Ἔτει- ταφίου (p. 240 D). 3 - ^ Y; x —- - " € 4 ἀλλὰ πᾶν πλῆνος xal πᾶς πιλοῦτος ἄρετῃ ὑπείχει. 83 (1, 92 Mein.) To? αὐτοῦ Πολιτείας &' (p. 457 D). Κάλλιστα γὰρ δὴ τοῦτο xai λέγεται καὶ λελέξεται, ο 8 M J , , *N x - N 3 , ὅτι τὸ μὲν ὠφέλιμον καλόν, τὸ δὲ βλαβερὸν αἴσχρον. Παντώπασι μὲν ovy. 84 (1, 37 Mein) Σωχρατους. » [di 3 s , 3 »* ς ^ - ^ Ουτε Ummog ευγενής κρίνοιτ ἂν o πολυτελή σκευην ἔχω», ἀλλ ὁ τῇ] φύσει λαμστρός, οὔτε crie σεουδαῖος 1 λέγεται δὲ — 8 0 νιχκῶν om. MABr || 2 ὁ δέ γε κυδρὸς Tr. 00s χυδρός Xen. | 8 οὕτως, ὅτι Scripsi: οὕτως. καὶ Tr. ov. libri Xen. | 9. 4 τῶν usylotov αὐτὸν Tr.; αὐτὸν τῶν. ueylotov Xen. || 4 οὐχ ἔφην Xen.: οὐχέτι Tr. || 5 ὦ Tr.: oc Xen. [| 6 ὃς Tr.: ὡς libri Xen. Ι *. 8 συμφορώτερα καὶ χαλλίω — διαπέπρακται reposui e Xen.: συµ- φορώτερος xal καλλίων — διαπέπλασται Tr. | χείρων δέ ἐστιν ὃ νικών Tr. οὗτός ἐστι καὶ ὃ νικῶν Xen. χείρων δέ seclusit Buecheler tamquam relictum ex glossemate χείρων δὲ ὁ ἕτερος. repone οὗτος || 9 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. post ecl. 7, 75 Mein.; Πλατωνος nec plura Tr. || 11 xác πλοῦτος] πᾶς π absceissum in Α | «oer; Tr. Plat.: ἀρετὴ M?*A | 12 ecl. cum lemm. hab. MÀ Tr. p. 12 post ecl. 1, 91 Mein.; τοῦ αὐτοῦ πολιτείας & reposui ex ΜΑ; τοῦ αὐτοῦ nec plura Tr. fallitur Gaisford. lemma πλάτωνος πολιτείας & legitur infra post ecl. 1, 103 Mein. ubi locus verbis παντάπασι μὲν ovv exceptis iteratur in MA | 18 κάλλιστα hic et infra MA Plat.: κάλλιστον Tr. | 16 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. post ecl. 1, 92 Mein. recurrit. gnomol. Byz. 19 p. 169 Wachsm. (Pal. 19 [adde corp. Par. 141 Elt.] Bar. 20 Mon. 18 Leid. 21). de similitudine cf. flor. 3, 54 Mein. οὐδὲ γὰρ ἵππον, x&v ψέλια χρυσᾶ xal σχευὴν Uyg πολυτελή φαῦλος Ov, τὸν τοιοῦτον ἀξιόν τινος voui- ζομεν εἶναι κτὲ. Seneca ep. 41,6 | 1V οὔτε ἵππος — 18 qvos 10 ὅ 10 15 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 95 ó πολύτιμον οὐσίαν κεκτηµένος GÀÀ ὃ τὴν ψυχὴν γεν- vaioc. 85 (1, 38 Mein.) Τοῦ σοφοῦ στόματος ἀνοιχφέντος χανὺαπερ ἱεροῦ τὰ τὴς ψυχῆς καλὰ βλέπεται ὥσπερ ἀγαάλματα. 86 (3, 41 Mein.) Ἐν μὲν τῷ πλεῖν πείΦεσθαι δεῖ τῷ κυβερνήτη, ἓν δὲ τῷ ζῆν τῷ λογίζεσθαι δυναµένῳ βέλτιον. $87 (deest Mein.) Οὔτε συµπόσιον χωρὶς ὁμιλίας οὔτε πιλοῦτος χωρὶς ἀρετῖς ἡδονὴν ἔχει. S8 (3, 42 Mein.) Ὁδὸν μὲν τὴν λειοτάτην ἐκλέγεσθαι δεῖ, βίον δὲ τὸν &ÀvztOTOTOY. 89 (1. 33 Mein.) Toi βίου χαθάπερ ἀγάλματος /ιάντα τὰ µέρη καλὰ εἶναι δεῖ. λαμπρός post γενναῖος (p.35,1) habet Α | αρίν in κρίνοιτο hodie abscissum in A | ὁ om. corp. Par. | πολυτέλειαν ἠμφιεσμένος (pro ὃ π. σκ. ἔ.) gnomol. Byz., ubi deest mox σπουδαῖος | wvyg pro φύσει Mon. 1 ó ante πολυτ. om. gnomol. Byz. | πολυτἰµήητον οὐσίαν xtxt. (noAvtiugta xxt. Mon. Leid.) gnomol. Byz. | 8 ecl. hab. lemmate non iterato MA addito τοῦ αὐτοῦ Tr. p.12 || 9 καλὰ βλέπεται M: κατα- βλέπεται Tr. βλέπεται A! εἴδωλα superscr. A? | 6 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. (post ecl. 1,38 Mein.) recurrit corp. Par. 230 Elt. (Σωκράτους) | € πλεῖν M4 Tr. corp. Par.: καταπλεῖν À, quod male receperunt Gaisford et Meineke | πείθεσθαι δεῖ M? Tr. corp. Par.: πείθεσθαι A || S βέλτιον pertinet ad v. λογίζεσθαι || 9 ecl. hab. lemmate non iterato MA (post ecl. 3, 41 Mein.), om. Tr., inde vulg. idem supra Antistheni tribui videtur 28 ubi videsis | 10 χωρὶς (ante óu.) supra Α Tr.: &vev hoc loco A, dubito de M | 12 ecl. hab. lem- mate non iterato MA (post iteratam 1, 30 Mein.) Tr. p. 12 (post ecl. 3, 41 Mein.). recurrit corp. Par. 27 Elt. (Πλουτάρχου): gnomol. Byz.127 p.187 Wachsm. (Pal.101 Bar. 68 Mon. 61 Leid. 60) || 198 τὴν om. Pal. Mon. Leid. | τὴν τελειοτάτην Tr. | ἐκλέγεσθαι δεῖ M* gnomol. Byz.: ἐκλέ- γεσθαι A'Tr. corp. Par. fortasse rectius, sed vide ecl. 86 || 15 ecl. lem- mate certe in Α Tr. non iterato hab. MA Tr. p. 12 post ecl. 3, 42 Mein. 3* 36 IQANNOY XTOBAIOY ERAOTQN TD" 90 (1, 34 Mein.) “ἄνδριὰς μὲν ἐπὶ βάσεως, σποιυδαῖος δὲ avro ἐπὶ καλζς προαιρέσεως ἔστὼς ἀμετακίνητος ὀφείλει εἶναι. 91 (5. 25 Mein .) ζήμοκρίτου (fr. mor. 97 Mull.). Φαύλων ἔργων zai τοὺς λόγους zapoutrtéor. 92 (5, 26 Mein.) Θεοβούλου. δικούμενος διαλλάσσου, Uv()giZouevog ἀμύνου. 93 (5,27 Mein) Bíavzoc. Οὕτω πειρῶ Liv ὡς καὶ ὀλίγον καὶ πολὺν χοόνον βιωσόμενος. 94 (9, 34 Mein. Πιττακοῦ. Πιτταχὸς Équ; tagaxoavaSuxiv λαβὼν δικαίως ἁπτό- δος’. 95 (Addend. 1 Mein.) «ἄιμοκρίτου (tr. mor. 117 Mull.) Mi διὰ qoflov, ἀλλὰ διὰ τὸ δέον ἀπέχεσθαι χρεὼν ἁμαρτηκάτων. 1 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. recurrit corp. Par. 562 Elt. (sine lemm., sed Σωκράτους Maxim. c. 25 p. 608 Combef.) | 2 syllabae ἐπὶ βάσε sunt abscissae A | 4 ecl. cum lemm. óguoxoírov hab. M (post ecl. 1, 31 Mein.) Br (post ecl. 1, 97 Mein.), folii particula in qua lemma fuit abscissa A (post ecl. 1, 34 Mein.), tamquam Soeraticam lemmate non iterato "Tr. p. 12 (post ecl. 1, 34 Mein.). recurrit corp. Par. 563 Elt. (duuoxoíirov), immutata et cum aliis coniuncta flor. Schenkelii (JJ ?en. stud. XI p. 24) Ti^ | 6 ecl cum lemm. hab. ΜΑ Tr; prioris eclo- gae lemma 4ημοκρίτου huc falso retractum est Tr. Chiloni tribuitur dictum infra flor, 3, 79 γ΄ Mein., non Cleobulo || 7 ὑβριζόμενος praeter c litteram abscissum in Α | τιμωροῦ pro cuvvov flor. 3, 19y' Mein. | δ ecl. cum lemm. hab. MÀ Tr.; ῥία M? βίαντος A Tr. recurrit corp. Par. 564 Elt. sine lemm. | 11 ecl. cam hab. ΜΑ (post ecl. 5, 27 Mein.) Tr. p. 11 (post ecl. 3, 39 Mein); Πιττακοῦ nunc abscissum in À. sedem eclogae illustravi mus, Rh. XXXIX p. 539. recurrit flor. Laur. p. 182, 20 Mein. (Φιττακὸς ἔφη té). cf. quod Pittaco infra tribuitur in Demetrii collectione flor. 3, 79 Mein. Laert. 178 || 14 ecl. cum lemm. δημοκρά- τους hab. ΜΑ j(post ecl. 9, 34 Mein.) lemmate omisso Tr. p.12 (post ecl. 5, 27 Mein). ἀ4ημοκρίτου scripsit Meineke flor. v. IV p. 144 ubi inter "Addenda ex cod. Α΄ gnomam recepit pari indiligentia ac Gaisford. recurrit corp. Par. 493 Elt. (γνώµη {ημοκράτου): Democratis qui fertur p. 1; Ποπ. Schenkelii (Jen. stud. XI p. 26) 84 || 15 v. φόβον ἄλλα IT 19 10 CAPVT I. ΠΕΡΙ APETHZ nn 96 (5, 45 Mein.) Ἔκ τῶν “4ριστωνύμου Τομαρίων. Γυμναζόμενον φυλάξασθαι δεῖ τὸν xósov, &U πράτ- rovro δὲ τὸν φύόνον. 97 (3, 40 Mein) Ἐν ταῦὐτῷ. Κυβερνήτου uiv ἔργον ἀγαφθοῦ πρὸς τὰς τῶν Ίνευ- μάτων μεταβολὰς ἁρμόσασθαι, ἀνδρὸς δὲ σοφοῦ πρὸς τὰς τῆς τύχης. 98 (5, 67 Mein.) "Ex τοῦ TéAnrog περὶ αὐταρχείας (Te- letis rel. p. 3sqq. ed. Hense). Zi ὥσπερ τὸν dyadóÓv ὑποχκριτὶν ὅ τι ἂν ὃ ποιητὶς περι Ώ πρόσωπον τοῦτο ἀγωνίζεσθαι καλώς, οὕτω καὶ διὰ τὸ sunt avulsa procul dubio olim ex parte compendiose scripta A | ἀπέχεσθαι χρεὼν MA Tr. corp. Par.; ἀπέχεσθαι Democrat. ἀπέχεσθαι δεῖ flor. Schenkel. cf. Democrit. fr. mor. 3 (flor. 5, 77 Mein.) ubi legitur αἱρέεσθαι χρεών vel 20 (flor. 1, 40 Mein.) ubi διόπερ τὰ μὲν μὴ δίζη- σθαι χρεών, ἐπὶ δὲ τοῖς εὐθυμέεσθαι χρεὼν κτὲ. 1 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ἁμαρτημάτων) Br (post De- moeriti ecl. 5, 25 Mein.); αριστωνύµου nec plura pro lemmate Tr. Br. recurrit Demoph. simil. 58 | 2 γυμναζόμενον φυλάξασ avulsum in Α ut mox xozov | yvuvaGousvov M3 Tr. Demoph. γυμναζόμενος Br | φυλάξασθαι δεῖ libri Stobaei; δεῖ φυλάσσεσθαι Demoph. ubi mox πράσσοντα || & ecl. cum lemm, liab. MA Br (post ecl. 5, 45 Mein.) lemmate non iterato Tr. (post ecl. 5, 45 Mein.). lemmatis loco ἐν ταυτώ M quod reposui: ἐν ταύτη À ἐκ ταυ (compend.) Br; fallitur Gaisford. locos cognatos non exscribo. de sede eclogae vide mus. Rh. XXXIX p.540 || 5 χυβερ- νήτου habet etiam Α reliquis avulsis nisi quod syllabae ὃς δὲ (005900 fere agnoscuntur | μὲν ἔργον Tr., inde vulg.: μέν ἐστιν ἔργον M3 Br | πρὸς M1 Br: εἰς Tr, inde vulg. vide Cobet mnem. IX p. 107 || 7 τυχης (ut coniecit Gesn.? p. 39 mrg) Dr, certe silet Thomas: ψυχης M? Tr. || 8 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 3, 40 Mein.) À (nunc post ecl. 6, 8 Mein., olim antequam foliorum compages solveretur post 3, 40 Mein., quod demonstravi mus. Rh. XXXIX p. 387) Br (post ecl. 3, 40 Mein.) Tr. p.15 (post ecl. 1, 68 Mein.); dx τοῦ τέλήητος περὶ αὐταρκείας (-κίας Tr.) MA Br Tr., fallitur. Gaisford scribens ἐκ τῶν τοῦ xví. tamquam ex A, certe ante τοῦ exstat x etiam in Á. singula huius sermonis tmemata quo modo ad Bionem revocanda sint exposui in prolegomenis Teleteis. cuncta in conspectu posui ind. Bion. p.93 | 10 4εἴῖ ὥσπερ — p. 38, 14 xal ἀτυφίας om. Br | v. ἂν ὃ ποιητής perierunt ,nova charta super- imposita À 98 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα ὅ τι ἂν περιΦῇ ἡ τύχη. καὶ γὰρ αἵτν. φησὶν o Βίων, ὥσπερ τεοιήτρια, ὁτὲ μὲν πτρωτολόγου, ὁτὲ δὲ δευτερολόγου περιτίῴησι πρόσωπον, καὶ ὁτὲ uiv βασι- λέως, ὅτὲ δὲ ἀλήτου. μὴ οὖν βούλου δευτερολόγος ὢν τὸ πρωτολόγου πρόσωπον' εἰ δὲ ur, ἀνάρμοστόν τι που - σεις. σὺ μὲν ἄρχεις καλώς, ἐγὼ δὲ ἄρχομαι, quoi, καὶ σὺ μὲν πολλών, ἐγὼ δὲ ἑνὸς τουτουὶ παιδαγωγὸς γενό- µενος, καὶ σὺ μὲν εὔπορος γενόμενος δίδως ἐλευνφερίως. ἐγὼ δὲ λαμβάνω εὐθαρσῶς παρὰ cob οὐχ ὑποπέπτων οὐδὲ αγεννίζων οὐδὲ μεμψιμοιρῶν. cà κέχρήσαι τοῖς zt0À- λοῖς καλώς, ἐγὼ δὲ τοῖς ὀλίγοις' οὐ γὰρ τὰ πολυτελῆ, φησί, τρέφει, οὐδὲ ἐκείνοις μὲν ἔστι uev! ὠφελείας χοῖ- 0Jat, τοῖς δὲ ὀλίγοις καὶ εὐτελέοι μετὰ σωφροσυύτης οὐκ ἔστι καὶ ἀτυφίας. διὸ καὶ εἰ λάβοι, φησὶν ὁ Βίων, φωνὴν τὰ πράγματα, ὃν τρόπον καὶ ἡμεῖς, καὶ δύναιτο δικαιο- λογεϊσύαι, οὐκ ἂν εἴὔτοι, φρησίν, [πρώτον 1) πενία, ἄν donus, τί uot u&yp;| ὥσπερ οἰκέτης τερὸς κύριον ἐφ᾽ ἱερὸν καθίσας δικαιολογεῖται xí uot μάχη; μή τί σοι χέχλοφα: ὦ Ρίων] vid. Tel. rel. p. 40,2 et quae disserui in prolegomenis Tei. p. XCI sqq. | 8 δὲ om. operarius Gesn.? p. 68, inde vulg. | óevtego20yov Meineke: ὑστερολόγου ΜΑ Tr. | 4 ἀλείτου Α | ὅ εἰ δὲ μὴ — p. 43,2.3 ἐξέσται σοι om. M | 6 σὺ μὲν — 1 Sq. παιδαγωγὸς γενόμενος] eodem loco Bionis utitur Teles rel. p. 16,13 | καὶ secludi iubet, Nauck | 7 πολλών (yg) ci. Wachsmuth | 10 οὐδὲ aysvviGov Tr.: οὐδ᾽ ἀγενίζων A | 12 qol Meineke: φασι vel φασὶ A Tr. | τρέφει scripsi: ἴρέφειν Α Tr. | αφελείας ci. Giesecke | 14 sq. εἰ λάβοι — φωνὴν τὰ πρ.] exempla huius locutionis collegit Nauck πό, gr.-rom. 1V p. 663 adn. 61. addi poterit Galenus περὶ w. π. καὶ ἁμ. p. 69, 18 Marqu. Athen. À p. 418a, alia | 16 καὶ zusic Tr.Br: ἡμεῖς A || 16 Sq. πρώτον ἡ πεγία (sic A Br: 7 πενία Tr.) seclusit Wilamowitz Ῥλέ]οί, unters. 1V p.297 adn.8, ἄνθρωπε, τί µοι µάχῃ; Cobet mnemos. IX. p. 99. v. πρῶ- τον 1, πενία defendebat Weber Leipz. stud. X p. 162, sed πρώτον illud afuisse videtur ab altera codicum classi. πρώτον ὃ Πλοῦτος ci. Diels deutsche litteraturzeitung 1890 p. 1160 | 17 πρὸς xvgiov ABr: T κἲ Tr. [15 καθίσας ATr.: καθήσας Br | (ἀνθρωπει) tí µοι μάχη Cobet l. c. mihi probabilius infra (39, 3) scribendum esse πρὸς τὸν ἐγκα- λοῦντα (ἄνθρωπε,) τί uo. µαάχ1: nam Paupertatis orationis exordium supra (16) male praeceptum est | μὴ τι Tr.: τί ABr 10 10 15 CAPVT 1. Περι ΑΡΕΤΗΣ 99 οὐ ztüv τὸ προσταττόµενον ὑπὸ σοῦ ποιώ; οὐ τὴν ἀποφορὰν εὐτάκτως σοι φέρω; καὶ 5» Πενία (ἄν) εἴποι πρὸς τὸν ἐγκαλοῦντα "ví uot uen } μὴ καλοῦ τινος δι ἐμὲ στὲ- ρίσκη; μὴ σωφροσύνης; μὴ δικαιοσύνης; (uj) ἀνδρείας; ἀλλὰ μὴ τῶν ἀναγκαίων ἐνδεὴς si; ἢ οὐ μεσταὶ μὲν αἱ ὁδοὶ λαχάνων; πλήρεις δὲ αἱ κρῆναι ὕδατος; οὔκ εὐναᾶς σοι τοσαύτας παρέχω ὁπόση yj; καὶ στρωμνὰς φύλλα; ἢ εὐφραίνεσθαι µετ ἐμοῦ οὐκ ἔστιν; jj οὐχ ὁρᾷς γράᾷδια φυστὴν φαγόντα τερετίζοντα; ἢ οὐκ ὄψον ἀδάπανον καὶ ἀτρύφερον παρασκευάζω σοι τὴν /τεῖναν; ἢ οὐχ ὁ πει ῶν ἔδιστα ἐσθίει καὶ ἥκιστα ὄψου δεῖται; καὶ ὁ διψῶν ἥδιστα πίνει καὶ ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένει; " τεεινᾷ τις sÀexoUvra 1 διψᾷ Xiov; ἀλλ᾽ οὐ ταῦτα διὰ τρυφὴν ζητοῦσιν ἄνθρωποι; ἢ οἰκήσεις οὗ παρέχω σοι προῖκα, τὸν μὲν χειμώνα τὰ ῥαλανεῖα, 9égovc δὲ τὰ ἱερα; elm Lm 1 οὐ πᾶν τὸ Dobree: oix ἂν τὸ Α Tr. οὐ τὸ Br ex emend. ut videtur || 9 σοι in A periit resarto margine | ἂν addidit Cobet | 2.8 πρὸς τὸν ἐγκαλοῦντα] ipsa hominis crimina ab epitomatore vel a Telete suppressa breviter nune verbis πρὸς τὸν ἐγκαλοῦντα significari putat Weber l. e. p. 163 | 4 μὴ addidi | ἀνδρείας Tr.: ἀνδρίας A Br | 5 s ; Buecheler: εἴης A Br Tr. eig Halm εἰ Cobet | * σοι in marg. add. Br! | 6 ἔστιν "Yr. Br: ἔστι σοι (sic) A, hinc ἔστιν σοι Gaisford et Meineke | ἢ οὐχ A Tr.: οὐχ Br | 8. 9 γράδια φύστην Toup: γράδιαφνρτην À γραδιοφύρτην Br γραδιαι φύρτην Tr | 10 sq. Xenoph. apomn. 1 6, 5: οὐκ oío9^ ὅτι ὁ uiv ἤδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὀψου δεῖται, ó δὲ ἤδιστα πίνων ἥχιστα τοῦ μὴ παρόντος ἐπιδυμεῖ ποτοῦ: partim Xenophontis libros partim Bionis discrepantiam confirmat Socrates Laertii Il 27 καὶ ἔλεγεν ἤδιστα ἐσθίων ἤχιστα ὄψου πφροσδεῖσδαι, καὶ ἤδιστα πίνων ἥκιστα τὺ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένειν 8 Xenophontis editoribus im- merito neglectus. de colore orationis cf. Epicurus ad Menoec. ep. tert. p. 63, 19 sq. et fr. 490 p. 307 Vsener. Laert. IX 19. Plut. Sol. c. 28. Stob. IIl 1, 23 p. 10 | οὐχ ὁ Tr. Br: ovyi 0 Α | mewov ABr: πινῶν Tr. | 19 post ἀναμένει praecipit v. ἢ οἰκήσεις οὐ παρέχω σοι Α | 15 λΧῖον Nauck (per litt.); χιόνα libri quod frustra tuebatur Halm |l. c. aliique collato Xenoph. apomn. Ἡ 1, 30 ; aplius poterit comparari Antisthenes ap. Xenoph. conv. IV 41: ὥσπερ καὶ νῦν τῷδε τῷ Θασίφ olvo ἐντυχὼν ov διψών πίνω αὐτόν | 18. 14 διατρυφήν Α | 14 ἄν- θρωποι Tr. Br: oí ἔνθρωποι À || 15 ante πρώτον μὲν per errorem 40 ΙΩΑΝΝΟΥ ETOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ποῖον γάρ σοι τοιοῦτον οἰκγτήριον, φησὶν O «ιογένης, - , € c € λ τοῦ φΦέρους, oiov ἐμοὶ ὃ παρθεγὼν οὗτος, εὔπνους καὶ 3 / 3 3 ^ , c ; BOX » 3 πολυτελής; εἰ ταῦτα λέγοι vj Πενία, ví àv ἔχοις ἄντει- - 3 λ Y M X - » , 34242) πεῖν; ἐγὼ μὲν γὰρ (ἂν) δοκω ἄφωνος γενέσθαι. αλλ ς - , ^- ; b - η μεῖς πάντα μᾶλλον αἰτιώμεθα ij vr, v ἑαυτῶν δυστροπίαν καὶ πακοδαιµονίαν, τὸ γήρας, τὴν πενίαν, τὸν ἁπιαντί- Ν , / ς σαντα, τὴν ηµέρα», τὴν (gov, τὸν τόπον. LO φησιν O , - 2 s / 4ιογένης φωνῆς ἀχηκοέναι κακίας ἑαυτὴν αἰτιωμένης, » 3 x - 3 » 3 n 345242 3 * 3 L ovtig ἐμοὶ vOYO ἄλλος ἐπαίτιος, ἀλλ ἐγὼ αὐτῃ. παράφοροι δὲ πολλοὶ ovy ἑαυτοῖς ἀλλὰ τοῖς πράγμασι N , ’ — , τὴν αἰτίαν ἐπάγουσιν. ὃ δὲ Βίων, ὥσπερ τῶν Φηρίων, habet v. Περὶ φρονήσεως i. e. Stobaei capitis tertii inscriptionem Tr. p.16 mrg, rem explanavi mus. Rb. XXXIX p. 397 | προῖκα (sic Buecheler), τὸν μὲν χειμώνα scripsi: πρῶτον μὲν χειμώνα (geuucvi Br Tr) Α Br Tr. πρῶτον μὲν χειμῶώνος Gaisford qua coniectura recepta πρῶτον μὲν secludit Wilamowitz ]. c. p. 297 adn. 8 ratione non pro- babili. ceterum concinnius Teles infra p.31,1 Hens. | τὰ (ante βαλ.) Tr. Br: εἶτα À 1 πῶς γαρ ci. l. Sitzler neue philol. rundsch. 1890 p. 216 | 3 oioc Sitzler ]. e. | 8 λέγοι Halm 1. e.: λέγει Α Br Tr. | ἔχοις A Br: ἔχεις Tr. | & ἂν addidit Meineke | ἀφωνος Α Br: evqovoc Tr. | 6 καὶ x«xoó. ΑΒ: Tr.; τὴν κακοδ. temere Gesn.! p. 20, inde vulg. | 6. 7 ἀπαντήσαντα ABr: ἁπατήησαντα Tr., inde vulg.; locum recte interpretatur Beving remarques critiques (Brux. a. 1833) p. 16 || 9 οὔτις £uol usque ad fin. om. Tr., inde vulg.; ex A hanc eclogae partem primus edidit Gais- ford | οὔτις — αὐτή] fluxit versus ex imitatione Homerica Il. 1335 ov τί µοι tuusc ἐπαίτιοι, ἆλλ᾽ Αγαμέμνων. cf. Plut. de tranquill. animi p. 477 À (Stob. flor. 24, 15 Mein.) | τῶνδ’ 4 Br: rov Plut. Stob. flor. 24 | ἄλλος À Br: ἄλλων Plut. Wyttenb. Stobaei libri in flor. 24 | ἐπαίτιος Α Plut. Stob. flor. 24: ὑπαίτιος Br | αὐτή Α: αὐτῷ Br. | 10 παρά- φρονοι — 11 ἐπαγουσιν delenda censet Wilamowitz |. c. p. 297 adn. 8 | παράφοροι Meineke: παράφρονοι A Br, vid. Lobeck paral. p. 181; παράφρονες vel παραφρὀνιµοι vel παραφρόνως temptaverat Gaisford. vocabulum παράφοροι ad Theodorum excerptorem rettulit Diels 1. c. ut iufra p. 45, 2 ἐπαῖται. sed sententia certe Bionea, vide Tel. proleg. p. XX sq. Cl sq. | δὲ {«οἱ) πολλοὲ conieci l. c. p. CVIII || 11 ὁ δὲ Βίων ατὲ.] Bionem imitatur Musonius apud Clement. Alex. paed. ΠΙ s. 35: vid. Wendland quaest. Muson. p.64sq. Bionem redolet etiam Epicteteum illud ench. c. 43: πάν πρᾶγμα δύο ἔχει λαβάς, τὴν μὲν φορητην, την éb 0φόρητον 10 10 15 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 41 φησί, παρὰ τὴν λζψΨιν ἡ δῆξις γίνεται, κἂν uégov τοῦ ὄφεως ἐπιλαμβάνῃ, δηχδήσῃ, ἐὰν τοῦ τραχήλου, οὐ δὲν πείση οὕτω καὶ τῶν πραγμάτων, quot, παρὰ τὴν ὑπό- ληψιν ἡ ὀδύνη γίνεται, καὶ ἐὰν μὲν οὕτως ὑπολαβης περὶ αὐτῶν, ὡς 0 Σωκράτης, οὐκ ὀδυνήσῃ, ἐὰν δὲ ὡς ἑτέρως, ἀνιάσῃ, οὐχ ἐπὸ τῶν πραγμάτων ἆἀλλ᾽ ὑπὸ τῶν ἰδίων τρόπων καὶ τῆς ψευδοῦς δόξης. διὸ δεῖ μὴ τὰ πράγματα πειρᾶσθαι µετατιφέναι, ἀλλ αὑτὸν παρασχκευᾶσαι τερὸς ταῦτά πως ἔχοντα, ὅπερ ποιοῦσιν οἳ ναυτικοί" οὐ γὰρ τοὺς ἀγέμους καὶ τὴν Φάλατταν πειρῶνται µετατινέναι, ἀλλὰ παρασκευάζουσιν αὑτοὺς δυναµένους πρὸς ἐχκεῖνα στρέφεσθαι. εὐδία, γαλήνη ταῖς κώπαις πλέουσι. κατὰ ναῦν ἄνεμος' ἐπῆραν τὰ ἄρμενα. ἀντιπέτνευκεν ' ἐστεί- λαντο [μεφείλαντο]. καὶ σὺ πρὸς τὰ παρὀντα χρῶ. γέρων yéyovag' μὴ ζήτει τὰ τοῦ νέου. ἀσφθενὴς πάλιν μὴ ζήτει τὰ τοῦ ἰσχυροῦ [φορτία βαστάζειν καὶ διατραχηλίζεσθαι], 2 ἐπιλαμβάνῃ Cobet 1. ο. p. 99: ἐπιλαμβάνοις A Br ἐπιλαμβάνῃς tacite Gaisford | δήχθηήσῃ dupl. acc. sed priore deleto A! | 39 πείσρ, sed ει in corr. Br || 8 ὡς ó Σωκράτης A Br; ὥσπερ ὃ Σ. tacite scripsit Gaisford. delet verba Nauck. an epitomatoris sunt? cf. Tel. rel. p. 43, 18 | ἐὰν δὲ οὕτως [ἑτέρως] proponit Nauck (per litt.) haud scio an recte. cf. p. 44, 13 || 6 οὐχ υπὸ v. πρ.] Arr. Epict. ench. ο, 5: Ταράσσει τοὺς ἀνθρώπους οὐ τὰ πράγµατα, ἀλλὰ τὰ περὶ τῶν πραγμάτων δόγματα, sed totum caput dignum quod comparetur nec non similes loci ex diatribis | οὐχ A: οὐχὶ Br || 8 αὐτὸν tacite Meineke: αὐτὸν A Br | 8. 9 πρὸς ταῦτα πώς Ey. libri, hoc non recte defendit Meineke: πρὸς ταῦτά πως ἔχ. Arnim frustra hic et alibi Stoicae doctrinae vestigia odo- ratus Gott. gel. απ». 1890 p. 124, προς ταῦτα ἴσως ἔχοντα coll. p. 43,1 Diels 1. c. | 10 πειρῶνται sed ὦ in ras. A || 11 αὗτους tacite Gaisford : αὐτοὺς A Br | 12 στρέφεσθαι (sic ut tacite Gaisford) Br: τρἐφεσθαι A ] 14 μεθείλαντο expunxit Cobet l. c. p. 99 tanquam ineptam ditto- graphiam; χαθείλαντο ci. Nauck non recte, cola pari fere syllabarum numero exaequata sunt | xa? σὺ — 790] debuit Teles aut πρὸς τὰ π. ὅρα scribere aut χρώ si scripsit, addere dativum; hunc fortasse glos- sema expulit (τῇ αὐτῇ µεθόδῳ καὶ ov —) : Buecheler | 16 φορτία βασταζειν καὶ διατραχηλίζεσθαι seclusit Wilamowitz |. c. p. 297 adn. 8 ut male praecepta ex eis quae narrantur de Diogene 42 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" αλλ ὥσπερ «Πιογένης, ἐπεί τις ὤψει καὶ Évgayrdizev ἀσφενῶς ἔχοντα, οὐ διετραχηλίζετο, ἀλλὰ δείξας αὐτῷ τὸν κίονα βέλτιστε ἔφη τοῦτον ὤψει προσστᾶς᾽. ἄπο- ρος τάλιν γέγονας' μὴ ζήτει τὴν τοῦ εὐπόρου δίαιταν, ἆλλ᾽ ὡς πρὸς τὸν αέρα φράττῃη (εὐδία, καὶ διεστείλω" Ψῦχος, συνεστείλω), οὕτω καὶ τιρὸς τὰ ὑπιαρχοντα εὖὐ- πορία, διάστειλον' ἀπορία, σύστέιλον. ἀλλ ἡμεῖς ot δυνάμεύα ἀρκεῖσύθαι τοῖς παροῦσιν, ὅταν καὶ τρυφῇ πολὺ ὁιδῶμεν, καὶ τὸ ἐργάζεσθαι .... αἱ κρίνωµεν καὶ τὸν Jcvorov ἔσχατόν [τι] τῶν κακών. ἐὰν δὲ ποιήσῃ καὶ τῆς ἡδονῆς καταφρονοῦντά τινα, xol τιρὸς τοὺς τόνους μὲ 1 ἐπεί τις ΑΙ: ἐπεί τις avtov (sic) Br: ὃς ἐπεί τις scripsit Mei- neke postea coniciens fortasse in fine enuntiati aliquid excidisse. at reete monuit Haupt opusc. III p. 638: 'neglegentius loquitur Teles, sed ut facile tamen intellegatur hoc eum velle, fac ut Diogenes. quam- quam Teleti an epitomatori neglegentia tribuenda sit hic ut alibi hae- sites | 1. 2 ἐτραχήλώεν — διετραχηλίζετο (sic ut corr. Gaisford) Br: ἐτραχηλίαζεν — διετραχήλιαζετο À [| 8 τὸν Br: τὴν À; v. τὸν κίονα «ré. recle interpretati sunt Beving et Haupt, deerravit Meineke | ἔφη A: φησὶ Br | προσστας Haupt scite monens verbum palaestrae esse videri coll. Plat. Phileb. p. 41 B: πρὸς τάδε À προστάς Br | ἄπορος (sicut scripsit Gaisford) Br: «7 quattuor litteris erasis A || 5 φράττῃ Α: πράττων (x in ras., cv ex η (9) corr. Br!) Br | εὐδία --- συνεστείλω in parenthesi dictum esse perspexit Meineke | εὐδία A: εὐνοία (vo in ras.) Br | καὶ delendum iudicat Meineke || 6 φῦχος Gaisford: . vy. (vocabuli prima litt. et extrema eras.) Α φύχους Br | συνεστείλω Α: xal συνεστείλω Br | 6. V οὕτω καὶ πρὸς tà ὑπάρχοντα" εὐπορία, , ^ . (/ διάστειλον, ἀπορία., σύστειλον ante Hauptium Cobet |. c. p. 99: ούτω. χαὶ πρὸς τὰ ὑπάρχοντα δι εὐπορίαν διάστειλον, ἀπορίαν καὶ... ειλον (ante ειλον quattuor litteris erasis sed servato ut videtur accentu) Α οὕτω καὶ πρὸς τὰ ὑπάρχοντα δι εὐπορίαν, διάστειλον ἀπορία xal σύστειλον Br | € ἀλλ) ἠμεῖς usque ad fin. om. Br || 9 διδώμεν lacobs lect. Stob. p. 45: ὀίδωμεν | ante a£(?) tres vel quattuor litt. quae hodie dignosci nequeunt À: ταλαιπωρεῖσθαι xg. ci. lacobs l. c. excedens spatium, ζημίαν (vel ζημιοῦύσθαι) xg. Meineke, cui cupidius obloquitur Cobet l. c.; exspectaveram ἀγιᾶσθαι vel ἀηδίαν sim. xaxov proposuit Buecheler, αἰχίαν Wachsmuth || 10 τι secludendum esse ante Cobetum vidit Meineke || 10. 11 ἐὰν δὲ — καταφρονοῦντά τινα] quando íe ipsum ita comparaveris ut et voluptatem contemnas exspectat 10 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 49 διαβεβλήημένον, καὶ πρὸς ὀόξαν xai αδοξίαν ἴσως ἔχοντα, καὶ τὸν Φάνατον ur φοβούμενον, ὃ τι ἂν Φέλῃς ἐξέσται σοι ἀνωδύνῳ ὄντι ποιεῖν. διὸ ἅπερ λέγω, οὐχ ὁρῶ πῶς αὐτὰ τὰ πτράγµατα ἔχει τι δύσκολον, T, γήρας ἢ mevía i, ξενία. ovx ἀηδῶς γὰρ Ἐενοφῶν ἐάν σοι φἠσί ΄ δείξω δύο ἀδελφῶν τὴν ἴσην οὐσίαν διελομένων τὸν μὲν iy τῇ πάση ἀπορία, τὸν δὲ ἐν εὐκολίᾳ, ov φανερὸν ὅτι οὐ τὰ χρήματα αἰτιατέον ἀλλ᾽ ἕτερόν τι; οὕτως iav σοι δείξω Oro γέροντας, δύο πένητας, δύο φεύγοντας. τὸν μὲν ἐν vj πάση εὐκολία καὶ ἀπαφθείᾳ ὄντα, τὸν δὲ iv τῇ πάσι ταραχῇῆ, ov φαγερὸν ὅτι οὗ τὸ γῆρας, οὐ τὴν πτενίαν, ot τὴν ξενίαν αἰτιατέον ἀλλ ἕτερόν τι; καὶ ὅπερ «4ιογένης ἐποίησεν πρὸς τὸν πολυτελῆ qGuevov /τόλιν εἶναι τὰς Cobet l. c. p. 100. num ἐαν δὲ {τὸν τρὀπον) ποιήσῃ -- καταφρο- γοῦντά [τινα] coll. Tel. p. 26, 103. subiectum fuisse ἀτυφία vel huius similem vocem suspicatur Buecheler. sed emendatio incerta: dormi- tavit epitomator | χαταφρονοῦντα sed ut φρονοῦντα hodie difficile sit lectu Α 2 0 τι ἂν ante Meinekium lacobs lect. Stob. p. 45: ὅτι ἐὰν A | 3 indea verbis ἀνωδύνω ὄντι incipit rursus M f. 5r—v, unde descripsit Gesn.? p. 18 sqq. Musonii esse haec suspicatus, quo errore deceptus est Peerlkamp Musonii Rufi rel. p. 185 sqq. | διὸ ἅπερ M*À: δι &meg ci. Nauck || 4 ἔχει, sed o: superscr. A! ἔχοι Μά | 4. 5 πενία 7) ξενία tacite Gesn.? l. c., inde valg.: πενίαν »; ξενίαν M?A || b Xenoph. conv. IV 35 || 7 τὸν δὲ ἐν «τῇ πάσ) εὐχολίᾳ duhitanter ci. Meineke, quod verum videtur | 9 δύο γέροντας, δύο πένητας scripsi coll. p. 40, 6. 43, 4. 11: δύο πένητας δύο γέροντας ΜάΑ | 11 Ότι οὐ (sic ut tacite scr. Gesn.?) A: ὅτι M4 | οὐ τὴν πενίαν, ov τὸ γῆρας coniecit Meineke: ία vide ad 9 || 11. 19 ov τὴν ξενίαν Meineke: xai τήν δενίαν M3A | 19 fortasse χαθώπερ vel χαθάπερ (xal) 4., nisi malis traicere ὅπερ καὶ | 4ιογένης) eadem fere de Socrate narrat Plutarchus de tranquill. animi p. 470 F: ὁ Σωκράτης ἀκούσας τινὸς τῶν φίλων λέγοντος ὡς πολυτελἠς ἡ πόλις" μνᾶς ὃ Xioc οἶνος' 5 πορφύρα τριών uvowv: τοῦ μέλιτος ἡ κοτύλη πέντε δραχμών λαβὼν αυτὸν προσήγαγε τοῖς ἀλφίτοις, ὀβολοῦ τὸ ἠμίεκτον, εὐτελῆς η πόλις εἶτα κτὲ. Aristo- nem Chium ut videtur secutus, cf. R. Heinze mus. Rh. XLV p. 505 sqq. cognata his sed leviora offerunt Laertius VI 35 extr., Arrianus Épict. Stobaei flor. 97, 28 Mein. (cf. Tel. prol. p. XCIV sq.), gnomol. Vatic. 495. vide praeterea Bernays Phokion p.115 Duemmler «4ᾖαᾶ. p. 9 44 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ γ΄ 2 / ' M ) 5 5 E ' «4ὐγνας' Àagwv γαρ αυτὸν 1γεν εἰς τὸ μυροπωλεῖον καὶ J ’ 7 - , ς f^ ς - 2 Ν ἐπυνώφαάγετο πὀσου τῆς κύπρου T κοτυλη. μνᾶς «φτσὶν ς / 3 , ς [ , - 0 µυροπώλης᾽ ἀνέκραγε ΄πολυτελης γε v) πόλις. ἀπήῆγεν 3 / 3 - / , * αὐτὸν παλιν &lg τὸ μαγειρεῖον καὶ érvyOavevo πόσου τὸ 3 ’ c - - 3, 3 4 ς ; ς ἀκροκώλιον. τριῶν ὁραχμῶών ἐβόα πολυτελής γε " τύλις. εἰς τὰ ἔρια παλιν τὰ μαλακὰ καὶ πόσου τὸ πρὀ- ς - 9 A 325^" ς , ς , 3 ς - βατον. μνᾶς qmoív' ἐβύα πολυτελές ye v) πόλις. δεῦρο ^) " d , / δι΄ φήσί. κἀνταῦφα ἄγει αὐτὸν καὶ eig τοὺς Jéguovc. ς , ς - - " ς πόσου 1 χοῖνιξ: ᾿χαλκοῦ φησίν ἀνέκραγεν ὁ «4ιογέντης € 2 / ς , 3 / } N 5 / ς , , εὐτελής γε v) πόλις. πάλιν εἰς τὰς ἰσχάδας, δύο χαλ- orsa. [* - 3 L 2 € , -3,€ 2 ^ 7 ς , b κῶν ' τῶν δὲ µύρτων; δύο χαλκῶν ^ euteAng ye v zt0AtG . C , 5 r4 2 ς / ) M / OY τρόπον οὖν ὧδε οὐχ ἡ πόλις ευτελὶς καὶ «πολυτεληο; 3 3 3*4 )! c9 rade: / }ὰ ολ ce 2 αλλ ἐὰν μὲν οὕτω ζῆ) πολυτελής, ἐὰν δὲ οὕτως, εὔτε- , ο , - - À5g, οὕτω καὶ τὰ πράγματα, ἐὰν μὲν αὐτοῖς οὕτω χρι- 3 - , - - ται, εὐπετή καὶ ῥάδια φανεῖται, ἐὰν δὲ οὕτως, δυσχερή. 2 »ϱ V - » ς / λ N — 44ÀA ὅμως δοκεῖ µοι ἔχειν τι v) stevía Ovoxyeoég xot éztíztovov* zal μᾶλλον ἄν τις ἐπαινέσαι τὸν μετὰ πεγίας 3 ’ ^ - , ^ , εὐκόλως (v0) γῆρας ἐγεγκόντα v τὸν μετὰ πιλούτου. — Καὶ ví ἔχει δυσχερὲς i5 ἔτεί T (o; n οὐ Κραττς ὶ χει δυσχερὲς ἤ ἐπέπονον v πενία; y οὐ Κραττς 10 εἰς (sic) A || 12 ὧδε Μὰ ὧδε A; τῷδε Meineke. recte illud defendit Blass Jf. centralbl. 1890 nr. 30, item Ἱ. Sitzler neue philol. rundsch.1890 p.276 sq., qui in proximis ἀλλ ἐὰν μέν τις ούτω C5 suppleri vult (φανεῖται quod in proecdosi minus apte addideram deieto) fortasse recte. nam sic τις pronomine in versu 14 poterit careri || 12 ovy seclusit Cobet |. ορ. 100, non recte | 12. 18 πολυτελής, ἆλλ᾽ («24^ recte Wachsmuth) ἐὰν μὲν οὕτω ζῇ addidi; ante gov δὲ uidetur legen- dum ἐὰν μὲν γὰρ οὕτω τὶς ζήσῃ uel simile quid Gesnerus addend. ed. sec.,, quod supplementum in textum recepit ed. tert. p. 19, inde vulg. vulgatam retinuit Schow p. 40, nisi quod rectius dedit ἐαν μὲν γὰρ οὕτω τὶς ζήσῃ, πολυτελής, ἐὰν δὲ ατξ. verum hoc visum est Gais- fordo, cuius neglegentia imposuit Meinekio aliis | 18 οὕτως (ante v. εὐτελής) A: οὕτω M3 | 14 μὲν αὐτοῖς MÀ; μέν τις αὐτοῖς tacite Gesn.?, inde vulg. num μὲν αὐτοῖς «τις | 15 οὕτως ΜάΑ || 16 ἀλλ) Όμως — 18 μετὰ πλούτου interloculoris sunt | 1€ ἐπανέσαι M: ἐπαι- νέση À; ἐπανέσειε tacite Gesn.?, inde vulg.; cf. Tel. proleg. p. XXI | 18 τὸ addidi fortasse non necessario, cf. p. 45, 10 | ἐνεγκόντα infra libri: £véyzavta hoc loco ΜάΑ | 19 xai τέ coniecit Gesn.? p. 19 mrg: «i QI 10 1: bend CAPVT I. ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 45 M , d 3 N - [d E / xol dioyévrg πιένητες ήσαν; καὶ πῶς ῥᾳδίως διεξήγαγον; Li - " } - ^ ^ ἄτυφοι γενόµενοι καὶ ἐπαῖται καὶ διαίτῃ εὐτελεῖ xai Aur, ὀυνάμενοι χρέσασθαι. ἄπορία xai δάνεια πτεριέστηκεν᾿ , , u C ’ M κόγχον καὶ κύαμον συνάγαγε, quoiv ὁ Kootnc, καὶ τα / , 02,2 4 uu c ZEN , . " τούτοις πρόσφορα” κἂν τάδε ὁράσ]ς, ῥᾳδίως στήσεις τρὀ- / » / ow -5 , A] M παιον κατὰ πενίας. ?», tí δεῖ μᾶλλον ἐπιαινέσαι τὸν µετα , , - / P2 A ^ / πενίας εὐχόλως (τὸ) γῆρας ἐνεγκόντα d; τὸν μετὰ πλοὺύ- , - / , -f του; ἔπεί τοι οὐδὲ γγῶναι ῥᾳδιέστερον ἔστι, ποῖὀν τι 2 3 d P - / lí. 34 M N , Y ἐστὶ πλοῦτος ἢ moióv τι st evía* ἀλλὰ καὶ πλούτῳ πολλοὶ 4 ’ ^ ; - X / J ^l ^ M μετὰ γύρως ὁυσκόλως χρῶνται xol πεγίᾳ ἀγεννῶς καὶ . - " / P6 et μα , , ὀδυρτικῶς' καὶ οὔτε τούτῳ ῥᾷδιον, ὥστε τῷ πλούτῳ &Aev- ἔτι M3A; similiter Teles p. 18,14 xai πῶς ἂν εἴη κτὲ. post verba adversarii, item p. 24, 3 Hens. 1 διήγαγον rescribi iubet Cobet Ἱ. c. p. 100, cuius auctoritate ne quis fallatur, conferatur Aristo Chius Theophili ad Autol. III 7. p. 206 Otto (Meineke hist. cr. com. p.I1X), ut taceam de Chrysippo aliis | 2 ἐπαίται Α: αἰτῆσαι M3; αἰτηταὶ ci. Peerlkamp. v. xal ἐπαῖται tam- quam dittographiam (ante καὶ διαίτῃ) secludi iubet Wilamowitz l. c. p. 297 adn. 8: neque enim ideo laetos degisse illos, quod essent mendici. at conferatur Ps.-Plut. an vitios. p. 499 C: ἆλλ᾽ ἐξ οὐσίας λαμπρᾶς καὶ οἴχου καὶ τραπέζης καὶ πολυτελείας εἰς τρίβωνα καὶ πηραν καὶ προσαίτησιν ἐφημέρου τροφῆς κατάξεις (sc. Τύχη); ταῦτα εὐδαι- uoviac ἀρχαὶ 4ιογένει, ταῦτα ἐλευθερίας Κράτητι καὶ δόξης. ratione vere Cyniea vel mendicatio hoc loco numeratur inter εὐδαιμονίας ἀρχάς. ambigitur autem αἰτῆσαι praestet an ἐπαῖται, nam et simplex αἰτεῖν el ἐπαίτης dicitur de Cynico: Arr, diss. Epiet. 11I 22, 10. 89. codici A favet collocatio verborum et concinnitas | 4 συνάγαγε M3: συνήγαγε A; σύναγε (malim ξύναγε) scripsit Bergk inter Cratetis poematia refe- rens verba χόγχον καὶ κύαμον σύναγε Ρ.]. Η p. 368 fr. 11 ]] 5 δρα- σής compend. Α: ὁδρᾶς M? | Cratetei carminis particulam refingere studet Blass l. c. x&v v&ós δράσις Ρηϊδίως στῆσεις κατὰ τῆς πενίης τὸ τρόπαιον. sed dicebant ἱστάναι τρὀπαιο», non τὸ τρὀπαιον. eadem Crates utitur similitudine in apophthegmate Stobaei flor. 6, 39 Mein. | 6 viva pro τί maluit Meineke | € τὸ addidit Wilamowitz l. c. p. 291 adn. 8, sed cf. 10 et p. 44, 18 | 8 ἐπεί τοι οὐδὲ Wilamowitz l. c.: ἐπει- τοῦδε M5 ἔπειτα οὐδὲ A; ἐπεί τοι οὔτε Arnim, qui proxima sic refingi iubet 7 ποῖόν τι πενία (οὔτε βιώναι utt? ἐκείνου ἢ μετὰ meviac) ἀλλὰ κτὲ. | 9 καὶ pro y proposuit Nauck | ποῖον τι Μεϊπεκε: ποῖον 5j M3A Ι 10 v. xoi πενία &y. post ὀδυρτικῶς transponi vult Wachs- muth | 11 τούτῳ scripsi: τοῦτο M4A; τοῦτοις Nauck 46 IQANNOY XTOBAiIOY ΕΝΛΟΓΩΝ T" Jeoítg xal ἀφόρτως, οὔτε ἐκείνῳ, ὥστε (vj) πεγία γεν- ναίως, ἀλλὰ τοῦ αὐτοῦ ἀμφότερα, καὶ ὅσττερ τοῖς πολλοῖς δύναται κατὰ σρόπον, οὗτος xal τοῖς ἀνάώπαλιν. καὶ ἑάν μὲν ἐκποιῇ πενητεύουσι IO μένειν ἐν τῷ βίῳ, εἰ δὲ μή , ῥᾳδέως ἁπαλλάττεσθαι ὥσπερ ἐκ πανήγέρεως [οὕτω καὶ ἐκ τοῦ βίου]. καθάπερ καὶ ἐξ οἰκίας, φήἠσὶν ὃ Βίων, ἐξοι- πιξόμεδα, ὕταν τὸ ἐνοίκιον ὃ µισφθώσας οὗ κομιζόμενος τὴν 9ugav ἀφέλῃ, τὸν κέραµον ἀφέλῃ, τὸ φρέαρ ἐγκλείσῃ). οὕτω, φἠὴσέ, καὶ ἔκ τοῦ σωµατίου ἐξοικίξομαι, ὅταν η µισώφώσασα φύσις τοὺς ὀφδαλμοὺς à ἀφαιρῆται τὰ (TO τὰς χεῖρας τοὺς πόθδας' ovy ὑπομένω, ἀλλ᾽ ὥστερ éx συμ- ποσίου ἁπαλλάττομαι οὐθὲν δυσχεραίνων, οὕτω καὶ ἐκ τοῦ βίου, ὅταν [ή] ὥρα p, "Eufla zooOuídoc t ἕρμα., ὥσπερ 1 ἐκείνφ M: ἐκείνἹ A; ἐχεῖνο tacite Gesn. 2? inde vulg., ἐχείνοις Nauck | zi addendum esse vidit Meineke | 2 ὅσπερ Wilamowitz ]. c.: ὅπερ Μα ὥσπερ (sic ut male ci. Gesn.? mrg) Α | 8 οὗτος Wilamowitz: οὕτω M4A | καὶ τοῖς (ὀλίγοις) ἀνάπαλιν Cobet l. c. p. 100. || 4 δεῖ addidi || 5 ὥσπερ ἐκ πανηγύρεως] comparationis huius exempla non nulla collegit Nauck ad lambl. de vita Pyth. c. XII et lex. Vindob. append. p. 205 cf. etiam Arr. Epict. diss. ΗΙ 5, 10 IV 1, 105 | 5. 6 οὕτω xai ἐκ τοῦ ῥίου seciusit Wilamowitz l. c. tamquam male praecepta ex 12sqq. οὕτω καὶ ἐκ deleri iusserat Cobet 1. c. p.98 | 6 χαθαπερ — οἰκίας] cf. Seneca ep. τθ, 16 et quae composui Tel. proleg. p. XCIX | 9 οὕτω, φησί scripsi: φησίν (φησὶν Α) οὕτω ΜάΑ; φησίν tacite ab- iecit Gen.?, inde vulg. fortasse praestat οὕτω καὶ ἐκ σωματίου, φησί», ἐξοιχ. coll. p. 41,3 | ἐξοικίζομαι M3: ἐξοικιζόμεθα Α | όταν — τοὺς πόδας] cf. Axiochi auctor p. 367 B: xdv µή τις Φᾶττον ὡς χρέος ἀποδιδῷ τὸ ζην, ὡς ὀβολοστατις ἡ ἤ φύσις ἐπιστᾶσα ἐνεχυράζει τοῦ μὲν ὄψιν, τοῦ δὲ ἀκοήν, πολλάκις δὲ άμφω | 10 ἀφαιρῆται M3: ἀφαιρεῖται AÀ | 11 ὥσπερ ἐκ συμποσίου — οὐθὲν δυσχεραίνων] uti conviva satur Hor. sat. 11, 119; plures auctorum locos quibus Aaud scio an fons fuerit Bio indicat Vsener Epicur. fr. 499 p. 310 | 18 7 seclusit Nauck ; ὅταν ᾖ ea, εἶ ἔμβα m. E. ci. Diels |. c. | € ἕρμα Nauck tr. gr. fr.? adesp. 520 p.941: ἔρυμα M44; tragici alicuius frustulum agnoverat Gaisford. Timotheo dithyrambographo versiculum adscripsit Bergk p. 1.* III p. 621 incería coniectura. similitudinem hane quasi commentario illustrat Ar- rianus Epicteteus ench. c. 7: ἐὰν δὲ ὁ κυβερνήτης χαλέσῃ, τρέχε ἐπὶ τὸ πλοῖον ἀφεὶς ἐκεῖνα πάντα μηδὲν ἐπιστρεφόμενος Qt 10 ὧτ 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 41 (ο) ἀγανὸς ὑποχριτῆς εὐ καὶ τὸν τερὀλογον ev καὶ τὰ μέσα εὐ καὶ τὴν καταστροφή», οὕτω καὶ ὁ ἀγαθὸς avro εὐ καὶ τὰ πρῶτα τοῦ piov εὐ xai τὰ µέσα sv καὶ τὴν τελευτήν καὶ ὥσπερ ἱμάτιον τρίβωνα γενόμενον ἄπε- Séumv καὶ οὗ .... παρέλκω οὐδὲ φιλοψυχῶ, ἀλλὰ μὴ δυνάµενος ἔτι εὐδαιμονεῖν ἀπαλλάττομαι. καθάπερ καὶ 5ωκρατης᾽ ἦν αὐτῷ ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου, εἰ ἐβουλετο, ἐξελώεῖν' καὶ τῶν δικασιῶν πκελευόντων αργυρίου τιµι- σασύαι οὐ προσεῖχεν, ἀλλὰ τῆς ἓν περυτανείῳ σιτήέσεως ἐτιμέσατο" καὶ τριῶν ἡμερῶν αὐτῷ ὁδοψεισῶν τῇ πρώτη ἔτιεν καὶ ov πιροσέµεινεν τῆς τρίτης ruégag τὴν ἐσχάτεν ὥραν παρατηρῶν, εἰ ἔτι ἥλιος ἐπὶ τῶν ὀρῶν, αλλ” εὖὐ- ὑαρσῶς [τῇ ερώτῃ], (ώς Πλάτων φηλσίν, οὐδὲν τρέσας (οὐδὲ διαφύεἰίρας) οὔτε τοῦ προσώπου οὔτε τοῦ χρω- 1 ὁ addidi | 3 πρῶτα τοῦ] litt. ov« v macula perierunt A | ὅ ante παρέλκω hiat oratio. exempli causa proposuit Buecheler ἄπε- θέμην καὶ οὐζκέτι ἐφόρουν, οὕτω καὶ τὸν βίον . . ἀποτίθεμαι καὶ οὐ) παρέλχω οὐδὲ φιλοψ. intercidisse aliquid primus perspexerat Mei- neke. sed non recte ante v. οὐδὲ quAow. inseri voluit οὕτω καὶ τὸν βίον. ἄχρηστον γενόμενον ἀποτίθεμαι | ux Nauck: χαὶ MA À | V ἐξῆν pro ἦν ci. Nauck (per litt.) | 8 post ἐξελθεῖν addi voluit Meineke d42' ovx ἐξῆλθε || 9 ἐν hodie evanidum A, item mox litt. ρίτη in vocabulo τρίτης | 10 de trium dierum mora Socrati concessa nihil aliunde con- stare monuit Wyttenbach || 12 zegeatgoov M!À; παρατηρεῖν osci- tanter Gesn.2, inde vulg. | ἔτι Meineke: ἔστιν M? ἐστὶν À; possis εἰ ἐστὶν (ἔτι) ήλιος vel εἰ (2v) ἐστὶν ἥλιος ἐπὶ τῶν ὀρῶν coll. Plat. Phaed. p. 116 E: ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ τοῖς ὄρεσιν καὶ οὕπω δεδυχέναι | ὀρῶν tacite Gesn.?, inde vulg.: ὁρών Μὰ oov compend. Α | 13 c7 πρώτῃ seclusi. post πρώτῃ quae deinceps sequuntur om. M ubi f. 6 et 7 scriptura carent: primus edidit Gaisford ex Α | (oc Πλάτων φη}σίν sup- plevimus: ante glv sex septemve litt. evanidae vel erasae A: (zal ὡς ó Πλάτων φη)σὶν proposuit lacobs lect. Stob. p. 46, quod fere recepit (καὶ ὡς Πλ. φ.) Meineke | τρέσας Plato p. 117 B: τρέψας A || 14 οὐδὲ διαφθείρας addidi. dicit Plato l. ο. p. 117 B: καὶ ὃς λαβὼν καὶ uaA« ἴλεως, ὦ Exyéxgatec, οὐδὲν τρέσας οὐδὲ διαφθείρας οὔτε τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου, ἆλλ ὥσπερ εἰώθει ταυ- ρηδὸν ὑποβλέψας ατὲ., dein p. 11146: µάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν. cf. etiam Ps.-Plut. an vitios. p. 499 B 48 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON Γ΄ Js4^4* , ^ - 3 /5^5 x 4 4 µατος, ἀλλὰ μµᾶλα ἱλαρῶς τε «ai εὐκόλως λαβὼν τὸ ττοτι- 257 M - 3 / ς ^ 1 ριον ἐξέπιεν, καὶ τὸ τελευταῖον ἁπτοκοτταβίσας τουτὶ δέ / ςὸ : ^v -” - »" * S quoív «λκιβιαδι τῷ κα)λῷ ' ὄρα σχολὴν καὶ παιθιᾶν. [4 μα , X P-ot / /; 2^5 T €Lg δέ, καν ἄλλον ἴόωμεν, πεφρίχαµεν. καὶ μµέλλων 9 / 3 / ^ , ς , - ἄτεούγ/σκειν, ἐκάνδευδε βαδέως, ὥστε μόλις διεγεῖραι , , 3 Pi x [4 - X Ας. N ' τινα. ταχυ y ἂν καὶ Τμῶν τις ἂν xotuurdeín; καὶ yv- λ / / , 2 / 3 γαικος χαλεπότήτα πράως ἔφερε xüxeívue βυοώσής οὐκ 3 / ; » 12) M K ^1 : 3 . / iq m c - . 3 A ΄ .. ἐφρόντιζεν, ἄλλα Δριτοβούλου ei,cóovtog πῶς Gvéyr vovtuc , 3 [4 - ^ - ' Y - ς " E" συµβιούσης; τιῶς δὲ σὺ τῶν παρὰ σοὶ yuvOv; — ví δέ , 3 / 32 / € ο 2192 ) N L4 ULL] MOL µέλει ἐχειίνων; φήὴσι ούτως οὐ ὸ éuot ταύτης, αλλ P ; ο / L ^ 2 - &xovt ὥσπερ χηνὀς. xai πάλιν ragsnqorog αιτοῦ P / 3 3 » ς 3 , - ^ , «4λκιῤιαδην ἐπ GguOTOv, ὢ» ἐκείνη noageldobUoa τὴν τρά- ο b , 2 3 / 3 €25 3 - - € οἱ πε-αν ἀγέτρεψεν, ovx ἔβόα ovÓ ὠδυνᾶτο δειγοπαύών ὢ Ta . n , a^ / } ^42 J / κ * τῆς παρανοµίας, ωστε ταύτή zt«0yeuy , ἅλλ ἀναλέξας τὰ 1 fuerit λαβὼν in A, sed hodie legitur nihil nisi βων et πε hoc quidem satis integrum [| 2 ἀποκοτταβίσας --- τῷ χαλῷ] Xenoph. Hell. Π ο, 56: καὶ ἐπεί γε ἀποθνῄσχειν ἀναγκαζόμενος τὸ xovsov ἔπιε (sc. ὁ Θηραμένης), τὸ Λειπόμενον ἔφασαν ἀποχοτταβίσαντα εἰπεῖν αὐτόν, Ἀριτία τοῦτ) ἔστω τῷ καλῷ. immanes errores quibus Socrates confunditur cum Theramene, Critiae loco Alcibiades nominatur, inde repetierim, quod duo olim constantis et aequi ante mortem animi exempla praebebantur vicina, Socratis et Theramenis. nam vieina haec leguntur apud M. Tullium Tusc. disp. 1 40, 96 sq. Alcibiadem autem substituerit qui urbanum illud τῷ χαλφ ad corporis pulcritudinem spectare male opinatus est || 2. 8 τουτὲ δὲ qoi inveni in À; τουτὶ φησὶν Gaisford | 8 v. ὁρα — 4 πεφρίκαµεν, item 6 ταχύ y' — χοιµηθείή a Telete aliena esse vidit Cobet v. L? p. 371, ad Theodorum epitomatorem rettulit Diels. sententiam, non verba ipsius scriptoris superesse suspicatur Wachs- muth coll. Arr. Epict. diss. IV 1, 166 | παιδιάν Buecheler: παιδείαν A | 6. € ante καὶ γυναικὸς κτὲ. haud scio an non nihil omiserit epitomator. male haec cum prioribus cohaerere nuper monuit etiam Diels || 10 μέλλει À: tacite corr. Gaisford; ceterum vide ne scribendum sit πῶς δὲ ot. (φησί) τῶν παρὰ σοὶ χηνών: τί δέ uoi µέλει éxelvov; οὕτως. φησίν ουδ ἐμοὶ ταύτης — χηνός,. anseris similitudo recurrit apud Diog. Laert. 11 37. |] 11 sqq. similia de Socrate et Euthydemo leguntur apud Plut. de cohib. ira p. 461 D. vid. quae monui in prolegomenis Tel. p. XLV sq. | 19 ὠδυνᾶτο (sic ut tacite Meineke) À; ὀδυνᾶτο Gaisford /| 14 παρανοµίας À; παροσίας ci. Meineke perperam | corse ταυτὶ παάσχειν apte Blass qui recte haec iunxit eum prioribus 10 Cx 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 49 , , ^ , ^ , . ς πεσόντα, ἀπούέσθαι πάλιν ἐκέλευσε τὸν «άλκιβιαδην᾽ ὣς δὲ 3 - 4 ) TA Y44 3 À / . 2. 9 ὲ ἐκεῖνος ov προσεῖχεν ἀλλ ἐγκαλυψαάμενος éxaJqvo , ς , /9 " C» " N αἰσχυνόμενος, προαγωµεν δή φησίν eB φαίνεται γὰρ n) Ἐανθπτή ὀξυρεγμίᾳ σπαράττειν ἡμᾶς. εἶτα µετ ὀλί- γας ημέρας αὐτὸς ἀριστῶν παρὰ τῷ "άλκιβιάδῃ, ὡς ἡ ὄρνις 7) γενναία ἐπιωιτᾶσα κατέβαλε τὸν πίνακα, ἔγκαλυ- , 3 3 ; ο - ψάμενος ἐκάφητο καὶ ovx ἠρίστα" ὡς δὲ ἐκεῖνος ἐγέλα , N —- 3 H - καὶ ἐπυνφάνετο εἰ διὰ τοῦτο ovx ἀριστᾷ ὅτι v) ὄρνις ἔπι- πτᾶσα καταβάλοι, δῆλον ὅτι φἠσί σὺ μὲν πρῴην Rav- 9 3 Li 2 3 7À 3 ” 3 P δὲ » ιπης ἀνατρεψασης ovx ἐβούλου ἀριστᾶν, &ué δὲ οἴει - P3 - - , , νῦν (àv) ἀριστᾶν τῆς OpgvLOog ἀνατρεψάσης; ἢ διαφέρειν 3 , » r , € - 5 € 2540 Δ t 23 τι ἐκείνην ὄρνιθος κορυζώσης "y/]; "ἀλλ si μὲν vc .. ε» , 2 » 2 , ) » ; 2 quaív ανέτρεψεν, ovx ἂν ὠργίζου, ovx ἂν Oupvéy9Jug, εἰ δὲ γυνὴ ὑώδης;᾽ Opa παιδιάν. . -) , / 99 (5, 68 Mein.) Ἐκ τοῦ Ἐπικτήτου Ἐγχειριδίου (c. 43). Ilày πρᾶγμα καὶ πρόσωπον δύο ἔχει λαβάς, uíav ’ / } L . € 3 - L φορητήν, µίαν ἀφόρητον o ἀδελφὸς ἐὰν αδικῇ, EvJev 1 ἀποθέσθαι À; ἅπτεσθαι ci. Buecheler; ἐπιθέσθαι scripsisse Meinekium paenituit, aliud quid latere ei videtur v. IV p. LV || 8 αἰσχυ- voutvoc secludi vult Meineke tamquam interpretamentum verbi ἐγχα- λυψάµενος | 4 ὀξυρεγμία] cf. Aristoph. fr. V com. II 2 p. 1143 | σπαράττειν Scripsi: σπαράσσειν Α | 6 κατέβαλε tacite Meineke: χατέβαλλε Α | ἐγκαλυψάμενος Meineke v. IV 1. c.: συγκαλυψάµενος Α | S ἐπιπτᾶσα Meineke: ἐπιστᾶσα Α | 11 ἂν addidit Buecheler | 18 ὠργίζου tacite Gaisford: ὀργίζου A; nescio an ex margine irrepserint v. οὐκ ἂν ὠργίζου et simile quid sensisse videtur Cobet mnemos. IX p.102 ubi tacite omisit v. ovx ἂν διηνέχθης. fortasse apodosin aliquis addiderat verbis εἰ δὲ γυνὴ ὑώδης adscribens ὠργίζου. an οὐδ ἂν διηνέχθηςἸ | διηνέχθης A; διενέχθης Gaisford | 14 ὃρα παιδείαν in marginem reiecit tamquam lectoris additamentum Cobet v. l.? p. 311, Theodoro tribuit Diels | ὁρα tacite Gaisford: ὁρᾶ A | παιδιάν ut supra Buecheler: παιδεία» Α || 15 ecl. cum lemm. hab. A, om. M de quo dixi ecl. praegressae p. 47,13 || 16 xe πρὀόσωπον om. Arr. || 16. 1€ µίαν φορητὴήν μίαν ἀφόρητον A, τήν μὲν φορητή», τὴν δὲ ἀφόφητον Arr. ; μιᾶ φορητόν, uu ἄφ. scripsit Meineke qui proposuit etiam μίαν 7 φορητόν, μίαν 5 dg. flor. v. IV p. LV. de Bioneo huius dieti colore monui p. 40, 11 | 17 ó αδελφὸς — p. 50, 2 φορητόν ἐστι A: 0 ἀδελφὸς ἐὰν ἀδικῇ, ἐντεῦθεν αὐτὸ μὴ λάμβανε, ὃτι ἀδικεῖ' αὕτη γὰρ 7) λαβή Stobaeus III. 4 50 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY EKAOTQN TI" 3 , [44 - - αὐτὸ μὴ λάμβανε ὅτι ἀδικεῖ, ἄλλ᾽ ἐκεῖθεν ὅτι ἀδελφόο N [44 / 3 Ml 3 « , j καὶ ούτω ΛήΨη αὐτὸ xaJ O0 φορήητὸν ἐστι. 100 (5, 69 Mein). «ἄιωτογένους Πυθαγορείου &x τοῦ Περὶ ς / οσιοτητος (fr. 4 I p. 535 Mullach.). / N Με D , Περὶ βίω ἐκλογισμὸς καθ 0v xa εἴη ὃ ἀγθρώπινου , [4 , / " - βίος ὁσιωτατὸς τε καὶ νοµιμώτατος. πρᾶτον μὲν αἴκα τις ν À - δὲ N 3 Δ ΔΝ δέ; [4 L4 . Ji λ μὴ πολυπραγμονῇ μηδὲ ταχὺ ἐπὶ τὰς δίκας ὁρμῳή, ἄλλα λ / P , L4 πολὺν χρὀνον ἀμβαλλόμενος αὐτὸς τε προκαλεόµεγος ἄνευ ς L / / ὀίκας oig τε ὁ ἀντίδικος προεκαλέσατο, ἐμμένων καὶ » Δ M 3 ’ - ’ , 39552 αἴκα τὰ πολλα Y ἐξηταγόρεν τῷ πραγματι y καµαυλη ἀλλ 3 - - } / / αὐτὸ τὸ πρᾶγμα" καὶ ἐπὶ μὲν τᾶς ἀλλοτρίας ζαμίας vo 2 -- - n * ; 3 ἀχριβὲς µῴῷτο, ἐπὶ δὲ τᾶς ἰδίας τὸ µέτριον τὸ γὰρ αὐτὸν ς - ^" , - παρ αὐτῷ διαιτῖσθαι µετριωτέρω ἤψεος. καὶ μὴ &mi τᾷ ζαμίᾳ οὕτως 0g ἐπὶ τᾷ αἰσχύνᾳ λυποῖτο' τὸ μὲν γὰρ ἔτι 2 / 3 - , 1/ ^ N02 s - 3 , ἀργυρίῳ ὀδυν[σθδαι φαυλω ἤψεος, τὸ δὲ ἐπὶ và aloyovo - 3 " , καὶ τᾷ ἀτιμίᾳ xaAoxoayodo. - . P - 3 ; - 101 (5, 70 Mein.) Ἔκ τῶν «4ριστοξένου Πυναγορικών ἀποφαάσεων. ἐστιν αὐτοῦ οὐ φορητή. ἀλλὰ ἐχεῖθεν μᾶλλον, ὅτι ἀδελφὸς ὅτι σύν- τροφος καὶ Any αὐτό, καθ’ 0 φορητόν Arr. | ἐνθένδ' mavult Buecheler 9 ecl. cum lemm. hab. À, om. M de quo dixi ad ecl. 98 p. 40, 1. Zcc- τογένους scripsi: Zuoroysvéog Α Zuovoyéveog Gaisford.. Πυθαγορείου pro -ρίου quod est in Α tacite Gaisford ; B v. περὶ βίω —6 νοµιμωτατος praemitti videntur tamquam eclogae summarium | 0» χα ci, Meineke: ον x A | 6 πρᾶτον Gaisford: παρὰ τοῦ Α || V πολυπραγμονοῖ (vel -οίη) propter insequens ὀρμώη recte mavult Meineke. scripserim πρᾶτον μὲν ai [κα] τις μὴ πολυπραγμονοίη | 8 προκαλεόµενος lacobs lect. Stob. p. 41: προσκαλεόµενος Α | 9 oic τε Cobet mnemos. IX p. 111: core À | προεκαλέσατο lacobs: προεκαλέσσατο A | ἐμμένων Cobet: ἔμμενεν com- pendiose À ; ἐωμένεν tacite Gaisford | xai αἰχα--- 11 τὸ πρᾶγμα verba cor- rupta. operam perdidit Iacobs l. c., ut merito monuit Meineke. nec felicius Mullach sic scripsit: xai αἶκα τὰ πολλὰ ἐξαγορεύων vo πράγµατος uj ἄλλα λέγη ἆλλ᾽ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. "sententiam opinor hanc fuisse τὰ πολλὰ ἐξὸν ἐπικαταγορὲν τῷ πράγματι ux καταγορῇ &ÀÀ ἢ αὐτὸ τὸ πρ. etsi in χαμαύλη verbum lateat aliud, uz ἐγκαλῇ aut sim." Buecheler | 12 μῶτο A || 18 avo Meineke v. IV p. LVI: αὐτῶ Α | διαιτῆσθαι Cobet: διαιτεῖσθαι ^; διαιτᾶσθαι Meineke | 14 ζαμίαᾳ tacite Gaisford: ζημία À | 15 ὀδυνᾶσθαι A: corr. Cobet | 16 χαλωκάγάθω À: corr. Meineke | 17 ecl. cum lemm., hab. À, om. M de quo vide ad ecl. 95 Qt 10 16 10 EMEN EE: ELE CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ ól Tiv ἀληνθῆ φιλοχαλίαν ἓν τοῖς ἐπιτηδεύμασι καὶ y ταῖς ἐπιστήμαις ἔλεγεν εἶναι τὸ γὰρ ἀγαπᾶν καὶ στέρ- γειν τῶν καλῶν ἐφθῶν τε καὶ ἐπιτηδευμάτων ὑπάρχειν΄ ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ἐπιστημῶν τε καὶ ἐμπειριῶν τὰς καλὰς καὶ εὐσχήμονας ἀληφώς εἶναι φιλοκάλους, τὴν δὲ λεγομένην ὑπὸ τῶν πολλῶν φιλοκαλίαν, oiov (iv) τοῖς ἀναγκαίοις καὶ χρησίµοις πρὸς τὸν βίον γινοµένην, λάφυρα που τῆς ἀληδινῆς κεῖσθαι φιλοκαλίας. 102 (5, 71 Mein.) 'Ex τοῦ Ἐπικτήτου Ἐγχειριδίου (ο. 33). Τὰ πολλὰ δὲ καὶ τὸ γελᾶν ἁπέστω καὶ τὸ γέλωτα κινεῖν ' ὀλισνφηρὸς γὰρ Ó τόπος εἰς ἰδιωτισμὸν καὶ ἅμα τὴν αἰδώ τὴν ερὸς σὲ τῶν πλησίον ἱκαχὸς ἀγεῖναι καὶ διαφφεῖραι. καὶ ἄλλος παράκειται τόπος ἐπισφαλὴς ταῖς τοιαύταις ἀνέσεσι, τὸ εἰς αἰσχρολογίαν εὐκόλως πτρο- αγαγεῖν τὸν πλησίον. ὅταν οὖν τι συμβῇ τοιοῦτον, ἂν μὲν εὔκαιρον ᾖ, xai ἐπίπλήηξον τῷ αἰσχρολογήσαντι ἐὰν δὲ τοιαῦτα y) τὰ πρόσωπα ὥστε μὴ καιρὸν εἶναι, τῷ ἀπιοσιω]τῆσαι καὶ σχυφρωπάσαι καί ἐρυδριᾶσαι δῆλος γενοῦ δυσαρεστῶν τῷ ῥηθέντι. 9 ὑπάρχει À: corr. Meineke |. B φιλοκάλου ci. Wachsmuth [| 6 ἐν addidi; oiov (eni) v. proposuerat Meineke || 9 ecl. eum lemm. hab. ΑΔ, om. M de quo vide ad ecl. 98. initium eclogae usque ad v. ἰδιωτισμόν (11) recurrit Maxim. c. 64 p. 258 Rib. (Ex Epicteti sententiis) | 10 τὰ πολλὰ δὲ καὶ τὸ γελᾶν ἀπέστω καὶ τὸ γέλωτα κινεῖν À: Απέστω δὲ xal τὸ γέλωτα κινεῖν Arr.; cf. Simplicii comment.: πρότερον δὲ εἰπὼν μὴ δεῖν αὐτὸν ἐπὶ πολλοῖς γελζν μηδὲ πολὺν γέλωτα μηδὲ ἀνειμένον εἶναι" viv λέγει μηδὲ τοῖς ἄλλοις γέλωτα κχινεῖν | 11 τόπος A, Arriani codd. plerique: τρόπος Arr. aliquot, Simpl. | εἰς ἰδιωτισμὸν, sed ut litterae ες ἐ macula detersae sint A || 19 ἱχανὸς post ἅμα (11) collocant libri Arriani | ἀνεῖναι καὶ διαφθεῖραι Α: ἀνιέναι Atr. | 15 καὶ ἄλλος usque ad 15 τὸν πλησίον À: ἐπισφαλὲς δὲ καὶ τὸ εἰς αἰσχρολογίαν προελθεῖν Arr. | 16 ἂν A, Arr. plerique: ἐὰν Arr. non nulli; ἐὰν scripserim, nisi malis infra ἄν δὲ [| 16 τῷ αἰσχρολογήσαντι &: τῷ προελθόντι Arr.; fortasse utrumque fluxit ex interpretatione, cf. Simpl.: ἐὰν εὔκαιρον 5j, καὶ ἐπιπλῆξαι κελεύει, absolute ponitur verbum ench. c.35 imit. | 16 ἐὰν δὲ — 17 εἶναι Α: εἰ δὲ ux Arr. | 17 τῷ γε ἀποσιωπῆσαι καὶ ἐρυ- θριᾶσαι καὶ σχυθρωπάσαι Arr. | 19 γενοῦ ΔΑ: γίνου Arr., Simpl. | δυσαρεστῶν τῷ ῥηθέντι À: δυσχεραίνων τῷ λόγφ libri Arr.; óvoye- 4 52 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ERAOFQN T" 103 (1, 85 Mein.) Εὐσεβίου (fr. 1 MI p. 7 sq. Mullach.). 3 ^ / , ^5 —- * 1 Ἐχυρὸς yevoíugv μηδενός, φίλος δὲ τοῦ αἰεὶ [καὶ] πταραμενέοντος᾽ καὶ µήχοτε μὲν διενεχώείην πρὸς τοὺς 3 , " M M ^ / ς , οἰκειοτάτους, OitveyJelg δὲ διαλλαχθδείήν wg τάχιστα. Ιήη δεγὶ ἓ λεύ ἐπιβουλευό δὲ ἀ νάγκη ηδεγὶ ἐπιβουλεύσαιμι, ἐπιβουλευόμεγνος δὲ ἄνευ ἀναγχκης -- 3 — P4 3 * - τοῦ τι ἀντιδρᾶσαι ἀγίκεστον ἀπανδὶς διαφύγοιμι. Ὀργίς κρατοίην. Ἐρῴην καὶ ἐπιθυμέοιμι καὶ τυγχάνοιµι uov- γων τῶν καλῶν, τῶν δὲ cm ἐναντίης, τῖς ἐπιθυμίής A € 7 € » 4 J / μηδὲ αμαρτών κοτε ὥστε εὔξασθαι τύχοιμι [ἐπιφυμέίτς] µόγου. Βουλοίμην πάντας εὐτυχέειν, φφονήσαιµι μηδενὶ τῶν εὐτυχεόντων. Ἰήκοτέ τις ἐμὲ τῶν νοµιζοµένων παρα- λόγως &U πρῄήσσειν ἐκπλήξειε μηδὲ ἀνιήσειε᾽ ví γὰρ δεῖ τοῖσι παρὰ τῆς τύχης δεδομµένοισι φύονέειν; φίλοι δέ µε καὶ oi κατ ἀξίήν εὐτυχέοντες εὐφραίνοιεν. Ἰήκοτε τῷ ἀπὸ οἰκείήης γνώμης ἔχθρην xov! ἐμέο ἐπανελομένῳ ὃυσ- τυχήσαντι ἐπησώείην. Ιήήκοτε συγγνοίην ἐμεωυτῷ xoxo τευ τιγὶ αἰτίην παρασχόντι. 4αθών κοτε ἐμεωυτὸν ας ραίνων (om. τῷ λόγῳ vel τῷ ῥηθέντι) legisse videtur Simplicius, cf. Epict. v. IV 1 p. 456 Schweigh. 1 ecl. cum lemmate hab. À (post ecl. 5, 71) lemmate et initio eclogae lacuna absorptis M (cf. quae monui ad ecl. 98 p. 40, 11) || 2 ἐχθρὸς — 3 παραμέ- om. M cuius fol. 8' incipit a syllabis νοντος. fuit igitur παρα- u£vovtoc. cf. Stob. Π1 1, 95 | καὶ ante παραμ. expungi iussit Cobet mnemos. IX p.93 | 5 ἐπι in vocabulo ἐπιβουλεύσ. nuuc erasum in Α | άνευ &v«y- κης] ἀνάγκη, si libris fides est, saepius dixit Eusebius, sic infra p. 54, 19 et flor. 10, 36 Mein. ὑπ ἀνάγκης, sed ἀναγκαίη flor. 11, 22 Mein. | 6 τοῦ τι αντιδρᾶσαι lacobs: τοῦ τι (τουτὶ M3) ἂν δρᾶσαι M* Α || V χρατοίην sed ούήν in corr. M4 | καὶ ἐπιθυμέοιμι Cobeto obsecutus seclusit Meineke frustra || S ἀπεναντίασ M ἄπ᾿ ἐναυτίας Α | 9 ἐπιθυμίης uoyov M4A: temere secluserat Gesn.? p. 20, inde vulg. aliquando putavi novam senten- tiam constituendam esse sic ( Myxoce ἀποτύχοιμι) &. u., nunc Buechelero obtemperavi cum prioribus haec iungenti sed alterum ἐπιθυμίης deleniti: "contraria autem cupientem me ne si defecerint quidem, tantis umquam ut precer adficiar molestiis | 10 μηδενὶ M? A; δὲ οὐδενὶ oscitanter Gesn.?, inde vulg. [ 11 νοµιζοµένων M* λογιζοµένων Α || 18 τοῖσι Mullach: τοῖς ΜάΑ | δεδοµένοισι scripsi: δεδοµένοις M4 διδοµένοις (-οισι Mullach) A [ 16 duco Meineke v. IV p. LI: ἐμοῦ M3A | 16 ἐμεωυτῷ Mullach: ἐμαυτῶ M? ἐμαυτοῦ ^; ἐμωυτῷ Gaisford et Meineke | 1? παρασχόντα M3A: tacite corr. Gesn.?, unde vulg. | ἐμὲ ωὐτὸν (Φὔτὸν A) M44; ἐμωυτὸν Gaisf. 10 10 15 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 09 i , παρὰ μέλος ἴτοιτι εἴπας ἢ πρήξας, μὴ τεριµμείναιµι τοὺς μωμησομένους καὶ ἐπιπλήξοντας αὐτὸς δὲ ἐμεωυτὸν μωμήησαίμην µέχρι τοῦ ἀκέσασφαι. Εἰδείην γενγαίως φέ- ρειν τὰ προσπίπτοντα, καὶ τὰ μὲν μέτρια ἐκδεχοίμην - , - ς , ὥσπερ αὐτῶν ἔχει v) φύσις, τοῖσι δὲ ὑπερβάλλουσι μὴ καὶ τὸ παρ ἐμεωυτοῦ προστιώείην. Εὐτυχίην εἰδείην φέρειν L / / ς σωφρόνως µήχοτε vio εὐπερηγίης ég ὑπερηφανίην ἄλογον 2 " 1 ^ - / / / ” αερύείην. Πλοῦτον νοµίζοιµι τὸν ἀρκέοντα βίον τῷ σω- Y 3 ’ " [4 φρονι. zd:oavotov καὶ axogeotov ἐπινυμίήν χρημάτων μὲν uxore σχοίήην, µούνων δὲ τῶν ὠφελεόντων τὴν ψυχἠν , 2 / C vc. ’ ; M µανημάτων ἐνέλοιμι & δεῖ ἔσεσθαι. Νικῴην γίκην τήν M - / 3237 Ωω / καὶ ἐμοὶ xai τῷ προσθδιαλεγομένῳ ἀβλαβέα. Φιλοτιμέεσθαι ταρὰ καιρὸν πρὸς φίλους καὶ ἐν τῇσι ζητήσεσι φυλασ- σοίµην. ἸΜήκοτε xai παρὰ τὸ ἐμοὶ θοκέον ἐν τῇσι ζητή- σεσι τοῦ νικᾶν ἕνεχα ἔριν ἀσπασαίμην. Ἰήκοτε ἐτεὶ / / - 3) α / ντ ο 3 « 2 3 ; ῥλαβη τοῦ aÀn9éog καὶ ὥστε παρ & αὐτὸς oido παραλογί- σασύαι τὸν προσδιαλεγόμενον ἐρίσαι ἐπιαρφείην. Τοῖσε Ν ) x / - } ν , 2 τὸ ἀληθὲς λόγοισι ξυνιστᾶσιν aie ξυμµμαχοίµην. «4πο- 1 πρήξας Cobel ΙΠΠΘΙΝΟΒ. ΙΧ. p. 94: πράξας libri | 2 ἐμαυτὸν (éÉu- M3) M* A | 8 µέχρι M3: ἄχρι À quod recepit Meineke | γενναίως φ. τὰ π.] cf. Nauck ad Soph. fr. 296 p. 199sqq.? | 4 τὰ μὲν μέτρια Jacobs lect. Stob. p. 25: μετὰ μέτρια ΔΙΑ: τὰ µέτρια lacite Gesn.?, inde vulg. | 5. τοῖσι Mullach: τοῖς ΜΑ || 6 ἐμὲ αὐτοῦ M* ἔμε ὠουτοῦ Α | εὐτυχείην M3 | V ὑπὸ bis ser. A | εἰς A || 8 βίον scripsi: βίω (vel -ϕ) Μ4Α, cf. Herodot. 1 31 τούτοισι γὰρ ... βίος τε ἆρ- χέων υπην | 10 uix sed o eras. À | σχοίην Meineke: εχοίην sine spir. M4 ,χοίην, ε vel σ eras. A | δὲ τῶν Valekenaer: 9^ αὕτων (sic) M3 9! ἃ τῶν A. | 11 ἃ δεῖ ἔσεσθαι ΔΙΑ corrupte: ag) ἐφίεσθαε (debebat «igi ἐπίεσθαι) lacobs lect, Stob. p. 23 ἴδρις γενέσθαι Cobet mnemos. IX p.93. αδέεσθαι proponit Buecheler. an ἄδην óéxceogou? | νικώην sed ην e corr. M4 | 18 τῇσι hic et 14 Mullach: ταῖς ΜΙΑ | 15 τοῦ νικᾶν libri; τῆς νίκης temere Gesn.? p. 20, inde vulg. | ἕνεχα M34; sed εἴνεχα libri flor. 16, 24 Mein., et sic aut. εἵνεχεν Eusebius nescio an scripserit. ceterum cf. flor. 4, 101 Mein. || 16 ώστε ui] τὸ ἀληθὲς αὐτὸ βλάψαι dixit flor. 4 | παρὰ M! παρ) & A; παρ ὃ ci. Gesn.? p. 20 mrg || 1€. ἐρῖσαι M3 αἱρῆσαι A; 5 ἐρίσαι oscitanter Gesn.?, unde vulg. | 18 τοῖς τὸ ἀληθὲς λὀγοις ξυνιστᾶσιν ἀεὶ ΜὰΑ: ionismos restituit Mullach | δυμμαχοίην ci. Nauck (per litt.) 54 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" λάστου ἐπιθυμίής µήκοτε τι μηδὲ &vvondeiny. Ἀυνείὴν ciel τοῖσι σωφροσιν er τέ uot αἰεὶ προσδιαλέγεσύαι, παρ ὧν ἔστι τι πάντως ἀπελφεῖν χρηστὸν προσλαβόντι. ]Πήκοτε ἐπαρύείήν κέρδεος ἕνεκα πλημμελῆσαι. Φίλους διαφεροµένους καταρτίζοιµι. Φίλοισι Óvvauevoc καὶ τοῖσι δεομένοισι τὰ δέοντα ἐπαρκέοιμι. Φίλους àv κινδύνοισι καταστάντας δυνάμενος ὠφελέειν, µέήκοτε ἐγκαταλίποιμι. Φίλων ξυµφοράς, ἂπ᾿ ὧν οἷόν τε, ἐπανορφοῦσθαι τιρο- Φυμοίμην. «4υπεομένοισι παρεὼν ἐλαφρύνοιμι ἠπίῳ καὶ ἀκεσίμω λόγῳ τὰς ἁἀνίας. Εἰδείην ἐμεωυτὸν αἰδέεσύαι. TOv καλών φιλομαύείην ἁσχέοιμι. Ζητοίην μὴ và πε- ρισσά, ἀλλὰ περὶ ὧν ἄριστον καὶ ἃ μαθὼν ὠφελησοίμην. Θεοὺς τιμώην καὶ νόμῳ πόλιος καὶ σπουὸῇ οἰκείῃ γόῳ εὐσεβέι. dici τὸν iv ἐμοὶ Φυμὸν ἄγριούμενον 7i μεροίην. Ἐθίζοιμι ἐμεωυτὸν ἴλεω εἶναι καὶ μὲ ερὸς τὰ πρήγµατα ἔχειν δυσκὀλως. Τίς πιονηρὀς, καὶ τίνι τούτων τί πέ- πρήκται, μὴ μµέλοι uot εἰδείην δὲ τοὺς ἀγαφούς, xai τούτους μµεταδιώκοιµι. Ὀφείλοιμι μήδενὶ μηδέν εἰ δέ κοτε ὑπ ἀνάγκης μεγάλης ἐς τοῦτο κατασταίην, γένοιτό 1 ἐπιδυμίης πέρι µήκοτε τι M3, ἐπιθυμίης ux κοτέ vi (sic) Α quod recepi; ἐπιθυμίής τι µήκοτε Gaisford sed errans de A. | 2 «e hie et in proximis Gesn.?, unde vulg. | τοῖσι ocqooo« Mullach: τοῖς σώφροσιν ΜΙΑ | 8 πάντως om. Α | προσμαθὀντι ci. Cobet mnemos. ΙΧ p. 94, recte, opinor [| 4 ἕνεκα M! A, vide ad p. 53,15 || 5 καταρτίοιµι M4 καταρτύοιµι À: corr. Gesu.? p. 20, unde vulg. | φίλοις — τοῖς δεο- µένοις M43 A. || 6 χινδύνοις M3À . || V ἐγκαταλοίποιμι Α -λείποιμι enotaverat Gaisford || S8 ἀπ᾿ Cobet mnemos. IX p.94: ἂφ M*A | 10 ἐναισίμω pro ἀκεσίμῳ ci. Cobet l. c. p. 93 | ἀνίας sed /. e corr. M4 | ἐμαυτὸν (&u- M3) M4A | 11 ζητοίην, sed οἵην e corr, Μά | 12 ωφελησόµην A || 14 εὐσεβεῖ Μ4 Α | ἀεὶ Gesn.?, inde vulg. | τὸν ἐν ἐμοὶ δυμὸν ἀγριούμενον Buecheler: τὸν ἐν ἐμοὶ δυμούμενον ΜάΑ: τὸ ἐν ἐμοὶ θυμούμενον Halm lect. Stob. p. 34; τὸν ἐμοὶ Θυµ. Gesn.? p. 21, inde vulg. | ἡμεροίην M* ἡμερούμην (compend.) À; fort. ἡμεροίμην | 16 ἐμεωῦτὸν Μὰ ἐμεώῦτον Α | 16 ποτε πρήκται M3 πέπρήκται Α: χοτε πέπρηκται Malm 1. ο. p. 24 | µέλοι uoi Hirsehig: µέλοιμι MA | 18 ὀφείλοιμι sed οιµι e corr. Μά || 19 κοτε tacite Gaisford: ποτε ΜάΑ | ex^ ἀναγκαίης μεγάλης dixit Herodotus IX 15 | κατασταίην Gesn.?: χατασταίειν M? syll. τασταίην macula obscuratae A 10 Qt CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 55 uo, τάχιστα ἐλευφέρῳ γενέσναι ὀυνηώῆναι. «4ἰνέοιμι τοὺς ἀγαθοὺς ἀφθόνως' φιλόψογον δὲ γλῶσσαν παντὸς ἄπο- στυγοίην. Εἰδείην σιγᾶν περὶ ὧν ἄμεινον. 104 (1, 86 Mein.) Σωκρατους. Οὔτε ναῦν ἐξ ἑνὸς ἀγκυρίου οὔτε βίον ἓκ μιᾶς ἐλπίδος ὁρμιστέογν. 105 (1, 70 Mein. ᾽ἀρχύτα Πυθαγορείου ἐκ τοῦ Περὶ παιδεύσεως ἠθικῆς (fr. 19 phil Gr. I p. 557 Mullach.). Φαμὶ τὰν ἀρετὰν ἦμεν ποττὸ μὴ κακοδαιμονὲν ἵκα- νάν, τὰν δὲ κακίαν ποττὸ μὴ εὐδαιμονέν, αἴκα τὰς ἔξιας αὐτὰς κρίνωµες. αἰεὶ μὲν γὰρ κακοδαιμονὲν ἀνάγκα τὸν κακόν. αἴτε ἔχει ὕλαν (κακῶς τε γὰρ αὐτᾷ χρέεται) αἴτε σπανίζει ὡς καὶ τὸν τυφλόν .. ., αἴτε φῶς ἔχει xai λαμ- » , € / » 3 , -.ο , 3 ' N προτατα οραταν, QGUitE EY OXOUEL ÓLareÀei* οὐκ αἰεὶ δὲ 2 malim πάντως | ἀποστγέειν (sic) Μὰ ἀποστυγέοιν Α: amo- στυγοίην Gaisford. verum videtur ἀποστυγέοιμι propter αἰνέοιμι quod praecedit, quamquam promiscue utitur formis ἀσκέοιμι ζητοίη», al. for- tasse igitur etiam ista -έοιν | 4 ecl. cum lemm. hab. MA. iteratur ecl. infra 110, 22 Mein. cum lemm. ἐπικτήτου, desumpta ut videtur ex Arriani diatribis. recurrit locus corp. Par. 11 Elt. (Πλουτάρχου) gnomol. Byz. 131 p. 187 Wachsm. (Pal. 102 Bar. 51a). ef. gnomol. Theoct. 13 et flor. 2, 41 Mein. Seneca de rem, fort. XV p. 107, 22 Rossb.: quid? tu tn tanta tem- pestate ad unam ancoram stabas? || 5 ναῦν] vro Pal. [ἐξ &vóg ἀγκυρίου] ἐχ μιᾶς ἀγκύρας flor. 110 var. ser., Pal. || 7 ecl. cum lemm. hab. MA, om, Tr.; in lemmate πυθαγορίου Α | 10 φαμὶ A: φημὶ M3 | η μὲν ΜΑ | χακοδαιμονὲν Canter apud Galium opusc. mythol. (Amstelod. a. 1688) p.695 ubi dialectica non nulla restituta sunt: κακοδαιμονεῖν Μὰ Α | 11 τὰν δὲ tacite Gesn.? p. 12, unde vulg.: δὲ τὰν M4A | πὸττο M* ποΤὸ Α | τε / πο 3£ÓÀI , . εὐδαιμονεῖν M3A | αἰκα] αἶχε Α | ἐξίας sed ε e corr. Μά αξίας Α: tacite corr. Gesn.? | 19 κρίνοιµες M4 κρίνοιµεν A: corr. Gaisford | κακοδαι- μονεῖν M4A || 18 ἔχει scripsi: ἔχη libri | Όλαν suppl. A! | αὐτῷ tacite Gesn.?: αὐτὰ M4 αὖτ A! | χρέται M3 | σπανίζει scripsi: σπανίζοι M3A* (fortasse A!) σπανἰζ una post ἕ litt. erasa A!; σπανίζῃ Gaisford | 14 post τυφλὸν intercidisse non nulla intellexit Meineke, cui addendum videtur αἰεὶ ἀνάγκα εἶμεν τυφλόν. nescio an sufficiat αἰεὶ ἦμεν τυφλόν | ἔχει Μα: ἔχη A | 19 αἴτε] ἀεὶ và M3 | διατελεῖ ἨΝ: διατελή Α 56 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T" J λ hi 3 / 3 ^ c - ^ J - εἰδαιμονὲν τὸν ἀγαθόν. οὗ yàg ἆ xvücig τᾶς ἀρετᾶς αν) , 3 1A? ἁ - DNE M 6 » CN » ετοαιµογνία rg, à χρασις. xat yag o ἔχων την οψιν 2 C ὁ,, ) ' S» - 2 » , ) ουχ ορῇ αἰεί” αἰ γὰρ μὴ ἔχει φῶς, ovx ὄψεται. δύο Ó ὁδοὶ τέμνονται iv βίῳ, ἃ μὲν σχυθρωποτέρα, τὰν ὃ τλά- , 3 , [4 3 n , µων ἑβαδιζεν Ὀδυσσεύς, ἃ δὲ εὐδιεινοτέρα, τὰν ἐπορεύετο " 5 3 L , Νέστωρ. τὰν wv ἀρετάν φαμι δήλεσθαι μὲν ταύταν, δύ- ^ J 3 / / ΄ασύθαι δὲ καὶ τήναν. ἀλλὰ τὰν εὐδαιμονίαν καρύσσει à , - 2 φυὺσις βίον εὐκταῖον καὶ εὐσταθέα διὰ τὸ γγώµας τελε- 09ruev' ὦ | μὴ δήληταί /x ev Oa [μεν wOTE & ur) ὀχληταί τις παριόντα, oix εὐδαίμων μέν, οὐ μὰν πάντα κακοδαίµωγ. . . 106 (1, 71 Mein.) Ἐν vavrQ (fr. 12 phil. Gr. I p. 558 Mul- lach.). Mij ὧν ἄνοσον xai ἀνάλγητον τολμώντων τὸν ἀγαθὸν 3 , X C ^5; . € A , εἰπέν, μηδὲ ἄλυττον Φρασυνέσφωσαν λέγεν' ὡς γὰρ σώματι 3 , P / c, M -2 , } M ἄλγεινά τινα ἀπολείπομεν, οὕτω καὶ ψυχᾷ ἐπώδυνα. ἀλλὰ rai μὲν ἀφρόνων λῦτιαι ἀλόγιστοι πέλοντι' vai δὲ φρο- νίμων ἐς ὅσον κα λόγος ἐπιτρέτοι ὀρίδδων τὰ πτράγµατα. 1 εἰδαιμονεῖν ΜΙΑ | οὐ om. A | χτᾶσις, ut scripsit Canter, A: κτῆσις M* || 2 αλλ᾽ & sicut scripsit Meineke A fere, ubi ἆλλ᾽ ἆ: ἀλλὰ M'*. de sententia cf. Aristoteles eth. Nicom. 1 c. 8 | 8 dz ὁρῇ A quod correctum recepi: οὐχ” ὃρᾶ M? | ἔχει scripsi: ἔχοι M4 Zyp A. | 4 τέµ- νονται À: τέµνοντα M! | & A: ἂν M3 | τὰν Meineke: ἂν vel ἂν Μ4Α | τλάµων A: πλάμων M* | 6 ὀήλεσθαι lacobs: δηλήσθαι M4 δηλήσασθαι A | "7 καὶ om. A | τὰν M*: τὴν A | καρύσσει & Canter l. c. p. 696: καρύσσεια M4 καρύσσει 7 A | 8 εὐκταῖον sed aiov e corr. M3 | εὐσταθέα A: εἰσταθέαν Μα | τελεσθηµεν Valckenaer: τελεσθῆναι M!A ] 9 ὄηληται libri; malim δήλεται | ἃ μὴ δήληταί τις παριόντων male Mullach || 10 παντα A quod recepit Gaisford: πάντω M, inde πάγτως Gesn, vulg. et legitur πάντως infra in ecloga Theagis flor. 1, 68 Mein. extr. num zevza? || 11 ecl. cum lemm. hab. MA, ἐν ταυτ in ras. M rubr. cum superioribus haec coniunxit Gesn.? p. 13, inde vulg. || 18 roAucvrov Canter Ἱ. c. p. 696: τολμῶντι ΜΙΑ |. 14 εἰπὲν tacite Schow: εἰπεῖν M^ À | θρασυνέσθωσαν (sic) MA; θρασυνέσθων ci. Meineke probente Cobet mnemos. IX p. 104 | λέγεν Μὰ: λέγειν À || 16 ψυχᾷ Cobet: ψυχαῖς MIA | ἀλλὰ val. A: ἆλλ᾽ αἱ Μα | 16 πέλοντι Cobet: πέλονται ΜΑΑ | ral δὲ A: αἱ δὲ Μά, sed cf. p. 60, 12. 63, 17 | 15 xa λόγος À: ἀλόγως M! | óplódov Schow: ὁριάδων M4 A; ὀρίσδων Canter 10 16 10 15 a MÀ B .- . CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 01 3 M ^ ^ λ , 3 - ^ 3 , 3 , ἀλλὰ μὰν xol τὸ xavyouo αὐτῶν τᾶς ἀπανθείας ἐκλύει τᾶς ἀρετᾶς τὸ yevvoiov, αἴκα ἀδιαφόροις καὶ μὴ κακοῖς L4 [4 , , 3 Φανάτῳ τε καὶ ἀλγηδόνι καὶ ττενίᾳ ἀντιβεβάκῃ. εὖκα- ταγώνιστα γὰρ τὰ μὴ κακά. ἀσκητέον ὤν ποττὰν µετριο- παάώειαν ἴμεν, ὥς τὀ ve ἀνάλγητον ἐς ἴσον τῷ ἐμπαφεῖ φεύγωμµες, μηδὲ µέζον φύσιος τᾶς ἁμετέρας φὺε}γώὠμεύα. 107 (1, 72 Mein. Τοῦ αὐτοῦ Περὶ ἀνδρὸς ἀγαφοῦ καὶ εὐδαίμονος (fr. 1 αρ. Mullach phil. Gr. I. p. 553). - 5 - , ς Πρᾶτον μὲν ὧν χρὴ τοῦτο γινώσκεν, ὅτι ὃ μὲν ἀγα- M 2 b] 3 3 / 2 / 23 2 Li 23 / ς N Jog &vng ovx ευνέως εὐδαίμων ἐξ ἀναάγκας ἐστίν, c δὲ 2 / ὶ A 3 / 3 C N M 3 L 3 εὐδαίμων xoi Gyodóg ἀνήρ ἐστιν. 0 μὲν γὰρ εὐἰδαίμων ἐξ ἐπαινετῶ καὶ μακαριστῶ γίνεται, ó δὲ ἀγαθὸς ἀνὴρ ἐξ - : P - ἐπαινετῶ µόνον. γίνεται δὲ ó μὲν ἔπαινος ἐπ ἀρετῶ, Ó N M b] J 3 L S c MI 3 * 3 4 3 M δὲ μακαρισμὸς ἐπ᾽ εὐτυχίᾳα. καὶ 0 μὲν ayadOg avro ixi - 2 - 23 - / - c 3 2 , τοῖς παρ ἀρετᾶς ἀγανοῖς γίνεται τοιοῦτος, ó Ó εὐδαί- µων xai ἐπὶ τοῖς διὰ τύχαν xol ὃ μὲν ἀγαθὸς ἀγὶρ 3 / 1) A 3 , ς 3 } , » [q/ } ἀναφαίρετον ἔχει τὰν ἀρετάν, ὁ Ó εὐδαίμων ἔστιν 0x 2 , 2 - - ἀφαιρέεται τὰν εὐθαιμοσύναν. τᾶς μὲν yàg ἀρετᾶς ἄνυτι- 1 καύὐχαμα M3: xavygua Α | ἐκλύει: M: ἐχλύειν A | 2 τὸ Α: τὸν M" | ἀδιαφόροις Wachsmuth: ἐν διαφόροις Μ4Α; ἐν aig. Canter l.c. p. 697 adn. 6 | 8 ἀντιβεβάκη M3: ἀνταβεβάκη A! avca- βεβάκει corr. A?, fortasse A* | 4 ποττὰν Gesn.?: ποτ ἂν M* ποτ ἂν À | μετριοπάθειαν scripsi: µετριοπαθίαν M3 µετριοπαθείαν M. Aca- demicum igitur se prodit qui Archytae haec supposuit | 5 ἴμεν Cobet mnemos. IX p. 104: ἴεμεν M? ἴεμεν A; ὑέμεν tacite Canter | ἐς tacite Ganter: εἰς M4A | ἴσον M4 /gov A "difficile dictu est utrum σον dixerint an σον Dorienses in prosa oratione" Meineke v. IV p. LII. cf. ecl. 1, 69 p. 27, 18 Mein. | ἐμπαθεῖ À: ἐκπαθεῖ ΜΑ || 6 φ«εύγωμες tacite Gaisford: φευγόµες M*À | uéGov M*: µέτρον Α | φθεγγοµεθα, c superscr, A! ut videtur: φθεγγόµεθα M* | V ecl. cum lemm. hab. MA || 9 πρᾶτον et γινώσκεν tacite Schow: πρώτον et γινώσκειν M3A | 10 ἐντί pro ἐστίν hie et in proximis tacite Schow ex usu Ps.-Pythagoreorum | ó* M4 | 11 γὰρ om. A | ἐξ om. A || 15 παρ) αρετᾶς Halm lect. Stob. p. 41 eoll. Hippodam. flor. 103, 26 Mein.: παραταυτὸν M4 παρὰ ταύτης A | 8 4, 16 «al ἐπὶ — 7 εὐδαίμων om. M | 1: ἐστὶν óx M* ἐστὶν oc καὶ . E [04 . . " compendiose À, unde possis ἔστιν 0x« καὶ; scripsit ἐντὶ (debuit ἔντι) 0x tacite Schow 58 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ εὐφυνος ἆ θύναμις, τᾶς Ó' εὐδαιμοσύνας εὖὐυνομένα. νόσοι T€ γὰρ μαχραὶ σώματος καὶ πηρώσιες αἰσθαταρίων ἀπομαραίνοντι τὰν εὐνάλειαν τᾶς εὐδαιμοσύνας. 108 (1, 73 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (fr. 2 phil. Gr. 1 p. 553 Mul- lach.). 4ιαφέρει δὲ Φεὸς ἀνθρώπω ἀγαφῶ, ὅτι 9eóg μὲν οὗ µόνον εἰλικρινῇ καὶ διυλισµέναν ἔχει τὰν ἀρετὰν ἀπὸ πιαντὸς τῶ Φνατῶ παάώεος, ἀλλὰ καὶ τὰν δύναμιν αὐτᾶς ἄτρυτον πέπαται καὶ ἀνυπεύφυνον, ὡς ποτ αἰω- γίων ἔργων σεµνότατά τε καὶ µεγαλοπρέπειαν ' ἄνώρωπος ὁ’ οὗ µόνον τῷ ὠνατᾳ τᾶς φύσιος καταστάµατι µήονα 1αὐταν πέπαται, ἔστι Ó' ὅκα καὶ ὃι ἀγαθῶν ἀμετρίαν καὶ διὰ συνήὔειαν ἰσχυρὰν καὶ διὰ φύσιν μοχθηρὰν καὶ ὃι ἄλλας αἰτίας πολλὰς ἀδυνατέει κατ ἄχρας ysvadi- uev παναλαθέως ἀγανός. 109 (1, 74 Mein.) Ev vovvQ (fr. 3l. s. c. p. 553). Φαμὶ δὴ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα τοῦτον Quy, τὸν πρὰγ- Hag μεγάλοις καὶ καιροῖς καλῶς χρεόμενον. οὗτος δέ xa etn ὁ εὐτυχίαν τὲ Üvvauevog καλώς φέρεν xai πάᾶλιν ἄτυ- χίαν, καὶ O0 ty v& τοῖς καλοῖς καὶ τιμίοις ἄξιος γενόμενος τῶν ὑποκειμένων καὶ μεταβαλοίσας τᾶς τύχας EU τὸ :ταρὸν ἐκδεχόμενος. εἰ δὲ συντόμως τε καὶ κεφαλαιωδῶς δεῖ φΦράσαι, ó ἓν πάντεσσι τοῖς καιροῖς καλώς αγωνιζόμενος 3 ἀπομαραίνοντι Μὰ: ἀπομαραίνουσι Α || & ecl. cum lemm. hab. MA | S vo 9vavo ΜΑ: τοῦ θνητοῦ Α || 9 &vovrov Μ4: ἄτρωτον Aizort Buecheler: πρὸς M4A || 10 σεµνότατα Canter l. c. p. 654: σεμνότητα libi | 11 θνατώ M3: Θθανότω Α | τᾶς φύσιος tacite Schow: τῆς φύσεως M4A | ugova Canter: µείονα M*A | 12 ταῦταν M4 ταύτην A | ἔστιν ó^ ὄχκα Μα ἔστι 0 ὄκκα A: ἔντι δ ὅκα ci. Meineke | ἀμετρίαν (sicut coniecit Gesn.? p. 13 mrg) M4 A; οὐ µετρίαν Gesn.?, nescio igitur an fugerit haec discrepantia codicis M collatorem || 13 male μοχθαρὰν Schow, vide Ahrens dial. d. p. 149 sq. || 14 «óv- νατέει tacite Schow: αδυνατεῖ libri | λατ ἄχρας À: κατάκραν Μὰ | γεναθηµεν (sicut Schow ante Halmium lect. Stob. p. 41) M4: γενναθήμεν A | 16 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ || 17 ἦμεν tacite Schow: εἶμεν Α εἰ μὲν M3 | 18 χα Meineke: χε M3 ze» A | 21 µεταβαλοίσας M3: usca- βαλούσας Α | 92 εἰ M* A; ai Schow, vide ad p. 63, 20 et 10 20 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΔΡΕΤΗΣ 59 ἐν τῶν ἐνδεχομένων, καὶ ur µόνον αὔταυτον οὕτως δια- τιΦείς, ἀλλὰ καὶ τὼς ἐμπιστεύσαντας αὐτῷ καὶ συγαγω- νισαμιένως. 110 (1, 75 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (fr. 4 Ι. s. c. p. 553 sq.). ) (3 ” ) - iS * 3. 7^ 2) 3 » Ἐττεὶ cv τῶν ayadov» à μὲν avra ἔντι δι αὕταυτα ς , 3 4 223 c ο " 02 ο P] 4 «02 αἱρετᾶ, ov μὰν ὃι ἅτερον α δὲ ὃν ατερον, oV μὰν ὁι 5 / 5 αὕταυτα &tn [mv] (xo) καὶ τρίτον τι εἶδος ἅτερον ἆγα- 94v, ὃ καὶ ὃι αὔταυτον αἱρετόν ἔντι καὶ Ov ἅτερογ. , ο». 3 5 "RD ' - - ) - c 3 ν ) vív' ὧν [ουν] ἐντὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἄγανῶών, ἅπερ αὐτὰ δι / 5 3 M αὐταυτα αἱρετὰ πέφυκεν nuev, ov μὰν δι ἅτερον: qa- ο ς ν , , vegóv ὅτι & εὐδαιμοσύνα. ταύτας γὰρ ἕνεχα τὰ ἄλλα [4 , J ^ λ / 3 M ς "n x , αἱρεόμεύα, αὐτὰν δὲ ταύταν ουδενὸς ατέρω. τίνα δὲ πάλιν 3 , € 3 ο 4 ς , 3 9 LY , € ἐντί, ἃ ὃι ἅτερον μὲν αἱρεόμεύὑα [αὐτὰν δὲ ταύταν αἷ- / 3 ^ 3 » , — 4, x b , ρεόμεύα] ov μὰν ὃι αὕταυτα γε; ὁᾶλον ὅτι τὰ ὠφέλιμα 1 αὔταυτον Gaisford: αὐταυτὸν Μὰ avv! ἄυντων Α | 9 «oc — , 3 κ . M , d συναγωνισαµένως Meineke: τους — συναγωνισαµένους M3 Α | 4 ecl. cum lemm. hab. MA | 5 & μὲν — (8) δι ἕτερον sic leguntur in À: C 4 } E 2 84 ) ) Q Δ 5 € ) M ) 3 «4 » α μὲν ἐστὶν «vta δι αὐτα. α δὲ δι ἕτερον οὐ µαν δι αὗτα gm. τε . 4 ce ) 1 a . } » 0v ὧν καὶ τρίτον τι εἶδος ατερον ἀγαθον O0 καὶ καὶ (sic) δι avra Y ς ' 3225 » q » cw li fui A ταυτον αἱρετον £otl ... δι ἕτερον. ante ὃ ἕτερον olim fuit καὶ 2 »! ο nunc macula quadam obscuratum || B ὁι αὐταυτα Gaisford: διαυταυτα M? || 6 ὃι᾽ ἅτερον Orelli: διέτερον M4 et sic in prox. | διαυταυτὰ M4 | 5 . . € b] t 7 εἴη [ov] (xa) καὶ τρίτον scripsi: sv ὧν καὶ τρίτον M12 εἴη. ὧν 4 5 5 9 µ / E] καὶ τρίτον À; qv ὧν καὶ τρ. Gesn.? p. 14, inde vulg. s/ cv καὶ τρ. Gaisford, εἴη ἂν καὶ τρ. Meineke. sed ὦν eiciendum videtur sive iteratum ex prioribus sive ortum ex &v particula saepius a librariis illata | ἅτερον post εἶδος deleri vult Meineke recte | 8 ὃι αὔταυτον Gaisford: διαυταυτὸν M3 | δι ἅτερον Canter l. c. p. 674: ὅδιετερον M3 | 9 τίν ov Orelli opusc. sent. et mor. II p. 236: τίνων (τίνον M3) οὖν M4 À ; τίνων - . } ὧν Canter Meineke | ἐντὶ Canter: ἔντι M? ἐστὶ A. | 10 ὃι αὔταυτα ο - 2 5 9 » Gaisford: ὁδιαυταῦτα M3 δι αὐτὰ ταυντα À | wusv tacite Gesn.?, inde vulg.: $ μὲν M4 εἶμ olim Α sed spiritu accentu compendio macula obscuratis | οὐ Mà: οὖν Α | δι ἅτερον Canter: διὰ ἕτερον M3 δι᾽ ἕτερον A || 11 & Canter: ó; M? om. A; 7 Gesn.?, inde vulg. | ἄλλα om. À | 19 ἐντὶ Canter: ἔντι M4 ἐστὶν Α | δι ἅτερον Canter: δια- τερον M* δι ἕτερον A | μὲν M3: μέντοι Α | v. αὐτὰν δὲ ταύταν (ταῦταν Μ4) αἱρεόμεθα expungenda esse vidit Gesn.? p. 14 mrg || 14 δι αὔταυτάα γε Gaisford: διαὔταῦτά ye MÀ δι αὐτὰ" ταῦτα γε Α 60 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ καὶ τὰ προαιρετικὰ τῶν ἀγαν à, ἅπιερ αἴτια γίνεται τῶν ἀτέρων, olov πόνοι μὲν σώματος καὶ γυµνάοια xai τρίψιες εὐεχτίας, ἀναγνώσιες δὲ καὶ µελέται xal ἐπιταδεύσιεο καλῶν καὶ ἀρετᾶς. τίνα δὲ καὶ δι αἴταυτα αἱρετὰ καὶ [τὰ] δι ἅτερον; .... οἷον oi τε ἀρξταὶ καὶ αἱ ἔξιες αὖ- τῶν, καὶ αἱ προαιρέσιες, καὶ αἱ πράξιες, χαὶ τιᾶν τὸ ἐχόμενον τᾶς T καλῶ οὐσίας. τὸ μὲν wv Ot αἴταυτο αἱρετόν, οὐ μὰν Ot ἅτερον, μονῆρες ἀγαιλόν ἐντι καὶ Ev: τὸ δὲ καὶ δι αὔταυτο καὶ δι ἅτερον, τριχᾷ δέδασται. τὸ μὲν γάρ τι αὐτῶ περὶ Ψυχάν ἐστι, τὸ δὲ περὶ σῶμα, τὸ δέ τι ἐχτός' περὶ Ψιχὰν μὲν ai τᾶς ψυχᾶς ἀρεταί, περὶ σῶμα δὲ αἱ rà σώματος, ἐκτὸς δὲ φίλοι δόξα viu πλοῦτος. σιαρατελησίως δὲ καὶ τὸ δι ἅτερον αἱρετόν' τὸ μὲν γάρ τι αὐτῶ τὰ ποιητικὰ τῶν τᾶς ψυχᾶς ἀγαθῶν, περὶ σῶμα δὲ τὰ τῷ σώματος, ἐχκτὸς δὲ τὰ αἴτια πιλούτω καὶ ὀόξας καὶ τιμᾶς καὶ φιλίας. ὅτι δὲ rà» ἀρετὰν ἦμεν συµβέβακεν αἰτὰν δι αἰταύταν αἱρετάν, θᾶλον 32 καὶ £x τῶνδε. εἰ γὰρ τὰ καταδεέστερα τᾷ φύσει, λέγω l προαιρετικἁ libri corrupte: ποιήτικα Canter, probat Meineke V. IV. p. LII coll. v. 14. conferatur doctrina Stoicorum Stob. II p. 72, 14 Wachsm.;.z9orgeztux& ci. Halm lect. Stob. p. 42. | 2 ἁτέρων Halm l. c. p. 41: αἱρετῶν M? ἑταίρων A || 8 εὐξξίας, «tL. superser. Α | ἐπι- τηδεύσιες MA: tacite corr. Schow || 4 vive δὲ (τὰ) καὶ probabiliter Buecheler | δι αὔταυτα Gaisford: διαυταυτὰ M*. δι αὐτὰ ταῦτα A | τὰ seclusit Gaisford | δι’ ἅτερον Canter: ó£ ἕτερον M4A | 5 post δι᾽ ἅτερον non nihil intercidisse vidit Meineke | 7 τὰς (τᾷς Gesn?) τῷ καλώ ΔΑ: τῆς τῶν καλών | οὐσίας A: οὔσας Μὰ | ὧν A: Ov M | δι) αὔταυτο Gaisford: δι αὐταυτὸ M! di αὐτὸ ταυτὸ Α | S δι ἅτερον Canter: ὁιέτερον M3 διὰ ἕτερον Α | ἐντι Canter: ἕντι M3 ἐστι | 9 ὃν αὔταυτο Meineke: δι αὐτὸ M3A | δι ἅτερον Canter: διώτερον M1 δι ἕτερον Α | τριχά M? | 10 cf. Stob. II p. 136, 9 Wachsm. | τι M: τοι À | αὐτῶν MA: corr. Gesn.? p. 14 mrg | ψυχάν tacite Gesn.?, inde vulg.: ψυχὰς M4 φυχᾶς Α teste Gaisfordo | ἐστιν M4 ἐστι À: ἐντι tacite Schow | 12 τῷ M: τοῦ Α || 18 διώτερον M? δι ἕτερον sed £z. in &z. corr. A! | 14 αὐτῷ M3: αὐτῶν Α | 15 τῷ M3: τοῦ A | ó$ post ἐκτὸς om. M43 | 17 ἦμεν Canter: τιμὲν M3 τί μὲν Α | δι αὐταύταν Gaisford: διαυταυτὰν M4 δι αὐτὰν ταυτὰν Α | αἱρετὰν M: ἀρετὰν Α | ógAov (voluit ócZov) tacite Gesn.?, inde vulg.: «λλον M4A 10 10 20 ΟΑΡΥΤΙ ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 6t M M ’ 3 , 3 A 3 }/ [e [4 / δὲ τὰ σώματος ayado, αὐτὰ ὃι αὐταυτα algeoueda, χρέσ- ^ Li LU Δ - - σων δὲ wvya σώματος, φανερὸν οτι καὶ τὰ τᾶς ψυχᾶς 3 M 3 M 3 » 3 / J J 3 M i 2 &yadà αὐτὰ δι avravra ἀγαπέομες, αλλ οὐ διὰ τὰ ἅπο- βαίένοντα ἀπ᾿ αὐτῶν. 111 (1, 78 Mein.) Ἐν ταύτῷ (fr. 7 1. c. p. 555). 4) ς 3 * 3 A [47 , 3 J , Ότι ὃ ἀγαφθὸς ανὴρ οὕτω διάκειται ποτ εὐτυχίαν, ὥσπερ καὶ Ó τῷ σώµατι καλῶς ἔχων καὶ ῥωμαλέως. καὶ γὰρ ἐκεῖνος οἷός τε καὶ Φαλπος καὶ ψῦχος vrrouévev καὶ , 5 , c / Ind ς , ι βαρος ἀραι μέγα xol πολλὰς ἁτέρας εὐχερῶς ὑπομένεν κακοπανείας. 112 (1, 76 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (fr. 5 1. c. p. 554). To M M 9 / / ) N - e Δ } J H ὦ Ó ανθρωπίνω ῥίω καιροὶ τρεῖς, ὁ μὲν ἓν εὐτυχίᾳ ὁ 0 ἐν ἀτυχία O0 δὲ μεταξὺ τούτων. ἐπεὶ Ov» ἀγαθὸ 0 ἓν ἀτυχίᾳ 0 δὲ µε ύτων. ἐπεὶ Ov oyadog } * ς , 3 * € , 3 - «vno o ἔχων ἀρετὰν καὶ ὁ χρεόµενος ἀρετᾷ, χρέεται δὲ - A - ’ V 3 / αὐτᾷ κατὰ τὼς τρεῖς καιρώς' T γὰρ ἐν ἀτυχία v ἐν εὖ- / X - / τυχίᾳ 1 ἐν τοῖς μεταξὺ τούτων καὶ ἐν ἀτυχίᾳ uév ἔντι κακοθαίµων, ἓν ὃ᾽ εὐτυχίᾳ εὐδαίμων, ἐν δὲ và µέσᾳ κατα- / ) 249 * 3 ce 3 o " er , στάσει οὐκ εὐδαίμων φανερὸν [ovv] ὅτι οὐδὲν ἅτερόν 3 3 , 3 "ED - 2 ^ J 3 , / ἐστιν εὐδαιμοσύνα αλλ ἢ χρᾶσις ἀρετᾶς ἓν εὐτυχία. λέ- bi d 3 ’ A - 3 , € 3 » γοµες δὲ viov εὐδαιμοσυναν τὰν τῶ ἀνὑθρώπω. 0 ὃ ἄτ- 1 δὲ M? δη Α ut videtur sicut tacite Gesn.?; cf. 61, 20. 63,6 | δι᾽ αὔταυτα Gaisford: διαυταυτὰ M3 δι αὐτὰ ταυτὰ Α | κρέσσων Can- ter: κρέσσον M3 A | 3 δι αὔταυτα Gaisford δι αὐταῦτας M3 δι αὐτὰ ταυτὰ À || 5 ecl. cam lemm. hab. MA post ecl. 1, 75 Mein. | 6 ὁθεν pro ὅτι Canter p. 678 sed deceptus traiectione Gesneriana. ne quis suppleat 4ἄλον (vel Φανερὺν) ὅτι, ab ὅτι particula eius modi excerpta haud raro incipiunt | 6 om. A || 11 ecl. hab. MA (post ecl. 1, 18 Mein.) Br (post ecl. 5, 67 Mein); lemma ex MA, mida Br || 12 T6 óà' ἀνθρωπίνω — 18 οὐκ εὐδαίμων om. Br | 18 ὃ Mi: δὲ A 14 ἀρετὰν (ante yo.) M4 | χρέεται tacite Schow probante Meinekio: χρᾶται M3 A | 16 ἐντι Gesn.? p. 14, inde vulg.: ἕντι M4 ἔνεστί τι Α ut ἔντι et ἐστί in unum coaluerint. pron. τε retineri vult Wachsmuth | 17? ó' A: om. M? | 18 φανερὸν ὅτι Meineke: φανερὸν ovv ὁτι MAABr; φανερὸν ὧν ὅτι Canter |. c. p. 616 | ἕτερόν Βι || 19 ἐστιν M4A Br: ἐντι tacite Schow | 4A2' y Hirschig misc. philol. p. 181: ἀλλὰ M! ἀλλ᾽ gj À s (particula &AA' omissa) Br cf. P. Thomas /e cod. Bruz. p. 6. nescio an fuerit αἲ μὴ coll. p. 63, 1 et 20 | 20 τὰν A Br: τὰ M 62 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" Όρωπος οὐχ & ψυχὰ µόνον, ἀλλὰ καὶ τὸ σώμα": τὸ γὰρ ἐξ ἀμφοτέρων ζῷον καὶ τὸ ix τοιούτων ἄνθρωπος. xoi γὰρ εἰ τᾶς ψυχᾶς ὄργανον τὸ σῶμα πέφυχεν, ἀλλὰ καὶ T ἀνθρώπω µέρος καὶ τοῦτο καὶ ἆ ψυχά. διὸ καὶ τῶν ἀγαθῶν ἃ μὲν ἔντι τῶ ἀνθρώπω, ἃ δὲ τῶν µερέων. καὶ ἀνὑρώπω μὲν ἀγαθὸν εὐδαιμοσύνα' τῶν δὲ µερέων τῶ ἀνόρώπω ψυχᾶς μὲν φρόνασις ἀνδρεία δικαιοσύνα σω- φροσύνα, σώματος δὲ κάλλος ὑγίεια εὐεχτία εὐαισθησία. τὰ Ó ἐκτὸς πιλοῦτος καὶ δόξα καὶ τιμὰ καὶ εὐγένεια πέφυκεν ἐπιγεγνάματα ἦμεν τῷ ἀνθρώπω καὶ ἀπκόλουθα (roig) φύσει προὐφεστακόσιν ἀγαθοῖς' δορυφορεῖ τε τὰ µήονα τῶν ἀγαθῶν τὰ µέζονα" φιλία μὲν καὶ δόξα καὶ πλοῦτος οῶμα καὶ ψυχάν, ὑγίεια δὲ καὶ ἰσχὺς καὶ εὖαι- σφησία Ψυχάν, φρόνασις δὲ καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνα καὶ δικαιοσύνα τὸν νόον τᾶς ψυχᾶς, ὁ δὲ vóog τὸν QeOv' οὗτος γὰρ ὁ κράτιστός ἐστι καὶ Ó ἁγειονεύων. καὶ τούτω ἔγεχα καὶ τὰ ἄλλα τῶν ἀγαφῶν δεῖ σιαρῆμεν. στρατεύ- µατος μὲν γὰρ ἁἀγεῖται στραταγός, πιλωτύίρων δὲ χυβερ- γάτας, τῶ δὲ κόσµω Φεός, τᾶς δὲ ψυχᾶς νόος, τᾶς δὲ περὶ τὸν βίον εὐδαιμοσύνας φρόνασις' οὐδὲν γὰρ ἅτερόν 1 καὶ delet ex corr. τούτω. Thomas de Br referens 1l. c. p. 6 ! 9 ἔντι Br sicut Gesn.?: ἔντιν M! ἐστι A | τῷ ἀνθρώπω A: ἀνθρύπω M3 Br | 6 εὐδαιμοσύνα M3 Br: εὐδαιμονία Α | V φρὀνασις ἀνδρεία M3: φρόνησις ἀνδρία ABr | 8 εὐαισθασία tacite Schow | 9 τὰ 6^ M3 Br τὰ δὲ ni fallor A || 10 ἐπιγεννάματα Cobet mnemos. IX p. 105: ἐπιγένναμα libri | uev. À: ἡ μὲν M3 ἐν μὲν (mox τῷ ἀνθρωπῳ) ex corr. Br | 11 τοῖς addidit Hirschig | ὀορυφορεῖ τε Halm lect. Stob. p. 42: δορυφο- ρεῖται M? Br δωρηφορεῖται & | τα µήονα M4: τὰ ustovea Α τοῖς µείοσι ex corr. Br |. 12 µέζονα M*: μείζονα ABr || 19 σώμα καὶ ψυχὰν M3A: ψυχήν in ras. Br ubi fuerat procul dubio σώμα καὶ ψυχὰν (vel ἦν) | 14 wvyav] σώμα ex corr. Br | φρόνησις Br | ἀνδρεία scripsi: ἀνδρία libri || 16 καὶ δικαιοσύνα (sicot scripsit Meineke) Br: xa ἄδι- χαιοσύνα M* καὶ & δικαιοσύνα A | τῆς ψυχῆς Br | 16 ἐστιν vel ἐστι libri: ἐντι tacite Schow | τούτω scripsi: τούτων ΜὰΑ τούτου ex corr. Br ! 17 δεῖ παρῆμεν Canter: «sb παρῆμεν M4A as) παρῆκεν Br | στρα- τεύµατος — p. 603,2 ἀγαθῶν om. Br | 18 στραταγὸς Canter: στρα- τηγὸς M9 À | κυβερνάτας M*À; χυβερνάτης Gesn.? quod male retinebat Gaisford | 19 τᾶς δὲ w. Meineke: τᾶς (vel τὰς) ψ. δὲ M*À || 20 οὐθὲν 10 20 Qt 10 20 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 68 ἐστι φρόνασις, ei μὴ ἔπισταμα τᾶς περὶ τὸν βίον εὖδαι- μοσύνας, 1») ἐπιστάμα τῶν κατὰ φύσιν ἀνὑρώπω ἀγανῶν. 113 (1, 77 Mein.) "Ev ταὐτῷ (fr. 6 l. s. s. p. 555). Καὶ Φεῶ μὲν εὐδαιμοσύνα xoi βίος ἄριστος, τῶ Ó ἀνθρώπω ἐξ ἐπιστάμας καὶ ἀρετᾶς καὶ τρίτω εὐτυχίας σωµατουµένα παραγίνεται. λέγω δὲ ἐπιστάμαν σοφίαν μὲν τῶν Φείων καὶ δαιµονίων, φρόνασιν δὲ τῶν ἀνυρω- είνων καὶ (τῶν) περὶ τὸν βίον τὰς γὰρ λόγοις καὶ ἀποδειξίεσσι (τοτιχρεοµένας ἀρετὰς δέον ἐπιστάμας ττο- ταγορεύεν’ ἀρετὰν δὲ τὰν ἠψθικὰν καὶ βελτίσταν ἕξιν v0) ἀλόγω µέρεος τᾶς ψυχᾶς, καθ ἂν xal ποιοί τινες ἦμεν λεγόμεθα κατὰ τὸ ἠθος, olov ἐλευθέριοι δίκαιοι καὶ σώ- Φρονες' εὐτυχίαν δὲ và» τταρὰ τὸν λόγον τῶν ἀγανῶν παρουσίαν καὶ μὴ δι αὐτὸν γινοµέναν. inel ὦν à μὲν ἀρετὰ καὶ ἐπιστάμα ἐφ᾽ auiv, ἆ Ó εὐτυχία οὐκ ἐφ᾽ auiv: ἐν δὲ Φεωρίαις καὶ περάξεσι τῶν καλών τὸ εὐδαιμονέν oí δὲ «Φεωρίαι καὶ αἱ πράξιες ποτάντεις μὲν οὖσαι λει- τουργίαν xai ἀνάγκαν ἐπιφέροντι, εὐοδοῦσαι δὲ διαγωγὰν καὶ εὐδαιμοσύναν ' γίνεται δὲ ταῦτα ἓν εὐτυχίᾳ' φανερὸν ὅτι οὐδὲν ἅτερόν ἐστιν εὐδαιμοσύνα, εἰ μὴ χρᾶσις αρετᾶς ἐν εὐτυχίᾳ. M4A: οὐδὲν tacite inde a Schowio edd.; de sententia cf. Ps.-Platonis definit. p. 411 D 1 ἐστι libri: ἐντι tacite Schow || 3 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ | 4 τῶ δὲ α. M3 | B ἐπιστάμας M3: ἐπιστήμας A | 6 σωματούμενα ΜάΑ: corr. Meineke | ἐπιστάμαν σοφίαν μὲν M3A; σοφίαν μὲν ἐπι- otav ci. Gesn.? p. 15 mrg, cui frustra obsecuti sunt recentiores. ad tria illa (ἐπιστάμαν, αρεταν, εὐτυχίαν) scriptorem redire (14) iure monet Buecheler | 7 δαιμονίων Canter |. c. p. 677: δαιμόνων M3A | ἄνθρω- πίνων recte Gesn.? mrg: ἀνθρώπων M dvov Α | 8 τῶν tacite addidit Gesn.?, inde vulg. | 9 ἀποδειξίεσσι scripsi: ἀποδείξεσιν M4 ἀποδειξἰεσῖ (sic) À | ποτιχρεοµένας scripsi: ποτιχρωµένας M* ποτὲ xoouévac À | 10 ποταγορεύεν Gesn.?: ποτ ἀγορεύεν M3 τἀγορεύεν Α | ἠθεικὰν ΜΑ | 11 zusv M3 | 12 scripserim (xa) δίκαιοι καὶ aut δίκαιοι [καὶ] | 14 αυτὸν sed o e corr. M4 | 15 fort. ἐπισταμα καὶ costa | ἐπιστήμα M? | 16 malim πραξίεσσι | εὐδαιμονέν tacite Canter: εὐδαιμονῶν libri || 17 πο- τάντεις tacite Gesn.?, inde vulg.: ποτάντις M? ποτ ἂν τις Α | 20 ἐστιν M4 A: ἐντι Canter Ἱ. e. p. 678 | a£ ut alibi tacite Schow et, puto, recte 64 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 114 (1, 79 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (fr. 8 l. s. c. p. 555). Ἐττεὶ o εὐδαιμοσύνα χρᾶσις ἀρετᾶς ἐν εὐτυχίᾳ, scegli ἀρετᾶς καὶ εὐτυχίας Λλέγωμες, καὶ τερᾶτον περὶ εὐτυχίας. τῶν γὰρ ἀγαθῶν ἃ μὲν οὐκ ἐπιδέχεται ὑπερβολάν, oiov ἀρετά᾽ ot γάρ ἐστιν ὑπερβάλλοισά τις ἀρετὰ καὶ ὑπερ- ῥαλλόντως τις ἀγαθός' ἃ γὰρ ἀρετὰ στάφµαν ἔχει τὸ δέον, καὶ ἔστι vd) δέοντος ἕξις ἐν τοῖς πρακτοῖς' & δ᾽ εὐτυχία καὶ τὰν ὑπερβολὰν ἐπιδέχεται xol τὰν μῄωσι». ὑπερβάλλοισα δὲ γεννᾷ τινας κακίας καὶ ἐξίστησι τὸν ἄνφρωπον ἐκ τᾶς κατὰ φύσιν ἕξιος, ὥστε πολλάκις ἄντι- Baívev xai τᾷ συστᾶσει τᾶς ἀρετᾶς. καὶ ov µόνον & εἰ- τυχία, ἀλλὰ καὶ ἅτεραι αἰτίαι Ιελείονες. οὐδέποκα γὰρ δεῖ Ψαυμαίνεν περὶ μὲν αὐἰλητικὰν ἡμέν τινας ἀλαζόνας, οἳ τὰ ποτ ἀλάνειαν ἑάσαντες φαντασίᾳ ro Ψευδεῖ τὼς Quoc αἱρέοντι, περὶ δὲ τὰν ἀρετὰν μὴ "uev τὸ τοι- οὔτον γένος, aAA. ὅσῳ περ σεμνότερόν ἐστι, τοσούτῳ καὶ τὸ ποτωτοιούµενον ττερὶ αὐτὰν πλέον {μεν γένος. πολλὰ 1 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 1, 77 Mein.) Br (post ecl. 1, 16 sed om. ecl. 1, 77 Mein.) | 2 ων A: ὧν M? οὖν Br | 8 λέγωμες tacile Gesn.? p. 15, inde vulg.: λεγομες M4 λέγομεν A! λέγομες Br ubi paulo ante ἀρετῆς | πρῶτον libri: tacite corr. Mullach | 5 ἐστιν libri: ἐντι tacite Schow | ὑπερβάλλοισα Canter l. c. p. 678: ὑπερβαλ- λουσα M43A Br || 7? ἔστι libri: ἔντι tacite Schow | τῶ ΑΙ oi superscr. A! ut videtur | πρακτοῖς sed oig e eorr. M?; πρακτέοις mavult Mei- neke v. IV p. LII [ 8 τὰν (ante Όπερβ.) Br: τὴν MÀ | ugoow ΜΑ: µείωσιν Α µχοσιν Br | 9 ὑπερβάλλοισα M3: ὑπερβάλλουσα A Br | scripserim γεννῇ ut supra legitur ogz p. 56,3 cf. Metopi q. d. flor. 1, 64 Mein. | num ἐξίστατι || 10 τᾶς Gesn.? p. 15: τὰς M4 τῆς A Br f 11 τῇ Br| & Mt: 5 Br om. A | 12 ἅτεραι M4A: ἕτεραι Br | πλείονες ΜΑ: πλείους Br; πλήονες ci. Meineke | οὐδέποχα sed posterius o e corr. Μά j| 18 δαυμαίνεν Gesn.?: δαῦμαίνεν M4 θαυμένειν Α Φαυμένεν Br | | περὶ Schow: παρὰ M3A Br || 14 ἀλάθειαν M4A: ἀλήθειαν Br | 16 αἱρέοντι Valckenaer ad Eur. Hipp. 17: ἀεὶ ῥέοντι M4À Br; ἀγρέοντι ci. Canter l. c. p. 679 | ἦμεν À: εἰ μὲν M3Br | τοιοῦτον A: τοιοῦτο M? ex corr. Br. || 16 σεμνότερὀν M4: σαμνὀτερὀν ABr; σεμνοτέρα ci. Buecheler | ἐστι libri: ἐντι tacite Schow | 1€ τὸ ποτιποιούµενον (-xeovusvov M3) libri; τὸ (rov) ποτιποιουµένων ci. Hirschig |. c. p.182 | ἦμεν Α: εἰ μὲν M3 Br 10 10 ο. πουν κα ο... MEM CAPVTI ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 65 γάρ ἐστι và διαστρέφοντα τὰς περὶ τὰν ἀρετὰν ἔπιφα- γείας, ὧν ἓν uév ἐστι τὸ τῶν ἐπιβουλευόντων καὶ ποτι- ποιουµένων γένος" ἅτερα δὲ φυσικὰ πάφεα παρακολου- Φέοντα àvíoxa ποιέοντι ἐναντίαν ἐπιπρέπειαν τᾶς ἀλανλινᾶς ὁιαφέσιος" τινὰ δὲ καὶ δι ἔθος συγεχτεθραμμένα ἐκ παλαιῶν χρόνων ' ovx ὀλίγα δὲ καὶ δι’ ἁλικίας ἁβατικάς τε καὶ γεροντικάς, καὶ δι εὐτυχίας v καὶ ἀτυχίας, καὶ ÓL' ἁτέρως παμµπληφΦέας τρόπως. ὥστε οὐδέποκα δεῖ Φαυμαίνεν, εἰ πάντ᾽ ἀντεστραμμένως ἐνίοκα κρίνεται, τᾶς ἄλανθινᾶς διαφέσιος µεταττωιτοίσας. ὥσπερ καὶ τέκτονα τὸν ἄριστον ημεν δοκέοντα πολλὰ v τοῖς ὑποχειμένοις ἔργοις ὀρέομες ἁμαρτάνοντα, καὶ στραταγὸν καὶ κυβερ- γάταν καὶ γραφέα καὶ πάντας ἁπιλώῶς, καὶ ὅμως οὐκ ἄπο- στερέοµες τᾶς ὑπαρχοίσας ἕξιος' οὕτως οὐδὲ τὸν ἆκο- / 1/ 2 Δ ^ 2 / 3 3 λασταίνοντα t&v τισι καιροῖς οὐδὲ τὸν ἀδικήσαντα οὐδὲ A! 3 / 3 * λΝ / 3 3 N τὸν ἀπιοδειλιάσαντα ἐς τὼς κακὼς τακτέον ἄνδρας, οὐδὲ μὰν τὼς τούτων τι κατορθώσαντας ἐς vog ἀγαφθως' ἀλλὰ τοῖς τε φαύλοις τὸ τυχὲν ποτὲ δοτέον τοῖς τε ἀγανθοῖς 1 ἐστι libri: ἐντι tacite Schow | περὶ Mà Br: ἐπὶ A || 9 ἐστι libri: ἐντι tacite Schow | 4 ποιέοντα ex corr. Br | ἀλαθινᾶς tacite Schow: ἀληθινᾶς (vel -νὰς) libri |. 6 διαλκίας M4 | ἁβατικάς τε καὶ γεροντικάς Halm: ἀβητικὰς vb καὶ γεροντικὰς Μὰ ἠβατικᾶς τε (sic) καὶ γεροντικᾶς Α ἀβητικᾶς τε καὶ γεροντικὰς Be || V 9 καὶ M* δη καὶ Α Br; malim 7 δι νε] z καὶ δι | 8 ἑτέρως Br | παμπληθέας Μὰ Br: παμπλαθέας (ut coniecit Meineke taciteque scripserat Sehow) A | τρὀ- πως libri nisi quod τρόπος M* | 9 ἀντεστραμμένως M3A Br. &ve- atgauu£vog operarius Gaisfordi ed. Lips., quo deceptus est Meineke | εἰ] cf. p. 63, 20 adn. | 10 ἀλαθινάς tacite Schow: ἀληθινᾶς (vel -ας) M?A Br | µεταπιπτοίσας (ut scripsit Canter) M4: -ούσας A Br | scripserim ὥσπερ (γὰρ) καὶ vel (ἀλλ) ὥσπερ καὶ || 11 ἦμεν tacite Gesn.?, inde vulg.: εἰμὲν vel εἰ μὲν M4A Br || 19 στραταγόν MA: στρατηγόν Br | 19 ἀποστερέομες tacite Canter: ἀποστεροῦμες (sine acc. M4) M?A Br | 14 ἔξιος sed ε ex α ut videtur corr. A! | οὕτως οὐδὲ tacite Schow: οὕτη οὐδὸ M4 οὔτι οὐδὲ Α o)ro((?) οὐδὲ ex corr. Br; οὔτοι δὲ Gesn? p.16 qui in margine proposuit ούτω || 16 ἐς ubique tacite Schow probante Meinekio: εἰς M4A Br | τακτέοι Μ | 1€ τούτων M3 Br: τοῦ- τον Α | εἰς libri | coc ἀγαθὼς A Br: τοὺς ἀγαθοὺς Μὰ | 18 ποτε δοτέον Α: moti δοτἐον (vel ποτιδ.) M4 Br; num ποκὰ óotéov? Stobaeus III. i) 66 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 1 / / τὸ διαμαρτάνεν᾽ τὰν δὲ αλανθινὰν κρίσιν (κριτέον) οὐ 2 c s E ; 3062 5 4 , - ποὺ ἕνα xauigov ἐτειιῤβλέποντας ουδ ἐπὶ yoovov τι πλᾶ- Φος, αλλ᾽ ἐπὶ πάντα τὸν βίον. ὥσπερ δὲ τὸ σώμα βλα- πτει μὲν καὶ τὸ τᾶς ἔνδείας καὶ τὸ τᾶς υπιερβολᾶς εἶδος, 3 , / ov μὰν ἀλλὰ νόσως ys µέζονας ἐμποιὲν πέφυχκεν & ὑπερ- ῥολὰ καὶ τὰ καλεόµενα περισσώµατα ' οὕτω καὶ (τὰν) ψυχὰν , * - 3 b " 3 / ῥλάτιτει μὲν καὶ τὸ τᾶς εὐτυχίας v ἀτυχίας εἶδος ἀκαί- ρως παραγενόµενον, ov μὰν ἀλλὰ νόσως γε µέζονας ποὲν πέφυκεν à Aeyouéva παρὰ πάντεσσιν εὐτυχία, ὥσπερ οἶνος κχαταμεύφύσκουσα τοῖς ἀγαφοῖς τὰν διάνοιαν. 115 (1, 64 Mein.) ΠἨετώπου Πυθαγορείου ἸΠεταπον- τίνου ἐκ τοῦ Περὶ ἀρετῆς (fr. 5 phil. Gr. II p. 23 Mullacb.) J / 3 2 , 7 / 3 , «4ρετα ἔντι ἄνθρώπω τελειότας φύσιος ἀνθρωπω. ἕκαστον yag τῶν ἑόντων τέλειον καὶ ἄχκρον γίνεται κατ- τὰν οἰκείαν τᾶς φύσιος ἀρετάν. Vut τε γὰρ ἄρετα ἔντι 1 ἀλαθινὰν À: ἀληθινὰν M* Br | κριτέον addidi; τὰν δὲ ἁἆλά- θειαν κριτέον οὐ z00^ ἕνα κτλ. ci. Hirschig, ποιητέον post ἐπιβλέ- ποντας addit Mullach | οὐ ποθ᾽ sed ov πο in ras. A? || 2 ἀποβλέ- ποντας Gesn.?, inde vulg. | malim πλήθος || 98 δὲ tacite Gesn.?, inde vulg.:: καὶ M*A Br || 5 νόσως ys Buecheler: νόσως ἔτι A Br. νόσα ἐστι M^; νόσως τε Gesn., inde vulg. | µέζονας M*: µείζονας A Br | ἐμποιὲν Canter tacite p. 680: ἐμποιεῖν libri || 6 περισσώµατα sed i in ras. Br | τὰν addidi [| 8 νόσως ys Buecheler: νόσοσ τὲ καὶ M* νόσως τε ABr; νόσως ἔτι Meineke | µέζονας M*: µείζονας 4 Br | ποὲν M43 A: ποιεῖν Br; fort. ποιὲν || 9 πάντεσσιν ΝΑ: πάντεσιν Br | ὥσπερ oivoc] cf. Seneca epist. 36, 2 *at bene aliquis illam (sc. felicitatem) fert. sie, quomodo vinum || 10 καταμεθύσχουσα M! Br: καταμεσθίσκουσα À; an -oic&? | τὴν Br [ 11 ecl. habent integram ΜΑ Br (post ecl, 1, 79 Mein.), v. 11—15, v. 1—6 p. 67 Tr. p. 3 (post ecl. 1, 60 Mein.) v. 7 dye yao — 8 p. 67 προαίρεσι» Tr. p. 4 (post ecl. 1, 67 Mein.), dein idem pergit τῷ μὲν οὖν λογικῷ (id est τῷ μὲν γὰρ λογιστικῶ p. 69,11) usque ad eclogae finem. lemma hab. ΜΑ (πυθαγορίου A), ἐκ τοῦ αὐτοῦ nec plura Br; v. ἐκ τοῦ (ἐκ τῆς M) περὶ ἀρετῆς om. Tr. || 18 ἔντι M4A Br ἐντὶ Tr. | τελειότας libri nisi quod τελειοτάτας A!; "fort. ubique τεληότης restituendum" Meineke v. IV p. LII. { 14 καττὰν vel χατταν M3A: κατὰ τὰν Br κατὰ τὴν Tr., inde vulg. | 15 οἰκήαν Ganter tacite p. 684 ut paulo ante v£Agov | τᾶς φύσιος ἀρεταν Alb. Frisching apud Valckenaerium ad Herod. p. 507: τᾶς ἄρετᾶς (τὰσ ἀρετὰσ M4) φύσιν ΜΑ Tr. Br | τὲ suppl. A? | ἔντι suppl. A! σι 10 uU δα” 15 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 67 & ἐς τὸ ἄχρον ἄγοισα τὰν τῶ ἵππω φύσιν, καὶ ἐπὶ τῶν µερέων δὲ τῶν xa9' ἕκαστον ὃ αὐτὸς λόγος. ὀπτίλων τε γὰρ ἀρετὰ ὀξυδορκία” abra ὃ᾽ ἀκρότας ἐντὶ τᾶς ὀπετί- λων φύσιοςο. καὶ οὐάτων ἀρετὰ ὀξυακοία' avra ὃ ἀχρό- τας ἐντὶ τᾶς οὐάτων φύσιος. καὶ γτοδῶν ἀρετὰ ττοδώ- κεια᾽ [καὶ] atra Ó' ἀκρότας ἐντὶ τᾶς ποδῶν «φύσιος. ἄναγκα ὃ᾽ ἀρετὰν πᾶσαν τρία ταῦτα ἔχεν, λόγον καὶ δύναμιν καὶ εροαίρεσιν λόγον uéy, ᾧ κρίνει καὶ Φεωρεῖ” δύναμιν δέ, ἆ ἀντέχει xal xgavei* προαίρεσιν δέ, ἆ στέρ- yeu καὶ ἀγαεῇ. τὸ μὲν Gv κρίνεν καὶ Φεωρὲν ἐντὶ vo διανοητικῶ µέρεος τᾶς ψυχᾶς, τὸ Ó' ἀντέχεν xai κρατὲν ἴδιον τῶ ἀλόγω µέρεος τᾶς ψυχᾶς, τὸ δὲ στέργεν καὶ αγαεῆν κοινὸν καὶ τῶ διανοητικῶ καὶ τι ἀλόγω µέρεος τᾶς ψυχᾶς. συγέστακε γὰρ προαίρεσις éx διανοίας καὶ ὀρέξιος' ὧν & μὲν διάνοια ἀπτὸ τιῦ λογικῶ µέρεός ἔντι τᾶς ψυχᾶς, ἆ δὲ ὄρεξιο ἀττὸ vo αλόγω. τὸ δὲ πιλήῆφθος τᾶν ἀρετᾶν ὁπασᾶν ἐκ τῶν µερέων τᾶς ψυχᾶς κατίδοιτο 1 ἄγοισα M? Tr. Br: ἄγουσα A | µερέων Tr.: μερών MA Br | 2 ὀπτίλων M3AÀ ὀπτίλλων Br: ὀμμάτων Tr., inde vulg. | 3. 4. 6 avra Meineke v. IV p. Lll: αὐτὰ libri | 8 ὁπτίλων ci. Meineke Ι. c. p. Lll: ὀφθαλμῶν libri, cef. Phintyis ecloga flor. 74, 61 p.63, 7 Mein. | 4. ὀξυχοῖα Tr. || 5 ποδώκεια A Br: ποδόκια M1 ποδωχεία Tr. | 6 xoà seclusit Meineke | ó' (vel δὲ) ἀχρότας (quod coniecit Gesn.? p. 7 mrg) Br, cf. Beving remarques crit. p. 9 sq.: δὲ ἀρετὰ M*A Tr. | τᾶς tacite Canter: τῆς M4A Br τών Tr. | φύσιος M? (?) Br terminatio hodie iam non agnoscitur in A, om. Tr. | 7 ἀνάγκα libri; ἀνάγκη Gesn.?, inde vulg. | πᾶσαν om. Tr. p. 4 | ταῦτα libri; ταῦτ) Gesn.?, inde vulg. | ἔχεν Α: ἔχειν M3 Tr. Br | καὶ ante δύν. om. Tr. | 8 λόγον μὲν — p.69 v.11 ἰδιότατες αὐτῶν om. Tr. | 9 ἆ A: ἃ ΜΑ ᾧ Br; ᾧ Gesn.?, inde vulg. | & À (ubi ó' in praecedenti): & M4 ᾧ (ut Gesn.?) Br || 10 τὸ M! Br: co A | Qv A ὧν Μά: οὖν Br | 11 κρατὲν M? Br: κρατεῖν A | 12 v. τὸ δὲ στ. καὶ ἀγαπῆν (-πᾶν A) -- 14 τᾶς ψυχᾶς propter homoeoteleuton interciderunt in. M4, inde vulg.: ex Br primus addidit Beving remarques crit. p. 4 sed praebet etiam A quod praetervidit Gaisford || 14 συνέστακε M*A: συνέστηκε Br || 16 ὧν & μὲν Hirschig: & μὲν ὧν M? & μὲν οὖν A & μὲν ὧν Br | 16 τᾷ (τα M?) ψυχᾶ MA Br: corr. Hirschig | πλήθος libri; πλᾶθος tacite Canter. | 1V v&v ἀρετᾶν ἁπασᾶν tacite Gesn.? p. 7: τὰν ἀρετὰν ἅπασαν ΜΔΑ Br, sed horum similia non ubique ad- notavimus | τῆς ψυχης Br 5* 68 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ , € * , X N / κα τις, ὠσαύτως δὲ καὶ τὰν γένεσιν καὶ τὰν σύστασιν - 3 - M * - ; - - Ü τᾶς ἀρετᾶς. imei γὰρ τῶν µερέων τᾶς ψυχᾶς δύο τὰ πρᾶτα, τὸ μὲν λογιστικὸν τὸ ὃ᾽ GÀoyov' καὶ λογιστικὸν , ιά E ^ ο) t € ^ µέν, ᾧ πρίνοµες xai ὠφεωρέομες' ἄλργον δέ, ᾧ ὀρμῶμες 3 , - : / 28 - 2) καὶ ὀρεγόμεθα”. ταῦτα Ó αλλάλοις dj συμφωνοῦντι i; - € ^ , , 3 - διαφωγοῦντι, & δὲ µαχα xai διαφωνία γίνεται αὐτοῖς νο 2 ς * M » * € € * Hi ÓL υπερβολὰν» καὶ ἔλλειψιν φανερὸν ὡς, Όχκχα μὲν τὸ - - - - 3^ λογιστικὸν uégog τᾶς Wvyüc ἐπτικρατῇ v6) GAOyO, γίνεται c * χαρτερία καὶ ἐγχράτεια" oxxoa δὲ τὸ ἄλωγον µέρος - - - - 3 ^ ^ 4, τᾶς ψυχᾶς v(0 Λλογιστικῶ, ἄκρατία xci μαλακία" ὄχχα M € ^ δὲ τὸ μὲν αἀγῆται, τὸ ὃ' ἕπηται, καὶ ἀμφότερα συµ.- - ^ - / ς 5 φωνῇ ἀλλαλοις, τὸ τανικαῦτα ἄρετα. C μὲν vuv καρτερία ^ ϱ 3 "n καὶ ἐγκράτεια γίνεται μετὰ λυπας" ἀλλ ἆ μὲν καρτερία - , [4 , - 23 ες - ἐν τῷ ἀντέχεν πόνῳ, & Ó. ἐγκράτεια ἔν τῷ ἀντέχεν ἁδονᾷ. c 3 3 —- 3 " & ὃ) ἀχρατία καὶ μαλακία ἐν τῷ μὴ ἀντέχεν μηδὲ κρατέν. —- / ’ J , xoi διὰ τοῦτο συμβαίνει φεύγεν vàyodo τὼς àvJoorrog M / 3 / 3 Ρο. NC / ' NM» διὰ λύπαν, ἄποβαάλλεν δ᾽ αὐτὰ διὰ αδοναν. καὶ vot ἔπταινοι 1 X / 1 M Y n M , M X δὲ xai ψΨόγοι καὶ τὰ καλὰ (xol κακὰ) πάντα τὰ περὶ X LÁ , /, - —- ^ τὸν ἄνόφρωπτον γίνεται ἓν τούτοις τοῖς µέρεσι τᾶς ψυχᾶς. / ς -» 3 ^ Ll καὶ καθόλω μὲν & τᾶς ἀρετᾶς σύὐστασις γίνεται τοῦτον 2 ἐπεὶ Buecheler et Wachsmuth: ἐπὶ libri; cf. p. 61, 13. 69, 9. 11,6.9 || 8 πρᾶτα, quod commendaverat Meineke, Br: πρώτα ΜΙΑ | 4 θεωρέομες A Br: 9eogouec M5; Φεωροῦμες Gesn.?, inde vulg. | ὁρ- μῶμες M3 Br: ὁρμώμεν Α | 5 ἀλλώλοις ^: ἀλλήλοις MIBr. | 6 δια- "m sed 7 post v eraso ut videtur Α || €* φ. ὡς scripsi coll. p. 69,9: φανερὸν ov libri; q. ὧν (ὅτι) Hirschig | 8 ὄχκα A: ovxza M ὄχχα Br | ἐπικρατῇ Hirschig: ἐγκρατῆ (vel -5) M4A Br || 9 ὄχχα δὲ — 10 «ul μαλακία om. operarius Gesn.? p. 7, inde vulg. | 10 τᾶς ψυχᾶς Hirschig: τὰς ψυχὰς M* φυχᾶς À τῆς ψυχῆς Br | vo λογιστικῶ, quod inserendum esse vidit Hirschig, habet Br, si Pauli Thomae silentio fidere licet: om. M4À | ἀκρατία scripsi: ἀκρασία libri || 11 ἄγηται M3 | συµ- φωνῇ tacite Schow: συμφωνεῖ M? ABr || 12 ἀλλώλοις ΜΔΑ: ἀλλήλοις Br | τανικαῦτα tacite Schow: τηνικαῦτα libri | «osva sit an αρετή in Br non satis perspicuum [| 18 γίνεται om. Α | 14 &óov& M3: ἀδονὰς teste Gaisfordo Α zóov& Br | 15 ακρατία Gesn.?, inde vulg.: ἀκρασία libri | 16 τὰ ἀγαθὰ A || 17 ἀποβάλλεν ci. Meineke: ἀποβαλὲν M4A ἆπο- βάλεν Br | ἀδονᾶν Α: ἠδονήν Μὰ ἠδονάν Br | καὶ τοι libri || 18 καὶ κακὰ addidit Meineke post v. πάντα, rectius post v. τὰ καλὰ Buecheler 10 20 οτι 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 69 τὸν τρόπον τὰ Ó' εἴδεα αὐτᾶς καὶ τὰ µέρεα οὕτως xa τις ἀθρίσαιτο. ἐπεὶ γὰρ τᾶς ψυχᾶς δύο µέρεα, τὸ μὲν λογιστικὸν τὸ δὲ ἄλογον, καὶ τὸ μὲν λογιστικόν ἔντι, ᾧ κρίνοµιες xai «Φεωρέομες, τὸ Ó' ἄλογον, ᾧ ὁρμώμες καὶ ὀρεγόμεία, và δὲ ἀλόγω τὸ μὲν ψυμοειδὲς τὸ ὃ' ἐπινυ- µήτικόν, καὶ τούτω τὸ μὲν olov ἀμυντικὸν καὶ ὑπιερμα- χητικὸν τιοττὼς /ελατίον Φυμοειδὲς ὀνυμάξεται, τὸ O^ olov ὀρεχτικὸν καὶ πιοςητικὸν τᾶς οἰκείας τῶ σώματος συστάσιος ἐπιθυμήτικόν φανερὸν ὡς κατὰ λόγον τοῖς µέρεσι τούτοις τᾶς ψυχᾶς xai τὸ /ιλῆνος τᾶν ἀρετᾶν ἀκολούθακεν xai ταὶ διαφοραὶ καὶ ἰδιότατες αὐτῶν. τῶ μὲν γὰρ λογιστικῶ µέρεος τᾶς ψυχᾶς ἀρετὰ & φρόνησις, κριτικἀ γὰρ ἐντὶ καὶ Φεωρητικὰ ἕξις' τῷ δὲ φΦυμοειδέος (à) ἀνδρεία' ἕξις γὰρ ἐντὶ ἀντερειστικὰ καὶ ὑπτοσεατικὰ τῶν δεινῶν τῶ Ó^ ἐπιφυμήτικῶ & σωφροσύνα” µετριότας x 1 τὰ δὲ (praetuli 9") εἶδεα Gesn.? p. ?, inde vulg.: x«ós ιδεα M* α & δὲ Me A τὰ οἳ Ben Br | κά τις Gaisford: καί τις libri || 9 αΏρη- σαιτο qua forma sequiores usi sunt^ Meineke v. IV. p. Lil: &Ü-onocto libri | 8 post ἆλογον habent v. τῷ δὲ ἄλογω (vo δὲ «Aóyo om. M3Br) τὸ μὲν θυμοειδὲς τὸ ὃ᾽ ἐπιθυματικὸν (ἐκθυμα- A ἐπιθυμη- Br) M«A Br: post ὀρεγόμεθα (5) haec traiecit Halm lect. Stob. p. 39 [ 4 θεωφέομες tacite Canter l. c. p. 686: Ψεωροῦμες (vel -oUuEc) ΜΑ Br |] 6 τούτω tacite Canter: τούτου libri | ὑπερμαχατικὸν libri | 9 ποττὼς lacite Schow: ποττοὺς libri | πλατίον recte mavult Meineke: πλασιον M* πλασίον A πλησίον Br; πλατίον infra servatum in Α p. $0, 9 i ὀνυμαζεται ΜΙΑ: ὀνομαάζεται Br | 8 oizgag Canter: οἰχείας libii | τώ ΜΑΑ: τοῦ Br | 9 ἐπιυματικὸν libi | 10 πλήθος À: πλάθος M* πλαθος initio habuerat Br sed correctum est in παθος; πλᾶθος Gesn.? p. 8 | v&v αρετᾶν Gesn.?: r&v ἀρετὰν libri | 11 ταὶ Mi: αἳ A τε Br | ἰδιότατες M* Br: ἰδιότητες A | "debuit avráv' Buecheler | 12 τῷ μὲν γὰρ λογιστικώ ο. q. s. tanquam Metopi continuant M4A Br, "Theagi dederat Gesu.? p. 10 sq. perturbatione de- ceptus quae invaserat ed. Tr. p. 4, unde vulg. meliorum librorum me- moriam revocavit Gaisford, vulgatam secutus est Mullach IL p. 21 | zo (τὸ M4) μὲν γὰρ Aoyioturo μέρεος - ΔΙΑ Dr: τῷ μὲν οὖν λογικῷ μέρει Tr. p. 4, inde vulg.; num zo μὲν Qv λογιστικώ u£gsoc? | φρὀνησις M4 Tr.: φρύνασις A Br | 18 τοῦ Tr. | 14 & addidit Meineke | ανδρεία Tr.: dvógia M3A Br | ὦντερειστικα Tr.: ἀντεριστικὰ M?A Br || 16 ἐπι- 70 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T" M J N N M J) € 5 ' GE L LES γὰρ ἐντὶ καὶ κατοχὰ ποὺ ἀδονὰν τὰν διὰ σώματος" όλας δὲ τᾶς φψυχᾶς & δικαιωσύνα. φαῦλοι μὲν γὰρ voi àv- " 2A * " 2^ ο) 3 / » * Φόρωποι γίνονται x δια καχκίαν wu θε ἀκρατίαν w διὰ / - ^ f^ » x , » «€ Φηριότατα ἀδικοῦντι Ó' ἀλλάλως 1 διὰ zéoÓog v ὃι V E / [4 * 3 / - - ἀθονὰν y διὰ φιλοτιμίαν. ἆ μὲν cv κακία τῶ λογιστικῶ - - " " * ς µέρεος τᾶς ψυχᾶς ἐντὶ οἴπειοτέρα" ποτέοιχε γὰρ ἆ μὲν ο” / C , / — / φρόνησις τᾷ τέχνᾳ, & δὲ κακία τᾷ xoxoveyvíq" ἕξιν µα- / ς 1/ c 2 / χανάσιος γὰρ ποὺὲν εὑρέσχει τὸ ἄδικον' α ὃ᾽ ἀκρατία - ^ 3 "e. 3 λ d M ς 2j. / μᾶλλον τῶ ἐπιθυμητικῷ ἓν γὰρ τῷ κρατὲν & ἐγχράα- d € J ῥ ” τεια, καὶ ἐν τῷ μὴ κρατὲν ἃ ἀἄχρατία, αχρατοῦντι δὲ tÓ TA c δὲ 9 [4 d 9 δέ . ο ^ - αδθονᾶς. αἆ δὲ Ouoióvag vO Φυμοειδέος' Ox«a γὰρ τᾷ / ^ ^ ^ / 3 € 3)’ ἐπινδυμίᾳ πῶ κακῶς ποιῆσαι χαρίζηταἑ τις, οὐχ ὡς ἄν- C " Li ; ^ Φρωπος ἀλλ᾽ ὡς Φηρίον, τὸ τοιόγδε ὀνυμάζεται Φηριῶ- δες. ἀκόλουθα δὲ καὶ τὰ ἀποτελέσματα τᾶν διαςεσίων θυμητικώ (-κῷ Tr.) A Τη: ἐπιθυματικὸ Μὰ Βτ | µετριότας libri nisi quod -της Tr. 2 9 L ? 1 γὰρ om. M*A Br | ποθ᾽ ἀδονὰν vàv Hirschig: zov! &óovàv τὰν Br (vide Beving remarques crit, p. 5) τις ἀδονὰν τὰν M*A τις C - - e , 9 9 P , . A b Π /δονῶν τῶν Tr. | 2 γαρ τοι libri | 9 ακρατίαν libri: ἀκρασίαν Meineke, saepius ἀκρατία in his eclogis codices offerunt, sed haud ita raro corruptum in ἀχρασία. erit fortasse rectius ακράτεια ubi oppo- nitur ἐγχράτεια, contra ἀκρατία ubi Attici ἀκρασία || 4 Θηριότατα Canter |. ο. p. 682: θηριότητα M3A Tr. Br | ἄλλως ex corr. Br !| 5 ων vel ὧν M'Br: οὖν Tr. om. A | τοῦ λογιστικοῦ Tr. || 6 ἐντὶ Tr. Br ἕντι M! : ἔντιν A, unde ἐντὲν Gaisford et Meineke, vix recte | οὐκ[οτέρα tacite Schow p. 24 | ποτέοιχε Meineke: προσέοικε libri || Y φρόνησις ,Br: -ασις MÀ Tr. | τῇ M* | £&v Gaisford: ἐξείῃ M* Br. ἕξειν A. ἐξεῖν Tr. | κακοτεχνίᾳ &&v* (ἐκ) µαχ. ci. Buecheler || 8 ἀκρασία libri | 9 ἐπιθιμητικώ Α Br: ἐπιθυματικὸ M? ἐπιθυμητικῷ Tr. | κρατὲν fere libri nisi quod χρατεῦν Tr. | ἀδονᾶς addidit post κρατὲν Gesn.! p. 6, inde vulg., non recte [| 10 4; κρατεῦν Τν. | 9 Tr. | ἀκράτεια (-τεία Br -τία Tr.) κρατοῦντι (οὐ κρατοῦντι Tr) δὲ ἀδονᾶς M*A Tr. Br: ἀκρατία (ἀκρασία Meineke) ceteris deletis Gesn.!, inde vulg. in vulgata immerito acquieverunt recentiores j| 11 θηριότης Br| τῷ Ovuotió£oc quod coniecerat Gesn.! mrg, idem recepit ed. sec. p. 11, inde vulg.: τῷ θυμοειδὲς M4 τὸ θυμοειδὲς A Tr. Br | ὅκα γὰρ τῇ Yr. | 12 τῷ Α: τὸ M? Tr. Br | 18 ὀνυμαάζεται Canter: ὀνομάζεται (0v- Μ4) M4A Tr. Br er | θηριώδες om. Tr. | 14 c&»v Br: τὰν M! cov ATr | διαθεσὶ com- pendiose À: διαθέσεων M? Tr. Br [uii 10 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 71 ταυτᾶν, ἂν περ tvexa πράᾶσσοντι. & μὲν γὰρ πιλεογεξία ἀπὸ κακίας, ἆ δὲ κακία ἀπὸ τώ λογιστικῶ µέρεος τᾶς ψυχᾶς. καὶ ἆ μὲν φιλοτιμία ἀπὸ τῶ Φυμοειδέος αὐτὰ O^ ἐν ὑπερβολᾷ yevouévo, γεννῇ τὰν Φηριότατα. saw δὲ ἆ μὲν &dovà ἐν τῷ ἐπιθυμητικῷώ, σφοδρότερον δὲ µαστευο- μένα, γεννῇ τὴν &xgaríav. ὥστ imei τὸ ἀδικὲν γίνεται ÓL αἰτίας τοσαύτας, φανερὸν ὅτι τὸ θικαιοπραγὲν γίνεται διὰ τὰς ἴσας. φύσει γὰρ & μὲν ἀρετὰ ἄγαθοποιὸς καὶ ὠφελητικά, & δὲ κακία κακοποιὸς καὶ βλαπτικάἁ. ἐπεὶ δὲ τῶν τᾶς ψυχᾶς µερέων τὸ μὲν ἐντὶ ἀγεόμενον τὸ Ó' ἑπόμενον, αἱ ὃ ἀρεταὶ καὶ αἱ κακίαι περὶ ταῦτα καὶ ἐν τούτοις φανερὸν ὅτι καὶ τᾶν ἀρετᾶν ταὶ μὲν ἐντὶ ἄγε- μονικαὶ ταὶ Ó' ἑπητικαὶ vol δὲ σύνῶετοι ἓκ τούτων. ἀγεμονικαὶ μὲν olov & φρόνησις' ἑτεητικαὶ δέ, olov (a) ἀνδρεία καὶ σωφροσύνα, σύνθετοι O^ ἐκ τούτων, olov à δικαιότας. τὰ δὲ πάθεα τᾶς ἀρετᾶς Όλα" περὶ ταῦτα 1 ταυτᾶν serpsi: ταῦτα» M4 ταύταν ABr τούτων Tr., inde vulg. | &v (vel ἄν) περ ἕνεκα πράσσοντι M3A Br: ὧν περ ἕνεκα πράσσονται Tr., inde vulg. | αἱ μὲν γὰρ πλεονεξίαι Tr. | 2 τοῦ λοχιστικοῦ Tr. | 8 ἡ μὲν Tr. | vo Canter: τοῦ M4À om. Tr. Br | fuerat αὐτα in À sed posterius α erasum est [ 4. γενοµένα tacite Gesn.! p. 6, inde vulg., et sic, ut videtur, Br: γενόµενα Tr. γινόμενα ΜάΑ; prae- stat γινοµένα coll. versu 6 | γεννῆ M4A Br: γεννᾶ Tr. | zzv Tr. | θη- ριότατα Canter: Θηριότητα libri | Ὁ ἁδονὰ ut videtur A: ἠδονὰ M? Tr. Br | ἐπιθυμητικὼ M3 A: -ιτικῷ Tr. -ατικῷ Br. || 6 γεννη (75) M*A γέννη Br: γεννᾶ Tr. | τὰν Μὰ Br: τὴν ATr. | ἀχρατίαν M3 Br: ἀκριτίαν Α ακρητίαν 'Tr.; ἀκρασίαν Meineke | ἐπὶ sed ει superscr. A! ἐπεὶ Tr. Br: ἐπὶ M3 | αδικὲν M3 Br: αἀδικεῖν À αδικεῦν Tr. | V δικαιο- πραγὲν M3 Br: -γεῖν A Tr. || 8 φύσει libri: φύσι Meineke IV p. LIV | 10 ἐντὶ Tr.: ἐστιν M? Br. ἐστὶν Α | ἀγεόμενον M3 Br | 12 τᾶν ἀρετᾶν Canter l. c. p. 683: τὰν ἀρετὰν ΜΑΑ Br τῶν ἀρετῶν Tr., inde vulg. | ἡγεμονικαὶ "Tr. || 18. ἐπητικαὶ Tr.: ἔπιτικαὶ (vel ἐπι-) M?À Br sed spir. asperum ex leni fecit Br | ἐκ τούτων om. Br; scripserim ἐχ ταυτᾶν coll. v.1 | 14 φρὀνήησις À Tr. Br: φρόνασις M3 | ἐπητικαὶ Tr.: ἐπιτικαὶ A Br ἐπιτικαὶ M4 sed corr. Br ut supra | & tacite addidit Gaisford ed, Lips. | 16 ανδρεία Tr.: ἀνδρία M4À Br | σωφροσύνα M3 Tr.: σωφρο- σύνη ABr | σύνθετοι À: σύνθετος Μὰ Tr. Br | malim ἐκ ταντᾶν | 16 δικαιότας proposuit Canter Ἱ. c. p. 683 adn.: διχαιότης MA Br δικαιοσύνα "Tr. quod verum videtur | vA«v Tr. 12 IGQANNOY ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ γὰρ καὶ ἐν τούτοις ἆ ἀἄρετά. τῶν δὲ τιαθέων τὸ uiv ἐκούσιον τὸ ὃ᾽ ἀκούσιον' καὶ ἐκούσιον μὲν &Óovd, ἀκού- σιον δὲ λίτα. ταῦτὰ δὲ ταῦτα καὶ ἐτειτείνοντι καὶ ἀγίεντι τοὶ πολιτικοὶ συναρμοζόµενοι τὰ ἄλογα µέρεα τᾶς ψυχᾶς τοτὶ τὰ λόγον ἔχόντα. τᾶς δὲ συναρμογᾶς ὄρος τὸ μήτε διὰ τὰν ἔνδειαν μήτε διὰ τὰν ὑπιερβολὰν ἀπιείργεσύαι τὸν γόον τὸ ἴδιον ἔργον ἐπιιτελέν. συντέταχται γὰρ τὸ yégnov ἕνεχα τῶ βελτίονος, ὡς ἐν μὲν τῷ κόσµῳ τὸ ἄειπανὲς πτᾶν µέρος &vexa τῶ αεικινάατω, ἐν δὲ 1€ συζυγίᾳ τῶν ζῴων τὸ ὁζλυ ἕνεκα τῶ ἄρρενος' τὸ μὲν γὰρ σπείρει τὰν ψυχὰν yevvOv, τὸ δὲ µόνον τὰν ὕλαν πταρέχεται τῷ γεγ- γωµένῳ΄' ἐν δέ γε τᾷ ψυχᾷ τὸ ἄλογον (ἕνεκα) τῶ λογικῶ. συντέτακται γὰρ xci ὁ ὑυμὸς xai ἆ ἐπιώυμία nori 10 ερᾶτον µέρος τᾶς ιυχᾶς, τὸ μὲν ὥσπερ δορυφόρος τις xol σωματοφύλαξ, τὸ Ó' ὡς οἰκογόμος καὶ οἰκουρὸς τῶν ἀναγκαίων ὁ δὲ νόος ἔτι ἄκρας τᾶς κορυφᾶς τῷ σω- µατος ἱδρυμένος καὶ ἔχων πιεριαυγέα καὶ διαυγέα τὰν ἔποψιν, µαστεύεται τὰν τῶν ἐόγτων QQOYQOLY" καὶ τοῦτ ἔργον ἐντὶ αὐτῷ κατὰ φίσιν, τὸ μαστευσάμενον χαὶ κτι- σάµεγον ἀκολυυώῆσαι τοῖς βελτίοσιν αἰιῶ καὶ τιµιω- 1 & ἀρετά ΜΑ Br: o£ ἀρεταί Tr. | 98 ταὐτὰ ὁξ — 16 τών ἀναγκαίων om. Tr. | καὶ ἀνίεντι quae initio omiserat suppl. A! sed ἀγιεντι Sine acc. || 4 συναρμοζόµενοι scripsi coll. p. 16, 8 vel Dio- logene Stobaei flor. 45, 62 p. 262, 30 Mein.: cvreguoCousv M! Br cvvaguoGouev Α; συναρµόζοντες ci. Gesu.? p. 11 mrg, quod recepe- runt Canter Meineke Mullach | 4. 5 τὰ ἄλλα µ. v. W. π. τὸ λόγον ἔχον iemere Gesn, inde vulg. | 5 τᾶς ὁξ ABr: ταυτὰς δὲ M!; ταύτας δὲ Gesn.?, inde vulg. | 6 ux dà Α | V ἐπιτελέν M: ἐπιτελεῖν Α ἐπιτελέειν Er | χέρηον Α: χέριον M Dr (| 8 μὲν om. A. 5 10 τῷ ἄρρενος Canter: vo ἄρσενος M*Br τοῦ ἄρρενος ^ , 11 μόνον M*A: uorvav Br | 12 ἕνεκα addiderunt Wachsmuth et Buecheler || 19 πρᾶτον M*A: πράττον Br || 16 τᾶς κορυφᾶς À Br τὰς κορυφὰς M3: τῆς κορυφῆς Tr. ρ.ὅ | «o M! Br: τοῦ Α Ἐν, |. 17 τὴν ante περ. addit A | περιαγέα M3 | 18 φρόνησιν ΜΙΑ: φρόνασιν Tr. Br : 19 ἐντὶ Tr.: ἐστὶν M4 Br ἔστιν A | αὐτὸ Α | 19. 20 κτησάµενον Tr. κτησά- u£vov sed ή ex corr. Dr: χτισάμενον Μ4Α; χτασάµενον tacite Schow quod commendat Meineke. sed Doricum est πασάμµενο», vide praeterea p. 56,1 | 20 αὐτῶ M? Br: αὐτοῦ Α Tr. Qt 10 15 20 10 CAPVT ] ΠΕΡΙ APETHZ 19 N M , N , € 3 ^ τᾶχοις. ἀρχὰ γὰρ καὶ αἰτία xai χαχων évrL τᾶς GvdQu- " . ς - / ^ ’ / πίνας εὐδαιμοσύνας & τών ὠείων καὶ τιμιωτάτων ἐτεί- γνωσις. . 3 ^ . 116 (1, 69 Mein.) Ev ταὐτῷ (phil. Graec. Il p. 22 Mullach.). Καφθόλω μὲν cv ἀρετὰ συναρµκογά τις ἐντὶ v0 ἀλόγω µέρεος τᾶς ψυχᾶς soci τὸ λόγον ἔχον. γίνεται δὲ αὐτὰ - M C v» M N ' PEL €; 3 ic λ τῷ καττὰν ἀαθονὰν καὶ τὰν λύπαν ὃὅρον ἐπιδέξασύαι τὸν - v» 3 VN N « ς 29 32 ^ 3 * Ct 10 δέοντος. οὐδὲν γὰρ ἅτερον & ἠνικὰ ἀρέτὰ eL ur) ἕξις - 9) , 208 N08 xy. ) - |. 3 808 τῶ Óéovvoc' αὐτὸ δὲ τὸ Óéov ἐντὶ ὅπερ δεῖ ήμεν, τὸ δὲ s P c 2 |. 3 - x - y s; μὴ δέον ὅττερ οὗ δεῖ nucv. τῶ δὲ μὴ δέοντος etóee δύο, M € p ο 03 5»! 5 ς ; * τὸ μὲν υπιερβολὰ τὸ Ó ἔλλειψις. καὶ υπερβολὰ μὲν ἐντὶ τὸ πλέον τῶ Oéovrog, ἔλλειψις δὲ τὸ ἔλασσον τῶ θέοντος. M : - 9 M N (o. 5 PL il , τὸ δὲ δέον αυτὸ ἐὸν ὅπερ δεῖ μεν καὶ ἄχρον [ᾶν] vzag- " * ; o2 " [ χοι (xa) xai uégov* ἄκρον μὲν ὅτι οὓς ἀφαιρέσιος οὔτε 1 χανὼν libri nisi quod χοινὼν sed οι ex corr, M4 | ἐντι ut videtur Br: £v τι M £v τι Tr. ἐστὶ A || 4 ecl. cum lemm. hab. MA Br (post ecl. 1, 64 Mein), lemmate omisso sine maiore distinclione cum ecloga priore coniunetam Tr. p. 5; ἐκ cav. Br | 9 καθόλου Tr. | ov om. À | τῷ αλόγω µέρεος scripsi: τῶν ἀλόγων µερέων libri; cf. flor. 3, τὸ p. 84, 17. Mein. | 6 αὐτὰ Μ4Α: αὐτὰς Tr. αὐτά Br; malim αὖτα | Y τῷ Tr: τὸ ΜΙΑ Br; τῷ τὸν male Gesn.? p. 11. mrg | καττὰν Br: κατὰ τὰν À Tr. dubito de M* | ἀδονὰν M3 Br: ἠδονὰν Α Tr. || S τοῦ Tr. | οὐδὲν — 9 δέοντος om. Tr. | ἅτερον MA: ἕτερον Br; ceterum locis huius similibus collatis exspectes οὐδὲν γὰρ ἅτερον ἐντὶ κτλ. | & ἠθικὰ A Br: ἀηθίην M; ἀληθινὴ tacite scripsit Gesn.? p. 11, unde ἀλαθινὰ Canter l. c. p. 699 quod retinebant Gaisford et Meineke vix recte. sed nescio an interpreti debeatur ὁ ἠθικὰ collatis eis quae supra leguntur 1, 77 Mein. ἀρετὰν δὲ τὰν ἠθικὰν καὶ βελτίσταν f&w τῷ ἀλόγω µέρεος τᾶς ψυχᾶς κτλ. suspicio confirmatur his p. 81, 2: ἆ δ) ἀρετὰ ἕξις τίς ἐντι τῷ δέοντος. ef. p. 19,0 | εἰ] vide p. 63, 20 adn. | 9 ἐντὶ Tr.: ἐστὶν M4A Br | ὅπερ libri nisi quod ὅπως Tr. | δεῖ ἡμεν M*A Tr.: δη εἶμεν Br et sic paulo infra; sed in severioris Doridos forma Gjusv) libri MA Tr. per hane ecl. conspirant || 10 ὅπως ut supra Tr. | τῶ Canter: τοῦ M*A Tr. Br | εἶδεε Gaisford: ἰδέαι ΜΑΑ Br εἰδέαι Tr. puto praestare εἶδεα, cf. quae dixi ad ecl. Theagis p. 80, 14. et τᾶς φυχᾶς δύο µέρεα dixit supra Metopus, non δύο µέρεε || 15 τοῦ utrobique Tr. | ἔλαττον libri | 18. 14 4j εἰμεν Br; cf. v. 9 | post δεῖ ἦμεν verba τὸ δὲ μή δέον, ὅπερ οὐ δεῖ gusv ex v. 9. 10 male iteravit iterataque expunxit Α | ἄν seclusi | ὑπάρχοι κα scripsi: ὑπάρχοι MIA Tr. ὑπάρχῃ 14 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" Q /' δέ / δὲ M4 c5 2 ^ ς προσύέσιος δέεται, μέσον δὲ ὅτι μεταξύ ἔντι τᾶς ὑπερ- βολᾶς καὶ τᾶς ἑλλείψιος. ἔχει δὲ τὸ δέον καὶ (vÓ) μὲ δέον zov ἄλλαλα οὕτως ὥσπερ τὸ ἴσον καὶ τὸ ἄνισον, καὶ τὸ τεταγµένον καὶ τὸ ἄτακτον, ταῦτα Ó' ἐντὶ ἀμφό- τερα τὸ πιεεπεερασµένον καὶ τὸ ἄπειρον καὶ διὰ τοῦτο τῶ "D, / / / 3 ἀγίσω τὰ µέρεα λέγεται ποτὶ τὸ µέσον, ἀλλ οὐ ποτ᾽ dA 3 - N 3 an / ς / 3 ἄλλαλα. ἀμβλεῖά τε yag ὀνυμαζεται γωνία & µέζων ὀρ- ὑᾶς, ὀξεῖα δὲ & µπων ὀρφᾶς, καὶ µέζων μὲν εὐθεῖα ἁ ς , 3 d / / / υπερέχουσα τὰν ἐκ τῶ πέντρω καὶ µακροτέρα μὲν ἀμέρα ἰσαμερινᾶς. καὶ voL νόσοι δὲ γίνονται τῷ σώματος τῷ) 10 Νερμότερον i κρυμωδέστερον γίνεσύαι τὸ σώμα. τὸ μὲν γὰρ ὑφερμότερὀν ἔντι τὸ πιλέον vo µετρίω, τὸ δὲ κρυ- µωδέστερον ἔλασσον τούτω. ἔχει δέ ye καὶ ἆ ψυχὰ καὶ & περὶ αὐτὰν θιάΨεσις τὰν ἀναλογίαν ταύταν. ἆ μὲν γὰρ ὑρασύτας ἐντὶ περβολὰ τῶ δέογτος iv ὑποσεάσει δει- Br. fortasse verum est ὑπάρχει sine particula collatis verbis Theagis p.81,2: διόπερ καὶ ἀκρότας χαὶ uscotac εὐθέως ἐντί κτὲ. | οὔτε ἄφ. Α | ἀφαιρέσιος libri, sed -εως Br 1 ἐντὲὶ Tr. ἔντι M3 Br: ἐστὶ A || 9 τὸ addidit Meineke || 8 ποτ’ tacite Schow p. 26: πρὸς ΝΑ Br εἰς Tr. | ἄλλαλα Canter 1. ο. p. 694: ἄλληλα M3A Tr. Br accentum corr. A? | ὥσπερ τὸ Tr. et À ut videtur: ὥσπερ «ci τὸ Μὰ Βι quod ferendum erit, cf. p. 61, 7. 15,11 | ἴσον Tr.Br: ἴσον M94 | καὶ ante τὸ ἄνισον et mox ante τὸ ἄτ. om. Tr. | 4 ἐντὶ Tr Br: ἔντι M9 ἐντὶν (sic) A; ἐντὶν receperunt Gaisford et Meineke | 5 τοῦ ἀνίσου Tr. |, 6 µέρρα M? | ov ποτ ἄλλαλα Canter |. e. p. 694: οὕπω v' ἄλλαλα (vel τἆλλ.) ΜΑ Br o? ποτ) ἄλληλα Tr. | 7 ὀνυμάζεται (ut scripsit Canter) M3 Br: ὀνομάζεται A Tr. | μέζων libri nisi quod κείζων hic et infra Tr. | ὀρθώς ut videtur M! || 8 uev recte mavult Meineke: µείων M? Tr. B: μεῖον Α | 9 malim ὑπερέχοισα coll. p. 67, 1. 75,6 | τᾶς Wachsmuth | 10 ἐσαμερινᾶς Canter: ἐσημερινᾶς (-v&àc M4) libri. ceterum et post χέγτρω et post ἐσαμερινᾶς membrum desiderat oppositum Wachsmuth | za? Canter: τε libri | δὲ Meineke: τε vel τὸ libri | τοῦ Tr. | τῷ addidi; διὰ τὸ inseruit Gesn.! p. 6 mrg, inde vulg. | 14 & περὶ αὐτὰν διάθεσις Halm lect. Stob. p. 41 idque legi videtur in Br: τὰ περὶ αὐτὰν διάθεσις MA τὰ περὶ αὐτᾶν, διάθεσιν Tr.; τὰ περὶ αὐτὰν, τὰν διάθεσιν oscitanter Gesn.!, inde vulg. | τὰν M4Tr.Br τὴν À; καὶ τὰν Gesn. inde vulg. | ἀναλογίαν (ut tacite seripsit Gesn.!) Br: ἀλογίαν M4A Tr. | γὰρ M4A Br: ovv Tr. || 15 θρα- σύτας Tr. Br: 9oacvtgc M3 θρασύτητος À | τώ M3Br: τοῦ Α Τι. 10 CAPVT I. IIEPI ΑΡΕΤΗΣ "b, ^—- ς ^F - - γῶν, & δὲ δειλότας ἔλλειψις τῶ αὐτῶ. καὶ ἆ μὲν ἀσωτία ὑπερβολὰ và δέοντος iv δαπάνᾳ χρημάτων», ἆ Ó' ἄνελευ- é onu 2 Φερία ἔλλειψις và αὐτῶ. καὶ à uiv ὀργὰ ἐντὶ ὑπερβολὰ - / 3 c ^ ^ c 9 2 ] »f , τῶ δέοντος àv ὁρμᾷ θυμῶ, ἆ 0. ἀναλγησία ἕλλειψις τουτω. c Ó? 3 1 λό νΝ 2 N ^ 1ÀÀ ὸ / - 3 0 αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τᾶν ἄλλων διαὺεσίων τᾶν ἄντι- κειμένων. δεῖ 0^ ἕξιν τῶ δέοντος ὑπάρχοισαν vay ἀρετὰν - 3 / £02 / καὶ µεσότατα τῶν παφέων µήτ ἀπαθέα µήτ ἐμπαύέα 5 ς 2 , / / nutv. & μὲν yàg ἀπάψθεια ἀπαρὀρματον xai avevdQovoía- στον παρέχεται τὰν ψυχὰν tvori τὸ καλόν, ἆ ὃ ἐμπάνεια συντεταραγµέναν xol ἀνεπιλόγιστον. δεῖ «v τὸ πάνος [04 , 3 ^- J ο” €, * * A οὕτω παρεμφαίνεσόαι ἓν τᾷ ἀρετᾷ, ὥσπερ καὶ ταν σχιαν M A —- - v / καὶ τὰν γραμμὰν ἐπὶ τᾶς γραφᾶς᾽ τὸ γὰρ ἔμψυχον καὶ ς Ν , H - τὸ ἁπαλὸν καὶ τὸ μεμιμαμένον và» ἀλάνψειαν σὺν TQ χρήστότατι τῶν χρωμάτων μαᾶλιστα γίνεται διὰ τούτων. 1 δειλότας libri nisi quod -της Br | τῷ αὐτῷ M! Br: τῷ αὐτῷ Tr. τοῦ αὐτοῦ À | καὶ & μὲν ἀσωτία -- ὃ vo αὐτῶ om. Tr. | 2 ὑπερ- βολὰ M3Br: -Ag A | và M! Br: τοῦ À | ὁαπάνα tacite Schow p. 26: δαπάνη ΜΙΑ Βι | 8 ἐντὶ (ut tacite scripsit Gesn.? p.12) Br: ἐν τῇ (τῇ Tr.) ΜΑ Tr. ἐν A | ὑπερβολὰ (vel -4a) A Br: -An M* -Aj Tr. | τοῦ Tr. | τούτου Tr. | 5 ἐπὶ τᾶν Canter |. c. p. 694: ἐπὶ τῶν M3A Tr. Br | διαθέσιων libri; διαθέσδων operarius Gesn.?, inde vulg. | τᾶν Br ut videtar: τῶν ΜΑΑ Tr. || 6 τοῦ Tr. | ὑπάρχοισαν Tr.: -ουσαν M*A Br | τὴν ἀρετὴν Tr. || V µεσότατα Canter: µεσοτάταν M! Br. µεσωτατ reliquis macula obscuratis Α µεσότητα "Tr. | ἐκπαθέα cod. Paris. 1985 teste. Gaisfordo: ἐχπαθέα M4 Tr. Br ἐκπάθεα Α | 8 ἡμεν ATr: ἧμεν M? εἰμέν Br | & A Tr. Br: 7 M* | απαθεία (voluit ἀπαθεια) Gesn: ὁπαθέα M^ Tr. ὑπώθε sed ε in ras. manu incerta A ἀπαθία habuerat opinor A! ἀπάθεα Br | -ητον Tr. | ἀνενθουσίαστον ATr.: ἐνθουσιαστὸν M3 Br || 9 ἐμπάθεια Galsford: ἐχπαθέα M3 ἐκπαθεα sine acc. À ἐχπάθεια Tr. ἐκπάθεα Br | 10 συντεταραγµέναν Buecheler: συντεταραγμένον libri | δεῖ ὧν (ὧν M!) ΜΑ Br: ὃς ὧν ATr. | 11 οὕτω Α Tr.: οὕτως M*Br | 18 τὰν γρααμμαᾶν libri vecte: τὰ λαμπρὰ ser. Meineke (τὸ λαμπρὸν praeiverat Gaisford Stob. Ecl. Π p. 839), τὰν χροιὰν male ci. Hirschig verbis (13) συν τῇ χρηστότητι τῶν χρωμάτων deletis. apte comparat Wachsmuth Dionys. Hal. de Isaeo c. 4 p. 591 R. | ec γραφῆς Tr. | 18 ἀπαταλὸν ci. Valekenaer ad Eur. Phoen. p. 46 | μεμιμημένον Tr. | t&v quod omiserat supplevit A! | τὰν ὀλάθειαν A: τὰν ἀλήθειαν M3 Br τὴν ἀλήθειαν Tr. | σὺν τῇ) eis quae uncis saepsi erasis A | τᾷ Br: τῇ vel τῇ Μα Tr. | 14 χρηστότατι 16 IGANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" ἔμψυχα δὲ ἐκ ταρορµάσιος καὶ ἐνύουσιασμιῶ ἀρετᾶς τᾶς κατὰ φύσιν τὰ Ιιάψεα τᾶς ψυχᾶς. γίνεται γὰρ éx τῶν Ἱιαύέων & ἀρφετά, καὶ γενναωεῖσα ττάλν συναύξεται τού- τοις, ὡς xal τὸ ἁρμοσμένον ἐκ τῷ ὀξέος καὶ βαρέος, καὶ τὸ εὔκρατον ÉX τῶ φερμῶ καὶ Ψυχρῶ, καὶ τὸ ἰσόρροίεον ἐκ τῶ ῥαρέος καὶ κούφω. οὐκ ἀφελὲν ὧν δεῖ τὰ zd Oeo τᾶς ψυχᾶς, ουδὲ γὰρ ὠφέλιμον αὐτὰ ἀφελέν, αλλὼ συναρ- µόξασύαι τοτὶ τὸ λόγον ἔχον τῶ δέοντος καὶ τὸ μετρίω. 117 (1, 67 Mein.) Θεάγους Πυθαγορείου ἐκ τοῦ ερὶ αρετής (Ir. 4 phil. Graec. Η p. 18 sqq. Mullach.). -doyol τᾶς συμ/τάσας ἀρετᾶς τρεῖς' γνῶσις καὶ δύνα- µις καὶ Ἱεροαίρεσίς. καὶ ἔντι & μὲν γνῶσις olov ὄψις ἆ Φεωρέομες καὶ Ἀρίνομες τὰ Ἱτράγµατα, ἆ δὲ δύναμις Canter l. e. p. 095: χρηστότητι ΜΙΑ Tr. Br | χρωμάτων Tr.: Zonua- των M3*A Br 1 zegooucotoc libri praeter Tr. ubi παρορµήσεως | ἐνθουσιασμῶ n" -— F 3 - - M! Br: ἐνθουσιασ (sic) A ἐνθουσιασμοῦ Tr. | αρετής τῆς lr. | 2 πα- θεα libri nisi quod πάθα M! | τῆς ψυχῆς Tr. | 8 γεννανεῖσα M3 Α Br γεννηθεῖσα Tr.; γεναθεῖσα Walm lect. Stob. p. 41 | συναύξεται τούτοις 2 3 μα ς * , ΜΙΑ Br: σὺν αὐτοῖς συνίσταται Tr. [ 4 ὡς καὶ τὸ ἀρμοσμένον 4, - , [6 ^ - M!A Br ὥσπερ τὸ χαλῶς ἠομοσμένον Tr.: ὥσπερ καὶ τὸ καλῶς , (ον (debebat &ou.) Gesn.?, inde vule, an &ouovnz 'el & ? ?5/)09406U£vYOY «ou. ^. δ. aD αθμογμενο» (vel agu.)? certe ἄρμοκται libri in Ecphantis ecloga flor. 48, 04 Mein. | αὐτοῦ pro ἐκ Tf - 2 - - 4 - . ' 102.7 τω Tr.| 5 ἐκ τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ Tr. | 6 zal τὸ ἰσορροπον — , r } / } - 5. rn - - χουφω om. Tr. | αφελὲν M! Dr: ἀφελεῖν A Tr. | ovv Tr. | 7 τῆς φυχῆς | PET " » 357 . 2 f^ » A ^ , . E PM , Tr. | οὐδὲ Meineke: ovre libri | ὠφέλιμον αὐτὰ ἀφελέν scripsi: ωφε- ' P , . . . 23 La ' « λιμον οὔὖτ᾽ ἀνωφέλητον libri; v. ovr ἀνωφέλητον tacite seclusit Gesn.! p. 6, inde vulg. | συναρμόξασθαι Canter |. c. p. 695: cvvaguo- . . A 3 Ml « M - , σασύαι libi | 8 τὸ M!Tr.: τὸν Br om. A | διὰ vel uez& τῷ δέου- C . . . . . « 4 N d » 3 , . τος xt. proposuit Canter. conieio ποτὶ τὸ λόγον ἐχον «ἐχομένως) tc δέοντος κτὲ. sie iufra legitur p. 81, 3. τῷ δέοντος ἔχεται | 9 ecl cum lemm. hab. MA Br (post ecl. 1, 69 Mein.), ecl. et lemma Θεαγοῦς ἐκ τοῦ περὶ ἀρετῶν Tr. p. 13 (post ecl. 1, 60. Mein.), partem eclogae (p. 77,3 ἔχει δὲ — 11 ἐν τᾷ vvyxc) et lemma Θεαγοῦς Tr. p. 4 (post. ecl. 1, 64 Mein.); Oscyovc Br ὑεαγοῦς ΜΙΑ Tr. πυθαγο- ρίου ut solet A | 12 ἔντι tacite Schow: ἔστιν M4A Tr. Dr; ἔντιν Mei- neke | oiov ὄψις om. Tr. | 18 θεωρέοµες καὶ Χρίνομες Canter 1, c. p. 688: Φεωροῦμεν xalxolvousv MA Tr. Br; conferatur ecloga Metopi p. 68, 3 sqq. 10 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ Γη M c - 20) - c oiov ἀλκά τις τῶ σκάνεος ἆ ὑφιστάμεθα καὶ ἐμμένομες - , € "n t4 ρα - τοῖς πράγµασιν, ἆ δὲ πρραίρεσις, olov χεῖρες ψΨυχᾶς TLYEG cic ὁρμώμες καὶ ἀντιλαξύμενα τῶν πραγμάτων. ἔχει δὲ ^ ^ C 7; M , ) ^ καὶ ὁ τᾶς ψυχᾶς διάκοσμος οὕτως. τὸ μὲν γαρ τι αυτᾶς 3 ᾿ 1 n N 4 2 2 , 1 3 ἔντι λογισμὸς τὸ δὲ Φυμος TO δ᾽ ἐπιθυμία, λογισµος μὲν ς , - ^ ] 6 - , ó κρατέων τᾶς γνώσιος, JuuoG δὲ ὁ κρατέων vc µέγνεος; 2 / λ ς - - 2 - »! c ἐπιθυμία δὲ ἆ κρατεῦσα vO ἔπινυμητικώ εἴδεος. Όκχκα ὧν ἐς τὸ ἓν τὰ τρία ταῦτα μόλῃ µίαν ἐπιδεξάμενα συναρ- uoy&v, τόκα δὲ γίνεται ἀρετὰ καὶ ὑμολογία ἐν τᾷ ψυχᾷ᾿ e Y , $02 2 2 , 2 —/ * ὄχχα δὲ στασιάζοντα καὶ Gm ἄλλαλων ἄποσπαστα p, d N / / N 9 / 3 - € N τόκα δὲ γίνεται καχία καὶ ἀναρμοστία &v τᾳ ipvyq. γαι [47 C * , E 3 , " ^w Üxxa μὲν Ó λογισμὸθιἐπικρατέῃ τῶν ἄλόγων µερέων τας ψυχᾶς, τόκα δὲ γίνεται καρτερία καὶ ἐγκράτεια, παρτερία μὲν ἐν τᾷ κατοχᾷ τῶν πόνων, ἐγκράτεια δὲ ἐν τᾷ κατοχᾷ 1 τῷ MiBr: τοῦ A Tr | σκάνιος Br | ἐμμένομες Canter: -μεν libri | 9 v. τοῖς πράγµασι» e. q. s. usque ad finem eclogae om. M || 8 eic Tr. Br: &c A | ὁρμῶμες Canter: ὁρμώμεν libri | 4 αὐτᾶς Α Tr. p. 13 Br: αὐτῆς Tr. p. 4 | 5 έντι Br ut videtur: ἐστι vel ἐστὶ A Tr. | θυμός Halm lect. Stob. p. 40: θύμωσις A Tr. Br | post ἐπιθυμία quam habent libri fortiorem distinctionem sustulit Meineke | λογισμὸς μὲν A Tr. p.4 Br: λογισμὸς μὲν οὖν (inde ὦν Schow) Tr. p. 13, vulg.; praestat for- tasse (xal) λογισμὸς μὲν | 6 χρατέων vo Tr. Br: κρατών vto Α | 7 & A Br: z Tr. | κρατεῦσα Tr. p. 4: κρατοῦσα Α Tr. p. 13 Br; malim cum Meinekio κρατέουσα | τοῦ ἐπιθυμητικοῦ Α Tr. p. 13 Br τῷ nyeuo- νικῷ Tr. p. 4; τῷ ἐπιθυματικῷ Canter | εἴδεος vel µέρεος ci. Orelli opusc. sent, et mor. II p. 698: ἀδεώς libri | ὄχκα Br: ὄχκαν À Oxo Tr. Όχκα (uiv) ὧν ci. Buecheler probabiliter | 8 ὧν vel potius ὧν Tr. p. 4: οὖν Α Tr. p. 13 Br | µόλῃ Cobet mnemos, IX p. 104: μολῇ (vel -5) libri | ἐπιδεξαμενα A Tr. p. 4: ἐπιδειξάμενα Tr. p. 19 Br | 9 τόχα δὺ A Tr: τόκκα ex τόκκα ób corr, Br ubi eadem ratione corri- gitur 11. 13 et infra post ἀλλάλοις p. 78, 7 | ὁμολογία libri nisi quod ὑμόνοια Tr. p. 4 | 10 ὄχχα Br: Oxxav Α ὅχκαν Tr. p. 4 ὅκα Tr. p. 13 | ἀλλάλων A: ἀλλήλων Tr. Br | ἀπόσπαστα ; Halm lect. Stob. p.40: ὠπόσπασται Α Tr. ἀπέσπασται Br || 11 τόκα δὲ Tr.: τοκά δε A, de Br vide ad 9 | 12 ὄκκα Br: ὄχχκαν À ὄχα Tr. | ἐπικρατέῃ Tr.: ἐπικρατέει Α Br; malim ἐπικρατῇ, cf. p. 68, 8. 12. 78, 2 | ὀλίγων A! corr, A rec. | µερέων A Br.: μερών Tr. | 18 coxa δὲ Tr.: τόχχα δὲ A, de Br vide ad 9 | 14 v. ἐν vj κατοχᾶ — ἐγκράτεια δὲ om. À | τᾷ xevoy& t. v. Br: vij κατοχῇ t. m. lr. 78 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T ο’ - C v9, M M » / - - 3 τῶν αθέων. ὄΌκκα δὲ τὰ ἄλογα µέρεα τᾶς ψυχᾶς ἔπι- - - - “ SN / , E , κρατῆ τῷ λογισιιῶ, τόκα δὲ γίνεται μαλακία καὶ axgatía" ^ " P , [4 3 ; v μαλακία uiv ἓν τῷ φεύγεν τὼς πιόγως, ἀκρατία δὲ ἐν - - € ' 2 € ο C V ^ X , τῷ νικζσύφαι ὑπὸ τῶν ἀθέων. ὅκκα δὲ τὸ μὲν κρέσσον 3r / -- - λ , » ἄρχη ιιέρος τᾶς ψυχᾶς, τὸ δὲ xéQnov ἄρχήται, xci τὸ ς ν 2 3 , Y - μὲν ἁγῆται τὸ ὃ ἕπήηται, ἄμφότερα δὲ συνευδοκῆται xai - 3^ £^ ’ d 5 1 * συνομολογῆται ἀλλάλοις, Toxo οὲ γίνεται ἀαρετὰ καὶ παν- , No €^ ' , | C 1 M2 αγαθία περὶ ὅλαν τὰν wvycv. καὶ ὄχκα μὲν τὸ ἐπιὺυ- μήτικὸν ἕπηται µέρος τᾶς ψυχᾶς τῷ λογιστικῷ, γίνεται / NN x 5, 3 d / [q4 σωφροσύνα” ὅχκα δὲ τὸ Φυμοειδές, ἀνδρειότας' ὄχκα δὲ / ; y / κ. , ς τὰ µέρεα πάντα, δικαιότας. αὖτα γάρ ἐστιν ἆ διείργουσα , ’ e -- * 2 M τάς Te κχαχίας πάσας τᾶς ψυχᾶς goi τὰς ἀρετὰς ἀπ , ς / € ’ , - GÀAÀcÀcoy. καὶ ἔσιιν αἆ δικαιὀτας oiov σύὐσταμα τι τᾶς - - ; - - 2 M , ἁρμογᾶς τῶν µερέων τᾶς Ψυχᾶς καὶ ἄρετὰ τελεία xal ὄχχα ABr: οχκα Tr. | τᾶς φυχᾶς A Br: 1 éóíov A Br: ἠδέων Tr. τῆς ψηχῆς Tr. | ἐπικρατί scripsi (-&y Canter): ἐπιωρατεῖ corr. À! ἐπι- χρατεῖ Tr. Br || 2 τοῦ λογισμού Tr.; τῷ Λλογισμῶ ΑΔ Br | τόκα δὲ Tr.: τόχκα τάδε Α ΒΙ | ἀκρατία Α Tr. Br; ἀχρασία Meineke || 8 φεύγεν Canter: φεύγει» A Tr. Br | coc πόνως ABr: τοὺς πόνους Tr. | ἀκρατία libri; ἀκρασία Meineke | ὁ΄ ἐν Br || 4 νικῆσθαι scripsi: νικῆσθαι habeat an νικᾶσθαι A ambigas, νικᾶσθαι Tr. Br | ὑπὸ delendum putat Cobet mnemos. IX p. 104 | ἀδέων Br: ἠδέων ÀTr. | ὄκκα A Br: ὅκα Tr. | χρέσσον Canter: xgetocov A Tr. Br || o ἄρχη Α Tr.: ἄρχει Br | χέρηον Tr.: χαίρειν Α χέριον Br; χερζον mavult Meineke | 6 ἁγῆται Canter: ὄγήται Α Br ηἡγεῖται Tr. nolim ἁγῆται | ἔπηται A Br: ἔπεται Tr. | συνευδοκήται libri nisi quod -εἶται A: ovvsevóox; τε ci. Meineke | 7? συνομολογῆται Tr. Br: συνομολογεῖται Α | ἀλλάλοις ΔΑ: ἀλλήλοις Tr. Br | zóx« δὲ Tr.: τοκά δε A, de Br cf. supra ad p. 11, 9 || S ὄχκα Br: ὄχκαν À 0xa Tr. | ἐπιθυμητικὸν Tr.: ἐπιθυματικὸν Α Br || 9 cac ψυχᾶς A Br: τῆς ψυχης Vr. | τῷ λογιστικῷφ Tr. Dr: τοῦ λογιστικοῦ A! τῶ λογιστικῶ Α rec. | 10 σαοφρ. p. 80,1 | ὄκχα A Br: ὅκα Tr. | ἀνδρειότας Canter: ἀνδρειότης A Tr. ἀνδριότας Br | ὄχκα A Br: 02 Tr. | 11 ἐστιν A Tr. Br: ἐντι Canter; ἐντιν Meineke | & A Br: η Tr. |j 12 τᾶς ψυχᾶς A Br: τῆς ψυχῆς Tr.| ἀλλάλων A: ἄλλήλων Tr. Br | 18 ἔστιν A Tr. Br: ἔντι tacite Schow p. 20; ἔντιν Meineke | & Tr. Br: 4 sed superscr. & Α | oiov ovotau& τι ΔΑ: oiov σύστημά τι Br teste Bevingio remarques crit. p. 6 σὐνταγμά τι (om. oiov) Tr. 10 Q 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 19 πανυπερτάτα" πάντα γὰρ ἐν ταύτα, τὰ Ó ἄλλ᾽ ἀγαθὰ τᾶς ψυχᾶς οὐχ ἄτερθε ταύτας' διόπερ καὶ àv Φεοῖς μέγα κράτος ἔχει & διχαιότας καὶ iv ἀνθρώποις' TO γὰρ ὅλω καὶ τῷ τιαντὸς ἄδ᾽ ἀρετὰ συνέχει và» κοινωνίαν καὶ τὰν ἓν Ψεοῖς καὶ τὰν iv ἀνθρώποις. Φέμις γῶν φατί- ζεται παρὰ τοῖς οὐρανίοις Φεοῖς, δίκα δὲ παρὰ τοῖς χ.ο- víotg, γόµος δὲ παρὰ τοῖς ἀνθρώποις. ταῦτα Ó^ ἐντὶ σαμεῖα καὶ σύὐμβολα τῶ τὰν δικαιότατα πανυπερτάταν ἦμεν ἀρετάν. καὶ ἄλλως δὲ πιστοῦται ὃ λόγος ἐξ αὐτῶν" 0x40 μὲν γὰρ ὃ vooc τᾶς ψυχᾶς ἀμβλακίσκῃ, ὀνυμαζεται ἁ τοιᾶδε διάΨεσις ἀφροσύνα. ὄκκα δὲ ὁ φυμός, 3ea- σύτας ῆ δειλία" ὄκκα δὲ {άν ἐπιδυμία, ἀκρασία καὶ Oxxa μὲν ἐπὶ τὸ µῇον ἀμβλακίσκῃ Ó νόος, ἀφροσύνα, ὄχκα 0 ἐπὶ τὸ nébov, nevovoyía* καὶ ὄχκα μὲν ἐπὶ τὸ µζον ἀμβλακίσκῃ ὃ 0 δυμός, δειλία, ὄκκα ὃ᾽ ἐπὶ τὸ μέζον, Joa- σος" καὶ ὄχκα μὲν ἐπὶ τὸ µζον ἀμβλακίσχῃ & ἐπιθυμία, 1 ἐν ταύτα Tr. Br: £v ταῦτα A. | 8 δικαιότας sed alterum α eX corr. Br | τῷ γὰρ ὃλω καὶ τῷ À Br: τοῦ γὰρ ὅλου καὶ του Tr. | 4 ἆ δὲ A, unde possis GÓ' & | ἀρετὰ Meineke: ἀρετὰ À Tr. nescio an etiam Br | τὰν xowcoviav ABr: τὴν κοινωνίαν Tr. | καὶ τὰν Α Tr.: τὰν sed rasuram ante τὰν Br || b Θέμις ye — 1 τοῖς ἀνθρώ- ποις habet in margine A! | yov ci. Meineke: γε οὖν A Tr. Br; γε ὧν Canter l. c. p. 690. fortasse sufficit y" ὦν || 5. 6 φατίεται A Br: φημίζεται Tr. | V ἐντὶ Tr. Br: ἔστι A | 8 σαμεῖα Α Br: σημεῖα Tr. | co Canter: τοῦ Α Tr. Br | πανυπερτάταν μεν ἀρετάν scripsi: πα- νυπερτάταν. εἶναι ἀρετάν Br πανυπερτάταν ἄρετάν Α Tr.; πανυπερ- τάταν ἀρετὰν ὑπάρχειν (inde ὑπάρχεν Canter) tacite sopplevit Gesn. p.16, inde vulg. | 9 xoi ἄλλως — p. 80,5 αὐτᾶς σύνταξις om. Tr., inde vulg.:| ἐξ αὐτῶν Α ἐξ ἀνθρώπων (id est avay) Br: ἐξ ὀνυμάτων ci. Hirschig quod recepit Meineke; malim ἐξ ἐναντίω vel ἐξ ἑναντίων, nisi forte verum est ἐξ ἀμπλακιών (vel -&v) | 10 aufAoxloxp À: du- πλακίσκῃ Br ubique; ἀμβλακίσκεν habent libri in Phintyis ecloga flor. 74, 61 Mein. nisi quod ma. ex άμβλ. ibi correxit S! | ὀνυμάζεται Br: ὀνομάζεται A | 11 i Br: y Α | 12 & addidi; praestat fortasse ὃ) ἆ ἐπιθυμία sicut δ᾽ ὁ θυμὸς in prioribus | 18 ugov À: usiov Br hie et in proximis | δὲ ἐπὶ hie et 15 Br |. 14 µέζον Br: μεῖ- ζον Α | ἀμβλακίσκῃ ὁ θυμὸς À: θυμὸς (om. ὁ) ἀμπλακίσκῃ Br | 14 et 15 δὲ ἐπὶ Br || 18 µέζον Br: μεῖζον Α | μῇον Meineke: μεῖον Α Br 80 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ' d |J i! " μισαδονία" ὄκκα Ó iri τὸ µέξον, àxolacía* ὅλως δὲ & N 2 3 2 λ / ’ ; ct » ct μὲν οὐ xav! ὀρθὸν λόγον συναρμογά, xaxío* avra Ó Όχκα Δ ὴ Ce / , 3 £0. 0d A μὲν μηθδενὸς ἕκατι γένηται, καλέεται agelvnoio* 0xxo δὲ 4 " ^ ] - [q4 i φόβω, δειλία, ὄκχα δὲ àÓovàg, ἀκολασία, oxxc δὲ xég- ὸ T) o1 [d δὲ 3 3 9à À H 3 - M" sog, ἀδικία. ἆ δὲ κατ óg9Óv λόγον αὐτᾶς cvvra&ic, ci - * / / / / ὄχχα μὲν ἓν τῷ Φεωρὲν καὶ χρίνεν γένηται, χαλέεται φρο- ] - € / 1 [d νασις' ὄχκα δὲ ἐν τῷ ὑφίστασθαι...... τὰ ἀδέα, ca0- - / φροσύνα" ὄκκα ὃ) ἐν τῷ κέρδεος ἀποσχέσθαι xoi βλαβας * ; Y , ς M N 2 A Tüc ἐς τὸν πιλατίον, δικαιοτας. α δὲ κατὰ τὸν ὀρωον ο. P ΔΝ ^ 7 , λόγον αὐτᾶς σύνταξις καὶ πταρὰ τὸν og90v Aoyov rraQa- - ; / - βασιο, τῶ δέοντές ἔντι στοχασμὸς καὶ τῶ μὴ δέοντος , s 3 e . 5 - ἀπύόπιτωσις. ἔστι δὲ τὸ μὲν Óéov, o δεῖ ἤμεν᾽ τοῦτο δὲ b V / / * L4 οὐκ ἀφαιρέσιος οὐδὲ προσφέσιος δέεται' αὐτὸ γαρ ἐστιν e . 3 - Ν * / »! , M Y ς ὃ δεῖ ἦμεν. τῶ δὲ μὴ δέοντος εἴδεα δύο, τὸ μὲν υπτερ- / 3 ς ς M - βολά, τὸ Ó' ἔλλειψις. καὶ ἆ μὲν ὑπερβολὰ τὸ πλέον τῶ 1 µισαδονία À Br: φιλαδονία perperam Halm lect. Stob. p. 40 | µέζον Br: μεῖζον Α | δ᾽ & Br || 2 & uiv οὐ Br: & uiv (om. ov) À; ἃ μὴ scr. Gaisford | 2.8 cora d, ὄκκα μὲν μηδενὸς ἕκατι scripsi: αὗτα δὲ ἂν µηδένος ἕκατι Α αὐτὰ δὲ ἄν µηδένος μὲν ἕκατι Br; αὕτα δέ, ὄκκα μηδενὸς ἕκατι ci. Meineke || 9 malim γίνηται hic et 6 | 4 δειλία quod coniecerat Gaisford Br: δεινα Α | 6 ὄχχα ABr: ὅκα Tr. | μὲν ABr Tr.; μὲν οὖν temere Gesn? p. 9, inde vulg. | θεωρὲν καὶ κρίνεν Canter et sic Br ni fallitur Thomas: θεωρεῖν (ρᾶν Tr.) xai χρίνειν À'Tr. | post γένηται ne subiecto careret enuntiatum addidit ἆ αρετὰ interpolator Trincavellianus p.13. tu vide ad p. 79,8 || * O2 A Br: ὅκα Tr. | post ὑφίστασθαι non nihil intercidisse vidit Canter Ἱ. ο, p. 690 adn.2: ὄχκκα ὃ) ἐν τῷ Ὀφίστασθαι {τὰ δεινα, ἀνδρεία, 0220 ó' ἐν τῷ κατέχεν) τὰ ἀδέα | τὰ ἀδέα supplevit A* ut. videtur | σαο- φροσύνα À Br: σωφροσύνη Tr. p. 14 ubi in prioribus τὰ ἠδέα | 8 üxxa ABr: ὅκα Tr. | ἀποσχέσθαι A Br: ὑποσχέσθαι Tr. || 9 εἰς libri | πλατίον A: πλασίον Tr. πλησίον Br | 11 δἐοντος ἔντι Tr: δέοντος ἐστὶ A δἐοντὀς ἐστι Βι | τώ Br: τοῦ ATr. | 129 ἁπόπτωσις Br: ἐπίπτωσις Α Tr.; ἔκπτωσις ci. Cobet mnemos, IX p. 104 | ἔντι tacite Schow p.20: ἔστι A Tr. Br | δεῖ ἦμεν Tr.: δεῖ εἶναι Α δη εἰμέν Br | vox τοῦτο praeter o extr. hodie detrita est in A | 18 ovx ATr.Br; DT προσθέσιος Tr. Br: προστάσιος ovt. Meineke | οὐδὲ Α Br: οὔτε Tr. Α | ἐστιν A Tr. Br: ἐντι tacite Schow; ἐντιν Meineke | 14 δεῖ ἦμεν α A Tr.: δὴ εἰμέν Br | εἴδε litt. « aliquam partem tineis comesam habet A, 10 Ct 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 81 δέοντός ἔντι, ἆ ὃ' ἔλλειψις τὸ ἔλαττον. ἆ Ó' ἀρετὰ ἕξις τίς ἔντι τῶ δέοντος' διόττερ καὶ ἀχρύτας καὶ µεσότας εὐθφέως ἐντί' ἀκρότας uév, διότι τῷ δέοντος ἔχεται' µεσότας δέ, ὅτι μεταξὺ τᾶς ὑπερβολᾶς καὶ τᾶς ἑλλείψιός ἔντι. οὕτως γὰρ καὶ µεσότατες τυγχάνοντι καὶ ἀχρότατες µεσότατες μέν, ὅτι ἐκτὸς τᾶς ὑπερβολᾶς xai τᾶς ἑλλεί- Uoc πίέπτοντι ἀκρότατες δέ, ὅτι οὔτε προσθέσιος οὔτ᾽ ἀφαιρέσιος δέονται αὐτὰ γὰρ ἐντὶ ταῦτα, ἃ δεῖ αὐτὰ Dur. 118 (1, 68 Mein.) "Ev ταὐτῷ (fr. mor. 4 Il p. 20 Mullach.). Ἠπεὶ δὲ & v ἴνθεος ἀρετὰ περὶ πάθεα, τῶν δὲ πανέων ἀδονὰ καὶ λύπα ὑπέρτατα, φαγερὸν ὅτι ovx ἓν τῷ ὑπεξελέσθαι τὰ πάὔεα τᾶς ψυχᾶς, ἀδονὰν xol λύπαν, & ἀρετὰ πέπτωκεν, ἀλλ ἐν τῷ ταῦτα συναρμόξασθαι. οὐδὲ γὰρ Όὑγίεια, εὐκρατία τις ἔασα τᾶν τῶ σώματος non εἶδεε, fallitur Gaisford, εἶδεα Br: εἶδεε Tr. ἰδέαι non recte coniecit Gaisford, vide ad p. 73,10 || 16 ó' Br Tr.: δὲ Α | τῷ Br ut videtur: tov Α Τι. 1 ἐντὶ (vel ἐντι) A Br: ἐστιν Tr. | ó? tineis comesum Α | τὸ ἔλαττον và δέοντος supra p. 713,12 || 2 τῷ A Br: τοῦ Tr. | ὁ ἀκρότας μὲν — 5 ἐλλείψιός ἔντι om. Tr. | δἱοτι À sed δὲ addidisse videtur A? | τώ Br: τοῦ À || 4 ἐλλείψιός ἐντι scripsi: ἑλλείψιος ἔντιν (ἔντι Br) Α Br; ἑλλεί- ψιός ἐντιν Gaisford et Meineke | B οὕτω Tr.: οὕτως A Br | µεσότατες A Br: µεσότητες Tr. | 6 ἐκτὸς A Tr. Br; ἐντὸς Canter non recte || τ Ότι οὔτε Tr.: οὔτε ABr || 8 δέονται A Tr.: δέοντι Br | ἐντὶ Tr. Br: ἔντι A | δεῖ tacite Gesn,! p. 18, inde vulg.: & A Tr. Br (sic) | 9 ἦμεν Α Tr.: εἰκέν Br (| 10 ecl. sine lemm. hab. M, addito lemmate Α Tr. p. 14 Br| ἐν ταὐτῷ — p.82, 2 τὸ ξηρόν om. M || 11 ἐπεὶ δὲ & A ἐπεὶ δ᾽ & Br: ἐπειδῇ & Tr. | vo Canter l. ο, p. 691: τοῦ Α Tr. Br | z9e0c Br ἄθεος an 5Osoc incertum A: ἄθφεος Tr. ἠήθεος scripsi, fortasse in- iurià! Meineke v. IV p. LII. || 195 παθέων ex παθῶν corr. A! | ἄδονα A Br: ἠδονὰ Tr. | 18 τᾶς ψυχᾶς ABr: τῆς ψυχῆς Tr. | ἠδονὰν ut videtur A | 14 ἀρετὰ sed o eras. Α | πέπτωκεν Α Tr.: πέφυχεν sed qv ex corr. Br hic et p. 82,2et 5 | συναρμόξασθαι scripsi: συναρμόζεσθαι A Tr. Br. || 15 οὐδὲ γὰρ Tr. Br: οὐ γὰρ Α | εὐκρατία Α Tr. Br: εὖὐ- χρασία (acite Gesn.! p.18, inde vulg. | ἔασα Meineke: ἐᾶσαι Tr. εὖσα Br om. A (fallitur Gaisford); ἐοῦσα Gesn.!, inde vulg. 8&c« vel ἔασα comprobat Ahrens dial. dor. p. 325. malim tamen ἔασσα cf. Meyer gr. Stobaeus III. 6 32 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΛΙΟΥ EKAOTQN Γ΄ δυναμίων, ἓν τῷ ὑπεξελέσφαι τὸ Φεριιὸν καὶ τὸ ψυχρὸν καὶ τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ ξηρόν, πέπτωκεν, αλλ ἐν τῷ ταῦτα συγκερασθῆμεν' ἔντι γὰρ oiov συμμετρία τις τούτων οὐδ᾽ ἐν tQ μµωσικᾷ ἐν τῷ ὑπεξελέσφαι τὸ οξὺ καὶ τὸ ῥαρὺ τὸ σύμφωνον τέπτωχεν, GÀÀ ἓν τῷ ταῦτά εως συναρµόξασθαι. συναρμοσµένων γὰρ τῶ ὀξέος καὶ TO ῥαρέος τὸ μὲν σύμφωνον ἐναπολαμβάνεται, τὸ δὲ δια- φωγον ἐκχρούεται' συναριιοσµένων δὲ καὶ τῶ νερμῶ xoi TO ψυχρῶ καὶ τῶ ὑγρῶ καὶ τῶ ξηρῶ ἆ μὲν ἐγίεια γί- γεται, ἆ δὲ γόσος ἀπόλλυται' συναρµοσιένων δὲ καὶ τῶ Qui καὶ τᾶς ἐπιώυμίας val μὲν καχίαι xol τὰ scien ἐξαιρέονται, vol Ó' ἀρεταὶ καὶ τὰ (Oen ἐγγίνονται. ἰδιαίτατον δὲ τᾶς TO ἴθεος ἀρετᾶς & περοαίρεσις & ἐν τοῖς καλοῖς. λόγῳ γὰρ xat δυνάμει συγχρέεσύαι δυνατὸν καὶ ἄνευ ἀρετᾶς, πιροαιρέσει ὃ οὐ θδυνατόν' τὸ γὰρ gr? p. 24. ἐοῖσα scripserat Schow et Gaisford | τῶν tacite Schow: τῶν libri | zo Α Br: τοῦ Tr. 1 δυναµίων sicut scripserat Canter Br: ὀυγάμεων Α Tr. | τὸ 9&0- μὸν καὶ τὸ ψυχρὸν A Br eodem ordine quo infra v. S et supra p. 16, 5, hunc igitur recepi: τὸ ψυχρὸν χαὶ τὸ Otguov Tr, inde vulg. 2 ξυρὸν Br | πέπτωκεν hic et 5] vide ad p. 81,14 | 8 συγκερασθήαεν A Br: συγκερασθῆναι Tr. | oiov Tr.: o; M A ot Br | 4 uocuG Tr.: uovoiux& (-κα M4) M4A Br | υπεξελέσθαι M3 Tr. Br: ἐξελέσθαι A | 6 cvraguoauévov γὰρ vo οξέος Meineke (συναρµοσµένων vo ὀξέος praeiverat Gaisford): cvraguooutvo (cvvaouooustvo γὰρ Br) ὀξέος ΜάΑ Br συναρµογὰν τῷ ὀξέος Tr. praestat fortasse cvreguoyu£vov «tí. vide ad p. 76, 4 | τῶ (ante βαρέος) Br: τὸ M! τοῦ Αα τῷ Tr. | 8 v. συναρµοσµένων δὲ — 10 νόσος ἀπόλλυται tamquam glossema suspecta sunt Orellio opusc. senf. et mor. Ἡ p. 69S | fort. cvvaguoyue- vov hic et 10 | τοῦ Θερμου (Φυμου M?) zai τοῦ wvyogov x«i τοῦ ὑγροῦ καὶ τοῦ (τοῦ om. Tr.) ξηροῦ fere libri: Doricas formas rescripsit Canter || 9 ὑγίεια MÀ: ὀγεία Tr. Br | ἐγγίνεται ci. Hirschig || 10 co 9vuco Canter: τοῦ 9vuoo MA Tr. dubito de Br [| 11 τᾶς vel τὰς libri nisi quod τῆς Tr. | ταὶ μὲν Canter: a£ μὲν libri [| 15 ταὶ 9' Tr.: αἱ óà' ΜΑ Βτ | ἐγγίνονται Tr.: ἐγγίγνονται MA Br. | 13 τώ Canter: τοῦ ΜΑΑ Tr. Br | 14 καὶ δυνάμει secludi vult. Hirschig | óvveu: nt mox προαιρέσι Meineke v. IV p. LIV | δυνατὸν Canter: δύναται libi; fortasse latet aliud velut. ἐνδέχεται vel δύναιό κα | 15 προαιρέσει 10 10 αΑΡΥΤΙ ΠΕΡΙ APETHX 83 ἀξίωμα τῶ i9tog & περοαίρεσις σαµαίνει, διὸ καὶ uera βίας μὲν ἐπικρατέων ὃ λογισμὸς Φυμῶ καὶ ἐπιθυμίαο ἐγκράτειαν καὶ καρτερίαν ἐμπιοιεῖ, μετὰ βίας δὲ πάλιν ἐκθιασθεὶς αὐτὸς ὑπεὸ τῶ ἀλόγω, ἀκρατίαν xol µαλα- xíav. Ta! δὲ τοιαῦται διανέσιες τᾶς ψυχᾶς ἡμιτελέες μὲν ἀρεταί, ἡμιτελέες δὲ κακίαι τυγχάνοντι. ὁ μὲν γὰρ λογισμὸς ὑγιαίνει, τὰ Ó' ἄλογα μέρὲα τᾶς ψυχᾶς νοσεῖ. καὶ παθὸ μὲν ἄρχεται καὶ ἄγεται Ó ὑυμὸς καὶ ἆ ἔπι- Φυμία ὑπὸ τῶ λόγον ἔχοντου µέρεος τᾶς ψυχᾶς, ἆ ἐγκρά- τεια καὶ ἆ καρτερία ἀρεταὶ συγχάνοντι, χανφὸ δὲ μετὰ βίας ἀλλ᾽ οὐχ ἑκουσίως τοῦτο πτράσσοντι, καχίαι τυγχά- νοντι. δεῖ γὰρ τὰν ἀρετὰν μὴ μετὰ λύπας ἀλλὰ μεθ ἀδονᾶς τὰ δέοντα περᾶσσεν. πάλιν δέ, καφθὸ μὲν ἔπικρα- τεῖ ὁ δυμὸς καὶ & ἐπιθυμία vo λογισμῶ, µαλακίαν καὶ ἀκρατίαν ἐπιφέροντα, κακίαι τινὲς τυγχάνοντι' καθὸ δὲ μιετὰ λύτας χαρίζονται τοῖς neu, εἰδότες ὅτι άμβλα- κίσκοντι τῶ ὑγιὲς ήμεν τὸ ὄμμα τᾶς ψυχᾶς., ταύτα Ó' οὐ κακίαι. πάλιν (v αὐτό γε τοῦτο φΦαγερόν, ὅτι Éxov- δὲ (0! M4 Br) o? δυνατὀν ΜάΑ Br: & πρόαιρεσις (sic) ἃ ἐν τοῖς xaAoic male iterat ex praegressis Tr. 1 ro Canter: τοῦ libri | σαμαίνει ΜΙΑ Br: & gv τοῖς καλοῖς σημαίνει Tr. | μετὰ βίας MÀ Br: μετά τῆς βίας Tr. | 2 9vuo Canter: 9vuov libri | 3 ἐμποιέει malebat Meineke | 4 ὑπὸ τὸ ἆλ 0yo Mei- neke: ὑπὸ τῶν ἀλόγων libri. quod stare non poterit nisi fulseris sic ὑπὸ τῶν ἀλύγων (μερέων τᾶς ψυχᾶς) | ἀχρατίαν Canter tacite p. 692: -σίαν libri | 5 ταὶ δὲ A Br: αἱ δὲ M4 Tr. | διαθέσιες M4 Tr. Br: συν- δέσιες À |. V αλογωκέρεα M! | νοσέει ci. Meineke | 8 ἆ M4 Tr, Br: 5A | 9 ce Br ut videtur: τοῦ M4A Tr. | 10 τυγχάνοντι ΜΑ Tr. Br: -ουσι A | 11 τοῦτο πράσσοντι — Ρ. 84,2 λύπας xal φόβω om. Tr. | πρᾶσ- σοντι M! Br: πράττοντι À | κακίαι A: κακία MTBr | 15 πάλιν δὲ M?*Br: πάλιν Α | ἐπιχρατέει malebat Meineke | 14 ὁ M4Br: ἡ À || 18 ἀκρατίαν ΜΑΑ Br; ἀκρασίαν Meineke | καθὸ δὲ A: za90 M'Br | 16 λύπας M! Br: λύπης Α Γχαρίζονται tacite Gesn.? p. 10, inde vulg.: χαρίζοντι M4A Br | dufiaxlaxorti Meineke: ἀμπλακίσκοντι Μα Br ἀμπλαχίσκονται A | 17 co Br, fortasse M: τοῦ À; τῷ Gesn.? inde vulg. Gesn.? p.10 mrg: Όγιεῖς εἰμὲν (eduev Br) M4A Br ] ταῦτα δὲ οὐ (malui 9 oc) καχίαι. πάλιν ὧν Gaisford: ταῦτα Ó οὗ κακίαι πλάνον M! ταῦτα ὃ) οὐ καχία πλάνου A ταύτα 6* δ4 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ EKAOTON T" σίως δεῖ τὰν ἀρετὰν τὰ δέοντα περάσσεν. τὸ μὲν ἁκοί- σιον οὐκ ἄνευ λύττας x«l φέβω” τὸ Ó ἐκούδιον οὐκ vv ἀδονᾶς καὶ φιλοφροσύνας. ἅμα δὲ zai ὃ λόγος ὃ τᾶς ὁιαιρέσιος συιώιέσοι χα T πιαρείτω ταῦν οὕτως ἔχεν. ἆ μὲν γὰρ γνῶσις καὶ & ὅρασις τῶν {τραγμάτων τῶ λόγον ἔχον- τος uégeog ἐντὶ τᾶς Ψυχᾶς' ἆ δὲ ὀύναμις 10 ἀλόγω. 10 γὰρ αντέχεν μὲν δύνασύαι τοῖς :τόνοιο, ἐπιικρατὲν δὲ r&y ἀδονᾶν, οἰκ[όν ἔντι vu) ἀλύγω µέρεος τᾶς ψυχᾶς. & δὲ τεροαίρεσις ἓν ἀμφοτέροις αὐτοῖς γίνεται, καὶ τῷ λόγον ἔχοντι µέρει τᾶς ψυχᾶς καὶ τῷ αλόγῳ” σὐγχειται γὰρ ἐκ διανοίας καὶ ὀρέξιος, ὧν ἅ μὲν διάνοια τι λόγον ἔχον- vóg ντι, ἆ Ó' ὂρεξις τῶ ἀλόγω. διὸ καὶ ἀρετὰ τιᾶσα iv συναρμογᾷ γίνεται των µερέων τᾶς ψυχᾶς, καὶ τὸ ἔχκου- σιον δὲ καὶ τὸ τεροαιρὲτὸν τιάντως ἐν τᾷ αρετᾷ. 119 (1, 53 Mein.) Εκ τοῦ Ἐπτικτήτου ἐγχειριδίου (c. A2). "Qvav vig κακώς τι 7tOLI ῆ χαχώς τι Λλέγη, μµέμνισο δὲ οὐ χακίαι πλάνον Br. aliorum conatus vide apud Orellium opusc. sent. et mor. lI p. 69$ 1 πράσσεν Br ni fallor: πράσσειν M*A | v. τὸ μὲν ἀκούσιον — 3 φιλοφροσύνας iterat Maximus ο. 559 p. 661 Gombef. (Θεαγους Πυθαγο- oclov) | τὸ μὲν M3 Br: τὸν μὲν À | 2 ἑχούσιον A Br: ἑχούσιος M* ἀχούσιον Tr. | 8 ἀαδονᾶς M* Br: ἠδονᾶς A Tr. | ó ante τᾶς om. Tr. | 4. συµπέσοι M*À Br: ἐαπέσοι Tr. | κα Buecheler: zai libr | παρείτω M4A Be Tr.: περὶ vo ci. Duecheler, περαίνων ego. ἐμπεδοῖ καὶ παρίητι Badham; non rectius locum attigit Mullach Scehowii libro deceptus inter- polato | 5 & ὁρασις Tr.: ἀόνασις M* & ὄνασις ABr | πραγµατων MATr. : πρατάτων À πραττάντων Br | vo (vel τω) libri nisi quod τοῦ Tr. || V v. τὸ γὰρ ἀντέχειν — 10 τῷ ἀλόγφ recurrunt Maxim. ο, 59 p. 669 Combef. (Oscyove) | V ἀντέχεν M4: -ειν Α Tr. Br| μὲν Buecheler: µη libri | τοῖς πόὀνοις ΜΑ Br: τῶν πόνων Tr. | ἐπικρατὲν Canter l. ο. p. 6903: -εἷν libri | 5 τᾶν ἁἆδονᾶν Gaisford: τὸν ἀδονὰν À r&v ἠδονὰν M" Br (sic) τὰν ἀδονην Tr. | οἰκεῖον libri: ocgov Canter tacite | 9 γίνεται & | 10 τοῦ αλόγου Tr. | 11 zo M! Br: τοῦ Tr. om. Α | 18 τῶν µερέων MA Br: τῶ µέρεος Tr. | καὶ τὸ ἑκούσιον Meineke: χαὶ ἑκούσιον (om. τὸ) M9A Tr. τὸ ἑκούσιον (om. καὶ) Br quod verum putat Beving remarques crit. p. 5 | 14 τὸ ante προαιρ. non omisit Dr, fallitar Beving | προαιρετὸν ex προαιρετικὸν corr. A! | τᾷ ἀρεταά (vel -ᾱ) M! Tr. Br: τῇ ἀρετῃ A | 15 ecl. cam lemm. hab. MA (post ecl. 1, 68 Mein.); τοῦ αὐτοῦ ἔγγει- οιδίου emere Gaisford Gesneri traiectionibus deceptus || 16 ὅταν (ὅτάν 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 86 ci , 2 "A - "EN ) " / οτι παν ήκειν αὐτῷ OLOUEYOG 7τοιεῖ. τί ουν; ἀκολουντσει - / P - - ^ M ^ - τῷ Gol φαινοµένῳ 5$ τῷ avc; ἀλλὰ κακῶς αὐτῷ φαί- verat. τίς ovv ἐξηπατήται; Exelvoc. τίς οὖν ῥέβλαπται; C 2 ^ b 0 ἐξηττατημένος. καὶ γὰρ τὸ ἀληθὲς συμτεπλεγιιένον ἐάν » " c À 5. . - 2 M , ; 5 τις ὑπολαβη ψεῦδος, οὐ τὸ συμώτεπλεγμένον βλάπτεται, 2455252 € € 3 ; &ÀAÀA O0 ὑπολαβων. 120 (1, 62 Mein.) Περιχτιονής Ilv9ayogeíag περὶ σο- φέας (fr. 13 phil. Gr. Il p. 32sq. Mullach.). ) 1 / - Iéyove δὲ xal συνέστα ó ἄγώρωπος ποττὸ Φεωρῆσαι ^ / ^ - 6 /’ - / ' 10 τὸν λόγον τᾶς τῶ ὅλω φύσιος' καὶ τᾶς σοφίας ἔργον ἐστὶν — M3) τις κακώς τι (τί M) mou ἢ κακώς τι (v0 MJ) λέγη MYA: ὅταν σέ τις κακῶς ποιῇ 5 κακώς λέγῃ vel ὅταν τὶς κακῶς τι ποιῇ ἢ χακῶς σε λέγγ Arriani libri plerique, ὅταν τίς σε κακῶς τι ποιῇ 1 χακῶς σε Λέγῃ Arriani vulg. 1 καθήκειν ex καθάχκειν corr. A! | ποιεῖ ΜΙΑ: ποιεῖ 7) λέγει Air. | τί οὖν, ἀκολουθήσει τῷ σοι φαινοµένω 5 tO αὐτῷ: MIA: οὐχ οἷόν τε οὖν ἀκολουθεῖν αὐτὸν τῷ col φαιρομένφ ἀλλὰ τῷ ἑαυτῷ Avr. | 9 ἀλλὰ κακῶς — 4 ὃ ἐξηπατημένος (ἠπατημένος Α) M* À: ὥστε εἰ κακῶς αὐτῷ (αὐτῷ om. plerique) φαίνεται, ἐχεῖνος ῥλάπτεται ὅστις καὶ ἐξηπάτηται Arr. Stobaeo * verissimum disputationis Epicteteae colorem" vindicat Schweighaeuser. sed hic ut alibi certo iudicari non poterit priusquam praesto erit enchiridii recensio artis satis faciens legibus | 4 ἐάν τις M!A: ἂν τις Arr. || 5 οὐ τὸ M3 Arr.: αὐτώ Α | βλάπτεται M3A Arriani haud pauci: βέβλαπται Arriani non nulli || 6 ὑπολαβών (ὑπολαβὸν A?) M4A: ἐξαπατηθείς Arr. |j V ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 1, 53 Mein.) Br (post ecl. 1, 68 Mein. sed om. ecl. 1, 53 Mein.) tamquam ex Archytae περὶ σοφίας libro hanc et proximam eclogam rettulit Tamblichus protreptici c. IV p. 20 sq. Pist. neque igitur deerit qui Perictionae locum una cum libri titulo (ἐκ τοῦ περὶ γυναιχὸς ἄρμονίας citatur flor. 19, 50 et 85, 19 Mein.) suspicetur intereidisse ut. fuerit olim. Περικτιόνης Πυθαγορείας (ἐκ τοῦ «..... "Aoyvta Πυθαγορείου ἐκ τοῦ) περὶ σοφίας. et favet huic suspicioni quod lonica, non Dorica dialecto scripta sunt quae infra Perictionae adsignantur flor. 79, 50 et S5, 19. etiam prooemio operis sui loannem Perictionae eclogam inseruisse docet pinacographus Photii p. 47 Elt., qui recte offert. Περικτιόνης, cum περικτυόνης habeant. MÁA Dr; πυ- Θαγορίας suo more À | 9 συνέστα libri Stobaei (nisi quod εστα hodie detritum est in Α) Iambl; συνέστακεν ci. Meineke || 10 τῷ 020 lambl.: τῶν Όλων M!A Br | ante zai τᾶς σοφίας recte distinguit Iambl., 96 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΝΛΟΤΩΝ I" αὐτὸ τοῦτο xríioagOQL xci Ó&ugíroGL ταν τῶν EOYTQY φρόνασι. 121 (1, 63 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (ir. 13 L c. p. 33). lauevoía μὲν Qv καὶ ἀριθμιτικὰ καὶ τᾶλλα τὰ Φεω- ρήτικὰ καὶ ἐπισταμογικὰ περὶ ... τῶν ἐόγτων κατασχο- λέονται, ἆ δὲ σοφία περὶ πάντα τὰ γένεα τῶν ἐόγιωγ. οὕτως γὰρ ἔχει σοφία περὶ πάντα τὰ ἐόντα, ὡς ὄψις περὶ τιάντα τὰ ὁρατὰ καὶ ἀποὰ περὶ Ιτάντα τὰ ἀκουστά. τὰ δὲ συμβεβακότα τοῖς ἐοῦσιν & μὲν xadS0Ac πᾶσι συµ- ῥέραχεν, & δὲ πιλείστοις αὐτῶν, & δέ sc ἑνὶ ἑκάστῳ. τὰ μὲν Or καθόλω πᾶσι συμβεβακότα συγιδὲν καὶ Φεω- post σοφίας male libri Stobaei | σοφίας ΜΔΑ Br: σοφίας Qv lIambl. qui pergit ἔργον {κτᾶσθαι) καὶ θεωρὲν τὰν τῶν ἐόντων φρόνασιν | ἐστὶν Μὰ ἐστὶ A Ó' (sic) ἐστὶν Br; aut tollendum erit verbum aut scri- bendum ἐντὶ 1 αὐτὸ τοῦτο Meineke v. IV p. LI: αὐτῶ τούτω M5 τῷ αὐτώ τούτω Α αὐτῷ τοῦτο Br; verba ἐστὶν αὐτὸ τοῦτο nescio an ipsius sint Stobaei vel epitomatoris | τὰν τῶν M? Br πάντων Α | 9 ecl. cum lemm. hab. MA Br. conferatur lamblichus protr. l. c. | 5 ἐπισταμο- νικὰ Schow (vide mus. Rh. XLI p. 62): ἐπιστήμαι (-μα Br) xai MA Br | περὶ τῶν 20vtov MA Br (sic, non ut olim dixi mus. Rh. l.c. se- cundum Thomae collationem publici iuris factam) manifesto orationis hiatu: περί τινα τῶν ἐόντων Scripsit Schow ex libro quodam inter- polato, περὶ ἔγια τῶν ἑόντων proposuit lacobs. ego satis habui lacunam indieasse post περὶ non uno fortasse vocabulo explendam, cf. lamblichus p. 21,14 sqq. Pist. ὁ σοφία ov περί τι ἀφωρισμένον ἐντὶ τῶν ἐόντων, ἀλλ ἁπλὼς περὶ πάντα τὰ ἐόντα κτὲ. | ϐ γένεα maluit Meineke: γένη libi | € οὕτω γὰρ lambl.:: οὕτως γὰρ À οὐ γαρ M'Br | $8 καὶ ἀκοὰ — ἄκουστα om. lamblichus qui nou nihil differt etiam in proximis | ἀκοὰ tacite Schow: «xo; libri || 9 συμβεβακότα Br ut videtur: συμβεβηκότα M3 Iamblichi cod. Flor. συµβ.... ότα Α quattuor litteris erasis | ἐοῦσιν Α: ἐοῖσιν M? Br | συµβέβρακεν M3AÀ: συµβέβηκεν Br | 10 πλείστοις ci. Gesn.? p. 6 mrg: ἑκάστοις ΜΙΑ Br | δέ πα Buecheler: δὲ παρ M3Br δὲ περὶ A; δέ γα ci. Meineke, δὲ καὶ P. l'homas Hermae Berolin. XIV p. 316 propter & δὲ καὶ in membro iertio positum conferri iubens Luciani Nigrin. 16. exspectaveram ó' ἰδίᾳ propter:p. 87, 2, sed lenius illud Buecheleri est. | 11 τὰ μὲν Qv (Ov M43) MS Br τα... v aliquot litteris erasis À; τὰ cov lambl. | Θεωρὲν lambl. 10 19 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 81 ρἴσαι τᾶς σοφίας οἶκῇον, τὰ δὲ τοῖς πλείστοις τᾶς περὶ φύσιν ἐπιστάμας, τὰ ὃ' ἴδια xo^ ἕκαστον τᾶς περί τι ἄἀφωρισιιένον ἐπιστάμας. καὶ διὰ τοῦτο σοφία μὲν τὰς τῶν ἑόγτων ἁπιάντων ἄρχὰς ἀνευρίσκει, φυσικὰ δὲ τὰς τῶν φύσει γιγοµένων, γαμετρία δὲ xol ἄριὑμητικὰ καὶ μωσικὰ τὰς περὶ τὸ ποσὸν καὶ τὸ ἐμμελές. ὅστις ὧν ἀναλῦσαι οἷός (r) ἐστὶ πάντα (và) γένεα ὑπὸ uíav καὶ τὰν αὐτὰν ἀρχάν, καὶ πάλιν ἐκ ταύτας συννεἴναι καὶ σὺν- αρθιιέσασθαι, οὗτος δοχεῖ (uor) καὶ σοφώτατος ἡμεν καὶ ἁἀλαθέστατος, ἔτι δὲ καὶ καλὰν σκοπιὰν εὑρηχέ- ναι, ἀφ᾽ &g δυνατὸς ἐσσεῖται τόν τε Φεὸν xovoyeiodaL καὶ πάντα τὰ ἐν τᾷ συστοιχίᾳ τε καὶ τάξει τᾷ ἐκείνω κατακεχωρισµένα. 1 οἰκ[ον M*A: οἰκεῖον Br lamblichi cod. Flor. | τὰ δὲ — 3 ἐπι- στάµας om. lambl. | 9 φύσιν nunc paene totum erasum in Α | ἐπι- στάµας tacite Schow p. 15: ἐπιστήμας ΜΙΑ Br | δὲ M! Br | ἐδίᾳ mavult Meineke | 8 ἀφωρισμένον M3A: ἀφωρισμένας Br | ἐπιστάμας ΜΑ: ἐπιστήαας Br | μὲν om. lambl. || 4 ἐόντων] nihil fere nisi 2 superest in À | φυσικὰ δὲ — 6 τὸ ἐμμελές non adfert Iambl. | B φύσι Meineke v. IV. p. LIV. | γιγνοµένων libri: corr. Meineke || 6 μµωσικὰ Orelli opusc. sent. et. mor. 1l. p. 348: μουσικὰ M* Br eras. A | τὰς] praeter o nihil clare dignoscitur in Α | ὅστις A Br lambl.: cori MÀ | 7 ἀναλῦσαι om. A | οἷός ἐστι ΜΑΑ Br. οἷος vé ἐστι lamblichi cod. Flor. οἷός t. ἐντὶ in lamblicho Kiessling | τὰ ex lamblicho addidit Meineke | γένεα Iambl.: γένη ΜΑΑ Br | µίαν τε καὶ lambl. |. 8 syllabae αὐτζὰν ἀρχὰν καὶ) erasae sunt in Α | συνθεῖναί τε καὶ lambl. | συναρθµήσασθαι Meineke: ἀριθμάσασθαι M3 ex -ήσασθαι corr. Br! ἀριθμήσασθαι Α, συναριθμήσασθαι lambl.; ἀρθμάσασθαι proposuit Iacobs animadv. in Stob. p. 220, ἀρτίσασθαι scr. Mullach. || 9 µοι addidi ex Tamblicho | μεν lambl.: εἶναι M4A Br || 10 ἀληθέστατος (ἆλαθ. Schow) Stobaei libri: παναληθέστατος minus apte Iambl. | ἔζτι δὲ καὶ κα)λέὰν) quae uncis saepsimus evanida sunt in Α | εὑρηκέναι lambl.: ἀνευρηχέναι ΜάΑ Br | 11 ἐφ᾽ ὡς oscitantur Gesn.? p. 7, inde vulg. | τε M? Br suppl. A! ut videtur, om. lambl. | κατοψεῖσθαι Iambl.: κατόψεσθαι ΜάΑ Br | 12 πάντα τὰ iacite Gesn.? p. 7 et sic Iambl. et ut videtur Br: πάντα τε τα M! A | τᾷ om, operarius Gesn.?, inde vulg. | συστοι- χία (vel -ἰα) M* Jambl.: συστοιχείᾳ Br, erasum est vocabulum praeter syll. oro: in A | ze om. lambl. | τάδι maluit Meineke | tá lambl.: τα libri Stob. | ἐκείνω Br: ἐκείνου M? Iamblichi cod. Flor. o8 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 122 (1, 87 Mein.) Θεμιστίου ἐκ τοῦ Mergionadotg r Φιλοτέχνου (p. 494, 14 Dind.). Οὕτω δὲ καὶ τῷ &vOguitq ἐγκεχρώσθαί ἐστιν ἀναγ- καῖον ἡθονὴν καὶ λύπην καὶ ξύμπαντα τὰ ἄλλα ταὺή- uova, ιλείω θὲ xal ἐιμονωτέραν τὴν λύτιήην. καὶ τοῦτο av πάλιν 4ἴσωπος λέγει’ τὸν γὰρ πτηλὸν αὐτῷ ὃ Προ- μηθεύς, aq οὗ τὸν ἄνθρωττον διειτλάσατο, οὐκ ἐφύρασεν ὕδατι, ἀλλὰ δακρύοιο. οὐχὶ οὖν ἐκκότιτειν αὐτὰ πειρᾶ- σαι χρεών, ἁμήχανον γάρ. αλλ εἴπερ ἄρα, εἴη ἔτει- κόπτειν τε xai πραῦνειν κοιµίξειν τε ἐφ᾽ ὅσον δυνατόν καὶ vovOereiv' ταύτην γὰρ εὐμενῶς πιροσίεται τὴν ἐτει- µέλειαν. καὶ οὕτως σοι αὐτὰ παιδαγωγοῦντι ἀναφανή- σεται χργσιμάᾶ τὲ καὶ ὠφέλιμα avri ἀχρίστων zal βλα- ῥερῶν. οὐ γὰρ ὃ Jeóg αὐτὰ ἐγεχεράσατο τῷ ἀνθρώπῳ, ὅπως λώβην τε αὐτῷ καὶ aioyog προσφείη, ἀλλὰ καὶ ταῦτα /τρὸς θιαμονὶν καὶ σωτηρίαν τοῦ γένους τεροσύ- φηνέ τε zai εροσῳκοδόμησε τῇ voy. Φυμὸν μέν, ὅτιως ἂν τὰ βλάπτοντα ἀμυγώμεθα" ἐπιφυμίαν δὲ ἐδωδῆς καὶ ποτῶν /ερὸς τὴν ξύμφυτον καὶ ἀναγκαίαν ἀπορροιν xal οὕτω δὴ ἄλλο πρὸς ἄλλην τινὰ τεταγιμένον τοῦ σώματος κῆρα. µμένειν δὲ ἕκαστον χρὴ ἐν τῷ μέτρῳ" xai τὸ ué- τρον τοῦτο ἑλάστου γίνεται ἄρετή" τοῦ uiv Φυμοειδοῦς ἀνδρεία, τοῦ δὲ ἐπιθυμητικοῦ σωφροσύνήη, τοῦ ÓO' cv φιλοχρήμάτου καὶ φιλοκερδοῦς ἐλευνθεριότης τὰ xal ugya- λοπιρέπεια”. ὅσον δὲ ἐἑπτόηται ττερὶ τιμάς καὶ δυνάμεις 1 ecl. cum lemm. hab. MA Br post ecl. 1, 63 Mein.; φιλοξέκνου ex φιλοξένου cor A! || S οὐχὶ οὖν A Themist.: οὔκουν M Br | 9 ἐπικόπτειν Themist.: χκόπτειν sed ἐπι inter lineas add. M4 χόπτειν A Br | 10 κοιµίζειν A Br Themist.: κομίζειν M* | 12 οὕτω Themist. | σοι «ita libri Stobaei et Themist.: τοιαῦτα Harduinus | 14 éve- χεράσατο M3 Br Themist.: ἐνεκράσατο Α || 15 λώβην τε καὶ aiozoc αὐτῷ Themist. | 19 πρὸς M4Br Themist.: καὶ πρὸς Α | ξύαφήητον ^ | 20 τινὰ om. Α || 21 κῆραν Br | τὸ M? Br Themist.: τῷ À teste Gaisfordo | µέτριον Br. || 28 ἀνδρεία Dindorf in Themistio: ἀνδρία MA Br | 25 Όσον M*A Br: ὅσα Themistius Q l9 20 19 15 20 Lodo d... ο ας RUIIIEORU EMEN: MEME CAPVT I ΠΕΡΙ ΔΡΕΤΗΣ 89 / , ^ , 3 καὶ προεδρίας, τοίτου ἐστὶ τὸ µέτρον μεγαλοψυχία. εἰ 3 ? 2 ς . ^ d δὲ ακόσµητα ἐαφείη xal aOtgdzevra υπὸ τοῦ λόγου, , (qj ’ κχαύώτερ φυτὰ Ἡμερα καὶ χρηστὰ ἐξαμελήσαντος γεωρ- M ) ^ J M Νο , ai N , yo), ἀαπαγριοῦται ευνὺς καὶ ἐξυβρίζει καὶ παραβλαστανει τὰς κακίας καν ἄπερ ἀχάνύυας χαλεπὰς xal φαρμακώδεις τοῖς τε ἄλλοις xai μάλιστα τῷ πεκτηµμένῳ. ἔστι ὃ) ἐφ᾽ cy ἔμπαλιν καταφώένει καὶ ἀπομαραίνεται εἴσω τῆς 3 - I4 - / - / αχμῆς" καὶ δέονται οὗτοι τοῦ λόγου oU (vob) κολούοντος PU , ET [4 / καὶ JàÀíBovrog καὶ πιέζοντος, (αλλα τοῦ ἐπιάαρθοντός τε N J , A } nm 1 Li M * καὶ ἐπαναάγοντος καὶ égedíLovvog) stQOg τὴν αὔξην τὴν - VEM - PL / ) ^ , ἐοικυῖαν. xai διὰ τοῦτο ἄρα ἑκάστην αρετὴν rzteQixa O vY- M (€ N » , / c N N P λ - ται ἔνυεν xai EvOev δύο καχίαι, n μὲν τὸ ἐνδεὲς τοῦ , - ς / P t / τα ήµατος ἀγατιώσα, n δὲ τὸ πλεοναζον ἀσπαξομένη. - ) - , € x δεῖ ὃ) ου zgóg τὰ φαῦλα καὶ Ótorgauuéra ὀρῶντας 4, ς ; ς , N /, E A λ , L4 ἄπιαντα ομοίως ὑποπτεύειν καὶ διεξελαύνειν, ἀλλὰ τὸ ῥου- ^ / ” 5 M ο 7 - Ànua ἐξετάξειν τῆς φύσεως, παὶ ztQÓg ο τι ἕκαστον τῶν ταν ηκάτων ἐγεφέτευσε xal ἐγεσημήνατο τῇ ψυχἠ. 123 (1, 88 Mein.) Πορφυρίου ἐκ τοῦ Περὶ τῶν τερὸς τὰ MED - νοητὰ ἀφορμῶών (opusc. Porphyr. p. 80 ed. Holsten.). ^ - - ? - "AiÀat ai ἀρεταὶ τοῦ πολιτικοῦ, xol ἄλλαι ai τοῦ 1 προεδρίας M Br: προσεδρίας Α | tovtov (τοῦτο À) libri Sto- - baei: τούτων Themist. | µέτρον Themist.: µέτριον MIA Br | 8 φυτὰ καὶ Ίμερα καὶ yo. Themist. | b χαλεπάς τε καὶ φαρµ. Themist. | 6 δὲ (pro 9^) M3 Br || € εἴσω A Br Themist.: ἔσω M4 | 8 τοῦ λόγου οὐ τοῦ scripsi: τοῦ λόγου οὐ À τοῦ λόγου M3Br; λόγου οὐ τοῦ Themist. | χολούοντος M43A Br: χωλύοντος Themist. | 9 καὶ θλίβοντος om. libri Themistit non sine membrorum concinnitatis detrimento | πιέζον- tog Themist.: πιεζοῦντος M4A Br | ἀλλὰ τοῦ — ἐρεθίζοντος ex The- mistio addidit Gaisford || 10 πρὸς τὴν av&yv om. Br, si recte intellego P. Thomam /e cod. Bru. du florilége de Stobée p. S. | 11 Zouniav A Themist.: οἰχείαν MàBr | 14 δεῖ δὲ οὐ M4Br || 15 ἅπαντα A Themist.: ἅπαντας M9 Br (sic) | ὀιεξελαύνειν Themist.: ἐξελαύνειν ΜάΑ Br | 17 ἐνεφύτευσέ τε Themist.: ἐνεφύτευσεν (-os Br) libri Stob. illud verum est. cf. p. 88, 16 προσύφηνέ τε xal mgoooxoóougot τῇ vvzj | 18 ecl cum lemmate hab. MA Br; ἐκ τῶν πρὸς τὰ νοητὰ ἀφορμων Br | 20 ai ἀρεταὶ τοῦ M!A Br: ἀρεταὶ ei τοῦ Gesn.?, inde vulg.; ἄρεταὶ τοῦ (om. αἲ) Holstenius qui edidit hunc tractatum 90 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ιρὸς Φεωρίαν ἀγιόντος καὶ διὰ τοῦτο Aeyouévov Φεωρῃ- vLXOU, καὶ ἄλλαι αἱ τοῦ ἴδι τελείου Φεωρητικοῦ καὶ 1,01 νεατοῦ, καὶ ἄλλαι αἱ τοῦ γοῦ, καθὸ vobg, καὶ ἀπιὸ ψυχῆς καν αροῦ. αἱ μὲν τοῦ /ιολιτικοῦ ἓν µειριωτιαώψείᾳ τοῦ ἀλόγου κείµεναι, τῷ ἔπεσύαι καὶ ἀκολουνεῖν τῷ λογισιιῷ τοῦ καύήκοντος κατὰ τὰς ιράξειο. διὸ τερὸς κοιγωνίαν βλέτιουσαι τὴν ἀῤλαβη τῶν 2ιλησίον ἔχ τοῦ συναγελασμοῦ καὶ τῆς κοινωνίας τολιτικαὶ λέγονται. καὶ ἔσιι φρόνησις μὲν τιερὶ τὸ Λλογιζύμεγον, ἀνδρεία dà scegli τὸ Φυμούμε- vov, σωφρυσύνι ὁ (iv ὀμολογίᾳ καὶ συμφωντίᾳ ἐπινυ- μητικοῦ ττρὸς Λογιόµόν, δικαιοσύνη ὁ ) n ἑκάστου τού- των ὁμοῦ οἰκειοπραγία, ἀρχῆς πιέρι καὶ τοῦ ἄρχεσύαι. αἱ δὲ τοῦ πρὸς Φεωρίαν τεροκόπτοντος Φεωρητικοῦ ἓν απποστασει πεῖνται τῶν ἐγντεῦνθεν ὁιὸ καὶ xadagottc αὗται λέγονται ἐν ἁπιοχῇ Φεωρούμεναι τῶν τοῦ σώματος ιράξεων xol ουιώταύειῶν τῶν τιρὺς αὐτό. αὗται μὲν γὰρ τς ψυχἠῆς ἀφιοταμένις πιρὸς τὸ ὄντως Or, ot δὲ σιολι- τικαὶ τὸν ὠγητὸν ἄνφρωπον κατακοσμοῦσι. καὶ περὀδρο- µοι ὁ) αἱ στολιτικαὶ τῶν κανάρσεων" δεῖ γὰρ κοσµι- "ex Vaticano codice" (cf, Nauck Porphyr. op. praef. p. IX ed. sec.) Romae a. 1630 p. 80 sqq. Stobaeo non adsumpto. libelli rarioris discrepantiam adscripsi fere integram. cf. Plotinus enn. 1 2 | αἱ aute τοῦ om. Holstenius 2 καὶ ἆλλαι — Φεωρητικοῦ om. Holstenius | ἤδη Φεατοῦ M? Br Holstenius: ἐνδιαθέτου Α | 4 καθαροῦ libri Stob.: καθαρος Holste- nius | τοῦ ἀλόγου M3 Br: τοῦ λόγου Α; verba om. Holstenius [, 5 το ἔπεσθαι Holstenius |. V συναγελασμοῦ Α Br Holstenius: συναγελισμοῦ M! | 8 καὶ (ante τῆς κ.) om. Holstenius | ἔστιν M! | vocabuli φρόνησις syllabae φρόνήσι hodie legi iam non possunt in Α sicat mox μὲν par- ticulae nil agnoscitur nisi u | 9 ανδρεία Holstenius: ἀνδρία libri Stob. | 10 e» ὁμολογία — δικαιοσύνη δὲ ex Holstenii editione addidit Gais- ford; ó' scripsi pro δὲ. conferatur Plotinus enn. 12, 1 || 11 7; om. Πο]- stenius | ἑχάστῳ Holstenius | τούτων ὁμοῦ M!Br Holstenius: τοῦ vouov Α | 12 τοῦ om. Holstenius || 18 θεωρητικοῦ om. Holstenius | 14 ἐνταῦθα ci. Gesn.? p. 20 mrg | χαθάρσεις M3 Dr Holstenius: z«9«9- σις À | 16 cov vov M3 Br: τῶν µι τοῦ ΑΔ. scrpserim igitur aut τῶν μετὰ τοῦ c. aut, quod habet Holstenius, zcv μετὰ σ. coll. p. 91, 1 | 16 «vro M*Br Holstenius: ἑαυτό Α || 18 κατακοσμοῦσαι Holstenius | 19 ó' ai scripsi: δὲ M9A Br τε «i Holstenius Qt 10 10 CAPVT I. ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 91 , 3 N - E" , Φέντα xor! αὐτὰς ἀποστῆναι τοῦ σὺν σώματι πραᾶττειν τι προηγουμένως. διὸ ἓν ταῖς καθάρσεσι τὸ μὲν μὴ συν- / - / ^ M - c ὁοξάζειν τῷ σώματι, ἀλλὰ µόνην ἐνεργεῖν, ὑφίστησι τὸ - C N - - - - φρονεῖν, ὃ διὰ τοῦ καθαρῶς νοεῖν τελειοῦται' τὸ δέ γε ς - M! - * μὴ ὁμοπανφεῖν συνίστησι τὸ σωφρογεῖν, TO δὲ μὴ φο- - J "n ^ ; ς / βεῖσύαι ἀφισταμένην vov σωµατος ως εἷἰο κενόν τι xai λ ^ 3 / , ^ μὴ à» τὴν ἀνδρείαν. ἡγουμένου δὲ λόγου xai vob καὶ 1 N / ^ D ς μήδενὸς ἀντιτείνοντος, δικαιοσύνη τὸ τοιοῦτον. Ἠ μὲν 5 M * N 3 N οὖν κατὰ τὰς πιολιτικὰς ἀρετὰς διάφΦεσις ἐν µετριοπα- j / - / [ M te ς Seíq Φεωρεῖται, τέλος ἔχουσα τὸ ζην ὥς ἄνόρωπτον κατὰ , N 2 / € y φύσιν 1 δὲ κατὰ τὰς Φεωρττικὰς ἓν απαφείᾳ, Ἶς τέλος ς s ' L is! 5 ἡ τερὸς Φεὸν ὁμοίωσις. imei δὲ καφαρσις 1, μέν τις ην χαθαίρουσα 5 δὲ κεκαφθαρμµένων; ai παθαρτικαὶ ἀρεταὶ κατ ἄμφω φεωροῦνται τὰ σηµαινόµενα τῆς καφάρσεως᾽ γαφαίρουσίέ τε γὰρ τὴ ynv καὶ καθαρὺείση σύνεισι΄ i 0 ε γαρ τήν ψΨυχι LX ου είστ γεισι 27 X M / ε - / 9 J) 2 N M τέλος γὰρ τὸ κεκαφάρναι τοῦ καναίρει». ἀλλ ἐπεὶ το / N / 3 7 5 iT ” 35 χαφαίρειν καὶ xexadagOat ἀφαίρεοις ήν παντος TOU ἀλλο- / * M bi ^ / 3 τρίου, τὸ ἀγαθὸν ἕτερον ἂν eir τοῦ καναίροντος' ὡστ εἴ ^ 3 / , * 5 7 ς γε πρὸ τῆς ἀκαθαρσίας (ἀγαθὸν nv τὸ παφαιρόµενον, 1, 1 oiv pro σὺν Μὰ | σὺν τοῖς σώμασι Holstenius. nescio igitur an scribendum sit σὺν (v9) σώματι coll. p. 90, 15. 91,3 | 2 μὴ δοξάζειν Holstenius || 8 µόνην M: µόνον A Br Holstenius [| 5 ÓuoLo- παθεῖν Holstenius | συνίστησι evanuit in A praeter σι terminationem | uj om, Α || 6 κενόν M3Br: καινόν À Holstenius [ 4 τὴν evanuit in A | ἀγδρείαν Holstenius: ἀνδρίαν libri Stob. || 8 5» δικαιοσύνη (om. τὸ τοιοῦτον) Holsteniana | 11 » δὲ evanuit in Α || 12 » om. Hol- stenius p.82 | δὲ καὶ κάθαρσις Holstenius [ 19 καθαρεύουσα Holste- nius || 15 καθαρθείσῃ ci. Gaisford: καθαρθείσης Μ4Α Br καθάρσει Holsteniana | 16 τὸ κεκαθάρθαι (-ται Holst.) Holstenius τὸ κ. ex τοῦ κ. in ras. corr. Br!: τοῦ κεκαθάρθαι M*A | ἐπεὶ vo Br Holstenius: - - . 2 ἐπὶ τοῦ ΜΙΑ | 17 παντὸς τοῦ ἀλλοτρίου ex corr. (vocabuli ἀφαί- ρεσις littera σ extr. et proximum ἦν in ras. atramento pallidiore) Br: τοῦ παντὸς τοῦ ἀλλοτρίου M*A παντὸς ἀλλοτρίου Holsteniana | 18 χαθαίροντος tacite Gesn.? p. 22, inde vulg. Holstenius: χαθαάραντος ΜΑΑ Br | ὡστ᾽ el ye scripsi: ὥστε γε M'A Br ὡς εἴ ye Holstenius | 19 πρὸ M?Br Holstenius: πρὸς Α | ἀγαθὸν ἦν τὸ καθαιρόµενον (ita scripsi pro καθαιρούμµενον), ?; κάθαρσις addidi ex Holsteniana, mani- festa lacunae origo 92 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTON Γ΄ κάαφαρσις) Goxel" ἆλλ᾽ ἀρχέσει μὲν ij waOagoig, τὸ δὲ καταλειπόμεγνον ἔσται τὸ ἀγαφόν, xal οὐχ ἡ κάφαρσις. ἀλλ’ 5 ψυχῆς φύσις οὐκ ἦν ἀγαθόν, ἀλλ᾽ ἀγαφοῦ µετέχειν δυνάμενον zal ἀγαθοειδές' οὐ γὰρ ἂν ἐγένετο ἐν xoxo. τὸ οὖν ἀγαθὸν αὐτῇ iv τῷ ουγεῖναι τῷ γενν/σαντι, κακία θὲ τὸ τοῖς ὑστέροις. λαὶ διελῆ γε καχία, τὸ τε τούτοις συνεῖναι xai μετὰ ταθῶν ὑπτερβολῆς' διότερ αἲ πτολιτικαὶ ἀρεταὶ μιᾶς yovv αὐτὴν κακίας ἀπαλλάττουσαι ἀρεταὶ ἐκρίφήσαν xai τέµιαι, at δὲ καύφαρτικαὶ τιμιώτεραι καὶ τῆς ὡς Ψυχικῆς κακίας ἀπαλλάττουσαι. δεῖ τοίνυν καθη- ραμένήην αὐτὴν συγεῖναι τῷ γενγήσαντι. καὶ ἀρετὴ ἄρα αὐτῆς μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν αὕτη, ἥπερ ἐστὶν ἐν γνώσει καὶ εἰδήσει τοῦ ὄντος"' οὐχ ὅτι οὔκ ἔχει παρ αἲτῇ ταύ- την, QÀÀ ὅτι ἄνευ τοῦ ιρὸ αὐτῆς οὐχ ορᾷ τὰ αὐτῆς. αλλ’ οὖν γένος τρίτον ἀρετῶν μετὰ τὰς καφθαρτικὸς καὶ τὰς πτολιτικὰς γοερῶς τῆς ψυχἠς ἐγεργούσης" σοφία μὲν καὶ φρόνησις ἐν Φεωρίᾳ ὧν νοῦς ἔχει, δικαιοσύνη δὲ ἐν οἰκειοπιραγία μὲν ἐν τῇ τιρὸς τὸν γοῦν (Ó ) ἀκολουθίᾳ zai τῷ ττρὸς νοῦν ἐνεργεῖν. σωφροσύνη δὲ ἡ εἴσω /ερὸς νοῦν στροφή n δὲ ἄνδρεία ἁπάνεια, καν ὁμοίωσιν τοῦ ερὸς 1 ἀρκεῖ ΜΙΑ Br: ἤρχει Holstenius | ἀρκέσει M!À Br: ἀρέσχει Holstenius | 2 καὶ om. Holstenios | 9 ἆλλ᾽ 5 M*A Holstenius, dubito de Br: ἀλλὰ 7) tacite Gesn.?, inde vulg. | 5 οὖν M* Br Holstenius: γοῦν À | αὐτῆς scripserim coll. Plot. enn. 12, 4 | ? διὸ πᾶσαι «t Holstenius | 8 κακίας αὐτὴν A | ἐκλήθησαν κ. τίµιοι Holstenius | 10 ψυχικῆς κακίας M3 Dr: ψυχῆς καχίας A ψυχἠν xaxiav Holstenius l. v. p. 83 | GavtU . [4 4, , 11 γεννήθεν A corr. A! opinor | 12 avr ἥπερ ἐστὶν] αὐτὴ πάρε- . ' C, . - στιν Holstenius | 18 οὐκ — ἆλλ οτι om. Holstenius | 14 τοῦ 242423 M* Br Holstenius: τὰ Α | οὐχ ὁρᾷ τὰ αὐτῆς om. Holstenius [ 19 «24 M4A: ὤλλο Br Holstenius | οὖν redintegravit Br | 16 τὰς om. Holste- nius | u&v καὶ M? Br Holstenius: uiv γὰρ καὶ Α || 19 ὧν A Holste- nius: ov M4 zy Br || 18 μὲν ut paulo ante ἐν om. Holstenius | ἐν τῇ πρὸς τὸν νοῦν etiam A, fallitur Gaisford | ó^ addidit Buecheler | καὶ τῷ πρὸς votv ἐνεργεῖν M3 Br: xal πρὸς τὸν vovv ἐνεργεῖν À καὶ τὸ πρὸς τὸν v. ἐ. Molstenius. fortasse χαὶ τῷ πρὸς τὸν ». ἐ. ut scripsit Creuzer ante Plotini ed. Didot. p. XXXIX || 19 ή om. Holstenius || 20 στροφή M4A Holstenius: συστροφή Br | ἀνδρεία M4 Holstenius: ἀνδρία Α Br 10 ὄ 10 20 CAPVT I. ΠΕΡΙ APETHZ 93 0 βλέπει ἀπανθὲς Ov τὴν φύσιν. καὶ ἀντακολουνθοῦσί γε αὗται ἀλ. λήλαις ὥσπερ xai (al) ἄλλαι. τέταρτον (QU) εἶδος ἀρετῶν τὸ τῶν παραδειγματικῶν, αἵπερ Υσαν ἐν τῷ νῷ πρείττους οὖσαι τῶν ψυχικών, καὶ τούτων παραδείγματα (ών καὶ τῆς ψυχῆς ἦσαν ὁμοιώματα" νοῦς uév, ἓν ᾧ ἅπταντα) ὥσπερ παραδείγματα". ἐπιστήμη δὲ ἡ νόήσις, σοφία δὲ γιγνώσκων Ó νοῦς: τὸ δὲ πρὸς αὐτὸν v σωφρο- σύνη, τὸ Ó' οἰκεῖον ἔργον 1») οἰκειοπραγία, 1, δὲ ἀνδρεία 5? ταυτότης καὶ τὸ iq ἑαυτοῦ µένειν καθαρὸν διὰ δυνα- μεως περιουσίαν. Σέτναρα τοίνυν ἀρετῶν γένη πέφηνον᾿ (ὧν) αἱ μὲν ήσαν ai τοῦ vob αἱ παραδειγματικαὶ xol σύνδρομοι αὐτοῦ τῇ ovoíq' αἱ δὲ ψΨυχῆς πρὺς νοῦν ἔνο- ρώσης ἤδη καὶ πληρουμένης dm αὐτοῦ" αἱ δὲ ψυχῆς ἀνθρώπου καφθαιροµένης τε καὶ καδαρνὺείσης ἀπὸ σώ- µατος καὶ τῶν ἀλόγων πανών' ot δὲ ψυχής ἀνφρώπου κατακοσμούσης τὸν ἄνθρωπον διὰ τοῦ τὰ µέτρα τῇ ἆλο- yig ἀφορίξ ειν καὶ μετριοπάὔειαν ἐνεργάξεσθαι. καὶ ὁ μὲν ἔχων τὰς μµείζους ἐξ ἀνάγκης ἔχει «al τὰς ἐλάττους' οὐ μὴν καὶ ἔμπαλιν. οὐκέτι μέντοι τῷ ἔχειν καὶ τὰς ἐλάττους ὁ ἔχων τὰς µείζους ἐνεργήσει καὶ κατὰ τὰς 9 αἱ addidit Buecheler | ὁ addidi ex Holsteniana || 9 παρα- δειγμάτων Holstenius || 4. τούτων zagaóstyuava MA: τούτων παρα- δειγμάτων Br; τούτων (om. παραδείγματα) temere Gesn? p. 23, inde vulg. | 5 ὧν καὶ — ἐν o ἅπαντα addidi ex Holsteniana, qua edebatur ἐν ᾧ ἅματα. possis etiam ἐν ᾧ ἅμα πάντα (ut Creüzer Ἱ. e.) vel αμ απ, | 6 δὲ M?A Br Holstenius: μὲν temere Gesn.?, inde vulg. | νόησις M4À Br: φρόνησις Holstenius || 7 σοφία A Holstenius: σοφίαν M! Br | αὐτὸν Holstenius, Plot. enn. 12, 7 || 8 à? M3 Br: δὲ Α ut videtur, Holstenius | ó' Br | ἀνδρεία Holstenius: ὠγδρία ΜΙΑΒι | 11 ὧν ex Holsteniana addidit Gaisford | αἱ ante τοῦ om. Holstenius ]. ο. p. 84. |] 12 ψυχης πρὸς νοῦν M'Br Holstenius: ψυχῆς δη πρὸς vobv A | 19 et ὁξ ψυχῆς ΜΙΑ Br: αἱ δὲ ὡς ψυχῆς Holstenius |. 16 διὰ τοῦ τὰ M?*A Br: διὰ τὸ Holstenius | 17 ἐργάξεσθαι Holstenius | 19 καὶ ἔμπαλιν ΜάΑ Br: τοὔαπαλιν Holstenius | τῷ ἔχειν καὶ τὰς ἐλάττους ὁ ἔχων scripsi cum Holstenio: ἔχει τὰς ἐλάττους 0 ἔχων M xat τὸ ἔχειν xul τὰς ἐλάττους Ó ἔχων Α καὶ εἰ ἔχει τὰς ἐλάττους ὃ gu] ἔχων sed ὁ μὴ in ras. ut. videtur Br; ὁ ἔχων reliquis licenter omissis Gesn.?, inde vulg. |, 20 x«i om. Holstenius 94 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" ἐλάττους εροηγουµένως, αλλὰ μόνον κατὰ περίστασιν τὶς εγέσέεως. ἄλλοι γὰρ οἱ σκοποί, ὥσπερ εἴρηται, καὶ κατὰ yévog διάφοροι. τῶν μὲν γὰρ πολιτικῶν, uévoov ἐττιθεῖναι τοῖς παύεσι 7tQÓG τὰς ἐν τοῖς κατὰ φύσιν ἐνεργείας' τῶν δὲ κπαῴαρτικῶν, τελέως τῶν τα ῶν ώποστῆσαι, τὸ τέως μέτρον λαμβανουσῶν' των δὲ ερὸς voby ἐνεργῆσαι μηδὲ τοῦ ἁπτοστῆσαι ἐκ τῶν zt& Ov εἰς ἔννοιαν ἐρχομιένους" τιῶν δὲ μηδὲ τερὸς νοῦν ἐχουσῶν τὴν ἐγέργειαν, ἀλλὰ τῇ αὐτοῦ οὐσίᾳ εἰς συνὀρομῆν ἀφιγμένων. διὸ καὶ ὃ μὲν κατὰ τὰς περακτικὰς ἔνεργῶν σπουδαῖος ἠν ἄνθρωπος, ὁ δὲ κατὰ τὰς καθαρτικὰς δαιμόνιος ἦν ἄνθρωπος ἢ) καὶ δαί- uu ἀγαδός, ὁ δὲ κατὰ uóvag τὰς moóg τὸν νοῦν «Φεός, ὁ δὲ κατὰ τὰς :ταραδειγματικὰς ὡεῶν πατέρ. ἔπιμελη- τέον οὖν μάλιστα των κανὐαρτικῶν ἡμῖν, σκεφαμένοις ότι τούτων μὲν ἡ τεῦξις ἐν τῷ βέῳ τούτῳ, διὰ τούτων δὲ καὶ ἡ εἰς τὰς τιµιωτέρας ἄνοδοο. διὸ Φεωρητέον ἂχρι τίνος καὶ (8i) όσον οἵα ve πιαραλαμβάνεσθαι $ κά- Ψαρσις. ἔστι μὲν γὰρ iv ἀτεοστάσει οώματος καὶ τῆς ἄλόγου παν ητικῆς κινήίσεως. stc ὃ) ἂν γένοιτο καὶ ὄχοι τίνος, ῥήτέογ. τερώτον μὲν oiov «)εμέλιος καὶ ὑποβάύφα τὴς καφάρσεως τὸ γνῶναι ἑαυτὸν Ψυχήν o ὄντα ἐν ἄλλο- 1 τὴν τῆς γενέσεως Holstenius | 5 ἄὤλλοι γὰρ om. . Holstenius qui mox διαφέρονται pro διάφορα | 9 μὲν om. Holstenius | 4 πρὸς τὰς πρακτικὰς τῆς κατὰ φίσιν ἐνεργείας Holstenius | ὅ ἀποστῆσαι — 9 ἀφιγμένων libri Stobaei: εἰς ἔννοιαν ἀφικνουμένουςο' τῶν δὲ λοιπῶν ἀναλόγως τοῖς εἰρημένοις Holstenius || 6 λαμβανουσῶν Buecheler: λαμβανον M! Br λαμβάνων Α || 7 syll. στῆσαι bibliopegae incuria perierunt Α | ἐρχομένους ad homines refertur praeditos istis vir- tutibus | S μηδὲ ex Arsenio Wyttenbachii Gaisfordus (cf. Stob. flor. ed. Gaisf. Oxon. v. I p. IX): μηδὲν M4A Br sed μηδὲν post v. πρὸς νοῦν col- locat A l 9 διὸ καὶ A Holstenius: διὸ M! Br | ὁ μὲν κατὰ M Br Hol- stenius: ó κατά μὲν À& hunc secuti sunt Gaisford et Meineke || 10 TQaat- τικὰς Sed &g in ras. pallidiore atramento Br | 11 τὰς evanuit in Α | ήν ἄνθρωπος om. Br.: gv om. etiam Holstenius |. c. p. 85 | δαίμων M? Br Holstenius: δαιμόνων compendiose A || 12 v. τὰς πρὸς τὸν νοῦν θεός, 0 δὲ κατὰ om. Gesn.?, inde vulg. || 16 τιμιοτέρας M4 |. 11 ἐπὶ 7t0c0v Holstenius: πόσον M!A πὀσου Br || 18 ἐν ἀὀποστάσει MB Br: ἀπόστασις Holstenius || 19 ὄχρι MA Br: μέχρι Holstenius Q« [0 - 20 10 15 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 05 roi [τῷ] πράγιατι καὶ ἑτερουσίῳ ovvóeOcuévov' δεύτερον δὲ τὸ d;tÓ τούτου ὁριιώμενον τοῦ πείσµατος συναγαγεῖν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ σώματος xai τοῖς olov τόποις, παντως γε μὴν ἀπαθῶς πρὸς αὐτὸ διατιΦέµενον. ἐνεργῶν μὲν γὰρ συνεχῶς τις κατ αἴσφησιν, εἰ καὶ uj μετὰ προσπανείας καὶ τῆς τοῦ ἥδεσθαι ἀἁπολαύσεως τοῦτο moii, ἄλλ᾽ οὖν ἐσκέδασται περὶ τὸ σῶμα συναφὴς αὐτῷ κατὰ ταύτην γινόµενος, προσπάσχων δὲ ταῖς τῶν αἰσφθημάτων ἡδοναῖς ἢ λύπαις σὺν προθυµίᾳ καὶ ἐπινεύσει συμπαφεῖ dq ἐς δὴ μάλιστα διαφέσεως αὐτὸν προσήκει κανφαίρειν. τοῦτο Q^ ἂν γένοιτο, εἰ καὶ τὰς ἀναγκαίας τῶν ἡδονῶν καὶ τᾶς αἰσθέσεις ἰατρείας ἕνεχα µόνον τις παραλαμβάνοι ij ἁπαλ- λαγῆς πόνων, ἵνα μὴ ἐμποδίζοιτο. ἀφαιρετέον δὲ καὶ τὰς ἀλγηδόνας' εἰ δὲ μὴ οἷόν τε εἴη, πράως οἰστέον ἐλάττους τιθέντα τῷ μὴ συμπτάσχειν. τὸν δὲ Φυμὸν ὡς οἷόν τε ἀφαιρετέον καὶ (uj) μελετητέον πάντῃ -- εἰ δὲ µή, αὐτὸν γοῦν συναναμιγνύναι τὴν /εροαίρεσιγ, ἀλλ᾽ ἄλλου εἶναι τὸ ἀπροαίρετον τὸ δ ἀπροαίρετον ἄσθενὲς 1 τῷ οι. Holstenius; co ci. Buecheler et Wachsm. | πράγματι M9 Holstenius σώματι À sed lineolam infra σώµατι addidit et πράγματι superscr. A! σώµατι sed litt. σω in ras. atramento pallidiore Br* | 3 δὲ om. Holstenius | ἀπὸ τοῦ A sed τοῦ in τούτου mutavit A? | συναγειν Holstenius | 8. τοῖς oiov τόποις Holstenius: τοῖς μὲν τόποις MA Br | 4 αὐτὸ Μα Βι Holstenius: αὐτὸν Α | γὰρ συνεχῶς τις M*À Br Holste- nius: γάρ τις συνεχώς tacite Gesn.? p.24, inde vulg. | 9 εἰ καὶ n Br ut videtur: καὶ ug À quod etiam in M legi suspicor (inde Gesn.??), sed silet Dindorfii eollator: zv μὴ Holstenius | 7? ἐσχέδασται ὃ περὶ xr&. Holstenius | κατ αὐτην Holstenius l. c. p. 86 | 8 γινόµενος libri sed ut facile cum γενόμενος confundi possit Br | προσπάσχων MBr: προπάσχων A προσπάσχοµεν Wolstenius | αἰσθητῶν Holstenius | 10 δὴ M4A Br: δὲ Holstenius | αὐτὸν Creuzer: αὐτὸν libri || 11 δη ἂν Holstenius | 15 παραλαμβάνει et mox παραλλαγὴν Holstenius | 16 ἐαποδίζοιτο M* Br Holstenius: ἐμποδιαζοιτο Α | 14 οἰστέον ΜΙΑ Br: ὑστερεῖν Holstenius | 15 ἐλάττους τιθέντα tacite Gesn.^, inde vulg.: ἑλύόττω τιθέντα M3A Br «AX ἐλαττωθέντα Holstenius | τῷ tacite Gesn.2, inde vulg. et sie Holstenius: τὸ MIA Br | og MA Br: ὅσον Holstenius [ 16 μὴ addidi ex Holsteniana | 1V µη iterat Holsteniana | αὐτὸν γοῦν Holstenius: αὐτῷ yovv ΜΙΑ Βη | &ÀÀ ἄλλου M*ABr Hol- 96 ΙΩΑΝΝΟΥ ETOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Τ΄ N J / λ A , / ' 5 VS λ M xai, ὀλίγον — τὸν δὲ qofov savvy, περὶ οὐδεγὸς γὰρ qo- yu ο 1 2 - , ON ῥήσεται' τὸ Ó' ἀπροαέρετον xal ἐνταῦύψα. χρηστέον ài » - M 7 / ἄρα x«i Ὁ υμιῷ καὶ φόβῳ ἓν γουύθετγοει' ἐπιδυμίαν δὲ τιαντὸς φαύλου ἔξοριστέον' σίτων δὲ καὶ ποτῶν ovx ^ € 3 / 3 / . M ^ αὐτὸς ἕξει ἑπτερ αὐτός' ἀφροδισίων δὲ τῶν φυσικῶν οὐδὲ 3 / 3 0) »! / , τὸ ἀπροαίρετον, et Ó ἄρα, ὅσον µέχρι φαντασίας προ- D ^ 6 ^ 2 , τετοῦς τῖς κατὰ τοὺς ὕπνους. ὅλως Ó αὐτὴ μὲν z&v- ς M c N ^ 9 L , 3! των v» ψυχὶ (n) νοερὰ τοῦ πανφαιρομένου τούτων ἔστω ; , x | * / N S 0»- χαῴφαρᾶα. βουλέσύω Óà xot τὸ χιγούμενογ ττρὸς τὸ ἄλογον ^ ld nd 3 —- -- τῶν σωματικῶν τταθῶν ἄσυμπιανφῶς κιγεῖσθαι καὶ ἀπροσ- / ᾳ ^ 3 ^ ^ έκτως, ὥστε καὶ τὰς κιγέσεις ευθύς [τε] λύεσθαι τῇ γειτγιάσει τοῦ AoyiGouévov. 124 (5, 124 Mein) Πλάτωνος ἐκ τῆς Σωκράτους ἅπιο- λογίας (p. 29 A—B). TÓó γάρ τοι Oavavov θεδιέναι, v) ἄνδρες, οὐδὲν ἄλλο stenius. quod manu recentiore superseriptum legitur ως (supra ου) et mox ze (supra τὸ) in Br, id manifesto adsumptum est ex editione secunda Gesneri qui coniecit ἆλλ᾽ ἄλλως εἶναι καὶ ἀπρ. p. 24 mrg 1 τε pro δὲ Holstenius. δὲ etiam Plof. enn. 12, 5 | πάντα Hol- stenius qui om. περὶ | 2 d; M? Br δὲ Holstenius: μὴ A || 4 σιτίων Holstenius || 5. z7xeo (ήπερ M3) M4A Holstenius: ἧσπερ Br | δὲ Br Hol- stenius: τε vel τὲ ΜάΑ | 6 µέχρι libri Stob. et Holstenius, num &zo:? | τ΄ óé& M4Br Holstenius | 8 ἡ ψυχὴ y v. Holstenius l.c. p. 87: 7j vU r. libri Stob. | τούτων etiam A compendiose. errat Gaisford || 9 ἆλογον Μά Br Holstenius: ἀνάλ ογονΑ || 10 ἀπροσέκτως A Holstenius: ἀπροσεκτώς M! Br || 11 ώὦστε MA Holstenius: ὡς Br | εὐθὺς (om. vs) Holstenius: εὐθύς τε ΜάΑ Br sed τε et proximi vocabuli litterae Λύε in litura À manu incerta [| 13 ecl. cum integro lemmate hab. ΜΑ (post ecl. 1, 88 Mein.) cum lemmate Πλάτωνος Tr. p. 37 (post ecl. 5, 82 Mein.) cum lemmate σωκράτους Br (post ecl. 5, 55 Mein). Y. τὸ γάρ to. — p. 91,6 otz οἶδεν iterantur intra maius excerptum flor, 7, 76 Mein. (Πλάτωνος ἐχ τῆς Σωκράτους ἀπολογίας) | 15 τὸ γάρ τοι — p. 91, 2 ὂν τῶν ἀγαθών M34 Br Plat.: Φαντάζονται δέ τινες πολλάκις. καὶ δοκοῖσι τινὲς εἶναι, καὶ οἴονται τοῦτο εἶναι τῶν ἀνθρώπων πάντων µέγι- otov ὄντων ἀγαθών Tr. foedae interpolationis originem illustravi mus. Rh, XXXIX p. 400sq. | τοι γὰρ τοι M* | ὦ ἄνδρες ΜΙΑ Br Plat. c) Apvetot ut videtur Stobaeus infra; fuerit igitur in archetypo ὦ ὤνδρες '"49gvaioi 10 ὄ 10 GAPVT I. ΠΕΡΙ APETHZ 97 3 Ν »* . - N 5 M y : 4 P - M 5 " ἐστιν 1) δοκεῖν coq v εἶναι ui; ὄντα" δοκεῖν γὰρ εἰθέναι ^ [4] 3 5 5 M PES N a 7 ἐστὶν à ovx oiücv. οἷδε μὲν γὰρ ουδεὶς τὸν Oavavov 3 3 / nd ] 7; / b - ovÓ εἰ τυγχάνει τῷ ἀνδρώπιῳ πιᾶγτων µέγιστον Oy τῶν J - 1 0$, x c 5 29^ ce , - ayoJcqv»* ὀεδίασι δὲ cg &v εἰδότες, ὅτι µέγιστον τῶν - - - 9 ] ' ς χακῶν ἐστι. xol τοῦτο πῶς ουκ αµανία ἐστὶν avt )) ) / c ο T" e ) 3 205 ἐττονείδιστος, 1 τοῦ οἴεσύαι εἰδέναι α ovx οἶδεν; ἐγὼ δέ, ὦ ἄνδρες, τούτῳ καὶ ἐνταῦψα ἴσως διαφέρω τῶν /τολ- "E 2 L x , / / / 3 λῶν ἀνθρώπων», καὶ εἰ δή vy σοφώτερός vov φαίην εἶναι, , v ο 9 3 ^ c - M v "IC Y a τούτῳ ἄν, ὅτι οὐκ εἰδώς ἱκανῶς ττερὶ τῶν &v 4diÓov οὕτω N » 2 3 , . λ VN PES - Y 3 - - x«i οἴομαι οὐκ εἰδέναι' τὸ ὁὲ ἀθικεῖν καὶ ametOeiv τῷ ; ? N € M ο q / ε.α ' N 3 / βελτίονι, καὶ Oeq καὶ ανυρωεῳ, Ot, χαχκον καὶ αἴσχρον ἐστιν οἶδα. τερὸ οὖν τῶν κακῶν, ὧν οἶδα ὅτι κακά ἐστιν, ἃ μὲ οἶδα εἰ καὶ ἄγαύὐὰ ὄντα τυγχάνει, οὐδέποτε φοβή- σοµαι οὐδὲ φεύξομαι. 125 (1, 46 Mein.) Ἐπικτήτου (fr. 1 II p. 65 ed. Schweigh.). Ὁ τύχη βίος συμπεπιλεγμένος ἔοικε χειμάρρῳ ποταμῷ | καὶ γὰρ ταραχώδης καὶ ἰλύος ἀνάμεστος καὶ δυσέµβατος καὶ τυραννικὸς καὶ soÀvQyog καὶ ὀλιγοχρόνιος. ? * ο ε 3 παντων om, libri infra | 0v] eov Br | 4 oc] οι vel oi, superscr. να ὡς compend, Α, ουθε Α mrg | 5 xoà τοῦτο πώς Μὰ Tr. Br, Stob. infra, Plat., x«i του (?) περὶ ΔΑ; xai τοι πώς Eusebius praepar. evang. 13, 10 | ἀμαθία Stobaeus infra, Plat.: ἂν (ἂν M4) εὐηθεια M3 Br, ἂν αλή- αμα θεια Α Tr. qua ex diversitate emergat archetypi lectio pou" temere ἂν ἀμαθία Gesn.! p. 46, inde vulg. | αὕτη om. Br ij post αύτη Α ni fallor, flor. 7, Plat., om. M4 Tr. Br j 6 ἡ τοῦ] x ov praeterea superscr. nescio quid À, z τοῦ A? mrg || 8 ἀνθρώπων delet Hirschig | gd) φαίειν M* || 9 τούτῳ vel τούτω ΜΙΑ Br Platonis EF bd τούτων Tr. τοῦτο Platonis BD. || 10 τὸ] τῶν Tr. |ἀπειθεῖν M4 Tr. Br. Platonis DFb ἀπιθεῖν A Platonis Β τὸ ἀπειθεῖν Platonis E | χαὶ αἰσχρόν ἐστιν M4A Br, Plat., εἶναι τοῦτον Tr. || 18 εἰ καὶ M3A Tr. Br, Theo- doret. therapeut. p. 326 Gaisf,, Euseb.: εἰ Platonis BD EF | φοβήσομαι ος! M1 Tr. Br, — A superscr. Α”, φοβήσομαι Platonis B D E, φοβη- Θήσομαι Platonis F d Euseb. Theodoret. | 14 φεύξομαι (sic) Br Plat. : φθέγζοµαι ΜάΑ Tr. { 16 ecl. cum. lemm. hab. MA (post ecl. 5, 124 Mein.) Tr. p. 38 (post ecl. 5, τὸ Mein.) recurrit haec et duae proximae in gnomologio Moschionis per H. Schenkelium edito die Epikt. fragm. Stobaeus III. Τ 98 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 126 (1, 47 Mein.: fr. 2) Ῥυχὴ ὁμιλοῦσα ἀρετῇ ἔοικεν ἀεγάῳ πηγῇ: καὶ γαρ παναρὸν καὶ ἀτάραχον καὶ πότιµον καὶ νόστιµον καὶ κοι-- νωγικὸν καὶ πιλούσιον καὶ ἀβλαβὲς καὶ ἀνώλεθρον. 127 (1, 48 Mein.: fr. 3) Et βούλει ἀγαφθὸς εἶναι, πρῶτον είστευσον ὅτι καχὸς εἰ. 128 (1, 49 Mein.: fr. 4 1. c. p. 66) Βέλπιον ὀλιγάκις πλημμελεῖν ὁμολογοῦντα σωφρονεῖν πλεονάκις T ὀλιγάκις ἁμαρτάνειν λέγοντα πιλημμελεῖν πολλάκις. 129 (1, 50 Mein.: fr. 5) Κόλαζε τὰ πάθη, ἵνα uj om^ αὐτῶν τιμωρῇ. 130 (1, 51 Mein.: fr. 6) Mi οὕτω τὸ ἐκ τῆς δόξης (αἰσχρὸν) αἰσχύνου, ὡς τὸ £x τῆς ἀληψθείας ἀπόφευγε, 131 (1, 52. Mein.: fr. 7) Ei ῥούλει καλῶς ἀκούειν, μάθε χαλῶς λέγειν. µα- Vindob. a. 1888 p. 78 n. 11—13; item ecl. 131 est Moschionis n. 16, ecl. 133 Moschionis n. 18. cf. p. 98, 7. 16 adn. 100, 16 adn. 101,8 adn. 105, 12 adn. de fonte Stobaei vide mus. Rh. XXXIX p. 937 Schenkl l. c. p. 10 1 ecl. hab. MA Tr. (post ecl. 1, 46 Mein.) Br (post ecl. 5, 68 Mein. jd est Epicteti ench. ο. 43); τοῦ αὐτοῦ Tr. A? mrg archetypi rationi minus convenienter: om. M, qui coniunctam habet eclogam cum priore, A'Br]| 2 ἀεννάω libri || 4 post ὠνώλεθρον quod addit Br τὸ ὕδωρ ἐκῤλυζει, glossatoris est, cf. Schweighaeuser 1. c. p. 180 | 5 ecl. hab. lemmate non iterato MA! Tr, τοῦ αὐτοῦ add. A? mrg, nisi hoe lemma potius ad ecl. insequentem spectat | 7? ecl. hab. lemmate non iterato M, ubi cohaeret ecloga cum praegressa, À (de quo cf. ad 5) Tr. re- currit corp. Par. 300 Elt. (ΠΜοσχίωνος) | 8 βέλτιον ὀλιγάκις ὁμολο- γοῦντα κατορθοῦν σωφρονεῖν πολλάκις ἢ ὀλιγάκις ατὲ. corp. Par. recte, opinor | 9 ἁμαρτάνειν ΜΙΑ corp. Par.: ἁμαρτεῖν Tr. illud commendatur concinnitate || 11 ecl. hab. lemmate non iterato M, ubi cohaeret cum priore, A Tr. Br; τοῦ αὐτοῦ temere Gaisf. et hic et 7 | 18 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. Br | 14 οὕτως M1A Br οὕτω Tr. | ἐκ ante τῆς δόξης om. Α quem immerito secuti sunt Gaisford et Meineke | αἰσχρὸν inseruerunt Wachsmuth et Buecheler | ἐκ ante τῆς ἆλ. om. Tr. | 16 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. Br. recurrit. corp. Par. 301 Elt. (Mooztovoc) || 17 ῥούλει Tr.: θέλεις MA Br. corp. Par, illud puto praestare, cf. Halm lect. Stob. p. 29 adn. | µάνθανε corp. Par, Qt 10 10 CAPVT ] ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 99 Φὼν δὲ καλώς λέγειν, πειρῶ καλῶς πράττειν, καὶ ούτω κχαρπώση τὸ καλὼς ἀκούειν. 132 (5, 84 Mein.: fr. 19 l. c. p. 71) Ἐξέταζε σαυτὸν móvegov πλουτεῖν θέλεις ») εὐδαιμο- νεῖν. xai εἰ μὲν πλουτεῖν, ἴσθι ὅτι οὔτε ἀγαθὸν οὔτε ἐπὶ σοὶ ττάντη, εἰ δὲ εὐδαιμονεῖν, ὅτι καὶ GyadÓv καὶ ἐτιὶ goi. ἐπεὶ τὸ μὲν τύχης ἐπίέκαιρον θάνειον, τὸ δὲ [τῆς εὐδαιμονίας] προαιρέσεως. 133 (5, 85 Mein.: fr. 20) Καθώτπερ ἔχιν 5 ἀσπίδα 5 σκορπίον iv ἐλεφαντίνῃ ἢ χρυσῇ Φεώμενος κἰστη οὐ διὰ τὸ πολυτελὲς τῆς ὕλης ἄγαπᾷς καὶ εὐδαιμονίξδεις, GÀÀ ὅτι λυμαντικὴ ἡ φύσις ἐκτρέτεῃ καὶ µυσάττη, οὕτω καὶ ἐπειδὰν iv πλούτῳ καὶ ὄγκῳ τύχης Φεάση καχίαν ἐνοῦσαν, μὴ κπαταπλαγῆς τὸ περιλαμπὲς vig Όλης, ἀλλὰ καταφρόνει τῆς ἐν τῷ τρόπῳ χιβδηλίας. 134 (5, 86 Mein.: fr. 21) 'O πλοῦτος οὐ τῶν ἆγανῶν, ἡ πολυτέλεια τῶν κακῶν, ἡ σωφροσύνη τῶν ἀγαθῶν. καλεῖ δὲ Ἡ μὲν σωφροσύνη 1 καλώς ante πρ. periit detrito margine Α | ποιεῖν pro πράττειν Tr. | 3 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. post ecl. 1, 52 Mein. cohaeret cum praegressa in M. Ἐπικτήτου addunt Schow Gaisford Mei- neke Gesneriana abducti traiectione || 4 πὀτερον Tr.: πότερα M4A | Θέλεις 5] litt. θε A! εις compendiose A rec. 7 add. A? | 5 ὅτι om. A [1 ἀγαθὸν A? in marg. sinistro; praeterea πλουτεῖν εὐδαιμονεῖν διαφ compendiose À? mrg | 6 ἐπί καιρον (sie) A, ubi legi ἐπὶ χαίρου falso dixerat Gaisford, unde male ἐπιχαίρου coniecit Meineke. cf. infra p. 109,10 | 7 τῆς εὐδαιμονίας seclusi. addidit hoc qui in prioribus male iunxit τὸ uiv τύχης. desideratur quod verbis ἐπίκαιρον δάνειον respondere voluit in hoc membro Epictetus, velut τὸ δὲ πρ. χατῆσις ἀναφαίρετος vel τὸ δὲ xr. d. πρ., sim. τὸ δὲ δώρον ἐπίμονον (sive δωρεὰ ἐπίμονος) πρ. ci. Wachsmuth. minus apte proposuit Schweig- haeuser p.183 τὸ δὲ τῆς εὐδαιμονίας, προαιρέσεως ἀῑδιος καὶ άσφα- λὴς ατῆσις || 9 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. cohaeret cum prioribus in M | 10 supplevit non nulla Α rec. in margine resarto velut χιν in voce ἔχιν, infra γαπᾶς in voee ἀγαπᾶς aliaque quae eno- tare operae pretium non est. idem dicendum de ecl, 133 —136 || 17 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. cohaeret cum prioribus in M 1* "TX. ^. LJ * * * 100 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T N 2 M * 2 /^5 N N - - 3 T 1 ς ἐπὶ τὴν εὐτέλειαν καὶ τὴν κτῆσιν τῶν ἀγαθῶν' 0 δὲ τλοῦτος ἐπὶ τὴν στολυτέλειαν, καὶ ἀφέλκει τῆς σωφρο- / f ο - N σύνης. δυσχερὲς ἄρα πλουτοῦντα σωφρονεῖν v σωφρο- νοῦντα πλουτεῖγ. 135 (5, 87 Mein.: fr. 22) Ὥ 3 3 i 3 , . » 3 / 9 3 X TI » σπερ ei ἐν vii ἑσπάρης 1] évéy9ue, οὖκ ἂν ἔσπευ- δες αὐτῆς κυβερνήτης ὑτάρχειν e... οὔτε γὰρ ἐκεῖ σοι φύσει 1) ναῦς συνἑστη οὔτε ἐνταῦύαὰ Ó πλοῦτος, ἀλλὰ πάντη Ó λύγοο. ome οὖν σοι φυσικὸν καὶ συγγενές, ὁ λόγος, τοῦτο καὶ οἰκεῖον ἡγησάμενος τούτου ἐπιμελοῦ. 136 (5, 88 Mein.: fr. 23 l. c. p. 73) 3 / 3 A - Ev Πέρσαις μὲν γενγηνώεὶς ovx (av) ἔσπευδες oixeiv M C424 4 7 PE. 3 ! (j 4 - , τὴν Ελλάδα ἀλλ cvvó9i διάγων εὐευχεῖν' ἐν πτενίᾳ δὲ € / / - , j - 34223 2 2 7 , yevvndeíg, ví σπεύδεις πλουτεῖν, αλλ οὐκ αὐτόθι µένων εὐτυχεῖν; 137 (5, 89 Mein.: fr. 24) - , ς Ὥσπερ irri σμικροῦ σκίµμποδος «λλιῤόμιενον υγιαίνειν 6 » 3 , L4 - ἄμεινον n ἐτιὶ πλατείας κλίνης κυλινδούμεγον νοσεῖν' οὕτω 1 5 pro καὶ M? | τὴν ante xcv. om. A || 5 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. eum ecloga priore iungunt M Tr. | " post ὑπάρχειν alterum membrum intercidisse vidit Hieronymus Wolf. exspectes οὕτω pud" ἐν πλούτφ γεννηθεὶς ἐπιχείρει αὐτοῦ κύριος ὑπάρχειν, sim. | 8 συνέσται libri: corr. Buecheler et Wachsmuth | 9 ὁ λόγος secludi vult Meineke || 10 τοῦτο refinxit A rec. in margine resarto, aberravit Gaisford { 11 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. recurrit corp. Par. 565. ΕΙ. (Ἠπικτήτου) cf. Wachsmuth stud. p. 129 || 19 μὲν frustra seclusit Meineke deceptus Gaisfordi indiligentia, habet etiam A compend. | ἂν addi iussit Schweighaeuser l. s. p. 184. | 18 ἀλλ) αὐτόθι Μὰ Gesn.? p. 71, inde vulg.: αὐτόθι Α Tr. corp. Par. | ἐντυχεῖν M43 { 14 µένων etiam Tr. p. 39 per compendium. hoc falso inter- pretatus μαλλον invexit Gesn.! p. 48, inde vulg. || 16 ecl. hab. lem- mate non iterato M, ubi cohaeret cum priore, A Tr. eclogae pars altera recurrit corp. Par. 308 Elt. (ὠΠοσχίωνος): βέλτιόὀν ἐστιν ἐν ux oa περι- ουσία συστελλόμενον εὐθυμεῖν 5j ἐν µεγάλῃ (εὐθυμεῖν v μεγάλη flor. Laur. p. 239, 16 Mein.) τυγχάνοντα δυστυχεῖν. cf. etiam flor. 5, 28 Mein. | 17 μικροῦ M? || 18 πλατίασ M3 | κυλινδούμενον (xaAwo. Tr.) M? Tr.: κυλινδόμίενον suppl. A rec. in margine resarto) Α quod recepit Meineke 10 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 101 iH } - D ; "DIM , 3 - καὶ ἓν μικρᾷ περιὀυσίᾳ ῥέλτιον συστελλομενον εὐνυμεῖν b ; "n - ij ἐν µεγόλη τυγχάνοντα Qvodvueiv. 138 (5, 90 Mein.: fr. 25) / , 53 Ά Oi πενία λύπην ἐργάζεται, ἀλλὰ ἐπιθυμία" οὐδὲ πλοῦτος φόβου ἀπαλλάττει, ἀλλὰ λογισμός. κτήσαµενος τοι)αροῦν τὸν λογισμὸν οὔτε Ιιλούτου ἐπιθυμήσεις οὔτε zevíay uéuwn. 139 (5, 91 Mein.: fr. 26 l. c. p. 74) Οὔτε ἵππτος ἐπὶ φάτνη xai φαλάροις καὶ τάπησιν UT » 2, 5 JO... . A À - ς - . N - 14A οὔτε ὄΌρνις ἐπὶ βρώμήῃ zai καλιᾷ ὑψοῦται xai γαυριᾷ, & » / ς - € - ἄμφω ἐπὶ ὠκύτητι, ὁ μὲν ποδῶν Ó δὲ πτερῶν. καὶ σὺ - - , c - " τοιγαροῦν Qu ἐπὶ τροφῇ xal σκέπη καὶ ἁπλωῶς τῇ ἔξωνεν πτεριρυσίᾳ uéyo ὀγκυλλου ἀλλ᾽ ἐπὶ χρηστότητι καὶ εὐποιίᾳ. 140 (5, 92 Mein.: fr. 277) Τὸ καλώς ζῆν τοῦ πολυτελῶς διαφέρει’ τὸ μὲν γὰρ 3 , ἐκ σωφροσύνης xol αὐταρκείας xal εὐταξίας καὶ xooutó- τητος [καὶ εὐτελείας] ππαραγίνεται, τὸ δὲ ἐξ ἀκολασίας καὶ τρυφῆς καὶ αταξίας xal ἀκοσμίας τέλος δὲ τοῦ μὲν 1 εὐθυμεῖν M3A: εὐδαιμονεῖν Tr. | 9 τυγχάνοντα haud inte- grum: ἐν µεγάλῃ τύχῃ ὄντα ci. Schweighaeuser, μεγάλῃ ἐντυγχάνοντα vel μεγάλης τυχόντα maluit Meineke v. IV p. ΙΝΕ. sed quod "εκ op- posito respondeat illi συστελλόμενον recte requirit. Schweighaeuser. scripserim ἐν u. τρυφῶντα vel ἐν u. τύχη χλιδώντα | δυσθυμεῖν Μὰ δυστυχεῖν (εν Α rec. in marg. refecto) A Tr. | B ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. Br || 4 εὐθυμία oscitantur Gesn.? p. 72, inde vulg. || 5 φύβου M? Tr. Br: φόβον ex Α Gaisford et Meineke | 6 τὸν se- clusit Meineke | ἐπιθυμίαν Tr. | V πενίαν Α Tr.: πενία ΝΑ πενία Br structura rariore || 8 ecl. hab. lemmate non iterato M, ubi cohaeret cum priore, Α Tr. cf. supra p. 34, 17. flor. 4, 93 Mein. Arr. Epict. diss. III 14, 11 sqq. Seneca ep. 41, 6. 47, 16. usus est haec ecloga Moschio corp. Par. 309 Elt. (Μοσχίωνος! || 10 ῥωώμη M* βρώμῃ Α χρωκή (unde «góxj mire Gesn.!) Tr. | 19 μέγα (μετὰ Tr.) ὀγκύλλου M Tr.: μάταια (sic) ὀγκοῦ A tritius vocabulum substituens reconditiori, non recte rece- perant Gaisford et Meineke || 14 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. | 16 διαφέρει] etiam huic eclogae adscripsit 4Φ À rec. mrg. cf. p. 99, 5 adn. ' 16 ἐν Tr. | εὐταξίας coniectura restituit Gesn.! p. 48 mrg: εὐεξίας M3A Tr. | 1€ καὶ εὐτελείας seclusit Hirschig misc. philol. p.185] ó' M4 102 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" ἔπαινος ἀληθὶὴς τοῦ δὲ wóyog. εἰ τοίνυν βουλει καλῶς ἦν. μὴ Diver μετὰ πολυτελείας ἑπαινεῖσ-λαι, 141 (5, 93 Mein.: fr. 28 1. c. p. 75) Πέτρον ἔστω σοι παντὸς σίτου καὶ ποτοῦ {ἡ - ] n 3! M M V € M 3 NC 2» » της ορέξεως ἔκπλησις, ὄψον δὲ καὶ ἠδονὴ αὐτὴ ἡ ὄρεξις καὶ οὔτε πλείονα τῶν δεόντων προσοίσῃ, οὔτε ὀψοποιῶν δεήση, ποτῷ τε τῷ παραπεσόντι ἀρχεσθήσῃ. 142 (5, 94 Mein.: fr. 29) 4 / - * - A , Ίας σιτήσεις ποιοῦ μὴ πολυτελεῖς καὶ σκυθρωπάς, 3 M ^ * 2 - C / M M ^ ἀλλὰ λαμιρὰς καὶ εὐτελεῖς, ἵνα ute διὰ τὰ σωματικὰ αἱ ψυχαὶ ταράττωνται μήτε φεναχιζόµεναι πρὸς τῶν - - - 3 - / ’ ἡδονῶν τῶν σωματικῶν ὀλιγωρῶσιν, ἔπεί τοι βλάπτογ- ται τρυφῶντα μὲν παραυτίκα νοσοῦντα δὲ εἰσαῦίις τὰ πρώτη σώματα. 143 (5, 95 Mein.: fr. 30) Φρόντιξε ὅπως σε ui) và iv τῇ γαστρὶ σιτία τειαίνγ, ἀλλ᾽ v» iv τῇ ψυχῆ εὐφρασία, inei τὰ μὲν ἀποσκυβαλί- 2 inde a verbis μὴ ζήτει incipit 5 cuius quinque priora folia exaravit manus recens. non utor his foliis (S rec.) nisi ubi discrepant a Tr. | 8 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore in M | 5 ἔμπλησις libri: corr. Hieron. Wolf || € δεηθήση M1A S rec. δεήση Tr. | cf. Musonius Stobaei flor, 17, 43 Mein. ἀρκούμενα τοῖς παραπεσοῦσι | S ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. | 9 αἰτήσεις À ot superscr. A? | πολυτελεῖς MA: ἀνειμένας Tr. | 10 ante λαμπρὰς add. x«l A quod immerito receperunt Gaisford et Mei- neke. longius aberraverat lacobs lect. Stob. p. 93 |] λαμπρὰς libri: ἱλαρὰς ci. Meineke | 11 ταράτάττονται (sic fere) A | μήτε ante φενακ. om. Tr. | πρὸς M3À: καὶ Tr. πρὸς τῶν $ó. καὶ τῶν σωμ. ολ. ci. lacobs Ἰ, c. p. 54. malim πρὸς τῶν 70. ὁλιγωρῶσι τῶν σωμ. | 13 ἐπεί τοι lacobs: ἔπειτα libri | βλάπτονται libri nisi quod βλάπ- τωνται M3 m.sec. | 19 πλοῦτον pro παραυτίκα Tr. | δὲ om. A | 15 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. recurrit corp. Par. 566 Elt. (post eclogam Ἐπικτήτου lemmate non iterato) | 16 σιτἰα ΜάΑ (sic) corp. Par.: µόνον (om. σιτία) Tr. p. 40 | πιαίνῃ Maxim. c. 27 p. 612 Combef.: ἐπαινῆῇ (vel -7) M4A Tr. corp. Par. illud Epicteto vin- dicavit Vpton. ἐπαίρῃ Schowii duo ex emend. quod verum videtur Schweighaeusero p.187, item Hirschigio qui delenda censet v. ὁ ἔπαινος (p. 103, 1) probante Meinekio. cf. mus. Rh. XLI p. 62 «q. | 17 εὐφρασία libri Stob. corp. Par. nisi quod εὐφρανσία M4 15 σι 1 [s CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 108 ζεται, καὶ OvvEXQEL 6 ἔπαινος" ἡ δὲ x&v vj ψυχὴ χωρισύῇ διὰ πταντὸς ἄκγρατος μένει. 144 (5, 96 Mein.: fr. 31 Ἱ. c. p. 76) ν ταῖς ἑστιάσεσι µέμνήσο ὅτι δύο ὑποδέχη, σῶμα xoi ψυχήν, καὶ ὃ τι ἂν τῷ σώματι δῷς τοῦτο εὐθὺς ἐξέχεας, 0 τι O^ ἂν τῇ ψυχῇ διὰ πιαντὸς τηρεῖς. 145 (5,97 Mein.: fr. 32) Mi; συγκεράσας ἅμα ὀργὴν πολυτελείᾳ προσενέγκης ' πολυτέλεια μὲν ἐμπηδήσασα τῷ σώματι µετ οὐ πολὺ οἴχεται, ἡ δὲ ὀργὶὴ ἐνδῦσα τῇ Ψυχῇ ἐπὶ τὸ μήκιστον μένει. σκόπει τοιγαροῦν, ὅπως μὴ ὑπ ὀργῆς ἐξαχθεὶς robe δαιτυµμόνας πολυτελῶς ὑβρίσης, ἀλλὰ μᾶλλον μεν” μερότητος εὐτελῶς εὐφράνῃς. 146 (5, 98 Mein.: fr. 12 l. c. p. 68) Αἰσχρὸν τοῖς τῶν μελιττῶν δωρήμασι γλυκάξοντα τὴν κατάποσι», τὸ τῶν δεῶν ὁῶρον πικράζειν, τὸν λόγον, τῇ κακίᾳ. | MM 1 ὁ ἔπαινος MA corp. Par.: ὡς ὁροῦς (ὁ ῥοῦς S rec.) Tr. «[ yg ὡς (vel καὶ compend.) ó ῥοῦσ Α m. rec. in refecto margine. glossema hoe esse (corruptum fortasse ex ὡς οὐρος) vidit Schweigh. confer quod modo irrepsit µόνον (p. 102, 16) pro genuino σιτία || 2. uevet A | 8 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. recurrit corp. Par. 567 (lem- mate post Ἐπικτήτου eclogam non iterato) | 4 uéuvgoo or. M3A corp. Par: µελέτα viov τὰ Tr. p. 40 | 5 δὸς Tr. | τοῦ pro τοῦτο COrp. Par. | εὐθὺς etiam Α, non εὐθέως quod scripsit Meineke deceptus nota Gaisfordi, qui erravit etiam in proximis || 6 ἂν om. Tr. | * ecl. hab. lemmate non iterato MA S ree. Tr. || 8 προσένεγκαι Tr. | 9 (exse 5) πολ. non recte Meineke | ἐμπήηδήσασα Halm lect. Stob. p. 24: πη- δήσασα M3A Tr. εἰσ superser. A" quod recepit Meineke; ἐπιπηδήσασα lacobs leet. Stob. p. 54 | 10 ἡ δὲ ὀργὴ ἐνδῦσα τῇ ψυχῆ ΜΑ (sed pro ;j in duarum litt. spatio nescio quid correxit A! ut videtur, eadem manus $ superser.): ἦν δὲ ὀργῆν ἐνδῦσ (vel -bc, om. τῇ ψυχῆ) Tr. | µένη Tr. | 11 pro ἐξαχθεὶς quid voluerit A! nec ego nec Mekler extricavimus, ἐξαχθεὶς in margine resarto Α rec. | 18 εὐφρανῆσ M3A sed ει compen- diose supra α add. À manu inc. εὐφρανεῖς Tr. || 14 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ S rec. Tr. (post ecl. 5, 97 Mein.) Br (post ecl. 5, 90 Mein.). ecloga cum priore cohaeret M. recurrit Maxim. c. 59 p. 669 Combef. (Πυθαγόρου) | 16 vov κατὰ πύσιν Tr.| τὸ τῶν 9se0v (τοῦ θεοῦ Max.) δώρον πικρᾶζειν (πικρὸν Tr.) τὸν λόγον Μ Tr. Br Max. ex corr. 104 ΙΩΑΝΝΟΥ ETOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 147 (5,99 Mein.: fr. 33 l. ο, p. 77) ^, - ; ct IMMeAérw σοι ἓν τοῖς σιτίοις, οπως [σοι] οἱ ὑπουρ- γοῦντες ur πλείους τῶν ὑπουργουμένων ὑπιάρχωσιν' ἄτο- ^ 25» D * Π " πον γαρ ὀλίγαις στιβαᾶσι πεολλὰς θουλεύειν Ψυχας. 148 (5, 100. Mein.: fr. 34) ᾿ἄριστον μὲν εἰ x&v ταῖς παρασκευαῖς χειρουργῶν 2 - - - - ’ καν ταῖς τροφαῖς ἑστιώμενος κοινωνεῖς τοῖς 9εράπουσι ^ / - ^ τῶν παρόντων. εἰ Óà τὸ τοιὀνδε δυσχερὲς τῷ χκαιρῷ ς ’ " [4 ; M ς ^. ὑπίαρχοι, μέμνήσο OTL μὴ χάµνων U7tÓ καμνόντων ὑπιουργῇ, ἐσφίων ὑπὸ μὴ ἐσθιόντων, πίνων ὑπὸ μὴ πινόντων, ) / - C 08 / 2 / ς ιν [εσθίων] λαλῶν ὑπὸ σιωτωγτω»ν, ἀγειμένος ὑπὸ συνεσταλ- HévoOv' καὶ οὔτε αὐτὸς φλεγμήνας ἄτοπον πιείσῃ ovd ἕτερον ἄγριάνας χαλεπὸν ἐργάσῃ. 149 (5, 101 Mein.: fr. 35 l. c. p. 78) Ἔρέζξειν xai φιλονεικεῖν πάντη μὲν avoíxevov, μάλιστα - 9 " , A » δὲ ἐν ταῖς παρὰ /τότον ὁμιλίαις ἀπρεπές. οὔτε γὰρ ἂν ’ , u x 2 5 , N , ueS9vov νήφοντα διδάξειέ vig ovv. av uedvov ττρὸς vr- / A - 5 x ^ qovrog :et09&ím. ἔνθα Ó' àv μὴ παρῇ set9oUo τέλος, εἰκῇ σε παρέχεις διατείνεσθαι. A? τὸ τῶν 9. λόγον πικράζειν τὸν (sic) δώρον A': τὸ τῶν 9. ὃ. τὸν λόγον πι. tacite Gesu.? p. 12, inde vulg. τὸν λόγον fuit margini inpositum" Buecheler 1 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore M Tr. | 92 σοι inter ὅπως et οἱ seclusi tamquam ditto- graphiam | 8 πλείους M4À: πλουσιώτεροι Tr. || 5 ecl hab. lem- mate non iterato S rec. Tr. p. 40. || 7 κοινωνεῖς ci. Gesn.! p. 50 mrg qua emendatione "nihil certius" censet Schweighaeuser p. 139: χυβερ- νᾶς Tr. | Φεράπουσι ci. Gesn.! l. c. idque ipsum offert S rec.: θερα- πεύουσι Tr. | 9 µέμνησο κτὲ.] Seneca ep. 47, 4 nocte tota ieiuni mutique perstant | ὑπὸ καμνόντων Epicteti ed. Basil. a. 1554: bz oxvovrtov Tr. | 11 ἐσθίων tacite seclusit Gesn.! ]. e. | ἀνειμένος (ut tacite scripserat Gesn.!) S rec.: ἀνοιμένον Tr. | 12 οὐδέτερον (οὐδ᾽ &r. Gesn.!) Τη: corr. Meineke | 14 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. | 15 ἀνοίχειον M3 ... xev legi potest in A ubi ἄτοπον in margine redintegrato man. rec.: ἄτοπον Tr. illatum fortesse ex v.12 | 16 ó' M* || 17 διδάξη cic M* διδάξει τις (δει τις suppl. A? in margine dextro) Α Tr.: corr. Schweighaeuser p. 190 | in voce ovt suppl. οὗ per compendium A? | αὖ A Tr.: ἂν M4 | 18 πειθοῖῦς ΜάΑ: νῆψις Tr. | 19 eieg M3 Tr.: ἐκεῖ Α γρ. six A? in margine Qt ος CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 105 150 (5, 102 Mein.: fr. 36) Οἱ τέττιγες μουσικοὶ οἱ δὲ κοχλίαι ἄφωνοι, χαίρουσι . " c , n δὲ οἳ μὲν υγραινόμενοι oi δὲ ἀλεαινόμενοι,. ἔπειτα Ίτρο- - c / ^c καλεῖται τοὺς μὲν v) Ógócoc, καὶ ἐπὶ ταύτῃ ἐκδύνουσι᾽ M 1 5 , 3 n» ς ο νο 2 » τοὺς ὃ av διεγείρει ἄχμαξων 0 Έλιος, καὶ ἔπ᾽ αὐτῷ » - 3 , λ N 2) / ἄδουσι. τοιγαροῦν εἰ βούλει μουσικὸς καὶ εὐάρμοστος ς ; 3! )»23 - c " ὑπάαρχειν ανἠρ, ἡνίκ ἂν ἐν τοῖς πότοις ὑπὸ τοῦ οἴνου ὃρο- - ς / / 3 M N 0» .. / * 0,037, ἡ ψυχή, τότε αὐτὴν μὴ ἔα προϊοῦσαν uoÀvveodaoL } 3 ς / 123 λλ 2 - / [4 M - H ἀλλ ἡἨνίκ ἂν ἐν τοῖς συνεδρίοις ὑπὸ τοῦ λόγου ὃδια- πυρωθἩ, τότε Φεσπίζειν καὶ ἄδειν τὰ τῆς δικαιοσύνης χέλευε λόγια. 151 (5, 103 Mein. fr. 37 l. c. p. 79) - - V - A / Tóv προσομιλοῦντα τριχῇ διασκοττοῦ, v) ὡς ἀμείνονα A ς A ς ) , / ἤ cg ἤττονα v» (Og ἴσον. καὶ εἰ μὲν ἀμείνονα, ἀἄκούειν - 2 - c ; χρὴ καὶ πείφεσφαι αὐτῷ, εἰ δὲ nvrova, πείφειν, εἰ δὲ - c / ἴσον, συμφωνεῖν' καὶ ov ποτε αλωση φιλονειχκίας. resarto | παρέχεις Α: παρέχει Μὰ Tr. | διατείνεσθαι libri sed δια- εσ τείν..σθαι nunc À ubi είνεσθαι A?, eadem m. superser. eg, sed ante σθ litterae g a manu prima scriptae vestigium 1 ecl. hab. lemmate non iterato MÀ S ree. Tr. recurrit corp. Par. 553 Elt. (Ἠπικτήτου) | 2 ἄφωνοι M3AÀ corp. Par.: ὅηροί Tr. et S rec. quod commemoro quia in S rec, correctum est ex vocabulo quod ἄφωνοι fuisse negat Mekler. "fuitne duovoor?' Buecheler. glos- sema est &yool voci ἀλεαινόμενοι olim adscriptum, confirmat hoc unus ex Schowianis ubi super ἆλεαιν. inter lineam ξηροί || 98 &AÀe- αινόµενοι corp. Par. || 4 δρόσος M*A corp. Par.: ógóc Tr. | 5 ἐπ᾽ αὐτῷ Α sicut scribi voluit Halm lect, Stob. p. 29 adn.: ἐν αὐτῷ ΜΑΤη, corp. Par. | V vix! ἂν ἐν lacobs lect. Stob. p. 55: ἠγίκα ἐν M3 ἠνίκα μὲν Α Tr. eorp. Par; zvíx ἂν μὲν ἐν Meineke || 8 προϊοῦσαν µολύνεσθαι M*A corp. Par.: προεῖσαν μολύνεται Tr. προίσαν uo- λύνεσθαι S rec. | 9 συνεδρίοις M4 Tr. corp. Par. ἀγυδρίοις À sed Α rec. /ϱ) ov (tum novo versu) εδρίοις in marg. resarto, cui eadem m. praefigit 7 ανυδρι | 12 ecl. hab. lemmate non iterato MA $ rec. Tr. recurrit corp. Par. 311 Elt. (Μοσχίωνος) | 18 ἄμεινον corp. Par. | 14 ἶσον ΜΙΑ corp. Par. ἴσον Tr. || 15 εἰ δὲ ήττονα M4A corp. Par.: τὸν δὺ qvrova Tr. | πείθειν sicut. coniecerat Hieronymus Wolf corp. Par.: ἀπειθεῖν MA Tr.; eU πείθειν cj. Gesn.! p. 50 mrg. ἀναπείθειν lacobs l. e. || 16 καὶ — φιλονεικίας om. corp. Par. | ἁλώσει M3 106 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 192 (5, 104 Mein. tr. 38) ἄμεινον τῇ dà9&í(q συγχωρήσαντα τὴν δόξαν νικᾶν 5 τῇ δόξ συγχωρίσαντα πρὸς τῆς ἀληώθείας ἠττᾶσθαι, 153 (5, 105 Mein.: fr. 39) Ζητῶν τὴν ἀλήύειαν οὐ ζητήσεις τὸ ἐκ παντὸς τρό- που νικᾶν καὶ εὑρὼν τὴν ἀλήθειαν ἕξεις τὸ μὲ νικᾶσθαι. 154 (5, 106 Mein.: fr. 40 1. c. p. 80) H ἀλήψεια παρ αὑτῇ νικᾶ, 5 δὲ δόξα παρὰ τοῖς ἔξω. 155 (1, 54 Mein.: fr. 8 l. c. p. 66) Ἐλευθερία καὶ δουλεία τὸ μὲν ἀρετῆς ὄνομα τὸ δὲ κακίας, ἄμφω δὲ προαιρέσεως ἔργα. οἷς δὲ περοαίρεσις ot κοινωνεῖ, τούτων ψαύει μὲν οὐδέτερον ψυχὴ δὲ δεσπό- ξειν εἴωφε σώματος xol ὅσα τῶν ἀμφὶ σῶμα προαιρέ- σεως ἀκοινώνητα. οὐδεὶς yàg δοῦλος, τὴν προαίρεσιν ὑπάρχων ἐλεύθερος. 156 (1, 55 Mein.: fr. 9 1. c. p. 67) [Kaxóc] δεσμὸς σώματος μὲν τύχη ψυχῆς δὲ κακία. ο μὲν γὰρ τὸ σῶμα λελυμένος τὴν δὲ ψυχὴν δεδεµένος δοῦλος, ὁ Ó' αὖ τὸ oda δεδεµένος τὴν δὲ ψυχἠν λελυ- μένος ἐλεύψφερος. 157 (1, 56 Mein.: fr. 10) Tóv μὲν τοῦ σώματος δεσμὸν λύέι xol φύσις διὰ 1 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. | 4 ecl. hab. lemmate non iterato M, ubi cohaeret cum priore, Α S rec. Tr. || 5 ζη- σ τήσεις A! [| 7 ecl hab. lemmate non iterato MA S rec, Tr. cum priore cohaeret ecloga in M | 8 zeg' αὐτῇ Μὰ Tr. || 9 ἔξω] $o M4 [ 10 ecl. hab. lemmate non iterato MA 5 rec. Tr. (post ecl. 5, 106 Mein.) cohaeret ecloga cum priore M | 12 ἄμφω δὲ usque ad fin. om. Tr. | 15 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore M | 18 χακὸς iure suspectum Schweighaeusero. aut ego fallor aut prioris eclogae verbis οὐδεὶς γὰρ δοῦλος idem ille lector adscripsit χακὀς, qui infra (p. 107, 8) δουλεία interpretatus est per xaxa. cf. ecl. 155 init. glossema mihi imposuit act. soc. phil. Lips. Π p.35 | 19 ó μὲν γὰρ τὴν wvygv λελυμ. sed supra lin. το σώμα S rec. | 22 ecl hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore M | 28 διὰ om. Tr. 10 20 Q 10 15 CAPVT I IIEPI APETHAX 107 Φανάτου καὶ κακία διὰ χρημάτων, τὸν δὲ τῆς ψυχῆς ἀρετὴ διὰ µανφήσεως xal ἐμτειρίας καὶ ἀσκήσεως. 158 (1, 57 Mein.: fr. 11) Ei βούλει ἀταράχως καὶ εὐαρέστως ζῆν, πειρώ τοὺς συνοικοῦντάς σοι σύμπαντας ἀγανφοὺς ἔχειν. ἕξεις δὲ ἀγαθούς, εἰ τοὺς μὲν ἑκόντας παιδεύοις, τοὺς δὲ ἄκον- τας ἔπειτα κεχειρωμένους ἀπολύοιςο. συμφεύξεται γὰρ τοῖς φυγοῦσιν ἡ µοχθηρία Gua καὶ v δουλεία, συνυτο- λειφθήσεται δὲ τοῖς συµµένουσέ σοι 1) χρηστότης καὶ ᾖ ἔλευνερία. 159 (5, 107 Mein.: fr. 41 Ι.ο. p. 80) Βέλτιον μετὰ ἑνὸς ἐλευφέρου ζῶντα ἄφοβον καὶ ἐλεύ- Φερον ὑπάρχειν ἢ μετὰ πολλῶν ... δουλεύειν. 160 (5, 108 Mein.: fr. 42) Ὅπερ φεύγεις παθεἴν, τοῦτο μὴ ἐπιχείρει διατινέναι' φεύγεις δὲ δουλείαν, φυλάσσου τὸ δουλεύεσθαι. ὑπομέ- 1 xai κακία ΜάΑ S rec: xol 5 κακία Tr. inde vulg. | 3 ἐμ- πειρίας M3A: μεγαλοψυχίας Tr. || 8 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. recurrit ecloga cum lemm. Ἠπικτήτου Anton. I c. 56 p.67 Maxim. ο, 55 p.661 Combef., cum lemm. Ῥωμύλου Mel. Aug. XIX 17 ut lestatur Wachsmuth stud. p.120 adn.1 || 5 σύμπαντας Mà Tr.: πάντας A | 6 παιδεύοις libri nisi quod παιδεύεις Α || Y ἔπειτα κεχειρωμένους (-ουμένους Tr. quod habent libri omnes in marginem relegavit Gesn.! p. 50, inde vulg. ἔπειτα ov (debuit μή) κεχ. proposuit Sehweighaeuser p.182 *ubi non subegeris' | ἀπολύεις A | 8 δουλεία MIA: χακία Tr. glossema manifestum (cf. ecl. 156 adn.) non retinere debuit Meineke | συνυπολειφθήσεται (quod habet etiam Ant. et mel. Aug.) tacite Gesn.? p. 6: συναπολειφθήσεται M3A Tr. συνυπολ. ex συναπολ. corr. S rec. | 11 ecl. hab. lemmate non iterato MA $ rec. Tr. (post ecl. 1, 57 Mein.) | 12 ἄριστον M?A quod recepit Meineke: βέλτιον Tr. fort. zosivrov || 18 lacunam signavi exspectans ἢ μετὰ πολ- λῶν δούλων περίφοβον δουλεύειν coll, Epict. ench. c. 12 [| 14 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec, Tr. verba ὅπερ — διατιθέναι recurrunt corp. Par. 306 Elt. (Mocxyícvoc); cf. Gildemeister ad Sexti sent. 179 p. 30 j 15 ὅπερ ΜΔΑ corp. Par.: ὃ Tr. | ἐπιχείρ. (ει compend.) etiam ὃ A, fallitur Gaisford | 16 φεύγεις] εἰ superscr. S rec. | γὰρ A ób superscr. A? | τὸ om. Tr. | δουλοῦσθαι ci, Hirschig cui adsentitur Mei- neke frustra, vide p. 108, 13 108 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY EKAOTON T" A ^ ’ ’ νων γαρ δουλεύεσθαι, αὐτὸς ὑτεάρχειν πρότερον ἔοιχας ῥοῦλος"' οὔτε γὰρ κακία ἀρετῇ κοινωνεῖ οὔτε ἐλευώ ερία δουλείᾳ. 161 (5, 109 Mein.: fr. 43) C, ς ς , 3 P ς λ ’ / ἕβσπερ o ὑγιαίνων οὐκ ἂν ὑπὸ νοσούντων βούλοιτο , 3 ^" — - νεραπευεσύαι οὐδὲ τοὺς συνοικοῦντας ἑαυτῷ νοσεῖν, [64 32 $2 ς 3 / P) , J X c ^ , ς οὕτως ot0 ὁ ἐλεύθερος ἀνάσχοιτ) ἂν ὑπὸ δούλων ὕπτη- - ^ M - ] , ρετεῖσόαι ἢ τοὺς συμβιοῦντας ἑαυτῷ δουλεύειν. 162 (5, 110 Mein.: fr. 44 l. c. p. 81) ^ , , : ) , Ei ῥούλει δούλων ixrüg ὑπτάρχειν, αὐτὸς ἀπολύθητι δουλείας" ἔσῃ ὃ’ ἐλεύφθερος, ἐὰν ἄπολυνῆς ἐπιθυμίας. οὔτε x 3 VA 3 3 ’ » - yao -4ριστείδης οὔτε Ἐπαμεινώνδας οὔτε «{υκοῦργος τ1]ου- τοῦντες καὶ δουλευόμενοι ὃ μὲν δίκαιος ὃ δὲ σωτὴρ ὃ δὲ Φεὸς ανηγορεύφησαν, ἀἄλλ᾽ ὅτι πενόµενοι τὴν Ἑλλάδα / 3 / ὀουλείαςο ἀπέλυον. 163 (5, 111 Mein.: fr. 45) Ei ῥούλει σοι τὴν oixíav sv οἰκεῖσθαι, μιμοῦ τὸν Σπαρτιάτην «4υκοῦργον ' 0v γὰρ τρόπον οὗτος οὐ τεἰχεσι 1 acutius Seneca et brevius de tranqu. animi IX 3: adsuescamus servis paucioribus servire | ὑπάρχων πρότερον (corr. ex -ρος) S rec. | πρότερον om. Α sed addidit πρὀτερον (vel -ος) A? in margine ex parte resarto | κακίας post ἔοικας addi vult Hirsehig probante Mei- nekio || 4 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ S rec. Tr. || 6 οὔτε ΜΑΑ Tr.: corr. Meineke | ἑαυτῶ M? Tr. αὐτῶ ut videtur A!, corr, in ἑαυτῶ ni fallor A? || 7 οὐδὲ Halm lect. Stob. p. 24, ovo 6 Meineke: οὔτε (ovt A) ΜΑΑ Tr. || 9 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. (post ecl. 5, 109 Mein.) Br (post ecl. 5, 98 Mein.). eclogae particula prior (εἰ βοῦλει — 11 ἐπιθυμίας) recurrit corp. Par. 554 Elt. lemm. Ἐπικτήτου non iterato | 10 εἰ βουλει M9A Br corp. Par.: ὅστις Φέλει Tr.; ὅστις ψΨέλεις Gesn.! p. 52, inde vulg. | 11 δὲ τοιοῦτος pro ó' ἐλεύθερος Br | ἐὰν ΜΙΑ Br corp. Par.: ἂν Tr. |. 12 ἐπαμινώνδας Tr. | 18 ó δὲ 9e0c ὃ δὲ σωτὴρ M3Tr.Br ὁ δὲ 9eóg ὁ δὲ σωτὴρ traiecit numeris supra additis A? |. 14 ανηγορεύθησαν ΜΑΑ Br: προσηγορεύθησαν Tr. | 16 ecl. hab. lemmate non iterato MÀ S rec. Tr. recurrit ecloga flor. Laur. p. 166, 21 Mein. (ἨἘπικτήτου); corp. Par. 555 Elt. lemmate Επικτήτου non iterato. cf. gnomol. Vatic. 69 Sternb. || 17 εἰ βούλει σοι M3 À corp. Par.: εἰ θέλεις Tr. vide Halm lect. Stob. p. 29 adp. | 18 οὗτος om. corp. Par. | τείχεσσι Mà L4 9 10 15 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 109 τὴν τεόλιν ἔφραξεν, ἀλλ ager] τοὺς ἐνοικοῦντας ὠχύ- ρωσε καὶ διὰ ταντὸς ἐτήρήσεν ἐλευνθέραν τήν πτόλιν' οὕτω καὶ σὺ uir μεγάλην αὐλὴν περιβάλλου καὶ πιύργους ὑψη- λοὺς ἀγίστα, ἀλλὰ τοὺς ἐνοικοῦντας εὐνοίᾳ καὶ πίστει καὶ φιλίᾳ στήριζε, καὶ οὐδὲν εἰς αὐτὴν εἰσελεύσεται βλαβε- ρόν, οὐδ᾽ ἂν τὸ σύμπαν τῆς κακίας ταρατάξήται στῖφοο. 164 (5, 112 Mein.: fr. 46 l. c. p. 82) Mi τιίναξι καὶ γραφαῖς τὴν οἰκίαν σου περίβαλλε, ἀλλὰ σωφροσύνη κατάγραφε᾽ τὸ μὲν γὰρ αἀλλοῖον, τῶν ὀφψαλμῶν ἐστιν ἐπέκαιρος γοητεία" τὸ δὲ σύμφυτος καὶ ἀνεξάλειτος καὶ ἀίδιος οἰκίας κόσμος. 165 (5, 119 Mein.: fr. 47) wu βοῶν ἀγέλης τιειρῶ φίλων ἀγέλας ἐναγελά- ζεσφαέ σου τῇ οἰκίᾳ. 166 (5, 114 Mein.: fr. 48) Ὥσπερ λύκος 0uotov κυνί, οὕτω καὶ κόλαξ καὶ μοιχὸς καὶ πιαράσιτος ὅμοιον φίλῳ. πρόσεχε τοιγαροῦν, ui) ἀντὶ κυνῶν φυλάκων λαύθης λυμεῶνας εἰσδεχόμενος λύκους. 1 τοὺς ἐνοικοῦντας hic et 4 suspectum Buechelero. ceterum cf. gnomol. Byz. 211 p. 200 Wachsm. Stob. flor. 46, 82 Mein. | 9 ἐλευ- θέραν τὴν πολιν ΜΑΑ Tr. τὴν πόλιν ἐλευθέραν corp. Par.: ἐλευθέραν (om. τὴν πόλιν) flor. Laur. rectius || 8 post αὐλῆν inseri iubet τῇ οἰχία Meineke, vix recte. vide initium eclogae proximae | περιβάλλου M1 flor. Laur. quod recepi: περίβαλλε Α Tr. περίβαλε corp. Par. || 4. τοὺς his M4 | 5 εἰς om. Tr. | αὐτὴν, id est οἰκίαν. an delenda sunt v. εἰς αὐτήνἳ sed vide ad v. 1. ceterum conferatur illud μηδὲν εἰσίτω xaxov vel etiam Solonis eleg. 4, 27 Ρ. |. II p. 37 B. | 7*7 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ S rec. Tr. recurrit ecloga flor. Laur. p. 166, 21 Mein. lemmate non iterato, vide ad ecl. priorem || 8 cov om. flor. Laur. for- tasse recte | 9 ὂν post αλλοῖον addi vult Meineke probabiliter | 10. ἐπίκαιρος MA S rec. flor. Laur.: ἐπίκουρος Tr. | 12 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore M. recurrit flor. Laur. p. 166, 21 Mein. lemmate non iterato || 18 ἐναγελί- ζεσθαι M? | 15 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore M. recurrit flor. Laur. l. c. lemmate non iterato || 17 ὅμοιον M S rec., flor. Laur., sine acc. A: ὅμοιος Tr. | τοιγαροῦν libri, etiam Α (errat Meineke): τοίνυν flor. Laur. cf. supra ecl. 138. 190 | 18 qgvàcxov om. A (suppl in mergine superiore A?) flor. 110 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ EKAOTON τ΄ 167 (5, 115 Mein.: fr. 49) Τὸ μὲν γύψῳ λευκανθίζουσαν σπουδάζειν Φαυμά- cedat τὴν οἰκίαν ἀπειροκάλου, τὸ δὲ (Soc χρηστότητι ποινωνίας λαμπρύνειν φιλοκάλου Guo καὶ φιλανρώπου. 165 (5, 116 Mein.: fr. 50) Ἔὰν Ψαυμάζης và μικρὰ πρὸ τῶν μεγάλων, κατα- φρονήσῃ, ἐὰν δὲ καταφρονήσῃς τῶν μικρῶν, μεγάλως «ὃαυ- μασύήση. 169 (5, 117 Mein.: fr. 51) Οὐδὲν µικρότερον νι ιλμδονίας xai φιλοκερδείας καὶ ἁλαζονείας οὐδὲν κρεῖσσον μεγαλοψυχίας καὶ πραᾳότητος καὶ φιλανθρωπιίας. 170 (9, 77 Mein.: fr. 13 l. c. p. 68) Laur. | λυμεώνας εἰσδ. λύκους M3 Tr.: εἰσδ. λυμεώνας λύκους A flor. Laur. recepit Meineke. Buechelero suspectum est tam qvA«zov quam λυμεῶνας 1 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore M. recurrit flor. Laur. ]. e. lemmate non iterato. cf. Iuvenalis 14,59—'4 | 2 τὸ A flor. Laur: τῷ Μά Tr. | 8 ἦθους flor. Laur. ubi mox καὶ additur ante κοιν. fortasse recte | 4 ἅμα M? flor. Laut: ἅμα (sine acc.) τὲ Α τε ἅμα Tr. hoc non recte reliquit Meineke. poterat eliam φιλοκάλου ἅμα τε καὶ q. aul φιλοχάλου καὶ ἅμα q. | φιλάν- Ὄρωπος flor. Laur. (| 5 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. || 6 θαυμάσῃς ci. Meineke | πρὸ ty superser. À?: τῶν M? zgo* A! πρώτον Tr.; πρὸς τῶν ci. Gaisford | καταφρονήση ΑΙ καταφρο- νήσεις Ma ἀξιωθήση Tr.; πρώτο», μεγάλων (οὐκ) ἀξιωθήσῃ parum apte Schweighaeuser p. 83 | V ἐὰν (non χαὶ ἐὰν. fallitur Gaisford) δὲ A: ἐὰν (om. δὲ) M4 Tr. an recte? | µεγάλοις ci. Buecheler qui in prioribus πρὸ τῶν usycÀov, (οὐ μεγάλων) ἀξιωθήσῃ. ceterum etiam in hoc folio (tertio) sicut in priore litteras versuum extremas suppl. À rec. in margine resarto, omitto singulas enotare || 9 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec. Tr. cohaeret ecloga cum priore M || 10 φιλήδογνίας χαὶ φιλοχερδίας Tr.: φιλοκερδείας καὶ φιλήδονίας ΜΑΑ: vide ecl. pro- ximam | 11 οὐδὲν Tr.: οὐδὲ ΜάΑ S rec. | μεγαλοψυχίας xoi πραὀτη- τος καὶ φιλανδρωπίας Tr.:: μεγαλοφροσύνης καὶ ἡμερότητος καὶ φιλανθρωπίας καὶ εὐποίας ΜάΑ | 18 ecl. hab. lemmate non iterato MA (post ecl. 5, 117 Mein.) cum priore cohaeret M. Επικτήτου prae- miserunt Schow (Gaisford Meineke decepti traiectione Gesneriana. cf. Demophilus sent. Pyth. 44 et Porphyrius ep. ad Marc. 14 p. 283, 20 N.? 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 111 Οὐδεὶς φιλοχρήματος καὶ φιλήδονος καὶ φιλόδοξος φιλάνθρωπος, ἀλλὰ μόνος ὃ φιλόκαλος. 171 (3, 78 Mein.: fr. 14 1. c. p. 69) Ὥσπερ ovx ἂν ἐβούλου ἓν νηὶ µεγάλη xai γλαφυρᾷ ὅ καὶ πολυχρύσῳ πλέων βαπτίζεσθαι, οὕτω μηδὲ ἓν olxíq αἱροῦ ὑπερμεγέῶθει καὶ πολυτελεῖ αὐλιζόμενος Χχειμά- Leo Jat. | | 172 (3, 79 Mein.) ὤημητρίου Φαληρέως τῶν ἑπτὰ σοφῶν ἀποφὺέγματα. 1 praestat fortasse οὐδεὶς φιλήδονος καὶ φιλοχρ. collata ecloga priore. et habet Demophilus φιλήδονον καὶ φιλοσώματον καὶ φιλοχρή- µατον καὶ φιλόθεον τὸν αὐτὸν ἀθύνατον εἶναι. cf, Chrysippus ap. Plut, de Stoic. rep. p. 1049 D Arius Didymus Stobaei II p. 91 Wachsm. | ante φιλᾶνθρ. temere inseruit χαὶ Gesn.? p. 44, inde vulg. | 8 ecl. hab. lemmate non iterato MA (post ecl. 3, 77 Mein.) S rec. Tr. (post ecl. 5, 117 Mein.). cohaeret cum priore M. per errorem retracta est post lemma eclogae proximae Tr. p. 42, non item S rec. recurrit flor. Laur. p. 166, 22 Mein. post ecl. 5, 115 Mein. lemmate non iterato | 4 µεγάλη καὶ γλαφυρᾶ M4A: μικρᾶ nec plura Tr. µεγάλη (om. xoi γλαφυρᾷ) flor. Laur.; µακρᾷ ci. Gesn. p. 52 ΠΥΡ. µεγάλῃ χαὶ Amumoa Nauck (per lit), sed nescio an servandum sit epitheton Homericum in Epicteto. quod autem duo, non tria commendari videntur verbis proximis, id neminem offendet. mem- brorum concinnitatem non ubique curat gnomologus || 5 πλέον flor. Laur. | 6 αὐλιζόμενος MIA: καθήµενος Tr. | 8 ecl. cum lemm. hab. MA 5 rec. Tr. (post ecl. 3, 78 Mein.) Br (tamquam corollarium post flor. c. 47 Mein.); tov om. M A Br. Demetrii syntagmatis similes collectiones, quarum magnus in variis bibliothecis exstat numerus, consulto adhibui admodum paucas, velut praeter Laertium syllogam per Boissonadium olim e codice Paris. gr. 1630 editam anecd. gr. I, Walzianam e codice Vat. DGCXI evulgatam post Arsenii violetum, raro etiam versus istos, si versus appellare licet, codicis Parisini gr. 2720 quos recensuit Woelfflin sitzungsber. d. bayer. ak. d. w. 1886 p.28 sqq. aliae collectiones, quarum non nullae commemoratae sunt a Sternbachio ad gnomol. Vat, in eo est ut publici iuris fiant per Ioannem Stanjek, Studemundi discipulum Vratislaviensem. plures col- latas habet Antonius Elter. Demetrio recensendo et illustrando diligen- tissime operam navavit nec inutiliter Guilelmus Brunco act. sem. philol. Erlang. lll p. 299 sqq., quamquam quod ad iustum finem ille non per- venit, vix miraberis: progredientem sensim fefellit priorum de codicibus Stobaei indiligentia Schowianique potissimum errores. vide mus. Rh. XLI p. 55 sq. et Studemund wocAhenschr. f. philol. 1886 112 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ α΄ Ἰλεόβουλος Εὐαγόρου «4ίνδιος ἔφη ' Μέτρον ἄριστον. Πατέρα δεῖ αἰδεῖσθαι. Eo τὸ σῶμα 2) M N / ^; 5 N * ^F ἔχειν καὶ την ψυχήν. Φιλήκοον εἶναι καὶ ur πολύλαλον. €- » ^ ow » - Πολυμανη 1; «uas. DAcooav εὔφημον κεκτῆσθαι. ᾿4ρε- τῆς οἰκεῖον (εἶναι), κακίας ἀλλότριον, δικίαν μισεῖν. Εὐσέβειαν φυλάσσειν. Πολίταις τὰ βέλτιστα συµβουλευειν. Ἡδονῆς κρατεῖν. Bie μηθὲν πράττειν. Τέκνα παιδεύειν. 1 κλεόβουὰ ος εὐαγόρου λίνδιος (λυνδιος Α) ἔφη ΜΑ κλεόβουλος 0 λίνδιος (om. εὐαγόρου) ἔφη Br: Κλεόβουλος uec plura Tr., ubi lemma falso retractum est ad ecl. priorem. quare ἆ τοῦ αὐτοῦ iteratur ad 3, 79 Tr. χλεοβούλου α΄ nec plura S rec. {ινδίου corp. Par. 556 Elt. übi recurrunt uérgov ἄριστον — δόξεις παροινεῖν. singulis tmematis numeros α΄ 8' γ΄ ó' &' (s' S rec) g' (ζ S τες) addunt S rec. Br et omissis duobus extremis Tr.: om. M4, ut videtur A || 2 µέτρον M4A Tr. corp. Par.: πᾶν µέτρον Br. vocis sexcenlies decantatae testimonia per- multa congessit Brunco 1. c. p. 325 sqq. | εὖ τὸ σώμα ἔχειν. (ἔχε εΟΙΡ. Par.) xol (καὶ κατὰ A) την Won ΜάΑ Br Tr. corp. Par. ev τὸ σώμα ἀσκεῖν Laert. I 92 κόσμιον εἶναι τὸ σώμα. ἀσκεῖν τὴν ψυχήν Boiss. Ρ. 196, 4 unde σώμ) ἀσκεῖν pro σώμα ἔχειν Ci. Meineke frustra | 9 φιλήκοον εἶναι M3: φιλήκοον A Br Tr. φιλικὸν corp. Par. | πολύ- λαλον M*AÀ Br corp. Par.: zoAvíxovov S rec. πολύκουον Tr. unde πολυήκουον Gesu.! p. 52, vulg. πολυήκοον Gaisford et Meineke. φιλό- λαλον rectius Laertius l. c. quod commendavit Meineke. πολύλαλον legit etiam auctor syllogae Woelfflinianae v. 39. || 4 πολυμαθῇ M*A Dr Tr. corp. Par. φιλομαθή Laert. eodem ducit Boiss. p. 135, 6, ubi haec vox cum priore male coaluit, et Woelfflinii syll. v. 19. ὀψιμαθῆ ci. Nauck zeitschr. f. d. alterthumsw. 1955 p. 212 quod recepit Meineke qui praeterea coniecit. πολὺ (κρεῖττον ὀψιμαθῇ coll. flor. 29, 68 Mein. fortasse μᾶλλον reciplendum ex Laert. ubi quAouad μαλλον j ἁμαθη, nisi praestat πολυµαθῇ καὶ μὴ ἁμαθῆ | yAortav Boiss. p. 135, 6. sed talia non magis hic exaequavi quam supra in Epicte- : teis || 4. 5 ἀρετῆς oixsiov εἶναι, χακίας ἀλλότριον. ᾿Αδικίαν μισεῖν scripsi et sic fere Br et Boiss. p. 135, 7 consentientes cum Laertio, nisi quod εἶναι om. Br et φεύγειν pro μισεῖν Laert.: ἀρετῆς oi- «tiov xal χαχίας ἀλλότριον ἀδικίαν μισεῖν MA corp. Par. ut tamen v. καὶ κακίας ἀλλότριον linea pallidiore atramento addita deleta sint in À secundum Tr. ubi nihil nisi ἀρετῆς οἰκεῖον, ἀδικίαν μισεῖν | 6 εὐσέβειαν φυλάσσειν cum priore cohaeret in Br; εὔχλειαν φυλώτ- τει» Boiss. p. 135, 8 quod fere Demetrio vindicat Brunco p. 330 | πόλει Laert. idque in ποιεῖν abiit Boiss. p. 135, 8 || 7 ἡδονῆς M4A Br corp. Cox CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 118 Τύχη εὔχεσθαι. Ἔχδρας διαλύει. Ἰὸν τοῦ δήμου &y- Φρὸν πολέμιον νοµίζειν. Γυναικὶ μὴ µάχεσναι μηδὲ ἄγαν 1 φρονεῖν ἀλλοτρίων παρόντων τὸ μὲν γὰρ ἄνοιαν, τὸ δὲ µανίαν δύναται παρέχειν. Οἰκέτας ueSvovvag μὴ κολάζειν' εἰ δὲ ui, δόξεις παροινεῖν. Γαμεῖν &x τῶν Par.: γλώττης Tr. inde vulg. illud confirmat Laert. Boiss. p. 155, 9 | βία (vel -α) A Br Tr.: gio M3 1 royg εὔχεσθαι om. Tr. Br | ἔχθρας ΜΑΑ Br Tr. corp. Par. Boiss. p.135,9 ἔχθραν Laert. ἐχθροὺς coniectura proposuit Gesn.? p. 45 mrg | διαλύειν om. corp. Par. | τὸν τοῦ óyuov — 4 παρέχειν om. Br | ἐχθρὸν πολέμιον M34A Tr. corp. Par.: πολέμιον ἐχθρὸν ci. Nauck; ἀλλότριον πολέμιον Boiss. p. 135, 10 ubi praeterea ὑπολαμβάνειν variatur pro voultew || 98 γυναικὶ Α Tr.: yvvaixac M? γυναῖκα corp. Par. | 8 ἄγαν φρονεῖν M3 Tr. corp. Par. ἄγαν ρρονΐξειν Α sed σω et , alia manus quam quae scripsit qoo», rursus alia supplevit δειν in margine resarto. ἄγαν ἀγανοφρονεῖν ci. Valekenaer. sed fortasse ἄγαν φιλοφρογεῖσθαι reponendum ex Laert, ubi legitur γυναικὶ ur φιλο- φρονεῖσθαι μηδὲ µάχεσθαι xv. nisi in Stobaeo sufficit ἆγαν φιλο- φρονεῖν, nam γυναικὶ μὴ φίλα φρονεῖν uj µάχεσθαι habet Boiss. Ρ. 196,11 et μὴ φιλοφρόνει γυναικὶ μηδὲ μὴν µάχου Τινῶν nagov- των Woelfflinii syll. v. 92 | τὸ μὲν γὰρ ἄνοιαν (dvo, A) ΜΙΑ τὸ μὲν γὰρ, εὔνοιαν corp. Par.: τὸ μὲν, γάρ doti χέριον Tr. unde χέρηον (voluit χέρφον) Gesn.? p.45 vulg. sed τὸ μὲν γὰρ ἄνοιαν confir- mant Laert, item Boiss. p. 135, 12 ubi εὔνοιαν codex, idem deni- que legit auctor syllogae Woelfflin. v. 34 || 4 δύναται παρέχειν ΜάΑ Tr. corp. Par.; σημαίνει vel σηµαίνειν Laert. et Boiss. idque rectius. totum hoc enuntiatum a Demetrio abiudicat Brunco | οἰχέτας M4A Tr. corp. Par. ex -της (ut videtur Paulo Thomas) corr. Br | ue99- οντας ΜΔΑ Tr. µεθύοντα Br neutrum recte: παρ) οἶνον Laert. hoc vel παρ οἴνους restituendum etiam in Stobaeo, glossema videtur μεθυ- οντα(ο) | 95 δόξεις (δόξης corp. Par.) παροινεῖν M*À Br. corp. Par.: δόξδεις καὶ αὐτὸς μεθύειν Tr. οἰκέτην mag! οἶνον μὴ xoAaGsw, δοχεῖν γὰρ ἂν παροινεῖν Laert. οἰκέτην μµεθύοντα μὴ κόλαξζε' εἰ δὲ um, δόξεις παροινεῖν Boiss. p. 196,1 οὐ χρὴ κολάξειν παρὰ πότον (i. e. παρ᾽ οἶνον) τοὺς οἰκέτας' Παροινίας γάρ ἐστι τοῦτο ovufoAov syll. Woelffl. v. 17 sq. verba εἰ δὲ µή, δόδεις παροινεῖν a Demetrio ab- iudicat Brunco, frustra. obtunditur sic dicti acumen | γαμεῖν — p. 114, 2 κτήσῃ om. Br Stobaeus III. 8 114 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" ὁμοίων ἐὰν γὰρ ἐκ τῶν κρειτόνων, δεσπότας, οὐ συγ- γενεῖς κτήση. IM ἐπιγέλα τῷ σκώπτοντι' ἀπεχθὴς γὰρ ἔση τοῖς σκωπτοµένοις. Εὐποροῦντα μὴ ὑπερήφανον εἶναι, ἀποροῦντα μὴ ταπεινοῖσθαι. B' Σόλων Ἐξηκεστίδου '4θήηναῖος ἔφη Mwói» ἄγαν. Κριτὴς μὴ κάώησο" εἰ δὲ µή, τῷ ληφθέντι ἐχὑρὸς Soy. Ἡδονὴν φεῦγε, ἥτις λύπην τίκτει. Φύλασσε τρόπου καλοκαγαθίαν ὄρκου πιστοτέραν. Σφρα- γίζου τοὺς μὲν λόγους σιγῇ, τὴν δὲ σιγὴν καιρῷ. M, ψεύδου, ἀλλ ἀλήφευε. Τὰ σπουδαῖα µελέτα. Τῶν yo- νέων μὴ λέγε δικαιότερα. ΘΟίλους μὴ voy) κτῶ, οὓς ὃ᾽ ἂν κτήση, μὴ ταχὺ ἀποδοκίμαζε. "4ρχεσθαι µαθώ», ἄρχειν 1 δεσπότας ov (οὐ supra lin. add. A?) συγγενεῖς M3A Tr. δεσπό- τας καὶ ov c. xt. Boiss. p.136,3, sed cf. Laert: ἂν γὰρ ἐκ τῶν χρειττόνων Adfgc. φησί, δεσπότας κτήσῃ tovc συγγενέας, ubi v. λάβῃης, φησί excerptori debentur. Laertio favet syll. Woelfflin. v.22sqq. | 92 μὴ ἐπιγέλα M93ABr: μή ἐπιμαίνεσθαι Tr. unde µῆ ἐπισημαίνεσθαι (applaudere) Gobet. sufficit fortasse μὴ ἐπιγελᾶν | γαρ ἔση M3 Br Tr.: ἔσῃ γὰρ A; cf. Laert. μὴ ἐπεγγελᾶν τοῖς σκωπτο- μένοις' ἀπεχθήσεσθαι γὰρ τούτοις Boiss. p. 196,4 μὴ ἐπιγέλα τοῖς σχωπτοµένοις | 9 εὐποροῦντα κτὲ.] similia offert Favorinus corp. Par. 362 Elt. cf. Freudenthal mus. Rh. XXXV p. 410. a Favorino pen- dent et Stobaeus ni fallor flor. 108, 75 Mein. et auctor parallelorum. vide Wachsmuth stud. p. 149 et quae ipse monui mus. Rh. XXXIX p. 544 adn. εὐτυχῶν μὴ ἴσθι ὑπερήφανος xtt. Laertius similiter ac Favorinus | 5 ἐξικεστίδου Br || 6 μηδὲν ἄγαν] testimonia collegit Brunco l. ο, p. 391 sqq. | αηδὲν Α Βι Έτ: μηθὲν M! | κάθησο M*A Br: κχάθισο Tr. | V ληφθέντι Μὰ Tr.: λειφθέντι Α Br | ἠδονην — τἶκτει] cf. Stob. flor. 6, 10 Mein. | ἥτις M4AÀ Br: αὕτη γὰρ Tr. | ὕστε- gov ante λύπην addit flor. 6, 10 | 8 φύλαττε — πιστοτέραν] cf. Stob. flor. 37, 31 Mein. quem locum ad Apollodori περὶ τῶν φιλο- σόφων αἱρέσεων librum redire testatur Laert, 1 60. de Antonio et Maximo monuit Sternbach ad gnomol. Vat. 136 | φύλλασσε libri | σφρα- γίζου — 9 καιρῷ] dictum recurrit Stob. flor. 34, 9 Mein. cf. Laert. 1 58 | σφραγίζου M3A Br: σφραγιζε Tr. | 10 ἀλλὰ M1 Br | 424^ ἁλή- Όευε non addit Laert. |. c, | τῶν γονέων — 11 δικαιότερα] cf. Pittaci dictam ap. Stob. flor. 79, 41 Mein. || 129 ταχὺ om. Laert. | ἄρχεσθαι — p.115,1 ἐπιστήσγ] cf. Stob. flor. 46, 22 Mein. (Σόλωνος): ἄρχε CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 115 ἐπιστήση. Ευφύνας ἕτέρους ἀξιῶν διδόναι, καὶ αὐτὸς ὕπεχε. Συμβούλευε μὴ và ἥδιστα, ἀλλὰ τὰ βέλτιστα. Τοῖς πολίταις μὴ 9oocvvov. Mr) καχοῖς ὀμίλει. Xoo τοῖς Φεοῖς. Φίλους εὐσέρει. Ὁ ἂν (ur) tóng ur) λέγε. Εἰδὼς oíya. Toig ἑαυτοῦ πρᾷος ἴσθι. Τὰ ἀφανῆ τοῖς φανεροῖς τεκ- µαίρου. πρώτον μαθὼν ἄρχεσθαι' ἄρχεσθαι γὰρ μαθὼν ἄρχειν ἐπιστήσῃ Laert. l. c: ἄρχε πρώτον μαθὼν ἄρχεσθαι quibus collatis nescio an supra exciderint verba άρχε πρώτον μαθὼν ἄρχεσθαι in libro- rum archetypo, dein deletum sit γαρ illud enuntiati superstitis. non repugnat Boiss. p. 136, 11 ubi nihil nisi hoe: μὴ ἄρχε πρὸ τοῦ μαθεῖν ἄρχεσθαι 1 εὐθύνας — ὕπεχε om. Tr. | εὐθύνας Gaisford: εὐθύναν Μά Βτ εὐθύναν (c a m.2) A | ἑτέρους M?: ἑτέροις sed dativi compendium in accus, mutavit A? ἑτέροις Br | ἀξιών Μα: oig (sed ἃς superscr. et oic tribus [punctis subditis del, A?) ἀξιοῖς Α vv ἀξιοῖς Br. igitur ἣν ἀξιοῖς exstitisse videtur in fonte libri Br, fort. εὔθυναν ἑτέρους ἀξιῶν διδόναι κτὲ. verum est | vzteye M*Br: Ὀπέχεν A | 92 post τὰ βέλ- τιστα distinguit Br, quod confirmant Stob. flor. 13, 20 Mein. Laert. Boiss. p. 136,12 mantiss. proverb. cent. II 91 (paroemiogr. II p. 772): v. τοῖς πολίταις cum prioribus iungunt M4A Tr. pro βέλτιστα habet ἄριστα flor. 13, 20 Mein. Laert. mant. proverb. χράτιστα Boiss. | τοῖς πολίταις µη 99. Soloni tribuit praeter Boiss. p. 136, 12 (ubi τοῖς E ρασύνου) etiam cod. Vat. DCOCXI (Arsenii viol, ed. Walz. p. 512) Thaleü idem Vat. (Walz. p. 513 ubi om. vrozc) | 9 χρῶ τοῖς 9s0tc om. Br || 4 post εὐσέβει (ἐπαίνει A) duas sententias (γονεῖς αἰδοῦ et νοῦν ἠγεμόνα ποιοῦ) ex Laertio tacite addidit Gesn.? p. 45 (inde vulg.) codicibus invitis. fallitur Meineke | ὃ ἂν Μα: ὃ ὃὁ ἂν ABrTr. ὃ ἂν μὴ ἴδμς µὴ λάλει Demetrio vindicat Brunco p. 344, sic enim Walz. p. 512 et ἐὰν (ἂν Woelffl.) ur καλώς εἴδῃς (iógc Studemund) τι, φανε- QOc ux λαλει Woelfflini collectio v. 63 ...... ux Λλαλει Boiss. p. 136, 14 | εἰδὼς σίγα M3 Br Tr., om. A: ióov δὲ σίγα Boissondii et Walzii coll. ubi conectuntur verba cum prioribus, fortasse recte | 5 τοῖς À Br Tr.: τοὺς M3 | ἑαυτοῦ M4A (o superser. A?) Br: σεαυτοῦ Tr., inde vulg. recte fortasse | v. τὰ αφανῆ — τεχµαίρου leguntur etiam supra p. 10, 10 cum lemm. Θεοβούλου | post τεκµαίρου addit ioyv. χρῶ πρὸς πολεµίους, πρὺς δὲ οἰκείους αἰσχύνῃ Br, om. M?4A Tr., inde vulg. eadem verba exhibent Boiss. p. 136, 13 et Walz. p. 512 agnoscit etiam Woelffl. v. 56 sqq. cur haec non receperim, apparebit ex eis quae monui p. 128, 9 ο 116 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" y Χείλων 4αμαγήτου «{ακεδαιμόνιος ἔφη" Γνῶνι σαυτὀν. Πένων, μὴ πολλὰ λαλει' ἁμαρτήσῃ γάρ. lr ἀπείλει τοῖς ἐλευφέροις' οὐ γὰρ δίκαιον. Mi, πακολόγει τοὺς πλησίον’ εἰ δὲ µή, ἀκούσῃ ἐφ᾽ oig λυπη- Φήσῃ. Eni τὰ δεῖπνα τῶν φίλων βραδέως πορεύου, ἐπὶ 5 δὲ τὰς ἀτυχίας ταχέως. l'auovg εὐτελεῖςο πιοιοῦ. Toy τετελευτηκότα µακάριζε. Πρεσβύτερον σέβου. Ἰὸν τὰ ἀλλύότρια περιεργαζόµενον µίσει. Ζημίαν αἱροῦ μᾶλλον ἤ κέρδος αἰσχρόν' τὸ μὲν γὰρ ἅπταξ λυπήσει, τὸ δὲ del. 1 χείλων ΜΙΑ: Χίλων Br Tr. | δαμαγήτου ΜΑ Br: υἱὸς πάγητος Tr. j| 2 γνώθι σαυτόν] praeter Stobaei HII c. 21 cf. qnae collegit Brunco p. 387 sqq. | πίνων M? Br Tr.: πεινῶν Α sed in πίνων corr. A? | ἁμαρτήσῃ scripsi: ἁμαρτήσει Tr. ἁμαρτήσεις ΜΙΑ Br; διαµαρτήσῃ Boiss. p. 137, 4 διαµαρτήσῃς Walz. p. 512 διαµαρτήσεις (-σειν cod.) apophth. Vindob. n. 161 p. 27 Wachsm. v. ἁμαρτήσεις γάρ a Demetrio abiudicat Brunco || 8 ov γὰρ δίκαιον M3Br: οὐ γαρ καλόν Tr., om. A. illud confirmat etiam Boiss. p. 137, ὅ (abi priora interciderunt) et apothth. Vind. nec repugnat quod est in Woelfflinii coll. v. 85. ἐσότης γαρ fiov. discrepat Laertius I 70: μὴ ἀπειλεῖν unósvi* γυναικῶδες ἐφ᾽ ois γάρ || & ἀκούση ἐφ᾽ oig Tr.: ἀκούσειέ τις M4 ἀχούσει τις A ἐφ᾽ oig superser. A? ἀκούσεις ἐφ᾽ oic Br; ἀκούσῃ ἐφ᾽ etiam Boiss. p. 137, ϐ cxovtog ἐφ᾽ oig Walz. p. 513 apophth. Vind. n.161. cf. Laert, I 69: Uy κακολογεῖν τοὺς πλησίον εἰ δὲ μή. ἀκούσεσθαι Pq oic λυπή- σεσθαι. ceterum τὸν πλησίον pro τοὺς πλ. Boiss. Walz. apophth. Vind. | 5 δεῖπνα Br Tr.: δίκαια M3A δεῖπνα superscr. A?. δεῖπνα Boiss. p.137, 1 Walz. p.513 apophth. Vind. n. 161 Woelffl. v. 89 | βραδέως om. S rec. | ἐπὶ δὲ M3A Br: ἐπὶ Tr. | 6 ταχύ Walzii coll. et apophth. Vind. | γάμους — ποιοῦ om. Br. | εὐτελεῖς M3A Tr. et sic Walzii coll. p.913 apophth. Vind. n. 161, fortasse etiam Boiss. p. 137, 8 (ubi lacuna hiat cod.), nec distat Laert. 1 10 γάμον εὐτελῆ ποιεῖσθαι, sed εὐτελεῖς καὶ icotiuovc Stob. flor. 70, 15 Mein. ubi iteratur praeceptum cum lemm. ἀἈείλωνος | " µακάριζε M93A Br Tr.: μὴ κακολόγει, ἀλλὰ µακάριζε infra Stob. flor. 125, 16 (Χεἰλωνος). cf. Laert. [70 τὸν τεθνηκότα µη κακολογεῖν. sed nudum µαχάριζε tuentur Boiss, p. 137, 9 apophth. Vind. n. 161 Woelfflini coll. v. 94 quibus Vat. gr. 743 f. 54* et Vat. gr. 62 {, 119* (— Pal. gr. 128 f. 84") addit Sternbach ad gnomol. Vatic. n. 268 | 9 αἰσχρόν' τὸ μὲν γὰρ ἅπαξ λυπήσει, τὸ δὲ del Br: αἰσχρόν M4 (?) Tr. αἰσχρὸν ἠγοῦ" σὺ γὰρ ἅπαξ λυπήση A. illud confirmant Walz. CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 117 TQ δυστυχοῦντι ur) ἐπιγέλα. Τραχὺς cv, ἤσυχον σεαυτὸν πάρεχε, ὅπως σε αἰσχίνωνται μᾶλλον, v φοβώνται. ἨΤῆς ἰδίας οἰκίας τροστάτει. Ἡ γλῶσσά σου μὴ προτρεχέτω τοῦ vov. Θυμοῦ κρατει. DM ἐπιφύμει ἀδύνατα. Ἐν ὁδῷ μὴ σπεῖδε προάγειν, μηδὲ τὴν χεῖρα κινεῖν' uavixóv p. 913 apophth. Vind. n. 161 Woelfflini syll. v. 100 sq. εξ, supra ecl. 20: τὸ μὲν γὰρ ἅπαξ σε λύυπήσει, τὸ δὲ διὰ παντός et Laert. 1 50: ἡ μὲν γὰρ ἅπαξ ἐλύπησε (corr. σε Λυπήσει), τὸ δὲ διὰ παντός 1 τῷ δυστυχοῦντι ΜΑ Tr. (cf. τοῖς δυστυχοῦσιν Woelfflini syll. γ. 102): ἀτυχοῦντι Br quod commendat Stob. flor. 112, 11 Mein. (Χεί- Acvoc) Laert. | 10. Boiss. p. 137, 12 Walz. p. 513 apophth. Vind. n. 161 | flor. ἐπεγγελᾶν Laert. ed. Cob. | post ἐπιγέλα addit κοιν] γὰρ ἡ τύχη 112, 11 | τραχὶς ov M*A Br Tr. idem Boiss. p.137,12 Walz. p. 513 apophth. Vind. n. 161: τραχέσιν ci. Nauck quod recepit Meineke, ἀρχὸς ov olim Strothius (Iacobs animadv. in Stob. p. 225). tu cf. Stob. flor. 48, 24 Mein. (Χείλωνος): μετὰ τῆς ἰσχύος τὴν πραᾳότητα σῷζε xté. Laert. 1 Τ0: ἰσχυρὸν ὄντα πρᾷον εἶναι, ὅπως oi πλησίον αἰδώνται μᾶλλον 9 φοβῶνται | σεαυτὸν Α Tr. Br apophth. Vind. 161 Walz. p.513 σεαυζτὸν) Boiss. p. 137, 19: ἑαυτὸν M4 ubi mox πάρεχει Ἱ 2 τῆς ἰδίας — 3 προστάτει om. Br Walz. p. 513. | 8 post προστάτει add, ὀρθῶς apophth. Vind. 161. cf. Laert. 1 50 µανθάνειν τῆς «vtov οἰκίας χαλῶς προστατεῖν. fort. (e0) προστ. | zj γλώσσα — 4 τοῦ vob et 9vu0) κράτει ordine inverso Br Boiss. p. 138, 2 Walz. p. 513 | ή γλῶσσα ατὲ.] cf. Sexti sent. 151 (143) Gildem. | cov om. Br cf, Laert. I 70 zzv γλὠτταν μὴ προτρέχειν τοῦ vob | προσεχέτω Α corr. A? cf. Ps.-Isocr. ad Demon. 41 | 4 τοῦ vov libri nisi quod τὸν νοῦν Br | post τὸν vob» addit µάτην ur ἔλεγχε' δόδεις γὰρ ἀσεβεῖν Br quae recipere non ausus sum. conicio ἀτυχίαν µή ἔλεγχε, ut stare possint verba δόξεις γὰρ ἀσεβεῖν quae tamquam inepta secludi voluit Brunco p. 352. cf. Woelfflini coll. v. 111 sqq. θέλων ἐλέγχειν ἀτυχίαν σιγωµένην ᾿ Tóv οὖν τοιοῦτον, ὣς ἔφην, φεύγειν σὲ χρὴ EAeygov ἐχθρὸν ἔχοντα (σχόντα Christ ὄντα G. Meyer) δυσσεβημάτων | μὴ ἐπιθυμει ἆδ. om. apophth. Vind. 161 Walz. p. 513 | ἀδύνατα M4AÀ Tr.: ἀδυνάτων Br Boiss. p. 138,3 cf. Laert. 1 70 μὴ ἐπιθυμεῖν ἀδυνάτων | ἐν 000 ΜΑ Τι: om. Br apophth. Vind. 161 Boiss. p. 138, 3 Walz. p. 515. illud coufir- mat Laert. I 70 ubi ἐν ὁδῷ μὴ σπεύδειν nec plura | 85 προάγειν M4A Tr.: zgoAeAsv: ἄγνοια γάρ interpolatione manifesta Br 4«Aov apophth. Vind. 161 Boiss. p. 138, 4 Walz. p. 515 | μηδὲ (vel uy ó£) τὴν χεῖρα (χείρω S rec.) χινεῖν ΜΙΑ Tr.: ur λέγων τὴν χεῖρα κίνει Br apophth. Vind. 161 Boiss. p. 138, 4 Walz. p.515 Λλέγοντα μῇ κινεῖν τὴν χεῖρα Laert. 1 70. malim μηδὸ (λέγων) t. χ. κινεῖν | μανικὸν γάρ 118 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" γάρ. λἈόμοις zéíSov. "δικούμενος διαλλάσσου' ὑβρι- ζόμενος τιμωροῦ. 0 Θαλῆς Ἐξαμίου ἸΗιλήσιος ἔφη: 3 , , »* , , i2 , Eyyva, παρα ὃ᾽ ατα. ΟΦίλων παρόντων καὶ ἀπόντων µέμνησο. Mp τὴν ὄψιν καλλωπίζου, ἀλλ ἓν τοῖς ἔπι- τηδεύµασιν ἴσνὺι καλός. IM πλούτει κακῶς. Mr σε δια- ῥαλλέτω λόγος πρὸς τοὺς πίστεως κεκοινωνηκότας. Ko- λακεύειν yoveig uv oxvet. M προσδέχου τὸ φαῦλον. A Tr. Br apophth. Vind. l. c. Boiss. Walz. l. ο. Laert. l. c.: μανικοῦ γαρ M3. frustra haec verba delet Brunco p. 353 1 vouoiu πείθου (πείθεσθαι ut solet Laert.) om. Walzii Vatica- nus qui post μανικὸν γάρ nihil praebet nisi μηδὲν ἄγαν | Ῥοβίπείθου add. ἐρημίᾳ (non ζημίᾳ quod per Bevingium deceptus scripsit Meineke) χροώὠ Br apophth. Vind. 161 (ubi ἠρεμία scripsit Wachsmuth) Boiss. p. 138, 5 ἠρεμία χρῆσθαι Laert. I 70: om. M3A Tr. | αἀδικούμενος χτὲ. supra leguntur ecl. 92 p. 36, 6 cum lemmate Θεοβούλου | ἆδι- χούμενος M4A Br ut supra ecl. 92: αδικουμένοις Tr., inde vulg. | διαλλάσσου Α Br et ecl. 92: διαλάσσου M" Tr. | ὑβριζόμενος τιµω- ροῦ om. Tr. Β | υβριζόμενος Α et ecl. 92: ὑβριζόμενος δὲ M3, inde vulg. | 2 τιμωροῦ M4A: ἀμύνου ecl.92 | 8 Θαλῆς Ἐδαμίου Mi- σιος ἔφη scripsi coll. Laert. 1 22: θαλῆς (9&Agc À) ἐκ σάµου (ἐκ σάμου quod scripserat delevit A) µιλήσιος ἔφη ΜΑ θαλῆς 0 Ἠιλήσιος ἔφη Br; Πιττακὸς μιτυληναῖος Tr., inde vulg. cf. Θαλῆς ὁ Ζαμίου ap. Walzium p.513. Ἐξαμύου fortasse praeferent alii || 4 ἐγγύα M4A: ἐγγύη Tr. ἐγγυύῃ. Br | πάρα M3 Tr. Br: παρὰ A | ὃ) ἅτα (ἅτα M) MIA S rec. Br: ὁ ἅττα Tr. testimonia diligenter collegit Brunco Ἱ. c. p.394sqq. | φίλων — 5 µμἐμνησο recurrit apophth. Vind. 162* Boiss. p. 138, 10 ubi, ut alias omittam turbas, ἐγγύα, πάρα ó' &v« inter Chi- lonis sententias insertum est Laert. 137 ubi pro µέμνησο legitur µεμνῆ- σθαί φησι || 5 «AX. ἐν τοῖς libri Stob.: ἀλλὰ τοῖς Laert. 137 qui in prioribus καλλωπίζεσθαι et mox εἶναι καλόν habet, τοῖς δὲ apophth. Vind.162» Boiss. p. 198.11 || 6 καλος M*Br: καλώς Α Tr. apophth. Vind. κακός Boiss. cf. Walz. p. 513 µῆ τὴν ὄψιν ἀλλὰ τὰ ἐπιτηδευ- pota καλλώπιζε | μή πλούτει κακώς recurrunt apophth. Vind. 1624 Boiss. p. 138, 12 Laert. I 37 | ws; σε διαβαλλέτω fere libri Stob. apophth. Vind. Boiss.: μηδὲ διαβαλλέτω σε Laert. | VV πρὸς M3*A Br Boiss. Laert.: εἰς Tr, inde vulg. xoi apophth. Vind. | κολακεύειν — 8 ὄχνει recurrit Boiss. p. 138,13 | cf. Boiss. p.138,14 πατρὸς λοιδορίαν μὴ óéyov* φαῦλον γάρ. Demetrio hoc vindicat Stanjek Ld 9 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 119 Ofovg àv ἐράνους ἐνέγκης τοῖς γογνεῦσι, τούτους αὐτοὺς ἐν τῷ γήρᾳ παρὰ τῷν τέκνων προσδέχου. ΧἈαλεπὸν τὸ 5 ” ᾳ *2 ; - 2 32 ev γνῶναι. "Hótovov τὸ ἐπιδυμίας τυχεῖν. «4νιαρὸν ἁργία. Ἠλαβερὸν ἀκρασία. Bog) ἀπαιδευσία. «4ίδασκε καὶ µάν- 9 1 M 3 s * 0» à? EA - ave τὸ ἄμεινον. -4ργὸς μὴ to9u μµηδ ἂν πλουτῆς. Koxà à» οἴκῳ κρύπτε. d Φώψόνου χάριν μὴ οἰκτείρου. Ἱήέτρῳ χρῷ. Mr πᾶσι πίστευε. άρχων κόσµει σεαυτόν. 1 οἵους — 2 προσδέχου iterantur corp. Par. 568 Elt. cf. Boiss. p. 139, 1 Laert. 137 | οἵους ἂν M4À Tr. corp. Par.: οἵους (om. ἂν) Br οὓς ἂν Boiss. Laert. | ἐνέγκης Tr. corp. Par.: ἐνέγκη M3 ἐνέγκοις Α εἰσενέγκῃς Br Boiss. Laert.; εἰσενέγκῃς quod Hirschigio auctore prae- ferunt Meineke et Brunco, utique non necessarium. cf. Demosth. X p.142 | τούτους αὐτοὺς M3 Tr. corp. Par.: τούτους αὐτὸς Α τοὺς αὐτους Br Boiss. Laert.; τοιούτους αὐτὸς ci. Hirschig misc. philol. (Trai. ad Rh. a. 1849) p.185. | 92 ἐν τῶ γήρα (γῆρα M3) παρὰ τῶν τέκνων προσδέχου M4A Tr.: παρὰ τῶν τέκνων ἐν τῷ γήρα (γηρᾷν Boiss.) προσδέχου Br Boiss. προσδέχου xal παρὰ τῶν τέχνων Laert. | τὸ εὖ M3A Tr. Vat. Gr. 742 f. 627 ut testatur Sternbach gnomol. Vat. 321 p.255: ἑαυτὸν Br Boiss. Ρ. 199, ὃ Walz. p. 513. cf. quae Stern- bach congessit l. c. | 8 ἠδιστον — τυχεῖν recurrunt Boiss. p. 139, 3 ubi οὗ ἐπιθυμεῖς pro τὸ ἐπιθυμίας, item in aliis conlectionibus a Sternbachio laudatis ad gnomol. Vat. 321 p. 256 cf, Laert. I 36 | τὸ ex τοῦ com, A | 4 βλαβερὸν ἀκρασία ΜΑΑ Br: κακὺν ἀκρασία Tr., inde vulg. βλαβερὸν ἐγγύη Boiss. p. 139, 4. cf. Woelfflini coll. v. 195. fuitne igitur in Demetrio βλαβερὸν (ἐγγύῃ') xaxórv cxoaola? cf. Brunco l. c. p. 359 | βαρὺ ἀπαιδευσία recurrit Boiss. p. 139, 4 cf. Stob. ecl. II 31, Τὸ p. 214, 20 W. | δίδασκε — (5) ἄμεινον recurrunt Boiss. p. 139,5 | B ἀργὸς — πλουτῇῆς recurrunt apophth. Vind. 16025 Boiss. p. 139, 5 sq. Walz. p. 518 | πλουτῆς Μά Tr. Br Boiss. Walz.: πλουτεῖς À apophth. Vind. | 6 κακὰ ἐν οἴκω M?A Br: τὴν εὐτυχίαν Tr., inde vulg.; τὰ καλὰ ἐν οἴχῳ κρύπτε Boiss. p. 136, 9 ubi haec verba cum ilis uxó' ἂν πλουτῆς in unam quasi sententiam copulata sunt | φθόνου χάριν μὴ οἰκτείρου ΜΑΑ Tr. Br inepte. fuit cum conicerem (τὰ) κακὰ ἐν olxo κρύπτε [φθόνου χάριν] uj oixrigg, nam φθόνου χάριν et τὴν εὐτυχίαν videntur esse glossatoris. vulgatam secutus olim pro- posuit Leonh. Lycius τὴν εὐτυχίαν κρύπτε φθόνου χάριν (xal τὴν ἀτυχίαν) ux οἰχτείρῃ. v. φθόνου xag iam suspecta erant Hirschigio l. e. p. 185, etiam μή οἰκτείρου interpolatori tribuit Brunco l. ο, p. 360. τὰ καλὰ 7 κακὰ ἐν οἴκῳ κρύπτε φθόνου χάριν 7) οἰκτιρμοῦ exspec- tabat Buecheler || 7 µέτρῳ χρῶ et μή πᾶσι πίστευε recurrunt Boiss 120 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTQN T" &€' Πιττακὸς Ὑρραδίου «4έσβιος ἔφη" Καιρὸν yvdi9u. Ὁ µέλλεις ποιεῖν, μὴ λέγε' ἀποτυχὼν A 7 - 3 H d € γὰρ καταγελασθίση. Toig ἐπιτηδείοις χρῶ. Ὅσα veus- - - / ) / - η σᾶς τῷ πλησίον, αυτὸς μὴ ποίει. “πραγοῦντα μὴ ὀνεί- ὁιζε᾽ ἐπὶ γὰρ τούτοις νέμεσις Φεῶν κάθηται. Παρα- , / 3 / T / καταώγήκας ἀπόδος. «4νέχου ὑπὸ τῶν πλησίον μικρὰ ἐλαττούμενος. Τὸν φίλον κακώς μὴ λέγε, μηδ’ cv τὸν iy9góv' ἀσυλλόγιστον γὰρ τὸ τοιοῦτον. «4εινὸν συνιδεῖν p. 199. 6 sed ordine inverso | µετρῳ xoo om. Tr. Br | ἄρχων — σεαυ- τόν om. Tr. | £i post ἄρχων add. Boiss. p. 139,7 | σεαυτὸν M4A Br Boiss. : σαυτόν Gesn.? p. 46, inde vulg. 1 Πιττακὸς Ὑρραδίου «4έσβιος scripsi: πιττακος ὑρράδου (ὗρ- ράδου in vgoa corr Α) Λέσβιος ἔφη ΜΔΑ πιττακὸς ὕρρα Λέσβιος eie Br; Θαλῆς v (sic) µιλήσιος Tr., inde vulg. | 9 Καιρὸν γνώθι] testimonia collegit Brunco l. ο. p. 362 | 0 µέλλεις — καταγελ. iterat corp. Par. 511 Elt. (Πιττακοῦ). offerunt etiam apophth. Vind. 1625 exc. Vind. 37 Boiss. p. 139, 10 Walz. p. 513 Laert. I 78 | πράττειν Laert, exc. Vind, | λέγε M4À Tr.: πρὀλεγε Br apophth. Vind. exc. Vind. Boiss. Walz. Laert. | 8 χαταγελασθήση ΜΙΑ Τη: γελασθήσῃ Br apophth. Vind. Boiss. Walz. Laert. ἐχγελασθήσῃ exc. Vind. | τοῖς ἐπιτηδείοις Tr., inde A? vulg.: co ἐπιτηδείω ΜΑΝ Br | ὅσα z&.] cf. Aristot. rhetor. 16 p. 13845 3 Sexti sent. 90 (82) p. 14 Gildem. | ὅσα ἂν γεμεσᾶς collectiones aliquot a Sternbachio laudatae ad gnomol. Vat. 321 p. 257 | νεμεσᾶς MA Br: νεμεσεῖς Tr. νουθετεῖς S rec. || 4 co M1 Br: τὸν Tr. A! corr. A? | cf. Laert. I 18 ατυχίαν uz ὀνειδίζειν véueow αἰδούμενον | ἀπραγοῦντα ΜΑ Tr. Br; ἀπραγζοῦντα) μή ᾿ὀνείδιζε etiam apophth. Vind. 1625, ut vidit Wachsmuth mus, Rh. XXXIX p. 469. κακοπραγοῦντα vel δυσπραγ. ci, Gesn.? p. 46 mrg | ἐπὶ γὰρ τούτοις νέµεσις θεών M3A Tr.: ἐπὶ γὰρ tovto θεῶν νέµεσις Br | 5 παρακαταθ.] cf. ecl. 94 p. 36, 11 et adnot. | παρακαταθήκας ἀπόδος om. Tr. | παρακαταθήκας MA: παρακαταθήκην Br Boiss p.139,11 || 6 ἀγέχου ὑπὸ τῶν πλησίον μικρὰ ἐλαττούμενος M*A Br Boiss. p. 139, 11 sq.: cyeze τὸν πλη- giov' μικρὰ ἐλαττούμενος Tr. p. 43 sq.; ἀνέχου ὑπὸ τῶν πλησίον µικρᾶ. ἀγάπα τὸν πλησίον μικρὰ ἐλαττούμενος tacite, sed male Gesn.? p. 46, inde vulg. ceterum cf. Sexti sent. 293 (283) p. 50 Gildem. Ι € τὸν φίλον --- (8) τὸ τοιοῖτον] cf. Boiss. p. 139, 12 τῷ φίλφ κακώς μὴ λέγε, μηδὲ τὸν ἐχθρὸν q(Aov ἠγοῦ Laert, I 18 φἰίλον μὴ λέγειν κακώς, ἀλλὰ μηδὲ ἐχθρόν | μὴ d. s) τὸν ἐχθρόν M4A om. Tr.: μηδὲ τὸν ἐχθρὸν φἰλον ἱστοῦ (yov recte Boiss.) Br | 8 ἀσυλλ. — τοι- οὔτον om. Tr.; secludit haec Brunco l. c. p. 366 | γὰρ τὸ τοιοῦτον Q Qt CAPVT I IIEPI APETHZ 121 τὸ µέλλον, ἀσφαλὲς τὸ γενόµενον. Πιστὸν γῆ, ἄπιστον Φάλασσα. ᾿4πλήστον κέρδος. Ἰτῆσαι ἀίδια" Φεραπείαν, εὐσέβειαν, παιδείαν, σωφροσύνην, φρόνησιν, ἀλήψΦειαν, πίστιν, ἐμπειρίαν, ἐπιδεξιότητα, ἔταιρείαν, ἐπιμέλειαν, οἴκονομίαν, τέχνην. C Βίας Τευταµίδου Πριηνεὺς ἔφη Οἱ πλεῖστοι ἄνθρωποι κακοί. Eg τὸ ἔσοπτρον [ἔφη] M4Br: πᾶν τοιοῦτον Α | συνιδεῖν M4A S rec. Br recte: τὸ συνιδεῖν Tr. p. 44, inde vulg. 1 ἀσφαλὲς τὸ ysvoutvov ΜΙΑ Br: σχὀπει τὸ γενόµενον S rec. om. Tr. σαφὲς τὸ γεν. ci. Lycius male | post γεν. addit ἀφανὲς τὸ µέλλον Br: om. M3A Tr; ἀσαφὲς τὸ μέλλον tacite suppleverat Gesn.? p. 46, inde vulg. cf. Woelfflini coll. v. 131 τὸ μέλλον cc ἄδηλον αεὶ προσδόκα Laert. D i7 πρὸς τοὺς πυνθανοµένους ti... ἀφανές; “τὸ μέλλον. sed nihil in Stobaeo addendum, dixerat modo δεινὸν συνιδεῖν τὸ μέλλον | πιστὸν — θάλασσα recurrunt Boiss. p. 139, 14 (ubi yz πιστόν, θάλλασσα ἄπιστον) Laert. 177 | 2 ἅπλη- στον κέρδος male cum prioribus coniunxit Gesn.?, inde vulg. | ἀπλήστον post ἄπιστον excidit Boiss. p. 139,15. cf. Stob. flor. 10, 48 Mein. | post χέρδος add. εὐχαρίστει παντί Br quam gnomam hab. Boiss. p. 199, 14 | ἀίδια Nauck zeitschr. f. d. allerth. 1855 p. 212: ἴδια ΜΙΑ S rec. χαλοχαγαθίαν Tr. Br Boiss. p. 139, 15. non praetalerim Mad &ióu^ χαλοκαγαθίαν, δεραπείαν xv&. | θεραπείαν (-ἄπειαν Α) εὐσέ- βειαν παιδείαν σωφροσύνην Μ4Α Br Boiss. p. 139,15 sq. quod dubitanter recepi : θεραπείαν ζήτει. φίλει τὴν παιδείαν. σωφροσύην Tr., inde vulg. cf. Laert. 1 18 εὐσέβειαν ἀσκεῖν' σωφφοσύνην φιλεῖν ᾿ ἀλήθειαν ἔχειν, πἰστιν, ἐμπειρίαν, ἐπιδεξιότητα, ἑταιρίαν, ἐπιμέλειαν. vix recle Meineke Θεράπευε εὐσέβειαν, παιδείαν. | fortasse κτῆσαι ἰδίαν Θερα- πείαν εὖσ. xv&. para tibi proprium famulatum! duodecim illas quae subsecuntur virtutes artesque tamquam proprias famulas Buecheler 3 φρόνησιν om. Boiss. | ἑταιρείαν M?*A Tr.: ἑταιρίαν Br Boiss. | 4 ἐπιμέλειαν om. Tr. Boiss. | οἰκονομίαν κτὲ. om. Boiss. | Bb τέχνην nec plura M4A S rec. Br: τέχνην εὐσέβειαν Tr., inde vulg. | 6 τευ- ταµίδου M*A Tr. τευταμέὸ Br: Tevrcuov Meineke. cf. Laert. I 82 Ῥίας Ἰευτάµου Πριηνέος ubi Satyri mox mentio fit; Τευταμίδης scripsit Gesn.? p. 46, inde vulg. | πριηνεὺς Tr. Br: πρινγεὺς MA corr. A m. inc. | ἔφη om. Tr. | V o£ πλεῖστοι κτὲ.] testimonia collegit Brunco l. e. p. 369 | ἄνθρωποι om. Br sicut Laert. 1 88 (cf. I 87) alii | v. ἐς τὸ ἔσοπτρον — Ρ. 122,32 τῇ καλοκαγαθίᾳ scripsi sicut leguntur in ΜάΑ, 122 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T' ἐμβλέψαντα δεῖ, εἰ μὲν καλὸς φαίνη, καλὰ ποιεῖν, εἰ δὲ αἰσχρός, τὸ τῆς φύσεως ἐλλιπὲς διορθοῦσθαι τῇ καλο- καγανδίᾳ. Ἡραδέως ἐγχείρει' 0 ὃ᾽ ἂν ἄρξη, διαβεβαιοῦ. ΙΗΐσει τὸ vay? λαλεῖν, μὲ ἁμάρτῃς" μετάνοια γὰρ ἆκο- λουθεῖ. Mi. εὐήθης ἴσδι, μήτε κακοήψης. “ἀφροσύνην μὴ προσδέχου. Ορόνησιν ἀγάπα. Περὶ Φεῶν λέγε, ὡς εἰσὶ Φεοί. Νόει τὸ πραττόµενον. ᾿άκουε πολλά. «4άλει παίρια. Πένης cw πλουσίοις μὴ ἐπιτίμα, ἣν μὴ μέγα ὠφελῇς. "4νάξιον ἄνδρα ur) ἐπαίνει διὰ ελοῦτον. Πεί- nisi quod ἐ ἔφη seclusi cum Gaisfordo: xen πρώτον αὐτὸν ἐμῤλέψαντα πράττειν᾿ εἰ μὲν καλὸς φαίνη, καλὰ ποιεῖν. εἰ δὲ αἰσχρὸς, τὸ τῆς φύσεως ἐλλιπὲς ὀιορθοῦσθαι᾽ ασκει χαλοχαγαθίαν Tr., inde Gesn.? p. 46, vulg. εἰς κάτοπτρον ἐμῤλέψας δεώρει, χαὶ εἰ μὲν καλὸς φαίνῃ, ἄξια τούτου πραττε, εἰ δὲ αἰσχρὸς, τὸ τῆς ὀψεως ἑλλιπὲς ὠραϊζε καλοκαγαθία Br Boiss, p. 139,19 sq. conspirat fere cum his corp. Par. 93 Elt.: 'O αὐτὸς (id est Πλούταρχος) εἶπεν' εἰς τὸ κά- τοπτρον κύψας θεώρει' xal εἰ μὲν καλὸς φαίνει κτὲ. confer quae adnotavimus infra ad Stob. flor. 21, 11 Mein. et quae collegit Brunco p. 371 8 ob (0 Α Tr.) à! dv ἄρδη ΜΙΑ Tr.: 0 δ ἂν ÉAp Br Boiss. p. 140,3 | διαβεβαιοῦ M3A Tr.: διάµενε βεβαίως Br Boiss. cf. Laert. 181 βραδέως ἐγχείρει τοῖς πραττοµένοις' 0 ὃ ἂν ἕλῃ, βεβαίως τηρών διάµενε: longius ab hac forma recedit ecl. 21 p. 10, 7 || 4 τὸ om. A | ux — (6) ἀχολουθεῖ om. Tr. cf. apophth. Vind. 162* (cf. Wachsmuth mus. Rh. XXXIX p. 469) et Boiss. p. 140,3: µίσει τὸ ταχὺ λαλεῖν' ἄνοια γάρ. etiam magis differt Laert. I 87 extr. | 5 Qt — κακοήθης recurrunt apophth. Vind. 1624 Boiss. p. 140, 4 | wit ' M3 Br Boiss.: μήτε À apophth. Vind. μὴ Tr. | ἦσθα pro ἴσθι Boiss. | ἀφροσύνην μὴ προσδέχου bis scripsit S rec. | ἀφρ. — 6 ἀγάπα] cf. Woelfflini coll. v. 159 sqq. || 6 φρόνησιν ἄγάπα om. Dr. recurrunt haec v. Laert. [88 | περὶ θεών λέγε Μ4Α: πάντοτε λέγε Tr., inde vulg. περὶ θεών (θεοῦ Boiss.) Ui λέγε Dr Boiss. p.140,5 | ὡς εἰσὶ Θεοί ΜΑ Tr.: κακώς Br κακῶς, ὅτι 0 ἔστιν ἔχουε Boiss. reponendum videtur quod servavit Laertius I 88 περὶ 9sov λέγε, ὡς &iotv || v praeceptorum νόει — (8) πολλὰ invertunt ordinem Br et Boiss. p.140,6 | vó& καὶ τότε πρᾶττε Aldi Manutii sylloga (Venetiis ed. 3.1495). ex hac vel huius simili collectione haec verba tertio florilegii Stobaeani capiti temere inseruit Gesner? p. 38, cuius interpolatio remansit in Gaisfordi et Meinekii editionibus 3, 29. vide mus. Rh. XXXIX p. 527 | 8 πένης — (9) ὠφ. recurrit Boiss. p. 140, 7 | ἂν M4A Tr.: ἐὰν Br Boiss. 9 ὠφελῆς M3A Tr.: ὠφελεῖ Br ὠφελῷ Boiss. | ἀνάξιον — πλοῦτον CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 123 σας λάβε, μὴ βιασάµενος. "O τι ἂν ἀγαθὸν πράσσης, eov, *N Ν ^ ^ [4 3 μὴ σεαυτὸν αἰτιῶ. Ἀτῆσαι ἓν μὲν νεότητι εὐπραξίαν, £v ^ ,] ; A 3 L4 δὲ τῷ γήρᾳ σοφία». Ἕξεις ἔργῳ μνήμην, καιρῷ εὐλα- / / 3 H βειαν, τρόπῳ γενναιότητα, πόνῳ ἐγκράτειαν, φόβῳ evoé- βειαν, πλούτῳ φιλίαν, λόγῳ πειθώὠ, σιγῇ κὀσμο», γνώµη δικαιοσύνην, τόλμη ἀνδρείαν, πράξει δυναστείαν, δόξη ἡγεμογνίαγ. η΄ Περίανδρος Κυψέλου Ἱκορίνθιος ἔφη ἸΠελέτα τὸ πᾶν. KoÀóv ἠσυχία' ἐπισφαλὲς προ- recurrunt Boiss. p. 140, 8 Laert. 1 88, minus emendate apophth. Vind. 1625 | πείσας — βιασ. recurrunt Boiss. p. 140, 9 Laert. I 88 apophth. Vind. 1625 | πασας Tr. 1 βιασάµενος libri nisi quod βιαζόμενος Α (σα superscr. A?) ἐπιστάμενος S rec. | 0 τι ἂν Laert.: ὅταν (vel ὅτ ἂν) ΜΑΑ Tr. ἐὰν Br | θεοὺς uu (ux δὲ Tr.) σεαυτὸν αἰτιῶ ΜΑ Tr.: 9εῷ (sic) ἄναπτε Br; uj σεαυτὸν secludi voluit Schow, fortasse recte. cf. Laert. I 88 0 τι ἂν ἀγαθὸν πράττῃς, εἰς θεοὺς ἀνάπεμπε Sexti sent. 113 Elt, παντὸς οὗ καλῶς πράττεις αἴτιον ἡγοῦ τὸν θεὀν Porphyr. ad Marc. 12 p. 282, 6 N.? καὶ πάντων ὧν πράττομεν ἀγαθῶν τὸν 9εὸν αἴτιον ἠγώμεθα ατὲ. | 3 κτῆσαι κτὲ. recurrunt Boiss. p. 140, 9 sqq. | ἐν μὲν νεότητι εὐπραξίαν M3A Tr.: ἐν νέῳ εὐταξίαν Br ἐν μὲν νεότητι εὐταξίαν Boiss. malim ἐν μὲν (vj) νεότητι εὐπρ. erant qui Ργαθ[ειτεηί εὐταξίαν, sed audiatur Xenopho apomn. III 9, 14 τὸ δὲ µαθόντα τε καὶ μελετήσαντά τι εὖ ποιεῖν εὐπραξίαν νομίζω ατὲ. | 9 δὲ om. M? | τῷ om. Br | ἕδεις om. Br Boiss. ut etiam ea quae se- quuntur pendeant a verbo ατῆσαι | ἕξεις — (1) εὐγένειαν deleri iubet Woelfflin cuius de L. Annaei Senecae monitis librum nunc mihi inspi- cere denegatum est. vide Brunco l. c. p. 376 | 4 zóvo — (5) πειθω om. Α΄ supplevit in margine ex parie resarto A? | εὐσέβειαν Tr. A? Boiss. εὐσεβείαν Br: εὐλάβειαν M4 5 rec. | ὅ φιλίαν Tr. A? Br Boiss.: δειλίαν M3 S rec. | σηγῇ Tr. || 6 δικαιοσύνην, τὀλμῃ Tr., om. ΜάΑ S rec. supra versum suppl. À? | ἀνδρείαν (-ίαν A) M*A Tr.: ἀνδραγαθίαν Br Boiss. | πράξει δυναστεία», δόξη ἡγεμονίαν nec plura ΜάΑ Tr.: πράξει δυναστεία», φύσει εὐγένειαν (εὐγενείαν Br), δόξη ἠγεμονίαν Br Boiss. ; πράδει δυναστεία», δόξῃ ἡγεμονία», φύσει εὐγένειαν tacite (ex sylloga ut videtur Boissonadii simili) Gesn.? p. 46, inde vulgata, cuius iusto sunt tenaciores Gaisford et Meineke || S χυψέλου M3Br: κυψέλλου A Tr. | ἔφη MIA Tr.: εἶπε Br. | 9 µελέα A! Tr.: µελέτη M3 A? Br Boiss. p. 142, 3 Laert. 199 alii quorum testimonia collegit Brunco 1. c. 194 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" πέτεια. Ἱέρδος αἰσχρὸν φύσεως κατηγορία. «{ημοκρατία - / ς λ MAN Y ς 2 2 M κρεῖττον τυραχνίδος. 24i μὲν ἠδοναὶ 9vgvaí, αἱ à ἀρεταὶ 2 , 2 d N / 2! 3 - N / ἀφαάνατοι. Εὐτυχῶν μὲν μέτριος (0394, ἀτυχῶν δὲ φρό- . - μα 3 - - γιµος. Φειδόμενον κρεῖττον ἀποφανεῖν ἤ Covra ἐνδεῖ- σαι. Σεαυτὸν ἄξιον παρασκείαζε τῶν γογέων. 2Ζῶν μὲν J - 3 ' ) / h 2 - N ἐπαινοῦ, ἄπονφανὼν δὲ µακαρίζου. GíÀAoig εὐτυχοῖσι καὶ 2 - « "EA » ελ » ς N ς / ἀτυχοῦσιν ὁ αὐτὸς LoJ9i.. Ov ἂν éxov ὀμολογισης πονη- gov, παρᾶάβαιγε. «4όγων ἁἀποβῥήτων ἐκφορὰν qur) ποιοῦ. - ς , , - «4οιδοροῦ ὡς ταχὺ φίλος ἐσόμενος. "Toig μὲν vOuotg παλαιοῖς χρῶ, τοῖς Ó ὄψοις προσφᾶτοις. Mr, µόνον p.376 sq. vide ne μελέτα sit eorum qui male exspectarint imperativum modum verbi μελετᾶν. certe Doridos vestigia praeter ἐγγύα, πάρα δ᾽ ἅτα Mud (p. 118, 4) in his nulla | καλὸν — προπέτεια recurrunt Boiss, p. 140, 17 Laert. I 97. vide etiam apophth. Vind. 1626 (immo 1624: cf. Wachsmuth mus. Rhen. XXXIX p. 469) l χέρδος — χατηγορἰα recurrunt Boiss. p. 140,18 κέρδος αἲ- σχρὀν (verbis φύσεως xat. lacuna absorptis) Laert. 1 97. de apophth. Vind.1624 consulatur Wachsmuth mus. Rh.l. c. denique confer Stob. flor. 10, 49 Mein. | δήμοκρ. xo. t. recurrit Laert. 197 || 2 κρεῖττον ATr. Laert.: χρεῖσσον M4 S rec. χρείσσων Br | αἱ μὲν — (3) ἐνδεῖσθαι ex Stobaeo iterantur corp. Par. 569—711 Elt, (AvwéAov Κορινθίου), duae sententiae priores recurrunt apophth. Vind. 1624, Boiss. p. 140, 19 Laert. 1 97 sq. | ἀεὶ ante αἱ μὲν add. apophth. Vind. Boiss, | φθορταί pro θνηταί Laert. | αἱ ó^ (δὲ Μ4Α) ἀρεταὶ ΜΑΑ Tr. Br corp. Par.: a£ δὲ τιμαὶ apophth. Vind. Boiss. Laert. | 8 εὐτυχῶν μὲν Tr. inde vulg. Laert.: εὐτυχῶν fere (om. μὲν) M3À Br corp. Par. apophth. Vind. Boiss. μὲν supra ver- sum suppl. A? εὐτυχών μὲν om. S rec. | ἀτυχών δὲ (δὲ om. Br) libri Stob. corp. Par.: δυστυχῶν δὲ apophth. Vind. Boiss. Laert. || 4 évós& εἶναι Br | B σεαυτὸν — (8) παράβαινε recurrunt Boiss. p.140, 21 sqq. | σεαυτὸν ΜΔΑ Tr.: σαυτὸν Br Boiss. | παρασκεύαζε v. y. ΜΙΑ Tr.: τ. y. xatcoxsvaGs Br (sic) Boiss. | ζών — (1) ἴσθι ex Stobaeo iterantur corp. Par. 572— Τὸ ΕΙ, (Κυψέλου Πορινθίου) | uz (pro μὲν) Boiss. | 6 εὐτυχοῦσι xol om. Boiss. || 7? ὃν ἂν — (8) παράβαινε om. Br | ὅμο- λογήσης ΜΔΑ: ὁμολογήσεις Tr. inde vulg. valde discrepat Boiss.: ὃ ἄν ὁμολογήσῃς, ποίει πονηρὸν γὰρ τὸ παραβῆναι. Laertius [ 968 haec habet ὃ ἂν ὁμολογήσῃς, διατήρει nec plura | 8 λόγων — ποιοῦ recurrunt Laert. Í 98. eadem verba leguntur infra Stob. flor. 41, 7 Mein. cum lemm. Περιάνδρου, sed ἐκφορὰς || 9 λοιδοροῦ Br λοιδόρου M3 λοιδόρ priore accentu rursus deleto À: λοιδόρει Tr., inde vulg. re- posui 40:000), quia in proximis dativus subaudiendus est | 10 δὲ HU 10 CAPVT 1 ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 125 τοὺς ἁμαρτάνοντας κόλαζε, ἀλλὰ καὶ τοὺς µέλλοντας κώὠλυε. «4υστυχῶν κρύπτε, ἵνα μὴ τοὺς ἐχθροὺς εὐφράνης. 173 (3, 80 Mein.) «Σωσιάδου τῶν ἑπτὰ σοφῶν ὑπο- xe — Ἔπου Φεῷ. Nouqo πείφου. Θεοὺς σέβου. Γονεῖς αἰδοῦ. Ἡττῶ ὑπὸ δικαίου. Γνώθι µαθών. '4κούσας νόει. Σαυτὸν i094. Γαμεῖν µέλλε. Ναιρὸν γνῶνθι. Φρόνει 9vnva. Ἐένος ὢν ἴσθι. Ἑστίαν τίµα. ᾿ἄρχε σεαυτοῦ. Φίλοις Borde. Θυμοῦ κράτει. ὈὨρόνησιν ἄσκει. IHoo- νοιαν τίµα. Όρκῳ μὲ χρῶ. Φιλίαν ἀγάπα. Παιδείας ἀντέχου. obo» δίωχε. Σοφίαν ζήλου. Καλὸν ev λέγε. ἹΨέγε µήδένα. Ἐπαίνει ἀρετήν. Πρᾶττε δίκαια. Οίλοις εὐνόει. ᾿ΕἘχθροὺς ἀμύνου. Εὐγένειαν ἄσκει. Καχίας ἀπέ- yov. Κοινὸς yívov. Ἴδια φύλαττε. ἄλλοτρίων ἀπέχου. ”ἄκουε πάντα. Εὔὐφημος to94. ΟΦἰλῳ χαρίζου. ΙΜηδὲν M3 Br | μὴ μόνον — p. 125, 2 χώλυε recurrunt Boiss. p.140, 24 sq. distat Laertius 1 98 sic 4j μόνον τοὺς ἁμαρτάνοντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς µέλλοντας χόλαζε 2 δυστυχῶν κτὲ. iterantur corp. Par. 574 Elt. (KvwéAov Κοριν- Θίου). eadem fere leguntur apophth. Vind. 1624 Boiss. p. 141, 2 | óvo- τυχών MA Tr. corp. Par.: δυστυχίαν Br ἀτυχίαν apophth. Vind. Boiss. | τοὺς ἐχθρούς cov corp. Par. | εὐφράνης apophth. Vind. Boiss.: εὐφρανῆς (e corr. Md) libri Stob. corp. Par. || 8 ecl, cum lemm. hab. MA Br S rec. Tr. p. 44; ὑποθῆκαι τῶν ἕπτα (sic) lemmatis loco Br. similem collectionem e codice Parisiensi gr. 1630 edidit Boissonade anecd. gr. 1 p. 141,3 sqq. et Ferdinandus Schultz e cod. Laur.-Med., plut. 60 n. 4 (cf. Bandini p. 508) Philol. XXIV p. 215. hanc ^et auctiorem et emendatiorem in aliquot codicibus extare' se vidisse brevitur monet Sternbach gnomol. Vat. 268. conferatur nune Stanjeki quae interim prodiit *quaestionum de sent. septem sap. collectionibus pars I' (diss. Vratisl. a. 1891) p. 2 || B vóuo πείθου om. Br | θεοὺς ΜΙΑ Tr.: 950v Br Boiss. p. 141,3 Sch. n. 2 | 6 ὑπὸ M!ABr: ὑπὲρ Tr. | 7 verba γαμεῖν µ. om, Br unde adparet scribendum esse γαμεῖν μµέλλε. καιρὸν yv. ut mavult Stanjek: γαμεῖν uéAAov κ. yv. libri. cf. p. 120,2 | φρόνει θνητά ΜΑΑ Tr.: θνητὰ φρόνει Br Boiss. p. 141,5 (p. 142, 21) Sch. n. ϐ | 8 ξένος cv i69. om. Tr. | ἴσθι e corr. M3 | σαυτοῦ Br | 11 κα- Aóv M3A Tr.: τὸ καλὸν Br | 12 πράττε fere libri. || 14 κοινὸς M3A Tr.: κοινωνικὸς Br | φύλαττε scripsi sicut Boiss. p. 141, 13 Sch. n. 34: φύλασσε ΜΑΑ Tr. Br || 16 ἄκουε παντα. εὔφημος ἴσθι ΜΙΑ Br: 126 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" ἄγαν. Ἄρόνου φείδου. Ὅρα τὸ µέλλον. "Yfgiw µίσει. Ἱκέτας αἰδοῦ. Πᾶσιν ἁρμόζου. Υἱοὺς παίδευε. Ἔχων χαρέξου. «{όλον φοβοῦ. Εὐλόγει πάντας. Φιλόσοφος γίνου. Ὅσια κρῖνε. Γνοὺς περᾶττε. «ΦὈόνου ἀπέχου. Εὔχου Óv- verd. Σοφοῖς yow. Ἡδος δοκίμαζε. «4αβὼν ἀπόδος. Ὑφορῶ µηδένα. Τέχνη χρῶ. Ὁ µέλλεις, δός. Εὐεργεσίας τίµα. Φήψόνει µηδενί. Φυλακῇ πρόσεχε. Ελπίδα αἴνει. ἄιαβολὴν µίσει. «ικαίως xvo. -«γαφθοὺς τίµα. Κριτὴν yvQJi. ἸΓαάμους χρατει. Toyyv νόμιζε. Ἐγγύην φεῦγε. “ἁπλὼς διαλέγου. Ὁμοίοις χρῶ. «απανῶν ἄρχου. Ιτώ- Hevog 100v. «4ἰσχύνην σέβου. Χάριν ἐκτέλει. Εὐτυχίαν εὔχου. Τύχην στέργε. -4κοίων ὅρα. Ἐργάζου κτητά. Ἔριν µίσει. Όνειδος ἔχθαιρε. Γλὠτταν ἴσχε. Ύβριν ἀμύνου. Πρῖνε δίκαια. Χρώ χρήµασι. “4δωροδόκητος δίκαζε. «ἰτιῶ παρόντα. «4έγε εἰδώς. Είας ur, ἔχου. "dong εὔφυμος ἴσθι . ἄχουε παντα Tr., inde vulg. | φίλοις Boiss. p. 141, 8 Sch. n. 17 | μηδὲν &yav ΜάΑ: om. Tr. Br Boiss. Sch. 2 ixévac M4A Br: οἰκέτας Tr.; cf. oixévac (l. ἱχέτας) ἐλέει Boiss. p. 141,13 Sch. n. 35 | πᾶσιν &ouoóGov Br Boiss. p. 141, 9 Sch. n. 19: πείνων (πεινῶν Α) ἅρμοζε M3A om. Tr. | post ἁρμόζου addit γνώθι παθών Br cf. Sch. n. 22; Hes. op. 218 | ἔχων --- ὃ πάντας om. Br | 9 πάντας ATr.: πάντα Μὰ | 4 ὅσια om. A sed exstitit olim | xglve et πράττε Μα Tr. Br. [| 5 ἦθος sed z pr. m. Μα | 6 τέχνην στέργε Boiss. p. 142, 1 errore librarii pro τύχην στέργε quod legitur infra | 0 ὀφείλεις ἀπόδος ci. Nauck | εὐεργέτας rectius Boiss. p.142,4 || 7 ἐλπίδας νέµε Boiss. p.142,5 Sch. n. 62 | 8 zQuv — 11 ᾖδου om. Tr. || 9 γάμους — φεῦγε om. etiam Br | 10 ἁπλῶς reposui ex Boiss. p. 141, 18 Sch. n. 46: πᾶσι A Br πᾶσιν M! | óa- πανών μὴ ἄχθου recte, ut videtur, Boiss. p. 142, 6 | χτώµενος — 12 εὔχου om. A | 11 ἐπιτέλει Boiss. p.142, 0. | εὐτυχίαν — 12 κτητά om. Tr. εὐτυχίαν — στέργε om. etiam Br | εὐτυχίαν εὔχου M4 cf. εὔχου τυχεῖν Sch. n. 49 | 12 κτητά Μὰ: θνητά Br om. A | ἔριν M3 Tr. Br Boiss. p. 141,19 Sch. n.51: vfgw A. | 18 γλὠσσαν — ἀμύνου om. Tr. | γλὠτταν Boiss. p. 141, 19 Sch. n. 52: γλὠσσαν M4A Br | ἴσχε M3 Br: ἴσχυε A | 14 xoíve fere libri | zoo χρήμασιν om. Tr. | ἀδωροδόκητα δίχαζε M1A Br: ἀδωροδόκητος δοχίµαζε Tr., inde vulg. | 16 ἀλύπως βίου M3A Br: om. Tr. ἄλυπος fiov Sch. n. 53 Q 10 15 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 127 βίου. Ὁμίλει πράως. Πέρας ἐπιτέλει μὴ ἀποδειλιῶν. Φιλοφρόνει πιᾶσιν. Υἱοῖς μὴ καταρῶ. Γυναικὸς ἄρχε. Σεαυτὸν ευ ποίει. Ἐὐπροσήγορος γένου. -ἀπιοκρίνου ἓν καιρῳ. Ilóvet μετ εὐχλείας. Ἡρᾶττε o ἀμετανοήτως. -άμαρ- τάνων µετανόει. Ὀφθδαλμοῦ κρατει. ἈΒουλεύου χρόνῳ. Ἡρᾶττε συντόμως: Οιλίαν φύλαετε. Εὐγνώμων γίνου. Ὁμόνοιαν δίωκε. ᾿άῤῥητον κρύπτε. Τὸ κρατοῦν φοβοῦ. Τὸ συμφέρον Φηρῶ. Καιρὸν πτροσδξχου. Ἔχύρας διάλυε. 1 Ώρας προσδέχου. "Eri ῥώμῃ ur) καυχῶ.. Ῥόφημίαν ἐ ἄσκει. «ἀπέχθειαν φεῦγε. Πλούτει δικαίως. «1όξαν ux λεῖπε. Κακίαν µίσει. Κινδύνευε φρονίµως. ἸΜανθάνων un xauve. Φειδόμενος μὴ λεῖπε. Χρησμοὺς θαύμαζε. Οὓς τρέφεις, 2 φιλοφρόνει πᾶσιν om. Tr. πᾶσιν om. etiam A |. χαταρώ ΜΑ Br: καταθάρφει Tr. vulg. cf. vig μὴ χαταρώ Sch. n. 55 | γυναικὸς ἄρχε om. Br | γυναικὸς M3A Boiss. p. 142, 1: γλώττης Tr. hoc reti- nuit Meineke frustra . nam γλὠτταν ἴσχε supra Sosiades | 8 σεαυτὸν ΜΙΑ Tr.: σαυτὸν Br Sch. n. 56 | 4 μετ εὐχλείας Boiss. p. 142, 8: μετ᾽ εὐνοίας ΜάΑ Br μετὰ δικαίου Tr., inde vulg. | πρᾶττε ni fallor À: πράττε M4 Tr. Br | ἀμετανόητα ci. Nauck, cf. πρᾶττε ἀμεταμέλητα Boiss. p. 142, 1 Sch. n. 58 | ἁμαρτὼν rectius Boiss. p. 142, 9 Sch. n. 66. ceterum quae ex codice descripsit Boiss. ἀραρτὼν μεταβουλεύου. χθὀνῳ φιλίαν φύλαττε nescio an sic fuerint supplenda ἁμαρτὼν µεταζνόει.) βουλεύου χρὀνῳ. φιλίαν φύλαττε vel etiam lenius ἁμαρ- τὼν µεταζ βούλευε.) βουλεύου xré. nam μεταβούλευε pro µετανόει habet Schultzii Florentinus | 5 ὀφθαλμοῦ M4A Tr.: ὀφθαλμών Br Boiss. p. 142, 1 Sch. n. 59 | xgovo M3A Br: χρήσιμα Tr., inde vulg. | 6 πράττε Μιὰ Br: ἐπιτέλει Tr. huc pertinere videtur quod habet Boiss. p. 142, 2 πράττε εὐτόλαως | φύλαττε scripsi: φύλασσε libri | 7 κρύπτε M3A Br: μὴ λέγε Tr., vulg. | τὸ χρατοῦν etiam A, fallitur Gaisford. idem habet Boiss. p. 142, 11; ἀκρατοῦν prave Gesn.? p.47 mrg || 8 χαιρὸν M*AÀ Tr.: καινὸν Br | litterae yov perierunt resarto margine A | 9 γῆρας — µῆ x«vyo om. Tr. | εὐφημίαν ἄσκει om. Br | 10 φεῦγε Tr. Br: φύγε M1? S rec. ρῦγε Α gb superser. A? | uy λεῖπε ΜάΑ Br: µη Aims Tr. vulg. | 11 uiae; Tr., inde vulg.: λεῖπε M4A Br | κινδύ- νευε φρογίµως. µανθάνων μὴ "nm ΜάΑ Br: ordinem invertit Tr., inde vulg. | 19 φειδόµενος — θαύμαξε om. Tr., verba χρησμοὺς θαύμαζε om. etiam Br | φειδόμενος ux λεῖπε MA: ἠδόμενος um λίπε temere Gesn.?, inde vulg. | χρηστοὺς ci. Nauck 128 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ἀγάπα. -ἁτιόντι ur µάχου. Πρεσβύτερον αἰδοῦ. Νεώ- τερον δίδασκε. Πλούτῳ ἀπίστει. Σεαυτὸν αἰδοῦ. Mi, ἄρχε ὑβρίζειν. Προγόνους στεφάνου. Θνῆσκε ὑπὲρ πα- τρίδος. TQ βίῳ μὴ &yJov. Emi νεκρῷ μὴ γέλα. «τυ- χοῦντι συνᾶχώου. Ἀαρίζου αβλαβῶς. Mri ἐπὶ παντὶ Àv- ποὺ. Εξ εὐγενῶν γέννα. Επαγγέλλου µηδενί. Φύὺιμέ- vovg μὴ ἀδίχει. Εὖ πάσχε ὡς ὀνητός. Τύχῃ μὴ πίστευε. Παῖς dv xóouiog i094, ἡβῶν ἐγκρατίς, µέσος δέκαιος, πρεσβύτης εὔλογος, τελευτῶν ἄλυπος. 1 ἀπόντι μὴ µάχου om. Tr. || 2 σεαυτὸν ΜΔΑ Tr.: σαυτὸν Br | αἰσχυνου pro αἰδοῦ hic et paulo ante Boiss. p. 142, 15. εἰ 14, πρεσ- βύτερον αἰσχύνου etiam Sch. n. 13 | uz ἄρχε ὑβρίζειν om. Tr. j 8 ἄρχε M4A Br ἄρχου À? | ὑβρίζειν M3A: Όβρεων Br cf. Sch. n. 81 μὴ ἄρχε αἀδικεῖν Boiss. p.143,3 μὴ ἄρχου ἀδικεῖν' ἄρχου ἀδικεῖσθαι | προγόνους στεφάνου om. Br || 4 4 µάχου libri: corr. Schultz |. e. p. 222. vide quae infra monui ad 9 | ἀτυχοῦντι Tr. Boiss. p. 142, 17 Sch. n. 77: ἀτυχοῦσι M44 S rec. Br. | 5 ἀβλαβώς Α sed ευ (sine spir.) superscr. A? || 6 ἐπαγγέλλου Α Tr. Br ἐπαγγε- λου M$ S rec. | φθιμένους μὴ ἀδίκει om. Br. | V εὐ πάσχε ὡς θνητός] ἔλπιζε ὡς θνητός Boiss. p. 142, 18 Sch. n. 79 | 8 παῖς ev om. Tr. | 9 πρεσβύτης εὔλογος (sic), τελευτῶν ἄλυπος (sic) Br: πρεσβύτερος εὔλογος. τελεύτα ἄλυπος M?A Tr. post ἄλυπος addit Br πλήθει ἄρεσκε. μή λάλει πρὸς ἠδονήν. ὁμολογίαις ἔμμενε. 9v- σίαν πρόσφερε κατὰ δύναμιν. σεαυτῷ μὴ µάχου. μὴ ἐπὶ παντὶ λυποῦ. ἐπὶ δεξιοῖς μὴ ἐπαίρου. τῷ fo wj ἄχθου. ug φιλαίτιος ἴσθι. ἐπαγγέλλου μήδενὶ τὸ παράπαν. χρόνου φείδου: δαπανώµενος γὰρ ἐφ᾽ ἃ μὴ δεῖ, ὀλίγος ἔσται ἐφ᾽ & δεῖ, in quibus tacite correxi Bevingi errores, immerito haec Stobaeo inseruit Meineke. adiecta sunt autem in Br ex collectione earum quas supra passim commemoravi perquam simili. ut igitur recurrunt hae gnomae apud Boissonadium et Schultzium, ita desunt in libris Stobaeanis uno Br excepto omnibus. quid quod nonnullae iam supra prolatae sunt ab ipso Stobaeo, ur ἐπὶ παντὶ λυποῦ ν.δ, ἐπαγγέλλου µηδενέ v. 6, χρόνου φείδου p.120, 1, denique τῷ βίῳ μὴ ἄχθου latitans in eis quae v. 4 libri exhibent τῷ Bio ux udxov. augetur vero interpolationis suspicio inde quod Demetrii ecloga et Sosiadis non suo leguntur loco in Br, sed ut supra monui corollarii instar additae post Stob. 1V c. 5. ad eandem sententiam per- venisse video Stanjekium |. ο. p. 13 adn. 1 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 129 174 (3, 81 Mein.) Ἡρακλείτου (Heraclit. Eph. fr. XVIII Dyw.). Ὁκόσων λόγους ἤκουσα, οὐδεὶς ἀφικνέεται ἐς τοῦτο, ὥστε γινώσκειν ὅτι σοφόν ἐστι πάντων κεχωρισµένον. 175 (9, 82 Mein.: Heraclit. fr. CIX) Κρύπτειν ἁμαθίην xoécoov ἢ ἐς τὸ μέσον φέρειν. 176 (3, 83 Mein.: Heraclit. fr. CIV) Ανδρώποισι γίνεσθαι óxóco 9élovou, οὐκ ἄμεινον. 177 (9, 84 Mein.: Heraclit. fr. CIV) Νοῦσος Όγιείην ἐποίησεν T0) xoi ἀγαίόν, λιμὸς κόρον, κάματος ἀγάπαυσιν. 178 (3, 84 Mein.: Heraclit. fr. CVID) Σωφρονεῖν aevi ueyíavy: καὶ σοφίη ἀληθέα λέγειν καὶ ποιεῖν κατὰ φύσιν ἀπαΐίοντας. 179 (9, 84 Mein.: Heraclit. fr. XCI) Ἐυνόν ἐστι zdOL τὸ φρονέειν. ξὺν νόῳ λέγοντας ἰσχυρίξεσθαι χρὴ τῷ ξυνῷ πάντων, ὅκως περ vÓuq πόλις 1 ecl. cum lemm. hab. MA S rec. Tr. p.45. || 8 ἀφιχνέεται Meineke: ἀφικνεῖται ΜΑΑ Tr. | ἐς ATr.: εἰς M4 | 4 γινώσχειν Α Tr.: γιγνώσκειν ΜΑ. post γινώσκειν quae addit Tr, 7 γὰρ Oeóc 7 πρίρν uncis saepsit Gesn.! Ρ. 96 nec mutavit sententiam Gesn.? p. 48 mrg: margine adscribitur 5$ γὰρ — Ὀηρίο». tamquam Heraclitea haec verba retinet Schuster | 5 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ S rec. Tr., cum priore iungit M. cf. flor. 18, 32 Mein. Plut, quaest. conv. III prooem. p. 644 F id. de recta rat. audiendi p. 43 D id. virtutem doceri posse p. 439 D. versum fortasse Scythini esse suspicatur Bywater || 7 ecl. hab. lemmate non iterato MA 5 rec. Tr. p. 45. cum ecloga priore iungit M | 8 ἀνθρώποις M4A Tr.: corr. Mullach | γίγνεσθαι M3 | 9£- λουσι» libri: -c, Mullach || 9 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr.: priori continuat Schleiermacher sZmmtl. werkell p. 81 | 10 & υγείην M Ὀγιείην Α ὑγείαν 'Tr.; ὑγίειαν Bywater | ἐποίησεν M3A Tr. | jov κ. ἄ. vix Heracliti esse sensit Schleiermacher, ὑγείην (ποθεινὴν) ἐπ. ci. Gomperz zu Herakli?s lehre p. 23. | 19 ecl. hab. lemmate non iterato cum priore cohaerentem S rec. Tr. p. 45: seiungenda esse verba et ab Heraclito aliena sensit Schleiermacher l. c. p. 109 || 13 σωφρονέειν scribi iussit Meineke || 14 ποιέειν καλα, φύσιν ἐπαΐοντας Valckenaer | 15 ecl. hab. cum prioribus sine lemmate coniunctam, S rec. Tr. p. 45: nova incipit sententia, vide Schleiermacher 1. c. p. 109 || 16 φρονεῖν Tr. Stobaeus III. 9 190 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" καὶ πολὺ ἰσχυροτέρως. τρέφονται γὰρ πάντες οἱ ἀνθρω- πειοι νόμοι ὑπὸ ἑνὸς τοῦ Φείου' κρατέει γὰρ τοσοῦτον ὀκόσον ἐθέλει καὶ ἐξαρκέει πᾶσι καὶ περιγίνεται. 150 (3, 85 Mein.) Σωχράτους. (yyro ἐστὶ λόγος ἑαυτὸν αὔξων. iv τῷ βίῳ xo9a- περ ἓν δράµατι χρῆν τὰ πρῶτα λέγειν ov τὸν πλουσιώ- τατον ἀλλὰ τὸν φρονιμώτατογ. 181 (3, 86 Mein.) Καλὸν ἐπὶ μὲν τῆς ἑστίας φαίνεσθαι τὸ πῦρ Àau- πρὀν, ixi δὲ τῆς εὐτυχίας τὸν vob». 182 (3, 87 Mein.) 4εῖ ὥσπερ (iE) εὐνομουμένης πόλεως φυγαδεύειν στασιαστὴν ἄνθρωπο», οὕτως éx τῆς σωύφησομένης ψυχῆς τὸν πρὺς τὰ φαῦλα πεχλικότα νοῦν. 183 (3, 88 Mein.) Πλάτωνος ἔκ Γοργίου (p. 445 C). Πολλαὶ τέχναι iv ἀνφρώποις εἰσὶν ἓκ τῶν éunet- ριῶν, ἐμπείρως εὑρημέναι. ἐμπειρία μὲν γὰρ ποιεῖ τὸν 1 πολὺ Schleiermacher: πόλις Tr.; πόλιος Preller | /oyvgotéoo ci. Buecheler | ἀνθρώπειοι cod. Paris, 1985 teste Gaisfordo: ἀνθρωπιοι Tr.; ἀνθρώπινοι tacite-Gesn.! p. 56, inde vulg. | 3 χρατεῖ — ἐξαρκεῖ Tr.: eorr. Ritter || 4 ecl. cum lemm. hab. Tr. p.45. v. φυχῆς — αὔξων vide ne a proximis separanda sint. v. ἐν τῷ βίφ κτὲ. Bionem redolent cf. Teletis rel. p. XCVI sqq. et 92 | 5 αὖὔξειν ci. Nauck. { 6 χρην ci. Meineke: yoz Tr. || 7 post φρονιμώτατον iterat v. £v vo βίω — λέγειν S rec. || 8 ecl. hab. lemmate non iterato S rec. Tr. p. 46 (post 3, 85 Mein.) addito σωκράτους MA (post ecl. 3, 84 Mein.) recurrit corp. Par. 231 Elt. (Σωκράτους) || 9 μὲν ἐπὶ corp. Par. | ταῖς εστίαις εἰ mox ταῖς εὐτυχίαις mel Aug. || 11 ecl. hab. lemmate non iterato MA S rec., cum priore iunctam M. recurrit Anton. I ο. 64 p. 67 Maxim. ο. $9 p.669 Combef. post gnomam Isocrati datam, quod fraudi fuit Isocratis editoribus | 19 ἐξ εὐνομουμένης Ant. Μαχ.: εὐνομουμένης ΜΑΑ S rec. | τῆς πόλεως tacite Gesn.? p. 48, inde vulg. | 15 στασιαστην M3: στασιαστὺν S rec. στάσ (sic) A reliqua perierunt resarto margine | ἄνθρωπον M S rec. Ant. Max.: τὸν ἄνθρωπον Α | σωθησοµένης om. Ant. Max. || 14 πάντα ante τὸν add. Α | λογισμὸν pro vovv Ant. Max. | 15 ecl. cum lemm. hab. S rec. (post ecl. 3, 87 Mein.) Tr. p. 46 (post ecl. 3, 86 Mein.. libri indiculum addidi ex S rec., malim tamen ἐκ (τοῦ) D.: om. Tr. || 17 πὐρημέναι Plat. 10 15 Qt 10 CAPVT 1 ΠΕΡΙ APETHX 181 αἰῶνα ἡμῶν πορεύεσθαι κατὰ τέχνην, ἀπειρία δὲ κατὰ τύχην. ἑκάστων δὲ τούτων µεταλαμβάνουσιν ἄλλοι ἄλλων ἄλλως, τῶν δὲ ἀρίσιων οἱ ἄριστοι. 184 (3, 89 Mein. Tov αὐτοῦ (ix τοῦ) Σοφιστοῦ p. 232 E). ὺ δὲ πρὸς Φεῶν, ὦ παῖ, δυνατὸν ἡγῇ τοῦτο; τάχα γὰρ ἂν) ὑμεῖς μὲν ὀξύτερον oi νέοι πρὸς αὐτὸ ῥλέ- ποιτε, ἡμεῖς δὲ ἀμβλύτερον. — Τὸ ποῖον, καὶ πρὸς τί μαλιστα λέγεις; οὐ γάρ πω πατανοῶ τὸ νῦν ἐρωτώμενον. — Ei πάντα ἐπίστασθαί τινα ἄνδρωπόν ἔστι δυνατόν. — lIMoxagiov μέντᾶν ἡμῶν, ὦ Eve, ἦν τὸ γένος. 185 (3, 90 Mein. Σωκράτους. Οὔτε ἵεπῳ χωρὶς χαλινοῦ οὔτε πλούτῳ χωρὶς λογι- σμοῦ δυνατὸν ἀσφαλῶς χρήσασθαι. 156 (9, 91 Mein.) O βίος ὥσπερ ὄργανον ἀνέσει xal ἐπιτάσει ἁρμοτ- τόμενος Γδίων γίνεται. 2 µεταλαμβάνουσιν tacite ex Platone Gesn.! p.56: ταῦτα A«u- ῥάνουσιν "Tr. | 4 ecl cum lemm. hab. S rec., sine lemm. Tr. p. 46. Τοῦ αὐτοῦ (ἐκ vov) Σοφιστοῦ scripsi: τοῦ αὐτοῦ coxa S rec. || 6 o S rec. Platonis B T: δὲ Tr.; δὲ δη tacite Gesn.!, inde vulg. | * ἂν addidi ex Platone | αὐτῷ Heindorf | 9 που Plato | 11 μεντάν (uev ἂν) tacite ex Platone Gesn. 1 inde vulg.: μὲν πᾶν Tr. | ὁ δένε, ἦν τὸ γένος tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ὢ ξυνέχειν τὸ γένος Tr. | 12 ecl hab. lemmate non iterato MA (post ecl. 3, 87 Mein.) addito lemmate Σωκράτους S rec. Tr. Ρ. 46 (post ecl. 3, 89 Mein.). cum priore colligata est in M. recurrit corp. Par. 14 Eit. (Πλουτάρ- χου). sententia οὔτε ἵππον χωρὶς χαλινοῦ οὔτε πλοῦτον δίχα φρονή- σεως δυνατὸν κρατεῖσθαι Pythagorae adscribitur Stob. flor. 94, 26 Mein. (cf. gnomol. Vat. 462). ex philosophorum scholis sumptum illud Horatii epist. I 10, 46 sq. | 165 ecl. hab. lemmate non iterato M S rec. Tr. p.46. cum priore cohaeret M. recurrit Demophil. simil. 4. paullulum immutata legitur gnomol. Byz. 129 p. 187 Wachsm. (Bar. 69) corp. Par. 161 Elt. imaginis de arcu lyrave sumptae complura exempla collegit Gataker ad Marcum Antoninum IV 26 || 16 ὥσπερ suppl. M! mrg | ἁρμοζόμενος Demoph. 9^* 192 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 187 (1. 35 Mein.) Τὸν λιβανωτὸν τοῖς Φεοῖς, τὸν δὲ ἔπαινον τοῖς ἄγα- Joic ἀπογέμειν δεῖ. 188 (Addend. v. IV p. 144, 3 Mein.) Οἱ τὸ ἀπὸ τῶν αἰσχρῶν ἔργων κέρδος eig τὰς καλας ἀναλίσχοντες λειτουργίας ὑμοιόν τι ποιοῦσι τοῖς ἀπὸ ἱεροσυλίας εὐσεβοῦσιν. 189 (1, 36 Mein.) ᾿πιολογεῖσθαι μὲν γὰρ xor, (ὑπὲρ) τῶν ἀδίκως περὶ τὸ ἀδικεῖν αἰτίαν ἐχόντων, ἐπαινεῖν δὲ τοὺς in^ ἀγαὺῷ τινι ὁιαφέροντας. 190 (3, 99 Mein.) Ἐπαινεῖν χρὴ τὸ κατὰ τέχνήν ywouevov. 191 (9, 68 Mein.) Πλατωνος (Alcib. 1 p. 109 E). Τί Ó εἰ μὲ ἔχω; oix ἂν οἴει µε ἄλλως εἰδέναι περὶ τῶν (δικαίων καὶ) ἀδίκων; — Ναί, et γε εὕροις. — 1 ecl. hab. lemmate non iterato M S rec. Tr. p. 46 (post. ecl. 3, 91 Mein.) Α (post ecl. 3, 90 Mein.) cum priore coniungit M. recurrit corp. Par. 55 Elt. (Πλουτάρχου). cf. Φιλοσόφων λόγοι codicis Paris. 1166 ed. Schenkel. 19 p. 1. flor. Schenkelii (Jen. st. XI p. 35) 124 | 2 τὸν λιβανωτὸν ΜΙΑ: τὸ λιβανωτὸν Tr.; vov μὲν λ. corp. Par. fortasse recte | & ecl. hab. lemmate non iterato MA 5 rec. Tr. p. 46 (post ecl. 1, 55 Mein.. temere in florilegii caput decimum gnomam relegaverat Gesn.? p. 134, inde omiserunt vulgo. inter Addenda receperunt Gaisford et Mei- neke. recurrit sententia corp. Par. 19 ΕΙ. (Πλουτάρχου): flor. Mon. 243 ubi ὁ αὐτὸς (id est Σωκράτης) ἔφη, οἱ τὰ ἀπὸ κακών ἔργων κτὲ. et similiter flor. Schenkelii (Jen. οἱ. XI p. 59) 114 || 5 οἱ ἀπὸ (l. οἱ τάπὸ) τῶν αἰσχρῶν κερδών corp. Par. | τὰς om. Tr. || 6 αναλίσκοντες MA et gnomologi: χορηγοῦντες Tr. | * 9εοσεβοῦσι corp. Par. || 8 ecl. hab. lemmate non iterato S rec. Tr. p. 46 (post εὐσεβοῖσιν) || 9 ὑπὲρ tacite addidit Gesn.* p. 58, inde vulg. | 12 ecl. hab. lemmate non iterato S rec. Tr. p. 46 (post ecl. 1, 36 Mein.) | 14 ecl. cum lemm. hab. 5 rec. Tr. p. 46 (post 3, 92 Mein.); ἐκ τοῦ Αλκιβιάδου α΄ olim fuisse suspicor coll. flor. 21, 23 et 24 Mein. v. οὐκ ἂν oie — εἰδέναι (p. 133,3) citat Clemens Alex. strom. V 3, 17 p. 655 P. v. ἀλλ οὐκ (11) — εἰδέναι (p.133,3) Theodoretus therap. 40 Gaisf. || 15 περὶ lacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: παρὰ Tr. | 16 δικαίων xai tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. 10 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 199 oix ἂν εὑρεῖν µε ἡγῇ; — Kol µάλα (y), εἰ ζητήσαις. — Eiva ζητῆσαι (οὐκ ἂν) οἴει µε; -- Ἔγωγε, εἰ οἰηψείης γε μὴ εἰδέναι. 192 (9, 69 Mein.) Ἑν ταὐτῷ (p. 110 D). Εὐρὼν μὲν ἄρα οὐκ oio9a τὰ δίκαια καὶ τᾶδικα; ; — Οὐ πάᾶνυ φαίνομαι. — ἀλλὰ μὴν ἄρτι γε οὐδὲ μαθὼν ἔφησθα εἰδέναι' (εἰ δὲ) uQ9^ εὗρες µήτ ἔμαθες, πῶς οἶσθα καὶ πόθεν; — αλλ’ ἴσως τοῦτό σοι oix ὀρθῶς απιεκρίύην, τὸ φάναι εἰδέναι αὐτὸς ἐξευρών. — Τὸ δὲ πῶς εἶχεν; — Ἔμαθον, οἶμαι, καὶ ἐγώ, ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι. — Παλιν (εἰς) τὸν αὐτὸν ἥκομεν λόγον" παρὰ τοῦ; φραξε xauoí. — Παρὰ τῶν σιολλῶν. — Ox T ei σπουδαίους γε νομίζεις τοὺς φαύλους καταφεύγεις εἰς τοὺς πολλούς. 193 (9, 70 Mein.) Ev ταὐτῷ (p. 114E—116D). «ἀπτοκρίνου δή” καὶ ἂν μὲ αὐτὸς ταῦτα ἀκούσῃς, ὅτι τὰ δίκαια καὶ συμφέροντά ἐστιν, ἄλλῳ ye λέγοντι μὴ 1 y' (γε tacite Gesn.!) addidi ex Plat. || 2 οὐκ ἂν tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | οὐηθείης tacite ex Plat. ser. Gesn.!, inde vulg.: oc;8eigv Tr. | 4 ecl. cum lemm. hab. S rec. Tr. p. 46 || 5 τὰ δίκαια καὶ τάδικα Tr., αὐτά Plat. | V εἰ δὲ tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | εὗρες Tr.: ηὗρες Plat. | ἔμαθες S rec. Plat.: ἔμα. Tr. || 9 απεκρίθην scripsi: ἀπεκρίθη Tr.; ; ἀπεκρινάμην rectius auctor dialogi || 10 εἶχεν tacite ex Plat. Gesn. , inde vulg.: ἔχειν Tr. | 11 πᾶλιν εἰς tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: πάλαι Tr. | ἤκομεν tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: ἠκούομεν Tr. | εἰ Tr.: εἰς tacite ex Plat. Gesn.! | 18 γε νομίξεις (Υενομιξεῖς Tr.) τοὺς φαύλους καταφεύγεις εἰς (εἰς om. Tr.) τοὺς πολλούς $ rec. Tr.: γε διδασκάλους χαταφεύ- γεις εἰς τοὺς πολλοὺς ἀναφέρων Plat. quod tacite recepit Gesn.!, inde vulg. corruptelam non temptavi neque addidi ἀναφέρων. quam- quam vox διδασχάλους expulsa videtur glossemate tali νόμιζε τοὺς φαύλους | 16 ecl cum lemm. hab. S rec. Tr. p. 46 | 16 αὐτὸς ταῦτα male Tr.: αὐτὸς ov σαυτοῦ (quod tacite ex Plat. ser. Gesn.", inde vulg.) Platonis T αὐτὸς σὺ Platonis B αὐτὸς cov Hermann αὐτοῦ σοῦ Vermehren Plat. st. p.10 | ἀκοῦσης Tr. Platonis Β ἀκούης Pla- tonis T | 17 καὶ om. Platonis B T vide Dobree adv. I p. 1556 | ye om. Platonis T 194 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄’ πιστεύσης. — Οὔ τοι, ἀλλ ἀποχριτέον" xai γὰρ οὐδὲν οἶμαι βλαβήσεσθαι. — ΙΜαντικὸς γὰρ εἰ. καὶ uot λέγε᾽ τῶν δικαίων φὴς ἔγια μὲν συµφέρειν, ἔνια (0 ov; — Ναι. — Τί δέ; τὰ uiv καλὰ εἶναι αὐτῶν τὰ) ὃ 0v; πῶς τοῦτο ἐρωτᾷς; — Ei τις σοι δη ἔδοξεν αἰσχράα μέν. 5 δίκαια δὲ πράττει»; — Οὐκ ἔμοιγε. — ἀλλὰ πάντα τά ῥέκαια καλά; — «Ναί — Tí ὃ᾽ ov τὰ καλά; πιότερον τάντα àyadu, | τὰ uév, τὰ ὁ ov; — Οἶμαι ἔγωγε, o Σώκρατες, ἔνια τῶν χαλῶν xcxà εἶναι. — Ἡ xoi αἰσχρὰ ἀγαθά; — Ναί. — ρα λέγει τὰ τοιάδε, olov πολλοὺ 10 ἐν πολέμῳ βοηύίσδαντες ἑταίρῳ Ὁ οἰκείω Ἱραύματά Té ἔλαβον καὶ ἁτιέθανον, oi ὃ ov βοηύιήσαντες δέον Ὅγι- eig ἀπιῆλθονς — Πάνυ μὲν ovv. — Οὐκοῦν viv τοιαύτην βοήψειαν χαλὺν μὲν λἔγεις κατὰ τὴν ἐτειχείφήσιν τοῦ σῶσαι οὓς TM τοῦτο δέ ἔστιν ζἀνδρεία᾽ » ov; — Naí. 15 — Fani δέ ye xarà τοὺς «ανάτους τε καὶ τὰ ἕλκη' — Ναί. --- de οὖν οὐκ ἄλλο μὲν r) ἀνδρεία, δὲ 0 Φάνατος; — Πάνυ ye. — Οὐκ ἄρα κατ αὐτόν j γάρ ἄλλο 1 αποκριτέον tacite ex Plat, Gesn. ^ inde vulg.: ἀποβλητέον Tr. [2 (pro γὰρ) vel y' dg vel τὰρ᾽ ci. Dobree l. c. p. 156 | 8 τῶν δικαίων quc ἔνια μὲν συμφέρει», ἔγνια ὃ ov; Nai. Τί δέ; τὰ μὲν χαλὰ αὐτῶν εἶναι, τὰ Ó ov; Πώς τοῦτο Gesnero praeeunte correxi et supplevi ex Platone: zzv δικαίων quol . (φησὶν . S rec.) val . & (& supra lin. 5 rec.) μὲν ἐμφέρει. ἔνια ὃ) οὐ. stc τοῦτο Tr. quamquam tí δὲ dederit Stobaeus ut Proclus an τί δαὶ quod est in Platonis T (om. Platonis B C D supra versum add. b) diiudicari nequit neque magis utrum scripserit εἶναι αὐτῶν ut Platonis T an quod praetnli ex Pla- tonis B αὐτῶν εἶναι | ὃ σοι ἤδη Tr.: ἠδη (δή Platonis B) σοι Plat. | 6 δίκαια Tr. Platonis D: δίχαια καὶ Platonis T quod tacite sed male recepit Gesn.!, inde vulg. | Y Ναί tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | αὖ τὰ S rec. Plat.: αὐτὰ Tr. | 8 7; om. Platonis B | 11 ἑταίρῳ Tr. Platonis T ἕτερῳ Platonis B | τε om. Plat. | 16 v. «vógsíe' 7 — (11) ἄλλο μὲν tacite ex Plat. supplevit Gesu.í, inde vulg. inter- ciderunt propter homoeoteleuton. incertum igitur utrum τὰ ἕλκη scrip- serit Stobaeus ut est in Platonis B an solum ἕλκη ut est in Platonis T. iilud visum est Schanzio sed vulgata decepto. in proximis οὖν ovx Platonis T οὐκ Platonis B. || 18 γε supra vers. S rec. | κατ αὐτόν CAPVTI ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 196 ^ - , - 3 y ἐστὶ καλὸν xol κακόν, τὸ τοῖς φίλοις βοηφεῖν. — Οὐ , 4, " 3 (4 , M 3 , (ραίνεται. — Όρα τοίνυν ei, (5) ye καλόν, xai ἀγαθόν, C - , ς - ὠσπερ καὶ ἐνταῦθα” κατὰ τὴν ἀνδρείαν γὰρ ὁμολογεῖς καλὸν εἶναι τὴν βοήφειαν' τοῦτ οὖν αὐτὸ σκόπει, (τὴν 2 / 5] ' 3 / € * / . / 2 ἀνδρείαν,) ἆγανὸν 1 κακόν; ὧδε δὲ (oxómst') πότερ » "n A ’ ἂν δέξαιο σοι εἶναι ἀγαθὰ ἢ κακά; — ᾿4γαθδα. -- Οὐκ- - * [4 Ci - / / οὔν τὰ μέγιστα μάλιστα, καὶ ἥκιστα τῶν τοιούτων δέξαι’ P , - Ν m - 3 , A ἄν στέρεσύαι; — Πῶς γαρ ov; — Πώς οὖν λέγεις περὶ ) / "EA! , 3 - vr, / 3 95 ανδρείας; ἐτεὶ ττόσω αν αὐτοῦ δέξαιο στέρεσθαι; -- Οὐδὲ 10 ζῆν (av) ἔγωγε δεξαίµην δειλὸς dv. — Ἔσχατον ἄρα σοι δοκεῖ κακὸν εἶναι ἢ δειλία. --- Ἔμουε. — "EE ἴσου τῷ τευνάναι, ὡς ἔοικε. — Φημί. — Οὐκοῦν Φανάτῳ τε καὶ δειλίᾳ ἐναντιώτατον ζωὴ καὶ ἀνδρεία; — Ναί. — Καὶ Δ u 5 , / . a τα μὲν μάλιστα εἶναι βούλοιό σοι, τὰ δὲ vXi0va; — 16 (Naí.) — dg ovv τὰ μὲν ἄριστα ἡγῇ, τὰ δὲ κάκιστα; --- , - J P c - 29 / 5 Ilavv ye. — Ἐν τοῖς ἀρίστοις ἄρα σὺ ἡγῇ ἀνδρείαν εἶναι, 3 - / / f * ιά κάν τοῖς κακίστοις Javovov; — Εγωγε. — Τὸ ἄρα βοη- Φεῖν (£v) πολέ ic φίλοις, 1j μὲν καλόν, κατὰ ἀγαφοῦ πολέμῳ τοῖς φίέλοις, )) μὲν καλόν, κατὰ ἀγαθοῦ Qt Tr. perperam ut fere Platonis B: κατὰ ταὐτὸν Platonis T idque tacite Gesn.!, inde vulg. 2 εἰ, ᾗ γε Plat: el γε Tr; $ γε Gesn! inde vulg. | 3 καὶ om. Platonis T | ὠμολόγεις Plat. || 4 τὴν ἀνδρείαν tacite ex Plat. addidit Gesn.?, inde vulg. || 5 σκόπει tacite ex Plat. supplevit Gesn.!, inde vulg. | πότερ᾽ — 6 κακα Priscian. instit. XVIII 125 Il p. 266 Hertz | πὀτερ) ἂν Tr. πότερα ἂν Proclus ποτέραν Platonis B: σὺ πὀτερα ἄν Platonis T. σὺ igitur addidit Gesn.!, fortasse recte | € ud- λιστα. — (INal.) — Kol qxiwova xv&. recte Dobree adv, I. p. 156 | δέξαι’ 5 rec. Plai.: δέξαι Tr. | 10 ἂν tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | ἔγωγε Tr.: ἐγὼ Plat. | ἔσχατον S rec. Plat.: ἔσχατος Tr. | σοι δοκεῖ χακὸν εἶναι Tr.: xaxov εἶναί σοι δοχεῖ Platonis B σοι κακὸν εἶναι δοκεῖ Platonis T | 11 ἐξ ἴσου τῷ Plat.: ἕξεις οὕτω Tr.; ἐξ ἴσου τὸ tacite Gesn.i, vulg. | 14 μάλιστα Tr. Platonis T: µάλιστ ἂν Platonis Β | 16 ναί tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | οὖν Tr.: ὅτι tacite ex Plat, Gesn.!, inde vulg. | κάκιστα tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: χάλλιστα Tr. || 16 v. πάνυ γε — (11) θάνατον: om. Plat. | ἄρα seripsi: doe Tr. || 1€ ἔγωγε Tr. Platonis B: πάνυ γε Platonis T | ἄρα 5 rec. || 18 ἐν tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. 196 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" xE . m J ὸ L . λὸ 3 N - . Φ li πρᾶξιν τὴν τῆς ἀνθρείας παλὸν αὐτὸ προσεῖπας; — Φαί vouaí γε. — Κατὰ δὲ κακοῦ ερᾶξιν τὴν τοῦ Jovarov / , € / € , χακόν; — Ναί. — Οὐκοῦν δίκαιον ὧδε προσαγορεύειν ἑκάστην τῶν πράξεων ᾿ εἴπερ 7j κακὸν ἀπεργάζεται κακὴν παλεῖς, καὶ ᾗ ἀγαθὸν αγανὴν κλητέον. — Ἔμοιγε δοκεῖ. — "Ap οὖν καὶ 7 ἀγαθόν, καλόν ἡ δὲ χακόν, αἰσχρόν;: - - , , — Πάνυ γε. — Τὴν ἄρ ἐν τῷ πολέμῳ τοῖς φίλοις βοή- VID. 5 b / 2 Sein» λέγων καλὶν μὲν εἶναι, κακὴν δέ, ουδὲν διαφε- , / 5 23 5 2 1 / 4 1 2€ ρόντως λέγεις, T eg οὖν ἀγανὴν uév, κακὴὶν δὲ οὐδα- - 3 - - , 5 . μῶς; — Anu uot δοκεῖς λέγειν, ὦ Σώκρατες. -- Οὐδὲν ἄρα τῶν καλῶν, καθ ὅσον καλόν, κακόν; οὐδὲ τῶν Gi- - J C 3 / 3 / 9 , σχρῶν, xa9' ὅσον αἴσχρόλ, ἀγαθόν, — Qv φαίνεται. — Ἔτι τοίνυν xai ὧδε σχέψαι" ὃς ἀγαθὸν πράττει, οὐχὶ καὶ εὖ πράττει; — Ναί. — Οἱ à ev πράττοντες ovx. εὖὐδαί- 3 - C 3 / 3 µονες; — Πώς γὰρ ov; -- Οὐπκοῦν rm εὐδαιμονία ὃι ἀγαδών κτῆσιν; — ΙΜάλιστα. — ΙΚτώνται δὲ ταῦτα τῷ ev καὶ καλῶς πράττειν; — Ναί. — Tó γοῦν καλῶς meac- τειν ἀγαθόν; — Πῶς Ó 0v; — Οὐκοῦν καλὸν » εὔπρα- / / "E » 2 " ς - / 5 / γία; — Ναί. — Ταὐτὸν ἄρα ἐφάνη ἡμῖν πᾶλιν ζαὐ καλὸν N 2 4 ? C, b P4 c ve καὶ) ἆγαθόν. — Φαίνεται. — Ὁ τι ἂν ἄρα eUgcuey M1 * 6 , , / - καλόν, καὶ GyadOov εὐρήσομεν ἔκ γε τουτου τοῦ παρα- 2 δὲ Tr. Platonis B: δέ γε Platonis T || 98 δίκαιον ὧδε Tr.: ὧδε δίκαιον Plat. | 4 ἀπεργάζεται Tr. Platonis B: ἐργαάζεται Pla- tonis T | 7 πάνυ γε Tr.: ναί Plat. | 9 &g' οὖν Tr.: 7 εἰ προσεῖ- πες (προεῖπες Platonis T) αὐτὴν Plat. quod tacite reposuit Gesn.! sed pro προεῖπες quod scripserat correxit προσεῖπες in editione tertia p. 125, inde vulg., fallitur Schanz | οὐδαμῶς om. Plat. | 10 λέγειν Tr. Plat.: ψέγειν S rec. | οὐδὲν tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: οὐδὲ | 11 καθ’ 0cov tacite ex Plat. ἄθβη.!, inde vulg.: χαχον 7 Yr. | 19 ὃς ἀγαθὸν Tr.: Όστις χαλῶς tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. | 14 πράττοντες Plat.: πράσσοντες Tr., inde vulg. | 15 η εὐδαιμονία Tr.: εὐδαίμονες Plat. | 1€ τὸ γοῦν καλώς Tr.: τὸ εὖ ἄρα Plat. | 19 πάλιν scripsi e Plat.: πάλαι Vr. | αὐ καλόν τε καὶ tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | 21 καλὸν Tr. Platonis B: καλόν τε Pla- tonis T idque tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. | παραδείγματος Tr.: λόγου. ᾿Ανάγκη tacite ex Plat, reposuit Gesn.!, fortasse recte. fuerit παραδει; γματος enim in archetypo λόγου . ἀνώγκη. 10 ὄ 10 CAPVT 1 ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 137 ὸ / / / 3 3 M / PA P4 στ είγµατος. Tí δέ; τα ἀγαφὰ συμφέρει v ov; — Συµμ- d - ; - φέρει. — Mvnuovevewg οὖν περὶ τῶν δικαίων, πῶς ὠὦμο- λόγησας: — Totg τὰ δίκαια πράττοντας ἀναγκαῖον εἶναι , 3 - A A , καλὰ πράττειν. — Ουὐκοῦν καὶ τοὺς T τα καίρια λέγοντας. M / » 5 3 / / / ὸὓ τὰ δίκαια Goa, c -ἄλκιβιαδη, συμφέροντα ἐστιν. : . ^^ ) - 194 (1, 18 Mein.) 4eiovoréAovg Περὶ ἀρετῆς (καὶ xa- «íag) (p. 1249* 26 — 1251^ 37). J / 3 ^ , ' N 4 2 ^. bi Επαινετα ἐστι τὰ καλα, wexra δὲ τὰ αἰσχρά καὶ τῶν μὲν καλών Ἠἡγοῦνται ai ἀρεταί, τῶν δὲ αἰσχρῶν / ; A ^ 3 - αἱ χαχίαι. ἐπαινετὰ δέ ἐστι καὶ τὰ αἴτια τών ἀρετῶν / —- μα / 3 καὶ τὰ παρεπόµενα ταῖς ἀρεταῖς καὶ τὰ γινόμενα Grm αὐτῶν καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν, εχκτὰ δὲ τὰ ἐναντία. τρι- 2 ὡὠμολόγησας τοὺς Tr.: ὠμολογήσαμεν; Οἶμαί γε τοὺς tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. | 4 οὐκοῦν καὶ τοὺς τὰ καίρια λέγοντας" τὰ δίκαια Tr.: οὐκοῦν τοὺς τὰ καλὰ ἀγαθά; — Ναί. — Τὰ ó ἀγαθὰ συμφέρει (-ρειν Plat.); — Να — Τὰ δίκαια tacite duce Pla- tone Gesn.!, inde vulg. | καὶ τοὺς Tr. Platonis B: τοὺς Platonis T || 5 ἄρα Tr. | post ἐστιν tacite ex Plat, addidit ἔοικε Gesn.!, inde vulg. | 6 ecl. cum lemmate Αριστοτέλους περὶ ἀρετῆς hab. MA (post ecl. 1,188 Hense) cum lemmate Αριστοτέλους (-λης Tr.) S rec. Tr. p. 48 (post ecl. 9, 70 Mein). cum S codicis manu recenti nobis rem esse (vide p. 102, 2 adn.), non cum antiqua commemorare debuit Carolus Sehuchhardt qui qua ratione Ps.-Aristotelis περὶ ἀρετῶν καὶ κακιῶν commentatio a Ps.- Andronico in usum vocata sit exposuit in libro Darmstadiae a. 1883 edito ΄ Andronici Rhodii qui fertur libelli περὶ παθών pars altera de virtutibus et vitiis etiam de fontibus commentarii post Zellerum (phil? lll 1 p. 647 sq.) disserens diligenter. Ps.-Aristotelis libel- lum sollerter recognovit Susemihl post ethica Eudemia Lips. a. 1884. in lemmate addidi χαὶ κακίας: quod confirmat fortasse Tr. (non S rec.) ubi ante ipsam eclogam lemmate ᾿Αριστοτέλης praeditam titulus legitur generalis male sic confusus ΙΚοΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΕ ΙΟΓΩΝ AIIOSOEDMATSN ΥΠΟΘΗΚΩΝ IIEPI APETHZ ΚΑΙ KAKIAZ vide mus. Rh. XXXIX p.399: περὶ ἀρετῶν καὶ καχιῶν Ps.-Arist. || 8 ἐπ. μέν ἐστι tacite ex Ps.-Aristotele Gesn.! p. 60, inde vulg. de Gesneri editione secunda vide quae monui mus. Rh. XXXIX p. 543 | et αἰσχρά M3 Ps.-Arist. ἐσχρὰ A, αἲ superser. A?: χακὰ Tr. | καὶ τῶν μὲν Tr. Ps.-Arist.: τῶν δὲ (om. xci) ΜάΑ || 9 αἱ superscr. M4 m. prima, om. Α | τών δὲ αἰσχρῶν αἱ χακίαι etiam Α, errat Gaisford | 11 πρε- Li D] € 3 1 9 ποµενα À corr. A? | υπ male Gesn.!, inde vulg. 138 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" μεροῦς δὲ τῆς ψυχῆς λαμβανομένης κατὰ Πλάτωνα, τοῦ μὲν λογιστικοῦ ἀρετή ἐστιν ἡ φρόνησις, τοῦ δὲ Juuoet- - , c , - - δοῦς ?| τε πρᾳὀτης καὶ ἡ ἀνδρεία, τοῦ δὲ ἐπιΦυμητικοῦ , ς / σα - - [44 T τε σωφροσύνη καὶ v ἐγκράτεια, ολής δὲ τῆς ψυχῆς τ / i ς 2 / ' ς / τε δικαιοσύνη καὶ η ἐλευνεριότης καὶ {1} μµεγαλοψυχία. / ^ ^ e ’ - : κακία δέ ἔστι τοῦ μὲν λογιστικοῦ v αἀφροσύνη, τοῦ δὲ Φυμοειδοῦς Tj τε ὀργιλότης xai v δειλία, τοῦ δὲ ἐπιόδυ- u ή o ή 7 , - CQ 2 ; 4€» , 9 X - - μητικοῦ Ἡ τε ἀκολασία καὶ v) ἀκρασία, ὄλης δὲ τῆς ψυχῖς 4, 2 / λ ς 2 / Y ς / ἤ τε ἀθιχία καὶ v) ἀνελευφερία καὶ v) μικροψυχία. Ἔστι δὲ φρόνησις μὲν ager? τοῦ λογιστικοῦ ταρα- σκευαστικὴ τῶν πρὸς εὐδαιμονίαν τεινόντων. πραᾳότης δέ ἐστιν ἀρετὴ τοῦ Φυμοειδοῦς, καὺὠ vv ὑπὸ ὀργῆς γί- 3 / - vovraL δυσκίνητοι. ἀνδρεία δέ ἐστιν ἀρετὴ τοῦ Juuost- - J A L / ς , - δοῦς, καθ Qv δυσέκπληκτοί εἶσιν ὑπὸ φόβων τῶν περὶ Φανατον. σωφροσύνη Óé ἔστιν ἀρετὴ τοῦ ἐπιθυμητικοῦ, 3 " - * 3 xaJ qv ἀνόρεχτοι γίνονται τῶν περὶ τὰς ἀπολαύσεις φαύλων ἡδονῶν. ἐγκράτεια δέ ἐστιν ἀρετὴ τοῦ ἔπιδυ- μητικοῦ, xoa9' vov κατέχουσι τῷ λογισμῷ τὴν ἐπινδυμίαν c - /^5 c , , ὀρμῶσαν ἐπὶ τὰς φαύλας vÓovac. δικαιοσύνη δέ ἐστιν 3 M - Y - ; ^ / ἀρετὴ ψυχῆς διανεμητικὴ τοῦ xov ἀξίαν. ἐλευθεριότης 2 ἐστιν ἡ φρόνήσις M4 Ps.-Arist.: ἐστι φρόνησις Α Τι. | 8 τε supra lin. addidit A? | ἀνδρεία M4 Tr. Ps.-Arist.: ἀνδρία Α || 5 7 ante ἐλευθ. om. A | ἤ µεγ. Ps.-Arist.: usy. (om. ή) M4A Tr. | 6 δέ ἐστι M?A Ps.-Arist.: δὲ Tr., inde vulg. j| 8 ἀκράτεια Ps.-Arist. Bekkeri | 9 καὶ ἀνελευθεριότης καὶ μικροψυχία Ps.-Aristotelis haut pauci | 7 ante ἀνελευθερία om. A | 11 πρὸς ΜΑ Ps-Arist.: παρ Tr., inde vulg.; εἰς Ps.-Aristotelis non nulli et Ps.-Andr. | τεινόντων M? Α Tr.: συντεινόντων Ps.-Arist. | 12 δέ ἐστιν (ἐστι A) M4 A: ὁ” doziv Tr. | ὑπὸ ὀργῆς M4 Tr. Ps.-Aristotelis non nulli ἀπὸ ὀργῆς Α sed $ superscr. A?: πρὸς ὀργὰς Ps.-Arist. | 19 ἀνδρεία Tr. Ps.-Arist.: ἀνδρία Μ4Α | δέ ἐστιν A Tr.: ὃ ἐστιν M4. | 14 δυσέκπληκτοι etiam A, fallitur Schuchh. | ἀπὸ Α sed $ superscr. A? | φόβων (, καὶ μάλιστα) τῶν ci, Meineke | 18 co λογισμῶ M? A Ps.-Arist.: τῶν Λλογισμών Tr., inde vulg. | τὴν ἐπιθυμίαν ὁρμώσαν M* A Ps.-ArisL.: τὰς ἐπιθυμίας ὁρμώσας Tr. | 19 τὰς om. Ps.-Aristotelis non nulli Ps.-Andr. | ó' ἐστὶν M4 | 20 διανεµητική — ψυχῆς (p. 139, 1) om. M? | τοῦ Ps.- Arist. (cf. infra τὸ διανεμητικὸν εἶναι τοῦ κατ ἀξίαν p. 142, 4): τῶν Α Tr. non recte retinet Meineke 10 20 10 πμ. ο. - ο... Loo 2n pn CAPVT I IIEPI APETHZ 139 δέ ἐστιν ἀρετὶ ψυχῆς εὐδάπανος εἰς τὰ καλα. µεγαλο- & € get, Ψυχης c eig . µεγαλ H / 3 3 * - 3 Cx / , ψΨυχία δέ ἐστιν ἀρετὴ ψυχῆς, καθ Qv δύναται φέρειν εὐτυχίαν καὶ δυστυχίαν καὶ τιμήν καὶ ἁἀτιμίαγ. ᾿4φροσύνη δέ ἐστι κακία τοῦ λογιστικοῦ, αἰτία τοῦ ^. - 3 à - ιν» Cv κακῶς. ὀργιλότης δέ ἔστι χακία τοῦ Φυμοειδοῦς, 2 [4] 2 n / M 3 / /, / 29 καθ Ἡν εὐκίνητοι γίνονται τερὸς ὀργήν. δειλία δέ ἐστι / p p 3 CN 3 ^ ol € * , καχία τοῦ Ουμοειδοῦς, xa9 nv ἔχπλήττονται υπτὸ φόβων τῶν περὶ «άνατον. ἀκολασία Óé ἐστι κακία τοῦ ἔπι- Φυμητικοῦ, xaJ nv ὀρεκτικοὶ γίνονται τῶν περὶ τᾶς ἀπολαύσεις φαύλων ἡδονῶν. ἄκρασία δέ ἐστι κακία τοῦ 3 ^ » € ς - * r4 ς A! M ἐπιθυμητικοῦ, xa9! rv αἱροῦνται τὰς φαύλας ἠδονὰς μὴ ο” - M / » / - χωλύοντος τοῦ λογισμοῦ. ἀδικία Óé ἐστι κακία ψυχῖς, 3 ^ , r1 3 / ^ X0 d Dr πλεογεχτικοὶ γένονται παρὰ τὴν αξίαν. άνγελευ-- 9. / δε 3 "T. MENU 9^ a ς M / , ερία δέ ἐστι καχία ψυχῆς, xoaS^ qv αἱρετικοὶ γένονται / 3 - , ερ 2 , - 3 κέρδους αἰσχροῦ. μικροψυχία δέ ἐστι καχία ψυχῖς, xad nv ἀδθύνατοί εἰσι φέρειν καὶ εὐτυχίαν xol ἀτυχίαν καὶ τιμὴὲν καὶ ἀτιμίαγ. 1 ψυχῆς Α S rec. Ps-Arist.: τῆς ψυχῆς Τι. p. 49, inde vulg. | εὐδάπανος M4 Α S rec. Ps-Arist.: ἄδαάπανος Tr. | 9 δέ ἐστιν Tr.: δ᾽ ἐστὶν M4 μὲν Α | rectius δύνανται Ps.-Aristotelis haud pauci, εὖ (εὖ secl. Schuchh.) δύνανται Ps.-Andr. cf. 16 | 8 καὶ δυστυχίαν scripsi: 7 δυστυ- χίαν M3A Tr. καὶ ἀτυχίαν Ps.-Arist. sed vide ne praeferendum sit (καὶ) εὐτυχίαν καὶ δυστυχίαν xol τιμὴν καὶ ἀτιμίαν coll. p. 139, 16. 143, 10 | 4 ἐστιν M* |l 5 ὀργιλότης M3 | 6 δέ ἐστι A Ps.-Arist. δέ ἐστιν M4: δὲ Tr., inde vulg. | 5 καὶ μάλιστα ante τῶν supplet Meineke ex Ps.-Arist. curiosior fuit librarius infra p. 144, 13, sed vide p. 138, 14 | 9 ὀρεκτικοὶ (ἐρεχτοὶ A, corr. A?) γίνονται M3 A Tr. Ps.-Arist.: αἱροῦνται Ps.-Arist. Bekk. | τῶν — ἠδονῶν (10) Μὰ Α Τη: τὰς φαύλας ἠδονᾶς Ps-Arist. Bekk. || 10 ἀκράτεια Ps-Arist. Bekk. | 11 καθ ἦν — λογισμοῦ (12) libri Stob.: καθ΄ 5v παρασύρουσι tjj &Aoyla τὴν ἐπι- Ovulav ὠθοῦσαν ἐπὶ τὰς τῶν φαύλων ndovov ἀπολαύσεις Ps.-Arist. Bekk. | 15 λογισμοῦ M4 A Ps-Arist.: λόγου Tr., inde vulg. | 18 καθ ἦν — κακία ψυχῆς (14) M4A S rec.: om. Tr. | ἀνελευθερία tacite ex Ps.-Aristotele Gesn.!, inde vulg.: αἰσχροκέρδεια (-κερδεία S rec.) M4A S rec. vereor ne ipsum Stobaeum deceperit glossema || 14. αἱρετικοὶ --- αἰσχροῦ (45) libri Stob.: ὀρέγονται τοῦ πανταχόθεν κέρδους Ps.- Arist. an ὀρεκτικοὶ scribendum pro αἱρετικοὶὶ | 15 ἐστιν M? || 16 ἀθύνατοί (vel ἀδυνατοί) εἰσι M4 A Ps.-Arist.: ἀδύνατον Tr. | καὶ ante evt. om. Ps.-Aristotelis non nulli 140 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" Ἔργα δὲ τής Φθονήσεώς ἔστι τὸ εὖ ῥουλεύεσδαι, τὸ (ev) κρῖναι τὰ ἀγαδὰ καὶ τὰ κακὰ καὶ πάντα τὰ ἓν τῷ Bé αἱρετὰ καὶ φευκτά, τὸ χρῆσθαι καλῶς πᾶσι τοῖς ὑπαρ- χουσιν ἀγαφθοῖς, τὸ ὁμιλῆσαι ὀρθῶς, τὸ συνιδεῖν τοὺς καιρούς, τὸ ἀγχινόως χρῆσθαι καὶ λόγῳ καὶ ἔργω, τὸ τὴν ἐμπειρίαν ἔχειν τῶν χρησίμων πάντων. μνήμη δὲ καὶ ἐμπειρία καὶ ἄγχίνοια καὶ δεξιότης καὶ εὐβουλία ἤτοι ἀπὸ τῆς φρονήσεως ἕκαστον αὐτῶν ἐστὶν v παρέπεται Vj φρονήσει. καὶ τὰ μὲν αὐτῶν olov παραίτια τῆς φρο- νήσεώς ἐστι, xaJ«meo ἡ ἐμπειρία καὶ ἡ μνήμη" τὰ δὲ οἷον µέρη, οἷον εὐβουλία τε καὶ ἀγχίνοια. Ἡρφύτητος δέ ἐστι τὸ δύνασθαι φέρειν µετρέως ἐγκλήματα καὶ ὀλιγωρίας µετρίας, καὶ τὸ μὴ ταχέως ὀρμᾶν ἐπὶ τὰς τιμωρίας, καὶ τὸ μὴ εὐκίνητον εἶναι τερος τὰς ὀργάς, ἄπικρον δὲ τῷ Tet καὶ ἀφιλόνεικον, ἔχοντα 3 τὸ ἠρεμαῖον iv τῇ ψυχῇ καὶ τὸ στάσιµον. 1 ἔργα δὲ τῆς Μ4Α Tr.: τῆς δὲ Ps--Arist. | φρονήσεως ἐστὶν Μα | εὖ om. Ρ8.-Απὶδί,, cum Stobaeo facit Ps.-Andronicus p. 21,13 Schuchh. | ῥουλεύεσθαι M$ A Tr.: βουλεύσασθαι rectius Ps.-Arist. | τὸ χρῖναι εὖ (vel χαλώς) ci. Halm lect. Stob. p.22 τὸ εὖ χρῖναι Meineke et Suse- mihl. cf. p. 143, 18 |. 8 ἀρετὰ Μὰ | χρῆσθαι M*A Tr.: χρήσασθαι Ps.- Aristotelis aliquot libri a Schuchhardto adhibiti p. 21, recte || 5 αγχί- vog Ps.-Arist. | χρῆσθαι ΜΑ A Tr. Ps.-Arist. Bekk.: χρήσασθαι Ps.- Arist. libri plerique | καὶ λόγφ καὶ ἔργῳ om. Tr. | τὸ τὴν M4A Ps.- Arist.: τὸ Tr. inde vulg. || 6 7j µνήµη Ps.-Aristotelis pauci | ze ἐμπ. καὶ δεξ. καὶ εὐβ. καὶ ἀγχ. Ps.-Arist Susem. | ^ ἐπιδεξιοτης Ps.- Andr. Schuchh. | zo. απὸ τῆς Μά Α Ps-Arist.: om. Tr.; ἦτοι ἀπὸ tacite imperfecte supplevit Gesn.!, inde vulg. | S ἕκαστον M4TT.: ἕκαστο A; ἑκάστη Ps.Arist, inde tacite Gesn.!, vulg. | 9 καὶ M4A Tr.: ᾖ Ps.-Arist. | παραίτια MA Tr.: συναίτια tacite ex Ps.-Arist. Gesn.!, inde vulg. | φρονήσεώς ἐστι (-ήσεως ἐστὶν M1) M4 A Ps.-Arist.: φρονήσεως Tr, inde vulg. | 11 αὐτῆς vel τῆς φρονήῄσεως post µέρη add. Ps.-Arist. | oiov 7; εὐβουλία xal » ἀγχίνοια concinnius Ps.-Andr. p. 21,21 | 12 πραότητος M4 A S rec. Ps.-Arist.: -ότης Tr. | ἐστιν vel ἐστὶν M? S rec. | δύνασθαι φέρειν M3 A. Ps.-Arist.: φέρειν Tr., inde vulg. | μετρίως Α Tr. Ps.-Arist.: μέτρια M? ut Ps.-Aristotelis non nulli | 18 µετρίας secl. Meineke || 14 τὸ μὴ εὐκίνητον M4 Ps.-Arist.: µη εὐχίνητον Α δυσκίνητον Tr. | 16 καὶ τὸ σταάσιµον ΜΙΑ: xal στάσι- μον Tr. Ps.-Arist. Qt 10 15 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 141 / / H 5 ς ; Ανδρείας δέ ἐστι τὸ δυσέκπλήκτον εἶναι vió φόβων τῶν ττερὶ «άνατον, καὶ τὸ εὐφθαρσῆ εἶναι év τοῖς δειγοῖς, καὶ τὸ εὔτολμον πρὸς τοὺς κινδύνους, καὶ τὸ μᾶλλον ς - ; , - 34 2 - ^ A * αἱρεῖσφαι τεύγαναι καλώς 9» αἰσχρῶς OOOTYOL, καὶ τὸ / 5 , . J ; N - νίκης αἴτιον εἶναι. ἔστι δὲ ἀνδρείας καὶ τὸ πονεῖν καὶ τὸ καρτερεῖν xal αἱρεῖσθαι 'q καὶ δύγασφαι. παρέ- - Ói - 3 ὸ "n 6, 3 À / 1 [4 3 / X * πεται δὲ τῇ ἀνδρείᾳ T) ve εὐτολμία καὶ v) εὐψυχία καὶ τὸ ; ul ; c 4 Φάρσος, ἔτι δὲ v) φιλοπονία xai ἡ παρτερία. xv / . , 3 hl λ / * 3 / Σωφροσύνης ὁέ ἐστι τὸ μὴ Φαυμάζειν τὰς ἀπολαύ- - - € e . Et σεις τῶν σωματικών TÓOVOY, καὶ τὸ εἶναι τάσης ἄττο- ^- —- C - 2 / μα λαυστικῆς αἰσχρᾶς ἠδονῆς ἀνόρεκτον, καὶ τὸ φοβεῖσθαι τὴν ἀδοξίαν xal τὸ τετάχύφαι περὶ τὸν βίον ὁμοίως év μικροῖς καὶ µεγάλοις. πταρέπεται δὲ τῇ σωφροσύνῃ εὐ- ταξία, κοσµιότης, αἶἰδώς, εὐλάβεια. 3 " ν 3 M / - -” Ἐγκρατείας δέ ἐστι τὸ ὀύὐνασθαι κατασχεῖν τῷ λο- 1 ἀνδρείας tacite ex Ps.-Arist. Gesn.*, inde vulg.: ἀνδρεία M4 Tr. ἀνδρία Α | ἐστιν M3 | εἶναι om. Ps.-Aristotelis libri plurimi || 9 περὶ θάνατον Μὰ Α S rec. Ps-Arist.: πρὸς τὸν θάνατον Tr., inde vulg.; περὶ τὸν θάνατον minus recte Meineke | τὸ εὐθαρσῆ εἶναι dv τοῖς δεινοῖς M4 A: τὸ εὐθαρσῇ εἶναι Tr., inde vulg.; τὸ εὐθαρσῆ ἐν τοῖς δεινοῖς Ps.Aristotelis plurimi | S8 τὸ ante εὔτ. om. Tr, inde vulg. 4 σωφῆναι M3 A Ps.-Arist.: διασωθῆναι Tr., inde vulg.; errant Schuchh. et Susem. |. 5 ἀνδρίας Α || 6 x«i δύνασθαι Μὰ À Ps.-Aristotelis libri, unde χιγδυνεῦσαι apte Buecheler, ἀνδραγαθίζεσθαι Tr.; καὶ δύνασθαι ἀνδραγαθίζεσθαι Halm lect. Stob. p. 22 et Meineke male interpretati adnotationem Gaisfordi || V dvóoíc A | ή τε εὐτολμία M3A S rec. ut Ps.-Aristotelis non nulli: 7; εὐτολμία Tr., inde vulg.; καὶ 7 εὐτολμία Ps.-Aristotelis plerique [ 8 ἔτι δὲ Ps-Arist.: ἔτι τε (vel và) M4A Tr.; fort. ἔτι δὲ 5 τε cum Ps.-Aristotelis non nullis | φιλοπονία M4 A. Ps.- Arist.: usyaAowvyie Tr., inde vulg. | 9 σωφροσύνης A Ps.-Arist.: σωφροσύνη M3 Tr. | ἐστιν Μὰ | 10 ἠδονῶν (-ων sine acc. Mà) M4A Ps.-Arist.: ἐπιθυμιῶν Tr. | καὶ τὸ MA Ps.Arist.: τὸ Tr., inde vulg. | ἀπολαυστικῆς Μὰ Α Tr. Ps.-Aristotelis libri paene omnes: ἀπολαύ- σεως iacite ex Ps.-Arist. (cf. Arist. ed. Bas.?) Gesn.! p. 62, inde vulg. || 19 τὴν ἀδοξίαν M3 A: τὴν ἀταξίαν Tr., inde vulg.; καὶ τὴν δικαίαν ἄδειαν (vel ἀδοξίαν) Ps.-Arist. | τετάσθαι Ps.-Aristotelis non nulli | περὶ M4A Ps.-Arist.: παρὰ Tr., inde vulg. | ἐν M4 A Tr.: ἔν τε ex Ps.- Arist. Meineke ; 18 τῇ ATr. Ps-Arist.: z M3 || 15 ἐστιν Μα | co 142 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" - / ς - f^ ’ γισμῷ τὴν ἐπιθυμίαν ὀρμώσαν ἐπὶ φαύλας ἀπολαύσεις ς ^- x - 5 - ἠδονῶν, καὶ τὸ καρτερεῖν, καὶ τὸ ὑπομογητικὸν εἶναι τῆς κατὰ φύσιν ἐνδείας τε xai λύπης. ὤικαιοσύνης δέ ἔστι τὸ διανεμητικὸν εἶναι τοῦ xac. ἀξίαν, τὸ σῳζειν τὰ πάτρια ἔψη καὶ τὰ νόμιμα, τὸ σώζειν τοὺς γεγραμµένους νόμους, τὸ ἀληψθεύειν ἐν τῷ διαφέροντι, τὸ θιαφυλάττειν τὰς ὁμολογίας. ἔστι δὲ ερῶτα τῶν δικαίων τὰ πρὸς τοὺς Φεούς, εἶτα τερὸς δαίμονας, εἶτα πρὸς πατρίδα καὶ yoveig, εἶτα πρὸς τοὺς κατοιχο- { . £4 N c / » / 3 µένους᾽ ἓν oig ἔστι καὶ (T) εὐσέρεια, τοι µέρος οὖσα - , PA M 3 - ^ - τῆς δικαιοσύνης T7») παρακολουΦοῦσα. ἀκολουφεῖ δὲ τῇ / ς ς / € 2 / [d / δικαιοσύνη καὶ v) ὁσιότης καὶ ἡ GÀ Jeux καὶ v) πίέστις καὶ 7 µισοπογηρία. 2 / / 2 ^ λ 5 , Ἐλευψφεριότητος δέ ἐστι τὸ προετικὸν εἶναι yonua- 3 Νου / N ^ 2 r - 3 N - 2 / των εἰς τα ἐπαινετᾶ, καὶ τὸ ἐπιδαψιλεῖν ἐτιὶ τῷ εἰς Ócov τι ἀναλωφῆναι, καὶ τὸ βοηψητικὸν εἶναι ἓν τῷ διαφόρῳ, b! N / x λ Ν ” - [44 λ - Δ καὶ τὸ φιλάνθρώπο», xai τὸ μὴ λαβεῖν OOev um δεῖ zol λογισμῷ τὴν ἐπιθυμίαν M3 Ps.-Arist.: τὴν ἐπιθυμίαν τῷ λογισμῷ A τῶν λογισμῶν τήν ἐπιθυμίαν Tr. 2 ἠδονῶν Μὰ Α Ἐν,: xoi ηδονὰς Ps.-Aristotelis plerique || 8 τε om. Ps.Arist. | 5 τὸ σώζειν ΜΑΑ Tr.: καὶ σώζειν Ps.-Arist. Bekk. ubi mox νόμιμα καὶ τὸ σώζειν — καὶ τὸ ἆλ. — καὶ τὸ διαφ. | 7 πρῶτα τῶν δικαίων τὰ M3A Tr.: πρώτη τῶν δικαιοσύνων (-συνῶν Bekk.) Ps.-Aristotelis plurimi. τὰ deinceps ter repetiit εἶτα «τὰ) πρὸς δαίμονας, εἶτα (và) πρὸς κτὲ. Schuchhardt in Ps.-Andronico p. 26 | 9 πατρίδας Α | 10 ἐστι καὶ ἡ Ps.-Arist.: ἐστι καὶ M9*A Tr.; ἐστὶν 7? Ῥς.-Απὶρί. Bekk. | ἦτοι (vel potius ήτοι) etiam M4, fallitur Schuchh. | 198 z om. Tr., inde vulg. || 14 ἐλευθεριότητος ΜάΑ Ps.-Arist.: ἐλευθερίοτης Tr. | προετικὸν Ps.-Arist.: προαιρετικὸν MA Tr. (dubito de S rec.) z; προετικὸν superscr. A?; προσθετικὸν ex pravo Ps.-Ari" stotelis exemplari Gesn.! p. 62 || 15 χαὶ τὸ ἐπιδαψιλεῖν ΜΑ Tr.: xoi τὸ ἐπιδαψιλεύειν Ps.-Arist. Susem. | ἐπὶ τὸ Halm lect. Stob. p. 23 quem secutus est Meineke | δέοντι sed tamquam unum vocabulum A Tr.: δέοντα M4 S rec.(?) δέοντα vel τὰ δέοντα Ps.-Aristotelis non nulli | 16 βοηθητικὸν M3 A Ps.-Arist.: χουθικὸν (sic; fallitur Schuchh.) S rec. χαθίχον Tr. fortasse (ἐπι)κουρικὸν, nisi latet βοηθικὸν ex -θητικὸν depravatum | καὶ τὸ φιλάνθρωπον om. Ps.-Arist.; χαὶ φιλάνθρωπον habet Ps.-Andr. fortasse rectius | 1V xai ὅθεν δεῖ λαβεῖν om. Ps.-Arist. 10 15 10 15 20 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 143 - - , Y c / - 09ev δεῖ λαβεῖν. ἔστι δὲ O ἐλευφέριος καὶ περὶ ἐσφῆτα καφάριος καὶ περὶ οἴκῆσιν, κατασκευαστικὀς τε τῶν περιττῶν καὶ καλῶν καὶ διαγωγὴν ἐχόντων ἠδεῖαν Gvev τοῦ λυσιτελοῦγτος) καὶ Φρεπτικὸς τῶν ζῴων τῶν ἴδιόν 3. / ^ qj / 9 - )! - 2 , τι ἐχόντων ἡ Φαυμαστόγ. ἀκολουνεῖ δὲ τῇ ἐλευνφεριότητι ἡ τοῦ ἤνθους Ὀὑγρότης καὶ εὐαγωγία καὶ φιλανθρωπία καὶ τὸ εἶναι ἐλεητικὸν καὶ φιλόφιλον καὶ φιλόξενον καὶ φιλόκαλον. Ιήεγαλοψυχίας δέ ἐστι τὸ καλώς ἐγεγκεῖν καὶ εὐψύχως καὶ ἀτυχίαν καὶ εὐτυχίαν καὶ τιμὴν καὶ ἀτιμίαν, καὶ τὸ μὴ Φαυμάζειν μήτε τρυφὴν μήτε Φεραπείαν μήτε ἔξου- σίαν μήτε τᾶς γίκας τὰς ἐναγωνίους, ἔχειν δέ τι βάδος - - LY "n » 3 ς €f 2 M N τῆς ψυχῆς καὶ uéysSog. ἔστι δὲ O µεγαλόψυχος οὐδὲ τὸ - A - , ) ET L4 € - 4 ζῆν περὶ πολλοῦ ποιούµενος ουδὲ φιλόζωος, απλοῦς δὲ - - 3 - , τῷ Ttt καὶ γενναῖος, καὶ ἀαδικεῖσθαι δυνᾶμενος, καὶ οὐ / 2 - - λ H τιμωρητικός. ἀκολουνεῖ δὲ τῇ μεγαλοψυχίᾳ ἁπλότης καὶ 3 , γεγναιότης καὶ αἀλήψεια. 4φροσυνης δέ ἐστι τὸ κρῖναι πακῶς τὰ πράγματα, / - ς - - - τὸ βουλεύεσθαι κακῶς, τὸ ὀμιλῆσαι κακώς, τὸ χρῆσόαι κακώς τοῖς παροῦσιν ἀγαφθοῖς, τὸ ψευδώς δοξαζειν περὶ - 3 A n 2 ^ N ^ - X τῶν εἰς τὸν βίον ayoaO«qv καὶ καλῶν. παρακολουνεῖ δὲ 1 ὅσον pro ó9ev ci. Buecheler || 2 καθάριος ΜΑ Tr. Ps.-Arist.: καθαρὸς vel καθάρειος Ps.-Aristotelis non nulli | xav«oxeveotuxog τε M3: κατασκευαστικός τε cv Α Tr. καὶ κατασκχευαστικὸς Ps.-Arist. | U 9 ἴδιον Ps.Arist.: ἠδιόν τι M4 Tr. ut Ps.-Aristotelis nonnulli 7ó:0v ς τι À sed Z superscr. A! || 6 ᾖ om. Ps.-Arist. | V ἐλεητικὸν ΜΑ (5) αν Ps.-Arist.: ἐλεχτικὸν A αν superscr. A? ἐλεγατικὸν S rec. ἐνεργητι- κὸν Tr. | φιλόφιλον M3 Tr. Ps.-Arist.: φιλόσοφον Α || 9 usyaAowv- χίας A Ps.-Arist.: µεγαλοψυχία M3 Tr. | καὶ εὐψύχως om. Ps.-Arist. | 10 εὐτυχίαν καὶ ἀτυχίαν Ps.-Arist. recte, cf. p. 139, 3.16 | 12 ἔχει Tr. | 18 0 om. Ps.-Arist. | 18 et 14. οὐδὲ M? A Tr. ut Ps.-Aristotelis pauci: οὐδ) ὁ (o9 ὃ Bekk.) Ps.Aristotelis plurimi; οὔτε Ps.-Andr. recte | 16 xol ante cóux. om. Ps.-Arist. | 16. 17 καὶ γενναιότης om. Ps.-Arist. | 18 ἀφροσύνης Α Ps.-Arist.: ἀφροσύνη M3 Tr. | κρίνειν Ps.-Aristotelis non nulli | 19 βουλεύεσθαι M? A Tr. ut Ps.-Aristotelis nonnulli: βου- λεύσασθαι quod praetulerim Ps.-Aristotelis alii | χρήσασθαι Ps.-Aristo- telis plurimi | 21 καλών καὶ ἀγαθῶν Ps.-Arist. | 7 κακῶν fort. Ps.-Andr. 144 Ι9ΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ^ L4 J 3 , , τῇ αφροσύνῃ ἀπειρία, ἁμανθία, ἀκρασία, ἑπαριστερότης, ἀμνημοσύντ. Y8) ] , ὸ / 2 10 DEM 2. ^ À / / ργιλότητος δέ ἐστιν εἰἴδη τρἰα᾽ ἀκροχολία, πικρία, βαρυὐυμία. ἔστι δὲ τοῦ ὀργίλου τὸ ur δύνασνφαι φέρειν 6 μια. : oy ut; φερ , Δ N / / M J 3 unte τὰς µικρᾶας OÀtycoíoac μήτε τὰς ἐλαττώσεις, εἶναι N ὰ λ N N bi J / N 3 λ δὲ κολαστικὸν καὶ τιμωρητικὸν καὶ εὐκίνητον πρὸς ὀργὴν ς : , - , - Y - καὶ υπὸ λόγου καὶ ἔργου τοῦ τυχόντος. ἀκολουνφεῖ δὲ τῇ 3 ; * , - X N 3 , ^ i € ὀργιλοτητι τὸ παροξδυ τοῦ ἤνους xai ευμετάβολον, καὶ T , / c /λ M - - πικρολογία, καὶ 1 µεταμέλεια, καὶ τὸ ἐπὶ μικροῖς λυσεῖ- σαι xai ἠδεσθαι xai ταῦτα (τάσχειν ταχέως καὶ παρὰ βραχὺν καιρόν. / / c n4 ^, / ἄειλίας δέ ἐστι τὸ ὑπὸ τῶν τυχόντων φόβων εὐκί- γητον εἶναι, καὶ μάλιστα τῶν περὶ «Φάνατον xai τὰς , M ς - - 5 σωματικὰς τιῆρώσεις, καὶ τὸ ὑπολαβεῖν κρεῖττον εἶναι € - ^" A T - 3 - (SN - οΟπωσοῦν σωύήῆναι Ἠ τελευτῆσαι καλῶς. (x0ÀovOei δὲ τῇ δειλίᾳ µαλακία, ἀνανδρία, φιλοψυχία καὶ ἁπογία' ὕπεστι , : , / Y ^ 7 ^ M .... - / δέ τις xai εὐλάβεια καὶ τὸ ἀφιλόγεικον τοῦ ἤψους. 9 ^ / { 2 ^ ς - M E) , - «4κολασίας δέ ἔστι τὸ αἱρεῖσθαι τὰς ἀπολαύσεις τῶν ς ^ ^ / nd d ς ἠδονών τῶν βλαβερὼν xai αἰσχρῶν, καὶ ὑπολαμβάνειν 1 ἁμαθία ἀπειρία Ps.-Aristotelis plerique | ἀχρισία recte Apelt beitr. 5. gesch. der gr. phil. p. 335 || 9 ἔστι δὲ M* A S rec. Ps.-Arist.: ἔστι Tr., inde vulg. | 5 ὀλιγωρίας ΝΑ A Tr.; ὀλιγωρήσεις Ps.-Ari- stotelis plerique || 6 τιμωρητικὸν M3 A Ps.-Arist.: ἄγριον Tr. Α m. rec. in margine reficto || € zai ὑπὸ ἔργου καὶ ὑπὸ λόγου Ps.-Ari- stotelici non nulli | δὲ Α Tr. Ps.-Arist.: τε M4 || 8 παροξυ M? Tr. A sed accentu ex syllaba paenultima in antepaenultimam retracto per corr. A: παροξδυντικὸν Ps.-Arist. || 9 πικρολογία ΜὰΑ Tr.: µικρολογία Ps.-Arist. Ps.-Andr. | xai s µεταμέλεια om. Ps.-Aristotelis haud pauci, recte, cf. Schuchh. p.17 | τὸ ἐπὶ μιχροῖς λυπεῖσθαι MA (sic) Ps.- Arist.: τὸ λυπεῖσθαι Tr. inde vulg. | 10 καὶ 7óso9c. om. Ps.-Arist- recte, vide Sehuchh. p. 14 | καὶ τὸ ταῦτα Ps.-Arist. Bekk. || 12 δειλίας iacite ex Ps.-Arist. Gesn.!, inde vulg.: δειλία M4 A Tr. | ἐστιν M1 | ὑπὸ M4A Ps.-Arist.: zx Tr, inde vulg. || 14 ὑπολαρβεῖν M* A λαβεῖν Tr.: ὑπολαμβάνειν Ps.Arist | 16 μαλακία om. Tr. | φιλοψ. καὶ ἀπονία tacite Gesn.!, inde vulg.: φιλοψυχία xal ἀπόνοια M4A Tr.; ἁπονία, φιλοψυχία Ps.-Arist. | I8 ἀκολασίας (ut ex Ps.-Aristotele tacite Gesn.!) S rec.: ἀκολασία M3A Tr. | 19 καὶ τὸ ὑπολαμβάνειν Ps.- Arist. 10 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 145 } - , - , [4 - - ευδαιμονεῖν μάλιστα τοὺς àv ταῖς τοιαύταις ἠδοναῖς ζών- τας, καὶ φιλόγελων εἶναι καὶ φιλόσκωπτον καὶ φιλευτρᾶ- 4 - / - πελον, καὶ ῥᾳδιουργὸν εἶναι iv τοῖς λόγοις καὶ àv τοῖς » 2 ] - λ - 2 y / 2 / 3 / ἔργοις. ἀπολουύεῖ δὲ τῇ ἀκολασίᾳ ἀταξία, ἀναίδεια, ἀκοσμία, τρυφή, ῥᾳδυμία, ἀμέλεια, ὀλιγωρία, ἔκλυσις. “κρασίας δέ ἐστι τὸ κωλύοντος τοῦ λογισμοῦ τὰς 3 / - ς ew ς - H [4 / απολαύσεις τῶν vyÓovüv αἱρεῖσθαι, xol ὑπολαμβάνοντα κρεῖττον εἶναι ur μετασχεῖν αὐτῶν, µετέχειν μηδὲν ἧττον, καὶ τὸ οἵεσθαι μὲν δεῖν {εράττειν xal và καλὰ καὶ τὰ συµ- , 3 / PN 3 - M M εν ’ 2 ^ - qégovva, ἀφίστασύαι δὲ αὐτῶν διὰ τὰς ἠδονάς, ἀκολουθεῖ δὲ τῇ ἀκρασίᾳ μαλακία, µεταμέλεια xol τὰ πλεῖστα τὰ J ; i] - ; αυτα, € καὶ τῇ ἀκολασίᾳ. 3 V / D V n / «4δικίας δέ ἔστιν εἴδη τρία" ἀσέβεια, πλεονεξία, I J / M ς N N ^ / N ^ vBorc. GoéBeux μὲν ἡ περὶ Φεοὺς πλημμέλεια καὶ περὶ δαίμονας καὶ τοὺς πατοιχοµένους καὶ περὶ yoveig καὶ / , L 3 c M M / M λ πατρίδα. πιλεονεξία δὲ ἡ περὶ τὰ συμβόλαια παρὰ τὴν ος / ς , * / C, "n J C N ἀξίαν αἱρουμένη τὸ ὀιάφορον. ipic δέ, καθ’ ἣν τὰς 1 συμφοραῖς À ἠδοναῖς A? mrg. | 9 καὶ τὸ φιλογέλοιον Ps.- Arist. | ante φιλοσκ. add. τὸ Ps.-Aristotelis non nulli | φιλόσκωπτον libri nisi quod ήν compendiose superscr. ΑΣ: φιλοσκώπτην Ps.-Arist. | φιλευτράπελον tacite ex Ps.-Arist. Gesn.!, inde vulg.: φιλοτρά- πελον M? À Tr. o punctis delevit et ευ superscr. A? | 8 ante ῥαδ. add, τὸ Ps.-Arist. | ἐν ante τοῖς ἔργοις om. Α || 4 δὲ τῇ M4A Ps. Arist.: δὲ αὐτῇ Tr. | 5 τρυφὴ ῥαᾳθυμία om. Ps.-Aristotelis libri a Schuchhardto adhibiti | 6 ἀκρασίας S rec. ut videtur, Ps.- Arist.: ἀκρασία M3A Tr. | τὸ M? Tr, Ps-Arist.: có (olim τοῦ ut videtur) À! ὃ superscr. Α3 τοῦ S rec. || 4 ἠδονῶν αἱρεῖσθαι M4 A S rec. sed ut duae post zóovcv erasae sint litterae in A, Ps.-Arist.: ἠδονῶν (om. αἱρεῖσθαι) Tr., inde vulg. | καὶ Md Tr.: δὲ A τὸ add. supra voc. ὑπολ. A?; καὶ τὸ Ps-Arist. | 6 μετασχεῖν μὲν αὐτῶν Ps.Arist. Bekk. | μηδὲν (om. δὲ) M4 A: δὲ μηδὲν Tr. Ps-Arist. | 11 καὶ ante µεταμ. add. Ps.-Arist. Bekk. | µεταμέλεια Ps.-Aristotelis plerique ὠἀμέλεια Ps.- Arist, Susem. | 11. 12 ταὐτὰ Ps.-Arist. | 14 » πρὸς 9. Ps.-Aristo- telis libri | πλημμελεία M? || 15 καὶ (y καὶ Ps.Arist. Bekk.) περὶ τοὺς κατοιχ. Ps.-Arist. | περὶ γονεῖς etiam A, deerravit Gaisford | καὶ περὶ πατρίδα Ps.Aristotelis non nulli | 16 7; om. Ps.-Arist. | περὶ τὰ Tr. Ps.-Arist.: παρὰ (eorr. ex περί) τὰ S rec. παρὰ τὰ M44 sed ερι Superscr. A? Stobaeus III. 10 1406 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" ἡδονὰς αὑτοῖς παρασκευάξουσιν εἰς ὄνειδος ἄγοντες ἑτέ- ρους. 09εν καὶ Evnvog περὶ αὐτῆς λέγει ἥτις κερδαίνουσ᾽ οὐδὲν όµως ἀδικεῖ. ἔστι δὲ τῆς ἀδικίας τὸ παραβαίνειν τὰ τάτρια ἔνη καὶ τὰ νόμιμα, τὸ ἀπιειθεῖν τοῖς νόµοις καὶ τοῖς ἄρχουσι, τὸ ψεύδεσίαι, τὸ ἐπιορχεῖν, τὸ πταραβαίνειν τὰς ὁμολογίας καὶ τὰς πίστειςο. ἀκολουθεῖ δὲ ví ἀδικίᾳ συκοφαντία, ἀλαζο- veía, ἀφιλανθρωπία, προσποίησις, κακο] dto, πανουργία. ᾿ἄνελευθερίας δέ ἐστιν εἴδη τρία. αἰσχροχέρδεια, φειδωλία, κιµβικία. ἔστι δὲ αἰσχροκέρδεια uév, καθ΄ uv κερθαίνειν ζητοῦσι πανταχόθεν καὶ τὸ κέρδος της αἰ- σχύνης περὶ πιλείονος ποιοῦνται. φειδωλία δέ, xad. xv ἀδάπανοι γίνονται τῶν χρημάτων εἰς τὸ δέον. κιμβικία δέ ἐστι, καθ ἣν δαπανῶσι μέν, κατὰ μικρὸν (δὲ) καὶ κακῶς, καὶ πλείω βλάπτονται τῷ μὴ κατὰ καιρὸν ποι- εἴσθαι τὸ διάφορον. ἔστι δὲ τῆς ἀνελευνερίας τὸ ττερὶ πλείστου ποιεῖσθαι χρίµατα, καὶ τὸ μηδὲν ὄνειδος ἡγεῖ- σφαι r&v ποιούντων κέρδος. καὶ βίος ο ητικὸς καὶ ὃου- 1 «roig Ps.Arist. Bekk.: αὐτοῖς M4 Α Tr. | ἀγαγόντες Ps.-Ari- stotelis haud pauci | 2 xe om. Ps.-Arist. | Εὐηνος] p. l.* H p. 270 fr. 1 Bergk | 9 χερδαίνουσα libri [ 4 τῆς ἄδικίας M3 S τες. Ps.-Arist.: ἀδιχίας Aq?) Tr, inde vulg. | £95 om. Ps.-Aristotelis libri, non Stobaei ; fallitur Schuchhardt | 5 νοµοις tacite ex Ps.-Arist. Gesn.!, inde vulg.: νγοµίµοις ΜΙΑ Τι. || 6 ὁμολογίας A Ps.-Arist.: ὁμιλίας M* Tr., inde vulg. | 8 ἀφιλανθρωπία MIA Tr.: φιλανθρωπία Ps.-Arist. | προ: σποίησις Tr., inde vulg.: προσποίητος M S rec. Ps.- Arist. άπρο- σποίητος À. nescio an φιλανθρωπία προσποίητος scribendum sit in Stobaeo | 9 et 10 αἰσχροκέρδεια libri nisi quod αἰσχροκερδία fere A! bis corr. A?: αἰσχροκερδία Ps.-Aristotelis non nulli | 10 φιδωλία, ὃ corr. ex A S rec. | χιµβικία M3 A Tr. γρ. λίµβεια A? mrg: zuufeta Ps.-Arist. Bekk. | ἔστι (ἔστιν M4) δὲ om. Ps.-Arist. | 11 τῆς αἰσχύνης M4(?) A S rec. Ps.-Arist.: αἰσχύνης Tr., inde vulg. ! 18 λιμβεία Ps.- Aristotelis libri a Schuchhardto inspecti, χιµβεία Ps.-Arist. Bekk. | 14 δὲ tacite ex Ps.-Aristotele add. Gesn.! p. 64, inde vulg.: om. M4 A Tr. intra versum suppl. À? | 15 cc A Tr. Ps.-Arist.: το M! | ποιεῖσθαι libri Stob. Ps.-Arist.: προέσθαι Ps.-Andr. malim προΐεσθαι cum Bueche- lero | 1V πλεῖστον A! corr. A? | τὸ ante χέρδος add. Ps.-Aristotelis libri aliquot. | 18 καὶ om. Ps.-Arist. | Θετικὸς A η superscr. À? 10 [nw Qt CAPVT i ΠΕΡΙ APETHX 147 / M / λοπρεπὴς καὶ ῥυπαρὸς καὶ Φφιλοτιμίας καὶ ἐλευθερίας } / J - M € 3 / / ἀλλότριος. ἀκολουθεῖ δὲ τῇ ἀνελευδερίᾳ µικρολογία, , , 2 3.) BagvOvuía, μµικροψυχία, τατεινοτήης, ἁμετρία, ἀγένεια, μισαννρωπία. H / 3 λ , λ , 3 , {Πικροψυχίας δέ ἐστι τὸ μήτε τιμην µττε ἀτιμίαν μήτε εὐτυχίαν µήτε ἀτυχίαν δύνασθαι φέρειν, αλλὰ τιµω- - M ) µενον μὲν ἀναχαυνοῦσθαι καὶ μικρὰ εὐτυχήσαντα ἔξορ- E 2 / NN PN b 2 / 1} - , χεῖσναι, ἀτιμίαν δὲ μηδὲ τὴν ἐλαχίστην ἐνεγκεῖν δύνασθαι, ἀτιότευγμα δὲ ὁτιοῦν ἀτυχίαν κρίνειν μεγάλην, ὀδύρεσθαι δὲ ἐπὶ πᾶσι καὶ δυσφορεῖν. ἔτι δὲ καὶ τοιοῦτός ἐστιν ὃ µικρόψυχος, οἷος τιάντα τὰ ὀλιγωρήματα καλεῖν ὕβριν , , »* , δν o» , καὶ ἀτιμίαν, καὶ và δι’ ἄγνοιαν ἢ iiS r ἄνοιαν γινόμενα. ἀκολουυεῖ δὲ τῇ μικροψυχί κρολογί ν 4) μικροψυχὶᾷ µικρολογία, μεμψιμοιρία, δυσελπιστία, ταπεινότης, Καφόλου δὲ τῆς μὲν ἀρετῆς ἐστι τὸ πιοιεῖν σπου- δαίαν τὴν διάθεσιν περὶ τν ψυχὴν ἠρεμαίαις καὶ τεταγµέ- γαι Ἀινησεσι χρωμένην καὶ συμφωνοῦσαν κατὰ πάντα λ ’ . PON ) M ) - ον / a 2 ο τὰ μέρη” διὸ καὶ δοκεῖ παράδειγµα πολιτείας ἀγανῖς 1 καὶ ante φιλοτ. om. Ps.-Arist, [| 8 καὶ ante μιχροψ. add. Ps.- Arist. Bekk. | µικροψυχία secludendum esse ci. Sylburg | ἀγένεια Tr., inde vulg. Ps.-Arist.: ἀγέννεια Μ4Α S rec. | 5 µικροψυχίας A Ps.- Arist.: µικροψυχία M3Tr. | ἐστιν Μὰ || 7 ἐξορχεῖσθαι M* Α1: ἐξέρ- χεσδαι Tr. ἐξαίρεσθαι A*; ὑπεξαίρεσθαι tacite ex Ps.-Arist. (ubi plu- rimi ἐξαίρεσθαι) Gesn.!, inde vulg. || 9 ἀπότευγμα δὲ ὁτιοῦν Tr., inde vulg.: ἀπότευγμα δεσαοῦν M4 ἁπότευγμα δε σαοῦν sed corr. accentum in ἁπότευγμα et syll. ttvyuc ὃε σαοῦν lineolam subduxit A (ἀπὸ τοῦ µηδοτις ο)ῦν in margine reficto add, A manu rec.; ἀπότευγμα (vel ἀποτεύγματος) δέ ἐστιν οὖκ Ps.-Aristotelis libri ἀπότευγμα ó' ἅτην καὶ Ps-Arist. Bekk. | 10 ἐπὶ πᾶσι om. Tr. | καὶ (post ἔτι δὲ) om. Ps-Arist. | 11 καλεῖ operarius Gesn.!, inde vulg. | χαὶ ατιμίαν om, Tr. | 12 η ἄνοιαν om. Ps.-Arist. | 18 µικρολογία M9. Ps.-Arist. : µακρολογία À µεγαλουργία Tr. | 16 περὶ την ψυχην Μὰ Α Ps.Arist.: παρὰ ται: Tr. | ἠρεμαίαις (79- Μ4) M! Α Ps.-Arist.: εὐθείαις Tr., inde vulg. | post τεταγµέναις fuerat ταῖσ quod aegre nunc dignoscitur in À, idem compendiose add. A manu rec. in margine reficto | 17 χαὶ ante συμφ. om. Ps.-Arist. | σωφρονοῖσαν A! corr. A? | 15 τὰ µέρη A Ps.- Arist.: µέρη M3 Tr., inde vulg. | παραδειγμα om. Ps.-Aristotelis libri 10* 145 ΙΩΑΝΝΟΥ ETOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ εἶναι ψυχῆς σπουδαίας ὁδιάφεσις. ἔστι δὲ τῆς ἀρετῖς καὶ τὸ εἰεργετεῖν τοὺς ἀξίους, xai τὸ φιλεῖν τοὺς ἀγα- θούς, καὶ τὸ μισεῖν τοὺς κακούς, καὶ τὸ ui T€ κολαστικὸν εἶναι μήτε τιμωρήητικόν, ἀλλὰ ἐλεητικὸν καὶ εὐμενικὸν xai εὐγνωμογικόν. ἀπολουθεῖ δὲ τῇ ἄρετῦ χργστότης, ἐπι- είκεια, εὐγγωμοσύνη, ἐλπὶς ἀγαθή, μνήμη ἆγαθι' ἔτι δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα” φιλοίκειον εἶναι καὶ φιλόφιλον καὶ φιλέταιρον καὶ φιλόξενον καὶ φιλάνώρωπτον καὶ φιλόκαλοχ, ἃ δὴ πάντα τῶν ἐπαινουμένων ἐστί' τῆς δὲ κακίας ἐστὶ τὰ ἐναντία, xol παρακολουθεῖ τὰ ἐναντία αὐτῃ. πάντα δὲ τὰ τῆς κακίας καὶ τὰ ἀκολουφοῦντα αὐτῇῃ vOv ΨΕΥΟ- µένων ἐστίν. 195 (1, 80 Mein.) ᾿Αρχύτα Πυνφαγορείου Περὶ ἀγδρὸς ἀγαφθοῦ καὶ εὐδαίμονος (fr. 9 1 p. 556 Mullach.). Ὅνδεν ovx ἀτυχίαν ἐνεγκὲν ἐμμελῶώς χαλεπώτερόν ἔστιν, ἀλλ εὐτυχίαν. πάντες [μὲν] γὰρ ἐν ἀτυχία uiv ἐόντες ὡς 1 ψυχῆς σπουδαίας Μά (fallitur Schuchh. p. 32) A Ps.- Arist.: σπουδαίας ψυχῆς Tr., inde vulg. | σπουδαῖα vel σπουδαία Ps.-Aristo- telis non nulli | τῆς om. Ps.-Aristotelis non nulli | 2 xci τὸ M? (errat Schuchh. p. 32) A Ps.-Arist.: ro (om. x«l) Tr., inde vulg. | τὸ φιλεῖν om. Tr. | 8 καὶ το μισεῖν τοὺς κακοὺς (vel φαύλους) om. Ps.-Arist. Bekk. | φαύλους pro χακοὺς Ps.-Aristotelis libri || 4 ἐλεητικὸν Α ἐλεγκτικὸν (sic) M* προσηνῆ Tr., inde vulg.; ἴλεων Ps.-Arist. || 5 ovy- γνωμονικόν Ps.-Arist. | 6 µνήµη ἀγαθήη Α S rec., om. ΜΑ Ἐν. Ps. Aristotelis plerique | V τοιαῦτα oiov qiA. Ps.-Arist. | εἶναι καὶ etiam S rec., fallitur Schuehh. p.32 | καὶ φιλεταῖρον om. Tr. | 8 φιλό- ξενον Ps.-Arist.: φιλοξένιον M3 A Tr. in φιλόξενον corr. A manu dubia | 9 ἐστὶ (iv M3) τὰ ἐναντία M3A Ps-Arist.: εἰσὶν ὑπεναντία Tr., inde vulg. | 10 καὶ παρακολουθεῖ κτὲ. om. Ps.-Arist. Bekk. | καὶ παρακολουθεῖ τὰ ἐναντία αὐτῃ om. Ps.-Aristotelis libri a Schuch- hardto inspecti | ante ἅπαντα (sic) add. ταῦτα Ps.-Aristotelis libri a Schuchhardto adhibiti | 11 τὰ (ante τῆς) add. A? | παρακολουθοῦντα Α | αὐτῇ M4 A Tr. Ps.-Arist.: αὐτὴν S rec. | weyou£vov Α S rec.? Ps.-Arist.: εἰρημένων M31 (9) Tr., inde vulg. || 12 εστίν M? A (fallitur Sehuchh. p. 32) Ps.-Arist.: εἰσί Tr., inde vulg. || 18 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ post ecl. 1, 18 Mein.; πυθαγορίου libi | 15 ἐνεγκὲν Μὰ ενεγκἒν etiam A, fallitur Gaisford | ἐστιν libri: ἐντι Orelli opusc, sent. et mor. IIl p. 244 | 16 πάντες μὲν M4A sed uiv supra versum M4. particulam seclusi | μὸν ὄντρς (praetuli μὲν ἐόντες) Schow: µενόντες M5 µένοντες Α 10 Qt 10 20 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 149 ἐπὶ τιολὺ μέτριοι καὶ κόσµιοι τὸ ᾖφος "uev φαίνονται, ἐν Ó' εὐτεραγίαις ἀνδρεῖοι, µεγαλόφρονες, μεγαλόψυχοι. δεινὰ γὰρ (à) ἀτυχία συναγαγὲν καὶ καταρτίσαι τὰν ψυχάν, ἆ Ó εὐπραγία τοϊναντίον ἐπᾶραι καὶ κεγῶσαι. διὸ τιούεκτικοὶ μὲν ἅπαντες καὶ συνετοὺὶ τὸν τρόπον ἆτυ- χέυντες, ἐπιφθετικοὶ δὲ καὶ Φαρσαλέοι τὸν τρόπον εὖτυ- χέοντες. 196 (1, 81 Mein.) E» ταὐιῷ (fr. 10 1. c. Mullach.). Ogoc δέ ἐστιν εὐτυχίας, ἂν προέλοιτο ὁ ἀγαθὸς ἀνὶρ συνεργὸν αὐτῷ γινοµέναν ποττὰς ἰδίας πράξιας" ὥστερ παὶ µέγεύος ναὸς καὶ μέγεθος παδαλίω, ᾧ καθικνεῖσθαι δύναται 0 ἀγαθὸς κυβερνάτας μεγάλα πελάγεα διαπεραι- ovuevog καὶ µεγάλαν ναυκλαρίαν στελλόμενος. ἆ ὁ) ὕπερ- βολὰ τᾶς εὐτυχίας τοῖς ἀγαθοῖς ov xoateiodaL πέφυκεν ὑπὸ τᾶς ψυχᾶς, ἀλλὰ κρατὲν αὐτᾶς. ὥσπερ γὰρ τὸ λαμ- πρὸν φάος µαραυγίαν περιτίφησι τοῖς ὀφφαλμοῖς, οὕνω «cl ἆ ὑτιερβάλλοισα εὐτυχία τῷ νόῳ τᾶς ψυχᾶς. καὶ περὶ μὲν Qv εἰτυχίας ἅλις εἰρήοθω. 197 (5. 126 Mein.) Πλάτωνος àx τῆς Σωχράτους ἄτιο- λογίας (p. 30 A). 1 uev tacite Gesn.? p. 16, inde vulg.: εἶμεν M? εἶμεν A | 2 εὐ- πραγίαις M3 A; εὐπραγίᾳ Cobet mnemos. ΙΧ p. 105 | ἀνδρμοι tacite Schow | 38 & addidit Cobet | ἀτυχία M3: ἀτυχίας Α | καὶ om. A | χαταρτίσαι Α sic ut coniecerat Gesn,? p. 16 mrg: χαταρτῆσαι M? | 4 κενώσαι ΔΑ: καινῶσαι A; melius χαὶ «χαυ)νώσαι Buecheler | 5 εὐτυχέοντες M*: εὐτυχίοντες Α || 8 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ | 9 ἐστιν libri: ἐντι tacite Schow || 10 γινοµέναν M4; γενοµέναν tacite Gesn.? p. 16, inde vulg. | ποττὰς tacite Gesn.?, inde vulg.: ποτὰσ M* ποτὶ τὰς À || 11 ναὸς ci. Gesn.? mrg.: veo MA; vag scr. Gaisford et Meineke | παδαλίω tacite Gesn.?, inde vulg.: παδαλία M4 παλαδίω À; παδαλίῳ Gaisford et Meineke || 12 πελάγεα tacite Orelli l. e. p. 244: πελάγα M3 A || 18 ναυκλαρίαν ΜΑ: ναυκληρίαν Α || 16 exspectes περιτίθητι, sed ef. p. 64, 9 | fort. ὀπτίλοις || 1€ & om. A | ὑπερβάλλοισα tacite Schow: ὑπερβάλλουσα ΜΙΑ | 18 ὧν tacite Schow: οὖν M4A || 19 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 1, 81 Mein.) Br (post ecl. 5, 110 Mein.), sine lemmate cum ecl. 5, 124 Mein. cohae- rentem Tr. p. 37; πλάτωνος compend. nec plura Br. recurrit corp. Par. 273 Elt. (Πλάτωνος) 150 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN Γ΄ 3 €x ' LL ' , 2 , Οιδὲν γὰρ ἄλλο πράιτων ἐγὼ περιέρχοµαι v, στεί- c - , N , / ’ «ων υμῶν καὶ γεωτέρους καὶ περεσβυτέρους μήτε ocua- των ἐπιμελεῖσψαι uice χρημάτων πρότερον μηδὲ οὕτω / ς - - [€/ ς J / σφόδρα ως τῆς Wvyrg, ὅπως ὡς ἀρίστη ἔσται, λέγων ὅτι 3 / c 3 M ^ 7 ovx ἐκ χοημάτων v) ἀρετὶ γίνεται, αλλ’ ἐξ ἀρετῆς yor- M Ν t ^ 3 A - 3 j , N 2€v9/ N µατα καὶ τὰ ἄλλα αγαθὰ τοῖς &vOguoztotc καὶ ἰδίᾳ καὶ Óruooíq. 198 (5,126 Mein.) Ἑν vavzQ (p. 30 C—D). 3 ^N - - - 5 ' 4 M hia μµηδαμῶώς ττοιεῖτε τοῦτο. εὖ γὰρ love, ἐὰν ἐμὲ — € , J r ἁπτοχτείνητε τοιοῦτον ὄντα, oiov ἐγὼ λέγω, ovx ἐμὲ µείζω ο. » € - 3 / 3 N λ M } ο) A / ῥλαψετε 5 υμᾶς avrovg" ἐμὲ μὲν γὰρ οὐδὲν ἂν βλάψειεν » 2b P 1/ . 3 $4 ' » M, . 3 ovre IMéAuvog ούτε «ἄνυτος' οὐδὲ γὰρ ἐν δύναιντο ov s 5 5 3 "n QU M γὰρ οἶμαι OSeurvóv εἶναι ἀμείνονι &vÓoi vrtó χεέρονος ^ ^; b » , X βλαπτεσύαι. ἀποχτείνειε µενταν ἴσως v ἐξελάσειεν Ἱ 3 , ατιμώσειεγ. 199 (5, 72 Mein.) Πυναγορικά. N ' 32€, 3 [4/ € - ^ Καὶ µὴν οὐδέν ἔστιν οὕτω τῖς Πυύψαγορικῆς quia- 1 ἄλλο M? A Br corp. Par. Plat.: ἄλλων Tr. | 9 μηδὲ οὕτω (vel οὕτως) σφόδρα scripsi secundum Plat. ΒΡΕ: μὴ δέοντος σφόδρα M µη δεόντως σφόδρα A Br corp. Par. μή δὲ ὄντος σφόδρα Τν.: μήτε ἄλλου τινὸς οὕτω σφόδρα lacite ex Platonis Ald. (Platonis E) Gesn.! p. 46, inde vulg. | 4 ὅπως ὡς (ὡς eompend.) Α: ὅπως M4Tr. Br οπλων corp. Par.; ὅπως ὣς tacite ex Plat. Gesn.', inde vulg. | λέγων Ot: M? A Tr. Br corp. Platonis EF λέγων Platonis BD vide Schanz ad h. l. | 5 η ἀρετὴ ΜάΑ Tr. Br corp. Par. Platonis E «ger; Platonis ΒΡΕ | γίνεται libri Stob. corp. Par. Platonis E: γίγνεται Plat. | χρήματα M4A Br Plat.: τὰ χρήματα Tr. A? corp. Par. || 6 zai τὰ ἄλλα usque ad finem om. corp. Par. | τὰ ἄλλα Br Platonis ΒΡΕ τἆλλα A Platonis E vt' 4AÀ M?* τάλλ᾽ Tr. | ἅπαντα post ἄνθρ. tacite ex Platone add. Gesn.!, inde vulg. | 8 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 31. Εν ταυτῳ Tr.: τοῦ αὐτοῦ temere Gaisford et Meineke | 11 βλάψετε tacite ex Plat. Meineke: gAewmte Tr., inde vulg. | ἐμὲ μὲν zv&.] Theodoret. therapeut. p.327 Gaisf. | 129 Μέλητος Plat.: μέλιτος Tr., inde vulg. | δύναιντο Tr.: δύναιτο Plat. || 18 οἶμαι Tr. Platonis E: οἴομαι Platonis ΒΡΕ | 15 ἀτιμώσειεν 'Tr.: ἀτιμάσειεν tacite ex Platonis Ald. (p. 16) Gesn.? p. 75, inde vulg.; ἀτιμάσειεν Platonis BDFe Theodoretus ἀτιμάσει Platonis E. | 16 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 37 sq. (post ecl. 5,126 1U CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 151 σοφίας ἴδιον ὡς τὸ συµβολικόν, οἷον àv τελετῇ µεμιγμέ- voy φωνῇ καὶ σιωκῇ διδασκαλίας γένος, ὥστε μὴ λέγειν ἀείσω ξυγετοῖσι, Φύρας ὃ ἐπίψεσθε βέβηλοι, 2 3 3 , » - N od - / λ ἀλλ αυτόὺεν ἔχειν φῶς xai χαρακτῖῆρα τοῖς συνήώεσι τὸ ὅ φραζόµενον, τυφλὸν δὲ καὶ ἄδημον εἶναι τοῖς ἀπείροις. 10 20 [4 ' ς » ς 2 - » " » , Qc γὰρ ὁ ἄναξ O0 &v «4ελφοῖς οὔτε λέγει οὔτε κρυύυπτει ἀλλὰ σηµαίνει κατὰ τὸν Ηράκλειτον, οὕτω τῶν Πυφαγο- ρικῶν συμβόλων καὶ τὸ φράξζεσθαι δοκοῦν κρυπτόμενόν ἔστι καὶ τὸ κρύπτεσθαι YOOULEYOY. . - ^ 3 ” - 200 (5, Τὸ Mein.) Ἔκ τῆς Νικολάου E90v συναγωγῆς (hist. gr. min. ed. L. Dindorf v. I p. 145 fr. 3). Γαλακτοφάᾶγλοι, Σκυώικὸν ἔνγος, ἄοικοίτε eloív, ὥσπερ καὶ oi πλεῖστοι Σκυθῶν, τροφὴν Ó ἔχουσι γάλα µόνον ἵππειον, ἐξ οὗ τυροποιοῦντες ἐσφίουσι καὶ πίνουσι, καὶ εἰσὶ διὰ τοῦτο δυσµαχώτατοι, σὺν αὐτοῖς πάντη τὴν τρο- E » [4 λ - 2 / 2 ' M φὴν ἔχοντες. οὗτοι καὶ 4αρεῖον ἐτρέψαντο. εἰσὶ δὲ καὶ δικαιότατοι, κοινὰ ἔχοντες τά τε κτήματα καὶ τὰς γυναῖ- κας, ὥστε τοὺς μὲν πρεσβυτέρους αὐτῶν πατέρας vouí- * ' / - * 3 C 3 / ζειν, τοὺς δὲ νεωτέρους παῖδας, τοὺς ὃ᾽ Ίλικας ἀδελφούς. Qv ἡν καὶ “4νάχαρσις, elc τῶν ἑπτὰ σοφῶν νοµισνείς Mein.) inter Plutarchi fragmenta incertorum librorum recepit Wytten- bach V 2 p.876; ad Aristoxeni Πυθαγορικὰς αποφάσεις referri voluit Meineke v. IV p. LVI 9 versum quem vulgo Orpheo tribuunt infra sub Pythagorae no- mine affert Stob. flor. 41, 9 Mein., cui errori nostrum locum ansam dedisse suspicatur Nauck post lamblichi de vita Pyth. librum p. 238 | ἀείσω libri utrobique, vide ad 41, 9. | κατὰ τὸν Ἡρ.] fr. XI p. 5 Byw. cf. Stob. II 2,5 p. 18, 21 W. et quae adnotavit By water l. c. || 10 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 5,125) Tr. p. 38 (post ecl. 5, 72), in lemm. 'Ex τοῦ νικολάου ἐθῶν nec plura Tr. | 18 ὃ M4A Tr.: c! scr. Meineke, alii τε particulam post ἄοιχοι delendam censent; fortasse primum enuntiatum non est integrum, possis ἀοικοί τε εἰσὶ (καὶ νομάδες), ὥσπερ | 14 ἵππιον ΜΑ || 15 αὐτοῖς libri | 1€ τά τε Tr., inde vulg.: τὰ M4A, ubi τε suppl. A? | 18 νοµίζειν ΜάΑ: ὀνομαζειν Tr., inde vulg. || 19 νεωτέρους M34: νέους Tr., inde vulg. | τοὺς ὃ᾽ Tr. τοὺς ó$ A: τοὺς M1 152 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ὃς ᾖλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἵνα ἱστορήση và τῶν ἄλλων γόµιµα. τούτων καὶ Ὅμηρος µέμνηται ἐν oig quot Mvoov v' ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν Ιιπημολγῶν, γλακτοφάγων, ἁβίων τε, δικαιοτάτων ἀνθρώπων. &Bíovg Ó' αὐτοὺς λέγει, ἢ διὰ τὸ γῆν μὴ γεωργεῖν v) διὰ τὸ ἀοίκους εἶναι ij διὰ τὸ χρῆσθαι τούτους µόνους τό- ξοις βιὸν γὰρ λέγει τὸ τόξον. παρὰ τούτοις οὐδὲ εἷς οὔτε φΦονῶν, ὣς φασιν, οὔτε μισῶν οὔτε φοβούμενος ἱστοριώηή διὰ τὴν τοῦ βίου κοινότητα καὶ διχαιοσύνην. µάχιμοι ὃ᾽ οὐχ ἧττον αὐτῶν ai γυναῖκες v; oi ἄνδρες, καὶ συμπολεμοῦσιν αὐτοῖς ὅταν δέη, καὶ διὰ τοῦτο άμα- ζόνας γενναιοτάτας εἶναι, ἆστε ποτὲ ἐλάσαι µέχρι 49η- γῶν καὶ ιλικίας, ὅτι τούτων παρῴχουν ἐγγὺς τῆς ]ήαι- ώτιδος λέμνης. 201 (1, 95 Mein.) Πλάτωνος Νόμων &' (p. 727 E—728 A). Οὐδέ γε ὁπόταν χρήματά τις ἐρᾷ κτᾶσύαι μὴ καλῶς ἢ μὴ δυσχερῶς φέρη Ἀτώµενος, δώροις ἄρα τιμᾷ τότε 1 ἄλλων Μὰ Tr.: ἄλλων (compend.) induxit, Ἑλλήνων superscr. A? probante lacobsio lect. Stob. p. 48 || 2 v. τούτων xal — 1 τὸ τοξον seclusit Meineke, vide ad 5 || 8 Il ΧΗΙ 5sq. | ἀγαυῶν A Hom., ex Hom. Gesn.|, inde vulg.: αγανών M4 αἰανών Tr. | ἱππημολγῶν Μὰ Α Hom.: ἐππομολγών Tr. | 4 γλακτοφάγων M3A Hom.: γαλακτο- φάγων Tr. | ἀβίων om. Tr. | 5 v. ἀβίους δ᾽ — 1 τὸ τόξον om. Tr., tamquam ex interpretatione orta delent Gaisford Meineke Dindorf (cf. Steph. Byz. s. v. ἄβιοι, scholia Hom.), ego Nicolao digna censeo cum amicis | 6 μή χρ. Toup non recte | µόνοις Wachsmuth || 7 ovós εἰς accentu supra priorem ε eraso, addito supra ει in ras. M || 11 xai δια τουτο s. acc. Tr, διὰ τοῦτο καὶ M3 A: cf. p. 151, 14 xoi εἰσὶ διὰ τοῦτο ατὲ. | 12 γενναιοτάτους M3 | γενναιοτάτας (qaolv) εἶναι ci. Buecheler | µέχρι M? Tr.:: μέχρις À; vide L. Dindorf histor. gr. min. v. I praef. p. XIII | 18 ante χαὶ una littera erasa, cuius accentus (') exstat À | ὅτι M4A Tr.: ὅτε ci. lacobs lect. Stob. p. 49 probante Meinekio | τούτων M4AÀ τοῦτον Tr.: τότε temptabat Gesn.? p. 70, πόντον lacobs l. s., τούτοις Meineke | 15 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 5, 73 Mein.) Br (post ecl. 1, 84 Mein.); νόμων e' om. Br. recurrit intra maius excerptum flor. 43, 113 Mein. v. πᾶς γὰρ ὃ τε ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ γῆς χρυσὸς ἀρετῆς ovx ἀντάξιος adfert lulianus or, Il 51 A p. 103, 21. Hertl. || 16 οὐδέγε --- p. 193, 2 σμικροῦ χρυσοῦ om. Dr || 1€ φἐρῇ A, flor. 43: φέρει M? Ct Qt 10 15 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 159 * ς - / A Y 5 ; . ' ^ cT. την αυτου Φψυχήν παγτος uev ουν λείπει το }αρ αυτις τίµιον ἅμα καὶ καλὸν ἀποθδίδοται σμικροῦ χρυσοῦ' -τᾶς γὰρ 0 v' ἐπὶ γῆς καὶ ὑπὸ γῆς χρυσὸς ἀρετῆς οὐκ ἀντάξιος. 202 (1, 95 Mein.: Plat. de leg. V p. 728D— 729 C; 730B — 192 D) Tíuiov εἶναι σῶμα οὐ τὸ καλὸν οὐδὲ τὸ ἰσχυρὸν οὐδὲ τᾶχος ἔχον οὐδὲ uéya οὐδὲ τὸ ὑγιεινὸν (καί τοι πολλοῖς ἂν τοῦτό γε δοκοῖ), καὶ μὴν οὐδὲ τὰ τούτων γε ἐναντία, τὰ Ó iv τῷ µέσῳ ἁπάσης ταύτης τῆς ἕξεως ἐφαπτόμενα σωφρονέστατα ἅμα τε ἀσφαλέστατα εἶναι µακρῷ ' τὰ μὲν yàp χαύνους τὰς ψυχὰς καὶ Φρασείας ποιεῖ, τὰ δὲ τα- πεινας τε καὶ ἀνελευθέρους' ὡς Ó' αὔτως ἡ τῶν yonua- των κτῆσις καὶ τιµήσεων κατὰ τὸν αὐτὸν ῥυ9μὸν ἔχει. τὰ μὲν ὑπέρογκα γὰρ ἑκάστων τούτων ἔχθρας καὶ στάσεις ἀπιεργάζεται ταῖς πόλεσιν καὶ ἰδίᾳ, τὰ Ó' ἑλλείποντα 1 αὐτοῦ Plat: αὐτοῦ M4*A, flor. 43; ἑαυτοῦ tacite ex Platonis Ald. Gesn.?, inde vulg. | παντὸς — λείπει M4 A, flor. 43, Platonis A: πάντως — λυπεῖ recte Cornarius || 9 χρυσοῦ M4, flor. 43 (ubi τοῦ X0voov pro σμικροῦ χρυσοῦ S), Plat.: χρυσίου À idque tacite ex Pla- tonis Ald. Gesn,?, inde vulg. | 8 καὶ ὃ ὑπὸ M3 | 4 ecl. sine lemmate hab. ΜΑ cum priore ut videtur coniunctam, inde a verbis φιλονεικείτω δὲ (p. 156, 11) etiam 5 rec. et lemmate Πλάτωνος adiecto Tr. p. 52. lemma habeat necne S rec. dubito nunc. recte opinor rubricavit T' litteram vocis primae M, quo fretus indicio separavi. nec defuerit olim lemma ad librum pertinens ἐν ταῦὐτφ. recurrit ecloga (usque ad v. κατα δύναμιν p. 156, 11) intra maius excerptum flor. 43, 113 Mein. particular um aliquot iterationes suo infra commemorabo loco || 6 τὸ ἰσχυρὸν M3, flor. 43: ἰσχυρὸν A, Plat. ex Platone tacite Gesn.2, inde vulg. [ * τάχος ἔχον recte M4 Plat: τὸ τάχος ἔχον A, flor. 43 | οὐδὲ τὸ ΜΑΑ., flor. 43: ουδέ γε τὸ tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg. | S δοχεῖ dormi- tanter ex Platonis Ald. Gesn.?, inde vulg. [ 9 ἐφεπτόμενα A | 10 σωφφονέστερα --- ἀσφαλέστερα recte Stephanus | ἅμα τε M4, Βου. 49, Plat.: ἅμα τε xai olim fortasse À, sed x«i si fuit, periit margine super- iniecto; ἅμα τε χαὶ de suo Gesn. 2 inde vulg. || 12 ἡ τῶν χρημάτων χαὶ κτημάτων ατήσις tacite Platonem secutus Gesn.?, inde vulg. frustra. nam v. xal κτημάτων om. etiam flor. 43 || 18 καὶ τιµήσεων — p. 154,1 t, βίον ἀπεργάζεται om. Gesn.?, inde vulg. | καὶ ante τιµήσ. delevit Cornarius | τιµήσεων M3 A, flor. 43: τιµήσεως Plat. 154 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ῥουλείας ὡς τὸ πολύ. μὴ δή εις φικοχρηµατείτω τιαί- ων γε ἕνεκα d ὅτι πτλουσιωτάτους καταλείπει' οὔτε γὰρ ἐκείνοις οὔτε a» cj πόλει ἄμεινον. v γὰρ τῶν νέων ἀκολάκευτος οὐσία, τῶν δὲ ἀναγκαίων ur ἐνδεής, αἵτη ιασῶν μµουσικωτάτη τε καὶ ἀρίστη' ξυμφωνοῦσα γὰρ ἡμῖν καὶ ξυναρµόττουσα εἰς πάντα ἄλυπον τὸν βίον ἀπεργάζεται" παισὶ δὲ αἰδῶ χρὴ πολλήν, οὐ χρυσὸν xa- ταλείπειν. οἰόμεθα δὲ ἐπιπλήττοντες τοῖς νέοις ἄναι- σχυντοῖσιν τοῦτο καταλείψειν' τὸ ὃ' ἔστιν οὐκ ἐκ τοῦ viv παρακελεύσματος τοῖς γέοις γιγνόμενον, ὃ παρα- κελεύονται λέγοντες cg δεῖ πάντα αἰσχύγεσθαι T τοὺς véovg, καὶ πάντων μάλιστα εὐλαβεῖσθαι, ur ποτέ τις αὐτὸν δη τῶν νέων m καὶ ἐπακούσῃη δρώντα 1 λέγοντά τι τῶν αἰσχρῶν, ὡς ὅπου ἀναισχυντοῦσι γέροντες, ἀνάγκη καὶ νέους ἐνταῦθα εἶναι ἀναιδεστάτους' παιδεία γὰρ γέων διαφέρουσά ἐστιν Guo xol αὐτῶν ov τὸ νουφετεῖν, 1 δουλείας ὡς τὸ πολὺ ΜὰΔ, Plat. ózAov libri flor. 43; ὅου- λείας ὡς ἐπὶ τὸ πολύ temere Gaisford | δή] d^ εἰ MW | τις periit mar- gine superiniecto Α | φιλοχρηματείτω M A, flor. 43: φιλοχρημονείτω Plat. | 9 ἕνεχα, ἵνα Plat.: ἕνεκα M3 A, flor. 43, codice igitur usus Stobaeus etiam hie lacuna deformato voluit ὅτι, non ut Plato ὃ τι | καταλείπει MÀ, flor. 43, καταλείψει A: Χαταλίπ Plat. 5! 8 αὖ τῇ Plat.: αὐτῇ M?3A, flor. 43. | 4 £vószc αὐτή πασῶν M* Plat.: ἐνδεῖς αὐτὴ À ἐνδεχομένη flor. 49 | 6 ξυναρµόττουσα M3, flor. 49, Plat.: συναρµὀττουσα À | πάντα M3, Ίου. 49: ταῦτα À, ἅπαντα Plat. | " πᾶσὶ À! παισὶ corr. A? || 10 παρακελεύσματος A, flor. 49: παρα- χελεύ µατος (c add. a) Plat.: παρακελεύματος M4, inde Gesn.?, vulg. | τοῖς νέοις M3, A compend. (fallitur Gaisford), Plat., om. flor. 43 | γινό- µενον A || 1 αἰσχύνεσθαι] syllabae εσθαι perierunt. novo margine superinieeto Α | quae post αἰσχύνεσθαι habet Plato τὸν véov. ὃ δὲ ἔμφρων νομοθέτης τοῖς πρεσβυτέροις ἂν μᾶλλον παρακελεύοιτο αἰσχύνεσθαι tacite ex Platone supplevit Gesn.?, inde vulg.: om. M14 A, flor. 43. lacuna igitur hiabat codex Stobaei | 19 αὐτὸν om. flor. 43 | λέγονταά] οντά periit marginis refectione A || 14 ἀναισχυντοῖσι γέ- ροντες M4, flor. 43, Plat.: ἀναισχυντοῦσιν οἱ γέροντες Α || 16 πα[ιδεία γὰρ] uncis inclusa perierunt refecto margine A | 16 avzov ov τὸ tacite ex Plat, Gesn.2, inde vulg.: ἑαυτών οὐ τὸ M*A αὐτὸ flor. 43 10 10 15 CAPVT I. ΠΕΡΙ APETHX 155 * rs JA LL -” " —- αλλ᾽ ἅπερ ἂν ἄλλον vovdevaoy εἴποι τις, φαίνεσθαι ταῦτα b s - " αὐτὸν δρώντα διὰ βίου. 3 , , 3 - - ia - / «4λήνεια δἳ πάντων μὲν ἀγαθῶν Φεοῖς ἡγεῖται, ττάν- ji 3 / κ € ς / / / / των δὲ ἀγθρώποις' vc ὁ γενίσεσθαι µέλλων µακάριός M 2 / 3 J d J λ / » [4/ € τε καὶ εὐδαίμων ἐξ ἀρχῆς εὐνὺς uévoyog εἴη, ἵνα ὡς i - , ) N X - M / . 0 TL πλεῖστον χρόνον αληθὶς «v διαβιοῖ. Τειστὸς γάρ ς iX [4 ^5 - ς , c N 3 ’ 0 δὲ ἄπιστος, ᾧ φίλον ψεῦδος ἑχκούσιον, ὅτῳ δὲ ἀκού- / € / , 4 ” σιον, ἄνους" ὧν οὐδέτερον ζηλωτόν. ἄφιλος γὰρ δὴ :τᾶς ὃ γε ἄπιστος καὶ ἅμανφής, χρόνου δὲ προϊόντος γνωσφεὶς — " ς - - eig τὸ χαλεπὸν γῆρας ἐρημίαν αὐτῷ πᾶσαν κατεσκευᾶ- aero ἐπὶ τέλει τοῦ βίου, dore ζώντων καὶ uv ἑταίρων , M / 3 - , καὶ τταίδων σχεδὸν ομοίως ὀρφανὸν αυτῷ γενέσθαι τὸν / / Δ N € M 3 - ς A TEN Bíov. τέµιος μὲν Ov xoi ὃ μηδὲν αθικῶν: 0 δὲ unà. ἐπι- / - 3 - - 2 - τρέπων τοῖς ἀδικοῦσιν ἀδικεῖν πλέον v) διπλασίας τιμῆς » 3 / . ς x M ς / [4 1 ^ 3 , ἂξιος &xeívov' 0 μὲν γὰρ évóc, ὁ δὲ πολλῶν ἄνταξιος € / - » - V J . ἑτέρων, unvocov τὴν τῶν ἄλλων τοῖς ἄρχουσιν ἀδικίαν ó 1 ἄν om. A | εἴπῃ A teste Gaisfordo | 8 inde ab Αλήθεια novam olim eclogam exordium sumpsisse suspicor, fortasse non sine lemmate ἐν ταὐτῷ. V. ἀλήθεια — 9 καὶ ἀμαθής recurrunt infra 11, 18 Mein. (Πλατωνος vouov s) | αλήθεια — 4 ἀνθρώποις] cf. lulian,. or. VI 188 B p. 244, 4 Hertl. | 4 zc ó — 9 καὶ ἀμαθής] cf. Clemens Alex. strom. 1 p. 437 P. sq. | ó. γενήσεσθαι — 6 διαβιφ Theodoret. therap. p. 52 Gaisf. || B5 ὡς or. M? 4, flor. 43 ὅτι flor. 11: ὡς tacite ex Pla- tone Gesn.? p. 26, inde vulg. | 6 ὁδιαβιοῖ M* A, flor. 11, flor. 43, Pla- tonis A: διαβιφ Theodoret. διαβιῴη Clem. | 9 ovo] οὕτω M3 | ακού- σιον flor. 11 Plat. Clem.: ἐχούσιον M? A, flor. 43 | 9 ye ΜάΑ, flor. 11, flor. 43, Plat.: re Hermann | v. χρόνου δὲ — 12 τὸν βίον temere om. Gesn.?, inde vulg. | 10 yzoec κατὰ πᾶσαν pro γῆρας ἐρημίαν αὑτῳ πᾶσαν flor. A3 | αὑτῷ Plat.: αὐτῶ M*AÀ | 11 µη ἑταίρων flor. 43, Plat. (ubi «/ in ras): µητέρων M43A | 19 ὁμοίως om. flor. 43 || 18 v. Τίμιος μὲν — (p. 156, 9) νικηφόρος ἀρετῷ iterantur infra 9, 55 Mein. (Πλάτωνος νόμων s) et inde v. Τίμιος μὲν — 16 &vra&oc ἑτέρων Maxim, c. 5 p. 188 Rib. (Platonis) ν. Τίμιος μὲν — (p. 156, 6) ἄλλοις µεταδιδόναι habet Iulian. misopog. p. 353 D 456, 14 Hertl. | T in Τέμιος rubr. M. an hinc nova initium ceperat ecloga? | αηδ M?(?), flor. 9, flor. 43, Plat: uz Α || 14 ἀδικοῦσιν] 9éAovoiv flor. 43 | πλεῖν Schanz | ὁιπλασίας M?, flor. 9, flor. 43, Plat.: τῆς διπλασίας Α | 15 πολλών om. flor. 43 156 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ ϱΡ' δὲ καὶ ξυγκολάζων εἰς Óvvauuv τοῖς ἄρχουσιν, ὃ uéyac , Y "o [4 3 / ἀνὶρ év πὀλει xol τέλειος, οὗτος ἀναγορευέσθω νικη- 3 - 3 A - N φόρος ἀρετῃῆ. τὸν αὐτὸν δὴ τοῦτον ἔπαινον xai περὶ / ’ ο σωφροσυνης χρὴ λέγειν καὶ περὶ φρονγήσεως, xai ὅσα ἄλλα ἄγαθα τις κέχτήται θυνατὰ μὴ μόνον αὐτὸν ἔχειν 2 N N M / ' λ N / ἀλλὰ καὶ ἄλλοις µεταδιδὀναι' καὶ τὸν μὲν µεταδιδόντα ς , - M 3 5 D , ας ἀκρότατον yov τιμᾶν, τὸν Ó av ur Ovvauevov, égé- Àovra δέ, ἐᾶν δεύτερον, τὸν δὲ φύφονοῦντα xai ἑκόντα . s * * n ; 3 - - µηδενὲ κοινωνὸν διὰ φιλίας γιγνόµενον ayodov τινῶν 92 N N , N i! - ^ - N ^ αὐτὸν μὲν Ψέγειν, vo δὲ κτῆμα μηδὲν μᾶλλον διὰ τὸν χεχτηµένον ἀτιμαάζειν, ἀλλὰ κτᾶσύαι κατὰ δύναμιν. φιλο- " Q ς μα M 2 N , M γεικείτω δὲ ἡμῖν :τᾶς τιρὸς αρετὴν ἀφθόνως. 0 μὲν γὰρ ^ ή ^5 ^ ΄ 3 / * τοιοῦτος τὰς πόλεις αὔξει, ἁμιλλώμενος μὲν αὐτός, τοὺς , 3 » ^ - - ἄλλους δὲ ov κολούίων διαβολαῖς' o δὲ φὑονερὲς τῇ vov » - - 2^' ς , 7 € ἄλλων διαβολῆ θεῖν οἰόμενος υπερέχειν avrog τε Ίττον Ν 3 - , ; ξυντείνει πρὸς &gevrv τὴν ἁαληὺῆ, τοὺς τε ἀνταμιλλωμέ- 3 3 J / - 2 €v/ / [ ) vovg εἰς ἀθυμίαν xadíovuot τῷ ἀδίκως ψέγεσύαι, xot διὰ ταῦτα ἀγύμναστον τὴν ιόλιν ”λην εἰς ἅμιλλαν ἀρετῖς * 1 ó ante μέγας delevit Cobet mnemos. X p. 179 | 2 post evo (sic) lacuna M? | ἀναγορευέσθων M* || 3 ἀρετή MÀ, ἀρετῃ ^, flor. 9, flor. 43, Plat: ἀρετῆς recte lulian. (p. 456 Hertl); ἐπ᾽ «erg Ast | τοῦτον M34, flor. 43, Plat., Iulian.; τούτων oscitanter Gesn.?, inde vulg. | 5 ey«94 τις MA, flor. 43, Plat.: τις ἀγαθὰ temere ex Pla- tonis Ald. (p. 244) Gesn.?, inde vulg. | ἕκτηται Schanz Plat. op. v. XII p. XVII | δυνατὰ — αὐτὸν M34, Plat, Iulian. καλὰ --αὐτὸν flor. 43: χαὶ δύναται — αὐτὸς Petavius, δύναται — αὐτὸς Schanz || 6 ἄλλοις] τοῖς ἀἄλλοις Cobet l. c. cum compluribus codicibus luliani | µετα- διδόναι M4 A, Plat., Iulian.: εἶναι διδόναι flor. 49 | € 9éAovta (pro ἐχόντα) flor. 43 | 11 ἐκτημένον Schanz | inde a φιλονειχείτω eclogam habet etiam S rec. Tr. p. 52, vide supra p.153, 4 adn. re non perspecta ordinem huius particulae male invertit Gesn.? p. 25 (cf. p. 26) inde vulg. | φιλονικείτω Schanz || 19 πρὸς ἀρετὴν ἀφθόνως M3 A, Plat.: ἐς (e S rec.) τὴν ἀρετῆν φθόνος Tr. | 14 κολούων A, Plat. χουλούων S rec.: χωλύων MTr., inde vulg. | 16 συντείνει Plat. | πρὸς M3 ^, Plat.: εἰς Tr., inde vulg. | ἀνταμιλλωμένους M4 (ubi supra 13. αμιλλ., infra 18 αμιλλαν) Α sed 9. superscr. A?: ἀνθαμιλλωμένους Tr.; ανθα- μιλλω * * * µένους (cum duobus signis) Platonis A 10 10 16 20 CAPVT 1 ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ - 157 πτοιῶν σμικροτέραν αὐτὴν πρὸς εὐδοξίαν τὸ ἑαυτοῦ µέρος ἀπεργάζεται. Φυμοειδζ μὲν δὲ χρὴ πάντα ἄνδρα εἶναι, 7tQGov δὲ ὡς ὃ τι μάλιστα. τὰ γὰρ τῶν ἄλλων χαλεπὰ καὶ δυσίατα ἢ καὶ τὸ παράπαν ἀγίατα ἀδικήματα ovx ἔστιν ἄλλως ἐκφυγεῖν, ἢ µαχόμενον καὶ ἀμυνόμενον νι- κώντα καὶ τῷ μηδὲν ἀνιέναι κολάζοντα, τοῦτο δὲ ἄνευ Φυμοῦ γενναίου ψυχὶ πτᾶσα ἀθύνατος ὁρᾶν. «d ὃ ov τῶν ὅσοι ἀδικοῦσι μέν, ἰατὰ δέ, γιγνασχειν wor, πρῶτον µέν, ὅτι πᾶς ὃ ἄδικος ovy ἔκὼν ἄδικος. τῶν γὰρ µεγί- στων κακῶν οὐδεὶς οὐδαμῶς οὐδὲν ἑκὼν κεκτῆτο ἄν ποτε, πολὺ δὲ ἥκιστα iv τοῖς τῶν αὑτοῦ τιµιωτάτοις' ψυχὺ Ó', ὡς εἴπομεν, ἀληθείᾳ γ ἐστὶ πᾶσι τιμιώτατον ἓν ovv τῷ τιµιωτάτῳ τὸ µέγιστον κακὸν οὐδεὶς ἑκὼν ur ποτε λάβη καὶ ἕζῇ διὰ βίου κεκτηµένος αὐτό' ἀλλὰ ἐλεεινὸς μὲν Ιιάντως 0 γε ἄδικος καὶ ὃ κακὰ ἔχων, ἐλεεῖν δὲ τὸν μὲν ἰάσιμα ἔχοντα ἐγχωρεῖ καὶ ἀνείργοντα τὸν Φυμὸν εραῦνειν καὶ μὴ ἀκροχολοῦντα, γυναικείως πικραινόµενον, διατελεῖν, τῷ δὲ ἀκράτως xol ἀπαραμυύθήτως πλημμελεῖ καὶ κακῷ ἐφιέναι δεῖ τὴν ὀργήν' διὸ δὴ Φυμοειδῆ πρέ- πειν καὶ πρᾷον ἑκάστοτε φαμὲν εἶναι δεῖν τὸν ἀγαθδόν. 1 πικροτέραν Tr. | 2 δή suppl. M! mrg || 8 ὡς om Tr. || 4 καὶ δυσίατα 5; xal τὸ παράπαν ἀνίατα M3A, Plat.: καὶ δυσἰατα καὶ ἀνίατα (καὶ ἀνίατα om. Tr.) τοπαράπαν S rec. Tr.; καὶ δυσίατα ἢ καὶ τὸ παράπαν ἀνίατα tacite ex Plat. Gesn.! p. 64, inde vulg. | 5 supra xol scr. ; Α” || V v. τὰ ὃ) αὖ τῶν — 19 τήν ὀργήν om. MA | 7 αὖ τῶν ut videtur Platonis Α apographa: αυτῶν (dubito de S rec.) sine spir. Tr. «vtov Platonis Α [| 8 γινώσκειν Tr. | 9 ovy ἕχὼν Tr. Plat.: οὐκ ἔχων S rec. || 10 οὐδαμῶς Tr., οὐδαμοῦ Plat. | xexvzro Elmsley: χέκτητο Tr. χεκτητο Ριαί.; κεχτῇτ) GCobet n.l. p. 233 ἐχτῥτο Schanz || 11 τοῖς τῶν αὐτοῦ Plat. (ubi ἑαυτοῦ, sed ἕ supra vers.): τοῖς τοῖς αὐτοῦ Tr.; τοῖς αὐτοῦ lacite Gesn.?, inde vulg. | 19 ἀληθείᾳ y' Gesn.?: ἁλή- Θειά γ΄ (-εια y! S τες) Tr. ἀληθεία γέ Plat. | 16 ὁ τὰ zaxà Plat., quod dederim etiam Stobaeo | 16 ἐγχωρεῖ ex corr. ut videtur S rec. | 17 ἀκραχολοῦντα Plat. | 18 ἀνιάτως (pro ἀκρ.) Ast || 19 διὸ δη M? A Plat.: διὸ Tr. | πρέπειν (vel δεῖν) delendum censuit Stephanus; εἰ πρέπει Ast || 20 ἑχάστοτε φαμὲν εἶναι M4 A Tr.: φαμεν ἕκαστοτε εἶναι Plat. 158 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T" πάντων δὲ μέγιστον κακῶν ἀνυρωτοις τοῖς πτολλοῖς ἔμ- Φυτον ἓν ταῖς ψυχαῖςο ἐστιν, οὗ πᾶς αὗτᾳ συγγνωµην ἔχων ἀποφυγὴν οὐδεμίαν μηχανᾶται τοῦτο Ó ἔστιν ὃ λέγουσιν ὥς φίλος αὑτῷ πᾶς ἄνφρωπιος φύσει vé ἐστι καὶ ὀρύῶς ἔχει τὸ δεῖν εἶναι τοιοῦτον"' τὸ δὲ ἀληνθείᾳ yt πάντων ἁμαρτημάτων διὰ τὴν σφόδρα ἑαυτοῦ φιλίαν αἴτιον ἑκάστω γίγνεται ἑκάστοτε. τυφλοῦται γὰρ περὶ τὸ φιλούμενον ὁ φιλῶν, ὥστε τὰ δίκαια (xol τὰ) ayoda xai τα καλὰ κακώς κρίνει, τὸ αυτοῦ πρὸ τοῦ ἀληψθοῦς Gel τιμᾶν δεῖν ἡγούμενος' οὔτε γὰρ ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυτοῦ χρὴ τὀν γε uéyav ἄνδρα ἐσόμενον στέργειν, ἀλλὰ τὰ ὁι- καια, ἐάν τε παρ αὐτᾷ ἐάν τε παρ) ἄλλῳ μᾶλλον ττρατ- τόµενα τυγχάνῃ. ἐκ ταὐτοῦ δὲ ἁμαρτύματος τούτου καὶ τὸ τὴν ἁμαυίαν τὴν παρ αὐτῷ δοχκεῖν σοφίαν εἶναι i γεγονέναι πιᾶσιν Od&v οὐκ εἰδότες ὡς ἔτος εὐτεῖν οὐδὲν οἰόμεθα τὰ ιάνια εἰδέναι, ovx ἐπιτρέποντες δὲ ἄλλοις ἃ μὴ ἐπιστάμεύα Ἱτράττειν, ἀναγκαζύμεύα ἁμαρτάνειν αὐτοὶ Ιιράττοντες. OLÓ πτάντα ἄνώρωπον yQu φεύγειν τὸ 1 v. πάντων δὲ usque ad finem iterantur infra flor. 23, 18 Mein. (τοῦ αὐτοῦ νόμων ε) | κακών M3, flor. 23, Plat.: xexov A Tr., inde vulg. | 2 αὐτῷ S rec. Plat.: αὐτώ ceteri | ξυγγνώµην Hor. 23 | 4 cé ἐστι (vel -ιν) Tr., flor. 23, Plat.: δέ ἐστι M*A | 5 ἀληθείᾳ flor. 23, Plat.: αληθείας M3 A Tr. || V τυφλοῦται γὰρ — 8 ὃ quAov] cf. Ga- lenus περὶ wvyzc παθών c.ll p.4,17 Marqu. ubi scribendum erat cum codicibus τυφλοῦται γάρ, φησίν (sc. ὁ Πλάτων), το φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον, non ὁ φιλῶν m. t. φ. üt ex Platone dedit Marquardt. nam τυφλοῦται γὰρ τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον, ὡς ὃ Πλ. φησί habet etiam Plutarchus de cap. ex inim. utilit. p. 90À | δ καὶ τὰ (quod tacite ex Plat. add. Gesn.?, inde vulg.) flor. 23: om. M? À Tr.; aberravit Gaisford || 9 αὐτοῦ (ut 12 «vvo) M3 | 10. 11 οὔτε τα ἑαυτοῦ ατὲ. om. Tr. sicut verbis οὔτε γὰρ ἕαυτον desinit S rec. folio 5 usque ad finem perarato | 11 γε om. flor. 23 | 198 τυγχάνη (vel -5) Μὺ, flor. 23, Plat.: -ει A | v. ἐκ ταὐτοῦ ὁὲξ usque ad fin. om. Gesn.? p. 25, inde vulg. || 15 γεγονέναι πᾶσιν M9, flor. 23 ut de exempli Sto- baeani vitio dubitari nequeat: γέγονε πᾶσιν Plat.; yéyovev ἅπασιν ci. Gaisford, sed γεγονέναι istud nescio an ortum sit ex dittogr. yéyovs[vs] | 16 ἄλλοις M3, flor. 23, Plat.: ἀλλήλοις À | 18 αὐτοὶ πραττοντες M3, flor. 23, Plat.: αὐτον πράττοντα A, inde Gaisford 10 Qt 10 20 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 159 ^ - [q ^ - ^ , ’ σφὀδρα φιλεῖν αυτόν, τὸν Ó ἑαυτοῦ βελτίω διώκειν "E d N - / , ἄεί, µήθεμίαν alayqrvnv ἐπὶ τῷ τοιούτῳ rtQCOOE&Y /τοιού- Auevoy. [ . - 3 - " 2083 (1, 96 Mein.) Tov αυτοῦ Νόμων ἕ (p. SOSDB). [q/ A] ^N 32; - J » - - Yztvog οἱ /νολὺς οὔτε τοῖς σώµασιν οὔτε ταῖς ψυχαῖς ς - ERN 5 - " - - , c ἡμῶν ουδ’ av ταῖς πράξεσι ταῖς τερὶ ταῦτα τάντα ἄρ- µόττων ἐστὶ κατὰ φύσιν. κπαὐεύδων γὰρ οὐδεὶς οὐδενὸς Mi EM -35 - M - 2.023330 € - ον άξιος, ουθὲν μᾶλλον τοῦ uu ζώντος" ἀλλ Όὅστις τοῦ ζῆν ς - N - . (eT ^5 , P] n , J N . ἡμῶν xoi τοῦ φρονεῖν μαλιστα ἐστι κηδεμών, ἐγρήγορε 4 ς . - ς , ) —- , , χρόνον «cg πιλεῖοτον τὸ πρὸς vyíetav αυτοῦ µόνον φυλάτ- , »! * ^ ^x »! , των χρίσιµον. ἔστι ὃ οὐ πολὺ καλώς εἰς ἔώος LOY. ἐγρηγορότες δὲ ἄρχοντες ἐν πελεσι νύκτωρ φοβεροὶ μὲν - / ce ) * E M χακοῖς τιολεµίοις τε ἅμα xai πολίταις, ἀγαστοὶ δὲ καὶ E - , x 3 / ^ ς P τίµιοι τοῖς δικαίοις τε καὶ σώφροσιν, ὠφέλιμοι δὲ αὐτοῖς τε παὶ ξυµμπάσι τῇ πόλει. 204 (1, 97 Mein. ἸΤΓοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ Περὶ ἀρετῖς (p. 379C—D). Ilóg οὖν ἄν, w Σώχρατες, σοὶ ὁοκοῦσι γίγνεσύαι, 2 / , , H / εἰ unte Φφυσει αήτε µαύήσει γίγνυνται οἳ ἀγαύοί; 3 ' ) 2^ ς v, 2 5 TEE - , οἶμαι μὲν ovx (ἄν) ῥᾳδίως αὐτὸ δηλωφῖναι τοπάζω μέντοι μάλιστα Φεῖόν τε εἶναι τὸ xviua xol yíyveodat 1 αὐτόν Plat.: αὐτόν MA | τὸν Plat.: τὸ M4A, libri flor. 23 | d" ἑαυτοῦ Plat.: δὲ αὐτοῦ M4 d αὐτοῦ A, δὲ αὐτοῦ flor. 23 | βελτίω ΜΑ, flor. 23, Plat.: βέλτιον A, inde Gaisford | 2 ἀεί M*A: δεῖ flor. 23, Plat. | πρόσθεν ποιούµενον flor. 23, Plat.: προσποιούµενον M4A || 4 ecl. cum lemm. habet MA (post ecl. 1, 95. Mein.) lemmate non iterato (post ecl. 23, 18 Mein. cf. quae dixi de Stob. flor. cod, Brux. p. 7) Br; vóu C AF 5 δὲ M4 A Br: γὰρ δη tacite ex Platone Gesn.?, p. 26, inde vulg. | 6 ovó' «v ταῖς Br Plat.: ovó' αὐταῖς ΝΑ οὔτ᾽ αὖ ταῖς A | πάντα om. A | 7 χαθεύδων ατὲ.] dictum Platonis respiciunt haud pauci, vide Potter ad Clementis Alex. paed. I1 9 p. 218 | 10 υγείαν Br | 11 δὲ οὐ Mt Br | ἦθος vel ἦθος A || 14 αὐτοῖς Br Plat.: αὐτοῖς M4A || 16 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Br | 18 µαθήσει sed ει ex corr. M? | post γίγνονται verba cív' ἄλλον τρόπον yíyvowt! ἂν tacite ex Platone addidit Gesn.? p. 27, inde vulg. | 19 οὐκ ἂν tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg.: ov (om. ἂν) M4A Br | 20 τοπάζω μέντοι A Plat.: τοπά- 100 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΡΩΝ Γ΄ ^ 3 * - - / τοὺς αγαφοὺς ὥσπερ oi Φεῖοι τῶν µάντεων xol οἱ yon- ’ € Hi ^w / σµολόγοι. οὗτοι γὰρ οὔτε φύσει τοιοῦτοι γίγνονται οὔτε / M f nd nd / - L τέχνη, αλλ ἔπιπνοι ἐκ τῶν eov γιγνόμενοι τοιοῦτοί 2 ο [4 N N ς wv ς } N / - εἰσιν᾽ οὕτω δὲ καὶ οἳ ἄνδρες oi ἀγαφοὶ λέγουσι ταῖς , ’ * 3 / N 2^5 ρτόλεσιν éxcOTOTE τὰ ἀποβησόμενα καὶ τὰ μέλλοντα » 3 € 3 H λ d N 3 / £0£090oL éx εοῦ ἐπιπγοίας πολὺ μᾶλλον καὶ £vagyé- 2 / / A στερον ij oi χρησµμῳδοί. Λλέγουσι δέ που xai ot yv- - - 2 € ^! M ι , vaixeg ὅτι Φεῖος ἀνὶρ οὗὐτός ἔστι' καὶ «4ακεδαιμόνιοι ὅταν τινὰ μεγαλοτερεπτῶς ἐπαινῶσι, Φεῖον ἄνδρα φασὶν £1 ^^ ^ 3 4 C EL 3 - / εἶναι. πολλαχοῦὺ δὲ xoi Όμηρος τῷ αυτῷ τουτῳ κατα- - * ς T , | € VERE * χρῆται xai οἱ ἄλλοι ποιηταί. καὶ όταν ῥούληται Jeog 5 - / γή 2 Ν 2 / . ο M ev πρᾶξαι πόλιν, ἄνδρας ἀγανφοὺς ἐνεποίησεν Όταν δὲ , - , /3 3 - N P E μέλλῃ κακώς πράδειν πόλις, ἐξεῖλε τοὺς ἄνδρας τοὺς ; - e ς , &yado)g ἐκ ταύτης τῆς πόλεως ὃ Φεός. οὕτως ἔοικεν ) u M 5 , 3 , 234 αν / / οὔτε διδακτὸν εἶναι οὔτε φίσει ἀρετή, ἀλλὰ Se µοίρᾳ πταραγίγγεται χτωμµένοις. . . m - ^ 23 205 (1, 100 Mein.) Eevoqovrog ἓν α΄ «4πομνημονευ- µατων (16, 19---15). Ὁ δὲ Σωκράτης sgóg ταῦτα εἶπεν Q -άντιφῶν», € . , [7 3 , ς , παρ ἡμῖν νοµίζεται τὴν ὥραν καὶ τὴν σοφίαν ὁµοίως / € / N : ; 35 / μὲν καλόν, ὁμοίως δὲ αἰσχρὸν ὁιατένεσνύαι εἶναι. τήν τε γὰρ ὥραν ἐὰν uév τις ἀργυρίου zw, τῷ βουλομένῳ, , - / [A] Pi M zt6Qvov αὐτὸν ἀποκαλοῦσιν, ἐὰν δέ τις, Ov ἂν γνῷ καλὸν ζομεν (vel τοπαζομέν) τοι M3 Br | μάλιστα 9εῖόν (θεῖον Br) τι ΜΑ Br: θΘεῖόν τι μάλιστα lacite ex Platone θδι., inde vulg. 1 θεῖοι A Plat.: θετοὶ M4 Br | oí om. Gesn.?, inde vulg. |j 8 ἔπιπνοι M95 ἐπίπνοι A Br: ἐπιπνοίᾳ codices Platonis | 5 ἑκαστω'".. M! || 6 ἐκ 9εοῦ ἐπιπνοίας M3 Br Plat.: ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ ἐπιπνοίας À | μᾶλλον καὶ M4A Plat.: μᾶλλον ut erasa videatur ze particula Br | Y δέ που M3"A Br Plat.: γάρ που Gesn.?, inde vulg. | 8 οὗτός ἐστι tacite ex Platone Gesn.2, inde vulg.: αὐτός ἐστι M^ A Br. || 10 κατα- χρῆται tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg.: τάχα χρῆται ΜάΑ Br | 129 évemoigosv tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg.: ἐποίησεν Μ4Α Br | 19 πόλιο M? Br Plat.: πόλεις Α || 16 θεῖα μοῖρα M* || 16 παρα- γίγνεται M4 Α Plat. ex παραγίννεται corr. Br! |j 1$ ecl. cum lemm. hab. MA post ecl. 1, 97 Mein. | οἱ ὁδιατίθεσθαι M? Xen.: παρατί- θεσθαι Α 10 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 161 τε κἀγαφὸν ἐραστήν ὄντα, τοῦτον φίλον ἑαυτῷ ποιῆται, σώφρονα νοµίζομεν xol τὴν σοφίαν ὠσαύτως τοὺς μὲν ἀργυρίου τῷ βουλομένω Π/ιωλοῦντας σοφιστὰς ὥσπερ πόρνους αποκαλοῦσιν, ὅστις δέ, ὃν ἂν γνῷ εὐφυῆ ὄντα, » ’ c bl » 3 ΔΝ , - ^ 5 θιδάσκων ὁ τι ἂν ἔχη ἀγαθὸν φίλον ποιεῖται, τοῦτον 10 20 n» e - Tox : - ^ , - νοµίζοµμεν & τῷ xa^q xoycgq πολίτῃ προσήκει, ταῦτα - 2 0, ) 3 N 3 325 - c » ποιεῖν. ἐγω ὃ οὖν καὶ αὐτός, ὦ ἄνιιφῶν, ὥσπερ ἄλλος 92 ς/ J Dd Po Δ Pu » έ [4 . C N τις T) ἵσιπῳ ἅγαυῷ 9: κυνὶ p ὄρνιωι vrOÓstot, οὕτω καὶ 3! αν 3 4, / 3 - M 32 * i 23 ἔτι μᾶλλον nOÓouot φίλοις Gyoxolg, xai ἔάν τι ἔχω &ya- Sov, διδάσκω καὶ ἄλλοις συγἰστηµι, παρ ὧν ἂν ἡγῶ ; καὶ ις nut, παρ ὧν ἂν ἡγῶμαι J ^ f; " 3 2 ’ E ὠφελισεσφαέ τι αὐτοὺς εἰς ἀρετήν. xoi τοὺς Φησαυροὺς - / ^—- P Uu ^ [4] --— / . τῶν πᾶλαι σοφῶν ἀνδρῶν, ovg ἐκεῖνοι κατέλωτον ἐν 705^ , 3 / - λ —-T / βιῤλίοις γραψαντες, ἀγελίττων κοινῃ σὺν τοῖς φίλοις Ó / A » , p ^ 2 9 / 3 À j / 9. A ιέρχοµαι, καὶ ἄν τι ὀρῶμεν ἀγαφθόν, ἐκλεγόμεθα, καὶ μέγα νοµίζομεν κέρδος, ἐὰν αλλίλοις φίλοι γινώµεθδα. Ηαλιν ποτὲ τοῦ 4ντιφῶντος ἐρομένου αὐτὸν ττώς ἄλλους ς - - 3 , μὲν v»y0oivo πολιτικοὺς :τοιεῖν, αὐτὸς δὲ οὐ πρᾶττοι τὰ , » 2 y . , » 2) » 5 3 πολτικα. εἴπερ ἐπίσταιτο" Ποτέρως ὃ ἄν, ἔφη. € “ἄντι- φῶν, μᾶλλον τὰ πεολιτικὰ εράττοιµι, εἶ μόνος αὐτὰ τεράτ- P 3 ^ " μα [d - τοιµι, v) EL ἐπιμελοίμην τοῦ «gc πλείστους ixavovg εἶναι τρᾶττειν αὐτά; 1 vb καὶ ἀγαθὸν M3 | τοῦτον φίλον — 2 σώφρονα] φἰλον ἑαυτῷ ποιῆται, τοῦτον σώφρονα Schenkl ] ποιῆται M3 Xen.: ποι- εἶται Α || 9 post μὲν trium fere litt. rasura M | 8 ἀργυρίου Μὰ Xen.: ἀργυρίω Α | πωλοῦντας sed ολοῦντας in ras. M3 | ὥσπερ πὀρ- νους delet Ruhnkenius | 4 εὐφυῆ M4A ut aliquot Xenophontei: εὐφυᾶ Xen. | 5 ποιεῖται Α Xen.: ποιῆται M3 | 9 ἐαν τι A Xen.: ἀν τι M4 | Zyo M4A Xen.: σχώ Gesn.? p. 27, inde vulg. | 15 φίλοι libri Stob. et Xen., sed ὠφέλιμοι Xenophontis Vossianus quod recipiunt. φίλοι defendere studuit Gilbert | γινόµεθα (voluit γινώμµεθα) Gesn.? inde vulg.: γενώµεθα M3A; γιγνώµεθα Xen. | post γινωµεθα verba ἐμοὶ μὲν δὴ ταῦτα ἀκούοντι, ἐδόχει αὐτός τε µακᾶριος εἶναι καὶ τοὺς ἀκούοντας ἐπὶ καλοκαγαθίαν ἄγειν. καὶ ex Xenophonte addidit Gesn.?, inde vulg.: om. ΜάΑ | 18 ἐπίσταιτο M34 Xen.: ἐπίστατο A; ἐπίσταται Gesn.?, inde vulg. | 19 μᾶλλον suppl. A! | 90 ἡ εἰ ἐπι- usAotugv M3 Xen.: eit! ἐπιμελήμην Δ Stobaeus III. 11 162 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" 205 (1, 101 Mein.) 7o? αὐτοῦ ἐν τῷ δευτέρῳ ᾿ἅπο- μγημιογευµματων (Hi 1, 18—34). Ἔπειτα ὁ μὲν ἑκουσίως ταλαιπιωρῶν im. dyody ἐληίδι πονών εὐφραίνεται, olov οἱ τὰ φηρία Φηρώντες ἐλτιίδι τοῦ λήψεσόαι ἡδέως μοχθοῦσι. καὶ τὰ μὲν τοιαῦτα odo τῶν πόνων μιχροῦ τινυς ἄξιά ἐστι τοὺς δὲ Ιτονοῦντας, 5» ἵνα φίλους ἀγαθοὺς κτισωνταε, 5 ὅπως ἐχὑροὺς χει- ρώσονται, (1) ἵνα δυνατοὶ γενόµενοι καὶ τοῖς σώμασι καὶ ταῖς ψυχαῖς καὶ τὸν ἑαυτῶν οἶκον καλῶς οἰκώσι καὶ τοὺς φίλους εὐ ποιῶσι καὶ viv πατρίδα εὐεργετώσι, zug ovx οἴεσθαι χρὴ τούτους καὶ πιονεῖν ἠδέως εἰς τὰ τοι- αὔτα xoi ζῆν εὐφραινομένους, ἀγαμένους μὲν ἑαυτούυς, ἐπαινουμένους δὲ καὶ ζηλουμένωυς ὑπὸ τῶν ἄλλων; ἔτι δὲ αἱ μὲν ῥᾳδιουργίαι καὶ ἐκ τοῦ παραχρΏμα ἠδοναί οὔτε σώµατι εὐεξίαν ἵκαναί εἰσιν ἐνεργάζεσυαι, ὥς qaot οἱ γυµνασταί, οὔτε Ψυχῇ ἐπιστιμην ἀξιόλογον οὐδεμίαν ἐμποιοῦσιν' αἱ δὲ διὰ παρτερίας ἐτειμέλειαι τῶν καλών 1 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 1, 100) Br (post 7, τὸ): ξενοφών' nec plura lemmatis loco Br || 9 ἔπειτα ó μὲν — 13 ὑπὸ τῶν ἄλλων om. Br | 4 zovov ΜὰΑ: φρονῶν libri Xenophontis, inde Gesn.? p. 28 | o£ om. operarius Gesn.?, inde vulg. || 8 λήψεσθαι M1 Xen.: λείψεσθαι ΑΔ | ἠδέως M4 Xen.: ἠδίως Α || € 5 ἵνα M4 A: ἵνα e Xenophonte Gesn.2, inde vulg. | χειρώσονται Μα Xen.: χειρώσωνται A, Xenophontis libri non nulli, inde Gesn.? j 8 7 tacite e Xen. addidit Gesn.?, inde vulg.: om. M*^A | γενόµενοι À Xen.: γενώµενοι Μα | 9 καὶ τὸν ἑαυτῶν M? Xen.: τὸν ἑαυτὸν Α || 11 οἴεσθαι yox M4 A: οἶσθα ὡς χρὴ e Xenophontis exemplari Gesn.?, inde vulg.; οἶσθα zov vel yo; libri Xenophontei [. 12 ἀγαμένους M4A Xen.: ἀγασαμένους temere Gesn.?, inde vulg. | ἑαυτοὺς e Xen. Gesn., inde vulg.: αὐτοὺς (litt. τοὺς perierunt margine resarto A) M3A [| 16 σώµατι e Xen. Gesn.?, inde vulg.: σώματος M* (Α ubi periit vocabulum margine supei- imposito) Br | ἐνεργάζεσθαι Xen.: ἐργάσασθαι MA Br; dubito an σώματι — ἐνεργάσασθαι in Stobaeo ferendum sit, ἐργάζεσθαι Gesn.?, inde vulg. || 16 ψυχῆ M*Br Xen.: ψυχῆς À ! οὐδεμίαν] litt. ταν novo nunc margine obtectae sunt in A | 17 ἐαποιοῦσιν etiam A, fallitur Gaisford Qt 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 163 3 - »! δα - έ P" ς N € τε x&yoaduv &oycov ἐξικγεῖσύαι ποιοῦσιν, ὣς φασὶν οἱ 3 Y ; "s; , * / ἀγανοὶ ἄνδρες. λέγει δέ που καὶ Ἡσίοδος Tiv μὲν γὰρ κακότήητα καὶ ἰλαδὸν ἔστιν ἑλέσθαι ῥηιδίως" λείη μὲν ὁδός, µάλα ὃ᾽ ἐγγύθι ναίει. 5 vig Ó ἀρετῆς ἱδρῶτα ὑεοὶ προπάροιθεν ÉOnxav 2 , κ M M V» 3 J 2 N ἀφανατοι μακρὸς δὲ xai ὄρύιος οἶμος ἐς αὐτὴν Y 1 ολ - 2.2 :2 2 x Cs. καὶ τρηχυς τὸ τερῶτον" ἐτιὴν Ó εἰς («gov ἴκήηται ς / 3 3 . y! À . κ. 3 ^ ῥηιδίη ὃ ἤπειτα τέλει χαλεπή περ ἐοῦσα. - B! M b 7 3 M . μαρτυρεῖ δὲ xai Enmíyoguog àv τῷδε : τι - ΄ ^ ς - , 3 L4 3 , 10 Tov τόνων πτωλοῦσιν ἡμῖν παντα τἀαγαὀ οἱ Jeoí. καὶ ἐν ἄλλῳ δὲ τόπῳ φησὶν᾿ *) . -- λ s M - * x (6 ο y £2 τιονηρὲ ur τὰ μαλακὰ μῶσο, μὴ τὰ OxÀug yn. 1 καὶ ἀγαθών M* | 2 Ἡσίοδος] ορ. 251 | ὃ τὴν μὲν γὰρ ΜὰΑ Br Xen. Plut. mor. p. 24F Maxim. /Tyr. XXI 7 schol. Eur. Hipp. 380: τὴν μέν τοι Hes. Clemens Al. strom. V 3, 16 p. 654 P. vol. ΠΙ p. 14, 10 Dind.; ὡς τὴν μὲν Plat, de re p. p. 364G | εἰλαδόν Μα || 4 λείη M3A Br Xen. Plat. (cf. Plut. mor. p. 77 D): ὀλίγη Hesiodi codd. et Pro- culus || 6 δὲ M? Br: γὰρ compend. Α sed ut ex parte perierit incuria biblio- pegae sicut vicinum x«i | ἐς αὐτὴν Μ4Α Br Hes. Xen. Plat. de legg. IV p. 118 E Lucian. paras. 14 Clemens Al. strom. 1V 2, 5 p. 565 P. vol. II p. 317,25 Dind.; ἐπ᾽ αὐτὴν Hesiodi aliquot codd. Proculus Lucian. Hermot. II 25 | * τραχὺς M9 | ἵκηται M3 Hes.: ἵχηαι (ἤχηαι Br) A Br Xenophontis codd. Hesiodi cod. Vat. 121 Plato l.c. || 8 ὁ) ἤπειτα Gesn.?, inde vulg.: Ó' ἤπειτα M3 ἔπειτα Α ὃ) ἔπειτα Br; δη ἔπειτα Hes. Xen. Clem. ΑΙ. l. c. 9^ ἤπειτα codex Platonis | 9 Ἠπίχαρμος] fr. inc. 15. p. 259 Lor. | 10 iteratur versus cum lemm. ἐπιχάρμου fortasse ex hoc ipso loco flor. 29 ubi vide ad ecl. 8. sine poetae nomine ex Xenophonteo loco repetiit versum Hermogenes progymu. c. 3 extr. | 11 ταγάθ᾽ oi Xen.: t' αγαθοὶ M* τάγαθ᾽ οἱ (sic) Α τἀγαθὰ Br | 12 Epich. fr. 16 1. c. | 12 et 18 om. Br | 18 uy τὰ µαλακὰ uoo, un τὰ σκληρ᾽ ἔχῃς Xen. ubi etiam µῶώσο illud ab Ahrensio restitutum confirmatur quadamtenus libris melioribus (uoo ceteri): ur ποτ eueAexouuato µήτ ἂν σκληρὰ ἔχης M3 un ποτὰ ueAexi uoto μῆ τὰ σκληρὰ ἔχης sed ut ἡ (in altero Ux) α manu diversa additum sit (m. pr. dederat à) eodemque atramento pallidiore quo exaratae sunt litt. «eo, ubi & nescio au ex g correctum sit. sed ω habuerat iam A!; uz τι µαλακώς, ὁ μὴ τὰ σκληρ᾽ ἔχεις Gesn.?, inde vulg. 11* 164 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ καὶ Πρόδικος δὲ ὁ σοφὸς iv τῷ συγγράμµατι τῷ περὶ ας ος φος l κκ... ο ττερ - C ^, c " / / τοῦ Ἡρακλέους, ὅπερ Or καὶ λείστοις ἐπιθδείκνυται, c ΄ ^ 3 - " € , "E ὠὡσαύτως περὶ τῆς ἀρετῆς ἀποφαίνεται, ὡδέ zog Λέγωγ. 4, 3 N / 1 N ς * 1 PAN ὅσα ἐγὼ µέμνήμαι. quoi γὰρ Ἡρακλέα, ἐπεὶ ἐκ παίδων 3 Cf c - 2 € , , , , εἰς nünv ὠρμᾶτο, ἐν y, oi νέοι này αυτοκράτορες γιγνο- 5 d - » kl 3 3 ^ € e / 3 N µενοι δηλοῦσιν εἴτε τὴν ÓL ἀρετῆς 000v τρέψονται i: λ / »! S BN / 3; ^ / 3 ς / τὸν βίον εἴτε τὴν διὰ κακίας, ἔξελνόντα eig ησυχίαν χα- - - f — [u - ’ ^ φτσψαι ἁποροῦντα ὑποτέραν τῶν OÓQv τραπηται" καὶ - 3 - UN - , / s φΦανῆναι αὐτῷ δύο γυναῖκας προοιέγναι µεγάλας, viv μὲν [4 , ^ "C om , ἑτέραν εὐπρεπῦ τε ἰδεῖν καὶ ἔλευνφέριον φύσει, xexooun- 10 µένιν τὸ μὲν χρῶμα καφαριότητι, τὰ δὲ ὄμματα αἰδοῖ. | 62 nv; wr ὀπορτ B Ίρις qiy δὲ ἑτέραν τὸ δὲ σχῖμα σωφροσύν;, ἐσνῆτι δὲ λευκῇ, τήν δὲ ἑτέραν / ” / & € ^ 7 ^ τεὐραμμένην eig πτολυσαρκίαν τε xai ἁπαλότητα, WExQÁ- λωπισιένήν δὲ τὸ uiv χρῶμα, ὥστε λευκοτέραν ve καὶ / ^ / V - / A ub od - ἐρυθροτέραν τοῦ Ovrog Óoxeiv φαίνεσύαε, τὸ δὲ ozgnua 15 cr - 3 , - / 5 [4 ὥστε Üoxeiv ὀρθοτέραν τῆς φύσεως εἶναι, τὰ δὲ ὄμματα »! 3 / 3 - CN 2n t4 2λ ’ . [s [(q4 ἔχειν ἀναπεπταμένα, £odvvo δὲ ἐξ vc ἂν μάλιστα 1 woo διαλάμποι χατασκοπεῖσθαι δὲ Φαμὰ ἕαυτήν, éxtiOXorcelv M * » PAL 3 M - ^5, M M 3 δὲ καὶ εἴ τις ἄλλος αὐτὴν Φεᾶται, πολλάκις δὲ καὶ elc 1 δὲ ΜάΒι Χεῃ,: ó'A | περὶ τοῦ ἠρακλέους M! ABr: περὶ Ἡρακλέους Xen. | 9 ὅπερ δὴ — 3 αποφαίνεται om. Br | πλείστους oscitanter Gesn.?, inde vulg. || & φησὶν M ! 5 ot νέοι ἤδη ΔΙ Br Xen.: 7óx οἱ νέοι À | αὐτοκχράτορες] κράτορες iam non legitur in À culpa bibliopegi marginem resarcientis. sed leviora huius generis iam omit- tam | γινόµενοι M34 Br: γινόµενοι Gesn.?, inde vulg. | $8 ποτέραν Xenophontis libri plerique | 9 προσιέναι M*A Br: προιέναι libri Xenophontis, inde male Gesn.? | τὴν μὲν ἑτέραν e. q. s. usque ad eclogae finem temere om. Gesn.?, inde vulg.: ex A supplevit Gaisford ! 10 εὐπρεπῆ τε (vel cà) M4 Br Xen.: εὐπρεπῆ Α | ἐλευθέριον non solum M? Br Xen. sed etiam A, fallitur Gaisford | 11 χοώμα M?Br χρώμα ex σώμα corr. ΑΙ: σώμα libri Xenophontis | καθαριότητι ΜΙΑ libri Xenophontis: χαθαρειότητι Br || 12 ἐσθῆτι (ἐσθῆτα M3) δὲ λευκῇ (λακή M teste Loewio) M4 Br Xen.: om. Α, inde Gaisford et Meineke | τὴν δὲ À Xen.: τήν δέ ye M3Br | 19 τεθραμµένην μὲν εἰς Xen. | κεκαλλωπισμένην δὲ M (teste Loewio) Br Xen.: χεχαλλωπισμένην Α | 14 Λλευκοτέραν τε (rb M3) M4Br Xen.: λευκοτέραν A || 1V ἐξ $c (ἐξῃς M) dv etiam A, fallitur Gaisford | ή ge Μ4Α Br: ὥρα libri Xe- nophontei || 18 ἐπισκοπεῖν ABr Xen.: ἐπισκοπεῖσθαι M3 CAPVT I ΠΕΡΙ ΔΡΕΤΗΣ 165 M ς ^w M 2 , ς ». 3 / / την ἑαυτῆς σχιὰν ἀποῤλέπειν. ὡς ὃ ἐγένοντο πλήησιαί- - € , N N 7 ς - 2/ τερον τοῦ Ἡρακλέους, τὴν μὲν πρὀσὸεν ῥηώψεῖσαν Ιέναι τὸν αὐτὸν τρόπον, viv δὲ ἑτέραν qoot βουλομένην Y - -€ - N 2 -. € - 3 c , προσθραμεῖν τῷ Ἡρακλεῖ καὶ εἰπεῖν Ὀρῶ σε, ὦ Hoa- » ^ 2 - / ς * 3 A A / - "IAN 5 χλεις, ἀαποροῦντα ποίαν 000v ἐπὶ τὸν βίον τραπῇς' ἐαν 10 15 20 ovy ἐμὲ φίλην πτοιησάµενος, ixi τὴν rÓLovQv τε xai ῥάστην ὁδὸν ἄξω σε, καὶ τῶν μὲν τερπνῶν οὐδενὸς ἄγευ- στος ἔση, τών δὲ χαλεπῶν ἄπειρος διαβιώση. πρώτον μὲν γὰρ ov πολέμων οὐδὲ πραγμάτων φροντιεῖς, ἀλλὰ σκοπούμενος qd διέση ví ἂν κεχαρισµένον ἢ σῖτον i ποτὸν εὗροις, v) ví ἂν ἰδὼν ἢ ἀκούσας τερφύείης, v τίνων ὀσφραινόμενος v, ἁπτόμεγνος, τίἰσι δὲ παιδικοῖς ὁμιλῶν μαλιστ᾽ ἂν εὐφρανώείης, καὶ πτῶς ἂν µαλακώτατα κανεύδοις, καὶ πιῶς ἂν ἁπιονγώτατα τούτων πάντων τυγχάνοις. ἐὰν δέ τοτε γένηταί τις ὑποψία σπάνεως dq ὧν ἔσται ταῦτα, ov φόβος μή σε ἀγάγω ἐπὶ τὸ πονοῦντα καὶ ταλαιπω- ροῦντα τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῆ ταῦτα πορίζεσθαε, ἀλλ᾽ oig ἂν oi ἄλλοι ἐργαάζωνται, τούτοις σὺ χρήση, οὐδενὲς ἀπεχόμενος ὅθεν ἂν δυνατὸν p τι κερδᾶναι. πανταχόθεν γὰρ ὠφελεῖσθαι τοῖς ἐμοὶ συνοῦσιν ἐξουσίαν ἐγὼ παρέχω. καὶ ó Ἡρα-λῆς ἀκούσας ταῦτα, Q γύναι, ἔφη, ὄνομα δέ 1 ἑαυτῆς M3 Br Xen.: αὐτῆς À || 5 τραπῆς libri Stobaei: τραπῃ Xen. etiam Stobaeo hoc dederim coli. p. 164, 8. 166, 6 | ἐὰν οὖν M3 Br Xen.: ἐὰν Α | 6 ποιησάµενος M*A Br Xenophontis libri non nulli: ποιήσῃ Xen. | ἐπὶ τὴν ἡδίστην τὲ (τε Xen.) M? Br Xen.: ἐπὶ 9 ἠδίστην A; delendum esse ἐπὶ vidit Hirschig Philol. IV p. 363 | 10 διέση M?A Br δεήση aut διέσῃ libri Xen.; διοίσει Xenophonti reddendum esse perspexit L. Dindorf | τί ἂν M4 Br Xen.: τι ἂν À | σιτίον reponunt in Xenophonte cum Petro Vietorio || 11 7 τί ἂν M4Br Xen.: y τι ἄν A | sj ἀκούσας ΜάΑ Br: 7 τί ἀκούσας libri Xenophontis | τερφθείης, Π Xen.: τερ- φθήσῃ M3A Br | τίνων MA (sic) Br libri Xenophontis; τίνων ἂν in Xenophonte reete Cobet n. l. p. 693 || 19 ἁαπτόµενος M*A Br: ἁπτό- usvoc ἠσθείης Xen. | τίσι δὲ M4 Br Xen.: τί δὲ Α | 18 μάλισ ἂν Xeu.: μάλιστα M3A Br | εὐφρανθείης. καὶ τὰ ἕξῆς Dr omittens v. καὶ πώς ἂν µαλακώτατα — 20 ἐγὼ παρέχω | 19 σπάνεως Xen.: σπα- γίως MA | 16 ἐπὶ τὸ Xen.: ἐπὶ τὸν ΜΑΑ | 19 ἡ τί κερδάναι M | 90 συνοῦσιν M4A fallitur Gaisford || 51 «c γύναι (γῦναι M3) ἔφη Μά Br Xen.: ἔφη ὦ γύναι Α 166 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ σοι ví ἔστιν; 1) δέ Οἱ μὲν ἐμοὶ φίλοι καλοῦσί µε Εὐ- δαιμονίαν, οἱ δὲ μισοῦντές με ὑποκοριξόμενοι ὀνομαξουσι Kaxíov. καὶ ἓν τούτῳ T" ἑτέρα γυνή (εροσελθοῦσα εἶτεε' Kai ἐγὼ vxo ερὸς σέ, C) Ἡρόάκλεις, εἰδυῖα τοὺς γεννή- σαντάς σε καὶ τὴν φύσιν τὴν σὴν iv τῇ παιδείᾳ κατα- μαὺοῦσα, ἐξ ὧν ἐλπίζω, εἰ τὴν πρὸς ἐμὲ ὁδὸν τράποιο, σφὀδρ ἄν σε τῶν καλῶν καὶ σεμνῶν ἀγαθὸν ἐργάτην γενέσθαι, καὶ ἐμὲ ἔτι πολὺ ἐντιμοτέραν καὶ ἐπ᾽ ἀγαφοῖς διατερεπιεστέραν φανῆναι. οὐχ ἐξαπατήσω δέ σε Ἱεροοι- µίοις ἡδονῆς, ἀλλ jp οἱ Φεοὶ διέφεσαν τὰ ὄντα διι- 7ήσομαι μετὰ ἄληώείας. τῶν γὰρ ὄντων ἀγαθῶν καὶ καλῶν οὐδὲν ἄνευ sóvov καὶ ἐπιμελείας οἱ Φεοὶ διδόασιν ἀνύρωποις, ἄλλ᾽ sive τοὺς Φεοὺς ἴλεως eivai σοι βούλει, Φεραπευτέον τοὺς Jeovc, εἴτε ὑπὸ φίλων ἐφέλεις &ya- πᾶσώαι, τοὺς φίλους εὐεργετητέον, sive ὑπό τινος στό- λεως ἐπιώφυμεῖς τιμᾶσύαι, τὴν nóhAy ὠφελητέον, sive ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος πάσης ἄξιοῖς ἔτι ἀρετῇ φαυμάζεσόαι, τὴν Ἑλλάδα πειρατέον εὖὐ ποιεῖν, εἴτε γῆν βούλει σοι καρποὺς ἀφύόνους φέρειν, τὴν γῆν Φεραπευτέον, sire ἄτεὸ βοσκημάτων οἴει δεῖν πλουτίζεσθαι, τῶν βοσκηµά- των ἐπιμελητέον, eive διὰ πολέμου ὁρμᾶς αὔξεσθαι καὶ βούλει δύνασθαι τούς ve φίλους ἐλευφθεροῦν καὶ τοὺς ἐχὑροὺς χειροῦσθαι, τὰς πολεμικὰς τέχνας αὐτάς τε παρὰ τῶν ἐπισταμένων µαφητέον καὶ ὅπως δεῖ αὐταῖς χοήσυαι ασκητέον' εἰ δὲ τῷ σώματι βούλει δυνατὸς εἶναι, τῇ 7νώμῃ ὑπηρετεῖν ἐφισοτέον τὸ σῶμα καὶ γυµναστέον σὺν 1 φίλοι, ἔφη, καλοῦσι scripserim e Xen. | 4 γεννήσαντά σε Μὰ | 9 φανήναι ,M* Br Xen.: φανεῖναι Α | ἐξαπατήσω Μά Βι Χει.: dza- τήσω Α | 10 οἱ Θεοὶ M*A Br: θεοὶ libri Xen. | 11 μετ ἀληθείας Xen. | 18 ἀλλ᾽ site Α Χεη.: αλλὰ size M? Br | ἔλεως ΜάΒι Xen.: ἵλεω Α || 1? ἀξιοῖς M! Br Xen.: ἄξιος A || 18 sre γῆν A Xen. εἰ την γῆν M*Br | 19 ἀφθόνους M4A Xen.: àq90voc Br | 21 ἐπι- μελητέογν. καὶ τὰ ἕξῆς Br omittens v. eire διὰ πολέμου — Ρ. 161, 9 καὶ ἑδρῶτι | ὀρμᾶς A Xen.: ὁρμαῖς M4 | 28 αὐτάς τε (sic) A Xen.: αὐτὸς tt M τας τε operarius Gaisfordi, inde Meineke || 24 δεῖ cv- ταῖς M1A: αὐταῖς δεῖ Xen. | 25 εἰ δὲ MA: εἰ δὲ καὶ Xen. | 26 σὺν secludit L. Dindorf Qt 10 15 20 25 ὄ 10 15 EE -— E. CAPVT ] ΠΕΡΙ APETHZ 167 / N ς - Ν [4 / ς ^ - 3 [4/ τόνοις καὶ ἱδρῶτι. καὶ ἡ Koxío ὑπολαβοῦσα εἶπεν, dg - 3 € , ς M φησι Πρόδικος, Ἐννοεῖς, o Ἡράκλεις, ὡς χαλειεὴν zal c c μακρὰν ὁδὸν ἐπὶ τὰς εὐφροσύνας ἡ γυνή σοι αὕτη διη- - 3 N N ς / N - € N b] N N 3 γεῖναι; ἐγὼ δὲ ῥᾳδίαν καὶ βραχεῖαν 000v ἐπὶ τὴν ευδαι- " 3 5 5 - , µονίαν ἄξω σε. καὶ c» “ἀρετὶ εἶπεν, Q cÀnuov, ví δὲ σὺ 3 A » » ,. € M 5 N , [αι] / ἀγανθὸν ἔχεις η ví 10v οἶσθα μηδὲν τούτων ἕνεχα ράτ- 20^ e) DET ' - ςς, 2 / τειν ἐφέλουσα; v τις οὐδὲ την τῶν Ἰἠδέων ἐπινδυμίαν H } ” ; ἀναμένεις, ἀλλὰ τερὶν ἐπιφυμῆσαι πάντων ἐμπίμπλασαι, Ἱτρὶν μὲν πεινἠν ἐσφίουσα, τερὶν δὲ διψῆν nívovoa* ἵνα εσυ, , € , μὲν ἡδέως φάγης, owo:otovg unyovouévn, ἵνα δὲ ἠδέως cing, οἴνους τε πιολυτελεῖς παρασκευάξζῃη καὶ τοῦ Φέρους / ] Q / t - [αι M , [9 , 3 χιόνα πτεριφέουσα ζητεῖς, ἵνα δὲ xadSvrvoong ἠδέως, οὐ , * ^ 3 / µόνον τὰς στρωμγνὰς µαλακάς, αλλὰ καὶ τὰς xAivag καὶ M € / - . L4 . 3 λ ^ τὰ ὑπόβαφρα ταῖς ἁλίναις παρασχευαζεις' ov γὰρ διὰ - x [ , ο τὸ πογεῖν, ἀλλὰ διὰ τὸ μηδὲν ἔχειν O τι ποιήσεις, ὕπγου 2 - N ) 2 , M - - 2 , ἐπινυμεῖς. τὰ Ó ἀφροδίσια /ερὸ τοῦ δεῖσθαι ἄναγκάζξεις , / * * - } , , . πάντα µηχανωμένη καὶ γυναιξὶ τοῖς ἀνθράσι χρωµένη [4 ’ - / ^ οὕτω γὰρ παιδεύεις τοὺς ἑαυτῖς φίλους, τῆς μὲν νυκτὸς c - " / ? υβρίζουσα, τῆς δὲ Ἡμέρας τὸ χρήσιμώτατον κατακοιµί- 1 καὶ ἡ κακία ὑπολαβοῦσα εἶπεν Α Xen.: καὶ τὴν κακίαν ὑπολαβοῖσαν εἰπεῖν M3 Br; nescio igitur an scripserit Stobaeus xai τὴν Ἰακίαν ὑπολαβοῦσαν εἰπεῖν (ovt)coc φησὶ Πρόδικος, nisi ipsum fortasse ὡς prave interpretatus est οὕτως || 9 μακρὰν M3Br Xen.: µακρὴν Α ! σοι αὐτη Μ4Α (sic) Xen.: αὕτη Br. | 6 o τλῆμον — 15 ταῖς κλίναις παρασκευάζῃ affert Clemens Al. strom. Il 20 p. 485 P. vol. II p. 215, 12 Dind. ubi legitur ἀγαθὸν οἶσθα 7 t καλὸν σκοπεῖς, τις omissis v. ἀλλὰ — ἐμπίπλασαι | S8 ἐμπίμπλασαι L. Dindorf: ἐνπίνπλασαι M3 ἐμπίπλασαι A Br libri Xen. | 9 xoi ἵνα μὲν Clem. | 10 ὀψοποιίας Tillmanns misc. cr. p. 9 | 11 πίῃς (vel -ης) M4 A Br: πίνης libri Xenophontis Glem. | παρασκευάζῳ M3A! (litterae H alteram hastam refinxit A?) Br libri Xenophontis Clem.: παρασκευ- ζει Xen. | 129 xa9vmvoogc] κατακοιµηθῆῇς Clem. (| 18 τὰς στρω- µνὰς μµαλακὰς] τὰς zAivag ueAOexéc Clem. | τὰς κλίνας xal om. Clem. | 14. παρασκευάζῃ Clem., unde παρασκευάζει scribunt ap. Xen. | 15 ποιήσεις M93A Br: ποιεῖς libri Xen.; ποιᾷς Castalio || 16 ἐπι- Θυμεῖς καὶ τὰ éGge Br omissis v. τὰ δὲ ἀφροδίσια — p. 168, 14 αποθέµενοι | δέεσθαι Xenophontis libri haud pauci || 18 ούτω M1 Xen.: οὕτως Α | ἑαυτῆς M4A ut Xenophontis libri aliquot: σεαυτῆς Xen. 168 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ζουσα" ἀφάνατος δὲ οὐσα ἐκ Sev uiv d πέῤῥιψαι, ὐτεὸ δὲ ἀνΦρώτεων ἀγαθων ἀτιμάζῃ' τοῦ δὲ πτάντων ἠδίστου ἀκούσματος, ἐπιαίνου σεαυτῖῆς, ἀνήκοος εἶ, καὶ τοῦ πτάν- των Ἰδίστου Φεάματος (ἀδέατορ)" οὐδὲν γὰρ εώττοτε σἑαυτ{ς ἔργον παλὸν τεφέασαι. τίς ὃ ἄν σοι λεγούσι; τι) πιστεύσειε; τίς Ó ἂν δευµένη τινὸς ἐπαρχέσειεν: ἡ τίς ἂν &v φρονῶν τοῦ σοῦ ὡιάσου τολμήσειεν εἶναι; 0l νέοι μὲν ὤντες τοῖς σώμασιν ἀθύνατοί slot, τρεσβύ- τεροι δὲ γενόµενοι ταῖς ψυχαῖς ἀνόητοι, ἀπόγως μὲν λωταροὶ διὰ νεότητος τρεφόµενοι, ἐπεσιόνως δὲ αὐχμηροὶ δια γήρως :τερῶντες, τοῖς μὲν πεπεραγµένοις αἰσχυνόμενοι, roig δὲ εραττοµένοις βαρυνόμενοι, τὰ uiv ἠδέα ἐν εἰ γεότητι διαδραµόντες, τὰ δὲ γαλειτὰ εἰς τὸ γῆρας a;to- Φέμενοι. ἐγὼ δὲ σύνειμι μὲν ΨΦεοῖς, σύνειμι δὲ ἀνθρώ- τοις τοῖς ἀγαθοῖς' ἔργον δὲ καλὸν οὔτε «Φεῖον οὔτε ἀνθρώπειον χωρὶς ἐμοῦ γίγνεται. πιμῶμαι δὲ μάλιστα Ἱεάντων καὶ παρὰ Φεοῖς xol παρ ἀνθρώποις oic προσ- γχει, aye μὲν γὰρ συνεργὸς τεχνίταις, πιστὶ δὲ φύλαξ οἴχων δεσπὀταις, εὐμενὴς δὲ παραστάτις οἰκέταις, ἆγαφὶ δὲ συλλήτυτειρα τῶν ἓν eieivi τόνων, βεβαία δὲ τῶν ἐν πτολέμῳ σύμμαχος ἔργων. ἔστι δὲ τοῖς ἐμοῖς φίλοις ij δεῖα μὲν xai ἀτεράγμων σίτων και πιοτῶν d; Ἔόλαυσις, ἀνέχονται γὰρ ἕως ὂν ἔπιθυμήίσωσιν αὐτῶν, ἵπινος δὲ αυτοῖς πάρεστιν ἡδίων 1 τοῖς ἀιιόχθοις, καὶ οὔτε dico- Αὔτόντες αὐτὸν ἄχύονται οἴτε διὰ vobrov μειιᾶσι vd 9 σεαυτής eliam A, fallitur Gaisford || 4 ἀθέατος addidi e Xen. | οὐδὲν γὰρ πώποτε Μὰ Xen.: οὐδέποτε γὰρ A || 6 τι addidi e Xen. ! 8 ἀθύνατοι εἰσὶν M | 10 φερόμενοι Ruhnkenius | 12 ῥαρυ- γόμενοι Xen.: παροινούµενοι M*A | 16 ἀνθρώπειον M3 Br: ἄνθρώ- πινον Α libri Xen. | οὐδέν addi iubent sive post κχαλὸν sive post ytyve- ται j 14 παρὰ eliam ante ἄνθρ. Μά Εν | προσικὠ recte Schneider | 19 παραστότις M3 Br Xen.: παραστάτης A | 20 συλλήπτειρα M3A Br: συλλήπτρια Xen. j 21 post έργων addit αρίστη δὲ φιλίας κοι- vovog Xen. | τοῖς μὲν ἐμοῖς Xen. | 93 αὐτῶν M!Br Xen.: αὐτὸν A | 24 ὀπολιπόντες ΜΑΑ Br: ἀπολείποντες Xen. | 25 μεθίασι (-σιν M43) Μά Br 10 20 25 10 CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZX 169 δέοντα πτράµτειν. καὶ ob μὲν νέοι τοῖς τῶν πρεσβυτέρων ἐταίνοις χαίρουσιν, oi δὲ γεραίτεροι ταῖς τῶν νέων τι- μαῖς ἀγάλλονται, καὶ ἡδέως μὲν τῶν παλαιών πραξεων µέμνηνται, ev δὲ τὰς παρούσας ἤδονται πιράττοντες, δι’ ἐμὲ φέλοι μὲν Φεοῖς ὄντες, ἀγαπητοὶ δὲ φίλοις, τέµιοι δὲ :τατρίσιν. ὅταν δὲ Ov ἔλφη τὸ πεπρωµένον τέλος, ov μετὰ λήθης ἄτιμοι πεῖνται, ἀλλὰ μετὰ μνήμης τὸν Gel χρόνον ὑμνούμενοι Φάλλουσι. τοιαῦτά σοι, ὢ παῖ τοχέων ἀγαθφῶν Ἡράκλεις, ἔξεστι διαπονησαμένῳ τὴν µακαρι- στοτάτην εὐθαιμογίαν κτγσασφαι. οὕτω εως θιοικεῖ Π1ρό- ὀικος τὺν vzt! ᾿4ρετῆς Ἡραχκλέους αιαίδευσιν. 206 (1, 102 Mein.) Ἐενοφῶντος ἀπομντμονευιάτων γ΄ (III 9, 14—15). Ἐρομένου δέ τινος αὐτὸν τί δοκοίη αὐτῷ κράτιστον ἀνδρὶ ἐπιπίδευμα εἶναι, ἀ]εεχρίνατο” Εὐπραξία. ἐρομένου δὲ 1εάλιν, εἰ καὶ τὴν εὐτυχίαν ἐπιτήδευμα νοµίζοι εἶναι Πᾶν μὲν οὖν τοὐναντίον ἔγωγ᾽, ἔφη, σερᾶξιν καὶ τύχην Τγοῦμαι εἶναι" τὸ μὲν γὰρ ur ζήτοῦντα ἐπειτυχεῖν τίνι τῶν δεόντων ειτυχίαν οἴομαι εἶναι, τὸ δὲ κπαφόντα τι 1 xai οἱ μὲν νέοι — 4 πράττοντες om. Br | 5 θεοῖς ὄντες Α Xeu.: ὄντες Φεοῖς M4Br || 6 πατρίσιν (iow M3) M4 Br Xen.: πρασϊν corr. A! | ὅταν (ov. ἂν M3) δὲ δ) M*Br: ὅταν δὲ A Xen. | 5 τοχέων M3A Br Xen.: πατερῶν (voluit πατέρων) temere Gaisford | 9 Ἡράκλεις delet Cobet n. l. p. 693 | διαπογησαµένῳ (vel -ω) A Br Xen.: διαπονησαµένων M3 | µακαριστοτάτην Br Xen. ...... στο- τατην (prioribus syllabis resectis ut z in v. τοκέων) M4: µακαρίαν & | 10 κτήσασθαι M3XABr: χεκτῆσθαι Xen. | πῶς libri Stobaei | διοικεῖ ΜάΑ Br adstipulante Gobeto l. c.: διώχει libri Xenophontis | 12 ecl. cum lemm. hab. MÀ |] 185 εὐπραξία (ut coniecit Cobet n. l. p. 101) M4: εὐπραξδίαν À libri Xenophontis | 16 νοµίζοι Xen., inde Gesn.? p. 29: νομίζει ΜΑΑ | 17 πᾶν e Xen. Gesn.?, inde vulg.: πάνυ Μ4Α | πρᾶξιν καὶ τύχην M3A: τύχην καὶ πρᾶξιν e Xen. Gesn.?, inde vulg. | 18 ἡγοῦμαι εἶναι ΜΑ: ἡγοῦμαι Xen., inde Gesu.? || 19 εὐτυχίαν A Xen.: εὐτυχία M teste Loewio | οἴομαι (οἶμαι Xen.) temere om. Gesn.? (ut mox zal μελετήσαντα). inde vulg. ! μµαθόντα vi (ri M3) xal µελετήσαντα M3A: µαθόντα τε καὶ μµελετήσαντά τι Xen. 170 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" ς * F 3 - 3 , 4 καὶ µελετήσαντα &v ποιεῖν εὐπραξίαν νομίζω, καὶ οἱ - d , λ - f 5 Mi , τοῦτο ἐπιτηθδεύογτες δοκοῦσέ MOL &U TtQOTTELY. καὶ ἀρί- UE M λ ^ , , 5 / στους δὲ xai εοφιλεστατους ἔφη εἶναι àv μὲν γεωργίᾳ M 2 / / A! τοὺς τὰ γεωργικὰ &U Πράττοντας, ἐν ὃ᾽ ἰατρείᾳ τοὺς τα ἰατρικά, ἓν δὲ πολιτείᾳ τοὺς τὰ πολιτικάἀ: τὸν δὲ µη δὲν 5 , [ / 3 , 5 &v πράττοντα οὔτε χρήσιµμον ουθὲν ἔφη εἶναι οὔτε Jeo- φιλη. 9 — 2 — fF 207 (1, 103 Mein. To?» αὐτοῦ ἓν Ó “ἀπομνημογευμάᾶ- των (IV 1). Οἵτω δὲ Σωκράτης i» i» swavri gd - ὕτω δὲ Σωκράτης nv ἓν παντὶ πράγματι xai «avro τρόπον ὠφέλιμος, ὥστε σκοπουµένῳ τῷ καὶ μετρίως αἰσύφανομένῳ φανερὸν εἶναι, διότι οὐδὲν ὠφελιμώτερον 5 - / - N ^ " 3 e € ry τοῦ Σωκρατει συνεῖναι. καὶ γὰρ παίζων οὐδὲν nvrov P 4 35 ;^ - , L α ^ ἢ σπουδάζων ἑλυσιτέλει τοῖς συνδιατρίβουσι. πολλακις , - ) 5 b] - γὰρ ἔφη μὲν ἂν τινος ἐρᾶν, φανερὸς Ó ἦν ov vOv τὰ / AI i 3^ - * M 2 3 σώματα πρὸς ὥραν ἀλλὰ τῶν τὰς ψυχὰς πρὸς ἀρετὶν εὖ πευκότων ἐφιέμενος. ἐτεκμαίρετο δὲ τὰς &yadag φύσεις ix τοῦ ταχύτερον µανύανειν oig τιροσέχοιεν καὶ µνηιιο- 1 εὖ ποιεῖν A Xen.: εὐποιεῖν M9 | 92 εὖὐ πράττειν M? Xen.: εὐπραγεῖν καὶ eU πράττειν Α | 5 τὰ πολιτικά] τα π in ras. suppl. A m. rec. | 8 ecl. cam lemm. hab. MA (post ecl. 1, 102 Mein.) Br (post ecl. 1, 101 Mein. sed om. 1, 102); pro lemmate τοῦ αὐτοῦ nihil amplius Br | 10 οὕτω δὲ — 17 πεφυκότων ἐφιέμενος om. Br | 10 παν in v. παντὶ | . Δι 1 : ) καὶ ως À: TO in ras. suppl. Α m. rec. | 11 oxozovuévo vo καὶ µετρίως À: τῶ σκοπουµένω τε καὶ µετρίως M!; τῷ cxomovusvo τοῦτο καὶ εἰ µε- τρίως e Xen. Gesn.?, inde vulg. || 12 αἰσθανομένῳ e Xen. Gesn.?: 5 , V λ αἰσθομένω M*A | φανερὸν εἶναι διότι (ὅτι Xen.) οὐδὲν ὠφελιμώ- τερον v τοῦ σωκράτει συνεῖναι M Xen.: φανερὸν εἶναι τοῦ σω- α κράτους Ov . wv . (una litt. erasa) Α || 18 post συνεῖναι e Xenophonte . A b » / , € - ^ 32 ς - Ld " addit xci ust ἐχείνου διατριίβει) ὀπουουν καὶ ἐν OtqOUY πραγματι Y / - - ἐπεὶ xai τὸ ἐχείου µεμνῆσθαι uy παρὀντος οὗ µικρα ὠφελεῖ " 2 - - (debuit ὠφέλει) τοὺς εἰωθότας τε αὐτῷ συνεῖναι καὶ ἀποδεχομένους ἐχεῖνον Gesn.?, fortasse recte: om. M4A || 14 συνδιατρίβοινσι (-σιν M3) M4 Xen.: διατρίβουσι Α || 165 δὲ M" | 1V δὲ coxgetgc Br | 18 ταχύτερον Μ4Α Br: ταχύ τε e Xen. Gesn.?, inde vulg. | προσέχουσι temere Gesn.?, inde vulg. 10 15 σι 10 20 μυ CAPVT I ΠΕΡΙ APETHX 171 γεύειν à µάνθοιεν καὶ ἐπιφυμεῖν τῶν uadnuatoy 1ιάγτων ὃι ὧν ἔστιν οἰκίαν τε καλῶς οἰκεῖν καὶ πόλιν καὶ τὸ ὅλον ἀνθρώποις τε καὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγµασιν ευ χρῖσθαι τοὺς γὰρ τοιούτους ἡγεῖτο παιδευθέντας οὖκ ἂν µόνον αὐτούς τε εὐθδαίμονας εἶναι καὶ τοὺς ἑαυτῶν οἴκους καλῶς οἰκεῖν, ἀλλὰ καὶ ἄλλους ἀνθρώπους καὶ {τόλεις δύνασθαι ευὐδαίμονας ποιεῖν. οὐ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἐπὶ πάντας Πει, ἀλλὰ τοὺς μὲν οἰομένους φύσει ἀγαθοὺς εἶναι μµανφήσεως δὲ καταφρονοῖντας ἐδίδασκεν ὅτι αἱ ἄρισται δοκοῦσαι εἶναι φύσεις μάλιστα παιδείας δέονται, ἐπιδεικνύων τῶν τε ἵππων τοὺς εὐφυεστάτους, ὑΦυμοειθεῖς τε xai σφοδροὺς ὄντας, εἰ μὲν ἐκ νέων ὃα- ιασύφεῖεν, εὐχρηστοτάτους καὶ ἀρίστους γιγνομµένους, εἰ δὲ ἀδάμαστοι γένοιντο, ÓvoxaSexvovavovg καὶ φαυλοτᾶ- τους" καὶ τῶν κυνῶν τῶν εὐφυεστάτων, φιλοπόνων τε οὐσῶν καὶ ἔπιφετικῶν τοῖς Φηρίοις, τὰς μὲν καλώς αχθείσας ἀρίστας γίγνεσθαι πρὸς τὰς Φήρας xai yonot- µωτάτας, ἀναγώγους δὲ γιγνοµμένας µαταίους τε καὶ µα- γιώδεις καὶ ὁυσπειθεστάτας. ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἀνθρώ- πων τοὺς εὐφυεστάτους, ἐρρωμενεστάτους τε ταῖς ψυχαῖς ὄντας καὶ ἐξεργαστικωτάτους ὧν ἂν ἐγχειρῶσι, παιδευ- Φέντας μὲν καὶ µανθόντας ἃ δεῖ πράττειν, ἀρίστους τε καὶ ὠφελιμωτατους γίγνεσύαι πλεῖστα γὰρ καὶ μέγιστα ἀγαθὰ ἐξεργάξεσώαι ἀπαιδεύτους δὲ καὶ ἁμαφθεῖς ysvo- 1 & ΜάΑ Br: & ἂν ο Xen. Gesn.?, inde vulg. | πάντων A Xen.: τούτων M1Br; an τούτων πάντων Stob.? | 8 ὅλως (ὅλων operarius Gesn.?) temere Gesn.?, inde vulg. | B5 καὶ — 6 οἰκεῖν temere om. Gesn.?, inde vulg. | ἑαυτῶν Xen.: αὐτῶν M4A (sic) Br | 7 v. ov τὸν αὐτὸν usque ad eclogae finem temere om. Gesn.?, inde vulg.: ex Α primum addidit Gaisford | 8 ζει Br Xen.: εἴη M*A || 10 δοκοῦσαι εἶναι Br. Xen.: δοκοῦσιν εἶναι M* δοκοῦσαι A; voluitne igitur et ἀρ. δοκοῦσιν εἶναι q.? | 129 Φθυμοειδες τε M3 Br Xen.: θυμοειδῆς Α | 14 ἀδάμαστοι M3 Br Xen.: ἀγύμναστοι Α | 17 γίγνεσθαι M4 Br Xen.: γίνεσθαι Α | 18 γιγνοµένας M3 Br Xen.: γινοµένους A; γενοµένας Schneider || 19 ὁὀυσπειθεστάτας M3Br Xen.: ὁυσπαθεστάτας A | 91 ἐγχειρῶσιν M3 | 23 γίγνεσθαι M3 Br Xen.: γίνεσθαι A || 24 ἐξερ- 172 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ µένους κακίστους τε καὶ ῥλαβερωτάτους γίγνεσθαι" κρίγειν yàg ovx ἐπισταμένους ἃ δεῖ τράττειν, τολλάχις πτονή- ροῖς ἐπιχειρεῖν πράγµασιν, µεγαλείους δὲ καὶ σφοδροὺς ὄντας δυσκαφέκτους τε xol δυσωπτοτρέπτους εἶναι" διὸ ιλεῖστα τε καὶ μέγιστα κακὰ ἐργαζεσθαι. τοὺς ὃ ἐπὶ πιλούτῳ µέγα φρονοῦντας καὶ νομίζοντας οὐδὲν πτροσδεῖ- σθαι παιδείας, ἐξαρκέσειν δὲ σφίσι τὸν πλοῦτον oloué- νους πιρὸς τὸ διαπράττεσόαι ὅ τι ἂν βούλωνται καὶ τιμᾶ- σύ αι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, ἐφρένου λέγων ὅτι μῶρος μὲν εἴη, εἴ τις οἴεται μὴ μαθὼν và τε ὠφέλιμα καὶ τὰ βλα- βερὰ τῶν τραγμάτων διαγγώσεσθαι, μῶρος δέ, st τις μὴ διαγιγνωώσχων μὲν ταῦτα, διὰ δὲ τὸν πιλοῦτον ὅ τι ἂν βούληται ποριζόµενος οἴεται δυνήσεσφαι τὰ συµφέ- ρούτα πράττειν, {λέθιος δέ, ei τις μὴ δυνάµενος τὰ συιι- φέροντα πράττειν εὖ τε πράττειν οἴεται καὶ τὰ πρὸς τὸν ῥίον αὐτῷ ἱκανῶς » καλῶς παρεσχευάσθαι, ἠλέδιος δὲ xaí, εἴ τις οἴεται διὰ τὸν πελοῦτον μηδὲν ἐπιστάμενος ῥᾳξειν τι ἀγανθὸς εἶναι v μηδὲν ἀγαθὸς εἶναι δυρῶν εὐθοχιμίσειν. γαάζεσθαι ΜΑ Br: ἐργάζεσθαι Xen. | ἀμαθεῖς γενοµένους Μὰ Br Xen.: ἁμαθῆς γινοµένους (sic) A 1 γίγνεσθαι M* Br Xen.: γίνεσθαι Α || 8 µεγαλείους δὲ — 5 ἐργαζεσθαι om. Br | σφοδροὺς M! Xen.: σφοδρὰ A || 4 óvoaxo- τρέπτους εἶναι M4 Xen.: δυσαποτρίπτους εἶναι (sic) A || 5 τε om. Xen. [δὲ Α j| 1 σφίσιν M* | 8 διαπράττεσθαι MA Dr: διαπράττεσθαί τε Xen. | ὃ τι ἂν Μ4Α Xen.: & Br | βούλονται Br | 9 ἐφρένου Xen.: εὐφραίνου M! ἐφραίνου ex εὐφραίνου corr. À m. rec. ἀφρένου Br. | 10 μή Br Xen.: καὶ μὴ M3A Xen. | ὠὀφέλιμα Α Br Xen.: ὠφέλημα M3 | H1 διαγνώσεσθαι etiam A, fallitur Gaisford | μωρὸς A Br libri Xen. ut supra: μωροὺς M4 || 12 óxyuyvooxov Μ4Α Xen.: διαγινώσκων Br | διὰ δὲ (ut Br, si fides est collatoris silentio) ex Xen. tacite Meineke: διά τε MA || 15 εὖ ve (vel cà) ΜΙΑ Br: οὔτε libri Xenophontis | οἴεται] post prius ; aliquid erasum in Br | καὶ τὰ M4AÀ Xen.: χαὶ Br | 16 ἱκανῶς y χαλῶς M3A Br: z καλώς 9 txavoc libri Xenophontis; "manifestum est Stobaei scripturam ἱχανώς 5 καλώς sic esse corri- gendam ut deleatur dittographia z; καλώς Ἡ. Dindorf | 18 sq. ἡ — e [4 εὐδοχιμήσειν Xen.: εἰ ----εὐδοκίμησεν (εὐδοκίμησ A! εὐδοκιμήσειν Α m. ine.) ΜΑ Br; ; — εὐδοκίμησεν tacite Meineke Qt 10 Qt M n — ου CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZX 178 208 (1, 92 Mein. Πλάτωνος Πολιτείας &' (p. 4571 D). Κάλλιστα γὰρ Or τοῦτο καὶ λέγεται καὶ λελέξεται, ὅτι τὸ μὲν ὠφέλιμον καλόν, τὸ δὲ βλαβερὸν αἰσχρόν. 209 (1, 84 Mein.) ΙΜουσωνίου ἐκ τοῦ Περὶ σκέπης (rel. p. 199 Peerlkamp.). Ταῦτα uiv περὶ τροφῆς εὔτεν. nElov δὲ καὶ σχέτεην τὴν σώφρονα TQ σώματι ζητεῖν, ov τὴν πολυτελῆ καὶ Ἱτεριτεήν’ εἶφθὺς γὰρ ἐσθῆτι καὶ ὑποδέσει τὸν αὐτὸν ερό- πον ἔφη εἶναι χρηστέον, ovrteg :εανοτελία, φυλακῆς ἔνεκεν τοῦ σώματος, αλλ οὐκ ἐπιδείξεως. ὥσπερ οὖν ὅπλα κάλλιστα τὰ ἰσχυρότατα καὶ σῴζξειν μάλιστα δυνάμενα τὸν χρώμενον, οὗ τὰ περίῤλετιτα xal λαμπρά, οὕτως ἀμττεχόνη xai ὠτόδεσις T) χρησιμωτάτη τῷ σώματι κρατίστη καὶ οὐχ T) δυναµένη τὰς τῶν ἀνοήτων ὄψεις ἐπιιστρέφειν. δεῖ γὰρ τὴν σχκέπην ἑαυτῆς κρεῖττον ἀποφαίνειν τὸ απεττό- µενον καὶ ἰσχυρότερον, GÀÀ' οὐκ ἀοφενέστερόν τε καὶ χεῖρον. oi μὲν οὖν λειὀτητά τε καὶ ἁπιαλότητα σαρκὸς 1 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 1, 103 Mein.). legitur ecloga etiam supra 83 p. 34,12 sed paulo amplior | 2 κάλλιστα hic et supra MA Plat.: χαλλιστον supra Tr. | 4 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 1, 92 Mein.) Br (post ecl. 1, 103 Mein. sed om. 1, 92); µουσουγίου (compend.) nihil amplius Br. eclogas Movocov(ov nomine inscriptas unde hauserit Stobaeus incertum videtur Wendlando quaest. Muson. p. 22 sq., mihi vix dubium, quin sententiis quibusdam minoris ambitus exceptis omnes ille debeat uni Lucio isti quem commemoravit et in primo libro (cf. Elter de cod. Phot. p. 46) et IL 15, 46 p. 193, 3 W. | 6 μὲν om. A, ubi v. ταῦτα — εἶπεν uncinis inclusa sunt signo -- supra lin. addito | * vv σώφρονα Peerlkamp p. 334 recte monens σώφρων saepe de rebus dici, vid. Iacobs lect. Stob. p. 39: τὸν σώφρονα MABr || 9 ὄνπερ] ὅσπερ ut videtur À | πανοπλίαν M! | malim £vexa, certe ἕνεχεν alibi non legi videtur in Musonianis Stobaei | 11 ἰσχυρώτατα M* | 19 ὑπό- δήσις Α | 16 τὴν σχέπην (ut coniecit Peerlkamp) M4 A Br: τῆς σκέπης tacite seripserat Gesn.? p. 17, inde vulg. | ἑαυτῆς (vel αὐτῆς) scripsi: αὐτῆς Μ4Α Br; αὐτο lacobs cf. Clemens Alex. paed. II 10 p. 239 P. δεῖ δὲ τὴν σχέπην, οἶμαι, αὐτὸ αὐτοῦ (αὐτῆς Potter) κρεῖττον ἀποφαίνειν τὸ σκεπόµενον, ubi δεῖ δὲ τὸ σκέπον, οἶμαι, αὐτὸ ἑαυτοῦ xosittov xté. coniecit Cobet. aberravit Wendland quaest. Mus. p. 19. 28 || 16 καὶ ἰσχυρότερον κτὲ. quae absunt a Clemente minus placere sensit Wendland l.e. p. 28 | 17V χείρονα A 174 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTQN TI" ὁιὰ τῶν σκεπασµάτων μιγχανώμµενοι χείρω τὰ σώματα ποιοῖσιν, εἴγε τὸ veOQuuuérov σῶμα καὶ μµαλαχκὸν ττολὺ χάκιον τοῦ σκληροῦ τε καὶ διαπεπονηµένου ἐστίν' oi δὲ ῥωννύντες καὶ χρατύνοντες τῇ οκέπῃ, οὗτοι τὰ σκειτό- µενα μόνοι ὠφελοῦσιν. διὰ τοῦτο οὐδαμῶς καλὸν οὔτε ἐσφῆσι πολλαῖς κατασκέσειν τὸ σώμα οὔτε vatvíotg κα- τειλεῖν οὔτε χεῖράς τε xal πόδας πεεριδέσει πίλων T) ὑφασμάτων τιγῶν µαλακύνειν, τούς γε μὲ νοσοῦντας' οὐδ' ὅλως εἶναι ἀγεύστους καλὸν ψύχους τε καὶ Φάλπους, αλλὰ ῥιγοῦν χρὴ τὰ µέτρια χειμῶνος καὶ Γλιοῦσθαι «δέ- θους καὶ σκιατροφεῖσθαι Ίπιστα. καὶ τὸ μὲν ἑνὶ χρζ- σύαι χιτῶχγι τοῦ δεῖούαι δυοῖν περοτιμήτέον, τοῦ O^ &i χρῆσυαι χιτῶνι τὸ µηδενέ, ἀλλὰ ἱματίῳ uóvov. καὶ τοῦ ye ὑποδεδέσφαι τὸ ἀνυπιοδετεῖν τῷ δυναμένῳ κρεῖττον' κινδυνεύει γὰρ τὸ μὲν ἐἑπιοδεδέσθαι τῷ δεδέσθαι ἐγγὺς εἶναι, ἡ ὃ ἀνυποδησία ππολλὴν εὐλυσίαν τινὰ καὶ εὔχο- λίαν ταρέχει τοῖς ;τοσίν, ὅταν ἠσκημένοι ὡσιν. ὅθεν καὶ τοὺς ἡμεροδρόμους ὁρᾶν ἔστιν οὐ χρωμένους ἑποδήμασιν ἓν ταῖς ὁδοῖς καὶ τῶν ἀθλούντων τοὺς δρομεῖς οὐκ ἂν ὀυναμένους σῴζειν τὸ τάχος, εἰ δέοι ερέχειν αὐτοὺς iv 9 διαπεπογνηµένου εστίν] concursionem vocalium non nimis anxie evitat discipulus Musonii paulo certe liberiorem secutus rationem quam ex. gr. Galenus de quo nuper egit I. Marquardt. uterque admittit hiatum ante formas verbi εἶναι, sic infra ἠσκημένοι cct, flor. 6, 61 Mein. ἀνθρώπου ἐστί, ib. νόµιµά ἐστιν, ib. κὦν ἐν γάμῳ ᾖ, ut omittam alia. 5 μόνα A | διὰ τοῦτο κτὲ.] respexit Musonius Platonem leg. XII p. 942 D, monuit Valckenaer ad Herodot. III 12 || 6 ἐσθῆσὶ sed r e corr, post 7 duae litt. erasae (fuerat ἐσθησεσι) A: ἐσθήσεσι M3 Br | 9 ψύχους (sic ut tacite corr. Gesn.?, inde vulg.) A Br: ψύχασ M4 | 10 ἠΠλιοῦσθαι A Br: ἡλιεῦσθαι M3, inde vulg. | 11 μὲν ἐν ἑνί A | 19 χρῆσθαι χιτῶνι om. Br | 15 Clemens Alex. paed. IL 11 p. 240 P. καὶ γαρ πως ἐγγὺς τὸ ὑποδεδέσθαι τῷ δεδέσθαι. cf. Dio Chrysost. or. VI p. 203 R. | τῷ δεδ.] dativus legitur etiam flor. vol. ΙΠ p. 75, 8 Μείη., sed genetivus supra Ἡ 31, 125 p. 243, 4 W. | ante ἐγγὺς duodecim fere litterae erasae in M | 16 ἂν ὑποδησία M! | εὐλυσίαν M3A Br; ἀλυπίαν oscitanter Gesn.? p. 18, inde vulg. | 15 παρέχει M*À: παρέχειν Br | 20 δέοι M1 A: δέει Br [11 20 10 16 CAPVT I ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ 175 ὑποδγμασιν. ἐπεὶ δὲ σκέπης fvexo xal τὰς οἰκίας πιοι- οὐμεῦα, φημὶ καὶ ταύτας δεῖν πιοιεῖσφαι πρὸς τὸ τῆς χρείας ἀναγκαῖον, ὡς ἀπερύκειν μὲν κρύος, ἀπερύχειν O8 ὕαλπους τὸ σφοδρόν, εἶναι ὃ ἡλίου καὶ ἀγέμων ἐπικοί- ρήμα τοῖς δεοµένοις. κανφόλου δὲ ὅτερ ἂν παρέχοι σπτ- λαιον αὐτοφυές ἔχον µετρίαν ὑπόδυσιν ἀνὑρώπῳ, τοῦτο χοὺ παρέχειν ἡμῖν τὴν οἰκίαν, τοσοῦτον εἴπερ ἄρα περιτ- τεύουσαν, ὅσον καὶ ἁπόφθεσιν τροφῆς ἀνθρωπίνης ἔπι- τηδείαν ἔχειν. τί ὃ᾽ αἱ περίστυλοι αὐλαί; ví Ó. oí πτοικίλαι χρίσεις; τί Ó' ai χρυσόροφοι στέγαε; ví O^ αἱ πολυτέλειαι τῶν λίθων, τῶν uiv χαμαὶ ουνηρµοσµένων, τῶν ὃ' εἰς τοίχους ἐγκειμένων, ἐνίων xoi πιᾶνυ πόρρωὺεν ἠγμένων [λίθων] καὶ δι ἀναλωμάτων πιλείστων; οὐ ταῦτα πάντα περιττὰ καὶ οὐκ ἀναγκαῖα ὧν ve χωρὶς καὶ Lv καὶ Όγι- αίνειν ἔστι, περαγµατείαν ὃ' ἔχει πιλείστην, καὶ διὰ χρη- µάτων γίνεται πολλῶν, àq' ὧν ἄν vig ἐδυνέφθη καὶ δη- µοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ ττολλοὺς ἄνθρωπτους εὐεργετῆσαι; καί τοι Ίτύσῳ μὲν εὐκλεέστερον τοῦ πιολυτελῶς οἰκεῖν tO ζτολλοὺς 3 malim κρύους || 4 Θάλπους (sic ut coniecit Peerlkamp) M4A Br; Φάλπος male Gesn.?, inde vulg. | ἠλίου] leg. ὑετοῦ ne bis idem dicat lacobs in ora exemplaris quod possedit Gesneriani || 5 παρέχη Br | 7 περιτεύουσαν (ut coniecit Lorenz apud lacobsium Sok».* p. 282) A: περιττεύουσα M3 Br | 9 δὲ αἱ ποικ. libri ut videtur || 10 χρίσεις (ut coniecit Gesn.? p. 18 mrg) Br: χρήσεις M4A,; vide Be- ving rem. crit. p. 12 et quae monui ego mus. Rh. XLI p. 61 | ó" ni fallor in A: δαὶ M? δὲ Br | χρυσὀροφοι Br: χρυσόρροφοι M*A. cf. Seneca ep. 114, 9 wbi luxuriam late felicitas fudit, cultus primum corporum esse diligentior incipit. deinde supellectili laboratur. deinde in ipsas domos inpenditur cura, ut in laxitatem ruris excurrant, ut parietes advectlis trans maría marmoribus fulgeant, ut tecta varientur auro, ut. lacunaribus pavimentorum respondeat nitor || 12 ἠγμένων M4 A ἠμμένων Br; nescio an ἀνηγμένων commendet concinnitas. eadem de causa infra (p. 176, 1. 2) bis posuit ἀναλίσκειν, ubi semel Clemens | 19 λίθων secludendum esse perspexit Peerlkamp p.342 || 14 τε om. operarius Meinekii | χαὶ ὑγιαίνειν καὶ ζῆν A | 18 sqq. cf. Clemens Alex. paed. I 12. p. 243 P. z06« uiv yàg εὐχλεέστερον τοῦ πολυ- τελώς οἰκεῖν τὸ πολλοὺς εὐεργετεῖν; πόσῳ δὲ συνετώτερον (hoc melius quam quod discipulus Mus. praebet Wendland quaest. Mus. p. 28) 176 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 3 - / / - 23 9, εὐεργετεῖν; πέσῳ δὲ καλοκαγαφικώτερον τοῦ ἀναλίσχειν 2. C6 A "nm λ 5 3 , 3 ^; , εἰς ξυλα καὶ λίνους τὸ eig ἀγθδρώπους ἀναλίσχειν; zt60Q A ) , - ^ x ^ / , * δὲ « φελιμώτερον τοῦ περιβεβλ[σθαι μεγάλην oixíav τὸ κεκτζσύαι φίλους πολλούς; 0 ιεριγίνεται τῷ προνθύμως 3 - / 32. 32ἱ » f ^ 3 " εὐεργετοῦντι. ví ὃ ἄν Ὀναιτό τις τήηλικοῦτον ἄτε οἰκίας ” hi , € ) 4 * - Jv. . μεγέθους τε καὶ κάλλους, vÀíxov ἀπὸ τοῦ χαρίςεσύαι (ὀλει καὶ ιολίταις ἐκ τῶν ἑαυτοῦ: 210 (1, 40 Mein.) «{ημοκρίτου (fr. mor. 20 Mullach.). 3 ’ * 2 / , / , «ννόρώποισι yco εὐνυμίη γίνεται µετρεότητι τέρψιος 4 M Ωω / ; . N 3 3^7 " V € Qa 4 καὶ ῥίου ovuuevoéin^ τὰ Ó ἐλλείποντα καὶ ὑπερβάλλοντα µεταττίσετειν τε φιλέει καὶ µεγάλας πινήσιας ἑμπιοιέειν τῇ - J 2 / , ? - ψυχή. αἱ Ó ἐκ μεγάλων διαστημάτων κπινεὀµεγαι τῶν , P4 P] " A ” ? - ψΨυχέων οὔτε εὐστανέες εἰσὶν οὔτε εὐφυμοι. ἐπὶ τοῖσι ὀυνατοῖς ὧν θεῖ ἔχειν τὴν γνώμην καὶ τοῖσι παρεοῦσιν 3 / € ^ ' / * v. , 2η / αρκέεσύαι τῶν μὲν ζηλουμένων καὶ Φαυμαζομένων ὀλίγην μνήμην ἔχοντα καὶ τῇ διανοίῃ µη τεροσεὀρεύοντα, τῶν λ / “ , , C δὲ ταλαιπωρεὀντων τοὺς βίους Φεωρέειν, &vvoovuevov αἃ / i44 X M , ς , πάσχουσι καρτα. Όκως ἂν τὰ πταρεόντα GOL καὶ πίαρ- yovva μεγαλα xoi ζηλωτὰ φαίνηται, καὶ µηχέτι Ιελεύνων τοῦ εἰς λίθους καὶ χρυσίον τὸ εἰς ἀνθρώπους ἀναλίσκειν; πὀσῳ δὲ ὠφελιμώτερον τών ἀφψύχων κοσµίων τὸ φίλους χεκτῆσθαι κοσµίους; viva ὃ ἂν ἀγροὶ τοσοῦτον ὅσον τὸ χαρίζεσθαι ὠφελήσειαν; | τοῦ (ante πολυτ.) libri nisi quod τουτο (sic) Α 4 ὃ περιγίνεται M3 Br: ὅπερ γίνεται Α receperunt Gaisford et Meineke fortasse recte || 5 ὀναιτο libri, sed ὤνητο vel ὤνετο A | S ecl. cum lemm. hab. MA post ecl. 1, 84 Mein. imitando aliquam partem expressit Hipparchus Stohaei flor. 108, 81 Mein., ut perspexit Lortzing Zber die eth. fragm. Demokr. p. 28sqq. minus recte iudica- verat Rose de Aristot. libr. ord, et auct. p. 10 || 9 γὰρ suppl. M rubr. mrg | 10 δὲ λείποντα ΜΑΔ: corr. Hirschig || 11 φιλέει Mullach: φιλεῖ M3 A | ἐμποιεῖν Α | 19 κινεόµεναι Mullach: κινούμεναι M3A [| 18 wv- yov A | τοῖς M4A || 14 οὖν ΜΔΑ | τοῖς M*A | 16 ἀρχέσεσθαι ope- rarius Gesn.? p. 4, inde vulg. | ζηλευμένων malebat Meineke | Φαυμαζο- uéívov et infra (p. 177,1) θαυμαζων M3A: θωυμαζομένων Mullach, Meineke. malim $«ueZouévov | 16 διανοία (vel -α) libri: corr. Mul- lach | 17 ἐννοεύμενον Mullach et Meineke | & hic et infra (p. 177, 9) M43A: τὰ Mullach | 18 χακὰ pro κώρτα ci. lacobs animadv. in Stob. p.215 | 19 πλεόνων scripsi: πλειόνων libri; πλεύνων ci. Meineke Ct 10 15 ζστ n—— i Eo - BENE TIENE ME MAE TL LL ÉL 1o n CAPVT I ΠΕΡΙ APETHZ 177 H / j - - c ἐπιφυμέοντι συµβαίνη woxoraSéeiv τῇ V'vyi. 0 γὰρ 9av- c - * µαζων τοὺς ἔχοντας γαὶ μµακαριζομένγους ὑπὸ τῶν ἄλλων 3 L4 LY - / - ο , ἀνθρώπων, καὶ τῇ μνήμη πᾶσαν ὠραν προσεδρεύων. 3 « 3 / } /.. 3 2 ^^ » ciel ἐπικαινουργέειν ἀναγκάξεται, καὶ ἔπιβαλλεσθαι Ó H - 2 ΄ € Ld ἐπιθυμίην τοῦ TL πρήσσειν ἀγήκεστον ὧν νόμοι κωλύ- ουσιν. θιό ( μὲ ^ δίζνσο w. ἐπὶ δὲ τοῖς . θιόπερ τα μὲν ur» ὀίζγσθαι χρεών, ἐπὶ δὲ τοῖς J / * , N [4 - / ' εὐνθυμέεσαι χρεων παραβαλλοντα τὸν ἑωυτοῦ βίον πρὸς b] -- "lg x τὸν τῶν φαυλότερον πρησσόντων xoi µαχαρίξειν ἑωυτὸν } , , ς / 3 - ; , ἐνφυμεύμεγον ἃ πάσχουσιν, ὀκόσω αὐτῶν βέλτιον πρῄήσσει τε καὶ διάγει. ταύτης γὰρ ἐχόμενος τῆς γνώμης εἶνθι- ; "4 d "m - ο , / µὀτερόν τε διᾶξεις καὶ οὐκ ὀλίγας χῆρας &v τῷ βίῳ δια- σεαι, φΦόνον xai GrÀov vai δυσµεγίην. 1 συαβαίνει MÀ Α: tacite corr. Gesn.?, inde vulg.; ξυαβαίνῃ Mullach | malim θωμόζω», vide p. 176. 15 adn. || 4. αἰεὶ Mullach: ez M4A | ἐπι- xcivovoysiv M*A: corr. Mullach || Bb ὧι ΜΑ ὧν A: τῶν ot Meineke IV p. LI quod verum videtur; ὃ tacite scr. Gesn.?, inde vulg. || 6 οίζε- σθαι M1 À: corr. Mullach | ἐπὶ δὲ τοῖς M4AÀ: ἐπὶ τοῖς (τοῖσι Mullach: δὲ Schow ἐπὶ δὲ τοῖς παρεοῦσι ci. lacobs l. c. p. 216. || V παραβάλ- λοντα κτὲ.] cf. Hipparchus |. c. p. 48. 10 Mein. χαὶ ἀντιπαραβάλλοντες τὸν ἑωυτῶν fov πρὸς τὸν τῶν πρασσοµένων φανλότερον | ἑαυτοῖ M4 A: corr. Burchard | 8 τῶν om. A | φαυλότερον Α et Hipp.: φλαι- οότερον M3 | πρησόντων M! πρυσσόντων À | ἑαυτὸν M3 | 9 ἐνθι- µευμενον sine aec. M4 ἐνθυμεύμενος (sic) A | τὰ pro & Mullach, seó & πάσχουσιν nescio au seclndenda sint; & πάσχουσι (xol) 0xOQ αὐτ. proposuit Halm lect, Stob. p. 36 | ὀχόσφ Wachsmnth: ὅκως libri, si genuina sunt v. & πασχουσιν, praestat fortasse τὰ παάσχουσιν xci 00Q | αὐτέων ΜΙΑ: corr. Cobet mnemos. IX p. 106 | πρήσσει τε καὶ διάγει (sic ut voluit Halm. 1.5.) M4: πρήσαῃ τε καὶ διά A; malim πρήσσεις τε καὶ διάγεις collatis. verbis extremis et p. 176,18 || 10 ἐχόμενοι M4. cf. Hipparchus l. c. p. 48.12 καὶ τὰ προσπίπτοντα ἄν- θρώπινα νοµίζοντες καὶ ux uóvoic συµβαίνοντα. εὐθυμότερον δις- ἔομεν ibid. 16 πολλαὶ κᾶρες κατὰ παντα τὸν βίον πεφύκαντι Stobaeus III. 12 178 IQANNOY ΣΤΟΡΑΙΟΙ ΕΚΛΟΓΩΝ T" CAPVT II. ΠΕΡΙ KAKIAZ. i ouougvoéov (fab. inc. fr. 2 com. η 2 p. 87$). Σφόὸρ᾽ εὐάλωτόν ἔστιν v πονηρία᾿ εἰς γὰρ τὸ κέρδος µόνον ἀπιοβλέπουσ cel ἀφρόνως ἅπαντα xal προπετῶς συμπείώεται. 2 «ξιονίκου (fab. inc. fr. 1 com. HIE p. 536). Ora» δανείζη vig πονηρῷ χρήματα ἀνίρ, δικαίως ἂν τόκον λύπας ἔχοι. 9 ἀντιφάνους (fab. inc. fr. 660. com. HI p. 153). 1 Caput περὶ κακίας exhibent ΜΑ, aliquam partem etiam Br et Mac. Chrys., omittunt quod semel moneo S (vide supra p. 1) Tr. titulum hab. Phot. MA Br Mac., praeter titulum numerum β΄ addunt M A Mac. genuinus eclogarum ordo, quae est discrepantia inter M codicem et A, certo hódie recuperari nequit. libri À dispositio quam exhibet fere Mac. (nisi quod hic ecl. 2, 13. 14 Mein. collocavit post 2,15. 16 Mein.) et insigni loco confirmat Br (vide ad 2, 31 Mein.), cur propius abesse videatur ab archetypo exposui mus. Rh. XXXIX p. 522. sed etiam À a vero non numquam deerravit, nam Philemonis eclogae (2, 26. 27 Mein.) quas vicinas collocant tam Br quam M, disturbantur in À. malui igitur codicem M sequi ceterorum diserepantia diligenter adnotata. Gesneri errores et interpolationes illustravi mus. Rh. 1. e. | 898 ecl. hab. MA (in capitis initio) Br (post ecl. 2, 27 Mein.); óuuoxogivov M ὅδημη- τρίου Α item Br compend., «{ημήτριος pinax Phot. p.52 Elt. || 5 &zo- BÀénovo' csi Grotius diet. poet. p. 9: ἀποβλέπουσα M'Br αποβλέ- (0) - . 9 - πουσιν compend. Α || 6 ἅπαντα Valckenaer: ἀπαντᾶ libri; ἀπαντᾶ tuetur Wachsmuth, ezer&re ci. Buecheler | € ecl. hab. MA (post ecl. 2, 1) Mac. Chrys. f. 115* (tamquam capitis primam) ; 'A&ovíxov Grotius: ἀξινίκου M*A Mac. ἀξίνιχος pinacogr. Phot. p. 50 Elt. | 8 δανείζη M* A Mac.: δανείζει Gesn.?, inde vulg. | χρήματ ἀνηῆρ M! πράγµατ᾽ «vgQ A Mac.; χρήματα v. «vio deleto Grotius | 9 δικαίως libri; οἵ- χαιος Salmasius | ἂν τὀχον λύπας ἔχοι Buecheler: αὐτῶν τὸν τόκον λύπας ἔχει M* A ἀντὶ τῶν τόκων (quod commendabaut lacobs et Meineke) λύπας ἔχει Mac. || 10 ecl. cum lemm. ἀντιφάνους (sic) hab. MA Mac. Chrys. recurrit Maxim. c. 1 p. 165 Gesn. (4ντιφανους) Apostol. D 10 CAPVT II. ΠΕΡΙ KAKIAS 179 Ὅταν εὐ,ιορῶν τις αἰσχρὰ τιραττῃ ιράγματα, tí τοῦτον ἀπορίσαντα /εράξειν περοσδοχκᾷᾶς; 4 Ἰενάνδρου Παλλακή (fr. 1 com. IV p. 182). M N € / . UD - Πολλοὺς λογισμοὺς ἡ :ovnoío «vzAoi. 9 Ἰενανδρου. ΠΠισῶ /εονηρόν, χρηστὸν ὅταν εἴτιῃ λόγον. 6 Ἰενάνδρου. ^^ 7 € “ «ἀσυλλόγιστόν ἐστιν ἡ τιονηρία. i (2, 9 Mein.) «Ὑκληρίου. ^ - Y - » 3 / Πολλοῖσι ὀνητῶν ἡ μὲν ὄψις εὐγενής, —- 3 - * ς /, 0 votg ὁ ἐν αὐτοῖς δυσγενὴς εὑρέσχεται. 5 (2, 10 Mein.) Φιλιππίδου (fab. inc. fr. 7 com. IV p. 476). O τραχύτατος δὲ συκοφάντης μνᾶς δύο λαβὼν ἄπιεισιν ἁργίου μαλακώτερος. cent. ΧΗΙ 13n (Αντιφάνους). tamquam clausula amplioris fragmenti iterantur versus infra flor. 91, 14 Mein. (Αντιφαάνους) 1 τις ΜΑ Mac. Max. Δροεί.: γὰρ flor. 91. | 3 ἀπορήσαντα (εὔπ. Apost.) πράδειν προσδοκᾶς M* A Mac. Max. Apost.: ἀπορήσαντ᾽ ἄν οὐκ οἷει ποεῖν flor. 91. | 93 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 2,3) Br (post ecl. 2, 5); τοῦ αὐτοῦ fab. n. om. Br. malim Παλλακῇ | 4 ἑλυ- μοὺς ci. Cobet mnem.? Il p. 446, melius λυγισμοὺς Kock com. IlI p. 109 cf. infra p. 189, 9 adn. | χυκλοῖ A Br: χυχλεῖ M4 | 95 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ (post. ecl. 2, 4) Br (in principio capitis) Mac. Chrys. (post ecl. 2, 2, sed om. 4). iteratur versus corp. Par. 575 Elt. ((Mevevógov). inter monosticha relatus 352. cf. ep. gr. p. XXIII 11173 Kaib. ὅταν ποιών πονηρὰ yonuot& τις λαλῇ κτὲ. | 7 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 2, 5) Br (post ecl. 2, 4): µενάνδρου MA ἠσιόδου Br (cf. ecl. 9) sed in margine τοῦ αὐτοῦ Br m. rec. recurrit versus inter monost. 50 | de duabus eclogis (2, 7 et 8 Mein.) post 2, 6 male a Gesnero traiectis vide quae dixi mus. Rh, XXXIX p. 522. 524sq. | 9 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ (post ecl. 2, 6) omisso lemmate Br (post ecl. 2,1). Σκληρίου etiam cod. Photii, quod male Σχλήριος interpretatur pinacographus. recurrit ecloga Anton. lI c. 79 p. 145 (Σχληρίου) Maxim. ο. 63. p. 676 (Σχλή- ρίου). versus a Stobaeo adservati (cf. flor. 18, 2 et 103, 2 Mein.) num conveniant comoediae Italicae dubitat Bernhardy litt. graec. hist.? 1 2 p. 942. ceterum Σχίρας qui audit Athenaeo 1X p. 402b eum a Sceleria diversum fuisse negat Meineke anal. cr. ad Ath. p. 174 || 11 αὐτοῖς (ut coniecit Nauck) Br: αὐτὴ ΜΑ | 12 ecl. cum lemm, hab. MA 12* 150 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON D" . € fog "a ^ 9 (2, 11 Mein.) Ἡσιόδου Eoycov (190—906). , 3*7 , u Οὐδέ τις εἰόρχου χάρις ἔσσεται οὐ δὲ θιχαίου ὃς) 3 NP" -— ^ * - € ^ A ο, οὐδ ἀγαφοῦ" μᾶλλον Ó& xox(v ῥετίρα καὶ Όβριν 3 , , " » , M ^ J * ἀνέρα ruurGovOL" δίκη Ó ἓν χερσὶ καὶ αἰδῶς 3 » "P , )3 € ^ M 3 , - ovx ἔσται βλάψει Ó O0 γαγὸς τὸν ἀρείογα quor , - 3 / 3 N 3 €C€ b - ιύθοισι σκολιοῖς ἐγέπων, ἐπὶ Ó ὁρχον outirat. --- 3 2 Pad ^ 1 ἵζλος ὃ᾽ ἀνθρώποισιν ὀιζυροῖσιν ἅπασιν ^ ς ’ , δυσχκέλαδος χακόχαρτος ὁµαρτήσει στυγερωτττς. 10 (2, 12 Mein) {Ζηνοδότου (fr. 1 p. 831 9.3). Pal € ’ X * Κηρίσσεται αεὶ P ἀρετή κακὸς Ó ἀγίρ M » did N ν 2/ σιγηλὸν ἔσχε Gov τε καὶ Φανων ῥίον. 11 (2, 13 Mein.) Ἡσιόδου Έργων (210—125. - N } λ ^ 3} 3 s 3 3 ’ ; Név δὴ p uóív αὐτὸς ἐν ανθρώποισι δίκαιος ») 7/703 ο» C^. 2 ' ' » / εἴνν, µέτ ἐμὸς υἱός' ἐπτεὶ xaxóv ἄνδρα θέκαιον » b) η. 1 YÀ , ασ ἔμμεναι, εἰ μείζω τιμὶὴν ἀθινώτερος &5et. 1. M 3 - / N 19 (2, 14 Mein) Ἐν ταὐτῷ (346— 48). - , à "P Iljua χαχὸς γείτων, ὅσσον v' àyadOg uéy Όγειαρ. / ^ C d - ἔμμορέ τοι viurg, 6g κ ἔμμορε yeirovog ἐσνλοῦ. (à 4) 9 - J 1À 2 3 * , ) λ X otÓ ἂν βοῦς ἄπόλοιτ, εἶ ur γείτων xaxog etr. 1 ecl. eum lemm. hab. M (post ecl. 2, 10 Mein.) À (post ecl. 2, 26 Mein.) | 2 v. οὐδέ τις hodie ollitterata in Α (inc. f. 97) | ἔσσεται & Hes.: ἔσεται M3 | 3 οὐδ) M4A: orv' Hes. [ 4 τ/σουσι MÀ m. sec. | 6 uv9oiot M3: ué9ois A; μύθοισιν editores Hes. | S στυγερωπής M3 ; 9 ecl. cum lemm. hab. MÀ. Ζηνόδοτος pinacogr. Phot. p. 53 ΓΗ. Zijvovoc coniecit Meineke coll. flor. 14. 4 Mein. parum probabiliter || 10 «zi M44: αν Valekenaer γὰρ Nauck; *discamus ex metro Zenodotum non fuisse anti- quiorem Meleagro ant Philodemo' Buecheler | ή ὀρετὴ M* A { 12 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 2, 12 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 2. 16 Mein) | 14 ἄνδρα A Hes: ρα M4 Mac. | 15 usto δίχην ἀτιμότερος (-ώτερος Mac.) M3 A Mac.: Stobaeum restituit. Buecheler; μµείζο γε ῥίκην &óux. Hes. | 16 ecl. cum lemm. hab. MÁ Mac. Chrys. (post ecl. 2, 13 Mein.) sine lemm. Br (pest ecl. 2, 6 ubi videsis); ex lemmate ἠσιόδου in Br nuuc perperzm eclogae 6 adseripto nescio an colligi possit eclogas 9. 11. 12 in archetypo codicis Br fuisse vicinas || 17 ὅσσον 4 Hes.: 0cov M4 Br | z' ὀγαθὸς M? Br Mac. Hes.: δέ c^ ἀγαθὸς À ! 18 τοι tiu c M3 Mac. Hes.: τιαῆς Α τι τιαῆς Br | ὃς κ᾿ Τρι Stob.: ὃς c? Hes. | 19 οὐό ὃν — εἴ, addidi ex Br: om. MÀ Mac. ! σπήλοιτο Br 10 15 10 15 CAPVT H. ΠΕΡΙ kKARIAZ 181 - . 3) a ^t / . : 1 13 (2,15 Mein.) Εερωτίδου ἐκ Βελλεροφόντου (tr. 303 N.?). 28v; 3 } / - 2 ^À λ t L ’ 3 2/ Οἶδέ ποτ εἰτιχίαν κακοῦ ανδρός υπέρφρονα v. 0Àgov βέβαιον εἰκᾶσαι χρεώ», »λν) 3 / ^. ς M 3 N J ' ovÓ ἀδίκων yeveav' ὁ γὰρ ovóevog ἐκφις Ἄρόνος δικαίους ἔΙτάγων κανόγας ῥείκνυσιν ἀνθρώιίων χαχότιτας ἐμοί. 14 (e 16 Mein) Εὺρι. τίδου 1η δείᾳ (516—519). ? Zeb, τί δὴ χρυσοῦ μέν, ὃς TER ry, LEXMC QU θρωποισιν ώπασας σαφή, } V - PEN M M N . Cr y Ó Qty » 0t 49r τὸν κακόν διειδέναι͵ οὐδεὶς χαρακτήρ ἐιώιέφυχε Oca. 15 (2, 17 Mein.) ΠΕιριπίδου έννι, (fr. 695 N.?). Qi 2 ς) a / 3 3 - - η οὐδὲν δίκαιὸν ἐστιν ἐν τῷ νῦν γένει. 16 (2, 15 Mein) Σοφολκλέους (fr. 535 N.7). Ὑχαιοῖσι πολλοῖς εἷς σοφὸς OtóAAvrat. 1 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ (post ecl. 2, 14 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 2, 26? Mein.); ἐκ βελεροφώντος Mac. adfert versus fab. nom. om. Theo- philus ad Aut. II 37 p. 180 Otto eodem florilegio usus ae Stobaeus || 2 οὐδέ ποῖ —4A ytrt&v om. Mac. | εὐτυχίαν Theoph. : εὐτυχίην M*A | ἐπέρφρονά τ΄ proposuit Gesn.? p. 30 mrg: ὑπέρφρονα ó. M* A ὑπέρφρονα Theoph. | ς B ) - ' , , 4 ὁ γάρ μηδ ἑνὸς ἐκφὺς Mac. | 5 δικαίους ἐπάγων zaxorac om. Theoph. | 6 χακότητας ἐμοί libri Stob. κακότητας Theoph. κακότη- Σο , T . . , ' . » τας Geb (αἰεί Wecklein) ci. lacobs χακότητ ἄσημον Reisig | " ecl. cum lemm. hab. MA Mac. Chrys.; τοῦ αὐτοῦ pro Ecg. Μαο. Ἠηδείᾳ scripsi: uzóeca M3 P A Mac. Mryósiac Gaisford. adfert versus Clemens Alex. strom. V]. p. 747 P., duos extremos Lucianus paras. 4 | $8 ἦν ΜάΑ Mac. Clem.: sy Eur. || 9 τεκμήρια A! Mac. corr. À* | 10 τῶν χακώὼν A! Mac. eorr. A? |] 12 ecl. hab. MA (post ecl. 2, 16 Mein.) Br ὁ, (post ecl. 2, 14 Mein); eU QUUM τέχνη M3 τοῦ αὐτοῦ tévyry (litteris 1 εἰ ex parle ν alt. opertis margiue) & teste Meklero σορό nec plura (quod lemma nescio an pertinuerit ad proximam ecl. in Br nunc omissam) Br. ἐν Tuucro quod coniecerat Valckenaer diatr. p. 15 duo codd. Scho- wiani ex interpolatione. de T'enne Euripidea spuria vide Wilamowitz anal. Eur. p. 161 adn. 1. ceterum dispositas habes fabulas ex ordine litterarum | 1b eci. cum lemm. hab. M (post ecl. 2, 17 Mein.) À (post ecl. 2, 27 Mein.) 182 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 17 (2, 19 Μο.) «ίωνος ἐκ τοῦ Etfoixo? (or. VM p. 269 leisk.). Qc οὗποτε φιλεῖ τὰ uoyduoi μένειν ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς αλλ’ Gel κινεῖται καὶ πιρόεισιν ἐπὶ τὲ ἀσελγέστερον ur- δενγὸς αναγκαίου μέτρου τυγχάνοντα. 15 (2, 20 Mein.) «Φιλίππου. Φίλιπ]τος ἐρωτώμεγνος ἑπὸ Βυζαντίων ví GÓry Oelc τολιορχεῖ αὐτοὺς, εὐ(ώεις ἔφησεν εἶναι xai ὁμοίους TG εἴ τις ἔχων καλὴν γυναῖκα τοὺς ἐπικωμάζοντας igorqr διὰ τί ἐπικωμάζουσιν. 19 (2, 21 Mein.) ΟΘαλῆς (Plut. septem sap. conv. p. 153 D). Θαλής égorrJeic ví ῥλαβερώτατων, ἔφη κακία" zai γὰρ τὰ χρηστὰ βλάπτει παραγενοµένη. 20 (2, 22 Mein.) «4{ὔιοσύένους. ἄημοσύένης ἔλεγεν eig πολλάκις ἐντιὸν αὐτῷ εὔξασφαι τοὺς πογηροὺς ἀπολέσθαι φοβοῖτο ur ἔρηιον GoÓrv ἐν τῆς εὐχῆς ποιισ Tiv πόλιν. 21 (2. 23 Mein.) Πυθαγόρου. Nóuov S$tíov τὸ φαῖλον &vyxoov, διὸ καὶ παρανοιιεῖ. 22 (2.24 Mein. «{4υσίου (fr. 266 ed. Dait. et Saupp.). Ὅστις τοῦ μὲν Qu, ἀδιχεῖν ot προνοεῖται, τοῦ δὲ ui ὀοῦναι δίκην ἐπιμελεῖται, κπακουργεῖ. 1 ecl. cum ilemm. hab. MA / 6 ecl. hab. M (post ec!, 2. 19 Mein.) ή [ A Mac. Chrys. (post ecl. 2, 29 Mein); lemma MA, om. Mac, || 8 τὸ εἴἲ M? A! Mac.: ὡσεί voluit A? | 11 ecl. cum lemm. hab. M, sine lemm. Α | 12 Θαλῆς post comp!iura Thaletis dicta non iterat Plat. | 2o. et for- tasse mox ἔφη de suo gnomologus ! βλαβερώτατον Plut.: βλαβερώτε- ἔφη gor ΜΟΔ | ἔφη om. M*; fuitne p? in arehetypo, id est χακία equ? - 18 πλεῖστα Piut. | 14. ecl. eum lemm. hab. ΝΑ (post ecl. 2. 21 Mein). sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 2, 20 Mein., sed om. 2, 21 Mein.) Br (post ecl. 2, 9 Mein.) || 16 φοβοῖτο M!Br: καὶ φοβοῖτο À Mac. inde cg q. male Meineke v. IV p. LIll, καταφοβοῖτο Madvig adv. er. I p. 120 non melius. supplendum mihi videtur ζάπολήγοι) καὶ φοβοῖτο | ἄρδην om. A Mac. || 18 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ. recurrit Pyth. Vind. 68, Demophil. sent. Pytli. 29, Pyth. Syr. 49. Hieroelis verba. in carm. aur. p. 42, 1 Gaisf.: τῶν θείων voucov ἀνήκοος apte comparat Schenkl | 20 ecl. cum lemm. hab. MÀ 19 20 19 CAPVT Π ΠΕΡΙ KAKIAS 183 23 (2,25 Mein) «ημοσύένους Φιλιππικῶν (IX $ 17 p. 115). OQ γὰρ oic ἂν ἐγὼ Aug 3elnv ταῦτα πράττων καὶ κατα- σκευαζόµενος, οὗτος ἐμοὶ πολεμεῖ, κἂν ur, πω βάλλῃ μηδὲ τοξεύῃ. 24 (2, 26 Mein.) Φιλήμονος Αγύρτου (com. IV p. 9). Ὢ πῶς πονηρόν ἐστιν ἀνδρώπου φύσις τὸ σύγολον' οὐ γὰρ ἄν ποτ ἐδεήφη νόµου. 25 (2, 263 Mein.: comici incerti) Οἴει τι τῶν ἄλλων διαφέρειν Φδηρίων ἄνῶρωπον; οὐδὲ μικρόν. ἀλλ v σχήµατι" πλαγι ἐστὶ τἆλλα, τοῦτο ὁ ὀρθὸν Φηρίον. 26 (2, 27 Mein.) Φιλήμονος (fab. inc. fr. 3 com. IV p. 32). Tí ποτε Προμηφεύς, ov λέγουσ᾽ ἡμᾶς πελάσαι 1 ecl cum iemm. hab. MA (post ecl. 2, 24 Mein.) Br (post ecl. 2, 22 Mein. ut Demosthenica duo sint vicina); pro lemmate compendium quod Φιλίππου interpretatur dubitanter Thomas nomine /1zuoc9. omisso Dr. sententia citatur a multis, testimonia collegit Reiske || 6 ecl. hab. M (post eel. 2, 25 Mein.) Α (post ecl. 2, 10 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 2, 5) Br (post ecl. 2, 17 Mein); φιλήµονος ἀγύρτου À Mac. quAguovoc compend. nec plura Br Avxovgyov M. Λυκούργου ex ἀγύρτου depravatum esse opinatur non recte Meineke, immo indicio est hoc lemma eclogas 2, 25 et 31 Mein. in archetypo fuisse vicinas, et reapse sese hae excipiunt in ABr | 7 πῶς Μὰ ο (o Μας) πῶς ABr Mac. emendatio incerta: πάντως C. Fr. Hermann mus. Rh. V p. 608 πῶς ov Hirschig ann. crit. p.18 ozu' coc Naber mnemos.? VIII p. 408 || 9 novam abhinc ordiri eclogam perspexit Meineke com. ed. min. p.821: cum prioribus haec cohaerent M*A Br Mac. | 11 ὀνδρωπον (quod coniectura reppererat Gesn? p. 31 mrg) Br: om. M^A Mac. | µικρὸν M3 A Mac.: uixoóv τι Bri AA! s Meineke: ἀλλὰ M?A Br Mac.; alii distingui volunt οὐδὲ αικρόὀν. ἀλλὰ σχήµατι (σχήματα Duebner) πλαγι ἐστὶ κτὲ. | 12 πλάγια γάρ ἐστι Mac. | τὰ ἄλλα fere libri | 18 ecl. cum lemm., hab. M Br (post ecl. 2, 26* Mein.) A (post ecl. 2, 17 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 2, 14 Mein); φιλήµογος M* A Mac. τοῦ αὐτοῦ Br. versus quinque priores Euripidi tribuit Nicephorus in Synes. p. 404A | 14 τί ποτε nescio quis primus: τί ποτ ó M? (unde vulg.) Br τέ ποτε ὁ (sic) A 184 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΝΛΟΓΩΝ Γ΄’ «oai τἆλλα παντα ζφῷα, τοῖς μὲν Φηρίοις ἐδωχ ἑκάστῳ κατὰ γένος µίαν φύσιν; ἅπαντες οἱ λέοντές εἰσιν ἄλκιμοι" 1 T H P^ [4 - , 3 N [d ^ /. ὀειλοὶ 7zt&Atv. ἑξῆς /τάντες εἰσὶν οἱ λαγοί 3 , ^ / ς N / - , οὐκ ἔσι αλώτιξ r μὲν εἴρων vj φύσει, ὃ ς (3 2 / λα α } ^" , i Ó αὐύέκαστος' «AA ἐὰν τρισμυρίας ἀλωπεκᾶς τις συναγάγῃ, µίαν φύσιν t - , ’ » , ἁπιαξαπασών ὄψεται τρόπον 4 ἕνα. C - ] , 4 / 3 / * ; * 140v Ó' ὅσα καὶ τὰ σωµατ ἐστί, τὸν ἀριθμὸν / , 3 * , -- , Ἰαύ ἑνός, τοσούτους ἐστὶ καὶ τρόπους ἰδεῖν. RU 27 (2, 25 Mein. Σδοφοκλῆς 4ἴαντι (1159—1160). ᾽ἄπειμι' καὶ γὰρ αἰσχρὸν εἰ πύφοιτό τις κογοις πολάξειν, ᾧ βῥιαζεσύαι napi. 26 (2, 29 Mein.) 'O αὐτὸς ἐν Φαίδρα. K * * tí δή ποτε ὁ Mac.; τί no9' ὁ Niceph. | λέγουσ᾽ Br Niceph.: λέγουσιν M4 Α Mac. 1 ζώα libr | 2 ἔδωχ Niceph.: ἔδωκε ὁ M4 ἔδωκ A^ ἔθωκ᾽ Br έόωκεν compend. Mac. || & πάντες εἰσὶν (εὐσὶν compend. M4) M4 A Mac.: εἰσὶ πάντες Dr; πάντες (compendio in M neglecto) Gesu.? p. 31, inde vulg. | λαγφ Meineke: λαγοί M4 λαγωοί A Br Mac. | 9 συναγαγη (ut correxit Meineke) A Mac.: συναγάγοι M3 Br. | 8 ἁπαξαπασών Mac.: άπαξ ἅπάσιν M! ἁπαξάπασιν A ἐξ ἁπασῶν Br ἱ 9 τὰ σώματα (vel σώµατ) ἐστὶ MIA Br Μαο.: τὰ σώματα (compendio quod pro coti in M est neglecto) Gesn.?, inde vulg. | 10 z«9' ἑνὸς Br Mac.: χαῦενος M^ A: καθ ἕνα τοσούτους mavult Meineke | καὶ τοὺς τρό- πους Br | 11 jecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 2, 27 Mein.) A (post ecl. 2, 19 Mein); Xogoxàznc αἰαντὶ M Σοφοχλέους αἰαντος Α | 12 πείθοιτο pro πύθοιτο corr. A* ut videtur, sed rursus se corrigens superscr. v, puncta et acc. fecit A! || 14 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 2, 25 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 2, 27 Mein. sed om. 28); Xogo- «Àéovc pro ὁ αὐτὸς Mac. φαίόρ pro φαίδρα M. intercidit Phaedrae locus (velut is qui infra legitur flor. 17, 2 Mein.: Ov γαρ δίκαιον ἄνδρα γενναῖον φρένας Ίέρπειν, ὅπου γε uu, δίκαια τέρψεται) dein lemma Ηλέκτρα. de Epicteti ecloga post Electrae versus a Gesnero temere addita vide quae monui mus. Rh. XXXIX p. 523 19 15 μα ον μμ ο CENT RE E A9 LÀ os CAPVT 11 ΠΕΡΙ KARIAZ 185 29 (Soph. El. 1050 sq.) "Autut τοίνυν οὔτε γὰρ ov τᾶμ ἔπι τολμᾶς ἐπιαινεῖν, ovt! ἐγω τοὺς σοὺς τρότεους. 30 (2, 31 Mein.) «4υκούργου (Ir. 96 Saupp.). Ὅσοι τοῖς ἀπὸ τῆς φύσεως ἀγαφθοῖς ἐπὶ τὰ χείρω χρῶνται, τούτοις τιολέμια τὰ ευτυχήµατά ἐστιν. ὡς εἴ τις ανδρεῖος wv Λ/ζεσύαι μᾶλλον 1; στρατεύεσύαι προ Qr tat, καὶ ἰσχυρὸς Ur λωιοδυτεῖν μᾶλλον y; ... συμβουλεύειν, ἢ καλὸς ὢν µοιχείειν μᾶλλον 3 γαμεῖν, οὗτος τῶν ἀπὸ τζο φύσεως ἀγανθῶν ἑπιαρξάντων προδότης ἔστίν. 31 (2, 32 Mein.) ]ουσωνίου (rel. p. 254 Peerik.). dí εροβαλλόμεύὑα τοὺς τυράννους μακρῷ Χείρονες αὐτῶν καώεστῶτες; τὰς γὰρ ὁμοίας αὐτοῖς ἔχομεν ὀρμὰς ἐν ταῖς οὐχ ὁμοίαις τύχαις. 32 (2,33 Mein. Θεοδώρου. Φεόδωρου 0 Koguvaikóg «4υσιμάχου τοῦ βασιλέως ἀπειλισαντος αὐτὸν ἀναιρήσειν ἐλελήνεις µε εἶπεν oU βασιλέως, ἀλλὰ κωγείου ὀέναμιν Exo. 39 (2, 94 Mein) Θεοκρίτου. Θεὄχκριτος ἐρωτηὺ εἰς ztoia των JuQicv ἐσεὶ τὰ χαλε- 4 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 2, 29 Mein.) A Br (post ecl, 2, 25. Mein.) || b αγαθοῖς ἐπὶ τὰ χείρω om. Α || € ληΐζεσθαι M*A Br | προρηήηται A: προαιρεῖται M3 Br | καὶ A: M? Br. || 8 ante συµ- βουλευύειν lacunam indicavit Meier proponens λωποὀυτεῖν μᾶλλον s (ἀμύνειν ἀδικουμένοις, 5 ξυνετὸς Ov πανουργεῖν μᾶλλον d) συµ- βουλεύειν | 9 m καλὸς ov µ. µ. 3) γαμεῖν om. Br || 10 ὑπαρξάντων om. Br | 11 ecl. cum lemm. hab. MA || 15 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 2, 32 Mein.) omisso lemmate Br (post ecl. 2, 31 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 2, 22 Meiu.). cf. quae collegerunt Lortzing Philol. XLIII p. 235 Sternbach ad gnomol. Vatie. 352. haec et proxima chria nescio an desumptae sint ex collectione quadam litterarum ordine con- serta, vide ad flor. 36, 27 Mein. | 18 ἔχον M3 | 19 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Br. tanquam Theocriteum recurrit apophthegma sgnomol. Vat. n. 344 cui cod. Vat. gr. 1144 f. 229r addit Sternbach. Diogeni Cynico tribuitur ab Antonio 1 c. 35 p. 44 a Maximo c. 22 p. 602 Combef.,, eidem denique in gnomol. cod. Pal. 122 f. 2121 n. 207 136 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON D" τώτατα., εἶπεν iv μὲν τοῖς ὄρεσιν ἄρχοι καὶ λέοντες. àv δὲ ταῖς πόλεσι τελῶναι χαὶ συκοφανται. 34 (2, 35 Mein.) Ἐκ τῆς ἐπιστολῆῖς τὶς Περὶ φιλίας (Plut. fr. XVIII 1). Kaxíog αὐτῶν sAacoovroaí τιγὲς ῥήματων εὐπρεπείᾳ, τὸ μὲν φιλοσώµατον ἁπλοῦν. τὸ δὲ φιλάργυρον προμήνὲς αποκαλούμενοι. 35 (2.36 Mein.) Ἐν ταἰτῷ (Plut. fr. XVIII 2j. Πολίῤβουλον εἶναι xai πολύτροπο». ἔνθα δεῖ καὶ τέχνης. κατ ἀλλοφύλων πιολεμίων χρήσιιιον καὶ ἀναγκαῖον' ἔτεί- βουλον Ó' í9oc καὶ κακομηχανώτατο» διὰ /ταντὸς ἔχειν καὶ κατὰ (τάγτων, OU τῇ τῶν ἀγχινόων, ὥς τινες οἴονται, τῇ δὲ τοῦ πονηροτάτου µερίδι προστέΦηµ. 36 (2. 37 Mei) «ὤυιολρίτου (fr. mor. 120 Mullach.). Ἔστι ῥήίδιον μὲν énouvésiv & ur yon xci wWéyetr. ἑκάτερον δὲ srovQgoU τινος Τ9εος. teste Sternbachio | 20 ἐστὶ τὰ χαλεπώτατα A Br: ἐστὶ' χαάλεπω- τατα Mj 1 ἄρκοι M? et sic etiam gnom. Vat.: ἄρκτοι A Br || 8 ecl. eum lemm. hab. MA; fallitur Gaisford. locos hoe lemmate insignitos inter Plutarchi fragmenta recepit Wyttenbach duce Stobaeo flor. 4$, 22 Mein. ubi πλουτάρχου ἐκ τῆς περὶ φιλίας S πλουτάρχου ἐκ τῆς ἐπιστο- À5c τῆς περὶ φιλίας MA praebent. cf. Piutarchus animiue an corporis affectiones sint peiores p. 501 B. | B κακίας A: αακίαις M3 | αὐτῶν Wyttenbach: αὐτῶν libri | περιπλάσσονται olim lacobs lect, Stob. p. 43 haud male, cf. Menander Stobaei flor. 73, 43 Mein. Aristoph. Plut. 159 Hor. sat. Il 3, 41 | εὐπρεπείᾳ A: -είαν M* | 6 φιλοσωμµατον Μὰ Α: φιλόσκωμμον Peerlkamp Muson. rel. p. 399, inde φιλοσχκωμµατον scripsit Meineke; v. ἁπλοῦν et προµ. sedem mutare iubet Wachsmuth | απλοῦι M* AÀ: απαλον ci. Boissonade ad Greg. Cor. p. 653 male. nescio an desit aliquantum ante ἁπλοῦν. velut τὸ μὲν φιλοδώματον (xal φιλήδονον φιλόκαλον, τὸ ὃ) ἄγροικον) ἁπλοῦν κτέ. | προμηθὲς 5: προμηθεὺς ΜΑ | S ecl. cum lemm. hab. ΜΑ { 9 δεῖ M*: δη Α || 10 ἐπίβουλον κτὲ. re- currunt Maxim. c.62 p. 674 Combef. (Θεοκρίτου) l| 11 £M! | κακομήχανον malebat Duebner | 12 καὶ om. Α [ 14 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ. re- currit Maxim. c. 62 p. 674 Combef. (Θεοκρίτοι) mel. August. XIX 11 (6εο- κρίτου) | 15 ῥάδιον MA: corr. Meineke | &xaeveiv M3 A: -έειν Mul- lach | & M^4 { 16 z9ovc M? ἠᾖθος A: corr. Mullach 10 CAPVT II ΠΕΡΙ ΚΑΜΙΑΣ 187 37 (2, 38 Mein.) «ιονυσίου “4λικαργασέως. «ἀπὸ yàg τῖς αὐτῆς ὁιανοίας oi &vdgu:rot ἀπογι- γνώσκουσέ τε ἑαυτῶν καὶ ἑτέροις ἀπιστοῖσιν. 38 (2, 39 Mein.) Βίωνος ἐν τῷ Περὶ δουλείας. Φησὶν ὁ Βίων' oi ἀγαύοὶ οἰκέται ἐλεύνεροι. οἳ δὲ πονηροὶ ἐλεύθεροι δοῦλοι πολλῶν ἐπιθυμιῶν. 39 (2. 40 Mein.) ἸἹαμβλίχου ἐκ τῶν Προτρεπτικών εἲς Φιλοσοφίαν λόγων (c. 2 p. 9, 8 Pist.). 1 ecl. cum lemm. hab. MA || ο οἱ ἄνθρωποι aut additam ab epitomatore esse aut transpositum (οἱ ᾱ. διανοίας) hiatus ostendit" Duecheler jj 4 ecl. hab. MA (post ecl. 2, 38 Mein.) Br (post ecl. 2, 34 Mein.); βίωνος ἐν v περὶ δουλείας: Φησὶν 0 βίων M δίωνος: 'Ev tO περὶ δουλείας φῆσιν ὃ δίων Α ἐν τῷ περὶ δουλείας φησὶν o βίων (ῥίωνος om.) Br. iteratur infra 62, 42 Mein. ubi βίωνος pro lemm. (verbis ἐν τῷ περὶ δουλείας φησὶν 0 βίων omissis) S βίωνος: ἐν tO περὶ δουλείας φἠσὶν ὁ βίων M δίωνος (8 A!) ἐν τῷ περὶ δουλείας: quoil ὃ βίων A. ad Dionem Chrysostomum aberravit Mei- pneke: vide Tel. proleg. p. LXXIII. ceterum ex hac ipsa περὶ δουλείας diatriba nescio an repetita sint quae leguntur apud Senecam epist. ττ, 14: Lacon ille memoriae traditur impubis adhuc, qui captus cla- mabat non serviam' sua illa Dorica lingua, el verbis fidem inposuit: ut primum iussus est. servili fungi οἱ contumeltoso ministerio, ad- ferre enim vas obscoenum iubebatur, inlisum parieti caput rupit. ubi matellae memoria (ef. Aristoph. ran. 544) non minus Dionem prodit quam Dorica dialectus, vide Τε]. proleg. p. ΥΠ. aetatem Bionis confirmat Philo Περὶ τοῦ πάντα σπουδαῖον εἶναι ἐλεύθερον p. 403 Mang.: ακωνικοῦ παιδὸς ἄδεται. παρ oic ἰχνηλατεῖν ἔθος τὰς ἄρετας. τὸ ἐκ γένους y φύσεως ἀδούλωτογν. ἐπειδὴ γὰρ αἰχμάλωτος ἀπήχθη ὑπο τινος τῶν Αντιγόνου» τὰς μὲν ἐλευθέρας χρείας ὑπέμεινεν, ταῖς οὲ δουλικαῖς ἠναντιοῦτο (ἀναντιοῦτο ed. Lips) φάσκων οὐχὶ δουλεῦύσειν κτὲ. | 9 δὲ om. flor. 62 | 6 v. πολλών ἐπιθυμιῶν leguntur eliam flor. 62. in Stobaeo haec ferenda esse monui Tel. prol. p. LXXXVI adn. | € ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 2, 39 Mein.) omisso lem- mate Br (post ecl. 2, 39 Mein.) solo Ἰαμβλίχου nom. praemisso Mac. 7 Chrys. (post ecl. 2, 33 Mein); εἰς φιλοσοφίαν ^: £x φιλοσο M3. ite- Á ratur ecloga cum lemm. flor. 43, 71 Mein. (ubi ἐαμβλι nec plura 9). recurrit. corp. Par. 576 Elt. (Ἰαμβλίχοι) 188 IGANNOY XTOBAIOY ERAOFON Γ΄ € . - , - Ομοίως énioqa^ég μµαινοιμένῳ ὁοῦναι ιιάχαιραν xat uoxduoo ὀύναμιγ. 40 (2, 41 Mein.) Σωχκρατικοῦ. 4 1 € E : Y - Σωκρατικὸς ὁ λυγικὺὸς ἀἄκοιδας ποτὲ πονγροῦ τὸν ri - " ^ 4 € - 2 , € , τρὀπον κακώς Aéyoviog Πλατωνα παϊῖσαι ἔφη οὔτε γὰρ Ἱαχκώς λέγων ἐκεῖνον πιστευνισῃ ουτε ἐκεῖγος σὲ ἐπαινῶν.. 41 (2, 42 Mein.) Nuutorióov. bw ^S ς ^ EN 3 , n DON M ÀlÀ N Σιμωγίδήο ὁ µελοποιὸς εἰπόγτος τινος, ὅτι ίτολλοι b N ) - ^- ^, € 3 , , ς * GULÓY παρ) αὐτῷ κακῶς λέγουσιν OU τιαύσι ἔφή ποτὲ M - 3 / ; » σὺ τοῖς ὠσέ µε βλασφ ημών; E 2 , 42 (2, 49 Mein.) «ἄναχαρσις. L € - , € , , “4νάχαρσις 0 Ἀκινης ἐρωτηυεὶς vito τινος, τέ ἐστι ^; 3 , * " , ς - 023 εολέμιον ἀνόρωποις, αὐτοί ἔφν éavtoig . 1 ὁμοίως (ὁμοίως om. corp. Par.) ἐπισφαλὲς Μά A Br Mac. flor. 49 corp. Par.: καὶ ἐπισφαλὲς καὶ ὃὅμοιον libri lambl. | uoz9509 M3 Br flor. 43, 71 corp. Par. lambl.: πονρῷ Α Mac. | 9 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Mac. Chrys. Ἱράτηιος. Kgctge 0 χυνικὸς xti. scribendum esse coniecit Gaisford. sed nescio an fuerit olim. (Artic 9£- ZVILXOS γης) Ó Σωκρατικὸς κτξ. cerle 0 Σωκρατικὸς φιλόσοφος audit Anti- sthenes Stob. 11 31, 33 Wachsm. et ó Σωκρατικὺς flor. 90, 11 Mein. quod autem simultates intercedebant Antisthenem inter et Platonem, id vix magis obstabit (cf. ἀχούσας zt 0v 900 xté.) quam quod Diogeni tribuitur huius simile dictam in gnomol. Vatic. 186 Sternb. | 6 post γὰρ addidit cv A m. rec. haud inepte. malim tamen οὔτε y&Q κακώς (ov) λέγων ἐκεῖνον vel πιστευθησ (0v). | $ ecl. cum lemni. hab. MA (post ecl. 2, 41 Mein.) omisso lemmate Br (post ecl. 2, 40 Mein.). cf. Ps.-Plut. apophth. Lac. p. 2322F | 10 » in v. λέγουσιν suppunxit A'iov M9 Br: zal ov Α sed καὶ compendiose À m. rec. ut videtur | malim οὗ z&voy ποτὲ ov ἔφη τοῖς ὠσὲ κτὲ. | 11 ante σὺ quod addiderat z«à A? nunc paene evanuit | 12 ecl. cam lemm. hab. MA oiisso lemmate Br. recurrit gnomol, Vat. 16 (apophth. Vind. 70) ubi ὁ αὐτος (i. e. Αγάχαρσις) ἐρωτηθεὶς κτὲ. Bianti tribuit Ausonius sept. sap. 1 2 p. 246 Schenkl. cf. Seneca de mor. 5 '!" 18 ὑπό τινος M! gnomol. Vat. apophth. Vind.: παρά τινος A, om. Dr || 14 αὐτοὶ ἔφι ἑαυτοῖς M3 Α αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἔφη Br εἶπεν αὐτοὶ ἑαυτοῖς gnomol. Vat. apophth. Vind. 10 15 m lim e m — code dEdLLCRILm PoGESJIELOI d... CAPVT II ΠΕΡΙ KAKIAZ 1 ο Me! 43 (2, 44 Mein.) Πλάτωνος Πολιτείας γ΄ (p. 405 B). a 3 A " - εί {]άντων uiv cvv, ἔφη, αἴσχιστον. Η δοχεῖ σοι, iov 2». 2 5 - Ó' ἐγώ, τούτου αἴσχιον εἶναι τοῦτο; ὅταν δή τις μὴ uovov * - H τὸ τολὺ τοῦ βίου ἓν δικαστηρίοις φεύγων τε καὶ διώκων P, 3 M Yi. € N } / ) 3 2 d 1 χατατρίῤηται, ἀλλὰ καὶ υπὸ ἀπειροκαλίας ἔτι αυτῷ Oi 7 - "n c M 34 N N H τούτῳ 7TELOOÓ jj, χαλλωπίζεσθαι, ὡς δεινὸς «v περὶ τὸ αδι- «tiv καὶ ἱκανὸς πᾶσας μὲν στροφὰς στρέφεσύαι, παᾶσας , - ; [4À δὲ διεξόδους διεξελθὼν ἀποστραφῆγαι λογιζόμενος, (ώστε) A - 4 — -”- J N im παρασχεῖν δίκην, καὶ ταῦτα σιικρῶν τε xai οὐδενὸς - [q/ , ἀξίων ἕνεχα, ἀγνοῶ», 00r κάλλιον καὶ ἄμεινον τὸ παρα- ’ , ς - " “.. σκευαζειν τὸν ῥίον αὐτῷ μεγθὲν δεῖσφαι νυσταζοντος ι- - » ) ^ - J M 3 / » » καστοῦ; Ovx, ἀλλὰ roUvr , ἔφη, &ve(vov ἔτι αἴσχιον. 44 (2, 46 Mein) Πλάτωνος Νόμων 8' (p. 661 D). J3p3 * ^, — x Evo uév γὰρ λέγω σαφῶὼς τὰ μὲν κακὰ λεγόμενα 3 λ - 2 / 5 - M ; , N * ἀγαφαὰ τοῖς ἀδίνοις εἶναι, τοῖς δὲ διχαίοις κακά, τα à » M - x 3 - » 23 , - SN - ayada τοῖς μὲν ἄγανφοῖς Ovrog ἀἄγαφα, roig Ó& κακοῖς χαχα. 45 (2, 47 Mein.) Xwexoarovc. 1 ecl cum lemm. hah. MA. inter lemma et verba πάντων μὲν οὖν xr&. nonnulla intercidisse vidit Gesn.? p. 32. satis ego hahui lacu- nam indicasse quia de ambitu eorum quae perierint ambigi potest. sufficiant fere haec quae proxime apud Platonem praecedunt: 7 ovx αἰσχρὸν δοκεῖ καὶ ὀπαιδευσίας ufya τεκμήριον τὸ ἐπακτῷ ma ἄλλων, Oc δεσποτών τε xal κριτῶν, τῷ δικαίῳ ἀναγκαζεσθαι χαὶ coole οἰχείων; Πάντων μὲν οὖν κτὲ. plura addidit Gesperus Gesne- rumque secuti Gaisford et Meineke | 4 Όταν δή τις M4 A: ὅταν τις ex Platone Gesn.?, inde vulg. || 7 πεισθή M4 Α et sic Plat.: πείθηται ex Platonis vulgata Gesn.?, inde vulg. ' 8 ἱχανῶς M* pr. m. || 9 λογι- ζόμενος M44 Platonis vulgata: AvyiGouevog Plat. | ὥστε tacite ex Plat. addidit Gesn.?, inde vulg. | 10 ὁὀίκην M*AÀ cum Platonis melio- ribus: ó/xeg ex Platonis vulgata Gesn.?, inde vulg. [| 15 etvo Plat.: αὐτῷ ΜάΑ | 14 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ post ecl. 2, 44 Mein. «cf. Eusebius praep. ev. 12, 20; Theodoret. therapeut. p. 247 Gaisf. Tambli- chus protr. p. 93, 14 Pist. | 19 ecl. cnm lemm. hab. ΜΑ. recurrit corp. Par. 65 ΕΙ. (Πλουταρχοιυ); egnomol Byz. 132 p. 188 Wachsm. (Bar. 11»); Demoph. simil. 45 190 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTON D s 2 3 ? , - } L 5 ^ Γαῦτὸν ἐξ aodevotg αἀγχυρίου σκάφος ὑρμίζειν καὶ 2 U^ , 9 ἐκ quvAnug yyounrg ἐλπέδα. 46 (2, 45 Mein) ἜἘενοφῶντος ἐκ τς Κύρου ἀναβασεως (Il 6, 51-25). , "E λ -3 : 5 - Δ - AMévov ὃ' ὃ Θετταλὸς (OrAocg) nv ἐπινυμῶν (μὲν) 5 , 2 - 3 - ' » c € c / Ίελούτου ἰσχυρῶς, ἐπιώυμῶν δὲ ἄρχειν, ὅπως [ως] πλείω Λαμβανοι ἐπινδυμῶν δὲ τιμᾶσύαι, bo [Eni] τιλείω xeg- TE / 2 : 3 - / / ῥαένοι' φίλος à ἐβούλετο εἶναι τοῖς μέγιστον δυλαμέγνοις, 3 - vf / ^, * λ / ἵνα ἀδικῶν urn διδοίη ὀίκην' ἐπὶ δὲ τὸ κατεργάζεσύαι € / , ? € v* Σ 08 - ὧν ἐπιώυμοίη συντοµωτατην (ero ὁδὸν εἶναι διὰ τοῦ ézti- 10 ορκεῖν τε καὶ ψεύδεσώφαι καὶ ἐξαπατᾶν, ιὸ δὲ ἁπιλοῦν 225. Jazny λ ον 2 21,9/ ; » | καὶ &Andéc évouiCe τὸ αυτο τῷ ἡλινίῳ εἶναι. στέργων δὲ φανερὸς μὲν ἦν οὐδένα, Ov δὲ φαίη φίλος εἶναι. τούτῳ ἔνδηλος qv ἐπειβουλεύων. καὶ stoAeuíov μὲν οὐδενός 1 ἐστιν post ταὐτὸν add. corp. Par. Demoph. δέ ἐστιν Bar. | ὀρμεῖν corp. Par. | 2 ἐλπίδα M9A Bar. Demoph.: ἐλπίδας corp. Par. et sic in Stobaeo Gesn.? p. 33, inde vulg. | 9 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ post ecl. 2, 47 Mein.; ξενοφῶντος ἐκ τῆς κύρου παιδείας ΜΑ sed in M παιδείας atramento induxit recentis aetatis corrector qui superscr. cra- ῥᾳσεωσ. recte, nisi alter fortasse intercidit locus Cyropaediae. fuit olim fortasse ἀναβάσεως 9 ^ (| 5 ὅῆλος tacite e Xen. addidit Gesu.? p.32, inde vulg. ! usv e Xen. addidit Gesn.?, inde vulg.: om. M4*A Suidas v. Mévov | 6 πλούτου M4A Xenophontis deteriores: πλουτεῖν Xeno- phontis meliores | ὅπως Xen.: ὅπως ὡς M*A | V τιφᾶσθαι ΜΑ | ἵνα Xen.: cv" ἐπὶ M* ἵνα ἐπὶ À; conicio tv ἔτι πλείω | κερδαίνοι M*A (fallitur Gaisford) Xenophontis cod. Vindob. et Turonensis Suid.: χερ- δάνοι Xenophontis ceteri | 8 à^ M*A: ce Xen. | μέγιστα Xenophontis meliores | 9 δοίη Suid. | τὸ Xen.: τῷ M4AÀ ut Xenophontis nonnulli | 10 ἐπιθυμοίη M Xen.: ἐπιθυμίη A | evo 000v M4A Xen.: ódóv ῴετο Xenophontis deteriores, inde Gesn.?, vulg. | 11 ἁπλοῦν A Xen.: ἀἁπλοῦν τε Xenophontis deteriores. dubito de M || 15 ἀληθὲς M4A: τὸ ἀληθὲς Xenophontis meliores; ἠλίθιον ex Xenophontis editione Gesn.?, vulg. | ἐνόμιζε τὸ αὐτὸ τῷ cum deterioribus Xenophontis Gais- ford: ἐνομίζετο αὐτὸ (αὐτῶ A) τώ MA; τὸ αὐτὸ (vel αὐτώ) co (om. ἐνόμιζε) Xenophontis meliores | στέργων M4 Χεη.: στέργ | 14 ἔνδηλος zv Xenophontis deteriores, inde Gesn.? vulg.: ἔγοπλος 9 5 / ^ , . . (ἔνοπλ Α) ήν M4A; ἔνδηλος ἐγίνετο Xenophontis meliores 10 CAPVT II. ΠΕΡΙ KAKIAX 191 πατεγέλα, τῶν δὲ συνόγτων τεάντων (Gg καταγελών Gel διελέγετο. καὶ τοῖς μὲν τῶν τολεµίων κτήµασιν οὐκ ἔτιε- ῥούλευεν χαλειτὸν γὰρ (evo εἶναι τὰ τῶν φυλαττομένων λαμβανειν τὰ δὲ τῶν φίλων μόνος qevo εἰδέναι ὅτι ῥᾷστον ἀφύλακτα λαμβάνειν. καὶ ὅσους μὲν αἰσφάνοιτο ἐπιόρχους καὶ ἀδίκους, ὡς &v ὠτελισμένους ἐφοβεῖτο ' τοῖς δὲ ὁσίοις καὶ ἀλήψειαν ἄσκοῦσιν ὡς ἄνανδροις ἐπειρᾶτο 47 (2, 48 Mein.) «ἀἰσχίνου (1M 99). Καὶ yàg τυῦτ &vOQunog ἴδιον καὶ οὐ κοινὸν ztotei- ς Δ N 25 ^ 3 3 , ς , , 3 / οἱ μὲν γαρ ἄλλοι ἀλαζόνες οἼεύταν τι ψεύδωνται, αοριστα 2 - - / - , καὶ ἀσαφῆ πειρώνται λέγειν, φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον λ 2} [4 - «ημοσύένης δὲ ὅταν ἁλαζογεύηται, πρῶτον (uiv) ue9^ [e] . m . 3 λε 3». ο , . 4 ς -”. ὁ ’ δέ ὄρκου ψεύδεται ἐξώλειαν ἐπαρωμενος αὐτῷ) δεύτερον δέ, ἃ οἶδεν οὐδέτιοτε ἐδόμενα, τολμᾷ λέγειν εἰς ὁπότε ἔσται, καὶ ὧν τὰ ὄωμαια οὐχ ἑώραχε, τούτων τὰ ὀνόματα λέγει Ἀλέτπτων τὴν ἀκρόασιν καὶ μιμούμενος τοὺς τάἀληνῆ λέ- € / 7 d - γοντας. i; καὶ σφὀδρα ἄξιός ἐστι μισεῖσθαι, ὅτι πονηρὸς 3 ^ - - - / wy καὶ τὰ τῶν χρηστών onucia θιαφνεέρει. 1 ὡς M4 Xen.: ὧν Α teste Gaisfordo | dei (sic) A Xen.: αἰεὶὲ M4 | 8 χαλεπὸν (-πὸς M7) γὰρ devo εἶναι M! Xen.: Φετο γὰρ χαλεπὸν εἶνιι Α | 4 ou ῥᾷστον Μ4Α Xenophontis deteriores: ῥᾷστον Ov Xenophontis mel. | 7? ἐπειρᾶτο M! Xen.: ἐπειρώτο & | 9 ecl. cum lemm. hab. MA post ecl. 2, 45 Mein. primus ex Α edidit Gaisford, temere omiserat Gesn.?, vulg. | 10 ἄνθρωπος M*A Aeschinis ek l: ἀνθρώπων Aeschinis agmn; ἄνθρωπος Sauppe | 11 ὅταν τι Aesch. | ψεύδωνται, sed ut δωνται aegre possit agnosci A || 18 μὲν addidi ex Aesch. || 14 αὐτῷ Aeschinis plurimi: αὐτώ M4A; éavto Aeschinis a e || 16 οἶδεν οὐδέποτε M? Aeschinis: εἶδεν (om. οὐδέποτε) A, inde Gaisford et Meineke; εὖ οἶδεν οὐδέποτε Aeschinisagmn | post λέγειν add. ἀριθμῶν Aeschinis a | εἰς ὁπότε (ὁπότ Aesch.) M43 Aesch.: cc ποτὲ A, inde Gaisf. et Mein. | 18 2 Cobet mnemos. 1X p.105: ἢ M3 q A; διὸ Aesch. σφόδρα Μ4Α Aeschinis ekl: μάλιστα Aeschinis agmn || 19 διαφθείρει ΜΑ Aesch.: φθείρει Aeschinis ekl; διαφέρει oscitanter Gaisford AL ALIA LAE ως ----- κ ο ο... MM 193 IQANNOY ΣΤΟΡΒΛΙΟΥ EKAOTON Γ΄ ΟΑΡΥΤ III. ΠΕΡΙ DPONHEXEQSX. 1 (3,11 Mein) Ἰενάνδρου (fab. inc. fr. 216 com. IV p. 292). "4drmovra dobÀa τῷ φρογεῖν xadíorarat. 2 (3, 19 Mein) Εὐριπίδου ᾿ἀντιόπη (fr. 199 N.?). Τὸ 0" &co9evég µου xoi τὸ 9ràÀv σώματος xaxGc ἐιέμφθης' εἰ γὰρ εὖ φρονεῖν ἔχω. χρεῖσσον vóÓ ἐστὶ καρτεροῦ βραχίογος. 3 (9. 13 Mein.: Aristot. top. L 17 p. 1055 11) Ὡς ὄψις ἓν ὀψφαλμῷν, vovg ἐν Ψυχ/. 4 (3. 14. 15 Mein.) Σοφοκλέους (fr. 836 N.?). 'Eo91o$ γὰρ ἀνδρὸς τοὺς πονοῦντας ὠφελεῖν. — 'AM/ fj φρόύνησις ἀγαθὴ Φεὸς μέγας. 1 Capitis περὶ φρονήσεως eclogas exhibent MÀ Tr., nonnullas Br, pauciores Mac. Chrys. aliquotiens etiam Voss. (Frob.) in. auxilium vocavi. inscriptionem sieut Photius servarunt omnes, sed de Tr. et Voss. vide quae exposui mus. Rh. XXXIX p. 397 et 525. numerum y add. MA Mac. non integrum caput aetatem tulisse testatur Fulvius Vrsinus. Stohaei dispositionem recuperandi hodie spes fere abicienda est, arche- typum igitur librorum MA Tr. reconcinnare studui remota Gesneri teme- ritate, vide mus. Rh. l. e. p. 523 «qq. ibidem docui exturbandas esse ecl. 3,2. 25. 29. 33. 36. 31. 38. 46. 41. 48. 96. 97 Mein. tamquam Gesneri interpolationes || 8 ecl. cnm lemm. hab. ΜΑ Br Mac. Chrys. (in principio capitis, quae sedes genuina habenda est) Tr. p. 16 (post ecl. 3, 10 Mein.). recurrit corp. Par. 577 Elt. (Mevevógov) | 8 τῷ M Br Tr.: τοῦ A Mac. corp. Par. | 6 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 3. 11 Mein.) lemmate omisso Tr. (post ecl. 3, 11) Br (post ecl. 3, 25 Mein.). recurrit Maxim. c. 2 p. 183 Rib. (Euripidis /n Antiope) | 8 ἐμέμφης À | εἰ γὰρ εὖ (eó om. Tr.) MÀ Tr. Br Max.; xai γὰρ εἰ tacite Gesn.? p 20, inde vulg. | φρενῶν pro φρονεῖν ci. Valcekenaer diatr. p. 78 | 10 ecl. hab. Tr. p. 16, om. ceteri. non suo legi loco eclogam manifestum 11 νοῦς ἐν ψυχῇ Tr. Ar: ὁ νοῦς ἐν τῇ wvzg tacite Gesn.! p. 30, inde vulg. | 12 ecl. enm lemm. hab. Tr. p. 16, om. ceteri || 14 versnm hab. Poli 10 10 CAPVT III. ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 199 ὅ Σοφοκλῆς «4ἴαντι (1246—51). - ) - " 3 f Ἐκ τῶνδε μέντοι τῶν τρόπων ovx àv ποτε , " ) A . κατάστασις γένοιτ ἂν οὐδενὸς νόµου εἰ τοὺς δίκη νικῶντας ἐξωφγσομεν M A! » J ^ / e καὶ τους O7ztLOJ€Y εἰς τὸ ztQ0O J€V. ἄξομεγ. 23 3 3 / £99 2 / ον j M ς - GÀÀ εἰρκτέον ταὸ ἐστέν' ov γὰρ ot πλατεῖς οὐδ) ευρύνωτοι φῶτες ἀσφαλέστατοι, ἀλλ᾽ oí φρονοῦντες sev κρατοῦσι πανταχοῦ. μέγας δὲ π]ευρὰ βοῦς ὑπὸ σμικρᾶς ὅμως µιαστιγος ὀρθὸς εἰς ὁδὸν πορεύεται. 6 Ἰήενανδρου Θεοφορουμένη (fr. 1 com. IV p. 194). € —- — , O πιλεῖστον νοῦν ἔχων , 2. —»* / b] , ; c µαντις v^ ἀριστὸς ἐστι σύμβουλός 9' Gua. 7 Mevavóoov (fr. 4 com. IV p. 198). αρ” ἔστιν ἀγανῶν zo, πλείστων αἰτία ᾗ σύνεσις, ἂν 9 πρὸς τὰ βελτίω σοφή. sine lemmate tamquam eiusdem auctoris Tr. p. 16, om. ceteri; (1500 dv addit Voss. f. 102r (quod praetervidit Gaisford), ubi praecedit ecl. 3, 14 Mein., item Sophocli tribuit Arsenii cod. Mosc. teste Gaisfordo. cum versu praegresso coniunxit personarum vicibus indicatis Meineke v. IV p. LIII, huic obsecutus est Nauck Soph. fr. 836 ed. sec, probo hanc ra- tionem non propter testes infirmae auctoritatis sed quia prior versiculus sine altero in hoc capite locum non haberet | 16 ἡ ἀγαθὴ Tr. Voss. 1 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 3, 12 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 3, 11 Mein. sed om. 12), om. Tr.; σοφοχλέους ἐν αἴαντι Mac. recurrit Maxim. c. 2 p. 166 Gesn. (Σοφοχλέους ἐν αἰαντι) mel. Aug. IX 22 (Σοφοκλέους): Anton. I c. 8 p. 11 (Σοφοκλέους) | 9 ἐκ τῶνδε --- 6 t&ó' ἐστίν om. Mac. Ant. | 6 εἰρχτέον À Soph.: εἰκτέον M4, inde vulg. | 8 χρατοῦσι M* Mac. Soph.: φρονοῦσι Α || 9 sq. om. Mac. | 11 ecl. cum lemm. hab. MÁ, om. Tr.; Φεοφορουμένη compend. MA | 18 v. v' ἄριστός ἐστι σὐμβουλός 9' ἅμα om. M ad παμπλείστων aberrans || 14 ecl. cum lemm. hab. A, lemmate una cum verbis ἆρ᾽ ἔστιν ἀγαθών omissis (cf. eci. priorem) M, om. Tr. eidem versus ex- stant Orionis anth. I 15 Ἐκ Ῥαπιξομένου (-vgc Schneidewin) Mevavógov | 16 πᾶσι πλείστων Or.: παμπλείστων M3A | αἰτία M3AÀ: αξία Or. minus recte: vide Cobet 1. n. p. 80 || 16 ἂν M?À: ἐν cod. Or. Stobaeus III. 13 194 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 8 Σοφοχλῆς -ἁλήτη (fr. 97 N.?). yy γὰρ εὔνους καὶ φρονοῦσα τοῦνδικον κρείσσων σοφιστοῦ παντός ἔστιν εὑρέτις. 9 Ιήενάνδρου Ἰμβρίοις (fr. 1 com. IV p. 141). Oox ἔστιν οὐδέν, πάτερ, ἐν ἄνθρώπου φύσει 5 μεῖζον λογισμοῦ' τῷ διαθέσθαι πράγματα ἕκαστός ἐστιν καὶ λογίσασθαι κατὰ τρύτιον ἄρχων», στρατηγός, ἡγεμὼν δήμου, παλιν σύμβουλος ó λογισμῷ διαφέρων πάντ ἔχει. 10 (3, 1 Mein) «ἰσχύλου (trag. adesp. fr. 5177 N.?). 10 ^4 δεῖ παρὼν φρόντιζε, uv παρὼν aj. 11 (3, 1 Mein.) «4ἰσχύλου (Aesch. fr. 390 N.?). 'O xorou εἰδώς, ovy ὁ πόλλ εἰδὼς σοφός. 1 ecl. cum lemm. hab. MA, om. Tr.; ἀλείτη (ἆλ- MJ) M4A | 3 κρεῖτ- τον Α | εὑρετίς Α: εὑρετής M; εὑρέτις Dindorf lex. Soph. p. 199 || 4 ecl. cum lemm. MA (post ecl. 2, 8 Mein.) sine lemm. Br (post ecl. 3, 11 Mein.) sed hic omissis duobus versibus superioribus, om. Tr. codice Br confirmari videtur quadamtenus Meinekii suspicio versus in duo fragmenta (v. 1—2 et 3sqq.) dispescentis . atque secutus essem Meinekii iudicium nisi χαὶ λογίσασθαι ipse quoque haberet Br, non cro 2A. quod ex- spectandum fuit | 6 τώ M4: τὸ A || € καὶ λογίσασθαι M* Br: λογί- σασθαι Α | 8 ἠγεμών, δήμου πάλιν σύμβουλος distinxit Br; πόλει σύμβουλος ci. Heimsoeth ind. lect. Bonn. aest. 1867 p. XIII | 9 o λογισμῷ διαφέρων Porson tracts p. 250: 0 διαφέρων Λογισμῶ ΜΑΑ Br. hoc retinens βουλῆς pro σύμβουλος coniecit Bentley quem secutus est Meineke || 10 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 16 in capitis principio, om. MA. hue revocavi versum, quia cum quo coniunctus legitur apud Tr., is in ΜΑ exhibetur post ecl. 3, 9 Mein., vide ad eclogam proximam. neque igitur sedes eclogae neque lemma satis certa sunt, cum prae- sertim etiam Voss. f. 102r soli versui ὃ yornoiu' zté. praemittat lemma "» habet Euripideum potius characterem. Eur. fr. 519, 2 N.? com- parat Gomperz, Arist. equ. 1120 Nauck | 12 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 3, 9 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 3, 9 Mein), sine lemmate aut lemmate non iterato Tr. p. 16 (post ecl. 3, 1 Mein. v. 1) || 18 χρή- σιµα M3A Mac. | πολλὰ M! Mac. 0 CAPVT Π ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΟΩΣ 195 12 (5, 11 Mein.: comici ignoti) '"H χαρίεν ἔστ᾽ ἄνθρωπος, ἂν ἄνφρωπος 13 (9, 23 Mein) «ἰσχύλου (fr. 301 N.?). “ἁπάτης δικαίας ovx ἀποστατεῖ Φεός. 14 (9, 10 Mein.) ἨΤοῦ αὐτοῦ (fr. 391 Ν.2). ἁμαρτάνει τι καὶ σοφοῦ σοφώτερος. 15 (3, 16 Mein.) ᾽4γάθωνος (inc. fab. fr. 20 p. 767 N.?). Ov τῇ φρονήσει, τῇ τύχη Ó ἐσφάλμεψθα. 16 (8, 17 Mein.: trag. adesp. fr. 518 N.?) Ovx ὡς νομίζεις, τὸ φρονεῖν εἶπας κακῶς. -—- v . 1 ecl. sine lemm. hab. Tr. p. 16 post ecl. 3, 1 Mein., om. MA. mero errore (r)00 dv. praemittit Voss. (Frob. p. 238) ubi praecedit 3, 1 Mein. recurrit versus inter Men. monost. 562, apud Clem. Alex. strom. ΥΠΙ 3 p. 916 P. Alexandrum rhet. in Walzii v. VIII p. 480 Phoebamm. de fig. in Walzii v. VIII p. 517 etym. m. p. 824, 41. cf. Galen. IX p. 815 K. || 2 «4 Stob.: ὡς ceteri nisi quod ὡς vel ᾖ om. Alex. et Phoeb. | χάριν Tr. | ἂν Tr.: ὅταν Men. mon. Phoeb. ἔστ᾽ ἂν Clemens ὃς τ΄ Alex. ὡς χάριέν ἐστ᾽ ἄνθρ. ὅταν (ὃς ἂν ed. min.) ἆνθρ. ᾖ scr. Meineke com. IV p. 372 ubi reliquas vide testium diserepantias | 8 ecl. cum lemmate τοῦ αὐτοῦ (id est Aeschyli) hab. ΝΑ (post ecl. 3, 1 Mein.), sine lemmate Tr. p. 16 (post ecl. 5, 11 Mein.), addito lemmate D» Br (post ecl. 3, 12 Mein.). Aeschylo tribuunt versum Anonymus dissert, tertia in Orellii opusc. sent. v. Π p. 222 schol. Il. D 114 Eust. Il. p. 188, 43, sine poetae n. habet Eust. Ill. p. 480, 43, ubi ἀγαθῆς legitur pro δικαίας || 5 ecl. cum lemm. hab. MA, lemmate omisso vel non iterato Tr. p. 16 post ecl. 9, 23 Mein.; Αἰσχύλου temere Gaisford, inde Meineke | 6 τι ut scripserat Grotius M3: τοι & τε Tr. | 4 ecl. cum Jemm. hab. ΜΑ (post ecl. 3, 10 Mein.) omisso lemmate aut non iterato Tr. p. 16 (post ecl. 3, 15 Mein.) [| 8 ἐσφαλ- µεθα M3A: ἑπητέον Tr. frivola interpolatione et soloeca. vix autem veri simile apud ipsum Agathonem haec sese frigidius excepisse ov τῇ φρ., τῇ tvyg δὲ πειστέον. — ov τῇ φρ., τῇ τύχη Ó ἐσφάλμεθα | 9 ecl. hab. lemmate omisso aut non iterato Tr. p. 16 (post ecl. 3, 16), om. MA. artificiosius hunc versum cum duobus proximis copulavit et ipsum quoque Chaeremoni dedit Grotius dict. poet. p. 16 (ibid. p. 519) cuius errorem olim propagarunt Gaisford Meineke Nauck, etsi monuerat Gaisford non cohaerere hos versus. fundamentum igitur subtrahitur coniecturae Mad- 13* 190 ΙΩΛΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON TI" 17 λαιρύμονος (trag. adesp. fr. 518 N.? Chaerem. fr. 23 p. 788 N.?). TO τοι κράτιστον τιανταχοῦ τιµητέογ ὁ γὰρ φρονῶν ev Ιτάντα συλλαβὼν ἔχει. 15 Εὐρωτίδου Ἐρεχθέως (Ir. 362 N.2). Ὀρόῶς μ ἐπίρου, βούλομαι δέ σοι, véxvov, φρονεῖς γὰρ δη κάποσώσαι ἂν πατρὸς γνώµας φράσαντος, ἂν Φάνω, παραιγέσαι κειμήλι ἐσφλὰ καὶ γέοισι χρήσιμα. βραχεῖ δὲ µύθῳ πολλὰ συλλαβὼν ἐρῶ. πρῶτον φρένας μὲν ἠπίους ἔχειν χρεών ᾿ τῷ πλουσίῳ τε τῷ τε μὴ διδοὺς µέρος ἴσον σεαυτὸν εὐσεβεῖν πᾶσιν δίδου. δυοῖν παρόντοιν πραγµάτοιν πρὸς ὡφάτερον γνωμην προσάπτω», τὴν ἐναντίαν µένες. vigii (adv. er. I p. 718) vel Lehrsii opinioni quae legitur mus. Rh. XXX p.100 | 10 τό γε φρονεῖν ci. Hermann zeitschr. f. d. alterthumsw. 1843 p. 635 1 ecl eum lemm. hab. Tr. p. 16, omisso versu priore ΜΑ. ac- quievimus in ratione Trincavelliana, quia prior versiculus nec per se solus in hoc περὶ φρονήσεως capite locum habere poterit nec cum versu praegresso satis apte coniungi. versum ὁ γὰρ φρονών zt&. Sophocli tribuit Apostolius cent. 1 36, cuius erroris origo repetenda est ex Trincavelliano quodam exemplari male habito (ef. Tr. p. 16) vel Maximi c. 2 p. 166 Gesn. ubi legitur iste versus post eclogam Sophocleam 3,5 Mein. ceterum si de duabus potius agitur eclogis, altera non integra servata esse censenda erit | 2 Tzetz. iamb. 143 p. 514 ed. Kiessl. confert Nauck | b ecl. cum lemm. hab. MA Tr. p. 16, sed ut tres tantum versus φίλων δὲ τοὺς (p. 191, 8) — εἰργέτω στέγης (p. 191, 10) servaverint MA. singulorum testimonia infra suo loco laudabimus. in lemmate fab. nom. om. Tr. | 7 χάποσώσαις Tr. Voss.: corr. Porson [| 8 ἄν θάνω Tr. Voss. | παραινέσαι tacite Gesn.? p. 76, inde vulg.: παραινέσας Tr. Voss. 11 φρένας μὲν tacite Gesn.! p. 20: μὲν φρένας Tr. Voss. | 12 vo τε Voss., om. Tr.; τῷ πλουσίφ τε ux διδοὺς (usiGov) µέρος temptabat Gesn.!, inde vulg. | 13 εὐσεβῃ corrector codicis Paris. 1995 teste Gaisfordo xevosp; Boissonade | 16 προσάπτων tacite Gesn.!, inde vulg.: προσάπτειν Ἐν. Voss. πρὀσαπτε Madvig adv. er. I p. 718 | µέθδες Salmasius: µίσει Tr. Voss. µεθείς Musgrave et Madvig στύγει Boissonade 10 ————— —— — ος ο τα εξ ΑΔ. Αν ο εν - CAPVT IH. ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 197 ἀδίκως δὲ μὴ κτῶ yoruav', rv βούλῃη πολὺν χρόνον μελαθροις ἐμμένειν τὰ γὰρ χακῶς οἴκους ἐσελφόντ οὐκ ἔχει σωτηρίαν. ἔχειν δὲ πειρῶ τοῦτο γὰρ τό v^ εὐγεγὲς ὅ (xai τοὺς γάμους δίδωσι τοὺς πτρώτους ἔχειν.) ἐν τῷ πέγεσθαι Ó' ἐστὶν v v^ ἀθοξία, xü» 7 σοφός τις, | v ἀτιμία ῥίου. φίλους δὲ τοὺς μὲν μὴ χαλῶντας ἐν Λόγοις κέχτησο” τοὺς δὲ πρὸς χάριν σὺν ἡδονῇ 10 τῇ σῇ πονηροὺς κλ/ύρον εἰργέτω στέγης. ὁμιλίας τε τὰς γεραιτέρας φίλει. lv. αδίκως δὲ — 13) ἔχει σωτηρίαν itevantur flor. 94, 4 Mein. (Evg. Ἐρεχθεῖ) | xvo in flor. 94 om. SMA | £v in flor. 94 SMA ! 9 τὰ γὰρ χακῶς ex flor. 94 recepit Meineke: τὰ ó' ἀδίκως Tr. Voss.; τὰ yc ἀδίχως ci. Grotius || 8 ἐσελθόντ tacite Gesn.* quod fere habent libri mel. in flor, 94: εἰσελθόντ᾽ hoc loco Tr. Frob. | ἄγει pro ἔχει ci. Elter de cod. Phot. p. 40 || & versus ἔχειν δὲ — ἀτιμία βίου (1) iterantur flor. 91, 22 Mein. (Evo. Ἐρεχθέως) et 92, 2 Mein. ( Evo. Eosz9si) | ἔχειν τε flor. 91 | 5 versum χαὶ τοὺς — ἔχειν ex flor. 91 addidit Grotius dict. poet. p. 17 | ἔχειν flor. 91: del flor. 92 | 7 z&v z σοφός τις flor. 91 el 02: 5 v' ἀνανδρία Voss, 5 v^ ὠνδρία Tr.; ἀνανδρία τε Gesn.!, inde vulg. | μένει (pro βίου) flor. 92 jj 8 versus φίλους δὲ — (10) εἰργέτω στέγης quos praeter Tr., ut supra dixi, habent etiam MA, iterantur infra flor. 14, 3 Mein. (Ev. Ἔρεχθεῦ; eosdem 'tragicam Mero- pam ' dicentem facit Plutarchus de adul. et am. p. 63A | φίλους hoc loco Tr. Voss. flor. 14 Plut.: φίλων hoc loco ΔΙΑ quod frustra rece- perunt Gaisford et Meineke || 10 πονηροὺς Stob. Plut.: λαλοῦντας ci. Maithiae λέγοντας Herwerden revue de philol. Vl p. 56 φλυάρους Maehly | xAg9gov Nauck: χλεῖθρον libri Stob. Plut. j 11 verba ὁμιλίας τε — (p. 198, 1) τίχτει λύπην multo iterantur integriora et rectiora flor. 115, 3 Mein. (Evo. Ερεγθεῖ) sic: ὁμιλίας δὲ τὰς γεραιτέρας qe Ακόλαστα (0) ήθη λαμπρὰ συγγελᾶν µόνον Míosv. βραχεῖα τέρψις ἠδογῆς κακῆς. sed ferenda videtur in Stobaeo interpolatio ista | iteratur versus inter Men. mon. 421 | ὁμιλίας δὲ rectius flor. 115 Men. mon. | γεραιτέρας flor. 115 Men. mon.: γεραιτέρους hoc loco Tr. Voss.; γεραι- τέρων Meineke in Men. mon., cui obtemperavit Nauck in fragmentis Euripidis | φίλει flor. 115 Men. mon.: θέλε hoc loco Tr. Voss; ἑλοῦ C. Madvig adv. cr. I p. 518 | 198 ΙΩΑΔΛΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN Γ' βραχεῖα τέρψις Ἰδονῆς víxret λύττην. ἐξουσίᾳ δὲ ur ποτ ἐντυχών, τέχνον, αἰσχροὺς ἔρωτας δημοτῶν διωκαθεῖν' 0 καὶ σίδηρον ἀγχόνας v^ ἐφέλκεται, χρηστῶν τιεγήτων ἤν τις αἰσχύνῃ τέκνα. $ καὶ τοὺς z0Ynoobóg ur ποτ αὔξαν) £v solet: κακοὶ γαρ &éurztÀnodévreg v) νομίσματος 5 πόλεος ἐμπεσόντες εἰς ἀρχήν τινα σκιρτῶσιν ἀδίκως εὐτυχησάντων δόμων. ἆλλ᾽ ὦ τέκνον uot δὸς Xéo , ὡς ὠίγη πατήρ, 10 καὶ χαῖρ * vm αἰδοῦς ὃ᾽ οὐ λίαν ἀσπάζομαι" υναικόφρων γὰρ Φυμὸς ἀνδρὸς οὐ σοφοῦ. 19 Θεόγνιδος (1163—1164). Ὀφθαλμοὶ καὶ γλὠῶσσα καὶ οὕατα καὶ νόος ἀγδρὸς ἐν µέσσῳ στηθέων εὐξύνετος φύεται. 15 20 Ευριπίδου Πολυείδῳ (fr. 634 N.?). 1 írustra corrigas λύπην φέρει vel τίχτει βλάβην (Meu. mon. 211)j 2 versus ἐξουσίᾳ δὲ — (9) αἰσχύνῃ τέχνα iterantur flor. 17, ? Mein. (Eug. Ἐρεχθεῖ) | ἐξουσίαν — εὐτυχῶν Tr. Voss. é&ovola — εὐτυχων (ἐυτυχὼν' voluit Tr.) 5 in flor. 17, 7; ἐξουσία — ἐντρυφῶν Kock veri sim. p. 165 ! 9 διωκάθειν libri hic et flor. 17 ; διυοκάθῃς Cobet coll. er. p. 21S || 4 ὅπερ σίδηρον mavult Nauck | ἀνοχάς v^ flor. 17 || b zv τις flor. 17: dv τις hic Tr. Voss. | 6 versus xai τοὺς πονηροὶς — (9) εὐτυχησάντων δόµων recur- runt infra flor. 44, 4 Mein. (Evo. Ἐρεχθεῖ) | αὐξαν ἐν πόλει Meineke: αὐξάνειν πόλει Ἐν. Voss. αὔξειν ἐν πόλει flor. 44 || 7 versus κακοὶ γὰρ — (9) εὐτυχησαντων δόµων sine p. et fab. nom. citat Plutarchus de Alex. fort. vel virt. p. 337 F | κακοὲὶ (ut flor. 44 Plut.) Frob.: xezoic ! Tr. κακοῖς sed οἱ a m. rec. Voss. | $S πόὀλεος tacite Gesn.! p. 20: πόλεως Tr. Voss. et libri flor. 44 | ἐμπαίσαντες ci. Herwerden | εἰς τιµάς τινας Plut. | 9 &óoxgv! pro ἀδίχως recte flor. 44 Plaut. | 10 χέρ᾽ tacite Gesn.! p. 22: χεῖρ Tr. Voss. | 11 οὐ λίαν (o^) Heath [| 12 &vógócg ov σοφοῦ Tr. οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ Voss. | 18 ecl. cum lemm. hab. MA, om. Tr. || 14 «vógov Theogn. | 15 µέσω M3 ut Theognidis codices τα | ἐν (m οὐ) συνετοῖς Theogn., εὐξυνέτοις ci. Hartung. vide Cruegeri de Theoguide dissertationis (Regim. a. 1582) p. 93sq. | 16 ecl. cum lemm. (πολνείδω vel -δησ M* -δους A) hab. ΜΑ, fabulae nomine omisso poetae (post ecl. 13) non iterato Tr. p. 17 Qt 10 CAPVT III. ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 199 Ὅστις νέµει κάλλιστα τὴν αὐτοῦ φύσιν, οὗτος σοφὸς πέφυκε πρὸς τὸ συµφέρογ. 21 Πυθαγόρου ix τῶν Ἀρυσώῶν ἐπῶν (21—26. 59 ed. Nauck). ΠΙολλοὶ à? ἀνθρώποισι λόγοι δειλοί τε καὶ ἐσθλοὶ προσπίπτουσ’, ὧν µήτ ἐκπλήσσεο µήτ ἄρ ἐάσῃς εἴργεσθαι σαυτόν ψεῦδος ὃ᾽ "v coí τι γένηται, πράως εἶχ. ὃ δέ τοι ἐρέω, ἐπὶ πᾶσι τελείσνω᾽᾿ μηδεὶς μήτε λόγῳ σε παρείπῃ μήτε τι ἔργῳ πρῆξαι μηδ εἰπεῖν ὃ τι τοι μὴ βέλτερόν ἔστι. πρῆσσε δὲ ταῦδ’ ἅ σε μὴ βλάπτει λόγισαι δὲ πρὸ ἔργου. 29 Εὐρωτίδου Πελιασιν (fr. 604 N.?). Πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε τοῖς πρατοῦσί σου. 23 Mevdvópov (fab. inc. fr. 45 com. IV p. 248). Ὅταν ἕτερός σοι μηδὲν ἔμπλεων διδῷ, δέξαι τὸ uógiov: τοῦ λαβεῖν γὰρ μηδὲ ἓν τὸ λαβεῖν ἔλαττον πλεῖον ἔσται σοι πολύ. 1 τὴν αὐτοῦ φύσιν M4À: τοῖς αὐτοῦ φίλοις Tr. | 2 πέφυκε πρὸς ΜΑ: πέφυκεν εἰς Tr. | 9 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr.; ἐκ τῶν χρυσῶν énov om. Tr. || v δήν (5) ἦν Tr.) ci σοι γένηται M1 Tr. ὁ) ἂν ti ool γένηται A: tacite transposuit Gesn.! p. 22, inde vulg.; à^ ἦν πέρ τι λέγηται Ps.Pyth. | 8 εἶκε M3A Tr. | παντὶ Ps.-Pyth. | 9 μηδέ τι Α || 10 πρῆξαι Tr. et Ps.-Pyth.: πράξαι Μὰ πρᾶξαι À | τοι μὴ om. A | μὴ om. M! | versus quos post βέλτερὀν ἐστι ante πρῆσσε δὲ habet Ps.-Pythagoras Stobaei consilio omissi sint an culpa librariorum, aegre diiudices. sunt tamen v. 32—38 ab hoc capite alie- niores et v. 27 βουλεύου δὲ πρὸ ἔργου iteratur quadamtenus versu 39 | 11 ταῦτα M? Tr. | & σε μὴ ΜΙΑ Ps.-Pyth.: & uy σε Tr. et Ps.- Pythagorae cod. Vindob. | βλάπτει ΜΙΑ βλάπτῃ Tr.; βλάψει Ps.-Pyth. ubi gAcwg cod. Vindob. alii | 12 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 3, 21 Mein.) Br (post ecl. 9, 23 Mein.); fab. nomen om. Tr. Br. re- currit versus sine fab. nom. schol, Pind. Pyth. 2, 173. || 14 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. p. 17 (post ecl. 3, 22) sine lemm. Br (post ecl. 3, 9). iterat Maximus c. 8 p. 174 Gesn. (Μενάνδρου) | 15 μηδὲν Br: ur δὲ fy M4A Tr. | ἔμπλεων Nauck Philol. VI p. 422: πλέον M? Tr. Br πλέω A; τέλεον Bentley [| 17 Acov Nauck 200 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ τ΄ 24 Πιυναγόρου. Ἰσχὺς καὶ τεῖχος καὶ ὅπλον σοφοῦ » φρόνησις. 25 (3,54 Mein. 4ριστοτέλους (fr. 57 Rose?). Νόμιζε δὲ τὴν εὐδαιμονίαν ovx iv τῷ πολλὰ κεκτζ- σόαι γίγνεσθαι, μᾶλλον O^ ἓν τῷ τὴν ψυχὴν ev διακεῖσθαι. καὶ γὰρ οὐδὲ τὸ σώμα ov τὸ λαμπρᾷ ἐσθῆτι κεκοσµη- μένον φαίή τις ἂν εἶναι µακάριον, ἀλλὰ τὸ τὴν ὑγίειαν ἔχον καὶ σπουδαίως διακείµενον, x&v μηδὲν τῶν τερο- ειρηµέγων αὐτῷ παρῇ' τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ψυχὴν ἐὰν ᾖ πεπαιδευµένη, τὴν τοιαύτην καὶ τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον εὐδαίμονα προσαγορευτέον ἐστίν, οὐκ ἂν τοῖς ἐκτὸς ἡ λαμπρῶς κεκοσµήμένος, αὐτὸς μηδενὸς ἄξιος qv. 1 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. recurrit Pyth. Vind. 46 Pyth. Syr. 39; gnomol. Byz. 38 p. 172 Wachsm. (Pal. Bar. Vind.). de codice Vind. 199 f. 1917 vide quae adnotavit Schenkl || 2 τοῦ σοφοῦ Pyth. Vind. et gnomo- logii Byz. cod. Pal. | ἐστὶ pro ή, ut hexametrum efficeret, dubitanter coniecit Nauck mél. gr.-rom. lli p. 585 | 8 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Τη, p. 18 post ecl. 3, 24 Mein. maior eclogae pars (νοωίζειν δεῖ — p. 201, 1 δεῖ νομίζει) recurrit Maxim. ο. 17 p. 584sq. Gombef, flor. Laur. p. 225, 25 Mein. (Αριστοτέλους). protreptico fragmentum tribuerunt Rose l. c. Diels arehiv für gesch. der phil. 1 p. 481 sqq. Hartlich Lezpz. stud. X p. 268, dubitanter iam Bernays dée dial. des Ar. p. 163. | 4 Νόμζε ó8 scripsi: νομίζει δὲ ΝΑ νόμιζε Α νοµίζειν Tr. p. 19 vouíCouev δὲ Max. νομίζειν δεῖ flor. Laur.; νόμιζε δὴ Rose | πολλοὺς compend. flor. Laur. | 5 γίγνεσθαι ΜΑ Tr. γίνεσθαι Max. flor. Laur. | μᾶλλον δὲ (δ᾽ A) ἐν ΜΙΑ Max. flor. Laur.: ἀλλ) ἐν Te. | τὴν wvzgv M? corr. A?: τη ψυχή A' Tr. Max. flor. Laur. | ϐ οὐδὲ τὸ σῶμα Tr.: τὸ σώμα ΜέΑ Max. flor. Laur. τὸ (ante σώμα) attigit A? ut mox τὴν ante oy. | ov τὸ ΜΙΑ Max. flor. Laur.: αὐτὸ τὸ Tr., inde vulg. | λαμπρᾶ 209. fortasse breviatoris culpa nunc legi monet Buecheler. nam ipsum Arist. in his ἐξωτερικοῖς videri hiatum fugisse | 7 τις (vel τίς) ἂν M4A? Max. flor. Laur.: τις £6 A! τις Tr. | ὑγίειαν M9 vylav A! ὑγείαν Tr. A? Max. flor. Laur. | 9 προειρηµένων libri nisi quod παρακειµένων Max.; παραρτημάτων iemplat Bernays sed rectius ipse προειρηµένων ita tuetur ut post v. λαμπρᾶ ἐσθῆτι simile aliquid interceptum esse pona- tur | vvyzv ΜΑ Tr. Max, flor. Laur: φυχὴ Αι 5 wvyr Rose | 10 ἐὰν s πεπαιδευµένη libri nisi quod ἔνεστιν (detv πεπαιδευµένην Tr. | εἰς pro χαὶ flor. Laur. | τοιοῦτον om. Max. || 1 προσαγορευταῖον M3 | τοῖς libri, sed τις Tr. Max. | 19 ἐκτὸς M?À Max. flor. Laur.: ἐκ τούτων Tr. o 10 CAPVT ΠΠ ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 201 οὐδὲ γὰρ ἵππον, ἐὰν ψέλλια χρυσᾶ καὶ σκευὴν ym πολυτελῆ φαῦλος Qv, τὸν τοιοῦτον ἄξιόν τινος νοιί- ζομεν εἶναι" ἀλλ᾽ ὃς ἂν διακείµενος 1) σπουδαίως, τοῦτον μιᾶλλον ἐπαινοῦμεν. ὥσπερ γὰρ εἴ τις τῶν οἰκετῶν αυτοῦ » / , / » , M 2 L ὅ χείρων etr, καταγέλαστος ἂν γένοιτο, τὸν αὐτὸν τρόπον 10 20 oig πελείονος ἀξίαν τὴν κτῆσιν εἶναι συμβέβηκε τῆς ἰδίας φύσεως, ἀ9θλίους τούτους εἶναι δεῖ νομίζειν. καὶ τοῦτο κατ ἀλήνειαν οὕτως ἔχει τίκτει γάρ, ὥσπερ quolv m παροιµία, κὀρος μὲν ὕβριν, απαιδευσία δὲ uev! ἐξουσίας ἄνοιαν. τοῖς γὰρ διακειµένοις τὰ περὶ τὴν ψυχὴν κακῶς οὔτε πλοῦτος OUT ἰσχὺς οὔτε κάλλος τῶν ἀγαθών ἐστίν' ἆλλ᾽ 00Q Ἱτερ ἂν αὗται μᾶλλον ai διαθέσεις καθ ὑπερ- ῥολὴν ὑπάρξωσι, τοσούτῳ καὶ πλείω καὶ µείζω τὸν κεκτή- µένον ῥβλάπτουσι χωρὶς φρονήσεως παραγεγόµεναι. 26 (5, 59 Mein.) ᾿[αμῤλίχου ἔκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς “«σφᾶλιον τεερὶ φρονήσεως. Tv ἡγεμόν) οὖσαν τῶν ἀρετῶν φρόνησιν καὶ χρω- μένην αὐταῖς ὅλαις, καώαττερ ὄμιμα νοερό», τάξεις τε καὶ µέτρα αὐτῶν καὶ τὴν ἐγκαιροτάτην διάφεσιν εὖ διακο- σμοῦσαν ἐπιδείχνυσιν ὁ λόγος os. αὐγὰς v τῷ πταρόντι. avro τοίνυν προηγουµένη μὲν παραδέχεται τὴν ἀπιογέν- | λαμπρῶως MA? Max. flor. Laur.: λάαμµπρος A! Tr. | κεκοσµένος (sic) λαμπρῶς flor. Laur. | δὲ post αὐτὸς add. Max. flor. Laur. 1 οὐδὲ A? idque scripserat Meineke: οὔτε ceteri | ἐὰν M4A Max. flor. Laur.: κάν Tr. | ψέλλια ἐχῃ χρυσᾶ καὶ σκεύην A | 9 (avvóc) φαῦλος ci. Meineke. "saltem scribi oportuit φαῦλος (αὐτὸς) Ov. Buecheler | 3 &24' ὡς ἂν διακείµενος w ó σπουδαῖος flor. Laur. | 4 αὐτοῦ tacite Meineke fortasse non necessario: αὐτοῦ libri | 9 εἶναι τούτους transponit Α || 18 καὶ πλείω Tr.: πλείω M4A | 15 ecl. cum lemm. hab, ΜΑ Tr. (post ecl. 3, 54 Mein.) Br (post ecl. 3, 22 Mein.) | ἐκ τῆς — 16 φρονήσεως om. Tr. ! ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς ἀσφάλιον (ἀφάλιον M3) ΜΙΑ ἐκ τῆς πρὸς dope" ἐπιστολῆς Br | ᾿Ασφάλειον malebat Meineke sine iusta causa, cf. Synes. epist. 42 || 17 ἠγεμόν) οὖσαν A ἠγεμονοῖσαν M4 Tr. ἠγεμονεύουσαν ex ἤγεμονα ουσαν, ut videtur, corr. Br! | 18 ὅλαις] Ὅλαις ΑΙ 19 ἐγκαιροτάτην MA Br εὐκαιροτάτην Tr. | διακοσμοῦσαν ἐπιδείχνυσιν, sed syll. σαν ἐπι nunc oblitteratae A || ^ Uf s L] - 20 6 4] 020v Tr. ! ez αὐγὰς Α (2): ὑπαυγὲς M1 Tr. Br id est oz' αὐγαῖς 202 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY EKAOTON T" νῃσιν ἀπὸ τοῦ καφαροῦ καὶ τελείου voU' γενοµένι δ᾽ οὕτως elg αὐτὸν τὸν vovv ἀποβλέπει καὶ τελειοῦται ἀπ αὐτοῦ µέτρον ve καὶ παράδειγµα αὐτὸν ἔχει κάλλιστον τῶν ἓν αὐτῇ πασῶν ἐνεργειῶν. εἰ δέ τίς ἐστι καὶ τερὸς € - , Q / L4 - - Φεοὺς ἡμῖν κοινωνία, διὰ ταύτης μαλιστα τῆς ἀρετῆς : αὕτη συνίσταται, καὶ κατὰ ταύτην διαφερόντως πρὸς αυτοὺς ἀφομοιούμεθα”. ἀγαθῶν τε καὶ συμφερόντων καὶ καλῶν καὶ τῶν ἐναντίων διάγνωσις ἀπὸ ταύτης ἡμῖν παρεστιν, ἔργων τε προσηκόντων κρίσις καὶ κατόρθωσις δι αὐτῆς κατευθύνεται. καὶ συλλήβδην φάναι, κυβερ- νητική τις ἐστὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῆς ὅλης iv αὐτοῖς διατάξδεως ἀρχηγός, πόλεις τε xai οἴκους καὶ τὸν ἴδιον ἑκάστου βίον elg παράδειγµα τὸ Φεῖον ἀναφέρουσα δια- ζωγραφεῖ κατὰ τὴν ἀρίστην ὁμοιότητα, τὸ μὲν ἐξαλεί- Φουσα, τὸ δὲ ἐναπομοργνυμένη, τὰ δὲ ἀμφότερα συµ- µέτρως ἀπεικάζουσα. εἰκότως ἄρα καὶ Φεοειδεῖς ἄττερ- γάζεται τοὺς ἔχοντας αὐτὴν 5 φρόνησις. 27 (118, 9 Mein) «Φωκυλίδου (Ps.-Phoc. 111. 113 Bergk). Πάντες toov γέκυες, ψυχῶν δὲ Φεὸς βασιλεύει. ποινὸς χώρος ἅπασι, πένησί ve xai βασιλεῦσιν. 1 γενοµένη ΜΔΑ Br, γενοµένου Tr. | 98 τελειοῦται Br: τελεοῦται M?A Tr. | ἀπ᾿ Μα Tr. Br: ὑπ tacite Gesn.? p. 41, inde vulg.; de A haereo | 8 µέτρου τε (vel τὲ) Μά Br µέτρον A Tr. | 4 καὶ ante τῶν add. Tr. | ἐν evrg Tr.Br, ἑαυτῇ M? ἐν ἑαυτῇ Α | ἐστὶ] ἔτι Tr. | 4 αὐτὴν pro αὐτοὺς Tr. | ἀγαθῶν γὰρ καὶ ci. Wachsmuth | 10 αὐτῆς M? Br: αὐτὴν Α Tr. | 11 τοῖς ὅλοις pro τῆς ὅλης Tr. | αὐτῇ pro αὐτοῖς Α || 15 évanouogyvvuzvg, sed v in ἐν e corr. M* | 18 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 19 (post ecl. 3, 55 Mein.) Voss. (cf. Frob. p. 239) f. 1027 (post ecl. 3, 15 Mein.), om. ΜΑ. ad tertium igitur caput eclogam revocavi hanc et proximas temere per Gesn.? traiectas, de quibus cum cura exposui mus. Rh. XXXIX p. 524 sqq. Stobaei memoria non per- specta gravi errore lapsus est Bergk p. L* II p. 96: conspirat Stobaeus cum eis Ps.-Phocylidei carminis libris qui vicinos collocant v. 111 et 113, non cum paucis illis (V 1 A 1) qui versum 112 κοινὰ µέλαθρα (vel sim.) ατὲ. interponunt | 20 ἴσοι libri Ps.-Phocylidei haud pauci !| 91 δυνὸς Ps..Phoc., ubi χοινὸς Va V 124 QU 10 20 ct 2 ÀbRqg χω νι μα κ ο--- E - CAPVT III ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 208 28 (3, 26 Mein.: Ps.-Phoc. 125—130 Bergk) "OxÀov ἑκάστῳ νεῖμε Φεός, φύσιν Περόφοιτον ὄρνισιν, πολλὴν ταχυτῆτ ἀλχήν τε λέουσι, ταύροις Ó Ἱ αὐτοχύτοις κερᾶεσσιν, κέντρα µελίσσαις ἔμφυτον ἄλκαρ ἔδωκε, λόγον ὃ᾽ Tog ἐστὶν ἄριστος ἀνθρωπῳ veluev. βέλτερος ἀλκήεντος ἔφυ σεσοφισµένος ἄνήρ. 29 (5, 2 Mein.) i1 MevavOgov (Eur. tr. 959 Ν.2). 1 ecl. lemmate non iterato cum prioribus versibus coniunctam hab. Tr. p. 19 Voss., om. MÀ; Φωχυλίδου quod retinent Gaisford et Meineke addiderat Schow Gesneri traiectione deceptus. cf. monostichon οπλον μέγιστόν ἐστιν ἀνθρώποις λόγος apud Meyerum rbin. samml. p.441. 413 | 2 ante ὅπλον ex Ps.Phoc. tacite addidit v. 124 ὅπλον τοι λόγος ἀνδρὶ τοµμωώτερόν ἐστι σιδήρου Gesn.? p. 31, inde vulg. | post ἠερόφοιτον distinguunt Tr. Voss. || 9 ὄρνισι(ν) πολλην vel ὄρνισι μὲν πολλὴν Ps.Phocylidis libri plerique: λαγωοῖς πολλὴν Tr. Voss. quod correctoris videtur pro πολλήν aliquid temptantis vel glossatoris Λλαγωοσῖςε (ἠερόφοιτον Ὀρνισι, πολλήν ταχυτῆτ) xté), sic expulsa est ὄρνισιν vox necessaria. ὀὄρνησι πολλοῖς Ps.-Phocylidis cod. Baroccianus ὁρ- νισιν, πωλοις recte Sylburg; ὄρνισι μὲν πολλὴν ex Ps.-Phoc. Gesn? p. 91, inde vulg. | δὲ Ps.-Phocylidis cod. V! | 4 ταύροις ó' αὐτοχύτοις κεράεσσι "Vr. Voss. et sic Ps.-Phocyl. nisi quod hie χεράεσσιν, ταέροις δ αὐτοχύτως κεράεσσιν Ps.-Phocyl. cod. M, ταύρως αὐτοχύτως κέρατα καὶ V, εἰ αὐτοχύτως etiam B; ταύροις ὃ) αὐτοφυῶς κέρα ἐστίν Grotius. latere taurorum epitheton sensit Bergk. ταύροις ó' αὐχήεσσι κέρα zal κ. µ. ci. Buecheler [ b ἔδωκεν Tr. Voss. | λόγον δ᾽ ὃς ἔστιν (ὃς ἐστιν Voss. ὁσ τις ἔστιν Frob.) ἄριστος ἀνθρώπῳ (-c Voss.) γεῖμεν "Tr. Voss.: λόγον ó' ἔρυμ) ἀνθρωποισι. τῆς δὺ 9tonvevotov σοφίης λόγος ἐστὶν ἄριστος ex Ps.-Phocylidis vulg. intulit Stobaeo Gesn.?, inde vulg, at v. λόγον ὃ ὃς ἐστιν ἄριστος hab. Ps.-Phocy- lidis libri Va Β λόγων (supra scr. λόγον) δὲ ὃς ἐστιν ἄριστον M et V. τῆς δὲ Θεοπνεύστου σοφίης Aoyog ἐστὶν ἄριστος, quae ab hoc loco aliena esse dudum intellectum est, om. Ps..Phocylidis Va M B A? Ί 6 ἀνθρ. νεῖμεν interpreti tribuit Buecheler coniciens λόγος δ᾽ eic ἐστιν ᾱ. num λόγος d' ἔρυμ' ἐστὶν t guotov? | post v. νεῖμεν eodem versu βέλτερος (βέλτερος δ᾽ Voss.) xvé. Tr. Voss: | σεσοφιµένος Tr. ceterum eliminavi quem post v. ἄνηρ editores retinebant Ps.-Phocylidis v. 131 ἀγροὺς — χυβερνᾷ ex Gesn.?: ignorant Tr. Voss. | 8 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 19 post ecl. 3, 26 Mein., om. MÁ. praegressa videtur ecloga Menandri, certe 204 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ἘἜγω ὁ᾽ 3 X , , οὐδὲν πρεσβίτερον voui- ζω τζς σωφροσύνης, él τοῖς ἀγαφοῖς ἀεὶ ξύνεστι. 90 (9, 3 Mein.: trag. adesp. fr. 356 N.?) Φόρος [δὲ] τὰ Φεῖα τοῖσι σώφροσιν βροτῶγ. οἱ (5, 4 Mein.: Eur. fr. 20 N.?) Mi πλοῦτον εἴῃο οὐχὶ 9evudlo Φεόν, [4! / , , OY χὠ κάκιστος ῥᾳδίως ἐκτήσατο. Μενάνόρου alienum est etiam ab eis quae huic eclogae deinceps quasi eius- dem auctoris eclogae sine lemmate subiunguntur 5, 3. 4. 5. 6. 7. S. 3, 3. 2, 7. 8 Mein. Euripidi tribuit ecl. ἐγὼ ó* κτὲ. fab. nomine non addito Plutarchus de audiendis poetis p. 36 C, nec casui dabis quod haec et novem proximae recurrunt ad unam omnes in eodem libro Plutarchi. immo qui composuit hoc corpusculum, aut gnomologio usus est Plu- tarehei perquam simili aut ipsum adiit Plutarchum. Plutarchei autem commentarii excerptum quoddam legitur infra flor. 20, 52 Mein. cavi igitur ne lemmatis instruerem has eclogas aliande adsumptis eoque potius inclino ut subditiciam esse censeam hane decada, cuius non primae solum eclogae sed plurimae a capite περὶ φρονήσεως satis sunt alienae. licet enim concedendum sit intra priora tertii libri capita titulum ab ipso loanne interdum non nimis scrupulose respectum esse, tamen parum pro- babile videtur eum φρονήσεως capiti inseruisse laudem σωφροσύνης. quod iam ante Gesnerum intellexit Volaterianus comment. urb. (Romae ed. a. 1506) f. 4543, de quo vide quae exposui mus. Bh. XXXIX p. 548 sq. sj autem una alterave harum eclogarum in suspicionem venerit, idem valeat necesse erit etiam de Plutarcheis reliquis 3 τᾶς σωφροσύνας recte Plut. | 4 σύνεστι Plut. | 5 ecl. sine lemm. (vide ad ecl. pricrem) hab. Tr. p. 19 post ecl. 5, 2 Mein., om. MA. in capite περὶ σωφροσύνης legitur versus in codice Voss. f. 32r, unde nihil effici de sede eclogae exposui mus. Rh. XXXIX p. 525. eadem enim exstat in eiusdem codicis copite περὶ φρογήσεως f. 1027 sic ut apud Frob. p. 239. lemma μενάνδρου utrobique habet Voss. (Frob. p. 239) lapsu aperto. sine poetae et fabulae nomine versum adfert Plutarchus l. c. p.34A [| 6 ὁὲξ recte om. Plut., ferendum fortasse in Stobaeo | € ecl. sine lemm. (vide ad ecl. 29) hab. Tr., om. MA. Menandro tribuunt Voss. Frob., vide ad ecl, priorem. sine poetae et fab. nom. affert Plutarchus l. c. p. 34 D. iteratur infra flor. 93, 9 Mein. (Evg. Αἰόλῳ]. sine fab. nomen habet CAPVT lI] ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 205 32 (5, 5 Mein.: Soph. fr. 755 N.?) Οὐκ ἔστ᾽ ἀπ ἔργων ur καλῶν ἔπη καλα. 33 (5,6 Mein.: Eur. fr. 841 N.?) "ioi, voÓ' ἤδη Φεῖον ἀνθρώποις κακόν, 5 όταν τις εἰδῇ τἀγανθόν, χρῆται δὲ ux. 34 (5, 7 Mein.: Eur. fr. 892 N.?) Ἐπεὶ ví δεῖ βροτοῖσι, πλὴν δυοῖν µόνον, «ήμητρος ἀκτῆς, πώματός 9' ὑδρηχόου:; 359 (5, 8 Mein.: trag. adesp. fr. 352 N.?) etiam Athen. IV p. 159c, sine poet. et fab. nom. Sextus empir. p. 660, 27 p. 663, 20 Gregor. Naz. v. 2 p. 210 €. || 9 καὶ hoc loco libri et Greg. Naz.: yc vel xai 0 ceteri ut flor. 93 1 ecl hab. Tr, om. MÀ; etiam ad hunc versum lemma gueva»- ὅρου pertinere volunt Tr. Voss. arteque eum iungunt cum prioribus, vide ad ecl. 20. Σοφοχλέους nomen servavit Plutarchus l. c. p. 27F | 2 ἐπ ἔργων mavult Wecklein; απ᾿ ἀρχῶν um x. τέλη x. F. G. Schmidt Krit. stud. 1 p. 273 | S98 ecl. hab. Tr, om. MA; tamquam Menandri prioribus adnectunt Tr. Voss. Frob., vide ad ecl. 29. omisso poetae et fab. nomine adfert Plutarchus 1. c. p. 33 E, item de virtute morali p. 446 A; sine lemm., etiam Gregorius Palamas prosop. p. 16 ed. lahn. ad Euripidis Chrysippum refert versus Albinus isag. Plat. dogm. c. 24 | 4 τόδ ᾖδη 9siov Tr. Plut. p. 33 τὸ δὴ 9eiov Plut. p. 446 τὸ Θεῖόν ἐστιν vel τὸ δὲ Θεῖον ἐν Albinus; τόδ’ zón δεινὸν ci. F. G. Schmidt krit, stud. ll p. 460 haud male || D ἴδη Tr. Voss. || 6 ecl. hab. Tr., om. MA; lemmatis ratio in Tr. Voss. Frob. eadem est atque priorum, vide ad ecl. 29. sine poetae nomine habet Plutarchus de audiendis poetis p. 36 F, item de Stoicorum repugn. p. 1043 E, ex Euripide offert Plut. de Stoicorum repugn. p. 1044 B (cf. 1044 F), eandem sed locupletiorem ex Euripide Athenaeus IV p. 158 e Gellius n. a. VI 16, 7; Sextus emp. p. 661,1 et Eust. 1l. p. 868, 33; sine poetae nom. Musonius Stobaei flor. 40, 9 Mein. | * ἐπεὶ τί δεῖ] τίνος γε δεῖ Plut. p. 36 codex D καίτοι τἰ δεῖ Eust. τί γαρ δέοι Eust. | βροτοῖσι om. Eust. | δυεῖν Plut. p. 36 Gell. et codex S in Stob. flor. 40 | μόνον] µόνην Tr. uovow Voss. µόνων M in Stob. flor. 40 ubi µόνον corr. in uovov S | 8 πόµατος Tr. Voss. πόµατος in πώµατος corr. libri flor. 40 καὶ πόµατος pro πὠματόὀς 9' Plut. p. 1043 et 1044. [| 9 ecl. hab. Tr. p. 19, om. ΝΑ: Menandro quasi eontinuant coniungentes cum prioribus Tr. Voss. Frob., vide ad ecl. 29. sine lemmate legitur supra 1 3,8 p. 53, 1$ Wachsm. et apud Plut. de audiendis poetis p. 23 E 200 IGANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTQN T" Εἱμαρμένον δὲ τῶν κακῶν βουλευμάατων χακὰς ἁμοιβάς ἐστι καρποῦσθαι βροτοῖς. 36 19, 3 Mein.: Eur. fr. 972 N.?) Πολλαϊῖσι uogq aig οἱ 9eoi σοφισµάτων σφαλλουσιν ἡμᾶς, κρείσσονες πεφυκότες. 37 (2, 7 Mein.: Aesch. fr. 156 N.?) Θεὸς μὲν αἰτίαν φύει βροτοῖς, ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπύήδην Φέλῃ. 98 (2, 8 Mein.: trag. adesp. fr. 4 N.2) Tov μὲν δικαίου τὴν δόκήσιν ἄρνυσο, τὰ ὃ ἔργα τοῦ πᾶν δρῶντος, ἔνθα κερδανεῖς. 39 (5, 17 Mein) Εὐριπίδου (fr. 130 N.2). Tac συμφορὰς γὰρ τῶν κακῶς πεπραγέτων οὗ πωώπονὺ’ Ὀβρισ᾽, αὐτὸς ὀρρωδῶν πα9θεἴν. 40 (5. 18 Mein.: Eur. fr. 654 Ν.2) ἄυοῖν λεγόντοιν, Φατέρου Φυμουμένου, ὃ μὴ ἀντιτείγων τοῖς λόγοις σοφώτερος. 1 εἰμαραένων Tr. Frob. | γὰρ pro δὲ Plut. | 2 βροτούς Stob. I 3,8 | 9 ecl hab. quasi Menandream eum superioribus coniunctam Tr. p. 19 (vide ad ecl. 29), om. MA. Εὐριπίδου nomen servavit Plutar- chus qui affert hos versus de audiendis poetis p. 20 F. respicit Plu- tarchus de defeetu oraculorum p. 431A j ὅ κχρείττονες Tr. sieut Plut. fortasse igitur ferendum est in Stobaeo | 6 ecl. hab. sine lemm. prioribus adhaerentem Tr. p. 19 (vide ad ecl. 29), om. ΜΑ. sine poetae et fab. nomine affert Plutarchus de audiendis poetis p. 17 B, item de communibus senf. p. 1065 E. «ἰσχύλου nomen tradidit Plato reip. II p. 380 A quem exseripsit Eusebius praep. ev. XIII p. 649 € || 7? θεὸς μὲν (αὐτὸς) αἰτίαν ci. Nauck | $8 ὁόμα et θέλει Tr. | 9 ecl. hab. prioribus sine lemmate adiunctam Tr. p. 19, om. MA, vide ad ecl, 29. ad Ixionem tragici nescio cuius poetae referendos esse versus docet Plutarchus qui eclogam affert de audiendis poetis p. 18 E | 11 χερ- δανεῖς Tr. sicut Plut.: χερδανεῖ Nauck. nihil mutandum ubi lucrum facies | 12 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 19 post ecl. 2, 8 Mein., om. MA. recurrit ecloga flor. 112, 4 Mein. (Εὐριπίδου Ανδρομέδας). Persei esse verba docet Ammonius Valck. p. 25: Εὐριπίδης τὸν Περσέα εἰσάγει λέγοντα ΄ τὸς — παθεῖν || 19 τὰς γὰρ συμφορὰς Tr. Voss. | πεπραχότων Ammon. | 14 ὀρροδῶν SM in flor. 112 || 15 ecl. hab. 10 10 CAPVT Π ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕωΩΣ 207 41 (3, 49 Mein.) "Ex τοῦ Πλουτάρχου Ei v τῶν ueÀ- λόντων πτρὀγνωσις ὠφέλιμος (fr. XV, 1). ἀλλὰ μὴν ἡ φρόνησις ov σωµατων ἀλλὰ πραγμάτων ὄψις ἐστί, πρὶν ἐν αὐτοῖς γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον, ὅπως ἄριστα χρήσεται τοῖς ἁπαντώσι καὶ περοστυγχάνουσι, παρέ- χουσα διασκοπεῖν τὸ µέλλον. τὸ μὲν οὖν σῶμα πρόσω µόνον ὠμμάτωται, τοῖς 0. ὄπισῳεν τυφλόν ἐστιν ἄτεχνάς ἡ δὲ διάνοια καὶ τὰ παρῳχημένα βλέπειν τῇ μνήμη πέ- φυκεν. ὁ γὰρ ἐγκαθήμενος αεὶ καὶ οἰκουρῶν γθαμματεὺς ἐν ἡμῖν, ὥς φησιν ὁ Πλάτων, οὗτός ἐστι, καὶ τερογεγονὲς ἐνταῦθα τῆς ψυχῖῆς stre µέρος εἴτε ὄργανον, ᾧ τῶν πραγμάτων ἀντιλαμβάνεται φερομένων καὶ φυλάττει καὶ ἵστησι καὶ κυκλοποιεῖ τὸ παρῳχημένον ἐπιστρέφουσα, καὶ συνάπτουσα τῷ παρόντι, καὶ παραρρεῖν εἰς τὸ ἄπει- ρον ovx ἐἑῶσα καὶ ἀνύπαρκτον καὶ ἄγνωστογ. 2 (9, 50 Mein.) Θεοφράστου (fr. 6.1 ed. Wimmer). Xp) τοίνυν τὸν μέλλοντα Φαυμασώγήσεσθαι περὶ τὸ lemmate Εὐριπίδου non iterato Tr., om. MA. recurrit ecloga infra flor. 19, 3 Mein. (Evo. ἐκ Πρωτεσιλάου). sine fab. nom. versus citat Plu- tarchus de libris edue. p. 10B || 17 ó om. Tr. 1 ecl. cum lemm. hab. MA Br (post ecl. 3,55 Mein) Tr. p. 19 (post ecl. 5, 18 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 3, 1 Mein); ἐκ τοῦ (sic) Πλουτάρχου — 2 ὠφέλιμος ΜΑ Πλουτάρχου (compend. Br) nec plura Tr. Br Mac. malim Πλ. ἐκ τοῦ Ei xv&. eclogae pars prior (ἀλλὰ μὴν — 8 τῇ uvoug πέφυκεν recurrit Maxim. c. 2 p.182 Rib. (Plutarchi) | 3 ἀλλὰ Mi — 6 τὸ μέλλον om. Mac. || 5 χρήσεται M Tr. Br: χρήσηται Α | ἀπαιτῶσι M sed ω in ov corr. M? | παρέχουσι Tr. | 6 οὖν om. Mac. qui mox ὠματωται | 7 δὲ Mt Br Mac. | ὄπισθε Br | ἀτεχνῶς Tr.: om. M4A Br Mac, Max. fortasse recte || 9 v. ó γὰρ ἐγκαθήμενος usque ad fin. om. MA Br Mac. Max. | 10 ἐν ἡμῖν Cobet mnemos. IX p. 107: ἐν u£vo Tr.; ἐν uívo ex àv µένωνι corruptum ex margine irrepsisse opinatus erat Gesn.? p. 40 mrg, itaque seclusit verba Meineke | Πλάτων] Phileb. p. 99 Α | προγεγονὸς Madvig adv. cr. 1 p. 720: προγέγονας Tr. | 11 o Madvig: ὃ Tr. | 12 geoouévov tacite Gesn.! p.24, inde vulg.: φερόμενον Tr. | 18 κύκλον mois Tr.: corr. Madvig | παρφχηµένον tacite Gesn.!, inde vulg.: παρωχει- u&voy Tr. | 16 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. p. 20 208 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON I" Jeiov φιλοὐφυτην εἶναι, ur TQ πολλὰ Φύειν, ἀλλὰ τῷ πίυχνα τιμᾶν τὸ Jeiov' τὸ μὲν γὰρ εὐπορίας, τὸ Ó^ ὁσιό- τητος σηµεῖον. ἔπειτα γογεῖς γηροτροφεῖν καλῶς ταῖς (v) ἐκείνων βουλήσεσι τὸν αἱτοῦ βίον εὐπειθῇ κατα- Li - 35 - - , αχευάξειν. ὁ γὰρ μὴ τοιοῦτος. ἀλλὰ τῶν τε τῆς φύσεως των τὲ τῆς πόλεως νόμων ὀλιγωρών ἀμφοτέρους τοὺς - Y , - ώς A 4 Ha. ; ^ ^ ; - τῆς δικαιοσύνης τρόπους zapaféfnxs. καὶ μὴν καὶ yv νγαικὸς καὶ παίδων ἐπιμελητέον καλώς καὶ φιλανώρώπως" oi μὲν γὰρ εἰς τὸ γῆρας ἀμείβονται ταῖς Φεραπείαις, v ' - - 2 ς , , ) Ó' ἐν ταῖς νόσοις καὶ ταῖς «a9. ἡμέραν οἰκονομίαις ἄπο- δώσει τὴν εὐεργεσίαν..... ἐάν τινι συμβάλλειν ἄνάγκη 5 * ^ " — ^ ’ . /, )j, µετα του ῥεβαίου πειρῶ τοῦτο πραττειν’ φρονιμωτέρου ^ 3 ] LU M " " 3 ^ - L] γὰρ ἀνδρὸς δανείσαντα φρονίµως απολαβεῖν φιλικῶς, T / ) , / H συγαλλαξαντα quiav3ourcoc κοµίσασθαι φιλαπεχθημµόνως. 43 (3,51 Mein.) Znuoxgírov (fr. mor. 201 Mullach). / " 3 / , Φρονήσιος ἔργον (10) µέλλουσαν ἀδικίην φυλάξασθαι, ἀναλγησίης δὲ τὸ γενοµένην μὴ ἀμύνασδαι. 44 (8, 45 Mein) Σωκρατους. Σωκρατης éguvrOeíc|, ví φρόνησις, εἶπεν "etapuo- 1 ὅσιον ci. Wachsmuth l| 9 γονᾶς Tr. | καλώς ταῖς vt ἐκείνων tacite Gesn.? p. 24, inde vulg.: χαλώς ταῖς ἐκείνων A Tr. xal ταῖς ἐχείνων M fortasse recte, sed vide 7 | 4 αὐτοῦ M4A Tr.; corr. Nauck (per litt.) | εὐπηθῆ Tr. |. € παραβέβηκείν) ΜΑ Tr.: παρεβεβήχει A | καὶ μήν usque ad fin. om. MA, suppl. A? in marg. superiore ex exemplari Trine. | 10 αποδίδωσι mavult Buecheler | 11 ante 2v lacunam statuit Buecheler j ἐαν τινι "Tr. A?: ἐὰν δὲ τινι tacite Gesp.!, inde vulg. || 12 φρονιµωτέρου Cobet mnemos. IX p. 107: φρονιμοτάτου Tr. -ωτάτου A?, sed vide ne φρονιµωτέρου aut in proximis φρογίµως gnomologi sit eclogam titulo περὶ oov. cupidius accomodantis. an ὁσιωτέρου } | 15 7 Tr. A?*: ov tacite Gesn.!, inde vulg. || 15 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. recurrit ecloga Maxim. c. 2 p. 183 Rib. (ήημοκρίτου cod. Lips.) | 16 τὸ addidi coll. v. 17 | 1? τὸ γενοµένην M3 το ysvousvov A Tr.; γενο- uévgv (non τὴν γενοµένην ut unus ex Schowii libris interpolatis) Gesn.? mrg || 18 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 3, 51 Mein.) Br (post ecl. 2, 49 Mein.) [, 19 seclusi vetus emblema quod neque per se aptum est et discrepat cum proximis. prudentiae tribuit quidam sciolus quod tempe- rantiae est, cf. Ps.-Plat. def. p. 411 E σωφροσύνη ... εὐαρμοστία καὶ εὐταξία ψυχῆς πρὸς τὰς κατὰ φύσιν ἡδονὰς καὶ λύπας. frustra erit [uii 10 9 10 20 CAPVT III ΠΕΡΙ 9PONHXEOX 209 στία ψυχῆς. Σωκράτης ἐρωτη δείς], τένες φρόνιµοι, εἶπεν o μὴ ῥᾳδίως ἐξαμαρτάνοντες”. 45 (3, 56 Mein) Περιάνθρου. Περίανδρος ἔρωτηψείς, ví µέγιστον ἐν ἐλαχίστῳ, cine c / 3 ν΄ 3 , » , ) (oéveg ἀγαναὶ ἓν σωώµατι ἀνθρωπου".. 46 (9, 57 Mein.) «ημοκρίτου (fr. mor. 17 Mull.). -4i μεγᾶλαι τέρψιες ἀπὲ τοῦ Φεᾶσόφαι và καλὰ τῶν ἔργων γίνονται. (3, 58 Mein. Πλάτωνος (Phaedr. p. 999Α-- B). Φύονερὸν δὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ πολλών μὲν ἄλλων συνουσιῶν ἀπιείργοντα καὶ ὠφελίμων, Odev ἂν μάλιστ᾽ ἀνὴρ γίγνοιτο, μεγάλης αἴτιον εἶναι βλάβης, µεγίστης δὲ τῆς ὅθεν ἂν φρονιμώτατός [τις] εἴη. τοῦτο δὲ ἡ Φεία φιλοσοφία τυγχανει Ov, ἧς ἐραστὴν παιδικὰ ἀνάγκη πτόρ- ρωύεν εἴργειν, πτερίφοβον ὄντα τοῦ καταφρονηθῆναι. 45 (3, 59 Mein.) "Tob αὐτοῦ (epist. 2 p. 493 Herch.). Πέφυκε ξυνιέναι eig τὸ αὐτὸ φρόνησίς τε xai δύ- Ίαμις µεγαλ/᾽ καὶ ταῦτα ἄλληλα ἀεὶ διώκει καὶ ζητεῖ καὶ συγγένεται. 49 (3, 60 Mein. Πυθαγόρου. € ^ , , Υπτομίμνησχκε σεαυτὸν ὅτι sv&vveg ἄνδρωποι µέγιστον qui duas potius eclogas constituere malit | εἶπεν εὐαρμοστία ΜΔΑ Br: εὐαρμοστία εἶπε Tr., inde vulg. illud praetuli, ne dirimeretur εὐαρ- µοστία ψυχῆς | 1 σωκράτης (ὃ αὐτὸς Tr.) ἐρωτηθεὶς τίνες oó- νιµοι (τί φθόνησις M3) ΜάΑ Tr.: τίνες δὲ φρόνιμοι Br | εἶπεν οἱ µη ῥαδίως M3: οἱ uy ῥαδίως A Br oi μὴ ῥᾳδίως εἶπεν Tr., inde vulg. 9 ecl cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 3, 45 Mein.) lemmate omisso Br (post ecl. 3, 61 Mein.); Περίανδρος Tr. cf. Ps.-Is. ad Demon. 40 p. 10 e || 4 ἐν om. A | εἰπεί-εν M3) M4A Tr.: ἔφη Br || 5 φρένες ἀγαθαὶ ΝΙ4 Ἐν. Br: &ya90l φρένες Α | 6 ecl,cumlemm. hab. Tr., om. MA | 7 θέρψεις Tr.: corr. Orelli opusc. sent. et mor. 1 p. 506 [| 9 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 20, om. ΜΑ. recurrit intra amplius excerptum flor. 64, 42 Mein. | 19 μαλιστ ἀνὴρ γίγνοιτο flor. 64 Plat.: μάλιστα ἀνὶρ γένοιτο Tr. | 18 φρονιµώ- τατος flor. 64 Plat.: φρονιμώτατός τις Tr. | 16 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 3, 56 Mein.) Tr. (post ecl. 3, 585 Μείη.); τοῦ αὐτοῦ Tr.: πλάτωνος MA | 19 δυγγίγνεται Ps.-Plat. || 20 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. recurrit Pyth. Vind. 107 Pyth. Syr. 84 | 91 σαυτὸν Pyth. Vind. Stobaeus III. 14 210 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTQN T" ἀγαθὸν τὴν φρόνησιν εἶναι λέγουσιν, ὀλίγοι δέ siot οἱ τὸ µέγιστον ἀγανφὸν τοῦτο πτήσασθαι εὐτονήσαντες. 50 (9, 61 Mein.) Σωκράτους. Σωκράτης ὃ φιλόσοφος, πολλὰ τῶν φίλων αὐτῷ πεµ- πόντων, ἐπειδὴ μηδὲν δεχόμενος ἐπὶ τούτῳ παρὰ τῆς | μ- n 3 , » ς οἱ M L , [4 / Ἐανύίππης ηυθύνετο, ἔφη ἂν τὰ διδόµενα παντα ἔτοί- / 2 3 3 ος * , c 3 µως λαµβανωμεν, οὐδ' αἰτοῦντες τοὺς διδόντας ἔξομεν . 91 (8, 02 Mein.) «ὤλιογένους. Ἔφη τις τὸν Aoyévgv ἀνόητον εἶναι 0 δὲ ᾿ἀνόητος M 3 3.9 2) € ^ N "ND. C - ^ 2 LH 2 μὲν ovx εἰμέ ἔφη τὸν δὲ αὐτὸν ὑμῖν νοῦν ovx Exo. 52 (3, 63 Mein.) ZLoyévng πωλούμενος ἓν Κορίνὺῳ, ἐρομένου τοῦ x1- € , ς ] ς » ρυκος τέ ἐπίστασαι; ἀνθρώπων ἔφη ἄρχειν'. καὶ ὁ - , ς 3 L4 € » / κἠρυξ γελάσας uéya ἔπιτιδευμα πωλῶ, et τις JéÀe: πρίασθαι κύριον. 53 (3,64 Mein.) Γαΐου ὑπὲρ δεσποτῶν. Σωφρονέστερον δὲ οἶμαι τοῦ μετὰ τὸ πανεῖν ἔγκα- λεῖν τὸ πρὶν παφθεῖν φυλάξασθαι τὸ μὴ πανεῖν. 9 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. p. 21 (post ecl. 3, 59 Mein.) lemmate non iterato (post ecl. 3, 45 Mein. i. e. Socratis apophthegma) Dr. re- currit ecloga gnomol. Vatic. 486 || 4 Σωκράτης ὃ φιλόσοφος MA Τι.: ὁ αὐτὸς Br; Σωκράτης (om. ó q.) gnomol. Vat. | 5 ἐπειδη M?Tr.: ἐπεὶ Α Br gnomol. Vat. | δραξάµενος pro δεχ. gnomol. Vat. | ἐπὶ τούτῳ om. gnomol.Vat. ubi ὑπὸ,Ξ. pro παρὰ τῆς E. || 6 Ξανθίπης M3 Br | goOvvevo gnomol. Vat.: εὐθύνετο libri Stobaei | ἔφη libri ut tamen post λαμβάνω- µεν ponatur in Br: ἔφη": βλέπε gnomol. Vat. | πάντα om. gnomol. Vat. | € ὁώσοντας ut coniecerat Nauck (per litt.) gnomol. Vat, | 8 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. | 10 αὐτὸν ὑμῖν vovv MÀ Tr.: αὐτὸν vobv ἡμῖν (ὑμῖν A?)A | 11 ecl. hab. lemmate non iterato M Tr. addito lemm. À (post ecl. 3, 62 Mein.) sine lemmate Mac. Chrys. (post ecl. 3, 49 Mein.). cf. Laert. VI 29. 74 Gellius IL 18 || 12 διογένης πωλούμενος M Mac.: πωλούμενος Α Tr. | 18 ἐπίστασαι MY Tr.: ἐπίσταται 4 Mac. | ἔφη Tr.: om. ΜάΑ Mac. | 14 εἶπε ante πωλώ add. Mac. fortasse recte || 16 ecl. cum lemm. hab. MA Tr, (post ecl. 3, 63 Mein.) Br (post ecl. 3, 56 Mein.); ὑπὲρ δεσποτῶν om. Tr. Br. recurrit. corp. Par. 512 et 5178 Elt. (Γαΐου utrobique) || 18 φυλάξεσθαι Par. loco priore | τὸ om. M? Br bli 10 10 ος ο. 8 ΤΕΝ. δι EE E p CAPVT Η ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΟΣ 211 54 (3, 65 Mein.) «4ιονυσίου (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 175 F). μ-- ) " ;, - ο Ἔένου τινὸς ἰδίᾳ φράσειν φάσκχοντος αὐτῷ, Οπως / : ! , — € N προειδγσει τοὺς ἐπιβουλεύοντας, ἐκέλευσεν εἰπεῖν. ο δὲ ς /’ ) ; προελθὼν ὃδός᾽ ἔφη uou τάλαντον, ἵνα δόξης usuadq- κέγαι τὰ σημεῖα τῶν ἐπιβουλευόντων'. ἔδωκεν οὖν Jav- µαζων viv µέώοδον τοῦ ανὺρώττου. 59 (9, 66 Mein. Ἀρυσίππου. - ’ ς τ' "A » ] SN , 3 / Ἀρύσιππιος 0 Στωϊκὺς ἔφη τὴν διάνοιαν εἶναι λόγου ην. 56 (3,67 Mein.) Σωχράτους. C Or € 2 2, / M ο ' ' f20;:6Q οἱ ἓν ευθδίᾳ zÀéovreg καὶ τὰ πρὸς τὸν χει- μῶνα ἔχουσιν ἔτοιμα, οὕτως oL ἐν εὐτυχίᾳ φρονοῦντες καὶ τὰ περὸς τὴν ἀτυχίαν ἠτοιμάκασι βοηύήματα. 1 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 3, 64 Mein.) sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 3, 63 sed om. 64 Mein). fontem Stobaei indi- cavit Wyttenbach 1. s. c. cf. Polyaen. V 2,3 || 8 διονύσιος ξένου τινὸς Mae. | «Ξένου δέ τινος Ps.-Plut. | ἰδίαν Tr. | φράσιν Tr. Mac. | αὐτῷ χαὶ διδάξειν ὅπως Ps-Plut. | 4 προειδήσει Gesn.? p. 42 mrg Ps.- Plut: προειδήση Μὰ4Α Mac. προφοβήσει Tr. | ὃ δὲ ΜΑ Tr.: ἐπεὶ ób Ps.Plut. | ὅ προελθὼν Α (sed post ταἆλαντον), Tv. Mac.: προσελθὼν M? Ps.Plut. | ἔφη M4A Tr. Mac., εἶπε Ps.-Plut. | usua- Θηκέναι ΜΙΑ Tr. Mac., ὠκηκοέναι Ps.-Plut. || 6 ἔδωκεν οὖν θαυμά- Cov τὴν ué9oóov τοῦ ὠνθρωπου M4A Tr. Mac., ἔδωκε προσποιου- µενος ἀκχηκοέναι καὶ θαυμάζειν τήν μµέθοδον τοῦ ἀνθρώπου Ps.-Plut. | 8 ecl. eum lemm. hab. MA Tr. | 9 ἔφη Tr.: ἔφησε (-σεν M3) M4A | 11 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. recurrit sententia corp. Par. 38 Elt. (Πλου- τάρχου): gnomol. Byz. 106 p. 183 Wachsm. (Pal. 84 Bar. 101 Mon. 53 Leid. 53); Demoph. simil. Pyth. 24; Georgid. p. 108, 5. cf. Seneca de ira Il 31, 5 semper futurum aliquid, quod te offendat, existima: guber- nator numquam ita totos sinus securus eamplicuit, ut non expedite ad contrahendum armamenta disponeret. | 18 οὕτω καὶ 5 ἐν pro οἳ- τως οἱ ἐν Α | εὐτυχίᾳ libri Stob. corp. Par. Mon.: εὐτυχίαις Pal. Bar. Leid, Demoph. Georg. | φρονοῦντες om. Mon. | εὖ post φρον. add. corp. Par. | 14 ἐν ἀτυχία pro πρὸς vv ἀτυχίαν A | τῆν om. Pal. | ήτοι µάκασι (ἔτοιμ. Tr. p. 21) libri Stob. corp. Par.: ἑτοιμάζουσιν gnom. Byz. Demoph. Georg. | παθηµατα pro £059. Tr. 14* 212 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 57 (3,68 Mein.) Ηροδότου ἱστορίας C. (VII 16). doov ἐκεῖνο, (0 βασιλεῦ, τταρ ἐμοὶ κέχριται φρονέειν τε εὐ καὶ τῷ λέγοντι χρηστὰ ἐφέλειν πείθεσθαι. 58 (3,69 Mein.) ΠΗροδότου ἱστορίας γ΄ (11 52). Σὺ δὲ μαθὼν Coq φύονέεσθαι χρέσσον ἐστὶν qv οἱ- κτείρεσθαι, ἅμα τε ὁκοῖον ἐς τοὺς τοκέας καὶ ἐς τοὺς χρέσσονας veOuu Qo Jot, ἄπιθι ἐς τὰ olxeia. 59 (3, 70 Mein. Πλατωνος Νόμων ιβ (p. 963 C). Oiov ὅτε τέτταρα ἐφήσαμεν ἀρετίς εἴδη γεγονέναι, ÓrÀov ὡς t£v ἕκαστον ἀνάγκη φάναι, τεττάρων ὄντων. — Τί μήν; — Καὶ μὴν ἕν ye ἅπαντα ταῦτα πιροσαγορεύο- μεν ἀνδρείαν γὰρ φαμὲν ἀρετὴν εἶναι, καὶ τὴν Φρόνησιν ἀρετήν, καὶ τὰ δύο τἆλλα, ὡς ζὄντως) ὄντα οὐ πολλά, ἀλλ Ev τοῦτο µόνον ἀρετήν. — Πάνυ μὲν ovv. — Ἡι μὲν τοίνυν διαφέρετον αὐτοῖν τούτω τὰ δύο καὶ δύ᾽ ὀγό- µατα ἐλαβέτην xai τὰ ἄλλα, οὐδὲν χαλειτὸν εἰπεῖν: v, δὲ ἓν ἀμφοῖν ἐπωνομάσαμεν ἀρετὴν καὶ τοῖς ἄλλοις, οὐκ 3 ! - 5j 9 / εὐπετὲς ἔτι. — Πῶς λέγεις; — Οὐδὲν χαλεπὸν 0 ye λέγω δηλώσαι' διανειμωμεῦα γὰρ ἀλλήλοις τὴν ἐρώτησιν καὶ ) / - 3 , 3 / ; / ἀπὀχρισι. — lloc αυ φραζεις; -- Ερωτήσόν ue, ví ποτε 1 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 3, 67 Mein.) Br (post ecl. 3, 64 Mein); ἱστορίας G om. Tr. Br. iteratur corp. Par. 579 Elt. (20c- ὁότου sic); Eustath. Il. B p. 238 || 2 ἐχεῖνο et mox παρ) ἐμοὶ om. Eust. || 4 ecl. cum lemm. hab. MA, lemmate non iterato Tr. || 5b ὅσω M? Her.: ὅσον Α Tr.| xoéccov M4 Her.: αρεῖσσον A Tr. Herodoti non nulli | 6 ὁχοῖον Α Tr. οἰχεῖον M3: ὁκοῖόν τι Her. | 7 ἐς Her.: εἰς M4 A Tr. | οἰκεῖα M3 A Tr.: οἰκία Her. || 8 ecl. cum lemm. hab. MA Τι; vouov ιβ om. Tr. Ι 9 ἐφήσαμεν MA Tr. ut Platonis haud pauci: ἔφαμεν Platonis ceteri [ 10 τεττάρων γε ὄντων Plat. personarum vices significavi hic et deinceps Jl 1 ἅπαντα ταῦτα reposui ex Platone: «v πάντα ταῦτα M! Ἐν. αὖ ταῦτα πάντα Α | 19 ἀνδρείαν M3 Tr.: ἂν- δρίαν Α | 18 ὄντως addidi ex Platone || 15 δύο ὀνόματα M*A Τι. | 16 εἰπεῖν M4 A Plat: εἶπεν Tr, inde vulg. | z A Tr. Plat.: εἰ Mà | 1V ἓν M! Plat.: ἐν A Tr. | 18 εὐπετὲς ἔτι M? A Plat.: εὐπετές ἐστι Tr. | 19 διανειμµωμεθα Α Tr. Plat.: διανεµόμεθα Μὰ | 90 αὐ M4A Plat.: οὖν "Tr. | ἐρώτησόν µε Α ut videtur et Plat.: ἐρώτησον μὲν M4 Tr. Qt 10 20 σι 10 15 .. ο ο υπ μον μ--- CAPVT II ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 213 ἓν προσαγορεύοντες ἀρετὴν ἀμφότερα δύο πάλιν αὐτὰ προσείποµε», τὸ μὲν ἀνδρείαν, τὸ δὲ φρόνησιν. ἐρῶ γαρ σοι τὴν αἰτίαν, ὅτι τὸ µέν ἐστι περὶ φόβον, ov xai τὰ H / nd 3 / A , A / Φηρία μετέχει τῆς ἀνδρείας, καὶ τά ye τῶν παίδων r31 τῶν παᾶνυ νέων" ἄνευ γὰρ λόγου καὶ φίσει γίγνεται ἄν- δρεία Ψυχι᾽ ἄνευ δὲ av λόγου ψυχὴ φρόὀνιμός τε καὶ γοῦν ἔχουσα otv. ἐγένετο πώποτε, otv. ἔστιν, οὐδ' αυνθίς d c » [4 H ) - 7 ποτε γενήσεται, ὡς ὄντος ἑτέρου. — 4ληνῆ λέγεις. 60 (3, 71 Mein.: scriptoris nescio cuius) Πώς γὰρ, ὦ φίλε, δύναιτο ἄν τις ἀρχόμενος ἀπὸ δό- ^ n ^ / / M ξης ψευδοῦς ἐπέ τι τῆς ἀληθείας καὶ μικρὸν µέρος ἀφι- χόμενος πτίσασθαι σχεδὸν φρόντσιν; Οὐδαμῶς. 61 (3, 72 Mein.) Σωκράτους. "Qorzeg εἰς xevóv σκάφος τὸ ἀπὸ τῆς φρογήσεως ἕρμα δεῖ προσεμβἀλλειγ. 62 (5, 73 Mein.) 2 προσείποµεν M3 Tr. Plat.: προσείπωµεν À || 8 τὸ tacite ex Platone Gesn.! p. 26, inde vulg.: ὃ M4A Tr. | 4 ἀνδρείας M3 Tr.: ανδρίας A | 295 Tr. | 6 ὠνδρεία M3 Tr.: ἀνδρία Α || V πώποτε M3 Tr.: xoce ^ | 9 ecl. sine lemm. hab. Tr. p. 22 post ecl. 3, 70 Mein., om. MA. Πλά- τωγος ex ecloga priore iterat Gaisford sed libro non indicato. dubita- vit iam Meineke || 11 ἐπί τι Buecheler: εἴη Tr.; μηδὲ τῆς ἀληθείας κατὰ μικρὸν µέρος ἐφικόμενος ci. Halm lect. Stob. p. 24, καὶ τῆς αληθείας μηδὲ (ugó ἐπὶ Meineke v. IV p. LIV) μικρὸν u. ἀφικ. proposuerat Gesn. p. 43 mrg || 189 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 3, 70 Mein.) omisso lemmate Tr. (post ecl. 3, 71 Mein). navi- gationis similitudo fere Stoicum commentarium redolet aut Cynicum hic ut alibi, velut supra p. 37, 5. 41, 9. 55, 4 || 14 post v. εἰς xsvov σκάφος desiderari putant quod simile esse vult vacui lintris. τὸν βίον suppleri iubet Meineke v. IV p. LIV τὸν ἄνθρωπον Cobet mnemos. IX p. 99. sed potuit praecedere, et Εἰς τῆν εἰτυχίαν ὥσπερ εἰς x. Ox. τὰ απὸ τῆς φρονήσεως ἕρματα δεῖ προβᾶλλειν offertur ὁμοιώμ. ed. Elt. n. 41 | τὸ ἀπὸ τῆς φρονήσεως ἕρμα (ἔρμα M?) Μ4Α: τὰ ἀπο τῆς φρογήσεως ἔργματα Tr. | 15 προεμβάλλειν Cobet fortasse recte | 16 ecl. habet lemmate non iterato ΜΑ, sine lemm. Tr. cum priore cohaeret in M. recurrit corp. Par. 580 Elt. (Σωκράτους) 211 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON Γ΄ ς ’ [44 M A " - O qoóviuog ὥσπερ εἰς ὃδὸν τὸν βίον ov và πολλοῦ » , ἳ ^A RAN Mj 2 , ἄξια συντίῴφήσιν ἐφόδια, ἀλλὰ τὰ ἀναγκαιότερα. 63 (3, 74 Mein.) Koízovog ἴτοι {αμίππου Πυναγορείου ἐκ τοῦ Περὶ φρονήσέεως xol εὐτυχίας (fr. 1 phil. Gr. ll. p. 25 Mull). Φρόνασις καὶ εὐτυχία ὧδε ἔχοντι ποτ ἄλλαλα. φρό- γασις μὲν τὸ ῥήτὸν καὶ λόγον ἔχον' vevoyuévov γαρ τι xai ὠρισμένον ἐντί" εὐτυχία δὲ τὸ ἄρρήτον καὶ τὸ ἄλο- yov' ἄτακτον γάρ τι καὶ ἀόριστόν ἔντι. καὶ τὸ μὲν ἀρχᾷ καὶ δυνάμει πρᾶτον, τὸ δὲ ἀρχᾷ καὶ δυνάμει δεύτερον τὸ μὲν γὰρ κυβεργῆν καὶ ὁρίζεν πέφυκε, τὸ δὲ κυβερνῆσθαι καὶ ὀρίζεσθαι. λαμβάνοντι ucv τοί γε συναρμογὰν ἀμφότερα, φΦρονᾶσιος καὶ εὐτυχίας ἐς ταυτὸ συνδραµοίσας. αἰεὶ γὰρ δεῖ τὰν μὲν ῥητὰν καὶ λόγον ἔχοισαν φύσιν ἔχεν 0 περανεῖ τε καὶ συντάξει, τὰν δὲ ἄρρητον καὶ ἄλογον ἔχεν oq ὦ Ἱτερανώ ήσεταέ τε καὶ συγταχώήσεται. ἔχει γὰρ οὕτως ὃ λόγος κατὰ πάντων, ὃ τε τᾶς ἀπείρω φύσιος καὶ τᾶς περαινοίσας. τὰ μὲν γὰρ ἄπειρα φύσιν ἔχει περαίνεσθαί τε καὶ συντεταχύαι ὑπτὸ τῶν λόγον ἐχόντων αἰεὶ καὶ φρό- 1 ὃ φρὀνιµος om. corp. Par. | εἰς ante v. τὸν βίον male iterant Schowii libri interpolati, reiecit Meineke v. IV p. LIV | 9 ecl. hab. Tr. p. 22, om. MA. lemma suppeditant M Α aute proximae eclogae verba ὁ δὲ αὐτὸς τρόπος κτὲ. (p. 216, 3), cum Tr. praemittat nihil nisi hoc Πέρίτωνος 7to. ὁδαµίππου εὐτυχία. Sed conferatur Stob. I 8, 24 p. 157, 20 Wachsm. ubi φρονήῄσιος minus recte Vsener. πυθαγορίου M4A || 10 imo δυνάµι, quae forma ubique his scriptoribus reddenda est Meineke v. IV p. LIV. poteram monere ad p. 60, 18. 62, 11, sed vide Ahrens de dial. dor. p. 231 sq. | δεύτερον cod. Paris. 1985 a prima manu, ut testa- tur Gaisford: ὕστερον Tr. vide p. 38, 3 adn. |, 11 ὁρίζειν Tr.: tacite ut solet corr. Canter ap. Galeum opusc. myth. p. 698 || 13 εὐτυχίης Tr.: corr. Canter | ἐς Canter: εἰς Tr. Ι 14 ἔχεν tacite Gesn.! p. 28, inde vulg.: ἔχον Tr. | 0 περανεῖ τε tacite Gesn.? p. 43, inde vulg.: ὅπερ ἀνεῖται Tr. | 15 τὰν Ó' rectius Canter | $9! ὦ Tr.; ὑφ ᾧ operarius Gesn.!, inde vulg. || 16 περανθήσεται Meineke: περασθήσεται Tr. | 1? ἀπείρω maluit Meineke: ἀπείρου Tr. | 19 τῶν tacite Gesn.!, inde vulg.: τὸν Tr. | eei Tr. CAPVT ΤΠ ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 215 γασιν ὕλας γὰρ καὶ οὐσίας ἔχοντι τάξιν' τὰ δὲ περαί- γοντα [re], ἐξ αὐτῶν συντετάχθαι τε καὶ ὠρίσθαι᾽ τέχνας γὰρ xal αἰτίας ἐνεργατικᾶς ἐπέχοντι ταξιν. 64 (3, 75 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (fr. 2 phil. Graec. II p. 25 Mull.). 4 δὲ συναρμογὰ ταυτᾶν τᾶν φυσίων κατ ἄλλα καὶ ἄλλα γινοµμένα μεγάλαν καὶ στοικίλαν πτεσιοίηκε τὰν δια- φορὰν τῶν συναρμοσμένων. ἔν τε γὰρ τᾷ τῶ 0À0 περι- οχᾷ (à) συναρμογὰ ἀμφοτερᾶν [συναμφοτέρων' τᾶν φυ- σίων, τᾶς τε ἀεικινάτω φύσιος καὶ τᾶς ἀειταθέος. κὀ- σµος ἐντί' ἄλλως γὰρ οὐκ ἐνεδέχετο σῴζεσθαι vO τὰ ὕλον καὶ τὸ stüv, μὴ συναρμογὰν ἔχοντος TO) γεννατῶ τοτὶ τὸ «Φεῖον xol τῶ ἀειπαθέος mori τὸ ἀεικένατογ. ἔν τε τῷ ἀνδρώπῳ ἆ συναρμογὰ vo ἁλόγω µέρεος τᾶς ψυχᾶς ποτὶ τὸ λόγον ἔχον, ἀρετά. οὔτε γὰρ ἓν τούτοις ἐνδέχεται στάσιος ἐοίσας àv ἀμφοτέροις τοῖς µέρεσιν ἀποτελεσθῆμεν ἀρετάν. καὶ ἓν πόλει δὲ τῶν μὲν ἄρχο- µένων ποτὶ τὼς ἄρχοντας ἀποτελεῖ κράτος xai ὁμόνοιαν᾿ 1 an ἐπέχοντι coll. v. 3? | τὰ δὲ περαίνοντα tacite Gesn.', inde vulg.: τὰ δὲ περαίνονταά τε Tr. | 2 αὐτῶν Cobet mnemos. IX p. 106: αὐτέων Tr. αὑτῶν Mullach | 8 ἐνεργετικᾶς tacite Mullach || 4 ecl. hab. ΜΑ Tr.; ἐν ταυτῷ Tr., de lemmate librorum MÀ vide ad ecl. priorem | 6 4 ὃὲ συναρμογὰ — (p. 216, 9) κοινὸν ἀμφοτέρων om. ΜΑ | ταυταν Meineke: ταύταν Tr. | φυσίων Canter l. c. p. 699: φύσιον Tr. | κατ ἄλλα καὶ ἄλλα Tr.: ἄλλα καὶ ἄλλα vel κατ ἄλλα ἄλλα ci. Meineke v. T p. LIV | 8 malim συναρμογμένων | vo ὕλω Nauck: τῶν ὅλων r. | 9 & addi voluit Meineke v. IV p. LIV | ἀμφοτέρων tacite Meineke qui ἀμφοτερᾶν coniecit v. IV p. LIV: συναμφοτέραν συναμφοτέρων Tr.; συναμφοτέρων tacite Gesn.!, inde vulg. | φυσίων Canter: φύσιων Tr. | 10 φύσιος secludi volt Meineke v. IV p. LIV | 11 ov κα (pro οὐκ) Meineke v. IV p. LIV, οὔχεν praeiverat Halm lect. Stob. p. 42. tu vide Krueger g7. sp. 53,2, 7 || 18 ἀεικίνατον tacite Gesn.!, inde vulg.: ἀκίνα- τον Tr. |.15 ἀρετα tacite Gesn.!, inde vulg.: ἀρετὰν Tr. fortasse ἀρετα ἐντι coll. v. 11 | οὐδὲ ci. Buecheler | 16 ἐοίσας Meineke: ἐούσας Tr. malim ἐάσας vel ἐάσσας. cf. p. 81, 15 adn. | ἐν ἀμφ.] gvvaugovéoous? an ἐν — µέρεσιν ab excerptore additum ut 10 τᾶς ve — demadéog?' Buecheler [ 17 πόλι Meineke | τῶν μὲν (ἀρχόντων ποτὶ τὼς ἄρχο- μένως, τῶν ὃ) ἀρχομένων Buecheler || 18 post ἀρχομένων inseri vult & συναρμογὰ Hirschig misc. philol. p. 184 216 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON Γ΄ τὸ μὲν γὰρ ἄρχεν ἴδιον τῶ κρέσσονος, τὸ ὃ᾽ ἄρχεσθαι Ἴδιον τῶ χερἸονος, τὸ δὲ κρατὲν καὶ ὁμονοὲν κοινὸν ἀμφοτέρων. ὁὃ δὲ αὐτὸς τρόπος τᾶς imi τῶ ὅλω καὶ τᾶς ἐπὶ τῶ οἴκω συναρμογᾶς συντέθεταέ τε καὶ συντάσσεται σπωδᾶς καὶ παιδιᾶς ποτὶ λόγον ig τὸ αὐτὸ συνδραμοίσας, καὶ λύπας δὲ καὶ ἀδονᾶς, καὶ εὐτυχίας καὶ ἀτυχίας. χρῖζει γὰρ ὃ βἰος τυγχάνεν καὶ ἀνέσιος καὶ ἐπιτάσιος, xal σχι- Φρωπότατος καὶ διαχύσιος, καὶ εὐτυχίας δὲ καὶ ἀτυχίας. ἃ μὲν γὰρ συνέχεν καὶ συνάγεν δύναται τὸν νόον ig τὰν εὐμαχανίαν καὶ ἐς vày φρόνασιν, ἃ ὃ ἄμπαυσιν καὶ διά- χυσιν παρεχόµενα καινότερον καὶ εὔψυχον αὐτὸν av παρα- σκευάζοντι ποτὶ τὰς πράξιας. ci δέ xa τὸ ἓν τούτων ἐνδυναστεύῃ κατὰ τὸν βίον, ἁτερομερίς τε καὶ ἅτεροκλι- 1 ἄρχειν Tr.: corr. Canter | κρείσσονος Tr.: corr. Canter || 2 ἴδιον Buecheler: ó&ov Tr.; ἔργον Halm lect. Stob. p. 42 et Iacobs exemplaris Gesneriani quod possedit margine | χερῄονος scripsi: χείρονος Tr. || 8 ἐπὶ tà ὅλω Hirschig: ἐφόλω M4 ἐφ᾽ ὅλω A Tr. | 4 τᾶς ἐπὶ τῷ οἴκω συναρ- μογᾶς tacite Gesn.? p. 43, inde vulg.: ἐπὶ τὰς τῶ οἴκω συναρμογὰς (συναρµογασ sine acc. MÀ) M3 À ἐπὶ τᾶς ᾧ olxo συναρμογᾶς Tr. βίω pro oix« coniecit Hirschig. an oigo? sed τᾶς ἐφ ὅλω xol ἑκάστω βίω συναρμογᾶς, (0c) συντ. sufficere putat Buecheler | post συναρµογάς fortius distinxerunt Hirschig et Meineke; συντίθεταί ve (y&o) καὶ prae- terea mavult Hirschig | cvvríOeval τε xal συντάσσεται M3 Α: συντί- Θεταίτε xal συντίθησιν Tr. | 5 σπωδᾶς (σπωδὰς jam Gaisford) Hirschig : ἐπωδὰς libri; σπουδὰς Valckenaer | παιδιᾶς Hirschig: παιδείας M4 A Tr. | 6 &óovàg (ró- Tr) M2 Α Tr.: corr. Hirschig | ἀτυχίας M3 A: ἀτυχήματα Tr. p. 23 | V τυγχάνεν Canter ]. c. p. 100: τυγχάνειν M4 A Tr. | 8 εὐτυχείας Tr. | dà om. A || 9 fort. δύνανται, sed vide 12 | voov corr. A! una fere litt. ante νόον erasa || 10 εὐμαχανίαν — φρόνασιν M4 Tr.: εὐμηχανίαν — φρόνησιν A|& ὃ (vel & 0) — nageyousva M3 A: ai à ---παρεχόμεναι Tr. | ἄμπανσιν ex ἀνάπαυσιν corr. A? ut videtur | χαὶ διάχυσιν secludi vult Meineke v. IV p. LIV | 11 αὐτὸν αὖ Gaisford duce A ubi αὐτὸν supplevit alia manus in margine: αὐτὸν (om. αὖ) M4 Tr. || 15 παρασκειυάζοντι Tr.: -ἄζουσι M4 -αζοντι ex -άζονται corr. A?; malim παρασκευαάζεν (sc. δύναται) | αἲ δέ κα τὸ ἓν quod scribendum esse mihi adnotaveram occupavit Cobet mnemos. 1X p. 107 sq.: εἰ δὲ καὶ τὸ ἓν M4 A εἰ δὲ ἓν Tr. || 18 ἐνδυναστεύοι M3 A Tr.: corr. Cobet | ἑτερομερής τε καὶ ἕτεροκλινῆς M3 A Tr.: correxi σι 10 CAPVT IIl. ΠΕΡΙ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ 217 M / [4 y cr A 3 A λ ) 9 , . A yíg γίνεται 0 βίος, ὅκα μὲν ἐπὶ τὸ σκυθρωπὀν τε καὶ χαλεπὸν καταφερόµενος, Oxo δὲ ἐπὶ τὸ ἄνειμένον καὶ xobqov' ἆ δὲ συναρμιογὰ τούτων ἁπάντων ὀφείλει γίνε- σθαι ποττὰν φρὀνασιν αὕτα γὰρ ἆ διενεργοῦσα ἐντὶ τό τε ἄπειρον καὶ τὸ περαῖνον ἓν ταῖς πράξεσι, διόπερ καὶ τᾶν ἀλλᾶν ἀρετᾶν αὕτα ἀγεμών ἔντι καὶ µάτηρ. -/τᾶσαι γὰρ ποτὶ τὸν λόγον καὶ νὀµον τὸν ταύτας συναρµοσµέναι τε καὶ συντεταγµέναι τυγχάνοντι. περαίνεται δὴ ὃ λόγος Ju 2 3 - N 8 » N λ ς ^ j ἤδη uot κατ εὐθεῖαν' τὸ γὰρ ἄλογον xai τὸ ῥητὸν ἐν - ς ς )j; πᾶσιν ἔνι, καὶ τὸ μὲν ὀρίζει καὶ περαίνει, τὸ ὃ᾽ ὀρίζεται / X 3 3 /, - καὶ περαίνεται' τὸ ὃ ἐξ ἀμφοτέρων αὐτῶν συγκείµενον & τῶ τε ὅλω καὶ τῶ παντὸς συναρμογᾶ ἔντι. 65 (3, 76 Mein) ᾿άρχύτα Πυναγορείου ἐκ τοῦ Περὶ ἀνδρὸς ἀγαφοῦ xal εὐδαίμονος (fr. 11 phil. Graec. I p. 556 Mull). ? 3 3... ο 34 / / ο / Φρόνιμος δὲ avro οὕτως ἂν μάλιστα γένοιτο" φύσιος 1. 9 ὅκα Tr.: ὄχκα M3 ὅκκ A; rectius ὁκὰ Meineke | 2 prae- stat fortasse ἀνειμένον (te) καὶ κοῖφον | 8 γίνεσθαι M: ylyve- σθαι Α Tr. || 4 ποττὰν scripsi: ποτὰν M3 zoti vàv Α Tr. | φρόὀνασιν M3 Tr.: φρόνησιν Α | «vcra ci. Meineke v. IV p. LIV: αὐτὰ libri | & Tr. suppl. À?: om. M? | διενεργοῖσα (ut voluit iam Canter et Schow) Mullach: διενεργοῦσα M4 AÀ Tr. | ἐντὶ Tr.: ἑντὶ M3 ἐστὶ A. || 5 πράξεσι libri: πράξισι Meineke v. IV p. LIV. malim πραξίεσσι || 6 ἀλλᾶν Meineke |. c.: ἄλλαν libri | avca ci. Gaisford: αὐτὰν M4 αὖτ ἂν A Tr. αὖτα καὶ mavult Meineke αὖτα y' Buecheler | ἄγεμων ἐἔντι Tr.: ἀγεμὼν ἑντι M3 ἠγεμών ἐστι A! ἁγεμων ἐστι A? || € fort. συναρµμογμέναι || 8S τυγχάνοντι M3 Ti. L τυγχάνοντας À i superscr. A? | d$ pro δὴ ci. Gesn.? p. 44 mrg || 10 πᾶσιν M4 A Tr.; formam πάντεσσιν habet Ps.-Archytas p. 58, 23. 66, 9 | Zvi libri: ἔντί (poterat ἔντι) tacite Canter l. c. p. 700 | 12 & τῶ τε scripsi: ἅτε τῷ Mà eic τῷ À sed ἅτε supra lineam et in margine addidit Α” ἄτε τῷ Tr. temere hunc locum attigit Wyttenbach animadv. in Plutarchi librum de sera numinis vindicta p. 558F | ὅλω καὶ vo Μὰ À: ὅλῳ καὶ τῷ Tr. | 13 ecl. hab. MÀ Tr., lemma integrum sed πυθαγορίου ut solent MÀ ᾽4ρχύτου πυθαγορείου nec plura Tr. || 16 δὲ om. Tr. p. 23 | οὕτως À Tr.: otroo M? quo confirmatur ex parte quod coniecit Halm 218 IGANNOY XTOBAIOY ERAOTON T" - J / . ' -- ^ / ^ πρᾶτον εὐστόχω τε καὶ μναιιονικᾶς καὶ φιλοττόνω TUYO, - - 2 , &y λογισμοῖς τὲ xoi μµαύγματεσσι καὶ ταῖς ποτ xQgí- βειαν φεωρίαις εὐφὺς ix γέω γυμνάσαιτο τὰν διάνοιαν, " ς , - M , φιλοσοφίας ἁπτόμενος ὀρθᾶς, μετὰ δὲ ταῦτα ἐφθέων τε A , N J 3 , 3 / / Z zal νόμων καὶ βίων ἀννθρωπίνων ἐμπειρίαν λάβοι. | Óvo γαρ ἔντι ἓξ ὧν τῶ φρονίµω διάΨεσις παραγίνεται, ὧν τὸ uév ἔντι ἕξιν μµαύθηματικᾶν τε καὶ γνωστικὰν λαβέν, τὸ δὲ θεωρήματα καὶ πράγματα πολλὰ ἐπελφέν, τὰ μὲν , M X ^ 3 C , καὶ αὐτὸν ἰδόντα, τὰ δὲ xoi δι ἁτέρω τινὸς τροίτω , L ς p - M , zatavorGavro. οὔτε yàg O ἓν λογισμοῖς καὶ uodnua- M - 3 3 / / , τεσσι καὶ ταῖς ποτ ἀχρίβειαν φεωρίαις εὐθὺς £x véo γυμνάσας τὰν διάνοιαν ἱκανός ἔντι ποτὶ φρόνασιν οὖν ς , M 3 * 3 2 3 / ^^ - ο τουτων HEY ἀπολειφνεἰς, &y(Ó ) ἀκροαμάτεσσι 7tOA ^ 0tLg € 1 , (Y [4 - ( lect, Stob. p. 43 οὗτος &v u. γένοιτο, ὃς φύσιος πρᾶτον zré. contra e . . κ servato ούτως vocabulo εἰ (voluit a: cf. v. IV p. LIV) φύσιος πρᾶτον zté. scripsit Meineke | χα pro ἂν coniecit Meineke; scribendum οὕτω χα 1 εἰστόχω M3 Tr.: εὐστόχ A | αναμονικᾶς Tr.: uvauovirog M39 μνημονικᾶς A | 2 µαθημάτεσσι ^: µαθημάτεσι Tr. μαθήμασι M? | 8 ἐκ νέων MA Tr.: corr. Hirschig || 4 μετὰ óà ταῦτα 90v (ἐθέων rectius Buecheler) τε xoi νόμων καὶ βίων ἀνθρωπίνων Cobet mnemos.IX p. 105: μετὰ δὲ ταύτας θεώντε (v& MJ) καὶ (καὶ om. Tr.) νόμων καὶ βίων ἀνθρωπίνων (ἀνθρωπίνων βίων A) M3 A Tr. | 5 λάβοι ex emend. Schowii codices B. 6, (vide mus. Rh. XLI p. 60): Ac (vel-) M3 A Tr. || 6 γάρ ἐντι 'Tr.: γάρ τι ἔντι M3 γὰρ ἐστὶν Α || V vri Tr.: ἔστιν M3 ἐστῖν vel ἔστ᾽ qv Α | µαθηματικάν Tr.: ααθηματικήν MÀ | γνωστικὰν Tr.: jv Μά Α | λαβεῖν M3 A Tr.: corr. Canter Ll. c. p. 501. (| S θεωρή- µατα M9 Tr. θεώρημα A! sed 2 superser. A?; ἀκροάματα ci. Wachs- inuth. coll. 13 | ἐπελθέν, τὰ μὲν Cobet mnemos, IX p. 105: ἐπελθόντα μὲν M3 A Tr. |. 9 καὶ (ante αὐτ.) seclusit Cobet praeter necessitatem ; &' ου . . f ; 23 , , ἁτέρω scripsi: διετέρω M?* δι ἕτερ Α δι) ἑτέρω Tr. | τρὀόπω M Tr.: τόπου (vix τόπω) À! τρο 'in margine A? [| 11 ααθημάτεσσι À: µαθη- μάτεσι M3 Tr. | νέων libri: vide ad 3 | 12 ἐντι Tr.:. ἐστι M4 A sed hac verborum collocatione ποτὲὶ φΦρόνασιν ἱκαγός ἐστι Α || 18 ἐν &xo. δὲ π. (debuit ἐνζδ) «xo. π.) Gesn.! p. 28, inde vulg. ! ἀκροαμάτεσσι et mox πραγµαάτεσσιν sed ut litterae εν evanuerint À: ἀκροαμώτεσι et πραγµμάτεσιν M9 Tr. 10 CAPVT IV ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 219 καὶ πραγµάτεσσιν ἀναστρεφθείς. ἀλλ ὁ μὲν iy τῷ καθ’ ἕκαστα κρίνεν τυφλὸς ἐγένετο và» διάνοιαν' ὃ ὃ ἓν τῷ καφόλω φεωρὲν αἰεί. κανθᾶπερ (γὰρ ἔνι) ἐπὶ τῶν λογι- σμῶν τὰ µέρεα συντιθέντας τὸ ὅλον ἐξ αὐτῶν λογίζεσθαι, ούτω καὶ ἐπὶ τῶν πραγμάτων δύναται ὃ μὲν λόγος τὰν καθόλω Φεωρίαν ὑπογράφεν, ἆ ὃ᾽ ἐμπειρία xoa9^ ἕκαστα κρίνεν. [66 (deest Mein.: Bacchyl. fr. *9 p. 1. HI p. 571) Ῥακχυλίδης δὲ τὴν Níxqv γλυκύδωρόν quoi καὶ iv πολυχρύσῳ Ὀλύμπῳ {Ζηνὶ παρισταμένην κρένειν τέλος ἀφθανάτοισί ve καὶ ὠνητοῖς ἀρετῆς.] CAPVT IV. ΠΕΡΙ ADPOZYNHZE. 1 Σοφοκλέους (inc. fab. fr. 897 N.?). J 23 ς ” , 3 4 / «4λλ oi χακὼῶς πράσσοντες ov κωφοὶ µόνοχ, ἀλλ’ ovÓ' ὁρῶντες εἰσορῶσι τἀμφανζ. 1 &v« in voce ἀναστρεφθεὶς evanuit in À | ἐν hic et in proximis deleri iubet Cobet l. c. | χατέκαστα Tr. |j 2 zoivev M3 Tr.: xoív (id est ει) A || 3 θεωρὲν M! Tr.: 9800. Α | αεί libri | γὰρ ἔνι addidi, et γὰρ suppleverat iam Gesn,!; erit fortasse qui praeferat ἔντι ex usu Ps.-Pythagoreorum | τὸν 20yiouóv Α | 4 συντιθέντας (συντεθέντας M9) libri: συντιθεὶς temere Gesn.!, inde vulg. e vulgata pendet etiam Schowii interpolatio | 5 οὕτως M* | 6 ὑπογράφεν Μὰ Tr.: ὑπογράφειν Α | 4 χρίνεν M3: xoivew Α Tr. [| 9 sqq. ' Βακχυλίδης — ἀρετῆς. Stobaeus cap. περὶ «Qor5oscog Fulvius Vrsinus carm. novem illustr. fem. p. 206: omittunt libri nobis noti et editiones omnes. error videtur subesse Vr- sini, certe satis aliena haec verba sunt a capite περὶ φρονήσεως | γλυκύ- όωρων Vrs. versus sic constituit Neue: Νίχα γλυκύδωρος.. . Ev πο- λυχρύσῳ ὃ᾽ Ὀλύμπῳ Ζηνὶ nagwtauéve κρίνει τέλος Ἀθανάτοισί τε χαὶ θνατοῖς ἀρετᾶς | 12 Capitis quarti eclogas offerunt ΜΑ Tr., et hic quidem paulo plures quam illi, omittit quod semel moneo $ (vide p.93 adn. 2). nonnullae exstant in Br et Mac. Chrys. raro adscivi Voss. inscriptionem ut Photius habent MA Tr. Br Mac, numerum ó' addunt MA Mac., de Tr. vide mus. Rh. XXXIX p. 398. ordinem eclogarum cum 220 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN γ΄ 2. Εὐριπίδου (inc. fab. fr. 1031 N.?). Τὸ μὴ εἰδέναι σε μὴδὲν ὧν ἁμαρτάνεις, ἔχκαυμα τόὀλμης ἰκανόν ἐστι καὶ Φράσους. ὃ Ἡσιόδου (op. 210—211). quur» δ’ ος κ’ ἐφέλῃ πρὸς κρείσσονας ἀντιφερίζειν γίκής τὲ στέρεται πρόὀς τ΄ αἴσχεσιν ἄλγεα πάσχει. 4 ἸΠενάνδρου (fab. inc. fr. 116 com. IV p. 262). ΄νοια Jvqvoig δυστύχημ αὐθαίρετον. ὅ Σοφοκλέους (fr. 838 N.?) ἵως δυσπάλαιστον GuaSÍn κακόν. 6. ΠἨενάνδρου (fab. inc. fr. 116 com. IV p. 262). Tí σαυτὸν ἀδικῶν τὴν τύχήην καταιτιᾷ; 71 To) αὐτοῦ Στρατιώται (fr. 2 com. IV p. 202). Ουὐδεὶς ξύνοιδεν ἐξαμαρτάνων πόσον ἁμαρτάνει τὸ μέγεθος, ὕστερον à. ὁρᾷ. in M congruere videret cum Tr., Gesnerus fere non attigit nisi quod interpolationibus non prorsus abstinuit, vide ]. c. p. 530 || 14 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. p. 24 | 15 ὡς ot κακώς mavult Nauck j 16 ccgu- φανή Frob. p. 83, inde Gesn.! p. 30 vulg.: ταφανῆ M3 A! Tr. Voss. µ superscr. À? 1 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. Menandri potius esse locum coniecit Dobree adv. II p. 128 | 2 τὸ μὴ εἰδέναι σε μἠδὲν Grotius dict. poet. p. 520: τὸ unuó εἰδέναι μηδὲν Μα Tr. τὸ δὲ μηδ᾽ εἰδέναι μηδὲν A; τοδ’ (voluit τὸ δ᾽) εἰδέναι σε μηδὲν tacite Gesn.!, inde vulg. | 3 ἔχχαυμα bis Tr. | 4 ecl. eum lemm. hab. M A Tr. (post ecl. 4, 2) Br (post ecl. 4, 8); poóotov compend. pro ἠσιόδου Br. | 5 ὃς κ᾿ ἐθέλῃ Hes.: ὃς xe θέλοι M4 A Tr. óc χε θέλει Br similiter variant libri Hesiodei | € ecl. cum lemm. hab. MÀ Tr. (post ecl. 4, 3) omisso lemmate Br (tamquam primam capitis). vid. ecl. 6 || 9 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. || 10 δυσπάλαιστον Nauck: δυσπέλαστον M4 A Tr. | ἀμαθία M3 A sed 7 superscr. fortasse A!: 5 ἁμαθία Tr.; 0. (ἐστιν) ἀμαθία Grotius || 11 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. coniungendum esse versum cum ecl. 4 perspexit Meineke || 15 tí σαυτὸν Α Tr.: vía αὐτὸν M4 | τύχην coniecit Gesp.? p. 52 mrg.: ψυχην M3A Tr. || 18 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 4, 6) Br (post ecl. 4, 4) sine lemmate cum ecl. 6 coniunctam Tr.; τοῦ αὐτοῦ στρα- τιῶται M3À στρατιώταις corr. man. inc. A: µενάνδρου fab. n. om. Br | 14 ξύνοιδεν À Tr.: σύνοιδεν M* Br | 000v mavult Meineke | 15 ὕστερον O^ Tr.: δ) ὕστερον à M* à" ὕστερον A Br 10 CAPVT IV. ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 221 8 Ιήενάνδρου (fab. inc. 75 com. IV p. 251). Χαλεπόν γε τοιαῦτ ἐστὶν i&auavavet, ἃ καὶ λέγειν ὀκνοῦμεν οἱ πεπραχότες. 9 Βὐριπίδου Ἰνοὺς (fr. 416 N.?). Πολλοί ye ὠνητῶν τῷ φράσει τὰς συµφορας ζητοῦσ᾽ ἀμαυροῦν κἀαποκρυπτεσθαι xoxa. 10 Εὐριπίδου Ἰημενέδαις (fr. 735. N.?). Ασύνετος, ὅστις ἐν φόβῳ μὲν àcoSevig, λαβὼν δὲ μικρὸν τῆς τύχης φρονεῖ μέγα. 11 "Tob αὐτοῦ «4ἰόλῳ (fr. 32 N.?). Κακῆς (&n^») ἀρχῆς γίγνεται τέλος xaxov. 19 Σαπφοῦς πρὸς ἁπαίδευτον γυναῖκα (fr. 65 p. 1.1 IIl p. 111). Kav9avoica δὲ κεέσεαι, ovÓÉ ποτε uvauoovva σέ9θεν 1 ecl. cum. lemm. hab, ΜΑ Tr. lemmate non iterato Br; µεναν- ópov M: τοῦ αὐτοῦ Α Tr. | 2 ἀτοπόν γε mavult Naber mnemos.? VIII p. 423, tu confer Stob. flor. 18, 19 Mein. || B οἱ πεπραχότες M3 A Br Tr. inde vulg., fallitur Gaisford οἱ πεπραγότες scribens tamquam ex A; εἰ πεπράχαµεν Naber | 4 ecl. cum lemm. hab. MA Tr.; fab. n. om. Tr. | 5 θρασει M? Tr.: πάθει Α || 6 κἀποκρύπτεσθαι M3 Α: καπιχρυύπ- τεσθαι Tr. inde vulg. || 7 ecl. cum lenun. hab. MA Tr.; εὐρ. τημενίσιν M? A τοῦ αὐτοῦ f. n. om. Tr. iteratur ecloga corp. Par. 581 ΕΙΙ.(Εηριπίδου) | 9 λαχὼν F. G. Schmidt κ. st. 1 p. 29 | τύχης M, inde Gesn.? p. 52 mrg: φυχῆς Α Tr. corp. Par. || 10 ecl. cum lemm. hab. MA Tr.; εὑρισὶ. (τοῦ αὐτοῦ Α) αἰόλω M* A Αἰόλου poet. n. om. Tr. | 11 cz' tacite addidit Gesn.* p. 30, inde vulg. | γίνεται libri [| 12 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 24, om. MA supplevit A? in infima pagina ex Trincavelliano nimi- rum exemplari. in lemmate :zgóc ἀπαίδευτον γυναῖκα add. Voss. f. 51" (Frob. p. 84) recte opinor. nem Plutarchus eommemorans carmen χατ- θανοῖσα δὲ κεἰσεαι, ov γὰρ :τεδέχεις ῥόδων τῶν ἐκ Πιερίης quaest. conviv. p. 646 F praemitlit Σαπφ οὓς λεγούσης πρὸς τινα τῶν ἀμούσων καὶ αἆμαθῶν γυναικών, idem prsec. coniug. p. 146 Α habet ώστε γρᾶ- ψαι πρός τινα πλουσίαν' κατθανυῦσα δὲ κείσεαι, οὖὐδέ τις μγημοσύνα σέθεν ἔσεται οὐ γὰρ µετέχεις (ubi v. l. παϊῖδ᾽ ἔχεις) ῥόδων τῶν ἐκ Πιερίης. quem consensum recte ita explicabis ut utrumque et Plutarchum et loannem ex simili quodam gnomologio hausisse suspiceris || 14 zz/- σεαι οὐδέποτε Voss. Α: χεῖσθαι. οὐδέποτε Tr.; κχεῖσ᾽' οὐδέποτε 222 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ἔσσετ᾽, οἰδέποκ) ἴστερον' οὐ γὰρ πιεδέχεις ῥόδων τών ἐκ Πιερίας" ἀλλ’ ἀφανὶς κἠν δα δόµοις φοιτάσεις πεὸ) ἀμαυρῶν νεκύων ἐκπιεπιοταμένα. 13 ἸΠενάνδρου (fab. inc. fr. 248 com. IV p. 289). Τυφλόν τι τἀνόητον eivai uot δοκεῖ. 14 Χαιρήµονος (inc. fab. fr. 24 N.?). Ov ζῶσιν ot τι μὴ συγιέντες σοφόν. 15 Τοῦ αὐτοῦ (inc. fab. fr. 25 N.?). Πρὶν yàg φρονεῖν ev, καταφρονεῖν ἐπίστασαι. 16 (4, 16 v. 1 Mein.: trag. adesp. fr. 519 Ν.2) Grotius diet. poet. p. 29 sio . ovóémoxa Gaisford et Meineke χείσεαι πότα, xov μναμοσύνα Bergk 1 ἔσσετ᾽ Voss. (Frob., inde vulg.): Zoez' Tr. A | οὐδέποκ) ὕστερον libri: οιδέποτ εἰς ὕστερον Grotius optime, οὐδέποκα ὕστερον Mei- neke οὔτε τότ ovt. ἵστερον Bergk Hermanno fere auctore | v. ov γὰρ — Πιερίας adfert Clemens Alex. paed. lI p. 213 P. | πεδέχεις vt scripsit Grotius Plut.: usréyeug Voss. Tr. À ἀπαρχῆς Clem. | βρόδων Brunck [| 2 κήν Tr. vulg.: xsiv Voss. Α | αίδα Voss. Tr.: ἀίδαο A | ὁόμοις φοιτάσεις (ut coniecit Gesn.? p. 52 mrg) Α: δόμοις φοίτασις Tr. ὁομοφοίτασις Voss. | 8 πέδ᾽ Salmasius: παῖδ᾽ Voss. Tr. A; οτδεὶς δέ σε βλέψει mató tacite Gesn.! p. 30 ex Oporini opinor fragmento interpolato, inde vulg.: vide mus. Rh. XXXIX p. 379 | τῷ quod seripserat post νεχύων mox delevit Α | ἐκπεποταμένα Voss. A: ἐχπεποταμέναν Tr., vulg. | 4 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. | 8 κἀνόητον Herwerden obs. cr. p. 129 invito certe Stobaeo || 6 ecl. cum lemm. hab. MA Ἐν, (post ecl. 4, 13) Br (post ecl. 4, 164 Mein.) | $ ecl lemmate τοῦ αὐτοῦ addito hab. M (post ecl. 4, 14) Α (post ecl. 4, 16 Mein.), lemmate non iterato Tr. p. 25 Dr (post ecl. 4, 14). αιφήμονος praefigunt Voss. f. δν et Frob. p. $4 || 9 φρονεῖν £v libri omnes; ev al. non legitur Gesn.? p. 93 mrg respiciens fortasse ad librum Oporini, πρὶν u£ye φρο- νεῖν γὰρ £U qgovety ἐπίστασο ci. Nauck Eur. trag. v. Ill. p. XIX. πρὶν γὰρ φρονεῖν μέγ᾿ εὖ φφονεῖν ἐπίστασο F. G. Schmidt kr. stud. ] p. 471. nil nisi zb. in σὺ mutandum censet Buecheler || 10 duos versus ov χρὴ — βεβουλεῦσθαι δοχεῖ continuos cum praegresso sine lemmate coniungit Tr. p. 25, priorem ov z97 -- φορεῖν omittit et verbis σφαλεὶς γὰρ κτὲ. praefigit. τοῦ αὐτοῦ: M rubr. item priorem om. À qui inverso ordine exhibet τοῦ αὐτοῦ. σφαλεὶς γὰρ — óoxti. τοῦ αὐτοῦ πρὶν γὰρ — ἐπίστασαι. duobus his versibus [1] 10 10 CAPVT IV. ΠΕΡΙ ADPOZYNHZ 229 Ov yo? πιοδώκη τὸν τρόπον λίαν φορεῖν. 17 (4, 16 v. 2 Mein) Τοῦ αὐτοῦ (Chaerem. fr. 26 Ν.Α. Σφαλεὶς γὰρ οὐδεὶς sv ῥεβουλεῦσθαι δοκεῖ. 18 (4, 165 Mein.) «ἰσχύλου (inc. fab. fr. 992 N.?). H βαρὺ φόρημ᾽ ἄνθρωπος εὐτυχῶν ἄφρων. 19 (4, 17 Mein.) ὙΣοφοχλέους (inc. fab. fr. 839 N.?). Ἡ δὲ µωρία μάλισε ἀδελφ)ὶ τῆς πονηρίας ἔφυ. 20 (4, 18 Mein. Εὐριωτίδου (Bacch. 480). όξει τις ἀμαθεῖ σοφὰ λέγων οὐκ ev λέγειν. 21 (4, 19 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (inc. fab. fr. 1092 N.?). Τὸ Ó ὠκὺ τοῦτο xai τὸ λαιψηρὸν φρενών εἰς συµφοραν καθῆκε πόλλ᾽ ἴδη βροτοίς. οὐ χρὴ — βεβοιλεῦσθαι δοχεῖ unam continuari eclogam iudicavit G. Hermann eique ex proxima ecloga lemma 4ἰσχύλου praefigi iussit Aesch. fragm. p. 381, quam coniecturam in Stobaeum intulit iusto au- dacius Meineke. cautius versum σφαλεὶς — δοχεῖ ad Chaeremonem rettulit (quamquam ne hoc quidem satis certum puto) Nauck, inter tragicorum adespota priorem ov zr κτὲ. 1 λείαν Tr.: tacite corr. Gesn.! p. 30, inde vulg. | 2 vide ad ecl. 16 | 4. ecl. cum lemm. hab. M Tr. (post 4, 16 v. 2 Mein.) Α (post ecl. 4, 18 Mein.) Br (post ecl. 4, 22 Mein.). de Hermanni opinione vide ad ecl. 16 || 5 φόρημα M Br || 6 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 4, 104 Mein.) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam), sine lemmate cum versu priore coniunxit Tr. sine poetae nomine iteratur versus proverb. append. 3, 12, ubi δὲ et τῆς omittitur | 9 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. || 10 δόξη Tr. | ἀμαθεῖ Α Tr. Eur.: ἀμαθὴς M3 | λέγειν ΜΑΝ Tr.: φρονεῖν Eur. || 14 ecl. cum lemm. hab. Tr., om. MA. Aeschyli Phrygibus versum adsignabat Hermann l. s. c. (vide ad ecl. 23) incerta con- iectura. vocabulo λαιψηρός Euripides utitur, uon Aeschylus aut Sophocles, quod observavit etiam Sehroeder *de iteratis" p. 36 || 15 τὸ ó' ὀξὺ con- iecit Meineke Herm. Ill p. 161 sq. vix recte, vide quae monuit Naber mnemos.? VI p. 195 | κάταλαίπωρον φρενῶν ci. Naber | 18 εἰς συµ- φορὰν Tr.; eig ἠδονὰς tamquam ex codice suo B. affert Schow, unde εἰς πημονὰς coniecit Meineke zeitschr, f. d. alterthumsw. 1846 p. 1091 | καθῆκε πόλλ᾽ ἤδη scripsi: καθίστησι πολλὴν δη Tr. καθῆκε πολλὰ δὴ (quod recepit Nauck) Schow ex ^B.' suo, de quo dixi mus. Rh. v. XLI p. 59. ἵστησι pro καθἰστησι tacite scr. Gesn.!, inde vulg. ἕστησε ci. Hartung Eur. rest. II p. Τὸ, quod recepit Meineke 224 ΙΩΑΝΝΟΥ EZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 22 (4, 20 Mein. ἸΤοῦ αὐτοῦ (lph. T. 1193). Φάλασσα κλύξει (τάντα τάνθρώπων κακά. ἱφέρεται δὲ εἰς vovg δεισιδαίµονας oi ὡαλασσῃ τερι- καν αίρονται.) 23 (4, 21 Mein.) 4ἴσχυλος ἐν Φρυξί. b 24 (4, 21* Mein.: poetae ignoti) Πολλάκι vot xai μωρὸς avro κατακαίριον εἶπεν. 25 (4, 22 Mein.) Ἡσιόδου Ἔργων (293—297). Keivog μὲν πανάριστος, ὃς αὐτῷ rovro vonon, 10 φρασσάµενος, τά x^ ἔπειτα καὶ ἓς τέλος ᾖσιν ἀμείνω. 1 ecl. hab. Tr. p. 25, om. ΜΑ. τοῦ αὐτοῦ supplevit Gaisford: Αἰσχύλου Tr. proximae eclogae lemmate huc male retracto || 3 glos- sema agnovit Grotius d. p. p. 520; ipsius guomologi esse verba qui- bus fiat manifestum cur huic capiti ecloga inserta sit putat Wachs- muth | περ; χαθαίρονται Tr. | 5 lemma et versum πολλάκι κτὲ. hab MA (post 4, 18 Mein.) Mac. Chrys. (post 4, 17, sed om. 15 Mein.) solum versum lemmate ad priorem retracto Tr. lemma 4ἰσχίλος ἐν dv& versui heroico quo excipitur convenire diu ante Grotium negavit qui in margine codicis À adscripsit si non prima certe anti- qua manu carmen praeter vocem extremam lectu nunc difficillimum. tamen haec sibi agnovisse videtur Mekler (r0?) ποῖον ἐξέδραμε oov γειλών ἔπος; τὸν 4ἰσχύλον (δἐδ)ρζα)κας ἠρωογράφον sive (etyo(g)- χας 5g. versum πολλακι κτὲ. adferunt Gellius n. A. Il 6, 9 (Macrobius sat. Vl 7) Diogenianus cent. VIl 81 ubi vide quae collegerunt Gottin- genses, elus lemma autem mescio an fuerit παροιμία coll. flor. 4, 44 Mein. al. | 8 πολλάχι (uc M") τοι M* A Tr. Mac.: πολλάκι γὰρ Gell. | χατακαίριον MY A Tr. Mac. et sic fere paroemiogr. decepti Homeri lectione (ll. XI 439): uaA« κχαίριον Gell. | 9 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. Mac. Chrys. (post ecl. 4, 21* Mein.) Br (post ecl. 4, 3); ἠσιόδου ἔργων M ἠσιόδου ἡμερῶν καὶ ἔργων Α "Ησιόδου nec plura Tr. Mac. sed sine acc. Tr. τοῦ αὐτοῦ Br. eidem versus leguntur in Orionis anth. 1 24 p. 43, 28 Schneidew. cnm lemmate* Ho:0óov. plura qui volet testimonia, exstant autem haud pauca, adeat Aloisium Rzach [| 10 zeivogc 0 Μ4Α Tr. Br: οὗτος Hes. Or. | «o A, ὃ superscr. À* ut videtur | αὐτῷ A Br Tr. Hes. Or.: αὐτὸσ M? | νοήσῃ Α: νοήσει Μὰ Br Tr. Hesiodi codd. Or. νοήσει sed 7; superscr. Mac. | 11 qo«oocusvoc — «usivo om. ΜΑ Br Mac. | x' Tr. Hes.: y' Or. | goi Hes.: εἰσὶν Tr. ἐστὶν Or. eo 10 CAPVT IV ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 225 ἐσθλὸς Ó' av κἀκεῖνος, ὃς &v εἰτόντι πίθηται. ὃς δέ κε µήτ αὐτὸς νοέῃ µήτ ἄλλου ἀπούων i» Φυμῷ βάλληται, ὁ 0 ovv. ἀχρήιος ἀνήρ. 26 (4, 27 Mein.) Θεόγνιδος (221—226). Ὅστις τοι δοκέει τὸν πλησίον ἔμμεναι ovOév, ἀλλ᾽ αὐτὸς μοῦνος ποικίλα δήνε᾽ ἔχειν, xeivóg y' ἄφρων ἔἐστί, vóov βεβλαμμένος £a3Àov. ἴσως γὰρ πάντες ποικίλ ἐπιστάμεύα, ἆλλ O0 μὲν οὖκ ἐψφέλει κακοκερδείῃσιν ἔπεσόαι, τῷ δὲ δολοπλοκίαι μᾶλλον ἔτ εἰσὶ φίλαι. 27 (4, 28 Mein.) ἸΜενάνδρου (fab. inc. fr. 76 com. IV p. 255). Εὐηθία µοι φαίνεται, Φιλουμένη, τὸ νοεῖν μὲν ὅσα δεῖ, μὴ φυλαττεσθαι Ó' ἃ δεῖ. 28 (4, 29 Mein.: fab. inc. fr. 171 com. IV p. 272). 1 ἐσθλὸς à! — πίθηται om. Tr. | ὃς cv M4A Br. Mac. Hes.: ὃς x^ εὖ Or. | πίθήηται M3 Α Hes. Or.: πείθηται Br Mac. || 2 ὃς δέ χε Tr. Br Mac. Hes. Or.:: ὃς óà καὶ M* ὃς δέ τε Α | μήτ αὐτὸς M4A Tr. Br Mac. Hesiodi cod. Laur. XXXI 39: 459' αὑτφ Hesiodi codices plerique µητ᾽ αὐτῶν cod. Or. | νοέη (vel-z) A Ἐν. Br Hes. Or.: νοέση M? νοέει Mac. | 8 ó ^ αὖτ Hes. et sic fere libri Stob. nisi quod 0 δαυτ᾽ M4: ó ὁ) αὐτὸς cod. Or. quattuor quas post hanc eclogam invexit Gesnerus interpolationes (ecl. 23—206 Gaisf.) et in contextu reliquerat Meineke seclusi mus. Rh. XXXIX p. 530 | 4 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. p. 25 post ecl. 4, 22 Mein. | Ὁ δοκέη M1 | ἔμμεναι M3 A Tr.: ἴδμεναι Theogn.; cf. mus. Rh. XLI p. 61 || 6 óz» M4 pr. m., corr. et suppl. alt. m. | 7 ἄφρων κεϊνός y' ci. Hermann | βεβλαμμένου Theognidis codices haud pauci || 9 χακοκερδείήησιν M* À ut xaxoxcoócugo« Theo- gnidis *proletarii libri tantum non omnes', χαχοκερδίησιν Tr., κακοχερ- óígow Theognidis libri AO m, χαχοχερδίοισιν Voss. | 10 μᾶλλον ἄπιστοι ἆδον Theogn. | 11 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. iteratur corp. €t Par. $82 Elt. (Μενάνόρου) | 19 εὐηθία Tr. corp. Par.: εὐηθεία M4 ευηθέ Α ει superscr. Α | Φιλουμένη Beutley: δηλουμένη M4 Α Tr. corp. Par. | 19 uy om. corp. Par. | ó' (vel δὲ) ἃ δεῖ M4 A ὃι & δεῖ corp. Par.: à" ὅσα δεῖ Tr. | 14 ecl hab. lemmate non iterato Tr. p. 25, om. MA. quod adnotavit Gesn. p. 53 mrg al. hic adscribitur Eurip. id puto referendum esse ad librum Oporini de quo monui mus. Rh. XXXIX p. 33sq. cf. supra p. 222 adn. 3. 9. erat Trincavelliani generis exemplar idque male habitum Stobaeus ΠΠ. 15 226 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" Ἐπὰν àv ἀγαθοῖς εὐγοούμενός τις àv ζητῆ τι κρεῖττον ὧν ἔχει, ζητεῖ κακά. 29 (4, 30 Mein.) Εὐριπίδου (inc. fab. fr. 899 Ν.2). Οὐκ ἂν Óvvaiumv μὴ στέγοντα πιμπιλάναι, σοφοὺς ἐπαντλῶν αἀνδρὶ μὴ σοφῷ λόγους. 90 (4, 31 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (inc. fab. fr. 1033 Ν.2). Eó γὰρ τόδ’ ἴσθι, xci o^ ἐλάνφθανεν πάρος, τὸ σκαιὸν εἶναι πρῶτ) ἀμουσίαν ἔχει. 31 (4, 32 Mein.) Εὐριωτίδου “ἄλεξάνδρου (fr. 47 N.2). "QO3ev δὲ νικᾶν χρῆν σε, δυστυχεῖς, ἄναξ' 09€v δέ σ᾿ οὗ χρῆν, εὐτυχεῖς' δούλοισι γὰρ τοῖς σοῖσι νικᾶς, τοῖς Ó ἐλευθέροισιν ov. 32 (4, 33 Mein.) Εὐπόλιδος (fab. inc. fr. 1 com. II 1 p. 546). "AÀÀ ἀκούετ᾽, ὦ Φεαταί, τἀμὰ καὶ Evvieve ῥήματ”, εὐθὺ γὰρ πρὸς ὑμᾶς πρῶτον ἀπολογήσομαι, 0 τι παφθόντες τοὺς ξένους μὲν λέγετε ποιητὰς σοφούς 1 ὀμολογουμένοις pro εὐνοούμενος Cobet n. l. p. 91 | 2 ζητεῖ Tr.: corr. Gaisford | χρείττω Ττ.: tacite corr. Gesn.! p. 32 | 8 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 25, om. MA. Plutarchus de garrul. p. 502€ ὁ Evgc- πίδης καλώς εἶπε πρὸς τὸν ἀσύνετον ἀκροατην οὐκ ἂν δυναίµην — λόγους”. enuntiati profasin servarunt, ut vidit Musgrave, Athen. XV p. 665a et Eustath. Il. p. 1301, 33 his: εἰ µοι τὸ Νεστόρειον εὖ- γλὠσσον µέλος ᾽Αντήνορός τε τοῦ Φρυγὸς δοίη θεός | 6 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 25, om. MA [| *? x&v eto ^ Tr.: corr. Valckenaer | 8 ἀμουσίας ci. Gesn.? p. 53 mrg, recepit Grotius dict. poet. p. 31 || 9 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 4, 28 Mein.) Tr. p.25 (post ecl. 4, 31 Mein.); τοῦ αὐτοῦ nec plura Tr. | 10 δὲ A Tr.: μὲν M3; γικᾶν ὅθεν μὲν ci. Ribbeck rüm. trag. p. 84 | χρην σε Valckenaer: χρῆ σε M4 A χρή σε Tr. | 11 χρῆν A (sic) χρην M*: vog Tr.; z95 Gesn.?, inde vulg. | δούλοισι M4 Tr.: δόλοις Α ᾗ 12 τοῖς σοῖσι γικᾶς Musgrave: τοῖς σοῖσιν (σοῦσιν M3) χεις M4A τόσοισιν χεις Tr., inde vulg.; εἶχεις pro ἥκεις ci. Gesn.! p. 32 mrg probante Grotio qui scripsit τοῖς σοῖσιν ex A | ἐλευθερίοισιν Α || 18 ecl. cum lemm. hab. Tr. p. 25, om. ΜΑ | 14 τάμὰ Bergler: πολλὰ Tr. Voss. | δὲ pro xol mavult Porson | 15 ῥήμαϐ) Bergler: χρήµματ᾽ Voss. χρῆμα v Tr. | εὐθὺς mavult Meineke | ὑμᾶς Voss.: ἡμᾶς Tr. | post ἀπολογήσομαι plenius distinguit non nihil interceptum ratus ante 0 τι παθ. Kock com. I p. 353| 16 παθὀντες Wakefield: µαθόντες libri C 15 ὄ 10 15 CAPVT IV ΠΕΡΙ ΑΛΦΡΟΣΥΝΗΣ 221 3A δέ ος 3 9 ^M 2 - δὲ C - - ἓν δέ τις τῶν ἐνφαδ' αὐτοῦ, μηδὲ ἓν χεῖρον φρονῶν, ἐπιτιθῆται τῇ ποιήσει, παᾶνυ δοκεῖ κακὼς φρονεῖν, µαίνεταί τε καὶ παραρρεῖ τῶν φρενῶν τῷ σῷ λόγῳ. 1} 3} λ / , / N , aÀÀ ἐμοὶ πείΦεσώφε; παγτως µεταβαλόντες τους τρὀπους, μὴ p9ovet9^ ὅταν τις ἡμῶν μουσικῇ χαίρη νέων. 33 (4, 34 Mein.) Ῥιανοῦ (Meineke anal. Al. p. 199). 5 » n " , ς " , H ἄρα δὴ µάλα πάντες αµαρτίνοοι zeAoueodao ἄνθρωποι, φέροµεν δὲ Φεῶν ἑτερόρροπα δῶρα / , D * €; ἀφραδέι xoodín* βιότοιο μὲν og κ᾿ ἐπιδευὴς στρωφᾶται, µακάρεσσιν ἐπὶ ψόγον αἰνὸν ἰάπτει ’ , 3 A] 3 4 ἀχνύμενος, σφετέρην Ó' ἀρειὴν καὶ Juuov ἀτίζει, 2697; / 3/ v9; € r οὖὐδέ τι 9agooÀéog νοέειν ἔπος ουδέ τι ῥέξαι ἐρριγώς, ὃψι v^ ἄνδρες ἐχεκτέανοι πιαρέωσ!ι, , hi , / 3 ’ καί oí Φυμὸν ἔδουσι κατηφείη καὶ oic. ὃς δέ xev εὐοχθῆσι, Φεὸς δέ ot ὄλβον ὀπαάξη καὶ πολυκοιρανίην, ἐπιλήθεται ούνεκα γαῖαν ποσσὶν ἐπιστείβει, Φνητοὶ δέ οἱ εἰσὶ τοκῆες᾽ 3 3 ς "n T ς - L ἆλλ υπεροπλίη [τε] καὶ ἁμαρτωλῆσι vooto 1 αὐτοῦ Tr. Voss.: αὐτῶν temere Gesn.! p. 32, vulg. | 2 ἐπι- τιθηται Porson adv. p. 287: ἐπιθῆται libri | 9 τε tacite reposuit Gesn.!: τι Tr. Voss. | παραρεῖ Valckenaer coll. Hesychio παραρεῖν φληναφεῖν idque constabilire studet Cobet mnemos. IX p. 130 fortasse recte || 4 πείθεσθε Voss.: πείθεσθαι Tr. p. 26 | post πάντως plene distinguit Kock | 9 φθονεῖθ) Dobree Aristoph. Plut. 1188: q9ovz9 Tr. Voss. | ἡμῶν Valckenaer: ὑμῶν libri | 6 ecl. cum lemm. hab. Vos. (Frob. p. 85) Tr., om. ΜΑ; Ῥιανοῦ Gesn.! p. 32: ἀριανοῦ Voss. Ῥιανοῦς Tr. | 7 ἁμαρτίνοοι Gesn.!: ἁμαρτήνοοι Voss. Tr. | πελόμεσθα Voss. : πελόμεθα Tr. | 9 ἀφραδέι Brunck: ἀφραδέῃ libri; ἀφραδίᾳ κραδίης Valckenaer | ὃς x' Voss.:: 005 Tr. | 10 µακάρεσσιν tacite Gesn.? p. 54, inde vulg.: µακάρεσσι (.εσι Tr.) à" Voss. Tr. | 12 Φαρσαλέος Turnebus: θαρσαλέως libri |j 18 09. sed 9 ex v Voss! | ὅθι v' libri: ὅταν Brunck 09. x! (id est ὅπου av) Cobet mnemos. IX p. 110; tu confer Meineke anal. ΑΙ. p. 201 | 14 χατηφείη Brunck: κατηφίη libri | 15 εὐοχθῇσι Meineke: εὐοχθήση Voss. et fere Frob. εὐοχθίση Tr.; εὐόχθησι Gesn.!, inde vulg. | δέ o£ Nauck (per litt.): d ἐπὶ libri nisi quod à" ἐπιόλβον quasi per unum vocab. Voss. | ὀπαζῃ Meineke: ὁπάζει libri | 17 ποσοὶν ἐπιστείβει Voss.: ποσὶν ἐπιστείκει Tr. | 18 τε seclusit Brunck 15* 228 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ica «4ιἱ βρομέει, κεφαλὴν 0 ὑπέραυχον ἀνίσχει / 3 2341 / ^ 3 Pd 3 , xa περ ἑῶν ὀλίγος, μνᾶται Ó' εὔπηχυν 4δήνην, né vw! ἀτραπιτὸν τεκµαέρεται Οὔλυμπόνδε, €, 3 3 , 3 J 2^ ’ ὡς κε µετ ἀφθανάτοισιν ἀρίομιος εἰλαπινάζῃ. ς 3) 2/ ς - ^ / » Ó άτη ἁπαλοῖσι μετατρωχῶσα πόδεσσι’ ἄχρης ἐν κεφαλῇσιν ἀνώιστος καὶ ἄφαντος ἄλλοτε μὲν γραίῃσι νεωτέρη, ἄλλοτε O^ αὖτε ὁπλοτέρῃσι γρηὺς ἐφίσταται ἀμπλακίῃσι, Ζηνὶ Φεῶν κρείοντι Zíxy τ᾽ ἐπίηρα φέρουσα. 34 (4, 35. Mein.) ενάνδρου (fab. inc. fr. 194 com. IV t0 p. 277). 3 /, X - Οὐκ ἔστ᾽ ἀνοίας οὐδέν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, τολμηρότερο». 35 (4, 36 Mein.) Ἡσιόδου (scut. 92). Σχέτλιος' » που πολλὰ μετεστοναχίζετ᾽ ὀπίσσω, 15 5» ἄτην ἀχέων 5 Ó o) παλινάγρετός ἐστιν. 36 (4, 37 Mein.) Σοφοκλέους (fr. 74 N.2). Ἐνταῦθα μέντοι πάντα τἀνθρώπων voci, - c / 3- , xaxoic ὅταν Φέλωσιν ἰᾶσθαι xaxa. [^f 1 ὑπέραυχον ἀνίσχει Meineke an. ΑΙ. ]. c.: ὑπὲρ αὐχένας ἔσχει libri | 8 πέτιν’ Voss.: 7; ἐστιν Tr. | ἀτραπιτὸν Gesn.!, vulg.: ἀτράπη- τον Voss. ἀτραπητὸν Frob. Tr. | 4 ὡς κε ust? ἀθανάτοις ἐναρίθμιος Brunck. tmesi a Rhiano seiunctum putat µεταρίθµιος Meineke. Brunckii coniecturam iterant Cobet mnemos. IX p. 110 Madvig adv. cr. I p. 718 | ελαπιναζῃ quis? εἰλαπιναζει libri [| 6 πόδεσσι (vel -Ly) Voss.: πόδες Tr. [| 9 κρείοντι Valckenaer ad Eur. Hipp. 1162: χριόεντι libri | δρ c' Gesn.*, vulg.: δίκη ó' libri || 10 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 4, 32) Tr. (post ecl. 4, 34). Mac. Chrys. (post ecl. 4, 22 Mein.). recurrit corp. Par. 583 Elt. (lemmate non iterato post ecl. 4, 28 Mein.). de Crameri aned. Ox. IV p. 254, 21 vide Wachsmuth stud. p. 138sq. | 12 ἔστιν corp. Par. | 14 ecl. cum lemm. hab. Tr. (post ecl. 4, 35), om. MA | 15 µετεστο- ναχίζετ᾽ Hes.: μεταστεναχίζετ᾽ Tr. | ὀπίσσω Hes.: ὀπίσω Tr. | 16 αάτην Hes. | ἀχέων Tr. libri Hes: ὀχέων Graevius et Peppmueller | 7 ὃ) ex Hesiodo Gesn.! p. 32 vulg.: ἣν ó' Tr. | 17 ecl hab. Tr., om. MA. Σοφοκλέους praefigit Tr. Σοφοκλέους ᾽Αλεάδαις tamquam ex duobus codicibus “Β. C.' adfert Schow quem secuti sunt Meineke Nauck Dindorf. cf. mus, Rh. XLI p. 59sq. 19 CAPVT IV. ΠΕΡΙ ADPOZYNHZ 229 37 (4, 38 Mein.) To? αὐτοῦ (ir. 324 N.?). Γαὔῦτ ἐστὶν GÀyiov', ἣν ταρὸν 9éodJot καλῶς αὐτὸς τις αὐτῷ τὴν βλάβην προσθῇ φέρων. 38 (4, 39 Mein) ἸΙενάνδρου (fab. inc. fr. 77 com. IV p. 255). Ὁ wur φέρων γὰρ ev τι τῶν iy τῷ βίῳ αγαφῶ», ἀλόγιστός ἐστιν, (ἀλλ) οὐ µακάριος. 39 (4, 40 Mein.) ]Μενάνδρου Θετταλῇ (fr. 1 com. IV p. 133). Mixoa ye πρὀφασίς ἔστι τοῦ πρᾶξαι κακῶς. 40 (4, 41 Mein.) Φιλήμονος (com. IV p. 54 fab. inc. fr. 58). Ετιὰν ὃ vobg 5n μὴ κανεστηκώς τινι, oUx ἔστ ἀκούειν τοῦτον οὐθὲν οὐδ' ὁρᾶν. 41 (4, 42. 49 Mein.) Κερκίδα (p. l.* II p. 514 B.). Νοῦς ógr xal vovg ἀκούει. 1 ecl cum lemm. hab. Τε, om. MÀ. Πρεούσα (id est Κρέουσα) quod ex codicibus ^B. C^ addit Schow, non spreverunt Nauck et Din- dorf. cf. mus. Rh. l. c. || 2 ἄλγιστα, ἂν Tr. | 8 αὐτῷ Tr. | πηµονὴν pro τὴν βλάβην coniecit Nauck | φέρων Tr.: θέλων mavult Nauck φρονῶν F. G. Schmidt sat. cr. p. 7 || 4 ecl. cum lemm. hab. ΝΑ (post ecl. 4, 35 Mein.) Tr. p. 26 (post ecl. 4,38 Mein.); Mevavógov Tr. τοῦ αὐτοῦ (cf. 4,35 Mein.) ΜΑ || 7 ἄλογιστος (sine acc.) etiam Α compend.; fallitur Gaisford | αλλ᾽ ov Buecheler: οὐ MMATr.; ov τοι Bentley οὐχὲ Meineke | 8 ecl. cum lemm. hab. MATr.; τοῦ αὐτοῦ fab. n. om, Tr. |. 9 µιχρά γε A Tr.: μικρὰ M3 acc. corr. M? [ 10 ecl. cum lemm. hab. Tr., om. MA | 12 tot iacite Gesn.! p. 24, inde vulg.: ἔτ Tr. | τοῦτον οὐθὲν Buecheler: οὐθὲν τούτων Tr. οὐθὲν αὐτὸν Scaliger ap. Grotium diet. poet. p. 521; αὐτῷ tacite Gesn.!, inde vulg. || 18 ecl. cum lemm. Ἰζερχίδας hab. Tr. (vid. mus, Rh. XXXIX p. 385 adn. 1), om. MA; Keoxíóag ἐν MeAutufoic Schowii liber interpolatus, de quo vide mus. Rh. XLI p. 60. Epicharmi hemistichium a reliquis separavit Grotius dict. poet. p. 33, unde Ἐπιχάρ- µου lemma addidit, dein Κερκίδου scripsit Gaisford. non recte probat hanc rationem Bergk, qui quod firmari dicit Grotii coniecturam codice A, fallitur: totus locus deest in MA, non solum 'primus versus'. errasse autem Grotium inde elucet, quod verba νοῖς óg; x. v. d. per se sola capiti περὶ ἀφροσύνης non conveniunt. denique nihil obstare quominus Cercidas illud Epicharmi in suum usum converterit merito monet Meineke anal. Al. p. 392 [|] 14 votc — ἀκούει inde ab Aristotele probl. XI 33 laudant multj, vide Lorenz ad fr. inc. 2 p. 255 sq. | ὁρῇ Tr. 290 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 7tUG εν ἴδοιεν τὰν σοφίαν πέλας ἑστακυῖαν ἀνέρες, ὧν τὸ κέαρ παλῶώ σέσακται καὶ δυσεκνίπτω TQUyOG; 42 (4, 44 Mein.) Παροιμία. Ὄνος λύρας ἤκουε xal σάλπιγγος ve. 43 (4, 45 Mein.) Οεόγνιδος (693—694). , ; 2 / . ΠΙολλούς τοι κὀρος ἄνδρας ἀπώλεσεν ἀφραίνοντας γνῶναι γὰρ χαλεπὸν T παῦρον, ὃτ ἐσθλὰ mar. 44 (4, 46 Mein.) Ῥηγίνου ἐκ τοῦ Περὶ φιλίας. Καφάπερ δὲ τὸ τοῦ ἡλίου φώς οὐκ ἔστι Φεασασδαι J » 2 ; - 0 . H4 S» - λ &gJevei καὶ ἀδυνατῳ τῇ ὄψει' οὕτω καὶ ἔτι μᾶλλον τὴν 334 / } 3/ 3 - 2 - * 3 , - &ÀnJeuav οὐκ ἔστιν ἰδεῖν GoOsvei καὶ ἀδυνατῳ τῇ διανοίᾳα. 49 (4,47 Mein. Λορνηλιανοῦ κατὰ Βερονίκης. 9 2. C ^ , ^ ' Y N c d 4λλ ὅμως τὰ µεγάλα ταῦτα καὶ ὃδεινα ὠμολόγει Μοίτη xa9/ αὐτῆς. τοῦτο γὰρ αὐτῶν καὶ µόνον τῇ προ- 5 » 1 xsv ἴδοιεν Meineke: ἐνίδοιεν Tr., x! ἴδοιεν Schowii liber inter- polatus ex em., quod non recipere debebat Bergk || 1 colometria deest in Tr.: ἑσταχυῖαν Ανέρες, ὧν τὸ κέαρ Παλῷ ατὲ. distinxerunt Grotius et Meineke, ἐστακυῖαν ᾿Ανέρες,--- σέσακται Καὶ ὃ. κτὲ. Bergk. || 8 παλῶ σέσακται καὶ δυσεκγίπτω τρυγόὀς Bentley ep. ad Mill. p. 14: παλὺὸς ἔσακται, καὶ δυσεχγίπτῳ τρυγός Tr.; παλῷ σέσακται καὶ δυσεκνίπτφ τρουγί tacite corr. Gesn.! p. 34, inde vulg. Diogenis versus quos servavit Clemens Alex. strom. Il. p. 492 P. apte comparavit Meineke || 4 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 4, 40 Mein.) Tr. (post ecl. 4, 43 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 4, 35 Mein.). iteratur Apostol. cent. XII 914, cf. Macar. cent. VI 38. dixit de hoc proverbio Leutsch Philol. III p. 567 || 6 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. || 7 πολλους Tr. Theogn.: πολλόσ M" πολλ Α | ἀφρονέοντας Theognidis deteriores | 8 παῦρον Μὰ A Tr.: καιρὸν ci. Bergk. µέτρον ex Theogn. Meineke; voluitne παῦλαν Ioannes vel πεῖραρ”» mavult χαλεπόν, παῦσον ὃτ᾽ ἐσθλὰ π. Buecheler || 9 ecl. cum lemm. hab. M A Tr. (post ecl. 4, 45 Mein.) sine lemm. Br (post ecl. 4, 15 Mein.); £x τοῦ περὶ φιλίας om. Tr. recurrit corp. Par. 584 ΕΙ. (ΓΓηρίνου sic) | 10 καθάπερ δὲ Μὰ Ἐν. corp. Par. καθαπερ σὲ Dr χαθαπερ Α teste Gaisfordo | 14. ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Τι; κατὰ Βερονίκης om. Tr. | 16 Κοίτη "nomen non infrequens in titulis latinis, impositum quod a cubiculo erat Berenices, ut πρόκοιτος, κοιτωνίς sim." Buecheler: χοιτη sine acc. M? xoírg ATr.; καὐτὴ Tyrwhitt αὐτὴ Meineke Qt 10 1 Ni Qt 10 CAPVT IV ΠΕΡΙ ADPOXYNHZ 291 αιρέσει πρόσεστιν ἀγαφθόν, ὅπερ ἐστὶ µέγιστον τῶν κακών, ὅτι περὶ ὧν πράττουσι κακῶν καὶ παρρήσιαζονται. 46 (4, 48 Mein.) Ἰσοκράτους Βουσίριδι (S 3 p. 221 sq). Γ ιγνώσκω μὲν οὖν ὅτι τοῖς πλείστοις τῶν vovdttov- μένων ἔμφυτόν ἐστι μὴ πρὸς τὰς ὠφελείας ἀποβλέπει», ἀλλὰ τοσούτῳ χαλεπώτερον ἀκούειν τῶν λεγομένων, 000 περ ἄν τις αὐτών ἀκριβέστερον ἐξετάζῃ τὰς ἁμαρτίας. 47 (4,49 Mein.) Πλάτωνος ix τοῦ Φαίδωνος (p. S96 — 90 A). ἀλλὰ πρώτον μὲν εὔλαβη δῶμέν τι πάθος μὴ παάθω- µεν. Τὸ ποῖον; ἦν Ó' ἐγω. Mj γενώμεθα, n δ᾽ o6; μισόλογοι, ὥσπερ οἱ OT yuvópevot" ὡς OUX ἔστιν, ἔφη» ὅ τι ἄν τις μείζον τούτου κακὸν πάθοι m λόγους µισήσας. γέγνεται δὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου µισο- λογία τε καὶ µισανθρωπία. 1j τε γὰρ µισανθρωπία &v- δύεται ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ ἡγήσασδαι πανγτάπασί τε ἀληδῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον ἔπειτα oMyov ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πο- νηρόν τε καὶ ἄπιστον καὶ avoue éregoY' καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις nady Tic, καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς ἂν ἡγήσαιτο οἰκειοτάτους καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὲ Φαμὰ προσκρούων μισεῖ τε πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς 1 ὅπερ ἐστὶ µέγιστον τῶν κακών seclusit Cobet v. 1. p. 371 | 9 xaxov Cobet mnemos. IX p. 96: χακώς libri |] 9 ecl. cum lemm. hab. M A Tr. p. 27 (post ecl. 4, 47 Mein.) Br (post ecl. 4, 46 Mein. sed om. 47); Bovalou om. Tr. Br | 4 γιγνωσκω ΜΑΤτ. Is.: ycyvo- σχων A γινώσκω Br | νουθετουµένων M3 Α Br Isocratis vulg., νενου- δετηµένων Tr., νουθετημένων Isocratis I| 4 τις αὐτῶν ἀκρ. ΜΑΑ Τε. Br, αὐτῶν τις ἀκρ. lsocratis Z', τις ἀχρ. αὐτῶν Isocratis vulg.; vide Keil anal. Is. p. 84 | ἐξεταζῷ paene evanuit in A || 8 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. | 10 μὲν om. Plat. || 12 µισόλογοι Hermann : µισολόγοι ΜάΑ Tr. Plat. | γιγνόμενοι M4A Plat.: γενόµενοι Tr. | 18 ἔφη ὅτι M4A Plat.: ἐφ᾽ ὅτι Tr. || 16 5 τε γὰρ µισανθρωπία om. M3 | 17 τε M4A Tr. Platonis BCDE: ye tacite ex Platonis Ald. p. 47 (Platonis b) Gesn.! p. 34, inde vulg. | πιστὸν M3? Tr. Plat.: πιστὸν ὄντα Α || 20 οὓς αν Α Tr. Plat.: οὖσαν M4 | 921 05 M4A Platonis BCE: δὲ Tr., inde vulg., τί Platonis D 232 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι. 7 οῦκ Πσθησαι σὺ τοῦτο yuyvóuevov ; Πάνυ γεν ἦν Ó' ἐγω. Οὐκοῦν», η δ᾽ 6c, αἰοχρόν, καὶ Ón- λον ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς περὶ τὰ ἀνθρώπεια ὃ τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; εἰ ydo που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ὥσπερ ἔχει, οὕτως ἂν ἠγίσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους. τοὺς δὲ μεταξὺ [τούτων] πλείστους. 48 (4, 50 Mein.) "Ev ταὐτῷ (p. 91 Α). Dc κινδυνεύω ἔγωγε ἓν τῷ πιαρόντι περὶ αὐτοῦ τού- του OU φιλοσόφως ἔχειν, ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι φιλονείκως. καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν Πτερί του ἄμφισβη- τώσι»ν, ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ὧν ἂν ὁ λόγος y οὐ φροντί- ἔουσι», ὅπως δὲ & αὐτοὶ ἔφεγντο ταῦτα δόξει τοῖς παροῦσι, τοῦτο προύὺὐυμοῦνται. 49 (4,51 Mein.) 4ημοσθένους. ὤημοσύφένης ὁ ῥήτωρ δεασάμενός τινα ῥημαγωγὸν vi) μέγα βοῶντα ἔφη ἀλλ) οὐ τὸ µέγα εὖ ἐστι, τὸ δὲ εὐ µέγα.. 90 (4, 52 Mein) Άρατητος. l εἶναι M*ATTr.: εἶναι τὸ παράπαν Plat. | σὺ M4A Τι, Plat.; οὕπω ex Platonis Ald. Gesn.! mrg, quod tacite in οὕτω mutavit Gesn.? p. 55 mrg, inde σὺ οὕτω temere Gaisford || 2 αἰσχρόν seclusit Schanz || 3 τάνθρώπεια Plat. | 4 ἐπεχείρει M2A Tr.: ἐπιχειρεῖ Plat. | ἀνθρω- ποις ΜΑΑ Tr. Platonis d e: ἀνθρωπείοις Platonis ΒΟΡΕ | 5 οὕτως A! οὗτος A m.inc. | 6 πονηροὺς ATr. Plat.: μὴ πονηροὺς M3 | σιρόδρα ὀλίγους εἶναι M3 A Plat: ὀλίγους εἶναι σφόδρα Tr., inde vulg. || * μεταξὺ Plat.:: μεταξὺ τούτων M3 μεταξὺ τοὺς ATr. | 8 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 4, 49 Mein.) Br (post ecl. 4, 48 Mein. sed om. 49); pro lemmate πλάτωνος compend. Br | 9 ἔγωγε Br Plat.: ἐγὼ MA Tr. || 11 φιλονείκως om. Á!, in marg. sinistro Suppl. A? | ἀμφισ: βητώσιν I ΜάΑ Tr. Plat, ἀμφισβητησώσιν Br | 12 ὅπη MA Tr. Plat.: ὅπως compend. Br (compendium Bri, sed atramento pallidiore) | 138 ἆ om. M4 | 14 προθυμοῦνται ΜάΑ Br Plat.: προθυμεῖται Tr. | 16 ecl. hab. MA Tr. (post ecl. 4, 50 Mein.) Br (post ecl. 4, 121 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 4, 44 Mein.), lemma M A. recurrit corp. Par. 389 Elt. (τοῦ αὐτοῦ [id est 4ημοσθένους] ἀποφθέγματα): Φεασάμενος δὲ τινὰ δηµα- γωγὸν ατὲ. | 19 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. recurrit corp. Par. 491 Elt. (γνώμαι Koctzvoc) QI 10 μου CAPVT IV. ΠΕΡΙ ΛΦΡΟΣΥΝΗΣ 233 Κράτης ἀπείκαζε τοὺς ἀνοήτους τῶν ἀνθρώπων τοῖς τρυπιάνοις ἄνευ γὰρ δεσμοῦ καὶ ἀνάγκης μηδὲν ἐφέλειν τῶν δεόντων ποιεῖν. 51 (4,53 Mein.) «4{ηµμοκρίτου (fr. mor. 11 Mullach.). ᾿4νθρώποισι xaxà ἐξ ἀγαθῶν φύεται, ἐτιήν τις τᾶ- γαθὰ μὴ ᾿πίστηται ποδηγετέειν μηδὲ ὀχέειν εὐπόρως. 52 (4,54 Mein.) Βίωνος. Bícov ἔλεγε τοὺς γραμματικοὺς ζητοῦντας περὶ τῆς Ὀδυσσέως πλάνης μὴ ἐξετάξειν τὴν ἰδίαν μηδὲ καθορᾶν ὅτι καὶ ἓν αὐτῷ τούτῳ πλανῶνται πονοῦντες περὶ τὰ μηδὲν χρήσιμα. 53 (4, 55 Mein.) Πλάτωνος ἐκ vov Κλειτοφῶντος (p. 407 E). Καὶ ὁπόταν av φῇς τοὺς ἀσκοῦντας μὲν τὰ σώματα, τῆς δὲ ψυχῆς ἠμεληκότας ἕτερόν τι εράττειν τοιοῦτον, τοῦ uiv ἄρξοντος ἀμελεῖν, περὶ δὲ τὸ ἀρξόμενον ἐσπου- δακέναι. 54 (4, 56 Mein.) Ἡρακλείτου (fr. IV p. 3 ed. Byw.). Κακοὶ γίνονται ὀφθαλμοὶ καὶ ova ἀφρόνων ἀνθρώ- πων ψυχὰς βαρβάρους ἐχόντων. 1 Ἱέράτης sed o in ras. M | 2 δεσμοῦ sed δεσ e corr. Μά | 4 ecl. cum lemm. hab. MÀ Tr. (post ecl. 4,52 Mein.) sine lemm. Br (post ecl. 4,51 Mein. sed om. 52). eadem plenior exstat supra II 9, 2 p. 177 Wachsm. || 6 πἰστηται M3A (sic) Ἰπίστηται Tr. ἐπίστηται Br et supra P, πιστῆται supra F; ᾿πιστῆται Wachsmuth Corrig. p. XXXIX. an "ziotégvou? | ποδη- γετεῖν Br ut libri supra ποδηγεῖν M4À ποδημεῖν Tr. | ὀχεῖν M3A Tr. Br ut supra P ὀχλεῖν supra F | 7 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. Bionem Diogene usum esse indicat Laert. VI 27, tacito auctore verba interpretatur Seneca ep. 88, 7 || 8 της om. Tr. | 12 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. p. 28; ἐκ τοῦ Κλειτοφώντος om. Tr. |. 18 o? A Tr. Plat.. ἂν M* | post zc quod Plato habet τὸ ἐφεξῆς τούτῳ resecuit Stobaeus | 16 ἄρξοντος M3 Tr. Plat.: ἄρξαντος Α | ἀρξόμενον M3 Tr. Plat.: ἀρξάμενον A || 17 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. a genuina sententiae forma propius abest Sextus Emp. adv. math. VII 126: χαχοὶ μάρτυρες ἀνθρώποισιν ὀφθαλμοὶ xal ὧτα, βαρβάρους ψυχὰς ἐχόν- των», sed vide Bernays ges. abh. I p. 94 sqq. et quae adnotavit By water. χακοὶ μάρτυρες ὦτα xal ὀφθαλμοὶ ἀφρόνων ἀνθρώπων Heraclito tribuit gnomol. Vat. 311 Sternb. | 18 γίνονται M? 294 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 59 (4, 57 Mein) Σωκράτους. O μὲν δειλὸς τῆς πατρίδος, ὁ δὲ φιλόδοξος τῆς πα- τρῴας οὐσίας ἐστὶ προδότης. 56 (4, 58. Mein.) Oi δραπέται κἂν ur διώκωνται φοβοῦνται, oi δὲ ἄφρονες κἂν μὴ κακῶς πράττωσι ταράττονται. 57 (4, 59 Mein.) Ev μὲν ταῖς µέθαις παροινοῦσιν, iv δὲ ταῖς evvv- χίαις παρανοοῦσιν oi ἀνόητοι. 58 (4, 60. Mein.) OvJ/! oi ἄμουσοι τοῖς ὀργάνοις οὗ oi ἀπαίδευτοι ταῖς τύὺχαις δύνανται συναρµόσασθαι. 59 (4, 61 Mein.) Ίῷ τῶν ἀπαιδεύτων βίῳ xadocmsg ὑποκριτῇ πολλὰ τύφου μετεκδύματα πταρᾶχειται. 60 (4, 62 Mein.) ] ecl. cum lemm. hab. MÀ Tr. (post ecl. 4, 56 Mein.) Br (post ecl. 8, 22 Mein.), sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 4,51 Mein.) ubi legitur Σωκράτης ἔφη) ὁ μὲν κτὲ.; lemma Tooxgavovc Tr. || 2 φιλόδοξος] cf. ecl. 143 | 4 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. cum priore cohaeret in M sicut eliam 4, 599—067 Mein. quod semel moneo. recurrit dictum inter Demophili simil. 26 | 5 διωκωνται MATr.: διώκονται Α 5 6 µήπω pro ur Demoph. | 4 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. recurrit corp. Par. 29 Elt. (I]A0v- τάρχου) | 8 εὐτυχίαις corp. Par. quod reposui: ἀτυχίαις M4À Tr. cf. supra p. 66, 9 et adn. similitudinem ex Porticu sublatam puto || 9 παρανοοῦσιν A Tr. corp. Par.: παροινοῦσιν M? | οἱ ἀνόητοι ΜΙΑ Tr.: οἱ πλεῖστοι corp. Par. rectius ut videtur | 10 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. recurrit Anton. 1 c. 70 p. 50 (4ημώνακτος) Maxim. ο, 18 p. 590 Combef. (4ημώνακτ.) cf. Demoph. simil. 29: μουσικοῦ μὲν ἔργον τὸ πᾶν ὄργα- vov ἁρμόσασθαι, πεπαιδευµένου ὁδ ἀνδρὸς τὸ πάσρ ψυχῇ (τύχι Holstenius) συµφωνῆσαι || 11 &uovoo:] o syllabae οι inter lin. add. M! | τοῖς ὀργάνοις M3A: τῶν ὀργάνων Tr. || οὔτε Ant. Max.: ovó' libri Stob. | 12 τύχαις Ant. Max.: ἀτυχίαις libri Stob. | 18 ecl. hab. lemmate non iterato hab. MA Tr. histrionis similitudo Cynici redolet vel Stoici com- mentarium, non fugit hoc Duemmlerum Kad. p. 10 adn. 1|| 15 μετεκδύ- µατα ATr. sed v in ras. A: μεθ ἑχδύματα M3; ἐπενδύματα Valckenaer, immo deponitur aliud ex alio superbiae et stultitiae velamentum | παρα- χειται M3A: περί- Tr. || 16 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. (post ecl. 4, 61 Mein.) Br (post ecl. 4, 57 Mein). recurrit gnomol. Byz. 208 10 10 20 CAPVT IV ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 235 Toig ἄφροσιν ὥσπερ τοῖς παιδίοις μικρὰ πρὀφασις εἰς τὸ κλαίειν ἱκανή. 61 (4, 63 Mein.) Οἱ μὲν ξένοι ἐν ταῖς ὁδοῖς, οἱ δὲ ἀπαίδευτοι ἓν τοῖς πραάγµασι πλανῶνται. 62 (4, 64 Mein.) Ταὐτόν ἐστιν ἀρρωστοῦντι φορτίον ἀναθέσθαι καὶ ἀπαιδεύτοις εὐτυχίαγ. 63 (4, 65 Mein.) Οὔτε πλέοντας παρὰ τόπον ὁρμεῖν ἀσφαλὲς οὔτε ζῶντας παρὰ τὸν vouov βιοῦν ἀκένδυνον. 64 (4, 66 Mein.) 'O μὲν Πρωτεὺς τῇ µορφῇ, 0 0 ἀπαίδευτος τῇ Vox) (γαρ ἕκαστον ἀλλοιοῦται. 65 (4, 67 Mein.) Πολλοὺς ὥσπερ ἀσθενοῦντας ούτω καὶ εὐτυχοῦντας τὸ πλῆθος vov παρακειµένων λυπεῖ. 66 (4, 68 Mein.) Φίλιππος τοὺς 4Φηναίους εἴκαξζε τοῖς ἑρμαῖς ώς στόμα µόνον ἔχουσι καὶ αἰδοῖα μεγάλα. 67 (4, 69 Mein.) «ἄημάδου. (Bar. 206); floril. Schenkelii (Jen. st. ΧΙ p. 33) 120. de similitudine monui mus. Rh. XLV p. 551 sq. 9 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. recurrit corp. Par. 81 Eit. (Πλουτάρχου): gnomol. Byz. 221 p. 202 Wachsm. (Bar. 197) || 5 πλα- νῶνται MA Tr. Bar.: διαπλανώνται corp. Par. | 6 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. (post ecl. 4, 63 Mein.) Br (post ecl. 4, 62 Mein.). cf. Maxim. c. 18 p. 589 Combef. et mel. Aug. e. 31 n. 4 (post Plutarcheam); gnomol. Byz. 222 (Bar. 108); floril. Schenkelii (Jen. st. XI p. 21) 61 9 ecl. hab. lemmate non iterato MA Τι. recurrit corp. Par. 77 (II2ov- τάρχου) | 10 ὀρμεῖν Tr.: ὁρμᾶν ΜΑΑ ὅρμην corp. Par. || 11 ζώντας M4 A Tr.: ζῶντα corp. Par. | παρὰ τὸν vogov M3A Tr. corp. Par.; παρὰ vouov (ut scripsit Meineke) Maximus c. 58 p. 667 Combef. recte fortasse | 19 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. cf. Hor. epist. 1 1,90 || 15 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. | 16 ἀσθενοῦντας M* Tr.: ἀσθαινοῦντας A | 18 ecl. sine lemm. hab. Tr., om. MA [|| 21 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 4, 67 Mein.), sine lemm. Tr. (post ecl. 4, 68 Mein.) Br (post ecl. 4, 79 Mein.). recurrit Maxim. c. 60 p. 671 Combef. (4ημαδης) 296 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" ὤημαδης τοὺς “4φηναίους εἴκαζεν αὐλοῖς, ὧν εἴ τις ἀφέλοι τὴν γλὠτταν τὸ λοιπὸν οὐδέν ἐστι. 68 (4, 70 Mein.) Geóxguvoc γραμματοδιδασκάλῳ φαύλως ἀναγινώσκοντι προσελθὼν εἶπε διὰ ví γεωμετρεῖν οὐ διδάσκεις; τοῦ δ᾽ εἰπόντος ὅτι οὐκ οἶδα, καὶ ví τοῦτ: εἶπεν. “οὐδὲ γὰρ ἀναγινώσκεινγ'. 69 (4, 71 Mein.) «{ημοκρίτου (fr. mor. 18 Mullach.). Εἴδωλα ἐσθῆτε καὶ κόσµῳ διαπρεπέα τερὸς Φεωρίη». ἀλλὰ καρδίης xevea. 10 (4, 72 Mein.: fr. 93) 491 τῶν ἰδίων κακών ὡρασύτητα γεννᾷ. 11 (4, 78 Mein.: fr. 16) «ἄνοήμονες ῥυσμοῦνται τοῖσι τῆς τύχης κέρδεσιν, οἱ δὲ τῶν τοιῶνδε δαήµονες τοῖσι τῆς σοφίης. 72 (4, 74 Mein.: fr. 98) TO χρῆζον οἶδεν ὁκόσον χρήζει, ὁ δὲ χρῄζων οὐ γινώσχει. 73 (4, 15 Mein.: fr. 54) «dvonuoveg τὸ ζῆν ὡς στυγέοντες, ζῆν ἐφέλουσι δεί- ματι ἀίδεω. 2 λοιπὸν ΜΔΑ: λεῖπον Br λογικὸν Tr. || 8 ecl. sine lemm. hab. Tr, om. MÀ j 4 γραμματοδιδασκάλῳ tacite Gesn.? p. 56: γράµµα τῷ διδασκαλφ Tr. | 8 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. || 9 ἐσθῆτι καὶ Meineke: αἰσθητικὰ καὶ M*A Tr. cf. Lortzing die eth. fragm. Demokr. p.23 | θεωρίαν À | 11 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. | 12 ἰδίων M3À: οἰχείων Tr.; οἰκηΐίων Mullach | 18 ecl. hab. lemmate non iterato Tr. p. 29, om. ΜΑ | 14 τοῖς hic et 15 Tr. | 15 τύχης Grotius: ψυχης lr. | 16 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. cohaerent inter se ecl. 72—82 in M | 1^7 frustra haec verba explicare studuit Mullach p. 262. sententiam mutilatam esse ab excerptore coniecit Lortzing Ἱ. c. p.23. videtur immoderatis inculeari hoc, vel beluam (θηρίον) homini praestare temperantia quadam τὸ (uiv γὰρ) χοῇζον οἶδεν κτὲ. aut hoc, membra hominis scire quanto opus sit, ipsum nescire. ceterum dubito num etiam huius frustuli fueiit initium illud ἀγοήμονες | ὁκόσων ci. Zeller phil.* 1 p. 829 adn. 4 | 18 γιγνώσχει M* | 19 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. | 20 ὡς om. M4 fortasse recte || 21 ὠΐδαο M3 Qi 10 20 10 CAPVT IV ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 2 ων] - 74 (4, 76 Mein.: fr. 51) “4νοήμονες βιοῦσιν ov τερπόµενοι βιοτῇ. 75 (4, T1 Mein.: fr. 52) “4νοήμονες δηναιότητος ὀρέγονται ov τερπὀμενοι δηναιότητι. 76 (4, 78 Mein.: fr. 31) ἀνοήμονες τῶν ἀπεόντων ὀρέγονται, và δὲ παρεόντα καὶ παρῳχημένων κερδαλεώτερα Σόντα ἀμαλθδύνουσιν. 11 (4, 790 Mein.: fr. 55) 4νφρωποι τὸν Φάνατον φεύγοντες διώκουσιν. 78 (4. 80 Mein.: fr. 56) “ἀνοήμονες οὐδὲν T ἀνδάνουσιν ἓν ὄλῃ τῇ βιοτῇ. 79 (deest Mein.) “4νοήμονες ζωῆς ὀρέγονται γήραος «Φάνατον δεδοι- κότες. 1 ecl. hab. lemmate non iterato M Α Tr. suspectat Buecheler tam- quam proximae interpretamentum [ 8 ecl. hab. lemmate non iterato M A, om. Tr. | 4 δηναιότητος Buecheler: δη νεότητος M4A; νεότητος tacite Gesn.? p. 52, inde vulg. || b δη νεότητι MA; δὲ νεότητι tacite Gesn.?, inde vulg. | 6 ecl. hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. l| 7 παρεόντα Tr.: παρόντα M3A | 8 supplendum videtur xe/(zteo τῶν) παρφχημένων | παρωχημµένω» Tr.: παρωχηµένα M*A | κερδαλαιώτερα M4 m. pr. | ἐόντα suppl. A? | 9 ecl. hab. lemmate non iterato M Tr (post ecl. 4, 'i8 Mein.) Α (post ecl. 4, 80 Mein.) sine lemm. Br (post ecl. 4, 53 Mein.) || 10 ἀνόητοι vel ἀνοήμονες pro ἄνθρωποι coniecit Meineke. comparaverim Sen. epist. 120, 18 erramus autem, qui ultimum time- mus diem, cum tantumdem in mortem singuli conferant, similia | διώκουσιν M3Tr. Br διώκουσι sed σι a m. rec. Α || 11 ecl. hab. lemmate non iterato M (post ecl. 4, 79 Mein.) A (post ecl. 4, 78 Mein.), om. Τη, | 12 ἀνδάνουσιν (&vó-A) M A: μµανθάνουσιν ci. Valckenaer. possis etiam zar ΄νουσι vel ἀνύουσι Meineke, λαγχάνουσιν Wachsmuth. num aAónlvovoiww? | βιωτήῇ Μὰ | 18 ecl. hab. lemmate non iterato M cum ecl. 4, 80 Mein. coniunctam, Α post ecl 4, 79 Mein., om. Tr. ut in archetypi margine hanc olim extitisse iure conicias. tamquam spuriam secluserant Gesn.?, Gaisford, Meineke, non recte || 14. ἀνοήμονες madore periit À | malim xeuetov. de χάματος vocis usu praeter Heraclitum (Stob. ΗΙ 1 p. 129, 11) vide quae monuit Gomperz die apol. der heilk. (Vindob. a. 1890) p. 11 238 IQANNOY ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 80 (4, 81 Mein.: fr. 53) J ? ui , u 4νοήμονες φΦάνατον δεδοικότες γήράσκειν ἐδέλουσι. 81 (4, 88 Mein.: fr. 140) Πολλοὶ πολυµαθέες νόον ovx ἔχουσι. 82 (fr. 58) Zó£a καὶ πλοῦτος &vev ξυγέσιος οὐκ ἀσφαλέα κτήματα. 83 (4, 84 Mein.) «ιογένους. 3 M bi 3 - - 3 L4 p 3 Aw Ἐπεὶ δὲ iv τῇ στοᾷ ἀνάπαλιν περιπατοῖντος αὐτου ἐγέλων τιγές, "civ! οὐκ αἰσχύνεσώε εἶπεν "ὑμεῖς τὴν &v - P A 3 ’ D - A - τῷ fo ὃδὸν ἀνώπαλιν πορενόµενοι, ἐμοῦ τὴν ἓν τῷ περι- 10 πατεῖν κατεγνωκότες; 84 (4, 85 Mein.) W , 3 λ / , |2 / Σωκράτης ἰδὼν µειράκιον πλούσιον xai ἀπαίδευτον «ἰδού φησίν ᾿χρυσοῦν ἀνδράποδον. σι 1 ecl hab. lemmate non iterato ΜΑ Tr. priorem aliquis inter- pretari videtur Buechelero | 2 ἐθέλουσιν ΜΑ | 89 ecl. hab. lemmate non iterato MA (post ecl. 4, 81 Mein.), addito δηµοκρίτου lemmate sed omissis superioribus Mac. Chrys. (post ecl 4, 57 Mein), om. Tr. cf. mus. Rh. XXXIX p. 530. recurrit sententia Demoerat. 29 | 4 πολὺ πολυµμαθέες Mac. || 5 ecl. hab. lemmate non iterato M À (post ecl. 4, 83 Mein.) Tr. (post ecl. 4, $1 Mein, sed om. ecl. 83). recurrit gnomol. Byz. 44 p. 173 Wachsm. (Pal. 38 Bar. 30); Democrat. 12; corp. Par. 329 ΕΙ. (Κάτωνος): Georgid. p. 24, 12 || 6 ξυνέσιος ΜΙΑ” Tr. ξυνέσ hodie exstat in A! συνέσεως rel. nisi quod φρογήσεως corp. Par. | ἀσφαλέα M4A Tr. et Bar.: ἀσφαλη rel. || 7 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 4, 82 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 4, 69 Mein.); διογένης A? | 8 δὲ om. Br | αὐτοῦ om. À || 9 αἰσχύνεσθαι M9 | 10 περιπατεῖν MA A Tr.: περιπάτφ Br. || 12 ecl. sine lemm. hab. MÀ Tr. (post ecl. 4, 84 Mein.), lemmate non iterato Br (post ecl. 4, 64 Mein. i. e. post alias Socraticas). ad Socratem refertur apophthegma Stob. II 31 p. 209, 16 Wachsm.; corp. Par. 253 Elt. (αποφθέγματα τοῦ αὐτοῦ i. e. Σωκρ.) ἰδὼν δὲ πλούσιον ἀπαίδευτον ἔφη xv£. ; gnomol. Vat. 484 Sternb. paulo aliter conceptum Diogeni tribuitur a Laertio VI 471. alia testimonia addit Sternbach. denique conferatur flor. Schenkelii (Jen. st. XI p. 19) 51 | 18 Οὗτος pro Σωκρ. Stob. IL οἱ | μειράκιον om. Stob. IL 31 et gnomologi | xai ante ἀπαίδ. erunt fortasse qui deleant coll. II 31 corp. Par. gnomol. Vat, sed vid. Galenus protr. p. 109, 17 Marqu. ὃ μὲν (sc. Δημοσθένης) χρυσᾶ πρόβατα καλών τους πλουσίους καὶ ἀπαιδεύτους εἰ gnomol. Vat, 216 Ὁ αὐτὸς (sc. 4ημοσθένης) τὸν πλούσιον καὶ 10 CAPVT IV. ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 239 89 (4, 86 Mein.) «ιογένους. ἄιογένης ἔλεγε τοὺς ἀνθρώπους τὰ μὲν πρὸς τὸ ζῆν πορίζεσθαι, τὰ δὲ πρὸς τὸ sv ζῆν οὐ πορίζεσθαι. 86 (4, 87 Mein. ᾿άριστοτέλους. “Αριστοτέλης τοὺς τὰ ἐναργῇ πράγματα zeuguuévovg δεικνύναι ὅμοιον ἔφη ποιεῖν τοῖς διὰ λύχνου τὸν Ίλιον φιλοτιµουμένοις δειχνύναι. 87 (4, 88 Mein) Βίωνος. Ῥίων ἐρωτηθεὶς ví ἐστιν ἄνοια, sime “προκοπῆς ἐμπόδιον,. 88 (4, 890 Mein.) «δτίλπωνος Σωκρατικοῦ. ἀπαίδευτον ἔφη Τύχης ἔμετον εἶναι, cuius ipsius loci memor Galenus Demostheni tribuisse videtur dictum Diogenis. vix enim recte de Galeno iudicavit Sternbach J/ien. st. XI p. 218 || 14 ἰδοῦ φησὶν M! ἰδού φησι ABr: ἰδοὺ ἔφη Tr. ἔφη ἰδοὺ καὶ τὸ corp. Par. ἰδοὺ φησὶ τὸ gnomol. Vat. | χρυσοῦν ἀνδρώποδον Stob. hic et lib. II χρυσοῦν φησὶν ἀνδρά- ποδον corp. Par.: χρυσοῦν πρὀβατον gnomol. Vat. πρόβατον sime zovcOouaAAov Laert. χρυσοῦν ἀρνίον ci. Vsener. sed utrumque dici poterat dives homo inhumanus, et aureum mancipium et, quod sane fa- celius est, pecus aureum 1 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 4, 85 Mein.) sine lemm. À Tr. (post ecl. 4, 85 Mein.) Br (post ecl. 4, 84 Mein.) || 2. 4ιογένης om. M3 Br | ἔλεγε A Tr.: ἔλεγεν (ἔλεγε Br) δὲ M4Br || 4 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. recurrit corp. Par. 585 Elt. (Αριστοτέλους) | 5 ἐναργῆ M4 corp. Par.: ἐν yg A! eg superscr. A? ἐνεργῇ Tr. | 8 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 4, 87 Mein.), sine lemm. Tr. (post ecl. 4, 87 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 4, 83 Mein.). de Bione Laertius IV 51: τὴν οἴησιν ἔλεγε προκοπῆς ἐγκοπην. sententia οἴησίς ἐστιν ἐγκοπὴ προ- χοπῆς post Zaleuci dictum legitur in gnomol. Vatic, 306, eadem Hera- clito adsignatur flor. Mon. 199 et Maxim. c. 34 p. 624 Combef. cf. Philo Iud. fragm. v. II p. 652 M. et Isidor. Pelus. epist. IV 6 (Patr. gr. vol. LXXVIII) p. 1054 C || 9 εἶπε om. M4 | 10 ἐγχοπή pro ἐμπόδιον Meineke duce Nauckio sed invito puto Stobaeo || 11 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. Stilponi datur apophthegma etiam gnom. Vatic. n. 516, Aristoteli ibid. n. 145, apophth. Vind. n. 79, cod. Pal. gr. 297 f. 1177 n. 24 teste Sternbachio, flor. Mon. 166 Leid. 156, sapienti nescio cui in flor. Pal.-Vat. 233, Bar. 213, Ottobon. 214, Georgid. p. 82. similiter athletas (id est ἀναισθήτους) cum gymnasii columnis com- parat Aristo Plutarchi de sanit. praec. p. 133 D, de quo monui mus. Rh. XLV p. 553 240 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ZríAz oy ἐρωτηψθεὶς ví ἰσχυρότερον ἀνδριάντος, εἶπεν “ἄνθρωπος ἀναίσθητος".. 89 (4, 90 Mein.) Πλεάνθους. Κλεάνθης ἔφη τοὺς ἀπαιδεύτους μόνη τῇ μορφῆ τῶν 9uoíov διαφέρειν. 90 (4, 91 Mein.) Φαβωρίνου (fr. 109 Marres.). Φαβωρῖνος εἶπε τοὺς ἀνθρώπους πῇ μὲν εἶναι γελοίους, πῆ δὲ µισητούς, zv; δὲ ἐλεεινούς' γελοίους μὲν ὑρασύτητι µειζόνων ὀρεγομένους, μισητοὺς δὲ ἐπιτυχόν- τας, ἐλεεινοὺς δὲ ἁμαρτάνοντας, ζηλωτοὺς δὲ πότε; 91 (4, 92 Mein) Ἐπικτήτου (fr. 15 Η p. 69 ed. Schweigh.). Eig ovumóciov μὲν οὖν ταρακληΦέντες τῷ παρόντι χρωμεῦα, εἰ δέ τις κελεύοι τὸν ὑποδεχόμενον ἰχθῦς αὐτῷ 1 tí ἰσχυρότερον Μ4Α Tr. quod apte tuetur Sternbach ad gnomol. Vat. n. 145: τί ψυχρότερον Meineke | εἶπεν ἄνθρωπος M3A: ἄνθρω- πος εἶπεν Tr. illud confirmat gnom. Vat. utrobique | 8 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. p. 29. recurrit corp. Par. 586 Elt. (KAsav- 9ovc); eadem supra sub nomine Cleanthis II 31 p. 212, 22 Wachsm. Aristo- teli adsignant gnomol. Vatic. 146 (vel apophth. Vindob. 80) et cod. Vat. gr. 742 f. 041 teste Sternbachio. quod eclogae eodem ordine leguntur in gnomologio Vaticano atque apud Stobaeum id quomodo explicem non habeo, nisi sumatur excerptas esse has eclogas ex libro quem perperam inscribebant Αριστοτέλους χρεῖαι (cf. p. 269adn.). sic commode explicatur etiam lemmatum discrepantia || & εἶπε pro ἔφη gnomol. Vatic. | 6 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. p. 29; Φαβωρίνου A: Φαβουρίνου M, ut plerumque scribitur nomen in codicibus nostris, sed Φαβωρίνου Phot. p. 49 Elt. ad Favorini ΙΓ νωμολογικά (Suid. s. $c.) hunc locum alios- que revocabat Marres de Favor. Arel. p. 92 adn. 1 et p. 142 sqq.: vide Freudenthal mus. Rh. XXXV p. 408sqq. || 7 Φαβουρῖνος εἶπε Tr.: om. ΜΑ | πῇ μὲν εἶναι γελοίους, πῇ δὲ µισητούς, πῇ δὲ ἐλεεινούς Meineke: πῆ μὲν εἶναι γελοίους, πῆ δὲ ἐλεεινούς, πῆ δὲ μισητούς M3 Tr. πῆ μὲν εἶναι ἐλεεινοὺς πῆ ὁὲ γελοίους πῆ δὲ μισητούς A; nescio igitur an supra lineam scriptum fuerit in archetypo membrum πῆ δὲ ἐλεεινούς || 10 δὲ πότε; Buecheler: δὲ ποτε M A! Tr., δὲ οὐδέ- ποτε ΑΣ; ὃ οὕποτε Nauck; v. ζηλωτοὺς δέ ποτε iacite om. Gesn.! p.36, inde vulg. | 11 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. convivii similitudo (cf. Epict. ench. 15) coloris aliquid habet Bionei, vide Vsener Epicur. p.310 | 14 κελεύει Α στι 19 10 CAPVT IV ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 241 / » - » 1 / 23 Y - παρατιφέναι v, πλακοῦντας, ἄτοπος αν Óoberev: ἓν δὲ τῷ , — C [4 - XO0u( αἰτοῦμεν τοὺς Oeovg ἃ μὴ διδόασι, καὶ ταῖτα - Li - πολλῶν ὄντων ἆ γε ἡμῖν δεδώκασι. 92 (4, 93 Mein. Τοῦ αὐτοῦ (fr. 16). Χαρίεντες, ἔφη, εἰσὶν oi µέγα φρονοῦντες ἐπὶ τοῖς - [4 3 obx ἐφ᾽ ἡμῖν. ἐγώ σου φησέ κρείττων εἰμέ, ἀγροὺς [i , - 3 , ἂρ ἔχω πολλούς, σὺ δὲ λιμῷ παρατείνη. ἄλλος λέγει € 35 MES , 2 3 » €» ,' 2 3 » C3." ἐγω Όπατικος εἰμι. ἄλλος ἐγὼ ἐπίτροπος. ἄλλος Eye » / R) ο) ) c 3 , c c / .. ουλας voíyac . ἵππος Ó ἵππῳ ov λέγει ὅτι κρείτ- των εἰμέ σου πολὺν γὰρ κέκτημαι χιλὸν καὶ κριθὰς πολλάς, καὶ χαλινοί µοι εἰσὶ χρυσοῖ καὶ ἐφίππια ποικίλα”, [04 , ’ /2 —- —- - ἀλλ᾽ οτι ὠκύτερός σου εἰμί. καὶ πᾶν ζῷον κρεῖττον καὶ - - - - ; 3 5 χεῖρόν ἔστιν ix τῆς ἑαυτοῦ ἀρετῆς καὶ καχίας. ag! οὖν 3 J , J N 3 » ) ^ - € - 2 x ἀγύρωπου uovov &oetr ovx ἔστιν, αλλα δεῖ ἡμᾶς eig (τὰς) τρίχας ἀφορᾶν καὶ τὰ ἱμάτια καὶ τοὺς πάππους:; 93 (4, 94 Mein.: fr. 17 l. c. p. 70) Τῷ μὲν ἰατρῷ μηδὲν συμβουλεύοντι ἄχφθονται oi - ^ 3 - xc&uvovreg καὶ ἡγοῦνται ἀπεγνῶσθαι ὑπ) αὐτοῦ" πρὸς δὲ λ / , ο Y / τὸν φιλόσοφον διὰ τί οὖκ ἄν τις οὕτω διατεθείη, ὥστε 2 δίδοσιν M || 4 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Tr. (post ecl. 4, 92 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 4, 86 Mein.). ne quis dubitet de Arriano, conferat locum huius simillimum diss. Epiet. III 14, 11sqq.: κρείττων εἰμί σου κτὲ. vide etiam Aristot. Stobaei III 3,25 p. 200 sq. | ὃ ἔφη sc. Epictetus, cuius verba refert Arrianus | τοὺς (compend.) A! τοῖς superscr. A? l| 6 oov suppl. A? || ? λέγει om. Br || 8 ἐγω ἐπίτροπος M? A: ἐπίτροπος ἐγώ Tr. |. 9 οὐλὰς (οὔλας Α) τρίχας ΜΑ Tr.: οὔλας ἔχω τρἰχας Br quod recipere non ausus sum. nam ἔχω ante τρ. habet etiam cod. Paris. 1985 manu rec. teste Gaisfordo sieut o?4. τρίχας ἔχω 1acite interpolaverat Gesn.! p. 36, inde vulg. οὐλότριχος ci. Nauck, οὖλος τας τρίχας Meineke. mihi probabilius, ante οὔλας τρίχας aliud interceptum esse vanitatis exemplum huius simile, velut ἄλλος ἐγω ζκόμιον &xv9ov ἔχω. ἄλλος ἐγὼ) οὔλας τρίχας) coll. diss. II 24, 24 | κρείττων M4 Tr. Br: έγω xgelvrov Α fortasse recte || 11 µι Μὰ | ἐφρίππεια libri | 19 xe χεῖρον om. Tr. | 14 ἀνθρώπου μόνου (µόνον Tr.) M4 A? Tr. Br. ày- θρώπφ uóvo A'| τας addidit Meineke | 15 τα om. Br | 16 ecl. hab. lemmate non iterato MÀ (sic) Tr., cum priore cohaerentem M Tr.; Τοῦ αὐτοῦ addidit Gaisford | 19 διότι ΜΑ Tr.: corr. Gesn.! p. 38 mrg Stobaeus III. 16 242 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" οἴηθῆναι ἀπεγνῶσθαι vr αὐτοῦ σωφρονέσειν, εἰ μηδὲν λέγοι [τι] πρὸς αὐτὸν τῶν χρησέκων; 94 (4, 95 Mein. To? αὐτοῦ (fr. 18 1. c. p. 71). Οἱ τὸ σῶμα ev διακείµενοι καὶ καύµατα καὶ ψύχη ὑπομένουσιν' οὕτω δὲ καὶ oí τὴν ψυχὴν καλῶς διακεί- µενοι καὶ ὀργὴν καὶ λύπην καὶ περιχάρειαν καὶ τᾶλλα nma" φέρουσι. 95 (4, 96 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Εὐφύφρονος (p. 3 A). Ῥουλοίμην ἄν, ὦ Σώκρατες, ἆλλ᾽ ὀρρωδῶ ur τοῦναν- τίον γένηται' ἀτεχνῶς γάρ µοι δοχεῖ ἄφ᾽ ἑστίας ἄρχεσθαι πακουργεῖν τὴν πόλιν, ἐπιχειρῶν ἀθικεῖν σέ. καί uoc λέγε, ví καὶ ποιοῦντά σέ quot διαφώείρειν τοὺς νέους; --άτοπα, w Φαυμάσιε, ὡς οὕτως ὀκοῦσαι. quoi γάρ ue ποιητὴν εἶναι Φεῶν, «al ὡς καινοὺς πτοιοῦντα φΦεούς, τοὺς Ó ἀρχαίους ov νοµίζοντα ἐγράψατο. 96 (4, 97 Mein.) 'E» ταῦὐτῷ (p. 3 €). 4νηήναίοις yao, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐ σφόδρα µέλει, ἄν τινα δεινὸν οἴωνται (εἶναι), μὴ μέντοι διδασκαλικὸν τῆς αὑτοῦ σοφίας. Ov Ó^ ἂν καὶ ἄλλους οἴωνται ποιεῖν τοιού- τους, Φυμοῦνται, εἴτ οὖν φθόνῳ, ὡς σὺ λέγεις, eive Ou. ἄλλο τι. 97 (4, 98 Mein. Πλάτωνος ἐκ τοῦ Σοφιστοῦ (p. 228 D). 1 ἀπογνώσθαι M4 | 9 τι vel τί libri: *vc abundat" Meineke; ἔτι Bue- cheler | 8 ecl. sine lemm. hab. M, ubi coh. ecl. cum antec., À (τοῦ αὐτοῦ add. A? mrg) Br, praem. lemm. τοῦ αὐτοῦ Tr. p.30 || 6 περιχαρίαν M3 -χάριαν Br | τὰ ἄλλα M43 ABr τ) ἄλλα Tr. || 8 ecl. cum lemm. Πλατων hab. Tr., om. ΜΑ. huc revocavi lemma eclogae 97 Πλατωνος ἐκ vov Ευθίφρονος quod servatum est in ΜΑ, ubi Sophistae locum dederunt librarii omissis Euthyphronis tmematis || 9 ὀρρωδῶ Plat.: ὀῤῥοδώ Tr. | 19 ποιοῦντά σέ φήσι διαφθείρειν ex Platone Gesn.! p. 38 inde vulg.: ποιοῦντας ἔφης ἰδία φθείρειν Tr. | 18 οὕτως Tr.: οὕτω y' Plat. | 16 ἐγράψατο nec plura Tr.: ἐγράψατο τούτων αὐτῶν ἕνεκα, oc φησιν Plat. || 16 ecl. cum lemm. hab. Tr., om. MA [| 1? 4θηναίοις ex Platone Gesn.! p. 38: ᾽Αθηναῖοι Tr. | γὰρ Tr.: yag τοι Plat. | οὐ σφόδρα μµέλει ἄν τινα ex Platone Gesn.!: οὐ σφόδρ᾽ ἀμέλειάν τινα Tr. | 18 εἶναι addidi ex Platone | 19 αὐτοῦ Plat: αὐτοῦ Tr. | 20 εἴτουν Tr. || 22 ecl. cum lemm. πλάτωνος ἐκ τοῦ εὐθύφρονος hab. MA (post ecl. 4, 95 Mein.), 10 20 et 10 15 20 CAPVT IV ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΙ NH£ 249 Ῥυχην ἄνόητον αἰσχρὰν καὶ ἄμετρον Φετέογν. 98 (4, 99 Mein.: Plat. Tim. p. 86 B) Νόσον μὲν Ψυχῆς ἄνοιαν συγχωρητέο», δύο δὲ ἀνοίας γένη, τὸ μὲν µανίαν τὸ δὲ ἁμαθίαν. 99 (4, 100 Mein.) Evoefíov (tr. 2 phil. graec. III p. 8 Mullach). ἄνθρωποι πολυµαθίης ἔχειν δόξαν v τοῦ ἀληθί- ξεσθαι ἔρωτα πλεῦνα ἐκτέαται. Πιολλοὶ γοῦν τοῖσι πρὸ ἑωυτῶν ἑναντίας δόξας συστησάµενοι τὴν γνῶσιν τοῦ ἀληώέος περὶ τῶν ἀναγκαιοτάτων ἀφείλοντο, τὴν πίστιν αὐτῶν μὴ ἓν βεβαίῳ ἑστάναι, ὑπὸ δὲ τοῦ ἀπὸ τῆς περοτέρης δόξης περιτρέψαι ἐς τοὐναντίον (τὸν) λόγον παρασκευάσαντες ἐν τῷ ἀσταθμητοτάτῳ αἰωρέεσθόαι. 100 (4, 101 Mein.) Εὐσεβίου (fr. 3 Ill p. 8 Mullach). Πολλοὶ τῶν ἀνὑρώπων ἓν τῇσι ζητήσεσι τῶν περηγ- µάτων ὁμοίως τοῖς ἀλόγοισι τῶν ζωῴων, ὥσπερ ἐκεῖνα µαχόμενα, οὕτω καὶ αὐτοὶ uovYOU τοῦ νικᾶν µεταττοιέον- ται ὄκως δὲ (τοῦ περ χρὴ πάντα ἄνδρα προμηθέεσθαι καὶ λέγοντα xai πρήσσοντα) μὴ παρὰ τὸ ξυμφέρον καὶ σφέων αὐτῶν καὶ τῶν παρεόντων, καὶ ὥστε μὴ τὸ ἀλη- Φὲς αὐτὸ βλάψαι, οὐκέτι λόγον τούτου ποιέονται. cum lemm. ἐν ταυτῷ Tr. (post ecl. 4, 97 Mein). Πλάτωνος ἐκ τοῦ Σοφιστοῦ scripsi: vide quae monui ad ecl. 95 1 ψυχήην M3 A Tr: wvyzv ἄρα Plat. coniunctionem eclogarius consulto recidit | 2 ecl. sine lemmate cum priore cohaerentem hab. M ATr.: ad Timaeum pertinere vidit Gesn.! p. 38 | 8 μὲν M*Tr.: τεΑ: μὲν δη Plat. || 5 ecl. cum lemm. hab. Tr., om. MA | 8 τοῖσι Mullach: τοῖς Tr. | 10 τῷ ante την supplevit Koen Gregor. Cor. de dial. p. 420 Schaef., quod non recte recepit Meineke | 11 αὐτέων Mullach || 12 ἐς Mullach: εἰς libri | τὸν addidit Buecheler | 14 ecl. hab. MA Tr.; εὐσεβίου ΜΑ τοῦ cit Tr. p.30. cf. supra p. 53, 14 sqq. | 15 τῇσι (ταῖσι Hirschig) ζητήσεσι Mullach: ταῖς ζητήσεσι ΜΔ4Α ταῖς σιζητήσεσι Tr. | πρηγμάτων scripsi: πραγμάτων libri | 16 τοῖς ἀλόγοις M*A Tr.; τοῖσι αλόγοισι proposuit Meineke | τών ζώων M? Tr. om. A! add. ÀA?; rov ζωίων ci. Meineke | 1: uovvov M*: uovov À μοῖνοι Tr. ji 18 ἄνθρωπον (pro ἄνδρα) A | 21 αὐτοῦ Tr. 163 244 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T 101 (4, 102 Mein.: fr. 4) "dvSgutoitw ἔριδες προσφιλέες, καὶ τοῦ περὶ ztav- τὸς τοῦ προτεθέντος ἀντιλέγοντας ἐφέλειν κρατέειν ἄπλε- Nw 3 / C 7 ^ M 3} 297 N τος xCL ἄλογος ἐπιδυμίη, ὁκότε πολλοὶ ovx αἰδέονται xat € , - 3 d κατὰ τῶν σπουδαιεστάτων καὶ τῶν οὗ yQv τῷ χείρονι : A6yg νικᾶν, γικῶντες ἀξίην κεκλίσθαι γίκην Καδμηίην. 102 (4, 103 Mein.: fr. 5 l. c. p. 9) “4νύθρωποι voto μὲν παρὰ φύσιν καὶ £v τερατω} λόγῳ ἐόντας ἀσπιάζονται, καὶ μεγάλων χρημάτων ὠγεό- µενοι ὡς ἐπὶ µεγίστῳ xvruort χαίρουσι καὶ µεγαλοφρο- γέονται, περὶ δὲ τὰ σπουδαιότατα καὶ [τὰ] σιικρὰ &ySor- ται ἀναλίσκοντες. 103 (4, 104 Mein.: fr. 6) Οἱ πλεῦνες τῶν ἀνθρώπων περὶ πάντα τὰ Λλοιπὰ φειδωλοὶς σφέας παρεχόµενοι xol εἰ δαπανοῖεν ἀσχαλ- λοντες, ὑπὲρ τοῦ παρὰ τῶν δύµων κροτηθῆναι καὶ τὰ ἐόντα σφι πάντα {δέως προΐενται. 104 (4, 105 Mein.: fr. 7) 1 ecl. hab. lemmate non iterato MA Tr. (post ecl. 4, 101 Mein), addito εὐσεβίου Br (post ecl. 4, 95 Mein). cum priore sine rubr. iun- git M | 2 τοῦ Α Tr.: το M3 Br | 8 ἄπλετος καὶ ἄλογος M3A Tr.: ἄλογος καὶ ἄπλετος Br | 4 ómovs ΜάΑ Tr. Br: corr. Meineke | οὐκ αἰδέονται Iacobs addit. ad Athen. p. 186: οὔτε δέονται libri || 5. σπου- δαιεστάτων M*A Tr. σπουδαιοτάτων Br || 6 x&v pro vix&v A; νίκην scribi vult GCobet mnemos. IX p. 110 | χαδµηίην Tr.: χαδμείην M1A Br cf. Zenobius cent, IV 45 || 7 ecl. hab. lemmate non iterato M A Tr. p. 31 sine rubr, cum priore coniunctam M. cf. Clemens Al. paed. III 4 p. 271 P. | 8 φύσει. A superscr. c» A? |. 9 ὠγνεαμενοι A! corr. A? | 10 χαίρ. κ. uey.] xol µεγαλοφρονέονται καὶ χαίρουσι Α | μµεγαλοφρονέώνται Tr. [| 11 σπουδαιότατα Μά Α Tr. erunt fortasse qui σπουδαιέστατα ma- lint coll. ecl. 101, sed utramque formam etiam apud Herodotum reperiri monet Mullach | τα seclusit Cobet mnemos.? Ἡ p. 93 | 15 ecl. hab. lemmate non iterato Tr., om. MA. sententiarum ordo vetus videtur et genuinus, certe argumenti quadam similitudine sese excipiunt tam 100 et 101 quam 102et 105 | 16 καὶ frustra sollicitabat [acobs addit. a Athen. p. 366 || 15 ecl. hab. lemmate non iterato MA (post ecl. 4, 103 Mein.) Tr. (post ecl. 4, 104 Mein.) Br (post ecl. 4, 102 Mein.). coniunxit sine rubr. cum priore M. recurrit corp. Par. 481 ΕΙ. (Evcefitov) 10 Qt 19 CAPVT IV. ΠΕΡΙ ΑΛΦΡΟΣΥΝΗΣ 245 Οἱ µάταιοι τῶν ἄνφρωπιων τοὺς μὲν ueyaÀo χρήματα ἔχοντας καὶ φαύλους ἐόντας τιμῶσί τε xol τεύωυμακαοσι΄ τῶν δὲ σπουδαίων, ἐπειδὰν ἀχρηματίην καταγνῶσιν, ὑστερ- φρογέουσιν. 105 (4, 106 Mein.) Ἔκ τῶν ᾿ριστωνύμου Τομαρίωγν. Ηολλοὶ ἀδικηθέντες ὑττὺὸ ῥητόρων τοὺς υἱοὺς ῥήτορας διδασκουσιν, οὐδεὶς δὲ δηχὺεὶς ὑτπιὸ λύκου αὐτὸς λύκος γίνεται καὶ ἀντιδάκνει. 106 (4, 107 Mein.) Ζήνωνος. Ζήνων δὲ ἔφη γελοῖον ἑκάστου μὲν τοῖς παραγγέλµα- σιν Gg δεῖ ζῆν μὴ προσέχειν, ὡς οὐκ εἰδότων, τὸν δὲ παρὰ τάντων ἔπαινον φαυμάζειν, ὥς ἐχόμενον κρίσεως. 107 (4, 108 Mein.) Σωκρατους. Οἱ uiv ἀκρατεῖς ἐν ταῖς ἀρρωστίαις, oL δὲ ἄφρονες ἐν ταῖς ἀτυχίαις εἰσὶ δυσθεράπευτοι. 108 (4, 109 Mein.) Πιυφαγόρου. Θυηπολίαι ἀφρόνων πυρὸς τροφή, τὰ δὲ ἀναθήματα ἱεροσύλων χορηγία. 2 ὄντας corp. Par. | τεθωυμακασι M3 Tr. τεθωύμακασι ex τε- Θαυμ- corr. A! τεθαυμάκασι Br corp. Par. || 8 ἀχρηματίαν corp. Par. | χαταγνῶσιν ὑπερφρονέουσιν Μὰ A Tr. Br corp. Par. || 5 ecl. cum lemm. hab. MA Tr.; ἀριστωνύμου nec plura Tr. || 7 διδάσκουσιν M4 A'Tr.: διδάσκονται mavalt Nauck | δηχθεὶς lacobs animadv. in Stob. p.228: αδικηθεὶς M* A Tr. || 8 ἀνταδικεῖ pro ἀντιδάκνει dubitanter cl. Meineke servato ἀδικηθεὶς | 9 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Tr. || 10 ἑκάστου dedi ex Μ4Α Tr., sed terminatio incerta propter mar- ginem in À: ἑχαστους tacite Gesn.! p. 38, inde vulg. | παραγγέλμασιν Wachsmuth et Buecheler (παραγγείλασιν vir doctus apud Wachsm. de Zenone Cit. comment. 1 p. 8): πράγµασιν M* A Tr. | 19 ἐχγόμενον M3: ἐχόμενοι Α Tr.; ἐχομένων Wachsm. | 18 ecl. cum lemm. hab. M Αγ. recurrit corp. Par. 232 Elt. (Σωκρ.) || 16 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. recurrit Pyth. Vind. 41, Demophil. sent. Pyth. 22; Porph. ad Marc. 19 p. 287,3 N.?; Hierocl. comment. in carm. aur. p. 24, 18 Gaisf. || 17 Φυηπολίαι (ia Dem. -ία δὲ Porph.) αφρόνων Pyth. Vind. Dem. Porph. Hier.: θυηπολει δι ἀφρόνων M3 (ει e corr. M2) A! Tr. super ει scr. 7 et mutavit δι ἀφρόνων in διὰ φόνων ΑΣ; θυηπολίαι μὲν ἀφρ. Gesn.!, inde vulg. | τὰ δὲ Μ4Α Tr. Dem. τὰ ὃ) Pyth. Vind. καὶ τὰ παρα τούτων Porph. x«i Hier. | ἀναθύματα A! corr. A? fj 18 ἱεροσύλων χ. 240 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΛΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ τ΄ 109 (4. 110 Mein.) Ἐκ τῶν ᾿4ρίστωνος Ὁμοιωιαάτωγ. Αρίστων ὁ Xiog τοὺς περὶ τὰ ἐγκύκλια µαθέµατα πτονουµένους, ἁμελοῦντας δὲ φιλοσοφίας. ἔλεγεν ὁμοίους εἶναι τοῖς μνηστῆρσι τῆς Πηνελόπης, oi ἀποτυγχάνοντες ἐκείνης περὶ τὰς Φεραπαίνας ἐγίνοντο. 110 (4, 111 Mein.) 'Ü αὐτὸς τοὺς πολλοὺς εἴκαξε τῷ «{αέρτη. 00T(G τῶν κατὰ τὸν ἀγρὸν ἐπιμελούμενος πάντων, ὀλιγώρως εἶχεν ἑαυτοῦ' xol γὰρ τούτους τῶν χτηµάτων πιλείστην ἔτιμέ- λειαν ποιουµένους περιορᾶν τὴν ψυχὴν ἑαυτῶν nne, παθῶν ἁἀγρίων ovoav. 111 (4, 112 Mein.) «{ιογένους. M4 A Tr. Dem.: ἱεροσύλοις χ. Pyth. Vind. Hier. ἱεροσύλοις 4. τῶν ἄκο- λασιών Porph. 1 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 4, 109 Mein.), sine lemm. Tr. (post ecl. 4, 109 Mein.) Br (post ecl. 4, 105 Mein.). ὁμοιωματων librum qui confecit similitudinibus Aristonis undique decerptis (ef. Rose Ar. ps. p. 612) quod etiam hoc dictum ad Aristonem rettulit, in eo videtur errasse. nam Aristippo hoc tribuit Laertius ll το, quod confirmatur Dionis apo- phthegmate quod exstat apud Ps.-Plutarchum de liber. educ. p. 7 D: vide proleg. Tel. p. LXVI sq. fons simul aperitur erroris eis quae adduntur a Laertio l.c. 80: τὸ (τῷ Menagius) à' ὅμοιον καὶ Αρίστων τὸν γὰρ Ὀδυσσέα xtí. sed primus, si quidem fides est gnomologio Vatic. 166. hac similitudine usus erat Gorgias. ad Aristotelis apophthegmata eam rettulit Olympiodorus (cf. Sternbach melet. gr. I p. 192) in Crameri anecd. Par. IV p. 411, 15 sqq. || 5 περὶ ΔΣΑ Br: παρὰ Tr. | ἐγίνοντο M? i Tr. Br ἐγένοντο A! sed 7 superscr. man. inc.: ἐπτόηντο mavult Nauck. verum locutio γίνεσθαι περί τι legitur etiam gnom. Vat. etsi aptius in priore membro (περὶ δὲ τὰ ἐγκύκλια µαθήµατα γινοµένους) posita, cum in altero exstet ταῖς θεραπαίναις αὐτῆς ἐμίγνυντο sicut ταῖς ταύτης ἐμίγνυντο θεραπαϊναις apud Bionem || 6 ecl. sine lemm. hab. MA Tr., sine rubr. cum priore cohaeret in M [ 8 τὸν ἀγρὸν À: τών αγρών M? Tr. | ἐπιμελούμενος M? A: ἐπικαλούμενος Tr. | 10 ποιουµένους A Tr.: ποιόµενος M* || 11 ἀγρίων, sed ov e corr. M4 | 129 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ, sine lemm. Tr.; primo dederat inscriptionem eclogae 114, posthac ipse corrigens ὁδιογένους M. cf. Laert. VI 27 Demetr. de eloc. 260. plura in hane sententiam collegit E. Norden annal. philol. suppl. XVIII p. 301 sqq. ubi de ipso Diogene addi poterat Laert, VI τὸ extr. Qt 10 10 15 20 CAPVT IV ΠΕΡΙ ADPOZYNHZ 247 Zoyévno ἔλεγε διαταλαίοντας μὲν πολλοὺς ὁρᾶν καὶ διατρέχοντας, διακαλοκἀγαθιζομένους δὲ ov. 112 (4, 113 Mein.) Πλατωνος (Men. p. 77 B —78 B). Loa λέγεις τὸν τῶν καλῶν ἐπιθυμοῦντα ἀγαθῶν ἐπιθυμητὴν εἶναι; — ΠΗάλιστά γε. — ἄρα ὡς ὄντων τινῶν οἳ τῶν κακών ἐπιφυμοῦσιν, ἑτέρων δὲ ot τῶν ἀγαθῶν; οὐ πάντες, €) ἄριστε, δοκοῦσί σοι τῶν ἀγαθῶών ἐπιθυμεῖν; — Oix ἔμοιγε. --- AAA τινες τῶν κακῶν; — Ναί. — Οἰόμενοι τὰ xaxà ἀγαφθὰ εἶναι λέγεις, ἢ xai γιγνώσκοντες ὅτι κακά ἐστιν, ὅμως ἐπιθυμοῦσιν αὐτῶν; ; — ᾿4μφότερα ἔμοιγε δοκεῖ. — H γὰρ δοκεῖ τίς σοι, ὦ ΙΗέ- νων, γιγνωσκων τὰ κακὰ ὅτι κακά ἐστιν, ὅμως ἔπιδυ- μεῖν αὐτῶν; — ἸΜάλιστα. — Tí ἐπιθυμεῖν λέγεις; ἡ γε- γέσφαι αὐτῷ; — Γενέσθαι' ví γὰρ ἄλλο; -- Πότερον ἡγούμενος τὰ κακὰ ὠφελεῖν ἐκεῖνον ᾧ ἂν γένηταε, i) }ι- γνώσχων τὰ καχά, ὅτι βλάπτει ᾧ ἂν παρῇ; — Εἰσὶ μὲν oi ἡγούμενοι τὰ κακὰ ὠφελεῖν, εἰσὶ δὲ καὶ οἳ yiyvo- σκοντες ὅτι βλάπτει. — Ἡ καὶ δοκοῦσέ σοι γιγνώσκειν τὰ καχά, ὅτι καχά ἐστιν, 0b ἠγούμενοι τὰ κακὰ ὠφελεῖν; Οὐ πάνυ uot δοκεῖ τοῦτό ye. — Οὐκοῦν δῆλον ὅτι οὗ- τοι μὲν οὐ τῶν κακῶν ἐπιθυμοῦσιν oí ἀγνοοῦντες avra, ἀλλ᾽ ἐκείνων, ἃ ὤοντο ἀγαθὰ εἶναι" ἔστι δὲ ταῦτά γε κακά ὥστε oi ἀγνοοῦντες αὐτὰ καὶ οἰόμενοι ἀγανὰ 3 - - - - » εἶναι δῆλον ὅτι τῶν ἀγαθῶν éniJvuobow. ἢ ov; — Kw- δυνεύουσιν οὗτοί γε. — Tí δαί; ol τῶν κακών μὲν ἔπι- ^ c * [4 € L4 4 λ λ , Φυμοῦντες, Og qno σύ, Ἠγούμενοι δὲ τὰ κακα ῥλάττειν - € " , ἐκεῖνον, ᾧ ἂν γίγνηται, γιγνώσκουσι δήπου ὅτι βλαβή- » - P] ^ σονται ὑπὶ αὐτών; — .dvayxn. — -4λλὰ τοὺς βλαπτο- , [4 2 / 3 / µένους οὗτοι οὐκ οἴονται ἀθλίους εἶναι καθόσον βλάπ- 1 διαπαλαίοντας M3A: διαπέζοντας Tr. | πολλοὺς óg&v Tr.: ὁρᾶν πολλοὺς M4A || 8 ecl. cum lemm. hab. Tr.: om. MA. fuerit olim Πλάτωνος ἐκ τοῦ Mév)ovoc || 10 ἐστιν Plato: εἰσιν Tr. | 14 αὐτφ Platonis BT: αὐτῶν Tr. p. 32; αὑτῷ Buttmann || 1€ ot Plat. B, ot Tr. et Plat. T | οἱ (ante γιων.) Tr. et Plat. BT | 21 ot ἀγνοοῦντες avc del. Cobet mnemos.? IV p. 444 || 25 δαί Tr. et Plat, B δὲ Plat. T 248 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" τονται; — Καὶ τοῦτο ἀνάγκη. — Tovg δὲ ἀθλίους 0v κακοθδαίµονας; — Οἶμαι ἔγωγε. — Ἔστιν οὖν ὅστις Bov- λεται ἄθλιος καὶ κακοδαίµων εἶναι; — OU μοι δοκεῖ, ὦ Σώκρατες. — Οὖκ ἄρα βούλεται τὰ κακά, ὦ ἸΗένων, οὐδείς, εἴτερ ur βούλεται τοιοῦτος εἶναι. τί γὰρ ἄλλο ἐστὶν ἄθλιον εἶναι, ἢ ἐπιθυμεῖν τε τῶν πακῶν καὶ κτᾶ- σύαι; --- Κινδυνεύεις eoi; λέγειν, ὦ Σώκρατες, xal οὐδεὶς βούλεται τὰ κακά. 113 (4, 114 Mein.) Πλάτωνος ix τῆς περὸς τοὺς «ίωνος oixeíovg ἐπιστολῆς (p. 511 Herch.). N)v δὲ 5 πού τις δαίµων ἢ τις ἀλιτήριος ἐμπιεσῶὼν ἄνομίᾳ καὶ ἀφεότητι, καὶ τὸ µέγιστον τόλμαις ἁμαθίας, ἐξ ἧς πάντα xoxà εᾶσιν ἐρρίζωται καὶ βλαστάνει xoi εἷς ἵστερον ἀποτελεῖ καρπὸν τοῖς γεννήσασι πικρότατον, αὐτη πάντα τὸ δεύτερον ἀνέτρεψέ τε xol ἀπωλεσεν. 114 (4, 115 Mein.) Σωκράτους. O μὲν δειλὸς καθ ἑαυτοῦ τὰ ὅτιλα ἔχει, ὁ δὲ ἀνόητος τὰ χρήματα. 115 (4, 116 Mein.) Ov39' ὃ αὐστηρὸς oivog εἰς πόσιν εὔθετος, οὔνλ ó ἄγροικος τρόπος εἰς ὁμιλίαν. 4 τὰ κακὰ, o0 Mévov Tr: ὦ Mévov, τὰ κακα Plat. | 5 βου- λεται Plat.: βούληται Tr. | 6 ἐπιθυμεῖν τε Plat.: ἐπιθυμεῖνται Tr.; ἐπιθυμεῖν tacite Gesn.! p. 40, inde vulg. || 8 βούλεται Tr. et Plat. T, βούλεσθαι Plat. B. || 9 ecl. eum lemm. hab. MA Tr.; τοῦ αὐτοῦ nec plura Tr. | 11 ἄλητηριος Α || 13 ἐρρίζωται A Tr., Ps.- Plat.: ἐρίζων- ται ΜΑ | 14 εἰς om. Tr. inde vulg. | πικρότατον Stob.: πικρώτα- tov libri Ps.-Platonis || 16 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 4, 114 Mein.) lemmate non iterato Br (post ecl. 4, 85. Mein.), sine lemm. sed v. Σωκράτης εἶπεν praemissis Mac. Chrys. (post ecl. 4, 88 Mein.). iteratur Demophil. simil. Pyth. 44; gnomol. Byz. 196 p. 198 Wachsm. (Pal. 147 Bar. 205) || 1€ ἔχει post χρήματα collocant Dem. gnom. Byz. | ὁ ó? ἄφρων Bar. || 19 ecl. hab. lemmate non iterato hab. MA Tr. sine rubr. cum priore cohaeret M. recurrit Demophil. simil. Pyth. 49 | 20 οὔτε ó A Demoph. | πὀσιν M4A Tr., πολυποσίαν Demoph. | οὔθ ó M4 Τι. οὔτε 0 A οὔτε Demoph. 10 20 10 20 CAPVT IV. ΠΕΡΙ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ 249 116 (4, 117 Mein.) Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Περὶ εὐθυμίας (p. 466 C — D). IAM ὥσπερ oi δειλοὶ καὶ ναυτιῶντες £v τῷ πλεῖν 1 ἀνομοιότερον οἰόμενοι διάξειν, ἐὰν elg γαῦλον ἐξ ἀκάτου, καὶ ττάλιν ἐὰν elg τριήρη μµεταβῶσιν, οὐδὲν περαένουσι, τὴν χολὴν καὶ τὴν δειλίαν συμμεταφέροντὲς ἑαυτοῖς᾽ οὕτως αἳ τῶν βίων ἀντιμεταλήψεις ovx ἐξαιροῦσι τῆς ψΨυχῆς vd λυποῦντα καὶ ταράττοντα" ταῦτα δέ ἐστιν ἀπειρία πραγμάτων καὶ ἀλογιστία, τὸ μὴ δύνασδαι μηδὲ ἐπίστασθαι χρῆσθαι τοῖς παροῦσιν ὀρὺῶς. ταῦτα xai πλουσίους χειμάζει καὶ πένητας, ταῦτα καὶ yeyoum- κότας ἀνιᾷ καὶ ἀγάμους' (διὰ ταῦτα φεύγουσι τὴν ἆγο- ράν, εἶτα τὴν ἡσυχίαν οὐ φέρουσι") διὰ ταῦτα τεροαγωγὰς ἐν αὐλαῖς διώκουσι, καὶ παρελφόντες εὐθὺς βαρύνονται. δυσάρεστον oi νοσοῦντες ἄπορίας vso' καὶ γὰρ ἡ γυνὴ λυπεῖ, καὶ τὸν ἰατρὸν αἰτιῶνται, καὶ δυσχεραίνει πρὸς τὸ κλινίδιον ' «φίλων óc ἐλὼ av T λυπηρὸο € 0 v ἀπιὼν βαρύς, ὡς ὁ Ἴων φησίν. εἶτα τῆς νόσου ὁιαλυ Φείσης καὶ xpd- σεωο ἑτέρας ἐγγενομένης, ᾖλθεν ἡ ὑγίεια φίλα πάντα 1 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 4, 116 Mein.) Br (post ecl. 4, 115 Mein); ἐκ τοῦ περὶ ευθυµίας om. Br | 8 "AAA om. Br | ὥσπερ oL δειλοὶ xal ναυτ. ατδ.] cf. Β. Heinze mus. Rh. XLV p. 518 | 4 ἄνο- µοιότερον ΜΑ Tr Br: εἶτα ógov Plut.; ἀνοσώτερον ci. Buecheler ὅμα- λώτερον Wachsmuth ἀπονώτερο» ego || 9 μεταβᾶσι» Tr. | 7 ἐξαιροῦσι Meineke: ἐξαίρουσι MA Tr. Br (sic) Plut. | 9 ἀπειρίας πραγμάτων καὶ ἀλογιστίας ΜΔΑ Tr. Br: correxi ; απειρία πραγμάτων, ἀλογιστία ex Plut. tacite Gesn.! p. 40, inde vulg. | 11 xe γεγαµηκότας A Plut.: γεγαµη- χότας Μὰ Τη. Br | 19 διὰ ταῖτα — 19 ov φέρουσι tacite ex Plut. addidit Gesn.!, inde vulg. | 16 δυσάρεστον κτὲ.] Eur. Or. 222 || 16 αἴτιᾶται corr, Br! & atramento pallidiore duabus litt. erasis | 1€ óvoysoetrve προς M3 A Tr. Br: δυσχεραίνουσι Plut.; δυσχεραίνουσι πρὸς tacite ex Plut. Gesn. p. 40, inde vulg. sed τις τούτων in talibus per se intellegitur [| 18 λυπηρὸς libri Stob. et Plut.: λυπρὸς Grotius idque ipsum legeretur M1, nisi diffiderem collatoris silentio | δὲ fere libri || 19 ó om. Br | To»] fr. 56 p. 743 N.? | εἶτα τῆς νόσου usque ad finem om. Br |, 20 ἐγγενο- µένης Meineke et sic Plut. ed. Bernard.: ἐγγιγνομένης M1À ἐγγινομέ- νης Tr. p. 33 | z om. À | ὑγίεα A: ὑγεία M3 Tr. libri Plut. 250 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ποιοῦσα καὶ προσηνῆ” ὁ γὰρ x9ig ᾠὰ καὶ ἀμύλια καὶ σίτινον ἄρτον διαπτύων, σήμερον αὐτόυρον ἐπ ἐλαίαις ἢ καρδαμίδι ἐσιθίει xai προθύµως. τοιαύτην ὃ λογιομὸς ο κσλίων καὶ μεταβολὴν ἐγγενόμενος ποιεῖ πρὸς τὸν βίο}. 7 (4, 118 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ iuf iov β΄ (p- 140 E). 4o οὖν τούτους Φρονίµους ὑπολαμβάνεις, oi ἂν εἰ- δῶσιν ἅττα δεῖ πραττειν ῆ λέγει»; — Ἔγωγε. — "Aqoovac δὲ ποτέρους; God ye τοὺς T ἕτερα τούτων εἰδότας; --- Τούτους. — Οὐκοῦν oi γε μὲ εἰδότες po ἕτερα. τούτων λήσουσιν αὐτοὺς καὶ λέγοντες καὶ πράττοντες ἅττα ux, δεῖ; — Φαίνεται. 118 (4, 119 Mein. Σωκράτους. Οὔτε τὰ τοῦ 4χιλλέως ὅπιλα τῷ Θερσίτη οὔτε τὰ τῆς τυχης ἀγαθὰ τῷ ἄφρονι ἁρμόττει. 119 (4, 190 Mein.) Νοσοῦντος δίαιτα καὶ ἄφρονος εὐτυχία πολὺ ἔχει τὸ δυσαρεστογ. 1 προσκυνῆ M1 | ἐχθὲς Plut. | ἀμύλια] αἰγύλια Tr. | 8 σίτινον M4 Α Tr.: σητάνειον Plat quod dederim etiam Stobaeo | τήµερον Plut. | αὐτόπορον Plut.: αρτόπυρον M*A Tr. | ez ἐλαίαις Tr. Plut. ἐπελαίαις ΜΑ: ἐπ᾽ ἐλαίης compend. A? ut videtur ἐπ᾽ ἐλαίας compend. corr. A? || 8 χαρδαμίδι ex Plut. Meineke: χάρδαµον M4 A Tr. | ἐσθίει M*A Tr.: σι- τεῖται Plut. | προσφιλώς xoi προθύµως Plut. || 4 ποιεῖ ΜΙΑ ποσιεῖ (sic) typothetae errore Tr.: μεταποιεῖ Plut. | πρὸς τὸν M*A Tr.: πρὸς ἕκαστον Plut. | 5 ecl. cam lemm. hab. ΜΑ Tr.; Πλάτωνος nec plura Tr. | 8 5 ΜΑ Α Tr.: καὶ Plat. hoc legerit etiam Stob. | 9 ρα (ut Pla- tonis B) M* A Tr. | 11 λήσουσιν Plat.: δηλοῦσιν M4A Tr. | αὐτοὺς M2Tr. | λέγοντες καὶ πράττοντες M3 ATr.: λέγοντας καὶ πράττοντας Platonis b T || 12 καὶ quod ante φαίνεται scripserat punctis notavit A eodem atramento | 19 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. de similitudine cf. Lu- cianus adv. ind. 7 luvenalis XI 30sq. || 14 τοῦ ἀχιλλέως M*A: τῶν ἀχαιών Tr., inde vulg. | 16 τύχης Meineke: ψυχης M3ATr. || 16 ecl. sine lemm. hab. MA Tr.; cohaeret cum priore sine rubr. M. recurrit corp. Par. 42 Elt. (Πλουτάρχου); Demophil. simil. Pyth. 32 | 17 εὐ- τυχία M3 A Tr. corp. Par.: ψυχἠ (voluitne cóy7?) Demoph. | πολὺ ἔχει τὸ δυσάρεστον M^ A Tr.: τὸ δυσάρεστον corp. Par. ὀυσάρεστον De- moph. fortasse recte Qt 10 CAPVT IV. ΠΕΡΙ ADPOZYNHZ 251 120 (4, 121 Mein.) Al μὲν βρονταὶ μάλιστα τοὺς παῖδας, αἱ Ó^ ἀπειλαὶ τοὺς ἄφρονας καταπλήττουσιν. 191 (10, 78 Mein.) Ἱέρακος ἐκ τοῦ Περὶ δικαιοσύνης. ἛἨ τί φαίη τις ἂν περὶ τοῦ τοὺς τρόπους ἐριστικοῦ, xàv μηδενὸς πώποτε κτήματος τῶν μηδὲν αὐτῷ προση- ὡς , - N / , , κόγτων ἐφίηται; πῶς ἂν δίκαιόν τι πράττοι, εἰ καθ’ ς x — , ^ , αὐτὸν àvOvuoito μηδενὶ συντέφεσθαι τῶν ὁμολογουμένων , 2 c / ἀξίων, GÀÀ ἐρίζειν πρὸς ἅπαντας παρεσκχευασµέγος. 27, 2 E , 10 µέτρον δὲ οὐδέν, ἆλλ᾽ οὐδὲ καιρὸν οὐδένα viOéusvog εἰς ( 32 - - Φιλονεικίαν; ov γὰρ δὴ µόνον ἓν τοῖς λόγοις τὸ OgJGOc - - - 3 M - ἔχον ὁ τοιοῦτος ἀναιρεῖν πειρᾶται, ἀλλὰ καὶ ἓν τῷ πρατ- 9 N ^w μα A] / / τειν τὰ πολλὰ τῷ φιλονεικεῖν. διδοὺς βιαίους πολλάκις καὶ διαστρόφους τὰς πράξεις πτοιήσεται, ἑαυτὸν ur συναι- P "n - - , , , νοῦντα ταῖς τῶν πολλών δόξαις ἐπιδειχκνύς ix τούτων pol! 1 ecl. sine lemm. hab. MA Tr. (post ecl. 4, 120 Mein.) Br (post ecl. 4, 115 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 4, 115 Mein. sed praem. Ὁ αὐτὸς ἔφη). cohaeret sine rubr. cum priore M. recurrit corp. Par. 233 Elt. (Σωκράτους): Demophil. simil. Pyth. 37 || 2 τοὺς παῖδας ἐκφοβοῦσιν Demoph. ν.καταπλ. omisso | 4 ecl. cum lemm. hab. M A Tr. p. 33 (post ecl. 4, 121). licenter in caput decimum traiecit. Gesn.?, inde vulg., vide mus. Hh. XXXIX p. 530. Hieracem philosophum si pinacographo Photiano fides est (Elt. p. 45) exscripsit loannes iam in libro primo. de temporibus eius et studiis aliquid observavit Bergk p. |. II p. 82 adn. adde vocalium con- cursionem verbosa Hieracis oratione vitari satis diligenter. quae exstant in hoc tmemate hiatus exempla, ea facile removentur elisione adhibita vel crasi vel aphaeresi, sed talia in Stobaeo fere intacta relinquo [| 5 τί φαίη τις (τίς M3) ἂν M3A: ví τις ἄν φαίη Tr., inde vulg. | τοῦ τοὺς] τούτους M? pr. manu || 7 ἐφίηται Wakefield: ἐφίεται M4 ATr. | εἰ (ut tacite correxerat Gesn.!, inde vulg.) A: z M?Tr. [| 9 παρεσκευασµένος Α idque tacite Gesn.!, inde vulg.: παρασκευασμένος M3 παρασκευασµένους Tr. | 1 φιλονεικίαν M? A? Tr. φιλονικίαν A! ut videtur. sed illud (cf. 13 et p. 252, 9) tolerabile in Hierace, vide quae collegit Iwanus Mueller Galeni scr. min. v. Il p. LII || 18 τῷ φι- λονεικεῖν MÀ τὸ φιλονεικεῖν Tr.: καὶ φιλονειχεῖν (ut tacite Gesn.!, inde vulg.) Α | διδοὺς scripsi: ὁδοὺς libri; δυσβάτους (pro ὁδοὺς βιαίους) ci. Nauck | 14 συναινοῦντα Μ4Α: συνεροῦντα (voluitne συν- εργοῦνταλ) Tr., inde vulg. 202 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" δὲ αὐτὸς μὲν τοῖς ἄλλοις ἀπεχθής, τοὺς φεύγοντας δὲ αὐτὸν καὶ τὰς τοιαύτας συνουσίας μισήσει᾿ τοὺς Ó vm ἐλευφερίας ἐλέγχοντας αὐτοῦ τὸ σκαιὸν τοῦ ήθους οὐδὲ ὀρδοῖς ἰδεῖν ὀφδαλμοῖς ἀνέδεται εἰ δὲ εἰς τοὺς ὁμοίους ἐμπέσοι (ob γὰρ δὴ πολλὴ σπάνις τῶν τοιούτω») εὐφὺς στάσεις, λοιδορίαι καὶ πόλεμος ἄσπονδος, ἑξῆς Ψευδεῖς διαβολαὶ καὶ zt&v εἶδος ἐπιιβουλῆς καὶ σκέψεις, ὅπως ἂν ἀλλήλους ἀπολέσειαν. τὰ γὰρ μεγάλα κακὰ ovx ἄλ- λως 5 ἐκ τῆς τυχούσης Φφιλονεικίας συνίσταται. 122 (8, 22 Mein.) Πλάτωνος àx τοῦ Φαίδωνος (p. 68 B). Οὐκοῦν ἱκανόν σοι τεχµίριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρὸς Oy ἂν rs ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι oix ἄρ᾽ ἦν Φιλόσοφος ἀλλά τις φιλοσώματος; (9) αὐτὸς δέ που οὗτος τυγχάνει ὢν xai Φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων n ἀμφότερα. Πανυ, ἔφη, ἔχει, ου- τως ας λέγεις. "dp οὖν, ἔφη, ὦ ὠ Suo, οὐ καὶ T» ὀνο- 1 ἀπεχθης Meineke auctore Nauckio: ἐπαχθὴς | M1? Tr. p" ΑΙ ἐπαχθής corr. A? || 2 ex? Tr. | 9 οὐδὲ ὀρδοῖς ἰδεῖν (om. τοῖς) M4 quod recepi: οὐδὲ ὀρθοῖς ἰδεῖν τοῖς ΔΑ οὐδὲ ἰδεῖν ὀρθοῖς τοῖς Tr. dicitur tam ὀρθοῖς ὀμμασιν, ὀρθαῖς χόραις, ὀρθοῖς ὀφθαλμοῖς quam ὀρθοῖς τοῖς ὀφθαλμοῖς, vide Bentley ad Hor. carm. I 3, 18 Porson addend. ad Eur. Hec. 958. rarius autem disiungunt 099. ὀφθ., unde praestat fortasse ovó ^ ἰδεῖν ὐρθοῖς (vel ὀρδοῖς toic) ὀφθ. | 4 ἀνέξεται Meineke v. IV p. LIX: ἀλάχεται libri || 5 ἐμπέσοι ΜάΤι, ἐμπέση sed corr. eX -οι ut videtur A | 6 $&zc A ἑδῆς M4 ἐξ gc Tr.; ἐξ ὧν tacite scr. Gesn.!, inde vulg. | 8 czrc4- M? || 10 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 10, 18 Mein. ), dialogi nom. om. Tr. (post ecl. 10, 78 Mein.), nom, auctoris non iterato Br (post ecl. 4, 50 Mein.). temere eclogam in caput octavum rele- gavit Gesn.? p. 98, inde vulg.: vide mus. Rh. XXXIX p.530 | 11 sg; τεκ- μηριον Platonis P(apyrus) | 12 verbis μεἑλλ. ἀποθ. non spatium in P || 18 ó addidi ex Platone ut Gesn.! p.42 | αὐτὸς δέ που οὗτος ἰαοῖίο ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: αὐτὸς δὲ οὗτος M4 Br αὐτὸς ὁὺ τοῦ «vtov sed v. δὲ τοῦ «vtov lineola inductis addita etiam infra versum lineola A αὐτος δὲ τοῦ, αὐτὸς Tr. | 14 ov καὶ om. P [| 15 πανυ ἔφη ἔχει M4 Plat.: πάνυ ἔχει ἔφη ABr Tr. | 16 6 Σιμμία non habuisse videtur P | ov καὶ ή tacite e Plat. Gesn.!, inde vulg.: οὐκ ἂν Μα A Br Tr. | ὀνομαζομένη M4 A Br Plat.: ὀνομαζύμενον Tr. verba 7 ὀνομαζομένη — 0i πεφιλοσοφηκότες » 256, 8) omissis responsis habet etiam lIam- blichus protr. p. 65, 22 — 67,16 Pist. Qx 10 15 οι 10 20 CAPVT IV ΠΕΡΙ ADPOZYNHZ 259 µαζομένη ἀνδρεία τοῖς οὕτω διακειµένοις μάλιστα προσ- , " / » 3 - N ς ’ ήχει; Πάντως (0n) zov, ἔφη. Ovxobv xai x σωφροσυνη, , M ^ Ἡν καὶ oi πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνη», τὸ περὶ τὰς ἐπιδυμίας μὴ ἐπτοῆσδαι, ἀλλ᾽ ὁλιγώρως ἔχειν καὶ κοσ- µίως, ἀρ᾽ ov τούτοις μόνοις προσύίκει τοῖς µᾶλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῖσέ τε καὶ ἓν φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; "4νάγκη, 3) ) N 20/ 5 ) c 2 - , - ἔφη. Ei γὰρ ἑὐέλεις, η ὃ ὃς, ἐννοῆσαι τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι ἄτο- πος. πῶς δή, ὦ Σώκρατες; Οἶσθα, v ὃ' Og, ἔτι τὸν Φ ἄνατον ἡγοῦνται πάντες oí ἄλλοι τῶν μεγάλων κακών; Koi µάλ’, ἔφη. Οὐκοῦν φόβῳ µειζόνων κακῶν vmo- / € - ς µένουσιν αὐτῶν oi ἀνδρεῖοι τὸν «άνατον, ὅταν Όπο- / » - - , 2 N , 3 µένωσιν; Ἔστι ταῦτα. Τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ δέει ἀγ- δρεῖοί εἰσι ππᾶντες πλὴν oi φιλόσοφοι. παίΐτοι ἄλογόν ye , 3 - 5 , 5 , δέει τινὰ xai δειλία ἀνθρεῖον εἶναι. Ilavv μὲν ovv. Tl δὲ οἱ κόσμιοι αὐτῶν; οὐ ταὐτὸ τοῦτο πεπόνόφασιν ἄκο- λασίαᾳ vivi σώφρονές εἰσι; καίτοι qauév ye ἀθύνατον 5 2 3 € 3 - / / ct N εἶναι, ἆλλ᾽ Όμως (avroig) συμβαίνει τούτω ὅμοιον τὸ πάθος τὸ περὶ ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην᾽ φοβοί- µενοι yàg ἑτέρων ἠδονών στερηὐῆναι καὶ ἐπιδυμοῦντες ἐκείνων, ἄλλων ἀπέχονται ὑπ ἄλλων κρατοίµενοι. xaí- - 2 , - ς - τοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν τὸ ὑπὸ vOv rOovOY Goyeodot' 2 ο ; - , 2 - &ÀÀ' ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς κρατουµένοις vq ἡδονῶν 1 ἀνδρεία M3Tr.: -ία A Br [ 2 δή tacite e Plat. Gesn.! || 8 οἱ suppl. A? | verba Z ovo tov δὲ τὸ περὶ τας ἐπιθ. — 4 κοσµίως ierantur iofra cum lemm. Ill 5, 58 p. 279, 4 nisi quod desunt in L | περὶ M4A Br Plat.: παρα Tr. || 4 ἐπτοήσθαι M3 (sed η e corr), A BrPlat.: ἐμ- πρῆσθαι Tr. | 5 μόνον P | V ἔφη οπι. Ῥ | v. εἰ γὰρ ἐθέλεις usque ad fin. om. M A Br. || 8 δόξει σοι e Plat. Gesn.?: δόξη συ Tr. [| 10 κα- x&v Tr. Platonis B C D Iambl. Olympiod.: κακών εἶναι Platonis P (ubi superest αι), Ed, tacile e Plat. Gesn.!, inde vulg. | 1 γαιμµαλα P | 12 αἰτῶν Plat.: αὐτον Tr. || 18 ταῖτα. Τρ δεδιέναι ἄρα καὶ δέει e Plat. Gesn.1: ταῦτα τῷδε, val; val. ἄρα οὖν δέει Tr. | 16 οὐ e Platone Gesn.:: 6 Tr. | 17 σωφρογ]ουσιν P | 18 αὐτοῖς e Platone Gesn.! | τουτο P | 19 παθος τοι επ αυτην την ανδραποδωδήη σώωφροσυνην P | 20 στερηθηναι ετερων ηδονων P | 91 υπ εχεινω[ν] xo. P | κρατούμενοι e Platone Gesn.?: κρατουμένων compend. Tr. | verba χαίτοι — 22 ἔρχε- σθαι recurrunt infra ΠΙ 6, 29 p. 292, 3 cum lemm. | 22 τῶν om. P | 23 συμβαινει δουν αυτοίς (om. ἐλλ᾽ ομως) E 204 JQGANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΡΩΝ Γ΄ - NM c - V GC / 3 [4 - (xgaveiv ἄλλων ἡδονῶν). τοῦτο δὲ Ouoióv ἐστιν ᾧ νῦν gj - ’ Ν 3 3 Li δὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ ὃι ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσω- | ^ ς M . , 3 / Y / * N 2 (ρρονίσύαι. Ἔοικε ydg. 2 µακάριε Σιµµία, μὴ γὰρ οὐχ C 5 ς 2 λ ' 3 * 3 ; ς M ' αὕτη (mp) v» ὀρὺή πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή, ἠδονὰς «πρὸς ς * M ? M 4 M / λ , nÓovàg) καὶ λύπας «πιρὸς Λύπας) καὶ φόβον πρὸς φόβον Ao; / * ^ f- [αν n παταλλάττεσύαι, µείζω πρὸς ἐλάττω, ὥσπερ vouíouata, ^ 5 - , , N r4 - - αλλ T ἔκεῖνο µόνον τὸ νόμισμα ὀρθὸόν, ἀντὶ οὗ δεῖ ταῦτα παντα καταλλάττεσύαι, Φφρόνήσις, καὶ τούτου μὲν τάντα παὶ μετὰ τούτου ὠνούμεναᾶ τε καὶ πιπρασκόµενα τῷ OVTL v ν 5 / N , M / N / Y καὶ ἀνδρεία xai σωφροσυνη xai δικαιοσύνη καὶ ξυλλήῤδην 2 ^ ’ M / ἀληθὴς ἀρετὶ μετὰ φρονήίσεως, καὶ περοσγινοµένων καὶ / ς ^ ' - / ἀπογινομένων xai rOovov καὶ φόβων καὶ τῶν ἄλλων πανγ- των τῶν τοιούτων᾽ χωριζόμενα δὲ φρονέσεως καὶ ἀλλατ- τόµενα vri ἄλλήλων, ui σχιαγραφία τις 1 (ἡ) τοιαύτη 3 Y - ο ’ x αρετὴ καὶ τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς 3 - y 5 / οὐδ' αληνὲς ἔχη, τὸ Ó αληθὲς τῷ ὅὄντι py κάἀθαρσίς (vig) τῶν τοιούτων πάντων, καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ T, . , V» 3 * € / s , 5 δικαιοσύνη καὶ ἔτι αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ καθαρµός τις T. 1 κρατεῖν ἄλλων ἠδονων e Platone addidit Gesn.! eademque exstant lamblichi |. c. p. 66, 16 Pist. ἄλλων secludendum esse censet Cobet mnemos.? I] p. 268, cum Cobeto Schanz | δὲ scripsi: 0; Tr.; ó^ Plat. | o Plat.: ὃ Tr. | 2 τῷ Plat: τὸ Tr. | 4 5; : Platonis Ec: ἡ Tr. ut Platonis BC ᾖ Platonis D | ἀρετὴν ἀλλαγή scripsi cum lamblicho: &gezzv, «AA. «vtl Tr.; ἀρετῆν ἀλλὰ Platonis B CD. αρε- τὴν Platonis Ec | πρὸς ἡδονὰς et mox πρὸς λύπας e Platone ad- didit Gesn.? | 6 µείζω Tr. lambl.: καὶ µείζω Plat. || 7 ᾖ e Plat. Gesn.?: ;j Tr. | αντὶ οὗ e Platone Gesn.!: ἄντι ov Tr. | ταῦτα πάντα Tr.: [4 L4 - ΄ - 5 ἁπαντα (πάντα E) ταῦτα Plat. πάντα ταῦτα lambl. | 9 ;; e Platone Gesn.!: y Tr. || 10 ἀνδρεία Tr.: ἀνδρία Platonis BCDE | καὶ δικαιο- σύνη temere om. Gaisford et Meineke | 11 «oer; Tr. Platonis BE ἀρετῆ 5j Platonis CD: αρετή s vel ἀρετὴ ᾖ 7j Heindorf | προσγινοµένων καὶ axoywouévov e Platone (ubi προσγιγν. et ἄπογιν. recte d) Gesn.!: προσγινοµένη καὶ ἀπογιγομένη Tr. | 18 φρονήσεως καὶ Tr. sicut Pla- tonis Ebcd et lambLl: φρονήσεως Platonis BCD | 14 7 ἡ Plat.: 7 Tr. | 16 7 Plat.: z Tr. | 1? τις addidi e Platone | yj δικαιοσύνη Tr.: à δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία Plat. 7 δικ. καὶ ἡ ἀνδρεία lambl; sj dux. καὶ ἡ ἀνδρία e suo Platonis exemplari Gesn.!, inde vulg. |. 18 xai ἔτι αὐτὴ Tr.:: καὶ «vr; Plat. lambl. CAPVT V ΠΕΡΙ ZODPOXYNHAX 255 παὶ ινδυνεύουσι καὶ OL τὰς τελετὰς ἡμῖν οὗτοι χατα- στήσαντες οὐ φαῦλοι εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι αἰνίτ- τεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς "iov ἀφίκηται, ἓν βορβόρῳ πείσεται, ὁ δὲ κεκαφαρµένος τε " - 3 / M] - 3 / ὅ καὶ τετελεσμένος ἐκεῖσε αφικόµενος μετὰ φεῶν οἰκήσευ. 10 εἰσὶ γὰρ δή, ὥς φασιν οἱ περὶ τὰς τελετάς, vagdnzo- , , ; / - (4 J "E! (ρθροι μὲν πολλοί, βακχοι δέ τε παῦροι' οὗτοι Ó εἰσὶ , , b» , xara τήν ἐμὴν δόξαν ovx ἄλλοι 1j ob τεφιλοσοφηκότες. CAPVT V. ΠΕΡΙ ΣΟΦΡΟΣΥΝΗΣ. 1 (5,15 Mein) Εὐριπίδου Boxyov (307—309). Ovx ὁ «{ιόνυσος T μὴ σωφρονεῖν ἀναγκάσει - , 3 j - yvvaixag εἰς τὴν Κύπριν, αλλ iv τῇ φύσει l xal χινδυνεύουσι Plat. lambl.: ὡς χινδυνεύουσι Tr. | 8 verba ὃς ἄν — 5 οἰχήσει recurrunt Theodoret. therapeut. p. 53 Gaisf. || 4 κχείσεται e Platone Gesn.!: χείσεσθαι Tr. | 5 οἴκησει Plat.: οἰκήσεται Tr. | 8 o£ πεφιλοσοφηκότες Tr. lambl.: οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς libri Platonis Clemens Alex. strom. I 19 p. 372P. ; ὀρθώς etiam Stobaeo obtrusit Gesn.!, inde vulg. tu vide Cobet mnemos.? II p. 268 Caput quintum exhibent LMA, maximam partem etiam Tr., ali- quam Br, non nisi paucas eclogas Mac. Chrys., om. S. titulum offerunt Phot. LM A Tr. Br Mac. sed omisso numero L Br. eclogis a Gesnero licenter traiectis suum vindicavi locum, interpolationes eius quae in Gaisfordi vel Meinekii editione (5, 10. 19. 20. 57. 58) remanserunt expuli mus. Rh. XXXIX p. 530 sqq. in ordine eclogarum constituendo cum huius ca- pitis tum reliquorum quae conservavit L hunc codicem secutus sum, non solum quia ipsam dispositionem propius ab archetypo abesse existimo sed ideo ut eclogae quae illi debentur soli ex fide libri manu scripti proponerentur, non ex editoris inter diversas eiusdem capitis re- censiones fluctuantis arbitrio || 11 ecl. cum lemm. hab. L (in prin- cipio capitis) M A Tr. p. 35 (post ecl. 5, 14 Mein.) ; Evguniógc βάκχαις M4 A fab. n. om. Tr. legitur infra locupletior flor. 14, 8 Mein. (Evo. Πεν- 9écc) | 12 σωφρονεῖν (om. µη) Euripidis libri sed qj supra lin. B | ἀναγκάσει LM? sicut Stob. flor. 74, 8 Eur.: ἀναγκαση hoc loco Α Tr., inde vulg. || 15 εἰς τήν φύσιν flor. 14, 8 256 IQANNOY EZTOBAIOY EKAOTON Γ΄ τὸ σωφρονεῖν ἔνεστιν εἰς τὰ smovv ἀεί. 2 (ὅ, 16 Mein.) Εὐριπίδου ἐξ Ἱππολύτου (fr. 446 Ν.2). OQ µάκαρ, οἵας ἔλαχες τιµάς, Ἱππόλυν ἥρως, διὰ σωφροσύνη». οὗ ποτε Φνητοῖς ἀρετῆς ἄλλη ὀύναμις µείζων. ᾖλθδε γὰρ v) πρόσθ’ y μετόπισθεν τῆς εὐσεβίας χαρις ἐσολη. 9 (9, 14 Mein.) Σοφοκλέους (fr. 840 N.?). Χαέρειν im αἰσχραῖς ἠδοναῖς οὐ xov ποτε. 4 (5, 13 Mein) Σοφοκλέους ἐξ ovrog (131—133). Ὡς ἡμέρα κλίνει ve κἀνάγει πάλιν ἅπαντα τἀνθρώπεια τοὺς δὲ σώφρονας Jeol φιλοῦσι, καὶ στυγοῖσι τοὺς κακούς. 5 (5,9 Mein) JMevavóoov. ] om. hunc versum flor. 74, 8. tamquam ex Hipp. 79 ad Bacchas re- tractum damnat Kirchhoff | 2 ecl. hab. LMA Tr. post ecl. 5, 15 Mein. Εὐριπίδου ἐξ Ἱππολύτου scripsi: CE)S ἰππολύτου 1, st. ἱππολύτω M? τοῦ αὐτοῦ ἱππολύτῳ Α τοῦ αὐτοῦ Tr. sed melius secludetur τοῦ αὖ- τοῦ vel εὐριπίδου ut in archetypo non iteratum || 8 Ἡ pro *Q L rubr, | 8 εὐσεβείας M3A Tr., fortasse etiam L || 9 ecl. hab. L (post ecl. 5, 16 Mein.) MA Tr. (post ecl. 5, 13 Mein); XogoxA£éovc MA τοῦ αὐτοῦ Tr. Σοφοκλέους ἐξ Αἰαντος ex proxima videlicet ecloga L. potest petitus esse versus ex dramate quod inscribitur ᾽Αχιλλέως ἐρασταί (Stob. flor. 64, 13 Mein.), si quidem hic ut alibi litterarum ordine digesta erant fragmenta. com- parant Men. mon. 544 || 10 δεῖ pro yox Tr. | 11 ecl. hab. L Br (post ecl. 5, 14 Mein. L, in capitis principio Br) M A Tr. (post ecl. 5, 9 Mein.) Mac. Chrys. (tamquam primum excerptum). Σοφοχλέους ἐξ Αἴαντος eclogae praegressae in L adscriptum huc retraxi, et Σοφοκλέους aiav- toc offert Mac.: σοφοκλέους ἠλέκτρα quod nescio an ex vocabulo vi- cino ἡμέρα ortum sit M? A, sed in À codicis margine sinistro super- . . TO sunt vestigia plus minus certa antiquae manus haec corrigentis αἰαν μαστῳοφόρ: fab. nom. Tr. Br |. 18 T ante ἅπαντα L rubr. | c? ἄν- Θρώπια MÀ τανθρωπῖα (sic A!) in ccv99oorzteu corr. Α | 'H ante τοις δὲ add. L rubr. | 15 ecl. cum lemm. hab. L post ecl. 5, 13 Mein., tamquam capitis primam M Α Tr. p. 35. ceterum in Α lemma μενάνδρου cum tituli inscriptione περὶ σωφροσύνης coniunctum legitur quasi ipsum quoque ad illam pertineat. recurrit ecloga Maxim. c. 3 p. 538 Combef, Qt 10 CAPVT V. ΠΕΡΙ ΣΟΦΡΟΣΥΝΗΣ 257 Touieióv iovrww ἀρετζς 5, σωφροσύνη. 6 (5, 119 Mein) "HooxAsírov (fr. CVI Byw.). 4νύρωτιοισι ττᾶσι uérsovi γινώσκειν ἑωυτοὺς xai σωφρογεἴγ. τ (9, 120 Mein.: eiusd. fr. LXXHI Byw.) -dyro ÓxOi Juc9rT, ἄ υπὸ δὸς ἀγήβου «νήρ ὑχύταν μεύὑυσύ]ῃ, ἄγεται ὑπὸ παιδὸς ἀγί σφαλλόμενος, οὐκ ἐπαΐων ὅκη βαΐνει, ὑγρὴν τὴν ψυχὴν ἔχων». 8 (5, 120 Mein.: eiusd. fr. LXXIV Byw.) Un ψυχὴ σοφωτατιη καὶ ἀρίστη. 9 (5, 136 Mein.) Ἰαμβλίχου ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς “ρετὴν περὶ σωφροσύνης. F * A 2! 9 A * - - ; - l'à αὐτὰ δὴ οὖν xai περὶ πασών τῶν δυνάμεων τῆς Ψυχἠς ἀποφαίνομαι, τὴν συμµετρίαν αὐτῶν πρὸς ἀλλι- (Μενάνδρου). cf. Men. monost. 505 ΤΓαμιεῖον ἀνθρώποισι σωφροσύνη μόνη. Stob. flor. 67, 12 Mein. Αλεξάνδρου. Ταμιεῖον ἀρετῆς ἐστι γενναία γυνη 1 ταμιεῖον libri nisi quod ταμεῖον Μὰ; ταμιεῖον ἀρετῆς ἐστὶν j σώφρων γύνη Meineke iam. in prima Menandri reliquiarum editione εἰ sic in Stobaeo. magis crediderim Stobaeum dedisse ταμιεῖον ἀρετῆς ἐστι σωφροσύνη uovg, quod adscripsit Gesn.? p. 63 mrg. sed vide quod monuit Diels mus. Rh. XXX p. 181 | 2 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 9 Mein.) M A Tr. (post ecl. 5, 16 Mein.) | 8 γινώσκειν LM: γι- γνώσκειν Α Tr. | ἕαυτους L ΝΑ Tr. αὐτοὺς αἱ videtur À; ἑωυτοὺς cod. Par. 1985 m. sec. teste Gaisfordo || B5 ecl. hab. L ΜάΑ Tr.; non iteratar lemma in L τοῦ αυτοῦ addunt ΜΑ Ἡρακλείτου ex ecloga priore hue retraxit Tr. || 6 μεθυσθῆ (vel -ᾖ) LA Tr.: µεθυσθης M4 | 4 post Baíve, quattuor litterae erasae sunt vel quinque in À, fuit fort. ψυχἠν compend., suppunxit A! ; 9 ecl. hab. lemmate non iterato LM À Tr. testimonia collegit By water p. 30sq. | 10 αὔη ψυχη Tr.: αὐγὴ ξηρὴ ψυχἠ L M* A! αὔη scripsit et jo; lineola induxit A?. lectionem αὔη ψυχὴ, etsi vera est, dubitanier recepi, nam altera (fr. LXXV Byw.) calami lapsu et glossemate depravata fraudi fuit etiam Musonio Stobaei flor. 17, 43 Mein. (ubi frustra scripserunt. αὔῃ ψυχή pro αὐγὴ ξηρὴ ψυχη) Plutarcho de esu carnium p. 995 E aliis. nisi igitur istud evyz ξηρή ψυχή ex Musonii loco hue illatum est, conicias duas quasi sententias dedisse Stobaeum, quarum Tr. servaverit alteram, alteram LMA | 11 ecl. cum lemm. hab. LM A (post ecl. 5, 120 Mein.) Tr. p. 36 (post ecl. 5, 131 Mein); verba ἐκ τῆς — σωφροσύνης om. L Tr. Stobaeus ΠΠ. 11 258 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ λας καὶ εὐταξίαν Φυιιοῦ τε xal ἐπιφυμίας καὶ λόγου κατὰ Tiv προσίχκοισαν ἕκάστῳ τάξιν εὐκοσμίαν' xai τούτων 5 τοῦ ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι ἐν δέοντι γιγνοιένι δια- vour σωφροσίγη ἂν εἴη πολυειδης. 10 (5, 118 Mein.) Ἐενοχρατους. Χρημάτων αὐτῷ κομισθέντων am ᾿4λεξάνδρου, éotia- σας τοὺς χομίζοντας τὸν αὐτοῦ τρόπον ἁπαγγείλατε ἔφη “ά4λεξάνδρῳ, ὅτι ἔστ ἂν οὕτω Co, οὐ δέοµαι ταλάντων ΙΕνΤΙ/ κοντα. τοδαῖτα γὰρ rv τὰ πεμφθέντα. 1L (5, 128 Mein.) Πλατωνος Πολιτείας γ΄ (p. 389 D). Τί δέ; σωφροσύνης ἄρα ov δεύσει ἡμῖν τοῖς νεανίαις; llóg δὲ ov; Σωφροσύνης δὲ ὥς πλήθει ov τὰ τοιάδε µιέγιστα, ἀρχόντων μὲν ὑπηκόους εἶναι, αὐτοὺς δὲ ἄρ- χοντας τῶν περὶ nórovg καὶ ἀφροδίσια xal περὶ ἐθωδθὰὴς γδονῶν; Ἔμοιγε δοκεῖ. 12 (5. 190 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ Συμποσίου (p. 181 Α’. ἑχάστω M3 A Tr.: ἕχάστου L | εὐχοσμία M* | τούτων MT A Tr.: τούτου L [| 8 γιγνοµένη LM3A: γινοµένη Tr. | 5 ecl. cum lemm. hab. LM A Tr. (post ecl. 5, 136 Mein), sine lemm. Mac. Chrys. (post ου). ὃν 13 Mein). iteratur flor. Mon. 221. prope absunt a Stobaeo (si rem, non verba spectas) quae narrat, M. Tullius Tuse. V 32, 91, magis distat Ps.- Plut. apophth. reg. et duc. p. 181 E. cf. Laert. IV 8. respicit rem Plut. Alex. c, S extr. de fortun. Alex, p. 331 E ibid. p. 333B ? 6 malim Ξενοκράτους. «Ξενοκράτης) χρημάτων, nam ξενοκράτης χρημάτων Μαο.. Feroxoc- τει χρηµ. xou. Mon. || ο κοµίσαντας. κατὰ τὸν κτὲ. Mon. | αὐτοῦ |, Mon. idque scripserat Gesn.? p. 74: αὐτοῦ M4 A Tr. Mac. sed αἰτὸν ut videtur A! | 8 οτι om. Tr., inde vulg. ! οὕτως L | ov om. L | τῶν πεντήηκοντα ταλάντων Mon. | 9 ἦσαν Mac. Mon. || 10 ecl. cum lemm. hab. LM A Tr. (post ecl. 5. 118 Mein); libri indieulam om. L Tr. Ὁ 11 δὲ L M4 À Plat.: δαί Tr., inde vulg. | ἄρα libri Stob. ! ἡμῖν τοῖς )εανίαις tacite ex Platone Gesn.? p. τὸ inde vulg.: ἡμῖν ἐν αὐτοῖς L ἡμῖν τοῖς M! ἡμῖν αὐτοῖς & ἡμῖν τίς. xal Tr. Stobaeus si repperit in libris suis ἡμῖν τοῖς νεανίαις. quod vix dubium videtur, hanc lectionem retinuit scribens ad filium || 12 σωφροσύνης M3 ATr. Plat.: σωφροσύνην b | «vt« pro ov τὰ Tr. | τοιάδε (-&ós M4) L M4 Tr. Plat.: τοιαῦτα δὲ A | 16 ecl. cum lemm. hab, L M A Tr. (post ecl. 5, 128 Mein.) Br (post ος). 5, 14 cf. de Stob. flor. exe. Br. p. 23); Platonis nom. non iteravit L ex τοῦ συµπ. om. Br τοῦ om. Tr. interpretatur Gellius noct. Att. XVII 20. v. πᾶσα — 259,2 αἰσχρά habet Proclus in Alcib. I p. 215 10 10 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΟΦΡΟΣΥΝΗΣ 259 -I Ν om ο. y-SM lg? EÍn ην ] - Παᾶσα γὰρ τιρᾶξις ὧδε ἔχει" αἰτὴ £p. ἑαυτῆς πραττο H M » / r4 e - ς - - µένή ovt& xaÀo οὔτε αἰσχρα. oiov ὁ vov ἡμεῖς ποιοῦ- » ; No» » , ) »! , εν, (y πένειν v ἄδειν m διαλέγεσθαι, ovx ἔστι τούτων M M ; 2” - C JA - αὐτὸ καλὸν οὐδέν, αλλ ἓν (tj) πράξει, ὡς ἂν mgaydy, - 3 Hn - * L s 3 - τοιοῦτον ἁπέρη καλώς μὲν γὰρ πραττέμένον καὶ ορύὺῶς " ; - , , ? λ καλὸν γίγγεταει, μὴ ὀρφώς δὲ αἰσχρόν᾽ οὕτω Ór καὶ τὸ 3 - ^ ς ο 9 - 3 M 2 ον » b] . ἐρᾶν καὶ ὁ Ἔρως ov /ιᾶς ἐστι καλὸς ουδὲ ἄξιος ἔγκω- / t. 045^) ς - ’ 2 - μιαζεσύαει, ἀλλ ὁ καλῶς εροτρέπων ἐρᾶν. 13 (5, 135 Mein) Πλάτωνος (Gorg. p. 507 € — 505). -- 3 - / / ο Ἐγωὼ μὲν οὖν ταῦτα οὕτω τίθεμαι καί Φημι ταῦτα ^ - 3 3 ^ - ; "A M &And5 εἶναι" eL ὃ ἔστιν ἀληνθη, τὸν βουλόμενον, ὣς ? 2 «€ ; 3 H S "n M ἔοιχεν, ευδαίμογα εἶναι σωφροσύνην μὲν θιωκτέον καὶ 3 " 3 ^ " H , ET ^om ἀσκητέον, ἀκολασίαν δὲ φευκτέον ὡς ἔχει ποδῶὼν ἕχα- ς Dd , PERS στος ἡμῶν, καὶ παρασχκευαστέον ἑαυτὸν μαλιστα μὲν μή- a TED —- / M —- b Ν δὲν δεῖσθαι τοῦ κολάζεσφαι, ἐὰν δὲ ÓemOy v αὐτὸς 5 PLE - / » d , 2λ / " ἄλλος τις τῶν οἰκείων, v ἰδιώτης v» πτόλις, ἔπιθετέον , / (3 Ἰ 2 / Ej e Oíxrv καὶ κολαστέον, εἰ μέλλει ευθδαίμων εἶναι. οὗτος »! ὸ i (0) ; EA 5 N C λέ 0 δεῖ Civ ἔιοιγε δοχεῖ (0) σκοπὸς εἶναι, πρὸς ὃν βλέποντα δεῖ Civ, 1 γὰρ etiam A, non δὲ (ut adnotavit Gaisf.) | ὧδε L ὧδε Br od. MA; c) Tr., unde vulg. | πραττοµένη sicut Platonis sie etiam Stobaei lihri : om. Proclus, nec vertit Gellius, quamquam in textu graeco habet; ταττο- µένη Bernays ᾗ 2 καλή ἐστιν Proclus | 4 αὐτὸ (ut Platonis B T) L Dr M A Tr, xa9^ αὐτὸ ex Plat. add, Gesn.! p. 44, unde vulg. «καθ αὐτὸ vertit Gellius | post οὐδὲν add. οὐδὲ κακόν Br | τῇ om. LBr MA Tr. : tacite ex Plat. add, Gesn.!, unde vulg. || 6 γίνεται LBrA | τὸ om.L | 7 χαλὸς] καλώς L ut Platonis T | οὐδ Έτ. unde vulg. | 9 ecl. sine lemm. cohaerentem cum ecl. 5, 130 Mein. hab, L, addito lemmate []λα- τωνος ΜΑΤΙ, p. 2 post ecl. 5, 53 Mein. v. εἰ δή ἐστι (sic) ταῦτα ἀληθῆ χτὲ. post maius excerptum habet lambiichus protr. 19 p. 89, 20 — 90,14 Pist. | 10 οὕτω τίθεμαι] τίθεμαι οὕτω ἵ, | τίθηωι Tr. | ταῦτα ἀληθῆ LM4A Tr. Platonis B αἀληθῆ ταῦτα Platonis T ; 11 δή (sicut lambl.) pro d^ Tr. j|, 19 διωκτέον καὶ ἀσκητέον LM" A Plat. lambl.: ἀσχητέον καὶ διωκτέον ἐστίν Tr., inde vulg. | 18 ἕκαστον Tr. | 14 - tucv Α | ἑαυτὸν om. Plat. lambl. || 15 7 ante αὐτὸς om. TIambl. j 15 v. εἰ μέλλει usque ad finem om. Tr, lacunae originem illustravi mus. Rh. XXXIX p. 400 | v. οὗτος ἔμοιγε usque ad finem temere om. Gesn.? p. 77, inde vulg. | οὗτος M44 Piat.: οὕτως L || 18 ó addidi ex Plat. 17* 260 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" καὶ Ιτάγτα εἰς τοῦτο τὰ αὐτοῦ συντείγοντα καὶ τὰ τῆς Lj [€/ L / x , - Ἱεόλεως, Όπως δικαιοσυνή παρέσται καὶ σωφροσυνη τῷ , 2^ t n n " 3 µακαρίῳω μέλλοντι ἔσεσύφαι, οὕτω πιράττειν. ovx ἐπινυ- / - E L4 5 ^ / - µίας ξῶντα ἀκολάστους εἶναι xai ταύτας ἐπιχειροῦντα ^ ον P) , μα " te -» $, N ztÀqgotv, ἀνήνυτον xaxov, ληστοῦ βίον ζῶντα. οὔτε γὰρ ἂν ἄλλῳ ἀνθρώπῳ εροσφιλὲς etr ὃ D Ut& Jeu" Q ἀνθρωπῳ περοσφιλΏς &ij ὁ τοιοῦτος OUTE P - x 3 , €? - λ ; ^, κοινωγεῖν γὰρ ἀθύνατος' ὅτω δὲ ur ἔγι κοινωνία, φιλία , Pi » ON 2 € - 3 / Y ) οὐκ ἂν εἴη. φαοὶ Ó οἱ σοφοί, ὦ Καλλίκλεις, καὶ ουρα- - 3 2 f vov καὶ γῆν καὶ Φεοὺς καὶ ἀνύρώπους τὴν κοινωνίαν συγέχειν καὶ φιλίαν καὶ κοσμιὀτητα καὶ σωφροσύνην καὶ Y , ο - ^ ^ , - ὁικαιότητα, καὶ τὸ ὀλον τοῦτο ὁιὰ ταῦτα 400MOY XQÀOU- 5 - , : , 3 - ; 3 σεν, ὦ ἑταῖρε, ovx ἀκοσμίαν ουδὲ ἀκολασίαν. σὺ δέ uot ' - 2 » / - ^ δυκεῖς οὗ Πιροσέχειν τὸν νοῦν τούτοις, καὶ ταῦτα σοφὸς » . 3^4 λ "5 3 / € € bI / ς * ^1 Qv' αλλὰ AéAlngév σε ov. (m) ἰσότης ἡ γεωμετρική xol J - 2 2 , / C, . 1 $ ἐν Φεοῖς καὶ àv ἀνθρώποις μέγα δύναται σὺ δὲ sAso- M, - - / } * -- γεξίαν οἴει θεῖν ἀσκεῖν γεωμετρίας γὰρ αμελεῖς. 9 N 2341 — ^ fF P - bd 14 (5, 121 Mein.) Ex τῆς Νικολάου Ενών συναγωγῆς. * ; - 3 [4 » ; 4 ljígcv αἱ γυναῖκες κατ ἔτος O τι ἂν ἐξυφήνωσιν 3 - ’ J x / ἓν κοινῷ θειχνύουσιν' ἄνδρες δὲ χειροτονητοὶ κρίναντες 1 τα αὐτοῦ Plat, lambl. (ubi cod. αὐτοῦ): ταυτοῦ LM3AÀ [| 4 ταύτας L M4 A Platonis T ταῦτα Platonis B Iambl. | 5 κακόν, sed ut x faetum videatur ex 4 Vitellio, L | βίου compend. pro βίον L | 6 ἆλλῳ Pist. Jambl.: ἄλλως LM4A | dv ante εἴη iterat Plat. || 7 δὲ Plat.: γὰρ L M44 Iambl. | Zw Plat. lambl.: εἴη LM4 7 4 | 8 ó' oi Plat. δὲ οἱ lambL: δη L M4 A | χαλλίκλεις Α Plat: καλλίκλης Lb (compend.), M? ; 10 καὶ φιλίαν καὶ κοσµιότητα καὶ σωφροσύνην καὶ δικαιότητα M' A Plat. lambl., καὶ φιλίαν καὶ κοσµιότητα L et sic Badham [| 11 ad h. v. adseripsit χόσµος M rec. in margine dextro | 15 Οὐδέ pro σὺ δέ M4 | σὺ δὲ uoi — 16 ausAsicg] τὸν δὲ µη προσέχοντα τούτοις λέληθεν ὅτι 7 ἰσότης ἡ γεωμετρική καὶ ἐν totg καὶ ἐν ἀνθρώποις µέγα δύναται δι ἃ πλεονεξίαν οἴονται δεῖν ασκεῖν γεωμετρίας γὰρ ἀμελοῦσι lambl. || 14 ή addidi ex Plat. || 16 πλεο- γεξίαν sed ν faeta ex σ L | 1€ eci. cum lemm. hab. L (post ecl, 5, 135 Mein.) MA Tr. p. 36 Br (post ecl. 5, 130 Mein.) Mac. Chrys. (post 5, 118 Mein.); i^^ nec plura Br. cf, Ephorus ap. Strabonem IV 4, 6 || 15 ἨἩβήρων, Η rubr. L. βήρων neglecta rubrieatione Mac. qui mox omixit v. κατ ἔτος — 261, 1 προτιμῶσιν | ἐξυφήνωσιν L Br: ἐξυφάνωσι i-o; A) M4 A Tr. 10 Qt 10 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 2361 τὴν πλεῖστα ἐργασαμένην προτιμῶσι. ἔχουσι δὲ xai μέτρον τι ζώνης, 5 τὴν γαστέρα περιλαβεῖν ἂν μὴ δυνι- Φώσιν. αἰσχρὸν ἡγοῦνται. 15 (5, 50 Mein.) "Ex τῆς Νικολάου Εθών αυναγωγής (hist. gr. min. ed. L. Dind. v. I p. 145 fr. 1). ᾿4ρίτονοι τῶν ἐμψύχων οὐδὲν ἀποκτείνουσι, τὰ δὲ κεράµεα τῶν χρηστηρίων ἐν χρυσοῖς ἐλύτροις φυλάτ- τουσιν. 16 (5, 51 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (ibid. fr. 2). 4αρδανεῖς, Ἰλλυρικὸν ἔθνος, τρὶς iv τῷ βίῳ λούον- ται μόνον. ὅταν γεννῶνται καὶ ἐπὶ γάμοις καὶ τελευτῶώντες. 17 (5,192 Mein.) Θουκυδίδου δημηγορίας «4αχεδαιμο- γίων (IV 18, 4). Σωφρύνων δὲ ἀνδρῶν, ot τινες τἀγαθὰ ἐς ἄμφίβολον ἀσφαλῶς ἔφεντο, καὶ ταῖς ξυμφοραῖς ot αὐτοὶ εὐξυνειώ- τερον ἂν προσφέροιντο. 18 (5, 123 Mein.) ἸΙήενεδήμου. 1 δὲ καὶ om. Mac. qui habet Zyovoí τι µέτρον | 4- ecl lem- mate non iterato hab. L (post ecl. 5, 121 Mein.), addito lemmate M À Tr. p. 1 (post ecl. 5, 49 Mein); συναγωγῆς om. Tr. | 6 Κρίτονοι, K rubr. L Αρίτονοι MÀ Tr. ἀρίστονοι À, vid. Valckenaer ad Herodot. HI 100, C. Mueller fragm. hist. gr. III p. 464 | οὐδένα Tr. | ἀποκτείνουσι Tr. : ἀποκτένουσι LA. ἀποκτέννουσι M3 cf. Nicol. ed. Dind. p. 31, 9. || ? χεράµεια L | χρυσοῖς Α Tr.: χρυσέοις LM* | ἐλίτροις L λύτροις M4 ἐλύτροις A Tr. | 9 ecl. hab. lemmate non iterato L Tr., addito lemmate MA. idem narrat Aelianus v. h. IV 1 | 10 Παρδανεῖς, II rubr. L | λὕονται A | 11 ὅταν γεννώνται xal ἐπὶ γάμοις xal τελευ- τῶντες Tr., ῦταν γεννώνται xci δεύτερον (δυο Α) ῦταν γαμῶώσι καὶ (se A) τρίτον TAM A) οταν τελευτὠσιν ) ΕΜάΑ; 4αρδανεῖς . - . toig μόνον λούεσθαι παρὰ παντα τὸν ἑαυτῶν βίο», ἐξ ὠδίνων καὶ γαμοῦν- τας καὶ ἀποθανόντας Ael.| 15 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 51 Mein.) MA Tr. p. 36 (post ecl. 5, 121 Meiu.); δηµηγορίας 4ακεδαιμονίων om. L Tr. | 15 καὶ ταῖς ξυμφ. κτὲ. in parenthesi putant dixisse Thucy- didem, cum Haase existimaverit hine etiam Thucydidem ordiri voluisse apodosin || 16 προσφέροιτο L | 17 ecl. sine lemm. hab. L Br Tr., addito lemmate ΜΑ, omnes post ecl. 5, 122 Mein., nisi quod post 5, 15 Mein. Br. recurrit corp. Par. 587 Elt. (Μενεδήμου). Menedemo tribuit recedens nonnihil a Stobaeo gnomol. Vat. 407, ubi complures codices quibus ehria traditur indicavit Sternbach. ef. Laert. II 136. Bianti ad- 262 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ EKAOTQON T BN / M ΄ ια / s Mevéónguog γεαγίσκου τινὸς εἰπόγτος μέγα ἐστι τὸ τυχεῖν ὧν ἄν τις ἐπιθυμ εἶπε τολλῷ μεῖζόν ἐστι τὸ μη) ἐτιθυμεῖν ὧν ur δεῖ” CU U UH ut M 19 (5, 74 Mein.) «4ἰσχίνου ἐν τῷ Kore Τιμάρχου (48). Ovvo γὰρ χρὴ xadagov εἶναι τὸν βίον τοῦ σώφρο- 3 d , [q * €23 2 ο 1 ^t 3 / - vog ἄνδρός, ὥστε urOÓ ἐγδέχεσθαι δόξαν αἰτίας στοντρᾶς. - M 3 ^ 3 , 2y^ , 20 (5, 75 Mein.) Ἐκ του ΕἘπικτήτου Εγχειριδίου (c. 15). ^ ) c m J / . Ev συμποσίῳ σε οὕτω δεῖ αναστρέφεσώαι" Ἱερι- Φἐφύμενόν τε γέγονε κατὰ σέ’ ἐκτείνας τὴν χεῖρα μετρίως ἔφαψαι. παρέρχεται μὴ κπάτεχε. οὕτω ἑλήλυνε μὴ ἔττί- ^on E M , : 3452 - ^ / βαλλε πόρρω τὴν δρεξιν, ἆλλ ἐκδέχου κατὰ σὲ γεγέσύαι - , - M , ^ € s , 4. αὐτό. οὕτω ττρὸς /ελοῦτον, οὕτω πρὸς ἀρχάς. οὕτω signatur apophthegma in gnomologio codicis Pal. 122 f. 160r n. 71 teste Sternbachio, Socrati ab Aeliano v. h. IX 29, cf. Elter mus. Rh. XLVII p. 131 1 Mevéóusoc M3 | veavíiaxov τινὸς εἰπόντος LM? Br Tr. corp. Par.: εἰπόντος veuviaxov τινος À | uéyav ἐπὶ (voluitne uéy! ἂν £i?) pro uéya ἐστὲ corp. Par. | 8 μηδὲ vel uz δὲ M3A Tr. corp. Par.: (3) L Br et sic etiam guom. Vat. fortasse recte || 4 ecl. cum jemm. hab. L BrM A Tr. (post ecl. 5, 123 Mein.); "Egyv^ (ex parte rubr.) ἐκ τοῦ κατὰ Τιμάρχου L. αἰσχίνου ἐν τώ κατὰ (κατα M3) τιµάρχου M3A Αἰσχίνου (αἶσχι'' Br) nec plura Tr.Br. recurrit ecloga flor. Mon. 149 || 5 705 ααθαρὸν εἶναι τὸν βίον L M4 A Tr. flor. Mon. Aeschinis pauci: χαθαρὸν yon εἶναι v. f. Br καθαρὸν χρὴ v. B. εἶναι Aeschinis plurimi | 6 450" ἐνδέχεσθαι Dr μηδὲν δέχεσθαι LM Α Τν.: μὴ ἐπιδέχεσθαι Aeschinis plerique flor. Mon. uzó' ἐπιδέχεσθαι Aeschinis non nulli [. αἰτίας in ras. ut videtur atramento nigriore Br! | 7 ecl. cum lemm. hab. L M À Tr. (post ecl. 5, τὰ Mein.) Br (post ecl. 5, 121 Mein. cf. de Sto. flor. exc. Br. p. 15); "Ex τοῦ ἐπικτήτου ἐγχειριδίου (ἐγχειδίου M3) Μόὰ Α: Ἐπικτήτου nec plura L Br Tr. { 8 £v συμποσίφ σε οὕτω δεῖ ἀναστρέφεσθαι LBrM?* A Tr. ἸΜέμνησο, ὅτι ὡς ἐν συμµποσἰῳ σε δεῖ ἀναστρέφεσθαι Ar. | 9 τι ante γέγονε (vel -εν; -ας Tr.) LM4A Tr. Arriani non nulli: τι post γέγονε Br Arriani plerique | γέγονε, sed y prior in ras. atramento nigriore Br! | µετρίως ἔφαψαι (ἐφάψαι M3) M3 A Τε: xoouloc µετάλαβε L Br (ustgícg ἔφαψαι Br m. rec. mrg.) Arr. || 10 ἐληλυθεί(ν) ΜΑ A Tr. : zxs. Lh Br Arr. | ἐπίβαλε L et Arriani aliquot. || 11 ἀλλὰ (αλλ Tr.) ἐχδέχου «ατα σὲ γενέσθαι αὐτό M* A Tr.: ἀλλὰ περίµενε μέχρις ἂν γένηται κατὰ σέ L Br Arr. | 129 οὕτω πρὸς πλοῖτον ούτω πρὸς ἀρχὺς οὕτω πρὸς 7άμον MS Α Τεν: οὕτω προς τέκνα οὕτω προς γυναῖκα οὕτω πρὸς ἀρχὰς οὕτω πρὸς πλοῦτον L Br Arr. 19 eu 10 15 CAPVT V. Πρι ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 269 πρὲς γάµον, καὶ ἔσιῃ ἄξιος συμπότης τῶν Jeov. [av δὲ καὶ πταρατεθέντων σοι μὴ λαῤης, αλλ ὑπερίδῃς, τότε οῦ μόνον συμπότης τῶν Φεῶν ἔσῃ, ἀλλὰ καὶ συνάρχω»᾿ οὕτω γαρ τιοιῶν Σιογένης καὶ Ἡράκλειτος καὶ οἱ ὅμοιοι ἀξίως ὑεῖοί τε ἦσαν καὶ ἐλέγοντο.] 21 (5, 76 Mein.) ΙΜουσωνγίου (Muson. rel. p. 255 ed. l'eerlk.). ἂν ἡδονῇ κανονιστέον 5 τὰ ἀρεστά, οὐδὲν τῆς σω- φροσύνης ἴθιον' κἂν τιόνῳ κανογιστέον { τὰ φευκτά, υὐδὲν τῆς ἀκρασίας ἔπιπονώτερογν. 22 (5, 77 Mein. «4{ημοκρίτου (fr. mor. 8 Mullach). Ἡδονὴν οὐ πᾶσαν, ἀλλὰ τὴν ἐπὶ τῷ καλῷ αἱρέεσδαι χρεών. 23 (5, 78 Mein.: fr. 4) 4ΐκαιος ἔρως, ἀνυβρίστως ἐφίεσθαι τῶν xaLcv. 21 (5, 44 Mein.: fr. 72) 1 ἔση M3 A Tr.: ἔση ποτὲ Lh Br Arr. | συμπότης τῶν θεών M3 A Tr.: τῶν θεῶν συμπότης LBr Arr. | v. ἂν δὲ καὶ παρατ. «té. quae seclusi habent L Br, omittant M4 A Tr. videntur in margine archetypi olim addita esse ipso Arriano ut ex superiorum discrepantia elucet ad- scito. accedit quod περὶ σωφροσύνης capiti minus apta haec sunt quam priora: abstinentia commendatur, non temperantia | ἂν δὲ καὶ LBr Arr.; ἂν δὲ Gaisford hic et infra prava collatione deceptus || 98 συµ- πόὀτης τών θεών L Br Arr.; τῶν θεών cvuxotgc Gaisford | αλλὰ καὶ L Br Απ: ἀλλὰ Gaisford || 4 4ιογένης Br Arr: καὶ άιογένης L | 5 τε L Br Arr.: c Gaisford | 6 ecl. cum lemm. hab. L Br M A Tr. | V ad "E £v aberravit L rubr. | ᾖ Meineke: 5 LBr 5 vel ἡ rell. [| 8 ἴδιον pro ἤδιον L | ἡ L Br: 7 M: ZATr. i 9 οὐδὲν (quod conieclura rep- perit Meineke) L Br: οὐδέν ἐστι M3 A Tr. | ἐπιπονώτερον Meineke: ἐπωδυνώτερον LM? A Tr. ἐπωδυνότερον Br || 10 ecl. cum lemm. hab. LMA Tr.; δηµοκρίτου L M? Α' δηµοσθένους Tr. Α”. recurrit. gno- mol. Byz. 187 p. 191 Wacbsm. (Pal. 137 Par. 7 [id est corp. Par. 844 El.] Bar. 135 Mon. 83 Leid. 79). Ps.-Isocr. ad Dem. 16 comparat Keil anal. ls. p. 16. || 11 αἱρέεσθαι Mullach: αἱρεῖσθαι libri | 12 δεῖ pro χρεών gnom. Byz. || 18 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito τοῦ αὐτοῦ MA Tr. legitur Democrat. 38 || 14 ἀνύβριστα Democratis cod. Pal. teste Orellio | 15 ecl. bab. lemmate non iterato L (post ecl. 5, 78 Mein.); cum lemm. δηµοκρίτου ΜΑ (post ecl. 5, 43 Mein.), om. Tr. re- currit gnomol. Byz. 61 p. 176 Wachsm. (Pal. 53. Bar. 45 Mon. 35 Leid. 31); 264 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ [" Πατρὸς σωφροσύνη ιέγιστον τέκνοισι παραγγελμα. 25 (deest Mein.: fr. 39) «4ὐταρκείῃ τροφίς μακρὶ γὺξ οὐδέκοτε γίνεται. 26 (5, 38 Mein.: fr. 96) Τράπεζαν πολυτελέα μὲν τύχη παρατίφήησιν, αὐταρ- ὅ χέα δὲ σωφροσύντ. 27 (5, 49 Mein.: fr. 35) Σωφροσύνη τὰ τερπνὰ ἀέξει καὶ ἡδονὴν ἐπιμέζονα ποιξει. 28 (6, 79 Mein.) Ἠενοφῶντος ἐκ τῆς πρὸς «Ίαμπροκλέα ἐπιστολῆς (epistologr. gr. rec. Hercher p. 789, IV). Iloóov γὰρ ἂν δέξαιο Σωκράτους ὑπερφυὲς δέδαγιια, πλοῦτον μετρεῖν χρήσει. οὐ γὰρ ἔφη Σωκράτης εἶναι τὴν ἱστέρμετρον xvioiv πλοῦτον, τὸ Ó? ὅσοις προσήκει χρῆ- μ-ᾱ- Anton. I c. 14 p. 16 ({ημοκρίτου) Maxim. c. 3 p. 185. Rib. (post sent. Democratis) Mel. Aug. c. 41 n. 15 (4ημοκρίτου) l τέχνοις libri: corr. Mullach || 9 ecl. hab, lemmate non iterato L (post ecl. 5, 44 Mein.), addito ónuoxoitov MA (post ecl. 5, 34 Mein.) Br (post ecl. 5, 16 Mein.), om. Tr. iteratur corp. Par. 164 Elt. (duuoxoitov γνώμαι): flor. Schenkelii (Jen. st. XI p. 10) 6; Boiss. anecd. 1 p. 115 | 9 αἰταρκίη (-είη flor. Laur. p. 239, 9 Mein.) τροφης corp. Par. Boiss.: αυτάρχει τροφή (vel -z) fere libri Stob. | μακρὰ cod. Gesneri in Maximo (ο, 13 p. 574 Combef.) longa aut molesta interpretatur Ribittus: µικρη L σµικρη M σμικρὰ Α Br μικρὰ fere gnomologi. verborum α ὃ ϱ n . * [] 2 , A Ml DM collocationem sic corr. À manu inculta ανταρχει σµιχρα vtQoqn vto C A δα, . . 2. . 9 «ve. mavult µιαρήῃ Buecheler | οιδέχοτε Scripsi: οἵδεποτε libri || 4 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 9, 25 Hense), addito lemm. ὁημοκρίτου M Α (post ecl. 5, 31 Mein.), om. Tr. recurrit corp. Par. 585 Elt. (Πημοκρίτου) | 9 terminatio vocis τραπεζαν (-αν an - jv?) ambigua M* | πολυτελέα libri Stob. πολυτελέαν corp. Par. || 6 σωφροσινην corp. Par. | post σωφροσύνη addit ποιεῖ (ex ecl. proxima) L | 7 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 5, 38 Mein. cum lemm. ózuo- χρίτου M À (post ecl. 5, 46 Mein.) Tr. p. 1 (post ecl. 5, 48 Mein., cf. mus. Rh. XXXIX p. 531) || 8 ἐπιμέζονα Mullach: ἐπιμείζονα vel ἐπὶ µείξδονα libri | 9 ποιέει Burchard: ποιεῖ libri || 10 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 49 Mein.) MA Tr. p. 37 (post ecl. 5, 78 Mein); Ἔενο- φαγνους nec plura Tr. {σμπροκλέα (sic ut corr. G. A. Sauppe) L: Z2eu- πρόὀκλειαν MA || 14 προσήχη Tr. 0 9 10 15 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 265 σθαι, ἔπειτα δὲ τούτων μὴ διαμαρτάνειν τῷ γὰρ ὄντι τούτους κεκλήσθαι εὐπόρους. τοὺς Ó ἄλλους πένητας ἀπιεκᾶλει καὶ ἀνίατον αὐτοὺς ἔφασκχε πεγίαν πένεσφαι᾿ ψυχῆς γὰρ εἶναι τὸ ἀρρώστημα, οὐ ατήσεως. 29 (5,80 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (ibid. V). Koxóv οὐδὲν φύεται ἐν ἀνδρὶ JeuéMo Oeuévo σο- φίας σωφροσύνην καὶ ἐγκράτειαν. 90 (5, 81 Mein) Σωκράτους. 4i ὥσπερ Σειρῆνας τὰς ἡδονὰς παρελὺεῖν τὸν σπεὺ- δοντα τὴν ἀρετὴν ἰδεῖν ὥσπερ πατρίδα. 91 (5, 48 Mein) Σωκράτους. Σωκράτης πρὸς τὸν πιυφόµενον τίς πιλουσιώτατος εἶπεν ὃ ἐλαχίστοις ἀρκούμενος. αὐτάρχεια γὰρ φύσεώς ἐστι πλοῦτος. 32 (5,35 Mein.) Σωκράτης ἐρωτηνθεὶς τίνων δεῖ μάλιστα ἀπέχεσύαι, ς ” 2 - N 2ο, ς - 23 2) τῶν αἰσχρῶν καὶ ἀδίκων ἠδονῶν ἔφη. 2 4 ATr. δὲ LM* | 4 κτήσεως M3 ATr.: φύσεως L | 5 ecl. cum lemm. hab. LM A Tr. (post ecl. 5, 79 Mein.) Br (post ecl. 5, 25 Hense); ξενοφώντος Br sed omissa ecl. priore. iteratur Anton. I c. 14 p. 16 (Ξενοφώντος) Maxim, c. 3 p. 185 Rib. (Xenophontis ex epistola ad Lamprocleam) | 6 ἐν om. Br Ant. | θεμέλια θεµένῳ σωφροσύ- γην καὶ ἀγνείαν Ant. | S ecl. cum lemm. hab. LM A Tr. p. 37 (post ecl. 5, 80 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 5, 121 Mein). recurrit Demoph. similit. 22. voluptates cum Sirenibus comparantur a multis | 9 τὸν χατασπείδοντα viv αρετὴν ἰδεῖν ὡς πατρίδα Demoph. | 11 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 81 Mein.) ΜΑ (post ecl, 5, 42 Mein), sine lemm. Br (post ecl. 5, 80 Μείη,, om. 81), om. Tr, recurrit paululum variata corp. Par. 254 Elt. (ἀποφθέγματα τοῦ αὐτοῦ i.e. Xoxg.); gno- mol. Vat. 476; flor. Mon. 245 ubique Socrati adscripta. cf. praeterea Stob. flor. 17, 31 Mein. Epicuri fr. 476 Vsener. | 129 Σωκράτης om. L | verba πρὸς — πλουσιώτατος sic variant gnomologi: ἐρωτηθεὶς (ὑπό τινος add. flor. Laur. p. 239, 14 Mein.) τίς σοι πλονσιώτερος εἶναι δοκεῖ et mox γάρ ἐστι φύσεως pro γὰρ φίσεως ἐστι | 18 εἶπεν ὃ ἐλαχίστοις ὦρκ. M4 corp. Par. gnomol. Vat. flor. Mon.: 6 ἐλαχίστοις εἶπεν Ιλ Br nisi quod ἐν ante ἐλαχ. addidit A || 15 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 5, 43 Mein.) addito Σωκράτους M A (post ecl. 5, 132), om. Tr. cf. Xenopho apomn. 13, 8 | 16 Σωκράτης Α: Αὖτος (νο- lnit Ὁ αὐτὸς) L om. M. [| 17 καὶ bis M! | zóovov ἔφη L: 5óorov 266 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ DI 33 (5, 34 Mein.) Φωκρατης ἔλεγεν «εοῦ uiv εἶναι τὸ unóevog ὁεῖ- οὔαι, τὸ 0' ὡς ἐλαχίστων ἐγγυτάτω Φεοῦ. 94 (9, 37 Mein.) Ἡ αὐτάρκεια καθάπερ ὀδὸς βραχεῖα καὶ ἐπιτερτὴς χάριν μὲν ἔχει μεγάλην πόνον δὲ μικρόν. 35 (5,33 Mein.) Σωκράτης ἔλεγε Ósiv τὰς ἡδονὰς ur mag! ἄλλων ἀλλὰ παρ ἑαυτῶν Φηρᾶσόαι, προθδιατίψεσθαι δὲ τὸ σώμα ὃν χρὺ τρόπον. 96 (5, 82 Mein.) Ἐκ τῶν Σερήνου. Βηριπίδης ἠὐδοκίμησεν ἐν Φεάτρῳ εἰπών Πέ 0' αἰσχρόν, ἂν μὴ τοῖς γε χρωμένοις Óoxf; M? ^; ἔφη, ἠδονών tacite Gesn.? p. 65, inde vulg. fortasse τῶν αἰσχρῶν) ἔφη καὶ ἀὸὁ. ἠδ.' 1 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 5, 35 Mein.) Br (post ecl. 5, 43. Mein), addito σωκράτους M A (post ecl. 5, 35 Mein.), sine lemm, Mac. Chrys. (post ecl. 5, 36 Mein.), om. Tr. fluxit e Xenophontis apomn. T 6, 10 (Stob. flor. 17, 33 extr. Mein): ἐγὼ δὲ νομίζω τὸ μὲν μηδενὸς δέεσθαι Θεῖον εἶναι, τὸ Ó' ὡς ἐλαχίστων ἐγγυτάτω τοῦ θείου. iuvat comparare quae collegerunt Boissonade anecd. gr. Ill p. 470 adn.3 Gildemeister Sexti sent. 49 Schenkl Pyth. Vind. 70 ; 9 Σωχρά- της scripsi cum. Macario: Ὁ Σωκράτης M^A Ὁ αὐτὸς LBr | 4 ει]. hab. lemmate non iterato L Br (post ecl. 5, 34 Mein.), addito Zoxpa- τους MA (post ecl. 5, 41 Mein), om. Tr, iteratur corp. Par. 841 Elt. vel guomol. Byz. 210 p. 200 Wachsm.; Demophil. simil. 17 | 6 κόπον pro πόνον Demoph. τόνον cod. Paris. 1168 | μικρόν] nil nisi p; superest in À j| 7 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 5, 37 Mein.), addito Σωκράτους M Α Tr. p. 1 (post ecl. 5, 52 Mein.) | 9 ἑαυτῶν L M4 A: ἡμῶν Tr., inde vulg. | προδιατίθεσθαι LM4A: προδιατίθετο Tr. | 11 ecl. eum lemm. hab. L (post ecl. 5, 33 Mein.) M A Tr. p. 31 (post ecl. 5, 81 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 5, 81 Mein); ἐκ τῶν Σερήνου Mac. (cf. Phot.): dx τῶν (ἐκ τοῦ L Tr.) Zegivov LM4A Tr. idem non de Platone sed de Antisthene narrat Plutarchus de aud. poet. p. 33 C, vide Nauck ad Eur. Aeoli fr. 19 p. 368 ed. sec. | 19 οιπίδης (Ev om. rubr. adden- dum) L | ἠὐδοκίμησεν LM: εὐ- A Tr. Mac. || 18 ἂν in Stobaeo feren- dum: ἦν Eur. (cf. Ar. ran. 1475) | τοῖς γε L M* A Mac.: τοῖσι Tr., iude vulg. fortasse recte, cf. Macho Ath. XIlI p. 582d εἰ t» τοῖσι χρωμένοις doxsi οἱ sic Plut. σοι 10 10 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΟΦΡΟΣΓΝΗΣ 2067 / N -c€3 i xci Πλάτων ἐντυχὼν αὐτῷ ὦ Εὐριπίὸν' ἔφη € 3 * , 3 3 [ JA d - 3A M ^ -2 αἰσχρὸν τό y' αἰσχρόν, κἂν δοκῆ καν μὴ Ooxy. 37 (5, 47 Mein.) [25 , 3 ' ' 2 1 ; 3 ν s H Φωκίωνος γυνὴ πρὸς τὴν ἐπιδεικνυμένήην αὐτῇ τὸν , - » 4 ’ € 5 x 3223 » ς / . χόσμον χρυσοῦν ὄντα xai διαλιΦον ἐμοὶ Ó ". ἔφη xóouoc ς / / / t . ὑπέρλαμπρός ἐστι Φωκίων πένης Qv xoci εἰκοστὸν ἴὸτ τοῦτο ἔτος 4φΦηναίων στρατηγών. 38 (5, 46 Mein.) ἄιονύσιος “4ρίστιππον ἔπειθεν ἀπονέιενον τὸν τρί- βωνα πορφυροῦν ἱμάτιον περιβαλέσθαι, καὶ ἐπείσὸτ 3 - M ) 4 x , - 3 $2, [4 v» ἐκεῖνος. τὰ avra καὶ Πλάτωνα ποιεῖν ἠξίου, o δὲ ἔφη [* J 3A , - 3 - / 23 ovx ἂν δυναίµην SaàÀov ἐνδῦναι στολήν'. 329 ς - -J / - καὶ 4ρίστιππος τοῦ αὐτοῦ ἔφη ovi ποιητοῦ καὶ γὰρ ἓν βαχχεύμασιν 5 J [4 ; " 0U0 1T γε σώφρων, οὐ διαφφαρήσεται. 39 (9, 41 Mein.) «{ιογένους. l xci IDA. — ἔφη om. Tr. |. Πλατων] Diogeni tribuit A? mrg || 2 καὶ μή M3 | 8 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 5,82 Mein.), addito ez τῶν σερήνου (σερίνου M3) M A (post ecl, 5, 25 Hense), om. Tr. v. ὑπέρ- λαμπρος et πένης ov ipsius Sereni esse argutias captantis docet Plu- tarchus Phoc. c. 19. cf. Stob. flor. 14, 54 Mein. Bernays Phok. p.125 sq. || 4 Ὁ pro Ἡ L rubr. || S ecl. hab, lemmate non iterato L (post ecl. 5, 47 Mein.), addito lemm. ἐχ τῶν σερίνου M34, om. Tr. narrant Sextus empir. Pyrr. inst. II] 204 Laertius II 78 alii, quorum locos collegit Sternbach gno- mol. Vat. 41 || 10 ἐπείσθη L(?) MA: πεισθεὶς Gesn.? p. 66 mrg quod re- cepit Meineke, inutile conicere χαὶ (ὡς) ἐπ.., sim. | 12 Eur. Bacch. 826. post στολήν add. ἄρρην γεγονὼς καὶ γένους ἐξ ἄρρενος A? ex Suida fortasse s. v. Αρίστιππος, ubi alter additur iambus ἄρρην πεφυκὼς 4. y. ἐξ &. verba ἄρρην πεφυκώς habet etiam Sextus | 18 ἔφη ἐστὶ M3A: ἐστὶ ἔφη L | 14 Eur. Bacch. 310 sq. recurrunt versus in maiore excerpto flor. 74, $ Mein. cf. etiam Ath. XII p. 544e || 15 οὖσ s γε Eur.: oc ἠγε L οὖσα ἦγε M* οὖσα gys A! ὃ νοῦς ὃ (ut Suid.) pro οἶσα A?mrg. eadem manus ἠγε inducere videtur || 16 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 46 Mein.) MA (post ecl. 5, 82 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 5, 37 Mein.), om. Tr. iteratur Maxim. c. 3 p. 185 Rib. fallor, an conünuantur excerpta Sereni? Sereni praecedit ecloga in L (cum quo olim consensit Br, cf. de St. fl. exc. Br. p. 16) et in MA, aliud Dio- genis apophthegma a Sereno adfertur flor. 6, 33 Mein., denique de ora- 268 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON I" «1εινὸν ἔλεγεν 0 «{ιογένης, εἰ oi μὲν ἄθληταὶ xai οἱ κιθαρωδοὶ γαστρὺς καὶ ἡδονῶν κρατοῦσιν, Ot μὲν τῆς φωνῆς χάριν oi δὲ τοῦ σώματος, σωφροσυνης Ó ἕνεχα οὐθδεὶς τούτων καταφρογνήσει. 40 (5, 42 Mein.) Πυφαγόρου. 5 Ῥώμῃ ψυχζς σωφροσύνη αὑτη γὰρ ψυχῆς ἁπανοῦς 2.22 φῶς ἐστιν. 41 (5, 36 Mein.) "4λεξάνδρου. Αλέξανδρος Ἱεροτρεπομένων τιγῶν αὐτὸν ἰδεῖν τὰς 4ἄαρείου Φυγατέρας καὶ τὴν γυναῖκα θδιαφέρουσαν καλλει 10 “᾽αἰσχρόν ἔφη τοὺς ἄνδρας νικήσαντας υπὸ γυναικῶν ὑττᾶσύαι. 42 (5,83 Mein) "Ex τῶν ριστοτέλους Ἀρειῶν. tionis colore cf. flor. 6. 49 Mein. (ἐκ τῶν Σερήνου): χαλεπὸν ἔλεγεν εἶναι ὃ Πλάτων κτὲ. 1 εἶναι post ἔλεγεν add. Br | 8 τοῦ σώματος om.L | 9 ἕνεκα (vel δὲ £v.) M4A Br: ἕνεχα δὲ compend., ut fere visum est Schoellio. L | 5 ecl. cum lemm. hab. LM A, om. Tr.; Θυθαγόρου (6 rubr.) L. recurrit Pyth. Vind. 88 Pyth. Syr. 67 Demophil. sent. Pytb. 39a; Maxim. c. 3 p. 185 Rib. (Pythagorae) Mel. Aug. c. 26 || 6 ἀπαθοῦς sed π et 9 in ras. M 5 $8 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 42 Mein.) MA (post ecl. 5, 35 Mein.), sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 5,82 Mein.), om. Tr.; Αλεξάνδρου LM4, ᾽Αλέξανδρος A, inde Gaisford et Meineke. similia leguntur corp. Par. 398 Elt. (τοῦ 4ιογένους), ubi inter Diogenis dicta inserta sunt Ale- xandri; apophth. Vind. 9 (Αλέξανδρος). cf. etiam gnomol. Vat. 94 Sterni. solum apophthegma 4ἰσχρόν ἐστι τὸ τὸν ἄνδρας νικκσαντα (-τας cod.) ὑπὸ γυναικών ἠττηθήναι post alia Alexandri offerunt Boissonadii 1 γνω- μικά τινα aneed. gr. III p. 468, 19. cf. Plut. vit. Alex, c. 21 de curios. p.522A | 9 Αλέξανδρος M3Mac. ἀλεξάνδρου Α om. L | Εροτρεπ. (E rubr.) L | αὐτὸν τινῶν Mac. | 10 τὴν γυναῖκα διαφέρουσαν κάλλει LM quod recepi: τὴν καλλει διαφέρουσαν εἰς γυναῖκα Aafigiv Α εἰς γυναῖκα (c ut videtur supra α additum rursus del) λαβεῖν διαφερούσας χάλλει Mac. praeter alias captivas etiam "τῆς 4αρείου γυναικός mentionem faciunt apophth. Vind., ubi de Stobaeo minus recte Wachsmuth | 11 malim τὸν ἄνδρας νικησαντα secundum Boiss. τοὺς ἀνδρῶν περιγενο- μένους ὑπὸ γυναικῶν ἠττᾶσθαι apte apophth. Vind. | ὑπὸ delet Nauck sed cf. Boiss. apophth. Vind. à 18 ecl. cum lemm. hab. FI, (post ecl, 5, 36 Mein.) Br (post ecl. 5, 41 Mein.) MÀ (post ecl. 5, 40 Mein), CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 269 3/5 ^, , , 5 ς 5 Γέλων ó Σικελίας τύραννος σαπρὀστοµος qv. ὡς ουν ^ 75 5 - ) - e ) τῶν φίλων τις εἶπεν αὐτῷ, ὠργίζετο τῇ γυναικὶ οτι οὐκ Li - [ή x - - ἐμήνυσεν αὐτῷ' ἢ δὲ ἔφη, ὤμην γαρ καὶ τῶν λοιπῶν € * , ὁμοίως ὄζειν τὸ στόμα: . 3 - - - 43 (5,59 Mein.) 'Ex τῆς Eouízmmov συναγωγῆς τῶν xa- ^ , [ή ’ λῶς ἀναφωνηύέντων ἐξ Όμηρου. ’ [4 λ 3 / »f — Auuijtouoc ὁ Φαληρεὺς eig σωφροσύνην ἔλεγεν ταυτα ποιεῖν, 3 / " - ; ^ [qi ἀσπάσιοι λέκτροιο παλαιοῦ J'eguov Lxovvo. 44 (5, 60 Mein. Ἱέρακος ἐκ τοῦ Περὶ δικαιοσύνης. "OSsv τὴν λεωιομένην ἀρετὴν ἐπιστῆσαι δεῖ τῇ τῶν ἡδονῶν φυλακῇ, μὴ συγχωροῦσαν ἀποδιδρασκειν τῇ Φρο- / ” M - ) ο) γήσει τὸ ἑαυτῆς ἔργον. ἕως μὲν yao φρονεῖ τις, οὐδὲ ἀνακύπετειν συγχωρέσει ταῖς ἐπὶ τὰ τοιαῦτα φερούσαις y - 7 Cc ἐπιδυμίαις' iv δὲ τῷ καταδαρθάνειν ὑπτὸ γοητείας ἔπι- 3 , ’ C - ανίστασύαι stu dev ἀφροσύυνη συγχορευειν αυτ] Πταρακα- sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 5, 34 Mein.), om. Ττ.; ἀριστου nec plura Br. in ^Aristotelis? chriis vel Zeno stoicus memoratur et comicus Alexis. quare ad Aristonem potius has chrias referendas esse coniecit Rose Ar. ps. p. 611 sqq. frustra. neque enim usquam in Stobaei libris mentio fit ᾽Αρίστωνος χρειῶν. siquid video chriae istae litterarum ordine dis- positae erant ita ut a claro Aristotelis nomine exordium sumeretur. sic facile fleri poterat ut tota collectio Aristotelis esse videretur homini posterioris aevi male instructo. De Gelone rem narrat etiam Lucianus Hermot. 34, de Hierone Plutarchus de capienda ex inimicis util. p. 90 B, Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 175 B. cf. Wyttenbach in Plut. 1. c. Woelfflin ad Caecilium Balb. p. 13 1 Θέλων., 6 rubr. L | τύρανος M* || 2 τὶς (vel τις) εἶπεν re- posui ex L M4 A Br Mac.; εἶπέν τις tacite Gesn.* p. T1, inde vulg. || 5 ecl. cum lemm. hab. LM A (post ecl. 5, 83 Mein.), om. Tr. cf. Teufer de Homero in apophth. usurpato (diss. Lips. a. 1890) p. 25. | £Aeye L | 9 Od. XXIli 296 | ἀσπᾶσαι ot M* | 10 ecl. cum lemm. hab. L M A (post ecl. 5, 59 Mein.) Br (post ecl. 5,83 Mein. sed om. 5, 59), om. Tr.; libri indicuium om. Br. de Hierace vide supra p. 251 adn. 4 | 11 ἐπιστῆσαι MÀ A Br: ἐπιστῆναι L | 129 ἀποδιδράσκειν M3 A Br: ἆπο- óiódoxsuv L | 15 καταδαρθάνειν L ΜΑ Br: καταδαρδάπτειν À | 16 συγχορεύειν L Br. συγχωρεύειν Μὰ συγχορεύειν, sed o in lit. et alio atramento Α | «écg Meineke v. IV p. LV: αὐτῃ libri 270 IQGANNOUY ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ^ - B 3 - " € y ^ i! D d λοῦσα τιν ἀπχολασίαν. ὀύεν τὴν ἀρετὴν τὲν ἀμφοτέρας φυγαδεύουσαν σωφροσυνην ἐκάλεσαν oi σοφοί, σωτηρίαν ουσαν φρονήσεως' κυριώτερον δὴ κεχλήκασι ποιητῶν παῖδες όαοφροσύνην' σαῶσαι γὰρ τὸ σῶσαι λέγοισι. * 3 , , 5 , x την οὖν σαοφροσύνην, τήρησιν OvOGYV φρονήσεως xai , (q4 ^ 4 E ; D - σωτηρία», οταν τις πτροολάρη, τελείαν ἔσχε παρ ἑαυτῷ τὴν τής θικαιοσύνης κτήσιν᾽ εἰ δὲ ur, σφαλλεται sto AÀG * Jow - ^ 4 * € * " . καὶ αθιχεῖ τιολυτρόπως, τὰ μὲν Ἱτὲρ χρημάτων, τὰ óé ς A 1... ^ δὲ uu: Y à - ὑπὲρ ὀήξης, τα δὲ υπὲρ rÓovon. d . ^ 9 ^ , 2 - 3 ^^ € - ' 45 (5,061 Mein.) ἹΙαμβλίχου ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς περὶ σωφροσύνης. Il&co μὲν γὰρ ἀρετὶ τὸ Φγητοειδὲς μὲν ἄτιμαζει, τὸ , ε. , C δὲ ἀφάνατον ἄσπαζεται' πολὺ δὲ διαφερόντωο v, σωφρο- σύνη ταύτην ἔχει τὴν σπουθδήν, ἅτε δὴ τὰς προσηλούσας - / * ς , 1 M - τῷ σώματι τὴν ψυχὴν ἡἠδονὰς ἀτιμάζουσα, χαὶ àv αγνοῖς / , — € 4 ^ f βαύροις ῥεθώσα, ὡς qnoi Πλατων. . ] 3 - 46 (5,62 Mein. Ἐν τατῷ. - M € , / ς - 3 - * lic γὰρ 5 ocqQoocvvn τελέους ἡμᾶς ov ποιεῖ, τὸ 2 ^ * V2 x o 2.232 € - ) / ”. ἀτελὲς xoi ἐμπανψδὲς 0Àov aq nuov ἐξορίζουσα; yvoínc P A c ^ £i , , Ó' ἂν dg τοῦτο οὕτως ἔχει, τὸν Βελλεροφόντην £vvor- 1 τὴν ἀμφοτέρας φυγαδεύουσαν om. Br | 93 κυριώτερον L Ur -ότερον M4*A; satis inepta haec sed rhetore non indigua | ór L M44 Br: δὲ Meineke. an (0) δη || 6 σωτηρίαν LM4*AÀ: σωτηρίας con- pend. Br | προσλάβη L M!Br προσλάβοι & || 9 τὰ ób ὑπὲρ 590- vov om. L Br | 10 ecl. cum lemm. hab. L M* Α Br, om. Tr.; Xcu- βλίχου, X rubr. et σώφρονος pro σωφροσύνης L, Ἰαμβλίχου nec p'ura Br. iteratar Maxim. c. 3 p. 1858 Rib. | 12 μὲν L: παν Μά A Er | 18 πολυ (sie ut coniecerat Gesn.? p. 68 mrg) LA Br: πολλη M, inde vulg. | 14 cf. lamblich. de viía Pyth. ο. 32 p. 159, 6 Nauck: rov προσηλούντων tQ σώματι τὴν ψυχὴν παθηµάτων καὶ προσπερονών- των, τεβρὶοῖι Platonis Phaed. p. 83D | τὰς προσηλούσας LM*A, ταῖς προσηλούσαις, sed duae litt. extremae atramento paulo nigriore Dr | 16 τὴν ψυχἠν góovac L M4A: ἠδοναῖς την wvygv Br | 16 cf. Plato Phaedr. p. 254B || 15 ecl. cum lemm. hab. LM A, om. Tr. iteratur Maxim. c. 3 p. 185 Rib. ; 18 τελέους LM*A || 19 ἀτελὲς M4 A: εὖτε- λὲς bL | 01ov LM* Α: ολων operarius ut videtur Gesn.? p. 68, unde tacite ὅλως Gesn.?, vulg. | 90 Βελερεφοντην L Qu 10 20 20 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 271 σας, ὃς μετὰ τῆς κοσµιότήητος συναγωνιζοµέντς τὴν Χί- ^ ] 5» ϱ J , ^ μαιραν καὶ τὸ ὑηριῶδες xai ἄγριον καὶ ἄγγμερον φῦλον A - C M c - - » / 7tüy ἀνεῖλεν. ὅλως γὰρ v τῶν παθῶν ἄμετρος ἐπικρά- / , 5 } τεια οὐδὲ ἀνφρώπους iqínow εἶναι τοὺς ἀγθρώπους, 1 M * 2 { 3 M 6/3 ’ "n /o$ προς δὲ τὴν ἀλόγιστον αὐτοὺς ἕλκει φύσιν καὶ Φηριώδη καὶ ἄτακτον. 47 (5,63 Mein. Ἐν ταὐτῷ. C Wi! / € , L ^ c N 2 H δὲ µέτροις ὡρισμένοις κατέχουσα τὰς ἡδονὰς εὐ- E / M » Tu PN / . ^ λ , vacía σῳξει μὲν οἴκους σῳζει δὲ τεόλεις κατὰ τὴν Koa- τητος yvounv' ἔτι δὲ πλησιάξει πως ἤδη πρὸς τὸ 40v Φεῶν εἶδος. τοιγὰρ οὖν Περσεὺς ἐτι αὐτὸ τὸ ἀκρόταιον ^ , - L C / - 3 - ἐλαύνων τῆς σωφροσύνης &yaSóy ἡγουμένης τῆς 49ηνᾶς ) , ^ , M 2. M c 5 Q 41 απέκοψε την logyova, vuv εἰς την ὕλην οἶμαι καν ἕλ- 2 - 1 , , - πουσαν καὶ ἀπολινφοῖσαν τοὺς ἀνθρώπους ἀνοήτῳ τῶν πανθηµμάτων minouovy. 48 (5, 64 Mein.) Ἐν ταὐτῷ. ὋὭ ral . A - 3 - € ἔλ Nas , a^ τε τοίνυν χκρηπὶς τῆς ἀρετῖς, ας ἔλεγε Σωκράτης, ς d , - ; / - 2 r éyzxgaveux ἐστι τῆς γλυκυθυµίας' xóouog δὲ τῶν ἀγα- - , c ’ ^ - 44 3 , Juv παντων » σωφροσυύνη Jecogstvat, ὥσπερ δὴ ἁπεφή- / 2 , ' - / ϱ/ ς LEA varo Ἡλατων. ἀἄσφαλεια δὲ τῶν καλλίστων EEccv ἡ αὐτή 3 M [4 N , ἐστιν ἀρετη, ὥσπερ ἐγὼ λέγω. 19 (5, 65 Mein.) Ἐν ταὐτῷ. C 9 3 iH P ς 7 , - , O à ἐστὶν ὄντως óuokoyovutvov φαρρῶν διισχυρί- e N . 2 € - ) - E " , ἔομαι, ὅτι δὴ OL" ὅλων τῶν ἀρετῶν τὸ κάλλος διατείνει τής σωφροσυνής καὶ συναρµόζει τὰς πιάσας ἀρειὰς κατὰ / c / / - - ' uta» aouovíov συμµετρίαν τε αὐταῖς καὶ κρᾶσιν πρὸς 1 συναγωνιζόµενος scribi vult aut deleri μετὰ Meineke. hioc probabilius coll. v. 12 | 2 καὶ ἀνήμερον om.L | 4 ἀφίησιν L M? À: corr. Meineke || 5 δὲ om. L | 7 ecl. cum lemm. hab. LM A, om. Tr. | 8 'H] Ὁ rubr. L || 9 gnoma Cratetis (fr. 45 Ι p. 339 Mull.) aliunde non nota. an ex iambis petita σφζει μὲν οἴκους (108), σῴζει καὶ πόλεις | 11 ἕδος ci. Nauck || 15 αγαθὸν secludi vult Meineke | 16 ecl. cum lemm. hab. LM A, om. Tr. | 1? Σωκρ.] Xenoph. apomn. | 5. 4. cf. Sexti sent. 86* ΕΙ. | 18 γλυκοθυµίας M4 | 20 cf. Plato de re p. IV p. 430 E | ἕξεων L ἔξεων M4 ἐξ ὧν A | 22 ecl. cum lemm. hab. LM A, om. Tr. || 23 ἔστ LM! ιν superscr. M? 212 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ERAOTON Γ΄ 3 VIE 3 , 4 UN 5 5 A 3 * ἀλλήλας ἔγτινήσι. τοιαύτη Oi ov» ουὐσα xui Qf 0oQuuY / - ο L * / παρέχει ταῖς ὅλαις ὡστὲ ἐγγεγέσφαι, καὶ ἐγγενομέταις 2 - 3 - ; , αὐταῖς ἀσφαλῆ τπταρέχει σωτηρία». j . 3 - 50 (5, 66 Mein.) Ἐν ταυτῷ. - ς - ^- - L4 ς Koi ἡ τῶν ὡρῶν τοῦ ἐγιαυτοῦ οὐστασις καὶ |» - / 4 ^ , / τῶν στοιχείων πρὸς ἄλληλα σύγκρασις συμφωνίαν ἄττο- σῴζει καλλίστην καὶ σώφρονα. xai τὸ γε ττᾶν τοῦτο διὰ τὴν κοσµιότητα τῶν καλλίστων µέτρων κόσμος ἔπι- καλεἶται. 51 (5, 48 Mein.) Επαμειγωνδου. Πρέσβεις v)xov παρὰ βασιλέως Xovoíov xouítovrec . , ] - M 3 7 U ο NN 2 βουλόμενοι ὁωροδοκῆσαι τὸν Επαμεινώνδαν. ο δὲ αὖ- M Mv Δ € € voig εἰς ἄριστον εἰσεδέξατο, δει γὰρ ἐφ᾽ ᾧ τινι v,xov, καὶ ἐκέλευσεν αὐτοὺς πρότερον ἀριστᾶν, εἶτα λέγειν περὶ ὕτου βούλοιντο. Παρακειµένης δὲ τραπέζης φαύλης καὶ }.., , C 3 45 Ct ? ὀξίνην ἔπινον. oi μὲν οὖν οὐκ εἶχον ο τι καὶ εἴποιεν 3 M / [4] CN , €» 3.» ς ^ " ἐττὶ τούτοις, 0 δὲ διαμειδιάσας "aire ἔφη καὶ λέγετε 1 οὖν om. L. | 4 ecl. sine lemm. hab. L, addito lemmate ΜΑ Br (solus Br post ecl. 5, 61. Mein. sed om. 62— 65), om. Tr. |j 6 σύγαρασις L. M4 Br: ἔγκρασις A | ἀποσώξει L ΜΑ Br: ἀποσωώζειν A || 7 τὀ γε LA: τότε (vel co τε) M3 Br || 8 cov om.L | µέτρων M*ABr: ὡρῶν L teste Gaisfordo, silet Schoell; μερών Cobet mne- mos, ΙΧ p. 110. || 10 ecl. cum lemm. hab. LM À (post ecl. 5, 66 Mein) Tr. p. 1 (post ecl. 5, 21 Mein); ἐπαμεινώνδου vel ἐπαμιν. libri nisi quod "4z«gur. Lb rubr. cf. Caecil. Balb. Monae. XI 1 p. 22 Woelffl.; gnomol. Vat. 279; Plut vit. Lyc. e. 13. | 11 χρυσίον LM' A: χρυσὸν Tr., inde vulg. | 12 verba αὐτοὺς εἰς ἄριστον — 13 nxor iniuria suspeetat Cobet mnemos. IX p. 110: δωροδοκῆσαι τὸν EF. male legi ait pro δεχάσαι. pro εἰς ἄριστον εἰσεδέξατο exspec tari ἐπ᾽ ἄρι- στον ἐκάλεσεν, pro ἐφ o tuy melius scribi ἐφ᾽ ὃ τι, denique {δει parum apte dictum videri et Tjxov iteratam ex v. 11. quae observatio- Des aut inutiles existimandae sunt aut etiam pravae | 15 δὲ ATr.: 57 LM? | post φαυλής lacunam signavit Meineke sine iusta causa. certe καὶ particula non abundat || 16 ὀξίνην (ὀξύνην L) vinum malum, acetum sic Plat. de tranquill. p. 469 C ἑαυτῷ πρὸς τὸ ἄριστον ὀξί- γην ἐζήτει διαγευόµενος | ot μὲν οὖν Tr: oi μὲν L M3 A || 15 ἐπὶ τούτοις (P in Jit, A) LM? A: om. Tr. | διαµειδιάσας M! Tr: µει- διόσας LA 10 15 Qt 10 NM - υυυ--υ-υ-υυ-υ.'υΟμ ο... CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 219 τῷ δεσπότη τῷ ὑμετέρῳ oia ἄριστα ἀριστῶ, καὶ συνήσει, ὅτι οὐκ ἂν προδοίη ὁ τούτοις ἀρκούμενος: 92. Άρατητος. Κράτης εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμβαλὼν xal ὁρών τοὺς μὲν πιπράσκοντας τοὺς δὲ ὠνουμένους οὗτοι ἔφη διὰ τὸ ἐναντίον περᾶγμα ἀλλήλους µακαρίζουσιν, ἐγὼ Ó' ἔμαυ- τόν, ὅτι ἀμφοτέρων ἀπήλλαγμαι, μήτε ὠνούμενος μήτε πωλῶν. 53 (5,131 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Συμποσίου (p. 184 B). "Eow γὰρ fuiv vóuog ὅσπερ ἐπὶ τοῖς ἐρασταῖς ἠν, δουλεύειν ἐφελοντὰς ἡντινοῦν δουλείαν παιθικοῖς ur, «o- λακείαν μηδὲ ἐπονείθιστον εἶναι, οὕτω Ór καὶ ἄλλη 1 ὑμετέρω ΜάΔΊΤν.: ἡμετέρῳ L | καὶ συνήσει om. Tr. | 2 ὅτι οὐκ ἂν LM4A: ὡς ἔγωγ᾽ οὐκ ἂν Tr., inde vulg.; ὅτι ἔγωγ᾽ ovx ἂν male Meineke | προδοίη scripsi: προσδοίη M4 προδοίην LA Tr. | ὃ τούτοις ἀρκούμενος Cobet: τι τούτοις ἀρκούμενος L M4 τι ὃ τούτοις ἀρκούμενος Α τού- τοις ἀρκούμενος Tr.; retinuerant τι Gaisford et Meineke | 8 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 48 Mein.) MA Tr. (post ecl. 5, 51 Mein.) | 4 τὴν om. Tr. | χαὶ fortasse delendum | τοὺς μὲν πιπράσχοντας LA Tr.: τοὺς μὲν τί πιπράσκοντας | 9 διὰ τὸ ἐναντίον πρᾶγμα ἀλλήλους µακαρί- ζουσιν L M4AÀ: διότι ἐναντίον πράγμα αλλήλοις ποιοῖσιν, ἑαυτοὺς µακαρίζουσιν Tr. | * μήτε ὠνούμενος µήτε πωλών M3ATr.: μήτε πωλων μήτε ὠνούμενος L; Stobaeo haec imputanda putat Wachs- muth vel librariis | 9 ecl cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 52 Mein) Tr. p. 35 (post ecl. 5, 120 Mein), om. M A; αλά (4 rubr.) ἐκ τοῦ συμποσίου 1, Πλάτωνος nec plura Tr. | 10 ἔστι γὰρ ἡμῖν vouoc ὅσπερ (ὅπερ L) L Tr. Platonis B, ἔστι γὰρ Παῖν νόμος ὥσπερ Pla- tonis T idque tacite ex Platonis Ald. ser. Gesn.! p. 44, inde vulg.: ὥσπερ γὰρ Vermehren Plat. stud. p. 63, ὡς γὰρ ἡμῖν νόμος, ὥσπερ Vsener, alii alia | ἦν tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: z L Tr. || 11 ἐθελον- τας Tr. ἐθέλοντας L; ἐθέλοντα Platonis B T | 405; κολακείαν μηδὲ (μὴδ᾽ L) ἐπονείδιστον εἶναι L Tr.: ux κολακείαν εἶναι μηδὲ ἐπονεί- διστον Plat. | 12 οὕτως L | καὶ ἄλλη μόνη µία L ὡς ἄλλη µία Tr., xci ἄλλη µία pov Platonis B. (καὶ ἄλλη µία μόνη recens b), xal ἄλλη µία µόνον Platonis T; καὶ 4449 µία μόνη tacite ex Platonis Ald. Gesn.!, inde vulg.: χαὶ ἄλλη µία vou Ficinus xol ἄλλη µία voulum Bast καὶ ἄλλη µία ἐρωμένφ Vsener xal ἄλλη µία νέων Hug xal ἄλλη ἡμῖν vouo Kreyenbühl οἱ. f. d. bayer. gymn. XVI p. 158, intercidisse non nulla putat Schanz Stobaeus III. 18 21/4 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" μόνη μία δουλεία ἑκούσιος λείπεται οὐκ ἐπονείδιστος" αὕτη Ó ἐστὶν ἡ περὶ τὴν ἀρετίν. νενόµισται γὰρ δὴ ἡμῖν, ἐάν τίς τινα δένῃ Φεραπευειν ἡγούμενος δι΄ ἐκεῖ- vov ἀμείνων ἔσεσθαι Jj κατὰ σοφίαν τινὰ ») κατὰ ἄλλο ὀτιοῦν µέρος αρετῆς, αὕτη ev ἡ ἐφελοδουλεία οὐκ αἰσχρὰ εἶναι οὐδὲ κολακεία. 54 (deest Mein.) "Ex τοῦ Φιλήβου (p. θ9---64). Ei δέ γε xoi καθώπερ τὰς τέχνας πάσας ἀῤλαβές τε καὶ ὠφέλιμον ἦν ἐπίστασθαι διὰ βίου, καὶ νῦν δὴ ταυτὰ λέγομεν περὶ τῶν ἡδονῶν, εἴ τερ πάσας ἡδονὰς ἤδεσθαι θιὰ βίου συμφέρον τε ἡμῖν ἐστὶ καὶ ἀλαβὲς ἅπασι, πάσας συγκρατέον. --- Πῶς οὖν δὴ περὶ αὐτῶν τούτων Aéyousv; καὶ πῶς ποιῶμεν; — Οὐχ ἡμᾶς, Q Πρώταρχε, ὁιερωτᾶν χρή, τὰς ἠδονὰς δὲ αὐτὰς καὶ τὰς φρογνήσεις διαπυν Νανομένους τὸ τοιόνδε ἀλλήλων τέρι. --- Τὸ moiov; — Ὦ φίλαι, εἴτε ἡἠδονὰς ὑμᾶς χρὴ πίροσαγο- ρεύειν εἴτε ἄλλῳ ὁὀτῳοῦν ὀνόματι, μῶν οὐκ ἂν ὀέξαισθε οἰκεῖν μετὰ Φρονήσεως πάσης ἢ χωρὶς τοῦ φρονεῖν; oi- µαι μὲν πρὸς ταῦτα TOÓ αὐτὰς ἀναγκαιότατον εἶναι λέγειν.-- Τὸ ποῖον; — Ὅτι παθάώτερ ἔμπροσθεν ἐρρή9η, τὸ µόνον καὶ ἔρημον [καὶ] εἰλικρινὲς εἶναί τι γένος οὔτε πάνυ τι δυνατὸν ovt. ὠφέλιμον' πάντων γε μὴν ἡγού- µεύα γενῶν ἄριστον ἓν dv9? ἑνὸς συνοικεῖν ἡμῖν τὸ τοῦ γιγνώσχειν τὰ ἄλλα τε πάντα καὶ αὐτὴν ἡμῶν 9 τις ἐθέλῃ τινὰ Plat. | ἐκεῖνον L, Tr. (ubi operarius ἐχτῖνουν), Platonis T: ἐχεῖνο Platonis B | ὅ c? Tr. Plat.: οὖν L | αἰσχρὰ εἶναι scripsi ex L, Plat.: αἰσχρα ἐστιν Tr., inde vulg. | 7 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 5, 131 Mein.), om. MA Tr.; "Ex (E rubr.) ἐκ τοῦ φιλήβου L| S E: Plat.: Ὁ L rubr. | 12 συγχρατέον L: δυγκρατέον Plat. ad- didi paragraphum hic et in proximis || 18 λέγομεν L ut Platonis plurimi: λέγωμεν Platonis reliqui | ποιῶμεν; Plat: ποιοῦμεν sine distinctione L | 16 ὦ φίλαι Plat.: ὦ φίλε L ut Platonis plurimi | ἡμᾶς Plat.: ἡμᾶς L ut Platonis plurimi | 1V δέξαισθε Plat: δέξησθε L δέξασθαι Pla- tonis fere omnes | 19 zoó' Plat.: τὸ à'L | 21 εἰλικρινὲς Plat.: καὶ εἰλιερινὲς L. || 22 πάντων Plat.: πάντως L | 94 αὖ (sed αὖ abest a B) τὴν ante αὐτὴν addunt libri Platonis | αὐτὴν ἡμῶν libri Plat: αὐτήν. μῶν Lb; αὐτῶν ἡμῶν Schleiermacher σι 10 15 20 10 20 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 215 τελέως εἰς ὀύναμιν ἑκάστην. — Καὶ καλώς γε εἰρή- κατε τὰ νῦν, φήσομεν. — Ὀρθῶς. πάλιν τοίνυν μετὰ τοῦτο τὴν φρόνησιν καὶ τὸν νοῦν ἀνερωτητέον' αρ’ 10o- νῶν τι προσδεῖσδε ἐν τῇ συγκράσει; φαῖμεν ἂν αὖ τὸν νοῦν τε καὶ τὴν φρόνησιν ἄνερωτῶντες. ποίων, φαῖεν »* »! ς - b] η [d " 2 ς / , ἂν ἴσως, ἡδονῶν; — Εἰκός. — 'O δέ y' ἡμέτερος Àoyoc ς M - 23 3 N ο b - 3 / 23 / [ὁ] μετὰ τοῦτ ἐστὶν 00e. πρὸς ταῖς αληώέσιν ἐκείναις ἡδοναῖς, φήσοµεν, ἀρ᾽ ἔτι προσδεῖσδε ἡμῖν τὰς µεγίστας ({δονὰς) ξυνοίκους εἶναι xol τὰς σφοδροτάτας; (xoi - 3 x, . - Α 2) [q) 2 2 δί / πῶς,) € {Σώκρατες;) φαῖεν ἂν ἴσως, at y ἐμποθίσματα τε µυρία ἡμῖν ἔχουσι, τὰς ψυχὰς àv olg οἰκοῦμεν ταράτ- M € , M / / M τουσαι διὰ μανικὰς ἠδονάς, καὶ γίγνεσθαί ve ἡμᾶς τὴν ἀρχὴν ovx ἐῶσι, τά τε γιγνόμενα ἡμῶν τέκνα (wg τὸ πολύ, ÓU ἀμέλειαν λήΦην ἐμποιοῦσαι, πανταπασι δια- / r 3 - [4 φΦείρουσιν; ἄλλας τε ἡδονὰς ἀληθεῖς καὶ παφαρὰς ac 5 ^ € - , , εἶτες, σχεδὸν οἰκείας ἡμῖν νόμιζε, καὶ πρὸς ταύταις τὰς ς / N - - 4 M / ued^ υλιείας καὶ τοῦ σωφρονεῖν, xai δὴ καὶ ξυμπάσης ἀρετῆς ὁπόσαι καθάπερ Φεοῦ ὀπαδοὶ γιγνόµεναι αὐτῇ συνακολουΦοῦσι πάντη, ταύτας T μιγνύντας ἀεὶ uev. ἄφρο- / - / " " 7 3 1 σύνης καὶ τῆς ἄλλης κακίας ἑπιομένας πολλή που ἀλογία τῷ νῷ μιγνύναι τὸν βουλόμενον ὅ τι καλλίστην ἰδόντα 1 γε Plat: cL ] ὁ dou L | 4 προσδεῖσθε Plat.: προσδεῖ- σθαι L ut Platonis haud pauci | συγκράσει L: ξυγχράσει Plat. | ev τὸν Plat.: αὐτὸν L || 6 jus L | 7 μετὰ vovv Plat: 0 µετα- τοῦτ᾽ L | oóe Plat.: ὁ δὲ L | 8 προσδεσθε scripsi: προσδεῖσθαι L; xgooósio9. Plat. | ἡμῖν Plat.: ὑμῖν L | 9 ἠδονας addidi ex Pla- tone | xai πώς et Σωκρατες addidi ex Platone; post ὦ lacuna quat- tuor vel quinque litterarum in exitu versus L || 10 φαῖεν ἂν ἴσως Lh: φαῖεν ἂν Plat. *ante φαῖεν vett. editt. inserunt ἴσως, Stallbaum adnotat | c y^ Plat.: & y' L | 11 ταράττουσαι Plat.: ταράττουσα L | 18 ημών Plat: ὑμῖν L | 15 τε L sicut libri Platonis: ó$ Fischer, ἆλλ᾽ ἄς γε (deleto quod post χαθαρας legitur &c) Hermann | χαθαρὰς &c εἶπες σχεδὸν Plat.: καθάρσεις πἑρι σχεδὸν L || 16 τὰς Plat.: ταῖς L || 19 ξυνακολουθοῖσι Plat. | μιγνύντας L μιγνύντας à. libri Platonis, unde recte van Heusde µίγνυ τὰς ὁ | ust ἀφροσύνης Plat.: μετὰ σωφρο- ; πε σύνης L | 20 πολλη L 18* 2176 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Τ’ Π 3 , - Ἡν - / - και ἄστασιαστοτατην μῖξιν καὶ κρᾶσιν ἐν ταύτι ucdeiv πειρᾶσθαι, τί ποτε Ev τε ἀνθρώτῳ καὶ τῷ παντι φξ- 3 ' ' / ο / * 5 / Φυκεν αγαύόν xai τίνα ἰδέαν αὐτὴν εἶναί ποτε µαντευ- "n 3 2 } 1 / - ' , M τέον. ἀρ ουκ ἐμφρονως ταῦτα xol ἐχόντως ἑαυτὸν τὸν - L4 ς , € ^ M , M , vovv «Ίσομεν vzéQ τε ἑαυτοῦ καὶ µνήµης καὶ δόξης 3 bd 3 / N - C , / 0gJ1g ἀποχρίνασθαι τὰ viv ῥηθέντα; — Παντάπασι μὲν ovy. 95 (5. 193 Mein.) "Ex τοῦ Ἀαρμίδου (p. 173A—D). " 4, Ór Mu. λ 2 1 M P Ó S vr , πουε Ov, Eq v, το tuov ὄναρ, ette διὰ xegatuv » 3 2354. 00035 75 3 M e !5 ς - ette ὃι ἐλέφαντος ἐληλυνὺ εν. εἰ γαρ 0 τι μαλιστα TUUCV » ς , 5 c E - c / Mor ἄρχοι 1; σωφροσυνη, ουσα otav δὴ νῦν ὁδριζόµεία, ἄλλο Ml ’ » ’ A 34/ τι χατὰ τὰς ἐπιστήμας ἂν πράττοιτο, καὶ οὔτε τις χυ- βερνήτης φάσκων εἶναι, οἴτε ἰατρὸς οὔτε στρατηγὸς ΄ 2 P^ 2 / " , 3 , [4 ovt ἄλλος τις οὐδείς, εροςποιούμενός τι εἰδέναι ὃ μὴ σς - ; X 1 3 M , c 3 / PESE, οἶδε, λανφανοι av: ἐκ δὴ τούτων οὕτως ἐχύντων ἄλλο ^ - / 2A / d 5 τι ἂν Ἱμῖν συµβαίνοι v; ὑγιέι τε τὰ σώματα εἶναι - PI - 23 / , VJ μᾶλλον 9 νῦν, xai ἓν JaeÀAcvty κινδυνεύοντας zai iv πο- ^, ας. , , X λέμῳ σῳζεσθαι, xai τα τε σκείη καὶ τὴν ἀμπεχόνην καὶ MEN - ^ * , , - € - ÜzóÓt0iv πᾶσαν καὶ τὰ χρήματα «παάντα) τεχνικῶς ἡμῖν , 3 " ^^ i NN 2 - εἰργασμένα εἶναι καὶ (ἄλλα) πολλὰ διὰ τὸ ἆληθινοῖς l μαθεῖν ἐν ταύτη L ut Platonis non nulli: ἐν ταύτη μαθεῖν Platonis meliores | 4 ἐχόντως Plat.: ἐχόντων L | 5 αὐτοῦ L ut Pla- tonis B: ἑαυτοῦ Plat. || 6 ὀρθῆς Plat: ὀρθώς L || 8 ecl. hab. L (post excerptum Philebi) Tr. p. 1 (post ecl. 5, 33 Mein.), om. MA; Ἐκ TOU yup nomine Platonis non iterato L Πλάτωνος nec plura Tr. | 9 v. "Axove δή — 211, 1 δημιουργοῖς χρῆσθαι om. Tr. | "Azovs ex Plat: "Hxovos (H rubr. L | χεράτων ex Plat: χεράων L | 11 οἵαν Platonis B t: oiov L οἷαν Platonis T | ó; om. Plat. | 19 ἂν ex Plat.: πάντα L || 18 post εἶναι addit àv δὲ o2, ἐξαπατῴη ἂν (sic Hermann: é&«zaetQ cv Platonis T, ἐξαπατᾶν, sed in marg. vitii nota add. Platonis B) ἡμᾶς Plat. | 14 4220c τις L: ἄλλος Plat. | 15 δη L Plat.: δὲ Hermann || 16 τι ἄν ἡμῖν L: ἂν ἡμῖν τι Plat. | ξυμβαίνοι Plat. | 7 Heindorf: uz L om. Plat. | 1€ ἐν τῇ θαλάττη Plat. | χινδυ- vevovtac Plat.: -τα L | 18 τά τε L: τὰ Plat. || 19 ὑπόδεσιν ex Plat: ὑπόδεσὶ (sic) L | πάντα addidi ex Plat. | 20 ἄλλα addidi ex Plat. ! d25- Θινοῖς δημιουργοῖς L Platonis T: ἀληθινὸν δημιουργὸν Platonis B 10 10 20 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 271 δημιουργοῖς qoroSot; εἰ δὲ ῥούλοιό γε, καὶ τὴν µαντι- κὴν εἶναι συγχωρήσωµεν ἐπιστέμην τοῦ μέλλοντος ἔσε- σύαι, xal τήν σωφροσύνην, αὐτῆς ἐπιστατοῦσα», τοὺς μὲν ἀλαζόνας ἀποτρέπειν, τοὺς δὲ ὡς ἀληθεῖς μάντεις καύι- στάναι ἡμῖν ζπεροφύήτας τῶν μελλόντων. κατεσκευασμέ- vov δὴ οὕιω τὸ ἀνυρώπινον γένος ὅτι μὲν) ἐπιστημόνως ἂν ττράττοι καὶ ζῴη, ἕπομαι' rv γὰρ σωφροσύνη φυλάτ- τουσα οὐκ ἂν ἐῴη παρεμτείπτουσαν τὴν ἀγεπιστημοσύνην συνεργὸν ἡμῖν εἶναι. 56 (5, 134 Mein.) To? αὐτοῦ ἐκ τοῦ Γοργίου (p. 499 6 — 800 B). Ἔστι δὲ (δή). ὡς ἔοικεν, ὃ νῦν λέγεις, ὅτι ἡδογαὶ εἰσέ τινες, ai μὲν ἀγαθαὶ ot δὲ κακαί' ἡ γάρ; — Nat. — Zo' οὖν ἀγαφθαὶ uiv ai ὠφέλιμοι, κακαὶ δὲ oi βλα- βεραί; -- Πάανυ ye. — Ὠφέλιμοι δὲ αἳ ἀγαθόν {τι ποιοῦσαι, χακαὶ δὲ oi κακόν τι; — uui. — Lo οὖν τὰς τοιάσδε λέγεις, otov xara τὸ σώμα Gc δὴ νῦν ἐλέγο- µεν ἓν τῷ ἐσφίέειν καὶ stívew Ἰδονάς, εἰ ἄρα τούτων αἱ μὲν ὑγίειαν ποιοῦσαι ἓν τῷ σώματι, v ἰσχὺν 5 ἄλλην τινὰ ἀρετὴν τοῦ σώματος, αὗται uiv ἀγαθαί, αἱ δὲ τἀναντία τούτων, κακαέ; — Πάνυ ye. — Οὐκοῦν καὶ λῦ- παι ὠσαύτως αἳ μὲν χρήησταί εἰσιν αἳ δὲ πονηραέ; — 1 βούλοιό γε tacite ex Plat. Gesn.! p.2, inde vulg.: βούλεται L Tr. | 2 συγχωρήσωµεν scripsi: συγχωρήσοµεν L, ovyyoggtéov Tr., vulg. ; ξυγχωρήσωµεν Plat. | 4 ὡς ἀληθεῖς dedi ex L: ἀληθεῖς Tr., inde vulg.; ὡς ἀληθώς Plat. | 9 v. προφήτας τῶν — 06 ὅτι μὲν tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | 7 ζωοι ex Go corr. L | ἔπομαι ex Plat.: om. in lacun. L, ἐγ᾽ ὤώμαι Tr., inde vulg. | 8 v in ἂν evan. L ! 9 συνεργὸν Tr. ξυνεργὸν Plat.: συνεργὸν ἂν L. | 10 ecl. cum lemm. hab. L, sine lemm. cum priore cohaerentem Tr. p. 2, om. MA | 12 δή tacite ex Plat. addidit Gesn.'* p. 2, inde vulg. | ὃ L Plat.: ὃν Tr. | ἠδοναί τινές εἰσιν Plat. || 14 αἱ ὠφέλιμοι L Plat.: δή, ὠφέλιμοι Tr. | 15 δέ γε αἱ Plat. | τι addidi ex Plat. | 16 κακόν τι dedi ex L Plat.: χαχον Tr. | 1€ τοιάσδε Tr. Plat.: τοιαύτας L | τὸ om.L | δη νῦν L Tr.: νυνδὴ Plat. | ἐλέγομεν L Plat.: λέγομεν Tr. | 18 εἰ ἄρα L Tr. ut Platonis B T: ἄρα Heindorf |. 19 ἡγίειαν Tr. Plat, ὑγείαν L | 20 evrac Plat.: αἰταὶ L Tr. 278 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Πῶς γὰρ ov; — Οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς καὶ fÓovàg καὶ λύπας xai αἱρετέον ἐστὶ καὶ πρακτέον; — Πάνυ γε. — Ν $ —- ^; Tag δὲ πονηρὰς ov; — «4ᾗλον δή. — "Evexa γάρ που - 2 - ς - / 5 τῶν ἀγαθῶν ἅπαντα ἡμῖν ἔδοξε πρακτέον εἶναι, εἰ µνι- / 2 / ^ / 3 M M - ce μονεύεις, ἐμοί τε xai Πῶώλῳ. αρα καὶ ooi (ovvyOoxei ot- / 3 ς - - " ) , τως, «τέλος εἶναι) απασῶν τῶν πράξεων τὸ ἀγαφθόν, καὶ 3 / [44 - / » ’ 2} 2 3 ἐκείνου ἕνεκα δεῖν πάντα τᾶλλα πράττεσθαι, ἀλλ οὐχ ἐκεῖνο τῶν ἄλλων; σὐμψηφος ἡμῖν ci καὶ σὺ ἐκ τρί- των; — Ἔγωγε. — Tov ἀγαθῶν ἄρα ἕνεκα δεῖ καὶ τᾶλλα x * € / , 3 J 3 3 ^ - c J καὶ τὰ Ἰἠδέα πράττειν, ἀλλ οὐ τἀγαθὰ τῶν ἠδέων, — / 5 3 5 9 , Ilavv ye. — 24g ovv παντὸς àvÓgóg ἐστιν ἐκλέξασθαι, - 3 M - - , bi ” ποῖα àyada τῶν ἠδέων ἐστὶ καὶ ποῖα κακά, v τεχνικοῦ - - 3 - SN € δεῖ εἰς ἕκαστον; — Τεχνικοῦ. — -4ναμνησθώμεν δὲ ὧν 3 3 N ΔΝ ^- ^ A / 3 Li ^ f κ » αυ &yo προς Πῶλον xoi Γοργίαν ἐτύγχανον λέγων ἔλεγε M 3 / " ο ” / [4] ν γαρ αυτός, EL μνημονεύεις, Οτι εἰεν παρασκευαί, αἱ μὲν ’ ς - - r 3 - µέχρι ἡδονῖς αὐτὸ τοῦτο παρασκευάζουσαι, ἀγνοοῦσαι / - 4 , C δὲ τὸ βέλτιον καὶ τὸ χεῖρον, ot δὲ γινώσκουσαι ὃ τι t€ 2 ἀγαθὸν καὶ 0 τι κακόν’ καὶ ἐτίφουν τῶν μὲν περὶ τὰς ες M , J 2 , . - N Ἰδονὰς τὴν μαγειρικὴν ἐμπειρίαν, ἄλλ ov τέχνην τῶν δὲ A 3 λ , περὶ τὸ ἀγαθὸν τὴν ἰατρικὴν τέχνην. 97 (5,53 Mein.) ᾿4ντιφῶντος (fr. 130 Blass.?). 2 xai ante αἱρετέον om. L. || 8 δῇλον δή L Plat.: ógAov γὰρ δη Tr. | y&g xov L Plat.: γὰρ δή που Tr. |. 4 ἔδοξε πρακτέον εἶναι ex L Plat.: πρακτέα ἐστί Tr., inde vulg. | v. εἰ uvguovsvsig — 8 τρίτων; ἔγωγε accesserunt ex L Plat: om. Tr., inde editores || 5 Πώλῳ Plat.: moAAo L | συνδοκεῖ Plat.: δοκεῖ L | οὕτω Plat. | 6 τέλος εἶναι addidi ex Plat. | " ἕνεκα L: ἕνεκεν Platonis B T | 8 ἐκ τρί- tov Plat.: χρείττων L j| 9 τῶν L Plat.: xai vov Tr., inde vulg. | xoi τἆλλα L Plat: oov. ἄλλα Tr. | 10 ἀλλ᾽ ov ταγαθὰ scripsi ex Plat.: ἀλλὰ τὰ ἀγαθὰ L αλλ᾽ οὐκ ἀγαθὰ Tr. | 19 ποῖα (ante xaxa) L Tr., ὁποῖα Plat. | 14 «v L Plat.: ἂν Tr. | πρὸς L Plat.: εἰς Tr., inde vulg. | ἔλεγε γὰρ αὐτὸς L Tr.: ἔλεγον γὰρ Plat. | 16 αὐτὸ τοῦτο L Tr.: αὐτὸ τοῦτο µόνον Plat. |. 18 ἐτίθουν L Tr.: ἐτίθην, sed supra ην ras. Platonis B, ἐτίθειν Platonis T || 19 την µαγειρικήν L Tr. Pla- tonis B, czv μαγειριχήν κατὰ τὸ σώμα Platonis T | τὴν pro τῶν Tr. | 20 Ιατρικήν ex μαγειρικὴν corr. L || 21 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 5, 134 Mein.), cum lemm. MA (post ecl. 5, 33 Mein.) Tr. p. 2 (post ecl. 5, 134 Mein.). iteratur Maxim. e. 3 p. 185 Rib. (Antiphontis) 10 10 CAPVT V ΠΕΡΙ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ 219 Ὅστις δὲ τῶν αἰσχρῶν v) τῶν κακών μήτε émegv- µήσε μήτε ἵψατο, οὖκ ἔστι σώφρων οὗ γὰρ ἔσφ ὅπου κρατήσας αὐτὸς ἑαυτὸν κόσμιον παρέχεται. 58 (5, 132 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Φαίδωνος (p. 058: ᾿4ριστον δὲ τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι, ἀλλ ὀλιγώρως ἔχειν xai κοσµίως. 59 (5, 39 Mein.) "Ex τοῦ Ἐπικτήτου Ἐγχειριδίου (c. 33, 4). Γέλως μὴ soÀ)óg ἔστω μηδὲ ἐτιὶ πιολλοῖς. 60 (5, 40 Mein.: ibid. 6) 4{είπινοις τοῖς ἔξω καὶ ἰδιωτικοῖς τὸ πολὺ &zovabot: ἂν δὲ γίνηται καιρός, φυλάσσου. ἴσθι γὰρ ὅτι ἂν ἔτε- 1 ὥστις pro Όστις L rubr. | δὲ om. Α | αἰσχρῶν 9 τών χακων LM4A: αἰσχρών Tr, inde vulg. | jut ἐπεθύμησε L | 2 ῦπου Sauppe: ὅτου L M3 (ἐσθότου uno vocabulo M3) A Tr. | 3 παρέσχετο scribendum videtur Blassio | 4 ecl. cum lemm. hab, MÀ (post ecl. 5, 44 Mein), om. L Tr. ad finem capitis relegavi hanc cum tribus aliis quae ipsae quoque desiderantur in L, ne Laurentiani recensionem distur- barem. Platonis verba paulo fidelius supra excerpsit loannes in capitis quarti ecloga extrema p. 253, 3, ubi sprevit quod per arbitrium hoc loco inculeatur ἄριστον δὲ | " ecl.cum lemm. hab. M A (post ecl. 5,38 Mein), om. L Tr. vide ad ecl. 58 || 9 post πολλοῖς add. μηδὲ ἀνειμένος Arr. | 10 ecl. sine distinctione vel rubricatione cum priore iungunt lemmate non iterato M A, om. L Tr. cum priore cohaerens ite- ratur Maxim. c. 64 p. 258 Rib. (Ex Epicteti sententiis). separavit Gesn.? p. 65 quem secuti sunt Gaisford et Meineke. sciendum est autem prae- ceptum quod priori enuntiato subiecit Epictetus (c. 33, 5) 0pxov παραί- τησαι κτὲ. consulto resectum esse a enomologo ut infra reponeretur suo loco flor. 21, 12 Mein. || 11 δείνοις τοῖς ἔξω καὶ ἰδιωτικοῖς (ἰδιωτικοὺς M3) τὸ πολὺ ἀπόταξαι M3A: ἑστιᾶσεις τὰς ἔξω καὶ ἰδιω- τικὰς διακρούου Arr.; δείπνους τοὺς ἔξω καὶ ἰδιωτικοὺυς τὸ πολὺ ἀπόταδαι perperam Gesn.?, inde vulg. | 12 ἂν δὲ γένηται καιρὸς φυλάσσου M4A: ἐὰν δέ ποτε γίνηται καιρὸς, ἐντετάσθω σοι 7j προσ- οχή, µήποτε Goa ὑπορρυῇς (vel ἀπορρυῇς) sig ἰδιωτισμόν Arr. unde recepi yomees | ἴσθι γὰρ — 280,2 συνδιατρίβονται ut supra M3 À nisi quod 7:022? * quod ante yvuvoi scripserat expunxit À : ἴσθι γαρ, ὅτι ἐαν 0 ἑταῖρος i μεμολυσμένος, χαὶ τὸν συνανατριβόμενον αὐτῷ συμμολύνεσθαι ἀνάγκη, xav αὐτὸς ov τύχ] καθαρός Arr. 280 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ π’ ρος 5 μεμολυσμένος, xol τὸν ἕτερον ἐμπλησφῆναι ἀνάγχη, ὅταν γυμνοὶ συνδιατρέβωνται, 61 (5, 21 Mein.) Εριπίδου Θησέωυ (fr. 388 N.?). AA! ἔστι δή τις ἄλλος ἐν ῥροτοῖς ἔρως VvXxrc θικαίας σώφρονός τε κἀγανθῆς. CAPVT VI. IIEPI ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ, | (6, 22 Mein. Εὐριπίδου Ad yviósy (fr. 201 N.2). Καὶ μὴν ὅσοι μὲν σαρχὸς εἰς εὐεξίαν ἀσκοῦσι ῥίοτον, ἦν σφαλῶσι χρημάτων, xaxoi πολῖται' δεῖ γὰρ ἄνδρ᾽ εἰθισμένον ἀκόλαστον jJog γαστρὸς ἐν ταὐτω μένειν. 2 (6,18 Mein.) Φιλήμονος (fab. inc. fr. 27a com. IV p. 43). Zoi γὰρ τίς ἐστιν, εἶπέ uot, παρρήσία; σὺ λαλεῖς ἐν ἀνθρώποισιν ὡς ἄνρωπος ὤν, τὸ Ó' ὅλον περιπατεῖς, » τὸν αὐτὸν ἀέρα ἑτέροισιν ἕλκεις, εἶπέ uot, τοιοῦτος ὤν; 9 ecl cum lemm. hab. Tr. p. 1 init. (ante ecl. 5, 48 Mein.), om. L ΜΑ. sedes igitur eclogae plane incerta, vide ad ecl. 58. eosdem versus om. fab. nom. affert Ps.-Plut. de liberis educandis p. 11 F, eosdem ipse loannes supra [ 9, 4^ p. 112, 15 ubi vide quae adnotavit Wachsmuth !| 4 αλλ᾽ ἔστι Tr. Plut.: ἀλλ) oz ἔστι Stob. I Caput sextum fere integrum praebent L M A, aliquam partem Br, paucas ut solet eclogas Mac. Chrys., om. S Tr. titulum addunt cum Photio omnes, etiam numerum MÀ Mac. librorum dispositionem turbavit Gesnerus, vide de Stob. fl. exe. Br. p. 27 mus. Rb. XXXIX p. 932 sqq. et quod monui supra p. 205 | 8 ecl. hab. L (tamquam capitis prinam) MA (post ecl. 60,21 Mein.); in lemmate fab. nom. om. L || 10 ῥίωτον M* A | 11 χακοὲ πολῖταί y', εἴπερ ci. F. G. Schmidt. kr. stud. Il p. 450 sq. χακοὶ πολῖται' καὶ γαρ mavult Nauck || 12 γαστρὸς suspectum Nauckio: εἰκὸς ci. F. G. Schmidt, post z9oc non nihil excidisse suspicatur Gom- perz nachl. p. 22. | 18 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 22 Mein.) M À (tamquam primam, unde περὶ dxoÀ. Φιλήμονος quasi pro tit. A) | 14 Xoi Gaisford: "oi (4 rubr.) L σὺ M4A | τίς L: zi M4A | 15 σὺ λαλεῖς M4A: λαλεῖς & L '" 17 ἑτέροισιν ἕλχεις Meineke: ἑτέροις συνέλκεις libri 10 15 10 20 Daum ime dii s MEMMIUS --υ - - mA nÓÀ MdÀ m -- PEDEM - CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 281 9 (6,19 Mein.) Κλεάνώους. Ὅστις ἐπιθυμῶν üvéyev! αἰσχροῦ πράγματος, οὗτος ποιήσει TOUT ἐὰν παιρὸν λάβῃ. 4 (6, 20 Mein.) Iló9ev ποτ aga γίνεται μοιχῶν γένος; ἔκ κριθιῶντος ἀνδρὸς iv ἀφροδισίοις. 5 (6,21 Mein) Εὔφρονος (fab. inc. fr. 2 com. IV p. 495). Oc« ἔστι μοιχοῦ μεῖζον οὐδὲ ἓν xaxov: iv ταῖς γὰρ ἑτέρων βούλετ ἀτυχίαις τρυφᾶν. 6 (6, 23 Mein.) ᾿Αναξανδρίδου (fab. inc. fr. 9 com. III p. 199). Ἱήηδέτοτε δοῦλον ἡδονῆς σαυτὸν soíst. λάγνης γυναικός ἐστιν, οὐκ ἀνδρὸς τὀδε. 7 (6, 24 Mein.) ᾿ἀλέξιδος (fab. inc. fr. 44 com. III p. 522). Φεῦγ” nÓovrv φέρουσαν ὕστερον βλάβην. 8 (6,25 Mein) Ἰήενανδρου Ὀργὴ (fr. 5 com. IV p. 180). Ovx ἔστι μοιχοῦ πρᾶγμα τιμιώτερο», Φανάτου γάρ ἔστιν wvLox. 9 (6, 26 Mein.: fab. inc. fr. 217 com. IV p. 282) Ὄνειδος αἰσχρὸς βίος ὅμως, κἂν ἠδὺς y. 1 ecl. cum lemm. hab. LM À; Ἠλεάνθους (H rubr.) L. | 4 ecl. lemmate non iterato hab. L, addito τοῦ αὐτοῦ MA || ποτ ρα ni fallor Α: ποτὲ ἄρα LM? | 6 tamquam in dialogo hunc alterius personae esse opinatur Meineke hist. cr. praef. p. XII | 7 ecl. cum lemm. hab. LMÀ; "Agoovoc (4 rubr.) L || 8 ἔστιν M! || 10 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 21 Mein.) MA (post ecl. 6, 22 Mein.); ᾽Αλεξανδρίδου L | 19 ποίει ΜάΑ: ποιεῖ L || 14 ecl. cum lemm. hab. LMA (post ecl. 6, 23 Mein.) Br (tamquam capitis primam); distlói Α. idem versus inter monost. relatus est 532 | 16 ecl. cum lemm. hab. LM A; fab. n. om. L, post lemma rubr. μενάνδρους (sic) ὀργή: — duae vel tres litt. erasae Μ. ef. Eur. fr. 1029 v. 1 N.? || 19 πρᾶγμα τιµιώτερον Scaliger: zo&yu act- µότερον (-ώτερον M! ut videtur) L ΜΙΑ || 18 ψυχῆς pro θανάτου ci, Nauck mél. gr.-rom. lll p. 319 VI p. 112 probabiliter | Zoz' ὠνιον L, M4 m. sec. ἐστωνιον M? m. pr. || 19 ecl. lemmate non iterato hab. L, ad- dito τοῦ αὐτοῦ ΜΑ. fortasse eiusdem etiam fabulae est. adfert ver- sum Plutarchus de aud. poet. p. 21 C ipse quoque gnomologio ut vide- tur περὶ ἀκολασίας usus: 0 δὲ Mévavógoc ... tuv θρασύτητα τῆς 282 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 10 (6, 27 Mein) «ἀριστοφῶντος ᾿Ιατροῦ (fr. 2 com. ΠΙ p. 358). «4ἱ τῶν ἑταιρῶν γὰρ διοπετεῖς olxíat' γεγόνασιν ἅβατοι τοῖς ἔχουσι μηδὲ £v. 11 (6,25 Mein.) ᾿4πολλοδώρου «{ιαβόλου ((r.1 com. IV 5 p. 444). Καὶ κλείεΦ 1» φΦύρα μοχλοῖς' ἀλλ οὐδὲ εἷς τέκτων Ὀχυρὰν οὕτως ἐποίησεν φύραν, δι ἧς γαλῆ καὶ μοιχὸς οὐκ εἰσέρχεται. 12 (6, 29 Mein. Ba3«wvog (fab. inc. fr. 2 com. IV p. 503). 10 Πολλῶν σφὀδρ᾽ ὄντων χἀτέρων ἓν τῷ Bí, ἐφ᾽ oig ἅπαντες εἰκότως Φορυβούμεύα, μαλιστ᾽ ἐμοὶ δήπουΦε κινοῦσιν χολὴν oL τῶν τρόπων φάσκοντες ἐπιεικῶς ἐρᾶν, καὶ λανὐάνειν δοκοῦντες, ὅτι πεπλασμένως 16 τὸ πτρᾶγμα πταρακεντοῦσι xovx ἀληθινῶς. τίνα γὰρ ἔχει, πρὸς τῆς -4φηνᾶς, διαφορὰν ὃ τῶν νεωτέρων τε καὶ λείων τρόπος ἀκολασίας ἐξέκοψεν εἰπων ὄνειδος — 5, nisi veri videtur similius Stobaei auctorem hausisse ex Plutarcho. cf. p. 221, 12 adn. p. 226,3 adn. 1 ecl. cum lemm. hab. LMA, fab. n. om. L. | 3 'O pro Ai 1, rubr. | 4 ἆβατοι M*: ἄωτοι L ἅμα τοι Α |j 5 ecl. cum lemm. hab. LMA; Απολλοδώρου L Απολλοδώρου διαβόλου Μὰ ᾿Απολλόδωρος Α. Apollodori in calumniatore non satis apte Gesn.? p. 19 mrg: Αια- BoAov personam comicam adulescentis moechum denuntiantis in Plauti Asinaria conferri iubet Buecheler. Carystium intellegendum esse testatur Pollux X 154. cf. Meineke hist. cr. p. 463 || 7? xàsz/z9" Gro- tius dict. poet. 43: χλείεται LM1A; κλήεθ Kock com. III p. 283. κατα- χλείεθ᾽ pro καὶ xà. Bothe, χεχλείσεθ Naber mnem.? VIII p. 428 || 9 εἰσδύσεται maluit Meineke flor. IV p. LVI vix recte, melius εἰσερπύσει Nauck || 10 ecl. cum lemm. hab. LM À; ξαθωνος (& rubr.) L. Ba- Θων, non βΒατων etiam Photii pinacographus, cf. Meineke hist. cr. p. 480 | 11 χαὶ ἑτέρων L M3]| 18 δήπουθεν L | χινοῦσιν A: κινοῦσι LM3 | 14 ἐπιεκῶν Wakefield | 16 παρακεντοῦσι suspectum Mei- nelio qui docti nescio cuius coniecturam commemorat. περιπέττουσι coll. Aristoph. Plut. 159. παρακεντοῦσι defendebat Herwerden mne- mos? VI p. 84 | xai ove LM? | ἀληθινῶς M* A: αἀληθῶς L | 18 τε zc) Lh: καὶ M3A 10 15 20 CAPVT VI ΠΕΡΙ AKOAAZIAX 283 3 C [d ὸ - »! Ν n L4 παρ ον oi θασεῖς ἔχουσι και προβεβηκοτες; 13 (6, 30 Mein.) Φοινικίδου (com. IV p. 511). * * 3 "n 3 3 ς " 3 » Mà τὴν φροδίτην, ovx ἄν υπομείναιµ ἔτι, Ilv9udg, ἑταιρεῖν χαιρέτω ur uot λέγε, , 2 " - / ἀπέτυχον, οὐδὲν πρὸς &ué, καταλῦσαι θέλω. εὐθὺς ἐπιχειρήσασα φίλον ἔσχόν τινα στρατιωτικόν' διαπαντὸς οὗτος τὰς µαάχας R4 3 / 3 ο / ^ L4 ἔλεγεν, ἐδείκνυ (0 ) Gua λέγων τα τραυµατα, εἰσέφερε Ó' οὐδέν. δωρεὰν ἔφη τινὰ M - , , N ” 2 PI! παρὰ τοῦ βασιλέως λαμβάνειν, καὶ ταυτ Gel » A M , a , 1 ἔλεγεν' διὰ ταύτην ἣν λέγει viv δωρεαν ς ’ ἐνιαυτὸν ἔσχε u^ Ó κακοδαίµων δωρεαν. 3 - - ’ 32 » , ἀφῆκα τοῦτον, λαμβάνω ὃ ἄλλον τινα, ἰατρόν. οὗτος εἰσάγων πολλούς τινας ἔτεμν ἔκαε' πτωχὸς ἦν καὶ δήµιος. δεινότερος οὗτος Φατέρου µοι κατεφάνη. ς N , 3 »! c J 23 / / ὁ μὲν διήγημ᾽ ἔλεγεν, ὁ ὃ ἔἐποίει νεχρους. τρίτῳ συνέζευξ᾽ ἡ τύχη µε φιλοσόφῳ πώγων᾽ ἔχοντι καὶ τρίβωνα καὶ λόγον εἰς προῦπτον ἠλθον ἐμπεσοῦσα δὴ κακόν. 3 - A - οὐδὲν ἐδίδου ydo: T ταῦτ᾽ ἀλλ ἂν αἰτώντι ἔφη, 2 ecl cum lemm. hab. LMA || 8 Μὰ την ᾽Αφροδίτην om. L | οὐκ M4A: Ha CH rubr) L. || 4 µή µοι λέγε ἐπέτυχον (id est ὃτι ἐπέτυχον ut Pythias de se ipsa id dixerit) H. Stephanus || 5 καταλύσαι M m. pr. || 6 ἔσχον L: Zyov M3 (unde εἶχον Gesn.? p. 80 vulg.) εἶχον Α | 8 & addidit Grotius dict, poet. p. 45 || 11 ἔλεγε A | λέγει Nauck: λέγω libri; ἔλεγε Meineke flor. IV p. LVI [| 12 ἔσχενμε LM4 | δωρεάν LÀ: τήν δωρεαν M3; ἔδωρεαν idem est quod προῖκα. Kock com. III p. 335 [ 13 λαμβάνω ὃ) L: λαμβάνω ΜΑ || 14 χωλούς ci. Kock | 15 ἔτεμν᾽ Stephanus: ἔτεμνε L ἔτεμνεν M3A | ἔκαε L M3: ἔχαιε Α || 19 δή- yq Α διηγημ M3: δή µ b | οὐδ ἐποίει Α | 19 ῥύπον pro λόγον mavult Kock, non recte. | 91 ταῦτ ἀλλ᾽ ἂν αἰτῶντι ἔφη b ταῦτά- λαν αὐτῷ τι ἔφη M3 τάλαν αἰτῶ τι ἔφη A; εἰ δέ v? αἰτοίήην, ἔφη Gesn.?, inde vulg. εὖ τι δ᾽ αἰτοίην (sic), ἔφη Grotius dict. poet. p. 45 τάλαν, ἐπαιτεῖς; εἶτ᾽ ἔφη (ο bona stipem petis? amatoris verba sunt^) dubitanter Meineke v. IV p. LVI.. nihil profecit Cobet η. |. p. 126. ταῦτα ó' ἂν ᾖτουν ἔφη sed idem dicebat semper, quidquid petebam, non bonum esse argentum" Buecheler 284 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΛΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ οὐκ ἀγαθὸν εἶναι ταργύριον. ἔστω χακόν, διὰ τοῦτο δός uot, ῥίψον: ovx tío. 14 (6, 31 Mein.) Σωκράτους. Ovve πῦρ ἱματίῳ περιστεῖλαι δυνατὸν οὔτε αἰσχρὸν ἁμάρτημα χρόνῳ. 15 (6, 32 Mein.) Tó μὲν mig ὃ ἄνεμος, τὸν δὲ ἔρωτα Y» συντύεια ἐκκαίει. 16 (6, 9 Mein) Σωκράτης ἔφη vovg μοιχοὺς Ὁμοιόν TL ποιεῖν τοῖς µή ῥουλομένοις ἔκ τῶν ἀπορρεουσῶν πένειν, ἀλλ ἐκ τοῦ ὕδατος τοῦ iv τῷ βαθει χείρονος ὑπτάρχοντος. 17 (6,33 Mein.) "Ex τῶν Σερένου. 4ἄιογένης κατεγέλα τῶν τὰ μὲν ταμιεῖα κατασηµαι- νοµένων μοχλοῖς καὶ «Ascot καὶ σηµάντροις, τὸ δὲ σώµα τὸ αὐτῶν πολλαῖς Φυρίσι καὶ φύραις ἀνοιγόντων διά τὲ στόματος καὶ αἰδοίων καὶ ὥτων xoi ὀφθαλμῶν. 15 (6, 36 Mein.) 2 uoi ῥίψον (p M3) LM*: µύριψον Α || ὁ ecl. cum lemm. hab. L M À (post ecl. 6, 30 Mein.) Br (post ecl. 6, 24 Mein. sed om. 6, 25—30) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam). recurrit corp. Par. 82 Elt. (1IZ0v- tígyov); flor. Schenkelii (Jien. st. Xl p. 28) 94 || 6 ecl. hab. lem- mate non iterato L Br, addito lemm. τοῦ αὐτοῦ M A Mac. Chrys. cum priore cohaeret in Br. gnome recurrit corp. Par. 234 Elt. (Σωκράτους); exc. Vind. 31 | Y ó om. exc. Vind. | δ ἔρωτα L || 9 ecl. hab. lem- mate non iterato L (post ecl. 6, 32 Mein), sine lemm. M (post ecl. 6, 8 Mein.), addito lemmate σωκράτους À (post ecl. 6, 8 Mein.) | 11 ὤπορρεον- σῶν libri, alterum ϱ iuter lin. add. M? "scil. κρηνῶν, ellipsi mihi aliunde non cognita Meineke. cf. Ἐννεάκρουνος: mavult ἀπορρύσεων Haupt op. Ill p. 606 non nimis apte j 19 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 6, 9 Mein.), cum lemm. M Α (post ecl. 6,32 Mein.); Σερήνου Gaisford σερίνου ΜάΑ | 16 αὐτῶν ante Meinekium | διά τε L: διὰ τοῦ M4AÀ !| 18 ecl. hab. sine lemmate id est lemmate quod in archetypo adscriptum erat eclogae priori non iterato L (post ecl. 6, 33 Mein.), lemmate £x τῶν σερίνου addito M Α (post ecl. 6, 35 Mein.), sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 6, 32 Mein.. apophthegma narravit Hieronymus Rhodius ἐν ἱστορικοῖς vzto- µνήμµασιν teste Athenaeo XIII p. 557e Qt 10 10 m € 9 CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 285 Περὶ Εὐρωιίδου τις ἔλεγεν ὅτι μµισογύνης ety" καὶ ὁ Σοφοκλής ἀλλ ovx Ev ye τῇ κλίνη, ἔφη. 19 (6, 49 Mein.) XaAenóv ἔλεγεν εἶναι ὃ Πλάτων εὑρεῖν τοῖς μὲν azo- λάστοις ἀγαθὴν ἡδονὴν τοῖς δὲ νοσοῦσιν ὑγιεινήγ. 20 (6, 94 Mein.) Ζήνωνος. O Zrivwov Ἠτιᾶτο τοὺς τιλείστους λέγων ἐξὸν ἀπὸ τῶν πόνων τὰς 1δογνὰς φέρειν ἀπὸ τῶν μµαγειρείων λαμβάνοντας. 21 (6,35 Mein) Ιουσωνίου (rel. p. 255 Peerlk.). Movowvtog ἔλεγεν υπερβολὴν ἀἄναισχυντίας εἶναι τὸ ιτρὸς μὲν τὰς τῶν πόνων ὑπομονὰς μεμνῆσθαι τῆς τοῦ σώματος ἀσθενείας, πρὸς δὲ τὰς vov ἡδονῶν ix- λανύαγεσύαι. 22 (6,8 Mein. JMovowvíov (ibid. p. 255). Αρχή τοῦ μή xoroxveiv τὰ ἀσχήμονα {«πράττειν) τὸ MT, κατοκνεῖν τὰ ἀσχήμονα λέγειν. 1 μισογύνης L M? Mac.: μισογόν Α | 2 ἐν τῇ σχκηνῇ aute «AA ovx addi vult Meineke non recte, debuit Zv γε τῇ σκηνῷ, «2A. ovx ἐν τῇ κλ., sed apte adbreviantur Hieronymiana 'Zv γε ταῖς τραγώδίαις) ἔφη 0 Xoqo- κλῆς, ἐπεὶ £v γε τῇ κλίνῃ φιλογύνης | 8 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 6, 36 Mein.), addito lemm. M (post ecl. 6, 48 Mein.); ἐκ τῶν σερίνου M4A sed evanida ἐκ τών A | 4 εἶναι om. A || 6 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 6, 49 Mein. id est Sereni) Br (post ecl. 6,32 Mein. sed Sereni omissis), addito lemmate M A (post ecl. 6,33 Mein. id est Sereni). nescio igitur an perrexerit loannes in exscribendis Sereni apomnemoneumatis || 4 'O om. LBr nescio an recte | {ήνων (4 rubr.) L| 8 covante πόνων om. L | µαγειρίων M3 | 9 λαμβανον" ^^ compend. A! ex compendio syllabae τας fecit σῖν ut videtur Α m. inc. voluit λαμβανουσϊν | 10 ecl. sine lemm. hab. L, addito lemm. MA. /Movoovíov non defuisse in fonte libri L inde probabile quod non iterat ad eclogam proximam. vide etiam ad ecl. 18 || 19 ὑπομονὰς µεμνῆσθαι Μ4Α: ὑπομεμνῆσθαι L | 18 ἐκλανθάνεσθαι libri sed Zx bis L. | 15 ecl. sine lemm. (vide ad ecl. priorem) hab. L (post ecl. 6, 35 Mein.), addito lemmate M A (post ecl. 6, ? Mein.) | 16 τοῦ LÀ: τὸ sed una litt. post o erasa M? | τὰ ἀσχήμονα το μὴ κα- τοκνεῖν om. Μά | πράττειν addendum esse vidit Gaisford — — 2806 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 23 (6,61 Mein.) JMovow»íov ix τοῦ Περὶ ἀφροδισίων (rel. p. 210 Peerlk.). Mégoc μέντοι τρυφῆς ov µικρότατον x&v τοῖς ἄφρο- δισίοις ἐστίν, ὅτι ποικίλων δέονγται παιθικῶν οἳ τρυ- φῶντες οὗ νοµίμων µόνον ἀλλὰ καὶ παρανόμων, οὐδὲ 5 θηλειῶν µόνον ἀλλὰ καὶ Gooévov, ἄλλοτε ἄλλους Ju- ρῶντες ἐρωμένους, καὶ τοῖς μὲν év ἑτοίμῳ οὖσιν οὐκ ἀρκούμενοι, τῶν δὲ σπανίων ἐφιέμεγοι, συμπλοχκὰς Ó ἀσχήμονας ζητοῦντες, ἅπερ ἅπαντα μεγάλα ἐγκλήματα ἀνθρώπου ἐστίν. χρὴ δὲ τοὺς μὴ τρυφῶντας v» uf κα- 10 xovg µόνα μὲν ἀφροδίσια γοµίζειν δίκαια τὰ ἓν γαμῳ καὶ ἐπὶ γενέσει παίδων συντελούμενα, ὅτι καὶ voutud ἐστιν τὰ δέ ye ἠδονὴν Φηρώμενα ψιλὴν ἄδικα zai παράνομα, xüy ἐν γάµῳ T. συμπλοκαὶ ὃ ἄλλαι ai μὲν κατὰ µοιχείαν παρανομώταται, καὶ μµετριώτεραι τούτων 15 οὐδὲν oi πιρὸς ἄρρενας τοῖς ἄρρεσιν, ὅτι παρὰ φύσιν τὸ τὀλμημα ὅσαι δὲ µοιχείας ἐκτὸς συνουσίαι πρὸς Φηλείας εἰσὶν ἑστερημέναι τοῦ γίνεσθαι κατὰ γόμον, καὶ αὗται πᾶσαι αἰσχραί, αἴγε Περάττονται δι ἄκολα- σίαν' ὡς µετά γε σωφροαύνης ovv ἂν ἑταίρᾳ πλησιᾶ- 20 ζειν ὑπομείνειέ τις, οὔτ ἂν ἐλευθέρᾳ γάμου χωρὶς οὔτε u& «ία Φεραπαίνη τῇ αὑτοῦ. τὸ γὰρ μὴ vouuuov μµηδ᾽ 1 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 8 Mein.) M A (post ecl. 6, 60 Mein.); pro Movocvlov habet Ἡ τοῦ (Ἡ rubr.) L ubi Tov αὐτοῦ recte coniecit Β. Schoell, mox ex τοῦ L; ἐκ τῶν M4AÀ | ὁ Ὁ έρος (Ὁ rubr.) L || 6 ἀρρένων LM*A; ἀρσένων Gesn.? p. 82, inde vulg. | 8 ἆρ- χούμενοι M3 A: ἄρχου L. | 9 ἅπαντα om. A || 10 ἐστίν. χρῆ — 12 καὶ νόμιμα propter homoeoteleuton intereiderunt Ὦ ἡ 11 τα (ut tacite corr. Gesn.?) A: τῷ M? || 18sq. exscripsit Clemens Alex. paedag. II 10, 92 p. 225 Ρ.: φιλη γὰρ ἡδονή, xcv ἐν yauo παραληφθῃ. παρά- vouóc ἐστι xal ἄδικος καὶ ἄλογος | τὰ δέ γε LM*: τὰ yé δε Α | 14 κάν (ut tacite corr. Gesn.?)) LÀ: xoi M* (| 1€ τὸ τὀλμημα] respi- citur Platonis leg. I p. 636 C. an praeeunte Panaetio? vide ad p. 287,2 et p. 174, 5 adn. | συνουσίαι lacobs animadv. in Stob, p. 231: οὖσαι L M4A {| 19 καὶ om. L. | 20 ovv! Meineke: ovx LM3A | ἑτέρᾳ A! corr. A? | πλησιάζειν L M3: πλησιάσαι À, recepit Meineke [ 21 ézev- θέρια L || 22 αὐτοῦ tacite Meineke: αὐτοῦ libri. praestat opinor &«v- (x 10 CAPVT VI ΠΕΡΙ AKOAAZIAZ 287 3 ” ^ , 5 , , ευπρεπὲς τῶν συνουσιῶν τούτων αἶσχός τε καὶ ὄνειδος L - / 3 / . 2 ’ µέγα τοῖς Φηρωμένοις αντάς' Όώεν ουδὲ πράττειν φα- - / p / 3 "n ^ γεράς οὐδὲν ἀνέχεται τῶν τοιούτων οὖδείςο, κἂν ἐπ᾽ 24, P] - T! 35 5 / x n / ὀλίγον ἐρυὺριᾶν οἷός τε y, ἐπικρυπτόμενοι δὲ καὶ λάθρα οἵγε μὴ τελέως ἀπερρωγότες ταῦτα τολμῶσιν. καίτοι τὸ γε πειρᾶσύαι λανύφανειν ἐφ᾽ oig πράττει τις ὁμο- - , / ς / / 3 λογοῦντος ἁμαρτάνειν ἐστί. νὴ ἄία"' φἠσίν ἀλλ οὐχ ὥσπερ ὃ μοιχεύων ἀδικεῖ τὸν ἄνδρα τῆς διεφΦαρµένης γυναικός, οὐχ οὕτως καὶ Ó τῇ ἑταίρᾳ συνὼν ἀδικεῖ τινὰ » ' / - 52 , » . 2 v N 2 , / ) vn ἄία vr)? μή ἐχουση ἄνδρα" οὐδὲ γὰρ ἐλπίδα zaí- Ócv οὐδενὸς διαφώθείρει οὗτος" ἐγὼ ὃ᾽ ἐπέχω μὲν λέ- - [4 - 3 ο γειν, ὡς πᾶς ὅστις ἁἀμαρτάνει καὶ ἀδθικεῖ εὐθύς, εἰ τοῦ. multo certe frequentius libri exhibent formas trisyllabas in Muso- nianis αὐτὸς αὐτοῦ formula similibus exceptis 1 τούτων om. A | 2 09ev — 5 τολμῶώσιν] horum consimilia ob- tulerat Panaetius περὶ καθήκοντος. cf. Cicero de off. I 30, 105 quin eliam, si quis est paulo ad voluptatem propensior, modo ne sit ex pecudum genere (sunt enim quidam homines non re, sed nomine), sed δὲ quis est paulo erectior, quamvis voluptate capiatur, occultat et dis- simulat appetitum voluptatis propler verecundiam. cf. Plat. Phileb. p. 66A | 3 οὐδείς, (0c) x&v Meineke v. IV p. LVII, sed transfere- bant ze particulam, quia invaluerat κάν formula. ut idem sit quod ἐὰν καὶ, cf. Arr. Epict. diss. IV 7, 40 || 5 καίτοι τό ye — ' ἅμαρ- τάνειν ἐστίν exseripsit Clemens Alex. paed. I] 10, 100 p. 230 P. ii 6 πράττοι À! πράττει A? | ὁμολογοῦντας A'*, corr. A? | V vg 4ία 11 διαφθείρει οὗτος sunt ficti interlocutoris per vu Aia concedentis priora, quibus opponuntur «AÀ' ovy ὥσπερ xté. | 8 τοῖς A! τῆς A? | 9 οὐχ οὕτως LM3A: οὕτως temere Gesn.? p. 83, inde vulg. repe- titae negationis exemplum offert plane gemellum Xenopho oecon. 15, 10. cf. Krueger gr. spr.? I 67, 11,3 | ἕταίρα (ut corr. Gesn.? p. 83 mrg) LÀ: ἑτέρα M5 | 10 νή Aia L: νη ó€ 0 M93A. illud praestare vi- detur, ut unius vocabuli vim intendat formula, non ad totam per- tineat sententiam. alioqui dicendum fuit 7 μὰ 4ἱ᾽ ó τῇ μὴ ἐχούσῃ ἄνδρα | 11 οὕτως A' οὗτος A? | ἐγὼ corr. ex ἔχω L | ὃ ἐπέχω scripsi: δὲ ἔχω libri; iteratur omissionis formula sed ut par est variata his 7»' ovy ἑώ τὴν ἀδιχίαν. quamquam possis ἐγὼ ó'éo μὲν λέγειν | 12 πᾶς ὅστις — 256, 5 αἰσχρᾶς ἠδονης]. cf. Clemens Alex. l. s.: πᾶς δὲ ὃς ἁμαρτάνει, καὶ ἀδικεῖ εὐθὺς οὐχ οὕτως τὸν πέλας, ἂν μµοιγευύρ, ὡς ἑαυτόν, Oti μεμοίχευκχεν, ἀλλὰ πάντως αὐτὸν χεἰρονα ἀποφαίνει 288 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ καὶ µήδένα τῶν τιέλας. ἀλλ αὐτόν γε Ιτάγτως χείρονα ἁπιοφαίνων καὶ ἄτιμότερον' ὁ γὰρ ἁμαορτάνων, τιαρ᾽ ὅσον ἁμαρτάνει, χείρων καὶ ἀτιμότερος. ἵνα οὖν ἐῶ τὴν ἄδι- χίαν, ἆλλ᾽ ἀκολασίαν γε πτᾶσα ἀνάγκη πάντως προσεῖναι τῷ ἠττωμένω αἰσχρᾶς ἠδονῆς καὶ χαίροντι τῷ μολύνε- σαι ὥσπερ αἱ ὕες' οἷος ovy ἥκισιά ἐστι καὶ ὁ δούλῃ ἰδίᾳ πλησιάζων, Orso νομίζουσέ τινες μάλιστα πως εἶναι ἀναίτιον, ἐπιεὶ xai δεσπότης :τᾶς αὐτεξούσιος εἶναι δοκεῖ 0 τι βοτλεται χρῆσφαι δούλῳ τῷ ἑαυτοῦ. πρὸς τοῦτο δὲ ἁπλοῦς µοι ὁ λόγος" εἰ γάρ τῳ δοκεῖ μὴ αἰσχρὸν 415Ó' ἄτοπον εἶναι δούλῃ δεσπότην πλησιάζειν τῇ ἔαυ- τοῦ, καὶ μάλιστα εἰ τύχοι οὖσα χήρα, λογισάσθω ποῖόν τι καταφαίνεται αὐτῷ, εἰ δέσποινα δούλῳ πλησιᾶζοι. ov γὰρ ἂν δόξειεν εἶναι ἀνεχκτόν, οὐ µόνον εἰ xexvruérm ἄνδρα γόµιμον w γυνὴ πιροσοῖτο δοῦλον, dAÀ' εἰ καὶ ἄνανδρος οὖσα τοῦτο εράττοι; καίτοι τοὺς ἄνδρας οὐ ῥήπου τῶν γυναικῶν ἀξιώσει τις εἶναι χείρονας, οὐδ᾽ ἵττον δύνασιαι τὰς ἐπιθυμίας παιδαγωγεῖν τὰς ἑαυτῶν, τοὺς ἰσχυροτέρους τὴν γνώµην τῶν ἀσνενεστέρων, τοὺς ἄρχοντας τῶν ἀρχομένων. /ιολὺ γὰρ κρείττονας εἶναι προσήκει τοὺς ἄνδρας, εἴτερ καὶ προεστάναι ἀδιοῦνται τῶν γυναικῶν' ἂν μέντοι ἀχκρατέστεροι φαίνωνται ὄν- τες, ... καὶ κακίονες. ὅτι Ó ἀκρασίας ἔργον xai οὐδενὸς καὶ ἀτιμότερον. Ó γὰρ ἁμαρτάνων παρ) 000v ἁμαρτάνει χείρων καὶ ἀτιμότερος αὐτὸς αὐτοῦ, πάντως δὲ ἤδη που καὶ ἀκολασία πρὀσεστι τῷ ἠττωμένῳ αἰσχρᾶς ἡδονῆς 2 ἀτιμώτερον M'4 | 3 χείρων καὶ ἀτιμότερος αὐτὸς αὐτοῦ ex Clemente suppleri iubet Meineke v. IV p. LVII | ἵν οὖν L. ἵνα οὖν M3, detrita hodie in Α || 5 ἠττωμένω, sed prius c e corr. M^ | χαί- ροντα Α || 6 $sg non sine corr. M4 || 7 ὅπερ LM*: ὥσπερ Α | 10 ἁπλοῦς uo: MT A: uoi ἁπλοῖς L || 11 δούλῃν (sic) A* || 15 µάλιστ’ M1 | τύχοι M3(?) A: τύχη L; vvyg Gesn.?, inde vulg. | χῆρα, ἤ € corr. M4 | λογισάσθω, σθω e corr. M4 | 18 πλησιάζοι M3 A: πλησιάζει L || 14 ἀνεχτὸν (ut tacite corr. Gesn.?) LA: avexróc M4 | 16 οὐ δύπου Halm lect. Stob. p.2: οὐδέπου ΜΑΝ | 20. 21 προσήκει εἶναι 5 || 91 προσήκει 0 [4 , * ο E " B . . M3 X: πρὀσχει h. e. προσδόχει L || 28 hiare orationen: vidit Geelius, qui 10 20 10 CAPVT VI IIEPI AKOAAZIAZ 289 ἄλλου ἐστὶ τὸ δεσπότην δούλῃ πλήσιαξειν, τί δεῖ xai λέγειν; [γνώριμον γάρ. 24 (6, 62 Μαη.) "Ex τοῦ Περὶ κουρᾶς (Musonii rel. p. 207 Peerlk.). Ἔφη uiv παραπλησίως τὸν ἄνδρα χρῆναι τῇ κεφαλῇ προσφέρειν κουράν, ὡς ἀμπιέλῳ προσφέροµεν τομή», τοῦ μιόνον ἀφαιρεῖν χάριν τὸ ἄχρηστον ...... οὔτε γενείῳ πώγωνα, ἆἀλλ᾽ εἶναί τινα καὶ ταύτην σκέπην ὑπὸ τῆς φύσεως ἡμῖν πεπορισµένην᾽ τὸν δὲ πώγωνα καὶ συμ- βολον γεγονέναι τοῦ ἄρρενος, ὥσπερ ἀλεκτρυόνι λόφον καὶ λέοντι χαίτην' ὕθεν τῆς μὲν κόμης ἀφαιρετέον εἶναι τὸ ἐνοχλοῦν, τοῦ δὲ πιώγωνος οὐδέν. ουδὲ γὰρ ἐνοχλεῖν αὐτὸν οὐδέν, ἕως ἂν ὑγιαίνῃ τὸ σώμα ἢ νόσον μὴ τοι- αύτην νοσῇ, Qc tvexa yévou ἂν ἀφαίρεσις τῶν ἐπὶ τοῦ γενείου τριχών. εὖ γὰρ εἴρηται, ἔφη, τὸ τοῦ Ζήνωνος, ὅτι τούτου ἕνεκα καρτέον οὗ καὶ xounréov, τοῦ κατὰ εἰσὶν vel ἔσονται addi iubet post χακίονες apud Peerlkampum p. 355. rectius Peerlkamp lacunam statuit post ὄντες ubi supplet φαίνονται, cui φανοῦνται praefert Meineke. mihi magis placet ἔσονται (vel sio?) καὶ Κακίονες propter superiora illa ov δή που τῶν γυναικών ἀξιώσει τις εἶναι χείρονας κτὲ. vel haec πολὺ γὰρ κρείττονας εἶναι προσήχει xvé. | à! ΜΑ: ot L 3 v. γνώριµον γάρ expunxit Nauck (per litt.) || 8 ecl. cum lemm. hab. LM A (post ecl. 6, 61 Mein.) Br (post ecl. 6, 34 Mein. sed Muso- nianis quae praecedebant interceptis); 7ovocvíov non iterant LM? ad- dit Br, τοῦ αὐτοῦ A | 5 Ἔφημεν L | 6 τοῦ LM?A Br; ov nescio quo errore Gesn.? p. 83, inde vulg. || V ἀφαίρειν L | post ἄχρηστον non nihil deesse manifestum. Meinekio videntur intercidisse οὔτε γὰρ ἀμπέλφ μάτην δεδόσθαι φύλλα, plura mihi, quorum extrema fuerint talia εἶναι δ οὔτε χεφαλῇ κόµην πάντως ἄχρηστον | οὔτε LM A: οὗτοι ex οὕτω ut videtur corr. Br! | 9 τε post zuiv add. L | πεπο- ρισµένην sed ϱ e corr. M! ut. videtur | 10 cf. Clemens Alex. paed. III 3, 19 p. 263 P. τοῦτο οὖν τοῦ ἀνδρὸς τὸ σύνθημα, τὸ γένειον, δι΄ οὗ καταφαίνεται ὃ ἀνὴρ ... σύμβολον τῆς κρείττονος φύσεως | ἀλεκτρυόνι, sed ϱ in ras. Μι | 11 praeter Clementem p. 263 P. confer Ps.-Luc. Cyn. 14. plura collegit Peerlkamp | ἀφαιφετέον, αι e corr. M3 | 19 sq. οὐδὲ γὰρ ἐνοχλεῖν αὐτὸν οὐδέν om. L | 13 μὲν pro uz L || 14 vooj LM4À, sed L in ras. Md: νοσεῖ Br | ἕνεκα tacite Meineke: εἵνεκα [, Νά Α Br, sed z/ in ras. M! ut videtur | 15 τούτου pro τὸ τοῦ Α Stobaeus III. 19 290 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" φύσιν, ἵνα ur, βαρούμενός τις ὑπὸ τῆς κόμης μηδ᾽ ἔνο- χλούμενος 7» τιρὸς µηδεμίαν ἐνέργειαν. ἡ γαρ δή φύσις τὸ μὲν ἐνδεὲς μᾶλλον φαίνεται Γυλαξαμένη, τὸ δὲ περιτ- τὸν ἧττον, ἐπέ τε φυτῶν καὶ és ζῴων, ὅτι τῆς ngog é- σεως τοῦ ἐνδεοῖς ἡ ἀφαίρεσις τοῦ πτεριττοῦ πολὺ ῥᾷων καὶ εὐπετεστέρα ἐστίν. xor Ó ἐφ᾽ ἑκάτερα τὸν λογισ- μὸν τὸν ἀνθρώπεινον τῇ φύσει ῥοηθεἴν, ὥστ᾽ ἄναπιμ- πλάναι τὰς ἐνδείας ἐφ᾽ ὅσον οἷόν τε ἀναπληροῦν, ἐλατ- τοῦν δὲ καὶ αφαιρεῖν τὰς περιττότητας. ὅ9εν xoci παρτέον µόγης ἕνεκα τῆς ἄφαιρέσεως τοῦ πιεριττοῦ καὶ ovyl κόσμου χάριν, ὅπερ οἴονται δεῖν ἔγνιοι τὰ μὲν γένεια λεαινόµενοι xoi μιμούμενοι τοὺς ἀγενείους ἢ vi) do τοὺς ἄρτι γενειάσκοντας, τὴν δὲ κεφαλὴν οὐχ ὁμοίως κειρόµενοι, διαφόρως δὲ τὰ πρόσω τῶν ὀπίσω. καὶ γάρ τοι δοκών εἶναι κόσμος οὗτος πολλὴν dxocuíav ἔχει xal διαφέρει ουδὲν τοῦ καλλωπιισμοῦ τοῦ τῶν γυναικῶν. ἐκεῖναί τε γὰρ τὰ μέν vivo µέρη πιλέκουσι τῶν τριχῶν τὰ δὲ καθιᾶσι τὰ δὲ ἕτερόν τινα σκευάζουσι τρόττον, ἵνα φαίνωνται χαλλίονες, ot τε χειρόμενοι οὕτως ἄνδρες καταδηλοί siot ὃι᾽ ἐπιδυμίαν τοῦ Φαίνεσδαι καλοὶ οἷς ῥούλονται ἀρέσκειν, τὰς μὲν τέλεον ἀφαιροῦντες τῶν τριχών, τὰς δὲ πλάττοντες οὕτως ὡς ἂν εὐοπτότατα 7 2 µηδε in v. µηδεµίαν superscr. L | 8 μὲν primo omissum post suppl. À! | 4 προθέσεως L | 5 πολὺ om. Br | ῥᾶον Α | 6 εὖπετε- στέρα ἐστίν (ἐστί Br) M1A Br: εὐπεστέ (sic, sed lacuna ante χρὴ) L | δὲ libri | Íxo, L | 8 ég' ὅσον — ἐλαττοῦν δὲ om. L | ἐλαττοῦν Br: ἐλαττους ΜΑ | 10 uóvgc, ης compend. sed ut cum ov confundi possit À. | 12 γένεια λεαινόμενοι LM! Br: γένη ἀλεαινόμενοι & | λεαινόµενοι, utrumque e in ras. M | 16 τοῦ καλλωπισμοῖ τοῦ τῶν yvvaucov L M! Br: τοῦ τῶν γυναικών Καλλωπισμοῦ ex A Meineke, frustra | 19 ἄὤνδρες κατάΦηλοι L, M1 (sed litteris ατα nunc paene elutis), Br: κατάδηλοι ΔΑ: ἀνόφες ὅπλοι (cf. M) Gesn.? p. 84, inde vulg. jj 22 ὣς ἂν εὐοπτά τε 9 (τε ἐν MA) LM4 A ὡς ἂν εὔοπτοι QOL sed πτοι co. ex corr. Dr!: eorr. Beving rem. er. p. 17; ὡς ἂν εὔοπτοι ὡὧσιν àv dubitanter Gaisford Meineke, qui poterant lenius ὡς ἂν (ὠσιν) εὔοπτοι. sed Bevingii rationem putat praestare etiam Buecheler σχήματα potius intellegens aut πλασκάατα 10 15 20 10 CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 291 / M 'N € 3 r4 3 - δέ Ah) γυναιξί τε xai παισὶν υφ ὧν ἐπαινεῖσύαι ὀέονται. «9η δέ τινες καὶ αὐτῷ τῷ βαρίνεσθαι τὰς τρίχας xeípov- ται, καὶ λεαίνουσι τὰ yéveua, σαφῶς οὗτοί ye Ἀατεα- ς - - / 7 γότες ὑπὸ τῆς τρυφῆς καὶ ἐκνενευρισμένοι TLOYTOTLOOLY, 3 / 7 A - ot γε ἀνέχονται ἀνδρόγυνοι xoi γυναικώδεις ὀρᾶσθαι ὂν- τες, ὅπερ ἔδει φεύγειν ἐξ ἅπαντος, εἰ Ór τῷ ὄντι ἄν- δρες ἦσαν. τί γὰρ δὴ καὶ εἰσὶν ai τρίχες ἀνόθρώτιοις βάρος; εἰ μὴ vr «ία καὶ τοῖς ὂθργέοις τὰ πτερὰ φαίη τις [&v] εἶναι βάρος. 25 (6, 10 Mein.) Σόλωνος. ς κ nd 4, ο [4 / Hóov)v φεῦγε Ἠ τις vovegov λύπην τίκτει. 26 (6,11 Mein.) «{ημοκρίτου (fr. mor. 181 Mull.) Ἔνιοι πολίων μὲν δεστόζουσε, γυναιξὶ δὲ δουλεύουσι. 27 (6,55 Mein.: fr. mor. 91 Mull.) ς , ce ; » » - 3 Ἡμερύσιοι ὕπνοι σώματος ὄχλησιν 19) ψυχής ἀδήμο- σύνήν ἢ Ggyígv ἢ ἀπαιδευσίην σηµαίνουσι. 28 (6, 57 Mein.: fr. mor. 50 Mull.) 2 αὐτώῷ vo LM?Br: αὐτὸ τὸ À, unde (δι αὐτὸ τὸ ci. Mei- neke |. 8 sqq. cf. Clemens Alex. l. c. 16 p. 261 P. τὸ γὰρ ἄνδρας ὄντας ξυρᾶσθαι καὶ λεαίνεσθαι πώς ovx ἀγεννές; | 8 καὶ ante τοῖς osci- tauter om. Gesn.?, inde vulg. | 9 ἂν seclusit Meineke [ 10 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 62 Mein.) M A (post ecl. 6, 9 Mein); «Φό- λωνος (d rubr. L. eadem supra Soloni tribuitur Ill 1, 172 p. 114, 7 || 11 Ὁ (rubr.) ov» L | φεῦγε L ut Stob. IIl 1: φύγε M4A | vortgov om. supra | λύπην τίκτει MÀ, Stob. ΗΙ 1: cicer λύπην L | 12 ecl. cum lemm. hab. LMA (post ecl. 6, 10 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 6, 36 Mein.) iteratur corp. Par. 591 Elt. (ήημοκρίτου). alii sententiae adhaeret infra 7, 26 Mein. (4juoxgirov) ubi vide | 19 ἔνιοι δὲ infra | πολίων Mullach: πόλεων L M A corp. Par., A infra πόνων M? infra | 14 ecl. habet lemmate non iterato L (post ecl. 6, 11 Mein.), lemmate ὁημοκρίτου adiecto MA (post ecl. 6,54 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 6, 15 Mein). recurrit corp. Par. 199 Elt. ({ημοκρίτου γνώμαι): flor. Schenkelii (Jen. οἱ. XI p. 20) 57 | 15 ἡμεροίσιοι flor. Schenk. | vzvo: sed vzv in ras. corr. M | καὶ ψ. Mac. | ἀδαημοσύνην proponit Wachsmuth v. e7ce:ó. deleto tamquam glossemate [| 17 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 6, 55 Mein.), ad- dito lemm. δημοκχρίτου MA (post ecl. 6, 56 Mein.). cf, Galenus v. XVII 1 p.521 ed. Kühn «ημόκριτον μὲν εἰρηκέναι μικρὰν ἐπιληφίαν εἶναι τὴν συνονσίαν Clemens Alex. paed. 1 10, 94 p. 227 P. μικρὰν ἐπι- ληψίαν την συνουσίαν ὃ ᾽Αβδηρίτης ἔλεγε σοφιστής, .. . ἄνθρω- 193 292 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" Ἐυνουσίη ἀποπληξίη σµικρι' ἐξέσσυται γὰρ ἄνθρω- πος ἐξ ἀνθρώπου. 29 (6,12 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Φαίδωνος (p. 68 E). Καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι. 90 (6, 13 Mein.) Εὐσεβίου (fr. 8 IIl p. 9 Mullach). Tov -v5ow αἰσχρῆσιν ἐπιδυμίῃσιν ἐπειχειρεόντων ἐλεύθερον µηδένα νόμιζε. τῶν γὰρ τοὺς τῇ τύχη Óoi- λους κεχτηµένων πολὺ βαρυτέροις οὗτοι δεσπόταις τοῖσι καταναγκαζουσι ταῦτα δουλεύουσιν. 91 (6, 14 Mein.: fr. 9 |. c.) ΓΓαστριμαργίη σώμα πιαίνει, ἀλογίην ἐγείρει, ψυχῆς δὲ τὸ καλλιστον λογισμὸν κοιµίζει. 92 (6, 15 Mein.: fr. 10 1. c.) πος γὰρ ἐξ ἀνθρώπου ἐκφίεται καὶ ἀποσπᾶται Galen. v. XIX p.176 ed. Kühn «xoi δὲ ημόκριτος ἄνθρωπον εξ ἀνθρώπου ἐξ- εσσύσθαι (ἐξεσεῖσθαι libr.: corr. Lortzing) xai χύνα ἐκ »vvog xal povv ἐχ βοὀς. Hippolyt. omnium haeres. refut. VIII c. 14 p. 428 Gotting. ἄνθρω- πος ἐξ ἄνθρωπου ἐξέσσυται, φησί (sc. Μονόιμος), καὶ ἀαποσπᾶται (cf. Clem) πληγῇ tivi μεριζόμενος, cuius etiam extrema verba Democrito vindicanda esse putavit Lortzing Zber die eth. fragm. Demo- krit's p. 22; Plin. n. h. XXVIII 16. cf. Menagii obs. in Laert. IX 43 1 Μυνουσίη (M rubr.) L ξυνουσία MA | ἀποπληξίη LM4 A, vide Lortzing |. c. | ὁ ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 57 Mein. ) MA (post ecl. 6,11 Mein.); Πλάτωνος ἐκ τοῦ Φαίδωνος MA, Datovoc (I rubr.) éx τοῦ Φαίΐαν L. legitur supra in maiore excerpto IIl 4.121 p. 253,21 || 6 ecl. cum lemm. hab. LMA | 74 ταῖς αἰσχραῖς επιθυµίαις libri: correxi | ἐπιχειρεόντων in rasura utque aegre legi possit A | 9 malim ἐκτημένων cf. III 4, 99 p. 249, 8 | πολλὸν mavult Meineke | ᾷαρυ- τέροις M* βαρυντέρας Ἡ βαρύτεροι Α | δεσπόταις L δεσπόται Mà Α | τοῖς καταναγκάζουσι ταῦτα δουλεύουσι (-σιν M3) LM? τοῖς κ. T. δουλεύειν Α: v. τοῖς καταναγκάζουσι ταῦτα quae uncis incluserat Schow tamquam glossema suspecta sunt Orellio op. sent. et mor. Il p. 729, possunt tamen defendi. πάντα pro ταῦτα proposuit Meineke v. IV p. LVI. nolim audacius βαρύτεροι οὗτοι δεσπόται, τοῖσι κατὰ αναγκαίην πάντα δουλεύουσιν. dativus si recte se habet, ulique repone δεσπότῃσι cum Mullachio || 11 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito τοῦ αὐτοῦ MÀ || 12 πιαίνη L | ἐγείρει Valckenaer: ἀείρει libri | 13 τὸ L: τὸν Mà om. À | (róv) Zoy. Cobet mnemos.? II p. 94 | 14 ecl. hab. lemmate non 10 9 10 15 CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 299 Ῥνχῆ σῶμα ἀνθρώπου ἔδοσαν oi Φεοί, ὥστε τῇ ψυχῆ τὸ σῶμα ὑυπηρετέεσθαι. oi δὲ πολλοὶ τὸ ἔμπαλιν ττοι- έουσι, σώµατι πρὸς παᾶντα καὶ ἓς μοῦνα τὰ ἐκείνου ὑπουργήματα τὸ κρέσσον τῷ χείρονι καὶ 9vqvQ ἀφθάνα- τον ψυχὴν καταδουλευµενοι. 323 (6, 16 Mein.: fr. 11 |. c.) xolacín ψυχἠν λυµαίνεται καὶ σώμα διαφφείρει, τόπερ ἕνεκα τῆς ἡδονῆς καὶ ὥστε αὐτῷ χαρίζεσθαι τὸν ἔχοντά µιν καταναγκάσει τὰ αἴσχιστα πάντα ποιέειγ. 94 (6, 17 Mein.: fr. 12 1. ο.) Ακολασίη ψυχὴν ὥσπερ νῆα ἄνεμοι ὑπολαβόντες τῇ καὶ τῇ φορέοντες συγκλονέουσι καὶ ἀπειθέα ποιέουσι τῷ κυβερνήτη, οὕτω καὶ ψυχἠν δονέουσα xol ἀπειθέα νόῳ εἶναι καταναγκάζουσα εἰρήηνεύειν καὶ ἓν τῷ εὐδίῳ καὶ ἀσφαλεστάτῳ ὀρμέειν οὗ ξυγχωρέει. 35 (6, 38 Mein.) «{ιογένους. , ς Ἆ N - ^- 2 " cc / ὧν άἄιογένης παρα μὲν τῶν νεων «φησίν υγίειαν ευ- iterato L (post ecl. 6, 14 Mein.), addito εὐσεβίου Br (post ecl. 6, 55 Mein. sed prioribus omissis) Mac. Chrys. (post ecl. 6, 11 Mein. sed priori- bus omissis) praemisso τοῦ αὐτοῦ MA (post ecl. 6, 14 Mein.) 1 Ἡ φυχῇ (H rubr) L | ἔδησαν male ci, Gesn? p. 79, hinc Schowii *W.' (id est ed, Wechel.). moneo propter Meinekium, vide mus. Rh. XLI p. 52. | 3 σώµατι πρὸς πάντα χαριζόμενοι τὰ ἐκείνου ὕπουρ- γήµατα κτὲ. audacius lacobs animadv. in Stob. p. 230. sed sententiam intellectu facilem rhetorica ambagine adaugere solet Eusebius | εἰς uova Mac. qui in prioribus ὡς γε || 4 τὸ sed o m. inc. in ras. À | xostocov Mac. | etiam v. xal θνητῷ ἀθάνατον ψυχην in Eusebio ferenda vi- dentur. "his grallis incedere ille voluit" Buecheler | Bb χαταδουλευµένοι (sic) M4 χαταδουλούµενοι L καταδουλευόµενοι Α Mac.: corr. Hirschig | 6 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito τοῦ αὐτοῦ MA | 9 καταναγ- χάσαι operarius Gaisfordi ed. Lips. inde Meineke | 10 ecl. hab. lem- mate non iterato L, addito τοῦ αὐτοῦ ΜΑ | 11 ψυχεῖν A | 12 τῇ καὶ τῇ quod revocavi L M4: τῇδε καὶ vgós Α | ποιοῦσι et mox ov- τως À | 16 ecl. sine lemm, hab. L (post ecl. 6, 17 Mein.), addito lemm. M Α (post ecl. 6, 17 Mein.). cf. Laert. VI 28. Democritus Stobaei flor. 18,31 Mein. Clemens Alex. strom. VII 4 p. 843 P. | 17 post 4ιογένης tamquam post lemma distinxit fortius L | qoi post 4ιογ. collocat A | ὑγείαν et mox ὀγεία L 294 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ χονται' πάντα δὲ oi πλεῖστοι τἀναντία τῇ υγιείᾳ πράτ- τουσινγ’. 36 (6, 3 Mein.) OO «{ιογένης τοὺς πολλοὺς ἔφασκεν ζῶντας uiv ἔαυ- τοὺς σήπειν λουτροῖς τέγγοντας καὶ ἀφροδισίοις τήχκον- τας, ἀποῦνῄσκοντας Ó iv Φυμιάμασι τὸ σῶμα κελεύειν ἀποτίφεσθαι, τοὺς Ó' iv µέλιι, ὑπὲρ τοῦ ur ταχέως κχατασαπήναι. 37 (6. 4 Mein.) ἄιογένης ἔλεγεν τῶν οἴκων ἔνύα πιλείστη τροφὴ πολλοὺς μῦς εἶναι καὶ γαλᾶς' xai σώματα δὲ τὰ πολλὴν τροφὴν δεχόµμενα καὶ νόσους ἴσας ἐφέλκεσθαι. 38 (6, 5 Mein.) Zduoyévug ngog τινα véov περιττῶς καλλωπιξόμενον "εἰ μὲν πρὸς ἄνδρας, ἀτυχεῖς) εἶπεν, εἰ δὲ smpóg γυναῖ- zac, ἀδικεῖς'. 39 (6, 52 Mein.) 1 nescio an fuerit olim εὔχονται (ἄνθρωποι), πάντα δὲ [oi πλεῖστοι] v&v. cf. flor. 18 | πράττ.] prius c in ras. Α || 3 ecl. sine lemmate, id est lemmate prioris quod erat non iterato L (post ecl. 6, 38 Mein.), addito lemm. M A (post ecl. 6,2 Mein.) | 4 Ὁ om. L rubr. nescio an recte | πλουσίους ci. Meineke v. IV p. LVI. || 6 τὸ σώμα Χελεύειν M* A: χελεύειν τὸ σῶμα L | X τοὺς ὃ ἐν µ. secludi vult Meineke l. c. si quid mutandum, malim suppleri supra ἀποθνῄσκοντας δὲ {τοὺς μὲν) ἐν 9. dixit ἐν µέλιτι τεθείς de corpore Agesilai Xen. hist. gr. V 3, 19. || 9 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito διογέ- νους (τοῦ αὐτοῦ A) ΜΑ. recurrit corp. Par. 589 Elt. (4ιογένους) | 10 Πιογένης ἔλεγεν om. corp. Par. | τὸν οἶκον À || 11 καὶ σώματα δὴ (δὲ corp. Par.) τα LA (sed δῆτα A! corr. A m. inc.) corp. Par.: καὶ σώ- µατα Mi; καὶ δη σώματα tacite Gesn.? p. 78, inde vulg. | τὴν pro τα L | 129 an (BA&fac) καὶ νόσους ἴσαςἃ | ἴσας libri; ἴσους (voluit fort. ἴσως) Gesn.?, inde vulg. πλείστας ci. lacobs animadv. in Stob. p. 230 || 13 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito lemmate MÀ; διογένους M τοῦ αὐτοῦ Α. recurrit paululum variata Anton. ] c. 60 p. 65 (4ιογένης) Maxim. c. 44 p. 640 Combef. (sine lemm.); flor. Mon. 175. cf. Laert. VI 54 | 14 ιογένης ΜΑ: 'O αὐτὸς L || 15 ατυχεῖς M3À: εὖτι- χεῖς L | 17 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 6, 5 Mein.), ad- dito lemmate .Ίιογένους MÀ (post ecl. 6, 51 Mein). cf. ecl. 5 10 CAPVT VI. HEPI ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 205 άιογένης οὐδὲν εὐωνότερον εἶναι μοιχοῦ διωρίζετο τὴν ψυχὴν τῶν δραχμῆς ὠνίων προϊεμένου. 40 (6, 53 Mein.) άιογένης àoOísu ἔλεγε τοὺς ἀνθρώπους τοῦ ἤδεσθαι b ἕνεχα, ἀποπαύεσθαι δὲ αὐτοῦ τούτου χάριν μὴ ἑφέλειν. 41 (deest Mein.) ZLoyévuc τοὺς μὲν ἄλλους ἔφησε Civ, ἵνα ἐσθίωσιν, αὐτὸν δὲ ἔσθίειν, ἵνα Li. 42 (6,1 Mein.) Σοφοκλέους. 10 Σοφοκλῆν TosvO τις πρεσβύτην ὄντα, εἰ ἔτι πλη- σιᾶζοι γυναικί' ὃ O^ εὐφήμει ἔφη ᾿ἄσμενέστατα ἀπέ- φυγον ὥσπερ λυττῶντα καὶ ἄγριον δεσπότην,. 43 (6,2 Mein.) ᾽άντισθένους (apophth. 8 Winckelm.). ᾿Αντισθένης ἔλεγεν τὰς μὴ κατὰ ὡύραν εἴσιούσας 15 ἡδονὰς ἀναγκαῖον ur κατὰ φΦύραν scu ἐξιέναι' δεῄσει οὖν τμηθῖναι ἢ ἐλλεβορισθῆναι. 44 (6, 6 Mein.) Ἐρυξιμάχου. 1 ἀνούστερον vel ἀνοώτερον Nauck mél. gr.-rom. Vl p. 113. interpretor: qui carissimum profundat pro vilissimis, eo nil esse vi- lius | 2 ὁραγμῆς L || 8 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito τοῦ αὐτοῦ ΜΑ (| 4 {ιογένης M3 A: Ὁ αὐτὸς L || 6 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 6, 53 Mein.) Br (post ecl. 6, 15 Mein.), om. MA. Diogenis nomen (quod om. L) suspectum non modo propter flor. 17, 22 Mein. aut Musonium flor. 18, 38 p. 299 Mein., sed quia Socrati hoc apophthegma adsignatur fere constanter. testimonia congesserunt Wyttenbach ad Plut. mor. p. 21 E. Sternbach gnomol. Vat. 479. vereor ne margini inposita fuerit sententia propter prioris similitudinem quandam || ὁ 4ιογένης Br, om. L | 8 melius αὐτὸς || 9 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 41 Hense) MA (post ecl. 6,37 Mein); Σοφοκλής (sive -5v) L. testimonia quorum agmen ducit Plato de rep. 1 3 p. 329 B collegerunt multi || 10 ZXogozigv om. L cf. lemma | Ἡρετό (Ἡ rabr.) L | πλησιάζοι L M3 A: -ζει Gesn.? p. 78, inde vulg. | 15 λυττώντα ΓΔ: λυττόντα M3 | 13 ecl. sine lemm. hab. L, addito lemm. M A. cf. flor. 18, 27 Mein. | 19 θύραν A: θύρας LM?* | δεήσει LM4 A: -σειν tacite Gesn.?, inde vulg., fortasse recte, sed vide flor. 18 || 16 ἐλλεβορισθήναι libri hic et infra | 17 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 6, 2 Mein.) Br (post ecl. 6, 41 Hense), addito lemm. "Egv&uey ov M A (post ecl. 6, 5 Mein.). cf. Democritus Stobaei III 6, 28 p. 292, 1. verba τὴν συνουσίαν εἶναι puxo&v. ἐπιληψίαν Hippocrati adscribit Gellius XIX 2 296 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Ἐρυξίμαχος τὴν συνουσίαν μιχρὰν ἐπιληψίαν ἔλεγεν, καὶ χρὀνῳ μόνῳ διαλλάττειγ. 45 (6, 7 Mein.) -“άντιφώντος (fr. 190 Blass?). b ἃ 1... 3 / Ν N [4 [qd Ένύα τὸ ἠδύ ἔστι, πιλησίον που καὶ τὸ Àvzmoóv' αἱ γὰρ ἡδοναὶ ovx ἐπὶ σφῶν αὐτῶν ἐμπορεύονται, ἀλλ ἄχο- λουν οὔσιν αὐταῖς λῦπαι καὶ τόνοι. 46 (6, 39 Mein.) Πράτης (Plut. de Alex. fort. p. 336 C). ρατης ἰδῶὼν χρυσῆν εἰκόνα Φρύνης τής ἑταίρας ἓν 4ελφοῖς ἑστῶσαν ἄνέκραγεν ὅτι τοῦτο τῆς Ελλήνων ἄκρα- σίας τρόπαιον ἕστήκεγ. A7 (6,40 Mein.) «ἰσώπου. 4ἴσωπος πρὸς τὸν τῷ κάλλει κακῶς xeyonuévov εἷ- / / H - 3 ον , πεν 'ózmoíp ἱματίῳ ἠμφιεσμένος κακώς αὐτὸ ἀποδύῃ.. 1 ἐρυξίμαχος M3 A: ὈΟρυξίμαχος (Ὁ rubr.) Ὦ εὑρυξίμαχος Βν | οὐσίαν A* συνουσίἰαν A? | σμιχρὰν L | erunt fortasse qui exspectent aut την συνουσίαν (εἶναι) μικρὰν aut xal (yag) yo. | 2 διαλάτ- t&v Α | ὃ ecl sine lemm. hab. L, addito lemm. ἀγντιφώντος M A. iterantur verba infra flor. 68, 37 Mein. in amplioris eclogae conexu ("Avzi- φώντος) | 4 Ἔνθα L sed "E add. m. rec. | τὸ zóv LA flor. 68: τὸν óv M* | ἐστι libri: ἔνεστι flor. 68 ubi praecedunt haec ἐν τῷ αὐτῷ δέ γε tovto ἔνθα vo ἠδύ | B5 ἐπὶ flor. 68: ἐκ LM* A | ἐμπορεύονται flor. 68: ἐχπορεύονται L MA | V ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 6, 7 Mein.) À (post ecl. 6, 38 Mein.), addito lemm. M (post ecl. 6, 38 Mein.). iteratur corp. Par. 592 Elt. (Koecztoc). cf. Plut. de defectu orac. p. 401A ; Athen. XIII p. 591b; Aelian. v. h. IX 32. denique a scholiasta Aristoph. Plut. 179 commemoratur «αἲς, 7; 4ιογένης ὃ φιλόσοφος ἐπιγράφει τῆς Ἑλληνικῆς ἀκρασίας τὸ τρόπαιον. sed de Phryne consentit Laert. VI 60 ubi Diogeni dantur haec similia: «θρύνης Αφροδίτην χρυσην ἀναθείσης ἐν 4{ελφοῖς (φασὶ) τοῦτον ἐπιγράψαι ἀπὸ τῆς τῶν Ἱλλήνων ἀἄκρα- σίας᾽. v. τρὀπαιον ἱστάναι translate adhibet Crates Teletis p. 10, 3 H. dicterii non immemor dixit Clemens Alex. paed. III 3, 21 p. 265 P. τρο- παια ταῦτα τῆς πολιτικής ὑμῶν ἀκρασίας δείκνυται | S Πράτης M4A: Σοράτης (Σο- rubr. Σωχ- m. rec.) L; ὁ μὲν οὖν Πράτης Plut. | φρύνής ex φρόνης corr. A! | 9 ἑστῶσαν ἐν 4ελφοῖς Plut. | τῆς τῶν [Ελλήνων Plut. | 11 ecl. sine lemmate hab. L, addito lemm. 4- σώπου MA. recurrit corp. Par. 593 ΕΙί.(Μἰσώπου) | 19 Ἔσωπος (E rubr.) L 1 18 ὁποίω ἱματίω MA corp. Par.: ὁποῖον tu&tiov L | ἠφιεσμένος corp. Par. | αὐτὸ L A?: αὐτῷ M43 A! corp. Par. | «zoóte L 10 Qt 10 p Qt CAPVT VI ΠΕΡΙ AKOAAZIAZ 297 48 (6, 41 Mein.) «Ἰαμβλίχου ἐκ τῶν προτρεπτικῶν) εἰς Φιλοσοφίαν λόγων (p. 32, 1ὸ Pist.). Καὶ μὴν vd γε ἀκολασταίνειν πάλαι Ψέγεται, ὅτι ἀνίεται ἓν τῷ τοιούτῳ τὸ ἐπιὑυμητικὸν εἰς ἐλευνερίαν πέρα τοῦ Oéovrog. 49 (6, 42 Mein.) Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Ἰατὰ ἡδονῆς (fr. XX 1 Wyttenb.). "Or. τὰ σώματα ἀνίησιν T) ἡἠδονὴ xa9^' ἡμέραν &x- µαλάττουσα ταῖς τρυφαῖς, ὧν 7 συνέχεια παραιρεῖται τὸν τόνον ἀναχαλῶσα τὴν ἰσχὺν αὐτῶν. ἐξ ὧν ῥᾳστώνη μὲν νόσων», ῥᾳστώνη δὲ καμάτων, προμελετώμενον ὃ᾽ ἓν νεότητι γῖρας. 50 (6,43 Mein. Ἐν ταὐτῷ (fr. XX 2 Wyttenb.). Θηρίον ἐστὶ δουλαγωγὸν (5) ἡδονή, aAA. οὐκ &ygiov* εἴθε γὰρ ἠν' φανερῶς ἂν πιολεμοῦσα ταχέως ἑάλω᾽ νῦν δὲ καὶ ταύτῃ µισητότερον, ὅτι κλέπτει τὴν ἔχθραν Όπο- δυοµένη σχῆμα εὐνοίας. ὥστε διχῇ ἀποτρόπαιον, καὶ ὧν βλάπτει καὶ ὧν ψεύδεται. 1 ecl. cum lemmate hab. LM A; Ὁ pro εἰς L rubr. exspectari (ἐκ τῶν προτρεπτικών) εἰς q. À. intellexit Gaisford, Ἰαμβλίχου ad- didit Vsener ann. philol. 1889 p. 390. descripsit Tamblichus Platonis de re publica IX p. 590A sed mutatis non nullis. ipsum Platonem adiit Stobaeus infra 9, 65 Mein. || 8 ἀχολασταίνειν M*A: ἀκολασθαίνειν L | ante πάλαι addit διὰ τὰ τοιαῦτα lambl. Plat. | 6 ecl. cum lemm. hab. LMA | 8 Ὁ in ὃτι om. rubr. addendum ut in priore ecloga K in Kai L. ceterum vide quae monui supra p. 61, 6 adn. | 9 ταῖς e corr. M | παραιρεῖται L M3: παραιτεῖται Α || 12 νεότητι ci. Gesn? p. 81 mrg: µεσότητι LÀ µισότητι Μά | 13 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 6, 42 Mein.), addito lemm. Πλουτάρχου Br (post ecl. 6, 6 Mein.), cum lemm. ἐν cavco MA (post ecl. 6, 42 Mein.) | 14. óovaa- γωγὸν sed posterius o e corr. M4 | 7 addidi, δουλαγωγὸν [ἠδονή], ἀλλ᾽ mavult Buecheler. utrumque verum puto: illud gnomologus dederit, hoc Plutarchus || 16 φανερώς ἂν L: φανερώς M3 A φανερώς γὰρ Dr; εἴθε γὰρ ἦν ἵνα φανερῶς πολεμοῦσα zvé. ci. Cobet mnemos. IX p. 111 | 17 διχῆ M4A: διχῶ L; διχῶς fortasse recte Bpecheler, quamquam monet etiam in proximis hiatus aliquot esse Plutarcho vix dignos | ᾧ --- ᾧ pro ὧν — ὧν coniecit Meineke v. IV p. LVI 298 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY EKAOTON I" 51 (6, 44 Mein.) "Ev ταὐτῷ (fr. XX 3 Wyttenb.). . ' 3 d 7 «€ A 3 » 232 » ς M » Toc μὲν οὖν δικαίας ἠδονὰς ovx ἔτ ἂν nÓovag οὔτε / » »! 2 M / ο’ Y * καλέσαιμεν οὔτε ἴσμεν, ἀλλὰ Φεραπείας. Όσαι δὲ παρὰ ταύτας πᾶσαι βρεις περιτταί εἶσι πεπηρωμέναι, βια- ζόμεναι καὶ ταῖς ποικιλίαις κολακεύουσαι, λανώαάνουσι βλάπτουσαι. οὐδ᾽ εἰς τὰ Ἠἡμέτερα νόμος ὃ καὶ τῶν 34 / t» / € M N "m M 3 / ἀλόγων ζῴω»ν, (ov) μετὰ τὸ ἀκέσασθαι τὰς ἐπιθυμίας 32 6 , -- - / L ουδενὸς ὄρεξις, ἀλλὰ κόρος τῶν ἐπειγόντων ἀβιαστοις ἡδοναῖς. 52 (6, 45 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (tr. XX 4 Wyttenb.). ΠΜή τις προδότας ἐπαινεῖ; τοιοῦτόν ἐστιν ἡ vOovr, προδίδωσι τὰ τῆς ἀρετῖς. μή τις βασανιστάς; τοιοῦτόν ἐστιν τὸ Ίδεσθαι, βασανίζει τὰ τῆς σωφροσύνης. μή τις ^ " 3 n / , Φιλαργυρίαν; ἀπλήρωτόν ἐστιν éxaveQov. τέ τηλικουτω χαίροµεν Φηρίῳ, ὃ κολακεῦον ἡμᾶς ἀναλίσχει; 1 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito lemm. ἐν ταυτῷ MA | 2 τὰς e corr. M4 | μὲν οὖν L M*: μὲν Α | δικαίας LA: δικαίους M! | ovxév L | οὔτε L M: οὕτω A quod receperunt Gaisford et Meineke ' 8 οὔτε ἴσμεν L M4 A; οὔτ εἶεν ἂν Duebner vix recte | δή pro δὲ operarius Gesn.?, inde vulg. | 4 πεπηρωμέναι L M3 A: πε- πληρωμέναι tacite Gesn,?, inde vulg. || 5 ποιχιλίαις L M*: ποικίλαις A || 6 ovó' εἰς Meineke v. IV p. LVI: 6 δὲ εἰς libri; ov δὲ εἰς prae- cesserat lacobs lect. Stob. p. 55 | καὶ τῶν L M*: καὶ τὰ τῶν A unde κατὰ τών lacobs | 7 ὧν addidit lacobs || 8 ἀβιάστοις ἡδοναῖς libri nisi quod ἀβιαστας L; εἰς βιαστᾶς 5góovag lacobs male || 10 ecl. hab. lemm. non iterato L (post ecl. 6, 44 Mein.), addito lemm. ἐν ται- τῷ Br (post ecl. 6, 43 Mein.) MA (post ecl. 6, 44 Mein.). verbis extre- mis patet hoe fragmentum artius cohaerere cum ecl. 6, 43 Mein. quam cum reliquis || 11 ή ἡδονὴ À: ἤδονη LM?Br || 12 τὰ τῆς ^: τὰ L M43Br | 18 τὰ τῆς A: τὰ L M3 Br | post µή τις φιλαργυρίαν; ex- cidisse aliquid velut jo; τις φιλοτιµίαν; et deinceps ἑχατέρου seriben- dum esse opinatur Meineke v. IV p. LVI, frustra. per énsatiabile est utrumque demonstratur quod erat demonstrandum voluptatem avaritia nihilo esse meliorem, «comparandi ratio quam in prioribus instituerat non deseritur, sed variatur oratio. ἁπλήρωτος absolute Lucianus de merc. cond, 39 Aleiphro III 34 || 14 ἑκάτερον τί" τηλικούτω distinguit L | 15 0 κολακεῦον Br idque fere scripserat Gesn.?, inde vulg: ὃ zo2a- χεύων LM? κολακεῖον A | Plutarchi librum. qui reconcinnare volet nescio an pergere possit ἀναλίσχει; θηρίον (γή) ἐστι dovAiay. (ecl. 50) [oi 10 10 CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΛΣΙΑΣ 299 53 (6, 46 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (fr. XX 5 Wyttenb.). / ) 2 [4 c , 2 , 3 N M Τι Ó' οὐ πάντων ὀρώντων ἀκρατεύεις, ἀλλὰ καὶ N , - 3 σαυτὸν αἰδούμενος φεύγεις νυκτὶ καὶ σκότῳ τοῖς ἅμαρ- τύροις πιστεύων τὴν ὕβριν; οὐδεὶς γὰρ τῶν καλών ἔργων σκότος προβάλλει τὸ φῶς αὐτοῖς μαρτυρεῖν αἰσχυνό- 2 2 c "e 4 , ο , x µεγος, &ÀÀ' ὅλον ἅμα τὸν κόσμον vÀtov γεγέσναι προς ἃ κατορθοῖ βούλοιτ ἄν' ἅπασα δὲ κακία ὁρᾶσθαι γυμνὴ φυλάττεται σκέπην προβαλλομένη τὰ πάθη. ἀποκόψαν- 5 M , * , , τες οὖν αὐτὰ γυμνὰς βλέπωμεν τὰς 5Oovacg: µεθύουσιν 3 2 L L4 3 )^« / εἰς ἀναισθησίαν, λαγνείουσιν eig T αἰῶνα, καθευδουσιν εἰς T ἔργα, οὐκ ἐπιστρέφονται πόλεων, οὐ φροντίξουσι γονέων, otx αἰσχύνονται νόμους. 54 (6, 47 Mein) Πυὐφαγόρου. , ’ ^ " M / ὠάἴουλεύειν Ιτάύεσι χαλεπώτερον v» τυραννοις. 55 (6, 48 Mein.) 1 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito lemm. ἐν ταυτφ ΜΑ | 2 4ἱ (A rubr.) L | ἀκρατεύεις tacite Gesn.? p. 81, inde vulg.: ἀριστεύεις L M4 dor στεύεις (sic) Α teste Duebnero || 5 προβάλλει LA idque ipsum suspicatus erat Gesn. mrg: παραβάλλει M3 || 9 αὐτὰ ci. Gesn.? mrg: αὐτὰς LM* A | βλέπωμεν L idque tacite scripserat Gesu.?: βλέπομεν M4 dubito de A | 10 εἰς αἰῶνα L M! A corrupte: εἰς µωρίαν lacobs lect, Stob. p. 56 probante Duebnero, εἰς ἀτονίαν Meineke v. IV p. LVII εἰς ἕω Vsener annal. philol. 1889 p. 381 sic µανίαν ego || 11 sic ἔργα LM?A: εἰς ἄεργίαν Duebner εἰς ἑσπέραν Vsener; sana fortasse haec esse monet Buecheler variata oratione lepidae fiunt argutiae: 'libi- dinantur ad vitam, dormiunt ad opera' | πόλεως mavult Duebner || 189 ecl. cum lemm. hab. LM À; in lemm. 6 pro Π L rubr. ex Sto- baeo iteratur corp. Par. 590 Elt. (Πυθαγόρου). sententia recurrit Por- phyr. ad Marc. 34 p. 296, 13 N.?; Pyth. Vind. 21, Demophil. sent. Pyth. 11, Pyth. Syr. 20 | 14 χαλ. ὃ. π. Porph. || 15 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 6, 47 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 6,51 Mein. sed vide Stob. flor. exe. Br. p. 24), addito lemm. τοῦ αὖ- τοῦ M A (post ecl. 6, 47 Mein.) iteratur infra flor. 18, 23 Mein. (Πυθα- yógov). corp. Par. 594 ΕΙ. (Πυθαγόρου). Porphyr. ad Marc. 34 p. 296, 14 N?; Pyth. Vind. 23, Pyth. Syr. 22. gnomol. Byz. 121 p. 186 Waehsm. (Pal. 94 Par. 59 [id est corp. Par. 826 Elt.] Bar. 166); Georgid, cod. Laur. f. 527, yr. σοφών Boisson. an. gr. I p. 131 900 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Ἐλεύθερον ἀθύνατον εἶναι τὸν πάφεσι δουλεύοντα καὶ ὑπὸ πανῶν XQUTOUUEYOY. 56 (6, 51 Mein.) Ουδεὶς éAevSepog ἑαυτοῦ μὴ κρατῶγ. 57 (6, 50 Mein. Ἔκ τῶν Ἐπικτήτου (fr. 52 1Η p. 83 Schweigh.). Tovg Óvoygeoeig δὲ φιλοσόφους eig μέσον ἄγοντες, οἷς οὐ δοκεῖ κατὰ φύσιν ἡδονὴ εἶναι, ἀλλ᾽ ἐπιγίγνεσθαι τοῖς κατὰ φύσιν, δικαιοσύνῃ σωφροσύνῃ ἑλευνώερίᾳ. τί ποτ ovv | ψυχὴ ἐπὶ μὲν τοῖς τοῦ σώματος ἀγαφοῖς µικροτέροις οὖσι χαίρει καὶ γαληνιᾷ, ὣς φησιν Enízov- ρος, ἐπὶ δὲ τοῖς αὐτῆς ἀγαθοῖς μεγίστοις οὖσιν οὐχ ἤδεται; καὶ τοι καὶ δέδωκέ uot ἢ φύσις αἰδῶ, και πολλὰ ὑπερυθριῶ, ὅταν τι ὑπολάβω αἰσχρὸν λέγειν. τοῦτό µε τὸ κίνημα οὐκ iq τὴν ἠδονὴν φΦέσθαι ἀγανὼν καὶ τέλος τοῦ βίου. 58 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τῶν ᾽ἄπομνημονευμάτων (fr. 53 |. c. p. 84). 1 'E om. rubr. addend. L | πάθεσι — καὶ om. Porph., τὸν — x«i om. Boiss. | δεδουλωμµένον pro óovA. L || 2 καὶ — χρατ. om. Georg., cf. ad flor. 18, 23 | ἐνοχλούμενον xal xget. Br | 8 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 6, 48 Mein.), sine lemm. Br (ante ecl. 6, 48 Mein. vide Stob. flor. exc. Br. p. 24), addito πυθαγόρου M À (post ecl. 6, 50 Mein.). recurrit sententia Pyth. Vind. 77, Demophil, sent. Pyth. 32, Pyth. Syr. 57; gnomol. Byz. 120 p. 186 Wachsm. (Dar.165, Mon. 57 Leid. 57). quibus adde corp. Par. 501 Elt. (Ἠπικλήτου sic) | 4 ὃ ἑαυτοῦ Mon. Leid. 'fuit fort. versus οὐδεὶς ἑαυτοῦ μὴ xg. £A. Bywater Bar. p. 22. 'potuit co- micus ἐλεύθερος «γὰρ) αὐτοῦ. Buecheler | 5 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 51 Mein.) ΜΑ (post ecl. 6, 49 Mein); ᾿Ἐπικτήτου nec plura L ἐκ τῶν (τοῦ A) ἐπικτήτου M3 A || V δυσχερεῖς M3 A: εν- χερεῖς L. | ἀἄγοντες unde pendeat obscurum. fuit cum conicerem εἰς µέσον (ἂν) ἆἄγοι τις |j 8 oig (ut tacite Gesn.? p. 81, unde vulg.) L: ὡς M*A | 7 ante zóov;; superscr. L | ἐπιγίνεσθαι L. || 9 τοῖς ΜάΑ: cov L | φυσιν. 'H (H rubr.) σωφροσύνη. δικαιοσύνη. ἐλευθ. L | 10 η ψυχή, (ἔφη) C. Schenkl | 11 "Exíxovooc] fr. 425 p. 284 Vsener | 129 αὐτῆς Meineke v. IV p. LVII: αὐτῆς LM! A. || 13 xat τοι om. L | 15 τοῦτό us τὸ xivgua M3 À: τὸ γὰρ xívgua, sed ante τὸ quattuor fere litt. spatium L ? 17 ecl. hab. L (post ecl. 6, 50 Mein.) M A (post ecl. 10 10 15 CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 301 Ἐν Ῥωμῃ oi γυναῖκες μετὰ yeigag ἔχουσι τὴν Πλά- τωγος πολιτείαν, ὅτι ποινὰς ἀξιοῖ εἶναι τὰς γυναῖκας. τοῖς γὰρ ῥήμασι προσέχουσι τὸν νοῦν, ov τῇ διανοίᾳ τᾶνδρός, ὅτι οὐ γαμεῖν κελεύων καὶ συνοικεῖν ἕνα uud εἶτα κοινὰς εἶναι βούλεται τὰς γυναῖκας, ἀλλ ἐξαιρῶν τὸν τοιοῦτον γάμον καὶ ἄλλο τι εἶδος γάμου εἰσφέρωγ. καὶ τὸ όλον οἱ ἄνῶρωποι χαίρουσιν ἀπολογίας τοῖς ἔαυ- τῶν ἁμαρτήμασι πορίζοντεςο. ἔπεέ τοι φιλοσοφία quoi ὅτι οὐδὲ τὸν δάκτυλον ἐκτείνειν εἰκῆ προσήκει. 59 T Tob αὐτοῦ (Democriti fr. mor. 34 Mull.). TOv (Óécv τὰ στιαγιώτατα γινόμενα μάλιστα τέρπει. 60 To? αὐτοῦ (fr. mor. 37 Mull.). Eti τις ὑπερβάλλοι τὸ µέτριον, τὰ ἐπιτερπέστατα ἀτερπέστατα ἂν γίνοιτο. 61 (6, 54 Mein.) [Κατωνος πρεσβυτέρου (Ps.-Plut. apo- phth. reg. et duc. p. 198 D). 6, ὅτ Mein); ( Tov αὐτοῦ (ante τοῦ om. litt. rubr. addend.) ἐκ τῶν ἀπο- μνημονευμάτων Ἱ, ἐκ τῶν ἐπικτήτου ἀπομνημονευματων M A 5 βούλεται om. Α | τὰς τοιέτας γυναῖκας Α | ἐξαίρων Α | 10 ecl. hab. lemmate non iterato L, cum lemm. τοῦ αὐτοῦ MA. re- currit corp. Par. 500 Elt. (Ἠπικλήτου sic). eadem sententia sicut proxima Democrito tribuitur infra flor. 17, 38. 39 quod recte fieri confirmatur flor. 17, 40 ubi vide. dissensio haec ita explicanda videtur, ut aut inte- gram Democriti sententiam ante ecl. 6, 59 intercidisse suspicemur (velut quam habet Democrates 68) aut saltem lemma genuinum. fac autem praecessisse olim huius capitis eclogam 65, et in promptu erit etiam falsi lemmatis quod eclogae 65 adhaeret commoda explicatio. de Stobaei memoria ut modestius ita Mullachio non rectius iudicavit Lortzing ber die eth. fragm. Demokr. p. 8sq. | 11 γινόμενα L: γινόμενα ΜΑ utrobique, corp. Par. γενόµενα S in flor. 15. | 12 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito τοῦ αὐτοῦ M A. iteratur praemisso lemm. τοῦ αὐτοῦ (id est 4ημοκρίτου) flor. 11.59 || 18 Ὁ (rubr.) τις EL | υπερ- βάλλοι M3, flor. 15: ὑπερβάλοι ἵ, -λλει Α | 14 ἀπερπέστατα Μὰ | γίνοιτο Burchard: γίγνοιτο L M4, flor. 11, γένοιτο ΑΔ: γίγνοιντο temere Gesn.? p. 82, inde vulg. | 15 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 6, 60 Mein.) Br (post ecl. 6, 48 Mein.), addito lemmate M A (post ecl. 6, 53 Mein.. recurrit Maxim. c. 27 p. 612 Combef. (Καάτωνος). fontem Sto- baei indicavit, testimonia collegit Wyttenbach loco supra signato 902 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ [" Κάτων τῆς σιολυτελείας κανθαπτόμµεγνος εἶπεν ὡς χαλε- πὀν ἐστι λέγειν πρὸς αστέρα ὠώτα μὲ ἔχουσαν. 62 (6, 56 Mein.: Ps.-Plut. l. c. p. 199 A) Τοὺς σπουθαάζοντας ἐν τοῖς γελοίοις ἔλεγεν ἐν τοῖς σπουθδαίοις yé£yveo dat καταγελαστους. 63 (6, 65 Mein.) Εὐκλείδου. Ἔστι δὲ ὁ uiv vwvog νεώτερος xoi μµειρακιώδης δαίμων, εὔπειστος καὶ ῥάδιος ἀποφυγεῖν' o δὲ ἕτερος οὗτος πολιὸς καὶ γέρων, iv τοῖς πρεσβυτέροις τῶν ἀν- ύρωπων μάλιστα ἐμπεφυχκώς, ἄσπειστος καὶ ἁπαραίτι- τος. τούτου δὲ τοῦ δαίµονος ἐργῶδες ioviv ἄπαλλα- γῆναι, ὅταν ἅπαξ παρ)" οὔτε γὰρ λόγοις προσέχει οὐδὲν [οῦτε ἀκούειν τὸ σύνολον δύναται] κωφὸς γάρ ἐστιν. οὔτ αὖ δεικνύων αὐτῷ ἐμφανίσαις vi ἄν' τυφλὸς γαρ ἐστιν. 64 (deest Mein.) Ευσεβίου (fr. 62 III p. 17 Mull.). Σωφροσύνην, vO περ δὴ xol ἀναγκαιότατον, παρὰ τῶν ξυνοικουσέων γυναικῶν ἄνδρες ἀπαιτέουσι, καὶ ὡς κρέσσονες ὑποδεεστέρων ἄρχειν ἀξιεῦσι' ταῦτα δὲ ἀδιεῖν- 1 Τάτων (T rubr) L χάτων Br οὗτος Max., om. ΜάΔ; Κάτων ὃ πρεσβύτερος tacite ex Ps.-Plutarcho sive lemmate Gesn.? p. 82, inde vulg. | ἐν τῷ ónuo τῆς ἀσωτίας χαὶ πολυτελείας Ps.-Plut. || ὁ ecl. hab. lemmate non iterato L Br (post ecl. 6, 54 Mein.), addito lemm. χάτω- voc MA (post ecl. 6, 55 Mein.) recurrit Anton. I c. 63 p. 66 (Κάτωνος) Maxim. c. 64 p. 258 Rib. (Cato) | 4 Τοὺς ozovó. M A: 'O (om. L rubr.) αὐτὸς tovc σποιδ. L Br Τοὺς δὲ σπουδ. Ps.-Plut.; Μότων τοὺς σπουδ. ipso Stobaei auctore invito Gesn.? p. 82, inde vulg. vide flor. 20, 68. 38, 55. 46, 78 Mein. | ταῖς σπουδαῖς À | 5 γίγνεσθαι (ytv- L) libri: ἔσεσθαι Ps.- Plut. | 6 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 56 Mein.) MA (post ecl. 6, 64 Mein.). Erotieo Euclidis non recte adsignat Meineke ad Athen. p. 259 | 8 εὔπεισος Gesn.? p. 86 Lobeck Soph. Ai. p. 140: εὔπιστος L M4 A; εὔσπειστος operarius Meinekii | ὁ δὲ ἕτερος οὗτος] i. θάνατος | 9 ἐν (δὲ) τοῖς proposuit Meineke |. 10 ἄσπειστος Lobeck: ἄπιστος LM3A; ἄπειστος Gesn.? | 11 δη mavult Meineke || 12 προσέχει LM4A; -ειν Gesn? p. $6, inde vulg. | 18 οὔτε-- δύναται seclusit Wilamo- witz ap. Robertum TAanaíos (Berol. a. 1879) p. 23 || 16 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 65 Mein.), om. M & j 18 &vvouxovoov L: corr. Meiucke v. IV p. 241 | ἀπαιτοῖσι L: corr. Meineke | 19 &&ovo: L: corr. Meineke 15 ὄ 10 15 CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 308 , ς / ; ' , τες οὐκ αἰδέονται ὑχόσα ἑκαστάτω ἐστὶ σωφροσύνης xai m€ 3 m - , 2f , ON J " τῶν ἓν τῇ vob χείρονος ἐόντων µοίρᾳ τὸ ἐξαμαρτάνειν ^- 3 " , ’ / ΔΝ - ταῦτα αὐτοί, ὠσπερ σφίσι μµούνοις ἐξεόν, καὶ μετὰ τοῦ , / / 0], c ἀνεπιπιλήκτου παρὰ σφέων παντελέως καὶ ἀνέδην οὕτω πλημμελέοντες. 65 (deest Mein.) T Ἐπικτήτου “«πομνημονευμάτων (De- mocr. fr. mor. 47 Mullach). "0 2 x AN Δ 2f) M / ς σοι ἀπὸ γαστρὸς τὰς ἠδονὰς ποιέονται, ὑπερβε- , / b P βληκότες τὸν καιρόν, ἐπὶ βρώσεσιν ἢ ἐπὶ πόὀσεσιν ἢ ἐπὶ 3 ’ - H ἀφροδισίοισιν, τούτοισι πᾶσιν ai uiv {δοναὶ βραχέαι 27; M , ῃ τε καὶ δι ὀλίγου γίνονται, ὀκόσον ἂν χρόνον ἐσθίωσιν ἢ πίνωσιν, αἱ δὲ λῦπαι πολλαί. τοῦτο μὲν γὰρ τὸ ἔπι- Φυμέειν aisi τῶν αὐτῶν πἀάρεστι, καὶ Óxóvov γένηται, ς " ^ "n € € / ὀκοίων ἐπιφυμέουσι, διὰ ταχέος ye 7) ἡδονὴ σίαροίχεται, M 29) 2 3 - / 2 2 3 ον / καὶ ουδὲν ἓν αυτοῖσι χρηστόν ἐστιν, &ÀÀ ἢ τέρψις βρα- d " 2 ο. - ο χέα, καὶ αὖτις τῶν αὐτῶν δεῖ. 66 (6, 37 Mein.) Κλεανφουο. 1 ἑκάστω L: corr. Meineke || 2 χείρονος L; ἀρείονος Meineke male | µοίρῃ Meineke | 3 μµούνοις scripsi: µούνασ L; uovvoi: Meineke || 4 οὕτως L | 6 ecl. cum lemm. "Erst ἀπομνημονευμάτων hab. L (post ecl. 6, 64 H.), om. ΜΑ. sed recte infra 4ημοκρίτου eclogae praefigitur flor. 18, 96. difficultatem quo modo expediam probabiliter, haereo, nisi Arriani locus una cum lemmate 7/fzuoxgoírov interciderit, possis suspi- cari traiciendam esse eclogam ante ecl. 59, ubi vide. ad proximam (66) lemma "Ez. Απ. non pertinet. proxima potest desumpta esse velut ex Sereni apomnemoneumatis, certe Sereni (6, 36 Mein.) eam praecedit in MA. memorabile autem quod ecl. 18, 36 Mein. habet S, non item MA | 9 ἐπὶ ante πὀσ. et &q00ó. iterat L, om. flor. 18 | 10 &qo- δισίοις £v L et flor. 18: ἐν nil esse nisi terminationem vocis αφρ. recte monet Wachsmuth | τούτοισι L: τοῖσι flor. 18 | βραχεῖαι libri: corr. Meineke | 12 post πίνωσιν in Democriteis fuit fort. ἢ αφροδισιά- ζωσιν, cf. Democr. fr. mor. 49 Mull. | λύπαι L λοιπαὶ S in flor. 18 | ἐπιθυμεῖν L et flor. 18 | 18 «s L et flor. 18 | παρεστι L, -ιν S in flor. 18 | 14 ἐπιθυμέουσι (sed ex -έωσι corr. S! ut videtur) S in flor. 18: -οὔσι L | γε L: τε flor. 18 || 15 malim οὐδὲν [ἐν] αὐτοῖσι | "dubito utrum ;; an ή Buecheler | βραχεῖα καὶ αὖθις L et flor. 18: . corr. Meineke || 17 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 6, 65 H.) addito lemm. MÀ (post ecl. 6, 36 Mein.); vide ad ecl. priorem 904 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ EKAOTQON T" Κλεανύης ἔλεγεν, εἰ τέλος ἐστὶν ἡ ἡδονή, πρὸς xa- κοῖ τοῖς ἄνφρωποις τὴν φρόνησιν δεδόσθαι. 67 (6, 63 Mein) Πλάτωνος ix τοῦ Πρωταγόρου (p. 357 B — E). Tooobrov ἐξαρκεῖ πρὸς τὴν ἁπόδειξιν, vv ἐμὲ δεῖ καὶ Πρωταγόραν ὑμῖν ἀποδεῖξαι περὶ ὧν ἤρεσθε ἡμᾶς. Πρεσόθε δέ, εἰ µέμνησθε, ἠγίκα ἡμεῖς ἀλλήλοις ὥμολο- γοῦμεν ἐπιστήμης μὴ εἶναι μηδὲν κρεῖττον, ἀλλὰ τοῦτο ἀεὶ κρατεῖν, ὅπου ἂν ἐνῇ, καὶ ἡδονῆς καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων' ὑμεῖς δὲ δὴ ἔφατε τὴν ἡδονὴν πολλάᾶκις κρα- τεῖν καὶ τοῦ εἰδότος ἀνθρώπου. ἐπειδὴ (δὲ) ὑμῖν ovy ὠμολογοῦμεν, μετὰ τοῦτ᾽ ἤρεσθε ἡμᾶς' ὦ Πρωταγόρα τε καὶ Σώχρατες, εἰ δὲ μὴ ἔστι τοῦτο τὸ πάφηµα nÓo- γῆς ἠττᾶσθαι, ἀλλὰ ví ποτ) ἐστὶ καὶ ví ὑμεῖς avro φατε εἶναι; εἴπατε ἡμῖν. εἰ μὲν ovv τότε εὐθὺς ὑμῖν εἴπομεν ὅτι ἁμανία, κατεγελᾶτε ἂν ἡμῶν" νῦν δὲ ἂν ἡμῶν κατα- γελᾶτε, καὶ ὑμῶν αὐτῶν καταγελάσεσθε. καὶ γὰρ ὑμεῖς — 1 Ὀλεάνθης (O rubr.) L ! ? om. M* i 2 δεδόσθαι ci. Meineke: δίδοσθαι LM*A | 98 ecl cum lemm. hab. L (post ecl. 6, 37 Mein.) M A (post ecl. 6, 62 Mein.) | 5 ante rog. quae intra idem enuntiatum habet Plato praecidit loannes | 6 ὑμῖν ἀποδεῖξαι L Mt A: ἀποδεῖξαι tacite ex Plat. Gesn.? p. 84, inde vulg. | ήρεσθε L: εἴρεσθε M? εἴρεσθε, in quo ει (compend.) ex y fecit m, eadem ut videtur superscr. ᾖ (postea fortasse linea inductum) A; sosc9' tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg. | 7 ἤρεσθε δὲ L, Plat.: εἴρεσθε δὲ M* Α | μµέανησθαι Α | ἀλλήλας compend. L | ὠμολογοῦμεν LM! Platonis T: ὁμολογοῦμεν Α Platonis B | S µη εἶναι μηδὲν L M3 A: μηδὲν εἶναι tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg. | 9 «s LM4*A: aig Platonis B T | κρατεῖν tacite ex Plat. 1 D 9 - ο - - " Gesn.?, inde vulg.: κρατεῖ LM4 À | ὅπου ἂν vg, καὶ ἡδονῆς tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: ὅπου ἂν ἐν ἡδονη LM4A | 10 ἔφα L | 11 δὲ tacite ex Plat. addidit Gesn.?, inde vulg. || 19 ὠμολογοῦμεν L M? Platonis T ex emend.: ὁμολογοῦμεν Α Platonis B T | yoso9s L Plat.:: εἴρεσθε M*A | 18 τε om. L | εἰ δὲ L M4 A: εἰ tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg. | ἔστι τοῦτο] τοῦτο ἔστι L | 14 ἀλλὰ LM4A Platonis T: &44o Platonis B | καὶ τί M! Plat.: z/ LA | 15 s πατε LM4 A: εἴπετε ex Plat. Gesn.?, inde vulg. | ὑμῖν om. A || 16 κατεγελᾶτε M3 Plat: καταγελᾶτε LA || 17 ὑμῶν MA Plat.: ἡμῶν L σι 10 οτι E" eo CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 905 ὠμολογήκατε ἐπιστήμης ἐνδείᾳ ἐξαμαρτάνειν περὶ Thy τῶν ἡδονών αἴρεσιν καὶ λυπῶν τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ταῦτα Ó ἐστὶν ἀγαθά τε καὶ κακά: καὶ οὐχέτι ἐπιστι- Hnc, ἀλλὰ καὶ ἧς τὸ πρόσθεν ἔτι ὠμολογίίκατε ὅτι µετρι-- τικῆς v δὲ ἐξαμαρτανομένη πρᾶξις ἄνευ ἐπιστήμης ἴστε που καὶ αὐτοὶ ὅτι ἀμαδίᾳ πράττεται' ὥστε cob! ἐστὶ τὸ ἡδονῆς ἤττω εἶναι ἀμαθία 7) μεγίστη. 68 (6,64 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Φιλήβου(ρ.658 --- 66€). € / - ^- M € $ Ko9 ἓν ἕκαστον τοίνυν τῶν τριῶν προς τὴν TÓOYIY καὶ τὸν νοῦν κρίνωµεν. δεῖ γὰρ ἰδεῖν ποτέρῳ μᾶλλον ξυγγενὲς ἕκαστον αὐτῶν ἀπονεμοῦμεν. — Καάλλους καὶ 3 , / / / ^ ἀληφθείας καὶ µετριοτήητος πέρι λέγεις; --- Ναί. πρῶτον δέ ye ἀληψθείας σὺ λαβοῦ, ὦ Πρώταρχε' καὶ λαβόμεγος αλ}, 3 / - i J^ 7 x € / ^ ῥλέψας εἰς τρία, νοῦν καὶ ἀλήθειαν xci Ἰδονήν, πτολὺν - ^ , , ο. / € L ἐπισχὼν χρόνον ἀπιόκριναι σαυτῷ, Ζεότερον 1)00Y1, ξυγγενέ- στερον 1 νοῦς ἀληθείᾳ. — Ti δὲ χρόνου δεῖ; πολὺ γάρ. οἶμαι, διαφέρετον. ἡδονὶ μὲν γὰρ ἁπιάντων αλαζονέστα- τον, ὣς δὲ λόγος, καὶ ἐν ταῖς ἡδοναῖς ταῖς περὶ τὰ ἀφροδίσια, oi δὴ µέγισται δοκοῦσιν εἶναι, καὶ τὸ ἔττιορ- πεῖν συγγνώµην εἴληφε ταρὰ Φεῶν, ὡς καὐάπερ παίδων (τῶν) ἡδονῶν νοῦν οὐδὲ τὸν ὀλίγιστον XEXTUMÉYOY. νοῖς δὲ τοι ταὐτὸν καὶ ἀλήθειά ἐστιν ἢ πάντων ὁμοιότατόν 2 λυπών ΜΑ ΡΙαί.: λοιπῶν L λοιπὸν Α l| 8 οὐχέτι LM: oiz A; ov µόνον ex Plat. Gesn.?, inde vulg. | 4 ἧς τὸ πρόσθεν L M4 A Platonis B T; πρόσθεν εἰς τὸ (voluerit εἰς τὸ πρόσθεν) ex Platonis Ald. p. 408 Gesn.?, inde vulg. | ὅτι delet Hirschig probato 7c τὸ Philol. X p.188; ὅτε oscitanter Gesn.?, inde vulg. | 5 ἐξαμαρτανομένη ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: ἁμαρτανομένη LN ἁμαρτομένη A || ττο τῆς ηδονῆς L || S ecl. cum lemm. hab. LMA; Ἐκ (Ἠ rubr.) τοῦ Φιλήβου nomine scriptoris non iterato L | 10 χρίνωμεν Plat.: κρίνοµεν LM9A | προτέρῳφ Α corr. A? | 12 λέγειν A | 18 σὺ λαβοῦ Buecheler: εὖ λαβοῦ LA εὐλαβοῦ M*; λαβοῦ tacite ex Platone Gesn.? p. $5 | 15 χρόνον L M? Plat. : χρόν A || 16 ἀλήθεια ΜΑ | 17 ἀλαζονέστατον ΙΛΙΑΔΑ: ὦλω- ζονίστατον Plat. Athen. XII p. 511d Eustathius ad Od. Ρ. 1441: τὸ dàc- ξονέστατον Eusebius praep. ev. XIV 22 | 18 ἐν ταῖς L M3 Plat, περὶ ταῖς Α sed ἐν superscr. manus antiqua | 20 ὥσπερ Ath. | 21 τῶν tacite ex Platone addidit Gesn.?, inde vulg. | ἠδομένων Euseb. et Athenaei E! rovr om. libri Athenaei Stobaeus III. 20 906 ΙΦΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ τε καὶ ἀληφέστατον. — Οὐκοῦν τὸ [μὴ] μετὰ τοῦτο τὴν ue- τριότητα ὡσαύτως σκέψαι, πότερον rov) φρονῄσεως ἢ φρόνησις ἡδονῆς πλείω πέκτηται; -- Εὐσκεπτόν ye καὶ ταυτην σκέψιν προβέβληκας. οἶμαι γὰρ ἡδονῆς μὲν καὶ περιχαρείας οὐδὲν τῶν ὄντων 7 πεφυκὸς ἀμετρότερον εὑρεῖν ἄν τινα, νοῦ δὲ καὶ ἐπιστήμης ἐμμετρότερον οὐδ ἄν ἕν ποτε. — Καλῶς εἴρηκας. ὅμως ὃ) ἔτι λέγε τὸ τρίτον. γοῦς ἡμῖν κάλλους µετείληφε πιλεῖον n τὸ τῆς ἡδονῆς γένος, ὥστ εἶναι καλλίω νοῦν η δονἠς, ἤ τοὐναντίου; ; — ᾿4ρ᾽ οὖν φρόνησιν μὲν καὶ νοῦν, ὦ Σωκρατες» οὐδεὶς πώποτε OUO. ὕπαρ ovv ὄναρ αἰσχρὸν οὔτε εἶδεν οὔτε ἐπενόησεν οὐδαμῆ οὐδαμῶς οὔτε γιγνόµενον οὔτε ὄντ otv ἐσόμενον: — Ὀρθῶς. — Ἡδονὰς δέ (yé) mov, καὶ ταίτας σχεδὸν τὰς µεγίστας, ὅταν ἴδωμεν ἡδόμενον ὄντι- νοῦν, i τὸ γελοῖον ἐπ᾽ αὐταῖς | τὸ πάντων αἴσχιστον ἑπόμενον ὁρῶντες αὐτοί τε αἰσχυνόμεθα xai ἀφανίζον- τες κρύπτομεν ( τι μάλιστα, νυχτὶ :τάντα τὰ τοιαῦτα 1 τὸ Plato, inde tacite Gesn.?, vulg.: τὸ μὴ L M45 À corr, A? | 3 nito ΔΑ Plat: πλεῖον L | ye L Plat: τε Md; verba svoz. — προβέβληκας bis scripsit A, prius εὐσκεπτόν τε et om. τὴν | ταυ- την σχέψιν L Μά À priore loco, Plat. Euseb.: ταυτην την σκέψιν Α altero loco, Platonis nonnulli || 5 ἀμετρότερο» et mox ἐμμιετρότερον L M4 A Plat. Euseb.: ἀμετρώτερον — ἐμμετρωτερον Platonis non nulli inter quos est B [| 6 ἕν om. A || V λέγετο À Plat.: λέγε «tL λέγετον M4 | 8 πλεῖον LM?4A Platonis vulg.: πλεον Piatonis cod. Coislinianus Euseb. || 9 τοὐναντίον τοὐναντίου Μά τουὐναντίον bis scripsit À || 10 AAA ed. Wohlrab | οὖν 7 φρόνησιν Platonis Β aliique non nulli | οὐδεὶς πώποτε (πῶποτε L) LM! ΡΙαί.: οὐδείς ποτε οὐδείς πώωποτε À | 11 οὔτε ἐπενόησεν tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg.: ov9' ὑπενόησεν L Mà οὔτε ὑπερενόησεν À || 12 οὐδαμοῦ οὐδαμῶς Eusebius | γιγνόμενον L M44 sicut libri Platonis Euseb. ; yevousvov tamquam ex Eusebio Stall- baum | óvz' scripsi: ov LM? À; ὄντα Plat. Euseb. | 18. γέ tacite ex Pla- tone addidit Gesn.?; an scribendum δέ γε ὁήπου cum Eusebio? || 14 z«v- α« L M4A sieut Platonis non nulli Euseb.: ταῦτα Platonis plurimi | Mouer L M? Plat. Euseb.: εἰδώμεν Α || 15 πάντως operarius Gesn.?, inde vulg. | 16 ἑπόμενον ὁρῶντες tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg. : π- ανορ[//ώντες ἵ, ἐπανορῶντες M! επάνοφώντες (sic) À || 1? udiuect vvzti L M4 Plat. Euseb.: rvzti μάλιστα À | πάντα τὰ τοιαῦτα tacite 10 10 15 CAPVT VI ΠΕΡΙ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ 307 διδόντες, ὡς φώς ov δέον ὁρᾶν aiva. — Πάντῃ δὴ φι- σεις, ὦ Ἡρ ώταρχε, ὑπό τε ἀγγέλων πέµπων καὶ παροῦσι φραζων, ὡς ;δονὴ Ἀτῆμα οὐκ ἔστι πρῶτον οὐδ᾽ αὖ δεύ- τερον, ἀλλὰ πρῶτον uév "i περὶ uévoov xai τὸ μέτριον καὶ καέριον xal πάντα ὁπόσα τοιαῦτα χρὴ νομίζει», τὴν ίδιον ἠρῆσθαι (φύσιν). — Φαίνεται γοῦν ἐκ τῶν νῦν λεγομένων. — Αεύτερον μην Ἱτερὺ τὸ σύμμετρον zai xa- λὸν καὶ τὸ τέλεον xai ἱκανὸν καὶ zav9^ ὁπόσα τής γε- νἔσεως αυ ταύτης ἐστίν. --- Ἔρικε γοῦν. — Τὸ τοίνυν τρί- τον, ὡς (0) ἐμὶ μαντεία, γοῦν καὶ φρένησιν τιθεὶς οὐκ ἂν μέγα τι τῆς ἀληθδείας παρεξέλδοις. — Ἴσως. — Ao οὖν οὐ τέταρτα, Q τῆς ψυχζς αὐτῆς ἔφεμεν, ἑειστήμας Te καὶ τέχνας καὶ δόξας ὀρθὰς λεχυείσας, ταῦτ εἶναι τὰ πρὸς τοῖς τρισὶ τέταρτα, εἴπερ τοῦ ἀγαθοῦ yé ἐστι μᾶλλον 5 vic Γδονῆς ξυγγενῆ; — Tay' ἄν. — Πέμπτας τοίνυν, GG ἠἡδονὰς ἔθειιεν ἀλύπους ὁρισάμενοι, χαὐαρᾶς ex Platone Gesn.?, inde vulg.: τὰ τοιαῦτα πάντα L πάντα τοιαῦτα (om. τὰ) M4AÀ 1 ov δέον tacite ex Platone Gesn,?, inde vulg.: οὐδὲν LM4A | παντη ex πάντα cor. Α | δη φῄσεις tacite ex Platone Gesn. x inde is δεῖ φησὶν (Cow L) LM A || 8 zóov;» Μὰ A Plat. Euseb. : 5 ἡδονὴ L | 4 καὶ το uérgov operarius Gesn.?, inde vulg. l| 5 χαίριον tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg: χκαιρὸν L M*^A | ὁπύσα L M4 Plat. Euseb.: ὅσα Α | τοιαῦτα χρὴ L M4 A sicut Platonis non nulli: 10i τοιαῦτα Platonis meliores Euseb. || 6 ἠρῇσθαι L M4 Plat. Euseb.: εἰ- ρήσθαι À idem ex Platonis editione Gesn.?, inde vulg. | φύσιν Plato, inde tacite Stobaeo intulit Gesn.?, vulg. fortasse iniuria, nam deest vo- cabulum, ut testatur Bast, in Platonis codice Vaticano || € μὲν Euseb. | 8 γενέσεως LM?A Euseb.: γενεᾶᾷς tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg. | 9 αὐ ταύτης L M? A Plat. Euseb.: ταύτης «v tacite ex Platonis vul- gata Gesp.?, vulg. || 10 7j tacite ex Platone supplevit Gesn.?, inde vulg. | 11 παρεξέλθοις L M! Plat. Euseb.: παρεξέλθῃς Α | dg! tacite ex Pla- tone corr. Gesn.?, inde vulg.: γάρ L M4*A | 19 & tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg.: αὖ L M4A | ἔθεμεν αὐτῆς temere ex Platonis vul- gata Gesn.* | 18 ὀρθὰς tacite ex Platone Gesn. inde vulg.: ὀρθῶς L ΜΑ | 14 τοῖς superscr. L | γέ om. Platonis aliquot et Euseb. || 15 η secludunt Platonis editores | ξυγγενή M! A Plat. Euseb.: ἀυγγέναι (sed ut de , dubitet Vitelli) L 203 908 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 2j L - M b b J , - CC ἐπονομάσαντες τῆς ψυχῖς αὐτῆς ἐπιστήμας, ταῖς (Oe) αἰσώφίήσεσιν ἑπομένας. — Ίσως. — ἝἜχκτη à ἓν γενεᾷ M J / | φησὶν Oogevc r / 3 - ο χαταπαύσατε κόσμον αοιὸῆς' — 5 3 7 υπ € ς " ^ ἀτὰρ κινδυνεύει καὶ ὃ Πιέτερος λόγος ἐν £xvy κατατὲ- παυμέγνος εἶναι χρίσει. CAPVT VII. ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ. 1 Ebguríóng Βελλεροφόντη (Ir. 302 N.7). 10 Φάρσος δὲ πρὸς τὰς συμφορὰς µέγα σὐέγει. 2 (7, 8 Mein. Σοφοκλέους «4ἴαντος (473 — 50). 4ἰσχρὸν γὰρ ἄνδρα τοῦ μακροῦ Xxonceuv βίου. χακοῖσιν ὅστις μηδὲν ἐξαλλάσσεται. τί γὰρ sag nua ἡμέρα τέρπειν ἔχει 15 προσὠεἴσα κἀνανεῖσα τοῦ γε κατφανεῖν; οὐκ ἂν πριαίµην οὐδενὸς λόγου βροτὀν, στις καλαῖσιν ἐλπίσιν Φεριαίνεται 1 ἐπιστήμας secludi iubet aut reponi ἠδονας Stallbaum αὐτῆς, ἐπιστήμαις, τὰς δὲ scr. Wohlrab | δὲ tacite ex Platone addidit Gesu.", inde vulg. | 8 δὲ pro à' ἐν A || 4 fr. XIIl Herm. | 5 καταπαύσατε tacite ex Platone Gesn.?, inde vulg.: xevemavoste L χαταπαύσεται M9 A Caput περὶ ἀνδρείας servarunt M A, eclogas non nullas etiam Br Mac. Chrys., non nisi duas extremas quod semel moneo ὃ Tr. (vide supra p.3) titulum περὶ ἀνδρείας (-ίας 4 Br Mac.) praeter Photium habent M A Tr. Br Mac., numerum M À Mac., de Tr. vide quae exposui mus. Rh. XXXIX p. 399 || 10 ecl. cum lemm. hab. M A, sine lemm. Br. de ecloga 1, 2 Mein. vide supra p. 25, 17 || 12 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 7, 1), fab. nom. om. Br (post ecl. 7, 1) Mac. (tamquam ca- pitis primam) | 18 αἰσχρὸν — 16 xecüavsiv; om. Br | γὰρ om. Mac. | 14 ἐξαλλάσσεται Soph.: ἐξελάσσεται M? ἐξαλάσσεται A Mac. alterum À infra lin. add. A! | 15 παρ ἦμαρ ἡμέρα (ut tacite e Soph. Gesn.?) Mac.: παρ ἡμέραν ΜΑ παρ ἦμαρ ἡμέραν Α com. A? | τέρψειν Mac. | 11 ὠναίμην Br | βίον ci. Mekler | 18 καλαῖσιν (sed «tow e corr. M3) M4 A Mac.: x.. αἴσιν duabus litt. erasis Dr; χεναῖσιν Soph. CAPVT ΥΠ ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ 909 ἆλλ᾽ p καλῶς ἕῆν 5 κπαλῶς τεθνηκέναι τὸν εὐγενῆ Xor. πάντ ἀχίκοας λόγον. ὃ (7,4 Mein.) Mevavógov (fab. inc. fr. 47 com. IV p. 248). Ὅταν τι πράττῃς ὅσιον, ἀγαθὴν ἐλπίδα Ἱτρόβαλλε σαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτι τόλμη δικαίᾳ καὶ Φεὸς συλλαμβάνει. 4 (1, 5 Mein.) Εὐριπίδης 4ρχελάῳ (fr. 245 N.2). Ev δέ σοι µόνον προφωνῶ, ur ni δουλείαν ποτὲ ζῶν ἑκων ἔλύθῃς παρὸν col κατθανεῖν ἐλευθέρως. 9 (1, 6 Mein) Εὐριπίδης «ανά (fr. 329 N.?). Φεῖ, τοῖσι yevraíotot ὡς ἁπανταχοῦ πρέπει χαρακτὴρ χρηστὸς εἰς εὐψυχίαν. 6 (7, 7 Mein.) Σοφοχλῆς Ἐριφύλῃ (fr. 196 N.?). «4νθρῶν γὰρ ἐσθλῶν στέρνον οὐ µαλάσσεται. 7 (7, 8 Mein.) Σοφοκλῆς Koéovoa (fr. 325 Ν.2). Ὅστις δὲ róÀuy πρὸς τὸ δεινὸν ἔρχεται, 0p91 μὲν v γλῶσσ ἐστίν, ἀσφαλὴς O^ Ó νοῦς. 8 (7. 9 Mein.) Εὐριπίδης Ἡρακλεῖ (fr. S54 Ν.2). 2 πόντ dz. λ. om, Μας, | 8 ecl. cum lemm. hab. MA Mac., sine lemm. Br; µ in uevarógov om. Mac. rubr. | 5 πρόβαλλε σαυτῷ A Br: πρὀβαλλε (πρόβαλε Mac.) σεαυτώ M Mac.; πρόβαλλ᾽ ἑαυτῷ Gesn.?, mde vulg. | γινώσκων libri | 6 cf. Stob. flor. 29, 34 Mein. | τόλμῃ (ut [44 tacite Gesn.?) Br: τόλμα M? Mac. τολµ sine acc. Α | 7 ecl. cum lemm. hab. MA Mac. Chrys. | 8 προφωνῶ M: προφανῶ A Mac. | μὴ nl δουλείαν (ut tacite Gesn.?) Mac.: un πιδοῦ λείαν M4 µή nov δειλίαν A | 9 ελευθέρως libri Stob.: ἐλευθέρῳ recte Nauck | 10 ecl. cum lemm. (ερ. δάναν M) hab. ΜΑ. cf. Eur. fr. 961 N? | 12 πρέπει Μα πρε À; βλέπει ci.lacobs in sui exemplaris margine ῥέπει Heath. τρέ- πει operarius Gesn.? p. 86, inde vulg. || 18 ecl. cum lemm. hab. M A. cf. Men. mon. 31 || 14 οὐκ ἀλλάσσεται ci. Naber mnemos.? IX p. 242. sed ov ua. titulo περὶ ἀνδρείας convenientius est || 15 ecl. cum lemm. hab. MÀ; κρέουσα Μὰ, κρεοέσα (vel -σᾳ) A unde χρεούσῃ Meineke | 16 róAung Elmsley in Eur. Med. p. 146 || 18 ecl cum lemm. hab. A, 4 om. M. sed εὑριππί ἠρακλεῖ habet verbis τὸ μὲν — 310,3 οἰδίποδι omissis etiam M. Ἡρακλείδαις (quam fabulam non integram servatam esse 910 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" Τὸ μὲν σφαγῆναι Óctvóv, evxAetav ὁ) ἔχει" τὸ ur Φανεῖν δὲ δειλόν. vov? Ó' ἔνι. 9 (7. 10 Mein) Εὐριπίδου Οἰδίποδι (tv. 952 M.?). Πότερα γεγέσδαι Órvo yorotucTeoorv et σι συνετὸν ἄτολμον v ὡφρασίν τε zGuadi ; τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν σκαιόν, GÀÀ ἀμύνεται τὸ Ó' ἡσυχαῖον ἀργόν' ἐν Ó' ἀμφοῖν νόσος. 10 (7. 11 Mein.) «ἀἰσχύλου (Septem 412—956). άνδρες yag ἑπτα, Sovgiot λοχαγέται, ταυροσφαγοῦντες εἰς µελάνδετον σάχος 19 καὶ Φιγγάνοντες χερσὶ ταυρείου φόνου. "Aon v^, Evvo, καὶ φιλαίματον Φόβον ὠρκωμότησαν » εόλει xavaoxoqac Jévreg λαπαάξειν ἄστυ ἹΚαδμείων Bic, Ἡ γῆν Φανόντες πρόσύε φυράσειν φόνῳ. 16 σημεῖα Ó αὐτῶν τοῖς τεχκοῖσιν εἰς δόµοις πρὸς ἅρμ 4ὐράστου χερσὶν ἔστεφον, δάχρυ λείβοντες' οἶκτος 0^ ot vig ἦν ἀνὰ στόμα. σιδηρόφρων γὰρ ὑυμὸς ἀγδρείᾳ φλέγων aliunde constat, cf. Kirchh. ad Heraclid. 627 Nauck ad Eur. fr. 851. 852) ci. Nauck plaudente Wilamowitzio, intercidisse de fortitudine sententiam ex Hercule 132 (162?) sublatam opinatur Meineke, recurrit poetae οἱ fab. nom. om. Plut. de virtute morali p. 447 E 9 δὲ δειλον e Plut, Porson adv. p. 216: d^ ov δεινὸν Α || 9 ecl. hab. ΜΑ, lemma A. de M vide ecl. priorem. habes quattuor fabulas Euripidis, Sophoclis duas ordine litterarum sese excipientes || 5 ἄτολ- uóv v' Porson malebat, receperunt Gaisford et Meineke | κάμαθη, quod in A! legere sibi visus erat, recte Grotius dict. poet. p. 522: z' ἐμ- ; µανῃ M*. teste Meklero "T" Α pr.m. incertum qua manu corr, iti x. éuuavz || € ἠσυχαῖον Grotius: ἠσύχιον ΜάΑ | ἀργόν Musgrave: ἔρ- yov Μ4Α || 8 ecl. cum lemm. hab. MA | 10 σώκος Α Aesch.: σακ- zog M4 | 11 χειρὶ M* A: χερσὶ Aesch., inde Gesn, vulg. | ταυρείου Aesch.: ταυρίου M4 A || 12 coy τὲ M* || 18 ὠρκωμότησαν Aesch.: ὡὠρκομότησαν (ὠρκομ- M!) ΜΙΑ || 15 πρόσθε (-9ev M3) M1 A: τηνόε Aesch. | 16 σημεῖα ὃ αὐτῶν M3 À: ανημεῖά 9' «ctor Aesch. | 18 ἀγὰ (ava M3) στόμα M Α: διὰ στόμα Aesch. [| 19 ἀγδρεία Aesch.: ἀνδρεῖαν M* crvógíar Α 10 CAPVT VII ΠΕΡΙ ANAPEIAZ 911 ἔπνει, λεόντων ὡς ἄρη δεδορκότωγ. καὶ τῷδε πίστις οὐκ ὄκνῳ χρονίξεται. κληρουμιένους δ᾽ ἔλειπον, ὡς naQ λαχὼν ἕκαστος αὐτῶν πρὸς πυύλας ἄγοι λόχον. 11 (7, 19 Mein). Ἰιμνέρμου (p. 1.3? 1 p. 91 Bergk. fr. 14). O? μὲν δὴ κείνου γε uévog καὶ ἀγήνορα Φυμὸν τοῖον ἐμεῦ προτέρων πεύθοµαι, oU µιν ἴδον Πυδῶν ἱππομάχων πυκινὰς κλονέοντα φάλαγγας, "Eouiov à πεδίον φῶτα φερεμμελίη». τοῦ μὲν ἄρ oU ποτε πάμπαν ἐμέμψατο Παλλὰς 975v: δριμὺ µένος κραδίης, ev9' Óy' ἀνὰ ngouayovc cevav9! αἱματόεντος àv ὑσμένῃ πολέμοιο; πικρὰ βιαζομένου δυσμενέων βέλεα. οὐ γάρ τις κείνου δηίων ἔτ ἀμεινότερος qos ἔσκεν ἐποίχεσθαι φυλόπιδος κρατερής ἔργον, ὅτ᾽ αὐγῇσιν φέρετ ὠκέος Γελίοιο. 1 dog M3A Aesch.; ἄρην Gesn.* inde vulg. | 5 τῶνδε Aesch. | πίστις M4A: πύστις Aesch. | oix ὀκνῳ χρονίζεται ex Aeschylo Gesn. inde vulg.: οἱ uóvo χαρίζεται ΜΑ A || 9 ἔλειπον ex Aesch. Gesn.? p. 96: ἔλιπον M3A | 5 ecl. cum lemm. hab. MA | τ ὃς µιν ci. Meineke v. IV p. LVII hae sententia: tantam antiquiorum virtutem non audivi, qui viderim illum. fortissime pugnantem | ἴδον M? εἶδον A || 9 Ἔρμιον restituit Gesn.? p. 87 mrg: ἐρίμιον M1 ἐρήμῖ A! η del. manus alt.; ex Gesnero pendent Schowiani B. C. | φερ᾽ ἐμμελίην M3 idem fere scripserat sed distinctionis signa delevit À | 10 τοῦ in lac. Α m. rec. | 11 εὐθ᾽ ὄγ᾽ Sehneidewin: Zo9^ ὅτ M* εὐθ᾽ (sine acc.) 0t Α | ἂν ἀπρ. M' | 12 σεῦ 59" ΜΑ σεύηθ᾽ A: corr, Schneidewin | αἱαατόεντος ἐν lacite suppl. Gesn., inde vulg.: αἱματόεν M? αἵματόεν À | πολέμοιο M? πολέμιον A | 18 βιαζόμενος nescio quis primus (Schowii testimonio nulla est fides): βιαζοµένου M3 À; λιαζόμενος scr. Bergk || 14 δηίων ἔτ᾽ MU; δηίων ἔπ Bergk non recte, δµίων τότ Hiller || 15 xo«tsoro M! χραταιῆς Α || 16 cvygow Bergk: αὐγαῖσι M3. -αἴσιν A | φέρετ. εἴκελος ἠελίοιο Meineke v. IV p. LVII quem secuti sunt Bergk et Hilier anthol. iyr.* p. 33. in Stobaeo nihil mutavi, quia nescio an interpretatus sit *nullus illo melior dum vivebat. ceterum minus probabiliter olim Bergk ) 3 5 . . . φέρετ᾽ ὠκέος ἠέλιοιο εἴκελος scribendum esse coniecit aut totum penta- metrum omissum. nam, ut ipse monuit, integro versu terminari locum a Stobaeo adscriptum consentaneum est nec vereor ne quis lacunae com- 912 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON T" 12 (7. 18 Mein.) Ἠελιννοὺῦς «4εσβῥίας elg Pourv (anth. lyr.? p. 520 Bergk). T - 4 ς , Aaioé µοι Poua, Φυγάτηρ 4ργος, χρυσεομίτρα δαΐφρων ἄνασσα, σεμνὸν & vaíeig ἐπὶ yàg Ὄλυμπον PA! b l4 αἰεέν ανὐραυστογ. σοὶ µόνᾳ, πρέσβιστα, δέδωκε Moipa πῦδος ἀρρήπτω ῥασιλῇον ἀρχᾶς' ὄφρα κοιρανῇον ἔχοισα χάρτος ἀγειμονεύης. - 3 J M ^ ^ - ^ 5 0C Ó ὑπὰ σδεύγλᾳ κρατερῶν λεπάδνων στέρνα γαίας καὶ πολιᾶς Οαλάσσας σερίγγεται’ σὺ ἃ' ἀσφαλέως κυβερνᾷς ἄστεα λαῶγν. ; M / ς , .. παντα δὲ σφάλλων ὃ μέγιστος αἰὼν καὶ µεταπλάσσων βίον ἄλλοτ) ἄλλως coi µόνᾳ πλησίστιον οὖρον ἀρχᾶς 3 ^n οὐ µεταβαλλει. ἡ γὰρ ἔκ πάντων σὺ uova κρατίστους probandae gratia confugiat ad M ubi post ὠχέος ἠελίοιο sine distinctione ab ipso librario, non, ut exspectari potuit, a rubricatore pergitur μελιν- νους λεσβίας εἰς ῥώμῃην 1 ecl. cum lemm. hab. M (vide ad ecl. priorem) A; μελίννους compend. À. "putavit haud dubie Stobaeus Ῥώμην hic esse ἀνδρείαν᾿ Grotius dict. poet. p. 522 || 8 Ἴ4ρηος nescio quis primus: ἄρεος M4 À || 4 χρυσεόµιτρε ΜΙΑ: χρυσεόµιτρα Gesn? χρυσεόμιτρ᾽ ὦ ci. Mei- neke vol. IV p. LVII | δαΐφρων (ut tacite corr. Gesn.2) A: óciq oov Μά | 5 & ναίεις Grotius non primus, ut videtur (cf. dicta poet. p. 522): ἄν αἴης M5 ἄν αἴης & || 6 ὤθραυστος ci. Gesn.? mrg, vide Schneidewin del. poes. gr. p. 454 || 7 πρέσβις τὰ M! πρέσβισ τὰ (sic) A: πρέσβιστα Grotius quod tuetur R, Meister die gr. díal. I p. 159, sed pro vocativo haben- dum esse monet Buecheler; πρέσβειρα ci. Gesn.? mrg probante Schneide- wino, πρεσβίστα ἔδωκε ci. Nauck (per litt.) || 8 ἀρήμτω M4 | βασιλήϊον ut mox χοιρανήϊον M3 | 9 ἔχοισα Grotius: ἔχουσα ΜΙΑ | Χάρτος À: χράτος M! 1 10 ἀγεμονεύης M: &yeuovsvgc A Gesn, inde vulg. || 11 vm& scripsi: ὕπα M, ὑπὸ A Gesn.?, inde vulg. | 18 σφάλλων A: σφά- λων Μα | 17 co? (ut tacite scr. Gesn.?) A: σὺ M* | 18 μεταβάλλει nescio quis: µεταβαλλη (-y 4) M3 A I5! 10 20 CAPVT VII ΠΕΡΙ ANAPEIAS 313 Pd V 3 A / ; ἄνδρας αἰχματὰς ueydÀovg λοχεύεις, εὔσταχυν «Ἱάματρος ὅπως ἀνεῖσα καρπὸν Gzt ἀνδρῶν. 13 (7, 14 Mein.) 'Ourgov (Hl. XIII 288—291). Etmeg γάρ xe βλεῖο movevusvog ἠὲ τυπείης, ο... 2. 7 23 2) / 2 / ὁ 92 25 vw / ουκ ἂν Ez αὖχεν Όπισθε πέσοι (βέλος) ovÓ ἐνὶ νώτῳ, ’ , ^ , , GÀÀ& κεν T στέρνων v νηδύος ἀντιάσειεν πρὀσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστιν. 4 (7, 15 Mein.) To? αὐτοῦ (1. XXII 283 ει. Ov uév uot φεύγοντι µεταφρένω iv δόρυ πήξεις, 39442 2 λ - 4 , » ἀλλ L9og μµεμαῶτι διὰ ovr Oeoquy ἔλασσον. 15 (7, 16 Mein.) Σωκράτους. N ^ ^ * 2 29 ^a , € 7 5 c / n U nc -ωλκρατης ἑρωτηνεις TL ϱωμή, εἴπε Ἀίνησις Vuxrc N , 3 μετὰ σώματος. 16 (7. 17 Mein.) Ἐπικτήτου (fr. 56 III p. S5 Schweigh.). λ - J - 3 - C, ϱ ^ / Za τοῦτο ἐπαινεῖν Mygurnivov Óízatov, ὅτι πλεί- στου ἄξιος ἀνὴρ γενόμενος οὐδεπώποτε ἐπῄήνεσεν íav- {ος 2152 2 |j 3.5 2 , 2 / r4 TOV" &AA εἰ καὶ ἄλλος τις αὐτὸν ἐπήνει, ἠρυθρία. οὗτος 0, ἔφη, Ó ἀνὴρ τοιοῦτος vv, ὥστε τοῦ συμῥαίνοντος dei ἑαυτῷ δυσκόλου ἔπαινον γράφειν" εἰ μὲν πυρέττοι, πυ- M 2 X M CAT 2 ) 3 Y d - . / ρετοῦ, eL δὲ ἀδοξοῖ, ἀδοξίας, εἰ δὲ φεύγοι, φυγῆς. καί , , 2 - , ) C ^4, ποτε µέλλοντι, ἔφη, αὐτῷ ἀριστίσειν ἐπέστη Ó λέγων 1 αἰχματᾶς μεγάλους Μὰ Α: αἰχμητὰς μεγάλως oscitanter Gesn, inde vulg. | μεγάλους suspectum Bergkio | 2 ὅπως malim | ἀνεῖσα (quod ci. editor Francof. p. 167 mrg) A: συνείσω Μα | 8 ax? ἀγρῶν vel ἀρουρᾶν ci. Bergk ἄρουρα Buecheler | 4 ecl. cum lemm. hab. A, om. M || 6 ἐπ) A, Ps.-Plut. de v. et p. Hom. c. 198: ἐν Hom. | πέσοι βέλος Hom. (ubi πέσῃ G. Βαττος., πέσοι plerique): πέσῃς (om. βέλος) À ! ἐνὶ (plane ut Hom.) À, erravit Gaisford || 9 ecl. cum lemm. (0uroov M) hab. MÀ || 10 πῆξεις (εις in ras. corr. M?) M || 11 στήθεσφιν Hom.: στηθεσιν M! στήθεσσιν A. 12 ecl cum lemm. hab. MA Ι 19 éoo- n v ^ Cs exaratum, prius del. Α | εἶπεν M4 | 15 ecl. cum lemm. 7 εγενόµενος (sine spir.) M* | 19 δὲ Μα | ἔφη Sc. Epictetus, ' Arrianus | συμβαίνοντος dei M3: συμβαίνοντος À | leineke: φῖγοι M^ A | 28 αὐτῷ ἀριστήσειν tacite , inde vulg.: τω (τῷ Α) ἀριστήσειν MA 914 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ [d] M 2 ' . ^ Ln AT A . H C1 rr πς 23 MN ) ὅτι φεύγειν avtov κελεύει Νέρων" xai og [ἔφη, ovzotv 5 ς , , εἶπεν £v "4ρικία ἀριστήσοιιεν . 17 (7, 18 Mein.) «Πιογένους. } n [ 35 P4 ^^ Οὐδένα χαλὸν ἔφήσεν εἶναι stÓvOv, οἳ μὴ τέλος » 3 " ' / - 3 ^) } π / εἴη εὐψυχία xai τόνος ψυχῆς. ἀλλ ουχὶ σωµατος. 15 (7. 19 Mein.) Θουχκυδίδου Óruryogíag Περικλέους (M 63). Τὸ γὰρ ἄπραγιον οἱ σώζεται ur μετὰ τοῦ ὁραστη- gíov τεταγιιέγο}. 1.4: 2 / 19 (7,20 Mein.) ἄντιγονου. 3 "n C / 3 » P^ Αντίγονος δὲ ἔφι τὰ μέγιστα καλά ἄνευ μεγάλων - ) 5 χακῶν ουκ εἶναι. 20 (7,21 Mein) Ἀρυσίηωτοι. Ἔλεγεν δὲ ὁ Χρύσιππος ἀλγεῖν uév τὸν GOQOY, μὴ βασανίζεσθαι δέ᾽ ur, γὰρ ἐνδιδόναι τῇ Ψυχ}. καὶ δεῖσθαι μέν, ui; προσδέχεσύαι δε. 21 (7, 22 Mein.) «{ημοκρίτου (Ir. mor. 90 Mullach.). "vÓpsír τὰς ἄτας 0 xg ἔρδε νθρείή τὰς ἄτας σµικρας ἐφρθει. 29 (7.23 Mein) ἸἩουσωνίου (vel. p. 256 Peerlk.). M il —- / “3 - L Καὶ ἂν τοῦ συιιφέροντος ιάλιστα ιροαιρῇ ἔχεσναι. * ^ n - / / ές μὲ δυσχέραινε ταῖς περιστάσεσιν. ἐγφυμούμενος πόσα ἵ ὃν 1 κελεύει γέρων M: χελεύεω ἐρῶν A | ἔφη seclusit Schow | 2 dozla A* | ἀριστήσοµεν Ml ὐριστήσομεν A!; cf, Árr, diss. Epict. ] 1, 28 (ubi eadem res narratur): εἰς ρίχκειαν οὖν ἀπελθόντες άρι- στήσωµεν | 9 ecl cum lemm. hab. MA [| 4 Πογένης tacite ante ovd. addidit Gesn.? p. S7, inde vulg. fortasse recte, sed vide Η1 1. 55. 4, S3. 10, 51 | D εἰ εὐψυχία καὶ τόνος corr. Gesn? mig: eire εἰ- υυχίαν xai τόνο» M3 Α: v. tU. καὶ vereor ne interpretis sint aut ipsius gnomologi titulo περὶ ἀγδρείας cupidius inservientis. an etüv- μία xel? | 6 ecl. cum lemm. hab. MÀ: ὁημιγορίας M! | 10 eci. cum lemm. hab, M A (post ecl. 7, 19 Mein.), sine lemm. Mae. Chrys. (post ecl. 1,5 Mein.) | 11 δὲ om. Mae. [|| 18 ecl. cum lemm. hab. MÀ. ο, Zelle: phil? ΠΙ 1 p. 234 adn. 5 || 17 ecl. cum lemm. hab. MÀ ; 18 ἀνδρεύ M* ανδρίῃ 3; drógrü; Mullach | σµικοὰς Koen ad Greg. Cor. p. 50? Schaef.: μικρὰς M3 Α | ἔρδει M! ἔρόει À || 19 ecl. cum lemm. hab. 9 , / [4 . MA ! 91 x0cc ΜΙΑ: οσα temere Gesn.? p. $8, inde vulg. 10 20 10 CAPVT VII. ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ 915 σοι τῶν £v βίῳ οὐχ ὡς σὺ ἐβούλου συγέπεσεν, αλλ ὣς συνέφερεγ. 23 (7,24 Mein.) ΙΜουσωνίου (ibid. p. 256). "ἅρπαζε τὸ καλώς &mnmodSvroxew, ove ἔξεστι, ur, μετὰ μιχρὸν τὸ μὲν ἀποὺνίήσκειν σοι παρῇ, τὸ δὲ καλῶς µε- χέτι ἐξῃῆ. 24 (7, 25 Mein) "To? αὐτοῦ (ibid. p. 256). Ovx ἔστιν ἐπὶ πτολλῶν συµμφέροντι ζώῶντα καθηκόν- τως ἀποφθανεῖν, ur ἐπὶ πλειόνων ἀπονθγήσκοντα συμι- φέροντι. 25 (7, 26 Mein.) «{ημοκρίτου (fr. mor. 76. 181 Mullach.). Ανδρήιος ovy Ó τῶν πολεµίων [κρατῶν] µόνον ἀλλὰ καὶ ὃ τῶν ἡδογέων χρέσσων. ἴἔνιοι δὲ πολίων μὲν δε- σπὀζουσι, γυναιξὶ δὲ δουλεύουσιν. 96 (7. 27 Mein) Πλατωνος. 9 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 7, 22 Mein.), sine lemm., Br (post ecl. 7, 40 Mein); µουσωνίου M τοῦ αὐτοῦ Α. recurrit Maxim. c. 4 p. 542 Combef. (Μουσωνίου). Maximi libros meliores consuluit Stern- bach gnomol. Vatic. 118 | 7 ecl. cum lemm. hab. MÀ j| δ συμφέ- gov τῷ ζώντα M* συμφέρον τῷ ζῶντι A: tacite corr. Gesn.? p. SS, inde vulg. | καθήηκόντως M3: προσεικόντως Α || 9 ἐπὶ recte Buecheler et Wachsmuth: ὑπὲρ M4A; alioqui corrigendum συμφέροντος, sed hoc minus placet | 11 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 7, 25 Mein.) Br (post ecl. 7, 4 Mein). eclogae pars prior recurrit flor. 17, 40 Mein. (τοῦ αὐτοῦ id est {ημοκρ.), altera supra 11 6, 26 (4ημοκρίτου). non disiunctas legit auctor loci interpolati qui est apud Anton. I c. 12 p. 13. priorem partem habet Boiss. an. III p. 468 Maxim. c. 4 p. 186 Rib. (Democriti). non dubium videtur quin haec duo enuntiata sese ex- ceperint in gnomologio per Stobaeum excerpto. posterius sine priore hic non locum haberet || 129 ἀνδρήιος Mullach: ἀνδρεῖος libri ! ἐκεῖ- voc add. Boiss. | οὐχὶ pro ovy ὁ Α | ov μόνον ὁ κρατών τῶν πο- λεμίων Ant. | πολεμίων in ras. À nescio an non scripserit À! | χρατών M A Br, om. flor. 17, Boiss.; zoatécv Mullach | 18 ó om. Α | ἠδονέων Mullach: zóovov libri | κρέσσων flor. 11: αρείσσων M Α | δὲ om. flor. 6 | πολίων Mullach: πόνων M? Br πόλεων A, flor. 6 | 15 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 7, 26 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 7, 24 Mein.). recurrit gnomol. Vatic. 448. v. τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας ῥίον λαμπρον δεῖ «vti μακροῦ αἱρεῖσθαι tamquam sententiam communem legi in flor. Pal.-Vat. 239 monet Sternbach. cf. Seneca ep. 77, 20 2146 ΙΡΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Iarov Equ τοὺς ἀγανοὺς ἄνδρας ῥίου un μαχκροῦ. } M » - - ἀλλά λαμπροῦ Ocio Jat. 27 (7, 28 Mein.) «αρείου (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 172 P). / ὠαρεῖος ὃ Ξέρξου πατὶρ ἑαυτὸν ἐγκωιιαζων ἔλεγεν Qt N ^ ἐν ταῖς µάχαις zal παρὰ τὰ δεινὰ γίγνεσθαι φρονι- ιιώτερος. 258 (7, 29 Mein.) Ἐκ τῶν «Πίωνος Χρειῶν. «Ίάχαινα γυνὶ τοῦ υἱοῦ αὐτῖς &v παρατάξει χωλω- , ^ - Δ , M ^ - , 3 Φέγτος «ai δυσφοροῦντος ἐπὶ τούτω 'u5 λυποῦ, τέχνον 10 3 € J c! * Ωω” - 275, 3 - c εἶπεν καὺ ἕκαστον γὰρ ruo τής ἰδίας αρετῖς v7tO- μνήσθιση . 29 (7. 30 Mein.) Ἐκ τῶν 4ριστοτέλους Ἀρειῶν. !5v € Li , - 2 t- -iva&agyog ὁ φυσικός, εἰπόντος αὐτῷ “4λεξάνδρου [d e - €» ^^ ’ 3 »! € - - . Οτι κρεμῶ σε, GutíAeL τουτοις ἔφη τοῖς sr0AÀoig" 15 2 προσδεῖσθαι ΠΟΠ). Vat. | ὁ ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. i, 21 Mein), sine lemm. Br (post ecl. 7, 44 Mein.). ex dispositione quam sequitur Br nescio an concludi possit dicta Platonicea (7, 27. 43. 44 Mein.) in codicum L Dr archetypo fuisse vicina. lemma confirmare videtur pina- cographus Photii, vide Elter p. 62. fontem indicavit Wyttenbach l. s. ο. cf. Plutarchus au seni gerenda sit resp. p. 792 € | 6 γίνεσθαι Br | Ν΄ ec. cum lemm. hab. M A. reeurrit Maxim. c. 4 p. 542 (Ex τῶν Jio voc χρειών). inter Dionis Chrysostomi fragmenta recepit L. Dindorf v. ll p. 912. ιογένους pro Ιίωνος scribi vult Rose Ar. ps. p. 612 respi- ciens flor. 13, 24 et 34, 16 Mein. vix recte: vide Stob. IL 31, $9 p. 210, 17 Wachsm. cf. Ps.-Plut. apophth. Lacaen. p. 241 E (13 et 14); Plut. de fort, Alex. p. 331 B; Cicero de orat. II 61 | 18 ecl. cum lemm. hab. M A. de personato Aristotele vide quae monui p. 269 adn. non procul a Stohaeo discedit gnomol. Vat. 64 (cf. apophth. Vind. 40): Araseoyog, Ó φυσι- χὸς φιλόσοφος, λεξάνδρου τοῦ βασιλέως simovtoc αὐτῷ zgsuo σε’, ἄλλοις᾽ ἔφη ἀπείλει" ἐμοὶ ὁξ οὐδὲν διαφέρει ὑπὲρ γῆς 7] κατὰ γῆς σήπεσθαι ubi σαπήναι haud inepte Wachsmuth. εἶναι codex. Theodoro tribuit Ps.-Plut. an vitiositas ad infel. suff. p. 199 D idque elegantius paulo xal τί Θεοδωρῳ µέλει, πὀτερον vx EO γῆς ») ὑπὸ γῆς σήπεται. huius fontem illustrare conatus sum proleg. Τε]. p. LXXXIX. cf. Cicero Tusc. | 43, 102, Valer, Maxim. Vi 2 Ext. 3, Seneca de tranquill, XIV 3 || 15 Ce ' - χρεμῶ tacite Gesn.? p. 55: κχρεμνῶ M* κρεμν À | τοῖς πολλοῖς ex μ΄ 9 10 CAPVT Vil ΠΕΡΙ ANAPE!AX 9017 ἐμοὶ δὲ οὐδὲν διαφέρει ὑπὲρ γῆς ᾖ κατὰ γῆς σι- πεσναι.. 30 (7. 31 Mein.) Ἐν ταῦτῳ. Γοργὼ 1, «4axeóotuovía «4εωνίδου yvrí, τοῦ υἱοῦ ai- τῆς Ez στρατείαν πορευοµένου. τὴν ἀσιίδα ἐπιδιδοῖσα εἶπεν 'r ταύταν T ἐπὶ ταύτας". 91 (7.32 Mein.) 4hjuoxotvor (Ir. mor. 111 Mullach.). ἄίκης κῦδος γνώμµτς Φάρσος xci ἀφθαμβίν, ἀδιχίις δὲ δεῖμα ξυμφορῖς τέρμα. 32 (7,39 Mein) Ηροδότου ἱστορίας Z' (VII 50). MeyaAa yàg πρέγιατα κεγάλοισι χιγὀύγοισιν ἐφέλει καταιρέεσύαι. 399 (7, 94 Mein.) Πλάτωνος ἐν vic ἁπολογίας Σω- zg&rovo (p. 28 B). margine illatum videtur Meinekio v. IV p. LVII, fortasse iure, nam stis . purpuratis tuis habet Cicero qui Cynicorum sane doctrinam secutus Theodoro adsignat. an rovro:cí? contra τούτοις expungi vult aut scrihi tovto Sternbach 9 ecl. cum Jemm. hab. MA (post ecl. 7, 30 Mein.) sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 7, 20 Mein); ἐν ταυτώ M! ἐν τῷ αὐτῷ Α. τοῦ αὐτοῦ temere Gaisford. dictum referunt multi, testimonia collegerunt Meurs misc. Lacon. IL 2 p. 97 Wyttenbach in Ps.-Plut. apophth. Lacaen. p. 241F |! 4 Γοργὼ η lacobs add. animadv. in Athen. p.186: Γοργονη M3 γοργώνη Α l'ogyovy Mac. | τοῦ del. sed supra scr. του vtov À, fortasse A! | αὐτῖς om. Α Mac. | 5 ἐπῖδοϊ σα Mae. | 6 7j ταύταν ή ἐπὶ ταύτας Wyttenbach l.c.: c ταύταν 7 (alterum 7 supra lin. A!) exi ταύταν M3 Α Mac.; pro ταύταν — ταύταν dedit ταν — τὰν A? ex Plut. ut videtur ubi ἐπὶ τας corrigebant post Dukerum, recepit Meineke || 7 ecl. cum lemm. hab. MA. iterata erat olim corp. Par. 995 Elt, ubi lemma .fguoxoírov, cum ecloga ipsa intercidisset, falso nunc praefixum est apophthegmati Clito- machi 7, 55. vide Freudenthal mus. Rh. XXXV p. 429 | S ἀθαμβίῃ A: ἀθυμίη M4; eoruin ci, Gesn.? p. $8 mrg, tu vide mus. Rh. XXXIX p.527 | ἀδιχίας Α | 10 ecl cum lemm. hab. MA. affert Eustathius ll. p. 1028 j| 11 γὰρ om. Eust. | πρήγµατα M4 Her, Eust. : πραγματα À | μεγᾶλοις κινδύνοις Eust. | κινδύνοισι Her. | θέλει Eust. | 12 καταιρέεσθαι Her.: xol αἱρέεσθαι (αἱρέεσθαι A) M3 A, χαθαιρεῖσθαι Eust. | 18 ecl. cum lemm. hab. MA 918 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Ἴσως ἂν οὖν εἴποι vig" εἶτ᾽ oix αἰσχύνη, 0 Σώχρα- τες, τοιοῦτον ἐπιτέδευμα ἐπιτιδεύσας, ἐξ οὗ κινδυνεύεις γυνὶ ἀποθανεῖν; ἐγὼ δὲ τούτω ἂν δίκαιον λόγον ἀντεί- ποιµι, ὅτι οὐ καλῶς λέγεις, € ἄνθρωπε, εἰ οἴει δεῖν κίνδυνον ὑπολογίζεσύαι τοῦ ζῆν 5 τεθνάναι ἄνδρα ὅτου τι καὶ σμικρὸν ὄφελός ἐστιν, ἀλλ ovx ἐκεῖνο (μόνον) σκοπεῖν, ὅταν πτράττῃ, Γτότερον δίκαια ἄδικχα πράττει, καὶ ἀνδρὸς ἀγανφοῦ ἔργα 5 xaxzot. 94 (7, 35 Mein.) Θουχυδίδου δηµήγορίας Kvvuov (1 87,4). "vev δὲ εὐψυχίας οὐδεμία τέχνη πρὸς τοὺς κινδύνους ἰσχύει φόβος γὰρ uvrurv ἔκτιλισσει, τέχνη δὲ ἄνευ αἲ- τῆς οὐδὲν ὠφελεῖ. 30 (7, 96 Mein.) Θουκυδέδου ἐκ vov Ἐπιταφίου (1 43, 6). "Aiyswworéga γὰρ ἀνδρὶ φρόνημα ἔχοντι v, μετὰ τοῦ ἐν τῷ µαλαχισνἦναι κάχωσις v, ὃ μετὰ ῥώμης καὶ ποι- γῆς ἐλπίδος Gua γιγνόµεγος ἀναίσφήητος φαάνατος. 36 (7,37 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (1 40, 3). άιαφερόντως γὰρ δὴ καὶ τὀδε ἔχομεν ὥστε τολμᾶν τε οἱ αὐτοὶ μάλιστα GÀ περὶ ὧν ἐπιχειρήσομεν ἐκλογί- ζεσφαι 0 τοῖς ἄλλοις ἁμαθία μὲν Φράσος, λογισμὸς δὲ 1 ἂν M5 A: d? ἂν Plat. , εἴποι M3 Plat.: eiu; À | οὐκ αισχύνη Μά οὐκ αἰσχύνῃ A Plat. (ubi oce αἰσχύνει Db): ov καταισχύχῃ tacite Gesn.? p. 98, inde vulg. | 2 τοιοῦτον A Plat.: τοιοῦτο M3 | 8 τούτῳ δίχαιον ἂν Marcus Antoninus 7,44 Eusebius praep. ev. XIII 10 | 6 τι tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: τ΄ εἰ M4A | ἐστιν om. Antonin. | ἐκεῖνο µόνον Plat. Antonin, Euseb.: ἐχεῖνον M! ἐχεῖνο A | V ὅταν M3A Plat.: ὅτι ἂν Forster | πότερον M4A Platonis E F, Euseb. Aristid. orat. v. II p. 345 Dind., Antonin.: πόὀτερα Platonis DD, cf. Schanz nov. comment. p. 164 j 9 ecl. cum lemm. hab. M À; Ἰνήμου Wasse: zvíxov M* À || 10 68 Thuc.: ó' libri | 11 δὲ M4 Thuc.: à' ut videtur À || 13 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ: Θοιυχυδίδου M τοῦ αὐτοῦ Α || 14 ἀνδρί γε tacite e Thucydide . » - -— ς - Gesn.? p. 88, inde vulg. | ἡ (z M?) μετὰ τοῦ ἐν τῷ M3À: 7 ἐν τῷ μετὰ vov libri Thuc. ambigunt utrum rectius expellatur: μετὰ τοῦ eicit Schneider, ἐν τῷ Bredow || 17 ecl. cum lemm. hab. M À || 15 δὴ M? Thue.: δεῖ A | ἔχομεν ὥστε M? Thue.: ἐχομένως τε A || 19 οἱ αὐτοὶ À Thuc.: αὐτοὶ Mé ; 90 ὁ M3 À Thuc.: ὡς temere Gesn? p. 88, inde vulg. *; 20 10 15 20 CAPVT VII ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ 919 ὄκνον φέρει. κρατιστοι O^ ἂν (τὴν) ψυχὴν δικαίως κρι- Φεῖεν oi τα τε δεινὰ καὶ ἡδέα σαφέστατα γινώσκοντες καὶ διὰ ταῦτα μὴ ἀποτρεπόμενοι ἐκ τῶν κινδύνων. 97 (7, 38 Mein) Ζήνωνος. Ζήνων ὁ Ἐλεάτης ὑπὸ τοῦ τυράννου στρεβλούμενος, ὅπως εἴποι τοὺς συνωµότας' εἰ γὰρ ἦσαν εἶπεν {οὐκ ἂν) ἐτυράννεις.. 38 (7, 59 Mein) Ex τῆς Νικολάου Ἐφῶν συναγωγῆς (hist. gr. min. ed. L. Dindorf 1 p. 146 fr. 4). Ὀμβρικοὶ iv ταῖς πρὸς τοὺς πολεμµίους µάχαις ol- ὄχιστον ἡγοῦνται ἠττημένοι ζῆν, αλλ ἀναγκαῖον ἢ νι- zày v ἀποθνήσχειν. 39 (7, 40 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (ib. fr. 5). Ke^vol οἱ τῷ ὠκεανῷ γειτγιῶντες αἰσχρὸν ἡγοῦνται Τοῖχον παταπίπτοντα Ἱ οἰκίαν φεύγειν, πλημμυρίδος δὲ ἐκ τῆς ἔξω «ὡαλάττης ἐπερχομένης ue9^ ὅπλων ἀπαν- τῶντες ὑπομένουσιν ἕως κατακλύζονται, (vc μὴ δοκώῶσι (ρεύγοντες τὸν Φάνατον φοβεῖσθαι. 40 (7, 41 Mein.) Ἰαμβλίχου ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς Ὀλύμπιον περὶ ἀνδρείας. -dvógsia γοείσθω Y; κυριωτάτη, ὅση vé ἐστιν ἄτρεπτος 1 δὲ M* | την ψυχἠν tacite e Thuc. Gesn.?, inde vulg.: ψυχὴν M*À | 2 γινώσκοντες M* A | 4 ecl. cum lemm. hab. MA | 6 εἰ- ποι M*: εἴπῃ A idque tacite scripserat Gesn.?, inde vulg. | οὐκ ἂν ἐτυράννεις Meineke: ἐτυράννεις MÀ Α ἂν cum signo interrogationis add. A?; οὐκ iam Wakefield || 8 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 7, 38 Mein.) sine lemm. Br (post ecl. 7, 26 Mein.) || 10 πολέμους Br | 18 ecl. cum lemm. hab. MA, sine lemm. Br. recurrit Maxim. c, 4 p. 542 Combef. (ἐκ τῆς Νικολάου (890v) συναγωγῆς). Nicolaum exscripsit Aelianus v. h. XII 23, fortasse etiam Strabo VII p. 293, si verum vidit Duemmler mus. Rh. XLII p. 193 || 16 τοίχου (τύχου cod.) χαταπί- πτοντος 5X οἰκίας (-είας cod.) cod. Mon. 429 f. 110* ut testatur Dressler annal. philol. 1882 p. 824 qui id ipsum scribi iubet in Stobaeo | χα in χαταπ. redintegravit Br! | οἰκίαν sed ( e corr. M4 || 19 ecl. cum temm. hab. MÀ; ἀνδρείας M* ἀνδρίας A || 291 ᾿Ανδρεία tacite Gesn.? p. 89, inde vulg.: ὠνδρείαν M4 ἀνδρία A 920 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" νοερὰ ὀύναμις, καὶ 005 ἀκμαιοτάτί νοερὰ ἐγέργεια, ice τοῦ voU ταυτότης καὶ μόνιμος ἕξις ἓν ἑαυτῇ τοιαῦτα ἂν εἴη τὰ ττερὶ τὴν ζωὴν εἴδη Φεωρούμενα τῆς ἀγδρείας, ἴτοι καν ἑαυτὰ ὑφεστηκότα T κοινωνήσαντα τὴν ἑαυτῶν ῥώ- µη πρὸς τήν ἓν τοῖς λόγοις µόνιμον καταστασιγ. 41 (7. 42 Mein.) Ἐν ταὐτῳ. ἀπὸ Ór τούτων τὰ iv τοῖς πάφεσιν περί ve δεινὰ καὶ ur δεινὰ καὶ περὶ φόβον καὶ Φάρσος περέτε {δονὴν καὶ λύπην γεγναίως ἀγθιστάμεγνα, καὶ τὰ διαφυλάττοντα ἀεὶ τὰς αὐτὰς ὀρύὰς δόξας, τά τε σύμμετρα «cl μέσα rÓn διασῴζοντα, xai τὰ πραὔνονγτα τὸν vuó τῷ λόγω καὶ ἀνεγείροντα αὐτὸν κατὰ χαιρόν, καὶ τὰ χοινὰ τούτων βίοις » ἀνδραγαθία τῶν πράξεων ἀήττητος savvy καὶ ἀβίαστος, ἑχουσίως τα καλὰ καὶ δι’ ἑαυτὰ αἱρουμένη καὶ πραττουσα, καὶ τῶν Gyad(v ἕνεκχα παντας :τόγους καὶ κινδύνους ὑπομέγουσα θδιδοῖσά τε ἑαυτὴν ἑτοίμως εἰς τὰ δοκοῦντα εἶναι δυσχερῇ, καὶ Φαρροΐσα τὸν Φάνατον καὶ μελετῶσα τὰς τε ἀλγηδόγας εὐκόλως φέρουσα xal μεταχειριζοιιένη. 49 (7,43 Mein.) Πλάτωνος. Πλάτων ἐρωτηνθεὶς πῶς ἔχειν δεῖ πτρὸς τὰ περιτιτω- µατα, οἵτως, εἶπεν ὥστε προϊδόντα μὲ ἐμβῖναι, c βάντα δὲ κατ ὄγνοιαν μηδὲ φροντίσαι.. 43 (7. 44 Mein.) To? αὐτοῦ. m ταυτότης M! rav. A | 8 ἀνόρείας M: ἀνδρίας A |j 6 ecl. cum iemm. hab. MA | τ z«9eow M* πάθεσι A. |j 8 Θάρσος ΜΑ: Θράσος À |. 1l τὸν θυμὸν τῷ A. ci. Waclismuth | 14 εἴδρ ex {9η fecit A!: 59:5 M4, inde Gesn.?, vulg. sed εἴδη ci. Gesn.? p. S9 mre | ἀνδρείας M3: ἀνδρίας A || 18 ἑαυτὴν M!: ἕαυτα Α [|| 92 ecl. cum lemm. hab. MÀ : 23 περιπτώµεθα M9? RU A corr. A? || 25 κατάγνοιαν Μὰ zar ἄγνοιαν Α | μηδὲ Gesn, inde vulg.: µη δὲ M μη Α || 96 ecl. cum lemm. liab. M À (post ecl. 7, 43 Mein.) Br (post ecl. 1, 16 Mein); τοῦ αὐτοῦ ΜΑ cà&tovog compend. Br. cf. quae con- gessit Sternbach ad gnomol. Vat. 199 ct 10 20 10 15 CAPVT VII. ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ 321 Of τὸ ζῆν τεερὶ πλείστου ποιητέο», ἀλλὰ τὸ εὖ Ci». 44 (7, 45 Mein) Ζήνωνος. Ζήνων cg ἤδη γέρων ὢν πταίσας κατέπεσεν “ἔρχο- μαι εἶπε' τέ µε αὔεις; καὶ εἰσελθὼν ἑαυτὸν ἐξήγαγεν. 45 (7, 46 Mein.) «{εωνίδου. «ἀεωνίδης ἀκούσας ἐπισκιάζεσθαι τὸν ἥλιον τοῖς Περ- σῶν τοξευµασιν χαρίεν ἔφη ὅτι καὶ ὑπὸ σκιᾷ µαχοί- ueda'. 46 (7, 47 Mein.) «ιογένους. Ὀρών ἸΜεγαρέας ó {ιογένης τὰ uaxoc τείχη ἱστάν- τας ὦ μοχθηροί sime 'μὴ τοῦ μεγέθους προνοεῖτε τῶν τειχῶν, ἀλλὰ τῶν im αὐτῶν στησομένων". 47 (7, 48 Mein) ᾿άγις (Ps.- Plut. apophth. reg. et imp. p. 190 C. D). yw Ó βασιλεὺς ἔφη τοὺς «ακεδαιμονίους μὴ ἔρω- τᾶν ὁπόσοι εἰσίν, ἀλλὰ τοῦ εἰσὶν oí πολέμιοι. καὶ ἔρω- TOYTÓG τινος πόσοι εἰσὶν «ακεδαιμόνιοι, ἔφη ixavoi τοὺς κακοὺς ἀπερύχειν”. - 2 - l οὐ τὸ ζην Μ4Α: ἔφη ὁ αὐτὺς, οὐ τὸ ἕζῆν Br | πλείστου Br idque tacite scripserat Gesn.? p. 89: πλειστο M ov compend. M! πλεῖστα Α || 2 ecl cum lemm. hab. M A. similiter Laertius VII 28, alii | 4 eve Meineke ex Laert, ubi v. ἔρχομαι, tl M^ αὔεις citan- tur ἐκ τῆς Νιόβης, sed vide Nauck tr. gr. fr.? p. 91: ἀγεις M4 A | 9 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 1, 45 Mein), sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 7, 31 Mein.); Asovíóov M A. confer Herodot. VII 996 Ps.-Plut. apophth. Lac. p. 225 B alios || 6 λεογίδης M4 -δας A Mac. ω ex o fecit A! || V χάριεν M3: χάρις A Mac., vide Ps.-Plut. | 9 ecl. cam lemm. hab. ΜΑ | 12 τῶν om. M3 | 18 ecl. hab. MA (post ecl. 1, 41 Mein.) Br (post ecl. 7, 28 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 7, 46 Mein.); lemma ἅγισ M sicut Photius p. 62 Elt., om. ceteri, cf, Ps.-Plut. apophth. Lac. p. 215 D3. 5; Plut. Lyc. 20; C.Schmidt de apophth. (Gryph. a. 1879) p. 96sq. | 16 ῥασίων Br | ovx ἔφη τοὺς 4ακεδαιμονίους ἐρωτᾶν Ps.- Plut. | 16 z:0c0. Ps.-Plut. | o£ om. Gesn.? p. 89, inde vulg. | xai ἐρωτῶν- τος τινὸς Μ4Α Mac.: ἑτέρου δὲ πυνθανοµένου Ps.-Pl. apophth. reg., πυγ- Θανομένου δέ τινος Ps.-Plut. apophth. Lac. || 17 εἰσὶν M4 εἰσὶ A Mac.: εἰσὶν oi Ps.-Pl, sed cf. Plut. Lyc. l. c. | ἔφη ἱκανοὶ (ace. vocis íxa- vol in corr. M!) M4A Br Mac.: ὅσοι, εἶπεν, ἱκανοὶ vel ὅσοι ixavol, εἶπε Stobaeus III. 21 222 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΑΟΓΩΝ Γ΄ 45 (7, 49 Mein.) Ἐενοφῶντος. Ἔενοιώντι ἐν Φκιλλοῦντι ἑστεφανωμένῳ καὶ φύοντι ἀπτήγγειλέ τις Γρίλλον τὸν υἱὸν περὶ 'Ἠαντίνειαν στολε- μοῦντα eve Ἴσθαι. 0 δὲ arroJéusvog τὸν στέφανον ἤρετο έσιως ἄγωνιξόμενος τελευτήσειε τοῦ Ó' εἰπόντος ἄριστα᾽ ἐπιθέμενος τὸν στέφανον παλιν ἔνυεγν. 49 (7, 50 Mein.) «{ημοσφένους ἐν τῷ Ὑπὲρ τοῦ στε- φάνου (ἈΝΗΙ 5 97 p. 258). Πέρας μὲν γὰρ ὤπασιν ἀνθρώποις τοῦ βίου Φάνατος, x&v ἓν οἰκίσκῳ τις ἑαυτὸν καθείρξαρ τηρῇ: δεῖ δὲ τοὺς ἀγαδοὺς ἄνδρας ἐγχειρεῖν μὲν ἅπασιν ἀεὶ τοῖς καλοῖς, τὴν ἀγαθὶὴν εροβαλλομένους ἐλπίδα. φέρειν ὃ᾽ ὃ ἂν ὁ Φεὸς διδῷ γενναίως. 50 (7, 76 Mein.) Πλάτωνος 8x τῆς Σωκράτους ἄπτολο- γίας (p. 28D — 25 D). ο, 3 , 5 25 pe ^ ^ , X b Οὕτω γὰρ ἔχει, ὦ “4Φηναῖοι, vj; ἀληφείᾳ οὗ àv Ps.-Plut, sed cf. Plut. Lyc. |j 18 ἀπερύχειν (-κην M*; M4 Α Br Mac. Ps.-Pl. apophth. Lac. Plut. Lyc.: ἀπείργειν Ps.-Pl. apoplitti. reg. 1 ecl eum lemm. hab. MÀ, sine lemm. Br Mac. Chrys. cf. Plut. cons. ad Apoll. p. 118 F Valerius Max. V 10 Ext. 2 Aelian. v. h. IH 3 Laertius 1 55 alii || 9 ἐν σκιλλοῦντι Br: dv σκιαλοῦντι MÀ ἐν σκιλ- λοῦντι A sed alt, 2 del. ΑΞ αὐλοῦντι (om. ἐν) Mac. f 8 syll. c dm ras. M? || 4 ἤρετο Br Mac, À ex em.: εἴρετο M3, inde vulg. || 5 τε- λευτήσειε sed v (prius?) in ras. Br |] V ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Mac. Chrys. (post ecl. 7, 49 Mein.) Br (post ecl. 7, τὰ Mein.; ἐν co Mi: ἐκ τῶν A Mac. ἐν τῷ ὑπὲρ στ. om. Br. eclogam integram aut prius eius enuntiatum citant haud pauci, vide Wyttenbach animadv. Plut. de superst. p. 166 F Demosth. ed. Blass. v. I p. XCVI | 9 πᾶσιν A | post ἀνθρ. add. ἐστὲ libri Demosthenis, flor. Mon. 109 | 10 έαυ- τὸν M4À Br Mac.: αὐτὸν. Demosth. αὐτὸν flor. Mon. | καθείρξαι flor. Mon. | 11 μὲν ἅπασιν asi M3 Br Mac. Demosth. : asl ἅπασι uiv A | 12 οὲ Μα Br Mac. | ὃ dv M4 A Br Mac.: αν ὃ Demosthenis S, 0 τι ἂν Demosthenis vulg.; ἄν "Dindorf | 14 ecl cum lemm. hab. M A Mac. Chrys. (post ecl. 7, 50 Mein.) Br (post ecl. 7. 27 Mein.); IIA&tovoc ἐκ t je Σωχφάτους άπολο γίας Gaisford : Πλόιωνος ἐκ τῆς ἀπολογίας MA Mac. σωκράτους compend. nec. plura Br | 16 v. Οἵτω γὰρ — 323,16 οὐκ Q 10 15 9 10 15 CAPVT VII. ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ 323 ς ον , -- | géÀ τ 28 C ν » τις ἔαυτον ταξη Ἠγισαμενος βέλτιστον εἶναι » υπο αρ- - , - - € M - χοντος vayJy, ἐνταῦθα δεῖ, ὣς ἐμοὶ δοκεῖ, µένοντα κιν- , € t. / , , / ὀυνεύειν, μηδὲν ἐπολογιζόμενον μήτε Φάνατον μήτε ἄλλο - - 3 » μηδὲν πρὸ τοῦ αἰσχροῦ. ἐγὼ ovv δεινὰ Ov εἴην εἰργασ- , 5 - . Ce , ' μένος, «& «4νφηναῖοι, εἰ οτε μέν µε oí ἄρχοντες ἔταττον, C* € - Ci ] 1/ Ν 3 u / * 3 οὓς υμεῖς εἰλεσύε ἄρχειν µου, καὶ ἓν Ποτιδαίᾳ xai ἓν 9 , ν.δ. ) / Ν € 2 - » 4μφιυτόλει καὶ ἔτι «{ηλίω, vore μὲν οὗ ἐκεῖνοι ἔταττον » ο x M^ !' 2 , 3 ἔμενον ὥσπερ καὶ ἄλλος (ttg) xai ἐχινδύνευον ἀπιονα- - - s - / . € * 3 f veiv, τοῦ δὲ ὁεοῦ ταττοντος, ως ἐγὼ QiíJcovV τε καὶ ὑπέλαβον, φιλοσοφοῦντά µε δεῖν ζῆν καὶ ἐξετάζοντα M ' J ^ P ; X ἐμαυτὸν καὶ τοὺς ἄλλους, ἐνταῦθα οὲ [εί] φοβηθεὶς n , MI [LS ς - - ^, * / Φαάνατον » ἄλλο ovioty πρᾶγμα λύτοιµι τὴν τάξιν. δει- bh , ς — /^ 2 » / / νὸν αν εἴη, χαὶ ὡς GÀnO«gG τὀτ᾽ ἄν µε δικαίως εἰσαγάγοι 2 [ c ) [n 1 5 ) ο - τις εἰς δικαστήριον, ὁτι οὐ νομίζω φεοὺς εἶναι ἀπειθάν - J ^ e Y * [4 x , * 5 τῇ µαντείᾳ καὶ δεδιὼς Javarov καὶ οἰόμενος σοφὸς εἶναι f * ; Q4 n; 5 25 - ovx ὢν. τὸ γαρ τοι φάνατον Φεδιέναι, ὦ «ἀ9ηναῖοι, cv om. Mac. | ἀθηναῖοι Br M in ras. M! vel M? dvóg À; άνδρες 49η- vato. tacite ex Plat. Gesn.? p. 95, inde vulg. 1 ἑαυτὸν M*Br ΡΙ8Ι.: αὐτὸν À; αὐτὸν Gaisford | ταξῃ M4 A Br Platonis E, Theodoret. therapeut. p. 326 Gaisf., Eusebius praepar. evang. XIII 10, Mareus Antoninus 7, 45: ταξῃ » Platonis B DF, sed 7 punctis notavit b. | 2 vez95 (ut tacite ex Plat. scr. Gesn.?, inde vulg.) Br: ταχθῆναι M3A | δεῖ A Br: δη M3 | 8 μηδὲ θάνατον temere Gesu.?, inde vulg. | ἄλλο M? A Br Plat.; 220 τι tacite ex Platonis Ald. p. 15 Gesn.?, inde vulg. || 4 οὖν M4Br Plat.: γοῖν A | ἐργασμένος ΑΔ | 5 ἀθηναῖοι Br MET &vOc À; ἄνδρες Αθηναῖοι tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg. | € δηλίῳ Br Plat., δηλείω M3, ἠλείω, nisi fuit χλείω Α || 8 τις tacite ex Plat. addidit Gesp.?, inde vulg. | 9 τάττοντος M4 Br Plat.: πραττοντος Α || 10 δεῖν ζῆν tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: δια ζῆν M* A διαζην Br | 11 ἐμαυτον A Plat: ἑαυτὸν M3 Br | φο- ῥηθεὶς tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: εἰ φοβηθεὶς M* A Br || 12 ὁτιοῦν Br Plat.: ororv M4 órobv A | Aimouu M3 A Platonis B D: λείποιμι Br, idem ex Platonis Ald. (Platonis E F) Gesn.?, inde vulg. | 19 ἂν M1 A Br: r&v Plat.; μέντ᾽ ἂν iacite ex Platonis Ald. (Plato- nis E) Gesn.?, inde vulg. || εἰσαγάγοι Hirschig: εἰσαγαγεῖν M4 A Br, εἰσαγοι Plat., unde tacite Gesn.?, vulg. | 14 ἀπϊθών A | 16 v. το γαρ τοι usque ad fin. supra leguntur in maiore excerpto Il] 1, 124 | δε- 21* 924 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T 2 $5 »f 2 N A S - ^ 35 SOM ; - οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν 5 δοκεῖν coq ov εἶναι, uv, ὄντα" δοκεῖν ES ο, 3 N αἱ 2 3 35 )j M P) ' γὰρ εἰδέναι ἐστὶν & ovx οἶδεν. οἶδε μὲν γὰρ oiÓsic * , }9ο2 3 / M P [4 ’ ^ τὸν Φάνατον οὐδ᾽ εἰ τυγχάνει τῷ ἀνφρωπῳ «πάντων) / »A - 3 - 1 : / 3 ς 5 29^ ce µέγιστον Ov τῶν αγαθών’ δεθίασι Ó ὡς ev εἰδότες ὅτι µέγιστον τῶν κακῶν ἐστί. καὶ τοῦτο πῶς οὐκ ἀμανθία 3 N ο ς J / C ^ » 3 " r4! ἐστὶν αὕτη ἡ ἐπονείδιστος, T", τοῦ oteoJat εἰδέναι & M 3 οὐκ οἶδεν: 51 Πλάτωνος (Phaedr. p. 274A). 3 M Y 3 - - - 4 N / ᾿4λλὰ καὶ ἐπιχειροῦντα τοῖς καλοῖς καλὸὂν καὶ πα- 4, P - - σχειν 0 τι ἂν ξυμρῆ τῳ adi. 52 ᾿ἄλεξάνθρου. - / ς |f, Ἐν Ἰλίῳ «λύοντι τῷ ᾿4λεξάνδρῳ ἔφη 0 ἱερεὺς δείξειν 1 / IS / ) 3 d τὴν Παριδος ÀAvgav: ὃ δὲ 'τὴν «ἀχιλλέως εἶπεν εἰ ἔχεις, δεῖξον, καὶ πιρὀ γε τῆς λύρας τὴν μελίαν'. 99 Κορίσκου. 5 , ^ / - Κορίσκος εὐ µάλα γέρων «y ὡς ἀπό vivog χαλεπῖς 3 , , c 3 - : H ἀρρωστίας ἀγερράισεν ἄπαγε ἔφη og αηδῶς ἀνέστροφα, δοικέναι Mac. | ὦ ἀθηναῖοι Br M Mà ἄνθρωπον A Mac.: ὦ &vóosc Ill 1, 194, Plat, ex Platone Gesn.?, vulg.; liber Stobaei praebuerit ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι 1 ux A Mac., III 1, 124, Plat.: ovx Μὰ Br || 2 v. οἶδε μὲν — 7 ovx οἶδεν temere om. Gesn.?, inde vulg. primus supplevit ex À Gaisford | 8 πάντων (quod exciderit post ἄλωι) addidi ex III 1, 124. 0v Plat. | 4 ὢν Mac. | 5 καὶ τοῦτο πώς M3 A Br, Π 1, 124, Plat, καΐτοι πῶς Eusebius | 6 αἴτηῃ M3, HI 1, 124, Plat.: αὐτὴ Α Br, αυτη xrté. om. Mac. | 8 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 7, 76 Mein.) | 9 ἐπιχειροῦῖντα M3A: ἐπιχειροῦντί τοι libri Plat.;. ἐπιχει- ρεῖν temere Gesn.? p. 90, inde vulg.; malim ἐπιχειροῦντι | 10 co (τῶ M3) post ξυμβῇ collocant M3A, ante &vufz libri Plat.; v. τῷ πα- 9εῖν lemere om. Gesn.?, inde vulg. | 11 ecl. cum lemm. hab. MA. ο Plut. vit. Alex. p. 672 C, de Alex. fort. p. 331D, Aelian. v. h. IX 38 qui et cum Stobaeo discrepant et inter se ipsi || 15 τῷ Αλεξ. A: AAes. M3 | 15 ecl. cum lemm. hab. M À (post ecl. 7, 52 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 7, 50 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 7, 76 Mein.). iteratur Maxim. c. 4 p. 187 Rib. (Corsci) || 1€ ἀνέρρωσεν libri: corr. Buecheler: "rectius &veggwo9z monuerat Meineke v. IV p. LVII Q1 e 10 20 CAPVT VII. ΠΕΡΙ ANAPEIAX 325 M VE! - C - Δ € -— εν ἤδη πολὺ τῆς ὁδοῦ προκεκοφὼς ἓν δεῖ πάντως πορευ- 2rvat. 04 Kàsav9ovgc. Κλεάνδης ὑπὸ γλώττης ἕλκους αὐτῷ γενομένου τὴν τροφήν ovx ἐδύνατο παρατέµπτειν᾿ ὡς δὲ έᾷον ἔσχε, xai ὁ ἰατρὸς αὐτῷ τροφὴν προσήγαγεν “σὺ δέ ue ἔφη ᾿βού- λει rÓm τὸ πλέον τῆς 0000 κατανύσαντα ἀναστρέφει», εἶτα :τάλιν ἐξ ὑπταρχῆς τὴν αὐτὴν ἔρχεσθαι; καὶ ἐξῆλόεν του βίου. 90 ἄλειτομαχου. Κλειτόμαχος νοσήσας καὶ ληΦάργῳ περιτεσὼν ὥς 3 / c 2 / 2 » C5 / ς /. 5 N ανένηψεν οὐδέν µε ἔφη ᾿ἐξαπατήσει 5 quAoLoía, καὶ ἐξήγαγεν ἑαυτὸν τοῦ βίου. 96 Σωκράτους. Σωκράτους c φεύγοντος τὴν δίκην, «4υσίας λόγον τινὰ ! VLE 5 A^0yOY τιν συγγράψας πλφεν αὐτῷ κομίζων x«i ἐχέλευε χρήσασὃαι᾿ τοῦ δὲ 4υσίου εἰπόντος καὶ μὴν κάλλιστον αὐτὸν εἶναι" ς M No c* 32.» ς / AP | 3 2 2 } { καὶ τὰ ῥόδα ἔφη ᾿κάλλιστά ἐστιν, ἀλλ οὐ πρέπειν - / ] , / 2 /» / αὐτῷ τὸ στεφάνωµα. Ἱτεθνήξῃ τοίνυν ἔφη ὃ «4υσίας C » 3 ο 3 , 2. C Y € 3 /£/ 023 y € 24 N - εἰ M1] ούτως ἀπολογήσῃ " 0 δὲ "oV γάρ ἔφη x&v μὴ νῦν, πάντως τεφνήξοµαι; 57 Ἐρασιστράτου. 3 / - ) / - Ηρασίστρατος 0 Kqog ἤδη γηραιὸς cv ἕλκος ἐπὶ τοῦ 9 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ Br. cf. Laert. VII 116 Lucian. ma- crob. 19 | 4 ἕλκους M1! Br: ἕλκος A | yevouévov M3 Br: γινομένου A | 8 ἐδύνατο M* A Br sed e in ras. M!; fort. ἠδύνατο | 6 προσήγαγε ut mox ἐξηλθε (sic) Br | προσήνεγκεν mavult Cobet mnemos. 1X p. 112 | δ ἔρχεσθαι ci. Gesn.? p. 90 mrg: ὄρχεσθαι M9 A Br, fallitur Gaisford || 10 ecl. cum lemm. hab. MA, lemmate omisso Br. iteratur corp. Par. 995 (άημοκρίτου de quo vide quae dixi p. 317 adn. 7), cf. Freudenthal mus. Rh. XXXV p. 429 | 14 ecl. cum lemm. hab. M Α. cf. Laert. II 40sq. || 19 αὐτῷ libri | 20 ov γὰρ Α: KE yao M5; εἰ γὰρ proposuit Gesn.? p. 90 mrg x&v À: xal Μα; εἰ yag! ἔφη καὶ ung νῦν, πάντως τεθνήξοµαι Gaisford et Meineke | 38 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 7, 56), sine lemm. Br (post ecl. 7, 55, sed om. 56) | 23 Koc Wyttenbach: AX?oc vel Χίος libri 326 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ - ποδὸς ὁυσίατον ἔχων "εἰ γε εἶπεν ὅτι τὶς πατρίδος ὑπομιμγίσχομαι., καὶ χώνειον τιὼν χατέστρεψεγ. 58 (7, 81 Mein.) Ἐενοφῶνιος ix τῖς Σωκράτους amo- λογίας (p. 25 — 26 init. 27). Φαυμαστὸν ἔμοιγε Óoxsi εἶναι ὅπως ποτὲ Uuiv ἔφανη τοῦ «ανάτου ἔργον ἄξιον ἐμοὶ εἰργασμένον. ἆλλ᾽ οὐδὲ μέντοι ὅτι ἀθίκως ἀποῦγ]ισκω. διὰ τοῦτο μεῖον φρονητέον᾽ ov γὰρ ἐμοὶ ἀλλὰ τοῖς χαταγνοῖσι τοῦτο αἰσχρόν ἐοτιν. Εἰπὼν δὲ ταῦτα μάλα ὁμολογουμένως τοῖς εἰρήμένοις ἄπῄήει καὶ ὄμματι καὶ σχήματι καὶ βα- ὀίσματι φαιδρές. ὡς δὲ Ἰσψετο ἄρα τοὺς πιαρεπιοµέγους δακρύοντας, τί τοῦτο; εἰπεῖν αὐτόν, v» ἄρτι δακρύετε; ov γὰρ πάλαι love, ὅτι ἐξ ὅτουπερ ἐγενόμην, κατεψη- Φισμένος r» µου ὑπὸ τῆς φύσεως Φάνατος; 3 eci cum lemm. hab. ΜΑ | 5 ὥστε ante θαυμ. temere ex Xenophonte addidit Gesn.? p. 96, inde vulg. | εἶναι om. Α | ὅπως M A Xenophontis cod. Vat. 1950: ὅπου Xenophontis cod. Vat. 1335, e Xen. tacite Gesn.? vulg. | ὑμῖν ἐφαάνῃη M3A: ἐφάνῃ ἡμῖν tacite e Xeno- phonte Gesn.?, inde vulg. | 6 τοῦ M4A Xenophontis Vat. 1950: τὸ τοῦ Xenophontis Vat. 1335, e Xen. Gesn.?, vulg. | ἄδιον ἐμοὶ εἰργασμένον M44: ἐμοὶ eov (om. εἰργασμένον) Xenophontis libri, e Xen. tacite Gesn.?, inde vulg. | 8 qgovzréor: οὐ tacite e Xenophonte Gesn.?, inde vulg.: φρο οὔτε ui videtur M4 φρονητέον οὔτε Α | 9 quae post αἰσχρύν ἐστι habet apologiae auctor παραμυθεῖται δέ τι (ὃ ἔτι Gesn.?) καὶ Παλαμήδης 0 παραπλησίως ἐμοὶ τελευτισας" ἔτι γὰρ καὶ vov πολὺ καλλίους ὄμνους παρέχεται Ὀδυσσέως τοῦ αδίκως ἀποχτεί- ναντος αὐτόν οἱδ Oti καὶ ἐμοὶ µαρτυρήσεται ἓπό τε τοῦ ἐπιόντος xul ὑπὸ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου Oti ἠδίκήσα uiv οὐἰδένα πω- ποτε οὐδὲ πονηρότερον ἐποίησα, εὐεργέτουν δὲ τοὺς ἐμοὶ διάλεο: µένους προῖκα διδάσκων τι ἐδυνάμην ἀγαθόν om. ΜΑ: temere haec ex Xenophonte addidit Gesn.?, vulgatam retinuerunt Gaisford et Meineke | δὴ M4A: δὲ tacite e Xen. Gesu.?, inde vulg. | δη post ὁμολ. iacite e Xen. addidit Gesn.?, inde vulg. | 10 óuueti καὶ σχήµατι M3 A: ὀμμασι καὶ σχήµασι tacite e Xenophonte Gesn.?, inde vulg. |] 12. εἰ- πεῖν sed εἴν e corr. M4 | ᾖ H. Stephanus | ὁακρίετε sed ε posterius e corr. Μά | 18 ᾖστε mavult Cobet | ὅτι om. Xenophontis libri | ἐξ ὄτουπερ ἐγενόμην tacite e Xenophonte Gesn.?, inde vulg.: é&ótov παρεγενόµην M3 A [| 14 Θάνατος M3 À: ὃ Θάνατος Xenophontis 1 10 MY Qt CAPVT VII. ΠΕΡΙ ANAPETAZ 921 59 (7, 58 Mein.) Ἡροδότου ἱστορίας ἕ (VII 102). έγει «ημάρατος ταδε’ ἐπειδὴ ἀληνείη διαχρήσα- σθαι πάντως κελεύεις ταῦτα λέγοντα τὰ ur ψευδόμενόὀς τις ὕστερον ὑπὸ σεῦ ἁλώσεται, τῇ Ἑλλάδι πενίη μὲν αἰεί κοτε σύντροφος σύνεστιν, ἀρετὴ δὲ ἔπακτός ἐστιν, ἀπό τε σοφίης κατεργασµένη καὶ νόµου ἰσχυροῦ' τῇ δια- χρεωµένη (f) Ἑλλὰς τήν τε πεγίην ἀπαμύνεται xol τὴν δεσποσύνην’. 60 (7, 59 Mein.) Φιλίππου. Φίλιππος ἦλθεν ἐπὶ 4ακεδαίμονα xoi προσστρατο- πεδεύσας, ἔπεμψεν ἀπειλῶν πολλὰ καὶ χαλεπα, vv μὴ πτοιῶσι τὰ προστασσόµενα”. τῶν δὲ «4ακεδαιμογίων τις ἀκούσας τῶν ἀπειλῶν χάριν αὐτῷ ἔφη εἰδέναι, ὅτι ov κωλύει ὃ ἐπὶ τοῖς µαχομµένοις ἐστὶν ἀπιοθανεῖν. 61 (7, 60 Mein.) Πύρρου. Πύρρου ἐπιστρατεύσαντος «4ακεδαιμονίοις καὶ σιολλὰ ἀπειλοῦντος, «4{ερκυλλίδας εἷς τῶν γερόντων ἀναστᾶς &v τῇ ἐκκλήησίᾳ εἶτεν εἰ μὲν ὡΦεός ἐστιν 0 ἀπειλῶν, μὴ φο- Vat. 1335 m. sec., e Xenophonte Gesn.2, vulg. post Θάνατος e Xeno- phonte Socrateae orationis clausulam temere invexit Gesn.?, omittunt libri. vulgatam sequuntur Gaisford et Meineke 1 ecl cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 7, 81 Mein.) | 2 Aéy& 4ημαάρατος τάδε M3A: ὡς δὲ ταῦτα ἤκουσε 4ημάρητος, ἔλεγε τᾶδε Her. | ἐπειδῇ Μ4Α: βασιλεῦ, ἐπειδὴ Her. | διαχρήσασθαι M Her. : δὴ χρήσασθαι À, χρήσασθαι Herodoti PR || 8 πάντως M* A Hero- doti 486: πάντως µε Her. PH | τὰ ug Α Her.: uy M3 | 4 σεῦ A Her.: σὲ M^ | 5 χοτε om. Her. 4B € | σύνεστιν M3 A, Her. R: ἐστί Her. [| 6 διαχρεωμένη M34 Her.: διαχρεομένη Her. P, Gesn.? p. 90, inde vulg. || ? 7 addidi ex Her. | τε om. Her. PR. | 9 ecl. cum lemm. hab. M A. ex alio fonte Ps.-Piut. apophth. Lac. p. 219 E || 10 προσ- στρατοπεδεύσας Halm lect. Stob. p. 24: προστρατοπεδεύσας M4 προ- στρατεύσας À || 11 gv Meineke: εἰ M4A | 12 δὲ A: ὅη M? || 14 ó M4, inde vulg. | 15 ecl. cum lemm. hab. M Α (post ecl. 7, 59 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 7, 53). iteratar Maxim. c. 4 p. 187 Rib. (Pyrrhus). alio modo concepta legitur narratiuncula Ps.-Plut. apophth. Lac. p. 219 F; cf. Plut. Pyrr. c. 26 extr. | 1Y δερχυλλίδης compend. A 228 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ῥωμεύα, οὐδὲν γὰρ ἀθικοῦμεν" εἰ ὃ ἄνθρωπος, γνώτω ἀνδράσιν ἀπειλῶγ'. 62 (7, 61 Mein.) Σερήνου. ἀλέξανδρον τὸν Φεραίων τύραννον Orgy ἀπέκτεινε yvvi καὶ τοὺς Φεραίους ἠλευθέρωσεν. συνέβη δὲ καὶ ΨΦεωροὺς ἵκοντας αὐτῶν παρ ᾽ἄμμωνος λέγειν αὐτοῖς πελεύειν τὸν άμμωνα "Hinc ἱερὸν ἱδρύσασθαι. τῶν δὲ πρεσβυτέρων τις πιαρακοῦσαι ἔφη τοὺς Φεωρούς' τὸν o» . oma Qa LÓLSNS 34 - γαρ «άμμωνα Όηβης εὔτεῖν tre αυτους ἐξελομέγης τῆς δουλείας. 63 (7,62 Mein.) 'Ex τῶν Πλουτάρχου διηγήσεων (Plut. parall. min. p. 305 B). Zageiog ὁ Περσών βασιλεὺς μετὰ τριάκοντα uvoia- όων ἐν ΠΜαραφῶνι ἐστρατοπεδεύσατο. ᾿4Φηναῖοι δὲ χι- 1 ἀδικοῖμεν] v in ras. M? | ἔστι post ἄνθρωπος add. A | 8 ecl. ἅμμωνος cum lemm. σερίνου hab. ΜΑ | 6 παραγράµμµμως corr. A?: παρα- γθαμμως M3 | 7" ó ΔΑ: δὴ M3, inde vulg. | 8 τοὺς θεωροὺς Μὰ: vov ύεωρών Α | 11 ecl eum lemm. hab. ΜΑ. iteratur corp. Par. 596 Elt. (6x τῶν Πλουτάρχου διηγήσεων). ex parallelis descripsit scho- liasta Aristidis t. IIl p. 126sq. Dind, Plutarchi q. d. parallela minora haud raro excerpsit Stobaeus, sed hoc uno loco (quo usus est Hercher Plut. de fluv. praef. p. 32) commemorat nomen Plutarchi, eum in reliquis doctrinae opinor ostentandae gratia citarit libros quos falsarius exco- gitaverat ficticios. vide Valckenaer in Herodot. VI 14. ceterum raro in his eclogis ascivi Plutarchi vulgatam, cui quanto praestare soleant loannis excerpta luculenter exposuit Hercher l. c. p. 11 sqq. | 13 4a- ρεῖος Ó περσών βασιλεὺς M* A corp. Par.: ἀάτης (l. 4ἄτις) ὁ περ- σῶν σατράπης Gesn.? p. 91 mrg ex Plutarcho | 14 ἐν Μαραθῶνι ἐστρατοπεδεύσατο M! A corp. Par.: εἰς Μαραθώνα nagaysvousvoc πεδίον τῆς Αττικῆς καὶ στρατοπεδευσάµενος πὀλεμον τοῖς ἐγχωρίοις χατήγγειλεν Plut. vulg., quae quin propius absit a Plutarcho uon dubito collato parallelorum loco ap. Stob. flor. 39, 33 Mein.: παραγενόµενος ó' sic Αθήνας ... ἀπήγγειλεν, quem addere possis exemplis ab Her- chero collectis |. ο. p. 12 n. 10 | δὲ e corr. Μά | χιλίους M! Α corp. Par.:: πρὸς τοσοῦτον πλῆθος χιλίους µόνον schol Ar. ἐννακισχι- λίους Gesn.? mrg ex Plut. recte fortasse, modo scribas δὲ (9^) χιλ. cum Meinekio σι 10 10 16 CAPVT Vil. ΠΕΡΙ ANAPEIAZ 929 λίους ἔπεμψαν στρατηγοὺς αὐτοῖς δόντες Πολύζηλον ; / . ^ - Καλλίμαχον Κυνέγειρον ιλτιαδην ovuflAn9e(ong δὲ vig παρατάξεως, Πολύζηλος μὲν ὑπεράνῶρωπον φαντασίαν , * ο’ 2 , Ν N X 2 - νφεασαμεγνος τήν ὀρασιν ἀπέβαλεν καὶ τυφλὸς cv ἀνεῖλε / N 2 / / A - τεσσαρᾶάκχοντα καὶ ὀκτω"' Ἰαλλίμαχος δὲ πολλοῖς περι- πεπαρµένος δόρασιν καὶ νεχρὺς ἐστάδη. Ἰυνέγειρος δὲ / ed / 4, Περσικὴν ἀναγομένην ναῦν κατέχων ἐχειροχοπήθη. 09«v καὶ εἰς αὐτοὺς ὑπὸ Παντελέου τοιάδε γεγράφφαι λέγεται” € πενεοῦ καμάτοιο καὶ ἀπργήκτου πολέμοιο, ς / , "7v H / / ἡμετέρῳ ῥασιλῆι ví λέξομεν ἀγτιάσαντες; 2 - , 2 » ) 25 2» , , € ῥασιλεῦ, Tí µ ἔτιειωτες ἔτι ἀνανάτους τιολεμιστάς; ῥαλλομεν, ov πίπτουσι" τιτρώσκοµεν, οὐ φοβέονται. - 3 L4 " μιοῦνος ἀνὴρ σύλησεν 0Àov ovgavov: ἐν à ἄρα µέσσῳ 2 ; αἱματόεις ἕστηκεν ἀτειρέος ᾿4ρεος εἰκών. ς / ς / δένδρον Ó' ὡς ἕστηκε σιδηρείαις ὑπὸ ῥίζαις, 3 3 / , [4 3 »f »! ^ xovx ἑὐέλει πεσέειν, τάχα Ó ἔρχεται ἔνδουι vno. 1 στρατηγοὺς αὐτοῖς δόντες M4A ἐπιστήσαντες αὐτοῖς στρα- τηγους schol. Àr. | 2 κυνέγειρον M? corp. Par. χυναίγειρον A, schol. Ar., Plut. vulg. | post Μιλτιάδην quod addit schol. Ar. xai ἑτέρους ἓξ ignorat etiam Plut. vulg. | συμβληθείσης MA corp. Par. Plut. vulg. yevouévgg schol. Ar.; vide Hercher l. s. c. $ 1 n. 51 || 8 πολύζηλον M? | ὑπὲρ ἄνθρωπον libri: corr. Bernardakis | 5 μὲν compend. pro μ΄ (i. e. τεσσαρᾶκοντα) 4 | de Callimacho et Cynegiro inverso ordine re- fert schol. Arist., cum Stob. consentit Plut. vulg. | περιπεπαρµένος δόρασιν M? A corp. Par. Plut. vulg.: πεπαρµένος βέλεσι schol. Ar. | 6 ἐστάθη M4A corp. Par. Plut. vulg.: ἵστατο schol. Ar. | in χυνέγ. et χυναίγ. discrepant ut supra || 7 ἀναγομένην dedi ex Plut.: ἀγομένην M4AÀ corp. Par. schol. Ar. | χατέχων M4A corp. Par.: κατασχὠν Plut. vulg, schol. Ar. | post ἐχειρ. addit εἶτα πάλιν κατασχὼν τοῖς 6óovow ἀφχρέθη τὴν — 0^ 5v schol. Ar. | 092v κτδ. om. Plut. vulg. | 8 ἔπο παντελείου Α: πο ντελείου corp. Par.; παντελέου Gesn.?, inde vulg. | 9 d 4r. | πολέμοιο Α: πολεμῖο M4 πολέμου corp. Par. || 10 ,ed » e eorr. M4 || 12 βάλοµεν corp. Par. [| 18 μόνος corp. ἴσσῳ tacite Gesn.?, inde vulg. cf. anth. Pal. II p. 607 Duebn.: doo corr. A* vocabulum om. corp. Par. | 14 ἄρεος M3 corp. ΞΑ || 15 σιδηρείαις M*: σιδηρέαις Α σιδηραίαις corp. Par. | "i. Meineke | ραίο ῥιπαῖς: mordaci velut icta ferro pinus *r | 16 xovx ἐθέλει M? corp. Par.: xov θέλει A 990 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" λῦε, κυβερνῆτα, véxvog προφύγωμεν ἀπειλάς. 64 (7, 63 Mein.) ᾿4γαφαρχίδου Σαμίου àv Ó' Περσικῶν (Plut. parall. min. p. 305 D). Ἐέρξης μετὰ πιενγτακοσίων μυριαδων “ἀρτεμισίῳ προσ- ορµέσας πτόλεμον τοῖς ἐγχωρίοις χατή}γειλεν. "4ψηναῖοι δὲ συγκεχυµένοι κατάσκοπον ἔπεμψαν -4γησίλαον τὸν Θεμιστοκλέους ἀδελφόν, καίπερ Νεοχλέους τοῦ /ιατρὸς αὐτοῦ κατ ὄναρ ἑωρακότος ἀμφοτέρας ἀποβεβληκέναι τὰς χεῖρας. παραγενόµενος δὲ ὁ ἀνὴρ εἰς πλῆνος τῶν βαρβάρων ἓν σχήµατι Περσικῷ ἸΜαρδόνιον ἕνα τῶν σω- μιατοφυλάκων ἀνεῖλεν, ὑπολαβὼν Ἑέρξην ὑπάρχειν. συλ- ληφφεὶς δὲ ὑττὸ τῶν δορυφόρων πρὲς τὸν βασιλέα δέσ- µιος ἤχνη. βουνυτεῖν δὲ τοῦ προειρήµένου μέλλοντος ἐπὶ τὸν βωμὸν τοῦ Ηλίου τὴν δεξιὰν ἐπέώφηκε χεῖρα καὶ ἀστένακτος ὑπομείνας τὴν ἀνάγκην τῶν βασάνων ἔλευ- Φερώθη xoi τῶν δεσμών εἰπών ᾿τοιοῦτοι πιάντες ἐσμὲν ᾿4ὐηναῖοι' εἰ 0 ἀπιστεῖς, καὶ τὴν ἀριστερὰν ἐπιώφήσω". φοβηθεὶς ὃ’ ὁ Ἐέρξης φρουρεῖσθαι τὸν ᾿4γήησίλαον προσ- érabev. 65 (7,64 Mein.) 24gi07sí0ov ἐν τῷ γ΄ Περσικών (Plut. parall. min. p. 306 C). 1 νέκοιος corp. Par. | προφύγωμεν sed v ex corr, M? | 2 ecl. cum lemm. hab. MÀ; Agatharchidis nomen om. pinacogr. Photii: vide Elter p. 59 et 38. ᾽Αγαθαρχίδου Gaisford coll. Plut.: ἀγαθαργίδου M3 ἀγαθαργίδας compend. A | ὃ M4A f' Plutarchi vulg. | 4 ἁρτεμή- σίω Μὰ || 6 ᾽Αγησίλαον Plat.: ἠγησίλαον M3A; cf. Valekenaer ad Hero- dot. VIIL 22 || 8 αὐτοῦ M! Plut.: αὐτῶν À | ἀποβεβληκέναι &: ἄπο- βεβηκέναι MÀ; αποβεβληκότα Gesu.? p. 91 mrg ex Plut. | 10 ΙΜαρδω- νιον M4A || 11 ὑπάρχειν M3 A: εἶναι Plutarchi vulg., vide Hercheri praef. ad Plut. de fluv. ὃ 1 adn. 53 [| 18 δὲ τοῦ tacite ex Plut. Gesn.?, inde vulg.: δὲ αὐτοῦ M4 A | προειρηµένου tacite ex Plut. Gesn.?, inde vulg.: προηρηµένου, prius η e corr. M* προγρηµένου Α | καὶ ante μιέλλ. add. Α || 14. χεῖραν M? | 16 ἠλευθερώθη A Plut.: ἐλευθερώθη M4 | 16 xai τῶν δεσμών M3A: τῶν δεσμών tacite e Plut. Gesn.?, inde vulg. | 20 ecl. cum lemm, hab. M À (post ecl. 7, 63 Mein.) Br (post ecl. 7, 57 Mein); ἐν τῷ y Περσικῶν om, Br. ἐν vo y. Μ4Α: ἐν πρώτῃ Plutarchi vulg. | Περσιχκῶὼν M? À Plut.: τῶν II. temere Gaisford. vide Wyttenbach ad Plut. |. c. 10 10 20 CAPVT VH ΠΕΡΙ ΑΝΔΑΡΕΙΑΣ 991 Περσῶν μετὰ πιεγτακοσίων uvouxócv ἐπὶ viv Ἑλλάδα φεροµένω»ν, «4ακεδαιμόνιοι τριακοσίους εἰς Θερμοπύλας ἔπεμψαν στρατηγὸν αὐτοῖς δόντες .4εωνίδαν. οὗτος τὸ ἐπερχόμενον Φεασάμενος τῶν πολεμίων πλῆνος εὔωχου- μένοις εἶπε τοῖς συµµάχοις οὕτως ἀριστᾶνε, ὠ τρια- πόσιοι, ὡς àv ἅδου δειινήσοντες.. ἐπιφανέντων οὖν τῶν βαρβάρων «4εωνίδας πολλοῖς περιπεπαρµένος δό- ρασι μεν ὁρμῆς ἐπὶ Ξέρξην ἠνέχθη καὶ περιελόμενος αὐτοῦ τὸ διάδηµα πρὸ τῶν τραυμάτων κατέσχε καὶ αἷ- μορραγήσας ἐξέπνευσεν. ἀνατεμὼν δὲ ὁ βασιλεὺς τοῦ προειρηµένου τὸ στζθος εὗρεν αὐτοῦ τὴν καρδίαν τριχῶν γέμουσαγ. 66 (7, 69 Mein. Καλλισφένους év δευτέρῳ Ἰήεταμορ- φώσεων (Plut. parall. min. p. 306 E). Κατὰ Κελαινᾶς, πόλιν τῆς Φρυγίας, διὰ μῆνιν Ἰδαίου ἄιὸς χάσμα ue ὕδατος γενόμενον πολλὰς οἰκίας αὐτάν- ὁρους εἰς τὸν βυ9ὸν καφείλκυσε. τοῦ δὲ δήμου κινὸιυ- νεύοντος, Míóac 0 βασιλεὺς χρησμὸν ἔλαβε, συνελεύσεσύαι τὴν γῆν, ἐὰν εἰς τὸ βάραθρον Bolo τὸ τιµιώτατον ἐν ἀνφρωπίνω ῥβίῳ. τῶν δὲ Κελαινιῶν χρυσόν τε καὶ ἄρ- γυρον καὶ τὸν κόσμον τῶν γυναικῶν εἰς τὸ χάσμα ῥιψάν- των, καὶ μηὸ᾽ οὕτω τοῦ κακοῦ Λλήξαντος, "4γχοῦρος ὃ υἱὸς ἸΠίδα λογισάμενος μτθὲν εἶναι τιμιώτερον àv. βίῳ 8 λεωνίδαν Μά Α Br: -δην tacite Gesn.?, inde vulg. | 5. 6ου- τως — δειπνήσοντες testimonia effati collegit Sternbach ad gnomol. Vatic. 390. memoria labitur cum etiam apud Herodotum esse putat Seneca pater suasor. ll p. 1 20 Kiessl. | οὕτως M? Br Plut.: οὗτος Α | ὠ ex ὣς corr. A? | & τριακόσιοι om. Br || 6 "debuit certe ἐπι- σταντων᾽ Buecheler | 18 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 7, 64 Mein.) Tr. p. 2 (post ecl. 5, 135 Mein); Καλλισθένης pro -ους Tr. bunc locum respexit pinacographus Photii, non 7, 65 Mein. ut notavit Elter p.60. cum Tr. ut solet conspirat Apost. cent. I 58^ | 15 ἰδαίου À Tr.: ἰδίου M3 | 1V καθείλχυσε (-oev Md) M3 A Tr.: χαθείλκυσι opera- rius Gesn.? p. 93, inde vulg. || 92 οὕτως Α | λήξαντος À: Anyovtoc M3 Tr. | ἀγχοῦρος A ἀγχοῦρας M: αἰγιστέος Tr., inde vulg.; é&yyov- gog Gesn.! p. 4 mrg ex Plut. 992 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" - 3 : , - * - ψυχῆς αννρωπίνης, δοὺς seguAoxag τῷ γεγνήσαντι καὶ ἀποταξάμενος τῇ γυναικὶ Τιμούὺέᾳ, μεν ὁριῆς ἔφωεωτος 3 / - , 3 " —- NN ^ N εἰς τὸν τόπον τοῦ χάσµατος ἠνέχοη. τῆς δὲ γῆς εἰς την hl [4 / ’ " ^ € d φυσικὴν ἁρμονίαν ovyceAdovonc, ἸἨέδας Bcuov ἱδρυσατο * Op o e , - Y [s , ἄιὸς Ἰδαίου, 0v χρυσεον ἐποίησε ταῖς χερσὶν ἀψάμενος. 5 € ς ' ; - N / € Ν , οὗτος O0 βωμὸς περὶ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, &£y ᾧ τὸ χάσμα ^x / , / » - e ς / συνέρη γενέσύαι, AíSuvog γίνεται τῆς ὃ ὠρισμένης /τρο- " ^ , ; ς - Φεσμίας ταρελόουσης, χρυσεος ὁρᾶται. 67 (7, 60 Mein.) Καλλισθένους ἐν τρίτῳ ἸἩακεδονικῶν (Plut. parall. min. p. 307 D). 10 , ς -” er : ^ M ’ / Φίλιππος ὁ τῶν ΙΜΠακεδόνων βασιλεὺς δύο καὶ τεριᾶ- s Yi E TET TEE 4139 » κοντα Χαλκιδικας πόλεις τοῖς ἰδίοις υποτάξας σκήπτροες, 1 ; 3 0A , ^ - » ; Me93«wovaíovc καὶ OXvv3íovo λεηλατεῖν ἠρξατο. γενόμενος / nd , N , δὲ κατὰ γέφυραν ποταμοὺ Σάρδωνος καὶ εἰς τὸ πέραν διαβῆναι βιαζόµενος, ὑπὸ τοῦ πλίφουςο τῶν Ὀλυγθίων 15 b] / , , 3 ^ HM ^. 3 ἐπεσχένθτη. τοξότης δέ τις, «4στὶρ vovvoua, τόξον &v- τείνας ἐτύφλωσε τὸν Φίλιππον εὔτων' στὺρ Gib Φανάσιμον πέµπει βέλος. 3 Á A C 6 ^ & 3 * * 3 * ἀποβαλων OÓ& ὁ βασιλεὺς τὸν ὀφύαλμὸν eig τὸν /τοτα- αὸν ἑαυτὸν ἔρριψε καὶ περὸς τοὺς οἰκείους διανηξάµενος 20 τὸν πίνδυνον ἐξέφυγεν. 67 (7, 66 Mein.) Σωστρατου ἓν θευτέρῳ Θρᾳχικῶν (Plut. parall. min. p. 310 A). 1 ἀνθρωπίνης M3 A Plut.: ἀναποδήσας (ἀναπηό- Apost.) καὶ Tr.; ὀνθρωπίνης, ἀναπήδήσας καὶ tacite scr. Gesn.? (inde vulg.), non recte: ἀναπηδήσας finxerit interpolator compendio vocis ἀνθρωπίνης male intellecto | 8 της δὲ γής usque ad fin. om. Tr. i 5 ἰδαίου A Plut.: ἰρυδαίου M4 | 6 τὸν καιρὸν M3 Plut.: τὸν /[// καιρὸν A, quid fuerit nescio | 47 προθεσμίας. sed µίας e corr. M!4 ;| 9 ecl. cum lemm. hab. M Α (post ecl. 7, 69 Mein.). cf. Wyttenbach ad Plut. 1. e. j| 12 4«Àxuóiàkc M3 | 14 σάρδωνος M3 A: σανδάνου Gesn? p. 92 mrg e Plut. j 16 ἐπεσχέθη M^ κάτεσχέθη A, fort. A* | τοὔνομα] vid. Her- cheri praef. ad Plut. de fluv. 8 1 n. 52 | 20 διανηξαµενος M3: διανοιζᾶ- utvog Α || 22 ecl. cum lemm. hab. MA (post eel. 7, 65 Mein.) Br (post ecl. 1,64 Mein.); σωστράτου nec plura Br. Σώστρατος pinacographus Photii p.61 Elt. Σωκράτης Plut. Xoxoatrov Gaisfordi ed. Lips., remansit apud Meinekium nuperque imposuit Wagnero Herm. XXVII p. 140 10 20 CAPVT VII ΠΕΡΙ ANAPEIAX 992 4ὐηναῖοι πρὸς Θρᾷχκας πόλεμον ἔχοντες στρατηγὸν ἐχειροτόνησαν Κόδρον. οὗτος ἀκούσας ὅτι χρησμὸν εἰλι- qoot οἱ πολέμιοι ἐγκρατεῖς γενήσεσύαι τῆς γίκης αἲ- τούς, ἐὰν τοῦ στρατηγοῦ φείσωνται τῶν 4ὐηναίων, iv δρυτόµου σχήµατι συνέβαλε µάχην ueva τινων Θρᾳκῶν ξυλιζοµένων καὶ τῷ δρεπάνω καιρίως ἐξ αὐτῶν ἕνα πλήξας ἀνεῖλεν' oi δὲ λοιποὶ τὴν περίστασιν τοῦ στρα- τηγήµατος μὴ γινώσκοντες ἀπέχτειναν τὸν ἸΚόδρον Φέ- Aovra* συμβαλόντες δὲ τὸν πὀλεμον 4Φηναῖοι τῆς νίκης ἐγκρατεῖς ἐγένοντο. 68 (7, 67 Mein. Ἐκ τῶν Θισέως (fragm. hist. gr. ed. Mueller. IV p. 519 fr. 3). «άακεδαιμόνιοι καὶ «Αργεῖοι Ἱτερὶ χωρίου Θυρέας ἐν μενορίῳ κειµένης µέχρι µέν τινος ὅλοις τοῖς στρατεί- µασι παρετᾶσσοντο περὸς ἀλλήλους, τέλος ἔδοξεν αὐτοῖς ἐπιλέξαι παρ ἕκατέρων τριακοσίους, κἀκείνων µαχεσα- µένων τοῖς κρατήσασιν διαφέρειν τὸ χωρίον οὗττερ ytvo- uévov, Ὀδρυάδης «4ακεδαιμόνιος στρατιώτης τιολλοὺς ἀποκτείνας καὶ πολλὰ τετρωμµένος ἔκειτο μεταξὺ τῶν ἀνηρημένων «ακεδαιμονίων μόνος περιλειφθείς, -4ρ- γείων δὲ δύο ᾿λκήνωρ καὶ ΧἈρόμιος, ὧν ἀπελθόγτων eic “4ργος ἀπαγγεῖλαι τὴν νίκην, Ὀψδρυάδης πολλοὺς σκυ- λεύσας τῶν πιολεμίων τρόπαιον ἔστησε καὶ χρησάµενος 9 τῆς om. A || 6 καιρίως (ut tacite scr. Gesn.? p. 92, inde vulg.) À: χυρίως M3 | 9 συμβαλόντες (ut tacite Gesn.?, inde vulg.) A: cvu- βαλλόντες M4 | 11 ecl. cum lemm. hab. MA. lemma repperit pinaco- graphus Photii p. 60 ΕΙ. Yovosouoc ἐν τρίτῳ Πελοποννησιακῶν Plut. parall. min. p. 306A cf. Herodot. 1 82 [| 19 ἸΜακεδαιμόνιοι, M rubr. M3 | Θυρέας Meineke: θυραίας M4A; Θυρεάτιδος Gesn.? p. 92 mrg ex Plut. ubi ὑπὲρ Θυρεάτιδος χώρας || 15 τέλος ὃ᾽ Meineke || 18 λαχεδαιμόνιος σταρτιώτης tamquam glossema secluserim ; «{ακεδαιμονίων στρατηγὸς duce Plutarcho ci. Barth, non recte || 19 τετρωµένος A: τετρωμένας M3 | 21 ᾽Αλκήνωρ xci Ἀρόμιος Wesseling ex Herodoto: ἀλκήνορος καὶ χθαµίου M3A; ᾽Αγήνωρ καὶ Ἀρόμιος ex Plut. Gesn.? p. 92 mrg. gene- , Li x , tivum servandum putat Buecheler | 22 699v«óyc hic et 18 M* | συλεύ- σας corr. A? |, 28 γχρησάµενος A: χρισάµεχος Md 994 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTON Γ΄ τῷ τῶν τραυµατων αἵματι ἐπέγραψεν '..{ακεδαιμόνιοι κατ -4ργείων᾽, καὶ τοῦτο πράξας ἀπέθανεν. 69 (7, 70 Mein) Τοῦ αὐτοῦ. «Ιοιμοῦ κατασχόντος τὴν «ακεδαίμονα διὰ τὴν ἀναί- ρεσιν τῶν κηρύκων TOY ἀπεσιαλέντων παρὰ .Ἐέρξου ai-5 τοῦντος γῆν καὶ ὑδωρ ὥσπερ ἀπαρχὰς δουλείας, χρησμὺς ἐδόφη, ἀπαλλαγήσεσθαι αὐτούς, et γέ τινες ἕλοιντο «Ίακε- δαιμογίων παρὰ του βασιλέως ἀναιρεύήῆναι. τότε Βοῦλις καὶ Ἀπερώίης ἀφικόμενοι πρὸς βασιλέα Τξίουν ἄναιρε- Sgvau 0 δὲ Φαυμάσας αὐτῶν τήν ἀρετὶν ἐπανιέναι 10 προσέταξεγ. 70 (7, 68 Mein.) Ἐκ τῆς Φαλαριδος ἐπιστολ[ς πρὸς Περι- σὐένην (epistologr. gr. LXXII. p. 427 sq. Herch.). Τὴν Εὐβούλου καὶ viv “Αριστοφῶντος γυναῖκα τῶν ἐπιβουλευσαντων uot ἔπεμψας ὥς ἀπολουμένας' Ιτάντως 15 που Φαυμάζεις ὅτι ὑφήρηκα τῆς ὀργῆς. εἰ δὲ πύδοιο τὴν αἰτίαν, ὅτι ὃι εὐγενείας ὑπερβάλλουσαν ἀπόκρισιν 9 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 7, 67 Mein.) Tr. p. 3 (post ecl. 1,69 Mein.); τοῦ αὐτοῦ MÀ: Ἐκ τοῦ Θήσεως Tr., inde vulg. rem inde ab Herodoto VII 134 narrant aut memorant multi, infra Serenus flor. 39, 27 Mein., ubi vide | 5 ὠποσταλέντων MAA: ἀπεσταλμένων Tr., inde vulg. | 6 δουλείας M4A: λείας Tr., inde vulg. || € ἀπαλλαγήσεσθαι MA: ἅπαλ- λαχθήσεσθαι Tr. | αὐτοῦ mavult Wachsmuth || 8 Βοῦλις Herod.: βούλης M4A Tr. | 9 Σπερθίης Herod.: σπέρχης M*A Tr. | προς M* À: εἰς Tr., inde vulg.; ὡς proposuit cod. Par. 1985 manu sec. teste Gaisfordo, fortasse recte: cf. flor. 39,27 Mein. | 12 ecl. cum lemm. hab. MÀ (post ecl. 1. 10 Mein) || 14 ᾽Αριστοφῶντος Hercher: ἀριστοφάντου MA. αρι- φάντου libri Phal. | τῶν ἐπιβουλευσάντων M! Phal.: ἐπιβουλευσάαντων A | 15 ἐπιβουλευσάντων µοι ἔπεμψας ὡς ἀπολουμένας" πάντως (xal πάντως ex Phal. Gesn.? p. 92, inde vulg.) ΜάΑ: ἐπιβουλευσάντων µοι. Περίσθενες, &c ἑλὼν αἰχμαλώτους ἔπεμψας Oc ἀπολουμένας πρός µε, σφόδρα σπουδάσας τὸ πρῶτον ἀνελεῖν σέσωκα. καὶ πάν- toc Phal; post ἀπολουμένας lacunam indicavit Meineke, debuit etiam post ἐπιβουλευσάντων uoc, nisi clausula eclogae comparata probabilius esset leviter rem egisse ipsum eclogarium || 16 $gronxa MA Phal.: vqnxa recte Valckenaer | εἰ δὲ M9À: εἰ δὲ καὶ tacite ex Phal. Gesn.?, inde vulg. | 17 δή pro ὃν (δι M?) oscitanter Gesn.?, inde vulg. | tzreo- Qt 10 CAPVT VII ΠΕΡΙ ANAPEIAZ 995 οὐδὲν πρὸς ἐμοῦ πεπόνθασι, {μᾶλλον ἂν ἔτι Φαυμάσειας ) ἐρωτώμεναι γὰρ παρ᾽ ἐμοῦ τὴν ἐπιβουλὴν εἰ συνήδεσαν τοῖς ανδράσιν, οὐ µόνον ἔφασαν, ἀλλὰ καὶ συνορμῆσαι τυραννοκτονεῖν. ἀντὶ ποίας ἀδικίας; εἰπόντος µου ἰδίας μὲν οὐδεμιᾶς, τῆς δὲ κοινῆς) ἀπεκρίναντο" κοινὶν γὰρ ἀδικίαν εἶναι τὸ καταδουλοῦσθαι πόλεις ἐλευθέρας. τί παφοῦσαι τοιγάρτοι πάλιν ἐπανερομένου µου δίκην ἀποτίσαιτ᾽ àv uot τοῦ µίσους τὴν κατ ἀξίανς ᾿ἀποια- νοῦσαι προσέθηκαν. ζῆν δή, οὐ τεθνάναι ἔκρινα τὰς μετὰ τοιαύτης ἀρετῆς ἀποθνῃσκούσας. 71 (7, T7 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τῆς Σωκράτους ἄπολο- γίας (p. 38E — 39A). Οὔτε γὰρ àv δίΧῃ οὔτ iv πολέμῳ ovv! ἐμὲ otv? ἄλ- λων ουδένα δεῖ τοῦτο µηχανήσασθαι, ὅπως ἀποφεύξεται 7&v ποιών «Φάνατον. καὶ γὰρ ἐν ταῖς udyoig πολλάκις ὁῆλον }ίγνεται ὅτι τὀ γε ἀποθανεῖν ἄν τις ὑπεκφύγοι βάλλουσαν Μὰ A: ὑπερβαλλούσης Phalaridis Ald. et Paris. 1038 | ἀπο- xguouv M3 A. Phalaridis Paris. 1038: ἀπόδειξιν Phal. atque sic demum intellegitur εὐγενείας 1 οὐδὲν πρὸς ἐμοῦ πεπονθασι om. Phal. | μᾶλλον ἂν ἔτι Θαυ- µάσειας tacite e Phal. addidit Gesn.?, inde vulg., fallitur Gaisford | 2 παρ ἐμοῦ ΜΙΑ: ὑπ᾿ ἐμοῦ (om. Paris. 1038) Phal. | 8 ἔφασαν M4A Phalaridis Ald.: ἔφασαν εἰδέναι (συνειδέναι Westerm.) Phal. |. 4 ποίας ἀδιχίας M9 A Phalaridis Paris. 1038: ποίας δὲ ἀδικίας Phal, | post εἰ- πόντος µου habet μείζονος 5j ἐλάττονος εἰς ἡμᾶς ἐξ ἐμοῦ γενοµέ- νης Phal. | 6 ὑπολαμβάνειν pro εἶναι Phalaridis Aldina quod com- mendat Hercher | € παθοῦσαι A Phal: παθοῦσας M! | 8 ὠποτί- σαιτ’ (acc. corr. fortasse M1) M4A Phal.: ὠποτίσαιντ) Gesn.?, inde vulg. | 9 óy M* A: δὲ libri Phal. | ἔκρινα Md προξχρινα Α: xolvac Phal. ubi integrum enuntiatum sic legitur: ζῆν δὲ. οὐ τεθνάναι (τεθναάναι δεῖν Paris. 1038) zoívac τοὺς µετα τοιαύτης ἀρετῆς ἀποθνήσκοντας Φρο- νήματός τε τοσούτου, Περίσθενες, ἐγὼ δικαίως ἐφεισάμην, σὺ τε ατὲ. || 11 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 7, 68 Mein.) | 18 ἄλλον M2 Plat.: ἄλλων À | 14 µηχανήσασθαι ΔΑ µηχανίσασθαι M3: μηχανᾶ- σθαι tacite ex Plat, Gesn.? p. 95, inde vulg. | ἀποφεύδεται πᾶν ποιῶν tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: ἀποφεύξηται παντοῖον M4 A | 16 ἂν M? A Platonis B D F, ῥᾷον ἄν Platonis E; ῥᾷον ἂν tacite ex Platonis Ald. Gesn.?, inde vulg. | ὑπεχφύγοι M4A: ἐκφυγοι tacite ex Plat. Gesn.*, inde vulg. 996 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ καὶ ὅπλα ἀφεὶς καὶ ἐφ᾽ ἱχετείαν τραπτόµενος τῶν διω- χόντων ' καὶ ἄλλαι μηχαναὶ πολλαί εἶσιν ἓν ἑκάστοις (τοῖς) κινδύνοις, ὥστε διαφυγεῖν Φανατον, ἐάν τις τολμᾷ àv ποιεῖν καὶ λέγειν. ἀλλὰ μὲ οὐ τοῦτ p χαλεπόν, c ἄν- δρες, Javavov ἐκφυγεῖν, ἀλλὰ πολὺ χαλεπτώτερον (τογγ- gíav' Φἄττον γὰρ Javavov Sei. 72 (7, 78 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Φαίδωνος (p. 84D — E). Βαβαί, ὦ διµµία, 5 που χαλετιῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιµι ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι τὴν παροῦ- σαν τύχην, ὅτε γε μηδ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν' ἀλλὰ qo- βεῖσθε μὴ δυσκολώτερον νῦν διάκειμαι dj ἐν τῷ πρό- σύεν DL. τὸ (7, 19 Mein.) Πλάτωνος ἐ ἐκ τοῦ Πρωταγόρου (p. 350 E — 351 B). 'Eyà δὲ οὐδαμοῦ ov0' ἐνταῦθα ὁμολογῶ τοὺς Óvva- 1 καὶ ὅπλα M*A Ρἰαί.: τά τ΄ (sic) ὅπλα operarius ut videtur ap. Gesn.?, inde vulg. | ἱχετίαν temere Gesn.*, inde vulg. | τραπόµενος M4 A Plat.: τραπεὶς tacite ex Platonis Ald. Gesn.?, inde vulg. |j 2 µη- χαναὶ πολλαὶ M4 µηχαναί (om. πολλαὶ) À μηχαναὶ πολλαί Platonis BDF: πολλαὶ µήχαναί tacite ex Platonis Ald. (Platonis E) Gesn.*, inde vulg. | εἰσὶν M3 | τοῖς tacite ex Plat, addidit Gesn.*, inde vulg. [| ὁ διαφυγεῖν M4 À: διαφεύγειν tacite ex Plat. Gesn." ; inde vulg. | 4 οὐ τοῦτ᾽ ᾗ tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: ov τοῦτ M3 οὕτω t' A | ὦ ἄνδρες M4A Platonis D F: ὦ ἄνδρες A95vator tacite ex Pla- tonis Ald. (Platonis E b) Gesn.?, inde vulg. | 6 clauditur ecloga verbo 9st, propter Sehanzium moneo Plat. op. v. Tp. 59. || 4 ecl. cum lemm. hab MA; To) αὐτοῦ pro Πλάτωνος Α. temere locum omiserat Gesn.2, primus edidit Gaisford ex A. recurrit eodem lemm. praemisso in maiore excerpto flor. 120, 31 Mein. | 8 χαλεπῶς ἂν M3, flor. 120, Plat.: χαλεπῶς À, inde Gaisford || 9 ἀνθρώπους M4, flor. 120, libri Plat.: αὐτοὺς A, inde Gaisford; αὐτοὺς ortum ex compendio ἄνους | 10 φοβεῖσθε A, flor. 120, Plat, φοβεῖσθαι M* | 11 ὁυσκολώτερον νῦν M3 A, dvoxoAeiteQov flor. 120: δυσκολώτερὀν τι νῦν Plat. | διᾶ- χειμαι] διακέωµαι Hirschig | 18 ecl. cum lemm. hab. MÀ; τοῦ αὺ- τοῦ pro Πλατωνος Α, idem πρωταγόρα, corr. A! | 15 δυνατοὺς tacite ex Plat. Gesn.? p. 95, inde vulg.: óvvauévovc M4 A, aberravit Gaisford 10 Qt 10 pM CAPVT VII ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ 3991 τοὺς ἰσχυροὺς εἶναι, τοὺς μέντοι ἰσχυροὺς δυνατούς. οὐ γὰρ ταυτὸν εἶναι θύναμίν τε καὶ ἰσχύν, ἀλλὰ τὸ μὲν καὶ ἀπὸ ἐπιστήμης γίγνεσθαι, τὴν δύναμιν, καὶ ἀπιὸ μανίας 7€ καὶ Φυμοῦ, ἰσχὺν δὲ ἀπὸ φύσεως καὶ [ἀπὸ] εὐτροφίας τῶν σωμάτων. οὕτω δὲ κἀκεῖ οὐ ταὐτὸν εἶναι «Νάρσος τε καὶ ἀνδρείαν' ὥστε συμβαίνει τοὺς μὲν ἀνδρείους Ψαρραλέους εἶναι, μὴ μέντοι τούς γε Φαρραλέους ἀν- ὀφείους πάντας). Φάρσος μὲν γὰρ καὶ ἁπτὸ τέχνης γί- γνεται ἀνὑρώτιοις καὶ ἀπὸ «ὠυμοῦ γε καὶ ἀπὸ μανίας, ὥστεερ 1) δύναμις, ἀνδρεία δὲ ἀτεὸ φύσεως καὶ εὐτροφίας τῶν ψυχών γίγνεται. 74 (7, 50 Mein.) «{ήμοκρίτου (fr. mor. 81 Mullach.). Σοφίη &39eufog αξίη τεάντων τιμιωτάτη ἐοῦσα. 79 (7,74 Mein.) Ἐενοφῶντος “4πομνημονευμάτων(Π! 9, 1). IlaAw δὲ ἐρωτώμεγος, v) ἀνδρεία πότερον cin διδακτὸν ὃ ἐπιστήμης tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: ἐπιστήμην ΜΑ τῆς ἐπιστήμης Α | 4 ys M4A Platonis t: τε Platonis B T | 9vuov M3A Platonis T: ἀπὸ θυμοῦ Platonis B t; cz: 9wuov tacite ex Platonis Ald. (p. 405) Gesn.?, inde vulg. | εὐτροφίας tacite ex Plat, Gesn.?, inde vulg. : ἀπὸ εὐτροφίας M44 (cf. 10) | 5 Θάρσος tacite ex Plat. Gesn.?, inde vulg.: θάρρος M4A || 6 ἀνδρείαν M4 Platonis T: ἀνδρίαν Α Platonis B, idem ex Platonis Ald. tacite Gesn.?, inde vulg. | συμβαίνει M4 À Plat.: συμβαίνειν dormitanter Gesn.?, inde vulg. | 7 τούς γε ΜΑ Plat.: τοὺς Α | 8 πάντας tacite ex Plat. addidit Gesn.?, inde vulg. | θάρρος Α | 9 ye M* A: ce tacite ex Plat. Gesn.? p. 96, inde vulg.; θυμοῦ γε καὶ μανίας ci. Naber |. 10 ανδρεία Μὰ Platonis ἀνδρία A Platonis D, idem tacite ex Platonis Ald. Gesn.?, inde vulg. | 12 ecl. cum lemm. hab. M A Tr. p. 3, ante ecl. 7, 74 M A Tr., post ecl. 7, 79 M A, post ecl. 1,70 Tr. temere olim etiam tertio capiti inseruerat Gesner voce σοφίη deceptus, unde apud Gaisfordum et Meinekium remansit ecl. 9, 94 Mein. vide quae exposui mus. Rh. XXXIX p. 526sq. | 18 πάντων compend. (non πάντως) etiam Α | οὖσα M4A: corr. Mullach || 14 ecl. cum lemm. hab. MA Tr. (post Democriteam) Br (post ecl. 7, 49 Mein.); απομνημονευμάτων om. Tr. Br. fuerit ἐν y) 4. vel 4. (γ΄). clausula eclogae inde ab ὁρῶ ὃ ἔγωγε sine lemm. servata est etiam in S f. 6" ubi ab his ipsis verbis incipit codicis manus vetusta. sed folii 6 pars superior umore passim oblitterata est. lacunis igitur deformata sunt quae huic parti respondent Tr. p. 53, 8 ὁρᾶ (sic, dein lac. decem fere litterarum) xai ἐπὶ τῶν ἆλ- λων ατὲ. | 16 πάλιν δὲ M3 Br Xen.: πάλιν A Tr. | ἐρωτόμενος A | 7j Stobaeus ILI. 22 998 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ' » , 5 / ? - " » φυσικόν᾿ οἶμαι uév, ἔφη, ὥσπερ σώμα σώματος ἴσχυρο- τερον τιρὸς τοὺς /εόνους φύεται, οὕτω καὶ ψυχἠν ψυχῖς 3 / ' V M / . € - ἐρρωμενεστέραν /τρὸς τὰ δεινὰ φύσει γίγνεσθαι ορῶ γὰρ 2 - d - , » / αλ ἓν τοῖς αυτοῖς νγόµοις τε καὶ ἔνεσι τρεφοµένους, ολ , 3^ 4 F^ -. , - / διαφέροντας ἀλλήλων vrOÀuT. νυµίζω μέντοι πᾶσαν φὺυ- σιν µαύήσει καὶ µελέτῃ Ἱερὸς ἀνδρείαν αὐξεσθαι' δῆλον N X [6/ xv. ^on A 1 - 2 2N ^ / μὲν γαρ ὅτι Ἄκυναι καὶ Όρᾷχες οὐκ ἂν τολμτησειαί 3 N , : [ή ’ ο ἀσπέδας καὶ δόρατα λαβόντες «4ακεδαιμονίοις διαμάχε- 2 / » 2 j^ σώαι qavegóv ὃ᾽ ὅτι 4ακεδαιμόνιοι οὔτ ἂν Θρᾳξὶν séh- 3 N 3 ; , 4 » τι 9 dfe N 2 ο . ó ταις καὶ ακοντίοις, οὔτε NxvOaug τόξοις ἐνέλοιεν θια- / C ως (C23 3 "—- M^ , γωνίζεσύαι. ορῶ Ó ἔγωγε xai ἐτεὶ τῶν ἄλλων πιάντω} c , " , P^ 1 ὁμοίως καὶ φίσει διαφέροντας ἀλλήλων τοὺς GvOQurtovg. N J ^ , ^N ) . Cn J QN , -—^o d καὶ ἐτιιμελείᾳ /τολὺ ἐπιθιδόντας. ἔκ δὲ τούτων δῆλωι ϱ , / N ^N ἐστιν ὅτι st&vvOg χρὴ καὶ τοὺς εὐφυεστέρους xal τοὺς 2 | M d 3 T » 3 , Hn foy , ἀμρλυτέρους φυοιν, £v οἷς ἂν αξιολογοι ῥουλωνται yevé- σύαι, ταῦτα καὶ ιιανώανειν καὶ ιιελετᾶν. M4 A Br Xen.: e Tr. | ἀνδρεία M3 Tr. Xen.: ἀνδρία A Br | 7L0T£QOV εἴη M4 Br Xen.: πότερον A Tr. 2 πρὸς τοὺς πόνους M4A Br Xen.: πρὸς πόνους Tr., inde vulg. | 9 πρὸς Μ4Α Br: εἰς Tr., inde vulg. | γίνεσθαι Tr. | 090 γὰρ M3A Br Xen.: ὁρώ ó' Tr. inde vulg. | 4 αὐτοῖς M3 Tr. Br Xen.: τοιοῦτοις (nisi est τοιαύτοις) A! unde αὐτοῖς fecit A? | vóuoig τε (vel cz) M4 Tr. Br Xen.: νγόµοις Α || ὅ νομίζω M1 A Br Xen.: µανθάνω Tr., inde vulg. | 6 µαθήσει À Tr. Br Xen.: µαθήση M* ! ἀνδρείαν M? Tr. Xen.: &vóglav A Br | αὔξεσθαι M* A Br Xen.: αὔξασθαι Tr. i 8 ασπίδας M4 A Br Xen.: ἀσπίδα Tr., inde vulg. | δούρατα ἱδόρατα A?) A! || 9 θραξὶ (θραξὶν M3) πέλταις — σκύθαις τόξοις MT A Tr. Br: θρᾳξὶν ἐν πέλταις — σκύθαις ἐν τόδοις libri Xenophontis 10 τόδξοις in rasura ut videtur Br | ἐθέλοιεν M4 A Tr. Br: ἐθέλοιν ἂν Xen. | 11 ógo ὁ᾽ ἔγωγε S M3 A Br Xen.: ὁρᾶ Tr. p. 53 | 12 ὀλλήλων τοὺς ἀνθρώποις (ατοῖς S) S M4 A Tr. Xen.: τοὺς ανθρώπους ἄλλγλων Br { 18 v. ém- μελείᾳ πολὺ praeter ἐπὶ μὲν (sic) om. Tr. l. c. | 14 πάντας S Tr. A Br Xen.: πάντα M, inde Gesn.? p. 94, vulg. | καὶ τοὺς om. Tr. | 15 ἀμβλυτέρους (ἀξιωτέρους Tr.) φύσιν libri Stobaei sed ut ovg litteris . " b] ^ ους M] ’ .- ? , 3 , erasis correxerit ἀμβλυτέρ την qvow br: ἄμβλυτερους την φυσιν 7 ' - 7 γα * 9 * 6e f 4 , Xen. | ἂν αξιόλογοι BovAovtat libri Stob. Xen.: xai «ξιολογοι ῥοι- λονται Tr. | γενέσθαι S Tr. M3 Br Χεη,: γίγνεσθαι A 0 10 15 20 CAPVT VII. ΠΕΡΙ ΑΝΔΡΕΙΑΣ 999 76 (7, Τὸ Mein.) Tov αὐτοῦ ἐν Ó' Απιομνημονευμάτων (IV. 6, 10). "AvÓosíav, ὦ Εὐδύδημε, άρα τῶν καλών νομίξεις εἶναι; Κσολλιστον μὲν οὖν ἔγωγ᾽ , ἔφη. «Ἀρίσιμον ἄρα οὐ «gos τὰ ἐλάχιστα νομίξεις την ἀνδρείαν; No At, ἔφη, τρὸς τὰ μέγιστα μὲν ovv. «ρῤ οὖν Óoxei σοι τερὸς τὰ θεινα τε καὶ ἐπιχένδυνα χρήσιµον εἶναι τὸ ἀγνοεῖν αὐτά; Ἠκιστά y', ἔφη. Οἱ ἄρα μὴ φοβούμενοι τὰ τοιαῦτα διὰ τὸ μὴ εἰδέναι ví ἐστιν οὐκ ἀνδρεῖοι εἰσίν; Ni) Al, ἔφη" Ἰτολλοὶ γὰρ ἂν οὕτω γε τῶν v6 μαινομένων καὶ τῶν δει-- λὠών ἀνθρεῖοι εἶεν. Tí δὲ oi καὶ τα μὴ δεινὰ δεδοικό- τες; Ext γε, νη Za, ἧντον, ἔφη. Er οὖν τοὺς μὲν ἀγαΦοὓς uu τὰ δεινὰ xoi ἐπικίνδυνα ὄντας ἀνδρείους Ty] εἶναι, τοὺς δὲ κακοὺς δειλούυς; Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. -γαδοὺς δὲ πρὸς τὰ τοιαῦτα νομίζεις ἄλλους τινὰς U τοὺς δυναμένους αὐτοῖς καλώς xeío9ot ; Ox ἀλλὰ τού- τους, ἔφη. ἸΚακοὺς δὲ ἄρα τοὺς οἵους τούτοις κακῶς χοῆσόαι; Τίνας γὰρ aliove; ἔφη. 4p οὖν ἕκαστοι éxd- στοις χρῶνται ως οἴονται δεῖν; Πώς γὰρ ἄλλως; ἔφη. Lo οὖν οἱ μὴ δυνάμενοι χαλῶς χοῆσύαι ἴσασιν ὥς δεῖ 1 ecl. cum lemm. hab. S M A Tr. post ecl. 7, 74. pro lemmate τοῦ αὐτοῦ ἐν 4 ἀπομνημονευμάτων M A, --- Tr. p. 53. in S cum verba quibus articulus incipit evanuissent, sec. m. pauca sup- plevit, plura intacta reliquit. lacunis hiat haud paucis Tr. quas singulas enofare operae pretium non est || 8 ἀνδρείαν (om. δὲ sec. m., pr. m. non apparet) S ἀνδρείαν Μά ἀνδρίαν Α: ἀνδρείαν δὲ Xen. ἀνδρείας δὲ Tr. | 4 ρα S? | 5 ἀνδρείαν S MÀ Tr.: ἀνδρίαν A | v δί᾽ SM3A Tr. Xen.: μὰ oU temere Gesn. p. 94, inde vulg. | ἔφη M*AXen.: ἔφην S Tr. | 6 co (& &g' S) οὖν (ov A! corr. A?) S M3 Α Xen.: ἆρα Gesn.?, inde vulg. | 4 τῷ À sed το corr. A? | 8 y" M! Xen.: γὰρ Α sed del. et γ΄ corr. A?; γὰρ Gesn.?, inde vulg. | o£ ἄρα — 9 νη oU, ἔφη suppl. A? mrg | 9 uc AU Weiske || 11 ἀνδρεῖοι A Tr. Xen.: ἀνδρεῖον M4 | µε supra lin. Α | 12 ἔτι γε e Xen. Gesn.?, inde vulg.: ἔστι S A*. ἐστί M4 Tr. ἔτι γε supra lin. corr. A? | vg ó€ M3 | 16 αὐτοῖς M44 (sic, fallitur Gaisford) Tr. Xen.: τούτοις Gesn.? ad proxima aberrans, inde vulg. | οὐκ, ἀλλὰ — κακῶς xonoQ9c. (18) om. MÀ || 18 ἕκχαστοι ἑκάστοις S M A (sie): ἕκαστοι Xen. | 19 οἴονται e Xen. Gesn.?, inde vulg.: oior τε $5 M4 A Tr, | δεῖ M3 22* 940 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ^ 3 / , 1d ς - ^ χρήσθαι; Oo δήπου ye, ἔφη. Ot ἄρα εἰδότες ὡς δεῖ χρῖ- σθαι, οὗτοι καὶ δύνανται; Ἰόνοι y, ἔφη. Tí δαὶ ot μὲ διηµαρτηκότες, αρα κακώς χρῶνται τοῖς τοιούτοις; Οὓν / Li 4 - L4 Li ρἴομαι, ἔφη. Οἱ ἄρα κακώς χρώμενοι διημαρτήκασιν; 3 , 3 , M , - V - Eixóg y', ἔφη. Oi μὲν ἄρα ἐπιστάμενοι τοῖς δεινοῖς τε ^2 , "illod - 2 - / 3 € N * καὶ ἐπικινδύνοις καλώς χρήσόαι ἀνδρεῖοί eiat», οἱ δὲ Óiua- µαρτάνοντες τούτου δειλοί; Ἔμοιγε δοκοῦσιν, ἔφη. Qt CAPVT VIII. ΠΕΡΙ ΔΕΙΛΙΑΣ. Ι Εὐριπίδου Βελλεροφόντῃ (fr. 288 Ν.Σ). 10 4όλοι δὲ καὶ σκοτεινὰ μηχανήματα χρείας ἄνάνδρου qaguoy' εὕρηται βροτοῖς. ) Σοφοκλέους “Ακρίοιος (fr. 58 Ν.Σ. XO. Boq τις, "E 2 / λ X , € - - 4XOUET'; Y? µατην vÀOXTO; 15 2 δαὶ SM? Tr.: δὲ A Xen. | 8 τοιούτων Α corr. A? | 4 οἶμαι Xen. | 7 τούτου S M4 A Xen.: τούτων Tr. | δοκοῦσιν, ἔφη M4 A Xen.: δοχοῦσιν S Tr. Caput octavum servarunt SM A, aliquot ecelogas Br Mac. Chrys. inscriptionem ut Photius SM A Br Mac, numerum ή quem in M resecuit bibliopega addunt A Mac. περὶ δειλίας λόγου ó' in marg. super., eadem- que minio scripta in marg. dextro habet S || 10 ecl. cum lemm. hab. SMA Mac. Chrys.; ΒελλεροφΏ S βελλεροφώντι M1 BeAAegoqov A fab. nom. om. Mac. | 11 ὁοῦλοι S || 12 χρείας ἄνανδρα (vel av«vóoorc) ci. Herwerden exerc. cr. p. 43. πείρας &vavógov F. G. Schmidt sat. cr. p.21 χειρῶν avavógov Vitelli appunti cr. sulla Elettra di Eur. p. 33 βροτοῖς ἀνάνδρου q. qvg. ytoóc Nauck | πὕρηται Eur. | 13 ecd. cum lemm. hab. SMA; ἀχρίσιος in dativum corr. (accentu non mutato) A! receperunt Gaisford et Meineke || 14 y. S, om. MA | βοᾶ τις, o cum Meinekio separavi a proximis, ubi vide ne gnomologus reciderit vocativum velut ἀχούετ, (ὦ γυναῖκες), 1 µάτην κτὲ., sed neque de chori personis constat neque de metro. foc τις οὐκ ἀκούετ; ci. Gaisford | 16 ἀχούετε S | ?j µατην ὑλακτώ SM: 5 λάσκω uc- 10 16 CAPVT VIII. ΠΕΡΙ ΔΕΙΛΙΑΣ 941 ἅπαντα γάρ τοι τῷ φοβουμένῳ ψοφεῖ. ὃ Ευρωίδου ΙΗελεάγρῳ (fr. 519 N.2). 4ειλοὶ γὰρ ἄνδρες οὐκ ἔχουσιν ἐν μάχη ἀριθμόν, αλλ’ ἄπεισι κἂν τταρῶσ) ὅμως. 4 Ὁμήρου Ἰλιάδος µ (244 — 247). Tuve σὺ δεέδοικας πιόλεμον καὶ δηιοτῖτα; εἴπερ γαρ v' ἄλλοι γε ττερὶ κτεινώµεθα πάντες vnvoiv ἔτι “4ργείων, ooi ὃ᾽ οὐ δέος ἔστ ἀπολέσ-αι. οὐ γάρ τοι κραδίη µενεδήιος οὐδὲ µαχήμων. ὅ Σοφοκλέους Φρυγῶν (fr. 657 Ν.2), Tovg ευγενεῖς γὰρ κἀγαθούς, ὦ stai, φιλεῖ "ong ἐναίρειν. oi δὲ τῇ γλὠσσῃ φρασεῖς φεύγοντες ἄτας ἐχτός εἰσι τῶν χακῶν" 4ρης γὰρ οὐδὲν τῶν κακῶν λωτίζεται. 6 Εὐριιίδου Ιφιγενείᾳ (Taur. 472 — 473). Ov τοι νομίζω σοφόν, ὃς ἂν µέλλων «ανεῖν οἴκτῳ τὸ δεῖμα τοὐλέφρου νικᾶν Φέλῃ. 7 Tov αὐτοῦ Φρίξῳ (fr. 529 N.?). “ἀνὴρ Ó' ὃς εἶναι qiíg, T ἀνδρὸς οὐκ ἄξιον την Porson in Ar. equ. 1019 ᾖ µαάτην χλύω Halm lect. Stob, p. 50 µάτην καλώ Naber mnemos.? IX p. 241. 7 µάτην αἀλυκτώ scripsit Nauck probante Meinekio 1 πάντα SM A: ἅπαντα tacite scr. Gesn.!, inde vulg. etiam verum hoc putaverim coll. Eur. Phoen. 269 sq. ὠὴ τίς οὗτος; ;] ατύπον φο- βούμεθα; παντα γαρ τολμῶσι δεινὰ φαίνεται xté. || 2 ecl. cum lemm. hab. 5ΜΑ | 4 ἄπεισιν S | παρῶσιν S M9A || 5 ecl. cum lemm. (lemma compend. S) hab. SMA (post ecl. 8, 3) Maec. Chrys. (post ecl. 8, 1); óunoog A | 6 δείδοιχας Α Mac. Hom.: δέδοικας SM | 8 ὑπ Zenod. [ 9 µαχίμων M3 || 10 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ. versus quartus sine Ρ. et f. n. laudatur in schol. B L Il. 11 833 || 12 ἐναίρειν corrector codicis Paris. 1985 teste Gaisfordo: συναίρειν S M4 A | 15 ἐχτός εἰσι πημάτων ci. Nauck, τῶν μαχών Buecheler dubitanter | 14 οὐδένα schol. Il. | Àc- τίζεται C. Keil et Conington: λογίζεται S M4A ληίζεται Schol. Il. | 18 ecl. cam lemm. hab. SMA | 16 θανεῖν etiam libri Eur.: zraveiv Seidler | 17 τοὐλέθρου M4 Eur.: τολέθρου S A sed fuerat ut videtur τ ὀλεθρον in A | 18 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 8, 6) Mac. Chrys. (post ecl. 8, 4); εὐριπίδου (ερ. M4) M4 Mac. || 19 v. ἄνηρ — φής om. Mac. | φής S Μὰ φῆς A | ἀνδρὸς SA ἀνδρὸς à Μὰ Mac, emen- 342 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" δειλὸν κεκλῆσθαι καὶ νοσεῖν αἰσχρὰν νόσον. 8 ἸΙενάνδρου ᾿ἀδελφοῖς (fr. 7 com. IV p. 71). Tí πολλὰ τηρεῖν πολλὰ δεῖ [τὸν] δεδοικότα; ϱ ΘΟεόγνιδος ((1221—1222)). Πολλὰ φέρειν εἴωνθε λόγος ὀνητοῖσι βροτοῖσι πταίσµατα τῆς γνώμης, Kvpve, ταρασσοµένής. 10. Φιλήμονος iy Ἐγχειριδίῳ (com. IV p. 8). Koxr μὲν ὄψις, ἐν δὲ δείλαιαι φρένὲς. 11 Σοφοκλέους (fr. 841 N.?). Ov τοῖς ἀθύιμοις v, τύχη ξυλλαμβάνει. 19 Εὐριπίδου "4λκμέωνος (fr. 67 N.?). Ὅ φόβος, ὅταν τις αἵματος μµέλλῃ πέρι datio incerta: ὤνὴρ ὃ ὃς εἶναι φησίν, ἄνδρ οὐκ ἄξιον olim Nauck ἀνὴρ ὁ ὃς εἶναι φησίν, οὐκ ἀνάξιον —; Dobree adv. Il p. 127. ἀνῆρ 8' ὃς εἶναι φησί, τόνδ’ οὐκ d&ov ego exerc. er. p. 42 ἀνῆρ 06 εἶναί quow: ἀνδρὸς ἄξιον —; Gomperz sitsungsb. d. Wien. akad. 1815 p. 259 ἀνδρὸς ὃ᾽ ὃς εἶναι φήσ᾽ ἀνηρ, οὐκ &&ov nunc mavult Nauck 1 δειλὸν (ut tacite scripserat Gesn.!, inde vulg.) Mac.: δειλώ S M? δειλῶν compend. A | αἰσχρὸν ΜΑ ᾗ 2 ecl. cum lemm. hab. SMA | 8 όεδοι- κότα tacite Gesn.! p. 66: τὸν δεδοικότα SM9*A [| 4 ecl. cum lemm. hab. SMA; desunt versus in Theognidis codicibus || 5 λόγος SM A: δέος seripsit Bergk, φόβος Heimsoeth | 7 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ; φιλή- μονος recte Tr., nam quai φιλήμον per errorem enotavit Gaisford) S φιλήμων ΜΑ. cf. Leutsch ad Diogenian. cent. V 89 || 8 ὄψις S À: ὄψεις M4 | δειλαῖαι A: δειλαὶ at 5 δειλαίαι accentu. correcto M?. óg&- λαὶ καὶ φρένες coniecit Kock, nam Stobaei librum esse περὶ δειλίας. sed vide ne δείλαιαι gnomologus eadem fere vi acceperit ac δειλαί, cum praesertim. δειλαίνειν dixerint posteriores || 9 ecl. cum lemm. hab. $ M A (post ecl. 8, 10) Mac. Chrys. (post ecl. 8, 7) | 10 συλλααβανει M3 || 11 ecl. hab. S, om. MÀ; εὐρό ἂχμί fere S, fab. n. om. ut solet Tr. p.54: Εὐριπίδου ᾽Αλχμαίωνος coniecit Gaisford Stob. Ecl. Il p. 500, quod recepit Meineke, cui locus ex Alcmaeonis oratione matris caedem defendente desumptus videtur; ἐν ᾽Αλκμήνῃ scripserat Schow "ex B. 0.’ ut adserit, sed interpolatum || 12 τις cod. Paris. 1985 m. sec. teste Gaisfordo: τι S | αἵματος Nauck: σώματος S | µέλη S µέλει Tr. p. 58, inde vulg. μέλλει cod. Paris. 1985 teste Gaisfordo | δίκην pro πέρι ci. Nauck qui mox ἐρεῖν mavult pro λέγειν Qt 10 CAPVT VIII ΠΕΡΙ ΔΕΙΛΙΑΣ 948 λέγειν καταστὰς εἰς ἀγῶν᾽ ἔναντίον, τὸ τε στόμ’ εἰς ἔκπληξιν ἀνθρώπων ἄγει, τὸν vot» c! ἀττείργει μὴ λέγειν ἃ βούλεται΄ τῷ μὲν γὰρ ἔνι κίνδυνος, ὃ 0" ἀθῷος μένει. Όμως O^ ἀγώνα τόνδε δεῖ μ᾿ ὑπιεκδραμεῖν. φΨυχὴν γὰρ ἆθλα τιδεµένην ἐμὴν ὁρῷ. 19 Βἐριπίδου ρχελάῳ (fr. 239 N.2). Ὁ à' ἡδὺς αἰὼν $ κακή v' ἀνανδρία οὔτ᾽ οἶκον οὔτε πόλιν ἀνορθώσειεν ἄν. 1 ἐπ᾽ ἀγώνα S: correxit Scaliger apud Grotium dict. poet. p. 522 || 2 ἄνων 8: ἀφασίαν v' ci. Enger ἀπορίαν t' ego Kr. blátt. p. 12 ἀμβλυνων Ο. Ribbeck die πι. rag. p.500 ἀντρέπων Buecheler ἐνθρώσχων non apte Meineke [ 8 post & βούλεται non nihil intercidisse suspicatur Bergk || 4 ἔπι ci. Bergk, sed vide Iac. Schumacher de praepositionum usu Eur. (diss. Bonn. a. 1884) p. 32 | ἀθώιος S ἀθῶος Tr. | B οὕπως pro ὅμως legen- dum videtur Nauckio | δεῖ u' ὑπεκδραμεῖν S sicut tacite corr, Gesn.! p. 68: δεῖ γαρ ὑπεκδραμεῖν Tr.; δεῖ u^ ᾖδη (vel δεῖ πάντως) ὁραμεῖν proponebat Bergk, rovó' ἔδει n ὑπεκδραμεῖν M. Schmidt zeitschr. f. d. alterth. 1856 p. 549 || 6 ἆθλον Cobet coll. er. p. 211. | χειµένην Lobeck recte | 7 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 8, 12) M A (post ecl. 8, 11) Br (post ecl. 8, 16); poetae nom. om. Br, eidem versus a Stobaeo infra 29, 22 Mein. Euripidis Erechtheo adseribuntur hoc iambo praemísso éx τῶν πόνων τοι τάγαθ αὔξεται βφοτοῖς, item ab Orione anthol. VII 2 p. 51 qui habet lemma ἐκ τοῦ Ἠρεχθέως. sed cum parum pro- babile sit duos continuos Erechthei senarios iteratos fuisse in Archelao, aut intercidit Archelai ecloga (velut fr. 240 v. 3 τίς τῶν µεγίστων δει- Aóc ov ὠρέξατο Stob. flor. 51, 1) aut iam in fonte Orionis Stobaeique communi duo Archelai versus cum Erechthei illo ἐχ τῶν πόνων κτξ. male fuerant coniuncti. non sufficiunt quae de hoc loco nuper disseruit Schroeder de iteratis p. 129. probavit meam rationem Nauck tr. gr. fr.? p. 472. ceterum ter binae offeruntur Euripidis eclogae ex ordine litte- rarum (1. 3. 6. 7. 12. 13) ut tamen primum par disiungatur Sophoclea (2) | 8 ἀτολμία infra flor. 29 et Orio | 9 πόλιν ἀνορθώσειεν ἄν Valcke- naer apud Gaisfordum et Porson adv. 275: πόλιν ὀρθώσειεν ἄν S Mà A, γαῖαν ὀρθώσειεν ἄν Br Orio quae metrici cuiusdum videtur esse correctio Stobaeo antiquioris, nisi duo in eandem inciderunt coniectu- ram; οὔτε βίοτον οὐδὲν ὠφελεῖ anthologi interpolatio infra 29, ἆπ- ορθώσειεν ἂν mavult Meineke collato Phrynicho Bekkeri an. ! p. 13, 241: ἀπορὺθοῦν πόλιν 5] οἰκίαν xré. 944 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T 14 ᾿4ντισθένους (apophth. 9 Winckelm.). Ὅστις δὲ ἑτέρους δέδοικε, δοῦλος ὢν λέληθεν ἑαυτόν. 19. Ztoyévovc (Dionis Chrys. or. VI p. 212 sq. R. 104, 12— 14; 18—21 Dind.) Πάντα μὲν οὖν và δεινὰ πέφυκε μᾶλλον ἐκπλήττειν τοὺς προσδεχοµένους v»; λυπεῖν τοὺς πειραφέντας. ὁ δὲ φόβος οὕτω χαλεπός ἐστιν, ὥστε πολλοὶ ἤδη προέλαβον τὸ ἔργον, oi μὲν ἓν vui χειμαζόμενοι οὐ περιµείναντες καταδῦναι τὴν ναῦν, ἀλλὰ πρότερον αὐτοὺς ἀποσφαξαντες. 16 Ὑπερείδου (fr. 205 Blass?) Ὑπερείδης ὃ ῥήτωρ τὴν ἀγωνίαν ἔφήσε τοῦ λέγειν πέδην εἶναι. 17 Θουκυδίδου ἱστορίας β΄ δηµηγορίας Φοριίωνος (89, 11). Ἡσσημένων δὲ ἀνδρῶν ovx ἐφέλουσιν αἱ γνώμαι πρὸς τοὺς αὐτοὺς κινδύνους ὅμοιαι εἶναι. 15 ᾽άντιφῶντος (fr. 125 Β]α5ς2). Νόσος δειλοῖσιν ἑορτή οὐ γὰρ ἔκπορευονται ἐτεὶ πρᾶξιν. 19 Ἱέρακος ἐκ τοῦ Περὶ δικαιοσύνης. 1 ecl. cum lemm. hab. M À (post ecl. 8, 13), Br tamquam capitis primam, om. S. ad Antisthenis περὶ ἐλευθερίας καὶ δουλείας librum (cf. Laert. VI 16) haec verba pertinere coniecit Zeller phzl^ II 1 p. 323 adn. 5 | 92 ἑτέρυς M3 Br: τοὺς ἑταίρους Α || 3 ecl. cum lemm. hab. SM A Br; fuerit olim (Ex τών) 4ιογένους («διατριβών), vide quae exposui ad flor. 13, 18 Mein. | B τα supra lin. A? | 6 quae πειραθέντας inter et ὁ δὲ φόβος habet Dio resecuit gnomologus | 8 οὐ περιµείναντες — 9 ἀποσφάξαντες] οὐ περιέµειναν καταδῦναι την ναῦν, ἀλλὰ πρότερον αὐτοὺς ἀπέσφαξαν, οἱ δὲ πολεµίων περιειλη- φότων, σαφῶς εἰδότες ὃτι οὐδὲν πείσονται δεινότερον Dio || 9 αἲ- τοὺς Dio: αὐτους ΦΜάΑ., de Br dubito | 10 ecl. cum lemm. hab. S M A, lemmate omisso Br || 11 Ὑπερείδης A Tr. p. 55: ὑπερίδης S M4 Br | την ἀγωνίαν ἔφησε (-oev M4) M4 A Br: ἔφησε τὴν ἀγωνίαν S Tr. p. 55, inde vulg. | 18 ecl. cum lemm. hab. SM A; φραδμίωνος Αἱ corr. A? 5 17 ecl. cum lemm. hab. $M A; ᾽Αντιφάνους (compendio male expli- cato) Apostol. cent. Χ 14i sieut Voss. || 20 ecl. eum lemm. hab. 5 MA. Ἱέραχος Pierson: ἱεροχλέους S (compend. S) MÀ. Hieracis esse locum exiremis praecipue verbis manifestatur; idem haec seripsit qui 10 20 10 15 CAPVT ΥΠ ΠΕΡΙ AEIAIAZ 945 Ἴδωμεν γὰρ si τοὺς δειλοὺς οἷόν τε δικαίους εἶναι" τοὺς γὰρ ἐναντίως ἔχοντας τούτοις, τοὺς φρασεῖς, ἀδί- xovg ὄντας εὐρίσκομεν, διὰ τὸ πρὺς βίαν va πολλὰ ποιεῖν. δειλία vOÍvvv ἐστὶ διαφθορὰ δόξης ἐννόμου θεινῶν τε πέρι καὶ μή’ ἡ ἄγνοια δεινῶν τε καὶ οὐ δεινῶν xai ovóc- τέρων. πῶς «v οὖν oi δόξαις διεφΦαρμµέναις xol παρα- νόµοις συζῶντες εἶἷεν ἂν δίκαιοι; o? γὰρ δὲ εἰκαζοιεν av περὶ ὅτου δήποτε καλως, μὴ συγχωροῦντος αὐτοῖς τοῦ περὶ τὴν ψυχὴν δέους εἰς ἤντινα ζήτησιν προκύπτειν. 20 «{ημητρίου. Αὐτίκα γὰρ εἰ τῷ πολειοῦντι καὶ παρατεταγμένῳ παρασταῖεν ἡ τε ᾿4νδρεία καὶ T) 4ειλία, πὀσον ἂν oteode διαφόρους εἰπεῖν λόγους: Gp οὐχ ἡ μὲν “4νδρεία uévew (ἂν) κελεύοι καὶ τὴν τάξιν διαφυλάττειν; -ἄλλὰ βάλλου- σιν' Ὑπόμενε " ἀλλὰ τρωθήσομαι ' Καρτέρει. ἀλλ ἀποφθανοῦμαι ' ἀπιόφθανε μᾶλλον ἢ λίπης τὴν ταξιν. ᾿Ατενὶὴς οὗτος ὃ λόγος καὶ σκληρός. ἆλλ᾽ ὁ τῆς «{ειλίας v5 día φιλάνθρωπος καὶ µαλακός' υτεάγειν γὰρ θῆτει κελεύει τὸν φοβούμενον. -ἄλλ) ἡ ἀσπὶς ἐνοχλεῖ' Pi- Φον. ἀλλὰ καὶ ὃ Φώραξ”' Παράλυσον. Παντὶ δήτου supra ΤΠ 5, 44 p. 269, 14: ἕως μὲν γὰρ φρονεῖ τις, οὐδὲ ἀνακύπτειν συγχωρήσει ταῖς ἐπὶ τὰ τοιαῦτα φερούσαις ἐπιθυμίαις 1 ἴδω μὲν S | 8 ὄντας supr. lin. add. A! | intellege ἠὐρίσκο- µεν | 4 διαφθορὰ (sicut tacite corr. Gesn.! p. 68, inde vulg.) S M* A, διαφορὰ Tr. | δεινών S À: δεῖν M* | 57 M3A, η S | ταν Μὰ À: avo: 5 ἄνθρωποι Tr., inde vulg. | οὐ γὰρ Δικάζοιεν ἂν ci. Buecheler | 9 τὴν inter lin. add. M4 | zv τινα S MA; ἤν τινα οὖν non necessario Gesn.!, inde vulg. | 10 ecl. cum lemm. hab. SMA. intellego Senecae aequalem, ^seminudum illum" (Sen. ep. 62,3) fortissimum virum" (de provid. 5, 5). Cynicam rationem nemo non agnoscet. oratio fere fugit hiatum | 11 verbis e) τῷ des. f. 367 A, eadem repet. f. 967 init. | 12 ἀνδρεία hic et 13 S Mt: ἀνδρία Α || 14 ἂν addidi | κελεύοι S M3 A; χελεύσειε temere Gesn.! p. 68, vulg. | g«AAovotv libri: βαλοῦσιν Mei- neke | 15 τρωθήσοµαι M4 A: τρωθήση S | 16 ἀπόθανε S M*: απὀ- 9avov A | q SA: z ux M3 | 1? ἀτενὴς SM3A: ἀἁπηνῆς Tr. p. 55, vulg. | 18 »; e corr. Μά | φιλᾶνος S. | 20 θόραξ M* | παντὶ S M44; πάντως vel πάνυ τι dubitanter Meineke. sed παντἰ dictum vi- detur ut πολλῷ, µικρῷ, Sim., monet Buecheler 946 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T' TA - 3 )5 / ς " N x 3 4 - M^ Ἱιραῦτερα ταῦτ ἐκείνων. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων. ς EL J N ς ὁ , € c/ J oa λ / urn Λάρῃς «φησὶν ἡ Ἐγκράτεια ὅθεν ov δεῖ" ur) φάγῃς, μὴ πίῃς, ἀγέχου, καρτέρει τὸ τελευταῖον, ἀπόθανε τερό- 28 , ϱ 2 .9 c ) 2 , c - [44 τερον T7 πράξης οπτερ οὐ δεῖ. ἡ Ó κρασία miÓi ὅτε ’ , C 2ν , € ^ ῥούλει, φάγε, 6 τι ἂν ἴδιστα φάγοις. ἡ τοῦ γείτονος ἄρέσχει σοι γυνή" πιέραινε. χρημάτων ἀπορεῖς' δάνει- S , 3 - 4 -— 3 σαι. δανεισάµενος ἀδυναμεῖς' μὴ ἀπιοδῷς. οὗ πιστεύου- " IJ 3 , ^ σιν ἔτι δανείζειν' ἅρπασον. πολύ γε κἀνταῦθα τὸ µε- ταξύ. ἀλλὰ τίς οὐκ oióev ὅτι ἡ uiv τοιαύτη χάρις 257 / - / ς 3 »5 nd 2 ὀλέώριος γίνεται τοῖς προσδεξαµένοις, v 0. ἐκ τῶν ἔναν- τίων σωτήριος; CAPVT IX. ΠΕΡΙ ΔΙΚΛΙΟΣΥΝΗΣ. 1 (9, 4 Mein) Σοφοκλέους ᾽άλεάδαι (fr. 75 N.2). Toig γὰρ δικαίοις ἀντέχειν οὗ ῥᾷδιον. 2 (9,5 Mein. Εὐριπτίδου Ἰνοὺς (fr. 417 N.2). Κέκτησο à' ὀρθώς' av (0) ἔχης ἄνευ Ψψόγου, 4 πράξης Tr., inde vulg.: πράξεις SM4A. coniunctivus modus more (t latino ut 345, 16 | zce/9**, corr. A? vel A?: πείθει SM? || 5 φάγοις C Meineke: φάγοιο SM4A | ᾖ S M4 2 A! | 10 γίνεται τοῖς προσδεξα- µένοις S M3 A; χατὰ τῶν προσδεξαµένων Tr. vulg. | 11 vide quae dixi p. 28 adn. 3 et p. 252 adn. 10 Caput nonum legitur in S M A, aliquot eclogae in Br Mac. Chrys. titulum liabent omnes sicut Photius. numerum 9’ addunt M A Mac. Ao & in marg. S, om. Br. ires interpolationes Gesnerianas quas uncis incluserant iam Gaisford et Meineke removimus | 14 ecl. hab. SM A Mac.; c0qo* ἀλεάδ (litterae ὃ adhaeret compendium) 5 cogoxA£ovc ἁλαιάδαι Μὰ Εὐριπίδου Αλωάδαι Α Εὐριπίδου. ἐλαιάδαι Mac. | 15 ἂν- τέχειν bis Mac. || 16 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ. eadem recurrit duobus versibus locupletior infra 94, 6 Mein. (Βὐριπίδου Ἰνοῖ) || 17 ὁρ- θώς' ἂν ὃ᾽ ἔχῃς &. w. Dindorf: ὀρθῶς ἄνευ ψόγου Ίος οσο S ὀρθώς ανέχης (sine spir.) d. y. S infra ubi ἀνέχης Μ ἂν ἔχης Α; ἄν v^ ἔχης Madvig adv. cr. I p. 119 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 347 κἂν σμικρὰ σῴζου τῇ δίκῃ ξυνοῦσ” así. 3 (9, 6 Mein.) Εὐριπίδου Εκάβης (821—258). "Eo 3Ào Υὰρ ἀνδρὸς τῇ δίκη 9 ὑπηρετεῖν καὶ τοὺς κακοὺς δρᾶν πανταχοῦ κακώς Gel. 4 (9, 7 Mein.) Σοφοκλέους «4ἴαντι (1994-- 5). Πήηὸ᾽ ᾗ βία σε μηδαμῶς νικησάτω τοσόνδε μισεῖν ὥστε τὴν ὀίκην τατεῖν. 5 (9, 8 Mein. Εὐριπίδου Θησεῖ (Aegel fr. 7 N.?). Κρεῖσσον δὲ πιλούτου καὶ πολυχρύσου χλιδῆς ἀνδρῶν δικαίων κἀγαφῶν παρουσίαι. 6 (9, 9 Mein) Ιήενάνδρου. Aixaiog ἂν ng, τῷ τρόπῳ χρήση vóug. 7 (9,9 Mein.) Ιήενανδρου. Χρηστοῦ πρὸς ἀνδρὸς μηδὲν ἐννοεῖν xaxov. 1 x&v σμικρὰ Α flor. 94: καὶ μικρὰ hic S καὶ σμικρὰ S infra ubi χασµιχρα (sine acc.) M | σωξου hoc loco S: σώξων flor. 94 SMA | τῇ δίκῃ ξυνοῦσ) del hoc loco S τοῦνεχ ᾿(ούνεχ' M τοῦνεκ Α) ὃν σέ- pev πρέπει flor. 94 SM A; τοῦνδικον σέβουσ ἀεί Nauck ξὺν δίκῃ σέβων ἃ δεῖ ego exerc. er. p. 35. || 2 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 9, 5 Mein.) M A Mac. Chrys. (post ecl. 9, 4 Mein.) sine lemm. Br (tamquam primam capitis); poetae nomen non iteravit S Tov αὐτοῦ pro Εὺρ. Mac. recurrit post aliam Euripideam apud Orionem anth. VI 2 p. 48, 28 (Ἐκ τῆς Εκάβης) et VIII 19 Ρ. 54, 32 (sine lemm)) | 8 9' S A Br Mac. Or. Eur.: ὃ M | 4 κακώς ἀεί M3 A Br Mac. Or. Eur.: xa- κοὺς del 5 || BD ecl cum lemm. hab. SMA || 6 νικησάτω sed νικη in ras. M? | 8 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 9, 7 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 9, 6 Mein.); lemma usvavógov ex proxima praecepit Mac. recurrit locus apud Orionem anth. VI 1 p. 48, 26 (Ἐκ τοῦ Αἲ- γέως Εὐριπίδου); Anton. 1 c. 47 p. 53 (sine lemm.). cf. lemma flor. 45, 1 Mein. | 9 βαθυσπόρου χθονὸς Or. || 10 παρουσίαι libri Stob.: παρουσία Valckenaer sicut Anton. quod receperunt Gaisford et Meineke ; ὁμιλίαι recte Or. || 11 ecl. cum lemm. hab. SMA. legitur inter monost. 135 | 138 ecl. hab. lemmate non iterato S, addito lemm. Μενάνδρου MA, addito τοῦ αὐτοῦ Mac. Chrys. omnes post ecl. 4ίκαιος — γόμῳ praeter Mac. qui omisit eclogam priorem. iteratur ecloga Anton. I c. 13 p. 14 sine lemm., item Maxim. c. 5 p. 170 Gesn. (Mevavógov) | 14 707- ; v στοῦ sed y corr. e à S | ἐννόει S (-&r corr. Voss. m. rec.): vzoró& M? A Mac. et fortasse verum est ὑπονοεῖν 348 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 8 (9, 9 Mein.) Zdíxoiog ἁδικεῖν ovx ἐπίσταται τρόπος. 9 (9, 10 Mein.) ΠἨενανδρου (fab. inc. fr. 282 com. IV p. 293). Τὸ μηδὲν αδικεῖν πᾶσιν ἀνθρωποις πρέπει. 10 (9, 11 Mein.) Ἠενάνδρου «4εισιδαίμονι (fr. 3 com. IV p. 102). Οὐ δεῖ γὰρ ἀδικεῖν τοὺς ἱκέτας ' ἄλλως τε xai ὅταν μετ εὐνοίας vL μὴ πονηρίαᾳ πταίσωσιν. αἰσχρὸν τοῦτο ταρ ἐστιν πάνυ. 11 (9,12 Mein.) Ἰενάνδρου (Epitrep. fr. 1 com. IV p. 119). Ἐν παντὶ δεῖ καιρῷ τὸ δίκαιον ἐπικρατεῖν. 12 (9, 19 Mein.) Εὐριπίδου Παλαμύδει (fr. 584 Ν.2. Eic τοι δίκαιος µυρίων οὔκ ἐνδίκων κρατεῖ τὸ Φεῖον τὴν Οθἰκήν τε συλλαβών». 18 (9, 14 Mein.) Φιλωνίδου (com. Π 1 p. 425). Ovx ἔστιν οὐδεὶς δειλὸς (6) δεδοικὼς νόµον 1 ecl. hab. lemmate non iterato sed a priore seiunctam Tr. p. 56, cum priore iungunt S M A Mac. Chrys. legitur inter monost. 136. iteratur post versum priorem ab Antonio et Maximo l.c. || 8 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 9, 9 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 9, 6 Mein); τοῦ αὐτοῦ S | 6 ecl. cum lemm. hab. SMA || 8 τους ἵχετας (ix- M3) SM?: τους οἰκετάς, suprascr. aliquid quod 7 visum est Gaisfordo, Spiritus asper Meklero À τους oixétag Tr. oixévag Cobet n. |. p. 40 quod verum videtur | 9 µετ εὐνοίας τι Meineke et Dobree: µετ᾽ εὐνοίας (uevevvolac M) τινὸς S Μὰ uev! ἐννοίας τινὸς A^; ust? ἀγ- νοίας τι Pflugk | µη SM: ov A | πονηρίᾳ Bentley: πονηρᾶς S A τ.. ηρᾶς duabus litt. erasis M | 10 cco' Gaisford: γάρ SMA; αἰσχρόν ἐστι τοῦτο γαρ transposuit Dobree | παν acc. et v eras. M | 11 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ; τοῦ αὐτοῦ S. magis integrum adfert locum Orio anth, VI 4 p. 49, 5 (Ez τῶν Ἐπιτρεπόντων Mevávógov) || 12 δεῖ sed εἴ in ras. corr. M? || 18 απανταχοῦ post ἐπικρατεῖν addit Or. | 14 ecl. cum lemm. hab. S; om. MÀ | 15 ἐνδίχων S; ἐκδίχων Tr. p. 56 | 16 τό 9" ὅσιον Meineke | 17 ecl. cum lemm. hab. SM 4; duiovióov M. ad novae comoediae poetam rettulit Hanow exerc, cr. in com. Gr. (diss. Hal. a. 1830) p. 20 [| 18 ὁ tacite inseruit Gesn.! p. 70, inde vulg. Qu 10 9 10 15 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 349 7tQÓóc τοὺς πολεµίους Ó' ἐστὶν ἀνδρείας χρίσις. v; τοῦ δικαίου Ó' ioviv ἠττᾶσθαι καλόν. 14 (9, 15 Mein.) Εὐριπίδου (fr. 1034 N.?). Φεῦ φεῦ, τὸ νικᾶν τᾶνδιχ ὡς καλὸν γέρας, τὰ μὴ δίκαια Ó' ὡς ἀπανταχοῦ xaxov: καὶ γλῶσσα φλαύρα καὶ φώφόνος τοῦ μὴ φθονεῖν ὅσῳ κάκιον μὴ καλῶς ὠγκωμέγνοις. 15 (9, 16 Mein.) ᾿άντιφάνους (fab. inc. 39 com. IlI p. 148). O μηδὲν ἀδικῶν οὐδενὸς δεῖται νόµου. 16 (9, 17 Mein.) ἸΜενάνδρου Καρχηδονίου (fr. 5 com. IV p. 146). Τὸ καλῶς ἔχον που κρεϊῖττόν ἐστι καὶ vouov. 17 (9, 18 Mein.) ZMevavógov Κιφαριστῆ (fr. 3 com. IV p. 150). Ei τοὺς &0ixu9évrag, πάτερ, φευξούμεῦα, τίσιν ἂν βοηΦήσαιµεν ἄλλοις ῥᾳδίως; 18 (9, 19 Mein.) Ἑν ταὐτῳ (fr. 4 Ἱ. c.). Τὸ μηδὲν ἀδικεῖν ἐκμαθεῖν γάρ, ὦ ane, 1 ἀνδρείας S M3: ἀνδρίας A || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA; lemm. om. Tr., al. Εὐριπίδου Gesn.! mrg usus editione Froben., ubi τοῦ αὐτοῦ (ut Voss.) post ecl. 9, 13 Mein. || 4 τᾶνδιχ Musgrave: τὰ δίχαι vel τὰ δίκαια libri | καλὸν γέρας S M3 A; χαλὸν µέγα Frob. (Voss. in con- textu), inde Gesn. mrg | B δὲ fere libri || 6 φλαύρα A φλαῦρα S ΜΑ | ο. ὀγκωμένοις M3 | 8 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 9, 15 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 9, 9 v. 3 Mein); lemma compend. S. Menandro tribuitur Boiss. an. gr. I p. 124, 20. | 9 μηδὲν — οὐδενὸς S Boiss.: μηθὲν — οὐθενος M4A Mac. | 10 ecl cum lemm. hab. SM A; χαρ- χηδονίου M3 καρχηδονίων ut videtur SA; Καρχηδονίῳ Meineke. iteratur ecloga om. fab. nom. flor. 43, 24 Mein. || 13 ecl. cum lemm. hab. $ M A; τοῦ αὐτοῦ pro Mevavógov 5. Μιδαριστῇ Meineke: χιθαρισταῖς εἰ libri nisi quod χιθρισταῖς M4 || 15 E? S: "Emi M34 ἐπὶ corr. A? inde émsi Ei temptabat Meineke | ἀδικηθέντας corr. ex ἀδικοῦντας S | φευξούμεθα S À: φευξόµεθα ΜΑ || 16 βοηθήσαιµεν MA: βοηθή- σοιµεν Sed οι ex αι corr. S; -ἤσοιμεν Tr. p. 97, vulg. || 17 ecl. cum lemm. hab. SMA | 18 μηδὲν Tr. vulg.: μηθὲν S M$A | λαχη Tr., inde vulg. 950 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ἀστεῖον ἐπιτήδευμα κρίνω τῷ Bi. 19 (9, 20 Mein.) Ἰήενάνδρου Τροφωνίω (fr. 2 com. IV p. 207). Τὸ μἠδὲν ἀδικεῖν καὶ φιλανύρώπους ztoLei. 20 (9, 21 Mein) 1 Φιλήμονος ix Παλαμήδους (Eur. fr. 585 N.3). ToU γὰρ δικαίου xav βροτοῖσι x&v Φεοῖς ἀφάνατος ἀεὶ δόξα διατελεῖ μόνου. 21 (9, 22 Mein.) Φιλήμονος (fab. inc. 10 com. IV p. 37). "Avio δἰκαιός ἐστιν ovy ὃ μὴ ἀδικῶν, αλλ ὅστις dóixeiv δυνάµενος μὴ βούλεται᾽ ουδ’ ὃς τὰ μικρὰ λαμβάνειν c πέσχετο, ἀλλ᾽ ὃς τὰ µεγάλα καρτερεῖ ur λαμῥάνων ἔχειν δυνάµενος καὶ κρατεῖν ἀζημίως οὐδ ὃς γε ταῦτα πάντα διατηρεῖ µόνον, 2 ecl cum lemm. hab. SM A; fab. n. om. S. ceterum si quis fabularum ordinem alphabeticum in Menandreis statuerit, ego non refra- gabor. sine fab. nom. hunc ipsum ut videtur versum affert Sextus Emp. p. 25, 33 Bekk. post duos alios Menandri (cf. fab. inc. fr. 34 Mein.) ᾗ 4 ugóiv S: μηθὲν Μ4Α | καλοὺς ἡμᾶς pro φιλανθρώπους Sextus id- que verum putant Meineke et Cobet n. ]. p. 85. clausula x«i φιλαν- θρώπους ποιεῖν legitur in alio Menandri versu flor. 91,5 Mein. | 5 Uu ecl hab SMA; φιλη éx παλαὸ 5 Φιλήμονος ἐκ παλαμίδους M3 Φιλήμονος ἐκ "m A; Dhiliscus Palamede olim per errorem Grotius dict. poet. p. 60 mrg, conferantur laterculi Phot. p. 58 Elt. de Euripidis Pala- mede cogitavit Meineke, et intercidit fortasse Philemonis ecloga una cum nomine Euripidis. Philemonis Palamedem retinet Kock com. II p. 492 vix recte | 9 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 9, 21 Mein.) Br (post ecl. 9,10 Mein.); τοῦ αὐτοῦ S. duo versus priores recurrunt corp. Par. 597 Elt. (Φι- λήμονος); inter monost. 638 sq. mutatos et interpolatos exhibent [γνω- μικά τινα Boissonadii anecd. gr. III p. 467, 4sq. denique de versu ἀνηρ δίκαιός ἐστιν οὐκ ἀδικεῖν θέλων qui legitur cod. Par. gr. 1168 (Boiss, an. gr. I p. 153) recte iudicavit G. Meyer Jróin. samml. p. 40i | 10 οὐχ supra lin. Α || 11 4; S M3 Br corp. Par.: ov À monost. ] βούληται Br ! 15 ἀπέσχετο (sicut corr. Gesn.! p. 10 mrg) Α ex em.: ὑπέσχετο 5 Μά Βι | 16 ὁιατηρεῖ μόνον Grotius dict. poet. p. 523: διαθηρω- οἱ 10 et CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 951 325^2 C » 7 3 » ; αλλ ὅστις ἄδολον γνησίαν v ἔχων φύσιν εἶναι δίκαιος κοὺ δοκεῖν εἶναι «Ἀέλει. 22 (9, 24 Mein.) Ἱππαάρχου (inscr. gr. m. 197 Pr.). ηνῆμα vo0 Ἱππάρχου' στεῖχε δίκαια φρρονῶν. 23 (9, 25 Mein.) «Σόλωνος (fr. 15 p. 1.4 lI p. 41 Bergk). ἸΜνημοούνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα, Ιἠοῦῖσαι Πιερίδες, κλῦτέ µοι εὐχομένῳ΄ ὄλβον uot ερὸς Φεῶν µακάρων δότε καὶ τιρὸς ἁπιάντων ἀνθρώπων αἰεὶ δόξαν ἔχειν ἀγαθήν : 5 λ ' (4 / P - ' / εἶναι δὲ γλυκὺν ὧδε φίλοις, ἐχθροῖσι δὲ πικρὀν, τοῖσι μὲν αἰθοῖον, τοῖσι δὲ δεινὸν ἰδεῖν. , C2 € / 3 » 3 η ^ - Xonuora Ó ἱμείρω μὲν ἔχειν, ἀδίκως δὲ πιεπᾶσθαι 2 2 / . , c 3.4 i, ovx ἑὐέλω᾽ τιάντως ὕστερον rÀ9s δίκη. - PEE ' bv / / J ' ελοῦτον ὃ ὃν μὲν δῶσι Jeoí, τταραγέγνεται ἀνδρὶ ἔρμτιεδος ἐκ vedvov πυνμένος ἐς xoovquv: e 2 ον - ς 5» ο ) M , ον Ó ἄνδρες τιµώσιν ὑφ ἵβριος, οὐ κατὰ κόσμον 9 3 e, / / ἔρχεταε, ἀλλ ἀδθίκοις ἔρλμασι πειόμµενος / , (23 3 " οὐκ ἐφθέλων ἔπεται ταχέως ὃ) ἀναμίσγεται Gin: M 3 / / , doyi Ó ἐδ ὀλίγου γίγνεται ὥστε πυρός, qAovgn μὲν τὸ πρῶτον, ἀνιηρὴ δὲ τελευτᾷ: µενος S M* A Br γρ. διατηρεῖ µόνως A? mrg; melius opinor διατηρεῖ νόμῳ᾽ Buecheler. διατηρούµενος ci. Gesn.! |. s. mrg 2 cf. Hermann in Aesch. trag. v. 1l p. 316; Meyer Zrbin. samml. p. 491. eclogam quam post h. v. ex Gesn.? retinuerunt suo loco in- serui III 3, 13, vide mus. Rh. XXXIX p. 526 | 8 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ. servavit epigramma Plato Hipparch. p. 229 A || ὅ ecl. cum lemm. hab. SMA ᾗ 65sq. cf. Cratet. eleg. 1 v. 1 sq. Bergk; epigr. gr. 1029a p.537 Kaib. | 6—11 om. ΜΑ [| 6 µνηµοσίνη Tr. | V µευ εὐχομένου ci. Valekenaer || 8 μοι] ἐμοὶ Brunck || 10 φἰλοισ᾽ Hiller anthol. lyr.^ p. 37, semel moneo || 11 δεινὸν S πικρὸν Voss. | 12 χρήµατ᾽ iuégo Tr. | 14 πλοῦτον in πλοῦτος corr. m. rec. M4 | ó' ὃν] ó' ov (sic) Α | 15 ἐς SM4A; εἰς Tr., unde vulg. | 16 τι µώσιν S Μ4Α: µετίωσιν ci. Ahrens, alii alia | post Όβριος distinxit Hermann | 17 ἔρχεται om. Voss. | 18 ἀναμίγνυται Voss, sed &va- µίσγεται Voss.! mrg sieut rel. | αὐτῃη ut videtur ΑΙ ἄτη A? | 19 us- que ad fin. om. MA || 20 ἀνίει. ῥῇ (sed ει compend. et addito ductu ad explicandum difficili) 5 gvíz . óz Tr. ἀνιηρὴ sed acc. corr. Voss. ἀνιηρὴ Frob. p. 145 352 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 3 M - [04 »! , ov γὰρ δὲν ὑνητοῖς Όβριος ἔργα πέλει. y^^ * * r4 ud £^ 7 ἀλλὰ Ζεὺς ιάντων ἐφορᾷ τέλος, ἐξαπίνης δὲ [44 3 ? ^^ 5 ο. (OTt ἄγεμος γεφέλας aio διεσκέδασεν , [A / ’ ) / ἠρινός, ὃς πιόντου ττολυκύμονος ατρυγέτοιο ιυΦμένα κινήσας, γῆν κατὰ τυροφόρον 5 ὁηώσας καλὰ ἔργα, ὑεῶν £Óog αἰτεὺν ixavec 2 / ) ; DO 3 » ον - οὐρανόν, αἰὑρίην Ó αὖτις ἔνηκεν LOsiv: ” ) Y 3 / / ' , - λάμσει Ó' Πελίοιο uévog «ava τιίονα yaiav VEL P] M 32 ΝΑ 3! 2 y 2$ — 5 καλόν, ἀτὰρ νεφέων οὐδὲν ἔτ ἔστιν ἰ9θεῖν / N / / 242 2 3 € / τοιαύτη Ζήἠγὸς πέλεται τίοις, ovÓ ἐφ ἕκαστῳ, 10 N N 3 / " 2 , ^ ὥσπερ Jvrvóg ανήρ, γίγνεται ὀξύχολος. λ P) Li ^o; d , ιφ ^ M αἰεὶ Ó ov é AélgO9e διαµπερές, ὅστις ἀλιτρὸν Juuov ἔχε ἄντως Ó ἐς τέλος ἐξεφαάνι' μὸν ἔχει, πάντως ἐς τέλος ἐξεφανι PES. 3 € N 3 2023 » [4 ) € C DN , &AÀA' ὁ μὲν αὐτίκ ἔτισεν, ὁ Ó vovegov* ot δὲ quycotv / N —- M 9 md , - αὐτοί, μηδὲ «εῶν μοῖρ ἐπιοῦσα κίχ;, 9 16 ἤλυὼε πάντως αὖτις' ἀναίτιοι ἔργα τίνουσιν P -v / 28 " " ; παῖδες τούτων ij γένος ἐξοπίσω. A E "9 € - € - J , ή ὑνητοὶ Ó ὧδε νοεῦμεν ὁμῶς ἀγαώος τὲ χακος τε; T ἐν δηνήν αὐτὸς δόξαν ἕκαστος ἔχει, 1 ὁήν recte ci. Gesn.! p. 70 mrg, unde cod. Par. 1985 teste Gals- fordo: à S | 6 κακὰ pro xaAà prave ci. Gesn.? mrg; xàvra vel ój- σας ἀγλαὰ ci. Schneidewin | 7? αὖτις Bach: αὖθις libri | 8 πίονα om. Voss; xov ἀπείρονα γαῖαν cod. Par. 1985 manu alt. teste Gais- fordo ex interpolatione, et sic Schowii unus cod. interpolatus, vide inus. Rh. XLI p. 58 || 9 αὐταρ Voss. | 12 ov & Hermann: οὔτε 3 [| 18 ἔχῃ scr. Bergk | παντὸς Tr. p. 98 || 14. rectius ἔτεισεν | οἱ 5 oi Tr. Voss.: εἰ tacite scripsit Gesn.? p. 102, inde vulg. | 15 μµοῖρα (uoig Voss.) ἐπιοῦσα S. μοῖρα ἐποῦσα Tr. | 16 αὖτις Brunck: αὐτίκ᾽ S; distinguunt libri post ἤλυθε vel post πάντως: corr. Wyttenbach et Gerhard | ἀναίτιοι Schowii, si fides ei est, libri aliquot interpolati: &vat- τια 3: ἀναίτιαα v^ WytWtenbach. ἀἄναίτια ó^ Hermann. | 1V 5 γένος ἐξοπίσω ex emend. cod. Par. 1985 m. alt. teste Gaisfordo quod coniecit etiam Pierson: zysuóvov (ov compend.) ὀπίσω S | 19 ἐν ὄηνην S m. ant. ἐν ógv gv S m. rec. Tr. Voss. de libris interpolatis vide mus. Rh. XLI p. 58: εὐθηνεῖν ci. Ahrens δηνεύειν Bergk εὖ δεινἠν ( sui magni- ficam quisque opinionem habet^) Buecheler; ἤνδανεν ἣν — ἔχει quae in parenthesi dicta volebat coniecit Valekenaer quem in Stobaeo secuti sunt Gaisford et Meineke. εὖ σχήσειν αὔτως loannes Rost 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 359 πρίν τι παθεῖν' τότε Ó' αὐτίκ) ὀδύρεται' ἄχρι δὲ τούτου χάσκοντες κούφαις ἐλπίσι τερπόµεύα. χώστις μὲν νούσοισιν ὑπ' ἀργαλέῃησι πιεσθῇ, ὡς ὑγιὶς ἔσται, τοῦτο κατεφράσατο᾽ ἄλλος δειλὸς ἐὼν ἀγαθδὸς δοκεῖ ἔμμεναι ἀνήρ, καὶ καλλός, μορφὴν οὐ χαρίεσσαν ἔχων ' εἰ δέ τις ἀχρήμων, τεγίης δέ uw ἔργα βιᾶται, κτήσεσύαι πάντως χρήματα πολλὰ δοχεῖ. σπεύδει O^ ἄλλοθεν ἄλλος' ὁ μὲν κατὰ πόντον ἀλᾶται ἐν νηυσὶν yorcov οἴκαδε κέρδος ἄγειν ἰχφυόεντ ἀνέμοισι φορεύμµενος ἀργαλέοισι, φειδωλήν ψυχής οὐδεμίην φΦέμενος ' ἄλλος γῆν τέµνων πολυδένδρεον εἰς ἐγιαυτὸν λατρεύει, τοῖσιν καμπύλ᾽ ἄροτρα µέλει’ ἄλλος “4ὐηναίης τε καὶ Ἡφαίστου πολυτέχνεω ἔργα δαεὶς χειροῖν ξυλλέγεται Bíovov' ἄλλος Ὀλυμπιιάδων ἸΠουσέων πάρα δώρα διδαχθεἰς, 1 αὐτίκ) Bamberger: eric 5; αὖθις oscitanter Gesn.?, inde vulg. | τερπό 2 τρεφόµεθα S cor. S! τερπόµεθα Tr. Voss. | 98 ὑπαργαλέηισι S om ἀργαλέῃσι («λέοισι Frob.) Voss. υὑπαργαμέῃσι Tr. | 5.6 distichon tamquam ab instituta sententia alienum seclusit Bergk. olim ego de- fendere studui. sed vide Hiller in Bursiani relat. a. 1886 p. 55 sq. || 6 χαλ- λὸς S καλὸς Voss.: χαλὸς Frob. Tr. | 8 κτήσεσθαι Bergk: κτήσα- σθαι 5 | πάντως οἱ. Gesn.! p. 712 mrg: πάντων S || 19 ψυχῆς (sicut tacite corr. Gesn.!) S: ψυχήν Tr. Voss. | οὐδὲ µίην S Tr. οὐδεμίην Voss.: οὐδεμίαν Schneidewin | 14. τοῖσι S: tacite corr. Grotius dict. poet. p.63 i µέλει ci. Gesn.! mrg: μένει S; corr. etiam cod. Par. 1985 m. alt. teste Gaisfordo adscita fortasse Gesneri editione || 16 ἔργα δαεὶς feli- citer restituit cod. Par. 1985 πι, alt. ut testatur Gaisford: ἔργαλα εἰς fere S Frob. ἔργαλα siv Tr. p. 59. ἔργαλαεις Voss. sed λα del. et spiritum supra ει posuit Voss. rec. vide mus. Rh. XLI p. 58 | βίοτον Frob. Tr.: βίωτον S Voss. | 17 Movoéov Brunck: µουσαων S; Movo«ov re- tineri iussit Linder philol. XIII p. 507, cf. Theogu. 250 et Renner in stu- diis a G. Curtio editis I 1 p. 201. Bergk Movoov φίλα vel καλα ó. Solonem dedisse putat. sed uovocv Grotii coniectura est, non librorum scriptura ut opinatus est Bergk qui sexcentos de Stobaei memoria errores Stobaeus 1/1. 23 954 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΝΛΟΓΩΝ T" ἱμερτής σοφίης uévoov ἐπιστάμενος ἄλλον µάντιν ἔφηκεν ἄναξ ἑκάεργος «4πόλλων, 3! » 39 M ' / 3 / ἔγνω ὃ ἀνδρὶ κακὸν τηλόώεν ἐρχόμενον, Γά , ; ’ « συνοµαρτήσωσι Φεοί' τὰ δὲ µόρσιμα πιάντως 1/ M 2 * € Mo c , ουτε τὶς οἴωνος ῥυσεται ουν iega* 5 » - / y! » ἄλλοι Ι]αιῶνος πολυφαρµάκου ἔργον ἔχοντες invQoí* καὶ τοῖς οὐδὲν ἔπεστι τέλος" , 25, D^ / / πολλακι ὃ ἐξ ὀλίγης ὀδύνης µέγα γίγνεται ἄλγος, » , } d 4 ’ κοὺκ ἄν τις λύσαιτ ἤπια φάρμακα δούς. - , 3 / τὸν δὲ κακαῖς νούσοισι κυκώµενον ἀργαλέαις τε 10 ς / - 5 , - αψαάμεγος χειροῖν αἶψα τἰφησ᾽ ὑγιῆ. μοῖρα δέ τοι ὠγνητοῖσι κακὸν φέρει ἠδὲ καὶ ἐσθλόν ' δώρα Ó ἄφυκτα Φεῶν γίγνεται ἀθανάτων. M / / 3 , / 5 πᾶσι δέ τοι κίνδυνος ἔτι ἔργμασιν, οὐδέ τις οἶδεν, ᾗ μέλλει σχήσειν, χρήματος ἀρχομένου. 16 ἀλλ ὃ μὲν ευ ἕρδειν πειρώµενος οὐ περονοήσας 3 Li eig μεγάλην ἄτην καὶ χαλεπὴν Eztotv, - M € ια, λ M / / τῷ δὲ καλῶς ἕρδοντι Φεὸς περὶ πιάντα δίδωσι propagavit Schowii potissimum editione deceptus. verbum quod desi- deratur finitum frustra restituere conati sunt, velut pro διδαχθείς Grotius dict. poet. p. 65 διδαχθη, Hartung δέδεκται, pro πάρα Hermann λάβε: post ἐπιστάμενος totum distichon intercidisse persuasit mihi E. Rohde per litteras a. 1874 idque ipsum interim suspicatus est Bergk 2 ἀἄλλον, videtur ex ἄλλος corr. 5 || 4 συνοµαρτήσωσι S Tr. συνοµαρτήσασι Voss. || 8 γίνεται S Tr. Frob. γίγνεται ut. videtur Voss.; ceterum vide quae monui mus. Rh. XLI p. 58 || 9 καὶ οὐχαν S xav (sic) Tr. χαὶ ovx (Kovx corr. Voss. m. rec.) ἂν Voss. xovx &v Frob. | 10 κχυκώµενον libri: κακούµενον Lobeck ad Soph. Ai. p. 218 || 11 χειροῖν Tr.: χεροῖν S Voss. || 14 —355,1 recurrunt in Theognideis v. 585 sqq. tamquam Theognidis iterantur flor. 111, 16 Mein. || 14 πᾶσίν τοι Theogn. flor. 111 Boiss. aneed. gr. IV p. 455 | ἐπ᾽ ἔργμασιν Tr., Theogn. flor. 111 Boiss.: ἐφέργμασιν S. ἐφ᾽ ἔργμασιν Voss. | 15 ἡ vel ᾗ S Tr. τί Voss.: 77; Tlheognidis codices Αα ποῖ Theognidis cet. et flor. 111, ubi tamen 7; Voss. Boiss. | σχήσειν μέλλει Theogn. flor. 111 Boiss. | πρήγμα- τος Theogn. flor. 111 Boiss. | 16 εὐδοκιμεῖν (pro εὖ ἕρδειν) Theogn. À flor. 111 Boiss. | προορήσας Tr., inde vulg. | 18 κακώς (A m. rec.) ἕρδοντι S. xaAoc ἕρδοντι Tr. Voss.: καλώς ποιεῦντι Theogn. χαλὸν 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 990 / } L συντυχίην ἀγαθήν, ἔκλυσιν αφροσύνης. πλούτου Ó' οὐδὲν τέρμα πεφασμένον ἀνδράσι πεῖται oi γὰρ νῦν ἡμέων πλεῖστον ἔχουσι βίου, διπλασίως σπεύδουσι᾽ τίς ἂν κορέσειεν ἅπαντας; κέρδεα τοι ὠνητοῖς ὤπασαν ἀφάνατοι » 3 2 ) - 3 ; e« ς ; * ἄτη Ó' ἐξ αὐτῶν ἀναφαίνεται, qv ὀπύταν Ζεὺς / M M 3/ néuWm τισοµένήην, ἄλλοτεν ἄλλος ἔχει. 24 (9, 26 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ α τῆς πολιτείας (p. 336 E). M γὰρ δὴ otov, si μὲν χρυσὸν ἐξητοῦμεν, ovx ἂν ποτε ἡμᾶς ἑκόντας εἶναι ὑποκατακλίνεσθαι ἀλλήλοις Ey τῇ ζητήσει καὶ διαφθείρειν τὴν εὕρεσιν αὐτοῦ, δικαιο- σύνην δὲ ζητοῦντας, πρᾶγμα πολλῷ χρυσίου τιµιωτερον, » 3 C? 3 Li c / 2 , M b inet? οὕτως ἀνοήτως ὑπείκειν ἀλλήλοις (xal) οὐ σπου- ῥάζειν 0 τι μάλιστα φανῆναι αὐτό. 25 (9, 27 Mein. ᾿4γησιλάου (Plut. Agesil. c. 23). ποιοῦντι flor. 111 Boiss. | καλὰ pro περὶ flor. 111 Boiss. | tí9moiuv Theogn. τίθησι flor. 111 Boiss. 1 ἀγαθῶών ἔκδυσιν (ÉxAvow M) à' in flor.111 SMA. ἀγαθών ἔκ- ὀυσιν Boiss. | 2—7 leguntur in Theognideis v. 227—392. v. 2 afferunt Aristot. pol. I p. 3, 9. Plut. de cup. divit. p. 5224 E Basilius M. de leg. libris gent..p. 183 omnes Solonis nomine addito | ἀγδράσι κεῖται] ἀνθρώ- ποισιν (vel -σι) Theogn. Plut. || 8 ἡμῶν Theogn. | νόον v.l. pro Béov in Theogn. || 4 διπλάσιον Theogn. | ἅπαντας etiam Theogn.: ezArotovg ci. Herwerden apte | 5 χρήματά τοι θνητοῖς γίνεται ἀφροσύνη Theogn. | θνητοῖς S Voss. θνητοῖσιν Tr. | 6 αὕτη Tr. | αὐτῆς Theogn. | ὁπότε pro ὁπόταν Theogn. (| 7 πέµψει S Voss. πέµψη Tr., zeuwg Theognidis Α πέμψει ceteri Theog. | τισοµένην S τειροµένοις Theogn. vide p. 352,14 adn. | ἄλλοτεν ᾱ. E. scripsi, monuit generaliter Vsener: ἀλλοτέ τ᾽ ἄλλος ἔχει 5 ἄλλοτε (v! add. Theognidis 0) ἄλλος ἔχει Theogn.; dAAot ἂν ἆλλος ἔχοι unus Schowianus interpolatus, inde Gaisford et Meineke || 8 ecl. eum lemm. hab. S, om. ΜΑ | 10 χρυσίον Plat. | 18 πολλῶ χρυ- olov S: πολλῶν χρυσίων Plat. | 14 xo tacite ex Platone add. Gesn.! p. 74, inde vulg. || 16 φανῆναι reposui ex Platone: φανεῖται S | αὐτό tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: αὐτώι S | 16 ecl. cum lemm. hab. 5 (post ecl. 9, 26 Mein.) M A (post ecl. 9, 25 Mein.) Br (post ecl. 9, 22 Mein.). recurrit corp. Par. 598 Elt. (Αγησιλάου). Plutarchum exscriptum esse, non Ps.- Plutarchi apophth. Lac. p. 213B vel apophth. reg. et due. p. 190F vidit Wachsmuth s£ud. p. 151 23 * 3506 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTON T" ἀνδρείας μὲν γὰρ οὐδὲν ὄφελος ur παρούσης ὃι- καιοσύνης' εἰ δὲ δίκαιοι πάντες γένοιντο, μηδὲν ἀνδρείας δεήσεσύαι. 26 (9, 25 Mein.) Ισοκράτους Κατά τῶν σοφιστῶν (8 21 p. 295 d). Koi μήδεὶς οἰέσύω µε λέγειν, ὡς ἔστι δικαιοσύνι διδακτόν ὅλως μὲν γὰρ οὐδεμίαν ἡγοῦμαι τοιαύτην τέχ- γην εἶναι, ἵ τις τοῖς χακῶς πεφυκόσι πρὸς αὐτὶν ὃι- καιοσύνην ἂν ἐμποιήσειεγν. 27 (9, 29 Mein.) «ὤλημοσνύένους (fr. 20 Sauppe). ᾿4ξιον τούτους ἐπαιγνεῖν τῶν ἀνθρώπων, oi µηδεμίαν ὠφέλειαν προαιροῦγται τοῦ δικαίου. χρήματα μὲν γὰρ ἔστι xvi ooo Jot, δόξαν δὲ χρημάτων οὐ ῥάδιον πρίασθαι. 28 (9.30 Mein.) Πλάτωνος (Menex. p. 246 E). 1 ανδρείας S M? corp. Par. Plut.: ἀνδρίας A Br | ὀφελος εἶναι Plut. | 2 γένοιντο M? A Br corp. Par. Plut.: γίνοιντο S Tr., inde vulg. | μηδὲν BrPlut. μὴδὲν ut videtur M4: uz δὲ S A corp. Par. | ἀνδρείας S M? corp. Par. Plut.: ἀνδρίας ΑΒ: | 98 δείσεσθαι S À corp. Par. Plut.: δεηθήσεσθαι M3 Br. cf. Wachsmuth stud. l.c. || 4 ecl. cum lemm. hab. SMA. recurrit ecloga paulo locupletior Orionis anth. VI 16 p. 50, 16 (Ἰσοκράτους) || 6 oi ἔσθω M3 | 7 τοιαύτην τέχνην εἶναι S M3 A Or., τέχνην τοιαύτην εἶναι Isocratis vulg. cum eodem hiatu, τοιαύτην εἶναι τέχνην Isocratis P" || 8 κακῶς πεφυκόσι πρὸς αὐτὴν δικαιοσύνην ἂν ἐμποιήσειεν SM" A χακῶς πεφ. πρὸς ἀρετῆν σωφροσύνην 7 διχαιο- σύνην ἂν ἐμποιήσειεν lsocratis vulg. χακώς πεφ. πρὸς ἀρετὴν σω- φροσύνην ἂν καὶ διχαιοσύνην ἐμποιήσειεν Isocratis Z' κακώς πεφ. πρὸς τὴν ἀρετῆην σωφροσύνην ἄν ἐμποιήσειεν Or. vide Keil anal. ls. Ρ.69.56 | 10 ecl. cum lemm. hab. S MA (post ecl. 9, 25 Mein.) Dr (post ecl. 9, 27 Mein.) recurrit corp. Par. 599 Elt. (4ημοσθένους). haec non videntur ipsa oratoris verba esse, sed sententia e locis eius nescio qui- bus collecta et adumbrata. priori quidem parti huius sententiae similis est locus, qui p. 1429, 3 Demosthenis nostri legitur': Reiske ind. graec. Demosth. p. 238 || 11 7? «vov corr. ex t ἄνους S ᾗ 12 γὰρ om. A | post ἔστι addit yor corp. Par. || 14 ecl cum lemm. hab. SM A Br (post ecl. 9, 29 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 9, 37 Mein). recurrit corp. Par. 600 Eit. (Πλάτωνος). eadem supra legitur Stob. 1 p. 208, 4 Wachsm. (Tov αὐτοῦ i. e. Πλατωνος). iterantur verba infra in ampliore Mene- xeni excerpto flor. 51, 30 Mein. (Πλάτωνος ἐκ τοῦ ἸΜενεξένου 5 ἐπι- ταφίου) 19 10 15 CAPVT IX ΠΕΡΙ AIKAIOXYNBZ 357 Πᾶσα ἐπιστήμη χωριζοιιένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλ- λης ἀρετῆς πιανουργία, ἀλλ οὐ σοφία φαίνεται. 29 (9, 81 Mein.) «4ήμοκρίτου (fr. mor. 109 Mullach.). ᾿4γαθὸν οὐ τὸ μὲ ἀδικέειν ἀλλὰ τὸ μηδὲ ἐφέλειν. 90 (9, 32 Mein.) «ημοκρίτου (fr. mor. 107 Mullach.). {ήοῦνοι 9eoquAéeg, ὅσοις ἐχθρὸν τὸ ἀδικέειν. οἱ (9, 33 Mein.) Πιττακοῦ. Iluvoxóg ἔφη '5Óovr σὺν τῷ καλῷ δίκαιον’. 92 (9, 35 Mein.) ᾿άριστείδου. “4ριστείδης 0 δίκαιος ἐρωτηθεὶς ví ἐστι τὸ δίκαιον T0 μὴ ἀλλοτρίων ἐπιδυμεῖν ἔφη, 99 (9, 96 Mein.) Πλάτωνος ἐκ τοῦ Πρωταγόρου ( p. 331 B). Ἔγω μὲν yaQ αὐτὸς πυτέρ yt ἐμαυτοῦ φαίην ἂν καὶ την δικαιοσύνην ὅσιον εἶναι καὶ την ὁσιότητα θέκαιον᾿ καὶ ὑπὲρ σοῦ δέ, eb µε ἐώῴης, ταῦτα ἂν αὐτὰ ἄποκρινοί- μήν, ὅτι Qvo, ταὐτόν y ἐστὶ δικαιότης ὁσιότητι v ὁ τι ὁμοιότατον, xci μάλιστα ττάντων m ve δικαιοσύνη olov ὁσιότης καὶ v ὁσιότης olov δικαιοσύνη. 94 (9, 37 Mein.) Πυδαγόρου. 1 πᾶσα SM1A Br Mac. corp. Par. Stob. Il: πάμπαν Tr. p. 60; πᾶσά τε ex Platone vel flor. 51 male Gesn.! p. 74, inde vulg. || 2 «44' om. Br ut Plat, flor. 51 || 8 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 9, 30 Mein.) Br (post ecl. 9, 55 Mein), om. Α || 4 ἀλλὰ |} τὸ (alterum α ex ov ut vi- detur corr. S!, acc. supra α corr.) 5 J 5 ecl. hab. SM À, τοῦ αὐτοῦ S δημοκρίτου MA | 6 ὅσοις SMA; ὅσοισι Mullach | 7 ecl. sine lemm., hab. S, addito lemmate ΝΑ. cf. Ps.-Isocr. ad Demon. 16 || 8 ὁίχαιον S M4 À: δίκαιος Tr., inde vulg. de ecloga quae apud Meinekium post hunc locum remansit vide supra 1, 94 p. 36. | 9 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 9, 33 Mein.) Br (post ecl. 9, 31 Mein.) addito lemm. M Α (post ecl. 9, 33 Mein.) 5| 10 ἐρωτηθεὶς S: ἐρωτηθεὶς ὑπό (παρά Α) τινος M* A Br; recepit παρά τινος Meineke || 19 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 9, 35 Mein.) M A (post ecl. 9, 37 Mein.) i 18 αὐτὸς om. Tr., inde vulg. | φαίειν M3 | 15 ταύτα M4 ταῦτα À: ταὐτὰ (vel ταυτὰ) S Plat. | αὐτὰ S M4 A: ταῦτα Plat. | 16 7 S A, Plat.: 7 καὶ M4 | 19 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 9, 36 Mein.) M A Br (post ecl. 9, 35 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 9, 16 Mein.). praeferenda videtur quae est in M À Br collocatio. recurrit Pyth. Vind. 69, Pyth. Syr. 50, Demophil. sent. Pyth. 30 358 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON Γ΄ μα Jj N / 2 ; / J M A Ἐένος ἀνὴρ δίκαιος ov µόνον πολίτου ἀλλὰ καὶ συγ- γενοῦς διαφέρει. 35 (9, 38 Mein.) ἸΙαμβλίχου ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τῆς πρὸς “νατόλιον περὶ δικαιοσύνης. ὦ ) PEE" * ^ - o b] - , A 3 Em αὐτὸ δὴ τὸ vov ὅλων ἀρετῶν τέλος καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτῶν συμπασῶν, ἓν y δὴ πᾶσαι ἔνεισι συλ- λήβδην κατὰ τὸν παλαιὸν λόγον, γένοιτο ἄν τις eig τὴν δικαιοσύνην ἀγόμενος. . 3 - 96 (9, 39 Mein.) Ἐν ταυτῷ. Ἐν δὲ τῷ ἀνθρωπίνω βίῳ διανομὴ τῶν κατ ἀξίαν ἔργων τε καὶ τιμῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν ἐπιβαλλέγτων / € " ; ἑκάστοις ὑφίστησι τὴν εἰς τὸν ἄνθρώπινον βίον τείνουσαν δικαιοσύνην. ἔργα τοίνυν τῇ δικαιοσύνη τὰ πρόσφορα καὶ ἐπιτηδεύματα sim ἄν, ὅσα κοινωνικὰ καὶ ἤμερα vvy- χάνει καὶ εὐσύμβολα καὶ εὐσυνάλλακτα καὶ ὠφέλιμα, τῶν βλαβεριῦν κωλυτικὰ διαπράξεω», τῶν ὃ’ ἐναντίων τὴν ὅλήν , J ο κατάστασιν εὐτρεπῆ παρασκευᾶζοντα. . 3 ’ . . 37 (9, 40 Mein.) Επικτήτου (fr. 58 t. HI p. 86 Schweigh.). * ^ 3 , [» Ὥσπερ ἀληθὴς ζυγὸς οὔτε πρὸς ἀληψθοῦς ευΦύγεται Zv- - 1/ 3 € Δ ^ / C | € , * γοῦ ot9^ ὑπὸ ψευδοῦς κρίνεται, οὕτω καὶ 0 δίκαιος κριτὶς Pd 3 € M / 3 , 1/ 3 3 / / οὔθ ὑπὸ δικαίων εὔνθύνεται οὔτε παρ ἀδθέχοις δικάζεται. 1 ἀλλὰ καὶ S ΜάΑ Br Mac.: αλλ’ οὐδὲ Pyth. Vind., Dem. || 2 τι ante διαφέρει add. Pyth. Vind., Dem. διαφέρει (πίστει) exempli causa Bueche- ler. an συγγεγοῦς (ἀδίκου) óuq.? || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA Br; in lemm. v. περὶ δικαιοσύνης om. 5: ἰαμβλίχου offert nec plura Br | 6 συµ- πασών SM3Br ἐμπασῶν Α sed συµ superscr. m. inc. | ἔνεισι S Α Br, ἕν εἰσι M3 | V κατὰ τὸν n. 4] Phocyl. fr. 17 p. 1.4 1 p. 72 Bergk | πα- λαιὸν M* Br παλαὶ A: παάλαι compend, S Tr., inde vulg. 1 9 ecl. cum lemm. hab. SMA | 10 ἀνθρωπίνφ] v (post !) superscr. M rubr. | 12 avo S ἀνθρώπινον M3A | 18 τοίνυν Α | τῇ δικαιοσύνη A, fallitur Gaisford | τὰ πρόσφορα S A: πρὀσφορα M? || 14 τυγχάνει S M3, τυγχάνοι Α || 19 εὐτρεπῆ M3: εὐπρεπῆ SA | 18 ecl cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 9, 39 Mein.) Br (post ecl. 9, 38 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 9, 30 Mein.). recurrit corp. Par. 601 Elt. (Ἐπικτήτου). Epicteti et Moschionis q. d. sententias interim edidit H. Schenkl in Epicteti sui append. C. F, in pristinam gnomologii formam redactas Α, Elter prooem. univ. Bonn. aest. a. 1892 || 19 ἐθύνεται Tr., inde vulg. 10 20 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 359 38 (9, 41 Mein.: fr. 59 |. c.) Ὥσπερ té £690 εὐθέος ov δεῖται, οὕτως οὐδὲ vc δί- καιον δικαίου. 39 (9, 42 Mein.: fr. 60 l. c. p. 87) 5 Mri) πρότερον ἑτέρῳ δικαστηρίῳ δικάσης, πρὶν (ἂν) αὐτὸς παρὰ τῇ δίκη κριθῇς. 40 (9, 43 Mein.: fr. 61 Ι. ο.) Ei βούλει τὰς κρίσεις δικαίας ποιεῖσφαι, undéva τῶν δικαζοµένων καὶ δικαιολογούντων ἐπιγίγνωσκε, ἀλλ᾽ 10 αὐτὴν τὴν δέκην. 41 (9, 44 Mein.: fr. 62 |. c.) "Hxwva πταίσεις ἐν ταῖς κρίσεσιν, ἐὰν αὐτὸς ἓν τῷ βίῳ ἄπταιστος διατελῇς. 42, (9, 45 Mein.: fr. 63 1. c.) 15 ἄμεινον δικαίως κρίναντα πρὸς τοῦ xovadt«ooJéy- τος ἀδίκως µεμφύθήναι 7 ἀδίκως κρίναντα παρὰ τῇ φύσει δικαίως ψέγεσναι. 43 (9, 46 Mein.: fr. 64 1. c.) Καθάπερ v τὸν χρυσὸν δοκιµάζουσα A(Jog οὐκέτι 20 καὶ αὐτὴ πρὸς τοῦ χρυσοῦ δοκιμάζεται, οὕτω καὶ ὃ τὸ κριτήριον ἔχων. 44 (9, 47 Mein.: fr. 65 |. c. p. 88) 1 ecl. hab. lemmate non iterato SMA Br Mac. Chrys. eclogae 38—45 sine rubr. et inter se et cum antecedenti cohaerent in M | 9 εὐθέως Tr., inde vulg. | 4 ecl. hab. lemmate non iterato SMA Br. recurrit corp. Par. 602 Elt. (lemmate non iterato) || B (£v) ἑτέρφ ci. Schweighaeuser | ἂν inseri vult Nauck (per litt.) | 6 κριθῆς Br, e corr. Md, e χριθείς em. S m. inc. et A! ut videtur, χριθείς corp. Par. | * ecl. hab. lemmate non iterato SM A Br. recurrit corp, Par. 603 Elt. (lemmate non iterato) | 9 χαὶ om. A! add. A? | ἐπιγινώσχεις Br | 11 ecl hab. lemmate non iterato SM À | 14 ecl. hab. lemmate non iterato SM Α (post ecl. 9, 44 Mein.) Br (post ecl. 9, 43 Mein.). recurrit corp. Par. 314 Elt. (Μοσχίω- voc) || 15 κρίναντα corp. Par.: χρίνογτα SM934À | καταδἰκασθέντος S | 16 ἀξίως µεμφθῆναι pro ἀδίχως u. Tr. p. 61, inde vulg. | 18 ecl. hab. lemmate non iterato S M A Br (post ecl. 9, 45 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 9, 41 Mein.) | 20 αὐτὴ MA Br Mac.: αὐτοῦ S | πρὸ Mac. | an οὕτως ovxé9! vel οὕτως οὐδὲ coll. 38? || 21 post ἔχων add. ὀρθόν Br licenter || 22 ecl. hab. lemmate non iterato 5 ΜΑ 360 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 2 * , ; «4ἰσχρὸν τὸν δικαστὴν πρὸς ἑτέρων δικάζεσθαι. 45 (9, 48 Mein.: fr. 66 1. ο) "E, } - / Γαύατερ ορφοῦ οὐδὲν ὂρότερον, οὕτως οὐδὲ ὃι- xaíov οὐδὲν δικαιότερον. 46 (9, 49 Mein.) «ὤιογένους. c / , S » ς / - - H τοίνυν δικαιοσύνη τιολλὴν ἔχει ῥᾳστώνην τῇ ψυχῇ. M M , , / , , - τὸ γαρ µηδένα µητε φοβούμενον urve αἰσχυνγόμενον Cry ς , d - ἠδονή τις ἐστὶν καὶ ἱκανότης τῷ βίῳ" ὃ δὲ τὴν δικαιο- / , - - / -T / ιά σύνην ἔχων év τῇ Ψυχῇ οὐ µόνον τοῖς ἄλλοις ὠφέλιμός ἐστιν, ἀλλὰ πολὺ μάλιστα αὐτὸς αὐτῷ ' οὐ γὰρ πειράσε- C UN 3 - ) S5 2 « / EE M ^ f ται αὐτὸν ἀδικεῖν οὐδὲ xo9' £v µέρος. οὐδὲ γὰρ λύπης [4 e" » 7 P] 3 x / " 3 M M 3 / N αυτῳ αἴτιος ἐστιν οὐδὲ νόσου" ἀλλὰ τὰ αἰσθητήρια τὰ ^ 4 [* , 5 / τῆς φύσεως Φεοὺς ὑπτολαμβάνων εἶναι, δικαίως χρήσεται αὐτοῖς' οὐδὲν μὲν ὑπὲρ τὴν δύναμιν πράττων, φυλάττων δὲ τὰ μάλιστα καὶ ἡδονὰς καὶ ὠφελείας λαμβάνων διὰ ’ 4 } M 3 - 3 / τούτων. καὶ γὰρ ἁπιὶὸ ἀποῆς καὶ ἀπὸ ὁράσεως καὶ ἀπὸ - - N - / c , τῆς τροφῆς καὶ ἀπὸ (vOv) ἀφροδισίων ἠδοναὶ ἔσονται τᾷ δικαίως ἑαυτῷ χρωµένῳ ... καὶ κίνδυνοι γίνονται 3 M περὶ τὰ zÀeíovov ἄξια καὶ ἀναγκαιότατα. 7 οὐχ ἑώρα- κας τὴν ψυχὴν ταραττοµένους καὶ νυκτὸς καὶ ἡμέρας, καὶ εἰς τὴν Φάλατταν ἑαυτοὺς ῥιπτοῦντας εἰκῆ καὶ εἰς 1 ἑταίραν; 2 ecl. hab. lemmate non iterato SM A. cf. ecl. 38. Seneca ep. 60, 5 sq.: nihil invenies rectius recto, non magis quam verius vero, ubi etiam de iusto sermo fit | 5 ecl. cum lemm. hab. SM A. 'ratio- nibus plus quam Epicureis iustitiam suadet Diogenes nescio quis (an Smyrnaeus? de quo cf. Menagius ad Laert. IX 58) apud loh. Stob. flor. IX 49” Vsener Epicur. p. 396 | 8 τίς ἐστι M4 : 10 πολυ S M* À: πολλώ Tr. inde vulg. | αὐτῷ tacite Meineke: αὐτῶ libri |j 11 αὐτὸν S: αὐτὸν M3 A [| 19 a$rO S: αὐτῶ MA | αἴτιος ἔσται ei. Buecheler | 17 τῆς inseruit S! postquam omisit | τών ἀφροόι- σίων Tr., inde vulg.: ἀφροδισίων SM*A | 18 post χρωµένῳ supplent τῷ δὲ un δικαίως éavto χρωμένφ Schowii duo libri interpolati (cf. mus. Bh. XLI p. 62), hine τῷ δὲ uy δικαίως χρωμένῳ scripsit Meineke; at ἀκίνδυνοι ci. Wachsmuth lacuna ante 7 οὐχ indicata | 19 πλείστου M? Α Tr.: πλεῖστα 5 | 21 θάλατταν scripsi: θάλασσαν libri | εἰς évat- ραν S M3 pro εἰς ἑτέραν (sic Tr.) εἰς ἑταίραν corr. A?: εἰς µάχαιραν Halm lect. Stob. p. 25 quod recepit Meineke: ἐκ πετρῶν proposuit lacohs 10 10 15 CAPVT IX ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 9601 47 (9, 50 Mem.) 4υκούργου (fr. δ Sauppe). Ζηλωτὸν ἴσως 0 zÀobvog" τίµιον μέντοι καὶ Savua- στὸν ἡ δικαιοσύνη. 48 (9, 51 Mein.) «ημοσύφένους Ὀλυνθιακῶν B' {1510 p. 21). Ὥσπερ γὰρ οἰκίας οἶμαι καὶ stÀoíov καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων τὰ χάτωὺεν ἰσχυρότατα εἶναι δεῖ, οὕτω καὶ τῶν πράξεων τὰς ἀρχὰς xol τὰς ὑποψθέσεις ἀληθεῖς καὶ δικαίας. 49 (9, 52 Mein.) "Ex τῆς Νικολάου Εὐωῶν συγαγωγῆς (hist. gr. min. ed. L. Dindorf v. I p. 146 fr. 6). Ev Παιδαλίοις, Ἰνδικῷ £9vet, οὐχ ὁ Φύω», ἀλλ ὅ συγετωτατος τῶν /ιαρόντων κατάρχεται τῶν ἱερῶν. αἰ- τεῖται 0' del Ιταρὰ τῶν φεῶν οὐδὲν ἄλλο πλὴν δικαιο- oUvng. 90 (9, 53 Mein.) Πλατωνος ἐκ τοῦ Θεαιιήτου (p. 176 C). Θεὺς οὐδαμῆ οὐδαμῶς ἄδικος, αλλ’ ὡς οἷόν τε ὃι- παιότατος, καὶ οὔκ ἔστιν αὐτῷ ὁμοιότερον οὐδὲν, ἢ ὃς ἂν ἡμῶν «v γένηται ὃ τι δικαιότατος περὶ τοῦτο. lect, Stob. p. 57, debuit saltem (zal) χατα πετρῶν quod in hac re usu sanetum videtur. εἰς αἰώραν probabilius multo Buecheler 1 ecl. cum lemm. hab. SM A. legebatur olim corp. Par. 604 ΕΙ. ubi superest nunc lemma «{υχούργου sed ut excipiatur proximae ec- logae (9, 51 Mein.) contextu. ambigunt ad oratorem eclogam referri vo- luerit gnomologus an ad legis latorem || 4 ecl. cum lemm. hab. 5 M A (post ecl. 9, 50 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 9, 54 Mein.); &' om. S. recurrit corp. Par. 604 Eit. (vide ecl. priorem); neglegentius et sine lemm. flor. Laur. p. 241, 25 Mein. | 7 ἰσχυρότατα S Μὰ A corp. Par. Demosth.: ἐσχυρότερα Br Demosthenis haud pauci Rufus rhet. v. I p. 468 Sp. i 9 ὁικαίας S M3 A Br corp. Par. Rufus: διχαίας εἶναι προσήκει ex Demosthenis codd. Tr., inde vulg. vide Blassii comment. cr. p. XXXI. | 10 ecl. eum lemm. hab. SM Α (post ecl. 9, 51 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 9, 46 Mein.) | 12 παιδαλίοις S, Μά (ubi prim. ε in ras. eorr. M?), Br πηδαλίοις Δ: Παδαίοις corr. Valckenaer ex Herodot. IIl 99 | ἀλλ ó M4 A Br: ἀλλὰ S || 14 δικαιοσύνην M? (| 16 ecl. cum lemm. hab. 5 M A Br. ἐκ τοῦ Θεαιτήτου om. Br |j 18 αὐτῷ corr. ex αὐτό Α || 19 περὶ τοῦτο tacite om. Gesn.! p. 16, inde vulg. immo servandum eclogariae oscitantiae exemplum (cf. Theodoret. therap. p. 251 Gaisf), novum enim a verbis περὶ τοῦτο incipit enun- 362 ΙΩΑΝΝΟΥ XZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 91 (9, 54 Mein.) Ἐκ Πώλου Πυφαγορείου 4{ευκανοῦ Περὶ δικαιοσύνης (fr. 8 phil. Gr. Il p. 26 Mullach.). Zdoxei uou τῶν ἀνδρῶν τὰν δικαιοσύναν µατέρα ve καὶ τιθηνὰν τᾶν ἀλλᾶν ἀρετᾶν προσειπέν' (rto γὰρ ταύ- τας οὔτε σώφρονα οὔτε ἀνδρεῖον οὔτε qoóviuov olóv τε ἡμεν. ἁρμονία γαρ ἐστι xol εἰράνα τᾶς ὅλας ψυχᾶς uet! εὐρυώμίας. διαφανέστερον δέ κα γένοιτο τὸ ταύτας κρᾶ- τος ἐταξουσιν ἁμῖν τὰς ἄλλας ἔξιας. μερικὰν γὰρ ἔχοντι αὗται τὰν ὠφέλειαν. καὶ mo! £v: ἃ δὲ τοῦ ὅλα τὰ συστάµατα, καὶ ἓν πιλάθει. | iv κόσµῳ μὲν ὦν αὐτὰ τὰν ὅλαν ἀρχὰν διαστραταγοῦσα πρόνοια τε καὶ ἁρμονία xai tiatum apud Platonem | τοῦτο SM, lIambl., Theodoret., codices F G Eusebii praep. ev. XII 29: τοῦτον Α τούτου Br ut Platonis BT 1 ecl. cum lemm. hab. SM A Br; ἐχ * (id est ἐχ τοῦ ut Tr., non £x τῶν, ut posuit Meineke) πώλου ” (πυθαγόρου Tr.) λευκανοῦ nec plura S ἐκ πώλου (πόλου Α) πυθαγορίου (-είου Α) λευκανοῦ περὶ δικαιοσύνης ΜὰΑ πώλου (compend.) πυθαγορείου λευκανοῦ (comp.) nec plura Br. Stobaei mori esset convenientius Πωλου Πυθ. «4. ἐκ τοῦ περὶ &., sed x πώλου exstabat etiam in codice Photii, nam 'Ex- πώλου nomen praebet index philosophorum, ubi frustra quaeritur IIc- λου, cf. Elter p. 43. ne quis Boov latere putet (cf. Oder mus. Rh, XLV p. τό) obstat praeter alia {ευκανοῦ quod additur, ut reete monet Suse- mihl hist. litt. Alex. I p. 902 || 8sq. 4όκιμοι τῶν «vógor — προς- εἴπον ci. Buecheler coll. p. 363, 11. cf. Phocyl. fr. 17 Bergk. | την óc- καιοσύνην Br || 4 τιθηνὰν S M3A Br: τιθανὰν tacite Gaisford | τᾶν ἀλλᾶν ἀρετᾶν Orelli opusc. sent. et mor. ll p. 330: τῶν ἄλλων «Qe- τῶν SBr τὰν ἄλλαν ἀρετὰν M* τᾶν ἄλλαν ἀρετᾶν À | προσειπἒν A προσειπεῖν 5 προσεῖπεν M4 προσεῖναι Br | ἅτερ M | γε pro γὰρ Tr., inde vulg. | 5 ἀνδρεῖον libri: evóogov» tacite Schow || 6 ἦμεν M* A: εἶναι S Br | ἐστι S M3 A Br; ἐντι iacite Canter apud Galeum opuse. mythol. p. 103 | εἰρήνη τῆς ὅλης ψυχῆς Br | 9 δήλο- φανέστερον e. q. s. om. Br | διαφανέστερον scripsi: δηλοφανέστερον libri, nisi quod ή e corr. M4; "exspectes aut óyAóvsgov aut ἐμφανέ- otegov' Meineke. διαφανής perspicuus velut Plato | κα Gaisford: καὶ SM4*A | ταύτης Α || 8 μορικὰ Tr. | ἔχονται operarius Gesn.?, inde vulg. | 9 αὗται Meineke: αὐτὰ S M! A; αὐταὶ Gesn.?, inde vulg. | καθ᾽ (voluit z09.) £v Orelli l. c. p. 705: ποθένα vel ποθ ἕνα SM4A | 10 συστάµατα ex συστήµατα corr. M! | praeoptes αὗτα, sed vide αὐτά ne sit sola opp. τὸ ὅλον hic et p. 363,8 || 11 ὁιαστραταγοῖσα Canter Q 10 9 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 3698 δίκα xai νῶς τινὸς OeÀv οὕτω woqiu&£ouévo* iv πόλει δὲ εἰράνα τε καὶ εὐνομία δικαίως κέκληται" £y οἵἴκῳ ὃ᾽ ἔστι ἀνδρὸς μὲν καὶ γυναικὸς nov! ἀλλάλως ὁμοφροσύνα. οἰκετᾶν δὲ mori δεσπότας εὔνοια, δεσποτᾶν δὲ ποτὶ Φεράποντας xaÓeuovía* ἓν σώµατι δὲ καὶ ψΨυχᾷ πρᾶτα μὲν ἃ πᾶσιν ἀγαπατότατα ἕζῴοις, ἅ τε ὑγίεια καὶ dg- τιότας, σοφία T' ἐκ τᾶς ἐπιστάμας τε καὶ δικαιοσύνας γενοµένα Ἱ τε παρ) ἀνθρώποις. εἰ ὃ᾽ αὐτὰ τὸ ὅλον xai τὰ µέρεα οὕτω παιδαγωγεῖ τε καὶ σώζει ὁμόφρονα καὶ ποτάγορα ἄλλάλοις ἀπεργαζομένα, πῶς ov (xa) avg xai τιΦηνὰ πασᾶν τε καὶ πάντων παμψαφεὶ λέγοιτο; 52 (9, 55 Mein.) Πλάτωνος Νόμων & (p. 730 D). 1 καὶ vog Meineke: γένωσ S. γενώσ M* γένως (o superscr.) A γένους Tr. p. 62; xai νοῦς lacobs animadv. in Stob. p. 233 | ψαφιξαμένω lacobs 1. c.: wegié&euévov S Μὰ ψαφιζομένων ΑΔ; fort. φαμιξαμένω vel φατιξαμένω scribendum; respici videtur dietum aliquod Apollinis Pythii^ Meineke v. IV p. LVII | 2 δὲ tacite Gesn.! p. 76, inde vulg.: τὲ SM? vocem om. À || 8 ἐστι (compend.) S ἐστὶν M4A ; ἐντὶ Orelli l. c. p. 330 | ποτ᾽ S: ποτὲ M? ποτὶ Α | ἀλλάλως SM: ἀλλάλων À sed ους super- scr. A? | 4 δεσποτᾶν ΑΔ: δεσπόται S δεσπόταν M31 5 πρᾶτται (sic) À | 6 & πᾶσιν Buecheler: ἅπασιν (-σι S) libri; καὶ απ. Gesp.? p. 105 mrg, etiam Schowii duo libri interpolati | ἀγαπᾶ τὸ τὰ ζωα (sic) S ἄγαπα- τότατα (ἀγαπατότα τα Α) ζώα M4 A: corr. Gesn.? etsi temere scripsit ἐν σώµατι δὲ πρᾶτα — ἀρτιότας, ἐν δὲ ψυχᾷ σοφία κτὲ. | V intell. ἔτι δὲ σοφία | 8 γενομένης τε 5Α (sic) γενοµέναις và Μὰ: γενομµένη (νενοµένα Canter) tacite Gesn.! p. Τ0 particula τε deleta; γενοµένα ἐς τέλος Buecheler | παρ) &voic S | εἰ (debebat ai) 9^ Canter: 7 ó' SA 7 ὁ M^ | αὐτὰ SM4A: aive Meineke v. IV p. LVII | 9 µέραια ΜΑ | 10 zoteyooa accentu super o deleto S, corr. S! ποταγορὰ M3 ποτ᾽ ἀγορᾶ À | χα addidi ante μώτηρ, ante Λέγοιτο adiecerat Meineke | 11 τιθηνὰ SM$ τιθήνα ΑΔ: τιθανὰ Gaisford | verba πασᾶν τε καὶ παντων perversa. t&v ἀρετᾶν post πασᾶν τε addi iussit Orelli l. c. p. 106, πασᾶν τε (ἀρετᾶν) καὶ πόντων (ἀγαθῶν)» ci. Meineke qui posthac πασᾶν τε- Ληοτάτων v.lV p. LVIE | παμψαφεὶ S παμψαφὲ M? παμψαφὶ opinor A!, ov in ει (compend.) mutavit À? sed « superscr. fortasse À! || 12 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 9, 54 Mein.), lemmate non iterato Br (post ecl. 9, 30 Mein.). legitur in maiore excerpto supra 11 1, 202 p. 155, 13 et infra flor. 43, 113 Mein. recurrunt v. τίκµος — 364,3 ἀντάξίος ἑτέρων Maxim. c. 5 p. 169 Gesn. (Πλάτωνος) 9θ4 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΛΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" Τίμιος μὲν δῇ καὶ ὃ μηδὲν ἀδικῶν' ὁ δὲ µηδ’ ἔπι- τρέπων τοῖς ἀδικοῦσιν ἀδικεῖν πλέον ἢ δωτλασίας τιμῆς ἄδιος ἐκείνου. ὃ μὲν γὰρ ἑνός, Ó δὲ πολλῶν ἀντάξιος ἑτέρων, µηνύων τὴν τῶν ἄλλων τοῖς ἄρχουσιν ἀδικίαν: ὁ δὲ καὶ ξυγκολάζων εἰς δύναμιν τοῖς ἄρχουσιν, ó μέγας ἀνιρ iv πόλει καὶ τέλειος οὗτος ἀναγορευέσθω νικηφό- ρος ἀρετῃ. 93 (9, 56. 57 Mein.) Ἱέρακος ἐχ τοῦ Περὶ δικαιοσύνης. Φέρε γὰρ ἴδωμεν, ví τοῖς πολλοῖς ὁοχκεῖ περὶ ὃι- καιοσύνης. οἱ μὲν οὖν ἕξιν εἶναι φασὶ ψυχῆς ἀδωροδό- Χητον, τοῦ κατὰ δύναμιν ἑκάστου στοχαζοµένην᾽ oi δὲ ἕξιν iv ψυχῃ, µήτε vi χείρονι τύχη μήτε τῇ κρείττονι πλέον v ἔλαιτον ἀπονέμουσαν, τὸ Ó' ἴσον πᾶσι φυλάτ- τουσαν. ὁοκοῦσι δέ µοι oi μὲν πρότεροι τὸν μὴ ἀἄλλο- τρίων ἐπτιδυμοῦντα χρημάτων δαυμάξειν, σηρήσαντα M ἂν καὶ τὸ κατὰ δύναμιν ἑκάστῳ, εἰ χελεύειν τισὶ συγχω- ρηΨείη" οἱ δεύτεροι δὲ, τὸν μὴ τῇ τύχη τὸ {ελέον ue- τροῖντα, πάντας δὲ τῶν αὐτῶν ἀξιοῦντα. τί οὖν εἰ τοῦτο µανῶών τις ἐν τοῖς ἄλλοις ἀδικώτατος εἴη; καὶ EL χρη- μάτων μὲν (μη)δ” ἅτταξ ἀλλοτρίων ἐπιθυμοῖ, ἑβρισιὴς δὲ 1 oz] ἀνὴρ Br | καὶ om. A || 9 ἀδικοῦσιν] Θέλουσιν flor. 43 | 9 ἐκείνου] ἐκεῖνος ex em. A? | 4 ἑτέρων sup. lin. Α | ων in v. µη- viov sup. lin. Α | 5 ó ante uéyac delevit Cobet mnemos. X p. 179 | 6 πόὀλει, Sed z0 in ras. M! | τέλεος oscitanter Gesn.? p. 106, inde vulg. | οὗτος post μέγας (5) transp. Β || 7 ἀρετῆ vel ἀρετή libri, et sic fere flor. 1, flor. 43, libri Plat.: ἀρετῆς lIulian. Misopog. 353 D (p. 456 Hertlein); ἐπ᾽ ἀρετῃ Ast || 8 ecl. cum lemm. hab. SM A, ἐκ τοῦ περὶ δικαιοσύνης om.S || 9 εἴδωμεν M3 | πολλοῖς S M4 A: παλαιοῖς Meineke v. IV p. LVIII || 11 καὶ ante τοῦ tacite addidit Gesn.! p. 76, inde vulg. | ἑχάστφ mavult Meineke || 18 ἔλαττων A!, corr. A? || 14 πρότεροι, sed uirum ε sit an » potest dubitari M* | 18 θαυμάζων compend. S, Θαυμαζειν M3 Α | 16 χελεύειν S A: χελείεις Mi; ἐκ- ελεύειν Tr. || 17 vizy (sic ut tacite corr. Gesn.!, inde vulg.) M4: ψυχῆι S ψυχῇ Α | πλέον S Mt: πλεῖον Α | 18 &&oivra M3 Tr,, inde vulg.: ἀξιοῦντοσ S ἐξιοῦντας Α | 20 μὲν &gnaé, ἀλλοτρίων δὲ ἐπι- θυμοῖ lib: corr. Buecheler. illud defendere studuit Halm lect, Stob. p. 25; μὲν ἁπαξαπλῶς ἀλλοτρίων μὴ ἐπιθυμοίη ci. lacobs add. animadv. in 15 10 15 20 ---υυ-Ὁ--- μμ ο ο ο ο μμ eom temm CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 365 ὑπάρχοι καὶ ἀκόλαστος περὶ ἠδονάς, ἄρα Ó τοιούτων xax Gv ἀνάπλεως δίκαιος ἂν εἴη; ὅταν δὲ καὶ τῶν αὐτῶν ἀξιώση πάντας, πῶς μὲν ovx ἄφρων, πῶς δὲ οὐκ ἄδικος, εἰ ὁμοίως τιμήσει τόν ve σώφρονα xal τὸν ἀκόλαστον, καὶ τὸν ἄφρονα καὶ τὸν φρόνιµον; ἀλλ οὐδὲ τὸ μὴ xon- µάτων ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν δικαιοσύνης Όρος, εὐτύχημα δὲ περὶ ἕν τι τῶν παύὐῶν. Όὑποκείσθω γὰρ ὑπερβολῇ πλούσιον εἶναί τινα, δυνάµενον ἄλλοις ἐπαρκεῖν πολλοῖς ἐκ τῶν ἰδίων, δόξης δὲ τοῦτον ἠττωμενον καὶ φιλοτι- µίας, καὶ μηδενὸς ἐλευύδεριάζοντος ἀγέχεσύαι, ἀλλὰ τοὺς μὲν ὑβρίζειν, τοὺς δὲ τύνττειν, τοῖς δὲ κελεύειν, τερπό- µενον τῷ πάντας ἑπτακούειν αὐτῷ" Tí οὖν ἄν τις τοῦτον εἴποι, ὅταν μηδενὸς μὲν τῶν ἀλλοτρίων ἐπιφυμῇ, βίαιος δὲ ἄλλως ) καὶ τύραννος; καὶ πρώτοις μὲν τοῖς οἰκέ- ταις καὶ ταῖς Φεραπαινίσι χρῆσόαι κακώς, τοὺς μὲν ὑπτὲρ τὸ µέέρον κολάζοντα, ταῖς δὲ συγγιγνόµενον ἀγέδην, ἔπειτα μηδὲν ἄδικεῖν ἡγεῖσθε ταῦτα πτοιοῦντα; 54 (9, 58 Mein.) Ἐν ταὐτῷ. Oi μὲν ἀπὸ τοῦ zteguavov µεσότητα πλεονεξίας xai µειονεξίας τὴν θικαιοσύνην εἰρήύκασιν' oi δὲ ἀπὸ τῆς Athen. p. 211, μὲν ἅπαξ ἀλλοτρίων μηδ᾽ ἐπιθυμοῖ Madvig adv. cr. 1 p. 721 | ἐπιθυμοῖ M3: ἐπιθυμεῖ S A; ἐπιθυμοίη mavult etiam Meineke 1 ὑπάρχοι 5ΜΔά: ὑπαρχει À | 0 τοιούτων M3: τοιούτων S À; fuit dg. Ó | τοσούτων temere Gesn.? p. 106, inde vulg. || ὅ ἆλλ᾽ οὐδὲ e. q. s. sine lemmate cohaerent prioribus MA, deest lemma etiam S: To? αὐτοῦ quod praemisit Tr. (inde vulg.) esse abiciendum intellexit Gesn.? p. 106 mrg, quem secutus est Meineke || 10 καὶ secludi vult Meineke v. IV p. LVIII || 11 τοῖς δὲ χελεύειν S M3: τοὺς δὲ xsàsvgw Α || 18 τοῦ- vtov] τούτων M!4 | 18 μὲν om. A | 14 post τύραννος non nulla videntur intercidisse Meinekio v. IV p. LVIII requirenti tale: τύραννος; ἆρ᾽ ovx ἄτοπον πρῶτον μὲν ατὲ. lenius erit infra (17) scribere ἡγεῖσθε auctore Buechelero pro ἡγεῖσθαι quod libri habent | πρώτοις, uterque acc. S! πρωτοις Μ4.πρώτοις Α Tr. p. 63: πρώτον tacite ser. Gesn.?, inde vulg. sed primi tyrannum sentiunt familiares || 16 cvyycyrouevov S M3, συγγινόµενον Α Tr. | avéógv A: ἀναίδην S ἀναίδειν M3 | 1? ἠγεῖσθε] vide ad 14 | 18 ecl. cum lemm. hab. SMA | 19 cf. Stob. II 7, 25 p. 146, 12 Wachsm. jj 20 cf. Stob. II 7, 55! p. 59, 9 966 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ - 4, 3 D * στοᾶς ἕξιν ἰσότητος ἀπονεμήτικὴν. καὶ wg μὲν οὗ μόνον οὐ δίκαιον, ἀλλὰ xai ἀδικώτατον τὸ πάντας τῶν αὐτῶν ἀξιοῦν, ἐν τοῖς ἔμπροσύεν εἴρηται' τὸ δὲ μεταξὺ Ίελεο- γεξίας καὶ µειονεξίας, ἔκβασίς ἐστι πράξεως ἀκατονό- } 3 3 3 - - - , µαστος, ἀλλ οὐκ ἀρετὴ ψυχῆς. πᾶσα δὲ πρᾶξις ἐνέργεια - , , / -— 9 X ψυχῖς διὰ σώματος ἡ 0^ ἐνέργεια oix ἄρετι, 1) πᾶσ ἂν , 3 ; , , ἐνέργεια ἦν ἀρετι. τὴν δὲ δικαιοσύνην πάντες ἁπαξα- - 1 N - € - 3 2 » ^ ΣΣ) πλῶς ἀρετὶν ψυχῖς ὁμολογοῦσιν, ἀλλ οὐ πρᾶξιν, οὐδὲ , , , » ιράξεως ἀποτέλεσμα. τρία γάρ ἐστι περὶ ἕκαστον, i, € 2 - 3ν J / [qi / ) «€ ἕξις ἢ πρᾶξις T ἀποτέλεσμα. ἕξις uév, xaO nv πλεο- / bi - γεχτικοί τινες ἢἤ μειονεκτικοὶ ἐσμέν' πρᾶξις δὲ τὸ µειο- - M - 2 "n ς D vexteiv καὶ (10) stLeovexveiv* ἀποτέλεσμα δὲ v; μειονεξία ς ^ n / ς / ^ καὶ T πλεονεξία. ὥσπερ ἕξις uiv ἡ ζωγραφική, πραξις ς "n , H A / » δὲ $ ζωγραφία, ἀποτέλεσμα δὲ ἡ γραφή. καὶ παλιν ἕξις μὲν f ἀγαλματοποιιχή, πρᾶξις δὲ τὸ ἀγαλματοποιεῖν, ἀποτέλ δὲ τὸ ἂγαλ | δέ '» ἕξιν ὁρίζοιτο τέλεσµα δὲ τὸ ἄγαλμα. sl δέ τις viv ἕξιν ὁρίξοι ' ' P - - / 9 / γραφὴν καὶ ἄγαλμα, τῷ τοῦ ἀποτελέσματος ὀγόματι xa- - P^ D c μα , P λῶν, σφάλλεσθαι ἄν ὀμολογοῖτο καὶ σιυγχυσιν ποιεῖν 4, € M / Δ [44 23 4 οὕτως Ó πλεονεξίαν «ai µειονεξίαν τὴν ἕξιν ὀνομαξωγ, τῷ τοῦ ἀποτελέσματος ὀνόματι χρῆται κατὰ τῆς ἐν τῇ - Ν € ; / - , Vuyj ἕξεως. xol v µεσότης τοίνυν τῶν ἀποτελεσμάτων ἀποτέλεσμα ἂν εἴη' τεταγµένων yàg ἐν τοῖς ἔκ τῶν πραγμάτων ἀποτελουμένοις πλεονεξίας καὶ µειογεξίας, / / 3 / καὶ f τούτων µεσότης εἴή ἂν ἀποτέλεσμα, οὐχ ἕξις. P SN Δ » 34423 C! - » 8 ἔστω δὲ μὲ ἔκβασις, ἀλλ ἕξις ψυχῆς, ovre πλεονεχκτικτ , / / » (οὔτε ueLoveExtuxi)' ὁ περί τι τοίνυν, ij τινὶ µήτε πλεο- 1 ἕξιν corr. ex ἕξις 5 | ὅ cf. Stob. II 7, 11 p. 130, 3 Wachsm. | 6 & Tr: δὲ SM4A | yg πᾶσα — 3 ἀρετή om. Α | Π Tr., inde vulg.: 5 S Μά | πᾶσ᾽ ἂν Halm lect. Stob. p. 25: πᾶσα S M34 | 12 τὸ addidi | ἡ μειονεξία καὶ 5 πλεονεξία S À: ἡ πλεονεξία xal: µειονεξία Mà, sed vide ne ordine codicis M potius probato (cf. 10 sq. 19. 23) scribendum sit in v. 11 sq. τὸ πλεονεκτεῖν καὶ τὸ µειο- γεκτεῖν || 15 ἀγαλματοπιητικὴ M3 | 16 v. εἰ δὲ τις — 17 καὶ ἄγαλμα À m. rec, mrg, sed iam antea eadem ab alia m. ibidem add., mutilata tamen extremo marg. laeso. || 17 ὀνγόματι S! τοὔνομα ἐστι corr. S m. rec, || 26 οὔτε µειογεκτική add. Schowii aliquot libri inter- polati ex em., recte | περί τι Halm lect. Stob. p. 25: περὶ τὸ S M3 Α 10 t2 0 et 10 20 J- ARES... d B noB WELUEX OEC G4RUE o LÍEGS us Lu LT a MBA mes sme CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 967 VEXVOY μήτε μειονεκτῶν, ἔσται δίκαιος. περὶ μὲν δὴ τὰ σωματικὰ ἀγαθὰ οὐκ ἂν φαῖεν εἶναι ταύτην, οὔτε ὡς τούτων ἀκρότητα οὔτε ὡς µεσότητα᾽ οὐ γὰρ δὴ κτητὰ ταῦτα }γίγνεται κατὰ τὴν ἡμετέραν πρόθεσίν τε καὶ σπουδήν, ἀλλὰ τὰ πολλὰ τούτων iori φύσεως. κάλλος μὲν γάρ ἐστι φύσει καὶ ἰσχὺς σώματος καὶ ὑγίεια" εἰ δὲ πειρώµεδα τὴν μὲν ἰσχὺν ἐπιτείνειν τροφαῖς τε καὶ 7υμνασίοις, τὴν δὲ ἡγέειαν διαίτῃ ποιᾷ τηρεῖν xol ix- πίπτουσαν ἀνακαλέσασδαι, ἀλλ ὅμως ὧς οὐκ ἐφ᾽ ἡμῖν οὔσης ἐξ ἀρχῆς τῆς τούτων κτίσεως, ἀπονεμητέον τῇ τοῦ σώματος φύσει. καίτοι καὶ τδύτοις πιλεονεχτεῖν λέγογ- TOL τινες, ἰσχύι μὲν, el τύχοι, MíAoy ὃ Προτωνιάτης, πάλλει δὲ «4αὶς ἡ Κορινθία, καὶ εἴ τινες τούτοις παρα- πλήσιοι. τἰς οὖν ἂν γένοιτο Ιίλωνος ἀδικία; ἢ τίς «αΐδος πλεονεξία; ἆρα εἰ μὲν Μίλων περιέλώοι τοὺς ἀσφενεστέρους τύπτων τε καὶ τὰ τούτων χρήματα διαρ- παζων καὶ τὰς τούτων γυναῖκας, καὶ «4αὶἲς ὁμοίως, µι- σφὸν μὲν πιλεῖστον εἰσπράττουσα πταρὰ τῶν ἐραστῶν, ἐγέων δὲ γυναικῶν καὶ γάμους διαλύουσα, τοῦτ ἂν eim τὸ πλεονεχτεῖν; περὶ ποίἰαν οὖν ὕλην τὴν αἴρεσίν τις ποιήσεται τοῦ µήτε ὑπερβάλλοντος µήτ᾽ αὖ ἐλλείποντος; ij τὸ ἀγελαῖον ἐκεῖνο xol κοινόν “ἀρκοῦ τοῖς αὐτοῦ, καὶ 1 ἔσται S, M4 (unde Gesn.? mrg), ἔσται suprascr. . m. dub. À: ἔστι Tr., inde vulg. | v. περὶ μὲν — 11 τοῦ σώματος φύσει om. M À | 2 οὔτε ὡς Tr.: oiv! ὡς S cf. p. 251 adn. 4 |. 7 πειρώμεθα ci. Gesn.! mrg: γηρώµεθα S | 11 v. καίτοι καὶ 6, q.s. tamquam novam eclogam constituunt praem. lemm. τοῦ αὐτοῦ ΜΑ | 17 "nescio an post γυναῖκας exciderit βιαζόμενος vel simile quid! Meineke v. IV p. LVIII ; malim Z2vueuvouevoc | 18 μὲν om. A | 19 γυναικών secluserim | τοῦτ᾽ ἂν Α Tr. p. 64: τοῦτ) ἐὰν SM4 | 20 v. περὶ ποίαν — ποιεῖν ἀνεχό- µενον (368, 9) om. ΜΑ | Όλην corr. ex vÀye S | 21 uut! «v tacite ed. Wechel. p. 191: uzó' αὖ 5 µη δ᾽ αὖ Tr. | 22 respici ab Hierace versum in carmen Ps.-Phocylidis receptum 6 ἀρχεῖσθαι παρ boic, τῶν δ᾽ (παρεοῦσι καὶ v. l) ἀλλοτρίων ἀπέχεσθαι opinatur Bergk p. 1.4 II p.82. verba ἀρχοῦ — 310,2 μειονεκτῶν praemisso lemm. Ἱέρακος le- guntur in ed. Frob. p. 75 (Apostol. cent. III 88 b) unde nollem quasi 368 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 3 / t- ^ - / e 3 d € ur διάρπαζε τὰ (τῶν) mÀroíov, μηὸ av προϊΐεσο τῶν - ς N - - 32 M ' CN ' Lu σῶν ὣς κατὰ τοῦτο UELOYEXTOY ; τὸ μὲν Or κ βια-ὲ- σθαι [δυναίμην], st: ἄν, ἔτι ἐμοὶ [γὰ το]: τὸ µην], εἴποι τις ἄν, m &uot |γαρ τοῦτο] τὸ 1 i - ^ bl / ^ s M δὲ μὴ πλεονεκτεῖσθαι πῶς ἂν γένοιτο; πολλοὶ γὰρ οἱ 35 , / - E κρείττους. ἀλλ εἴ τις βούλοιτο Ósouévoig ἐπαρκεῖν καὶ ) à; X ^ ^ - ὀρφανὰς συνεκδιδόγαι zat αἰχμαλώτους λύσασύαι, ταῦτα μὲν ἴσως δυνατόν ἐστι πτοιεῖν, ἆλλ οὗ τῷ γε τικῶντι τὴν προειρηµένην µεσότητα" πλεονεκτεῖσθαι γάρ ἐστι 3 - hl - - 3 , καὶ μειονεκτεῖν τὸν ταῦτα ποιεῖν ἀνεχοιιεγογ. E - 2 - 55 (9, 58 Mein.) Tov αυτοῦ. nd 5 n ς - , Πώς οὖν αὐτὴν ὀρίζεται Ó καὺθ᾽ ἡμᾶς λόγος; ἕξιν a - 3 / P] y / . A JD εὔλογον ψυχζς ὀρθότητος ἐπιμελουμένην' ἤ τιμωρίας 3 " :L - / ο ς - ὃὂἱ ἀπαίτησιν παρὰ τῶν προήηδικηκότων᾽ ovy ως τοῦ d συγ- δέσμου τὴν ἑτέραν τῶν προτάσεων... 56 (9, 59 Mein.) Ἐενοφῶντος ἐν à ᾽4πομνημονευμα- των (IV 2, 11). c ; 2 , 5 , , Καὶ ὁ Σωχράτης ἔφη: Οὐ δήπου, ὦ Εὐνύδημε, ταυ- της τῆς ἀρετῆς ἐφίεσαι, δι ἣν ἄνφρωποι πολιτικοὶ γίγνονται καὶ οἴκονομικοὶ καὶ ἄρχειν ἱκανοὶ καὶ ὠφέλι- µιοι τοῖς τε ἄλλοις ἀνδρώτιοις καὶ ἑαυτοῖς; χαὶ ὃ Εὐνὺ- δήμος" Σφόδρα y, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ταύτης τῆς ἀρετῆς novam eclogam inter "Addenda ex ed. Froben. recepissent Gaisford et Meineke | τοῖς αὐτοῦ S, τοῖς σαυτοῦ (quod praeferri vult Meineke) Frob, καθ αὐτοῦ Apost. 1 τών addidit Nauck (per litt.); cf. Hierocl. in aur. carm. comm. p. 61, 2 Gaisf. | 8 δυναίµην et γὰρ τοῦτο seclusit Nauck (per litt.) | 4 δυνατός operarius Gesn.? p. 107, inde vulg. | ov τῷ ys Tr., inde vulg.:.&'^ ye fere S | 10 ecl. cum lemm. hab. MA, perperam prioribus continuant S Tr., inde vulg. multa interfuerunt | 13 προήδικηκότων S M4, προδικότων À, sed corr. À?; ceterum in marg. m! corr. apparet, culus exstant litt. προηδι | v. οὐχ ὡς — προτάσεων tamquam scholium ex margine illatum seclusit lacobs lect. Stob. p. 49 | vov 5 $ M? Α | συνδέσμου S M3 A: συνδεσμοῦντος Schowii aliquot libri interpolati- ex | 14 προτάσεων SA, ἀποτάσεων M; "deest ἀγαιροῦντος Sim. Buecheler. aberraverit librarius ad genetivum Ξενοφώντος j 19 ecl. cum lemm. hab. SM À; uvguovevudtov À | 1€ ἔφη $ M* Χεη.: εἶπεν A 10 nd ex 20 Ct 10 15 20 CAPVT IX ΠΕΡΙ AIKAIOXYNHX 969 |, ) ς H - ^, 2 ^ δέοµαι. NY, di, ἔφη 0 Σωκράτης, (vg) καλλίστης ἀρετῖς H n " L4 ^ καὶ µεγίστης ἐφίεσαι τέχνης" ἔστι γὰρ τῶν βασιλέων αὕτη καὶ καλεῖται βασιλική. ἁἀτᾶρ, ἔφη, xaravevonxag, */ / κ / 9 M - / et oi0v Té ἐστι μὴ ὄντα δίκαιον ayodÓv ταῦτα γενέσθαι; Καὶ µαλα, ἔφι ovy oiov τέ γε ἄνευ δικαιοσύνης ἄγα- "T. / , / 5 3/ NOx - Soóv πολίτην γενέσθαι. Τί oov, ἔφη, σὺ ἴδη τοῦτο κατ- / 5 / d 3 / » είργασαι; Οἶμαί ye, ἔφη, ὢ Σώκρατες, οὐδενὸς ἄν ητ- . . 5 5 "8 ; τον φανῆναι θίκαιος. -4ρ ovv, ἔφη, τῶν δικαίων ἐστὶν e M / 3 3 ἔργα ὥσυερ τῶν τεκτόνω»; Ἔστι μέντοι, ἔφη. 24g! οὖν, ἔφη, ὥσπερ οἱ τέκτονες ἔχουσι τὰ ἑαυτῶν ἔργα ἐπιδεῖξαι, V N - / 2λ οὕτως οἳ Οὀἶκαιοι τὰ ἑαυτῶν ἔχοιεν ἂν ἐξηγήσασύαι: 5 ς } "S x 2 , - Mi ovy, ἔφη (6? Ευὐφύδημος, ἐγὼ ov δύνγαμαι τὰ τῆς ὃι- / 5»! 3 / N N "P 3! Δ - καιοσύνης ἔργα ἐξηγήσασύθαι; καὶ vr 4ΐ ἔγωγε τὰ τῆς Jj / . 2 N 3 325; » 3 € , ς , ς « ἀδικίας᾽ ἐπιεὶ ovx ὀλίγα ἔστι xaJ ἑκάστην ἡμέραν ὁρᾶν ^ N / LE, 5 ς / τε τοιαῦτα καὶ ἀπούειν. Βούλει οὖν, ἔφη ὁ Σωκράτης, L - "n - v 5 C γράαψωμεν ἔνταυφοῖ μὲν δέλτα, ἐνταυφοῖ δὲ ἄλφα, εἶτα 0 b - ς - - ’ / 3 τι μὲν ἂν Ooxy ἡμῖν τῆς δικαιοσύνης ἔργον εἶναι, soc ν ο, - c 2 - 3 / M NY τὸ δέλτα τιν ὤμεν, Ó τι Ó' ἂν τῆς ἄδιχίας, πρὸς τὸ ἄλφα; Et τέσοι, ἔφη, δοκεῖ προσδεῖν τούτων, ποίει ταῦτα. καὶ ς N , / ια) 3 . 2 - 3! » 3 0 Σωκρατης γράψας ὥσπερ eimev' Ουκοῦν, ἔφη, ἔστιν ἓν 1 της καλλίστης e Xen. Gesn.! p. 80, inde vulg.: χαλλίστης S M?A καὶ καλλίστης Tr. j 4 εἰ corr. ex 7; S | 5 οὐχ SM* A: καὶ ovy Xen.; καὶ particula propter γε facile careri monet W. Gilbert || 6 705 corr. ex οὖν 5 δη M3A: δὴ Xen. | 9 ὥσπερ SM? Xen. ὡς περὶ ^ || 11 ἂν ἐξηγήσασθαι (ἠγήσασθαι A) S M3A: διεξηγήσασθαι vel ἄν διηγήσασθαι libri Xen. | post ἠγήσ. praecipit καὶ νὴ 4l ἔγωγε τὰ τῆς, del. A | 12 ὁ Εὐθύδημος lacite e Xen. Gesn.!, inde vulg.: εὐθύδημος S MÀ | ἐγὼ ov δύναμαι S A: ἐγὼ οὐ δύνοµαι M3; οὐ δύναµαι (δύνωμµαι Paris. 1740) ἐγὼ Xen. fortasse ἐγὼ οὐ δύνωμαι Sto- baeus, sed vide G:lberium ad h. l. || 14 ὁρᾶν τε τοιαῦτα SA. ὁρᾶν τὲ τὰ τοιαῦτα Μά: τοιαῦτα ὁρᾶν τε Xen. | 16 γράψωμεν Xen.: yocwouev S ΜὰΑ | ἐνταυθοῖ — ἐνταυθοῖ (ἐνταυθοὶ MJ) SM4A: ἐν- ταυθεῖ — ἐνταυθεῖ duo Parisini Xenophontis || 1€ 9027 (vel -7) S M? Xen.: δοκεῖ Α | πρὸς τὸ 4 (vel δέλτα) S ΜΑ A Xen.: πρὸς τῷ ó' Tr. p. 65, inde vulg. || 18 τιθώμεν S M3 Α libri Xen.: θώμεν Mead | 19 ἔφη δοκεῖ S M4 A ἔφη Tr.: δοκεῖ ἔφη e Xen. tacite Gesn.!, inde vulg. || 20 εἶπον Tr. Stobaeus III. 24 910 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ἀνθρώποις ψειδεσθαι; Ἔστι μέντοι, ἔφη. Πτέρωσε otv, ἔφη, 90 τοῦτο; «ζλον ὅτι, ἔφη, τερὸς τὴν ἀδιχίαν. Οὐκοῦν, ἔφη, καὶ ἐξαπατᾶν ἔστι; Καὶ µάλα, ἔφν. Τοῦτο οὖν ποτέρωσε O0; Kal τοῦτο ὃζλον ὅτι, ἔφη. πρὸς viv ἀδικίαν. Tí δαίς τὸ κλέπτειν; Kal τοῦτο, ἔφη. Τί Ó' ἀν- ὁραποδίξεσδαι; Koi τοῖτο. Ηρὸς δὲ τῇ δικαιοσύνη οἳ- δὲν ἡ μῖν τούτων χείσεται, c) Ev θίδημε; ὤἄειγὸν γὰρ ἂν etn, ἔφη. Tí δαί, ἐὰν στρατηγὸς αἱρεθεὶς ἄδικόν τε xoi αἰσχρὰν πόλιν ἐξαγδραποδίσηται, φύήσοµεν τοῦτον ἀδι- κεῖν; OC θήτα, ἔφη. xou δὲ ποιεῖν ot φήσοµεν; Kai udia. Τί ÓÀ ; ἐὰν ἐξαπτατᾷ ττολεμῶν αὐτοῖς; «{ίκαιον, ἔφη, καὶ τοῦτο. ᾿Εὰν δὲ κλέπτῃ τε καὶ ἁρπάξῃ τὰ τούτων, οἱ δίκαια ποιήσει; Καὶ µαλα, ἔφη" ἀλλ ἐγώ σε τὸ πρῶτον ὑπέλαβον πρὸς τοὺς φίλους μόνους ταῦτα ἐρωτᾶν. Οὐκ- otv, ἔφη, ὅσα πρὸς τῇ ἀδικίᾳ ἐφήκαμεν, ταῦτα καὶ πρὸς δικαιοσύνῃ Φετέον ἂν sim; Ἔοικεν, ἔφη. Βούλει οὖν, ἔφη, ταῦτα οὕτω Φέντες, διορισώµεύθα πάλιν τερὸς uiv 1 τὸ ψεύδ. Ernesti | 2 θ S M3 θῶ xal Α: θώμεν e Xen. Gesn.!, inde vulg. commendari 9« eo quod Euth. dixerat ποίει, non ποιώμεν animadvertit Gilbert | οτι ἔφη S: ὅτι M^ A; ἔφη ὅτι libri Xen. | οὐκοῦν — 5 ἀδιχίαν in margine supplevit Α m. ant. | χαὶ τὸ ἐξαπατᾶν aliquot libri Xenophontis | 4 9x9 SM! À: θῶμεν Xenophontis libri tan- tum non omnes | 5 de. S δαὶ M? Tr. p. 65: δὲ Α Xen. | χλέπτειν SM A Cobeto probante et Gilberto: χακουργεῖν libri Xen.; βλέπειν Tr., inde vulg. | c£ à S M13 A: τὸ δὲ Xen. || 6 post xai τοῦτο iterat ἔφη. τί δ᾽ cndgenodiceodet; xal τοῦτο M? | V ἡμῖν τούτων M3A Xen.: τούτων uiv S (Tr. inde vulg.) { δεινὸν γὰρ Χει.: δεινὸν óà' SM? δεινὸν A; deivdy r&v εἴη ci. Gaisford || 8 δαὶ 5 Μά: δὲ A Xen. | ἐὰν SM" A: cv τις Xen,, inde Gesn.! (vulg.. an ἐὰν στρατηγός (tic) aig. vel ἐὰν στρ. αἱρεθείς (vig)? sed vide p. 371,4 | αιρεθεὶς (aio. M9) M4 A Tr. Xen.: αἱρεθῆς S || 9 αἰσχρὰν 5ΜάΑ: ἐχθρὰν Xen. | 10 φείσομεν M3 || 11 7/97; ἐὰν Xen.: τί δέ (supra ser. ὁαί S!) ἄν ὃ τί óal αν ΝΑ τί δὲ ἂν ^ || 12 ἁρπαζῃ (vel-x) S M*: -ει A | 18 ει η ποιήσει e corr. M4 | τὸ πρῶτον S M! Xen.: πρώτα (om. τὸ) A | 14 ἐπέλαβον S M3 A: ὑπελάμβανον Xen. | πρὸς ἐκ τοὺς À m. dub. | μόνους SM3 À: µόνον Xen. | 15 xai om, Tr., inde vulg. || 16. '£gy ἔοικεν corr. S! ἔοιχεν (Foixev M3) ἔφη M3A Xen.: ἔφη ἔοικε Tr, inde vulg. | 1€ "θέντες οὕτω corr. S! οὕτω Θέντες ΜΙΑ ὧι 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ AIKAIOXYNHZ 971 τοὺς πολεμίους δέκαιον εἶναι ταῦτα πτοιεῖν, τρὸς δὲ τοὺς / v 3 M - ; ’ ς € ’ «ρίλους ἄδικον, ἀλλὰ δεῖν πρὸς γε τούτους ὡς ἁπιλού- 5 , H 3 » rp 2 M Cow στατον εἶναι; Πανυ μὲν ovv, ἔφη. Tí ουν; ἔφη 0 Σω- , c - ’ / κράτης, ἐάν τις στρατηγὸς ὁρῶν ἀφθύμως ἔχον τὸ στρα- , ? / A — revuc ψευσάµενος quor συμμάχους προσιέναι καὶ τῷ ψεύδει τούτῳ παύση τῆς ἀφυμίας τοὺς στρατιώτας, ποτέ- QC Uu τὴν ἁπάτην ταύτην Φήσομεν; «4{οχεῖ uot, ἔφη, πρὸς τὴν δικαιοσύνην. ἘΕὰν δέ τις υἱὸν ἑαυτοῦ δεόµενον qag- uexeíag (καὶ ur προσιέµενον φάρμαχκον) ἐξαπατήσας ὡς - , - —- / , C σἴτον τὸ φάρμακον δῷ καὶ τῷ ψεύδει χρησάµεγος οἳ- ς - / / 5 / - / τως Ὁγιῆ ποιήση, ταύτην Qv τὴν ἁπάτην ττοῖ φΦετέου; - » * , 2 Δ 3! / "EP οχεῖ uot, ἔφη, καὶ ταύτην εἰς τὸ avtO. Tí Óaí, éav τις, ἐν ἀνθυμίᾳ ovrog φίλου, δείσας ur, διαχρήσηται ἑαυτόν, , » c , » - » » - - κλέψη "v ἁρπάση (n) ξίφος « ἄλλο τι τοιοῦτο», τοῦτο 3 / / M ” bl / s N αυ ποτέρωσε Jeréov; Kai τοῦτο vv «ἄία πιρὸς τὴν δι- L4 , 3 καιοσύνην. «4έγεις, ἔφη, σὺ ουδὲ πρὸς τοὺς φίλους ἅπαντα αμ η . δεῖν ἁπιλοίζεσθαι; Mà 4i ov δῆτα, ἔφη" ἀλλὰ µετατί- Φεμαι τα εἰρημένα, εἴπερ ἔξεστιν. [ei γέ τοι, ἔφη ὁ , - - 28 N 3 - / Σωκράτης, ἐξεῖναι πολὺ μᾶλλον c» μή ορθῶς τιφέναι. Xen.: θέντες οὕτω Tr., inde vulg. | διορισώµεθα Xen.: διορισόµεθα SA δορισάμεθα M? 1 ταῦτα SM3A: τὰ τοιαῦτα Xen. | 2 γε SXen.: τε ΜΑ Tr.. | ἔφη ΦΜΙΑ: ἔφη ὁ Εὐθύδημος Xen., inde Gesn.!, vulg. | 4 ἔχον S Α Xen.: ἔχων M! | 5 φήσῃ (vel -ση) SM3À: φήσει Tr., inde vulg. | 6 παύση (vel -σῃ) M4AÀ Xen.: χαταπαύση (κατα per compend.) S χατα- παῦσει Tr., inde vulg. | στρατιώτας (o M?) M* | ποτέρωθι S M4 A librii Xenophontis: ποτέρωσε Cobet n.l. p. 102 | 8 ἑαυτοῦ M* A Xen. : αὐτοῦ 5 Tr. inde vulg. || 9 καὶ uy προσιέµενον qéouazor tacite e Xen. addidit Gesn.!, iude vulg. | 10 σιτίον Xen. | τὸ φάρμακον M3ATr. Xen.: £ (i. e. τῷ) φάρμακον S || 11 ὑγιῆ S M3A: ὑγιᾶ Xen. | αὖ tzv M! A Xen.: αὐτὴν S | 19 δαί S M4: δὲ A, Xen,, inde tacite Gesn.! (vulg.) | 14 ; addidi e Xen.: om. SM*AÀ | τοιοῦτον A Xen.: τοιοῦτο SM | τοῦτο αὖ Xen., inde Gesn.! (vulg.): τοῦτο αὐτὸ S M*A (sic) | 15 τοῦτο etiam A, fallitur Gaisford | νή δία SM? A: vy AU, ἔφη Xen. ! τὴν δικαιοσύνην S M! Xen.: τῇ δικαιοσύνρ A | 17 ἔφη ΜΙΑ Xen.: ἔφηα S | 18 ἔξεστιν S M* | τοι SM? Xen.: 22 À | 0 Σωκρᾶ- της facite e Xen. Gesn.? p. 109, inde vulg.: ὦ σωκρατες S ΜΙΑ 24* 912 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" Ind N b M H 2 ή 3 N 4 f - C τῶν δὲ δή τοὺς φίλους ἐξαπατώντων ἔτει ῥλαβῃ, iva A / P4 L 3 " { μηδὲ τοῦτο παραλίπωμεν ἄσκεπτον, ττότερος ἀθικώτερος J ς ς κ ς » 3 1339 σοκ.’ 3, M ἐστιν, ὁ ἔχων ij 0 ἄκων; -ᾱλλ, ὦ Σώχρατες, οὐκέτι uev ? ’ r4 3 / M M M , ἔγωγε πιστεύω oig ἀποκρίνομαι' καὶ γαρ τα προσύεν , - f^* [ d - » [d n / » ιάντα νῦν ἄλλως ἔχειν δοκεῖ uot 9) ως ἔγω τότε QuiyY' [6, a , / 3 / Όμως δὲ eigradt µοι ἀδικώτερον εἶναι τὸν ἑκόντα Ψει- 4 -— X - o, , " / ὁόμενον τοῦ ἄκοντος. «οχκεῖ δέ σοι µάνησις καὶ ἔιστι μι, ^ γ / 5 4 ” Jf , τοῦ δικαίου εἶναι ὥσπερ τῶν γραµµατων;: Εμοιγε. Ilo- i 1 ^ / 1 UA N A M m A "po τερον δὲ γραμιιατικώτερον κρίνεις, og ἂν &xov ur ὀρὺῶς / H 2 / 2) [4! » uU iS b , γράφή καὶ ἀναγινώσχῃ d» ὃς Gv GxOv; Og ἂν ἕχων, / S , C E £65 4 3 κ” 1 ^ ἔγωγε᾽ ὀδύναιτο γάρ, Omore βούλοιτο, καὶ ὀρὺῶώς αὐτα - J - c H N * - L ποιεῖν. Οὐκοῦν ὃ μὲν éxcov ub ógg«og γράφων 7ραμ- H P c d P 3 - M *, ματικὸς v εἴη, ὃ δὲ ἄκων ἀγράήμματος: Πῶς γὰρ oU; FE Ἡ/ 3 / C € N ο / ^ 3 ” Τὰ δίκαια δὲ πότερον ὁ ἑχὼν ψευδόιενος καὶ ἐξαπατῶν 5 MI ς bI --^ [q) ς rq , 3 - οἶδεν r5 ὁ ἄκων; Ziükov ὅτι O ἔκων. Ovzot» yoouuart- / 4 - Δ κώτερον μὲν τὸν ἐπειστάμενον γράμματα τοῦ un ἔπιστα- uévov qc εἶναι; Ναί. «4ικαιότερον δὲ τὸν ἔπισταμεγνον τὰ δίκαια τοῦ μὴ ἐπισταμέγου; Φαίνεται" θοκῶ δέ uot nd 3 5 82 " / [ NA ο [9 » ) xal ταῦτα οὐκ oiÓ ὅσττως λέγειν. Ti δὲ δή, ος av ῥου- λόμενος vaÀndi λέγειν µηδέποτε ταῦὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν ^o, 3 € v ^' η 3 N ^ Aéyy, ἀλλ ὃὁδόν τε φράζων τὴν αὐτὶν τοτὲ μὲν :tQ0c ' , d N05 9 fo, τοτὲ δὲ ττρὸς ἑσπέραν φραζη, xai λογισμὸν ἆπο- / 1 J 1 1 ^ / : πα / φαινόμενος τὸν αὐτὸν τοτὲ μὲν πλείω, τοτὲ θὲ ἔλαττω 2 / / -. € - -. λ /2 5 ἀποφαίνηται, ví σοι δοκεῖ ὁ τοιοῦτος; «Ίιλος vij zi. ei- ce e » 28/7 2 5 5 / 2 γαι ὅτι ἃ (eto εἰδέναι ovx οἰδεν. Οἰσύα δέ τινας av- 9 παραλίπωµεν S Xen.: παραλείποµεν M* παραλείπωµεν A | 3 ὁ xov SA Xen: ἄκων M3 [| 6 ὅμως δὲ S Μὰ Xen.: ὅμως A | 10 γράφη (vel 5) SM! Xen.: γράφοι Α | 11 γὰρ libri Stoh. ut Xeno- phontis Paris. 1740: γὰρ dv Xen. ! 129 μὲν ἑκὼν ug ὀρθῶς yoc- qov] μὴ ἑκὼν γράφων, dein uj transfixit εἰ uz; ὀρθῶς addidit in margine alia manu Α || 16 τὸν ux ἐπιστάμενον sed µη postea del. A | 1V εἶναι; ναί S Xen.:. εἶναι; φησί Μὰ εἶναι Α || 18 φαίνεται 5 ΜάΑ: φαίνοµαι Xen. | δὲ µοι S Mà Xen.: ó2 A || 19 τί δὲ δ) A?, Xen. inde Gesn. (vulg): τί δαὶ δη SM4 τί δὲ δὲ A! | 20 ταῦτα tacite Gesn.!, inde vulg.: ταῦτα SM4A Tr. p. 60; τα αὐτὰ libri Xen. ] 22 φράζη corr. ex φράζει S! | 24 ἀποφαίνηται Xen.: ἀποφαίνεται S M4AÀ 10 20 Qu 10 20 MEER HUC TREE TEM ο μα αλ ο iB. 2142 m - ---υ-υ--- CAPVT IX ΠΕΡΙ AIKAIOXZYNHZ 9/9 n " , M4 d 2 2 ὁραποδώδεις καλουµένους; Eycye. Πότερον δι auadíay NE E - 3 2 5 ἢ διὰ σοφίαν; «4ᾖλον ὅτι Ov Guadíav. -4ρ᾽ ovv διὰ τὴν - ’ P - 3J [4 ’ , τοῦ χαλκεύειν αμαύίαν τοῦ ὀνοματος τούτου τυγχανουσιν; 3 - ^) 7 V - ’ 3 Ov δῆτα. «λλ᾽ ἄρα διὰ τὴν τοῦ vexvaiveo9au.; Οὐδὲ διὰ ταύτην. ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ σχυτεύειν; Οὐδὲ δι ἓν τού- των, ἔφη, ἀλλὰ καὶ τούὐναντίον' οἱ γὰρ πλεῖστοι τῶν τὰ - , 3 / 5 5 τοιαῦτα ἐπιισταμένων ἀνδραποδώδεις εἰσίν dg οὖν - M Δ N ) M N M / M 3 ’ N τῶν τὰ καλὰ xoi ἄἀγαφθὰ καὶ τὰ δίκαια μὴ εἰδότων cc » d , P 1/ - 1/ jJ ” - ὄνομα τοῦτό ἐστιν; Ἔμοιγε ÓOoxei, ἔφη. Οὐκοῦν δεῖ ’ " L 2 , παντὶ τρόπῳ διατειναµέγους φεύγειν, ὅπως ur ἀνδρά- ποθα ὤμεν; ὅτ (9, 60 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (IV 4, 5—25). 3 / A ς / 3 - Οἶδα δέ rove αὐτὸν xol πρὸς Ιππίαν vov Ηλεῖον N ” / 4 ’ L4 1 περὶ τοῦ δικαίου τοιᾶδε θιαλεχώέντα. διὰ χρὀνου γαρ ) / ς ς ; P o fa , - τ / ἀφιπόμεγνος 0 Ιππίας “4ὐ9ήναζε παρεγένετο τῷ ZXoxgatet "— ς λέγοντι πρὀς τινας, ὡς Φαυμαστὸν cip τὸ εἰ μέν τις s up / / L b / 2 ; M! βούλοιτο σχυτέα διδαάξασφαέ τινα v) τέχτονα qj χαλκέα ἢ η ) - I , ’ , . x ἱππέα, μὴ απορεῖν ὅποι ἂν πέµψας τούτου TUXOL' φασὶ οέ τινες xai ἵππον καὶ βοῦν τῷ βουλομένω δικαίους ποιγσασύαι τεάντα μεστὰ εἶναι τῶν διδαξόντων᾽ ἓὰν δέ Q 7 PA 3 N - M C, X CN AN 3 H τις βουλήηται p αὐτὸς μανὺεῖν τὸ ὁέκαιον ἢἡ viov ἡ οἰκέ- / PD ^ ’ την διδαάξασθαι, μὴ εἰδέναι ποῖ ἂν ἑλνὼν τύχοι τούτου. 1 δι ἁμαθίαν (Uu. M3) 7 διὰ σοφίαν; 8 ΜΙΑ: διὰ σοφίαν ἢ | ue d tav ó ἁμαθίαν; Xen. | 9 ógAov ὅτι διὰ σοφἰαν corr. A! j 5 ἄλλα διὰ τὴν S MÀ Α (sic) Xen.: ἀλλὰ τὴν Tr., iude vulg. | 6 τῶν τὰ τοιαῦτα S M4 Α probante Cobeto π. |. p. 103: τῶν γε τὰ τοιαῦτα Xen. || 8 καὶ τὰ δίχαια S M3 Α haud scio an recte: χαὶ δίχαια Xen. || 10 διατεινα- u£vove Xen., inde Gesn.! (vulg.): διατιµωμένους S M3A! διατίίωμε- νους Α supra ser. A? | 12 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ | 18 οἶδα δέ ποτ᾽ — δίκαιον λέγεις (p. 916, 1) om. M4. οἶδα δέποτ᾽ — ἔργῳ ἐπιδεί- Χνυμι (p. 315, 1) om. Α | ποτε S Tr. Xeu.: ποτ Gesn.!, inde vulg. || , ^ rp Cr [C 1: ῥοῦύλοιτο Χευ.: αξκλλοιτο S Tr. | 18 omoi Xen.: οπη 8 | φασὶ ὁέ τινες — 20 τῶν óida&Oovtov e textu Xenophontis removeri iussit Valekenaer, v. διχαίους (ixavove Santenius) ποιήσασθαι tamquam vetus emblema Buecheler (| 99 εἰδέναι S Tr.: εἶναι libri Xenophontis | ποῖ ἂν ] . 4, scripsi: ποίαν S; Οποι «v Xen. c2 (4 IQANNOY ΣΤΟΡΑΙΟΥ EKAOTQN T" € - L L καὶ ὁ μὲν Ἱππίας ἀκούσας ταῦτα ὥσπερ ἐπισκώπτωχ & , 3 , - λ 3 " αὐτόν Ἔτι γὰρ σύ, «0 Σώχρατες, ἐκεῖνα τὰ αὐτὰ λέγεις Cc 2 A .4 , »x N ς v L4 . "ENS / & ἐγω πάλαι ττοτέ σου Έκουσα; καὶ ὁ Σδωκρατης' O ὁὲ γε τούτου δεινότερον, ἔφι, (ώ) Ιππία, οὗ µόνον dei 3 ^ ^ - - . M ^ D ι S08 ταυτὰ λέγω, ἀλλὰ xal περὶ τῶν αὐτῶν" σὺ Ó ἴσως διὰ 3 M - J - 3 n M τὸ τιολυμαὺὴς εἶναι περὶ τῶν αὐτῶν οὐδέποτε τὰ αὖτα , 2 ^ - , "rf J / λέγεις. -ἀμέλει, ἔφη, πειρῶμαι καινόν τι λέγειν ἀεί. Πότερον, ἔφη, xai περὶ ὧν ἐπίστιασαι; oiov περὶ γραμ- uctoy ἐαν τις ἔρηταί σε, πὀσα καὶ soia Σωκράτους ἐστίν, ἄλλα μὲν (y, ἄλλα δὲ νῦν λέγειν; d ἐστίν, ἄλλα μὲν πρίν, ἄλλα δὲ νῦν λέγειν; 1 περὶ 3 - - € / / / ἀρινμῶν τοῖς ἐρωτῶσιν εἰ τὰ δὶς πέντε δέκα yívov- . 3 —- [4 " M ται, οὗ τὰ αὐτὰ νῦν καὶ πρότερον amoxoí»r; Περὶ M , 3 , [04 " M "E μὲν τούτων, ἔφη, € Σωκρατες, ὥσπερ OU, xal ἐγὼ ἀεὶ τὰ αὐτὰ λέγω" περὶ μέντοι τοῦ δικαίου svo οἶμαι νῦν E 3 - ^ e 1/ M » 2) P }/ ὼὁς ν uL ἔχειν εἰπεῖν, τιρὸς α ούτε σὺ ovr ἂν ἄλλος ovOetg ὃι- 3 -- N M [47 3! , ^o; 3 * γαιτο εἰπεῖν. Nu τήν Hoav, ἔφη, μέγα Λλέγεις &yadoy ς / 3 / ς S ; εκ.) εὐρικέναι, εἰ πανσονται μὲν οἳ δικασταἰ δίχα Ψιφι-ὀ- ; ^ - ν " 3 µεγοι, παύσονται Ó' oi πολῖται περὶ τῶν δικαίων άντι- ! / 2 . / , λέγοντές τε καὶ ἀντιδικοῦντες xai στασιάζοντες, παὺ- 9 Z^ / - / M σονται Ó ai πὀλεις διαφερόµεναι περὶ τῶν δικαίων xat - M 3 5 ο) ^ / πολεμοῦσαι. καὶ ἐγὼ μὲν ovx οἱδ ὅπως ἀπολειφὺ εί ἄν σου πρὸ τοῦ ἀκοῦσαι τηλικοῦτον ἀγαθὸν εὗρικότος. J ^ M N "n » 3 3 , / 3 2A 92 NM J «ἀλλὰ uoa ἄί ἔφη, ovx ἀκούσῃ, πρίν y ἂν αὐτὸς ἅπο- , c / , 3 - / ci - qv 0 τι νομίζεις τὸ δίκαιον εἶναι. ἀρχεῖ γάρ, ὅτι τῶν 2 σὺ o σώκρατες S: σύ, ἔφη, ὦ Σώκρατες Xen, inde tacite Gesn.! p. 82 (vulg.); fortasse σύ, ὦὁ Σώκρατες, ἔφη Stob. | 4 o tacite e Xen. addidit Gesn.!, inde vulg. | 5 ταὐτὰ (vel τὰ αὐτὰ) Xen.: ταῦτα S | 10 πρὶν S: πρότερον Xen. | λέγειν S: πειρᾷ λέγειν; tacite ε Xen. Gesn.!, inde vulg.; vix desideratur πειρᾷ, sed vide ne exciderit ante 7 περὲὶ || 11 γίνονται S; ἐστίν Xen. | 12 καὶ S: & καὶ Xeu., inde Gesn.! (vulg.) immerito | 15 ἔχειν ex ἔχων corr. S! | δύναιτο εἰπεῖν S: / 3.» 2 - . . f } 2 - " . ' ὀυναιτ ἀν εἰπεῖν libri Xen.; ὀύναιτ ἀντειπεῖν nescio quis || 16 cr aq - t , ἤραν S Xen.: cv ἡμέραν Tr. p. 67, inde Gesn.!, vulg. || 17 φυρηκέναι et 22 qv5ogxoroc reddunt Xenophonti [| 18 ó' Xen.: δὲ S | 21 πολε- μοῦσαι ex πολεμοῦσι corr. S! | ἀπολειφθδείην ἄν σου S: &r «zo- λειφθείην σου Xen. σσε 10 15 20 10 20 CAPVT IX ΠΕΡΙ ΔΙΝΑΙΟΣΥΝΗΣ 979 ἄλλων καταγελᾶς ἐρωνῶν μὲν καὶ ἐλέγχων πάντας, αἲ - τὸς Ó' οὐδενὶ ἐνέλων ὑπέχειν λόγον. οὐδὲ γνώµην ἄπο- φαίνεσθαι περὶ ovóevóg. Tí δαί, o Ἱππία, (Equ,) oix 5oJuoot, ὅτι ἐγὼ ἃ δοκεῖ µοι δίκαια εἶναι οὐδὲν παύο- µαι ἀποδεικνύμενος; Kai πιοῖος δή σοι, ἔφη, οὗτος ὁ λόγος ἐστίν; Ei δὲ μὲ λόγῳ, ἔφη, aAA ἔργῳ ἀποθδείκνι- μαι" T, οὗ δοκεῖ σοι ἀξιοτεκμαρτύτερον τοῦ λόγου τὸ ἔργον εἶναι; Πολύ γε νὶ 4, ἔφη' δίκαια μὲν γὰρ λέγοντες πολλοὶ ἄδικα ποιοῦσι, δίκαια δὲ πράττων οὐδ) ἂν sig ἄδικος etj. Ἠισθησαι οὖν ττώποτέ μου ἢ Ψευδομαρτυ- ροῦντος $j συκοφαντοῦντος 5 πόλιν v φίλους εἰς στᾶσιν ἐμβάλλοντος ἡ ἄλλο τι ἄδικον πράττοντος; Ox ἔγωγ”, ἔφη. Τὸ δὲ τῶν ἀδίκων ἀπέχεσύαι ov δίκαιον vy; 4ἴλος el, ἔφη, ὦ Σώκρατες, καὶ νῦν διαφεύγειν ἔγχει- ρῶν τὸ ἀπιοδείκνυσθαι γνώµην 0 τι νομίζεις τὸ δίκαιον᾿ ov γὰρ ἃ πράττουσιν οἱ δίκαιοι, ἀλλ ἃ μὲ πράττουσι, ταῦτα λέγεις. -«λλ Qu ἔγωγε, ἔφη ó Σωκράτης, τὸ ur ψέλειν ἀδικεῖν ἴκανὸν δικαιοσύνης ἐπιίδειγμα εἶναι. εἰ δέ σοι ui δοκεῖ, σκέψαι, ἐὰν τὀδε σοι μᾶλλον ἀρέσκῃ᾿ quui γὰρ ἐγὼ τὸ νόμιμον δίκαιον εἶναι. EI τὸ αὐτὸ λέγεις, e Σώκρατες, vóutuóv ve καὶ δίκαιον εἶναι; Ἔγωγε, ἔφη. Ovx ἄρα αἰσφάνομαί σου ὁποῖον νόµιµον i; ποῖον 9 ἐθέλων S: θέλων libri Xen. | 8 τί δαὶ S: τί δὲ Tr., inde vulg., Xen. | ἔφη tacite e Xen. addidit Gesn.!, inde vulg. [ 6 ἀποδείκνυ- μαι Xen.: ἀποδείκνυμι S. ἐπιδείκνυμι Tr., inde vulg. | '"" 7 ov δο- xti κτὲ.] hinc incipit A. de M cf. etiam quae adnotavi ad p. 319, 1 || 8 vj óU S sed v e corr. S! | 9 πράττων Xen.: πραττόντων S A | οὐδ ἂν sig ἄδικος εἴη SÀ: οὐδὲ vel ovó sig ἄδικος ἂν sl (ἂν om. Paris. 1740) aliquot libri Xen. ovó' εἷς ἄδικος ἔσται ceteri | 10 ᾖσθησαι οὖν — δίκαιον λέγεις (p. 316, 1) om. Α |] 11 πόλιν 1, φίλους S: φίλους 5 πόλιν (πόλεις non null pro πὀλιν) libri Xen. | εἰς στάσιν Xen., inde tacite Gesn.!, vulg.: ἢ στᾶσιν S. |j 12 ἐμβάλ- λοντος S Xen.: ἐμβαλόντος Tr., inde vulg. | 18 ἐθέλειν L. Din- dorf || 19 τόδε σοι Xen.: τὸ δέ co. S | 20 τὸ νόµιμον Tr., inde vulg, Xen.: τὸν votuuov (ut Xenophontis Paris. 1710) S | 22 οὐκ ἄρα S: οὐ γὰρ Xen. | cov (μᾶλλον) οποῖον Gilbert | 5 ποῖον, v exo coir, S! 316 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ TD" Oízatov λέγειο. Νόμους δὲ πολ Eq JOX€LG; γεις. µους δὲ πὀλεως, ἐφν, γιυνώσκεις; "E "M K n , 1 / n» R "4 2 Ai γωγε, ἔφη. Kai vívag τούτους νομίζεις; oL πολῖται, ! / c - - N [4 / ἔφη, συνὀέμενοι α τε δεῖ ποιεῖν καὶ (v ἀπέχεσύαι " 2 - , A , ς M ἐγράψαντο. Οὐκοῦν, ἔφη, νόμιμος μὲν ἂν εἴη 0 κατὰ m 7 [4 1 - n , ταῦτα πολιτευόµενος, ἄνομος δὲ ὃ ταῦτα πταραβαίνων; , 5 , - " b , Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. Οὐκοῦν καὶ δίκαια uiv ἄν πράτ- ς , » 1 € ! 2 - , τοι O πεινθόµενος, ἄδικα δὲ O τούτοις ἀπειθῶν; avv 3 - ς M ιν, , ς μὲν otv. Οὐκοῦν ὁ μὲν τὰ δίκαια πράττων δίκαιος, ὁ » » - » € LÁ , δὲ τὰ ἄδικα ἄδικος; llog γὰρ ov; 'O μὲν ἄρα νόμιμος ! / 3 ς 3 M » * ες " / OíxaL0g éoviv, ὃ δὲ ἄνομος ἄδικος; καὶ o Ιππίας, No- 2 / 5 SI — , µους Ó', ἔφη, ὢ Σώκρατες, πῶς ἄν τις ἡγισαιτο σΊτου- ] - - 5 E x n - * ὁαῖον πρᾶγμα εἶναι ) τὸ πείφεσθαι αὐτοῖς, οὓς γε ztO0À- ^ f 3 , 2 , ^(4 λαχις αὐτοὶ oL Φέμεγνοι ἁποδοκιμάσαντες uevotideYtOL; / ς ; Tr; 3 , Καὶ γὰρ mohsuov, ἔφη 0 Σωκράτης, πολλάκις ἀράμεναι / [4 [4 - A , 3! (ai) πόλεις παλιν εἰρήνην ποιοῦνται. Ἀαὶ µάλα, ἔφη. , 3 ) - / ' - , ἄιαφορον ovv τι οἵει ποιεῖν, ἔφη, τους τοῖς γόµοις 7tEt- / / e - M ς ἠ A ) Jouévovg φαυλίέζων, Οτι xavaAvOsisv ἂν oi νόμοι, v εἰ - H - , 4, , τοὺς ἐν τοῖς πολέμοις εὐτακτοῦντας ιέγοις, Ότι γένοιτ᾽ » » Y - /͵ - E ἂν εἰρήνη; (m) καὶ τοὺς év τοῖς πολέμοις ταῖς πατρίοι , - , A "nm » 3! J }/ προύυµως βρηνφοῦντας µέμφῃη; Mà 4i ovx ἔγωγ, ἔφη. «υκοῦργον δὲ τὸν «4{ακεδαιμόνιον, ἔφη ὃ Σωκράτης, χατα- 1 ante νόμους iterum ἐν ταυτῷ pro lemmate A, hinc incipit M | γιγνώσχεις S À: γινώσχκεις MATr. | 2 ἔφην M! [| 6 οἰκοῦν prius o corr. ex compendio S || 7 ó πειθόµενος M* A: πειθὀµενος S; ὁ τούτοις πειθόμµενος Xen., inde tacite Gesn.!* vulg. | ἀπειθῶν S M! Xen.:. απι- θῶν Α | 9 πῶς γὰρ — 10 ἄδικος S M4, A fortasse prima m. mrg: om. libri Xen. | vouovc S M4 Α Xen.: ἀγόμους Tr. p. 68, inde vulg. | 12 πρᾶγμα S M3 Xen. (πράγµασιν Xen. cod, Paris. 1740): ;ro&yu ^ 80 ε Tr, inde vulg. | οὓς ys Xen.: οὗ γε S otc τε M! οὗ ; y A ubi ác A? | 18 αὐτοὶ οἱ S M4 A Xenophontis Paris. Sangerm. 389 mrg: αὐτοῖς οἱ vel αὐτοὺς οἱ cet. Xen. | 14 ἔφη etiam A, fallitur Gaisford | ἀρά- µεναι a£ Xeu.: ἀράμεναι S À Xenophontis Paris. 1740. ἀράμενοι M4 | 16 τί S | 19 ἡ καὶ tacite e Xen. Gesn.!, inde vulg.: καὶ S M4 Α Xeno- phontis Paris. 1140 pr. fortasse igitur nil nisi καὶ habuit Stob. supraque nil nisi ἀρώμεναι coll. p. 372, 11, sed vide etiam p. 311, 14 || 20 ἔγωγ᾽ Xen.: έγω S M4 ἐγων À ; 91 ἔφη 0 σωκράτης xatausucggzac S M1 Xen.:: µεμάθηκας ἔφη ὁ σωκράτης Α 10 20 10 16 MD SEHE TENERE NN ENTE ο ον αι IU MR CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ AIKAIOZYNHZ 947 HMeuaOnxoc ὅτι οὐδὲν ἂν διάφορον τῶν ἄλλων πόλεων τὴν Ἑπάρτην ἐποίησεν, εἰ μὴ τὸ πείφεσθαι τοῖς γόµοις μαλιστα ἐγειργάσατο αὐτῇ; τῶν δὲ ἀρχόντων ἐν ταῖς πόλεσιν οὐκ οἶσφα ὅτι ot τινες ἂν τοῖς πιολίταις αἰτιω- τατοι (00L (vot) τοῖς νόµοις πείφεσθαι, οὗτοι ἄριστοί εἶσι, καὶ πόλις, ἐν Y, μάλιστα οἱ πολῖται τοῖς vóuotg πείφονται, ἓν εἰρήνη τε ἄριστα διάγει καὶ ἐν πολέμῳ ἀνυπόστατός ἐστιν; ἀλλὰ μὴν καὶ ὀμόνοιά γε µέγιστόν τε ἀγαθὸν δοκεῖ ταῖς πόλεσιν εἶναι καὶ πιλειστάχις ἐν αὐταῖς oV (re) γερουσίαι καὶ oí ἄριστοι ἄνδρες παρα- χελεύονται τοῖς πολίταις ὁμονοεῖν, καὶ πανταχοῦ ἐν τῇ Ἑλλάδι vóuog πεῖται τοὺς πολίτας ὀμνίναι ὁμονοήσειν, καὶ πτανταχοῦ ὀμνύουσι τὸν ὄρκον τοῦτον" οἶμαι ὃ) ἐγω ταῦτα γίγνεσθαι οὐχ ὅπως τοὺς αὐτοὺς χοροὺς κρίνωσιν oi πολῖται, οὐδ᾽ ὅπως τοὺς αὐτοὺς αὐλητὰς ἐτιαιγῶσιν, οὐδ᾽ ὅπως τοὺς αὐτοὺς ποιητὰς αἱρῶνται, οὐδ᾽ ἵνα τοῖς αὐτοῖς Ίδωνται, ἆλλ᾽ ἵνα τοῖς γόµοις πείθωνται. τού- τοις γὰρ τόν πολιτῶν ἐμμενόντων, αἱ πόλεις ἰσχυρόταταί τε καὶ εὐθαιμογέσταται γίγνονται' ἄνευ Ó^ ὁμονοίας οὔτ᾽ ἂν πόλις εὖ πολιτευΦείη ovv! οἶκος καλώς οἰκηθείν. 9 μάλιστα S M! Xen.: μᾶλλον À; μάλιστα οὓς temere e Xeno- phontis ed. (Brubachiana Hal.?) Gesn.!, inde vulg. | avt M! | B τοῦ τοῖς tacite e Xen. Gesn.!* p. 84, inde vulg.: τοῖς libri Stob. | 6 εἰσι Tr.: εἰσιν S. εἰσίν M1. εἰσὶν sed v eras. A | 8 γε µέγιστόν τε S M3 Xen.: µέ- Cs εσιν γιστον À | 9 τοῖς πολίταις corr. A* ad v. 11 aberravit Gaisford || 10 αἵ τε y. Xen.: at y. S M3 À | 19 το in τοὺς madore corruptum re- scripsit M m. rec., item infra aliquot litteras vel syllabas οὐ in ovó' ἵνα (16) π et «c in πείθωνται (41) τούτ in τούτοις (ibid. αταί γε pro αταί τε in ἐσχυρόταταί τε (18) || 16 ovó ὅπως — ἐπαινῶσιν Μὰ Α Xen.: om. S | 16 αἱρῶνται Xen.: αἴρωνται S. αἴρωνται Tr. αἴρων- ré] M3 αἴρονται À || 17 post τοῖς αὐτοῖς addi iubet θεάμασιν vel ἄκούσμασιν Reiske σιτίοις Madvig ζσμασιν Schenkl | ἤδωνται ui fallor ex nóovta. S | πείθωνται M* A Xen.: πίθωνται S | 19 óuovolac S Μά Xen.: εὐδαιμονίας À εὐνομίας superscr. A? ὁμονοίας A? wrg | 20 s) κτὲ.] etiam in his versibus non nulla rescripsit M m. rec. per- peram aliquotiens velut ἂν pro εὖ et mox oi pro Q in τιμῴτο 9/8 ΙΩΑΝΝΟΥ XZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ ["' ἰδίᾳ δὲ πως μὲν ἄν τις ἧττον ὑπὸ πόλεως ζημιοῖτο, πως Ó' ἂν μᾶλλον τιμῷτο, id; εἰ τοῖς νόµοις "teiSou0; ;Og 0. ἂν |jvvoy ἓν τοῖς ὁικαστηρίοις jvrQro v πῶς ἂν μᾶλλον νικῴη; τίνι Ó ἄν τις μᾶλλον πιστεύσειεν Ίταρα- καταθέοδαι » χθύµατα n Φυγατέρας 5 υἱούς; τίνα Ó' ἂν 7 molig ὅλιη ἀξιοπιστότερον ἡγήσαιτο τοῦ νομίμου j παρὰ τίνος ὃ᾽ ἂν μᾶλλον τῶν δικαίων τύχοιεν ἢ yoveig t οἰκεῖοι ij olxevat v φίλοι 5 πολῖται ἢ ξένοι; τίνι Ó' ἂν μᾶλλον στολέμιοι πιοτεύσειαν U ἀνοχὰς l σπογδὰς { συνύτκας περὶ εἰρήνης; τίνι ὃ ἂν μᾶλλον jj τῷ "ομίμῳ σύμμαχοι ἐνέλοιεν yiyreodat; τίνι Ó' ἂν μᾶλλον oi σύμ- µαχοι πιιστεύσειαν (1) ἡγεμονίαν v» φρουραρχίαν ἢ πό- λεις; τίνα Ó ἄν τις εὐεργετήίσας ὑπιολάβοι κομιεῖσιλαι χάριν μᾶλλον ἢ τὸν νόµιµον; v» viva μᾶλλον ἄν τις εὖ- εργετήσειεν ij παρ) οὗ χάριν ἀπολήψεσθαι νομίζει, τῷ Ó ἂν τις ῥούλοιτο μᾶλλον φίλος. εἶναι n τῷ τοιούτῳ r τῷ ivrOv ἐχθρός; τῷ ὃ) ἄν τις ἧττον πολεμήσειεν i 9 μάλιστα μὲν φίλος εἶναι ῥουλοιτο, ἥκιστα Ó ἐχόρός, xci (0 πιλεῖστοι u£v φίλοι καὶ σύμμαχοι ῥούλοιντο εἶναι, ἔλα- χεστοι ὁ’ ἐχὑροὶ καὶ πολέμιοι; ἐγω μὲν οὖν, c Turía, τὸ αὐτὸ ἀποδείκνυμαι γόμιμόν τε καὶ δίκαιον εἶναι. σὺ 2 εἰ τοῖς v. S A Xen: εἰ τις v. MÀ. | πείθοιτο corr. ex. πί- Όοιτο S | 4 νικώῃ. thu ὃ ἄν τις μᾶλλον bis scribunt M4 A (?) | παρακαταθέσθαι M Α (sic) Xen.: om. S. nisi igitur alius error sub- est Gaisfordi, παρακαταθήκας debetur correctori codicis Paris. 1955 | 5 θυγατέρας 5 υἱούς S M3 À: υἱοὺς ἢ Ovyavégac Xen. | 8 τίνι δ᾽ &v — 10 περὶ εἰρήνης S M4AÀ Xen.: om. Tr., inde vulg. | 11 τίνι S M92 À: τῷ Xen. | ot 5 ΝΔ A Xen.: 7 Tr. p. 69, inde vulg. | 12 75 ad- didi e Xen. | 7 zoA&g supra lin. add. Α || 18 δὲ M4A | κοιιεῖσθαι χάριν 5ΜάΑ: χάριν χομιεῖσθαι Xen. | 14 τὸν SM! Α Xen.: τὸ Tr, inde vulg. 1 16 νὀμίζει S | τῷ Xen., inde tacite Gesn.!, vulg.: τοῦ S M^ À | 19 τῷ (ante ὃ) ἂν) Α Tr. Xen.: τὸν (corr. in τῶι) S. τὸν MH | Gv post o male add. libri Xenophontis Ι 18 φίλος εἶναι M3 Α Xen.: εἶναι φίλος 5 | 20 οὖν om. Α | 91 ἀποδείχνυμαι Xen.: ἐπιδείχνυ- ue. S M3A | σὺ δὲ τἀναντία & y. quod in Stobaeo ferendum S M4 A: σὺ Ó εἰ τἀναντία y. Xen.; σὺ 0 εἰ tavavela & y. Gesn.!, inde vulg. an σὺ δὲ τάναντία εἰ y.? Qt 19 20 [ubi 10 9ι Μα CAPVT ΙΧ HEPI ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 919 δὲ τἀναντία ἃ γιγνώσκεις, δίδασκε. καὶ O Ἱππίας, ἀλλὰ μὰ τὸν 4, egi; ὠ Σώχρατες, ov µοι δοχκῶ τάναχ- vía γιγνώσχειν oig εἴρηκας τερὶ τοῦ δικαίου. -7ράφους δέ τινας οἶσθα, ἔφη, ὦ Ἱππία, νόμους; Τούς γε &v πτάσῃ] χωρα, ἔφη, np ταὐτὰ νομιξομένουο. Ἔχοις ἂν ουν εἰπεῖν, ἔφη, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὺς ἔύψεντο; Koi πῶς ἄν, ἔφη, ot ye οὔτε συνελύεῖν ἄτιαντες δυγηεῖεν οὔτε ὁμόφωνοί εἶσι; Tívac, ἔφη, νοµίξεις τοὺς νόμους τἐθεικέναι τούτους; Εγὼ μὲν, ἔφη, Seobg οἶμαι τοὺς γόµους τούτους τοῖς ἀνφρώποις Φεῖναι' καὶ γὰρ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις πρῶτον νοµίζεται Φεοὺς εὐσεβεῖν. Οὐκ- oiv καὶ γονέας τιμᾶν πανταχοῦ νοµίξεται; Koi τοῦτο, ἔφη. Οὐκοῦν καὶ μήτε γονεῖς παισὶ μίγνυσδαι μττε παῖδας γονεῦσι»; Οὐκέτι uoi δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, οὗτος «Φεοῦ νόμος εἶναι. Tí δή; ἔφη. Ότι, ἔφη, αἰσθα- νομαί τινας παραβαίνοντας αὐτόν. Kol γὰρ ἄλλα πολλα, ἔφη, παρανομοῦσιν ἀλλὰ δίκην γέ τοι διδόασιν οἱ πταρα- ῥαΐνοντες τοὺς ὑπὸ τῶν Φεῶν xetuévovg νόμους, ἦν οὔ- ὀενὶ τρόστῳ δυνατὸν ἀνθρώτεῳ διαφυγεῖν, ὥσπερ τοὺς ὑπ ἀνθρώπων κειµένους νόμους ἔνιοι πιαραβαίνοντες 1 καὶ ὁ Ιππίας — ἔφη, καὶ τοῦτο (p. 380,19) om. Μά Α sed in margine addit M manu diversa et scriptura minore: ἐν ταυτώ (rubr.) 7 (rubr.) ov δοκεῖ σοι ἀξιοτεκμαρτότερον τοῦ λόγου τὸ ἔργον εἶναι πολύ γε vq δί᾽ ἔφη. δίκαια μὲν γὰρ λέγοντες πολλοὶ ἀδιχα ποιοῦ (sic compend.) δίκαια δὲ πραττόντων οὐδ ἄν tic ἄδικος £i: id est eandem eclogae particulam quam supra (p. 375, 7) in ipso verborum con- textu. praeter S Tr. conservavit etiam Α || 2 ἔφην Tr. | δοκῶ S Xen.: δοχεῖ Tr. | B χωρα (vel -α) ἔφη S: ἔφη χάρᾳ Xen. ταὐτὰ Xen., inde Gesn.! vulg.: ταῦτα S || 8 ὁμόφωνοί εἰσι S Xen: ὀμόφωνοι, eic Tr. | τίνας S sicut aliquot libri Xenophontis inter quos Paris. 1740: τί- v&c οὖν tacite e Xen. Gesn.!, vulg. | τοὺς νόμους τεθειχκέναι (re9m- χέναι Tr.) S: τεθεικέναι τοὺς νόμους Xen. suspecta sunt v. τοὺς vo- µους L. Dindorfio || 9 τοὺς νόμους — 10 θεῖναι eici vult Ernesti L 11 εὐσεβεῖν S: σέβειν Xen. | 12 γονέας Xen.: γονεῖς S Tr. | 14 οὐ- κέτι Xen. || 16 τί δή; Xen., inde Gesn.!, vulg.: τί à' S || 16 ἄλλα Xen, inde Gesn.!, vulg.: ἅμα 5 980 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ὁιαφεύγουσι τὸ δίκην δοῦναι. Καὶ ποίαν, ἔφη, δίκη, " Ἄωκρατες, οὐ δύνανται διαφεύγειν γονεῖς τε πιαισὶ καὶ παῖδες γονεῦσι ucyvouevor; Tuv µεγίστην vo «4, (qu) ví γὰρ ἂν μεῖζον παάθοιεν Gv Socio, τεκνοποιούμενοι τοῦ κακως τεκνοποιεῖσθαι; Πῶς οὖν, ἔφη, κακῶς οὗτοι τεκγοποιοῦνται, ὅτε οὐδὲν κωλύει ἀγαφθοὺς αἰτοὺς ὄνταυ ἐξ ἀγαθῶν τεχνοποιεῖσύαι; Ότι vi) AU, ἔφη, οὐ µόνον ἀγαφοὺς δεῖ τοὺς ἐξ ἀλλήλων πταιδοπτοιουµένους εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἀκμάζοντας τοῖς σώμασιν' ἢ δοκεῖ σοι ὅμοια τὰ σπιέρµατα εἶναι τὰ τῶν ἀκμαξόντων τοῖς τῶν unico axpacóvray |j τῶν παρηκµακότων; ἀλλὰ μα AU, ἔφη, 0X εἰκὸς ὅμοια εἶναι. Πότερα ovv, (ἔφη, βελτίω; ἄ[λον,) ἔφη, ὅτι τὰ τῶν (ἀκμαξόντων. T€ τῶν μὴ) ἀκμαζόντων ἄρα οὐ σπουδαῖα, Ox εἰκὸς u& Zl, ἔφη. Οὐκοῦν οὕτω γε οὐ δεῖ παιδοποιεῖσθαι; Οὐ γὰρ οὖν, ἔφη. Οὐκοῦν ot γε οὕτω παιδοπτοιούμενοι (0g οὐ δεῖ παιδοποιοῦνται; Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη. Tíveg oov, ἔφη, ἄλλοι κακῶς ἂν παιδοπιοιοῖντο, εἴ γε μὴ οὗτοι; Ὁμογνωμονῶ σοι, ἔφη, παὶ τοῦτο. Tí Óai; τοὺς eU ποιοῦντας ἀντευεργετεῖν oo πανταχοὺ νὀμιμόν ἐστι; Νόμιμον, ἔφη: πταραβαίνεται δὲ 1 διάαφευγουσι Tr.: διαφεύγουσιν S | δοῦναι S: διδόναι Xen. | post διδόναι addit οἱ μὲν λανθάνοντες, οἱ δὲ βιαζόμµενοι Χει., hinc Gesn.!, να]φ.: om. S | 8 γή AU, ἔφη Xen.: vi δία (corr. ex οί) S »» δία Tr.; vg δία ἔφη Gesn.!, vulg. | 6 ὅτε S: οὓς γε Xen. || 4 τεκνοποιεῖσθαι S: παιδοποιεῖσθαι Xen. | 10 τὰ τῶν azuatzor- των τοῖς τῶν μήπω ἁκμαζόντων S Xen: τὰ τών ax ue όντων Tr., inde vulg. | 12 πότερα ovv, ἔφη, βελτίω; 4Πλο», ἔφη, ὅτι scripsi coll. apomn. lV 2, 14 (p. 310 adn. 2) ubi óz4ov ἔφη ὅτι libri Xenophontis: πὀτερα οὐν ἔφη ὅτι S; m. οὖν, ἔφη, βελτίω; ὅῆλον ὅτι, ἔφη Xen., inde z. οὖν ἔφη βελτίω; ózÀov ὅτι male Gesp.!, vulg. | 18 ὀχμα- ζόντων' τὰ τῶν μὴ addidi ex Xen.: om. Tr. et ni fallor etiam S; da- μαξ όντων τῶν µη addiderat Gesn.!, vulg. l 15 παϊποιεῖσθαι S | 16 οὕτω ante παιδοπ. om. libri Xenophontis | ὡς οὐ δεῖ Xen., inde tacite Gesn.!, vulg.: ὡς οὐδὲ S. ὡς δὲ Tr. p. 70 | 17 ἔφη ἄλλοι S: ἀἄλλοι d ἔφη Xen. | 19 a τί δαὶ incipiunt rursus Μά Α qui lemma praefigunt τοῦ αὐτοῦ | ví δαὶ S M3 A: τί δέ; Xen., inde Gesn.!, vulg. | 20 post Νο- µιµον addi iubet μέν Cobet n. |. p. 104 20 10 20 μες i i io. BENIN ο τν ο A MEN ---υ-υ-ᾶ- ——— — 2 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΗΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 981 καὶ τοῦτο. Οὐκοῦν καὶ oi τοῦτο παραβαίγοντες δίκην 0100001, φίλων μὲν ἀγαθῶν ἔρημοι γιγνόµενοι, τοὺς δὲ μισοῦντας ἑαυτοὺς ἀναγκαζόμενοι διώκειν; ἢ οὐχ oi μὲν εὖ ποιοῦντες τοὺς χρωµένους ἑαυτοῖς ἀγαθοὶ φίλοι εἰσίν, oi δὲ μὴ ἀντευεργετοῦντες τοὺς τοιούτους διὰ μὲν τὴν ἀχαριστίαν μισοῦνται ὑπ αὐτῶν, διὰ δὲ τὸ μάλιστα λυσιτελεῖν τοῖς τοιούτοις χρύσόθαι τούτους μάλιστα διώ- γουσι; Nu τὸν 4, ὦ Σώκρατες, ἔφη, Φεοῖς πάντα ταῦτ ἔοικε' τὸ γὰρ τοὺς νόμους αὐτοὺς τοῖς παραβαί- γουσι τὰς τιμωρίας ἔχειν ῥελτίονος v κατὰ ἄνθρωπον vouodérov δοκεῖ µοι εἶναι. Πότερον οὖν, ὦ Ἱππία, τοὺς Φεοὺς ἡγεῖ τὰ δίκαια νομονετεῖν ἢ ἄλλα τῶν δικαίων; Ovx ἄλλα μὰ «ί, ἔφη" σχολῇ γὰρ ἂν ἄλλος yé τις τὰ θίκαια γοµούετίσειεν, εἰ ur Φεόο, Kai τοῖς Oeoig ἄρα. c Ἱππία, τὸ αὐτὸ δίχαιόν τε καὶ voutuoy (εἶναι) ἀρέσχει. 58 (9, 61 Mein. Πλάτωνος Πολιτείας a (p. 945 Ε). Τοῦτο, cv à? ἐγώ, ἴδη στερεώτερον, ὦ ἑταῖρε, καὶ ovx ἔτι ῥᾷδιον ἔχειν, ὃ ví τις εἴτιῃ. εἰ γὰρ λυσιτελεῖν μὲν τὴν ἀθικίαν ἐτίφεσο, καχίαν μέντοι v αἰσχρὸν αὐτὸ ὠμολόγεις εἶναι ὥσπερ ἄλλοι τινές, εἴχομεν ἄν τι λέ- γειν κατὰ τὰ νομιζόμενα λέγοντες' vóv δὲ δῆλος ei ὅτι φήσεις αὐτὸ καὶ καλὸν καὶ ἰσχυρὸν εἶναι xol τᾶλλα αὐτῷ πάντα προσύήσεις, ἃ ἡμεῖς τῷ δικαίῳ προσετίθε- Hey, ἐτιειδή ye καὶ iy ἀρετῇ αὐτὸ καὶ σοφία ἐτόλμησας 2 διδόασιν ut paulo ante ἐστιν S Μὰ | γινόµενοι Χεη.: γινό- µενοι S. γενόμενοι M3 A || 4 χροµένους Tr. | 8 θεοῖς SM?4A libri Xen.: θείοις Xenophontis cod. Vossianus vel Leidensis alter | παντα ταῦτ S M*: ταῦτα πάντ (πάντα Xen) A Xen. | 9 αὐτοὺς Xen. αὐτοῖς libri Stob. || 19 ἡἠγεῖ S! ut Xenophontis unus Parisinus: ἠγῇ (vel -5) S ex corr. M4 A Tr. Xenophontis ceteri | 15 νόµιμον εἶναι ta- cite e Xen. Gesn.!, vulg.: voguuovy ΜΙΑ || 17 ecl. cum lemm. hab. SMA; πολιτείας ΜΑ: πολιτειῶν S πολιτιῶν Tr. | 18 τοῦτο, nv ὃ) ἐγὼ usque ad οὕτως ἔχειν (p. 384,1) om. MA | 21 dv τι λέγειν Plat: ἀντιλέγειν 5 | 98 ἰσχυρὸν S Plat.: αἰσχρὸν Τε, inde vulg.| 24 προςτίθεµεν Tr. 282 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTQN T" "i 3 / , , 3 An N L Jeivat. Àn9Séovoroa, ἔφη, µαντείῃ. «4λλὰ τὀδε uot - 2 ; . ; - ; "n πειρῶ ἀποκρίνασυαι ὃ δέκαιος τοῦ δικαίου δοκεῖ ví σοι A 3 y ] , 3 b] - » ^. 3 * » 3 ἂν ἑνφέλειν π]έον ἔχειν; Ουδαιώς, ἔφη' ov γὰρ ἂν ἐν 3 - c - Y ) € " , - . / αστεῖος, ὥσπερ νῦν, καὶ εὐηώης. "Tí δαί; τῆς δικαίας , 2 - / , - λ / / πράξεως; Οὐδὲ τῆς δικαίας, ἔφη. Tob δὲ ἀθίκου τότε- 3 - bi "n [* - , Σ P gov ἀξιοῖ ἂν πλέον ἔχειν καὶ myoito δίκαιον εἶναι, i 3 » ς - , € T2023 2} 5 2 ϱ $2342 .- ovx ἂν Ἠηγοῖτο (δίκαιον); ἨἩγοῖτ ἄν, v Ó' ὃς, καὶ ἀξιο, ) 3 3 ^ , , 2 - 3 , - αλλ ovx ἂν Óvvauro. -4λλ οὗ τοῦτο. uv Ó' ἐγώ, ἐρωτῶ, 3 ἃ 2 - M / κο DQtlAT 27 » " O4. ἀλλὰ εἰ τοῦ μὲν θικαίου ur ἀξιοῖ πλέον ἔχειν μτθὲ Bov- y ς / - 3 J ' AetaL ὁ δίκαιος, τοῦ δὲ ἀθίκου; '4λλ οὕτως, ἔφη, ἔχει. , € b 14 3 : - - / - Tí δὲ δὴ o ἄδικος;: αρα αξιοῖ τοῦ δικαίου πλεονεχκτεῖν - ) , - , c καὶ τῆς δικαίας πράξεως; Πώς γὰρ ova; ἔφη, ὃς γε , / » 3 - 2 - ν 29ο P / παντων πλέον ἔχειν ἀξιοῖ; Οὐκοῦν καὶ ἀδίκου γε ἄννρω- / L4 ^ Pil - που τε καὶ πράξεως ὃ ἄδικος πλεονεκτήσει; Ἔστι ταῦτα. Ὢδε δὴ λέγωμεν, ἔφην, ó δίκαιος τοῦ uiv ὁμοίου οὗ - - * 3 / € x » - ς , ελεονεκτεῖ, τοῦ δὲ ἀγομοίου, ὃ δὲ ἄδικος τοῦ τε ομοίου N —- 3 / » »! » 3t δέ 4 καὶ τοῦ Gvouoíov. ἄριστα, ἔφη, stonxag. Ἔἔστι δέ ye, , / ς , ς / «ἔφην,) φρόνιμός τε xai ἀγαφὸς 0 ἄὐικος, ὃ δὲ δίκαιος 1 quae inter uavrevg εἰ ἀλλὰ τοδε apud Pletonem leguntur: AAA οὐ uévtoi, gv Ó' ἐγώ, ἀποκνητέον γε τῷ λόγῳ ἐπεξελθεῖν σκοπούµενον, ἕως &v σε ὑπολαμβάνω λέγειν ἅπερ διανοεῖ. ἐμοὶ γὰρ δοκεῖς σύ, ὦ Θρασύμαχε, ἀτεχνῶς νῦν οὐ σκώπτειν, ἀλλὰ τὰ ῥοκοῦντα περὶ τῆς ἀληθείας λέγειν. TU δέ σοι, ἔφη, τοῦτο διαφέ- ρει, ete μοι δοκεῖ εἴτε μή, ἆλλ᾽ οὐ τὸν λόγον ἑἐλέγχεις; Οὐδέν, nv {᾿ ἐγω. ἀλλὰ τόδε κτὲ. haec etiam apud Stobaeum exstitisse quominus probabile putem absumpta propter homoeoarctum, prohibeor eo quod in proximis dixit πειρῷ ἀποκρίνασθαι, noun ut Plato πειρῶῷ ἔτι πρὸς τούτοις ἄποκρ. | 9 πλέον Plato: πλεῖον S | 4 δαί S: δέ Plat. | 6 πλέον ἔχειν S: πλεονεχτεῖν Plat. quod reposuerim in Stobaeo col- latis proximis | 7 δίκαιον tacite ex Platone add. Gesn.! p. 86, inde vulg. | 11 τί δαὶ δὴ Tr. || 12 οὐκ Plat. οὐκ S: οὗ Tr., inde vulg. || 18 ἀδίχου γε S: ἀδίκου Plat. | 14 πλεονηκτήσει, ἔστι ταῦτα scripsi: πλεονέκ- της εἰ ἔστι ταῖτα S; πλεονεχτήσει καὶ ἁμιλλήσεται, ὡς ἀπάντων πλεῖστον αὐτὸς A&fg; Ἔστι ταῦτα Plat. quod etiam Stobaeo tacite intulit (nisi quod πλεονεκτήσει τε καὶ Gu. scripsit) Gesn.', inde vulg. | 16 Aéyousv Platonis libri non nulli: λέγω μὲν S; Aéyousv tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg. | ἔφην Plato: ἔφη S | 18 ἔφην tacite ex Platone add. Gesn.', inde vulg. 10 Qt 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ AIKAIOXYNHS 983 2 B - ! 5 2? - 5 P! , οὐδέτερα; Kai votbv', ἔφη, εὖ. Οὐκοῦν, ov Ó' ἐγώ, καὶ »! - / 3 3 - ς LÁ ς SN / €otxe τῷ φρονίμῳ καὶ &ya9q 0 ἄδιχος, 0 δὲ δίκαιος J » - M P] , » [s - P» ot €£0txe€; llo; γαρ ov μέλλει, ἔφη, (0) τοιοῦτος Gv καὶ ἐοικέναι τοῖς τοιούτοις, Ó δὲ ur ἐοικέναι; Ἰαλῶο. ^ / .... [4 ! 32 455-7 τοιοῦτος ἄρα ἐστὶν ἕκάτερος αὐτῶν οἵσπερ ἔοιχεν. dÀAG / ^^ » 3 5 , . λ , Tí μέλλει; ἔφη. Eiev, ὦ Θρασύιαχε' μουσιχὸν δέ τινα λέγεις, ἕτερον δὲ ἄμουσον; Ἔγωγε. Πότερον qoóviuov, καὶ Ἰτότερον ἄφρονα; Tv μὲν μουσικὸν zov φρόχι- HOY, τὸν δὲ ἄμουσον ἄφρονα. Οὐκοῦν ἅπερ φρόνιμον. ; [4 M / / , &yodóv, ἃ δὲ ἄφρονα, κακόν; (Na(.) Τί δὲ ἰατρικόν; 2 c e 5 3 5 , 5 » - ovy οὕτως; Οὐτως. «4ρ ovv τἰς σοι, ὦ ἄριστε, Óoxei μουσικὸς (vro ἁρμιοττόμενος λύραν ἐφέλειν μιουσικοῦ àv- E - , 2 - - ^ - ὁρὸς ἐν τῇ ἐπιτάσει καὶ ἀγέσει τῶν χορδών π)εονεχτεῖν * J - , 3/ 3 » / L 2 , ji, ἀξιοῦν πλέον ἔχειν; Obx ἔμοιγε. Tí Óaí, ἀμοίσου; 3 / 1/ M , ντ ο 3 , M 3 «4ναγκη, ἔφη. Περὶ πασης δὴ ὅρα ἐπιστήμης τε καὶ Gv- / , - , ς - επιστημοσύνης εἴ τίς σοι δοκεῖ ἐπιστήμων ὁστισοῦ» / bh 3 / ς - P € » M^ ) / P πλείω ἂν éOéÀew αἱρεῖσθαι 1 00! ἄλλος ἐπιστίμων |, , b ' 2 M - € - 1 πραττειν 0$ λέγειν, καὶ οὐ ταὐτὰ τῷ ὁμοίῳ ἑαυτῷ εἰς τὴν τὴν [ὁμοίαν] πρᾶξιν; "AA ἴσως, ἔφη, dvd ὗτό αὐτὴν |ouoíav| πρᾶξιν; ἴσως, ἔφη, ἄναγκη τοῖτό * 1 δὲ ἐγὼ S | 2 καὶ τῷ ἀγαθῷ Plat. | 8 post ov distinguit S | ó addidi ex Platone || 4 ó δὲ μὴ ἐοικέναι S ut Platonis plerique: ὁ δὲ μῆ µη ἐοικέναι non nulli Platonis | ἐοικέναι καλώς nulla distinctione S 1 5 οἶσπερ ἔοιχεν; S | 9 Οὐκοῦν καὶ ἅπερ Plato || 10 Ναΐ tacite ex Platone add. Gesn.!, inde vulg. | τί δὲ Plat.: τί ὃ᾽ S; τί δαἰ. Tr. p. 11, . 5 2 5 , 5 v - ' » 08v inde vulg. | 11 αρ ovv τίς σε o αριστε, δοχεῖ uovoixzoc ἄνηρ S: 5 5 D . óoxsi ἂν οὖν τὶς σοι. € ἄριστε, uovoixóc ἄνηρ Plat. | σοι tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: σε S || 15 ὄνὶρ oscitanter om. operarius Gesn.? p. 113 extr., inde vulg. [ 14 πλεον Plat.: πλεῖον S i| δαὶ S: δὲ Plat. | 16 Ανάγκη, ἔφη. Περὶ πάσης S: Ανάγκη, ἔφη. Τί δὲ iavge- χός; ἐν τῇ ἐδωδῃ 9) πὀσει ἐθέλειν &v τι ἰατρικοῦ πλεονεκτεῖν 7] αν- δρὸς 5 πράγματος; Ov δῆτα. My ἰατρικοῦ δέ; Ναι. Περὶ πάσης Plat. quae omisit Stobaeus, tacite ex Plat. add, Gesn.!, inde vulg, non retinere debebant Gaisford et Meineke | ὅη S: δὲ Plat. | 1V πλείω ἂν ἐθέλειν (ει in ἐθέλειν ex corr. ut videtur) S Plat.: ἂν ἐθέλοι Tr.; ἐθέλειν πλείω ἂν temere Gesn.!, inde vulg. | 06 scripsi: 06 5 ὅσα Plat. | 18 cevc& Plat.: ταῦτα S | τὴν αὐτὴν Plat: τὴν αὐτὴν ὁμοίαν S | 984 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" ο 3 2E 3 ς P / 3 [4 " ^ y& οὕτως ἔχειν. Tí ὁ 0 ανεπιστήίιων; oiy ὁμοίως μὲν , » " A 2 , ἔπτιστήμονος πλεογεχτ/οειεν ἄν, ὁμρίως δὲ ἀνεπιστήμιο- € (d , / T 4 Ν voc; Ίσως. Ὁ Ó' ἐπιστήμων σοφύς; Nat. Ὁ δὲ σοφὸς 2 Jóc: Qr ; 'O 2’ b] 9 ó . n » D . κα 4 ἀγαύυός; Quuí. αρα ayaJóc τε xoi σοφὸς τοῦ μὲν t " 3 ^ ofr ^ - m ^ E / ὁμοίου οὐκ ἔνθελισει ιλεσγεκτεῖν, τοῦ Ó' ἀνομοίου τε N 2 4 » 3! C aW L X 2 N και ἑναντίου; Eoizev, ἔφη. Ὁ δὲ xaxog τε zal ἁμανθὶς p / A — j / 3 ^^ 5 τοῦ τε Ὁμοίου xai τοῦ ἐναντίου; Φαίνεται. Οὐκοῦν, ὦ / E] 2 / ς , C - - , Φρασύμαχε, nv Ó ἐγώ, ὁ ἄδικος ἡμῖν τοῦ ἀγομοίου τε ' M / ^" - P o, ea κ N. a. » » : καὶ ὁµοίου πιλεογεκτεῖ; ij, οὐχ οὕτως ἔλεγες; Ἔγωγε, ἔφη. 6 λ a ind M C / } ^j / - (23 O δὲ δίκαιος τοῦ μὲν ὁμοίου οὗ πλεογεκτίσει, τοῦ ὁ 3 / j M » 3 0 " [4 . / ἀγομοίου, Ναί. Εοικεν ἄρα, rv ὃ ἐγώ, ὁ μὲν δίκαιος - ^ - [" / ^ - ' τῷ σοφῷ τε xai &yadq, ὁ δὲ ἄθικος τῷ κακῷ τε καὶ ? nu eT versi ^Mid)n uiv d&undovag * vg ο Guodel, Μινδυνεύει. ᾿ἄλλὰ uiv ὠμολογοῦμεν, ᾧ γε όμοιος [s ’ / - 5 ς ^ —w ἕκατερος eir, τοιοῦτον xoi ἑκάτερον εἶναι. — $2uo0Àoyor uev , € M M ν ς - 23 / Pi 3 / γαρ. O μὲν ἄρα δίκαιος ἡμῖν ἀναπέφανται ov ἀγαθές M , € 2 Mo 3 "TU ' / τε καὶ σοφὀς, ο Ó ἄδικος duadurc τε καὶ xaxog. 99 (9, 62 Mein.: eiusdem p. 350 D) 3 5 , d Li Ἐτειδὴ ὃ οὖν διωμολογισάμεθα τὴν δικαιοσύνην 9 5 / ' 2 2$ / ] ἀρετὴν εἶναι καὶ σοφίαν, τὴν Ó ἀδικίαν καχίαν τε xai 2 / ει 5 3 5 / ^w N € - c / » Guodíav, Εἰεν, vv ὃ ἔγω, τοῦτο μὲν ἡμῖν οὕτω xeíodq , d / 5 3ο / ἔφαμεν δὲ δὲ καὶ ἰσχυρότερον εἶναι τὴν ἀδικίαν. 1 post οὕτως ἔχειν incipiunt ΜΑ | c£ à! SM4A c δὲ Plat: τί δαί. Tr., inde vulg. | οὐχ S M3 A: οὐχὶ Plat. | 2 v. πλεονεχτήσειεν — ἀγεπιστήμονος in marg. A m. rec, | ἄν, óuoloc Plat.: ἀνομοίως SA ó dvouoloc M3 | 8 ναὶ SM? A: quuí Plat. " 5 δὲ M3 | ἀνομοίου S M? Plat.: &voutov A || 6 ἔοικεν — 1 ἐναντίου in marg. A! | 8 &óc- χος M* A Plat.: &rouoc S | ἡμῖν S M3 À!': 5 μὴν cor. A? ex Tr. | 10 Ὁ δέ γε δίκαιος Plat. | σὺ A! οὐ A? | ὁ᾽ ἀνομοίου SM3A: δὲ ἄνο- uolov Plat. | 12 τε utrobique om. Plat. | 18 ὡὁμολογοῦμεν tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ὁμολογοῖμεν S M3A | ᾧ γε tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: oye 5 ΜάΑ | 14 ὠὡμολογοῦμεν S Plat: óuo02o- γοῦμεν certe Α || 15 ἡμῖν sed y ut videtar ex α corr. S | χαὶ ὠναπ. Tr. || 16 ὁ) ἄδικος SM?: δὲ ἄδικος Α Tr. Plat. : 19 ecl. sine lemmate cum prioribus cohaerentem habent SM À: separavit Gesn.! p. 86. favet suspicioni flor. 10, 4 Mein. ubi iterantur verba Ἠπειδὴ 0" οὖν — 20 οὕτω κείσθω cum lemm. ἐν ταυτῷ. quamquam quae omittuntur, ea gnomo- logio inseri sane minus intererat || 20 εἶἷεν S M3, flor. 10, Plat.: εἶναι Α | 21 ἰσχυρότερον libri Stob.: ἰσχυρὸν Plat. en 10 30 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 985 60 (9, 63 Mein.: eiusdem p. 351 À — 354 Α) 3 "LE Ας κ d € / » t5 γι A P -4Àhà τ]δέ πῃ σκέψασύαι yon. Πόλιν φαίΐης ἂν ἄδι 5 S035 ) - - T - / xov εἶναι καὶ ἄλλας πόλεις ἐπιχειρεῖν δουλοῦσύαι αὐί- ^ ^ / 3 ς χως; lg γὰρ οὔκ; ἔφη εότερον οὖν v) κρείττων γιγνο- uévr τεόλις πόλεως ἄγευ δικαιοσύνης Tiv δύναμιν ταύτην / 3 3 3 - à ἳ , ' , ς ἕξει, rj ἄναγκι avri, μετὰ δικαιοσύνης; Ei μὲν, ἔφη, ως λ , , ς , / 1 d σὺ ἄρτι ἔλεγες ἔχει, 1, δικαιοσύνή σοφία, uera δικαιο- ΄ 3 3 ς b] , 2» ὃς , , » 5 GUvrg, εἰ ὃ ὡς ἔγω, uev. ἀδιχίας. llavv ye &youat, uv 2 3 , ἳ - M 5 » , » / Ó ἐγω, ὦ Θρασυμαχε, δοκεῖς ἄν οὖν à, πόλιν v) στρατὀ- S X M 2λ ῃ P P 3* ο d m&Óov 13 ληστὰς ἢ κλέιτας i$ ἄλλο τι EQvoG, ὅσα xou], 1 ecl. cum prioribus sine lemmate coniunctam hab. SM À: separa- vit Gesn.! p. 88 vereor ne non recte. quanta libertate haec gnomologus non modo contraxerit sed etiam interpolaverit proximis elucet | 2 πι (πῆ M9) σχέψασθαι S M3 Plat.: ἐπισκέψασθαι Α | ze Stobaeus sua Mi- uerva, cum Plato dedisset 447." οὔτι ovtoc ἁπλῶς, o Θρασύμαχε, ἔγωγε ἐπιθυμῶ, ἀλλὰ τῇδέ zug σκέψασθαι’ πόλιν κτὲ. | ἂν supra lin. S! [8 óov- λοῦσθαι tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: βούλεσθαι 5 ΜάΑ | post ἀδίκως addit Plato χαὶ καταδεδουλώσθαι, πολλὰς δὲ καὶ 0g ἑσυτῇ ἔχειν δουλωσαμένην, ex Platone invexit Gesn.!, inde etiam Gaisford et Meineke: om. S M* A | 4 ἔφη corr. ex ἔφην. S! | post ἔφη quae habet Plato xai τοῦτόὸ γε U ἀρίστη μάλιστα ποιῄσει καὶ τελεώτατα OvGG άδικος. Μανθάνω, ἔφην, ὃτι Góc οὗτος ἦν ὁ λόγος"! ἀλλὰ τόδε περὶ αὐτοῦ σκοπῶ ἰ8οίί ex Platone add. Gesn.!, inde vulg.: om. S Μά Α Stobaeum haec recidisse confirmatur particula οὖν | πότερον ovv SM A: πότερον Plat. || 5 τήν SM4A Plat.: μὲν operarius Gesn.? p. 114, inde vulg. | ταῖτην om. Tr. | 6 αὐτῇ tacite ex Platone Gesn,!, inde vulg.: αὐτὴν S M4A | εἰ μὲν — Ἱ δικαιοσύνης in marg. Α manu antiqua sed partim reficia m. ree. | V ἔχει 2) δικαιοσύνη σοφία Plat.: ἔχει ἡ δικαιοσύνη σοφίαν S M3 A (num σοφίαν À dubium); ἔστιν 7 δικ. σοφία lacite ex Platonis vulg, Gesn.! ἔχει, (εἰ) 7j διχ. σοφία Baiter |. 8 εἰ à ὡς éyo ἔλεγον Plat. reddendum fortasse Stobaeo | πάνυ ys SM?A: πάνυ Plat. | 9 quae post Θρασύμαχε habet Plato ὅτι οὐκ ἐπινεύεις μόνοι: «al ἀνανεύεις., ἀλλὰ καὶ ἀποκρίνῃ πάνυ χαλῶς. Xol γάρ, ἔφη, χαρί- ζομαι. Εὺ γε σὺ ποιῶν' ἀλλὰ δὴ καὶ τόδε μοι χαρισαι καὶ λέγε om. S Μά Α (sic): tacite ex Platone add. Gesn.!, inde vulg. | οὖν ad- didit Stobaeus quia priora reciderat: om. Plat.; frustra Gesneri supple- menia receperunt hic ut alibi Gaisford et Meineke || 10 αλέπτας coir. ex verbo nescio quo S Stobaeus III. ET. 29 lonnLi ld. TEES 1 NNI ο κα κα. ND MCN ο ------υ-υ-υ-ᾱ--- 986 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" it τι ἔρχεται ἀδίκως, πρᾶξαι ἄν τι ὀύνασδαι, εἰ ἆθι- κοῖεν ἄλλήλους; Ov δῆτα, ἡ Ó ὅς. TiO εἰ μὴ ἀδικοῖεν; οὗ μάλλον; Πάνυ γε. Στάσεις γάρ που, €) Θραούμαχε, " γε ἀδικία καὶ μίση χαὶ µάχας ἓν ἀλλήλοις παρέχει, 1, δὲ δικαιοσύνη ὁμόνοιαν καὶ φιλίαν. m γάρ; Ἔστω, η δ΄ ὅς, αρα εἰ τοῦτο ἔργον ἀδικίας, μῖσος ἐμιοιεῖν όπου ἂν ἔγῃ. ...... Πάνυ γε. Καὶ ἐν ἑνὶ δή, οἶμαι, ἐνοῖσα ταῦτα «τάντα) ποιῄσει, ἅπερ πέφυκεν ἐργάζεσθαι' πρῶ- τον μὲν ἀθύίνατον αὐτὸν ποιήσει πράττειν στασιάζοντα καὶ οὐχ ὁμονοοῦντα αὐτὸν ἑαυτῷ, ἔπειτα ἐχθρὸν καὶ ἑαυτῷ καὶ τοῖς δικαίοις. 5 γάρ; Ναί. «4ίκαιοι δέ y! ci- oiv, ὦ φίλε, καὶ oi Φεοί; Ἔστωσαν, ἔφη. Καὶ Φεοῖς ἄρα ἐχθρὸς ἔσται. ὠ Θρασύιιαχε, ὁ ἄδιχος, ὃ δὲ δίκαιος, Φφί- 1 ἔρχεται S M? Plat.: ἄρχεται Α | εἰ ἀδικοῖεν S M9 A (sic) Plat. : εἰ ἀδικεῖν Tr. p. 12; * eóuxsiv Gesn.i, inde vulg. ! 3 στάσεις tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: στασις SM4A | 5] ys S M? Plat.: ye om. À | 5 ἡ γαρ; £oto — σχέψασθαι, σκεπτέον (p. 387,18) om. ΜάΑ | quae post 5j ὃ) ὃς subicit Plato ἵνα σοι μὴ διαφέρωμαι. "AAA εὖ γε σὺ ποαιῶν, c ἄριστε. τόδε δέ µοι λέγε om. S: tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. || 6 ὅπου ἂν évg tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: ὁπότὰν ἔνι (sic) 5 | post ὅπου ἂν evij indicavi lacunam. apud Platonem le- guntur haec: ὅπου ἂν £vj, οὐ καὶ ἐν ἐλευθέροις τε xol δούλοις ἐγ- γιγνοµένη ULGELV ποιήσει ἀλλήλους «ai στασιάζειν καὶ ἀδυνατους εἶναι κοινῇ µετ ἀλλήλων πράττει»; Πάνυ γε. Τί δέ; ἂν ἐν δυοῖν ἐγγένηται, οὐ διοίσονται xal µισήσουσι καὶ ἐχθροὶ ἔσονται ἀλλη- λοις τε καὶ τοῖς δικαίοις; *. σονται, ἔφη. Εὰν δὲ δή. o θαυμάσιε, ἐν &vl ἐγγένηται ἀδικία, μων μη ἀπολεῖ την αὐτῆς δύναμιν, 7) οὐδὲν ἧττον ἕξει; Maóiv icto ἐχέτω, ἔφη. Οὐκοῦν τοιάνδε τινὰ φαίνεται ἔχουσα τὴν δύναμιν, οἵαν, ᾧ ἂν ἐγγένηται, eite πόλει τινὶ eive γένει εἴτε στρατοπέόῳ site diio ὀτῳοῦν, πρῶτον μὲν ἀδύνατον αὐτὸ ποιεῖν πράττειν μεθ αὑτοῦ διὰ τὸ στασιάζειν καὶ διαφέρεσθαι, ἔτι ὁ ἐχθρὸν εἶναι ἑαυτῷ τε καὶ τῷ ἐναντίῳ navi) καὶ τῷ δικαίῳ: ουχ οὕτως; iacite haec fere ex Platone iuseruit Gesn.!, inde vulgata quam receperunt etiam Gaisford et Meineke | 7? ἐν ἑνὶ Tr. p. 72 Plat.: εν ενι S || 8 πάντα tacite ex Platone add. Gesn.!, inde vulg. | ποιήσει tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: γνοίης. εἰ S || 9 πράττειν ποιήσει Plat. | 10 ἐχδρον tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: αἰσχρὸν 5 || 18 ἔσται o Θρασύμαχε ὁ ἀἄδικος S: ἔσται ὃ ἄδικος ὦ Θρασύμαχε Plat. 10 10 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΗ«ΛΙΟΣΥΝΗΣ 987 2 pe - , - 3 * / λος. Εὐωχοῦ τοῦ λόγου, ἔφη, Φαρρῶν' ov γὰρ ἔγωγέ σοι 3 , [d] M - 3 / » , 2 3 ἐναντιωσομαι, ἵνα ur, τοῖσδε ἀπτέχφωμαι. Ίὸι δή, qv ὃ * M , ^- , 3 ^ 3 ἐγώ, καὶ τὰ λοιπά uot τῆς ἑστιάσεως ἄποπλίρωσον ἄπο- / 4 - ο ? πρινόμενος ὥσπερ καὶ vOv. ὅτι μὲν γὰρ xai σοφώτεροι 3 / 3 , / / καὶ ἀμείνους καὶ δυνατώτεροι πράττειν oi δίκαιοι φαί- ς N 3 J M , 3 3 / / vovtat, οἱ δὲ ἄδικοι ουδὲν πραττειν uev. ἀλλήίλων οἷοί * * , 3 te, ἀλλὰ καὶ οὓς φαµεν ἐρρωμένως πιώποτέ τι µετ ἆλ- /, - - 3 } - , ArÀcv κοινῇ πρᾶξαι ἀθίκους ὄντας, τοῦτο οὐ πταντώπτασιν Σ3 ὠλ " . 3 Ν 2 2 " 3 / - GAjdég λέγομεν᾽ ov γὰρ ἂν ἀπείχοντο ἀλλήλων χκομιδῆ 1/ x 2^5 5 - ς/ 3 € Jj - / ὄντες ἄδικοι, ἀλλὰ δῆλον ὅτι ἐνῆν τις αὐτοῖς δικαιοσύνη. IS 3 "n ; x 3 , [41 ή αὐτοὺς ἐποίει µή τοι καὶ ἀλλήλους γε καὶ ἐφ᾽ οὓς M 3 . - [64 J € » C 05» z ο Πεσαν, ἀδικεῖν Gua, δι ἣν ἔπραξαν (a ἔπραξαν)», ὥρμη- N 9 N ΔΝ MA 3 H c ’ » 2 ' [qi σαν δὲ ἐπὶ τὰ ἄδικα ἀδιχία nuuuoydnoot ὄντες, ἐπεὶ ot ye παμτὀνηροι καὶ τελέως (ἄδικοι τελέως) εἰσὶ καὶ πράτ- , - 5 [4 / τει» ἄδινατοι ταῦτα μὲν οὖν ὅτι οὕτως ἔχει, µανθάνω, 3 M NV 2! - ς ; - 2 , N 2 εἶ 0à xai ἄμεινον ζῶσιν οἱ δίκαιοι τῶν ἀδίκων καὶ cv- ὁαιμονέστεροέ εἰσιν, ὅπερ τὸ ἵστερον προύὐθέμεθα σχέ- Ψασύαε, σχεπτέον. δοκεῖ ví σοι εἶναι ἵππου ἔργον; E 5 ) 35 - / Ἐμοιγε. -ἄρ οὖν τοῦτο ἂν Φείγς καὶ ἵππου καὶ ἄλλου ς ET » , - ) υτουοῦν ἔργον, o ἂν à μόνῳ ἐκείνῳ ποιῇ τις ἢ ἄριστα; 9 uo. tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: µε S | ἀποπλίρω- cov tacite ex Platone Gesn.!, iude vulg.: ἀποπληρώσων S | V ἀλλὰ 5: ἀλλὰ δὲ Plat, ex Plat. tacite Gesn.!, inde vulg. || 9 λέγομεν S Plat.: ἐλέγομεν perperam ex Platonis exemplari Gesn.!, inde vulg. || 11 μή τοι S Plat.: μή τι tacite ex Platone suo Gesn.! | 19 ἀδικεῖν ἅμα S: Cua ἀδικεῖν Plat. | & ἔπραδαν tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | 14 ἄδιχοι τελέως tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. || 16 ἀδύνατοι om., dein πάντα pro ταῦτα Tr. | ἔχει, sed ει corr. ex e S! | post μανθάνω quae habet Plato ἆλλ᾽ οὐχ ὡς σὺ τὸ πρώτον ἐτί- φεσο om. S: tacite ex Platone inseruit Gesn.!, inde vulg. | 16 εἰ δὲ ex Platone tacite Gesn.!, inde vulg.: οἱ δὲ S || 18 quae post σχεπτέον subicit Plato φαίνονται μὲν οὖν καὶ νῦν, ὡς yé µοι δοκεῖ, ἐξ ὧν εἰρήχαμεν ὅμως ὃ ἔτι βέλτιον σκεπτέον. οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἐπιτυ- χόντος ὃ λόγος, ἀλλὰ περὶ τοῦ Ov τινα τρόπον χρὴ ζην. Σχύπει δή, ἔφη. Σκοπῶ, ἦν ó ἐγώ' καί µοι λέγε absunt a libris Stobaei: iacite ex Platone inseruit Gesn.!, inde vu'g. | a verbis δοχεῖ τί σοι rursus incipit M À praefixo lemmate ἐν ταυτώ 25* b LH λα MEN μμ VERUS ENERO 34 NES n————————— 388 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΑΟΓΩΝ T" 3 / 3 b] € κ.ά 3 FA^ εν à Ov uavOavo. ἄλλ ὧδε'ὶ ἔσθ ὅτῳ ἂν ἄλλῳ ἴδοις | 2 - 2 € Fg; ; / . , P^ 3 , ' οφφαλμοῖς; Ov Órro. Tí Óaí; ἀχοίσαις ἄλλῳ 5 ὡσίν; J - 3 - d " X - , * f Ουδαμῶς. Oixo)v δικαίως ἂν ταῦτα τούτων φαμὲν ἔργα 5 / / / , X b - εἶναι; Πανυ γε. Tí δαί; καχαίρᾳ ἂν ἀμπέλου xÀrua ἄπτο- τέµοις καὶ σμίλῃ καὶ ἄλλοις 7zt0ÀAoic; log γὰρ or; «λλ᾽ οὐδενί y' ἄν. οἶμαι, οὕτω καλῶς, ὡς δρεπάνῳ τῷ iri τούτῳ ἐργασώέντι. ἄληυτ. o οὖν οὐ τοῦτο τούτου ἔργον Φήσομεν; Θήσομεν μὲν QUY. Oq δαλμῶν μὲν ἔστι vi ἔργον; Ἔστιν. 4o οὖν καὶ agen), ὀφύαλμῶν ἐστιν; ϱ) , / WA Kai ἀρετι. Tí δέ; ὥτων vv τι ἔργον; Ναί. Οὐκοῦν καὶ E / V2 , , H , M - Ma^ } ἀρετη; Καὶ ἀρετη. Τί δὲ πάντων περὶ τῶν ἄλλων; οὐχ [7 [e » / 1 3 » » » ' ς «- ουτως; Οἴὗτως. Eye Ór* αρ ἂν ποτε ὄκματα τὸ αὐτῶν , - J / * - ? ἔργον καλιὸς ἀπεργάσαιντο μὴ ἔχοντα τήν αὐτῶν olxcíav / 3 3 - 2 - n E - , , αρετήν, αλλ ἀντὶ τῆς ἀρετῆς vaxíav; Καὶ πῶς ἄν; ἔφη: ος 1 οὐ μανθάνω S Α (sic), dubito de M: ov μανθάνω, ἔφη Plat, Platone tacite Gesn, 1 inde vulg. | ἔσθ ὅτῳ iacite ex Platone Geor. ! inde vulg.: ἔστω oro S M4A post ἔστω distinguit S | ἀἆλλω S A Plat.: ἄλλο M9 | 2 δαὶ S M1: δέ A Plat. | ἀχούσαις tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ἀκούσας S M4 A; ἀκούσαις (Gv) Ast | ἄλλῳ tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ἄλλοις SM! A || 8 φαμὲν SM?A sicut libri Platonis: φαῖμεν Platonis vulg. | 4 δαὶ S M3 À: σδὲ Plat. | ἂν om. operarius Gesn.!, inde vulg. || 6 y' ἂν SAPlat.: γὰρ M* | 8 95co- µεν μὲν ovv S PlaL: 95oousv οὖν M! Α | post Φήσομεν μὲν ovr quae habet Plato Δῦν δή, οἶμαι, ἄμεινον ἂν µάθοις ὃ ἄρτι ἠρώτων πυνθανόµενος, εἰ οὐ τοῦτο ἑχάστου sig ἔργον, ὃ Cv 5 µόνον τι 3, κάλλιστα τών ἄλλων ἀπεργάξηται. ἀλλά, ἔφη, μανθάνω τε xai uot δοχεῖ τοῦτο ἑκάστου πράγματος ἔργο» εἶναι. KEisv, yv ὃ) ἐγώ" οὐκ- οὔν καὶ ἀρετὴ δοκεῖ σοι εἶναι ἑχάστῳ, ᾧπερ καὶ έργον τι προστέ- τακται; ἴωμεν δὲ ἐπὶ τὰ αὐτὰ παλιν haec tacite inseruit Gesn.!, inde vulg.: om. 5 M4À | μὲν SM!A: φαμὲν tacite ex Platone Gesn.! p. 90, inde vulg. | ἔστι vi fere SM4 A: ἔστιν Plat. sed discrepant libri || 10 δὲ M4A Plat.: da? 5 || 11 δὲ πάντων reposui ex Platone: à; γὰρ 5 δὴ y' ἂν M3A; δη γὰρ καὶ temere Gesn.* p. 116, inde valg. || 19 ἔχε S M! Plat.: ἔχει Α Tr. p. Τὸ, inde vulg. | ἂν S Plat. ὧν Md: οὖν Α | αὑτῶν Plat.: αὐτῶν libri Stob. nisi quod αὐτὸν S || 18 ἀπεργάσαιντο αι» . ; S M! ut Platonis plerique: ἀπεργάσαντο À corr. À?;. ἄπεργασαιτο ci. Heindorf ! αὐτῶν Plat.: αὐτῶν ut viletur libri Stob. 19 10 22lm.no.c ου - παμε OE ---υ---ι, CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 389 Tv( À0t γρ ἴσως Λλέγεις ἀντὶ τζς O e Ἡτις, ἡ υήλοτιτα γαρ ἴσως Λέγεις ἆντι της ΟΨψὲεως. L6, uv 3 3 / 2 - ς 3 um 3 , ind 3 - 3^^7 * (0) ἐγώ, ζαὐτῶν 1) ἀρετί ' ov γάρ zt) τοῦτο ἐρωτῶ, ἄλλα - / —- [4 - 5 / M εἰ τῇ οἰκεία ἀρετῇ, τὸ αὐτῶν ἔργον ev ἐργάσεται τὰ égya- ων. ; ^ M Ne. f J ; / Mo - 7 N , ζόμενα, παχία δὲ κακώς. "in9ég, ἔφη, τοῦτό (ye) λέ- 3 - 5 , - - - γειο. Οὐκοῦν καὶ ὠτα στερόµενα τῆς αὑτῶν ἀρετῆς - ς - 3 , / rp! κακώς τὸ (avrQy) ἔργον ἀπιεργάσεται; llavu ye. Τίνε- µιεν οὖν χαὶ τὰ ἄλλα πάντα εἰς τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον: P ο - J JU * - EP ; - Έμοιγε δοχκεῖ. "T9. δή, μετὰ ταῦτα voÓe σκέψαι' Ψυχις »! » € ^5 - 7 J Mi Δ / ἔστι τι ἔργον, ὃ ἄλλῳ τῶν ὄντων ovÓ ἂν ἓνὶ περαξαις, olov τὸ τοιόνδε' τὸ ἐπιμελεῖσθαι xal ἄρχειν xai [τὸ] ῥου- / * - , »! » X —- Àeveo da, xal τὰ τοιαῖτα auavia, ἔστιν ὅτῳ αλλῳ 7) ψυχη V , X i Y - " - N / * δικαίως ἂν αὐτὰ ἀπιοδοῖμεν καὶ φαῖμεν ἴδια ἐκείνης εἰ- . P5 p 3 3 - - , ναι; Οὐδενὶ ἄλλῳ. Tí Ó αὐ τὸ ζῆν; ov ψυχῖς ἔργον , 3 , , 3 - ) / (ρήσοµεν εἶναι; Ἠαλιστά y', ἔφη. Οὐκοῦν xai αρετήν , - 5 ; M 2 5 3 φαμέν τινα ψυχζς εἶναι; Φαμέν. do^ οὖν stove, ω Όρα- , A c - 2! 5 3 , / σύµαχε, Ψυχὶ τὰ αὐτῆς ἔργα ευ «τεργασεται στεροµένή - ) /. J UA A γὸ ' . 4 ὸ , ?d , ,. » τζς οἰχείας ἀρεξῆς, i aÓcvatov; ύνατον. “ἄναγκή ρα 1 γὰρ ἴσως S Μὰ Α Plat.: ἴσως γὰρ Tr., inde vulg. | ἦν ó' ἐγώ, αὐτῶν 5 ἀρετή tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ἦν (gv M3) ἐγὼ 0 αὐτῶν {ρετή S MÀ qv A dy λάρετή corr, Α || 8 τῇ οἰκεία S A, dubito de M4: τῇ οἰκείᾳ μὲν Plat.; τῇ μὲν οἰκείᾳ tacite Gesn.!, inde vulg. | αὖ- τῶν Plat.: αὐτῶν ut videtur libri Stob. | ἐργάσεται ex -ηται corr. S! | 4 γε tacite ex Platone add. Gesn.!, inde vulg. || o ora A? Plat.: 0 τὰ $A! cra M3 τὰ Tr. | αὐτῶν Plat.: αὐτῶν libri Stob. | 6 αὐτῶν inseruit A2, ex Platone taeite Gesn.!, inde vulg.: om. S M? A! | 7 τὸν αυτὸν τοῦτον λόγον S MÀ A: τὸν αὐτὸν λόγον Plat. || 8 δὲ A! δη A? | 9 τι (ri M3) SM? Plat.: τὸ Α | οὐδὰν corr. ex οὐδὲν S || 10 ἐπιμελεῖ- σφαι ex Platone Gesn.! πι; idque corr. À?: ἐμμελεῖσθαι SM A! | καὶ βουλεύεσθαι Plat.: καὶ τὸ βουλεύεσθαι S M3 A sed xai scripsit et το delevit A? | 11 Zo9' οτῳ Plat. | ; ψυχῇ tacite ex Plat. Gesn.*, inde vulg.: 5 ψυχὴ S M* A | 19 φαῖμεν A Plat: φαμὲν SM? | ἴδια M3 ut videtur Plat: /ó(« S ἴδια ex ἐδιὰ corr. A? | ἐκείνης SM* A Platonis meliores: ἐχείνου temere ex Platonis editione Gesn.!, inde vulg. || 19 «6 M3, ex ἂν corr. Α, Plat.: ἂν S | ov ψυχῆς libri Stob. ut Platonis non nulli: ψυχῆς Plat. | 14 µάλιστά y^ reposui ex Platone: μάλιστ ἂν libri Stob. | 16 αὐτῆς Plat: αὐτῆς libri Stob. | 17 oc ψείας S M4 Plat.: ἰδίας Α | "Aóvvavov om. Tr. 990 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T' kai Ux κακώς ἄρχειν καὶ ἐπιμελεῖσόαι, τῇ δὲ «yao, πτάντα ταῦτα εὖ πραττειν. νάγκη. Οὐκοῦν dgeriv μὲν Συνεχωρίσαµεν Wuxyrg εἶναι δικαιοσύνη», Χαχκίαν δὲ ἆδι- kéo; Ξυνεχωρήσαµεν γαρ. Ἡ μὲν ἄρα δικαία ψυχὶ xai ὁ δίκαιος ἀνὶρ εὖ ῥιώσεται, κακώς δὲ ὁ ἄδικος) Φαί- γεται, ἔφη, κατὰ τὸν σὸν λόγον. λλὰ μὴν ὃ γε s ζῶν µακάριός τε xai εὐδαίμω», ὁ δὲ ux, τἀναντία: Πῶς γὰρ 0v; Ὁ μὲν δίκαιος ἄρα εὐθαίμων, ὃ 0^ (ἄδικος) ἄν - λιος; Eovo, ἔφη. "ἀλλὰ μὴν ἄθλιόν ye ot λυσιτελεῖ εἷ- ναι, εὐδαίμονα δέ. Πῶς γὰρ οὗ, Οὐδέποτε ἄρα, ὦ ua- κάριε Θρασύμαχε, λυσιτελέστερον ἀδικία δικαιοσύνης. 61 (9,64 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (IV p. 441 C — 445 B). Toira μὲν ἄρα, ἦν ὃ ἐγὼ, µόγις ÓLaYEYEUXOUEY, αἱ ἡμῖν ἐπιεικῶς ὠμολόγηται, ταὐτὰ μὲν ἐν ιόλει, ταὐτὰ δὲ ἐν ἑνὸς ἑκάστου τῇ wvyn γένη ἐγεῖναι καὶ ἴσα τὸν ἀριδμόν. Ἔστι ταῦτα. Οὐκοῦν ἐκεῖνό γε ἤδη ἀναγκαῖον, ὡς πόλις ἦν oq; καὶ ᾧ, οὕτω καὶ τὸν ἰδιώτην uai τούτῳ σοφον εἶναι; Tí μήν; Καὶ ᾧ δὴ ἀγδρεῖος ἰδιώτις καὶ ὡς, τούτῳ καὶ Ιτόλιν ἀνδρείαν καὶ οὕτω καὶ τἆλλα πάντα ττρὸς ἀρετὴν ὡσαύτως ἀμφότερα ἔχει». ἀνάγκι. Kai δίκαιον δή, [ἔφη,] ὠ Γλαύκων, oiuat, φήσομεν ἄνδρα εἶναι τῷ αὐτῷ τρόπῳ, (reg καὶ στόλις ἦν δικαία; Kai 2 αρετὴν μὲν S M3 αρετὴν A sed μὲν supra lin. add, A?: ἀρετήν γε Plat. | 8 δικαιοσύνην M* A Tr. Plat.: δικαιοσύνης S || 8 ἄδιχος tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg. idque addidit etiam A? mrg: om. 5ΜΑΑ | 9 ἔστω SM1A: ἔστωσαν A? Plat. | οὐ λυσιτελεῖ εἶναι libri Stob.: εἶναι ov Λυσιτελεῖ Plat. | 10 ὦ µακάριε M3 A Plat: o S Tr., inde vulg. | 12 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ | 18 Ταῖτα μὲν — οὐδένα ἄν, ἔφη (ρ. 393, 14) om. MA || 14 ὠμολόγηται S: ὁμολογεῖται Plat. | ταὐτὰ — ταὐτὰ ex Platone Gaisford: ταῦτα — ταῦτα S | 15 ἑνὸς ἑκάστου (sic Plat.) an &»i ἑχάστῳ (sic Platonis vulg.) scripserit Sto- baeus poterit dubitari: à») ἑχάστου S | articulum ante ψυχή om. Pla- tonis haud pauci | 17 ουτω sine spir. et ace. S || 18 τούτῳ lacite ex Platone Gesn.! p. 90, inde vulg.: τοῦτο S | 19 τούτω corr. ex τοῦτο S | xai πολιν καὶ ἀνδρείαν Platonis non nulli | 21 à; ἔφη ὦ S: δή, c) tacite ex Platone Gesn. ^ inde vulg. | 22 ᾧπερ tacite ex Platone Gesn.!, inde valg.: ὥσπερ S 19 10 20 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 391 - -- J 4 3 3 » Ν ^ , 3 ^ τοῦτο πᾶσα ἀναγκη. -«ᾱλλ οὐ πω uv τοῦτο ye ἔπιλε- λήσμευα, ὅτι ἐκείνη γε τῷ τὸ ἑαυτοῦ ἕκαστον Ey αὐτῇ / ^ / - V / 5 1d - πράττειν tQUOY Όντων γενών δικαία vv. Οὔ uot δοκοῦ- » 2 ^ - , » ς - [e " ue», ἔφη, ἐπιλελήσόαι. IMvnuovevréov aga ημῖν, ὅτι xai c - ^ N - - - ἡμῶν ἕκαστος, ὅτου ἂν τὰ αὑτοῦ ἕκαστον τῶν ἓν αὐτῷ εράττη, οὗτος δικαιότερός τε ἔσται καὶ τὰ αὐτοῦ πρατ- των. Kal µάλα, v 0 ὅ | Οὐκοῦν τῷ μὲ Των. µάλα, n c, μνηµονευτέον. Οὐκοῦν τῷ μὲν - ’ - - : λογιστικῷ ἄρχειν προσΏκον, σοφῷ ὄντι καὶ ἔχοντι τὴν € N [4 ’ - -” / - 4 - υπὲρ απάᾶσης τῆς ψυχῆς προμήνειαν; τῷ δὲ Juuott- . € , 5 L / , 3 3 5 δεῖ ὑπηκόφ εἶναι ξυμµαάχῳ τούτου; Πάνυ ye. 4g οὖν P , - - - οὐχ, ὠσπερ ἐλέγομεν, μουσικής xal γυμναστικῆς κρᾶσις σύμφωνα αὐτὰ ποιέσει, τὸ μὲν ἐπιτείνουσα καὶ τρέ- φουσα λόγοις τε καλοῖς καὶ µαφήμασι, τὸ Ó' ἀνιεῖσα 0 € nd / - καὶ παραμυύουµένη, Ὡημεροῦσα ἁρμονίᾳ τε καὶ ῥυύμῷ;: - 5 TAM ^ ? x [e " x Πομιὸδῇ ye, X; ὃ og. Koi τουτω δή οὕτω τραφέντε xai ς 3 - M ς - L ET , , ὡς ἀληνῶς τὰ αυτῶν μµαὺόντε xai παιδευΦέντε προστῖ- ^w —- M - - - - σετον τοῦ éziÓvumtuxoD, ὃ δὴ πλεῖστον τῆς ψυχῆς ἐν ἑκάστῳ ἐστὶ καὶ χρημάτων φύσει ἀπληστότατον ' 0 τηρή- σετον uy) τῷ πίµπλασύαι τῶν περὶ τὸ σῶμα καλουιιέ- c - , 3 N ^ γων ἡδονῶν πολὺ καὶ ἰσχυρὸν yevOuevov οὐκ αὖ τὰ αὐτοῦ 1 οὕπω S ut aliquot Platonis: o? πῄ Plat. | 5 ὅτου ἂν τὰ &v- τοῦ ἕχαστον τῶν ἐν αυτώ (sine spir.) S et sic fere Plat.: ὅταν τὰ αἳ- τοῦ ἐν αὐτῷ temere ex ed. Platonis Gesn.!, inde vulg. || 6 οὗτος re- posui ex Platone: οὕτω S | δικαιότερός τε S: ólxoi0g ve Plat. | 8 λογιστικῶ S Plat.: λογικῷ Tr. p. 14, inde vulg. | προσηκον 8: προσ- χει Plat. | 9 τῆς ψυχῆς S Plat.: ψυχῆς Tr., inde vulg. || 10 εἶναι καὶ ξυμμ. tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg. | 15 µαθήµασιν S | 14 καὶ παραμυθουµένη S: παραμυθουµένη Plat. | ἡμεροῦσα S Plat.: καὶ ἡμεροῦσα ex ed. Plat. Gesn.', inde vulg. || 16 αὐτῶν reposui ex Platone: αὐτώ S; αὐτὰ Tr. inde vulg. | µαθόντε et παιδευθέντε ex corr. S | προστήσετον Tr. Plat.: προστήσαιτον 5; προστατήσετον ci. Bekker προστήσεσθον Schneider || 1V πλεῖστον revocavi ex 5 Plat.: κρεῖττον Tr., inde vulg. || 18 ἐστὶν S | φύσει om. Tr. | τηρή- σετον Tr. Plat.: τηρήσαιτον S | 19 τῷ ex Platone tacite Gaisford: το S | τών περὶ τὸ iacite ex Platone Gesn.', inde vulg.: τὸ περὶ τῶν S | 20 οὐκ αὖ reposui ex 5 Plat.: ov temere ex ed. Plat. Gesn.!, inde vulg. | αὐτοῦ Plat.: αὐτοῦ 5 392 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Ἱτραττη., καταδουλωσασθαι καὶ ἄρχειν ἐφέλῃ ὧν οὐ d 2 - L ; προσηκεν αὐτῷ γένει, xai ἐύμπαντα τὸν ῥίον πάντων 3 , 5 , ἀνατρέψῃ. Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ο ουν, rv O^ ἐγώ, καὶ τοὺς ἔξωνεν πολεμίους τούτω ἂν κάλλιστα φυλατ- τοίτην ὑπὲρ ἁπάσης τῆς ψυχῆς τε xai τοῦ σώματος, τὸ uév Bovisvánevov, τὸ δὲ προπολεμοῦν ἑπόμενον τῷ ἄρ- ^ M - 2 / 2 - λ ὸ 1/ χοντι καὶ τῇ ανδρείᾳ ἐπιτελοῦν τὰ ῥουλευθέντα; Ἔστι - M 2 U - * ’ ^ " - ταῦτα. Καὶ ἀνθρεῖον δή, οἶμαι, τούτῳ τῷ μέρει χαλοῦμεν c [q/ e 2 - M 1 / 5. , ἕνα ἕκαστον, ὅταν αὐτοῦ TO Φυμοειδὲς διασῴζη Ou τε 5 - A [4 - N € ^ - , ^ ΛυἹτῶν xai ἠδονῶν τὸ ὑπὸ τοῦ λόγου παραγγελθὲν δει- ΄ . ' , ' 3 - . ^ 3 » bw D , Ó " ^ 2. " - "ον τε καὶ µή. Ὀρθῶς y, ἔφην Φοφον δέ γε ἐκείνῳ τῷ σιικχρῷ μέρει, τῷ ὁὃ ἠρχέ τε ἐν αὐτῷ καὶ ταῦτα ταρήγ- γελλεν, ἔχον co κἀάκεῖνο ἐπιστήμην iv αὗτῷ τὴν τοῦ ἕυμ- φέροντος ἑκάστῳ τε καὶ 0À τῷ κοινῷ σφῶν αὐτῶν τριῶν ὄντων. Πανυ uiv ovv. Τί joi; σώφρονα ov τῇ φιλίᾳ καὶ - ο "4 [4 ; Δ Tj ξυµφωνίᾳ τῇ αὐτῶν τούτων, ὅταν τό τε ἄρχον xai tO , 1 ^ ς € - ἄρχοιιένω τὸ λογιστικὸν ὁμοδοξῶσι δεῖν ἄρχειν καὶ μὴ 1 πραττῃ ex Platone Gaisford: πράττει S | ἀλλὰ καταδ. tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.; ἀλλὰ glossatoris est ductum male ex οὐκ «v Buecheler | καταδουλώσασθαι sed À ex o. S | &944g Gaisford: ἐθέλει S; ἐπιχειρήσῃ Plat. | 2 προσήκεν «vto γένει S: προσῆκον (alii προσῆκεν) αὐτῷ γένει vel γενῶν libri Plat.; προσῆκον αὐτῷ ;s jy tacite ex ed. Plat. Gesn.!, inde vulg. | 3 ἀανατρέψῃ Gaisford : ἀνατρέψει 5 | 4 τούτω S Plat.: τοῦτο Tr., inde vulg. | φυλατ- τοίτην ex Platone Gaisford: φυλάττοι τὴν 5 | 6 βουλευόμενον S Plat.: κελευόµενον Tr., inde vulg. | προπολεαιοῦν ex Platone Gaisford: προσπολεμοῦν S | ἔπόμενον δὲ τῷ d. tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg. | " ἐπιτελοῦν τὰ Tr. Plat: ἐπιτελοῦντα S | 10 τοῦ λύγου tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: τὸν λόγον S | 11 y' S: ye Tr. | 13 τῷ ὃ recepi ex Platone: τως (sic) S; zog Tr., inde vulg. | ἠρχέ τε Tr.: ἠρχέν τε S || 18 αὐτῷ Plat.: αὐτῶ S || 14. ἑκάστῳ τε dedi ex Platone: ἑχαστοτε S || 16 δαὶ S: δέ tacite ex Platone Gesn.! p. 92, inde vule. | σώφρονα ov ex Platone Gaisford: σώφρον oiov 5 σώφρον cov Tr, inde vulg. | 16 τῇ ante &uug. om. Plat. | τω ἀρχομένω ex Patone Gaisford: fr dozoucP (i. e. o) S ut Platonis vulg. τῶν ἆρχο- µένων Tr. | 19 τὸ λογιστικὸν ὁμοδοξώσι (6uoóo in ras. S) δεῖν ἔρ- χειν 5 Tr. Plat.: ὁμοδοξώσιν ὡς δεῖν ἄρχειν vo λογιστικὸν temere Gesn.!* ex ed. Plat,, inde vulg. 10 σι 10 20 CAPVT IX ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 99 στασιάζωσιν airo; Σωφροσύνη γοῦν, 1j ὃ᾽ ὅς, οὐκ ἄλλο (ri) ἐστιν ἢ τοῦτο, πόλεώς τε καὶ ἰδιωτου. "ÀÀà μὲν δὴ δίκαιός γε, ᾧ πολλάκις λέγομεν, τούτῳ καὶ οὕτως ἔσται. Πολλὴ ἀνάγκη. Τί οὖν; εἶπον ἐγώ᾽ μή "y ἡμῖν ἀπιαμβλύνεται ἄλλο τι δικαιοσύνη δοκεῖν εἶναι ἢ ὅπερ ἐν τῇ πόλει ἐφάνη; Οὐκ ἔμοιγε, ἔφη, δοκεῖ. Ὢδε γὰρ, ἦν / / , Ν / € - à? ἐγώ, πάντα πιαντάπασιν ἂν βεβαιωσαίμεύα, e τι ημών / - - - J - , ἔτι ἐν τῇ ψυχῇ ἀμφισβητεῖ, và φορτικὰ αὐτῷ προσφέ- - € L [4 M - ρόντες. Ποῖα δή; Oiov εἰ δέοι ἡμᾶς ἀνομολογεῖσναι H / - , d "n ς / περί τε ἐχείνης τῆς πόλεως xal τοῦ ἐκείνῃ ὁμοίως πε- / / - 2 φυχότος τὲ καὶ τεθραμµένου ἀγδρός, εἰ δοκεῖ ἂν παρα- , / V 3 , € ^w xai&Onxmv xovoíov ij &oyvoíov ὀεξαμενος ὁ τοιουτος - P1 ^ ^ - ἀποστερῆσαι, τίνα ἂν οἴει oid va, τοῦτο αὐτὸν δρᾶσαι ^w 3A ο M - 3 $7 1/ 3/ b - μᾶλλον v Όσοι μὴ τοιοῦτοι; ΌὈυδένα ἄν, ἔφη. Οὐκοῦν ͵ - - - M " καὶ ἱεροσυλιῶν xal κλοπών καὶ προθδοσιῶν, η ἰδίᾳ ἔταί- 2 " / 3 4 P € M b / M θων 9, δηµοσίᾳ πόλεων, &xvog ἂν οὗτος εἴη; Εκτος. Kot ς - 1 P M M uiv οὐδ) ὁτιωστισγεοῦν ἄπιστος ἢ κατὰ ὄρκους, ἢ κατὰ E 1/ ς / - Ν » - . 9 τὰς ἄλλας ὁμολογίας. llog γαρ αν; ΙΠοιχεῖαί γε µην A / J "n - } / καὶ γονέων ἀμέλειαι καὶ Φεῶν ἀνερωτιευσίαι παντὶ ἄλλῳ - » - , μᾶλλον ἢ τῷ τοιούτῳ προσήκουσιν. Παντὶ μέντοι, ἔφτ. - , ο - - - Οὐχκοῦν τούτων ττάγτων αὔτιον, ὅτι αὐτοῦ τῶν ἓν αὐτῷ ἕκαστον (τὰ) αὐτοῦ Ἱεράττει ἀρχῆς τε πέρι καὶ τοῦ -ᾱρ- χεσθαι; Τοῦτο μὲν ovv, καὶ οὐδὲν ἄλλο. Ἔτι οὖν ἔτε- 1 στασιάζωσιν reposui ex Platone: στασιάσωσιν S | 2 τί tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. || 8 ὦ (o Tr.) S Plat.: ὡς temere ex ed. Plat. Gesn.!, inde vulg. | 4 πολὺ à. Tr. | uz πῆ S | ? πάντα παν- τάπασιν S: πανταπασιν Plat. | 11 εἰ δοκεῖ recepi ex Platone: ἐδόχει S | 14 Ουὐχοῦν καὶ ερ. hinc initium capiunt MA || 16 ἱεροσυλιῶν M4 A Plat.: ἱεροσυλειῶν S | ἰδίᾳ ἑταίρων scripsi ex Platone: ἰδιαί- τερον S M4 Α || 1€ ὁπωστισγεοῦν fere libri Stob.: ὁπωστιοῦν Plat. | χατὰ ὄρκους dedi ex Platone: χατὰ (κατὰ compend. S) οἴκους S M1 A; κατὰ τοὺς ὄρχους tacite Gesn.!, inde vulg. | 18 γε μὴν S ΜάΑ sed γε supra lin. $: μὴν Plat. D 20 προσήκουσιν S | 21 αὐτοῦ των scripsi sic ut Bekker in Platone: αὖ τοῦτο ὃ αὖ τούτων Μὰ ΑΔ; αὐτὸ τῶν lacite ex ed, Plat. Gesn.!, inde vulg. || 22 τὰ tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | αὖ τοῦ M3 | 93 μὲν οὖν καὶ S ΜΑ A Plat.: μὲν δη οὖν Tr. p. Τὸ, inde vulg. | "Er: τι οὖν minus apte Bekker in Platone 394 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΔΟΓΩΝ Γ΄’ gov ζητεῖς δικαιοσίνην εἶναι ἢ ταύτην τὴν δύναμιν, 1j τοὺς τοιούτους ἄνδρας ve παρέχεται καὶ πόλεις; Mà ZU, v, 0 ὅς, οὔκ ἔγωγε. Ἰέλεον ἄρα ἡμῖν τὸ ἐνύπνιον ἀπιοτετέλεσται, ὃ ἔφαμεν ὑπιοπτεῦσαι, ὡς εὐθὺς ἀρχό- HEYOL τῖς τόλεως οἰπκίξειν κατὰ Φεόν τινα εἰς ἀρχήν τε καὶ τύπον τινὰ τῆς δικαιοσύνης κινδυνεύοµεν ἐμβερη- xévat. Πανιάπασι μὲν οὖν. Τὸ δέ ye ἦν ἄρα, ὦ Γλαύ- χω», δι ὃ xol ὠφελεῖ, εἴδωλόν τι τῆς δικαιοσύνης, τὸ τὸν μὲν σκυτοτομικὸν φύσει ὀρθῶς ἔχειν σχυτοτομεῖν καὶ GÀÀo μιδὲν πράττειν, τὸν δὲ τεκτονικὸν τεχταίνεσύαι, καὶ τὰ ἄλλα δὴ οὕτω. Φαίνεται. Τὸ δέ γε ἆλιθὲς τοιοῦ- τόν τι QV, ὡς ἔοικεν, vj δικαιοσύνη, ἀλλ οὐ [vi] περὶ τὴν ἔξω πραξιν τῶν αὐτοῦ, ἀλλὰ περὶ τὴν ἐντὸς ὡς ἀληθώς περὶ ἑαυτὸν καὶ τὰ αὐτοῦ, μὴ ἑάσαντα τὰ ἀλλότρια πράτ- τειν ἕκαστον ἓν ἑαυιῷ μηδὲ πολυπραγμονεῖν τερὸς ἄλ- ληλα τὰ ἐν τῇ ψυχῇ γένη, ἀλλὰ τῷ ὄντι τὰ οἰκεῖα ἐν- Φυμούμεγον καὶ ἄρξαντα αὐτὸν αὑτοῦ καὶ κουµύήσαντα xui φέλον yevóuevov ἑαυτῷ xai συναρµμόσαντα {τρία ὄντα) ὥσπερ ὄρους, τρεῖς ἁρμονίας ἀτεχνώς νεάτης τε καὶ ὑτεά- της xai µέσης, καὶ εἰ ἄλλ᾽ ἄττα μεταξὺ τυγχάνει ὄντα, πάντα ταῦτα ξυνδήσαντα καὶ παντάπασιν ἕνα γεγόμενον ἔκ πολλών, σώφρονα καὶ ἠρμοσμένον, οὕτω δὴ πράττειν ἤδη, ἐάν τι πράττῃ i περὶ χριμάτων xvroty p περὶ σώ- 9 4 ὁ) ὃς S Plat.: d' zó' ὃς M4 ἦν ó' ὃς A sed sv supra lin. add. A?; ὁ istud ante zó' in M? fuerat terminatio vocis 414 | 4 ὠρχό- t 8 µενος Α | 9 vc ó£ γε Tr. | 10 τεκτεύεσθαι Α || 11 τοιοῦτόν τι libri Stob.: τοιοῦτο μέν τι Plat. [| 12 «24^ ov tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ἀλλό τι 5 4420 τι M3. ἆλλ᾽ Ovi A! Tr. ἄλλο τι A? ex em, || 18 » τῶν αὐτοῦ S M4 sed τῶν corr. ex τὴν S! τῶν αὐτοῦ À sed gv A? ut videtur zzv αὐτοῦ Tr. | 14 περὶ αὐτὸν καὶ τὰ αὐτοῦ Μὰ | 16 ἐνθυ- µούμενον ΞΜΔΑ: εὖ θέµενον Plat. | 1? αὐτοῦ S Μά | χοσµήσαντα ex χοµίσαντα corr. A | 18 τρία ὄντα tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | 19 χαὶ ante ὑπάτης om. Α || 20 ovra SM? Plat.: ἐόντα (sic) Α | 21 ἕνα γενόµενον ἐκ πολλῶν σώφρονα S Mi Plat.: ἐκ z02- λών coq ova ysvousvor À; ἕνα γενόµενον, καὶ ἐκ πολλῶν σώφρονα Tr., inde vulg. σι 10 20 e 10 m Qt CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 395 / 23 LI , » x Y » t€ µατος Φεραπείαν v καὶ πολιτικόν τι T; περὶ τὰ ἴδια κ. / ^ € , J Ce ξυµβόλαια, ἓν πᾶσι τούτοις Tyovusevov καὶ ὀνομάςοντα 1 / ^ CQ 24 L4 ὁικαίαν μὲν καὶ καλὴν πρᾶξιν, ἡ ἂν ταυτην τὶν ἕξιν / N " - 0Ql τε καὶ συναπεργάζηται, σοφίαν δὲ τὴν ériovorob- , —- / 5. ’ » V - ο 2 σαν vOvt» τῇ πράξει ἐπιστήημην, ἄδικον θὲ ngà&Etv, n ἄν 3 * , 5 —- ael ταύτην λύη, ἁμαθίαν δὲ τὴν ταύτῃ av ἐπιστατοῦσαν ῥόξαν. Παντάπασιν, n Ó' 0g, ὦ Σώκρατες, αληθῇ λέ- 3 3 ) 23, ', λ λ / ν 2) & γεις. Biev, ἦν ὃ ἐγω᾽ τὸν μὲν δίκαιον καὶ ἄνδρα xai ^ C - » - ετόλιν καὶ δικαιοσύνγην, ὃ τυγχάνει ἓν αὐτοῖς Ov, εἰ qai- / . P 7 5 . " u&v εὑρηκέναι, οὐκ ἂν πάνυ τι, οἶμαι, δόξαιμεν Ψψείδε- } / d ^- oJoi. Me 4 οὐ μέντοι, ἔφη. Φώμεν ἄρα; Qousr. J / 3 / d / 3 Ἔστω δή, rv Ó' iyd: μετὰ γὰρ τοῦτο σχεττέον, οἶμαι, M H - ία, 3 - , * E - 2! ἀδικίαν. üÀov (Ort). Οὐκοῦν στάσιν vivà av τριών 0v- των τούτων δεῖ αὐτὴν εἶναι xol πολυπραγμοσύνην (xal ^ ’ /, / bl ^ αλλοτριοπιραγμοσύνην) καὶ ἐπανάστασιν µέρους τινὸς τῷ ct d - - 3 - 354^ «* ὅλῳ τῆς ψυχές, ἵνα ἄρχη ἐν αὐτῇ οὐ προσῆκον, ἀλλὰ τοιούτου Όντος φύσει, οἵου πρέπειν αὐτῷ δουλεύειν τοῦ } 5 ^ ΄ - / ^ , 3 Ó αὐ δουλεύειν ἀρχικοῦ γένους ὄντι' τοιαῦτ ἄττα, Ol- αι, Φήσοµεν zol την τούτων ταραχὴν καὶ πλάνεν εἶναι ραπείαν 1 θεωρίαν S, corr. S! | περὶ ante πολιτικόν τι om. 5Μ4Α sicut Platonis plurimi: tacite ex ed. Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. |. 4 σώζῃ ts tacite ex Platone Gaisford: σώζηται ΜΙΑ || 5 7; tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg. : ;j» SM4A sv (om. ἂν) Tr. | 6 4o S Plat.: λύει M3A | ἁμαθίαν δὲ dedi ex Platone: ἁμαθία oc SM3A; αμαθίαν τε ὡς Gesn.!, inde vulg. | ταύτη ex corr. S | αὖ A Plat.: ἂν S M4 Tr., inde vulg. | 7 o supra lin. A? || 9 ὃ — Ov ex Platone Gaisford (0 iam Gesn.!): ὃς — àv S M3A nisi quod ὧν M4 et Qv ex ὧν corr. A | φαῖμεν ta- cite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: φαμὲν SM*A | 10 τι S M? Plat: τοι Α || 19 ἔστι operarius Gesn.!, inde vulg. | 18 ὅτι addidi ex Pla- tone || 14 καὶ ἀλλοτριοπραγμοσυνην addidi ex Platone; nihil nisi ἆλ- λοτριοπραγμοσύνην add. Gesn.!, inde vulg. || 17 otov tacite ex Platone Gesn.', inde vulg.: οὐ S M* A | δουλεύειν τοῦ Ó αὖ δουλεύειν ἀρχι- xoi 5 Μὰ Α (nisi quod ante τοῦ ó' «v add. χικοῦ litteris ἆρ erasis À) et sic Platonis aliquot: δουλεύειν τὸ (τῷ Geisford) τοῦ ἀρχικοῦ tacite ex ed. Plat. Gesn.!, inde vulg. ^verum puto δουλεύειν, τοῦ ὃ ov δουλεύειν ο» & y. ὄντι Buecheler [| 18 ὄντι S Μὰ Plat.: ὀντῇ A ὄντος Tr. p. 76 | ου 19 τούτων corr. A? ex Tr. 996 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ERAOTON Γ΄ , PU , N 3 ^ / ' ] PEE ^ 3 , την t& ἀδικίαν καὶ ἀκολασίαν καὶ δειλίαν καὶ ἅμανίαν M ^ 5; - D F 32 N λ 5 - M καὶ ξυλλιῤὂδην πᾶσαν παχίαν. Γαῦτὰ μὲν οὖν ταῦτα, Equ. P] - 5 / i] ; N Ν 2 - Οὐκοῦν, qv Ó' ἐγώ, καὶ τὸ ἄδικα πράττειν καὶ τὸ GOtkeiv x 3 jJ - - L4 M καὶ «v τὸ δίκαια ποιεῖν, πάντα ταῦτα τυγχάνει ὄντα κα- fos ^ / —- € ς / 7 τάθηλα ἤδη σαφῶς, Ίπερ καὶ n ἀθικία καὶ δικαιοσύνή; - /^ C 5 ) , , - Πῶς 0r; Ότι, ἦν ὃ ἐγω, τυγχάνει οὐδὲν διαφέροντα τῶν € - M ^— € - ; — ὑγιξιγῶν τε παὶ νοσωδῶ», ὡς éxeira év σώµατι, ταῦτα ἐν - - , ς " - Vuyr. Πῆ: ἔφη. Τὰ uév που vyieiwwaà υγίειαν &urtotel, ^ CN / L4 , 3 € M * N , τὰ δὲ νοσώδη vócov. Naí. Ovxoív xoi τὸ μὲν δίκαια - Ld PIN , εράττειν δικαιοσυνγην ἐμποιεῖ, τὸ δὲ ἄδικα ἀδικίαν; } ; Pr Y N * € "n 3 - 9 3 - , Avay«n. Εστι δὲ τὸ μὲν υγίειαν ἐμποιεῖν τὰ &v τῷ σω- ματι κατὰ φιυσιν παώιστάναι κρατεῖν v€ καὶ πρατεῖσναι c , λ , 4 L4 N r4 τε ἀλλήλων, τὸ δὲ γόσον παρὰ φύσιν ἄρχειν τε καὶ ἄρ- 33 3 € 2 2) 2/ , - 5 χεσύαι ἄλλο υπ ἄλλου. Ἔστι γάρ. Οὐἰκοῦν av, ἔφην, τὺ δικαιοσύνήν ἐμποιεῖν τὰ ἓν τῇ ψυχῆ κατὰ φύσιν καὺι- , - A - € 3 3 / N N σταναι κρατεῖν (v6) xai χρατεῖσθαι τι αλλήίλων, τὸ δὲ 2 , * , » LY » PI € 3 ἀθικίαν παρὰ φύσιν ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσύθαι (ἄλλο) vit 124 Αα I hl 2 ς » [4 , ἄλλου; Κομιδῆ, ἔφη. Lotti μὲν ἄρα, ὡς ἔοιχεν, ὑγίεια ΄ 28 3! N ψ A ES - / NA τέ Tig ἂν εἴη καὶ κάλλος καὶ ευεξία ψυχῆς, κακία Oi , M 5 v2 , 2! 4, 3 E νόσος τε zGi αἰσχος καὶ ἀοθύώένεια. Εστιν ούτως. «ρ 3 2 ' N * ν ο | M . » - . - οὖν οὗ καὶ τὰ μὲν καλὰ ἐπιτηθεύυματα εἰς αρετῆς κτήσιν , 008 Y 3 E 3 , 2 , p MED «έρει, τὰ δὲ αἰσχοὰ εἰς zaxíac; -“4ναγκη. To δή &ot- 2 v. Γαυτὰ μὲν οὖν — 11 ἄλλο ὑπ ἄλλου om. ΝΑ | ταυτὰ dedi ex Platone: αὐτὰ S; ταῦτα ex ed. Plat. Gesn.!, inde vulg. | ταῦτα reposui ex S Plat.: ταύτῃ ex ed. Plat. Gesn.!, inde vulg. | 4 πάντα ταῦτα S: ταῦτα πάντα Plat. | b εἴπερ καὶ 9 ἀδικία τε καὶ à. Plat. | 4 ἐν ψυχῆ S Plat.: ἐν τῇ wvyg Tr., inde vulg. | ἐμποιεῖν temere ex ed, Plat. Gesn.!, inde vulg. | 10 τὸ δὲ tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: τὰ δὲ S || 11 ἐμποιεῖν Plat. ἐμποιεῖν S: ποιεῖν Tr. Platonis vulg. | 12 καθιστάναι — 13 παρὰ φύσιν om. Tr. | 18 νόσον tacite ex Platone Gesn. p. 94, inde vulg.: νόσων S || 14 4220 ὑπ ἆλλου tacite ex Platone Gesn. inde vulg.: ἀλλ) οὐχ ὑπάλλου S || 16 τε tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. || 1€ 6220 tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | 18 a verbis Κομιδη, ἔφη rursus initium capiunt MA lemmate τοῦ αὐτοῦ praemisso | ὑγίεια A: ὑγεία S. Όγεια M3 | 21 οὖν ov M3 A Plat.: οὖν S EL 10 15 20 Qt 10 20 CAPVT IX ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 397 * » € 3/ € - b M " " 3 πὸν v0n, ως ἔοιχκεν, ἡμῖν ἐστὶ σκέψασύαι, πόὀτερον av λισιτελεῖ δίκαιά τε πραττειν xal καλὰ ἐπιτηδεύειν xai 5 / * - , » εἶναι δίκαιον, ἐάν τε AavOavy ἐάν τε ur τοιοῦτος ὤν, f, U - A , 3 / * - , ἀδικεῖν τε xol ἄδικον εἶναι, ἐάν περ ur διδῷ δίκην M H ; te f / / 5 3 μηδὲ βελτίων γίγνηται κολαζόμενος. “ἄλλα, ἔφη, o Σω- χρατες, γελοῖον ἔμοιγε φαίνεται τὸ σχέµµμα γίγγεσύαι P ) - 3 , - r ^ / . rÓn. εἰ τοῦ μὲν σώματος τῆς φύσεως θιαφώειρομένής ] - M M Ν M " ^ ὁρχεῖ οὐ βιωτὸν εἶναι οὐδὲ μετὰ zrGvrOY σιτίων τε καὶ —- * / * / - - 1 } πτοτῶν καὶ πιαντὸς /Ιτλούτου καὶ Ιιάσής ἀρχῆς, τῆς δὲ αὐ- τοῦ τούτου (0 LOuev φύσεως ταραττοµένης τε xoi δια- , * 7 ^ 2λ ; φΦειρομένης βιωτὸν ἄρα ἔσται, ἄνπερ τις ποιῇ 0 ἂν βου- ^ - P» * - ς / , M ' 3 / Avn93j ἄλλο πλὴν τοῦτο, Οπόνεν κακίας μὲν καὶ ἀδιχίας ἀπαλλαγήσεται, δικαιοσύνην δὲ καὶ ἀρετὴν κτέσεταε, ἔτι- , / , , T ς - d ^o n4 &LÜr. περ ἐφάνη ye ovra ἑκάτερα oia vruseic διεληλύφαμεν. - ! 3 J 2) ^. J^^2 ϱ 3 / 3 ην «Γελοῖον γαρ, ἦν Ó' ἐγώ. ἆλλ ὅμως ἐπείπερ ἐνταῦθα ^ , [44 5) , - c? ^ ἑληλύθαμεν,) 000v oiov τε σαφέστατα κατιδεῖν Ότι ταῦτα c 3! 32 b] 3 / [q/ A M )3 » oUtOG ἔχει, οὗ χοή ἀζζτοκαμνειν. ΕΗκιστα, vn τον Zt, £qu, πάντων ἀποκνήητέογν. 62 (9, 65 Mein.) Πλάτωνος πολιτείας 9^ (IX p. 588 B). 5 , 5 . - ”. / Eiev δή, εἶπον' ἐπειδὴ ἐνταῦθα λόγου γεγόναμεν, ἀναλάβωμεν τὰ πρῶτα λεχθέντα, δι ἃ Octo. t5 "nv με 0 exJévra, ὃι & δεῦρ TfXouev^ v3 / / - 2 - ^ / / δέ που A&yOuevov λυσιτελεῖν ἀδικεῖν τῷ τελέως μὲν ἀδίκῳ, Y t. M / M / e M ῥοξαξομένῳ δὲ δικαίῳω. 1 ovy οὕτως ἑἐλέχθη; Οὐὕτω uv 1 ἡμῖν SA Ρ]αί.: ἐν ἡμῖν M? | αὖ SAPlat.: οὖν αὖ M1 | 8 λανθάνη S M? Plat.: λανθάνει & µανθάνη Tr. | 5 μηδὲ (vel ux o5) S M3 Plat.: I καὶ À | 6 τελοῖον Α || 9 αὐτοῦ τούτου tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: αὐτοῦ τοῦ SA αὖ τούτου M4 | 10 τε om. Platonis non nulli | 11 ec» περ Plat. | 19 ἐπειδή περ Plat.: ἐπειδή γε libri Stob. | 14 οἷα Plat: οἱ ó' S of ó' A, a Platone discrepare M non notatur collatione Dindorfiana | 16 γελοῖον — ἐληλύθαμεν ex Platone ad- didit Gesn.!, inde vulg.: propter homoeoteleuton interciderunt in S M? ΔΑ 17 δία A || 18 ἀποκνητέον S MA libri Plat.: ἀποκχμητέον Bekker | 19 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ; Πλώτωνος πολιτείας 9' scripsi : e) T — ; πλατ πολι O S Πλατωνος τῇ ἐν πολιτεία Tr. p. 55. Πλάτωνος τῇ 9 Πολιτεία Gaisford 398 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 3 - MN, » 3 - ] ^ ’ E oby. N)v Or, ἔφην, αὐτῷ ὁιαλεγωμεύα, ἐπειδὴ διωμµολο- ’ , 3 - 3 ^ Vv , [αἱ yuoaueda τό τε ἀθικεῖν καὶ τὸ ὁίκαια πράττειν vv éxa- τερον ἔχει ὀὐναμιν. Πῶς; ἔφη. Eixova πλασαντες τῆς - / cet σον € 2 - " T » , ψυχζς λόγω, ἵνα εἰδῆ 0 ἐκεῖνα λέγων oia ἔλεγεν. Ποίαν , 5 3 € - / , 3 2 ) E T . τινας 05 Ó. ὃς. Τῶν τοιούτων τινα, vv Ó. £yo, οἷαι uvdo- λογοῦνται παλαιαὶ γεγέσύαι φίσεις, ἡ τε Χιμαίρας xai is A^ s 20 Ms ^; 5n Φκύλλτς xat Kegflégov, καὶ ἄλλαι τινὲς συχναὶ λέγονται ξυμπεφυκυῖαι ἰδέαι πολλαὶ εἰς ἓν γενέσύαι. «4έγονται γαρ, ἔφη. Πλάττε τοίνυν uíav μὲν ἰδέαν Φηρίου εοικί- λ ^ {3 & , / »! λου καὶ πολυκεφάλου, ἡμέρων δὲ Onoíov ἔχοντος πεφα- ^ ΄ ^ A 3 , ^ D -” , ^ , λὰς κύκλῳ καὶ ἀγρίων, καὶ δυνατοῦ μεταβαλλειν καὶ qUELv c ^ —- nd , , M , ἐξ αὐτοῦ πάντα ταῦτα. «{εινοῦ ελάστου, ἔφη, τὸ ἔργον᾽ (c 3 . 3 ^ , ^w - ; Ong ὃ ἐπειδὴ εὐπλαστότερον κηροῦ καὶ τῶν τοιούτω} λόγος, Ιιεπλάσύω. Míav δὴ τοίνυν ἄλλην ἰδέαν λέοντος. μίαν δὲ ἀνθρώπου' ττολὺ Óà μέγιστον ἔστω τὸ περώτοι καὶ δεύτερον τὸ δείτερον. Ταὔτα, ἔφην. ῥᾷᾳω" καὶ πέπλα- σται. Σίναπτε τοίνυν αὐτὰ εἰς ἓν τρία ὄντα, ὥστε πῃ ξυμπεφυκέναι ἀλλγίλοις. Συνίπται, ἔφη. Περίπλασον Or - v6 , - E , 4, αὐτοῖς ἔξωυεν ἑγὸς εἴκόνα, τὴν τοῦ ἀνόρώπου, (OT - e n * Δ ς - λ f , y!^ τῷ μὴ δυναμένῳ τὰ ἐγτὸς 0g&v, ἀλλὰ τὸ ἔξω uovov tÀv- τρον ὁρῶντι £y ζῷον «φαίνεσύαι, ἄνθρωτιον. Περιπέ- , / - , Cc - πλασται, ἔφη. «4έγωμεν δὴ τῷ λέγοντι «wg λυσιτελεῖ ’ - - 23 , / N , 2 τούτῳ ἀδικεῖν τῷ ἀνὑρωττῳ, δίκαια δὲ πραττειν ov ξυμ- , [04 2 A M 7 N 2x - 2 - ' , φέρει, ὅτι οὐδὲν ἄλλο qroiv v λυσιτελεῖν αὐτῷ τὸ παν- τοδαπὸβ ο ηρίον εἰωχοῦντι ποιεῖν ἰσχυρὸν xoi τὸν λέοντα 1 νῦν δη — ὀίκαιον ἐπαινῶν (p. 399, 15) adfert Eusebius praep. evang. XII 46 | 5 τινά Plat. Eus.: τίνα S || 8 ἰδέαι ut 9 et 14 /ócav tacite ex Platone Gesn.! p. 94: εἰδέαι εἰ εἰδέαν S || 9 πλάττε tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: πράττε S || 19 αὐτοῦ Plat.: αὐτοῦ S | 18 εὐπλαστότερον tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: μυθοπλαστότε- μυ ος pov S; μῦθος πλαστότερον latere videtur Gaisfordo, mihi εὐπλαάστο" τερον, ut interpretem deprendere videar || 14 ὁ λόγος Eus. || 15 dà λα λ ἄνου S: à dvov Tr. p. 77, inde vulg. | 20 ἀλλὰ τὸ ex Platone Gais- ford: ἀλλά τι S8; ἆλλ ἀπ Ἐν. ἀλλά τῷ Gesn.? p. 120, iude vule. | 28 τούτῳ Plat.: rovtó S; τοῖτο Tr, inde vulg. j 24 διότι Eus, cf. lambl- chus protrepf. p. 31, 19 541, Pist. Qt 10 25 Qt 10 20 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 999 M * N λ / N N M - xai τὰ περὶ τὸν λέοντα, τὸν δὲ ἄνφρωπον λιμοκτονεῖν N - ) - [44 €!" [e] b» J / c , καὶ ποιεῖν RO EVI), ὥστε ἕλκεσύαι οπη αν ἐκείνων OrtO- M v 4 [q4 [4 l4 / λ / τερον ἄγη, xci μηθὲν ἕτερον ἑτέρῳ συνεδίζειν μηδὲ φίλον T P 92» 2 v 2 M - , € / ' , zt0L&iv, &ÀÀ ἐᾶν αὐτὰ ἓν αυτοῖς δακνεσθαί τε καὶ μαχό- ενα ἐσθίειν ἄλληλα, Παντάπασι γάρ, ἔφη, ταῦτ ἂν λέγοι ὃ τὸ ἀδικεῖν ἐτταινῶν. Οὐχοῦν av ὃ τὰ δίκαια λέγων Λυσιτελεῖν φαίη ἂν δεῖν ταῖτα (πράττειν) καὶ - ; C - 2) , € 2 4 » ταῦτα λέγειν, ὀνψεν τοῦ ἀνθρωπου ὁ ἐντὸς ἄνύρωπος ἔσται ἐγχρατέστατος, καὶ τοῦ πολυκεφάλου φρέμματος ἐπιμελήσεται ὥστιερ γεωργός, và μὲν ἥκερα τρέφων καὶ τιασσείω», τὰ Ó' ἄγρια ἀποκωλίων φύεσθαι, ξύμμαχον ποιησάμενος τὴν τοῦ Λέοντος φύσιν, καὶ κοινῇ εάντων κηδόµενος, φίλα «oujoduevoc ἀλλήλοις τε καὶ αὐτῷ, οὕτω ὠρέψει; Κομιδῇ γὰρ av λέγει ταῦτα Ó τὸ δίκαιον ἐπαινῶν. Ἱατὰ πάντα δὴ τρόπον ὁ μὲν τὰ δίκαια ἐγκω- / ^ ) H [4 * Y r µιάζων ἁληφῆ ἂν λέγοι, 0 δὲ τὰ ἄδιχα ψεύδοιτο. πρὸς c M / γὰρ Ἠδονὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν καὶ ὠφέλειαν σπχοπου- / ς ὶ 3 / ” ^ / 2 € / ς ον ῃ µένῳ 0 μὲν ἐπιαινέτης τοῦ δικαίου ἀληνεύει, ὁ δὲ ψέχτης ς ) / o - οὐδὲν υγιὲς οὐδὲ εἰδως ψέγει 0 τι Ψέγει. OU uot δοκεῖ, 5 ) c - » ὃ ὃς, οὐδαμῇ ye. Πείδωμεν τοίνυν αὐτὸν rto, οὐ γὰρ ἑκὼν ἁμαρτάνει, ἐρωτῶντες' (0 ιακόριε, οὐ καὶ τὰ - » - καλὰ καὶ αἰσχρὰ νόµιµα διὰ τα τοιαῦτ᾽ ἄν φαῖμεν γε- 2 ὁπότερον tacite ex Platone (εθη.ὶ, inde vulg.: πύτερον 8 zootegov Tr. | 8 ἕτερον ex Platone Gaisford: ἑτέραν S Tr., inde vulg. || 4 ἐν αὐτοῖς S Plat.: ἐν αὐτοῖς Tr., inde vulg. | 5 ταῦτ ἂν λέγοι reposui ex Platone: ταῦτα λέγοι 5: ταῦτα λέγει Tr., inde vulg. ! 7 πράττειν ex Platone addidit Gaisford | 9 θρέµµατος tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: θέματος S || 11 τφασεύων Platonis libri meliores | 18 evro Plat.: αὐτῶ S | 15 πάντα δη τρόπον S: πάντα τρόπον ὃη Plat. | τὰ δίκαια S Platonis haud pauci: τὸ δίχαιον Tr., inde vulg. || 16 τὰ ἄδικα S Plat.: τάδικα Tr. p. 18, inde vulg. | πρὸς γαρ 8: πρός τε γὰρ tacite ex Platone Gesn.', inde vulg. | 19 0, τι ψέγει S Plat. om. Tr.: 0 τι ψέγοι tacite ex ed. Plat, Gesn.!, inde vulg. || 22 αἰσχρα S Platonis meliores: τὰ αἰσχρὰ Tr., inde vulg. | διὰ τὰ τοιαῦτα (praetuli τοιαῦτ)) ἂν φαῖμεν ex Platone Gaisford: διαττά- τοι (διατάττοι Tr.) ἂν φαμὲν S; διὰ τὰ τοιαῦτ) (τοιαῦτα Gesn.?) φᾶ- μεν operarius Gesn.!, inde vulg. 400 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I " * x 1 λ ς 8 - E / 3 ^ γονέναι' τὰ μὲν χαλὰ τὰ στὸ τῷ GvJQUnQ, μᾶλλον Ó. D E - * - - / ἴσως τὰ ὑπὸ τῷ Jeíq τὰ Φτριώδη ποιοῦντα τῆς φύσεως, * CX ^ ς * - 2 , A [q/ γ ^ ? aioyoa δὲ «τὰ) στο τῷ dayoíp τὸ Y»uegov OovioUuera; E / 2λ - 3 M 3 "n » / . b 3 ξυμφήσει 5 sc; Ea» ἐμοί, ἔφη, πἰνηται. Ἔστιν otv, εἶπον, ὅτῳ λυσιτελεῖ ἐκ τούτου τοῦ λόγου χρυσίον A«u- 9 / Y / ^ / βάνειν ἀδίκως, εἴπερ τοιόνδε (vt) γίγνεται, λαμβάνων " C € ' , - - τὸ yovoíov ἅμα καταδουλοῦται τὸ βέλτιστον ἑαυτοῦ τῷ , M , ' , * * , uoy9noovavo; v εἰ μὲν λαβὼν χρυσίον viov vr, 9vyaréga ^ - ind 3 b / nd 3 —- ἐδουλοῦτο, καὶ ταῦτ εἰς ἀγρίων ve καὶ χακών ἀγὸδρῶν, 3 2A J -- 3 PN 3 J M / ^ 3 N [ - οὐκ ἂν αὐτῷ ἐλυσιτέλει οὐδ ἂν πάμπολυ ἐπὶ τούτῳ Λαμ- 4 Li 3 CN ολ c - ἐ ^ [q ^ - 2 , βάνειν, εἰ δὲ τὸ αυτοῦ Φειότατον ὑπὸ τῷ ἄνφθεωτατῳ τε * / ^ - N ^A 35 - J » P I4 ^ — zai μιαρωτάτῳ δουλοῦται καὶ μηδὲν ἐλεεῖ, οὐχ ἄρα αὐλιὸς 2 N ^ 3 N d / 3 / A : - ἐστι καὶ πολὺ ἐπὶ δειγοτέρῳ oÀéOSQq χρυσὸν ÓcgoOoxzei n E ηλ 2 Cr] a B và A p ^ ο δες ay. v" Πριφυλὴ ézt τῇ του &vOgog V/vuyrn TOY ορ(ιον Oces5eutr ; ' , 3 ) «ὶ ς ; D 2 ' , ς o 2 Πολυ μέντοι, n ὃ ος ο Γλαύκων' ἐγὼ γαρ σοι virég &z- n 2 - 3 - 3 ^ / [ είνου ἀποχρινοῦμαι. Οὐκοῦν καὶ τὸ ἀπολασταίνειν olet 1 - / , α΄ "m - ὁιά τὰ τοιαῦτα παᾶλαι Ψψέγεσύαι, οτι ἀνίεται &v τῷ τοι- ούτω τὸ δεινὸν τὸ uéya ἐκεῖνο zai πολυειδὲς Joéuua cic H —- hy d ς 3 ἐλευφερίαν séga τοῦ ὀέογτος; 4ἤλον, ἔφη. 'H ὁ) αὐύα- , , j MED T7857 S δεια καὶ δυσκολία ψέγεται ovy ὅταν τὸ λεοντῶδές τε zai - Lu 3 , , P ὀφεῶδες αὐξήται καὶ ovvretvivot ἀναρμόστως; IHavv uev 3 δὲ τὰ Ὁπὸ iacile ex Platone Gesn.? p. 120, inde vulg.: ὁ io 5 | τὸ ante ἥμερον ex vo com. S || 4 ζυµμφήσει S Plat: ovugnoc Tr, inde vulg. | "Ecr µοι Plat. | πίθηται S: πείθηται Plat. || 6 τι tacite ex Platone addidit Gesn.! p. 96, inde vulg. | €* ἑξαυτοῦ S Plat.: αὐτοῦ Tr. inde αὐτοῦ Gesn.!, vulg. || 8 » si μὲν tacite ex Platone Gesn. inde vulg.: 5; ὁ μὲν S | χρυσίον dedi ex Platone: χρισὸν S | 10 λαμβάνειν S Plat.: λαμβάνῃ Platonis non nulli; Λαμῥάνοι temere ex ed. Plat. Gesn.!, inde vulg. | 11 αὐτοῦ Gesn.!, inde vulg.: αἲ- τοῦ S; ἑαυτοῦ Plat. | 19 εστιν S || 14 ἢ tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ἡ S | 16 καὶ τὸ «x04. — 19 πέρα τοῦ δέοντος supra dedit gnomologus a lamblicho non nihil inmutata ΗΙ 6, 48 p. 297,3 | 17 τὰ om. Plat. | πάλαι supra lin. S! et sic Plat.: παντα Tr, inde vulg. { 18 μέγα tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: µετα S | εἰς ἐλευθερίαν quod abest a Platone legit etiam lambl. | 20 λεοντώόες τε καὶ S Plat.: λεοντῶδες xai Tr., inde vulg. |, 21 συντείνήηται Plat, inde margo Gesn.: συγγίνηται S 1o 2U 10 20 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 401 ovv. Τρυφὴ uiv οὖν καὶ µαλθακία οὐκ ἐπὶ τῇ αὐτοῦ τούτου χαλάσει τε καὶ ἀγέσει Ψέγεται, ὅταν à» αὐτῷ δειλίαν ἐμποιῇ; Τί μήν; ΠΚολακεία δὲ καὶ ἀνελευθερία οὐχ ὅταν τις τὸ αὐτὸ τοῦτο, τὸ Ψυμοειδές, ὑπὸ τῷ ὀχ- λώδει Φηρίῳ (nou), καὶ ἔνεκα χρημάτων καὶ τῆς ἐκείνου απληστίας προπτηλακιζόμενον Een ἐκ νέου ἀντὶ λέοντος πἰνηκον γίγνεσθαι; Kol uaa, ἔφη. Βαναυσία δὲ καὶ χειροτεχνία διὰ ví, οἴει, ὄνειδος φέρει; Tv δι ἄλλο τι φήσοµεν ἢ ὅταν τις ἄσθενὲς φύσει ἔχη τὸ τοῦ βελτί- στου εἶδος, ὥστε μὶ ἂν δύνασθαι ἄρχειν τῶν ἐν αὑτῷ Φρεμμάτων, ἀλλὰ δεραπεύειν ἐκεῖνα, καὶ τὰ Φωπεύματα αὐτῶν µόνον δύνηται µανθάνειν; Ἔοικεν, ἔφη. Οὐκοῦν ἵνα καὶ Ó τοιοῦτος vq ὁμοίου ἄρχηται οἵουπερ ὃ βέλ- τιστος, δοῦλον αὐτὸν φαμὲν. δεῖν εἶναι ἐκείνου τοῦ ῥελ- τίστου καὶ ἔχοντος àv abt τὸ «Φεῖον ἄρχον, οὐχ ἐτεὶ βλαβῃ τῇ τοῦ δουλου οὐόμενοι δεῖν ἄρχεσδαι αὐτόν, ὥσεερ Ορασύμαχος ῷετο τοὺς ἀρχομένους, ἀλλ᾽ ὡς ἄμεινον (ev) ;tayvl ὑπὸ «Φείου καὶ Φθονίμου ἄρχεσδαι, μάλιστα uev οἰκεῖον ἔχοντος ἓν ἑαυτῷ, εἰ δὲ μή, ἔξωύεν ἐφεστῶτος, ἵνα εἰς δύναμιν πάντες ὅμοιοι eer καὶ φίλοι vc αυτῷ κυβερνώμενοι; Koi ὀρύῶς y, ἔφη. «ηλοῖ δέ γε, rv ὁ᾽ ἐγω, καὶ Óó vOuog, ὅτι τοιοῦτον βοίλεται, πᾶσι τοῖς ἐν τῇ πόλει ξύμμαχος᾽ (v καὶ r τῶν παίδων ἀρχή, τὸ μὴ ἐᾶν ἔλευνέρως εἶναι, ἕως ἂν ἐν αὐτοῖς ὥσπερ ἐν τόλει πολιτείαν καταστήσωμµεν, καὶ τὸ βέλτιστον Φεραπεύσαντες τῷ παρ᾽ ἡμῖν τοιούτῳ ἀντικαταστήσωμεν φύλακα ὅμοιον 1 μὲν οὖν S: δὲ Plat. | mo S! | 5 z0:/5 tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | 10 ἐν αὐτῷ Ast: àv αὐτῶ S et libri Pla- tonis ut videtar | 18 ὑπὸ óuotov Plat. | 15 xci ἔχοντος S Platonis vulg.: ἔχοντος Platonis libri meliores | ἐν αὐτῷ Plat.: à» avro S; αὐτῷ operarius Gesn.? p. 121, inde vulg. | 14 ὂν addidi ex Platone [ 19 ἐν ἑαυτφ Tr. p. 19: ἐν eivai S; ἐν αυτῷ Plat. 1 22 ὅτι το τοιοῦτον lambl. | βούλεται S Platonis non nulli Iambl.: βουλεύεται Platouis vulg. | 24 Z&v ἐλευθέρους Plato, inde tacite Gesn.!, vulg.: ὧν- ελευθέρως compeud. S et simili mendo librarii ἀνελευθέρους lamb. | 20 τῶν pro τῷ ei mox τούτῳ pro τοιούτῳ lambl. | ἡμῖν S Plat. lambl.: tuiv Tr., inde vulg. | φύλακας operarius Gesn.!, inde vulg. Stobaeus ILI. 26 402 IQANNOY ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ «cL ἄρχονια ἐν αὐτῷ, καὶ τότε δὴ ἐλεύθερον ἀφίεμεν. ὤηλοῖ γαρ, ἡ Ó' óc. ϱ8 (9, 66 Mein.) Πλάτωνος Πολιτείας ι (X p. 612 A). Οὐκοῦν, ἦν 0! ἐγώ, τά τε ἄλλα ἀπελυσάμενα iv τῷ λόγῳ, καὶ οὐ τοὺς μισὺθοὺς οὐδὲ τὰς δόξας δικαιοοῦνιις ἀτεηνέγκαμεν, α.στερ Ἡσίοδὀν τε καὶ Ὅμηρον ὑμεῖς ἔφατε, ἀλλ’ αὐτό δικαιοσύνην αὐτῇ vox, ἄριστον εύρομεν, καὶ τοιητέον εἶναι αὖτῃ τὰ δίκαια, ἐαν v. ἔχη τὸν Γύγου όακ- τύλιον, ἐαν τε μή, καὶ ερὸς τοιούτῳ ὃδαχτυ λίῳ την 4ιδος κυνέήν; -4ληφέστατα, ἔφη. Λέγεις. -4ρ οὖν, pv ^ ἐγώ, ( Γλαύκων, νῦν Ίδη ἀνεστίφνθονόν ἐστι περος ἐκείνοις xai τοὺς μισφοὺς τῇ δικαιοσύνγ καὶ τῇ ἄλλη ἀρετῃ ἁπτοδοῦ- ναι, ὅσους καὶ οἵους τῇ ψυχῇ παρέχει cap ἀνὑρώπων τε καὶ νεῶν, ζῶντὸς τε ἔτι τοῦ ἀνδρωτιου παὶ ἔτιειδαν τελευτήσῃ; Παντάπασι uiv οὖν, ἡ Ó' 6g. -ᾱμ οὖν ἀπο- ὁώσετέ µοι ἃ ἐθανείσασὺε iv τῷ λόγῳ; Tí μάλιστα; Ἔδωκα vuiv τὸν θίκαιον Óoxeiv ἄδικον εἶναι καὶ τὸν ἄδικον δίκαιον. ἡμεῖς γὰρ ἡγεῖοψε, xv εἰ μὲ δυνατὸν etr, ταῦτα Λλανύάνειν καὶ ὑεοὺς xai ἀνορώπους, ὅμως ὁοτέον εἶναι τοῦ λόγου ἕνεκα, ἵνα αὐτὴ δικαιοσύνη τερὸς ἀδικίαν αὐτὴν κριθείη. v, οὗ µνηµονειεις; «ἀδικοίην μέντᾶν, ἔφη, (el μή). Ἐπειδὴ τοίνυν, vv ὃ ἐγώ, κεκρι- µέναι εἰσέν, ἐγὼ τάλιν ἀπαιτὰ ὑπὲρ δικαιοσύνης, ὥσπερ ἔχει δόξης καὶ παρὰ Sev καὶ «ag! ἀνθρώπων, καὶ ἡμᾶς 1 ἐλεύθερον Plat. lambl.: ἐλευθερίαν S || 8 ecl. cum lemm. hab SMA | 4 Οὐχοῦν, zv ó ἐγώ — μὴ λανθάνετον (p. 403, 8) om. MA | * αὐτο δικαιοσύνην tacite Gesn.? p. 122, inde vulg.: αὐτο- δικαιοσύνην S ut Platonis non nuli | αὐτῃ wvyg S Plat: αὐτῇ τῷ ψυχῷ Tr, inde vulg. | 10 κυνῆν Plat. | 18 ὅσους τε xal otovc | 18 ἠγεῖσθε tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ἠτεῖσθε 5 vitium fortasse non temptandum in Stobaeo, nam Πίτεισθε Platonis non nulli | 20 ἵνα Plat.:: ?»' z S | 22 εἰ ug tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | τοίνυν xr&] discrepant, ut videtur, Platonis non nulli; τοίνυν χεκριµέναι εἰσίν, ἦν 0 ἐγώ, πάλιν ἀπαιτῶ scr. Her- mann || 24 καὶ παρὰ θεών Tr., inde vulg., Plat.: παρὰ θεών S | ἡμᾶς S ut Platonis plurimi: vc tacite ex ed. Plat. Gesn.? p. 122, inde vulg. M 10 20 Q« 10 20 RENE -ἷ SUME EIE SEM MEME ΟΑΡΥΤ ΙΧ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 405 € ” - N » »” - ο [e M M ὁμολογεῖν περὶ αὐτῆς ὀρκεῖσφαι οὕτως, ἵνα xci τα γική- L [4] 9 9 - - "n - τέρια πομίσηται, « ἀπὸ τοῦ δοχκεῖν κτωµένη θίδωσι τοῖς , 3 ON M] - 5 3 1 ἔχουσιν otvry, ἐπειδὴ καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ εἶναι ayaSa ὃι- - / M 3 - - d ; δρῦσα ἐφάνη καὶ ovx ἐξαπατῶσα τοὺς τῷ ὄντι λαμβᾶ- 3 , J » 2 — 3 - 5 O23 3 / γοντας αυτην. «ἄίκαια, ἔφη, αἴτῃ. Οὐκοῦν, qv ὃ ἐγα, ερῶτον μὲν τοῦτο ἁπτοδώσετε, ὅτι Φεούς γε ov λανφάνει ς / 3 - ra 3 P , 1/ 23 x λ ἑκάτερος αὐτῶν οἷός ἐστιν; «ἄπιοδώσομεν, ἔφη. Εἰ δὲ μὴ , ς ^ ’ c ÀavSavevov, ὁ μὲν Φεοφιλις àv etn, 0 δὲ Φεομισής, ωσπτερ N 3 3 * ς - 1/ -” m M καὶ κατ) ἀρχὰς ὡὠμολογοῦμεν. Ἔστι ταῦτα. Tq δὲ Jeo- - , ή, . - φιλεῖ ovy ὁμολογήσομεν, (om γε ἅπὸ Φεών γίγνεται, , Tr , 3 - «τάντα γίγνεσθαι «c oiov τε ἄριστα, εἰ ur, τι ἀναγκαῖον J ^v / ς / ς . αὐτῷ κακὸν ἐκ περοτέρας ἁμαρτίας ὑπῆρχεν; Πάνυ μὲν 3 4 ; - j 3 / ovr. Ούτως ἄρα ὑποληπτέον περὶ τοῦ δικαίου ἀνθρός, } 3 J / ? » ἐάν v' ἐν πεγίᾳ γίγνηται, ἐαν v! ἓν νόσοις « τινι ἄλλῳ d , - - J [4 τῶν δοκούντων κακῶν, cc τούτῳ ταῦτα εἰς ἀγανὸόν τι εκ.» M : € L4 τελευτήσει ζῶντι ἢ καὶ ἀτιοθφανόντι. οὐ γὰρ δὴ vmo ye Ψεῶν ποτε ἀμελεῖται, ὃς ἂν προθυμεῖσθαι ἐν έλη δίκαιος 7νεσθαι καὶ ἐπιτηδείων ἀρετὶν εἰς ὅσον δυνατὸν &v- Sou: ὁμοιοῦσθαι Oeo. Εἰκός y', ἔφη, τὸν τοιοῖτον ' ) - ς A - C / 2 - M - 29 / un ἀμελεῖσφαι ὑπὸ τοῦ ὁμοίου. Οὐκοῦν περὶ τοῦ ἀδίκου J / , - - τσ. / N ' τάναντία τούτων δεῖ διανοεῖσθαι; Σφόδρα γε. Ta uev M M - - 2λ , nd Ór παρὰ Φεῶν τοιαῦτ ἄττ ἂν εἴη γικητήρια τῷ δικαίῳ. 5 , 3 2 Κατὰ γοῦν ἐμὴν δόξαν, ἔφη. Τί ὃδ᾽, ην Ó' ἐγώ, παρ &v- 3 φρώπων; ρα οὐχ ce ἔχει, el δεῖ τὸ Ov τιφέναι; ovy 1 περὶ αὐτῆς Tr. inde vulg., Plat.: περὶ αὐτῆς τῆς S | 9 ac vg. S Plat.: αὐτῇ Tr. | 6 γε ex Platone Gaisford: τε S || S a verbis ὁ uiv Θεοφιλης exordium capiunt ΜΑ || 9 ὡμολογοῦμεν sed o ex o S? ut videtur | 10 yíveco. M4 || 12 μὲν οὖν SM? Plat.: μέν A | 16 τούτῳ Tr. p. 80 Plat.: τοῦτο S M3 τοῦτο A! | 17 óc (voluit ὃς) tacite ex Platone Gesn.! p. 98, inde vulg.: ὡς SM*A || 19 εἰχός — 21 διανοεῖσθαι om. Α | γ΄ tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: τ 8 M4 || 21 δεῖ διανοεῖσθαι S Plat.: διανοεῖσθαι M3 || 22 τοιαῦτ ἄττ dv Tr. Platonis vulg.: τοιαῦτά t ατ᾽ ἂν S τοιαῦτα vt. αττ ἂν Μ4 1 .€ - 9 * . 9 LI » τοιαῖτ v àv Gv À; τοιαῦτ ἂν Platonis libri meliores | 24 & in ἄρα e corr. Md | το ὂν τιθέναι tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: τω ὄντι 9εῖναι SM* A 26* Loi Gp DG pd HEC uM ο oss NENNEN 11i 404 ΙΩΑΝΝΟΥ XZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ οἱ μὲν δεινοί τε καὶ ἄδικοι ὀρῶσιν ὕπερ οἱ ὀρομεῖς, ὅσοι üy «Φέωσιν εὖ ἀπὸ τῶν κάτω, ἀπὸ δὲ τῶν ἄνω un; τὸ μὲν πρώτον ὀξέως ἄττοεή δῶσι, τελευτώντες δὲ καταγέ- Ίαστοι γίγνονται, τὰ «vo ἐπὶ τῶν ὤμων ἔχοντες καὶ ἀστεφάνωτοι ἀπιοτρέχοντες. οἱ δὲ τῇ ἀληνείᾳ δρομινοὶ εἰς τέλος ἐλιλόντες τά ve ἄθλα λαμβάνουσι καὶ ovéqa- νοῦνται. οὐχ οὕτω καὶ περὶ τῶν δικαίων τὸ Ιτολὺ Sup- βαίνει πρὸς τὸ τέλος ἑκάστης πράξεως xai ὁμιλίας καὶ τοῦ βίου εὐδοκιμοῦσί τε καὶ τὰ ἆθλα τταρὰ τῶν ἀνδρώ- πων φέρονται; Καὶ uaa. Ανέξῃ ἄρα λέγοντος ἐμοῦ περὶ τούτω», ἅπερ αὐτὸς ἔλεγες περὶ τῶν ἀδίκων; ἐρῶ γὰρ Ór, ὅτι oi μὲν δίκαιοι, ἐπειδὰν Ἱερεσβύτεροι γένωνται, à τῇ αὑτῶν πιόλει ἄρχουσί τε Gg ἂν βούλωνται ἀρχάς, γαμοῦσί τε ÓnóSev ἂν βούλωνται, ἐκδιδόασέ τε εἰς οὓς ἂν ἑωέ- Ίωσι, καὶ πάντα ἃ σὺ /ιερὶ ἐκείνων, ἐγω viv λέγω τερὶ τῶνδε' καὶ αὖ (xal) εερὶ τῶν ἀδίκων, ὅτι ol πιολλοὶ at- τῶν, καὶ ἐὰν νέοι ὄντες λάφωσιν, ἐπὶ τέλους τοῦ δρόμου αἱρεθέντες καταγέλαστοί εἰσι καὶ γέροντες γιγνόµενοι ἄθλιοι προτεηλακίζονται ὑπὸ ξένων τε καὶ αστῶν, µαστι- γούµενοι καὶ à ἄγροικα ἔφησύα σὺ εἶναι, ἁληνῆ λέγων», εἶτα σιρεβλώσονται καὶ ἐκκαυθήσονται' πάντα ἐκεῖνα olov καὶ ἐμοῦ ἀπικοέναι ὡς :ιάσχουσιν. ἀλλ, ὁ λέγω. 2 post ev temere praecipit τε καταγέλαστοι γίγνωνται (sic) A [fi 3 ἀποπηδώσιν S ΝΑ | δὲ tacite ex Platone Gesn.', inde vulg.: τε SA; M a vulgata differre non notat collator Dindorfianus || 4 γίνονται M! [| xai ἀστεφάνωτοι MÀ, ex Platone Gesu.!, inde vulg.: xci otegavooi (στεφ. sine aec. A) SA; χαστεφάνωτοι fortasse Stobaeus || 6 λαμβά: νουσιν M* | 8 πρὸς τὸ τέλος libri Stob. cum Platonis nonnullis: πρὸς τέλος Plat. | 10 a«vé&g duce Platone tacite Gesn.!, inde vulg.: e && 8 ανέξη M1 ἂν ἕξει A | 138 αὐτῶν Plat.: αὐτῶν libri Stob. &c ἄν ῥούλωνται ἀρχὰς S M4 A: ἂν βούλωνται τὰς ἄρχας Plat. !| T ἐθέλωσιν M3 | 15 & σὺ περὶ tacite ex Platone Gesn.*, inde vulg.: i ὑπὲρ S M4 A nisi quod Όπερ siue acc. S | 16 xai «v xai tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: καὶ «v ὃ ΜΑ καὶ A | 18 sow S] 19 προπιλακίζονται M4 | 20 ἀγροῖκα libi Stob. | λέγων, εἶτα tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: λέγοντα S M4 λέγονται (sic) A; v. εἶτα στρεβλώσονται καὶ ἐκκαυθήσονται ex libro de rep. li. p. 361 E huc in- vecta esse vidit Ast 10 - 20 — Án mm mm sn s - ἵνα, ο ο κα a o DR. 10 CAPVT IX ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ 4056 ορα, εἰ ἀνέξη. Koi πάνυ, ἔφη" δίκαια γὰρ λέγει. 4 μὲν τοίνυν, ἦν Ó' ἐγώ, ζῶντι τῷ δικαίῳ παρὰ Φεῶν τε καὶ ἀνθρώπων ἀθλά τε xa) ut 90i καὶ δῶρα γίγνεται πρὸς ἐκείνοις τοῖς ἀγαθοῖς oig αὐτὴ παρεἰχετο T) δικαιο- σύνη, τοιαῦτ ἂν εἴη. Koi µάλα, ἔφη, καλά τε καὶ βέβαια. Ταῦτα τοίνυν, ἦν ὃ ἐγώ, οὐδέν ἐστι τελήύθει οὐδὲ µεγέθει πρὸς ἐχεῖνα, ἃ τελευτίσαντα ἑκάτερον περιμένει. 64 (9, 67 Mein.) Πλατωνος ix τοῦ Κλειτοφῶντος (p. 408 E — 410D). Tí τοὐντεῦθεν; ;s0g ἄρχεσύαι δεῖν φαμὲν δικαιο- σύνης περὶ µαθήσεως; ὥσπερ ἂν ei τις ἡμᾶς προῦτρεπεν τοῦ σώματος ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι, μηδὲν προνοοῦντας ὀρῶν καθάπερ παῖδας, ὡς ἔστι τις γυμναστικὴ καὶ ἰατρική, καὶ ἔπειτα ὠνείδιζε λέγων, wg αἰσχρὸν πυρῶν μὲν xol κριθών καὶ ἀμπέλων ἐπιμέλειαν πᾶσαν ποιεῖσφαι, καὶ ὅσα τοῦ σώματος ἕνεχα διαπονούὐμεώφα τε καὶ κτώμεθα, τούτου Ó αὐτοῦ μηδεμίαν τέχνην μηδὲ μηχανη», ὅπως (0C ῥέλτιστον ἔσται τὸ σώμα, ἐξευρίσκει», καὶ ταῦτα Ov- σαν’ ei ὃ' ἐπανηρόμεθα τὸν ταῦώ ἡμᾶς προτρέποντα᾽ λέγεις δὲ εἶναι τίνας ταύτας τὰς τέχνας; εἶτεν ἂν ἴσως ὅτι γυμναστικὴ καὶ ἰατρική. καὶ νῦν δὴ τίνα φαμὲν εἷ- ναι τὴν ἐπὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ LE λεγέσνω. O δὲ δοκώῶν αὐτῶν ἐρρωμενέστατος εἶναι πρὸς ταῦτα ἄποκρι- νόµενος εἶπεν, ταύτην τὴν τέχνην εἶναι Ίνπερ ἀκούεις 9 γίγνεται S M3 Α Plat.: γίγνονται Tr., inde vulg. || 4 ἐχείνοις lacite e Platone Gesn.!, inde vulg.: ἐχεῖνα S M4 A | ar; A Plat.: αυτη M3 Tr. dubito deS | 5 µάλα corr. ex µαλιστ S | 6 ταῦτα τοί- νυν κτὲ. cf. Euseb. praep. ev. XL 35. | ταῦτα τοίνυν S M3 Plat, Eus.: ταῦτα À || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA || 10 T/ τοὐντεῦθεν — p. 406,21 ἀπεκρίνατό τις om. M4 A [ 19 ἐπανηρόμεθα S Plat.: ἐπανειρόμεθα Tr. p. 81; ἐπανειρώμεθα oscitanter Gesn.? p. 123, inde vulg. | 20 τίνας tacite ex Plat. Gesn.! p. 98, inde vulg.: τινας S | εἶπεν tacite ex Plat. Gesn.', inde vulg.: εἰπεῖν S || 21 δη τίνα tacite ex Plat, Gesn.!, inde vulg.: δή τινα S | 29 τέχνην, sed gv ex gc S | 24 εἶπεν 5 eine Tr.: εἰπέν uoc Plat. | zv περ Tr., Plat.: zvzso S | ἀχοίεις tacite ex Plat. Gesn.', inde vulg.: «xovge (-5gc Tr.) S 406 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" οὐ AéyOYtOg, ἔφη, Σωχρατους, oix ἄλλην v Óuxotootri v. εἰπόντος δέ µου" µί uot τὸ Όνομα εἴπῃς µόνο», ἀλλὰ vL ἰατρική πιού τις λέγεται τέχνη, ταύτης δέ ἐσει διτιὰ τὰ ἀποτελούμενα, τὸ μὲν ἰατροὺς ἀεὶ ερὺς τοῖς οὐσιι ἑτέρους ἐξεργά-εσύψαι. τὸ δὲ ἵγίειαν' ἔστι δὲ τούτων ὡάτερον οὐχέτι τέχνι, τῆς τέχνης δὲ τῆς διδασχκοίσις t€ καὶ διδασχομένις ἔργον, ὃ δὲ λέγομεν ὑγίειαν καὶ τεχτονικῆς δὲ κατὰ ταὐτὰ olia τε καὶ τεχτογικὴ τὸ dés ἔργον, τὸ δὲ δίδαγία". τῆς δὴ δικαιοσύνης ὠσαύτως τὸ μὲν ὁδικαίους ἔστω τοιεῖν, λαύσοτερ ἐχεῖ τους τεχνίτας ἑκάστους' τὸ Ó ἕτερον, ὃ δύναται πιοιεῖν ἐμῖν ἔργον ὁ ὁίκαιος, τί τοῦτό quer; elré' — οὗτος uiv, cg οἶμαι, τὸ συμφέρον ἀτιεκρίνατο" ἄλλος δὲ τὸ Óéov' ἕτέρος δὲ τὸ ὠφέλιμον' 0 δὲ τὸ λυοιτελοῦν. ἐπαγ]ῃειν δὲ ἐγὼ λέγων, ὅτι ἐχεῖ τά ye θνόμαια ταῦτ ἐστὶν ἐν ἑκάσει τῶν τεχ- γῶν, ὀρύῶ- εράττει», Αυοιτελαῦντα, ὠφέλιμα, καὶ τὰ τοιαῦτα ἀλλὰ :ερὸς ὃ τι ταῦτα τιάνεα τείνει, ἐρεῖ τὸ ἴδιον ἑκάστη 5 τέχνη, olov ἡ τέκτονικ τὸ εἰ, τὸ καλώς, τὸ δεόντως, ὥστε τὰ ξύλινα, φέσει, σκεύη γίγνεσύαι, ἃ Or obx ἔστι τέχνη; λεγέσύω. ÓD καὶ τὰ τῆς θικαιοσύνης ὡσαίτως. ΤΓελευτών απιἐκρίνατόὀ τις (0 Σώκρατές uot vov οῶν ἑταίρω», ὃς Ór κομψότατα ἔδοξεν εἰπεῖν, ὅτι τοῦτ' ein τὸ τῆς ὀικαιυσύνιὸ ἴδιον ἔργον, o τῶν ἄλλων οὖδε- μιᾶς. ᾠφιλίαν ἐν ταῖς εώλεσι ττοιεῖν οὗτος Ó av ἔρω- 1 σὺ Λέγοντος Plat: συλλέγοντος S |j 2 δέ µου S Platonis À: ó' ἐμοῦ Platonis D | εἴπης µόνον S: µόνον εἴπῃς Plat. | 8 ὡδὶ 5: ὧδε Plat.; sed vide ne ὡδὲ ζατρ. irrepserit pro d^ ἐατρ. | 4 αεὶ S: αἰεὶ Platonis A D | 8 ce/c& tacite ex Platonis Ald. (Platonis ÀJ Gesn.!, inde vulg.: ταῦτα S, Platonis D | τεκτονική tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: τεχτονικῆς ὃ | 10 ἐχεῖ τοὺς S Platonis D: ἐχεί- νους Platonis Α || 14 ἐπανήειν S Platonis A D: ἐπανζα Schanz | 6j S Platonis A: ó' Platonis D || 15 ἐκεῖ S: κἀκεῖ Plat. | ταῦτ S Plat.: tovt. Tr, inde vulg. | 16 τὰ τοιαῦτα S: τάλλα τὰ τοιαῦτα Plat.: suppleverim (τὰ &AAa) τὰ v. | 18 ἑκάστη x τέχνη S8: ἑκάστη tégr Plat; ἑκάστῃ τέχνι; tacite ex Platonis Ald. Gesn.!, inde vulg. || 21 ὦ Σώκρατες] abhinc ordiuntur M A | 22 ἑταίρωγ] ἑτέρων A | ὃς tacite ex Plat. Gesn.!*, inde vulg.: ὡς S M* A || 24 πόλεσιν M? | ἐρωτόμεγος Α Qt 10 10 20 25 CAPVT ΙΧ ΠΕΡΙ AIKAIOEYNHE 407 τώμµένος τὴν φιλίαν ἆγανόν τ ἔφη εἶναι καὶ οὐδέτοτε κακόν, τὰς δὲ τῶν παίδων φιλίας xai τὰς τῶν Φηρίων, ἃς ἡμεῖς τοῦτο τοὔνομα ἐπιονομάζομεν, οὐκ ἀπεδέχετο εἶναι Φιλίας ἐπαγερωτώμενος' συνέβαινε γὰρ αὐτῷ τὰ ιλείω τὰς τοιαύτας βλαβερὰς v ἀγαθὰς εἶναι. φεύγων δὲ τὸ τοιοῦτον οὐδὲ φιλίας ἔφη τὰς τοιαύτας εἶναι, Ψευδῶς δὲ ὀνομάζειν αὐτὰς τοὺς οὕτως ὀνομάζοντας τὴν δὲ ὅντως καὶ ἀληνῶς φιλίαν εἶναι σαφέστατα ὁμό- γοιαν. τὴν δὲ ὁμόνοιαν ἐρωτώμενος εἰ ὁμοδοξίαν εἶναι λέγοι v; ἐπιστήμην, τὴν μὲν ὁμοδωξίαν ἠτίμαζεν ἠναγχκα- ζοντο γὰρ πολλαὶ καὶ ῥλαβεραὶ γίγνεσθαι ὁμοδοξίαι ἀν- Φρώίτων, τὴν δὲ φιλίαν ἀγαύὸν ὠμολογήκει Ιιάντως εἶναι καὶ δικαιοσύνης ἔργον, ὥστε ταυτὸν ἔφησεν εἶναι ὃμιό- νοιαν καὶ ἐπιστήμην οὖσαν, «λλὰ οὐ δόξαν. ὅτε δὴ ἐν- ταῦθα {μεν τοῦ λόγου ἀποροῦντες, oi παρόντες ixavoi ἦσαν ἔπεμελήττειν τε αὐτῷ καὶ λέγειν, ὅτι περιδεδράµήκεν εἰς ταὐτὸν Ó λόγος τοῖς πρωτοις' καὶ ἔλεγον ὅτι καὶ v, ἰατρικὴ ὁμόνοια τίς ἐστιν καὶ ἅπασαι Gi τέχναι, xai ττερὶ ὅτου εἰσὶν ἔχουσι λέγειν" τὴν δὲ υτὸ σοῦ λεγομένην δικαιοσύνην ») δὁμόνοιαν, ὅπου τείνουσά ἐστιν, διαττέ- q&vyev, καὶ ἄδηλον αὐιῆς 0 tí ττοτὲ ἔστι τὸ ἔργον. Ταῦτα, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ τελευτῶν xol σὲ αὐτὸν ἠρώ- των, καὶ εἶπάς uot δικαιοσύνης εἶναι τοὺς μὲν ἐχθροὺς ῥλάπτειν, τοὺς δὲ φίλους ev πτοιεῖν' ὕστερον Ó' ἐφάνι 3/άπτειν γε οὐδέπιοτε ὃ δίκαιος οὐδένα" πτάντα γὰρ ἔτι ὠφελείᾳ πάντας ὁνρᾶν. D φεύγω» δὴ — θτοιαύτας εἶναι om. À || 10 λέγει A | 18 ταὐτὸν Plat: ταὐτὸ S Μ4Α | ὀμόνοιαν καὶ S M3 Α Plat.: ὁμόνοιαν Bekker, xci ἁμόνοιαν Ast, ὁμόνοιαν καὶ δικαιοσύνην (0. καὶ φιλίαν Ι. Baumann) Hermann || 17 ἡ (ή M3) ἑατρικὴ S M1 A Platonis À: argue Platonis D || 20 oaov (πού A) SM3A Plat.: ὅποι Bekker; ὅτου Tr. p. 82, inde vulg. | γείνουσα Plat.: τινοσ & S τινὸς & (vel &) M3 A; τινός Tr., inde vulg. | 21 αὐτῆς] αὐτοῖς 4 | 99 σὲ αὐτὸν Plat: σεαυτὸν SM*3A | 23 εἷ- πας (εἴπασ M4) S M4 A: εἶπες Plat. | μὲν om. Α | 95 οὐδένα" πάντα Plat.:: ovóév: ἅπαντα S M4A | 96 ὠφελεία (vel -α) S Μα À Plato- uis Da: ὠφελίᾳ Platonis ΑΔ. ceterum de eclogis 9, 68 — 70 Mein. vide supra p. 132 sqq. 406 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T CAPVT X. HEPI AAIKIAX [ΚΑΙ ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣΙ. 1 Εὐριπίδου Ηρακλειδών (1--- 4). Παλαι ποτ ἐστὶ τοῦτὸ uot δεδογµένον ὃ μὲν δίκαιος τοῖς πέλας πέφυκ ἀνήρ, ὁ Ó' eig τὸ κέρδος λῆμ ἔχων ἀνειμένον Φίλοις v^ ἄχρηστος xol συναλλάξαι βαρίς. 2. Neganzíwvog (fr. 1 p. 831 N.?). Ov τῆς ἐμῆς ἕκατι καρδίας φέρεις λόγους προσηνεῖς, τοῦ δὲ σοῦ κέρδους χάριν. 9 ἸΜενανδρου (fab. inc. fr. 31 com. IV p. 243). Πλεονεξία uéyiovov ἀνθρώποις xaxov* Capitis decimi eclogas servarunt S ΜΑ, non nullas Br Mac. Chrys. Περὶ πλεονεξίας xoi ἀδικίας Phot. Περὶ ἀδικίας καὶ φιλαργυρίας καὶ πλεονεξίας SM A Br Μας, 40^ " ;' S mrg // exhibent M A Μας, verba χαὶ φιλ. καὶ πλεογεξίας seclusi non propter Voss. vel propter capitum florilegii Laurentiani indicem (litt. A παραπ. 6) ubi reapse legitur nil nisi περὶ ἀδικίας sed et propter reliquorum huius libri titulorum rationem et quia emblema proditur vocabuli πλεονεξίας sede incerta. certe si περὶ ἀδικίας titulum fusius interpretari voluisset gnomologus, eadem prioris περὶ δικαιοσύνης exspectanda fuit prolixitas. denique vide quae monui ad ecl. 5. ceterum utrumque caput idoneum ad loannis vel superiorum excerpendi rationem investigandam. ut in capite nono excerpta Platonis quem ipsum legisse Stobaeum observavit Diels (dox. p. 75) per longam seriem sequuntur ipsorum de re publica librorum ordinem vel Alcibiadis prioris dispositionem (cf. Stob. I proleg. p. XIX Wachsm. Π 1, 191— 93. 201— 3) nec aliter procedunt Xenophontis apomnemoneumaton particulae (cf. Stob. III 1, 205— 7), sic in decimo Euripidei anthologii ex alpha- pelico fabularum ordine compositi iam clariora patescunt vestigia. post Heraclidarum (1) et Ixionis (7) eclogam ad initia reversus reliquas hac profert litterarum serie B(17) 4(18) ΙΤ (23) Y (26) | 93 ecl. cum lemm. hab SMA | 4 ποτ Α Tr. Eur.: zov S sed ποτ corr. miniator nov M4 | ? πὀλει t ἄχρηστος καὶ συναλλάσσειν βαρύς libri Eur. a Stobaeo pendet Theodorus Metoch. p. 558 afferens 6 et 7 sine fab. n. jj S8 ecl. cum lemm. hab. SMAÁ || 11 ecl. cum lemm. hab. 5 ΝΤΑ, re- currit Maxim. c. 22 p. 602 Combef. (Μενάνδρου) || 12 cf. monost. 515 ὑπερηφανία u£y. à. κ. 10 15 CAPVT X ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ 409 οἳ γὰρ Φέλοντες τροσλαβεῖν τὰ τῶν πέλας ἀποτυγχάνουσι πολλάκις YLXOHEVOL, ^ 3 » / - 9 / τὰ ὃ ἴδια προστιθέασι τοῖς ἀλλοτρίοις. 4 «ἄιφίλου (fab. inc. fr. 18 com. IV p. 421). 44o' ἔστιν ἀνοητότατον αἰσχροκερδία M ^ - M 24 ς - » ) J ς «ο» πρυς τῷ λαβεῖν γὰρ dv Ó νοῦς τᾶλλ οὐχ ὁρᾷ. 9 "Toi αὐτοῦ (fab. inc. fr. 14 com. IV p. 421). Et μὴ τὸ λαβεῖν ἦν, οὐδὲ sig πονηρὸς nv. - , - 23 , [44 Δ - qi^apyvota τουτ ἐστίν, ὅταν ἀφεὶς σκοπεῖν τὰ δίκαια τοῦ κέρδους διὰ παντὸς δοῦλος vc. 6 ἸἨενάνδρου (fab. inc. fr. 984 com. IV p. 294). «έχεις, ἃ δὲ λέγεις, ἕνεκα τοῦ λαβεῖν Λέγεις. 7 Ευριπίδου Ἰξίονος (fr. 495 N.?). hl ^, , 3 ’ Ὅσεις γὰρ ἐπὶ τὸ πλέον ἔχειν πέφυκ᾽ ἀνήρ, 2 M - / 3 ET ; οὐδὲν φρονεῖ δίκαιον οὐδὲ βούλεται, 1 γὰρ] μὲν Max. | 8 ἀλλοτρίοις suspectum Meinekio: ἐναντίοις ci. Kock com. Ill p. 110 τῶν γειτόνων Nauck (per litt.) | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA | 5 αἰσχροκερδία S (si iure silet Mekler): αἰσχρο- Χέρδεια Μὰ αἰσχροκέρδία in αἰσχροκέρδεια corr. At αἰσχροκέρδια Tr. | 6 προς vo S M3, A ex emend. teste Gaisfordo πρὸς τὸ Tr.; πρὸς tQ recte Gesn.! p. 100, ad πρὸς τὸ relabitur Gesn.? p. 126 || 7 ecl. cum lemm. hab. S M A (post ecl. 10, 4) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); ἄιφίλου Mac. recurrit corp. Par. 605 Elt. (Φίλωνος, id est. 4ιφίλου) | 8 οἱδ᾽ ἂν tig monost. 665 fortasse recte | 9 τότ᾽ Mac. | ἀφεὶς M3 A Tr. p. 83 Mac. corp. Par: ἀφῆς 5 | 10 δαπαντὸς libri. ceterum for- tasse duo esse fragmenta recte monet Meineke | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA. recurrit corp. Par. 606 Elt. (Mevavógov) | 12 vocem primam suppl. A? | 18 ecl. cum lemm. hab. S M A; ἰξίονος 5 i&loy, M4 A, recurrit corp. Par. 608 Elt. (Ἠυριπίδου). eclogae v. 1 et 3 sine lemm. ite- rantur infra flor. 22, 2 | 14 c in ὅστις pro litt. erasa A? | ἐπὶ τὸ $ corp. Par. ἐπὶ τῷ M4A ἁστῶν rectius flor. 22 | 15 versum, quem om. flor. 22, spurium esse vidit Wecklein sfud. zu Eur. p. 355. est autem gnomologi eclogam huic ipsi περὶ ἀδικίας titulo artius adaptantis (cf. ecl. 20). hoc si recte conicio, simul apparet illum vix iam legisse quod praebet Photius περὶ πλεονεξίας. si legisset, ut titulo conveniret ecloga non ullo opus fuisset additamento. immo haec ipsa ecloga (πλέον ἔχειν) cum aliis ansam dederit ad inscriptionem amplificandam | οὐδὲ φρονεῖ corp. Par. 410 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ERAOTQN T ^5 ) ; ^ φίλοιο v' ἄμικτός ἐστι καὶ «coy oh. S8 Θεοδέχκτου (inc. fab. fr. 10 p. 805 N.7). Ὦ καλλιφεγγῖ λαμιταδ’ εἱλίσσων φλογὸς c 3 N ^ , ^^ Ἠλιε, τιοΦεινὸν πτᾶσιν ἀνόθρώπτιοις σέλας. Σο, J f^ ^ , 3 3 ο H εἶθέςο vuv! ἄλλον s(;ov εἰς οὕτω ueyav . , 3 2 - N / / ἐκ θόντ᾽ ἀγῶνα καὶ δυσέκφευκτον κρίοιγ; t! - / / 0:t0v κατηγορεῖ μὲν ἐν λόγοισί uov ; A Cs 3 PC / γυνή, πρὸς ὃν Ó εἴρηκε, τυγχανει 110σις, nd 03 M Dd / κοινοῦσι Ó οἵὕπερ καὶ κατηγοροῦσί µου; 3 , 9 "4ριστοφάνους (Eccles. 206---5). Τὰ ὀδήμοσια γὰρ μισὺνοφοροῦντες χρήματα ^V - ) - ἴδια σκοπεῖσο ἕκαστος Ó τι τις xegOavei' ολ X! 9 ο 4» / à τὸ δὲ κοινὸν ὥσπερ .dioiuuog κυλίνδεται. 6 ’ Pg x 10 Ἡσιόδου βργων (320). τα / (3 3 ς / ^ , x 3 ; Xoruaza Ó' οὐχ ἁρπιακτά, Φεόσθοτα στολλὸν ἁμείγω. 11 Ἡσιόδου Ἔργων (40 — 41). T/ 2 ον PL ο / ο M Νήπιοι, οὐδὲ ἴσασιν, ὀσῳ πλέον Ίμισυ παντος ) 3 ο/ 3 " x 3 / » 3» » οὐδ) σον ἐν µαλάχι τε καὶ ἀσφοδέλῳ ἓν ὄνειαρ. 19 Ἐν ταὐτῷ (392). Mi κακὰ κερδαίνειν᾿ xaxà πέρδεα ioa ατῃσι». 1 τ om. corp. Par. ef. Theodorus Metoch. p.598 ubi sine fab. u. φίλοις Gpuxtoc καὶ πάση πόλει. | ἀμεικτός ἐστι mavalt Nauck | 2 ecl. cum lemm. hab. SMÁ | 4 "Hiis Buecheler: 52:& libri || B. eiéc τινά ἆλλον S siósotiv ἆλλον M93 οἶδας (ug supra ὁ compendiose, sed post ó fuit alia litt. nune erasa) τινα (sed & erasa) ἆλλον A | 6 óvocéz- φευκτον M3 | 7 λόγοισ σἰµου Μα]. 8 ó" om. M* || 9 κριγοῦσι Nauck: χωατοῖσι SM*A | 10 ecl, cum iemm. hab SMA | 11 τὰ Aristoph.: τί SA τί δη M3; oi temere Gesn.! p. 102, inde vulg. | 19 ἴδια 5 M4 A ut Aristophanis plerique: ἐδίᾳ Aristoph. | 19 4ἴσιμος Aristoph.: ciuóc S M3 A || 14 ecl cum lemm. hab. SMA | 15 πολλὸν Α Tr.: πολλῶν S M3 | 16 ecl. lemmate non iterato hab. S, addito lemm. MÀ | 1 οὐδὲ lo«giv Hes.: ot? ἴσασιν (ἴσασι S) S M* A ut Hesiodi haud pauci | ὅσω πλέον M3 AHes.: πλέον Όσον S Tr.; ὅσον πλέον Gesn.! p. 102, inde vulg. |. 18 ἀσφοδέρ ἐν) (sic) S ὠσφοδέλω ἓν (Ev ' ni fallor A!) M3 A!: ἀσφοδέλφ µέγ Tr. A ex emend., Hes. | 19 ecl. hab. lem- male non iterato S, addito lemm. MA | 20 ἴσα ἄτηισιν S et sic fere M3A σα ἄτησι libii Hes.: io^ ἀάτῃσι Meineke Philol. XIX p. 199 recte Q2 19 20 (x 10 CAPVT X ΠΕΡΙ AAIKIAZ 411 13 "Enxiyeonuov (fr. 53 p. 274 Lorenz). 44 δὲ χεὶρ τὰν χεῖρα νίζει, 14 Βακχυλίδου Ἐπινέκων (p. l3 1 p. 570 fr. 4 Bergk). Ὡς 0' Gmel εἰπεῖν, φρένα καὶ πυχιγὰν πέρδος ἀνὑρώπων βιᾶται. 15. Πινδαρου (Pyth. 3, 54). ἄλλὰ κέρὸει xai σοφία δέδεται. 16 Ἡσιόδου Ἔργων (356 — 60). dug αγαύψή, ἄριταξ δὲ κακή, Φανατοιο ὁότειρα. 0c μὲν γάρ xev ἀγὴρ ἐθέλων O γε καὶ uéya Óoír- / - XL / [4] . χαίρει τῷ ÓcQi καὶ τέρπεται ὃν κατὰ Quuóy: ὃς δέ xev αὐτὸς ἕληται ἀναιδείηφι πιφίσας. καί τὲ σμικρὸν ἐόν. τὸ y' ἐπάχνωσεν φίλον ἠτορ. 17. Βὐρωιίδου ἨΒελλεροφόντου (fr. 997 N.2). Ὡς ἔμφυτος μὲν πᾶσιν ἀνθφρώποις xz 1 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 10, 12) Mac. Chrys. (post 10, 5). adsumpta est opinor ex Ps.-Platonis Axiocho p. 366 C: zoize γὰρ ἀνὴρ οὗτος (sc. Πρόδιχος) οὐδένα διδάσκει, δια παντὸς δὲ ἔθος ἐστὶν αὐτῷ φωνεῖν τὸ Ἠπιχάρμειον' A δὲ χεὶρ τὰν χεῖρα νίζει' δός τι x«l λαβοις ti κα (χα add. C. Fr. Hermann). nam legitur infra etiam alterum hemistichium flor. 10, 34 idque cum lemmate []ροδίκου nec sine lacuna qua laborant libri Platonis. ad eundem fontem redit Boisson. anecd. III p. 198. cf. Men. monost. 543 || 2 ἡ rubr. Mac. | τὰν Ps.-Plat.: τὴν libri | 3) 9 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ; BezzvA ἐπινικων (sineacc) S βακγυλλίόου » - -——— » , ' ἐπινίκων (ἐπινικῶν A) MA | 5 «vov S ἀνθρώπων MA, av09oozo Ti., inde vulg. | µιάται (9 superscr. A?) A || 6 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 10, 14) Mac. Chrys. (post ecl. 10, 13) || 8 ecl. cum lemm. hab. 5 M À | 9 óoc sine aec. S ó00 M4 δὼσ ex δὺσ corr. A? | 10 μὲν suppl. A? | o γε SM1Hes.: ὅδε A; ὅτε Tr. probante Hermanno ὁ τι Gesr.! p. 102, inde vulg. | κάν Hes. sed plerique x«i et sic SM4A zcv Tr. | doi; Hes.: óc S M! A Hesiodi plerique | 12 ἀναιδείηφι Tr, inde vulg. Hes.: ἀνειδίηφι S M avoiólgqi Α | szuüügoeg sed 9 ex π S || 18 ἐπαχνωσεν M$Hes.: ἐπάχνωσε S A Tr,indevulg. [| 14 ecl. cum lemm. πὸ κε dn ; ; hab SM A; εὗὖρι BeA compendio post 2 addito 5 Πὐριπίδου Βελλε- "Hn ροφόντου M3. Εὐριπίδου Βελλεροφον. Α 412 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" ὅστις δὲ μµεῖστον utgOóÓy εἰς χεῖρας λαβὼν κακὸς γένηταε, τῷδε συγγνώμη μὲν ov, πλείω δὲ μισθὸν μείζονος τὀλμηήης ἔχων τὸν τῶν Ψεγόντων ῥᾷον ἂν φέροι λόγον. 18 Βὐριπίδου «ανάης (fr. 325 N.?). 5 Κρείσσων yàg οὐδεὶς χρημάτων πέφυκ᾽ ἀνιρ, πλὴν εἷς τις" ὅστις Ó' οὗτός ἐστιν οὐχ ὁρῶ. 19 Σοφοκλέους Οἰδίποδος (tyr. 387— 59). Ὑφεὶς ucyov τοιόνδε μήχανορράφον, δόλιον ἀγύρτην, ὅστιςρ £v τοῖς κέρδεσιν 10 µόνον δέδορκε, τὴν τέχνην ὃδ᾽ ἔφυ τυφλός. 20 Ἰενάνδρου «4ευκαδίᾳ (fr. 2 com. IV p. 159). Ὅσεις ὑπέχει χρυσίῳ τὴν χεῖρα, xà» μὴ qp, πονηρὰ βούλεται. 1 μεῖστον (cf. etym. m. 676, 14 Hesych. al.) μισθὸν Buecheler: πλεῖστον μισθὸν S M3 A; μισθὸν μικρὸν quod conieci lect. Stob. p. 27 praeceperat Heath qui παῦρον vel μικρὸν μισθὸν proposuit, λιτὸν μισθὸν lacobs | 4 Aeyovrov libri: corr. lacobs | woyov libri: eorr. lacobs | B ecl. cum lemm. hab. SMA post ecl. 10, 17, sine lemm. Br tamquam capitis primam; t αυ. pro εὐρ. 5 Xogo- χλέους ex proxima ecloga Tr. p. 84, unde error Gesneri | 6 οὐδεὶ libri: οὔτις tacite Nauck | ὁημάατων S | 7 sig τις Porson adv. p. 214: gl τις S M3 Α3 Br. οὗ τις vel ὅστις A* | ó om. Tr. p. 84 | ove ἐρῶ Badham. post eclogam 18 addit sine lemm. Br versus χέρδη τοιαῦτα yon τινα χτᾶσθαι βροτὸν (βροτών flor. 94) ἐφ᾽ οἷσι μέλ- λει wo. ὕστερον στένειν, qui leguntur infra flor. 94, 3 Mein. (Evg. Κρεσφόντῃ), dein sine lemm. versum τοῦ (sic) λαμβάνειν γὰρ πάντες ἠττῶνται (sic) βροτοί (flor. Mon. 125 Leid. 118) quem inter tragi- corum adespota recepit Nauck 172 p. 875 ed. sec. scribens ἠσσῶνται, comico adsignavit Methner de trag. gr. fr. obs. cr. part. I p. 10. sic fabu- larum ítrias evaserit litterarum ordine conserta B^ K. vide igitur ne versus τοῦ À. γὰρ (γὰρ om. Mon. unde ἅπαντες mavult Meineke) 769. Bo. ipse quoque Euripidis sit velut ex Palamede petitus (cf. fr. 580 N.?) | 5 ecl. cum lemm. hab. SMA || 9 ἀφεὶς Α sed v superscr. A? [| 11 δέδορκε SM Soph.: δέδωκε A || 12 ecl. cum lemm, hab. SMA; λευκαδεία À. recurrit corp. Par. 607 ΕΙ. (lemmate non iterato post Menandream flor. 10,6) || 14 βούλεται Grotius dict. poet. p. 69 idque legi in cod. Paris. 1985 testatur Gaisford: βουλεύεται S M A. corp. Par. 10 CAPVT X ΠΕΡΙ AAIKIAZ | 413 21 ΙΜενάνδρου Κόλακι (fr. 6 com. IV. p. 154). Οὐδεὶς ἐπλούτησεν ταχέως' δίκαιος Qv: ὃ μὲν γὰρ αὑτῷ συλλέγει, καὶ φείδεται͵ ó δὲ τὸν πάλαι τηροῦντ ἐνεδρεύσας πάᾶντ ἔχει. 22 ᾿άντιφάνους (fab. inc. fr. 40 com. IIl p. 148). Τὰ πιονηρὰ κέρδή τὰς μὲν ἡδονὰς ἔχει µικράς., κριθέντα ὃ) ὕστερον [τὰς] λύπας μακράς. 23 Εὐρωτίδου Ἰνοῦς (fr. 419 N.?). Βία νυν ἕλκετ᾽ ὦ κακοὶ τιμὰς βροτοί, καὶ κτᾶσθε πλοῦτον παάντοῦεν Φηρωμενοι, σύμμικτα μὴ δίκαια καὶ δίκαι ὁμοῦ' ἔπειτ᾽ ἀμᾶσύε τὦῶνδε δύστηνον Φέρος. 94 Ἰηενάνδρου ᾿4δελφοῖς (fr. S com. IV p. 71). "Eoyov εὑρεῖν συγγενῆ πένητός ἐστιν οὐδὲ sig γὰρ ὁμολογεῖ 1 ecl. cum lemm. hab. SMA. κόλακι aut, quod mallem omisisset, χόλαχια ci. Gaisford: χολακεία libri. ortum hoc videtur ex priore λευ- χαδία | 2 οὐθεὶς Α | ἐπλούτησε libri | ταχύ monost. 688. cf. monost. 52 | post δίκαιος ὦν aliquid intercidisse suspicabar lect. Stob. p. 18 velut τὸν μὴ δίχαιον ἄνπερ ἀντιπαρατιθῇς. verba ὁ μὲν γὰρ — πάντ ἔχει incerto poetae tribuerat Grotius. librorum patrocinium suscepit Kock com. Ill p. 84 | 8 αὐτῷ Tr. p. 84 et A fortasse: αὐτώ S M* | 4 τη- ροῦντα SM4 | B ecl. cum lemm. hab. S M A (post ecl. 10, 21) Mac. Chrys. (post ecl. 10, 15). recurrit corp. Par. 482 Elt. (γγῶμαι Αντιφά- νους) | ? κριθέντα δ᾽ ὕστερον Buecheler: εἶτα à" ὕστερον τὰς S M? A Mac. corp. Par.; ἔπειτα ὃ ὕστερον Gesn.! p. 102, inde vulg. | 8 ecl. cum lemm. hab. SMA. recurrunt. versus flor. 93, 4 (Ev. Ἰωνι i. 6. Ἰνοῖ) | 9 καὶ νῖν ἐφέλκετ᾽ flor. 95, sed cf. Theogn. 29sq. πέπννο, unó* αἰσχροῖσιν ἔπ᾽ ἔργμασι ugó^ ἀδίκοισιν Τιμὰς μηδ ἀρετὰς ἕλκεο μηδ) ἄφενος. fortasse recte βίᾳ νυν ἕλκεσθ Herwerden revue de philol. II p. 56 | 11. 12 affert Theodorus Metoch. p. 559 sine fab. n. | 11 σύμμειχτα mavult Nauek. | καὶ δίκαι] καὶ ἄδικα libri florilegii 93 | 12 ἀμᾶσθαι S Theod. Met. | τὀνδε S. vovós M1 Theod. Met. τοῦθε A! το superscr. ΑΣ ut videtur, τῶνδε flor. 93 | 18 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 10, 23) Mac. Chrys. (post ecl. 10, 22) || 16 οὐδὲ εἰς (οὐδεεὶς) Grotius: οὐδεὶς S M4 Mac. οὖὐδε..ς duae ut litt. dignosci nequeant À 414 dOANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T αὐτῷ Ἱεροσγκειν τὸν pon deas τινος δεέµενον, αἰτεῖσθαι γὰρ Gua τι ροσδοκα. 235 Σοφοκλέους Τηρεῖ (fr. 528 N.?2). Φιλαργυρον uiv πιᾶν τὸ ῥάρβαρον γένος. 26 Εὐριπίδου Ὑψιπύλῃ (fr. 758 Ν.2). Κακοῖς τὸ κέρδος τῆς δίκης ὑπέρτερον. 27 Πλάτωνος ἐν τῷ Κρίτωνι (p. 49 B). Ὅμως τό γε ἀδικεῖν τῷ ἀδικοῦντι καὶ χακὸν καὶ αἰσχρὸν τυγχάνει Ov /ταντὶ τρόπῳ; φαμὲν, rn ovt; — Φα- Héy. — Οὐδαμῶς ἄρα δεῖ ἀδθικεῖν; — Οὐ δήσα. — Οὐδὲ 10 ἀδικοιµενον ἄρα ἀγταδιχκεῖν. ὡς oi πολ] ο) οἴονται, ἐττειδε γε οὐδαμῶς δεῖ ἀδικεῖν; — Oi φαίνεται. — Tí δαὶ δή; κακουργεῖν θεῖ, ω Κρίτων, n οὗ; — Οὐ δεῖ δήπου, , Σωχρατες. --Τέδαί; ἀντικακουργεῖν χακώς πτάσχοντα, ως oí πτολλοί qaot, δίκαιον, ἡ οὐ ὁίκαιονς --- Οὐδαμῶς. — 1 Τὸ γάρ που κακῶς τιοιεῖν ἀν φώπτους τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει. ---4ληΦῆ λέγεις.--- Οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν θε, οὔτε κακῶς τοιεῖν οὐδέν᾽ ἀνΦρώπων, οὐδ ἂν ὁτιοῦν Lyn bn αὐτῶν. καὶ ὅρα, C Πρίτω»ν, ταῦτα καφομο- - 9 Aoyuv, οπως um παρὰ ὀοξαν ὁμολογῆς ' οἶδα γὰρ ὅτι 20 ὀλέγοις τισὶ ταῦτα καὶ «δοκεῖ καὶ) δόδει. οἷς οὖν οὕτω θέδοχται καὶ oic H5, τούτοις οὐκ ἔστι κοινή ῥουλη, ἀλλ ἀναγκή τούτους ἀλλήλων παταφρονεῖν, ὀρῶντας τὸ ἀλλή- λων ! ῥουλεύματα. 9 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ | B ecl. cum lemm. hab. SMA i 4 ecl cum lemm. hab. SMÁ. cf. Euseb. praep. ev. XIIL 7 | 10 v. Οὐδα- μῶς — 19 ox! αὐτῶν habent Theodoret, therap. p. 467 Gaisf. Orig. c. Cels. VII 370 p. 89 Lomm. || 12 δαὶ S M3: δὲ A | δη S A: δεῖ M3 [| 18 χακουργεῖν δεῖ A Plat.: κακουργεῖν δὲ δεῖ 5 χακουργεῖν M4 | post prius ov^ legitur δΐκαι Α | 14 δαὶ (óc. S) SM A: δὲ tacite e Plat. Gesn.? p. 130 | 16 ἀνθρώποις Μα | οὐθὲν S || 18 οιἱδέν) A: οὐδὲν S idem e corr. Mt; οὐδένα e Plat. Gesn.! p. 148 || 19 πασχῷ τις Theodoret. Eus. | 21 óo- «ti καὶ e Plat. addidit Gesn.! | οὖν SM44 Platonis BCD: ó? Platonis E idque ex impresso Platonis exemplari Gesn.!, inde vulg. || 29. iiti. ολ] & in ras. M? | ἀλλ. SA: ἀλλὰ Mà || 28 τούτοις (-οις compend.) A! sed ead. m. -ovg terminationis compendium addidit SI CAPVT X ΠΕΡΙ AAIKIAZ 4195 28 Εὐσερίου (fr. 12 phil. gr. IHE p. 9 Mull.). ^ , - / ς - / 5 QiÀoyoruatín τοῦ χτήσασθαι εὑρεῖν ἀρχκέοντα ovgov 3} 3 οὐκ OLÓEY. 29 (fr. 13) / 3 2 t€ 7| ς 7 2 / ^ Φιλοχρηματίην às ἡμέρη ἑκάστη ἐπιρρέων τελοῦτος 22 c e 3 C κ. e 2 / ουκ ἵστησιν, ὠσπερ οὐδὲ πυρκαϊὴν Όλη ἐπιβαλλομένη ' ἐπιγινόμενος ο) αἰεὶ ἐκ τοῦ πλεῦνος τὴν ἐπιθυμίην ἐξ- ἅπτει µεζόνως. νόος δὲ μοῦνος {ιαραστὰς xai τοῦτο οἶδεν ακέσασύαι. | 30 To? αὐτοῦ (fr. 1ὅ p. 10). " Me N ? 3 / Φιλοχροηματίην ἄλογον τὰ xvoOueva ἀποβαλλόμενα ^ 3A 3 X [4 3 32 ς , € n - » p μᾶλλον Gv ασειεν ἢ O ἔτι éxG&OTy vuégn πιλοῦτος ἄτιλε- τος ἐττιιγινόμεγος. 31 "Tot αὐτοῦ (fr. 16). Tó oixovouésetv và sageovva ἀγδρὸς προνόου" τὸ δὲ unà. ὅλως ἑφέλειν ἔς τι τῶν δεόντων yoécoJ9oa, o? δεσπό- 1 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ | 9 εὑρεῖν secludi voluit Hirschig, post ἀρκέοντα transponi Meineke v. IV p. LVIII male uterque || 8 οἶδεν SM4A οἷδε Tr. p. 85 | & ecl. hab. lemmate non iterato SMA ae sine rubr. cum priore iunctam M (post ecl. 10, 28), addito lemm. zvosg(ov Br (post ecl. Ps.-locrateam infra p. 427 adn. 4 propositam) Mac. Chrys. (post ecl. 10, 24) | 5 ἐπ᾽ Meineke v. IV p. LVIII: eg libri || 6 ovy libri | ἵστησιν libri || τ ἐπιγινόμενος ó' αἰεὶ libri; ἐπιγιγνόμενος ὃ ἀεὶ Gesn.? p. 130, inde vulg. | ἐκ Iacobs lect. Stob. p. 58: ἐς libri | ἐπιθυμίην S M3 A Br Mac.; -αν Tr. inde vulg. || 8 µειζόνως libri: corr. Meineke v. IV p. LVIII | μοῦνος libri nisi quod μόνος À | οἶδεν libri | ἀκέσασθαι M9 Br: ἀκέεσθαι S A Mac. fortasse recte. || 10 ecl. cum lemmate hab. S M A, lemmate non iterato Br [, 11 τὰ κτήματα ci. Cobet n. 1. p. 305 | 15 ἂν ἄσειεν (cf. p. 53,11) Buecheler: «vraziev libri; ἂν παύσειεν ci. Valcke- naer ἂν avvoeuev (magis confecerit) vel ἂν λύσειεν lacobs lect. Stob. p. 58 ἂν στήσειε Meineke v. IV. p. LVIII. ἂν σβέσειεν | Cobet. n. l. p.305 | ó abiecit Meineke v. IV p. LVIH | ἐπ) vel ἐπὶ Meineke l. c.: ἐφ᾽ libri | ἡμέρα M3 | 18 ἐπιγιγνόμενος Gesn. p. 104, inde vulg. || 14 ecl. cum lemm. hab. S MA || 16 προνοοῦ SM? 4A: corr. Orelli || 16 ἐς τι Halm lect. Stob. p. 34: ἐστὶν vel ἐστὲ S M* A | post χρέεσθαι distin- guunt libri, sed ut eandem continuent eclogam. tamquam novam con- stituit Gesn.? p. 130, iude vulg. verum vidit Halm l.c. | ov δεσπότεω xtí. om. Tr. p. $5 | οὐ δεσπότεω vov Halm: οὐδέποτέεω των S οὐδέσπότε (sed alt. ε in ras. M!) ὠτῶν M oióénote tov À 416 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ τεω των κτηύέντων, καταδεδουλωµένου δὲ ἑωυτὸν τῶν χρήµατων iori τῇ κτίσει. 32 (10, 33 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (fr. 11). Oi πλεῦνες τῶν ἀνθρώπων παρὰ λόγον Φειδόμενοι ἀξιεῦσι πολυχρήµατοι τεπιστευμένοι ἠλίνιοι καὶ σκαιοὶ νομίζεσθαι v, περὶ τὰ δεῖ ἀναλίσκοντες ο δι xexAraodat. 39 (10, 35 Mein.) Ἡροδοτου ἱστορίας 5 - (VII 18). Eyo μέν, c βασιλεῦ, οἷα ἄνόρωτίος ἰδων {δη πολλά τε καὶ μεγάλα Ίτεσόντα τριγµατα ὑπὸ ἠσσόνων, οὐκ ἔων σε τὰ παντα τῇ ἠλικίῃ εἴκειν, ἐπιστάμενος ὡς xaxóv ein τὸ πολλών ἐπινυιέειν. 94 Προδίκου. dog τι, xal λάβοις τι. 35 (10, 96 Mein. Εὐσεβίου (fr. 18 l. c. p. 10), lliovoiov χρὴ νοµίζειν τὸν ἡγεόμενον ἔχειν τὰ ἂρ- xéovra' τὸν δὲ αἰεὶ ἐπιφυμέοντα πτροσκτύσασθαι καὶ ληώρην µηθδέκοτε τοῦ τοιούτου λαμβάνοντα, καὶ εἰ Πίόεω πλουτέοι μᾶλλον, πιένητα καλέω, καὶ Ἴρου vv ἐκεῖνος ἐξ ἀνάγκης εἶχεν τύχην κεκτ[σύαι. 2 κτήσει libri: κτήησι Meineke v. IV p. LVIII || 8 ecl. cum lemm. τοῦ αὐτοῦ hab. SMA || 4 φειδόµενοι lacobs animadv. in Stob. p.234: φιλεζ- µενοι S M3À; φειδεύµενοι Valckenaer, cf. Cobet mnemos. IX p. 106 sq. | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 10,33 Mein.) Tr. p. 85 (post ecl. 10, 34, inde vulg.) Mac. Chrys. (post eel. 10, 29) || 8 ἐγὼ μὲν — 10 ἐπιστάμενος om. Mac. || 9 πεσσόντα S | ἕων Her.: ov SA! (ν punctis del. A2) 255 M4 ut videtur, Tr., inde vulg. | 10 ἡλικία M? | εἴη om. Mac. | 12 ecl. cum lemm. hab. 5 (in margine superiore) MA Mac. Chrys. (post ecl. 10,35 Mein.) Br (post ecl. 10, 30). post ecl. 10, 33 Mein. collocavit Tr., inde vulg. fluxisse haec ex Ps.-Platonis Axiochi p. 366 C monui ad ecl. 10, 13 || 13 λάβοις («ης Α) libri; λαβέ τι Platonis vulg. vide p. 411 adn. 1 | 14 eci. cum lemm. hab. SMA | 16 ὁ αἰεὶ A | 17 μηδέποτε S M3A: corr. Mullach | τοῦ πλουτου ci. Iacobs anthol. XII p. 126 | 18 Tyrt, fr. 12,6 p. 1." II p. 18 B. (Stob. flor. 51, 1 Mein.) πλουτοίη δὲ Mióeo xal Kuvv ρεω μάλιον. locis a Leutschio in Diogenian. cent. VIII 53 collectis addatur Galenus περὶ wvzz5c π. p. 40,22 Marqu. τοῦ πλούτου Hivvgov τε καὶ Μίδου μᾶλλον, ubi oscitanter editor χινητοῦ τε καὶ αμιαροῦ | uidov S Μ4 Α: corr. Meineke | πλουτέοι S M4: πλουτέει A. | αζλλον, non 10 15 CAPVT X ΠΕΡΙ AAIKIAX 417 36 (10, 37 Mein.) «Πημοκρίτου (fr. mor. 63 Mullach.). Π]λοῦτος &z0 χακῆς ἐργασίής πτεριγινόµενος ἐπιφανέ- στερον τὸ ὄνειδος κέκτήται. 37 (10, 38 Μοαιη.) Βίωνος. Βίων 0 σοφιστὶς τὴν φιλαργυρίαν untoórcoAw ἔλεγε τάσης χακίας εἶναι. 98 (10, 39 Mein.) Σδιμωγίδου. µάλιον (cf. Choerob. orthogr. p. 248) libri hic et supra ecl. 30 | χαλέω S: χαλόω M3 καλῶ À | ἔρου ut tamen v nihil fere differat a ν S ἴρου M! 2) εἴρου (ὔ superscr, y ex v Α3) A: Ἴρον Valckenaer qui suspectavit v. zv ἐκεῖνος xvé, monens pro ψυχὴν (sic 5 Μ4 Α) certe τύχην exspectari. Ἴρου, τὴν ἐξ a. εἶχε, τύχην κεκτῆσθαι (λέγω) ci. Meineke, Ἴρου [ἣν ἐκεῖνος ἐξ ἀνάγκης εἶχε] τύχην κεχτῖσθαι Cobet mnemos, IX p. 94sq. exspectes ἐκτῆσθαι coll. IIl 4, 99 ubi πλεῦνα ἐκτέαται, sed δοΐλους κεκτηµέ- vov libri Ill 6, 30 τοῦ κεκτῆσθαι lll 16, 15. utramque igitur formam admiserit Eusebius Herodoti fortasse libros secutus 1 ecl. cum lemm. hab. SMA ; Anuo* ut solet S. recurrit ecl. flor. 92,15 Mein. (τοῦ αὐτοῦ id est 4{ημοκρίτου): corp. Par. 194 ΕΙΙ. (4ημοκρίτου γνώμαι) | 2 ἐργασίης S M? et flor. 92 ἐργασῖ, Α ἐργασίας corp. Par. | περιγινόµενος S Α περιγεγόµενος M3 Tr. περιγιγνόµενος flor. 92 ἐπιγιγγόμενος corp. Par. | ἐπιφανέστερον 5 M4 Α corp. Par.: σῆμα (vel σηµα) οὕτως ἐν τοῖς ex ecloga priore (92, 14) male iterat flor, 92 | 8 τὸ om. corp. Par. | 4 ecl. hab. SMA (post ecl. 10, 37 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 10, 34 Mein.); lemma om. S Mac. βίωνος M3 A? δίώωνος ΑΙ. Bioni vindicat etiam Theo rhetor progymn. 5 p. 99, 18 et 102, 7 $p., Diogeni Laertius VI 50, de qua discrepantia quid iudicandum sit exposui proleg. in Τε]εί, p. ΧΜ. Bianti tribuit anonymus Aphthonii commentator rhet. gr. v. II p. 17 sq. W. ad Demetrium (Phalereum) re- fertur flor. Mon. 18$, cuius fides eo aliquantulum infringitur quod ex litterarum ordine statim subicitur /zuoóxgoitog cui hoc ipsum dictum adscribitur gnomol. Vat. 265 Sternb. aliorum testimonia collegit Stern- bach qui addere poterat praeter ea quae disseruit Nauck 2161. gr.-rom. IV p. 728 sq. etiam Theophyl. Sim. hist. VIII τρ. 295, 21 qui descripsit Clementem Alex. paed.ll p. 191 P. || 5 βίων S M1 ΑΣ: δίων A! Mac. | ὃ σοφὸς Mac. | µητρόπολιν ἔλεγε (ev 314) S M3 Μας.: ἔλεγε µητρό- πολιν À || € ecl sine lemm. hab. S Mac. Chrys, addito lemm. M A. testimoniis quae collegerant Fulvius Vrsinus carm. novem illustr. femin. p.188 sq. et Wyttenbach ad Piut. de sera num. vind. p. 555 F nuper ac- cessit gnomol. Vat. 513 (apophth, Vind. 120) ubi vide Sternbach Stobaeus III. 21 418 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Zuuevíórv /ταρακαλοῦντος vivóg ἐγκώμιον ττοιῆσαι καὶ χάριν ἕξειν λέγοντος, ἀργύριον δὲ μὴ διδόντος δύο εἶστεν οὗτος ἔχω κιβωτούς, τὴν μὲν χαρίτων, τὴν δὲ ἀρ- yvQíov* xal zgóg τὰς χρείας τὴν μὲν τῶν χαρίτων κενὴν εὑρίσκω, ὅταν ἀγοίξω, τὴν δὲ χρησίµην µόνην.. 39 (10, 40 Mein.) “ἄντιφῶντος (fr. 126 Blass.?). Οἱ δὲ ἑργαζόμενοι μὲν καὶ φειδόµενοι καὶ ταλαιτω- ροῦντες xal προστιθέντες ἤδονται οἷα δή vig ἂν εἰκά- σειεν ἤδεσθαι ἀφαιροῦντες δὲ καὶ χρώμενοι ἀλγοῦσιν, ὥσπερ ἀπιὸ τῶν σαρκῶν ἀφαιρούμενοι. 40 (10, 41 Mein.) Ἡροδότου (VII 16). Ὡς κακὸν εἴη, διδάσκειν τὴν ψυχὴν πλέον τὶ δίζεσφαι καὶ ἔχειν τοῦ παρεὀντος. 41 (10,49 Mein.) «4ντισθένους (apophth. 10 Winckelm.). Φιλάργυρος οὐδεὶς ἀγαθὸς οὔτε βασιλεὺς οὔτε ἐλεύ- νερος. 42 (10, 48 Mein.) «ημοκρίτου (fr. mor. 59 Mullach.). Χρυσοῦ τὸν οἰόμενον voov ἔχειν 0 vovOerécv τι ua- ταιοτονξει. 1 Σιμωνίδης SMA Mac.: Σιμωνίδην Nauck recte, nisi forte mox delen- dum erit | οὗτος (quod per Aeus tu vix apte explicat Wyttenbach, scripsisset opinor ὦ οὗτος). aut mutandum in οἶχοι. alia ratio est in gnom. Vat. ubi praecedunt Ὁ αὐτὸς (i. e. Σιμωνίδης) νεανίσκου τινὸς αὐτὸν παρακα- λοῦντος κτὲ. et deinde deest οὗτος | 8 εἶπεν sup. lin. compend. S | οὗτος SM: οὕτως (ov- A) Α Mac. sed o superscr. A? | 5 olim fuisse ἀνοίξω καὶ ἄχρήστο», τὴν δὲ ἀργυρίου µεστὴν καὶ uovgv χρήσιµμον aut. ἀνοίξω, τήν δὲ χρημάτων µεστήν suspicatur Wyltenbach. debuit saltem τὴν δὲ {τοῦ ἀργυρίου) vel potius την δὲ «τῶν χρηµότων) χρησίμην µόνην, sed supplemento vix opus erit || 6 ecl. cum lemm. hab. $ MÀ | 4 μὲν sup.lin. S | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA | 12 ὀίζησθαι Her. et ε sic M4 e corr.: no A superscr. A? δίζεσθαι S || 18 καὶ S M* A: αἰεὶ Her. | 14 ecl. cum lemm. hab. SM A. recurrit sine lemm. Boiss. anecd. gr. III p. 473, 14, ubi pro ἐλεύθερος legitur ἰδιώτης || 19 ecl. cum lemm. hab. SM A. sententiam habet Democrates 18 eadem Demo- criteorum collectione usus ac Stobaeus || 18 frustra corrigere vel delere voluerunt χρυσοῦ. immo insigne habes eclogariae socordiae documentum. uimirum χρυσοῦ, quod prioris quam ante oculos habebat erat eclogae, Qt 10 10 CAPVT X ΠΕΡΙ AAIKRIAZ 419 43 (10, 44 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (fr. mor. 66 Mullach.). Χρημάτων ὄρεξις, vv μὲ ὀρίξηται X0QQ, ztevíng ἐσχά- της πολλὸν χαλεπτωτέρη µέζονες γὰρ ὀρέξιες µέξονας ἐ &y- Ócíac ποιεῖσιν. 44 (10, 45 Mein) Zruoxoírov (fr. mor. 64 Mullach.). Koxa κέρδεα ἕημίην ἀρετῆς φέρει. 45 (10, 46 Mein.) «ιογέγους. Zoyévog ὠμοίου τοὺς φιλαργύρους τοῖς ὑδρωτεικοῖς. ἐκείνους μὲν γὰρ πλήρεις Ovvag ὑγροῦ ἐπιδυμεῖν :τοτοῦ τοίς T€ φιλαργύρους πλήρεις Όντας ἀργυρίου ἐπιθυμεῖν Ἰτλείονος, ἀμφοτέρους δὲ sgg χαχοῦ. ἐπιτείνεσδαι γὰρ μᾶλλον τὰ παάφη, ὅσῳ τὰ ἐπινυμούμενα πορίζεται. huc male traxit Stobaeus, ut vidit Lortzing «ber die eth. fragm. Demo- krit's p. 10 sq. ex parte iam Orelli ad Democrat. p. 498. cf, Wachsmuth in Stob. II 4, 12 p. 29 | χρυσοῦ τὸν] litt. υσοῦ τ in lac. M? | νου- Θετέων ex γουθετέον corr. M* | τι (vel τῦ om. Democrat., quem se- quitur Mullach 1 ecl. cum lemm. hab, SMA | 2 zv vel zv libri; ἐὰν Orelli | οἐρίζηται mavult Meineke v. IV p. LVIII, sed vide Gomperz de apol. der heilk. p. 125. | καιρῷ pro xógq ci. Meineke, οὔρῳ Hirschig, λόγῳ Jacobs animadv. in Stob. p. 235 | πενίας compend. À || 8 zo42co M3 | χαλεπωτέρα A | ὀρέξεις libri | µέζονας (uetiGovac Tr.) etiam $ | 4 ποιεῦσιν S. ποιέουσιν ΜΑ ποιοῖσι A. || 5 ecl. cum lemm hab. SMAÀ | 6 ζημίαν SM1A || 7 ecl. cum lemm. hab. $MA; διογένης A. Diogenis dicto usus est Bio apud Teletem p. 29, 1 H., Bioneis sermonibus Horatius carm. 1I 2,13 epist. II 2, 146. cf. etiam Aristippus Plutarchi de cupiditate divitia- rum p. 5244. hydropici similitudo recurrit Polyb. XIII 2 Stob. flor. 93,31 Mein. gnomol. Vat, 434 corp. Par. 59 Elt. (Πλουτάρχου) Theodor. Metoch. p. 560; Ovid. fast. 1215 Sen. ad Helv. cons. 11,3 |. 8 //10yévgc om. SM? | ὠμοίου (ut scripserat Gesn.? p. 131) A: ὁμοίου S M3 ὁμοίους Tr. p. 86 || 9 ἐκείνους μὲν yàg SM1A; κἀχείνους γὰρ A? unde καὶ ἐκείνους γαρ edidit Meineke reliqua sana esse opinatus | post πλήρεις ὄντας signo omissionis adhibito addit in fronte folii vy gov ἐπιθυμεῖν ποτου (accentum super ου resecuit bibliopega) τούσ τε φϊλαργίρουσ πλήρεισ ὄντας M' quod recepi: om. S A. genuina esse haec verba prodit homoeoteleuton, iam archetypi librarius in margine suppleverit quae in verborum contextu omiserat. malim tamen τοὺς δὲ pro τούς τε. post ἐπιθυμεῖν πλείονος frustra olim τούτους ó' ὕδατος inseruerat Gesn.! p. 104, inde vulg. || 11 αμφοτέρους S: ἀμφοτέροις M1A | δὲ e corr. M3 | post δὲ add. ταὐτὸ Α3 213 420 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 46 (10, 47 Mein.) Σωκρατους. Zoxoarug égotrOelg víveg φιλοχρύµατοι, οἱ τὰ αἰσχρὰ xégÓn ὀἡρώμενοι. εἶπτε καὶ τοὺς ἀναγχαίους τῶν φίλων ἑπερορῶώντες". 41 (10, 48 Mein.) Πιτακές. «4ιλήστον τὸ διὰ savrÓg κέρδος. 45 (10, 49 Mein.) Περίανδρος. Κέρδος αἰσχρόν βαρὺ κειμήλιον. 49 (10, 50 Mein.) "Ex τῶν «ριστωνύμου Τομαρίων. «Αριστοτέλης φισὶν ὅτι ὀκτώ τινες κοινῇ ληστεύοι- 10 τὲς ἑστασίασαν τερὸς ἀλλήλους περὶ τῶν σύλων καὶ τέσ- 6αρὲες αὐτῶν χατελείφύ ήσαν’ ταλιν οὗτοι τερὸς ἀλλήλους ὁιηνέχόησαν, καὶ δύδ κατελείφφησαν, εἶτα εἷς καὶ τί ὑπιό- λοιτον 5 στασιάσαι τὰ δεξιὰ πτρὸς τὰ εἰὐώνυμα; 50 (10, 51 Mein.) Ἐν τῷ αὐτῷ. 15 Toi Πύρροι ὀγειροτολοῦντος αὑτῷ Σικελίαν καὶ μετὰ αντ H M C HEC UA P Y 140 y c P rra! ), ) yp rovta Πιαρχιθύνα καὶ zmoÀÀgv γῆν, ὁ συζῶν αὐτῷ Κειγέας 1 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M A. iteratur corp. Par. 609 Eit. (Σωκράτους) | 9 τίνες οἱ φιλοχρήματοι ἔφη Maxim. ο. 12 p. 510 Combef. [| 8 εἶπε om. M4A corp. Par. Max. | τὰς ἀνάγκας pro τοὺς ἀναγκαίους coniecit Meineke. sed de necessariis sermo est in quos officia vel congiaria conferre par est praeter ceteros: vel eos amicos cum quibus procime coniuncli sunt neglegentes ! 5 ecl. cum lemm. hab SM À; πιτακὸ S πιτακός M3 A: Πιττακοῦ Tr, inde vulg. ἄπληστον κέρδος Pittaco tribuit Demetrius supra 1, 172 p. 121,2 | 6 ἄπλειστον À! sed 5 superscr. et lineolam infra ει add. A? ᾖ V ecl. cum lemm, hab. SM À; περίανδρος M*À, dubito de S: Περιανδρου (sine acc.) Tr., inde vulg. cf. supra 1, 172 p. 124, 1 [| 9 ecl. cum lemm. hab. ο Μ Α (post ecl. 10, 49 Mein.), sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 10, 39 Mein.); ἐκ τ ἀριστῶ; τοµαρί S [| 10 Aristotelis nomen suspectum Rosio Àr. ps. p. 6011 | φησὶν S M3; ἔφη A Mac. | 11 σύλων M3 Α Mac.: σκύλων S Tr. A? || 12 κατελείφθησαν M3 À Mac.: κατελήφθη- £L σαν S | 18 κατελείφθησαν M3A Ἐν. κατελήφθησαν S! κατελείφθει- σαν Mac. | 14 7; S M3 Α Mac.: εἰ Tr. | στασιάσει libri: corr. Meineke || 15 ecl. cum lemm. hab. SM A, sine lemm. Mac. Chrys.; ἐν co αὐτῶ SM?! ἐν ταυτῶ Δ. cf. Plut. Pyrr. c.14 || 16 αὐτῷ (αὐτῷ libri praeter Mac.) abundare videtur Meinekio || 17 γῆν primo omissum suppl. À! | σι- Cov vel συνὼν (cf. Plut) Leopardus: γύγων libri | Πνέας Leopardus 10 CAPVT Χ ΠΕΡΙ AAIKIAX 421 ἔφη 'tita μετὰ τοῦτο LS τοῦ Ó& εἰπόντος ὅτι ζησό- μενα λουτόν, ὃ δὲ ἔφη "ví ovv κωλύει ἀπὸ τοῦ viv Liv πρὶν πολλὰς πόλεις ἀπολέσαι;᾽ 91 (10, 52 Mein.) Ἔοικεν οὖν ὃ τῶν φιλαργύρων βίος γεκροῦ θείτενῳ᾿ ζάντα γὰρ ἔχων τὸν εὐφρανθησόμενον ovx ἔχει. 92 (10, 53 Mein.) Σεμιράμιδος (Ps.-Plut. apophth. reg. οἱ duc. p. 173 A. B). Σεμίραμις δὲ ἑαυτῇ πατασχευᾶσασα τάφον ἐπέγρα- ψεν' ὅστις (àv) χρημάτων δεηθῇ βασιλεύς, διελόντα τὸ uvquetoy ύσα βούλεται λαβεῖν. «αρεῖος οὖν διελὼν χρή- µατα μὲν 00x εὗρε, γθάμμασι δὲ ἑτέροις ἐνέτυχε τάδε Φράξουσιν᾿ εἰ μὴ xoxóg 109^ ἀνὴρ xol χρημάτων ἄπλη- στος, οὐκ ἂν νεκρών θήκας ἐκένεις. 99 (10, 54 Mein.) Τίέμωνος. Τίμων ὁ µισάνώρωπος στοιχεῖα ἔφη τῶν κακῶν εἷ- ναι ἁπληστίαν καὶ φιλοδοξίαν. 2 τοῦ libri nisi quod om. M4: τών Mac. ! 8 ἀπολεσῷ IA! | 4 ecl. sine lemm. hab. S M Mac. Chrys. (cum ecl. 10, 51 Mein. cohaerentem) À (post ecl. 10, 51 Mein.) Br (post ecl. 10, 69 Mein.). nescio igitur an etiam haec repetita sit ex Aristonymi tomariis, cf. Stob. II p. 216,3 W. Socrati adseribitur infra flor. 16, 27 Mein. recurrit Corp. Par. 3 Elt. (Πλουτάρχου) | ὅ ἔοιχεν --- βίος libri et corp. Par.: ó τῶν φιλαργέρων βίος ἔοιχε flor. 16 | ἔοικεν οὖν SM? A Br Mac., sed delet οὖν A inc. man., fortasse recte. particula quae abest a flor. 16 et corp. Par. iterata videtur ex membro priore | τών φιλαργέρων M4 A Br corp. Par., flor. 16: τοῦ φιλ- αργύρου S Tr., inde vulg. | περιδείπνῳ pro νεχροῦ δείπνῳ proponit Nauck hie et flor. 16 (per litt.) || 7 ecl. sine lemm. hab. S Dr, addito lem- mate ΜΑ, legit lemma pinacographus Photii p. 63 Elt. fontem eclogae indicarunt Wyttenbach ]. s.s. C. Schmidt de apophthegmatum quae sub Plutarchi nomine feruntur collectionibus (Gryph. a. 1879) p. 68 adn. 144. cf. Herodot. I 187 || 10 ἂν addidi ex Ps.-Plut. | dieAov At, corr. A? | 11 ocv M4A Br Ps.-Plut.: δὲ S | 12 εὗφεν S | δὲ ἑτέροις ἐνέτυχείν). S M4 Dr, Ps..Plut.: δὲ ἐνέτυχεν ἑτέροις À | 15 509^ Ps.Plut.: εἷς S! zc S? M4 A Tr. Br | 14 ἐκίνησ M" | 15 ecl. sine lemm. hab. S Mac. Chrys., addito lemmate M A, post ecl. 10, 53 Mein. S M A, post ecl. 10,52 Mein. Mac. recurrit ,gnomol, Vat. 536 Sternb. (apophth. "Vind. 116 Wachsm.) | 16 στοιχεῖα ἔφη libri: στοιχεῖα δύο ἔφη σποπηο]. Vat. στοιχεῖα ἔφη óvo ΡοΡΙΠΗ. Vind. 422 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 541 (10, 55 Meiu.) Σωκράτους. C. ; 3 M »! x ’ ; ^ Υποστάθµη ἐστὶν οἴνου μὲν τρύδ, φιλαργύρου δὲ 3 ἄνελευνερία. . Y 2 - 559 (10, 56 Mein) Τοῦ avcov. » M - [* / » M / Οὔτε παρὰ γεκροῦ ὁμιλίαν οὔτε παρὰ φιλαργυρου L4 ^ ^—- χάριν δεῖ ζητεῖν. 56 (10, 57 Mein.) Ἐενοφῶντος àv Ó' ἀπομνημονευμάτων (iV 9, 37). Tí νομίζεις δζμον εἶναι; Tovg πένητας τῶν soA- - 3! M A / » 5 - * » τῶν ἔγωγε. Koi τοὺς πέγητας aga οἶσθα; Ilog γαρ 0v; 3 b] 3 N Ν ^ / 5 "P € 2λ αρ᾽ οὖν καὶ τοὺς πλουσίους oic3a; Οὐδέν γε wvrov f; καὶ τοὺς πένήητας. Ποίους δὲ πένητας, καὶ ποίους πλου- σίους καλεῖς; Τοὺς uiv, οἶμαι, ur ἱκανὰ ἔχοντας εἰς & δεῖ τελεῖν πένητας, τοὺς δὲ πλείω τῶν ixavav πλου- ’ 3 " [4 3 / σίους. Ἱαταμεμάθήκας ovv ὅτι ἐγίοις μὲν πάᾶνυ ὀλίγα ἔχουσιν οὐ µόνον αρκεῖ ταῦτα, ἀλλὰ καὶ περιποιοῦνται 3 3 3 "T 3 » N , 3 » ς ” 3 "UA. ἀπ᾿ αὐτῶν, ἐνίοις O& scavv πολλα οὐχ ixava ἐστι; Kat 7 4), ἔφη 0 Εὐφύδημος' ὀρθῶς γα t 1gX&LG " vv, di, ἔφη ὐφύδημος' ὀρὺῶς yog µε ἀναμιμνήσκεις S , , 1 3 ’ ο 3 , οἶδα καὶ τυράννους τιγάς, ot δι ἔνδειαν ὥσπερ οἳ ἀπορω- , } - - / τατοι ἀναγκάζονται ἀδικεῖν. Οὐκοῦν, ἔφη 0 Σωκράτες, εἴ ye ταῦτα οὕτως ἔχει, τοὺς μὲν τυράννους eig τὸν Or- μον Φήσομεν, τοὺς δὲ ὀλίγα κεκτηµένους, ἐὰν οἰκονομικοὶ ὡσιν, εἰς τοὺς πλουσίους. 57 (10, 59 Mein.) «ιογένους. Oi φιλάργυροι xadazego uayaígo τῷ ῥίῳ χρῶνται, πάντα ποιοῦντες κατὰ viv λαβήν. 1 ecl cum lemm. hab. SMA || 2 φιλαργυρίας δὲ vel φιλαρ- γύρου δὲ (rgómov) mavult Meineke v. IV p. LIX | 4 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ. reccurrit corp. Par. 26 Elt. (Πλουτάρχου) || 6 δεῖ χάριν ἐπιζητεῖν corp. Par. || V ecl hab. S Tr, om. M A. Ξενοφώντος ἐν VI A ᾖ δ΄ ἀπομνημονευματων scripsi: &cvog (o cum compendio) ἐν α΄ M M Ἐενοφῶντος nil amplius Tr. | 9 Καὶ τί νομίζεις Xen. | 11 οὐδέν γε S Tr.: οὐδὲν Xenophontis Paris. 1740 οὐδὲν δὲ ceteri Xen. [| 1€ ἐστιν S 19 οἶδα S Tr.: οἶδα γὰρ libri Xenophontis || 24 ecl. cum lemm. hab. 5 (post ecl. 10, 57 Meig.) M À (post ecl. 10, 56 Mein.) Tr. p. 87 (post ecl. 10, 58, inde vulg.) e 10 20 9 19 15 CAPVT X IIEPI AAIKIAX 428 98 «ημοκρίτου (fr. mor. 65 Mullach.). ἘΕλπὶς κακοῦ κέρδεος doy, ζημίης. 59 (10, 60 Mein.) Πλάτωνος. Πλάτων πρὸς τὸν ἀεὶ ζητοῦντα χρηµατίζεσθαι "o πτογηρέ᾽ εἶπε μὴ πειρῶ τὴν κτῆσιν αὔξειν, ἀλλὰ τὴν ἔπι- ὑυμίαν μειῶσαι. 60 (10, 61 Mein.) «4ιογένους. 4ιογένης ó κύων Φεασάμενός τινα πλουσίας γραίας προσποιούµενον ἐρᾶν ἔφη ταύτῃ οὐ τὸν ὀφθαλμόν, ἀλλὰ τὸν ὀδόντα ἐπιβέβληκεν. 61 (10, 62 Mein.) Σιµωνίδου. Σιμωνίδης ἐρωτηθεὶς διὰ ví ἐσχατογήρως dv φιλάρ- γυρος εἴη, ὅτι εἶπε ᾿βουλοίμην ἂν ἀποθανὼν τοῖς ἐχθροῖς μᾶλλον ἀπολιπεῖν v Lov δεῖσθαι τῶν φίλων” κατεγνωκὼς τῆς τῶν πολλῶν φιλίας τὸ ἀβέβαιογν. 62 (10, 68 Mein.) «4ιογένους. ἄιογένης τοὺς μεγάλα καὶ ἀφρόα λαμβάνοντας µεγα- λοπτώχους ἐκάλει. 1 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 10, 59 Mein.) Tr. (post ecl. 10, 57 Mein., inde vulg.), sine lemm. Br (post ecl. 10, 34 Mein.) || 8 ecl. sine lemm, hab. S Br Mac. Chrys., addito lemmate M A; post ecl. 10, 58 collocant S M A, post ecl. 10, 72 Mein. Br, post ecl. 10, 54 Mein, Mac. | 4 ecl. sine lemm. hab. S Mac. Chrys. addito lemm. MA | 8 4ιογένης om. À || 9 ταύτῃ (οὗτος) οὐ τὸν xc&.? || 10 ἐπιβέβληκεν A Mac.: ἄπο- βέβληκεν, sed α ut videtur ex ε S ἐπιῤέβρηκεν M3; fallitur Gaisford || 11 ecl. sine lemm. hab. S Mac. Chrys.,, addito lemm. MA. cf. corp. Par. 91 Elt. (τοῦ αὐτοῦ [i. e. Πλουτάρχου] ἀποφθέγματα 1): γέρων ἐρωτηθεὶς διὰ τί (διατἰ cod ) φιλάργυρος εἰ; ἔφη “αρεῖττον ἐστὲ μεταλλαξαντα (-ος cod.) τοῖς ἐχθροῖς καταλιπεῖν 5? ζώντα (ζῶν cod.) τῶν ἐχθρῶν δεηθῆναι. κατέγνω (-ων cod) γὰρ τῆς τών πολλών φιλίας). idem fere Platoni adscribitur gnomol. Vat. 428 (Πλάτων ἐρωτηθεὶς διὰ τί γέ- ρων Qv φιλάργυρος εἰ, ἔφη κτλ.) flor. Mon. 221 || 19 ἐρωτηθεὶς om. Tr. | ἐσχατογήρως Valckenaer: ἐσχάτου γήρως libri [| 14. καταλιπεῖν rectius corp. Par, gnomol. Vat. Mon. | z — φίλων bis scr. Mac. || 15 τῆς τῶν S A Mac.: τῶν M3 | βέβαιον A! corr. A. χατέγνω γὰρ τῆς (τῆς om. Mon.) τῶν πολλών φιλίας (ἀφιλίας Mon.) gnomol. Vat. flor. Mon. | 16 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA 424 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 63 (10, 64 Mein.) ᾿“πολλώνιος Εὐφραάτῃ (epistologr. gr. LXXIX p. 125 Herch.). Ovx ἐπιλογιζομένη v) ψυχὶ τὸ τοῦ σώματος αὔταρκες ov δύναται ἑαυτὴν αὐτάρκη ποι[σαι. 64 (10, 65 Mein.) Znuoxogírov (fr. mor. 69 Mullach.). H τέχνοις ἄγαν χρημάτων συναγωγὴ πρόφασίς ἐστι φιλαργυρίης τρόπον ἴδιον ἐλέγχουσα. 65 (10, 66 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (l.c. 22). Ὡν τὸ σχῆνος xoibev, πᾶσι πάρεστιν εὐμαρέως ἄτερ μόχθου καὶ ταλαιπωρίης óxóca δὲ μόχθου καὶ ταλαι- πωρίης χρήξει καὶ ῥίον ἀλγύνει, τούτων οὐκ ἰμείρεται τὸ σκῆνος, GÀÀ' v) τῆς γνώμης κακονθίη. 66 (10, 67 Mein.) Ἐκ τῶν ᾿4ριστοξένου Πυφαγορικῶν ἀποφάσεων (Aristox. p. 17 Muell.). Περὶ δὲ émiJuuíoag ταδε ἔλεγον' εἶναι τὸ πάθος τοῦτο ποικίλον καὶ πολυειδέστατον' εἶναι δὲ τῶν ἔτει- φυμιῶν τὰς μὲν ἔπιχτήτους τε καὶ παρασκευαστάς, τὰς δὲ συμφύτους' αὐτὴν μέντοι τὴν ἐπιθυμίαν ἐπιφοράν 1 ecl. cum lemm. hab. SM [ 5 ecl. sine lemm. hab. S, addito lem- mate ΜΑ. recurrit Maxim. c. 12 p. 570 Combef. (sine lemm.) [ 6 τέχνοις libri; τέκνοισι Mullach. possis τέχνοισ᾽ | * φιλαργυρίας Α (compend.), Max. j 8 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA; lemma proximae eclogae huc retraxit Tr. p. $7, inde vulg. | 9 τῶν Mullach | χρήζει libri nisi quod -οι À: χρηίζει Meineke hic et infra | πάρεστι M! | 10 ταλαιπωρίας compend, À sed ης superser. A! | 11 οὐκ S ΜΑ οὐχ sed 7 in ras, A | 12 κακοηθίη ci. Gesn.! p. 106 mrg et sic Voss.: καχοθηγίη SA xa9o- διγίη M*; κακοφυίη Mullach Democr. p. 265. χακοηθίη comprobat Mei- neke v. IV p. ΗΝ | 18 ecl. cum lemm. hab. 5 M A; ἀριστοτέλους A! αριστοξένου ΑΔ. quae cum Aristoxeno consentiunt in lamblichi de vita Pyth. libro 205 p. 145 sq. N. composuit Cobet coll. er. p. 425 sq. || 15 δὲ ἐπιθυμίας S idem M sed m. rec.: ἐπιθυμίας Α | ἔλεγον reposui ex M3À: ἔλεγεν S; cf. lambl. περὶ δὲ τῆς σωματικής ὀνομαζομένης επιθυμίας τοιαῦτα λέγειν ἔφασαν τοὺς ἄνδρας ἐκείνους || 16 ποι- χίλον καὶ πολυειδέστατον M3 À: ποικίλον «al πολύπονον xal πολυει- δέστατον S Tr., inde vulg. cf. lambl. ποικίλον ó' εἶναι τὸ πάθος τοῦτο καὶ σχεδὸν τῶν περὶ &vOgomorv πολυειδέστατον | 18 ἐκ- φύτους mavult Cobet 1. c. p. 426 coll. Platonis Phaedr. p. 237 D. Stobaeo e 10 σι 10 CAPVT X ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΙΑΣ . 425 τινα τῆς ψυχῖς καὶ ὁρμὴν καὶ ὄρεξιν εἶναι πληρώσεως i παρουσίας αἰσθίσεως, ἢ κενώσεως καὶ ἀπουσίας καὶ τοῦ μὴ αἰσύάνεσθαι. ἐπιθυμίας δὲ ἡμαρτημένης τε xal φαύλης τρία εἶναι εἴδη τὰ γνωριμώτατα, ασχημοσύνην ἀσυμμετρίαν ἀκαιρίαν' v) γὰρ αὐτόθεν εἶναι τὴν ἐπιθυ- μίαν ἀσχήμονά τε καὶ φορτικὶν καὶ ἀνελεύθερον" ἢ τοῦτο μὲν OU, σιῳοδρότερον δὲ καὶ χρονιώτερον τοῦ προσήκονγ- τος" T τρίτον πρὸς ταῦτα ὅτε OU δεῖ καὶ πρὸς ἃ οὐ δεῖ. 67 (10, 68 Mein.) Πλατωνος (leg. V p. 736 E). Πενίαν ἡγητέον εἶναι μὴ τὸ τὴν οὐσίαν ἐλάττω ποιεῖν, ἀλλὰ τὸ τὴν ἀπληστίαν πλείω. 68 (10, 69 Mein.) «ημοχρίτου (fr. mor. 21 Mullach.). CH) τοῦ πλέονος ἐπιθυμίη τὸ παρεὸν ἀπόλλυσι, τῇ «{ἰσωπέῃ xvvi ἰκέλη γινομιένη. . . . 4 - ) neglegentius excerpsit Iamblichus: εἶναι δὲ τὰς πολλὰς τών ανθρω- - 2 - πίνων ἐπιθυμιῶν ἐπικτήτους τε καὶ κατεσκευασµένας ὑπ αὐτῶν - ) , » 0 * Md H H : 2 τῶν ἄνθρωπων | αυτην S M*: αὐτοὶ A. comparare iuvat Iambl.: αὖ- tjv μὲν τὴν ἐπιθυμίαν ἐπιφοφάν τινα εἶναι τῆς ψυχῆς καὶ ὀρμὴν t μι » - , «ui ὀρεξιν tou πληρωσεως τινος ή παρουσίας τινῶν αἰσθήσεως 1 ὁιαθέσεως αἰσθητικῆς. γίνεσθαι δὲ καὶ τῶν ἐναντίων ἐπιθυμίαν, t , , 3 - οἷον χενωσεώς τε χαὶ ἀπουσίας καὶ τοῦ µῆ αἰσθάνεσθαι ἐνίων 1 (9) πληρώσεως καὶ παρουσίας ci. Hirschig probante Meinekio, sed collato Iamblicho nescio an appareat ipsum excerptorem rem ges- sisse non perapte || 2 y παρουσίας αἰσθήσεως A? mrg. fallitur Mei- neke | 4 τρία εἶναι S Mt: τρία A | εἴδη τὰ γνωριµωτατα S M3 sed εἰ in ras. M!: {δη τὰ γνωρίσματα À. hoc receperunt Gaisford et Meineke, illud Mueller | 9 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 10, 67 Mein.) M À (post ecl. 10,66 Mein), lemmate non iterato Br (post ecl. 10, 60 Mein.) recurrit Anton. I c. 35 p. 44 (Πλάτωνος) | 10 πενίαν ἡγητέον gnomologus, ἁμῇ y6 7 τῆς μετριότητος ἐχομένους xai πενίαν nyov- u£vove Plato intra amplioris periodi continuitatem | 12 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 10, 68 Mein.) Br (post ecl. 10, 58 Mein.) | 13 η τοῦ Br ut scripserat Mullach: τοῦ SM4À | πλέονος S M4 À: πλείονος Dr | ἐπιθυμίῃ SM3A: ἐπιθυμία Br | παρεὸν Tr. p. Si: παρὸν ὃΜά Α Br || 14. 4ἰσωπείῃ Br idque coniecerat Meineke qui scripsit 4ἰσωπηίῃ: αἰσωπίη M δυσωπίη SA ! ἰκέλη 5 Μ4Α sine acc. M: ὁμοίᾳ Br | γινο- µένη Br: γιγνοµένη SM23A 426 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I' 69 (10, 70 Mein.) Ἔκ τῆς Νικολάου Εθωών συναγωγῆς (hist. gr. min. ed. L. Dindorf v. I p. 146 fr. 7). Ὀμβρικοὶ ὅταν πρὸς ἀλλήλους ἔχωσιν ἀμφισβίτήησιν, κανοπλισθΦέντες cg ἐν πολέμῳ μάχονται" xai δοκοῦσι δικαιότερα λέγειν oi τοὺς ἐναντίους ἀποσφάξαντες. 70 (10, 71 Mein.) Κλειτοφώντος ἐκ τοῦ & Ἰταλικῶν. Ἠρέννος ó τῶν Γαλατών βασιλεὺς λεηλατῶν τὴν «σίαν εἰς Ἔφεσον jos καὶ στρατοπεδευσάµενος περιέ- Mueve τοῦ πολέμου τὴν προύφεσμίαν. πιαρθφένος δέ τις τῶν ἐπισήμων, τοὔνομα «{ημονίκη, εἰς ἐπιθυμίαν ἔμπε- σοῦσα τοῦ βαρβάρου, προδώσειν αὐτῷ τὴν Ἔφεσον ὑπιέ- σχετο, ἐὰν μισθὸν Af τὰ ψέλια καὶ τοὺς ὅρμους ὃ δὲ Boévvoc δεξώµενος αὐτὴν εἰς τόπον ὠρισμένον ἤγαγε τοὺς ὑποτεταγμένους, καὶ προσέταξεν αὐτοῖς τὸν χρυσὸν ὅσον εἶχον κόσμου χαριν ῥάλλειν εἰς τὸν τῆς Φιλαργύρου κόλστογ. ποιησάντων δὲ αὐτῶν τὸ παραγγελθὲν $ «4π- µονίκη ὑπὸ τῆς δαψιλείας τοῦ βαλλομένου χρυσίου ζῶσα κατεχώσύοη. 71 (10, 72 Mein.) Πλάτωνος Πολιτείας 8' (p. 361 A). 1 ecl cum lemm. hab. SM || 8 Ὀμβρικοὶ S 4: Oufgixóv ex -xov cor M* | 4 ως suppl. A? | 6 ecl. cum lemm. hab. SM A; ireAuxov compend. S: ἰαλικοῦ M* ΔΑ. καθάώπερ ἱστορεῖ Κλειτοφῶν ἐν πρώτῳ 1Γαλατικῶν Ps.-Plut. parall. p. 309 C ubi legitur historiola nunc epitomata. integram servavit Stobaeus, non Apostolius demum 1X 15 Pant. ut visum est Herchero de fluv. p. 11 et 13. Stobaeum ab Ápo- stolio descriptum esse recte monuerat Leutsch paroem. Il p. 784 adn. ceterum quae novavit Ps.-Plutarchi epitomator ea non attinet accuratius enotare || 8 εἰς S Tr, inde vulg.: xoi εἰς M*A; ἐπὶ Plut. | ἦλθεν τοπεδευ ut mox περιέµενεν et infra ἤγαγεν S Μά | στρατευσαµενος S | 9 προ,. θεσμίαν una littera erasa Α | 12 λάβη S M*: λάβοι Α | ψέλια S M3: ψέλλια A Tr. | 0 δὲ βρέννος S: βρέννος Μὰ βρέννος δὲ A || 11 χρυσοῦ Α Plut.: χρυσίου S M? | 19 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 10, 71 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 10, 62 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. τοῦ λαμβάνειν γὰρ κτὲ. supra adscriptam p. 412 adn. 7). adfert dictum nomine Platonis addito Plutarchus de adulatore et amico p. 50E quaest. symp. I p. 613F de Herod. malign. p. S51E 10 15 et 10 CAPVT X ΠΕΡΙ ΑΔΙΝΙΑΣ | 421 Ἐσχάτη γὰρ ἀδικία δοκεῖν δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα. 72 (10, 73 Mein) Πλάτωνος Πολιτείας αἱ (p. 347 B). ^H oix οἶσθα ὅτι φιλάργυρόν τε καὶ φιλότιμον εἷ- γαι ὄνειδος Aéyeval τε καὶ ἐστίτ; 73 (10, 74 Mein.) Ἐν ταῦτῷ (p. 350 D). Επειδὴ 0^ ovv διωμολογησάμεδα τὴν δικαιοσύνην ἄρε- τὴν εἶναι καὶ σοφίαν, τὴν δὲ ἀδικίαν κακίαν τε καὶ ἅμα- Φίαν" εἶεν, ἦν ὃ᾽ ἐγώ, τοῦτο μὲν ἡμῖν οὕτω πείσθω. 74 (lemma 10, 75 Mein.) Πλάτωνος Πολιτείας uL. "M 75 (eiusd. leg. XII p. 941 B) Khoni uiv χρημάτων ἀγελεύθερον, ἁρπαγὴ δὲ ἄναί- σχυντογ. 76 Ἐν ταὐτῷ (leg. XII p. 941 C). "Edy τίς τι κλέπτῃ δηµόσιον uéyo v) καὶ σµικρόν, τῆς αὐτῖς δίκης δεῖ. σµικρόν τι γὰρ ὁ κλέπτων ἔρωτι μὲν ταὐτῷ, δυνάμει δὲ ἐλάττονι κέκλοφεν. 1 ἐσχάτη γὰρ S M* A Mac. (nisi quod ex ἔσχατον corr. S!) Plat.: αἰσχάτη Br | δίκαιον εἶναι reposui ex S M? Br Mac. Plat.: δίκαιον A | 9 ecl. cum lemm. hab. S A (post ecl. 10, 72 Mein.) M (post ecl. 10, 67 t Mein.), lemmate non iterato Br (post ecl. 10, 68 Mein.); 7 αυ πολι; 5 | 8 Ἡ οὐκ οἶσθα ὅτι om. Br | φιλάργυρόν τε καὶ φιλότιμον εἶναι SM4A Br: có φιλότιμόν τε καὶ φιλάργυρον εἶναι Plat.; an (10) φιλ- doy.? | 4 ἔστιν Plat. post λέγεταί τε καὶ ἐστίν addit Br sine lemm. πολ” λοὶ πολλάκις µειζόνων ἐπιθυμοῦντες τὰ παρόντα ἀπώλεσαν, dein sine lemm. µηδένα ζήλου τῶν ἐξ ἀδικίας χερδαινόντων, ἀλλὰ μᾶλλον ἆπο- δέχου τοὺς μετὰ δικαιοσύνης ζημιωθέντας. οἱ γὰρ δίκαιοι τῶν ἀδίκων εἰ καὶ μηδὲν ἆλλο πλεονεκτοῦσιν, ἀλλ’ οὖν ἐλπίσι γε σπουδαίαις ὑπερ- έχουσιν (Ps.-Isocr. ad Dem. 39 ubi e μηδὲν ἀλλο κτὲ. cf. 6ΠΟΠΙΟΙ. Byz. 203 p.199 Wachsm.). recipere haec dubitavi || b ecl. cum lemm. hab. SMA. eadem supra legitur sed paulo locupletior 9,62 || 6 δ) οὖν M14 , flor. 9, Plat.: οὖν S | 9 lemma in S (τοῦ αὐτοῦ compend. S cf. adn. 14) ΜΑ excipitur ecloga ex Platonis legibus petita. signavi igitur lacunam qua libri de re publica decimi locus periit | 13 Max. c. 22 p. 602 Combef. [|| 14 ecl. cum lemm. hab. SM (post v. ἀναίσχ.) Mac. Chrys. (post ecl. 10, 12 Mein.); τοῦ αὐτοῦ πολιτείας v huc traxit Mac. ex ecl. 10, 75 Mein. | 15 "n καὶ σμικρὸν S M3 Plat: 7 μικρὸν A Mac. | 16 τι reposui ex Plat.: τε libri Stob. || 17 δυνάµει S M? Mac. Plat.: δύνασθαι. δυνάμει Α 428 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T' 11 Ἱέρακος ἐκ τοῦ Περὶ δικαιοσύνης. Ἐπειδὴ δὲ ὁ κατάρχων αἴτὸς πρὸ τῶν ἀδιχεῖσθαι μελλόγτων ἑαυτὸν ἀδικῶν ἀγνοεῖ, ἴστω ὡς διπλἠς οὔσηο τῆς ἀδικίας αὐτὸς άπολαυει πρότερος, ἔπειτα καὶ τὸ ἀδι- κούμενον UT αὐτοῦ μέρος μὴ γὰρ οὕτως ἀναισθητεῖν 5 ein μηδενὶ τῶν ἀνοήτων, εἰ δυγατὸν δέ, 1 δὲ τῶν ποντ- ρῶν, ὑπὲρ γὰρ Υγείας Ψυχίς v εὐχή, ὡς δι ἀναισθη- σίαν νοµίζειν τοὺς ἀδικουμένους μᾶλλον τῶν ἀδικούντων ῥλαπτεσδαι. ἓν μὲν 7ὰρ µόνον ἐστὶ τὸ ἀδικούμενον d» παντός, ἡ Ψυχή: τὸ δὲ ἀδικοῦν καὶ ἐπιβουλεῖον, v καχία, 10 παὶ iv τῷ ἀδικοῖντι xol κατὰ τοῦ ἀδικουμένου, ἀλλὰ τὸν μὲν ἔλαττον, τὸν δὲ πλεῖστον' ἔλαττον μὲν τὸν ἆδι- χεῖσόαι μέλλοντα, πελεῖστον δὲ τὸν ἀδιχκεῖν διανοούµε- vov, ἐπεὶ καὶ dm αὐτοῦ τὴν κένησιν λαμβάνει καὶ τὴν ἔπαρσιν. ἐγειρομένη τοίνυν τὸν τεκόντα πρῶτον ἀνάπτει, Ιδ καὶ πρὶν τεκεῖν ev ταῖς ωδῖσι φλέγει, καὶ διιοῖσα λυμαί- verat, καὶ τῷ m αὐτῆς ἰῷ χρῴζει δευσοποιῷ τῇ βαφῇ. οὔτε γὰρ Τῷ πυρὶ τὴν τεκοῦσαν ἕλην δελ εν δυνατό» ἐπὶ τήν τῶν ἄλλων λύμην, πρὶν παντελῶς αὐτὴν ἀνα)ῶ- σαι, οὔτε τῇ µυραίνη τοὺς ἐνύδρους ὄφεις εἰς ἄλλων 20 ὄλεθρον ἀπογεννάν, πρὶν τὴν κυήσασαν γαστέρα χατα- φαγεῖν, ὡς Νίκανδρος ὁ Κολοφώνιος γαἱ ᾿4ρχέλαος ὁ 1 ecl. cum lemm. hab. SM A; ἐχ * add. S ἐκ τοῦ M4 2» τῶν (com- pend.) Tr. p. S8: om. A, inde Gaisford et Meineke | 2 πρὸ SM: πρὸς A l 3 cóuxov compend. A! ἀδικῶν ΑΣ || 4 πρὀτερος, c ex v fecit S! πρύτερον M πρότερος A || 6 et scribendum esse ante Valckenaerium vidit corrector codieis A, ubi sv sed y litt, inducta : εἰ ἦν S M4 | ἀνοήτων ci Gaisford: ἀγνεκτών S MÀ A | V v. ὑπὲρ — εὐχή ut ex margine illata seclusit Iacobs lect. Stob. p. 60 | γὰρ add. A? | ή ευχη (sie) 5 || 9 "uiv abundat; sequentia quoque corrupta sunt' Meineke v. IV p. LIX perverse | 10 καὶ om. A | ἐπιβουλείων M!4 A!, corr. A? | 11 ἀδικημένου 5 | 19 an ἔλαττον «ῥλάπτον), τὸν o£? | 15 concitata semel iniuria interpretatur Gesn.! p. 109, quo fortasse duce j ἀδικία post ἐγειρ. τοίνυν addunt Schowii aliquot libri interpolati probante Meinekio. sed subiectum est 7 κακία | 16 τεχεῖ A [15 απ ἐπ᾽ operarius Gesn.? p. 133, inde vulg. | δευσοπ. τῇ Bg.) Platonis de rep. IV p. 429 E indicat Buecheler | 92 v. ὡς ἠίκανδρος — 429, 1 γράφουσιν doctum nescio quem interpretem addidisse opinatus est 10 CAPVT ΧΙ ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 429 φυσικὸς yodqovoiv" οὕτω xai πᾶς ἄδικος αὐτὸς πρῶ- τος τῆς xaxíag γειεται πρὶν εἰς ἄλλους ἀφιέναι. πολ- λοὶ γοῦν ἀνεγείραντες τὴν ἐν αὐτοῖς χολὴν ix τῆς πρὸς ἄλλους ὀργῆς αὐτοὶ προαπέθανον πρὶν τοὺς ἐχθροὺς τι- μωρήσασύαι. τοῖτο τοίνυν ἀγνογσαντες πολλοὶ ταῖς κατὰ τῶν ἀσφενεστέρων ἀδικίαις ἀγέδην ἐχρήσαντο, μηδὲν εἷ- ναι πρὸς αὗτοὺς οἰηΦέντες τὸ λυπηρόν. τούτου δὲ ὁμο- Aoyovuévov δεῖ καθάπαξ παραιτεῖσθαι τὸ ἀδιχεῖν. ΟΔΡΥΤ XI. ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ. 1 (11, 12 Mein) Εὐριτίδου Φοιγίσσαις (410—793). ἁπλοῖς ὁ μῦψος τῆς ἄληθείας ἔφυ. ποὺ ποικίλων δεῖ τᾶνδιχ ἑριηνευμάτων ' ἔχει γὰρ αὐτὰ καιρόν’ ὃ Ó' ἄδικος λόγος νοσῶν iv ovv φαρμάκων δεῖται σρφῶν. 2 (11, 6 Mein.) Ιλιάδος Ὁμίρου α΄ (526—271). Meineke, temere. "fugit hic locus et O. Schneideri diligentiam et Wester- mannum, qui Archelai reliquias composuit" Bergk p. 1.4 II p. 82 adn. cf. Nic. ther. 823 cum scholio 1 πρῶτος τῆς κακίας M3 πρώτα τῆς χακίας À: τῆς xaxilac πρώτος S jj 8 yovv] γὰρ Tr. p. 59 | ἀνεγείροντες Tr., inde vulg. | αὐτοῖς dupliciter corr. ex αὐτῶ S || 4 ἄλλους lacobs lect. Stob. p. 60: ἀλλή- λους SM4À | προαπέθανον SM3 πρώτον ἀπέθανον A | 6 ἀνέδην S: ἀναίδην M* A | 7 αὐτοὺς Meineke v. IV p. LIX: αὐτοὺς libri | 8 κα- 9ensg Tr, inde vulg. de ecloga 10, 78 Mein. vide supra III 4, 121 Caput undecimum servatur in L ex aliis fortasse adauctum, minus locuples in SMÁ, aliquot eclogae in Br Mac. Chrys. titulum περὶ ἀληθείας omnes sicut Photius. 20/?* t' add. S α΄ MA | 11 ecl. cum lemm. hab. L sine lemm. Br (tamquam capitis principium), cum lemm. SM A Mac. Chrys. (post ecl. 11, 11 Mein.); φοινίσσαις om. L. adferunt versus vel respi- ciunt multi, vide ed. Kirchh. Nauck Eur. stud. 1 p. 105 | 12. ἔφη Μας, | 18 xov ποιχίλων — 15 ὃ. σοφῶν om, Br | ποιχίλωσ A! v superscr. A* | 16 ecl, hab. L (post ecl. 11, 12 Mein.) SM A (post ecl. 11, 3 Mein.) 430 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Qv γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οἱδ᾽ ἀπαττγλὸν οὐδ᾽ ἀτελεύτητον, ὅ τι xtv πεφαλῇ κατανεύσω. 9 (12, 7 Mein.: Hom. Od. III 20). WebOog Ó' ovx ἐρέει, uasa γὰρ stervvuévog ἐστί. 4 (deest Mein.: Hom. Od. XVII 14—15). Ὁ ξεῖνος Ó' εἴπερ µάλα µηνίει, ἄλγιον αὔτῷ ἔσσεται ἡ γὰρ ἐμοὶ φίλ᾽ ἀληθέα µυθίσασθαι. 5 (deest Mein. Σοφοκλέους (fr. S69 N.2). TàÀndég ἀεὶ πλεῖστον ἰσχύει λόγου. 6 (11, 9 Mein.) Σοφοκλέους Ἠλέχτρα (466—907). 4dodoc' τὸ γὰρ δίκαιον οὐκ ἔχει λόγον δυοῖν ἐρίζειν, ἄλλ᾽ ἐπισπεύδει τὸ ὁνρᾶν. 7 (11, 13 Mein.) Σοφοκλέους Οἰδίποδι (Col. 880). Toig τοι δικαίοις χὠ βραχὺς νικᾷ uéyav. S (deest Mein.) Ἰήενανδρου (fab. inc. fr. 476 com. IV p. 326). Οὐδὲν γὰρ αἰσχρόν ἐστι vaÀm OE λέγειν. 9 (deest Mein.: fab. inc. fr. 477 ]. οἱ). Ἰλιάδος ὁμήρου ἆ M3 À Ὁμήρου nec plura L Tr., totum lemma om. S. iterantur versus intra ecl. 11, 24 Mein. 1 Ὁ (pro O) L rubr. | 2 versum hab. L Tr, om, 5 ΜΑ | 0 t x&v ecl, 24, Hom.: ὄττιχεν L, ὅπερ xev Tr.; ῦπερ ἂν lacite Gesn.! p. 110, inde vulg. | 8 ecl. hab. lemmate non iterato L, om. SMA. legitur infra 12, (Ὁμήρου) ibique rectius, opinor; flor. Mon. 132 | 4 4^ om. Mon. | 5 ecl. hab. lemmate non iterato L, om. SM || 6 μηνιεῖ L || S ecl. cum lemm., hab. L post versus Homeri, om. SM A. si litterarum ordi- nem secutus est gnomologus, potest adsumpta esse ex Eriphyla coll. fr. 192. 193 Ν.Σ | 9 Ἡ ante a4. addidit L rubr. | πλεῖον ἰσχύει λόγου Stobaeum si spectas fortasse recte coniecit Meineke; πλεῖστον ἰσχύειν λέγω proposuit Nauck, πλεῖστον ἰσχύει λόγῳ Conington || 10 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 11, 5 H.), addito lemmate SMA (post ecl. 11, 8 Mein.) | 11 Πράσω (1 rubr.) L | 12 δυεῖν L | ἐπισπείδειν Soph. | 19 ecl. hab. poetae nom. non iterato, omisso fabulae L (post ecl. 11, 9 Mein.), cum lemmate σοφοχλέους οἰδίποδι (-ὃος 4) M mrg A (post ecl. 11, 12 Mein), om. 5 | 14 T in Toig om. rubr. addend. L | χὠ Soph.: χρώ LMA invito opinor etiam gnomologo || 15 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl, 11, 13 Mein. om. SM || 18 ecl. lemmate non iterato hab. L, om. SMA Dui 15 10 LL—————kLauuilon lilt - 2. —- GAPVT XI ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 451 ᾿4δύνατον ὡς ἔοικε τἀληφθὲς λαφεῖν. 10 (deest Mein.: fab. inc. fr. 478 l. ο. p. 327). Eav ἐγὼ φῶ νῦν ἔχειν βακτηρίαν χρυσῆν, ví µοι σεμνότερον ἔσται τὸ ξύλου; 2 3 - * / ὅ ἀληνὲς εἶναι δεῖ τὸ σεµνόν, οὐ κενόν. 11 Mevavógov Ὑποβολιμαίῳ (fr. 7 com. IV p. 214). Ael κράτιστόν ἐστι τἀληθῆ λέγειν, ἐν παντὶ καιρῷ ' τοῦτ) ἐγω παρεγγυῶ εἰς ἀσφάλειαν τῷ βίῳ πλεῖστον µέρος. 12 (11, 1 Mein.) Miuvéouov Ναννοῖς (Ρ. |." II p. 28 fr. 8). ληνείη δὲ παρέστω col καὶ ἐμοί, τάντων χρῆμα δικαιότατον. 13 (11, 10 Mein.) Mevavógov Ῥαπιζομένη (fr. 3 com. IV p. 198). Ἔρχεται τἀληθὲς sig φῶς ἐγίοτ ov ζητούμενον. 14 (11, 8 Mein.) «4ἰσχύλου Ὅπιλων κρίσεως (fr. 176 N.?). ἁπλᾶ γάρ ἐστι τῆς ἀληνθείας ἔττη. 15 (deest Mein.) Πινδάρου (Ol. 10, 65). Ὅ v' ἐξελέγχων μόνος 9 ecl. lemmate non iterato hab. L, om. 5 ΜΑ. versum tertium tam- quam novam eclogam separavit Meineke flor. IV p. 242, tres coniunctos exhibet L. || 5 ov Sarti: uz L || 6 ecl. lemmate non iterato hab. L ubi posui, addito lemm. S M A (post ecl. 11, 10 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 11, 7 Mein); Z αυ ὑποβολιμ (post u compend.) S pro fab. n. ὑπο- βολιμαία M3 Mac. | 7 MeL (M rubr.) L | τἀληθῆ SLA: τὸ λαθεῖν M3 | S8 παρεγγυῶ; utque proximus versus spatio a prioribus tamquam nova ecloga separetur L || 10 ecl. sine lemmate vel rubrica cum prioribus co- haerentem hab. L (post ecl. 11, 11 Mein.), cum lemm. uev&vógov (à S) νάννους (sic) tamquam capitis prinam SMA. Miuvéguov Ναννοῦς Gais- ford || 11 αληθείη SL A: ἀλήθεια M3 |. 19 ecl. hab. sine fab. n. lem- mate Mev«avógov non iterato L (post ecl. 11, 1 Mein.), addito lemm. 5 M A (post ecl. 11, 9 Mein.) | 16 ἔρχεται olim dedit clausulae senarii Meineke, non recte | 16 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 11, 10 Mein.) λ’ SMA (post ecl. 11, 7 Mein); '"Eczv (E rubr.) nec plura L, οπλα pro ? ὅπλων M* (nào in ὅπλω corr. A ead, m. cf. Eur. Phoen. 469 | 17 Ὁπλα (Ὁ. rubr.) L. || 18 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 11, 8 Mein), om. SMA 492 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T ἄλαώφειαν ἐτήτυμον Ἀρόνος τό ve σαφαγὲς ἰὼν πρόσω κατέφρασεν. 16 (deest Mein.: Pind. Nem. 5, 30) Ov τοι ἅπασα κερδίων Φαίνουσα πρόσωπον ἀλαψθει ἀτρεκές' καίτοι σιγᾶν τιολλακις σοφώτατον ἀγδρὶ voroat. 17 (deest Mein.: Pind. Pyth. 1, 165) IM πταρίει καλα. γώμα δικαίῳ πηδαλίῳ στρατόν. ἀφψευδεῖ δὲ τερὸς ἄκιονι χάλκευε γλισσαν. 18 (11, 3 Mein.) Πινδάρου (fr. inc. 205 Bergk). “4ρχὰ µεγάλας ἀρετᾶς, ὤνασσ᾽ zdLadeia, μὴ πταίσης ἐμὰν σύγθεσιν τραχεῖ ττοτὶ ψείύδει. 19 (11, 7 Mein) Βακχυλίδου Ὑπορχημκμαάτων (p. 1.3 Ul p. 976 fr. 22 Bergk). “ἀυδία μὲν γὰρ λίθος μανύει χρυσόν' λα ^n : λα / »Σ : μα. 0 ο 1 αλάθειαν Pind.: αλαθεια L | ἐτήτυμον Pind.: ἐτήτυμ L| 5 ante χρόν add. ὁ L rubr.; Xgovoc recte Boehmer | τό τε σαφανγὲς scripsi monitus a Buechelero: τό τ εἰς ἀφανὲς L, τὸ Ó' ἐς ἀφανὲς Pindari libri haud pauci, ceteri τὸ δὲ σαφανὲς | iov Pind.: τῶν L | πόρσω Pind. | κατέφρασεν Pind.: κατεφρόνησεν L | 8 ecl. hab. lem- mate non iterato L, om. SMA | 4 ov τοι Pind.: "E τοι (E rubr) L ; 5 φαίνοισα Pind. | ἀλάθει᾽ Pind.: gAg9ev L i| &toexég b: ἀτρεχής Pindari codd. || 6 πολλακις L: πολλάχις ἐστὶ Pind. | ἀνθρωπῳ pro ἀνδρὲ Pind. | 7 ecl. hab. lemmate non iterato L, om. SMA f 8 M in Μη om. rubr. addend. L | 9 ἄκμονι Pind.: ἄκμωνι L || 10 ecl. hab. lem- mate non iterato hab. L (post Pyth. 1,165), addito lemm. Πινδαρου SM 4 (post ecl. 11, 2 Mein.). adfert locum loannes Philoponus de mundi crea:. IV 20, sine p. n. verba ἀρχὰ μεγάλας costüc ὦγασσ᾽ ἀλάθεια Clemens Alex. strom, VI p. 781 P. respicit Plut. vit. Marii c. 29 ᾗ 11 ἀρχὰσ A! 6 del. A? ἀρχὰ Clem. ἀρχὴ L: ἀρχᾶς S ἀρχὰς M4 Tr. Philop. | ἀρετὰς L| ὠνασσ᾽ SA: ὤνησ L ἄνασσ᾽ MÀ ἀλάώθεια 5Α: ἀλήθεια LM | 12 ἐὰν A! u superscr. A? [, 18 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 11,3 Mein.) Br (post ecl. 11, 12 Mein.) S M Α (post ecl. 11, 6 Mein.) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); ῥακχυλλίδου À Mac. pm iterat A? πηγα ὑπορχημάτων om. LBr.. reperitur in gemma ap. Caylum rec. d? ant. t. V tab. 50,4 p. 134 «{υδία λίθος µα..ει yov... ἀγδρῶν ὃ᾽ dQ....... ία τεπα..... ης t' ἐλέγ... ἀλάδεια. cf. schol. ll. XVI 57 || 16 4 in 1ι- δία om. rubr. addend. L ' πορχημάτων ante «νδία iterat M4 | γὰρ om. L Br Mac. | λίθουσ M* et 10 10 CAPVT ΧΙ ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 433 ἀνδρῶν ὃ᾽ ἀρετὰν σοφίαν τε παγκρατὴς ἐλέγχει ἀλήθεια. 20 (11, 2 Mein.) Ὀλυμπιάδος. AidÓsua Φεῶν ὁμόπολις, uova Φεοῖς συνδιαιτωµένα. 21 (deest Mein.) Ἰσοκράτους (Nicocl. $ 22 p. 19b). Zà stavrog (τοῦ) χρόνου τὴν ἀλήθειαν φαίνου προτι- μῶν, ὡς πιστοτέρους εἶναι τοὺς σοὺς λόγους ἢ τοὺς ἄλλων ὄρκους. 22 (deest Mein. Θουκυδίδου (VI 33, 1). Oi τὰ um πιστὰ δοκοῦντα εἶναι λέγοντες ἤ &may- γέλλοντες οὐ µόνον ov πείφουσιν ἀλλὰ καὶ ἄφρονες ὀογοῦσιν. 25 (11, 15 Mein.) Ex τῶν Σερήνου ἄπομνημονευμάτων. 1 δὲ LBr j σοφίαν (ut emendaverat Salmasius) L Br: σοφία SM A Mac. | τε om. L | παγκρατῆς 5j; ἀλήθεια L. παγκρατῆς ἀληθεία Br παγκρατὴής τελέθει αλήθεια S παγκρατήσ (vr add. Α et gemma τέ Mac.) ἐλέγχει ἀλήθεια M3 A Mac. || 2 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 11, 7 Mein.) SM (post ecl. 11, 1 Mein.); Ὀλυμπίαδος (spir. rubr.) L Ὀλυμπιάδος S M4A, unde notabili errore Ὀλυμπιάς tamquam poetria recepta est in indices Photii p. 56 Elt. lemma ad Pindari locum qui supra legitur (0l. 10, 65) pertinere coniecit Meineke v. IV p. LIX pro- bante Bergkio l. c. p. 577, aliam Pindari eclogam intercidisse putaverat v.I p. XXII. sed codicis L consuetudini convenientius erit putare Bacchy- lidi tribui etiam hanc eclogam nomine poetae ut centies fit non iterato, Ὀλυμπιάδος autem addita voce oden significari qua ille Olympiacam nescio cuius victoriam celebraverit seu respexerit (cf. Bergk in Bacchyl. fr. 6 p. 571). et Daechylidi ante nos eclogam vindicavit Bergk. hinc procedenti una periodus omnia ista videntur Buechelero (cf. Bergk p. 1.? p.969) A4véia μὲν... ἀνδρῶν à ἀρετὰν σοφία τε παγκρατής t. ἐλέγχει ἀλάθει Ὀλυμπιάδος, ἀλάθεια ατὲ. | 8 «4λλήθεια L | βροτών pro θεών ci. Bergk | µόνη libri: µόνα Meineke qui etiam συνδιαιτωµένα rescripsit pro -μένη | θεοῖς συνδιαιτωµένη 5 Μ4Α συνδιαιτωµένη Φεοῖς L | 4 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 11, 2 Mein), om. SMA | 5 τοῦ addidi ex Is. | οὕτω ante φαίνου add. Is. || 6 ὥστε Is. | ἢ L [socratis vulg. μᾶλλον : Isocratis 4 E etin antid. 486 | τοὺς τῶν ἄλλων Is. | 8 ecl. cum lemm. Θουχιδίδου (sic) hab. L, om. SMA | 9 Ἡ pro Οἱ L rubr. | εἶναι 7 λέγ. 5; Thuc. | 11 δοκοῦσιν εἶναι Thuc. | 19 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. Thucyd.) S (post ecl. 11, 14 Mein.) M A (post ecl. 11, 13 Mein.; Σερίνου solito more LS M4 A, Ἐκ τῶν om.L. recurrit ecloga Maxim. c. 35 p. 625 Combef. (Πλάτων). alterum apophthegma cum. altero copulatur a Sereno etiam Stob. 1I 31, 116 Wachsm. Stobaeus IIl. 28 484 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ IP" , ο 5 - 3 / .... Πλατων μὲν 1θιστον εἶναι τῶν ἀκουσμάτων viv αλή- »!* ^j, SN C^ xv - ’ * / Ψεια» ἔλεγε, Π]ολέμων δὲ πολὺ Ίδιον τοῦ ἄκούειν τὸ λέ- γειν εἶναι τάληυτ. 24 (11, 16 Mein.) .4ioyívov κατὰ Ἰιμάρχου (1 84). Ὑμεῖς Ó' ἔξεβάλετε αὐτὸν ὑπολαμβάνοντες' touc, 3 / e "E - / 2 / 21} 319 o Πήύρρανδρε, ὅτι οὐ θεῖ γελᾶν τούτων ἐναντίον:' ἀλλ / 3 / ο / - οὕτως ἴἰσχυρόν ἐστιν ἀλήψεια, ὠστε πάντων ἐπικρατεῖν τῶν ἄννρωπίνων λογισμῶν. 25 (11, 17 Mein.) Γαΐου ἐκ τοῦ Κατὰ Movoaíov οι- Jj χείας. / 2 5 2 λ JAEN , "E, - Tov ovv ἀπολαβων Ίδη Φεραπαιναν, vooro πῶς 3! M M N - . C λ J e "2 / 3 M ἔχοι τὰ ττερὶ την γυναῖκα" mw δὲ οὐδὲ µελλήσασα svJuc 5 N ) "^; / εἰπέν. οὕτω τὸ αληνθὲς ἁἀμελέτητόν ἐστιν. 26 (11, 18 Mein.) Πλάτωνος Νόμων e' (p. 130 B — C). 3 ^7 YN " 3 3 - »" ς - / A Li deua 01) zravr ov μὲν ayadov Φεοῖς ryeivat, zav- E! , € ς " 13 / / των δὲ ἀγὑύρώτοις' τς ὁ γενήσεσώθαι μέλλων μακάριός . * 3 / ος ϱ) - 2} λ / PH C e τε καὶ εὐδαίμων ἐξ αρχζίς εὐώὺς μέτοχος etj, ἵνα 6 τι 1 ἀκουσαντων L | 9 Π ἵπ Πολέμων rubr. addend. om. L | 4 ecl. cum lemm. hab. LS M Α (post ecl. 11, 15 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 11, 12 Mein); ἐν ro aute χατὰ Τιμ. add. M? Α Mac. "Eoyivov CE rubr.) L' Αἰσχύνου Mac. || 5 Ὑμεῖς -— 6 ἀλλ om. Mac, | Ei μεῖς pro Yusig L rubr. | ἐξεβάλετ) L M4 A. ἐξεβαλετε S Aeschinis a b d μη”: ἐξεβάλλετε Aeschinis ceteri codd. |. ὑπολαμβάνοντες S M3AÀ Aeschinis f, ἀπολαμβάνοντες L: ὑπολαβόντες Aesch. | 6 πύρρανδρε M3 Aesch.: πύρανδρε SL A Aeschinis d | τούτων ἐναντίον (-iov S) SL Aesch.: τοῦ τῶν ἐναντίων M* A | Ὁ ἰσχυρόν LS M3 Mac. Aesch.: /oyvgr (vel -«) voluisse videtur (utique non -o») Α | η ἀλήθεια Mac. | ἐπικρατεῖν LS M? À Aeschinis d: -ez Aesch. | 8 ἀνθρωπίων M? || 9 ecl. cum lemm. hab. LSMA; JI in Γαΐου rubr. addend. om. Ὦ zx" ante κατὰ μοι} (519) addit S, om. L Μά Α | 11 τότ SL M*: πὀτ Α f 12 ἔχοι S M4: ἔχει LÀ | 5 δὲ SM3A: τὸ 68 L | µελλήσασα M*: µελήσασα LS A || 18 οὕτω SM?*: οὕτως LÀ | 'expectes auéAAgtov! Buecheler || 14 2 Ty eci. cum lemm. hab. L8MA; 72« (1 rubr. L. legitur supra ecloga 1,202 p. 155, 3 H., ubi vide, et infra flor. 43, 113 Mein. utrobique in maiore excerpto || 15 4 in Αλήθεια om. rubr. addend. L || 16 zc Tr. p. 90, flor, 1, flor. 43, Plat: om. LS8M4A { 17 ὅτι LSM*A ὡς τι flor. 1, flor. 43: ὡς Plat. 10 15 CAPVT XI ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 495 - ) 3 M A d ; - d πλεῖστον χρόνον aArórg ov διαβιοῖ. πιστὸς yao: Ó δὲ x € b - / ( v2 E , ἄπιστος, φίλον ψεῖδος éxovotov: ὅτῳ O^ ακοίσιον, » A e ^v 1 v^ 4 D 2 rn y » Y hs ο. M ^ Gvovo* «Y ovOéréQOY DrictOY. ἄφιλος γὰρ δὲ züg O γε P4 1 3 / GirtOtog xot auod c. 27 (11, 19 Mein.: eiusdem de rep. p. 490 C) ς , íàN 2” ] r 3 P214 3 X Ηγουµένης δὲ &^n9&íag ovx v ποτε, οἶμαι, qauév 3 - s - ^ - αὖὐτ χορὀὸν κακών GxoLovOroat. 25 (11, 20 Mein.) ῄ4πτολ]λώνιος «Πηλίῳ (ep. 83 p. 126 Qt Herch.). 10 Ῥεύδεσώοι &ávezeUDegov, «Ande γενναῖον. 29 (11, 21 Mein.) Βὐσερίου (fr. 19 phil. graec. ΗΙ p. 10 Mullach.). J ^ , , 9 d Δ "E B, - , . «ἁληνείην νους ἄσπαζξεται, καὶ aisi αὐτῇ συνοικέει 2 SM 2 - € EE 2 Pr . ) c » [ο] Y έων O& ἐν τοῖς ἑωυτοῦ ἀφψευδέστατος, ὅμως ἔστιν ὅτε xal POET J uy € , / 2 J 3 ^ , J 15 U'evOog αγανω περασας Πταρὲέχεται ἑεσε ὤφελειή Y d'ou —- / , A - ο , των τῶν τούτου χρῃξόντων καὶ ἐπὶ χρηστῷ τῷ σφετέρῳ ^ ; 3 — / A Lr ιαραλογισὺησομένων ττερὸς αὐτοῦ. τότε γὰρ δὴ μοῖνον 2 M^ 3 4 - - 2 A Σο καὶ οὔκοτε ἄλλοτε vOOG, καὶ ἐν κχαιρῷ τῷ αυτὸς οἱδεν, , N M^ LAN ) / ^v M - παντα τα ἄλλα Ψευδεα ἅπιοστυγέων, ψεῖδος τὸ τοιοῦτον . , ) - - ^ - € / a , 20 εἰσφέρεται, «tO τῆς vuv λομτῶν ἁπιάντων Ψευδέων φυ- 1 ὁιαβιοῖ LS M2 A, flor. 1, flor. 49, Plat.: διαβιφη Clemens Alexandr. strom. Il 18 διαβιῳ Theodoretus therapeut. p. 52 Gaisf. | 2 ἀκούσιον] ἀκούσιον, α ex ε S! || 8 ἄφιλος γὰρ δὴ] ἀλλὰ flor. 43 | γε LS M4, flor. 1, flor. 43, Plat.: τε Hermann || 5 ecl. sine lemmate eum priore coniunctam hab. L 5 M À, separavit Gesn.! p. 110, inde vulg. | 6 δὲ L M44: δὲ καὶ S; δη Plato | ὠληθείας L S M* A Plat.; τῆς ἀληθείας temere Gesn.!, inde vulg. | φαμὲν LS MA recte: φαῖμεν Plat. | V «vc; S M4A Plat: avro L | χόρον A | S ecl. cum lemm. hab. L85M A (post eel. 11, 19 Mein.) Br (post ecl. 11, 7 Mein.); ἀΠηλίω om. Br | 11 ecl. cum lemm. hab. LS$MAÀ; Ev om. rubr. addend. L. εὐσεβείου M4 | 13 ἀληθίην L ἀληθέη (v add. rubr.) M. ἀληθείῳν SA; ὠἀληθηίην Mul- lach. | καὶ εἰ Αἱ αἲ superscr. A? | 14 τοῖς libri: τοῖσι Meineke v. 1V p. LIX |! ἀφευδέστατο (sic) 5 | ἐστίν Μα | 18 ὠφελίη L. ὠφελείη SM3A | 16 χρηζόντων libri: χρηιζόντων Meineke v. IV p. LIX | τῷ om. A | 17 πλογ. L | 18 «vtgo M4 | οἶδεν LS M3 || 19 τὰ ὄλλα L Μά4Α τἆλλα S Tr. p. 90, inde vulg. | fort. τὸ τοιοῖτο ἐσφέρεται | 20 τῆς om. Α ος» 456 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" σιος ἐς ἄλλο εἶδος uevaueupdiv χρησιμώτατον τέχνῃ καὶ coqír αὐτοὶ τοῦ γόου τοῦ qatàÀov πρῖγμα ἐς τοῦτο µετα- κοσμύσαντος. 30 (11, 22 Mein. Τοῦ αἰτοῦ (fr. 20 l. c. p. 10). (Pevósodot ἐν πόλει μηδὲ eig vóuog ξυγχωρεέτω ur- Óevi πλιν τοῦ quÀAoÀrOéog καὶ νοήµονος ἐπισταμένου τε ὀκότε καὶ ὅχως ὠφελείη ψεύδεος, τῖς δὲ ἀτὸ τούτου γινο- µένης χρείης ἀναγκαίιτς xai τοῦτο ποιέειν. 31 (11, 23 Mein.) Ἑρμοῦ ἐκ τῶν πρὸς Τατ (p. 46b Patrit.). Περὶ ἀλιψείας, ὦ Τατ, oix ἔσει δυνατὸν ἄνθρωπον ὄντα ζῶον ἀτελὲς ἐξ ἀτελῶῷν συγκείµενον μελῶν καὶ ἐξ ἀλλοτρίων σωμάτων xol πτολλῶν τὸ σκἠῆνος συνεστόὀς, τολ- ιήσαντα εἰπεῖν ' ὃ δέ ἐστι δυνατὸν v δίκαιον, τοῦτο qul, ἀλίθείιαν εἶναι ἓν µόνοις τοῖς ἀιδίοις σώμασιν, ov καὶ 1 εἶδον L | µεταλειφθὲν Tr. quo abusus µεταληφθὲν οἱ. lacobs animadv. in Stob. p. 236 || 2 τὸ q. M4 || 4 ecl. cum lemm. (Tevcov L) hab. L$8MA [| 5 πολι Meineke | δυγχωρέτω L ξυγχωρεέτω (-εέτο M3) S5 M*AÀ , μηδενὲὶ ci. Gesn.! p. 110. mrg, inde vulg.: μηδὲν LS M4 A; µήδενος lacobs animadv. in Stob. p. 236 µήδενί, μηδενὸς idem lect. Stob. p. 61 probante Meinekio. ceterum Schowii adnotatio ad h.l. non magis digna est fide quam quae praecedit || 6 voovusvoz L | τε deleri vult Meineke || 7 ὠφελείη Iacobs animadv. in Stob. p.236: ov φιλεῖη S ov φιλείη M3 οὐ φιλίη LÀ; ὠφελίη Meineke | γιγνοµένης libri | &vay- χαίης LSMSA: ἀναγκαίη Koen in Greg. Cor. p. 393; "liceat vero, si quae ex mendacio oritur utilitas necessaria est' intellegit Buecheler || 9 ecl. cum lemm. hab. LSM A (post ecl. 11, 22 Mein.) Br (post ecl. 11, 20 Mein); 'Eguov om. Br, τοῦ pro τών L Br, ἐκ τῶν πρὸς Τατ om. Α ubi Ἡρμοῦ A?. nil nisi Ἑρμοῦ. τοῦτο µόνον ἀληθές, Oti περ οὐδὲν ἀληθὲς ἐπὶ τῆς γῆς offert Mac. Chrys. post ecl. 11, 16 Mein. | 11 v. περὶ ἀληθείας — p. 491, 19 εἰκόνες συνεστώτα infra leguntur tamquam propria ecloga post τὸν csi ὄντα p. 440,18, et quidem - ἆλη- θείας: lemmatis loco rubr. M | περὶ ἀληθείας ὦ om. L, περὶ ἆλη- Θείας om. Br | post ἀληθείας distinguitur A | τατον pro Tec L | ἄνθρωπον superscr. L | 12 ζωον A! ζώον corr. A? | μελῶν add. A? mrg |l 18 συνεστὸς S: συνεστὼς LM3A Br | 14 5 etiam A; erravit Gaisford | δίκαιον S Patrit.: δίκαιον ἐστὶ L A δἰκαιόν ἐστιν) M3 Br 10 10 s booa ss o EL ASIUE.V RELAÉLL Hos Dn CAPVT XI ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 491 τὰ σώματα αὐτὰ ἀληδή ἐστι, πῖῦρ αὐτόστυρ μόνον καὶ οὐδὲν ἄλλο, γή αὐτόγη καὶ οὐδὲν ἄλλο, ἀἲρ αὐτοάηρ erai οὐδὲν ἄλλο), tmp αὐτοῦδωρ καὶ otóiv ἄλλο" τὰ δὲ ἡμέ- τερα σώματα ἔκ πάντων τοίτων συνέστηκὲν᾿ ἔχει μὲν γὰρ πυρός, ἔχει δὲ καὶ γῆς, ἔχει καὶ ὕδατος xal aégoc, καὶ οὔτε πῖῦρ ἐστιν οὔτε γῆ οὔτε ὕδωρ οἵτε de οὔτε οὐδὲν ἀλγθές' εἰ δὲ μη Tiv ἀρχὴν y σύστασις ἡμῶν ἔσχε TLy ἀλήδειαν, πῶς ἂν δύναιτο ἀλήθειαν ἢ ἰδεῖν ἢ ei- πεῖν ; νοήσει δὲ µόνον, ἐὰν ὁ δεὸς δέλῃ. πάντα οὐ, C) Táz, τὰ ἐπὶ γζς ἀλήδεια μὲν ovx ἔστι, τῆς δὲ ἄλη- Φείας µιμίματα” καὶ οὐ πάντα, eMya δὲ ταῦτα, ἄλλα (02) ψεῦδος χαὶ πλάνος, ὦ Tor, καὶ δὸξαι φαντασίας χαθάτερ εἰκόνες συνεστώτα. ὅταν Ó ἄνωθεν τὴν ἐπίρ- ροιαν ἔχη ἡ φαντασία, τῖς ἀληθείας γίγνεται µίµησις᾽ χωρὶς δὲ τῆς ἄνωώθεν ἐνεργείας, ψεῦφορ καταλείπεται καθάπερ καὶ ἡ εἰκὼν τὸ μὲν σῶμα τῆς γραφῆς δείκνυ- 1 inter αὐτοπῦφ et αὐτὸ πῦρ fluctuant libri, et sic mox in simili- bus || 2 αὐτὸσ «o S A1, g punctis delevit A? | v. χαὶ οὐδὲν ἄλλο, ὑδωρ αὐτοῦδωρ καὶ οὐδὲν ἄλλο add. cod. Paris. 1985 m. sec. (ex Patrit.) teste Gaisfordo, v. ἴδωρ αὐτὸ Όδωρ (sic) καὶ οὐδὲν ἄλλο etiam Br: om. LS ΜάΑ 15 δὲ om. M3Br | zai (post δὲ) om. L | καὶ ἀέρος S Patrit.: ἔχει χαὶ ἀέρος ΙΓ. ΜάΑ Br | 6 ύδωρ] Ὅδασ Α | ? οὐδὲν] οὖδας (sic) À | un om. Patrit. | στάᾶσις Tr. p. 91 Patrit. | 8 Φύναιτο LM3Br: δύναιντο SA || 9 νοήσει Buecheler: νοήσαι libri | νοῆσαι δὲ μόνον ἐὰν ὁ θεὸς θέλη SL M4A Br: 7 νοεῖν µόνο», εἰ μὴ ὁ θεὸς ἐθέλῃ Ραΐπί. ἢ νοῆῖσαι µόνον, εἰ µη (debuit ἐὰν μὴ) o θεὸς Θέλῃ ci. Gesn.! p. 112 mrg | 10 o τάτ S Patrit.: om. L M43A Br; ὦ Tete oscitanter Gesn.? p. 137 hic et alibi, inde vulg. | rc] τὰ et deinde ἀληθῆ A || 11 post ὀλίγα δὲ add. καὶ Br | 442a δὲ tacite ex Hermete Gesn.!, inde vulg., Patrit.: ἄλλα SL M1 A Br | 12 ψεῦδος e corr. Br! | πλάνη pro πλάνος Br | ὦ Τατ om. Br | 18 ante ὅταν δ) ἄνωθεν tamquam novae eclogae inscriptio legitur Ἑρμοῦ προστατών: À, vide quae supra monui de M | 14 ἀληθείης M* | γίγνεται S Patrit.: γίνεται L M3 A Br | post γίνε- ται habet τὸ μὲν σώμα sed punctis delevit À* | 16 μὲν superscr. L | τὸ μὲν σώμα τῆς γραφῆς S L M3 A Br Patrit.: τὸ μὲν σώμα τῇ γραφῇ ex Schowii aliquot libris interpolatis Meineke; τοῦ μὲν σώματος γρα- qv vel τὸ μὲν σώμα ταῖς γραφαῖς ci. lacobs animadv. in Stob. p. 237. fortasse Τὸ μὲν σώμα (διὰ) τῆς γραφῆς 488 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON Γ΄ 3 M E ) ' - ' * " μα σιν. GUT), δὲ οὐκ ἔστι σῶμα χατα τὴ φαγτασίαν τοῦ ς H Mi 2 ; ^ * € μα ' a^ O0gtuuévov. καὶ OqOaLuovrc uiv ορᾶται ἔχουσα. ῥλάτει UN $75, 3 2 / E EFE € - Y s σα 3 δὲ ουδέν ' (xoi ὦτα.) ἀχοίει δὲ οἱδὲν Όλως. xal τὰ ἄλλα , P M ς , - "P M - ς L παντα ἔχει μέν v» yoaqu. wevór δέ ἐστι τὰς TOY 0gcv- Pii 1 ος s — -- Y J , P] [4 των ὄψεις ἐξαπατῶντα. τών uiv Óoxovvrov. ἀλίνειαν ς - —Ü M € ) - »* EL / M 3 ορᾶν. τῶν δὲ cg αληγώώς ὄγτων ψευδῶγ. Όσοι μὲν otv 2 -6 ς - 3^5 * ς - 3 * 3 [qi oi ψεῦδος ὀρῶσιν. ἆλιώειαν ὀρισιγ. ἐὰν οὖν ἕχαστον , e - NN € - ' »- - ' τούτων οὕτω νοῶμεν 1, 0guuey ὡς ἔσειγ, αλιδ xc -” Li € - . 3' i] N Mi P4 σοι 3^ Li vootuev καὶ OgQOuev^ ἐὰν δε παρὰ τὸ ov, οὐδὲν ἀλτνὲς 10 , Y 2 "D D 5 , 34 7 οὔτε νοήσοµεν ovr ciooueda. — Ἔστιν οὖν, scaveg, ἄλη- 2 ” - 2 2 , 4^ 3 Φεια καὶ £v Tjj yh. καὶ οὐκ ασχόπως; — ZqaAAn. ὦ , 34 f 3 - ο - 2 4 τέχγον. αλγώεια uiv οὐδαμῶς ἔστιν £v vj, yy, o Τατ. » " / . ET NN 35 "n - J / οὔτε γεγέσθαι ὀυναται' περὶ δὲ ἀληνείας vorcot ἐγίους NL 3 1 T » € 3) * € * , τῶν GYSQoczttY, οἷς ἂν 0 Jeog την Jeontiury ὀωρισηται , C f ^ ο 2 ,? ςι , δύναμιν, (δύναται) γενέσθαι. οὕτως αληνὲς οὐδὲν ἔστω 2 - - - Y , , EE INI / ἐν Ty yr. YOO καὶ Àéyc φαντασίαι eiot xai ὀόξαι παντα. 3^ ^ - ^o, 3 3 ^ -- - ^ GÀnOr roo καὶ λέγω. — Ovx otv τὸ τε andi vosiv zai ? - 3 , μα μα H C; x ΄ - λέγειν. τοῦτο ἄλίνειαν δεῖ καλεῖν; — Ti δέ; τὰ ὄντα ὁεῖ vosiv xai λέγειν: fort δὲ οὐδὲν ἀλιθὲς ἐπὶ τῆς γῆς, τοῦτο ἀλιθές ἐστι τὸ μὴ εἶναι μηδὲν GAuJég ἐγναδε. πιῦς ἂν καὶ δύναιτο γενέσθαι, c) τέκνον; i γὰρ Ga deua τελεωτάτι ἀρετή ἐστιν, αὐτὸ τὸ ἄκρατον ἀγαφθόν, τὸ μὶ 9 καὶ ὀφθαλμοὺς — 18 ἔστιν οὖν om. Br | 3 καὶ ὦτα Patrit.: om. LS M? A || 7 post ἀλήθειαν ὁρῶσιν tacite lacunam signavit Mei- neke | 8 οὕτω LS, Patrit.: οὕτως M3À | d2597 LS M Patrit.: ἆλη- θώς Α; ἀληθὲς scr. Meineke, fortasse recte | 10 (9) πάτερ Wachsmuth | 11 ante Buechelerum coniungebant οὐκ coz. σφ. | 15 οὔτε ULUSM? A Br: οὔτε γὰρ Tr. Patri. || 14. ἂν Patrit.: ἐὰν LS M4 A Br | τὴν 9eozte- ziv δωρήσηται] δωρήσηται τὴν θεοπτικήν Α | δωρηήσεται Lb | 19 óv- ναται ante γενέσθαι (ut Patrit.) addi iubet Gesn.! mrg | οὐδὲν A?Br(?) Patrit.: οὐδὲ LS M4A (sine acc. A!) | 16 voo καὶ λέγω LS MA Br: vod καὶ λόγῳ Tr, unde νόφ καὶ λόγῳ Gesn! (vulg.) Patrit. | εἰσὶ LSM4A: οὃ) goi Br δὲ εἰ εἰσὶ Patrit. [, 1€ &Ag95j voco καὶ λέγω om. L Br, probat hoc Buecheler sed scribens priora ita (&4595) voco καὶ λέγω" φαντασίαι εἰσὶ κτὲ. | 18 δὲ vel δέ L A Br (e corr. in ras. Br!) Patrit.: δαἑ vel δαὲ 35 Μά || 290 τοῦτο LS M? A Br; πῶς ovv τοῦτο Patrit. | uz] μὲν L | εἶναι Buecheler: εἰδέναι libri | 22 ἄκρατον LS M4 A Br: ἀχρότατον Patrit. | τὸ μήτε ὑπὸ Όλης scr. Meineke 10 b Nl 20 10 15 20 CAPVT XI ΠΕΡΙ ΔΛΗΟΕΙΑΣ 499 ς λ 4“. ^ , [i c 4 4 ^ [4 e ὑπὸ Όλης JoÀovuevov unte ὑπὸ σώματος περιβαλλόμε- »! Y ^ ) vov, γυμνὸν φανὸν ἄτρεπτον Geu»óv ἀναλλοίωτον ἆγα- , τν 1 - 5 , T! C —- , 9ov: τὰ δὲ ἐνφαδε, c véxvov, οἷα ἐστιν ορᾶς ἄδεκτα , ^- - M A ' M τούτου TOU GycJov, φὺαρτὰ παύῦητα θιαλυτὰ τρεπτὰ asi ἐναλλοιούμενα, ἄλλα ἐξ ἄλλων γινόμενα. ἅἃ οὖν μηδὲ ^ ς ^ 25 - R] - 3A ’ 3 - 5 πρὸς ἑαυτὰ ἀληνή ἐστι, πῶς (av) δύναιτο αἀλιθῆ εἶναι; τᾶν γὰρ τὸ ἀλλοιούμενον ψεῦδός ἐστι, uv; uévov ἓν ᾧ / , 1 , ἐστί, φαντασίας δὲ μιετατρεπόμενον ἄλλας καὶ ἄλλας 2 , ς - 3 / 2 / 5 ἐτιιδείχνυται ἡμῖν. — Οὐδὲ ἂνθρωπος ἀληψές ἐστιν, o / ’ , » 231 / 5 / πάτερ; ---Ιίαύότι ἄνθρωπος, οὐκ ἔστιν GÀnJég, v vézvov. M , M i4 - ’ * , τὸ γὰρ αληύώές ἐστι τὸ ἐξ αυτοῦ µόνον τήν GUOTGOLY »! y / } C ολ €* 2 €. c Δ » ἔχον, καὶ uévov xa! αὐτὸ oiov éovív' ὁ δὲ ἀνφρωπος ^ - / Δ / 3 c , / ἐκ πολλών συνέστηκε καὶ οὗ μένει καθ αὐτόν, τρέπε- ' / / ς / , ται δὲ καὶ μεταβάλλεται ἠλικίαν ἐξ ἠλικίας καὶ ἰδέαν ἐξ ἰδέας, καὶ ταῦτα ἔτι cv ἓν τῷ σκήνει. καὶ πολλοὶ τέκνα ; 3 7; A , / οὐκ ἐγνωρισαν χρόνου ὀλίγου μεταξὺ γενοµένου, καὶ πᾶ- 3 / - 5 / 5 o , λιν τέκνα yoveig ομοίως. τὸ ovv οὕτως μεταβαλλόμενον e 2 - , 2 ' 5 35 , ) ὠστε ἀγνοεῖσθαι, δύναται GÀn9ég εἶναι, ω Tav; ov } / - / / τουναντίον ψεῖδός ἐστιν ἓν πτοικίλαις ytyvouevov φαντα- / - 7 - / 3^5 ) 5 σίαις τῶν μεταβολῶν; σὺ δὲ γὸει &ÀAmOég τι εἶναι τὸ / X 25V . ς M v 3 »! 3 Pa 2 µένον xai ἀίδιον' ὃὁ δὲ ἄνθρωπος ovx ἔστιν αεί αρα 1 περιβαλλόμενον S M4 A Br, Patrit.: περιαγαλλόμενον L | 2 ἀγαθόν secludi vult Meineke | 3 ὁρᾶς (vel ὁρᾷς) ἄδεχτα L M3 Br: C - M 13 L4 - L] e^ - » H 00&09«. δεκτὰ S ὁρᾶσθαι δὲ xv A; ὁρᾷσθαι ἄδεκτα Patrit. || 4 τούτου L M4 A Br: τοῦδε S Patrit. | 5 γινόμενα libri | δὲ Mei- ἀ neke: μήτε S L M4A Br Patrit. |. 6 ante προς quod scripsit αυτ punctis ;. delevit A* | ἂν addidit Meineke | di9. ut videtur Α | € πᾶν corr. ex πῶς S* | u£vov Patrit.: uóvov LSM4ABr || 9 οὐδὲ] 008 À | ἀληθὲς hie et 10 mavult Meineke: ὤληθής libri || 11 τὸ (ante ἐξ) tacite ex Hermete Gesn.!, inde vulg.: χαὶ LSM4A Br | αὐτοῦ ante Meinekium | μόνον SM4A Patrit.: uovov L (compend.) Br [ 19 ὁ δὲ (δ) Patrit.) &»- Θρωπος L MA Br Patrit.: 00s 0 αγὸς S ὃ ἄνθρωπος ὅδε Tr. p. 92, inde tacite ὁ ἄνθρωπος δὲ Gesn.!, vulg. | 14 μεταβάλλεται] ἐμβάλλεται L | ió£av ἐξ ἰδέας L M3 A? Br Patrit.: εἰδέαν ἐξ εἰδέας S. ἰδίαν ἐξ ἰδίας A! | 16 γενομένου] γεγενηµένου L |] 19 ywogusvov libri | 21 uévov xol αἀἴδιον Patri.: uovov καὶ δίκαιον SA. µόνον αἴδιον L M31 Br 440 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T € 3 / / / οὐδὲ ἀλι θές ἐστι. φαντασία δέ ἐστι vig (0) ἄνθρωπος, ἡ δὲ Φαντασία ψεῦδος ἂν εἴη ἀκρότατον. — Οὐδὲ ταῦτα ουν, ὦ Πάτερ, τὼ ἀίδια σώματα, ἐττεὶ μεταβάλλεται, aiu ἔστι; — Πᾶν μὲν οὖν τὸ γεγνήτὸν καὶ µεταβλη- Δ P) 3 / c 1 X - , / M τον οὐκ αληθές' ὑπὸ δὲ τοῦ προπαάτορος yevousva τὴν 4, / } € 3 / » / λ € ὕλην δύναται cGÀnOT ἐσχηκέναι. ἔχει δέ τι καὶ ταῦτα ^w 2 - -. 2 5 * * / 23.2 € ” ψΨεῦδος &v τῇ μµεταβολῇ᾽ οὐδὲν γὰρ ur; uévov ip ἑαυτῷ 2 JA. 2 / 5 , jo 03 0» 2) αληθές ἐστιν. — 4ληνδές, ω πάτερ, τί οὖν ἂν εἴποι τις; — Moóvov τὸν ἥλιον παρὰ τὰ ἄλλα πάντα ur μµεταβαλλό- / V 2 ) € nd 3 , N N M 3 utvov, µένοντα δὲ ἐφ ἑαυτῷ, [ἀλήηώειαν,] διὸ καὶ τὴν &v - / ) / d , / τῷ κὀσμῳ πάντων θήμιουργίαν αὐτὸς μόνος πεπίστευται, ἄρχων παντων καὶ ποιῶν πάντα, ὃν καὶ σέβοµαι καὶ προσχυνῶ᾽ αὐτοῦ τὴν ἀλήύώειαν μετὰ τὸν ἕνα xal πρῶ- - V / / 5 ) 5 τον τοῦτον δημιουργὸν γνωρίζω. — Τί ovv ἂν T εἶναι ^ 3 3 / 3 την πρὠώτην ἀλήνθειαν, ὦ πάτερ; — Ένα καὶ µόνον, o / ' c λ / M ) / Τατ, τὸν μὴ ἐδ Όλης, τὸν μὴ &v σώματε, τὸν αχρὠματον, M J Di J * N ? τὸν ἀσχημάτιστο», τὸν ἄτρεπιτον, τὸν μὴ ἀλλοιούμενο», ^ 3.» M 1 - 5 / ω / τον ἀεὶ ὄντα. τὸ δὲ ψεῖῦδος, ὦ τέκνον, qOeígevat. πάντα ^ - - / ’ δὲ τὰ ἐπὶ γῆς φφορᾷ κατέλαβε καὶ ἐμπεριέχει xal ἓμ- / ς - 3 - , - τεριέξει 1 τοῦ GÀnJoUg ερόνεια. χωρὶς γὰρ φώφορᾶς 3 , / - ’ ; ουδὲ γένεσις Ovvacat συστῆναι" πασ] δὲ γενέσει Φφδορὰ ἔπεται, ἵνα πτᾶλιν γένηται' τὰ γὰρ γιγνόμενα ἐκ τῶν 1 ὁ tacite addidit Meineke | 9 post expórarov v. οὐδὲ ταῦτα — 18 τὸν ἀεὶ ὄντα et v. τὸ δὲ ψεῦδος (18) — p. 441, 18 ἐνέργημα εἶναι in- verso ordine habent L Br || 4 γεννητὸν LS M3 Patrit.: γενητὸν ABr | 5 T 3 - 2 - οι 9 b] 5^5 «€ - προπα. L| 6 αληθή] αληθώς L | τι] v ut videtur A || V ép. ἕαυτφ Patrit.: ἐφ᾽ αὑτῷ L ἐφ᾽ αὑτὸ corr ex ἐφ᾽ αὐτῷ 5 ἐφαυτὸ M3 ἐφ᾽ «vro Α Βι Tr. || 9 παρὰ] xL | 10 ἀλήθειαν eiecit Buecheler; αλή- θειαν; Αλήθειαν Patrit. | 11 prius πάντων om. Patrit. | αὐτὸς LS M3 A Br: οὗτος (volebat οὗτος) Patrit. || 12 ὃν xai — 14 δημιουργὸν γνω- ρίζω om. LM4A Br || 18 xai μετὰ tacite ex Hermete Gesn.!, inde vulg. | 14 εἶναι LS M4 A Br: εἶναι λέγεις Patrit.. εἴποιμεν Buecheler εἶποις Wachsmuth εἴποι (vic) ego | 18 δὲ om. MA | ταῦτα pro πάντα Tr. | 19 τὰ om. Patrit. | φθορὰ libri: corr. Buecheler | ἐμπεριέχει] περιέχει Α | 90 αληθοῦς om. L | γὰρ] δὲ A || 21 δύναται ex compend. γίγνεται corr. S | v. πάσῃ δὲ — 441,2 τῶν ὄντων infra versum lineola induxit A? | 292 παλι 5 10 15 Cox 10 15 CAPVT XI IIEPI AAHOEIAZ 441 q3etoouévoy ἄνάγκη yiyveasot; q3eíoeod au δὲ rà γιγνό- μενα ἀνάγκη, ἵνα ur στὴ | , γένεσις τῶν Όντων. πρῶτον οὖν τὸν ῥημιουργὸν γνώριζε εἰς τὴν γένεσιν τῶν Όντωγ. τὰ οὖν ἐκ φψορᾶς yuyvoueva "ne ἂν εἴη, ὡς ποτὲ μὲν ἄλλα Ιεοτὲ δὲ ἄλλα γιγνόµμενα" τὰ γὰρ αὐτὰ γίγνε- σθαι ἀδθύνατον' τὸ δὲ μὴ αὐτό, πῶς ἂν ἀληθὲς 6n; φαντασίας οὖν καλεῖν δεῖ ταῦτα, (€ τέκνον, el ye ὀρθῶς προσαγορεύοµεν, τὸν ἄνθρωπον ἀνθρωπότητος «αντα- σίαν, τὸ δὲ παιδίον παιδίου φαντασίαν, τὸν δὲ νεανίσκον νεανίσχου φαντασίαν, τὸν δὲ ἄνδρα ἀνδρὺς φαντασίαν, τὸν δὲ γέροντα γέροντος φαντασίαν. οὔτε γὰρ ὁ ἄνθρω- zog ἄνθρωπος, οὔτε τὸ παιδίον παιδίον, ουτε ὃ γεανί- σκος veavíoxog, οὔτε O αἀνὴρ ἀνήρ, οὖτε ὁ γέρων γέρω»᾿ μεταβαλλόμενα δὲ Ψεύδεται καὶ τὰ προὀντα χαὶ τα ὄντα. ταῦτα μέντοι οὕτω νόει, () τέχνον, ὡς καὶ τῶν ψευδῶν τούτων ἐνεργειῶν ἄνωθεν ἠρτημένων àn' αὐτῆς τῆς ἄλη- Φείας" τούτου δὲ οἴτως ἔχοντος, τὸ ψεῖδος φημὶ τῆς ἀληθείας ἐνέργημα εἶναι. 1 γίγνεσθαι (γίνεσθαι S) LS M4 A Br Patrit.: φθείρεσθαι ci. Nauck non recte | γινόμενα S M? Patrit. || 8 οὖν τὸν S ut videtur (perierunt ov et ex parte y prior foramine), Tr. p. 93 Patrit.: τοῦτον LM*À τοῦτο Br | ε γνώριζε S Patrit. γνωρίζεις À: νόµιξε LM4Br | 4 τὰ οὖν 5Η Μα Br Patrit.: τὰ γοῦν (sic) 4, unde γ΄ οὖν tacite Gaisford, Meineke | γινὀ- μενα LSM9 A Br Patrit. hie et 5, nisi quod 5 yevoueva M3 | 5 γίνεσθαι L S M? Br Patrit.: ὀύνασθαι A! yg. γίνεσθαι A? mrg | 6 ἀδύνατον Patrit.: δυνατὸν L S M4 A οὐ δύνατον Br ex emend. | ἂν om. Patri. | 7 καλεῖν dst. L S M4 Patrit.: δεῖ χαλεῖν A Br | ταῖτα LS M? Br τοῦτο Patrit.: τὰ τοιαῦτα A, receperunt Gaisford et Meineke || 9 παιδίον] παιδίας compend. L | τὸν δὲ γεανίσχον, sed litterae & v evan. L | 10 φαντασίαν post νεανίσχου et ἀνδρὸς om. LBr | δὲ ante ἄνδρα etiam A, aberravit Gaisford | 11 δὲ γέροντα L Br, Tr. p. 93, inde vulg., Patrit.: γέροντα S MA | ν. τὸν δὲ γέροντα yég. φ. ante τὸν δὲ νεανίσκον collocat Patrit. | Φαντασίας Br, sed dubitat Thomas || 18 οὔτε ὁ γέρων γέρων, οὔτε ὁ ἀνῆρ ἀνήρ S || 14 τὰ προὀντα καὶ τα ὀντα] supra litt. τα καὶ τὰ rasura vel chartae vitium Br | 15 οὕτω S Patrit.: οἵτως LM*3A Br | 17 τούτου δὲ — τῆς ἀληθείας om. MÀ | το 442 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTON T" ; " 5 - r 32 (11, 24 Mein.) ^E» τῶν Oti; oov. 4 ς 3 ΄ , ^ ' - , Οτι η cien κάλλιστον, ὡς xol ἐν Φεοῖς ἑπτάρχειν HéytoTov' δήλοῖ δὲ διὰ τῶν ἐτιῶν τούτων - λ κ. " b , 7 τοῦτο γαρ ἐξ ἐμένεν γε μετ ἀφθανάτοισι uéytorov , . (03 M ^ , 3 M τέχμωρ" οὐ yao ἐμὸν παλινάγρετον οὐδ ἁπατηλὸν 3 3 3j / ο - , OvÓ ἀτελευτητον, Ó TL χεν κεφαλῇ κατανεύσω. P i 3 — 3 b Jj [A] »f | P / τοιῶ» γαρ αἰτιών οὐσῶν, ÓL ac ἄνθρωποι ππαραβαίνουσιν ς / ’ » S } - στοσχέσεις καὶ Ψεύδονται' η γὰρ εὐφὺς ἐξαπατῶν τις " » e, , » ’ ἔφησεν » quoe voregov µετενόησεν 5 ῥουλόμενος ἐξη- σνένησε' πούτων δὲ τὸ μέν ἐστι φαύλις πιροαιρέσεως . 3 A-- , —- Y L4 , τὸ δὲ ἀσφενοῦς κρίσεως τὸ δὲ ἐνδεοῦς δυνάμεως. /εάντα ς A : , . κ» ; M 2 , i] δὲ 0 Jeóg ἐκπέφευγε' τῷ φιλαγάθῳ τὸ ἀπατηλόν, χαὶ ^ y L4 M ^ - M τῷ βῥεβαίῳ τὸ παλινάγρετον, xoi τῷ τελεσιουργῷ τὸ ) " ατελεύτήτογ. 33 (11. 25 Mein) Πυφθαγόρου. d 3 / - » - Πυύαγορας ἐρωτηψεὶς ví πτοιοῦσιν GvOowirot Seoic [€ » €»* 3 , P C N / ) H ὀµοιον, ἔφη εαν GÀAQOevooOitv . oi δὲ μάγοι ἀποφαίνον- φεῦδος usque ad fin. lineola infra versum induxit A?, similiter in proxi- mis aliquot verba, quae enotare operae pretium non duxi 1 ecl. cum lemm. hab. LSMA Mac. Chrys.; τοῦ αὐτοῦ (id est "Eouot) ἐκ τῶν Ὅμηρου Mac. de fonte eclogae coniecturam protulit Diels doxogr. p.96. ad Hermippum, euius συναγωγή τῶν χαλῶς iraq oviüéyray ἐν d Ὁμήρου laudatur supra 5, 13 p. 269, rettulit Meineke | 2 Ὅτι 7 αλ. ϐ χατανεύσω om. Mac. | 5j om. À | κάἄλλιστον χαὶ ἐν 9eoic ὑπάρχει μέγιστο», ὀπλοῖ διὰ té. Voss. quem secutus est Meineke. Hom. ll. | 525 sqq. [| 8 τέκµωρ LS Hom.: τέχµαρ MA | v. ov y&o — θκατανεύσω supra leguntur ecl. 6 || 6 ante χεφαλῇ quod scripserat τῇ punctis delevit At | 7 γὰρ. om. Mac. | παραβαίνουσιν ὑποσχέσεις LS MA Mac.: παρα- ῥαίνουσι τὰς ὑποσχέσεις Tr., inde vulg. | 9 ἔφησεν om. L | 19 δὲ ma- vult Buecheler | 14 ὐτελεύτητον LSM44A, de S fallitur Gaisford; ἀτελέ- στατον Tr. | 15 ecl. hab. LSM À Mac. Chrys. (post ecl. 11, 24 Mein.) Dr (post ecl. 11,23 Mein), lemma add. MA. cf. Porphyr. vit. Pyth. 41. plures locos qui possint comparari collegerunt Wachsmuth gnomol. Byz. 93 Sternbach gnomol. Vat. 53 || 16 Θυθαγόρας compend. (6 rubr.) L | τί ποιεῖ ἄνθρωπον ci. Nauck (per litt.) | θεοῖς libri nisi quod 9&o S || 1X οἱ δὲ μάγοι usque ad fin. om. Br Mac. | ante οἱ (CH rubr. L) δὲ μάγοι 0 , . ον lemma eclogae proximae Ἡροδοτ ἑστοριῶν γ΄ praecipit L Qt 10 10 16 CAPVT ΧΙ ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 443 - , - - e } " "C ται τοῦ μεγίστου τῶν Φεῶν, ov OQpoouayÓnv καλοῦσιν, ἑοικέναι τὸ μὲν σῶμα φωτὶ τὴν δὲ wvyrv ἀληίεία ἑοικέναι τὸ μὲν σώμα φωτὶ τήν δὲ Ψυχήν αληὺείᾳ. . € . - 34 (12, 23 Mein.) ΒΠροδότου ἱστοριῶν y' (IIl 72). "Eve γάρ τι δεῖ xot ψεῖδος λέγεσύαι, Aceyéo do. 35 (11, 14 Mein.) Ἰαμβλίχου Σωπιάτρῳω. 3 LE ο ΄ d - x : d meia uév, ὥσπερ καὶ τοῦνομα θηλοῖ, περὶ Φεοὺς - - - Y / / ποιεῖ τὴν ἐπιστροφὴν xal τῶν Decv τήν ἀκήρατον ἐνέρ- . [4 N ^ M ο Σο , [4) γειαν €» δὲ ὁοξομικητικὶ αι εἰδωλοποιία, ὡς qnot 4 / X M » M λ M D CN IlÀAercv, περὶ vo ἀφεον xai σποτεινὸν πιλανᾶται. καὶ vy μὲν τοῖς νοητικοῖς εἴδεσι καὶ Φείοις καὶ τοῖς Όντως 5 2 ^ ο [4] d OLOL καὶ κατὰ τα αὐτὰ ἀεὶ ἔχουσι τελεοῖται, τ δὲ τὸ 3 , E N M ^ 2! M^ » J n / ἀγείδεον καὶ uw ov καὶ ἄλλοτε ἄλλως ἔχον ἀπερῤλέτει s A 3 - 2 Á ^ / N CN * 3 A ο 3 * καὶ περὶ αὐτοῦ ἄμβλυωττει. καὶ v» μὲν αὐτὸ ὁ ἐστὶ - € "4 n - ^ μα ^ € Φεωρεῖ, » Ó oiov φαίνεται τοῖς πτολλοῖς τοιοῦτον ὑπο- Cr / . , d C - C - ' ὀύεται πρόσχημα. ὁιόπερ δὲ v) μὲν πρὺς votv ὀμιλεῖ xai E 3 ς - a δε e δὲ - 23 E ὸ n 9 / το £y ἡμῖν νοερὸν αὖξει, 0» δὲ τῷ Gel δοκοῦντι φηρευε- Li - ται τὴν ἄνοιαν xoi ἐξαπατᾷ. 1 Ὡρομάζην Porph. «ὠρομάσδην Stobaeo reddi iubet Buecheler | 2 τῇ αλ. A || 8 ecl. cum lemm. hab. LS M A Mac. Chrys. (post ecl. 11, 25 Mein.), solum lemma etiam Dr (post ecl. 11, 2» Mein.) sed eclogae 11, 14 Mein. praefixam: om. Tr. ubi legitur in capite proximo (12, 23 Mein.) p. 95, inde vulg.; ἱστορίας pro ἱστοριῶν M Α Mac. ἱστοριῶν y om. S Br, de L vide ecl. praecedentem. affert locum Eustathius Il. p. 188. 628; Od. p. 1458. | 4 καὶ om. Her. Eust. || 5 ecl. cum lemm., hab. L (post ecl. 12, 23 Mein.) S (post ecl. 11, 12 Mein., sine lemmate Br de quo vide quae dixi ad ecl. praecedentem, om. ΜΑ | (Ἠαμβλίων | pro Ἰαμβλίχου, T om. rubr. addend, L [| 8 η corr. ex εἰ S! || 9 Πλατων] cf. Soph. p. 201 E | καὶ SBr: xai τὺ L; respicit Platonis Alcib. I p. 134 E, ubi seribendum cum libro T τὸ ἆθεον καὶ σχοτεινον (coll. τὸ Φεῖον καὶ λαμπρὸν ibid. p. 134 D), non quod Schanz nuper ex B reposuit τὸ ἆθεον καὶ τὸ σχοτεινόὀν. Bodleiani similem codicem exscripsit Stobaeus infra flor. 43, 147 Mein. ! s uiv] η ex εἰ corr. S! jj 10 νοητοῖς ex νοητικοῖς corr. Bi? [| 11 τελειοῦται Tr. p. 90, inde vulg. || 18 περὶ αὐτοῦ S: περὶ αὐτὸ LBe | 17 ἀἁπατᾶ Tr., inde vulg. 444 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" CAPVT XII. ΠΕΡΙ ΨΕΥΛΟΥΣ. 1 Πὐριπίδου (fr. 1035 N.2). «ύστηνος, 001i τὰ καλὰ καὶ ψευδῆ λέγων οὐ τοῖσδε χρῆται τοῖς καλοῖς αλήηώέσιν. 2 Σοφοκλέους “4κρισίῳ (fr. 59 Ν.2. Ὢ4λλ᾽ οὐδὲν foret ψεῖδος εἰς γήρας χρόνου. 9 ToU αἴτοῦ «4λεάδαις (fr. 76 N.2). Κακὸν τὸ κεύθειν ποὺ τερὸς ἀνδρὸς εὐγενοῦς. 4 Tov αὐτοῦ Koéovoa (fr. 326 N.2). Καλὸν μὲν οὖν οὔκ ἔστι τὰ ψευδῆ λέγειν ΄ ὅτῳ ὃ ὄλεθρον δεινὸν |j ἀλήθει, yer, συγγνωστὸν εἰπεῖν ἐστι καὶ τὸ μὴ καλόν. ὅ Mevavógov (fab. inc. fr. 270 com. IV. p. 292). Κρεῖττον (0 ) ἑλέσθαι ψεῖδος ἢ ἀληθὲς κακόν. Caput duodecimum hab. SM A, aliquot eclogas suo more Br et Mac, Chrys. titulum sic ut Photius omnes, λογος η add. 5 β΄’ MA | 9 ecl cum lemm. hab. SM A, sine lemm. Br | 4 ze τὰ καλα ψευδή libri: corr. Porson adv. p. 276; τὰ χαλὰ κἀφευδῆ — τοῖς καλοῖς κἀλ. ci. F. G. Schmidt anal. Soph. et Eur. p.136 capiti περὶ ψεύδους minus congruenter | ὅ οὐχ oiós χρήσθαι V.lernstedt | καλοῖς Br ut Grotius diet. poet. p. 79: xexoic S M4À | ἀληθέσιν libri: κάληθέ- ς xÀ , σ σιν Porson l. c. | 6 ecl. hab. S, om. MÀ; σοφο ἀκρισῖ 5 Σοφο ἄκρι Voss. Σοφοκλέους nec plura Tr. p. 94 | 7 εἰς uzzoc χρόνου Nauck nl. Gréco-Rom. Il p. 456 || 8 ecl. hab. S, om. MA; f ev^ dàsdó (0 non sine compendio) S | 9 xov ci. Gesn.! p. 114 mig: καὶ S Tr. p. 94 | 10 ecl. hab. 5 (post ecl. 12, 3) MA Br (post ecl. 12, 1) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); € ev" χρέουσα (sic) S Σοφοκλέους χρεούσα (κρέουσα Mac.) Μά4Α Μος, tres vide fabulas ex litterarum ordine consertas | 11 ov» om. Br | 12. 5j αλήθει vel ἡ ἀλήθεια (sic M9) libri | 13 σύγγνωστον ΜΑ: συγγνωτὸν mavult Nauck | 14 ecl. cum lemm. hab. SM A Mac. Chrys., sine lemm. Br. recurrit Maxim. c. 35 p. 625 Combef. (Μενάνδρου) Anton. I c. 21 p. 26 | 15 κρεῖσσον Mac. | ὃ᾽ ἑλέσθαι tacite Gesn.! p. 114, inde vulg.: ἑλέσθαι libri; λέγεσθαι Nauck δέχεσθαι Naber mnemos.? VIII p. 425 ἀνελέσθαι dubitanter Buecheler 10 15 9 10 RN CAPVT XII IIEPI VEYAOYZ 445 6 Πεισάνδρου (fr. 8 Kink.). Οὐ νέµεσις καὶ ψεῦδος ὑπὲρ ψυχῆς &yogevenr. 7 Ὁμήρου (04. III 20). W.odoc Ó' οὐκ ἐρέει' udÀa γὰρ πεπνυµένος ἐστί. 8 Ἰήενάνδρου (fab. inc. fr. 78 com. IV p. 255). Τάπιθανὸν ἰοχὺν τῆς aÀn9síag ἔχει ἐνίοτε µείζω καὶ πιθανωτέραν ὄχλῳ. 9 ἸΜενάνδρου (fab. inc. fr. 270 com. IV p. 292). 'H πού (v0) χαλεπόν ἐστι τὸ ψευδῆ λέγειν. 10. Εὐριπίδου Ἱππολύτου (fr. 433 N.?). Ἔγωγέ φηµι καὶ vóuov γε ur, σέβειν iv τοῖσι δεινοῖς τῶν ἀναγκαίων mÀéov. 11 «ιφίλου (fab. inc. fr. 30 com. IV p. 425). Καιρῷ τιθέμενον κέρδος ὡς xagrov φέρει. 19 «ιφίλου Θιησαυροῦ (com. IV p. 399). Ὑπολαμβάνω τὸ ψεῦδος ἐπὶ σωτηρίᾳ λεγόμενον ovdiv περιποιεῖσῦαι δυσχερές. κο ο. ——— ος υ-υ---- ———— ———— ——— — M 1 ecl. cum lemm. hab. SA, om. M; E | 8 ecl. cum lemm. hab. SA, om. M. legitur supra versus flor. 11 init, alterutro loco nescio an non recte. recurrit versus flor. Mon. 132 || 5 ecl. cum emm. hab. S A (post ecl. 12, 7) M (post ecl. 12, 5); τοῦ αὐτοῦ M || 6 ταπί- 9avov Kock com. lll p. 186: τὸ πιθανὸν S Μ4Α: τὸ ψεῦδος Valcke- naer diatr. p. 258 | V πιθανωτέραν Salmasius: πιθαγώτερον 5Α πι- θανότερον Μὰ | ὄχλῳ Salmasius: ὄχλου S M*A | 8 ecl. cum lemm. hab. SM A; τοῦ αὐτοῦ M. Εὐριπίδου quod legitur Tr. p. 94 fluxit, ut centies observatur in codicibus proletariis, ex eeloga proxima. moneo propter Meinekium et Kockium || 9 τι addidit Grotius dict. poet. p. 19 | 10 ecl. cum lemm, hab. SMA ; ἱππολύτω M3 | 11 µη σθένειν ci. Gomperz vix recte. σέβειν certe gnomologus qui νόµον γε μὴ σέβειν fere in- tellexit uz αλήηθεύειν | 18 ecl. cum lemm. hab. SMA | 14 ψεῦδος pro κέρδος scripsit Gesn.? p. 140 non necessario, unde ψεῦδος εἰς κέρ- doc φέρει proposuit Meineke idque ipsum in margine sui exemplaris coniecerat lacobs. posthac «ψεῦδος ἐν) καιρῷ τιθέµενον κέρδος ὣς χαρπὸν φέρει ( Aévógov) temptavit Meineke flor. IV p. LIX male || 15 ecl. cum lemm. hab. MA, om. S. lemma διφίλου quod tamquam ex ὃ commemorat Gaisford, illud est quod eclogae 11 praemittitur || 17 περι- ποιεῖσθαι M3: ποιεῖσθαι Α 446 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ |) 19 «Πποκρίτου (Ir. mor. 195 Mullach.). «4λιὐυμυνέειν χρεών. ὃ πολῦ λώιον. 14 OGaArc. uo€w ς .. Y « , "n * - 6αλης ο Mtrotg égtT IS elg τόσον ἁπιέχει εὺ ψει- 4 - 4^ - € c; y! . ; . H - »* 23 ὁος τοῦ ἀλιΨοῦς "gov! ἔφη 'ópdakuol τῶν ὤτων. 19 λαιριμονος (ir. 27 p. 789 N.2). Pevór ὁὲ τοῖς iodAoiotv οὐ ερέττει λέγειν. 16 (12, 17 Mein.) Θεόγνιδος (607— 610). » 4 ^ qu M J )Q » ^ 13 N : L] ο , LI Ó c ^ j ur » 4 Qf) ετει Ψευόυυς µικρα χαρις, εἰς δὲ τελευτιν αἰσχρῶν 9) κέρδος καὶ xaxov αιιρότερα γένεται. ουθξ 1L καλόν οτῳ ψεῦδος Ἱροσομµαορτῃ ανθορὶ καὶ ἐξέλύ] πρώτον ἀπὸ στόματος. 17 (12, 19 Mein.) ὤεοφραστου (fr. 153 Wimm.). PI : 7 - ^ 4 - 9 VE - Ex ὁιαβολῆς καὶ qXóvov ψεῦδος i ὀλίγον ἰσχῦ- σαν αιέμαρανγνὺι;. 15 Znuwutotov. «{ημήτριος ἐρωτηύεὶς Tí φαῖλον τοῖς Ψευδομένοις 1 ecl. cum lemm. hab. SM A. eadem ecloga legitur Democrat, 10, ubi in hanc formam abiit: Αληθόμυθον Z0 εἶναι, ov πολύλογον | 2 αληθομυθέειν ΜΗΑ: ἀληθομυθεύειν S | ὃ πολυ Buecheler: ὅπου libri; πολὺ Acor ex Homero, vide p. 419,3. non praefero 0xov λώιον ΄ 9 ecl. sine iemm. hab. S M (post ecl. 12, 13) Br (post ecl. 12, 5), addito lemmate A (post ecl. 12, 13); cohaeret ecloga cum priore sine rubr. M. iteratur Maxim. c. 39 p. 626 Combef. (Θαλῆς) | 4 ἐρωτηθεὶς S Br: ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος M1 A Max. [| 5 τῶν om. Br || 6 ecl. cum lemm. hab. SMA | ἐσθλησιν Μά | 8 ecl. cum lemm. hab. SMA | 9 μικρη Theogn. | εἰς SM A et Theo- gnidis codices ΑΟ, ἐς reliqui Theognidis libri { 10 ój add. A? ut vi- detur | ipd 5 ἀμφότερον Tr. p. 94 et Theogn., ἀμφότερα MA | 11 ovó' ἔπι καλὸν scripsit Bergk. | προσοµαρτή S εἰ προσαμαρτηῖ Theognidis cod. A, πρὀσομαρτεῖ 14 προσομαρτεῖ A εἰ Theognidis plerique | 12 χαὶ SM A et Theognidis cod. Α x&v Theognidis reliqui | 19 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 12, 17 Mein.) | 14 g90vov, sed φὺ ex ψευ ut videlur S | 16 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 12, 19 Mein.), sine lemm. Br (post eci. 12, 14) Mac. Chrys. (post ecl. 12, 5), om, S. temere post ecl. 12, 17 Mein, inseruit Gesn.? p. 140, inde vulg. huius apophthegmatis similia congesserunt Boissonade ad Georgid. p. 54 adn, 6 Sternbach ad gnomol. Vat, 366 [ui 10 σι 10 κο ο ου. ο ο. CAPVT XII. Πρι ΨΕΥΔΟΥΣ 4477 ιαρακολουθεῖ, time τὸ μηδ ἂν τἀληὺῆ λέγωσιν ἔτι πιστεύεσύαι.. 19 (12, 20 Mein.) «ἀἰλιανοῦ (var. hist. VII. 20). "4v)o εἰς «4ακεδαίμονα aqíxevo Keiog γέρων ἴδη (Y, τὰ μὲν ἄλλα ἁλαζών, ἠδεῖτο δὲ ἐπὶ τῷ γήρᾳ καὶ τὴν τρίχα πιολιὰν οὖσαν ἐπιειρᾶτο βαφῇ ἀφανίζειν. /ταρελ- Jud» οὖν εἶπεν ἐκεῖνα ὑπὲρ wv καὶ aqíxevo. ἀναστὰς οὖν 0 ᾿Αρχίόαμος τί ἄν ἔφη οὗτος ὑγιὲς εἴποι, ὃς οὐ μόνον éni rj Ψυχ; τὸ ψεῖδος, ἀλλὰ xal ἐπὶ τῇ κεφαλῆ εεριφέρεις 20 (12, 21 Mein.) 4υσέου (lr. 267 Sauppe). Ψείδεσθδαι Ἱτροχειρότατον τοῖς ιολλάκις ἁμαρτά- γουσι.. 21 (12, 22 Mein.) Θεμιστίου éx τοῦ MevoronadoUg ij Q.Aotéxvou (Themist. p. 258b). 1 Λέγωσιν ex λέγεσθαι corr. Mac. m. pr. || 8 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 12, 19 Mein. sed om. 12, 18) Dr (post ecl. 12, 18), ad- dito lemmate M A Mac. Chrys. (post ecl. 12, 19) | 4 ἐς M* | XKetoc Μας. Ael: xiog S χίος M* Br χῖος A || 5 post xai addunt διὰ ταῦτα libri Ael, vide Hercher praef. ed. Didot. p. IX | τὴν (compend.) etiam ο, τῷ Tr. p. 95, moneo propter Gaisfordum; M ο mnrg || 6 post παρελ- Sov οὖν Aeliani codicum interpolator adiecit εἰς τοὺς 4ακεδαιμονίους καὶ τοιαύτην ὑποφαίνων τὴν κεφαλήν, fraudem perspexit Hercher | 7 εἶπεν ἐχεῖνα 35 ΜὰΑ Br Mac.: ἐκεῖνα εἶπεν libri Aeliani | 8 δὲ pro οὖν Br | ó (ó om. Br) ἀρχίδαμος libri Stob.: ᾿Αρχίδαµμος ὁ τῶν «αχεδαι- uovíov βασιλεὺς Aeliani interpolator | ó' ante ἄν add. libri Ael. | 9 τῆς ψυχῆς et τῆς xeqaAgc A? || 10 post περιφέρει; add. Ael.: καὶ ἐξέωσε τὰ ὑπ᾿ αὐτοῦ λεχθέντα, διαβάλλων τοῦ Ἰείου τὸν τρόπον ἐξ ὧν ἑωρᾶτο. 'quae si sprevit Stobaeus, tenuit consuetudinem suam, quam in excerpendis Aelianeis semper habuit; historiolarum enim epilogos, quos nihil ad rem suam facere intelligebat, resecare quam in florilegium suum admittere maluit^ Hercher l. s. c. || 11 ecl. cum lemm. hab. M A, sine lemm. S [ 14 ecl. cum lemui. hab. SM A. verba ipsa cum ex ea petita sint oratione quae inscribitur Βασανιστής 7 φιλόσοφος, aut ipsius Stobaei subest error, quod suspicatur Meineke v. IV p. LIX, aut locus ἐκ τοῦ Μετριοπαθοῦς 5 φιλοτέχνου adsumptus intercidit una cum lemmate ἐκ τοῦ Βασανιστοῦ ἤ φιλοσόφου 448 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTQN I" } / M / - Hi J Ουδειία yag uoyOuoía μᾶλλον δυσκοινωνητος Gt- , . 3 3 e 3 ^ c . m » N σλ , pos M στίας" &ÀÀ αὐτη ἐστίν v κακία, ττρὸς QV uOYnv καὶ φυ- - - 3 E ^ CA , , λακῆς ἐξαποροῦμεν. xoi yàg δὴ ὃ uovov ἐπορισάμενα qvAazTrgiov, λέγω δὲ τὸν ὅρκον, τούτω αὐτῷ μάλιστα - C "n » / d - / καταχρῦῆται, ὅταν δέη τι ἄπιστον ἂνδρα καχκῶς ὁράσαντα 2 / 3/ SN / M ϱ/ - C ἐξαργχήσασύαι. Εστι δὲ δή τι xai ἕτερον ψεῦδος, 0 τοὺς μὲν ἄλλους ov τιάνυξ Ór τι λυμαίνεται, αἰσχος δέ 3 T / / - 2 / ἐστι τοῦ χρωμένου γίνεται γὰρ ovx ἓν τῷ xcd ἑτέρου M / X P ) - x - ' τὶ λέγειν m» πράττειν, GÀÀ ἓν τῷ περὶ ἑαυτοῦ τε xai - ς nd - N - N / . A λ 2 τῶν ἑαυτοῦ. uÀob» δὲ τοῦτο καὶ δισχιδέςο wv γὰρ Ev - ; , P , 2 τῷ φαυλότερα xal ἐλάττω λέγειν τῶν προσόντων cÀn- - 3 - / / -- N JurQg, » ἓν τῷ μµείζω τε xol σεµγότερα. καλεῖται δὲ N 3 . " ^ 3 -- / λ τὸ μὲν ἐνδεέστερον εἰρωγείαι τὸ δὲ πλέον ἀλαζογεία. τὸ N N 3 - - P ^- / / 3 ς [d / uày δη ἐλλεῖπον τοῦ ἀληψθοῦς κομψόν τέ ἐστι «ai αἰμύ- / 7, - - λον xai évíove οὐκ ἄχρηστον τῷ φιλοσόφῳ, xai διὰ τοῦτο v L [2 3 λ M / ^f ; - , ς ΄ αὐτὸ καὶ Σωκράτης πταρελάµβανεν ἐν τοῖς λόγοις, οπότε ἐδεῖτο ἐπισκώψαί τινα σοφιστὴν τύφου µεστὸν καὶ γέ- µοντα Ττεριφροσύνης. μᾶλλον γάρ τι αἰσφανονται τῆς 1 ὁυσκοινώνητος S M4 Themist.: δυσκοινότατος A! δυσκοινώνωτ ut videtur A? mrg | ce ἑστίας Tr. | 9 αυτη S A Themist.: αὐτὴ M4 | 3 (ἐπορισάμεθα ut tres litt. foramine perierint 5 ἐπορισάμεθα A Themist.; ἐπορισόμεθα M* | 4 λέγω δὲ τὸν ὄρκον tovto S M4 A: λέγω δη τὸν ὄρκον καὶ τὴν ἐπίκλησιν τῶν θεῶν, τούτῳ Themist.; τὸν ὄρκον λέγω, τούτῳ Tr., inde vulg. | b χαταχρῆται, ὅταν — 0 ἐξ- αργήσασθαι S M3 Α: χαταχρῆται εἰς τὸ ῥᾷον διαλανθαάνειν, καὶ γε- λοῖον μὲν τὸ Στυγὸς ὕδωρ, γελοία δὲ 5 Στὺξ ἐκείνη, Λλῆροι δὲ oi Ταρτάριοι δαίμονες, λῆρος δὲ αὐτὸς ὁ Τάρταρος, ὅταν — ἐξαρνή- σασθαι Themist. | $6 ante Ἔστι δὲ quae habet Themistius, ea recisa sunt a Stobaeo | ἔστι (ἔστιν M3) δὲ δή v. SM3A: ἔστι δέ τι Themist. | 8 καθ᾽ ἑτέρου S M3 A: Qatégov Themistii cod. Ambrosianus | 9 περὶ ἑαυτοῦ τε scripsi: περὶ αὐτοῦ τε (vel τὲ) S M4 Α περὶ ἑαυτοῦ (om. τε) Themist. | 10 τῶν ἑαυτοῦ S ΜάΑ Themist.; τοῦ ἑαυτοῦ Tr. τῆς ἔαυ- τοῦ operarius Gesn.? p. 141, inde vulg. | 11 φαυλότερα — ἐν τῷ (12) om. Tr. | φαυλότερα S M3À: φαυλότερον Themistii cod. Ambros, qui mox om. xci osuvoreg« | 16 αὐτὸ om. Themistius | παρελάμβανε τοῖς λόγοις Themistii vulgata || 1V ἐπισκῶψαι A sed ω ex o corr. fortasse A! | 18 περιφροσύνης S M3A: περὶ σωφροσύνης Themistii vulg. | τι om. Themistius 10 10 CAPVT XII. ΠΕΡΙ PFEYAOYS 449 [4 ” 2 / [44 } , 3 / - ἑαυτῶν οὐδεγείας, Όταν ἁμανέστεροι ἐξελέγχωνται τοῦ / A Cc μηδὲν εἰδέγαι προσποιουµένου. τὸ δὲ ἕτερον τὸ Όπερ- / , ν / M 3 v ce » ῥαλλον βαρυ τε καὶ &moyOég, xoi οὐδὲν οὕτως ἄκουσμα φορτικὸν ὡς 0 καώ’ ἑαυτοῦ ἔπαινος, καὶ ταῦτα ἐπὶ παι- δείᾳ, ἐφ᾽ ἡᾗ καὶ ἄλλων ἐπαινούντων ἐρυθριᾶν γρεὼν 3 3 - 2 / τους ἀληνινῶς αυτῆς ἐπηβόλους. 22 (Platonis de rep. VII p. 535 D — E) Οὐχοῦν xci πρὸς ἀλήψειαν ταὐτὸν τοῦτο ἀναπηρον / A A ; - ^ * ιυχὴν Φήσομεν, p ἂν τὸ μὲν ἑκούσιον ψεῦδος μµισῇ καὶ χαλεπώς φέρη αὐτή τε καὶ ἑτέρων ψευδοµένων vrreg- - M " , / 2 αγανακτῆ, τὸ δὲ ἀκούσιον εὐκόλως προσδέχηται καὶ ἅμα- ’ Δ ^ 5 3 - Φαίνουσά του ἁλισκομένη ur ἀγανακτῃῆ, ἀλλ εὐχερῶς ὥσπερ Ouoíov Όειον ἓν auadíq μµολύνηται; 23 (12,24 Mein.) Πλάτωνος éx τοῦ Σοφιστοῦ (p. 240 C—E). € - m—- ο M M Δ ^ 3 , [4 Ορᾷς yovv Οτι καὶ νῦν διὰ τῆς ἐπαλλαξεως ταυτης , - » 2 ὁ πολυκέφαλος σοφιστὴὺς ἠνάγκασεν ἡμᾶς τὸ μὴ OY οὐχ 1 οὐδενείας S Themist.: οὐδενίας M*A | ἐξελέγχωνται S M. ἐξ- ελέγχονται À&: διεξελέγχωνται Themist. || 2 ὑπερβάλλον M3A Themist.: ὑπερβάλον S | 4 ἑαυτοῦ Themist: córov S MA | παιδείᾳ Mt Themist.: παιδιᾶ S sed in margine adscripsit εἰ S! παιδία Α || 5b ἐφ᾽ ᾗ Themist.: ἔφη 5 ΜὰΑ | χρεὼν S À Themis: χρεὸν Μά | 6 c25- θινῶς S M3A: ἀληθινοὺς Themistii vulg. | ἐπηβόλους S À Themist.: ἐπιβούλους M*; ἐπιβόλους Tr., inde vulg. || 7 eclogam cum The- mistii verbis sine lemm. coniunctam hab. SM A: seiunxi || $8 πρὸς ἀλήθειαν, ἦν ὃ ἐγώ, ταὐτὸν Plat. | ταυτὸ À | 9 wvygv S Μὰ Plat: p» ψυχη À | g Plat: z S z M*AÀ | quos; corr. ex μισεῖ S || 10 φέρ A sed superscr. etiam. η ΑΙ j| ovmegayavaxtg M95 Plat.: ὑπεραγανακτεῖ S dubito nunc de Α | 18 vzov S Plat.: vc M4 υἱὸν ΑΙ yg. Όειον A? mrg. ceterum de ecloga Herodotea (flor. 12, 28 Mein.), quam post ecl. 12, 22 exhibet Tr., vide quae adnotavimus ad capitis superioris eclogam paenultimam || 14 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 12, 22) Tr. (post ecl. Herodoti de qua dixi ad ecl. priorem), om. MA; πλα ἐκ * σο- φιστου S. Πλάτωνος nec plura Tr. | 15 Ὁρᾶς yovv ὃτι S Platonis T: ὅτι Platonis B ubi ὁρας οὖν in marg. m. rec, ὅτε Hermann praef. p. XXVI | ἐπαλλάξεως Plat.: ἐπάλξεως S | 16 ἠνάγκασεν S: ἠνάγ- Χακεν Plat. | οὐγ ἑκόντας tacite ex Platone Gesn.? p. 141, inde vulg.: ovx ἔχοντας S Stobaeus III. 29 450 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ἑκόντας ὁμολογεῖν εἶναί πως; — Ὁρῶ καὶ µάλα. — Ti δαὶ δή; τὴν τέχνην αὐτοῦ τίνα ἀφορίζοντες ἡμῖν αὐτοῖς συμφωνεῖν oioí τε ἐσόμεθαι — Πῇ καὶ τὸ ποῖόν τι φο- Ὅταν περὶ τὸ φάντασμα αὐτὸν βούμεγνος οὗτω λέγεις; ἀπατᾶν φῶμεν καὶ τὴν τέχνην εἶναί τινα ἀπατητικὶν αὐτοῦ, τότε πότερον ψευδῆ δοξάζειν τὴν ψυχὴν ἡμῶν «ρήσομεν ὑπὸ τῆς ἐκείνου τέχνης, 5j ví mov? ἐροῦμεν: --- Τοῦτο" ví γὰρ ἂν ἄλλο εἴποιμεν; ---'Ῥευδὶς 0" αὖ δόξα ἔσται τἀναντία τοῖς ovot δοξάζουσα, ἡ πῶς; --- [οὕτως] Τὰ ἐναντία. --4έγεις ἄρα (τὰ) μὴ ὄντα δοξάζειν viv wevor, ὀόξαν; — “νάγκη. — Πότερον μὴ εἶναι τὰ μὴ ὄντα ὁοξάξουσαν, 5 πιῶς λέγεις εἶναι τὰ μηδαμῶς ὄντα; — Εἶναί πως τὰ μὲ ὄντα δή γε, εἴπερ Ψεύσεταέ ποτέ τίς τι καὶ κατὰ βραχύ. — Tí à; ov καὶ μηδαμῶς εἶναι τὰ πάντως ὄντα δοξάζεται; — Ναί — Καὶ τοῦτο δὴ wei- 00g; — Kai τοῦτο. — Kol λόγος, οἶμαι, ψευδὺς οὕτω πατα ταῦτὰ νοµισφήσεται τά τε ὄντα λέγων μὴ εἶναι καὶ τὰ μὴ ὄντα εἶναι. — Πῶς γὰρ ἂν ἄλλως τοιοῦτος γένοιτο; 24 (12, 25 Mein.) Ἐν ταὐτῷ (p. 260 B— C). * A Ml n ς - C/ - » " A 2 TO uév ur ov nuiv ἓν τι τῶν ἄλλων γένος ov ἀνε- i ut) jt S , A , " [qi (ρανήη, κατα τιαντα τὰ ovra διεσταρµένον. — Ούτως. --- 2 δαὶ S: δὲ Plat, | τίνα ex Platone tacite Gesn.! p. 116, inde vulg.: τινὰ S | ἀφορίζοντες S sicut Platonis Vindob. suppl. 7: ὠφορί- σαντες Platonis BT sed ζο supra σα T m. alt. | 4 φάντασμα S Plato- uis T : φάσμα PlatonisB | 8 εἴποιμεν S: εἶπαιμεν (εἰπαίμεν Platonis B) Plat. | 9 πῶς; τὰ ἐναντία tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: 5 πῶς. ovtoc. τὰ ἐναντία S et sic Tr. p. 96, nisi quod οὕτω || 10 τὰ tacite ex Platone addidit Gesn.!, inde vulg. | 12 λέγεις om. Plat. | 18 ó5 γε scripsi ut proposuit Heindorf: λέγε S; δεῖ ye tacite ex Pla- tone Gesn.!, inde vulg. | 20 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 12,24 Mein.) MA (post ecl. 12, 22): ἐν ταυτῶ S mAatovoc ἐκ τοῦ σο- φιστοῦ MÀ | 21 Τὸ μὲν ug ὂν SM* A: Τὸ μὲν 55 μὴ ὂν tacite ex Platone Gesn.! p. 116, inde vulg., fortasse recte ! Ov (post yévoc) inter seribendum ex «o» fecit À! | óv ἀνεφάνη 5 M4A Platonis B: ἀνεφάνη Platonis T. ὂν ἐφάνη Platonis Vindob. suppl. 7 | 99 κατὰ om. À 10 Q 10 il μμ CAPVT ΧΗ ΠΕΡΙ ΡΕΥΔΟΥΣ 45] 3 - τν λ - , 3 , ' ? Ovxoüv τὸ μετὰ τοῦτο σχεπτέον, εἰ ÓoEm τε καὶ λόγῳ / / / b H ' 3 ^ [4 utyyvraL; — Tí δι; — Wr utyvvuévov μὲν αὐτοῦ τού- b - - , 3 35 , τοις G&vayxaiov GÀnO5 παντ εἶναι, μιγνυµένου δὲ δόξα . * / Y / . ' N M P c τε ψευδὴς γίέγνεται καὶ ÀAoyog' τὸ γὰρ τὰ μὴ ὄντα δοξαᾶ- te ^ "n - " - / ζειν ἢἤ λέγειν, τοῦτ ἐστέ που τὸ ψεῦδος ἓν διανοίᾳ τε 4 ο ?, " καὶ λόγοις ytyvouevov. — Οὕτως. — Ὄντος δέ γε ψεί- ^ » ) L4 D N * 3 , » 3 όους εστιν ἁπατη. — Nat. — Kat µην απατής οὐσης εἴ- δώλων τε καὶ εἰκόνων [δη καὶ φαντασίας ἅπαντα ἀνάγχη μεστὰ εἶναι. — Πῶς γὰρ ov; 25 (12, 26 Mein.) Πλάτωνος éx τοῦ Περὶ δικαίου (p. 374 B -- 375 B). Φέρε δή, Ἱτότερον ἡγῇ ὁίκαιον εἶναι εύδεσθαι 1 ἁληώῆ λέγειν; -ληὺῦ ἔγωγε. Ῥεύδεσθαι ἄρα ἄδικον; Ναί. Πότερον δὲ ἐξαπατᾶν δίκαιον v μὴ ἐξαπατᾶν; My) ἐξαπατᾶν δήπου. Εξαπατᾶν ἄρα ἄδικον; Ναι Tí δα; βλάπτειν δίκαιον ἢ ὠφελεῖν; Ὠφελεῖν. Βλάπτειν ἄρα ἄδικον; Ναί. Ἔστιν ἄρα ἄληνῆ uiv λέγειν καὶ ur, ἔξαπα- τᾶν καὶ ὠφελεῖν θέκαιον, ψεύὐδεσύαι δὲ καὶ βλάπτειν καὶ ἐξαπατᾶν ἄδιχκον; Nai uà «Ίία σφόδρα ye. Ἡ xoi τοὺς πολεµίους; Οὐἰδαιῶς. «λλὰ βλάπτειν δίκαιον τοὺς πολεµίους, ὠφελεῖν δὲ ἄδικον; Ναι Οὐκοῦν καὶ é&ana- τῶντας δίκαιον βλάττειν τοὺς πεολεµίους; Πῶς γὰρ ov; Τί δαί; ψεύδεσθαι, ἵνα ἐξαπατῶμεν καὶ βλάπτωμεν av- τούς, οὐ θίκαιον; Naí. Tí δαί; τοὺς φίλους ovx ὤφε- λεῖν φὴὶς δίκαιον εἶναι; "Eyoye. Πότερον μὴ ἔξαπα- 9 Mg om. À || & γίγνεται MÀ: γίνεται SA | τὰ om. A | 8 765 zal M3(?) Plat.: ᾖδη (om. καὶ) SA | απαντα S M1 A: πάντα Plat. | 10 ecl. cum lemm. hab. SMA || 12 πότερον S Α Plat.: πώτερον M4 manu pr. πρότερον M4 manu alt. | 14 δὲ ἐξαπατᾶν δίκαιον 5 S M3 A: δὲ καὶ ἐξαπατᾶν ἡγῇ δίκαιον ἡ temere Gesn.! p. 118, inde vuleg.; dà ἐξαπατᾶν n (om. δίκαιον) Plat. quod nescio an dederit etiam Sto- baeus | 15 τί del S M^: τί δη ^; Τί δέ; Plat. | 20 v. τοὶς πολε- µίους, ὠφ. — (22) δίκαιον βλαπτειν om. X aberrans ad proximum illud τοὺς πολ. | 283 óai (sine acc. S) SM4; δὲ A Tr. Plat. |, 24 óo; SM?*A: δὲ; Plat. | 25 φῆς δίκαιον εἶναι MA A Plat.: δίκαιον εἶναι φις S Tr., inde vulg. 29* 452 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" - 3 26 - 2.23 2 5/7 -2 / y τῶντας 7 xai ἐξαπατῶντας ἔπτ᾽ ὠφελείᾳ vr, xeívov; Koi - , 3 ^ -- / ἐξαπατώντας vn «ία. -4λλ᾽ ἐξαπατῶντας uiv δίκαιοι » 3 j - H / T, {μι ον . À . MN τὸ - ἄρα ὠφελεῖν, οὗ μέντοι Ψευδοµένους γε" m καὶ wevOo / N / / α/χγν 1/ ς »! ] µένους; Koi wevOouévovg δέκχαιον. Ἔστιν &oa, cg touxev, ο , 3 —- / x / Ψεὐδεσύφαέ ve, καὶ ἀληθῆ λέγειν δίκαιον καὶ ἄδικοι: Ναί. Kai ur, ἐξαπατᾶν καὶ ἐξαπατᾶν δίκαιον καὶ ἄδι- / , 2 - / N Fc xov; Ἔοικεγ. Kol βλώττειν καὶ ὠφελεῖν δίκαιον xai ἀδι- / 3 M , € 5! 4 N - 3/ xov; Ναί. Ταὐτὰ δή, ὡς ἔοικὲ πιάντα τὰ τοιαῦτα ὄντα, N , Δ Pli / 1 PL / » x«i ὁίκαια xai ἄδθικά ἐστιν; Ἔμοιγε φαίνεται. ᾿4κουε ὸ / 3 9 ή * j 2 M »! Ó M )a4 N 3 ; ο 1 ij. ὀοφύαλμον ἐγω ἔχω ὀεξιον xai ἀριστερόν, ὥσπερ καὶ ο 9/1 » , 3 - : « 3 oi ἄλλοι ανθρωποι; Ναί. Kai μυκτῖρα δεξιὸν καὶ ἀρι- . λ Y - Y λ N25 , τ. / 2 - στερὀν καὶ χεῖρα δεξιὰν καὶ ἄριστεράν; Ναί. Οὐκοῦν 3 NN 2 ^ 3 / N N PE. N N 5 M E ἐπειδὴ ταῦὐτὰ ὀνομάζων τὰ μὲν δεξιὰ qug εἶναι, τὰ δὲ M - - ' , ς , 3 ἀριστερὰ τῶν ἐμῶν, εἴ σε ἐγὼ égoíunv, ὁπότερα, (ap^) A ! 3 - ο M - ; Y ἂν ἔχοις εἰπεῖν ὅτι τὰ μὲν τιρὸς τοῦ δεξιά ἐστι, τὰ δὲ κα 2 , "n / : - d πρὸς τοῦ ἀριστεράς (Naí δι δὴ xoi ἐκεῖ. ἐπειδὴ 3 3 , / 5 ; 1/ ταὺτὰ ὀνομάζων τὰ μὲν δίκαια φὴς εἶναι, τὰ δὲ ἄδιχα, , - ς 4 M / ς , s σας ἔχεις εἰπεῖν ὁπότερα τὰ δίκαια xai ὁμότερα τὰ ἄδιχα: Euoi μὲν τοίνυν δοκεῖ, iv μὲν τῷ δέοντι καιρῷ ἕκαστα τούτων γιγγόμενα δίκαια εἶναι, àv δὲ τῷ u$ δέοντι Y - , - c Y 2/ 2 - v, ἄθιχα. Kolo; yé σοι δοκοῖν. 0 μὲν ἄρα ἓν τῷ δέοντι 1 5 zal ἐξαπατῶντας S M* ἢ καὶ ἀπατώντας À: 3 ἐξαπα- τῶντας sine xal parücula Tr. Plat. Gesn.!, inde vulg. | 9 μὲν ὁί- καιον ἄρα S Α Piat.: μὲν ἄρα δίκαιον M4 || 8sq. καὶ wevéouzvov; semel seripsit A. | 4 καὶ ψευδοµένους δίκ. S Plat.: καὶ μὴ wevóo- µένους δίκ. M4* | δὲ pro ἔστιν Tr. | ὡς ἔοικεν om. Α | ἔοιμεν S M4] 8 Ταὐτὰ Plat: ταῦτα SM3A | ój SM? Plat: δὲ (sic) A | τὰ om. À | 9 καὶ δίκαιον καὶ ἄδικον Tr. | 11 καὶ μυκτῆρα S MA: µυκτῆρα Plat. | zal ἀριστερὸν καὶ χεῖρα S M3 A: καὶ ἀριστερόν; Πάνυ ys. Kai χεῖρα Plat. | 18 ταὐτὰ Plat. ταυτὰ ut videtur M3: ταῦτα δΑ | 14 σε SA Plat.: ye M? | do addidi ex Platone [| 15 ἔχεις operarius Gesn.! p. 118, iude vulg. | τοῦ Plat: τοῦδε SM44A | 16 πρὸς τοῦ Plat: πρὸς (vel προς) cov S MA | Ναί tacite ex Pla- tone addidit Gesn.!, inde vulg. | xai om. A | 15 ταυτὰ M9 A: ταῦτα S | 18 ὁπότερα S A Plat: πότερα M? | 19 καὶ τῷ ante καιρῷ quod ubique omittitur in hac ecloga, ex Platone supplere non ausus sum. vide infra p. 453, 4. 9. 12, etiam flor. 36, 5 Mein. 10 15 20 10 CAPVT XII ΠΕΡΙ ΠΑΡΕΗΣΙΑΣ 488 , - , - ς - ἕκαστα τούτων stOi(y θίκαια πτοιεῖ, O δὲ ur ἐν τῷ / f / 2 € λ / » / δέοντι ἄδικα; Ναί. Οὐκοῦν ὃ μὲν τὰ δίκαια ποιῶν δί- , » » - 5 c παιος, 0 δὲ τὰ ἄδικα ἄδικος; Ἔστι ταῦτα. Τίς οὖν o ἐν τῷ δέοντι χαιρῷ oióg τε téuvew καὶ χαειν xai ἰσχναί- ς , ; E f. ; vet» ; 'O ἰατρός. Ότι ἐπίσταται η δι ἄλλο τι; Ότι éní- , ο” /, , 3 A-— N σταται. Τίς δὲ ἓν τῷ Οέοντι σκάπτειν xai ἀροῖν xai , T! € , [qj ) J 2 c PL qurevety οἷός τε; O γεωργός. Ότι ἔπίσταται v Οτι ου; € 3 / 3 ο” 3 A » [q4 c N 3 Ότι ἐπιίσταται. Οὐκοῦν xai τὰ αλλα ουτως; O μὲν ἔπι- 7 4 , - T / σταµενος olog τε τὰ θέοντα πτοιεῖν ἐστὶ καὶ ἓν τῷ δέοντι - ς / N καιρῷ, O δὲ μὴ ἐπιστάμενος ov; Οὕτως. Kal ψεύδε- 9 » . 4 2 - . A 3 À - ς 2, , ς σύαι ἄρα καὶ ἐξαπατᾶν καὶ ὠφελεῖν, [ὁ ἐπιστάμενος] o μὲν ἐπιστάμενος οἷὸς τε ποιεῖν ἕχαστα τούτων ἓν τῷ , € ς M 3 - , δέοντι καιρῷ, 0 δὲ ur ἐπισταμεγνος ov; «4ληνή λέγεις. CAPVT XIII. IIEPI HAPPHZIAZ. 1 Ευριπίδου (fr. 1036 N.?). Πότερα S9élsig σοι μαλύὺακὰ ψευδῆ λέγω ἢ σκλήέρ dÀq95; φραζε: σὴ γὰρ η χρίσις. 3 ἔστι Μ4Α Plat.: ἔσται S | de articulo ὁ vide quae monuit Her- mann Plat. vol. VI praef. p. ΥΠ || 4 ἐν τῷ δέοντι καιρῶ S M* À ut libri Platonis: ἐν τῷ δέοντι (καὶ τῷ) χαιρῷ Boeckhio auctore Hermann cuius videatur adnotatio | z«ew S M4: καίειν À | ἰσχναίνειν M3 A Plat.: ἰσχαίνειν S. | 9 καὶ ἐν τῷ δέοντι xal év τῷ καιρῷ tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg. || 11 ó μὲν ἐπιστάμενος Platonem secutus tacite Gesn.!, inde vulg.: ὁ ἐπιστάμενος. ó μὲν ἐπιστάμενος S M3A | 13 ἐν τῷ δέοντι καὶ τῷ χαιρῷ Plat. Caput tertium decimum servatur in LSM A, eclogae non nullae 0 in Br Mac. Chrys. titulum habent ut Photius S M A Br Mac. 1o ϐ) ad- dit S .y/ MÀ Mac. | 16 ecl. cum lemm. hab. LBrSMA. in S parti- cula folii (21) imi abscissa perierunt partes eclogarum 1—4 Mein., sup- plevit ea manus quae folia prima chart. scripsit | 17 ueAoxe καὶ ψευδῆ ci. Hilberg princip der silbenw. p. 231 | 18 σκληρὰ M* | φράζε libri, sed « superscr. A? ex Tr. p. 97 ubi φραζω est, φράσαι ex corr. Br 454 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΔΟΓΩΝ D" 2 (13. 8 Mein.) ΕΒὐριωιίδου ἐκ Τημενιδῶν (fr. 737 N. Γαλόν y' GÀndrg κάτενὶς scagoroía. 3 (19, 10 Mein.) £ÉéguíÓov ἐκ Ἰηλέφου (fr. 706 N.2). ᾿Αγάμεμγον, ob0 ^ εἰ πτέλεχυν £v χεροῖν ἔχων έλλοι τις εἰς τράχι ον ἐμβαλεῖν éuov, σιγήσοµαι θίκαιά y' ἀντειπεῖν ἔχωγν. 4 (13, 12 Mein) Εὐριπίδου Εκάβης (1216—1217). Φεῦ φεῦ' βροτοῖσιν ως τὰ χρηστὰ πράγματα χρήηστῶν ἀφορμὰς ἐνδίδωσ᾽ ἀεὶ λόγων. 5 (13, 13. Mein.) Εὐριωιίδου &x «ικτύος (Ir. 945 N.2). Θαρυει' TO τοι δίκαιον ἰσχύει μέγα. 6 (13, 15 Mein.) Εὐρωτίδου (fr. 1037 N.3) rg σιωπιᾶν và γε δίκαι οὐ xov τοτε. 1 (deest Mein.) Εξ άντιγόνης (fr. 165 Ν.3). "dxovgov' ov γὰρ oi καχῶς /τειεραγότες σὺν ταῖς τύχαισι τοὺς λόγους ἁπιώλεσαν. [E M ] ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 1 Mein.) S (post eel. 13, 1 Mein.) M À (post ecl. 13, 6 Mein); ἀκτημενίδων (cw rubr. poetae no- mine non iterato L. Eég. τηµεγίσιν ΞΜάΑ || 9 Ἡ (rubr. καλόν y. L| «ysvge κἀληθὲς L ἀτενῆς καὶ ἀληθης M* | 9 ecl cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 8 Mein.) SM A (post ecl. 19, 9 Mein.); ἀκτηλέφου (d rubr.) poetae nom. non iterato L |] 4 ὁδ εἰ M! ó4' εἰ À | χεροῖν LSAÀ: χειροῖν ΜΑ Tr. p. 98, inde vulg. | ἔχων (sicut tacite Gesn.! p. 120, inde vulg.) L: ἔχω S M3 A; ἑλὼν ci. Vitelli appunti cr. p. $3 | D τις tacite Gesn.! l. c, inde valg.: τε 15 ΜΙΑ | 6 σιγήσοµεν L | y tacite ser. Gesn.! ]. e, inde vulg.: τ) LS τε M4 y habuerat A! (j^. A?) | y! ἀντειπεῖν ἔχω] veteris scripturae vestigia renovavit À? | € ecl. hab. L S (post ecl. 13, 10 Mein.) M À (post ecl. 13, 11 Mein.), lemma S M Α (αἰκάβης M3), poet. n. om. S, totum lemma om. L | 8 4 in Φεῦ om. rubr. addend. L || 10 ecl. cum lemm. hab. L8M A; ἐκ 4ικτύος poelae nomine non iterato L, ευρ. ἐν ó(xvvt SM A || 11 Πάρσει (1l rubr.) L | 12 ecl hab. poetae nom. non iterato L (post ecl. 13, i93 Mein.), addito lemmate SMA (post ecl. 13, 14 Mein.) || 18 Οτὰρ (Ὁ rubr.) L | ye om. L. | δίκαια S M3 ( 14 ecl. hab. poetae nom. non iterato L (post ecl. 13, 15 Mein.) Br (post ecl. 13, 1 Mein), om. S M A; "Ez ᾽Αντιγόνης L. ἀντιγο (addito compendio) Br || 15 impugnatur Sophocles Ant. 563 Qt όρε CAPVT XIII ΠΕΡΙ ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ 405 8 (deest Mein.: fr. adesp. 553 N.?) Enéyco* τὸ γὰρ πρᾶγμ αὐτό uot καλῶς ἔχον χαλοὺς παρασχεῖν τοὺς λόγους δυγΊῃσεται. 9 (deest Mein.: Eur. Archel. fr. 253 N.?) “Ατιλοῦς ὁ μῦδος, μὴ λέγ᾽ εὖὐ τὸ γὰρ λέγειν εὖ δεινόν ἐστιν, εἰ φέρει τινὰ BAagnv. 10 (deest Mein.: Eur. Or. 899—902) Ὅταν γὰρ ἠθὺς τοῖς λόγοις φρονῶν χακῶς τείΘῃ τὸ πλ[ύος, τῇ πόλει καχὸν τόδε᾽ Όσοι δὲ σὺν νῷ χρηστὰ βουλεύουσ᾽ ἀεί, κἂν μὴ παραυτίκ’, αὖθις εἰσὶ χρήσιμοι, 11 (deest Mein.: Eur. Phoen. 393) «ὤούλου vaÓ' εἶπας μὴ λέγειν ἅ τις φρονεῖ. 12 (13, 7 Mein.) Εὐριπίδου Ἰνοῦς (fr. 412 N.?). Ἐμοὶ γένοιτο πτωχός, εἰ δὲ βούλεται. πτωχοῦ καχκέων, ὅστις ὢν εὔνους ἐμοὶ qofov παρελώὼν τάπὸ καρδίας ἐρεῖ. 1 ecl hab. poetae nom. non iterato L Br (post ecl. 13, 7 Π.), om. S M À. versus ipsos quoque ad Euripidis Antigonam pertinere conieci de Stob. flor. exc. Brux. p. 36: "fortasse Haemo facti apud Euripidem socius vel ipsa virago nobile suum facinus ostentat quod se ipsum laudet nec auctorum defensione indigeat. ducebant me alphabetici ordinis vestigia quae in Stobaei Euripideis observavi diu ante Herculem a Wilamowitzio editam || 2 éxé;«w' τὸ scripsi: ()χω τὸ L Zzy«' τὸ Br; αὐχῶ fortasse praeferendum videtur Nauckio |, 4 ecl. hab. poetae nomine non iterato. fabulae omisso L, om. SM. recurrit flor. 34, 2 Mein. (Evo. AoyeA«o) | 5 ἁπλοῦς (& rubr.) L | 2éy! εὖ L ut videtur λέγε libri flor. 34 | 6 φέροι. flor. 34 | 7 ecl. hab. poetae nom. non iterato, fabulae omisso L, om. SM A. recurrit flor. 45, 5. Mein. (Βὐριπίδου Ὀρέστῃ) | 9 v0ós L: uéya Eur., flor. 45 || 11 x&v Eur., flor. 45: κακὸν L | 12 ecl. hab. poetae nomine non iterato, fabulae omisso L, om. SMA. legitur versus intra maiorem eclogam Euripideam Plut. de exilio p. 6:5 F | 198 δούλου Eur. Plut.: Μύ ó' οὐ (M rubr. L | zcó' L: cóó^ Fur. Plut. | 14 ecl. cum lemm. hab. L (post 13, 11 H.) S (post ecl. 13, 6 Mein., om. ΜΑ: fab. n. om. L. recurrit om. poetae et fab. nom. Plut. de adul. et amici discr. p. 63 A | 15 γένοιτο gnomologus: γὰρ ei; Plut. | 16 πτωχοῦ κακοῦ κακίων L πτωχου xaxiov S 456 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" 19 (deest Mein.: Eur. Phoen. 527 sq.) O?x εὐ λέγειν XQ! μὴ "zi τοῖς ἔργοις καλοῖς. οὐ γὰρ καλὸν v00 , ἀλλὰ τῇ δίκη βαρύ. 14 (deest Mein.: trag. adesp. 515 N.2) Ὅστις λέγειν μὲν εὐπρεπῶς ἐτείσταται, τὰ ὃ ἔργα χείρω τῶν λόγων παρέσχετο. 15 (deest Mein.) Σοφοκλέους (Oed. Col. 806 — 809). Γλὠσσῃ σὺ δεινός" ἄνδρα ὃ᾽ οὐδέν' ol ἐγὼ δίκαιον ὅστις ἐξ ἅπαντος ev λέγει. 16 (deest Mein.: trag. adesp. fr. 554 N.2) Ἐλευθέρα γὰρ yldoca τῶν ἐλευθέρων. 17 (deest Mein.: trag. adesp. fr. 555 N.2) Ἐλευθερία «4ιὸς ὄλβιον τέκος. 18 (19, 2 Mein.) Σοφοκλέους ἐξ Οἰδίποδος (tyr. 354 — 356). Οὕτως ἀναιδώῶς ἐξεκίνησας τόδε τὸ ῥῆμα' καὶ mob τοῦτο φεύξεσθαι δοχεῖς; 1 ecl. hab. poetae nomine non iterato, fabulae non addito L, om. S ΜΑ 3 τόδ’ L et Euripidis Paris. 2712: τοῦτ) Euripidis ceteri | βαρυ L: πικρὀν libri Eur. || 4 ecl. sine lemm. hab. L, om. SMA. legitur supra Stob. II p. 189, 15 Wachsm. praemissis versibus his zc] tQós δηλώσαιμ᾿ ἄν, εἰ βούλοιο σύ, Τάληθές, ὡς ἔγωγε καὐτὸς ἄχθομαι, Όστις xí. hique ipsi addendi erunt ut enuntiatum fiat integrum, nisi fortasse cum priore versiculo ov γὰρ καλὸν xré. distichon copulari voluit gnomo- logus. Euripidis locus cum praecedat hic et supra, in Euripideis ex- scribendis perrexisse florilegum persuasi Nauckio. et fortasse Φοίνικος vel Φοίνικι fuit olim lemma. certe cum Phoenicis fabulae versibus coaluit ecloga supra, cum hic sit vicina Phoenissis | * ecl. cum lemm. Σοφίλου hab. L, om. SMA | 8 I' in Γλώσσῃ om. rubr. addend. L | 9 ἐξάπαν L | 10 ecl. sine lemm. hab. L, om. SMA. Sophoclis nomen in hac et in proxima ecloga L suo more non iterasse suspicatus est Meineke com. HII p. 584 [ 11 E om. rubr. addend. L | 12 ecl. sine lemm. hab. L, om. SMA |. 14 ecl. hab. L (post ecl. 13, 11Η.) SMA (post ecl. 13, 1 Mein.); Ὁξ (Ὁ rubr.) Οἰδίποδος poetae nom. non iterato L Σοφοκλέους (compend.) nec plura S m. rec. (vide ad ecl. 19, 1) Σοφοχλέους οἰδίπο- doc M*A | 16 Ov in Οὕτως om. rubr. addend. L | 17 z«t που Brunck ap. Soph. | φεύξεσθαι] φυλάξεσθαι (-ασθαι Tr.) S m. rec. 10 et 10 CAPVT XII ΠΕΡΙ ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ 457 — Πέφευγα" τἀληνὲς γὰρ ἰσχυρὸν τρέφω. 19 (13, 3 Mein.) Σοφοκλέους ἐξ 4ἴαντος (1118 —1119). O00! av τοιαύτην γλῶσσαν ἓν κακοῖς quio τὰ σχληρὰ γάρ τοι, xüv ὑπέρδικ) p, δάμνει. 90 (13, 4 Mein.) Ἐν τῷ αὐτῷ (1124 —1125). Ἡ γλῶσσα σου τὸν Φυμὸν ὡς δεινὸν τρέφει. — Ἐὺν aq δικαίῳ γὰρ µέγ ἔξεστιν φρονεῖν. 3| (13, 5. Mein.) Σοφοκλέους ἐκ Τηρέως (fr. 529 N.2). Odocet λέγων τἀληνὲς ov σφαλῇ ποτε. 92 (13,6 Mein.) Σοφοκλέους ἐξ 4λεαδῶν (fr. T1 N.?). Koi γὰρ δικαία γλῶσσ᾽ ἔχει Χρατος uéya. 23 (13, 11 Mein.) Φιλήμονος Ἐπιδικαξομένου (fr. 2 com. JV p. 9). Πρόχειρον ἐτεὶ τὴν yÀovvov εὐλόγῳ voéyeu. 94 (deest Mein.: com. V 1 p. CCCLXX) Περὶ μεγάλων (yàg) πραγμάτων σκοπουμένοις εὐνουστάτη σύμβουλος 1) παρρησία. 1 ἰσχῦον Soph. | 2 ecl. hab. LSMÀ (post ecl. 13, 2 Mein.) Br (post ecl. 13, 8 H.); ἐξ Αἴαντος nec plura L Br σοφοχλέους αἴαντι MÀ totum lemma om. S m. rec. (vide ad ecl. 13, 1) || 8 Ὁ ὁ) αὖ (Ὁ rubr.) L οὐδὰν Μα | ὅ ecl. hab. LSMA (post ecl. 13,3 Mein.) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); poetae et fab. n. non iteravit L ἐν τῷ «vro ΜΙΑ Σοφο- χλέους αἴαντι Mac. lemma om. S m. rec. (vide ad ecl. 13, 1) | 6 7j y4. — τρέφει om. Mac. || * paragraphum addidi. prior versus Menelai est, alter Teucri | σὺν L Mee, | μέγα M1 | ἔξεστι LSM? Mac. || 8 ecl. hab. L5MÀ. Σοφοκλέους ἐκ Τηρέως scripsi: Ἐκ Τειρεσίου p. nom. non iterato L ελ τηρεῖ 5 σοφοχλέους τηρεῖ ΜΙΑ || 9 Ταρσει (T rubr.) L | σφαλῆ L: σφάλλῃ (vel -η) SM3A | 10 ec. bab. L SMA. Σοφοκλέους ἐξ Ἠλεαδῶν scripsi: ἐξ Ἀλεάδων poet. n. non iterato L σοφοκλέους ἀλεά- ὃαι S M3 A | 19 ecl. hab. L (post ecl. 13, 6 Mein.) M Α (post 13, 10 y Mein.), om. $; m L, Ἐπιδικαζομένου add. M4A || 14 εὐλόγως com- pend. L; num εὐλόγοις» || 15 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 13, 11 Mein.), om. SM A; lemma omisit vel non iteravit suo more L ut ecloga Philemonis esse videri possit | 16 Σερὶ (Z rubr) L | (γὰρ addidit Meineke | σχοπουµένη L: corr. Meineke, σκοπουµένῃ priores non male, sc. τῇ πόλει ME 455 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΛΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 25 (deest Mein.: com. V 1 p. CCCLXY) Παρρησίαν δὲ mavvóg ὠνοῦ χρυσίου. 26 (deest Mein.) Νικοστρατου ([r. 5 com. Ill p. 259). Ado oio ὅτι τής πενίας ὅτιλον ἐστὶν 1 παρρησία; ταύτην ἐάν τις ἀπολέσῃ, τὴν ἁσπίὃδ ἀπιοβέβληκεν οὗτος τοῦ βίου. 27 (13, 9 Mein.) Σοφοκλέους (fr. 849 Ν.2. «ἰδως γὰρ ἐν κακοῖσιν οὐδὲν ὠφελεῖ" ἡ yàg σιωπὴ τωγκαλοῦντι σύμμαχος. 25 (deest Mein.: Soph. Phil. 96-99) Ἐσθλοῦ πατρὸς mai, καὐτὸς Qv γέος ποτὲ γλὠσσαν uiv ἀργὸν χεῖρα δ᾽ εἶχον ἐργατιτ' νῦν ὃ εἰς ἔλεγχον ἐξιὼν ὁρῶ βροτοῖς τὴν γλὠσσαν, οὐχὶ τᾶργα, πάν’ ἡηγουμµένην. 29 (deest Mein.) “ριστοφάνους (Thesm. 028—230). Tov παροιμίαν ἐπαινῶ τῆν παλαιάν' ὑπὸ λίθῳ γὰρ παντί στου χρὴ μὴ δακῃ ῥήτωρ ἀ9θρεῖν. 30 (8, 14 Mein.) Mooyícvog (fr. 4 p. 813 Ν.2), [q/ / 3 2 3 ' / M Όμως τόὀ y ὀρθὸν καὶ δίκαιον οὕποτε 1 ecl. cum priore sine lemm. coniunctam hab. L, om. SMÀ; an ipsa quoque Philemonis est? | 8 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13,25 H.) Bi (post ecl. 13,3 Mein.), om. SMA; 4ικοστραάτου (4 rubr.) L | 4 "Eg! (E rubr.) L | do! oic9? ότι Πενίας ὅπλον µέγιστον 1 παρρησία; Ταύτην ἑάν τις ἀπολέσῃ, {τί ἄλλο y! d) Τὴν don. κτξ. Meineke ἆρ οἶσθ) ὅτι τῆς πενίας ὅπλον (mov ) ἐστίν; ἡ Παρρησία" ταύτην κτὲ. Buecheler ἀρ᾽ οἶσδ ὅτι τῆς πενίας ὅπλον (uty?) ἐστίν; ἡ) Παρρησία" ταύτην ego. articulus in fine trimetri ponitur haud ita raro velut ab ipso Nico- strato Ath. XIV p. 664c | 7? ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 26 H.j S M À (post ecl. 13, 8 Mein); Σοφίλου L. recurrit corp. Par. 610 Eit. (Σοφοκλέους) | S8 Ὁδὼς (Ὁ rubr.) L | 9 τωγκαλοῦντι Cobet v. 1.? p.19: τῷ λαλοῦντι libi | 10 ecl. hab. poetae nomine non iterato, fabulae omisso L, om. SMA || 12 εἶχον ἐργάτιν Soph.: ἐργάτιν £iyov L | 18 βροτοῖς Soph.: βροτοὺς L || 14 ἡγουμένην corr. ex -ένους b ! 16 ecl. cum lemm. hab. L, om. SM | 16 &' ἐπαινῶ Ar. | 17 λίθῳ Ar: Aio L | 18 χρὴ Ar.: χρήνα L| 90 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 13, 29 H.), addito lemmate SM A (post ecl. 13, 13 Mein.) Q« 10 CAPVT ΧΠΙ ΠΕΡΙ HAPPHXIAZ 459 σιγή παρήσω" τὴν γὰρ ἐντεὺραμμένήν ἀστοῖς -49άνας vi, ve Θησέως πὀλει καλὸν φυλάξαι γνησίως παρρήησίαγν. 31 (49, 16 Mein.) Φιλοξένου. Φιλόξενος σταραδοθεὶς ὑπὸ «ἄιονυσίου ποτὲ εἰς τὰς λατοµίας διὰ τὸ φαυλίζειν τὰ ποιήματα αὐτοῦ, καὶ ἄνα- κληνλεὶς ἔπεειτα πάλιν ἐτεὶ τὴν ἀκρόασιν αυτῶν [ἐχλήνθη], μέχρι τινὸς ὑπομείνας ἀγέστη' πυνοµένου δὲ τοῦ «Ίιονυ- σίου ττοῖ δὴ σύ; εἰς τὰς λατοµίας εἶπεν. 32 (19, 17 Mein) «ημοσφένους (fr. 21 Sauppe). Οὐδὲν ἂν εἴη τοῖς ἐλευθέροις μεῖζον ἀτύχημα τοῦ στέρεσθαι τῆς παρρησίας. 33 (13, 41 Mein.) «{ημοσφένους Ὀλυννθιακών γ΄ (IM $21 p. 94). "AÀÀà δικαίου πολίτου κρίνω τὴν τῶν πραγμάτων σωτηρίαν ἀντὶ τῆς ἐν τῷ λέγειν χάριτος αἱρεῖσθαι. 34 (deest Mein.) "Ex τοῦ Περὶ στεφᾶνου (XVIII $ 250---51 p. 319). Ἔστι δὲ οὐχ ὃ λόγος τοῦ ῥήτορος, -4ἰσχίνη, víutov, οὐδ᾽ ὃ τόνος τῆς φωνῆς, ἀλλὰ τὸ τὰ αυτὰ αἱρεῖσύαι τοῖς πιολλοῖς, xai τὸ τοὺς αὐτοὺς μισεῖν καὶ φιλεῖν οὕσπερ ἂν ἡ πατρίς. ὃὁ γὰρ οὕτως ἔχων τὴν ψυχή», 2 ἀθανᾶς Μὰ | ὁ τῇ τε quod male iteraverat (post φυλάξαι) rursus delevit L | 4 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 14 Mein.) M A (post ecl. 13, 15 Mein.), sine lemm. 5 (post ecl. 13, 15 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 13, 4 Mein.) rem similiter narrarunt multi, vide Wyttenbach in Plutarchi mor. p. 99460 [| € ἐκλήθη secluserunt Buecheler Nauck Wachs- muth | 8 µέχρι reposui ex S: μέχρι δὲ L Μὰ Α Mac. | τὲ pro δὲ M? pr. m. ij 10 ecl. cum lemm. hab. L $ M A Mac. Chrys.; 4 in 4ημοσύὺ. om. rubr. addendum L | 11 Οὐδὲν S Mac.: οὐθὲν LM*A sed 9 ex ὁ fortasse L | 12 τῆς om. Mac. || 18 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 17 Mein.) S M A (post ecl. 13, 40 Mein.); Qo». y (0 rubr.) nomine auctoris non iterato L | 15 '424& S M4 A Demosth.: KaA« (K rubr.) L || 17 ecl. cum lemm. hab. nomine auctoris non iterato L, om. SMA | 19 Ἔστι Demosth.: Ἔτι ("E rubr.) L | A/ogivy Demosth.: αἰσχύνη L || 20 τὸ τὰ αὐτὰ αἱρεῖσθαι L: τὸ ταὐτὰ προαιρεῖσθαι Demosth. 160 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ D" οὗτος Um εὐνοίας τάντ᾽ égei" 0 Ó' dq? ὧν n τόλις προορᾶταέ τινα κίνδυνον ἑαυτῇ, τούτους Φεραπεύων, οὐκ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὀρμεῖ τοῖς ττολλοῖς, οὕχουν οὐδὲ τῆς ἄσφα- λείας τὴν αὐτὴν ἔχει τεροσδοκίαν. 39 (deest Mein.: Demosth. XIX $ 184 p. 399) Oig γαρ ἐστιν iv λόγοις ἡ πολιτεία, πῶς ἐὰν οὗτοι μὴ αληνθεῖς cow, ἀσφαλῶς ἔστι πολιτεύεσθαι; εἰ δὲ δὲ καὶ πρὸς ἃ τοῖς ἐχθροῖς συμφέρει δῶρά τις λαμβάνων λέγει, πῶς οὐχὶ καὶ κινδυνεύσεται; 36 (deest Mein.: Thucyd. III 42, 9) Tovg δὲ λόγους ὅστις διαμάχεται un διδασκάλους τῶν πραγµατων γενέσθαι, ij ἀξύνετός ἐστιν ἢ ἰδίᾳ τι αἲ- τῷ διαφέρει [y χρήµασι διέφθαρται καὶ ὑπὲρ τοῦ ἰδίου κέρδους ἀγωνίζεται]. 37 (18, 18 Mein.) Ἐκ τῶν «ιογένους «{ιατριβών (Dionis Chrys. or. ΙΧ. p. 289 sq. R.). lom evvolag L: ἐπ᾽ εὐνοίᾳ Demosth. [ 2 προορᾶταί τινα De- mosth.: πρωρᾶται τινὰ L || 8 τῆς αὐτῆς Demosth.: roig αὐτοῖς L Demosthenis duo Paris. | οὔκουν Demosth. οὐκοῖν L Demosthenis aliquot libri | 85 ecl. hab. auctoris nom. non iterato L, om. SMA | 6 Οἱἷς Demosth.: Ὅς (Ὁ rubr.) L | ἐστιν L: ἐστ᾽ Demosth. | ἐὰν L: ἂν Demosth. | * ἔστι Demosth. (ubi ἔνεστι libri aliquot): ἐστὸὲ L | εἰ — (8) λέγει Η: ἄν — λέγῃ Demosth. | δη ex δεῖ L | 8 συμφέρει Demosth. : συµφέρων L || 9 κινδυνεύσεται L Demosth. vulg.: χινδυνεύσετε Demo- sthenis S alii [| 10 ecl. sine lemm. hab. L, om. SMA | 11 τούς τε 2. Thue. | & vig L | 12 γίγνεσθαι Thuc. γίνεσθαι fortasse Stob. | 9 διά τι L | 18 $ — αγωνίζεται tamquam vetus scholion seclusit Buecheler qui Thucydidis verba agnoverat | 15 ecl. eum lemm. hab. L (post ecl. 13,36 H.) ΦΥΤΑ (post ecl. 13, 17 Mein.); Ἐ om. rubr. addend. L. 4ἰωνος pro διογένους reponi iubet Rose Ar. ps. p. 613, non recte. τῶν 4ιογένους διατριβών no- mine comprehenduntur Dionis orationes 4ιογένης iuscriptae, velut nona ἐογένης 7) Ἰσθμικός vel proximo fragmento octava 4ιογένης 7) περὶ ἀρετῆς, denique sexta 4ιογένης 7 περὶ τυραννίδος flor. 49,27 eademque significatur lemmate /f;oy£rvove fortasse mutilo flor. 8, 15. videri Dionis orationes ad Diogenem spectantes excerptas esse ab aliquo qui Dioge- nis diatribas colligeret et sic ad Stobaeum pervenisse coniecit Duemmler Antisth. p. 72 recte fortasse, nisi doctrinae ostentandae gratia solum Diogenis nomen posuit gnomologus Dionis celato 10 CAPVT XIII ΠΕΡΙ ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ 461 "Ogzeo ovv τοῦ Ποντικοῦ μέλιτος γεύσασθαι izi- χειροῦσιν oi ἄπειροι, γευσάµενοι δὲ παραχρύμα ἐξέπτι- σαν δυσχεράναντες, ὅτι πιχρόὀν ἐστι καὶ ἀηδές, οὕτω xai τοῦ ἄιογένους ἀποπειρᾶσθαι μὲν ἸὔΦελον διὰ πολυπρα)- µοσινη», ἐλεγχόμενοι δὲ ἀπιεστρέφοντο καὶ ἔφευγον. xoi ἄλλων μὲν Ἰδοντο λοιδορουµένωχ, αὐτοὶ ὃδ᾽ ἐφοβοῦντο καὶ ἀγεχώρουν. καὶ εἰ μὲν ἔσκωπτε καὶ ἔπαιζεν, ὥσπερ εἰώθει ἐνίοτε, ὑπερφυῶς ἔχαιρον' ἀνατειγαμένου δὲ καὶ σπουδασαντος οὐχ ὑωτέμενον τὴν παρρήσίαν. 38 (13,19 Mein.) Εν ταὐτῳῷ (Dionis Chrys. or. VIII p. 275 R.). Ἐπεὶ αὐτόν ys τὸν -4ντισφένην πταραβάλλων πρὸς τοὺς λόγους ἐγίοτε 1λεγχεν ὡς πολὺ μµαλακώτερο», καὶ ἔφη αὐτὸν εἶναι σάλπιγγα λοιδορῶν αἱτοῦ γὰρ ovx ἀκούειν φΦεγγοµέγου µέγιστον. καὶ (0) ᾿Αντισθένης ἁμι- vouevoc ἀγτὶ τῆς σάλπιγγος ἔλεγε σφηξὶν ὅμοιον αὐτὸν εἶναι. καὶ γὰρ τῶν σφηκῶν τὸν μὲν ψόφον τῶν πτερῶν εἶναι μικρόν, τὸ δὲ κέντρον δριμύτατον. ἔχαιρεν οὖν τῇ παρρησίᾳ τοῦ «4ιογένους. 39 (13, 20 Mein) Σόλωνος. 1 ἐπιχειροῖσιν S MT A Dio: ἐπιθυμοῦσιν L (| 8 δυσχεράναντες om. À | 6 Zoijegovuévov M! ubi mox δὲ || V ἔσχωπτεν SM? | 8 εἰώθει S ΜΑ Α Dio: εἴωθεν L | ἀνατειναμένου Dio: ἀνατεινομένου L SM?A | 9 σπουδάσαντος οὐχ ἐπέμενον L M5 A Dio quod recepi: ozovónGorroc ovy ὑπέμειναν S Tr. p. 95, inde vulg. | 10 ecl. cum lemm. hab. L$MA j| 11 ἐπεὶ LMA Dio: ἐπ 5 Tr, inde vulg. | 18 λοιδορῶν Α Dio: Λοιδόρων L S M4 | abrov Dio: αὐτοῦ libri Stob. | 14 οκούει A! ἀκούειν A? | ὁ addidi ex Dione | xal Αντισθένης ἀμυνό- µενος libri Stobaei: xai 0 ᾽Αντισθένης ὑπέμενεν αὐτὸν ταῦτα ἀχούων' πάνυ γὰρ ἐθαύμαζε τοῦ ἀνθρώπου τὴν φύσιν. ἔλεγεν οὖν Guvvó- µενος Dio || 16 ἀντὶ τῆς σάλπιγγος ἔλεγε(ν) LS M3 A: ἀντὶ τῆς σά]λ- πιγγος Dio | σφηξὶν S cf. Arist. Vesp. 1102. 1106: ταῖς σφηξὶν LM1A; τοῖς σφηξὶν Dio | αὐτὸν ouoiov Dio || 16 εἶπε pro εἶναι Tr., unde verbo ἔλεγε deleto σφηδὶν ὅμοιον αὐτὸν εἶπε male Gesn.! p. 120, vulg. || 17 εἶναι ante v. τὸν μὲν (non ut libri Stob. ante μικρόν) Dio | 19 ecl. cum lemm. hab. LS M A (post ecl. 13, 19 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 13, 17 Mein); KoAcovoc (K rubr.) L... recurrit corp. Par. 611 Elt. (Σό- Acovog). idem praeceptum supra inter Solonea 1,172 p. 115,2. Soloni tribuitur a Laertio 1 60. cf. mant. proverb. cent. Ἡ 91 apud Gotting. Il p. (12 (Σόλωνος). Brunco act. sem. phil. Ell. IE p. 342 462 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN T" Συμβούλευε ur và rnóiora, ἀλλὰ τὰ ἄριστα. 40 (13, 22 Mein.) Ἐκ τῶν 4ρίστωνος Ὁμοιωμάτων. Ὅμοιον ἀφψιγθίου τὸ δριιὺ καὶ λόγου παρρησίαν ἐχκόψαι. 41 (19, 23 Mein.) Ἐκ τῶν ἀριστωνύμου Τομαρίων. Ὥσπερ τὸ μέλι τὰ ἡλκωμένα δάκνει, τοῖς δὲ κατὰ φύσιν ἠδύ ἐστιν, οὕτω καὶ oi éx φιλοσοφίας λόγοι. 42 (19, 24 Mein.) Ἐκ τῶν «{ίωνος Χρειῶν. Τὴν ἐπιτίμησιν ὁ «Πιογένης ἀλλότριον ἀγαθὸν ἔλεγεν εἶναι. 49 (19, 25 Mein.) «ὤιογένους. ώιογένής “ττικοῦ τινὸς ἐγχαλοῦντος αὐτῷ διότι «{αχε- δαιµονίους μᾶλλον ἐπαινῶν παρ ἐκείνοις οὐ διατρίβει "οὐδὲ γὰρ ἰατρός εἶπεν ὑγιείας «v πιοιητικὸς ἐν τοῖς ὑγιαίνουσι τὴν διατριβὴν ποιεῖται. 44 (13, 27 Mein.) «/ιογένους, 'O «4ιογένης ἔλεγεν, ὅτι oi μὲν ἄλλοι κύνες τοὺς ἐχθροὺς δάχνουσιν, ἐγὼ δὲ τοὺς φίλους, ἵνα σώσω. 1 βέλτιστα pro ἄριστα p. 115,2 || 2 ecl. eum. lemm. hab. L S MA; ἐκ τ ἀρίστ nec plura S. recurrit Maxim. ο. οἱ p. 620 Combef. (sine lemmate post Stob. flor. 13, 23 Mein.) || 8 λόγου τὴν παρρ. concin- nius Max. | 5 ecl. cum lemm. hab. L$MA; Ἐκ τοῦ Αριστωνύμου nec plura L. recurrit corp. Par. 612 Elt. (Αριστονύμου sic). praeter ecl. 13, 43 extr. Mein. cf. quae collegit Wyttenbach animadv. in Plut. mor. p. 59D || 6 τὰ μὲν ἡλκ. Wachsmuth || V οὕτως LSM* οὕτω A corp. Par. | ἐκ τῆς φιλοσοφίας & || 8 ecl. cum lemm. hab. L8MA. «ιογένους pro 4ἰώνος rescribi iubet Rose Ár. ps. p. 612, non recte. inter Dionis Chrysostomi fragmenta recepit eclogam L. Dindorf v. Il p. 312. vide quae monui lil 7. 98 | 11 ecl. cum lemm. hab. LMA, sine lemm. S. recurrit corp. Par. 019 Elt. (4ιογένους). fortasse etiam haec referenda est ad chrias Dionis. ceterum confer quae collegit Sternbach gnomol. Vat. 37 || 12. 4ιογένους L | διατἰ corp. Par. | «4ακεδαιμονίοις corp. Par. ||| 14 Όὑγιείας A: tyslag L S M4 corp. Par. | 15 τὴν ówtQufrv ποιεῖται libri Stob. et corp. Par. nisi quod διατρίβει Α || 16 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 13, 25 Mein), sine lemm. S (post 13, 26 Mein.), addito lem- mate M A (post 13, 26 Mein.). cf. gnomol. Vat. 194 || 17 Ὁ αὐτὸς pro O, dioy. L | ἄλλοι om. S || 18 v. ἵνα σώσω suspectat Meineke 10 Qt CAPVT XII ΠΕΡΙ IIAPPHXIAX 463 45 (19, 37 Mein.) «Ἰιογένους. ἁιογένης roevo Πλάτωνα ei νόμους γράφει’ 0 δὲ ἔφη. Τέ δαί; πολιτείαν ἔγραψας; Πανυ μὲν ovv. Tí οὖν, T) πολιτεία νόμους οὐκ εἶχεν; Eiyev. Τί ουν ἔδει σε (τᾶλιν νόμους γράφειν; | 46 (13, 26 Mein.) «Ίημοχκρίτου (fr. mor. 94 Mullach.). Κρέσσον τὰ οἴχγια ἁμαρτήματα ἐλέγχειν v) và ὀψθνήια. 47 (13, 40 Mein.) «ήμοκρίτου (l. c. 124). P , »^ / / / $! C ^ Οἴκηιον ἐλευνδερίης παρρήσίη, κίνδυνος δὲ ἤ τοῦ παιροῦ ὁδιάγνωσις. 4S (13, 28 Mein.) Ἔκ τῶν Σερήγου. » , - 1/ / / ἄντιττάτρῳ ἀγροῖκος ἄνώρωπος ἐπεδίδου βιβλίον ἐγ- τυχίαν ἔχον, ὃ δὲ οὐ σχολάζειν ἔφη. “καὶ μὴ βασίλευε᾽ 3 - N 3 » εἶπεν ἐπχεῖνος εἰ ur σχολὴν ἄγεις. 49 (13, 29 Mein.) Ἐν ταυτῷ. 1 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 13, 27 Mein.), sine lemm. S (post ecl. 13, 36 Mein.), addito lemm. M À (post ecl. 13, 36 Mein.) | 2 yoero LM! A: εἴρετο S | γράφει Α Tr. p. 100, inde vulg.: γράφοι LS M4 || 4 alterum εἶχε (sic) suppl. A? mrg || 6 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 37 Mein.) SM A (post ecl. 13, 25 Mein.) Br (post 13, 26 H.). recurrit corp. Par. 195 Elt. (4ημοχρίτου γνῶμαι): Demo- crat. 25 | V κρέσσον L Br S M4: zosiocov X corp. Par. Democrat. | oc χήια LL Br S A: οὐκεῖα M3 corp. Par. Democrat. | ἐλέγχειν αμαρτήματα corp. Par. Democrat. | ὀθνηια ci. Meineke: ὀθνεῖα libri Stob. Demo- erat. cAA0rgua corp. Par. cf. Plat. Protag. p. 316 D καὶ οἰχείων καὶ ὀθνείων || S ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 13, 26 Mein.), add. lemm. δηµοκρίτου S M* Α (post ecl. 13, 39 Mein.) | 11 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 13, 40 Mein), addito lemmate SMA (post ecl. 13,27 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 12, 20 Mein.); σερίνου libri. uberius de Phi- lippo res narratur Plut. Demetr. ο, 42, inde Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 179€ [| 12 "Everuxctoo (E rubr.) L | &ygotoxoc L | ἐδίδου Mac. | ἐντυ- χίαν Mac. (vide Wyttenbach ad Ps. Plut. 1. c.) ἐντ. an εὐτ. voluerit S diffi- cile dictu: εὐτυχίαν ut videtur ceteri, certe L | 19 οὐδὲ ov Mac. | σχολάζω Tr. p. 99, inde vulg. [| 14 &yeic LM? Mac.: ἄγης SA sed inter scribendum in ὄγεις corr. A! || 15 ecl. sine lemm. hab. L, addito lemm. SM A; ἐν ταυτῶ lineola induxit A?. eclogarum 29 et 30 Mein. particulae perierunt iu S, suppl. m. rec. eadem res non de vetula, sed de Machacta narratur Ps.-Plut. apophtb. reg. et duc. p. 178F. cf. Valerius Max. VI 2 ext. 1 464 ΙΩΑΝΝΟΥ) ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Πρεσρῦτις δικαζομένη ἐπὶ Φιλίππου, ὣς ἑώρα vv- σταζοντα ἔπειτα μέλλοντα ἀποφαίνεσθαι, ἐδεῖτο συγ- ed "m - C / 5 » χωρῆσαι αὐτῇ ἐφεῖναι. 0 δὲ "ἐπὶ víva; εἶπεν. ἐπὶ / 9 3 / ς / Φίλιτιπον ἀπιεχρίνατο ἐγρήγορότα”. 90 (13, 30 Mein) «ὤημοκράτοις. ^l 3 ^ / c M - (et 3 , ἄημοχρατης iÓcv κλέτπτην vió τῶν ἔγνδεχα ἁπταγό- € » ^ 3 55 ς / M 4 * y! 3^4 2 3 µενον ἄνλιε sine τί γαρ τὰ μικρὰ ἔχλεπτες, ἀλλ οἳ τὰ µεγάλα, ἵνα καὶ σὺ ἄλλους ἀπῆγεςς᾽ . € / 91 (19, 31 Mein) Ιπποκράτους. Γηποχοάτγν E 94 " ;; Eépl / mmoxg&ryv ἔπειθέ τις πρὸς Ἐέρξην amaígew χρί- ολ 5 / . , ια] ον» ς 2 » 3 » 4 ς στον εἶναι φάσκων βασιλέα, o δέ οὗ δέοµαι ἔφι xor- - / 3 στοῦ δεσπότου.. 92 (19, 32 Mein.) «ημοσφένους (fr. 59 Sauppe). ZuuocOévug πρὸς κλέπτην εἰτόντα οὖκ Ίδειν ὅτι , 3 3 € 2)» C A 3 »! P 9 σον ἐστιν ὅτι δέ ἔφη σὸν ovx ἔστιν Ίδεις'. 53 (19. 33 Mein.) Πυθαγόρου. αν Li ^ 4 D Ta ἁμαρτήματα σου πειρὼ μὴ λόγοις ETILAGAUITTEUY, 45 ; ἀλλὰ φεραπεύειν ἐλέγχοις. 54 (13, 34 Mein. T^? αὐτοῦ, 1 ὡς ἕώρα γυστάζοντα LSM13A, ὡς ov Corra Tr. p. 99 | 9 ἔπειτα kh: ἐπὶ (ἐπι S) τὰ SM3A!, ἐπὶ τὰ induxit et eei suprascr. A? || 4 φίλιππον LM3A: φοιτῶντα S rec. Tr. | απεκρίνατο SM3A: ἔφη L| 5 ecl. sine lemm. hab. LS, addito lemm. MA. iteratur corp. Par. 614 Elt. (Aguoxoatovc). de Democrate docte disseruit Sternbach gnomol. Vat. 248. nescio an in hac et duabus proximis eclogis lemma non iteratam sit in LS, ut ipsas quoque ex Sereni opere petitas esse significetur | 6 /zuo- Άρατος COIT. ex AquoxQa L | «zxeyousvov om. L | 9 ecl. sine lemm. hab. LS, addito lemm. MA. cf. Ps.-Piut. de vitis decem orat, p. 850 Α | 10 syllabae Ίππο in scissura perierunt S || 18 ecl. sine lemm. hab. LS (post ecl. 13, 31 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 13, 28 Mein.), addito lem- mate M A (post ecl. 13, 31 Mein). cf. flor. Schenkelii (Jen. stud. XI p.24) τὸ | 15 ἔφη quod ut Mac. omiserat suppl. ΑΙ | 16 ecl. sine lemm. hab. L, lemmate instructam S8 ΜΑ. iteratur corp. Par, 615 Eit. (Πυθαγόροι). cf. Gildemeister ad Pyth. Syr. 63 | 1V ἐπικαλύπτειν L S Μά corp. Par.: καλύπτειν À cf. ad ecl. 13, 39 Mein. | 19 ecl. sine lemm. hab, L, cun lemm. SMÀ 10 15 10 υπ ----υ-υ-----υ--.. CAPVT XIII ΠΕΡΙ ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ 465 Ovx οὕτω χαλεπὸν ἁμαρτάνειν ὡς τὸν ἁμαρτάνοντα μὴ ἐξελέγχειν. 55 (49, 35 Mein) Τοῦ αὐτοῦ. ὍὭσπερ σωματικὸν πάθος οὗ κρυπτόµενον οὐδὲ ἐπαι-- νούμενον ὑγιάζεται, οὕτως οὐδὲ ψυχὶὴ κακῶς φρουρου- µένη xai συναγορευοµέγνη Φεραπεύεται. 906 (13, 96 Mein.) Πλατωνος. ὤἄιονύσιος 0 τύραννος ἀτιμάξων αὐτὸν διὰ την τρὸς diva. φιλίαν, κατέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ χώρᾳ" καὶ μυκτηρίζων (einer) 5j που, ὦ Πλάτων, iv9évós ἀπτελ- Suv πολὺν iv “ἀκαδημείᾳ λόγον XQ ἡμῶν δια ήσεις᾽. 0 δέ "ur; γένοιτο᾽ ἔφη 'τοσαύτη λόγων ἀπορία, ὥστε περὶ σοῦ θιαλέγεσύαι: 57 (13, 39 Mein.) Ἐκ τῶν 4ρίστωνος Ὁμοιωμάτων. Φ,σαντός τινος λίαν uot ἔπισκώπτεις ἔφη “καὶ 1 num χ. (τὸ) ἀμ.ῖ | τὸν A: τὸ SLM*; an ὡς τὸ (τὸν) &y.2 | μὴ primo omissum addidit supra lin. A! || 8 ecl. sine lemm. hab. LS, addito lemm. τοῦ αὐτοῦ ΜΑ. ad Demosthenem (cf. ecl. 13, 32 Mein.) refertur gnoma corp. Par. 385 Elt. (^h;4oc9£vovo) | 5 κακώς SM4A corp. Par.: καλῶς L || ? ecl. cum lemm. hab. LSM A. duo inter se diversa dicta male coaluerunt, cf. Sternbach ad gnomol. Vat. 440 | 8 αὐτὸν libri, nisi quod πΛλάτωνα man. recentissima in A, ubi αὐτὸν ΑΙ. sed verum videtur Πλάτωνα quod interciderit olim ATIMAZQN inter et 414 | 9 αὐτὸν om. L | 10 εἶπεν 5 ποῦ scripsi: e? mov 3 Μὰ ᾖ που LA; εἶπεν ci. Gesn.! p. 122 mrg quod non sufficit; 7 που ὁ Πλ., ἔφη Gais- ford et Meineke. possis *7 που᾽ (εἶπεν) ᾿ o Πλ. ατὲ | ὦ Πλάτων scripsi: ὁ Πλάτων SM*À à Πλάτων ἔφη 1, | ἐνθένδε S Μὰ: ἐνθέν. δεν L ἐν ps (sic) À | 11 Ακαδημείᾳ Meineke: -μία libri | διαθή- σεις L: διαθήσει SM*A | 12 μη Υένοιτο, ἔφη, τοσαύτη λόγων απορία gnomol. Vat. Sternbach: ux, 7ένοιτο τοσαύτη λόγων ἀπορία ΙΜ4Α µη λόγων ἔφη γένοιτο τοσαύτη ἀπορία S, inde vulg. sed in 5 neque verborum dispositio placet neque hiatus | τοσαύτη eX τοσού- των corr. S! | 14 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 36 Mein.) S (post ecl. 13,38 Mein.) M A (post ecl. 13, 37 Mein.) Br (post ecl. 13, 26 Mein.); pro lemm. Γκ τοῦ Αρίστωνος L αρίστωνος Br. !teratur COIDp. Par. 616 Elt. sine lemm. || 15 uo; S M4 corp. Par: µε L Br ü A?, du- bito de Α' | ἐπισκώπτεις LS M3 corp. Par. ἐπισχόπτεις, sed refinxit o Br: σχκώπτεις A Stobaeus III. 30 466 IQANNOY ZTOBAIOY EKAOTON Γ΄ γὰρ τοῖς σπληνικοῖς τὰ μὲν δριµμέα xal πικρὰ ὠφέλιμα, τὰ δὲ γλυκέα ῥλαβερα.. 98 (13, 12 Mein.) Ἐκ τῶν Σεργήνου. € / , ' M 3 / ; 3 / H «{ακαινα πωλουμένη πρὀς τὸν &gOutvov ví Emí- σταται, ἐλευφέρα. ἔφη εἶναι". 99 (19, 44 Mein.) Εὔὐσερίου (fr. 21 phil. Graec. III p. 10 Mullach). Dm 2 8 , 2 ; out 2 hr Παρρήσίη ἀπὸ γνωµήης éAevOégng καὶ ἀληνείην 2 τα , , d 3 * / ἀσπαζομένης προέρχεται’ παρέξεαι δὲ αὐτὴν ἁμωμητον, 3 - ^ i] , —- X ^ 4] oU τῷ πᾶσι καὶ (g ἔτυχεν ἐπιτιμᾶν καὶ λοιδορέεσθαι .. - 3 ' / 2 C γοµίζων τοῦτο εἶναι τὴν παρρησίην ἀλλ εἰ πρὸς οὓς - | € * / M [4 M —"- , δεῖ καὶ ὑπὲρ τίνων χρὴ xal ἐν ᾧ Xon μετὰ τοῦ χρησίµου [περὶ] τῶν παρισταμένων ξὺν vog περοσθιαλέγοιο. 60 (13, 45 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (fr. 22 l. c. p. 11). 3 N 3 , 3 x -- " / Ἐχυρὸς vaÀnSéo εἰπων τοῦ προσποιευμένου φίλου πρὸς χάριν εὔτόντος αἰρετώτερος. 61 (13, 46 Mein.) Σωκρατους. 1 x«l (ante πικρὰ) post modo inseruisse videtur A? om. corp. Par. ! 9 ecl. eum lemm. hab. L (post ecl. 13, 39 Mein.) S M Α (post ecl. 13, 41 Mein.); Σερίνου nec plura L ἐκ τῶν σερίνου SM9*A. poterat plenius ἐκ τῶν X. ἐπομνημονευμάτων, vide flor. τὸ, 11 Mein. cf. Ps.-Plut. apo- ΡΕ. Lacaen. p. 242 6 gnomol. Vatic. 5570 || 4 Ἡ om. L, vide ad 8 | ἐρώμενον S || 6 ecl. cum lemm. hab. LS M A (post ecl. 13, 42 Mein.) Br (post ecl. 13, 39 Mein.) | $8 Ἡ ante zoo. add. L | παρρησία Br Tr. p. 100, inde vulg. | ἐλευθέρας Br | ἀληθείην SM3A ἀλήθειαν BrL; αληθηίην Mullach [| 9 παρέξεαι LS παρέξει Br. παρέξαιε e corr. M4 | 10 καὶ pro ov L. | τῷ Valckenaer: τὸ libri | πᾶσιν S M1 | ἀποτιμᾶν L | λοιδορεῖσθαι Br | 11 zzv suppl. A' | παρρησίαν Br | 12 ὑπὲρ τίνων χρὴ L M4A Br: ὑπὲρ τίνων χρημάτων S | ἐν ᾧ ó) χρὴ Α | post χρησίµου delevit aliquid 1, | 18 τών παριστ. tacite Gesn.! p. 122, inde vulg.: περὶ τῶν παριστ. libri, sed supra περὶ scr. µετα A? μετὰ τῶν παριστ. Tr. subdubito de L ubi μετὰ deletum vi- detur Nicolao Festa | πρὀσδιαλέγοιο L προσδιαλέγοιο Br: προσδιαλέ- γοιτο S M4A | 14 ecl. hab. lemmate non iterato L, addito τοῦ αὐτοῦ SMA. iteratar Maxim. e. 31 p. 620 Gombef. | 15 τἀληθέα Meineke: τἀληθῆ LSA τὰ ἀληθη M! Max. | 16 εἰπόντος αἱρετώτερος L M!: εἰ (à A) παντὸς αἱρετ. SX εἰπόντος, παντὸς αἱρετ. Tr. (inde vulg.) ἐστὶ πάντως αἱρετ. Max. εἰπόντος πάντα (πάντως Schow) αἱρετ. ci. lacobs lect. Stob. p. 62 | 15 ecl. cum lemm. hab. LS M À (post ecl. 19, 45 qu Ὁ---ι 22 kPjndlocluo s sck dll - ec - -... CAPVT XIII ΠΕΡΙ ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ 467 *a - n 1 [€] ο 1 3 - —- ς , κ Τΐζς πιαρρισίας, ὥσπερ ὠρας, ἐν χαιρῳ Y κχαρις C»; OTIO 602 (13, 47 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ. Y , J - Οὔτε µάχαιραν ἀμβλεῖαν οὔτε παρρησίαν ἄπρακτον ἔχειν οεἴ. h * ” 3 ^ 63 (13, 48 Mein.) To αὐτοῦ. » 2 - [ ' e » ) - Οὔτε ἐκ τοῦ xó0uov τὸν QnÀtov ουτε Ex τῆς παι- δείας Goréov τὴν παρρησίαγ. / . - 3 - 64 (13, 49 Mein.) Tov αὐτοῦ. / /& ' 2 , Tl Ἔστιν ὥσπερ τρίβωνα ῥυπαρὸν ἀμωτεχόμενον eUexvetv, οὗτωσὲὶ xai βίον ἔχοντα πτενιχρὸν παρρησιαξεσύαι. T. ς - FEET zT 65 (13, 50 Mein.) Ἑρμοῦ ἐκ τοῦ Ἴσιδος πρὸς «Ὄρον (p. 45a Patrit.). Ἔλεγχος γὰρ ἐπιγγωσθείς, ὢ µέγιστε βασιλεῦ, εἰς b / , 3 H € , 3 / ἐπιθυμίαν φέρει τὸν ἐλεγχθέντα ὧν πρότερον ovx Ίδει. 66 (13, 21 Mein.) ITv3ay6gov. Συγγενεῖ καὶ ἄρχοντι ελὴν ἐλευφερίας mávwa εἴκε. 67 (13, 38 Mein.) «4ἰλιανοῦ (v. h. XIV 3 Herch.). Mein.) Br (post ecl. 13, 44 sed om. 45 Mein.). recurrit Anton. c. τὸ p. 1450 (Σωκρ.) Maxim. c. 31 p. 620 Combef. (Σωκρ.) 1 παρρησίης S -ας ceteri, etiam Tr. [ 8 eel. hab. lemmate non iterato L, cum lemm. τοῦ αὐτοῦ SMA. iteratur sententia gnom. Byz. n. 142 p. 189 Wachsm. (Pal. 100 Par. 67 [id est corp. Par. Elt.] Mon. 60 Leid. 59); flor. Schenkelii (ien. st. XI p. 29) 91 | 4 ἄπρακτον] ἄτακτον corp. Par.; ἄκρατον ci. Vsener ἀκραντον F. Schoell | 6 ecl. hab. LS8MA, etiam Br sed hic post ecl. 13, 46 Mein. emma non iterant L Dr. recurrit corp. Par. 31 Elt. (Πλουτάρχου) | 8 ἀρκτέον Lj 9 ecl. hab. lemmate non iterato L Br, addito lemm. SM | 12 ecl cum lemm. hab. L S MA; in lemmate "Opov (quod om. S) fere libri, vide lemma Stobaei I 59, 68 Wachsm. et quae monui mus. Rh. XLI p. 43sq. iteratur ecloga lemmate corrupto Maxim. c. 31 p. 620 Combef. | 14 ἐπιγνωθεὶς Α 15 ἐλεχθέντα A! y superser. A? | 16 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 50 Mein.) S (post ecl. 13, 20 Mein), om. M 4. Θυθαγόρου (6 rubr.) L.. recurrit Pyth. Vind. 97 Demophil, sent. Pyth. 42 Pyth. Syr. Τὸ. ef. Sexti sent. 17 Elt. [17 X in v. Xvyy. om. rubr. addend. L | Zvy- γεγεῖ L Demoph.: συγγενεία S συγγενή Pyth. Vind. | χαὶ ἄρχοντι xai φίλῳ πάντα &ixe πλὴν ἐλευθερίας Pyth. Vind. | εἶχε Pyth. Vind., De- moph.: &z«ic S εἶχεν L. || 18 ecl. cum lemm. hab. L (post eci. 13, 21 Mein.) S (post ecl. 13, 31 Mein), om. M à. Ἰλιανοῦ (I rubr.) L 30 * 408 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΔΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" Τιμόθεος ὃ Κόνωνος πρὸς “4ριστοφῶντα τὸν ᾿4ζηνιέα πτάντων ἄριστα ἔχοντα λύγον εἶπεν. ἔπεὶ γὰρ ἄσωτος ἦν ὃ ᾿4ριστοφῶν, πικρότατα αὐτοῦ καθίκετο ὁ Τιμόθεος εἰπων ᾧ ἱκανὸν οὐδέν, τούτῳ γε αἰσχρὸν οὐδέν.. 68 (195. 48 Mein.) Θεμιστίου &x τοῦ Περὶ ψυχῆς. Ei uiv οὖν ὀρθώῶς ἐπὶ Πλάτωνος εἶπε ἄιογένης τί δαὶ ὄφελος ἡμῖν ἀνδρός, ὃς πολὺν ἤδη χρόνον φιλοσοφῶν οὐδένα λελύπήηκεν: ἕτεροι κρινοῦσιν. ἴσως γὰρ ὡς τὸ μέλι δεῖ xai τὸν λόγον τοῦ φιλοσόφου τὸ γλυχὶ δήκτι- κὸν ἔχειν τῶν Γλκωμένων. CAPVT XIV. ΠΕΡΙ KOAAKEIAX. 1 Ποσειδίππου (fab. inc. fr. 5 com. IV p. 526). Τήν χλανίδα πάντες, ὡς ἔοικεν, οὐκ iui προσηγόρευον. οὐδὲ εἷς νῦν µοι λαλεῖ. ) ΠΚριτίου (fr. ὃ p. 774 Ν.Α). 1 Τιμόθεος — 4 εἴπωγ] Ori Τιμόθεος πρὸς Αριστοφώντα ἄσω- τον ὄντα πικρὀτατα καθικόµενος αὐτοῦ εἶπεν Aeliani vulg. | 4 cf. Epicuri fr. 473 Vsener (Ael. v. h. IV 13 Stob. HI 17,29 Η.) | τούτω γε ex τοῦτό γε corr. S! τοῦτο γε L: αλλὰ τούτῳ γε Αεἰ.; ἀλλὰ τούτῳ γε etiam in Stobaeo scribi voluit Hercher Ael. ed. Didot. praef. p. V, tu confer infra p. 497,5 || 5b ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 13, 38 Mein.) S (post ecl. 13, 42 Mein.), om. MÀ; Θεµιστίου om.L. Plutarchi librorum incertorum reliquiis inseruit Wyttenbach (fr. V) animadv. in Plutarchi mor. p. 59D, non recte. cf. supra III 13, 41 || 6 Ὁ pro E? L rubr. | τί δαὶ LS: τί δὲ Tr., inde vulg. | 8 κρινοῖσιν corr. cod. Par. 1985 man. sec. teste Gaisfordo: χρίνουσιν SL; χρίνωσιν tacite Gesn.! p. 122, inde vulg. | 9 μέλι Wyttenbach: μὲν SL Capitis quarti decimi eclogae exstant in SM A, sex in Br, duae in Mac. Chrys. titulum ut Photius exhibent omnes, numerum ;,' add. 5, ιδ MA Mac. || 18 ecl. cum lemm. hab. SMA; ποσειόυτου A?: ποσι- ὁίππου SM ποσϊδίπου A! | 16 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 14, 1) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam). recurrit corp. Par. 513 Elt. (Πριτίου) Qt 10 20 ου, MENU SENCEREEEE ENT E E Le meom -L—A— mem - CAPVT ΧΙΥ ΠΕΡΙ ΚΟΛΑΚΕΙΑΣ 469 Ὅστις δὲ τοῖς φίλοισι πάντα πρὸς χαριν πράσσων ὁμιλεῖ, τὴν παραυτίχ᾽ ἡδονὴν ἔχφραν καθίστησ᾽ sig τὸν ὕστερον χρόνον. ὃ Εὐριπίδου Ἐρεχθεῖ (fr. 362 N.2). Φίλους δὲ τοὺς μὲν μὴ χαλώντας ἐν λόγοις χέκτησο τοὺς δὲ πρὸς χάριν σὺν ἠδονῇ τῇ oj πονηροὺς κλύφρον εἰργέτω στέγης. 4 Ζήνωνος. "EAsyye σαυτὸν ὅστις &i, [καὶ] μὴ πρὸς χαριν ἄκου, ἀφαιροῦ δὲ κολάκων πιαρρήσίαν. 5 Πὐριπίδου Ἰφιγενείας (Aul. 979—980). ἰνούμενοι γὰρ &yaJoi τρόπον τινὰ μεσοῦσι τοὺς αἰνοῦντας, ἣν αἰνῶσ᾽ yov. 6 Εὐριπίδου Ὀρέστου (1163). Βάρος τι καὶ τὀδ ἐστίν, αἰνεῖσθαι λίαν. 1 Νικολαου (com.lV p. 579). Τὸ τῶν παρασίτων, ἄνδρες, ἐξεῦρεν γένος ἄιὸς πεφυχκώς, ὡς λέγουσι, Τάνταλος. oU δυνάμενος δὲ τῇ τέχνη χρῆσόθαι παλῶς ἀκόλαστον ἔσχε γλὠσσα», εἶτ ἀκουσίῳω 1 δὲ om. Mac. | φίλοις corp. Par. |[ 92 ὁμιλῆ M3 | παρ αὐ- τίχα corp. Par. | 8 χαθίστησιν libri | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 14, 2) Br (tamquam capitis primam); 'Egey9et om. Br. leguntur versus supra ΠΠ 3, 18 p. 197, 8 in excerpto maiore (Evo. Ἐρεχθέως) ubi vide. ceterum Euripidis eclogae in hoc capite procedunt fabularum ordine alphabetico || 5 φίλους] vide 3,18 | φίλους μὲν rove ug A! δὲ post φίλους et μὲν post τοὺς suppl. A? || 7? xAst9gov libri | 8 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ. recurrit corp. Par. 617 ΕΙ. (Z;vcvoc). cf. monost. 571 Meyer Frbin. samml. p. 407 | 9 µή tacite Gesn.! p. 124, inde vulg.: xe μὴ S M3A corp. Par. | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA | 12 ἀγαθοὶ S M4A, Eur. B. (ubi o£ praef. m. sec), € | 18 z» Eur.: ἄν S ἂν M*A; ἐὰν Gesn.!, inde vulg. || 14 ecl. cum leinm. hab. SMA; ὀρέστη M? | .15 x&v vogó Eur. | 16 ecl. cum lemm. hab. SMA ; »ixoA (lineola ad- dita pro terminationis compendio) S vixoA«ov ΜΑ cf. Photii pinac. p. 55 ΕΙ. | 1 τὸ τῶν παρασίτων — 410,1 παρρησίαν om. ΜΑ | ἐξεῦρεν Grotius dict. poet. p. 85: ἐξεῦρε S || 18 Euripidis Or. 5 | 19 καλώς quod servavit Tr. p. 101 foramine periit in S j| 20 cf. Eur. Or. 10 410 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ÓíqQu περιπεσὼν Óvvoauévo λιμὸν στοεῖν, 3 A - n t. " 32 / ἀπο Trig τραπέτης ἐξαπίνης απεστράφη. ἄφνω δὲ ελήγεὶς εἰς uéonv τὴν γαστέρα ο 32 - / / ἔδοξεν αὐτῷ γεγονέναι τᾶνω κάτω ; / - 3 ; / Σίπυλον τε τοῦτον ἀνατετράφύαι τὸν voco, Y / . ' M » ) ς ' 5 xai µαλα δικαίως Φρὺξ γὰρ cv οὐχ ixavóg vv . - 5 / / την του τρέφοντος εὐ φέρειν ταρρησίατ. x * , - P 0.0 δὴ τοιαύτης παγτελῶς καχεξίας ἐν τοῖς βίοις παρὰ τᾶσιν ἐζηλωμένης, €T 3 - / 3 M ' , πικρὠς ἐπιπλῆξαι fBovAou , ἄν περ vr. Zfía παρρησέαν uot δῶτε, τοὺς ἀσυμβόλους b / - ; / τἀλλότρια δειπνεῖν ἑλομένους ἄνευ τόνου. ví γὰρ µαδων, ἄνόρωπε, πρὸς τῶν ὁαιμόνων n , d M / nd nd 4! βουλει πιαρασιτεῖν; v ví τῶν ἓν τῷ ῥίω f Et , 1 "n nv£nxag; εἰπονγ' ἄξιον yàg εἰδέναι" τίνος μανητὺς γέγονας; αἴρεσιν τίνα t. - 3 M / ς / ζηλοῖς; ἀπὸ τίνων δογμάτων ὀρμώμενος - - [4! ς - N o m τολμᾶς παρασιτεῖν; α μόλις nuetg τὸν βίον 3 ^v , ἅπαντα κατατρίψαντες, οὐδὲ νῦν ἔτι 3 " , N M Στ - ἀγεῳωγμέγνην Óvvaueda viv φὗραν ἰδεῖν, διὰ τοὺς ἀγοδίᾳ ταλλότρια µασωμένους. 3 λ t. ' 3 € ^ - ov παντὸς ἀνδρὺς ἐπὶ τράπεξαν E09 Ó ελοῖς. 7 uN 1 ποεῖν 5: ποιεῖν Gesn.! p. 124, vulg. | 92 « id est ἄπο sed ut cum & confundi possit S: εἰ (spatio post εἰ relicto) Tr., inde vulg. | 4 τάνω κάτω 8: v&vo xai κάτω Tr. | 8S δρ SM3A!: δεῖ A m. inc. j 10 ἐπιπλῆξδαι S M3 A: ἐκπλῆξδαι Tr, vulg. | βούλομαι S ΝΑ | 11 «cvu- βόλοις S A: ἀσυμβώλους M! | τοῖς ἀσυμβόλοις — ἑλομένοις ci. Kock | 15 νύξηκας S ξυνῆκας Tr. p. 102, vulg. νὺυξ xac M? A! γρ. ευρήηκας A? mrg: melius zv&xxac aliquis adscripsit in margine codicis Paris. 1985 teste Gaisfordo idque recepit Kock com. Ill p. 384 |] 17 ζηλοῖς Valckenaer: εν ηλοῖς spatiolo relicto 5 540 M3 εἶλου A ..xAoig Tr., vulg. vid. mus. Rh. XLI p. 58 | 18 & SM?4A recte; ὁ mavult Meineke εἰ Naber mnemos.? VIII p. 432 ᾧ Kock 1l. c. p. 385 || 19 ἅπαντα lacobs add. animadv, in Ath. p. 9: πάντα SM4A | 21 ανοδίᾳ Meineke: ἄνω᾽ δια S ἄνω δια M? ἄνω δᾷ Α ἀνώδυνα A?mrg; ἀνγαιδῶς Grotius ἀνοίᾳ Kock | µασωμένους M4: µασσωµένους 5Α || 22 cf. Leutsch ad Zenob. cent. V 31 10 2) 10 -.-υ--. ο ---υ----υ-υ----- eU Ed .ilamo ludlcÉE 2 24i Lc. CAPVT XIV ΠΕΡΙ KOAAKEIAZ 471 πλευρὰν ἔχειν πρώτιστον iv τοῦτοισι δεῖ, πρόσωπον ἰταμόν, χρώμα διαµένον, γνάΦοΥ ἀκάματον, εὐθὺς δυναµένήν τιληγὰς φέρειν᾿ στοιχεῖα μὲν ταῦτ ἐστὶ τῆς ὅλης τέχνης. ἔπειτα δεῖ σχωπτόµενον ἐφ᾽ ἑαυτῷ γελᾶν' αἰσχρὸν γὰρ οἶμαι δοῦλον εἶναι σχώµμµατος. ἀπὸ τῶν ἐτῶν χλέπτει τις v xol βάπτεται Φέλων καλὸς εἶναι, καὶ παρ Ίλικέίαν γοσεῖ ἔστω Γανυμήδης οὗτος ἀποθεούμενος πρὸς χάριν ὀμίλει τοῦ τρέφοντος. im^ ὀλέθρῳ παρατάττεταί τις καὶ ποεῖ πανγτας YEXQOUG δείπνῳ’ σιωπῇ τοῦτον ὑπομυκτηρίσας εἰς τὴν τράπεζαν καὶ σὺ τὴν χολὴν ἄφες. οἶμαι ὃ) ἐμαυτὸν εὔθετον τῷ πράγματι, παῖδες, γεγονέναι' Ιιάντα γὰρ πρὀσεστί µοι σα περ ἔχειν τἀλλότρια τὸν δεινοῦντα δεῖ, λιμός, ἀπόνοια, τόλμα, γαστήρ, ἁργία. χαὶ vOv u^ ὃ «4{υδῶν τῶν πολυχρύσων ἄναξ σύνδειπνον αὐτῷ κέκρικεν εἶναι (xai) φίλον. 8 «ὤήμοκρίτου (fr. mor. 122 Mullach.). 1 πρώτοισιν ἐν τούτοισι S: πρώτιστον iy τούτοισι M À; πρω- τοισι τούτοισι Tr. πρώτιστον εὔτονόν σε ci. Meineke πρ. ἀτρυτόν σε Kock πρὸς τοῖσιν ἐντέροισι Buecheler | 3 & τε pro εὐθὺς ci. Herwerden obs. cr. p. 113 || & τῆς ὅλης τέχνης] primae manus vestigia redintegravit A? | 6 ante v. 7 aliquid intereidisse opinatur Kock || ? βαπτεται corr. A?: βλάπτεται S M3 A* | 9 Γανυμίδης M* | 10 spurium esse versum pu- tavit Cobet n. l. p. 38sq. Cobeto adsentitur Meineke flor. IV p. LIX qui transponi iusserat verba ante v. ' ὀμίλει scribens pro ὁμιλεῖ | ante ἐπ᾽ 9. distinxit Buecheler | ἐπ᾽ ὀλέθρῳ primo omissum suppl. À' | 11 ἴσως, παρατάττεταί τις A? mrg: παράττεται (vel -vat) τις SM4A! ταράττεται Gesn.!, vulg. χαράττεται (1. e. irascitur) ci. Meineke com. IV1.c. | ποεῖ S: ποιεῖ M3 A | 12 δείπνω S M3 À! δείπνει A?;: Óógr- πνῶν Meineke com. IV p. 582 || 14 οἶμε scripsisse videtur A! οἶμαι A? | 15 ἄνδρες ci. Meineke || 16 ὅσαπερ ἔχειν S ΑΣ: Όσα παρέχειν M3A! | τὸν ταλλότρια δειπνοῦντα G. A. Hirschig | 14 γαστριµαργία Badham | 18 µε (u' Α) ὁ Μ4Δ: ue S. verba 4υδων vov πολυχρύσων ἄναξ ex tragico poeta petita esse videntur Meinekio, vide trag. gr. fr. adesp. 320 p.900 N.* | 19 xai addidit Grotius dict. poet. p. 57 | 20 ecl. cum lemm. hab, S (sic) M A, eadem sententia legitur Democrat, 28 472 JOANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" Εὐλογέειν ἐπὶ καλοῖς ἔργιασι καλόν τὸ γὰρ ἐπὶ φΦλαυροισι κἰβδηλον xol ἁπατεώνος ἔργον. 9 Ἐκ τῶν 4ριστωνύμου Τομαρίων. Τὰ uiv ξύλα τὸ mio αὔξοντα $m αὐτοῦ καταναλί- σχεται, Ó δὲ πλοῦτος ἐκτρέφων τοὺς κόλακας om αὐτῶν τούτων διαφὺείρεται. 10 Σωτίωνος ἐκ τοῦ Περὶ ὀργῆς. Οἱ δελφῖνες µέχρι τοῦ κλύδωνος συνδιανήχονται τοῖς κολυμβώσι, πρὸς δὲ τὸ ξηρὸν οὐκ ἐξοκέλλουσιν οὕτως oi κόλαχες àv εὐδίᾳ παραµένουσιν, ὡς καὶ oi τοὺς φίλους εἰς ἀποθημίαν περοπέµποντες uéyot τῆς λείας συµπαρα- κολουύοὔσιν, ἐπειδὰν δὲ εἰς τραχεῖαν ἔλθωσιν, (acu. 11 Φαβωρίνου (fr. 104 Marres.). "Ἔστι δὲ ovx ἀξιόπιστος ἔπαινος, Ov ἐπαινεῖ τις ἕτερον διὰ τὸ ἑαυτοῦ συμφέρον. 1 εὐλογέειν] εὖ λέγειν Democrat. | καλοῖσι Mullach. vide p. 424 adn.6 | ἔργμασι S ΜΑΣ Democrat. ἔργασι À! | 9 κίβδηλον] κιβδηλου De- mocrat. | ἔργον nescio an de suo addiderit Stobaeus, om. Democrates q. d. eadem (si verum vidit Lortzing) Democriteorum sylloga usus ac Stobaeus || $9 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 14, 8) Br (post ecl. 14, 3); «uoto νγύµου nec plura Br. recurrit ecloga corp. Par. 39 Elt. (Πλουτάρχου): gnomol. Byz. 118 p. 195 Wachsm. (Bar. 161) Ι 4 τὰ μὲν — κατανα- Λίσκεται] τὸ μὲν πῦρ ὑπὸ τῶν ξύλων αὔξεται καὶ ταῦτα v7 αὐτοῦ ἀναλίσχονται Bar. | ὑπ) αὐτοῦ libri Stob.: ὑπ αὐτοῦ τοῦ πυρὸς corp. Par.; fortasse ὑπ αὐτοῦ τούτου || 5 ἐκτρέφων τοὺς χόλακας libri Stob.: τρέφων (quod placuit Hirschigio) τοὺς χὐλαχκας corp. Par. κθλαχας τρέφων Bar. | 6 τούτων om. Bar. | 7 ecl. cum lemm. hab. SMA, sine lemm. Br. desideratur libri index, citatur secundus flor. 20, 53 Mein. recurrit ecloga Anton. [ c. 52 p. 59 (Σωτίωγνος) Maxim. c. 11 p. 567 Combef. (Σωτίώωνος ἐκ τοῦ περὶ ὀργῆς). Senecae de ira III 5, 5 apte adfert G. Heylbut mus. Rh. XXXIX p.311 || 9 ἐξοχέλλουσιν S ἐξωκείλλουσιν M4. ἐξωκείλονσιν A! o superscr. Α3 ἐξοκείλλουσιν Tr. ἐξοκύλουσιν (sic) Br | 10 εὐδείᾳ Br | ὡς καὶ ot SM*A ὡς καὶ Br καὶ Ant. Max. nec satis apte duae quasi imagines miscentur et desideratur membrum verbis ἐν εὐδίᾳ παραμένουσιν contrarium. vereor igitur ne V. οἱ x0À«xec ἐν εὐδίᾳ παραμένουσιν ὡς excerptor inculcaverit. tituli περὶ χολακεἰας studiosior | 19 ἐπειδὰν ex έπειδει corr. S! | 18 ecl. cum lemm, bab. SMAÁ; φαβωρίνου À?: φαβουρίνου SM1A! | 14 ἔστι À: ἐστὶν S ἔστιν M3 || 15 ἕτερον S M3 ΑΣ: ἕτερος A! 10 Qt CAPVT XIV ΠΕΡΙ KOAAKEIAX 419 12 Τοῦ αὐτοῦ (fr. 105 Marres.). [q/ ς »5 / ς ' - , ς 3 3 ^ Ὥσπερ ὁ «κταίων ὑπὸ τῶν τρεφομένων vr αὐτοῦ κυνῶν ἀπένανεν, οὕτως οἱ χόλαχες τοὺς τρέφοντας κατε- σὺ ἰουσιγ. 19. Θεοδώρου ὑπὲρ Ἐλπιδηφοριανῆς. » ' ? J 2 M 2 25 / w N - Εἴσοδος δὲ 5v παρ αὐτὴν ovx ὀλίγη τῶν μὲν τοῦ ἤθους τὴν ἀφέλειαν ἀποδεχομένων, τῶν δέ τι xai δεο- μιένων ἴσως, τῶν δὲ πολλών συνήῶη νοσούντων καὶ oi- κείᾳ φύσει χρωµένων, ot τοὺς πιλουτοῦντας ὥσπερ τι κρεῖττον οαυμάζοντες, φψείρεσθαι πρὸς τὰς τούτων , - - 3 ; / Φύρας εἰωθασιν, κἂν μηδ’ ὁτιοῦν τῆς ευπορίας µενέξειν ιιέλλωσιν. 14 Zioyévovg. 2 N - H i4 J M 7 3 M / Eni τῆς κολακείας ὥσπερ ἔτιὶ µνήµατος αὐτὸ µόνον 5 τὸ ὄνομα τῆς φιλίας ἐπιγέγραπται. 15 Ἰσοκράτους /ερὸς «{ημιόνικον (8 90 p. 8c). ΙΗίσει τοὺς κολακεύοντας ὥσπερ τοὺς ἐξαπατών- τας ἀμφότεροι γὰρ πιστευΦέντες τοὺς πιστεύσαντας ἀδικοῦσιν. 1 ecl. cum lemm. hab. S ΜΑ. recurrit corp. Par. 496 Elt. (γνῶ- µαι Φαβουρίνου) cf. Freudenthal mus. Rh. XXXV p. 414 n. 21 || 8 οὗ- τος Α | κατεσθίουσιν (-σι Α) SM4A corp. Par.: καταλύουσιν Tr. p.103, inde vulg. [| 5 ecl. cum lemm. hab. SM; 0eoó* nec plura S Θεοδώ- ὃ S ρου ὑπὲρ ἐλπιδιφοριανῆς M3 nec fere aliter M flor. 71, 9. ἐλπιφοριαν A teste Gaisfordo ἐλπίδα φοριανῆς A flor. 71, 9; Ἠλπίδος Φοριανῆς (Φορμιανῆς ci. Meineke) Gaisford. sed nomen Ἐλπιδηφόρος recte com- parat Buecheler, cui Theodorus iste non superior videtur Frontonis aetate, ut fortasse idem sit quem Eunapius in vita Iamblichi praedicat || 7 ἀφέλειαν M3A : ὠφέλειαν 5 | 8 συν A | συνήθη (vocov) νοσούν- των Hirschig | οἰκεῖα M3 | 11 1559? Μὰ |. 18 ecl. cum lemm. hab. SMA; recurrit Anton. 1 c. 52 p. 58 (4ιογένους) Maxim. ο. 11 p. 566 Combef, (4ιογένους) || 16 ecl. cum lemm. hab. SM À. recurrit corp. Par. 142 Elt. (Tcoxoatovc); gnomol. Byz. 175 p. 195 Wachsm. (Bar. 158); Georg. p. 52 (post Isocr.. v. μίσει — ἐξαπατώντας habet Greg. Cor. rh. gr. VII 1235 W. || 17 κολακεύοντας µίσει καθόπερ Georg. | 18 πιστεύ- σαντας S M3 Isocratis P? corp. Par. Bar.: πιστεύοντας Α teste Gaisfordo Isocratis vulg. ! 19 μᾶλλον ante ἄδικ. addit Bar, 414 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄’ 16 Κράτητου. Πράτης τοὺς πὀλακάς φησι συγκατανευσιφάγους. 17 ᾿ἀντισθένους. “ντισδένης αἱρετώτερόν φησιν εἰς κόρακας ἔμπε- σεῖν i$; elg κόλακας' οἱ μὲν γὰρ ἀποβανόντος τὸ σώμα, oi δὲ ζῶντος τὴν ψυχὴν λυµαένονται. 18 Πιυναγόρου. λαἴρε τοῖς ἐλέγχουσέ σε μᾶλλον v τοῖς κολακεύου- σιν᾿ ὡς ὃ᾽ ἐχδρῶν χείρονας ἐκτρέπου τοὺς κολακεύοντας, 19 "4ντισθένους (apophth. 11 Winckelm). Αντισθένης ἔλεγεν, ὥσπερ τας ἑταίρας τάγανὰ πάντα εὔχεσδαι τοῖς ἐρασταῖς παρεῖναι, πλὴν vob καὶ φρονι- σξως, οὕτω καὶ τοὺς κόλαχας oic σύνεισιν. 20 ΚΝρατητος. 1 ecl sine lemm. hab. S, addito lemm. M A. ad elegias Cratetis referri vult Bergk p. 1.^ II p. 379 | 2 συγκατανευσιφάγους S, Àm.inc.: συγκατανεύσει φάγους Md συγκατανευσειφάγους Α΄ | 8 ecl. hab. SMA (post ecl. 14, 16) Br (post ecl. 14, 10) Mac. Chrys. (post ecl. 14, 2), lemma MA, om. 5 Br Mac.; dvtio9£vyo M. fontem fortasse aperit Laert. VI 4: κρεῖττον ἔλεγε, καθά φησιν Ἑκάτων ἐν ταῖς ἀρείαις, εἰς κὀρακας ᾖ εἰς χόλάκας ἐμπεσεῖν' οἱ μὲν γὰρ νεκρούς, οἱ δὲ ξώντας ἐσθί- ουσιν’. Stobaei ecloga recurrit corp. Par. 464 Eit. (τοῦ αὐτοῦ i. ο. Αντι- σθένους ἀποφθέγματα). dictum paulo aliter conceptum Diogeni tri- buitur ab Athenaeo VI p. 254c, simile etiam Demostheni gnomol. Vat. 200 et quod addatur testimoniis a Sternbachio collectis, corp. Par. 455 Elt. cf. etiam Iacobs anthol. X p. 217 Wachsmuth gnomol. byz. 119 p. 195 Schenkelii Που]. (Jen. stud. XI p. 40) 160 | 4 Αντισθένης εἰ φησιν om. Br | 6 ζῶντος suppl. A? | 7 ecl. cum lemm. hab. S M À. legitur etiam corp. Par. 618 Elt. (Πυθαγόρου). recurrit Pyth. Vind. 113 Pyth. Syr. 89; gnomol. Byz. 177 (Bar. 160); floril. Schenkelii (ien. stud. XI p. 38) 147. prioris membri etiam alia gnomologorum testimonia collegerunt Wachsmuth gnom. Byz. p. 195 et Schenkl Pyth. Vind. p. 250 | 8 zeravsvovotv pro χολαχεύουσιν dubitanter ci. Meineke. sed prave praeceptum videtur κολακεύουσιν, proponit ἐγκωμιάζουσιν aut ἐπαινοῦσιν Buecheler, εὐλογοῖσιν ego || 9 χόλαχας pro χολα- κεύοντας flor. Schenkelii Bar. || 10 eci. sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ | 12 παρεῖναι SM*À: περιεῖναι mavult Meineke v. IV p. LIX, non recle: vide flor. 54, 41 Mein. || 14 ecl. hab. SM A (post ecl. 14, 19) Br (post ecl. 14, 17); κράτητος ΜΑ, om. S σώσθ (addito compendio) Br. recurrit corp. Par. 492 Elt. (τοῦ αὐτοῦ id est Κράτητος ἀπόφθ.) 10 10 20 CAPVT XIV ΠΕΡΙ KOAAKEIAZ 475 Κρατης προς véov πλούσιον πολλοὺς κὀλακας ἔπι- συρόµενον νεανίσκε εἶπεν ἐλεῶ σου τὴν ἐρημίαν.. 21 Σωκρατους. Ἡ τῶν κολάκων εὔνοια καθάπερ ix τροπᾗς φεύγει τὰς ατυχίας. 22 Σωκράτους. Θηρεύουσι τοῖς μὲν κυσὶ τοὺς λαγωοὺς ot κυνηγοί, τοῖς δὲ ἐπταίνοις τοὺς ἀνοήτους oi πολλοί. 23 Τοῦ αὐτοῦ. Oi μὲν λύκοι τοῖς κυσίν, oi δὲ κόλαχκες τοῖς φίέλοις ὄνγτες ὤμοιοι, ἀνομοίων ἐπιθυμοῦσιγ. 24 Tob αὐτοῦ. " Eowxev v, κολακεία γραπτῇ πανοπλία, διὸ τέρψιν uiv ἔχει, χρείαν δὲ οὐδεμίαν παρέχεται. 25 Πλάτωνος ἐκ τς πρὸς «4ιόνυσον ἔπιστολῆς (episto- logr. gr. rec. Herch. p. 498, 23). Ἑώρων yàp xol τότε xoi νῦν ὁρῶ τὰς uey&Aog οὐ- σίας καὶ ὑπερόγχκους τῶν τε ἰδιωτῶν καὶ τῶν µονάρχω», σχεδὀν ὅσω περ ἂν µείζους ώσε, τοσούτῳ πιλείους xal µιείζους τοὺς ὁιαβάλλοντας καὶ τερὸς ἡ δονὴν μετὰ ai- σχρᾶς βλάβης τοὺς ὁμιλοῦντας τρεφούσας, οὗ κακὸν οὗ- δὲν µεῖζον γεννᾷ πλοῦτός τε καὶ »5 vig ἄλλης ἐξουσίας ὀύναμις. 1 οὗτος pro Αράτης Br | ἐπισυρρόμενον M3 | 8 ecl. cum lemm. hab. SM A. recurrit corp. Par. 619 Elt. (Σωκράτους) | 4 ἐκτροπὰσ M3 [ 6 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 14, 21) Br (post ecl. 14, 20); σωκράτους compend. S Br, τοῦ αὐτοῦ ΜΑ. recurrit ecloga corp. Par. 37 Elt. (Πλουτάρχου): gnomol. Byz. 176 p. 195 Wachsm. (Bar. 159); flor. Schenkelii (J/ien. st, XI p. 21) 60; Georg. p. 44 || 7 τοῖς μὲν xvoi om. Georg. | V. 8 τοῖς δὲ — oi κόλακες] rovc δὲ ἀνοήτους οἱ ἔπαινοι Georg. || 8 οἱ πολλοί libri Stob. corp. Par.: ot xoA«xeg (ut Hirschigio auctore scripsit Meineke) Bar. flor. Schenkelii idque titulo commendatur. quamquam titulo haud scio an satis faciat ἐπαίνων mentio stultis da- torum. latet fortasse οἱ διπλοῖ vel οἱ δόλιοι, vix οἱ πονηροί || 15 ecl. cum lemm. hab. SMA. iteratur corp. Par. 33 Elt. (Πλουτάρχου) || 14 παρέχει corp. Par. ego secluserim verbum || 15 ecl. cum lemm. hab. S MA | 20 τοὺς om. Plat. 116 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" - - - , b / 26 To) αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἸΠενεξένου 1? πιταφίου (p. 985 D). Ὅταν δέ τις ἐν τούτοις ἀγωνίζηται, οὕσττερ καὶ ἐπιαι- vei, οὐδὲν uéya δοκεῖν ev λέγειν. CAPVT XV. ΠΕΡΙ ΑΣΩΤΙΑΣ. 1 Ἡενάνδρου (fab. inc. fr. 79 com. IV. p. 255). Tovg τὸν ἴδιον δαπανῶντας ἀλογίστως βίον τὸ καλώς ἀκούειν ταχὺ ττοεῖ πράττειν κακῶς. 2 Εὔφρονος «ιδύμων (fr. 1 com. IV p. 490). O γὰρ τὸν ἴδιον οἰκονομῶν κακώς βίον, (τῶς οὗτος ἂν σώσειε τῶν ἔξω τινά; 9 «ιφίλου (fab. inc. fr. 19 com. IV. p. 422). Ἔργον συναγαγεῖν σωρὸν ἐν τολλῷ χρόνῳ, ἐν ἡμέρᾳ δὲ διαφορῖσαι ῥᾷδιον. — À— 1 ecl. cum lemm. hab. SMA; αυ zx émivaquÓ" nec plura S l 2 οὔσπερ S M4A Plat.: ὥσπερ Tr. p. 104, inde vulg. Caput quintum decimum exstat in SMA, dimidium fere in Br, tres eius eclogae ap. Mac. Chrys. nulla tituli distinctio in 5, habent titulum M Br Tr. p. 115 Mac. sicut Photius. in A f. 31* cohaeret ecloga huius ca- pitis prima cum 14, 26, sed adscripsit m. rec. τέλος τοῦ περὲ χολα- Χείας λόγου, ἀρχὴ δὲ τοῦ περὶ ἀσωτίας. eadem m. μετὰ ἕπταχαί- δεκα φύλλα τὸ λοιπόν. sed tituli inscriptio legitur f. 49r ubi subiecta est ecl. 15, 2. numerum τε’ addunt MA Mac. | 6 ecl. cum lemm. hab. S A, om. M. recurrit corp. Par. 360 Eit, (ΠΠενάνδρου cod. Par. suppl. 690) | 8 τὸ χαλῶς Α corp.Par.: τῶ καλώς S | ποεῖ S: ποιεῖ A corp. Par. | πράσσειν (πράττειν) Ellis Journal philol. X p.21: πᾶσι S corp. Par. πᾶσιν Α πεινῆν Bentley probante Cobeto mnemos. IX p. 114. πάσχειν Meineke πεσεῖν non recte Kock com. Ill p.187 | 9 ecl. cum lemm. hab. S A (post ecl. 15, 1) Br (tamquam capitis primam); εὔφρονος in Α m. sec. fab. nom. om. A Br. recurrit corp. Par. 620 Elt. (4ιδύμων sine nom. p.) | 11 οὗτος ἂν S M3 corp. Par.: ἂν οὗτος A Br | 12 ecl. cum lemm. hab. S ΜΑ, lemmate omisso Br. iterat Maximus c. 61 p. 672 Combef. (άιφίλου) | 14 δὲ (δὲ om. Α) διαφορῆσαι libri: δὲ pu δια- φορήσαι Tr. p. 104, vulg. (Q1 10 CAPVT XV ΠΕΡΙ ΑΣΩΤΊΑΣ 471 4 Mevavógov (fab. inc. fr. 172 com. IV p. 272). «{αμπρῶς àvíore ζώσιν, οἷς χαλεπώτερον τοῦ περιποιήσασθαί τι τὸ φυλάξαι βίον. ὅ ΟΦιλήμονος (fr. 120 com. II p. 516 Kock.). "Av μὲν πλέωμεν ἡμερῶν zov τεττάρων, σκεπτόµεθα τἀναγκαῖ ἑκάστης ruégag" ἂν y δὲ φείσασθαί τι τοῦ γύρως χάριν, ov φεισόμεσὺ ἐφόδια περιποιούµενοι; 6 Θεόγνιδος (98δ1--- 992). ὍὭσπερ ἐγω, µέσσην ὁδὸν ἔρχεο ποσσίν, μηδ᾽ ἑτέροισι δίδου, Κύρνε, τὰ τῶν ἑτέρωγν. 7 Πυφαγόρου (aur. carm. 37—38 ed. Nauck). Mi δαπανᾶν παρὰ καιρὸν ὁποῖα καλῶν ἀδαήκων, μηδ᾽ ἀνελεύθερος ἴσδι' µέτρον Ó^ ἐπὶ πᾶσιν ἔριστον. 1 ecl. cum lemm. hab. SMA. «ἄιφίλου quod habet Tr. non im- ponere debebat Meinekio (com. IV p. 422) vel Kockio (com. II p. 579): eclogae secundae versus cum prioribus male coaluerunt in Trincavel- liana, sic ibi ἨΕύφρονος lemma falso retractum est ad ecl 3, ἄάιφί- λου ad ecl. 4 | 2 ἐνίοτε (vel (μὲν) ἔνιοι) Meineke: ἔνιοι SM4A; γὰρ ἔνιοι Grotius dict. poet. p. 89 | ζώσιν Grotius: σώζειν S M4 A | 9 περιποιήσασθαι MT: πέρα ποιήσασθαι SA || 4 ecl. cum lemm. «Φι- λήμον hab. S, om. ΜΑ. Trincavellianae error etiam ad hanc eclogam pertinet, lemma igitur quod prioris erat loci huic potius adscriptum est, Φιλήμονος autem nomen retractum ad versum tertium et quartum a prioribus male divulsos. hinc deceptus inter Menandreas eclogam recepit Meineke fab. inc. 28 com. IV p. 242 | 5 zov S cf. Meisterhans gr.? p. 161: πλοῦν Cobet n.l. p. 91 || 6 σχεψόµεθα Herwerden mnemos.? VI p. 77 | τὰ ἀναγκαῖα S Tr.: corr. Grotius || 7 z S: δέῃ man. sec. codicis Parisini 1985 (teste Gaisfordo) ex coniectura nimirum idque recepit Kock; δέον δὲ Brunck poes. eth. p. 189 | 8 φεισόμεσθ Grotius dict. poet. p. 525: getaous9' S qsuoóus9 Tr.; φειδόμεσθ’ Brunck | 9 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA | 10 "Hovyoc ante v. ὥσπερ ἐγώ habet Theogn. | µέσσην tacite ex Theogn. Gesn.! p. 128, inde vulg.: µέσην S | ποσσὶν tacite ex " Theogn. Gesn.!, inde vulg.: ποσὶν S | 11 δΐδου S: óióovc Theogn. | τὰ bis scr. S, semel ut Theogn. Tr, inde vulg. | 12 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 15, 6) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam) | 18 Ux δαπ. — 14 ἴσθι om. Mac. | δαπανών Ps.-Pythagorae non nulli; δαπάνα ci. Cobet coll. cr. p. 466 | ὁποῖα καλῶν ἀδαήμων Ps.-Pyth.: 4/8 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΤΩΝ Γ΄ ὃ Σωχρατους. / 3 , , - , Σωχρατης ἰδών τινα προχείρως sot χαριζόμενον 3 , c / ς - 29 3 , καὶ ἄνεξεταστως ὑπιηρετούμενον κακώς εἶπεν ἁπτιόλοιο, [2 M -- 4 P , , , ότι τας Χαριτας, παρ9ένους οὔσας, πιόρνας ἐποίησας.. 9 «ιογένους. / M Pid - - 1 3 ΄ ες ' ZdLoyévng ἄσωτον Έτει μνᾶν' τοῦ δὲ εὐτόντος διὰ / N M / 3. ηλ - 2 - 3 » tí τους ἄλλους τριώβολα, ἐμὲ δὲ μνᾶν αἰτεῖς; ἔφι ς λ M ^ M^ "n t^ ^ - Ν ON παρα μὲν τῶν ἄλλων ἐλπίζω παλιν Lofeiv, παρὰ δὲ - " 2 σοῦ οὐχέτι. 10. Κρατητος. Κρατης τὰ τῶν πλουσίων καὶ ἀσώτων χρήματα ταῖς 3 N - - - J t 3 3 € 27 : ἐπὶ TOY κρημνῶν συχκαῖς εἴκαζεν, ἀφ ὧν GvOQuitoY ur- απειροκάλως ἔνι (ἔνι M3) ἡμῶν SM, hoc ex illo corruptum esse censet απειρόκαλος TEM . . - - 2 , ) Nauck, mihi videtur olim fuisse ὁποῖα καλών ἀδαήμων. ceterum. ἀπει- goxaAoc ἀγοήμων ci. Buecheler, απειροκάλως ἐλεήμων Schowii liber C. interpolatus, vide mus. Rh. XLI p. 61 || 14 µέτρον zc&.] testimonia hemi- stichii recensuit Nauck post Iambl. de vita Pyth. librum p. 222 sq. l ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 15, 7) Br (post ecl. 15, 3), ad- dito lemmate M A (post ecl. 15, 7). recurrit corp. Par. 621 Elt. (Σωκρά- τους). Socrati adscribit etiam gnomol. Vatic. 492 (Ὁ αὐτὸς ἐδών τινα zt£.) et cod. Vallicell. F 58 f. 191" ut testatur Sternbach, Democrito Maxim. ο. 5 p. 556 Combef. et gnom. cod. Pal. 122 f. 1997 n. 171 teste Stern- bachio. Cynicorum videtur esse Socrates, cui sententiae non repugnat quod simili imagine utitur Xenophonteus apomn. I 6, 13. cf. Duemmler Z4kad. p. 81 || 2 προχείρως πᾶσι (-ovv M9) S M3 A Br corp. Par. Max. Pal. Valicell: πᾶσιν ἑξῆς προχείρως gnomol. Vatic. ubi mox legitur ὑπηρετοῦντα pro ἄνεξ. ὑπηρετούμενον εἰ κακὸς κακώς pro κακώς | 5 ἀπόλλοιο Α |. Db ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lemm. ΜΑ. cf. Laert. VI 67; Maxim. c. 61 p. 672 Gombef. (4ιογένης) || 6 ἦτει, sed ει e corr. M? | 4 τοὺς μὲν ἄλλους malim coll. Laertio | τριόβολα Br τριώβολον A? | αἰτεῖς (ἤτεις Buecheler) Hirschig misc. philol. p. 188: ζητεῖς SM? A Br; αἰτεῖ Menagius scr. ap. Diog., ubi ζητεῖ cod. Arund, 7ce; mavult Bue- cheler [ 8 πάλαι pro πάλιν M4 | λαβεῖν om. S | δὲ, sed & e corr. M4 | 10 ecl. hab. SMABr (post ecl. 15, 9) Mac. Chrys. (post ecl. 15, 7), lemma om. S Br Mac. recurrit corp. Par. 238 Elt. (Σωκράτους): τὰ δὲ τῶν πλουσίων καὶ ἄσωτων χρήματα ταῖς ἐπὶ τῶν κρημνῶν συκαίαις εἰ χάζειν (l. συχέαις εἰκαζεν)' dq ὧν κτὲ. cf. Diogenis dietum flor. 92, 13 Mein. Laert. VI 60 [| 12 τον κρημνὸν A!, corr. A? 10 Qt m c ALL LL LEES us CAPVT XV ΠΕΡΙ AZQTIAZ 479 δὲν λαμβα χόρακας δὲ xal ἰκτί "o ! µβανειν, «ogaxag δὲ καὶ ἰκτίνους' ὠσπερ παρὰ τούτων ἑταέρας χαὶ κόὀλακας. 2 ^ * 11 «{ημοσύὺένους ἐν τῷ πρὸς «4επτίνην (XX & 50 p. 472). TOv γὰρ ἀγφρωπων oi πλεῖστοι κτῶνται μὲν τἆγανὰ τῷ καλῶς βῥουλεύεσθαι καὶ μηδενὸς καταφρονεῖν, φι- λαττειν Ó' ovx ἐνέλουσι τοῖς αὐτοῖς τούτοις. 12 Ζήνωνος. Zi ' ^ 3 À , ς N Nod c - ήνων πρὸς τοὺς ἀπιολογουμένους ὑπὲρ τῆς αὐτῶν ἀσωτίας xol λέγοντας ἔκ πολλοῦ τοῦ περιόντος ἀγαλί- »^ c5 - / ; σκειν ἔλεγεν Tv που καὶ τοῖς µαγείροις συγγνώσεσνε, } ς 1 ) , EE c x» ἐὰν αλμυρὰ λέγωσι πεποιηκέναι τὰ ὄψα, ὅτι πλῆνθος [4 - - € - ἁλων αὐτοῖς vnTQOXeY; 13 Ἐενογῶντος ἐν τῷ DL τῆς ἸΚύρου παιδείας (VII 5, 82). Ov γὰρ τὸ μὴ λαβεῖν τὰγαθὰ οὕτω χαλεπὸν ὡς τὸ λαβόντα στερηνῆναι. 1 ἰχτίνους, sed x in rasura quae chartam perforavit Br || 8 ecl. cum lemm. bab. SMA Br; in lemm. λεπτίνας M4, δηµοσθένους nec plura Br | 5 ecl. sine lemm. hab. 5 Br, addito lemm. MA. recurrit Maxim. c. 61 p. 672 Gombef. (Ζήνωνος) | 9 αὐτῶν A? Max.: αὐτῶν S M3 Br | 10 ἀσωτίας, ι radendo ex ει corr. S -είας Tr. p. 105 | τοῦ om. Max. | 11 ἔλεγεν post συγγνώσεσθε Br | y vel; (pro ή) M* A! | συγγνω- σεσθε, & extr. e corr. M4 || 18 ὑπαρχει Max. | 14 ecl. cum lemm. hab. S MA Br (post ecl. 15, 12) Mac. Chrys. (post ecl. 15, 10); ξενοφῶν Mac. xvgov non om. S ut visum est Gaisfordo sed huius vocis etiam nunc in extremo margine vestigium exstat , id est µ (x). pro lemmate xvgov nec plura Dr. ζ΄ scripsit Meineke: 7j libri. recurrit ecloga corp. Par. 622 Elt. (Ξενοφών) | 16 γὰρ om. Mac. | τὰ ἄγαθα M4 Br | οὕτω χαλεπὸν ὡς libri sicut. Erlangensis Xenophontis: οὕτω γε χαλεπὸν ὥσπερ Xen. || 17 post στερηθῆναι addit λυπηρόν Xen. 480 IGANNOY ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ CAPVT XVI. IIEPI DEIA9 AIAX. 1 Qua uovog (fab. inc. fr. 41 com. IV. p. 49). ^v olg ἔχομεν τούτοισι μηδὲ χρώμεὺα, ἃ Ó' οὐκ ἔχομεν ζητῶμεν, ὧν μὲν διὰ τύχιν͵ ὧν δὲ à) ἑαυτοὺς ἐσόμευ” ἑστερημένοι. 2 ἄπιολλοδώρου (fab. inc. fr. 3 com. IV. p. 456). Mio τύχην συνοῦσαν ἀτυχεῖ σώματι ὅστις γὰρ εὐπορῶν, παρὸν ἵην ἠδέως, κακῶς διάγει, ví ἄν τις ἄλλ᾽ m τῇ τύχη µέμφοιτο, διότι δυστυχεῖ συνδυστυχεῖ; 9 Scriptoris nescio cuius. Ἔγω γὰρ ov τὸν /ελοῦτον ἴδοιμι ὅσος ἐστίν, ἀλλ᾽ ὅστις αὐτὸν κέχτηται εἰ ὑπέρτερός ἐστιν ὧν ἔχει. 4 Εὐριπίδου άντιότης (fr. 198 N.2). Capitis sexti decimi eclogas habent S M A, haud paucas Br, tres Mac. Chrys. titulum ut Photius adscribunt S M A Br Μας. numerum τς M Α Mac. ια S | 8 ecl. cum lemm. hab. SMA (tamquam capitis pri- mam) Br (post ecl. 16, 7). recurrit in florilegio Vaticano Maii coll. script. vet, II p. XXVII id est apud Maximum c. 22 p. 602 Combef. (Φιλήμονος) 5 4 Αν oic ἔχομεν. τοῦτοισι Meineke: ἐὰν oic ἔχωμεν τοῖς SM4A ἐὰν oic ἔχομεν τούτοις Br flor. Vat. ἐὰν oig ἔχωμεν τούτοις Max.; ἂν oic (u&v) ἔχομεν, τοῖσδε Porson ἐγαοίς p. 255; τοῖς γε Gesn.!, vulg. | μὴ pro μηδὲ Br | 5 ζητώµεν Br flor. Vat.: ζητοῦμεν SM* À ταῦτα ζη- τοῦμεν Max. | 4 ecl cum lemm. hab. S M A Br (post ecl. 16, 1) Mac. δρ Chrys. (tamquam capitis primam); ἀαπολλοός S, fallitur Gaisford ἆπολο fere Br || 10 οὗτος pro τις ci. Kock com. III p. 293 || 11 συνδυστυχεῖ atra- mento pallidiore A? mrg: συντύχη 5 συντυχεῖ M3 A* sed suprascripsit nescio quid (&vr-?) alia manus À nv τὺχή (sed ante óvotvyne pro óv- στυχεῖ) Br συνοικεῖ Mac. || 15 ecl. sine lemm. hab. S Br, τοῦ αὐτοῦ addito MA | 13 ἐγὼ γὰρ libri: ἔγωγ ἂν Meineke, paulo melius ἐγὼ γὰρ ... ἴδοιμ ἄν com. IV p. 456. sed vide ne pro temporis indicio habendus sit optativus romano more adhibitus | ἴδοιμι prius ε in ras., accentum corr. ex eirceumflexo 5 | ὅσος SM4A: ὅστις Br | 14 εἰ SM? Br: 5 A | 15 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 16, 3) sine lemm. Br (tamquam capitis primam). trium priorum versuum reliquiae lemm. Εὐριπίδου praemisso exstant in P(apyro) a Mahaffyo nuper edita 10 10 15 CAPVT XVI ΠΕΡΙ ΦΕΙΔΩΛΙΑΣ 481 Ei ὃ᾽ εὐτυχῶν τις καὶ βίον κεκτηµένος μηδὲν δύµοισι τῶν καλῶν Φηράσεται, 3 N N 32. 5 » ) » - ἐγω μὲν αὐτὸν ovzot ὄλβιον καλῶ, φύλακα δὲ μᾶλλον χρημάτων εὐδαίμονα. 5 Tov αὐτοῦ lvoi (fr. 407 N.?). ) / 32.5» 3 3 - , "uovoía τοι unà ér οἰκτροῖσιν δάκρυ στάζειν. xaxóv δὲ χρημάτων ὄντων ἅλις φειδοῖ πονηρᾷ μηδέν’ ev ποιεῖν βροτών. 6 To? αὐτοῦ «αναης (fr. 328 N.?). 194 / N 4, / Όστις Óóuovg μὲν ἤδεται mAngovuévovc, N 32 ^ ^ - γαστρὸς Ó ἀφαιρών σώμα δύστηνος κακοῖ, τοῦτον νομίζω x&v Φεῶν συλᾶν βρέτη τοῖς φιλτάτοις τε πολέμιον πτεφυκέναι. 7 Mevavógov (fab. inc. fr. 81 com. IV p. 256). Ov πιώποτ᾽ ἐζήλωσα πλουτοῦντα σφόδρα ἄνφρωπον, ἀπολαύοντα μηθδὲν ὧν ἔχει. Eblanae a. 1891. οεἱορας huius capitis 1 et 4 sese excipiunt Maxim c. 22 p. 602 Combef., unde declaratur error ap. Maium coll. scr. vet. Π p. XXVII n. 2 1 εὐτυχὼν SM23| 26 Όμως τι Max. | Ὀηρα[σ]ε[ται] in P agnovit Blass (vide Mahalfy additions p. 1) quod ipsum coniecerat Kock com. Il p. 509: πειράσεται libri Stob. | 8 αὐτὸν οὕποτ) M3A Br Max. quod con- firmat P ubi restant αυτ]ον ουποτ ολβιο[ν: ovzot αὐτὸν S Tr. p. 105, inde vulg. || 4 εὐδαίμονα expellendum esse conieci exerc. cr. p. 55 pro- bante Wachsmuthio s/ud. p. 145. εὐδαιμόνων proposuit Weil journal général de l'instr. publ. 1841 vol. XVI n. 84 δυσδαίµονα Nauck. quu ἂν, ovx εὐδαίμονα non recte Duemmler 4Kkad. p. 78. εὐθήμονα Buecheler apte, cf. p. 487,3 || D ecl. cum lemm. hab. S, om. MA; Z «v^ ioi(sic) S Εὐριπίδου Ἰνοῖ cod. Paris. 1985 teste Gaisfordo. v. ἀμουσία — 1 σταζειν recurrunt flor. 113, 3 Mein. (Evo. Tvoi) || 6 οἰκτροῖσι S | 8 πονηρα sine acc. S πογηρς Tr. | 9 ecl. cum lemm. hab. 5 (post ecl. 16,5) ΜΑ (post ecl. 16, 4); c αυ. S Εὐριπ. ΜΑ | 10 douovc S A! ὃδόµοις M3 A? | πληρουµένους S A! zAgoovuévoic M* A? | 11 δὲ M? | βρώμα Guil. Gollmann | ὁύστηνον A? || 12 καν Pflugk: καὶ SMA ἐλᾶν A! corr. A? | 14 ecl. cum lemm. hab. SM Α (post ecl. 16, 6), lemmate carentem Br (post ecl. 16, 4). iteratur flor. 93, 20 ubi in libris male coaluit cum Antiphanis versibus. receptum est distichon in corp. Par. 623 Elt. (Μενανδρου) Stobaeus III. 31 482 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ τ’ 8 To) αὐτοῦ (fab. inc. fr. 80a com. IV p. 255). My, πάντούεν κέρδαιν ' ἐπαισχύνου δέ μοι" τὸ ju; δικαίως εὐτυχεῖν ἔχει φόβον. 9 (16, 8 Mein.: fr. 80b 1. c.) Ὢ toig χακοδαίµω», ὅστις ἐκ φειδωλίας κατέΨετο uicog διπλάσιον τῆς οὐσίας. 10 (16, 9 Mein.) Θεοκρίτου (X 54). Κάλλιον, ὦ "niusAgrà Φιλαργυρε, τὸν φακὸν ἑψῆν, μὴ ᾿πιτάμῃς τὰν χεῖρα διατερίων τὸ χύμινογν. 11 (16,10 Mein.) ἸΜενάνδρου v 'Ῥευδηρακλεῖ (fr. ὅ com.IV 10 p. 224). -«4στοργίαν ἔχει τιν Ó σκληρὸς βίος. 12 (16, 11 Mein.) ἀπολλοδώρου "“ποκαρτερῶν (fr. 9 com. IV p. 439). ἀλλὰ σχεδόν τι τὸ κεφάλαιον τῶν κακῶν 15 εἴρηκας, év φιλαργυρίᾳ γὰρ mávr? ἔνι, 19 (16, 12 Mein.) "άντιφάνους (fab. inc. fr. 41 com. IIl Qt p. 145). Ὁω - €, - / ’ Qe δυστυχεῖς, ὅσοισι τοῦ κέρδους χάριν ἐπιπροσύε τᾷοχρὰ φαίνετ᾽ εἶναι τῶν καλών" 20 23 - ἐπιισκοτεῖ γὰρ τῷ φρονεῖν τὸ λαμβάνειν. 1 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ | 2 χέρδαιν” ἐπαισχύνου Bentley : χέρδαινε αἰσχύνου S M1A, distinguit post χέρόαινε S, fortasse etiam M j| 4 ecl. sine lemmate cum prioribus coniunctam habent SMA: separa- vit Meineke com. IV l. e. quem secutus sum || 5 ὦ A2: ó S Mà | τρισ- Χακοδαίμων S M3A || 7 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ. priorem versum adfert schol. rec. ad Aristoph. Plut. 192 | 8 τὸν ΜάΑ Theocr.: τὸ S | ἕψειν Theocr: ἔψειν (sie) S ἐψῆν M3A. ἑλεῖν Tr. p.106 | 9 μὴ ᾿πιτάµης (πιταµης M) S M1 A Theocriti vulg.: µή τι τάµῃς Theocr. | καταπρίων Theoer. || 10 ecl. cum lemm. hab. SM A. de argumento fabulae agit Haupt op. ll p. 94sq. | 12 τινὰ SM?A | 13 ecl. cum lemm. hab. SMA; azo- χαρτερών om. 5 | 17 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 16, 11 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 16, 3) | 19 ως M4A: ὁ S Br | ecod/l o. Α | 20 ἐπίπροσθε ταἰσχρὰ S A!: ἐπίπροσθ) αἰσχρὰ Mi Br; ἔμπροσθε ni fallor A? | φαίνετ᾽ εἶναι sed ev? si in τα». ut videtur Br | 21 τὸ φρονεῖν M3 10 20 mou LL. ll. ER USETENI ιά. 18. i Áo em mme CAPVT XV] ΠΕΡΙ ΦΕΙΔΩΛΙΑΣ 483 14 (16, 13. 13* Mein.) Mevávógov ἐκ «ὤυσκόλου (fr. 9 com. IV p. 107). Ηερὶ χρημάτων λαλεῖς, ἀβεβαίου πράγματος * ei μὲν γὰρ οἶσθα ταῦτα παραμενοῦντα σοι εἰς πάντα τὸν χρόνον, φύλαττε μηδενὶ ἄλλῳ µεταδιδούς, αὐτὸς dv δὲ κύριος ᾽ εἰ μη δὲ σεαυτοῦ, τῆς Τύχης δὲ πάντ᾽ ἔχεις, τί ἂν φύονοίης, c) závep, τούτων τινί; αυτὴ γὰρ ἄλλῳ τυχὸν ἀναξίῳ τινὶ παρελομένη σοῦ πτάγτα προσθήσει παλι. διότεερ ἔγωγέ φήµι δεῖν, ὅσον χρόνον εἰ κυριος, χρ[σύαί σε γενναίως, τᾶτερ, αὐτόν, ἐπικουρεῖν πᾶσιν, εὐπόρους ποιεῖν ὡς ἂν δύνγ πλείστους διὰ σαυτοῦ΄ τοῦτο γὰρ ἀφάνατόν ἐστι, xà» ποτε πιταίσας τύχης, ἐκεῖθεν ἔσται ταὐτὸ τοῦτό σοι ττάλιν. 7tOAA( δὲ κρεῖντόν ἐστιν ἐμφανῆς φίλος ῆ πλοῦτος ἀφανής, ὃν σὺ κατορύξας ἔχεις. 15 (16,14 Mein.) ὐσεβίου (fr. 23 phil. graec. HI p. 11 Mull.). «ἀνὴρ μεγάλα ἔχων χρέµατα ἀποτεθησαυρισμένα, 1 ecl. cum lemm. hab. SMA | 4 οἶσθα ex οἴσθα corr. M? | 9 εἰς πάντα ΜΑ: πάντα S | 6 ov δὲ SA ὧν δὲ Μα: Qv γε Her- werden obs. er. p. 86. ὧν εἶ Naber mnemos.? VIII p.415 ὧν σὺ Kock com. III p. 38 || 7 εἰ μὴ δὲ σαυτοῦ Meineke com. IV 1l. c. (coll. Timocle Dracont. v. 13): εἰ δὲ μὴ σεαυτοῦ S M3 A! οὐ suprascr. Α2; εἰ δὲ μη ó' ἑαυτὸν Tr., inde vulg. & δὲ uj σεαυτοῦ Porson adv. p. 43. εἰ d? ov σεαυτοῦ Meineke in Stobaeo | 9 malim «vc; | 10 παρελο- μένη] αρ in ras. M! ut mox prius ν vocis χθόνον in ras. M? || 11 ἔγωγε Tyrwhitt: ἐγὼ σε (vel σέ SM4A | ὅσον χρόνον si κυρι in ras. scripsit S | 18 αὐτὸν M*: αὐτὸν SA; αὐτοῖς (i.e. τοῖς χρήµασιν) proposuit Kock obscurius. an óidovr'? sed satis erit distinxisse post αὐτον | 14 ὡς in A manus incerta add. aliquid quod οὓς interpretatur Gaisford | 16 ἐστὶν M? | 17 et 18 cum prioribus coniungunt S M A: dispescuit Tr. p. 106 quem secuti sunt Grotius Gaisford Meineke in Sto- baeo. rectius iudicaverat Meineke com. 1V 1. c. | πολλφ ci. Gesn.? p. 154: πολλών SM?*A πολλὸν Tr. | γε pro ó$ mavult Kock ' 19 ecl. cam lemm,. hab. S, om. M A; Evosfsiov Tr. 31* 484 IQ4NNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T ἔπειτα yvouy |ur| τῇ ἑωυτοῦ ἓς μήδὲν τῶν δεόντων οἷός τε ἑὼν αὐτοῖσι χρέεσδαι, ἔοικε τῷ τὰ ἓν τοῖσι δημοσίοις ἀποκείμεγα πεπιστευκότι ἑωυτοῦ εἶναι. δόξη μὲν γὰρ ὁμοίη πλουτέουσι’ τόπερ δὲ τοῦ xexvro dai ἔστιν οἴκγιον, τοῦ αὐτοῖσι χρέεσθαι ἀπεστερέαται ὁμοίως ἁμφότεροι. 16 (16, 15 Mein.) Θεοπόμπου (fr. 284 hist. gr. v. 1 p. 327 Muell.) Et τις πλεῖστα τῶν &yaOSOv κεκτηµένος μετὰ τοῦ λυπεῖσθαι διάγοι τὸν βίον, ἁπιάντων ἂν εἴη καὶ τῶν ὄν- των καὶ τῶν ἐσομένων ἀθλιώτατος. 17 (16, 16 Mein.) «{ημοκρίτου (fr. mor. 68 Mullach.). Οἱ φειδωλοὶ τὸν τῆς µελίσσης οἶτον ἔχουσιν égya- ζόμενοι ὡς αἰεὶ βλισσόµενοι. 18 (16, 17 Mein.) Tov αὐτοῦ (fr. mor. 70 Mullach.). Οἱ τῶν φειδωλῶν παῖδες ἁμαθέες γινόμενοι, ὥσπερ oi ὀρχησταὶ οἱ ἐς τὰς µαχαίρας ὀρούοντες, vv ἑνὸς μού- νου μὴ τύχωσι καταφερόµενοι, ἔνθα δεῖ τοὺς πόδας ἐρεῖσαι, ἀπόλλυνται χαλειὸν δὲ τυχεῖν évóg, τὸ γὰρ ἴχνιον μοῦνον λέλεωεται τῶν σιοδῶν' οὕτω δὲ καὶ οὗτοι, rv ἁμάρτωσι τοῦ πατρικοῖ τύπου τοῦ ἐτιμελέος καὶ φει- δωλοῦ, φιλέουσι διαφφείρεσύαι. 19 (16, 18 Mein.) To? αὐτοῦ (fr. mor. 33 Mullach.). 1 γνώµη ux S: yvoug Valckenaer ap. Gaisf. | 2 αὐτοῖς S: corr. Meineke v. IV p. LX | ἔοικεν S: ἔοικε Tr. | τοῖς δηµοσίοις S: τοῖσι δηµοσίοισι Mullach || 4 κεχτ.] vide ad III 10, 35. | ἐστιν S || 5 αὐ- τοῖς S | ἀπεστερέαται sic ut coniecit Schaefer ad Gregor. Cor. p. 485 (non ἀπεστερέεται ut rettulit Gaisford) S, ἀποστερέαται Tr. unde vulg. ᾖ 6 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 16, 14 Mein.) MA (post ecl. 16, 13 Mein.) Br (post ecl. 16, 12 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 16,2). recurrit corp. Par. 624 ΕΙ. (Θεοπόμπου) | 9 διάγει S | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA | 19 οιτον (sic) S οἶτον M4À; σίτον Tr., inde vulg. | ἔχουσιν SM?A | 13 αεὶ SM*A | βλισσόµμενοι (i. τὸ μέλι ἀφαιρούμενοι) Bueche- ler: βιωσόµενοι libri || 14 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA | 16 μόνου S | 17 μὴ ante χαταφ. addit Mullach | 18 χαλεπὸν δὲ τυχεῖν ἑνός S: (οὐ) χαλεπὸν δὲ ui] τυχεῖν ἑνός ci. Salmasius χαλ. δὲ ur ἀτυχεῖν &voc lacobs leet. Stob. p. 63 χαλ. δὲ τυχέειν (rov) ἑνός Mullach Democr. p. 216 || 19 ἴχνιον sine acc. S (|, 22 ecl. cum lemm. hab. $, om. MA 10 15 20 9 CAPVT XVI ΠΕΡΙ ΦΕΙΔΩΛΙΑΣ 485 Φειδώ τοι καὶ λιμὸς χρηστή, ἐν καιρῷ δὲ καὶ Óa- πάνη γινώσκειν δὲ αγαθοῦ. 20 (16, 19 Mein.) ᾿ντιφώντος (fr. 1277 Blass.2). Eioí τινες ot τὸν παρόντα μὲν βίον ov ζῶσιν, ἀλλὰ παρασκευάζονται πολλῇ σπιουδῇ ὡς ἕτερόν τινα βίον βιωσόμενοι, ov τὸν παρόντα" καὶ ἓν τούτῳ παραλειπτό- (ιεγος ὁ χρόνος οἴχεται. 21 (16, 20 Mein.) ἸΜητροδώρου (fr. 53 Koerte). Ἑτοιμάζονταί τινες διὼ βίου τὰ περὸς τὸν βίον (ὡς) βιωσόμενοι μετὰ τὸ λεγόμενον ζῆν οὐ συνορῶντες ὡς πᾶσιν ἡμῖν Φανάσιμον ἐγκέχυται τὸ τῆς γενέσεως φάρ- μακον. 22 (16, 21 Mein.) Znuoxoírov (fr. mor. 32 Mullach.). Βίος ἀνεόρταστος μακρὴ ὁδὸς ἀπανδόκευτος. 23 (16, 22 Mein.) Πλουτάρχου ἐκ τῶν Ὑγιεινῶν παραγ- γἑλμάτων (p. 125 E). Ov μὴν ἀλλὰ καὶ µικρολογία καὶ γλισχρότης ἐνίους ἀναγκάζει πιεζομένους οἴκοι τὰς ἐπιδυμίας καὶ κατισχναί- 2 γινώσχειν Tr. p. 101: γιγνώσκειν S, confer Demoer. fr. 124 Mull. et Thaletis illud χαιρὸν γνώθι || 3 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 16, 18 Mein.) M (post ecl. 16, 16 Mein.), sine lemm. Α (post ecl. 16, 16 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 16, 15 Mein.). recurrit corp. Par. 351 Elt. (τοῦ αὐτοῦ i.e. 4ημόνακτος ἀποφθέγματα) | & εἰσί τινες — 6 βιω- σόμενοι om. À | παρόντα μὲν S M? Mac.: μὲν παρόντα corp. Par. | o τινα om. corp. Par. | 6 xe ἐν τούτω κτὲ. om. corp. Par. | παρα- λειπόμενος (παρα compend. S) SM4A Mac.: περιλειπόμενος Tr. p. 107, inde vulg. || € οἴχεται S M? Mac.: εἴχεται A! corr. A? | 8 ecl. cum lemm. hab. SM A. recurrit corp. Par. 85 ΕΗ. (Πλουτάρχου). cf. gno- mol. Epic. Vat. 30; cod. gnomol. Palat. 129 f. 23 1. 10 | 9 ὡς ad- didi ex corp. Par. idque coniectura reppererat Iacobs animadv. in Stob. p.238: om. SM* A || 10 μετὰ τὸ λεγόμενον ζῆν S M3A: μετὰ τὸν ῥίον corp. Par. ubi desunt quae subsequuntur apud Stobaeum || 18 ecl. cum lemm. hab. SMA; δημο” ut solet S. vide Hermae Berol. v. XIV p.370 | 14 ἀνεόρτατος A! | 15 ecl. cum lemm. hab. SM A. cum Plutarcho in non nullis conspirat Clemens Alex. paed. II p. 171 sq. P., de quo consensu vide Wendland quaest. Muson. p. 60 et quae monui ego mus. Rh. XLV p.552sq. | 17 βλισχροότης scripserat A corr. A! | 18 πιεζοµέγους S M3À: γρ. πιεζοῦντας in marg. À m. rec. ex Plutarcho 486 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" νοντας. ἐμπίπλασθαι παρ ἑτέροις τῶν πολυτελῶν xci ἀπολαύειν καθάπερ ἐκ πολεμίας ἀφειδῶς ἐπισιτιζοιέ- νους εἶτα χακῶς διατεθέντες ἀτείασιν εἰς τὴν ἑστεραίαν ἐφόδιον τῆς ἀσωτίας τὴν ἀπεψίαν ἔχοντεο. 24 (16, 23 Mein) Θεοκρίτου. Θεόκριτος τοὺς πολλοὺς τῶν πλουσίων ἔλεγεν ἐἔτει- τρόπους εἶναι, ἀλλὰ μὴ δεσπότας τῶν χριμάτων. 25 (16, 24 Mein. Εὐσεβίου (fr. 24 phil. graec. III p. 11 Mullach). "ἄνδρα χρήματα μεγάλα ἔχοντα ἀποτεφησαυρισμένα, καὶ [τοῦ Φησαυρίξειν] αὐτοῦ τούτου μούνου εἴνεκα imi- XTOLEVOY, καὶ ὅχως αἰεί τι τοῖσι παρεοῦσι προσνέγ, sicut Gesn.! p. 192 mrg πιέζοντας Hercher | κατισχναίνοντας tacite ex Plut. Gesn.!, inde vulg.: κατάτισιν (κατατισι M3) ἀναίνοντας (-ται Tr.) SM2À Tr. p. 101 yo. χαταισχύνοντας, ἴσως κατέχοντας in marg. À m. rec. 1 ἐμπίπλασθαι M3 Plut.: ἐμπιπλάσθαι S ἐμπιπλᾶσθαι Α | ἑτέ- goi; SM?A (etiam Α sine ulla varietate in textu, fallitur Gaisford) Plut.: ἑτέρων Tr., inde vulg. | 98 απιᾶσιν libri Stob. sed ἀπίασιν corr. A m. inc. || & ἀσωτίας scripsi: ἀσιτίας S M4 A; ἁπληστίας Plut., unde tacite Gesn.!, vulg. | 5 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 16, 22 Mein.), sine lemm. Α (post ecl. 16, 22 Mein.) Br (post ecl. 16, 20 Mein); Θεο- αρίτου scripsi: θεοκρι S Θεόκριτος MÀ. recurrit corp. Par. 530 ΕΙΙ. (Θεοκρίτου) | 7 ἀλλὰ μή 5 Μὰ Α corp. Par: «42! ov Br | 8 ecl. cum lemm, hab. S, om. MÀ; Εὐσεβείου Tr. duarum quae huic capiti insunt Eusebii eclogarum (14 et 24) neutram servavit codicum classis M Α. unde subit suspicari in archetypo illas fuisse vicinas. etiam huius igitur capitis ordo videtur aliquo modo turbatus. ecl. 23 et 25 Mein. sese excipiunt etiam in Br, ubi sic nunc disponitur: 4. 7. 1. 2. 3. 12. 15. 29. 23. 25. 28 Mein. || 10 cf. ecl. 15 init. 1. 11 τοῦ θησαυρίζειν seclusit Valckenaer ap. Gaisfordum | αὐτοῦ τούτου uovov recepi ex S ut tamen scripserim µούνου: αὐτοῦ τούτου Tr. p. 107, inde vulg. poterit dubitari ut saepius in Eusebio quid ipsius scriptoris prolixiori verbositati dandum sit quid interpretum pravae sedulitati. videntur hae sententiae in usum scholarum variis modis esse explicatae mutatae interpolatae. κούνου δὲ αὐτοῦ τοῦ ζώειν εἴνεχα dixit flor. 17, 40 αὐτοῦ τούτου εἵνεκα infra 23,15 Mein. vide igitur an vera sit lectio Trincavelliana || 12 τοῖσι Meineke v.IV p. LX: τοῖς ὃ | προσθέρ Halm lect. Stob. p. 34: προσθείη S [d 9 10 10 16 o e i —— i NEGET μα μα ο. ο .. ἀ{ἶῑῴπἦἵ.. CAPVT XVI ΠΕΡΙ ΦΕΙΔΩΛΙΑΣ 4877 χρύµατα ἔχοντα, μήτε δὲ ἓς ἑωυτὸν µήτε ἐς ἄλλο τι τῶν χρησίµων ἀναλίσκοντα, µήκοτε πλουτέειν ἀποφήνῃ, φύλακα δὲ καὶ ποριστὴν εἶναι ἀλλοτρίων χρημάτων, καὶ πὀνους ἔχειν αἱρέεσθαι πολλάκις καὶ τοῖς ἑωυτῷ μηδὲν προσήῄήκουσιν ἔπικτωμενον. 26 (16, 25 Mein.) Ἐενοφῶντος ἐν τῷ v περὶ παιδείας ο, 93). Ὅπως δὲ καὶ τοῦτο εἰδείης, ὦ Κροῖσε, ἐγὼ o) τοὺς πλεῖστα ἔχοντας καὶ φυλάττοντας πλεῖστα εὐδαιμογνεστά- τους ἡγοῦμαι' oi γὰρ τὰ τείχη φυλάττοντες οὕτως ἂν εὐδαιμονέστατοι εἴησαν πάντα γὰρ τὰ ἓν ταῖς πόλεσι φυλάττουσιν΄ ἀλλ᾽ Og ἂν πλεῖστα κτᾶσθαί τε δύνηται σὺν τῷ δικαίῳ καὶ χρῆσύόαι πλείστοις σὺν τῷ καλῷ, τοῦτον ἐγὼ εὐδαιμονέστατον νοµίζω κατὰ χρήματα. 27 Σωκράτους. 1 χρήματα ἔχοντα (sic) S; μὲν post χρήματα tacite add. Gesn.! p. 132, inde vulg. πρήγµματα μὲν ἔχοντα scripsit Meineke, sed χρήματα commendatur voce χρησίµων | ἐς hie et in proximis Meineke: εἰς S | 2 ugxots S µηκέτι ci. Meineke | ἀποφηνῃ Halm: ἀποφήνειε S ἀποφή- veto Meineke | 8 φύλακα δὲ — χρημάτων scripsit fortasse memor versi- culi Euripidei φύλακα δὲ μᾶλλον χρημάτων, cf. ecl. 4| 4 τοῖς 5 | b προσή- χουσιν S | ἐπιχείμενον ci. Buecheler || 6 ecl. cum lemm. hab. 5 (post ecl. 16, 24 Mein.) MA (post ecl. 16, 23 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 16, 23 Mein.); περὶ παιδείας praeter S. (ubi x παιδ....) et M4 etiam Α., fallitur Gaisford | S εἰδείης libri Stob. nisi quod ἰδείης S: εἰδῃς plerique libri Xen. | ἐγὼ οὐ (0 pro ov S) S M4 Α Br Xen.: ἐγὼ γὰρ Tr., ἐγὼ γὰρ ov tacite Gesn.* p. 132, inde etiam Gaisford et Meineke || 10 τείχη S M? Br Xen.: τύχη Α | q in φυλάττοντες corr. M? | οὕτως M3A Xen.: οὗτοι S Br Tr., inde vulg. | 11 εὐδαιμονέστατοι SM4A Xen.: εὐδαίμονες Br | πόλεσιν S Mà || 19 «AÀ' 0c M sed spir. et acc. in ras. M? | πλεῖστα χτᾶσθαί τε libri Stob. ut Xenophontis Erlangensis: χτᾶσθαί τε (tig pro τε non nulli) πλεῖστα Xen. | ὀύνηται S À Br Xen.: δύναται Μὰ | 18 χαὶ χρῆσθαι S M4 A Br: χρῆσθαί ve Xen. | 14 κατὰ (κατα M3) χρήματα libri Stob.: καὶ τὰ χοήµατα libri Xen. aliena haec visa sunt Weiskio et Schneidero (| 15 ecl. cum lemm. σωκράτους hab. MA (post ecl. 16, 25. Mein), om. 5. revocavi igitur librorum ordinem quem in- verterat Gesn.? p. 155, inde vulg. legitur ecloga supra 11 10, 51 sine lemmate post duas ἐκ τῶν Αριστωνύμου Τομαρίων desumptas ubi vide 456 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΡ’ Ὁ τῶν φιλαργύρων ῥίος ἔοικε νεκροῦ δείπνῳ ΄ πτάντα γὰρ ἔχων, τὸν εὐφρανθησόμενον οὐκ ἔχει. 28 (16, 26 Mei.) Τοῦ αὐτοῦ. Ὁ τῶν φιλαργύρων πλοῦτος, ὥσπερ Ó ἥλιος καταδὺς εἰς τὴν γῆν, οὐδένα τῶν ζώντων εὐφραίνει. 29 (16, 28 Mein.) ᾿Επικούρου (fr. 204 Vsener.). Γεγόναμεν ἅπαξ, δὶς ovx ἔστι γενέσθαι” δεῖ δὲ τὸν αἰῶνα μηκέτ᾽ εἶναι. σὺ δὲ τῆς αὔριον οὐκ (Y κύριος ἄναβαλλῃ τὸν xatgóv* ὁ δὲ πάντων βίος μελλησμῷ παρα- {(όλλυται καὶ διὰ τοῦτο ἕκαστος ἡμών ἀσχολούμενος ἀπο- ὑγήσχει. 90 (16, 29 Mein.) -ἀντιφῶντος (fr. 128 Blass?). Ἔστι δέ τις λόγος, ὡς ἄρα ἰδὼν ανηρ ἄνδρα i ἕτερον ἀργύριον ἀναιρούμενον πολὺ ἐδεῖτό οἱ δανεῖσαι ἐτοὶ τόκῳ, 0 0' οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλ ἦν οἷος ἀπιστεῖν τε xoi μὴ ωφελεῖν µηδένα, φέρων ὃ ἀπέθετο ὅτοι δή καί τις καταμαύὐὼν τοῦτο ποιοῦντα ὑφείλετο" ὑστέρῳ δὲ χρόνῳ ἐλθων οὐχ εὕρισκε τὰ χρήματα Ó καταθέμενος. περιαλ- γῶν ovy τῇ συμφορᾷ τά τὲ ἄλλα καὶ ὅτι ovx ἔχρησε τῷ δεοµένῳ, ὃ ἂν αὐτῷ καὶ σῷον ἦν καὶ ἕτερον Ἱεροσ- 1 ἔοικεν οὖν ὁ τῶν φιλαργύρων βίος flor. 10 | περιδείπνῳ pro vEXQOU δείπνῳ hic et supra ci. Nauck || 2 εὐφρανθησόμενον M4 flor. 10: εὐφραινόμενον hoc loco A quod non recte recepit Meineke | 9 ecl. cum lemm. σωκράτους hab. S (post ecl. 16, 25 Mein. ormissa So- cratica altera), eum lemm. τοῦ αὐτοῦ M A (post ecl. 16, 27 Mein.). re- cepta est in corp. Par. 625 Elt. (Σωκράτους). recurrit Demophil. simil. 21: gnom. Byz. 208 p. 200 Wachsm. | 4 τῶν φιλαργύρων S M4A corp. Par.: τοῦ φιλαργύρου "Tr. p. 108, inde vulg. | 5 pro εἰς melius scripsisset ὑπό: Meineke v. IV p. LX | 6 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 16, 26 Mein.) Br (post ecl. 16, 25 Mein.). cf. Plutarchus ne suaviter quidem vivi posse sec. Epic. p. 1104 E: άπαξ ἄνθρωποι γεγόναµεν, δὶς δὲ ovx ἔστι γενέσθαι ' δεῖ δὲ τὸν αἰώνα μηκέτ εἶναι) idem Pp. 1106 ὃς γὰρ οὐκ ἔστι γενέσθαι δεῖ δὲ τὸν αἰῶνα μὴ εἶναι κατ Ἠπίκουρο, | 8 τῆς SA Dr: τήν M3 | 9 µελλησμῷ S A: utAgouco M3 Br | 12 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 16. 28 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 16,15 Mein.). verba extrema ὅτῳ γὰρ ὁ 920g — ἀπεστέρησεν iterantur infra flor. 104, 19 Mein. ( Αντιφῶντος) | 15 μὴ om. S !| 16 Όποι Blass: ποι vel ποῖ S M3 A Br | 18 svoioxe Blass 19 20 € 10 15 CAPVT XVII ΠΕΡΙ ETKPATEIAZ 489 έφερεν, ἀπανιγσας δὴ τῷ ἀνδρὶ τῷ τότε θανειζομένῳ ἁπιωλοφύρετο τὴν συµφοράν, ὅτι ἐξήμαρτε καὶ ὅτι οἱ µεταμέλει οὐ χαρισαµένῳ, &ÀÀ ἀχαριστήσανστι, ὡς πάν- τως οἱ ἀπολόμενον τὸ ἀργύριον. ὃ ὃ᾽ αὐτὸν ἐκέλευε μὴ φροντίζειν, ἀλλὰ νοµίζειν αὑτῷ εἶναι «ol μὴ ἀπολωλέναι, καταὐφέμενον λίῷον εἰς τὸ αὐτὸ χωρίον τιάντως γὰρ οὐδ᾽ ὅτε ἦν σοι ἐχρῶ αὐτῷ, ὅθεν μηδὲ νῦν νόμιζε στέρεσθαι µήδενός. ὅτῳ γάρ τις μὴ ἐχρίσατο μηδὲ χρήσεται, Ov- τος 1 μὴ ὄντος αὐτῷ οὐδὲν οὔτε πιλέον οὔτε ἔλασσον βλώπτεται. ὅταν γὰρ ὁ Φεὺς μὴ παντελῶς βούληται ἀγαθὰ διδόναι ἀνδρί, χρημάτων πλοῦτον παρασχώ», τοῦ φρονεῖν (02) καλῶς πένητα ποιήῄσας, τὸ ἕτερον ἀφελόμενος éxa- τέρων ἀπιεστέρησεν. CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ. 1 Σοφοκλέους Ἠλέκτρας (989). Ζἤν αἰσχρὸν αἰσχρώς τοῖς καλώς πεφυκόσιν. 1 δη ci. Meineke: δὲ S M À Br; δὲ delevit Sauppe || 2 ἀπωλοφύ- ρετο S: ἀνωλοφύρετο M3Br ἀνωλοφύρετο A, corr, A? | 8 μεταμέλει Μά: μεταμέλλει SA | χρησαµένῳ Br | ὡς Blass: καὶ SMA | 4 οἱ ἀπολόμενον Gesn.? p. 155, inde vulg.: οἱ ἀπολλόμενον 5 οι (οἱ Br) ἄπο- λούμενον Μά Βν σοι ἀπολυόμενον A' "m ἀπωλόμενον (sic) A? || 5 αὐτῷ Sauppe: αὐτὸ S αὐτώ M*4ABr| 8 ὅτω SM: οὕτω A! ] χοήσεται, sed ε videtur corr. ex αι S! | 9 ἔλασσον ΒΜΔ: ἔλαττον ABr | 10 ἔχει pro Αλάπτεται dubitanter ci, Nauck (per litt.), βλέπεται Buecheler | ὅταν — βούληται S MA Br: τῷ — βούλεται flor. 104; ὅτῳ — βούλεται Sauppe | αγαθὰ libri hic et 104: ταγαθὰ Cobet mnemos. IX p. 109 | 11 φρονεῖν δὲ καλῶς Sauppe: φρονεῖν καλῶς SM3A Br, χαλῶς qoovstv flor. 104; καλῶς nescio igitur an fuerit in archetypo τοῦ φρονεῖν δὲ πένητα | 12 &uqo- τέρων flor. 104 Capitis seplimi decimi eclogas offerunt SM A, non nullas Br et Mac. Chrys. eidem titulum addunt ut Photius, numerum τ΄ ΜΑ Mac. (β΄ S || 16 ecl. cum lemm. hab. SMA; ἠλέχτρα M. recurrit corp. Par. 626 Elt. (Σοφοκλέους) | 1* αἰσχρῶς αἰσχρὸν corp. Par. 490 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 2 Σοφοκλέους Φαίδρα (fr. 616 N.?). Ov γὰρ δίκαιον ἄνδρα γενναῖον φρένας τέρπειν, Ότιου γε μὴ δίκαια τέρψεται. 9 Ἀαρητος (fr. 1 p. 826 N.?). Γαστρὸς δὲ meig πᾶσαν ἥνίαν κρατεῖν' μόνη γὰρ ὧν πέπονθεν οὐκ ἔχει χάριν, ἀεὶ δὲ τοῦ δέοντος ἐνδεῖται πλέον. ὅστις δὲ γαστρὸς μὴ κρατεῖν ἐπίσταται, οὗτος τὰ πλείω τῶν κακῶν ἔχει κακά. 4 Σοφολλέους Οἰδίποδι (tyr. 1410). ἀλλ’ ov γὰρ αὐδᾶν ἔσθ', ἃ μηδὲ ὁνρᾶν καλά. 9 (17, 5. 6 Mein.: trag. fr. adesp. 522 N.?). Ὅσοι δὲ φιλοσοφοῦντες ἐκμοχδοῦσί τι, ἐνταῦν᾽ ὑπάρχει τῷ Mi γαστρὸς κρατεῖν διδάσκαλος γὰρ [οὖσα] xj εὐτέλεια τῶν σοφῶν καὶ τῶν ἀρίστων γίνεται βουλευμάτων. 1 ecl. cum lemm. hab. SMA; 2 αὖ φα... S σοφοχλέους φαίδρα MA. eundem locum servavit Orio anth. VI 7 p. 49 CEx τῆς Φαΐδρας) I ὃ ὅπου γε μὴ Schneidewin: ὅπου μὴ καὶ ΞΜΔΑ ὅπου γε Or. | τέρ- πεται ΟΥ. || 4 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 17, 9) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); λάρωητ sed « lineola induxit m. inc. Α K«ontog in λάρητος corr. Mac. rubr. ad Cratetem rettulit incerta con- iectura Bergk p.1.* Il p. 912. versus duo priores sine p. n. recurrunt Greg. Naz. II p. 213 C, primus Men. mon. 81 | 5 δὲ om. Mac. | 7 δὲ] γὰρ Α | τοῦ δοθέντος scr. Nauck || 8. 9 recurrunt Boiss. anecd. gr. III p.469. abhine novum fragmentum ordiendum esse fortasse recte suspi- catur Meineke | ὅστις δὸ γαστρὸς μὴ M4A ὅστις δὲ μὴ Υαστρὸς S Mac. Tr. p. 109, inde vulg. γαστρὸς ὅστις ur anecd. Boiss. | 9 οὗτος óÓ om. S οὕτως anecd. Boiss. | 10 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ: οἰδίπο S111 ἔστ 5 | αηδ’ óg&v Sophocli dedit Nauck | καλόν Soph. | 12 ecl. sine lemm. cum priore cohaerentem hab. S, om. MA. separavit Grotius dict. poet. p. 96. versum tertium respicit Philostratus vit. Apoll. Tyan. p. 110, 21 || 18 post h. v. lacunam signavit Meineke non recte || 15 et 16 a prioribus male separabat Grotius |l. c. | οὖσα ἡ εὐτέλεια S: εὐτέλεια Grotius | τῶν om. Gesn.! p. 134, inde vulg. | 16 γίνεται S γίγνεται Meineke Zu 10 Qt 10 BE - NE ο μα μμ ο κα ----- CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ 491 6 (17, 7 Mein.) Εὐριπίδου Ερεχθεῖ (fr. 969 N.2). Ἐξουσία δὲ uv mov! ἐντυχών, véxvoy, αἰσχροὺς ἔρωτας δημοτῶν θδιωκαθεῖν. ὃ καὶ σἰδηρον ἀγχόνας v. ἐφέλκεται., χρηστών πενήτων ἤν τις αἰσχύνη τέκνα. 71 (17, 8 Mein) Πυφαγόρου. Παντὸς καλοῦ xwvruavog πόνος προηγεῖται ὃ κατ ἐγ- κράτειαγ. 8 (17, 9 Mein.) Ἰαμβλίχου. Tí δαὶ τοῖς ἀνθρώποις χρωµένοις; ἐμμελῆ καὶ εὐαρ- µοστον ἕξιν, πρός τε τοὺς διαφέροντας τρόπους εὖκοι- γώνητον, ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι δυναµένην v μέρει τῷ προσήκοντι’ τούτοις Ü ἔπεται τὰ ἔφη καὶ τὰ ἐπιτηδεύ- µατα περέ τε ἐγκράτειαν ἡθδονῶν xai περὶ τὴν ἀρχὴν τιν ἐπιθυμιῶν, ἄλλα Ó' sión τῶν ἡδονῶν τὸ ἀκόλαστον ἐξ ἅπαντος τρόπου καὶ ἄμετρον ἐξορίζοντα. 9 (17, 10 Mein) Φωκίωγος. Φωκίωνι ὃ παῖς πελείω τῶν εἰωνφότων ὄψων ἐπρίατο. 0 δέ ᾿οἰμώξῃ) ἔφη ἐὰν τοῦ φαγεῖν πλείω ἐπιφαγεῖν παρα- σκευαζης.. 1 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ. legitur supra intra amplius excerptum 3, 18 p. 198, 2 (Evo. Ἐρεχθέως) | 2 ἐντυχὼν tacite Gesn.! p. 134: εὐτυχὼν S. εὐτυχὼν (voluit ἐν- vel εὐ-) Tr. εὐτυχῶν libri flor. 3 | 3 δημοτῶν flor. 3: δηµωτών S | διωκάθειν libri hic et supra | 4 «y- χόνας flor. 3: ἀνοχὰς S | b ἄν τις libri flor. 3 || 6 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 17, 7 Mein.) M A Mac. Chrys. (post ecl. 17, 3), sine lemm, Br (tamquam capitis primam). recurrit Pyth. Vind. 78 Pyth. Syr. 58 Demoph. sent. Pyth. 33. παντὸς καλοῦ κτήματος πόνους δεῖ προη- γεῖσθαι nec plura offert Porphyrius ad Marc. 7 p. 278, 17 N.? || 9 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA | 10 χρωμένοις 8: ατωµένοις Valckenaer. sed graviore ut videtur corruptela locus laborat. χρώμενος probabile putat Buecheler || 18 295 S: ήθη Valckenaer, ante Valckenaerium cod. Par. 1985 teste Gaisfordo, sed vide Iambl. vit. Pyth. p. 94, 12. 178, 11 N. || 15 ἀλλὰ δεῖ δη libri: corr. Buecheler | 16 ἐξορίζοντα S: ἐξορίζειν temere Gesn.! p. 134, inde vulg. non praestat ἀλλὰ δεῖ δη (ζῆν) τῶν ἠδονών — ἐξορίζοντα (| 1€ ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M A [| 18 ἐπρίατο corr. ex ἐπριάτο Α | 20 παρασχευάζῃς ex indic. modo corr. A? 492 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 10 (17, 11 Mein.) Ἐκ τῆς Σέµωνος ἐπιστολῆς πρὸς 4ρί- στον (epistologr. gr. rec. Herch. p. 618). Méuvioo μέντοι λιμοῦ καὶ δίψης᾽ ταῦτα γὰρ δίνα- ται μεγάλα τοῖς σωφροσύνην διώκουσιν. 11 (17, 12 Mein) Πυνφαγόρου. Ἑώμην µεγίστην καὶ τιλοῦτον τὴν ἐγκράτειαν κτῆσαι. 12 (17, 19 Mein.) Toi αὐτοῦ. Ilv9ayogog παρηγγύα, μὴ πευκνὰ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τοῦ ἀνορώπιου, μὴ δεῖν συνεχῶς ἀφροδισιάζειν αἰνιτ- τόµενος. 19 (17, 14 Mein.) “ἀπολλώνιος Εἰδομένῃ (epistologr. gr. rec. Herch. p. 126). ἘΕξηλώσαμεν τὴν αὐτάρκειαν οὐχ ὅπως τοῖς εὐτελέσι καὶ λιτοῖς τάντως χρώμεύα, ἆἀλλ᾽ ὅπως Φαρρῶμεν ερὸς avca. 14 (17, 15 Mein.) ἀπολλώνιος τοῖς γνωρίμοις (ib. p. 196). {ηὸέν ue δόξητε ῥᾳδίως ἄλλοις {ταραινεῖν' αὐτὸς S l ecl. cum lemm. hab. SM A; τῆς reposui ex M4: £ S τοῦ Α. ἐπιστολῆς M3: ἐπιστὸ-5 ἐπιστολῶν A. gnoma recurrit corp. Par. 447 Elt. (νώμαι ἀριστίππου) | 8 λιμοῦ libri Stob. et corp. Par.: ge µου et ad marg. yo. ἀεί σου epistologr. cod. P 4 μεγαλα libri Stob. et corp. Par.: μέγα epistologr. | 5 ecl. cum lemm. hab. SMA. recurrit Pyth. Vind. 89 Pyth. Syr. 68. gnomol. Byz. 199 p. 199 Wachsm. (Pal. 150) cod. Vind. 199. cf. Sext. 294 Elt. || 6 καὶ πλοῦτον om. cod. Vind. 199 | ατησαι] κράτησαι (αι corr. ex ε) Pal. || 7 ecl. hab. lemmate non iterato S, addito τοῦ αὐτοῦ ΜΑ. cf. Democritus Stobaei III 6, 25 | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA;; Epi- curi ad Idomeneum epistulae inseri iubet Vsener Ep. fr. 135a p. 345, nam in Eióou£évy latere Ἰδομενεῖ et Apollonii nomen ex proxima ecloga retractum esse. sed nescio an Apollonii nomen ita possit defendi, ut Epicurea ad Ido- meneum epistula ab Apollonio vel Ps.-Apollonio commemorata fuisse cre- datur, obscurata posthac a gnomologo vel male intellecta. nam proximae Apollonii eclogae sententia, ut ipse vidit Vsener, est "simillima neque indigna Epicuro'. confer etiam Apollon. epist. V p. 110 sq. Herch. | 14 λιτοῖς € λοιποῖς A! | πάντως ci. Gesn.! p. 134 mrg, idem cod. Par. 1985 (teste Gaisfordo) fortasse ex Gesn.: παντων S M4 A | πρὸς e corr. M? | 16 ecl. cum lemm. lab. SMA; τοῦ αὐτοῦ pro ἀπολλώνιος S | lV μηδέ µε M? | δόξῃς pro δόξητε Tr. p. 110, inde vulg. Qt 10 10 ο ο... - Gg bi uiis pRIOE CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ 493 γὰρ ἐπὶ τῆς µάζης καὶ τῆς ἄλλης τῆς ἀκολούθου ταύτῃ διαίτης ὢν τοιαῦτα ὑμῖν παρεγγυῶ. 15 (17, 16 Mein.) «Φιογένους. Ὁ 4ιογένης καδαρὸν λαβὼν ἄρτον, ἐξέβαλε τῆς πί- ρας τὸν αὐτόττυρον εἰπών ὦ Eéve, τυράννοις ἐκποδὼν µενὺίστασο. 16 (17, 17 Mein.) Σωκράτους (Aelian. var. hist. IX 29). Ἑορτῆς οὔσης παρὰ τοῖς -4ηναίοις ἐφιλοτιμήσατο ὁ ἀλκιβιάδης δῶρα πολλὰ πέμψαι τῷ Σωκράτει. τῆς οὖν Eay9inms κατωπιλαγείσης καὶ τὸν Σωκράτην λαβεῖν αὐτὰ ἀξιούσης ἔφη ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς τῇ φιλοτιµίᾳ τῇ τοῦ -ἄλκι- βιάδου παραταξώµεύα, ur λαβεῖν τὰ πεμφ9θέντα ἀντι- φιλοτιμησάμενοι.. 17 (17, 18 Mein.) “ἀριστίτιπου. Kate; ἡδονῆς οὐχ Ó ἀπεχόμενος, ἀλλ ὃ χρώµενος μέν, μη παρεκφερόµενος δέ᾽ ὥσττερ καὶ νεὼς καὶ ἵππτου οὐχ ὃ μὴ χρώμενος, ἀλλ ὃ µετάγων ὅποι βούλεται. 18 (17, 19 Mein.) Περικλέους. 3 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 17, 15 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 17, 8 Mein.), addito lemm. M A (post ecl. 17, 15 Mein.) cf. Laert. VI 55 || 6 Eur. Phoen. 40 | τυραννεῖς M* | µεθίστασο, sed 9 ex c corr. S! || 7 ecl. cum lemm. hab. SM A || 8. 9 "Eogrrjc οὔσης — τῷ Σωκφάτει] "Or. ἐφιλοτιμήσατο ᾽Αλκιβιάδης δώρα πολλὰ πέἐμψαι Σω- κράτει Aeliani vulgata, quam epitomatori deberi demonstravit Hercher ed. Didot. praef. Ῥ. VI | 10 post καταπλαγείσης add. τὰ πεμφθξἔντα libri Ael. | xoi τὸν Σωκράτην λαβεῖν αὐτὰ ἀξιούσης S xai ἀξιούσης τὸν Σωκράτην λαβεῖν αὐτά MA, καὶ ἀξιούσης λαβεῖν αὐτά libri Ael.; vide Hercher 1. c. adn. 10 | 11 ὁ | δὲ ante ἔφη add. Ael. | τῇ φι- λοτιµία τῇ τοῦ Αλκιβιάδου scripsi ex Ael.: τῇ τοῦ ἀλκιβιάδου φιλο- τιµία S. τῆ φιλοτιμία τῇ ἀλχιβιάδου M3 A || 12 παραταξώωµεθα M3 A Ael.: παραταξόµεθα S | 14 ecl cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 17, 11 Mein.) Br (post ecl. 17, 31 Mein.) recurrit corp. Par. 446 Eit. (yvut ᾽Αριστίππου). cf. Laert. II το || 16 παρεχφερύόµενος lacobs addit, animadv. in Athen. p. 300: προεκφερόµενος S ΜΗ Br corp. Par. προσεχφερόµενος A || 1v ἆλλ᾽ 6 S Br A? corp. Par.: αλλὰ M9 A! | 18 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. [πι 18 Mein.) Mac, Chrys. (post ecl. 17, 16 Mein.), addito lemm. MA (post ecl. 17, 18 Mein). apophthegma narratur 494 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ERAOTON T PEDE — - o, 3 po PEE / 3 Ηερικλῆς Σοφοκλέους εὐπρεπῆῇ παῖδα δεικνύντος av- - ς 35 , 5 x P] / τῷ ὢ Σοφόκλεις εἶπε τὸν σώφρονα στρατηγὸν ov µόνον ' - 3 M x N 3, » 3 ς - 2 τας χεῖρας, ἀλλὰ καὶ τήν ὄψιν ἔχειν παρ ἑαυτῷ Oc. . -2 , 3 , 19 (17, 20 Mein.) "Ex τοῦ Επικτήτου Εγχειριδίου (c. 34). C7 € v - "n , [04 M 3 λα. Όταν ἠδονῆς τινος φαντασίαν λάβῤῃης, ὅπερ καὶ ἔτεὶ ὅ τῶν ἄλλων φαντασιῶν, φυλάσσου, μὴ συναρπάζου ταχέως, ἀλλὰ ἐκδεξάσδω σε τὸ πρᾶγμα, καὶ μικρὰν ἀναβολὴν αὐ- τὸς παρὰ σαυτοῦ λαβε' sivo ἐπισκοπιήσας τὴν φαντασίαν καθ οὓς ἔχεις κανόνας, μνήσδητι ἀμφοτέρων τῶν χρό- γων, καθ ὧν ἀπολαύσας μὲν τῆς ἡδονῆς ἠττημένος µετα- νοήσεις καὶ λοιδορήσεις σεαυτῷ, ἀπεσχημένος δὲ χαέρεις xal ἐπαινεῖς αὐτὸς ἑαυτόν. ἐὰν δὲ εὔκαιρον φαίνήται ἄψασθαι τοῦ περάγµατος, µέμνησο ἵνα σου μὴ κρατήσῃη τὸ προσηνὲς αὐτοῦ καὶ ἀγωγόν, ἀλλὰ πτειρῶ κρατεῖν τῶν ἠνιῶν. a multis, congesserunt testimonia qui de vita Sophoclis scripserunt velut 0. Tahn Soph. EL? p. 8 sq. 1 δειχνύντος SM? δειχνύοντος À Mac. | 2 σοφοκλῆς M4 || 4 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 17, 19 Mein.) Br (post ecl. 17, 18 Mein); ἐπικτήτου nec plura Br || B ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων φαντασιών S M? A: χαθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων Br Arr, ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων Simpl. | 6 «φυλάσσου μὴ συναρπάζου ταχέως SM4A: φύλασσε σαυτὸν ur συναρπασθῆς on αὐτῆς Br Arr. || 7 αλλὰ 5ΜάΑ: ἆλλ᾽ Br Arr. | xoi μικρὰν ἀναβολὴν αὐτὸς παρὰ σαυτοῦ λάβε S MA: καὶ ἄναβολην τινα παρὰ σεαυτοῦ λαβε Br Arr. || 8 σαυτοῦ] videtur voluisse σεαν- τοῦ, deinde corr. S. | εἶτα ἐπισχοπήσας (πισκοτήσας S) τήν φαν- τασίαν καθ οὓς ἔχεις κανόνας S M3 A: ἔπειτα Br Arr. | 10 debuit χαθ᾽ 0cov (καθόσον) Buecheler | 106—192 καθ’ ὧν απολαύσας μὲν τῆς ἠδονῆς ἠττημένος (ἠττομένος Tr., unde ἠττώμενος Gesu.! p. 134, vulg.) µετανοήσεις xa λοιδορήσεις σεαυτώ ἀπεσχημένος (sic tacite corr. Gesn. t, ἀπεσχισμένος S ΜΑ, ἀπεχόμενος ex ἀποσχημένος vel ἀπεσχημένος corr, À?) ó2 χαίρεις χαὶ ἐπαινεῖς αὐτὸς ἑαυτόν SM A: χαθ Ov τε ἀπολαύσεις τῆς ἠδονῆς καὶ χαθ ὃν ἀπολαύσας ὕστερον µετανοήσεις xal αὐτὸς σεαυτῷ λοιδορήσεις καὶ τούτοις ἀντίθες, ῦπως ἀποσχό- μενος χαιρήσεις xal ἐπαινέσεις αὐτὸς σεαυτόν Br Arr. || 12—15 ἐὰν δὲ εἴκαιρο» φαίνηται ἄψασθαι τοῦ πράγματος μέμνησο ἵνα σου Um (ἵνα μή σου A) χρατήση τὸ προσηνὲς κυτοῦ καὶ ἀγωγὸν ἄλλα πειρώ κρατεῖν τῶν ἠνιων SM? A: ἂν δὲ εὐκαιρόον σοι φανῇ (ἐὰν δέ σοι και- 10 Ld 19 AT o edem eed ο... ο ον --- CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ETKPATEIAZ 495 20 (17.91 Mein.) {ήημοσύένους (prooem. XXVIII p. 1438, 11). 4εῖ τὸν &U φρονοῦντα τὸν λογισμὸν ἀεὶ τῶν ἐπιὺυ- μιῶν κρείττω πειρᾶσναι τονεῖν. 91 (17, 22 Mein.) Σωκράτους. Σωκράτης ἐρωτηνεὶς τίένι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων δια- φέρει, eire ᾿καφόσον ol μὲν λουσιοὶ ζώσιν, ty. ἐσθίωσιν, αὐτὸς δὲ ἐσθίω, ἵνα Co. 22 (17, 283 Mein.) Ἐπιικούρου (fr. 469 p. 300 Vsener.). Χάρις τῇ µακαρίᾳ Φύσει, ὅτι τὰ ἀναγκαῖα ἐποίησεν εὐπόριστα, τὰ δὲ δυσπόριστα οὐκ ἀναγκαῖα. 93 (17,24 Mein.) To? avro? (fr. 139 p. 142 Vsener.). El βούλει πιλούσιόν τινα πιοιῆσαι, μὴ χρημάτων προσ- τίθει, εἷς δὲ ἐπιφυμίας ἀφαίρει. | 24 (17, 25 Mein.) Ἐενοκράτους. Ἐενοκράτης εἴ ποτε σταμνίον οἴνου ἀνοίξειεν, ἔφύα- νεν ὁ olvoc τρεπόµενος πρὶν ἀναλωθῆναι καὶ τὰ ὄψα δὲ ρὸς φανῇ Απ.) ἄψασθα τοῦ ἔργου πρόσεχε μὴ ἠττήσῃ σε τὸ πφοσ- ηνὲς αὐτοῦ καὶ ἐπαγωγὸν (αὐτοῦ καὶ jóv xal ἐπ. Arr.) ἀλλ ἀντιτίθει πόσῳ ἄμεινον τὸ συνειδῆσαι (συνειδέναι Arr. plerique) ἑαυτῷ (σεαυτῷ Arr. plerique) ταύτην τὴν νίχην νενικηκότι Br Arr. 1 ecl. cum lemm. hab. SM A Br (post ecl. 17, 20 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 17, 19 Mein.) recurrit corp. Par. 627 Elt. (4ημοσθέ- νους) | 2 δεῖ] ov μὴν ἀλλὰ δεῖ Dem. | τῶν ἐπιθυμιῶν post πειρᾶ- σθαι transponit Br | 4 ecl. hab. SMA Mac. Chrys.; lemma om. $ Mac. vide quae dixi ad Ill 6, 41 et 18, 37 Η. | 6 ἐσθίουσιν ΜΑ || 4 ἐσθίων M4 | 8 ecl. cum lemm. hab. S M A Mac. Chrys. recurrit corp. Par. 628 Elt. (Ἐπικούρου) | 9 Φύσει Bernays ad Theophr. de pietate p. 146; φύσει libri |, 11 ecl. sine lemm. hab. 5, addito lemm. M A Mac. Chrys. Epicurum interpretatur Seneca epist. 21, 7. ceterum confer Te- letis p. 29/6 H. || 12 Πυθοκλέα pro τινα Epicuro reddidit Vsener duce Annaeo | χρημάτων S M4 A? Mac. χρήματα Α”, fallitur Gaisford. "τοῖς χρήµασι Seneca legebat quique Stobaeo 17, 37 auctor fuit, χρήµασι soloece cum Gaisfordio Meinekius Vsener | 14 ecl. sine lemm. hab. 5 Mac. Chrys. addito lemm. ΜΑ; zt ooi Smrg, Παροιμία pro lemm. Tr. p. 111 || 15 σταµνον s. acc. S. σταμνεῖον M3 Mac. orauviov À; 7OE στάµνον Tr. p. 141, inde vulg. || 16 τερπόµενος A, corr. Α” 496 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T πολλάκις ἕἔωλα ἐξέρριπτεν. ἔνθεν xol v παροιμία, τὸ Ἐενοκράτους τυρίον, ἐτεὶ τῶν ἐτεὶ πολὺ παραμενόντων xai μὴ τάχιστα ἀναλισπκομένωγν. 25 (17, 26 Mein.) ὤημοκρίτου (fr. mor. 29 Mullach.). Εὐγνώμων 0 ur λυπεόµενος ἐπ᾽ οἷσιν οὐκ ἔχει, ἀλλὰ χαίρων im οἷσιν ἔχει. 26 (17, 27 Mein.) Πυφαγόρου. Τεύναναι πολλῷ κρεῖττον 1) δι’ ἀκρασίαν τὴν ψυχὴν ἁμαυρῶσαι. 27 (17, 28 Mein.) Σωκράτους. Σωκράτης ἐγκράτειαν τὸ κρατεῖν τῆς Bv τῷ σώματι ἡδονῆς ἔφη. 25 (17, 29 Mein.) Αἰλιανοῦ ἐκ τῆς ovuuíxvov ἱστορίας (fr. 1 ed. Teubn.). 1 ἕωλα] ἑώλα ex corr. MÀ. | ἐξέριπτεν M3. ἐξέλιπτεν Mac. | ἔνθεν S M? Mac. ὅθεν A | 2 ἐπὶ πολὺ S Mà Mac.: πολὺ A || 4 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 17, 25 Mein.) Br (post ecl. 17, 21 Mein.). recurrit gno- mol. Byz. 249 p. 205 Wachsm. (Pal. 153 Par. 91 [corp. Par. Elt. nescio ubi] Bar. 243); exc. Vindob. 14; flor. Schenkelii (Jen. stud. XI p. 18) 46. sed consulto omitto gnomologorum diserepantias | 5 λυπούμενος Br | 5.6 ἐφ᾽ οἷσιν libri | ἀλλοὺ sed ut fere confundatur cum ἀλλὰ S ὦλλ᾽ ó ex dài (sic) corr. A? | 7 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 17,26 Mein.) MA (post ecl. 17,28 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 17,26 Mein.). recurrit Pyth. Vind. 103 Pyth. Syr. 80 Demoph. sent. Pyth. 39b Porphyr. ad Marc. 35; gnom. Byz. 22 p. 169 Wachsm. (Pal.22 Bar. 14 Mon. 21 Leid.24); Anton. I c. 39 p. 49 (post Diogenis gnomas sed ante Pyth.); Anton. I c. 58 p. 64 (KAevcagyov) Maxim. c. 36 p. 627 Combef. (Πλειτάρχου, add. Πλουτάρχου cod. Laur.) mel. Aug. c. 47 n. 10; Sext. 345 Elt., inde Clitarch. 114 Elt. || 8 70ÀÀQ γὰρ αρ. t. Porph. zostrrov ἀποθανεῖν Aqu (λιμῷ om. Clit.) Sext. Clit. | πολὺ pro πολλῷ gnom. Byz. | ἀκρασίαν S MÀ A Br Pyth. Vind. Porph. gnomologii Byz. cod. Leid.: ἀκρασίας gnomologii Byz. cod. Pal. Bar. Mon. ἀκρασίας σώματος Demoph. (διὰ) γαστρὸς ἀκρασίαν Sext. Clit. | τὴν om. Sext. Clit. [10 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 17, 27 Mein.) Br (post ecl. 17,8 Mein.), addito lemmate MA (post ecl. 17,26 Mein.). recurrit corp. Par. 629 Elt. (Σωκράτους) | 11 ἐγκράτειαν S Tr. p. 111, inde vulg.: ἐρω- τηθεὶς v (τί ἐστιν corp. Par.) ἐγκράτεια ἔφη (εἶπεν corp. Par.) M corp. Par. ἐρωτηθεὶς τί ἐγκράτεια Α Br | κατὰ σώμα pro ἐν τῷ σώµατι Br [, 15 ἠδονής ἔφη S Tr, inde vulg.: ἡδονῆς M Α corp. Par. ἡδονῆς εἴρηκεν Br | 18 ecl sine lemm. hab. S, addito lemm. Αὐλιανοῦ ἐκ 5 10 CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ETKPATEIAZ 497 ’ € - Li , 1 n Χρυσωεπος ὁ Σολεὺς ἔἐποιεῖτο τὸν βίον ἐκ πάνυ ολί- γων, Κλεανώης δὲ καὶ ἁτεὸ ἑλαττόνων. 29 (17, 30 Mein.: eiusd. v. h. IV 13) E /. ς Lr / 3 , λέ c € Ju πίκουρος 0 Γαργύττιος ἔκεχκραγει λέγων ᾧ ὀλίγον 3 , , , ὅ οὐχ ἱκανόν, τούτῳ ye οὐδὲν ἰἱκανόν᾽. ἔλεγε δὲ ἑτοίμως » 3 - N € 3 3 / / T ἔχειν καὶ τῷ Zi υπὲρ εὐδαιμονίας διαγωγίζεσθαι μᾶζαν » C^ ἔχων καὶ υδωρ. 90 (17. 31 Mein) Σωκράτους. L4 - N 4 Σωκρατης ἐρωτηώεὶς πώς ἂν γένοιτό τις πλούσιος, 10 * eb τῶν ἐπιθυμιῶν) ἔφη εἴη πένης”. 91 (17, 32 Mein.) Ἐενοφῶντος iv α «πομνημονευμάτων (V 5, 1). τῆς ovuuixtov (συμµικτῆς Α) ἱστορίας M3 A. lemma ad ecl. 30 trans- ponendum censuit Perizonius, quem non sequi debebat Meineke: vide Hercheri ed. Didot. praef. p. VII adn. 16 9 ecl. hab. SM A (post ecl. 17, 29 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 17, 25 Mein.); lemma ἐπικούρου addiderunt MA, addidissent rectius τοῦ αὐτοῦ vel ἐν ταὐτῷ. prioris eclogae lemma etiam ad hanc pertinere voluit Stobaeus || 4 Epic. fr. 473 p. 302 Vsen. | Γαργήτιος M3, om. Mac. | ἐχεχράγει Ael.: χέχραγεν S χέκραγε M3 Tr. Mac. ἐκέκράη Alo ὀλίγον xv&.] cf. syllogae Wotkianae (Jen. stud. X p. 197) n. 68 οὐδὲν ἱκανὸν ᾧ ὀλίγον τὸ ixavov || B ἀλλὰ τούτῳ γε Ael. | τοὐτώ ye 5 | ἔλεγε κτὲ. om. Mac. | 6 τῷ 4i ὑπὲρ εὐδ. διαγωνίζεσθαι Ael.: τὸ 07 (δεῖ A) ὑπὲρ εὖὐδ. δεῖ ἀγωνίζεσθαι SA τὸ ὅωπερ εὐδ. διαγωνίζεσθαι Μά || 8 ecl. sine lemmate hab. S Br, addito lemmate M A; post ecl. 28 collocat Br. idem fere dictum Socrati adscribitur flor. Mon. 242 et Leid. 229, Cleanthi a Stobaeo infra flor. 94, 28 Mein., Pythagorae gnomol. Vat. 463. permulta aliarum collectionum testimonia a Wachsmuthio con- gesta sunt stud. p. 214 adn. 1 et a Sternbachio gnomol. Vat. l]. c. super- addi poterat Clemens Alex. paed. Η p. 191P. πλοῦτος δὲ ἄριστος ἡ τῶν ἐπιθυμιών πενία || 9 ἐρωτηθεὶς S: ἐρωτηθεὶς (δὲ add. Br) ὑπό τινος M4 A Br | τις om. Br | 10 εἰ τῶν ἐπιθυμιῶν ἔφη εἴη πένης S: εἶπεν εἰ τῶν ἐπιθυμιῶν ei πένης Μά Βι ἔφη εἰ τῶν ἐπιθυμιῶὼν ei (sic At εἴη A? ἔφη ex εἴη fecit man. inc.) πένης A. fortasse verum est “εἰ τῶν ἐπιθυμιων εἶπεν sim mévgc. ceterum verba ὑπό τινος recepit Mei- neke ex À pronomine τις in proximis servato, non recte. aut retinenda erit lectio Vindobonensis aut scribendum duce Br: Σωκρ. dg. ὑπὸ τι- νος, πῶς ἂν γένοιτο πλούσιος, εἶπεν εἰ τῶν ἐπιθυμιών si (vel £j) πένης) | 11 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 17, 31 Mein.) Br (post Stobaeus III. 32 498 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" / ” / : 3 Ei δὲ δὴ καὶ ἐγκράτεια καλόν τε κἀγαθὸν ἀνδρὶ - / 3 2 / 3! / / 2 κτήμα ἐστιν, ἐπισχεψωώκμεθα, et {τὴ προυβίβαζε λέγων εἰς , , 5 *, , ς - ταύτην τοιᾶδε᾽ 2 ἄνδρες, εἰ πολέμου ἡμῖν yevouévov Bov- , PI 3 € L λοίμεθα ἑλέσθαι ἄνδρα, ὑφ οὗ μάᾶλιστ ἂν αὐτοὶ μὲν a n λ δὲ À / , 9 3 ος) » oqLoíuedo, τοὺς δὲ πολεµίους χειροίµεῦδα, αρ ὄντινα ἂν M , c * » » v 3} / » «icdavoíueda nvv«w γαστρος y οἴνου m GqooOtoícv T 4 A C ο” »N " ^w πόνου ἢ Όπνου, τοῦτον (àv) αἱροίμεθα; xai πῶς ἂν οἱη- " M ^ Pi ς ^ - 3» Jeínuev τὸν τοιοῦτον '"j ἡμᾶς σῶσαι 7) τοὺς zt0ÀEULOUG κρατῆσαι; εἰ δὲ ἐπὶ τελευτῇ τοῦ βίου γενόµενοι βουλοί- / 3 / 3 - 3/ - X ueda vq ἐπιτρέψαι v) παῖδας ἄρρεγας παιδεῦσαι T) Qvya- , / / A - 3 τέρας zoegSévovg θιαφυλάξαι x χρήματα διασώσαι, co! ^ A ' - , ἀξιόπιστον εἰς ταῦτα vyncalueO ἂν τὸν ἀκρατῆ; δούλῳ - ) » ^ / M - Ó' ἀκρατεῖ ἐπιτρέψαιμεν ἂν v βοσκήµατα v ταμιεῖα ἡ / 3 M ἔργων ἐπιστασίαν; διάκογον δὲ καὶ ἀγοραστὴν τὸν τοι- - 3 / Pil - - 2 M b] 3/ οὔτον ἐνελήσαιμεν ἂν προῖκα λαβεῖν; ἄλλα μήν et γε ^ ^ d 2 2 Li μηδὲ δοῦλον ἀκρατῆ δεξαίμεὺ᾽ ἄν, πῶς οὐκ ἄξιον αὐτὸν (4 5 0 . - ecl. 17, 2; Mein); &evogov ἓν α ἄπομνημ S quod recepi: τῶν ante ἀπομν. addit M? τῶν ante ἄπομν. et τῷ ante a (sic pro & À) Α nihil nisi ζενοφῶντος habet Br (ut Tr.) sed plenius ξενοφώντος ἐν α ἄπο- μνημονεύματι Br altero loeo f. 62* ubi magis integra legitur ecloga, cum priore loco haec solum modo verba excerpta sint ρα γε — καὶ τὴν ψυχην (p. 499, 10—15) 1 δη SA BrXen.: δεῖ M3 | καὶ ἀγαθὸν ABr || 2 πη S M3 A Br: τι libri Xen. | προβίβαζε A* | sig ταύτην λέγων L. Dindorf recte, sed spurium esse totum enuntiatum perspexit Krohn Sokr. und Xen. p. 98 | & ἕλεσθαι sine aec. S | μάλιστ αν tacite e Xenophonte Meineke: µα- λιστα S M4A Br | 5 ὀντινα ἂν SM9A Br et sic aut ὄντιν ἂν libri Xen.: ἂν recte delent editores Xenophontis | 7 ἂν αἱροίμεθα scripsi e Xen.: αἱροί- µεθα SABr αἱρούμεθα M3 | οἴηθεῖμεν L.Dindorf || 8 σώσειν et 9 κρατη- σειν €i. Cobet η. ]. p. 689 | 9 à? M3 | 10 ἄρσενας Br || 12 ἡἠγησαίμεθ. ατ ἂν 5ΜΔΑΡτ: ἠγησόμεθα libri Xen. | dxoottiyy corr. A?, fallitur Gais- ford || 18 ἀκρατεῖ S ABr Xen.: ἀκρατη M3 | ταμιεῖα Xen. inde Gesn.! p. 136, vulg.: ταµίαν SM3 Br ταμεῖα &; Stobaeus fort. ταµιεία», quod in ταµίαν latere vidit Buecheler || 14 ἐπιστασίαν S M3 A Br: éxíovaoww Xen. | διάκονον ó' ἂν καὶ &yogaotgv τὸν τοιοῦτον ἐθέλοιμεν προῖκα αι λαβεῖν Athen. ΙΥ p. 171a | τὸν om.Xen. | 15 ἐθελήσαμεν A corr. A? | 16 αὐτόν S Μά Α Xen. αὐτόν jn αὐτόν corr. Br; αὐτόν Meineke σι 10 15 CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ETKPATEIAZ 499 ; - " s b 3 [41 γε φυλάξασθαι τοιοῖτον γενέσθαι; xal γαρ ουχ (OTC8Q oi πιλεονέκται τῶν ἄλλων ἀφαιρούμενοι χρήματα ἑαυτοὺς ; - , c - »^55 δοκοῦσι πλουτίζειν, οὕτως ὁ ἀκρατὴς τοῖς μὲν ἄλλοις βλα- βερός, ἑαυτῷ Ó' ὠφέλιμος, ἀλλὰ xaxovgyoc μὲν τῶν ἄλλων, ἑαυτοῦ δὲ πολὺ κακουργότερος, εἴ γε χακουργότατόν ἐστι μὴ µόνον τὸν οἶκον τὸν ἑαυτοῦ φὺείφξιν, ἀλλὰ καὶ τὸ σώμα καὶ τὴν ψυχήν. iv συνουσίᾳ δὲ τίς ἂν ἠσνείη τῷ / [4 , -» - - τοιούτῳ, Ov εἰδείη τῷ ὄψῳ καὶ τῷ οἴνῳ χαίροντα μᾶλλον ^ - , / - - » 5 τοῖς φίλοιο καὶ τὰς πόρνας ἀγατιῶντα μᾶλλον r τοὺς 5 : , ς ἑταίρους; ἀρά γε ov χρὴ παντα ἄνδρα ἡγησάμενον τὴν ἐγκράτειαν ἀρετῆς εἶναι κρηπῖδα, ταύτην πρώτην ἐν τῇ - , / M A , » , ψυχῇ κατασκευάσασνύαι; τίς γαρ (ἂν) ἄνευ ταύτης ἤ µανοι " 3 9 M EA À , YE À L 1. 24 Pa. 2 A αν ι ἀγαθὸν ἢ µελετίσειεν ἀξιολόγως; d] τίς οὐκ ἄν ταις ς - , 9 - / N A - N b ἡδοναῖς δουλεύων αἴσχρως διατενείη καὶ τὸ σώμα και τὴν , 3 M N - ^ bl 9 J , N 3 A ψυχήν; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ, vr, τὴν Hoa», ἐλευθέρῳ μὲν ἀγθρὶ 9 5 - " / εὐχτὸν εἶναι μὴ τυχεῖν δούλου τοιούτου, Oovievovti δὲ - € - ” ταῖς τοιαύταις ἡδοναῖς ἱκετευτέον τοὺς 9εοὺς δεσποτῶν - - » c - ) ἀγαφθῶν τυχεῖν οὕτω γὰρ ἄν µόνως ὃ τοιοῦτος oo e£. 1 οὐχ om. operarius Gesn.? p. 158, inde vulg. || 3 τὰ ante τῶν addit Br || 8 ἀκρί[ ατής una litt. (0?) in ras. S | 4 ἑαυτῷ A Xen.: αὐτώ S M4 αὐτῶ Br Tr., inde Gesn.!, vulg. | δὲ A || 5 χακουργότατον SM3 Br Xen.: κακουργότερον Α || 6 post καὶ τὸ σώμα καὶ τὴν ψυχήν praecipit v. ἐμοὶ μὲν — δουλου τοιούτου (15-- 16) homoeoteleuto de- ceptus Μά, maiores turbas offert Br ubi post χαὶ τὸ σώμα xol την ψυχην praecipiuntur v. δουλεύοντι — σωθείη (16—18) dein ἐμοὶ μὲν — δου- λου τοιοίτου (15—106) denique adduntur ἐν οὐσίᾳ δὲ τίς — τοὺς ἑταί- ρους (1-- 16) omissis eis quae in capite septimo decimo excerpía esse doc ys — τήν ψυχήν (10—15) supra monui | 4? ἐν συνουσίᾳ S À Xen.: ἐν οὐσία M3Br | S ὃν εἰδείῃ e Xenophonte Meineke: ὀνείδει 7 SA ὃν ἦδει ἢ M3 Ov ᾖδει (sed ει in ras. corr. Br") Br | ὄψῳ τε καὶ libri Xen. | 10 τὴν ἐγκράτειαν — 14 κρηπῖδα respicit Iamblichus Stobaei III 5. 48 p. 211, 17 cf. etiam Sehenkl ad Pyth. Vind. 51 | 11 πρώτην S M4 A Br: πρώτον libri Xen. | 12 τίς S M43 Br Xen. τις À: τί Tr. p. 112, inde vulg. | ἂν addidit Cobet π. |. p. 690 || 13 τι (τί M3) libri Stobaei Xen.: τις A? adhibita fortasse Gesneri ed. prima | ἀξιολόγως S ΜΑ Xen.: ἀξιόλογον Br || 16 δουλεύοντι S M3 A Br et Xenophontis Paris. 1140: δουλεύοντα cet. Xen. || 17 ἱκετευτέον S ΜΗ À Br: ἱχέτευ cum eraso compendio Xenophontis Paris. 1302 m. pr. ixetevov idem m. sec. 93 Ἡ 500 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 32 (17, 33 Mein.) Ἐενοφῶντος ἐν α ἄπομνημογευμα- ? των (I 6, 5). 3 , c, , Οὐκ oio9 ὅτι ὁ μὲν nÓLova ἐσφίων Ίκιστα ὄψου HEY Ἡ i - / - s ή 3 δεῖται, ὃ δὲ {9διστα πίνων ἤκιστα τοῦ μὴ παρὀντος ἔτει- - ^ , M 5 ) ? 7 Φυμεῖ ποτοῦ; τα γε μὴν ἱμάτια oio. Ότι οἳ µεταβαλλό- , M , [«) / € µεγοι ψύχους καὶ ὦαλπους &vexo μεταβάλλονται, xoL vrto- δήµατα ὑποδοῦνται, ὅπως μὴ διὰ τὰ λυποῦντα τοὺς πόδας . , 3 35 3 € / P κωλύωνται 7,006060 JOL ... οὐκ οἱἰσν οτι οἱ φύσει GOJOe- , - , , - / 3 γέστατοι τῷ σώματι μελετήσαντες τῶν ἰσχυροτάτων ἅμε- , "n " * € P / λησάντων κρείττους τε γίνονται πρὸς α ἂν µελετήσωσι A € ν 3 ^ / PAS N * / A , καὶ ῥᾷον avrX& φέρουσιν; ... ἔαν δὲ Ou φίλους v πεόλιν ἱκέτευ Paris. 1140 ἱκετεύειν cet. | 18 μόνως M?A Br Xen.: μόνος S Tr., inde vulg., Xenophontis Paris. 1302 ] ecl. hab. SM4A Br (post ecl. 17,32 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 17,30 . — T - - - -— 5 - Mein.); £v t ev' pro lemm. 5 ξενοφώντος ἐν à (ἐν τῷ ἀπὸ À ἐντώ α τῶν Mac.) ἀπομνημονευμάτων ΝΔΑ Mac. lemmate caret Br priore loco τοῦ «v- - . *5 qq τοῦ Br altero loco f. 63r | 8 οὐκ οἶσθ᾽ ὃτι — (p. 501,0) ἀρχούντως χοώ- . » 5 Σο / * µενος om. Br priore loco, ovx οσο οτι — (p. 501,8) πολυτέλειαν εἶναι om. Mac. | ó μὲν (πεινῶν) ἤδιστα — ó δὲ (διψών) ἤδιστα ci. Cobet η. |. p. 704 duce Telete, tu vide supra p. 39 adn. 10 | 5 πωτοῦ S | 8 πορεύεσθαι S À Xen.: τοῦ πορεύεσθαι Μὰ Br | post πορεύεσθαι in- dicavi hiatum : ἤδη οὖν ποτε ἤσθου ἐμὲ 7g διὰ ψῦχος μᾶλλόν του ἔνδον μένοντα » διὰ Θάλπος μαχόμενόν τῳ περὶ σχιᾶς 7 διὰ τὸ ἀλγεῖν τοὺς πόδας οὐ βαδίζοντα ὅπου ἂν βούλωμαι; tacite e Xeno- phonte addidit Gesn.! p. 136, inde vulg. | 10 κρείτους τε S Br Xen.: κρείττους γε MÀ κρεἰττους Α | µελετήσωσι (-σιν SM3) SM Br: µε- λετήσουσι À μελετώσι libri Xen. | 11 post φέρουσιν signavi lacunam. habet Xenopho ἐμοὶ δὲ (ἐμὲ δὲ ed. Stephani) ρα οὐκ oit. τῷ σώματι ἀεὶ τὰ συντυγχάνοντα μελετῶντα χαρτερεῖν πάντα gov φέρειν σοῦ μὴ μελετώντος; του δὲ μὴ δουλεύειν γαστρὶ µηδ᾽ ὑπνφ καὶ λαγνείᾳ οἴει τι &ÀÀO αἰτιώτερον εἶναι ἢ τὸ ἕτερα ἔχειν τούτων ἠδίω, ἅ οὐ µόνον ἐν χθεία ὄντα εὐφφαίνει, ἀλλὰ καὶ ἐλπίδας παφέχοντα ώφε- λήσειν αεί; καὶ μὴν τοῦτό γε οἶσθα, ὅτι οἱ μὲν οἰόμενοι μηδὲν £U πράττειν οὐκ εὐφραίνονται, ot ὃ Ἰγούμενοι καλῶς προχωρεῖν ἑαυ- τοῖς ἢ γεωργίαν 7 ναυκληρίαν 7 &ÀÀ ὅτι ἂν τυγχάνωσιν ἐφγαξό- ωενοι ὡς EU πράττοντες εὐφραίνονται. οἴει OUV ἀπὸ πάντων TOU- των τοσαύτην ἠδονὴν εἶναι ὅσην ἀπὸ τοῦ ἑαυτόν τε ἡγεῖσθαι βελτίω γίγνεσθαι καὶ φίλους ἀμείνους κτᾶσθαι; ἐγὼ τοίνυν διατελῶ ταῦτα Qt 10 Qt 10 16 20 Ὁ —— RAM CAPVT XVII IIEPI ETKPATEIAZ 501 » ΄ - |, ΄ p / Ν , 3 - ὠφελεῖν Oén, ποτέρῳ πιλείων σχολη τούτων ἐπιμελεῖσύαι, τῷ ὡς ἐγὼ νῦν 5 τῷ Og σὺ µακαρίζεις διαιτωµένῳ; / 2λ - ς , » στρατευοιτο δὲ πύὀτερος ἂν ῥᾷον, O ur Óvvauevog ἄγευ πολυτελοῦς διαίτης ζήν v ᾧ τὸ παρὸν ἀρκοίη; ἔκπολι- ή 2λ - c - , opxndeím δὲ πότερος ἂν Jàvvov, O τῶν χαλεπωταάτων - - , , 3 , εὑρεῖν δεόµενος, t) ὁ τοῖς ῥᾷστοις ἐντυγχάνειν αρκούντως χοώμµενος; ἔοικας, ὢ 4ντιφῶν, τὴν εὐδαιμονίαν οἰομένῳ τρυφὴν καὶ πολυτέλειαν εἶναι ἐγὼ δὲ νομίζω τὸ μὲν M , - 5 M ΔΝ 6 3 / 3 μηδενὸς δέεσθαι Seiov εἶναι, τὸ δὲ cg ἐλαχίστων &yyv- τάατω τοῦ Jtíov, καὶ τὸ μὲν &elov κράτιστον, τὸ ὃ éyyv- τάτω τοῦ Jéíov ἐγγυτάτω τοῦ χρατίοτου. 33 (17, 34 Mein.) ᾿Ἐπικούρου (fr. 181 p. 156 Vsener.). / - A M 7 [4 - [qi X » Βρυαζω τῷ κατὰ τὸ σωµάᾶτιον ἠδεῖ, vOaTL καὶ ἄρτῳ L - / - 3 χρώμενος, καὶ προσπτύω ταῖς 6x πολυτελείας ἡδοναῖς οἱ , 3 - 3 - ^ δι αὐτάς, ἀλλὰ διὰ τὰ ἐξακολουφοῦντα αὐταῖς Óvoyspi. 94 (17. 35 Mein.) To? αὐτοῦ (fr. 422 p. 283 Vsener.). , / - - C - Τότε χρείαν ἔχομεν τῆς ἡδονῆς, ὅταν ἓκ τοῦ μὴ - 2 - - παρεῖναι αὐτὴν ἀλγῶμεν' ὅταν δὲ τοῦτο μὴ πάσχωµεν, ἓν M , - ς ^ αἰσφήσει καφεστῶτες, -τότε οὐδεμία χρεία τῆς ηδονῆς oU * c ^ , » N P / -. 2 2 2 γὰρ η τῆς φύσεως ἔνδεια τὴν ἀδιχίαν ποιεῖ ἔξωνεν, ἀλλ 7») περὶ τὰς κεχὰς δόξας ὄρεξις. 35 (17, 36 Mein.) Πλατωνος. vouiGov. interciderunt haec fortasse propter verba ἐμὲ δὲ et ἐὰν δὲ (p. 500, 11) homoeoarcti similia | δη S M4 Br Xen.: dl, supra scr. À? µη Xenophontis Paris. 1740 m. pr. 1 πλείων Br: πλέον SM? 5 (vel 5j vel ἠ) πλείων Xen. | 9 ó&ov supra lin. addidit A? | 4 ; ὡς Tr., inde male 7/ ὃς Gesn.!, vulg. | 6 δεόµε- voc SM4A Xen.: δυνάµενος Br | post ῥᾷστοις addunt ῥάστως libri Xen. (praeter Vindob.), inde Gesn.!, vulg. | V ἔοικας — 11 τοῦ κρατίστου om. Br loco posteriore | 8 cf. supra 111 5,33 p. 266,1 | ὁὲ om. Mac. | 9 δέεσθαι libri Stobaei et plurimi Xenophontis: δεῖσθαι aliquot Xen. | ἐλαχίστων S M? Mac. Xen.: ἐλαχιστον Α ἐλαχίστω Br | 10 καὶ — κρατίστου] respicit haec ni fallor Ps.-Crates ep. 11. moneo propter Gilbertum || 19 ecl. cum lemm. hab. SMA. cf. etiam Vseneri Epicur. p. 346,19 | 18 βράζω, ? add. A? | ro SA: τὸ M3 | 16 ecl. cum lemm. hab. SMA || 20 ἔνδεια Vsener: 700vzy SM4*A || 22 ecl. hab. SMA (post ecl. 17, 35 Mein.) Br (post ecl 502 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Πλάτων πολλάκις διψῶν ix τοῦ φρέατος ἀγιμᾶτο τὸ) ὕδωρ, καὶ ἐξέχει, κολάζων τὴν ἐπιθυμίαν. 96 (17, 97 Mein.) Ἐπικούρου. Ἐπίκουρος ἐρωτηθεὶς πῶς ἄν τις πλουτήσειεν, οὗ τοῖς οὖσι προστιὼείς ἔφη τὶς δὲ χρείας τα πολλὰ περι- N τέµνωγ.. 97 (17, 38 Mein.) «ημοκρίτου (Ir. mor. 34 Mullach.). Tv ἡδέων và σπανιώτατα γινόμενα μάλιστα τέρπει. 38 (17, 99 Mein.) To? αὐτοῦ (fr. mor. 37 Mullach.). Ei τις ὑπερβάλλοι τὸ µέτριον, τὰ ἐπιτερπέστατα ἀτερπέστατα ἂν γίνοιτο. 39 (17, 40 Mein.) Tov αὐτοῦ (lr. mor. 76 Mullach.). ᾿4νδρήιος οὐχ ὃ τῶν πολεµίων µόνον, ἀλλὰ καὶ Ó τῶν ἠδονέων κρέσσωγ. 17, 41 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 17, 33 Mein.), lemma om. S Br Mac. Platoni adsignatur sed paulo aliter concepta gnomol. Vat. 435, ubi vide quae attulit Sternbach, Pythagorae flor. Mon. 231 1 ἀνιμᾶτο τὸ tacite Gesn.? p. 159, inde vulg., et sic gnomol. Vat.: ἀνιμᾶτο SA BrMac. ἄνιμᾶ τὸ M4 (8 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA. cf. ecl. 23; Epicuri fr. 135 p. 142 Vsener || 5 οὐσί τι ci. Wachsmuth | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA. haec et proxima supra Epicteto tribui videtur III 6, 59. 60 p. 301, 10 ubi videsis || 8 γινόμενα supra L: γεγόµενα S γιγγόµενα utrobique MA | 9 ecl. cum lemm. hab. SA, om. M. vide 8 ad ecl. priorem [| 10 ὑπερβάλλοι libri. cf. p. 301, 13 adn. | 11 ἂν yiyv. dveon. Α corr. A? | γίνοιτο Burchard: γίγνοιτο SA et sic L M5 supra ΠΙ 6, 60 ubi γένοιτο Α || 12 ecl. cum lemm. hab. S ΝΑ, recurrit. corp. Par. 200 Elt. ({ημοκρίτου yvouo), altero enuntiato aueta supra Stob. 1 1,25 | 18 ἀνδρήιος Mullach: ἀγδρεῖος libri Stob. corp. Par. | οὐχ ὃ τῶν πολεµίων κρατῶν µόνον flor. 7, corp. Par. | ἀλλὰ καὶ 0 SM, flor. 7, corp. Par: ἀλλὰ καὶ A! nec aliter A in flor. 1 ἆλλ᾽ ὁ x«i A? || 14. zóo- γέων Mullach: ἠδονών libri | χρέσσων S κρατών Μὰ κρείσσων A, flor. "i, corp. Par. | post ecl. 40 Mein. quae habet Voss.? f. 96r in margine superiore et quae ante ecl. 40 Frob. p. 223 Ανδρειότερος εἶναί µοι δοκεῖ Ó τῶν ἐπιθυμιῶν ἢ τῶν πολεμίων κρατῶν' καὶ γὰρ χαλεπώτατόν ἐστι τὸ ἑαυτὸν νικῆσαι: ἀριστοτέλους (cf. Rose Ar. ps. p. 607) in Stobaei con- textum recipere dubitavi. potest adscripta esse propter prioris simili- tudinem ex corp. Par. 100 Elt. (Αριστοτέλους cod. Par. suppl. 690) ὄ 10 10 15 20 CAPVT XVII ΠΕΡΙ ETKPATEIAZ 508 40 (17, 41 Mein.) Εὐσεβίου (fr. 25 phil. graec. IlI p. 11 Mullach.). Ivduyg ἀνδρὸς ἀρίστου ἀπόδεξις TÓe' μὴ ἐπὶ τῷ σιτέεσθαι ἑωυτὸν νομέζειν γεγονέναι μηδὲ ἓν τούτῳ τήν ζωὴν ἠἡγέεσθαι, uovvov δὲ αὐτοῦ τοῦ ζώειν ἕνεχα ἀν- θρώποισι τροφὴν νοµίζειν εὑρῆσθαι. 41 (17, 42 Mein.) Toi αὐτοῦ (fr. 26 Mullach.). Ἔγκράτεια καὶ σώματι ἀγανθόν, τιρὸς γὰρ ὑγιείην αὐτῷ ξυµµαχεται xol σωφροσύνην £v ψυχῆ τίκτει' σω- φροσύνη δὲ ἀστασίαστον καὶ εὔδιον, xai βίον εἰρήηναῖον ψυχῇ παρασκευάζει. 42 (17, 43 Mein.) Movawvíov &x vov Περὶ τροφῖῆς (rel. p. 189 Peerlk.). Περὶ δὲ τροφῖῆς εἰώφει μὲν πολλάκις λέγειν καὶ πάνυ ἐντεταμένως ὡς ov περὶ μικροῦ πράγματος ovÓ eig μικρὰ διαφέροντος" qiero γὰρ ἀρχὴν καὶ ὑποβολὴν τοῦ σωφρο- veiv εἶναι τὴν ἐν σίτοις καὶ ποτοῖς ἐγκράτειαν. ἅπαξ δέ ποτε τῶν ἄλλων ἀφέμενος λόγων, οὓς ἑκάστοτε διεξΠει, τοιάδε τινὰ εἶπεν ὣς χρὴ καθάπερ τὴν εὐτελῆ τῆς Ίτο- λυτελοῦς τροφὴν προτιμᾶν καὶ τὴν εὐπόριστον τῆς ὃυσ- 1 ecl. cum lemm. hab. 9 ΜΑ (post ecl. 17, 40 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 17, 46 Mein.) | 8 γνώµη M3 | ἀπόδεξις A: ἀπόδειξις SM*Br | ὥς post 7ós male Br | 4 σιτεύεσθαι M4 | ἑαυτὸν Mt | B uovov Α | τοῦ ζώειν (ζῆν Br) tamquam glossema eici voluit Gaisford non recte | ἕνεχα libri: εἴνεχα Mullach. cf. supra p. 53, 15 adn. 54, 4. 486,11 | ἀνθρώποις libri: corr. Mullach || 6 εὐρῆσθαι sed 5 in ras. M? || 7 ecl. cum lemm. hab. SMA || 8 ὑγιείην tacite Meineke: ὑγείην libri | 12 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 17, 42 Mein.) Br (in excerptorum parte altera corollarii instar addita f. 647 post ecl. 17, 45 Mein.) aliquot particulas suo loco signatas etiam Mac. Chrys. (post ecl. 17, 36 Mein.; μουσωγνίου (in ras, Br) nihil amplius Br Mac. τρυφῆς compend. S sed saepius o non clausas pingit S || 16 ὑποβολην] variatur Socraticum illud (Xen. apomn. 1.5, 4) τὴν ἐγκράτειαν ἀρετῆς εἶναι κρη- πῖδα | 1V σίτοις scripsi: σιτίοις libri. sed rectius σίτων xoi ποτών et cita xol ποτα libri flor. 18, 38 Mein. cf. L. Dindorf in Xen. anab. VII 1, 35 Cyrop. 11 4, 32 || 19 ὡς xoz — 504,1 τῆς ux τοιαύτης] cf. Epicuri fr. 459 p. 297 Vsener 504 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" πορίστου, οὕτω καὶ τὴν σύμφυλον ἀνδρώπῳ τῆς μὴ τοι- αὐτης' εἶναι δὲ σύμφυλον ἡμῖν τὴν ἔκ τῶν qvouévov éx γῆς, ὅσα τε σιτώδη ὄντα καὶ ὅσα μὴ τοιαῦτα ὄντα δύναται τρέφειν οὗ κακῶς τὸν ἄνῶρωπον' καὶ τὴν ἀπὺ τῶν ζῴων ovx ἀναιρουμένων, ἄλλως δὲ χοησιμευόγτωγ. τούτων δὲ τῶν βρωμάτων ἐπιτηδειότατα μὲν oic αὐτόθεν χρῆσδαι ὑπάρχει δίχα πυρός, exei καὶ ἑτοιμότατα oio δὴ và τε ὡραῖα καὶ τῶν λαχάνων ἔνια καὶ γάλα καὶ τυ- ρὸς καὶ κηρία. καὶ ὅσα μέντοι δεῖται πυρὸς v GLT CÓ 1, ;j λαχανώδη ὄντα, καὶ ταῦτ οὐκ verti Octa, ἀλλὰ συμ- φυλα ἀνδρώπῳ πάντα. τὴν μέντοι κρεώδη τροφὶν 9η- ριωθδεστέραν ἀπέφήηνε καὶ τοῖς ἁγρίοις ζῴοις προσφορω- τέραν. εἶναι δὲ ταύτην ἔλεγε καὶ βαρυτέραν καὶ τῷ νοεῖν τι καὶ φρονεῖν ἐμπόδιον τὴν γὰρ ἀναθυμίασιν τὴν dn αὐτῆς Φολωδεστέραν οὖσαν ἐπισκοτεῖν τῇ Wvyr' παρὸ καὶ βραδυτέρους φαίνεσθαι τὴν διάνοιαν τοὺς πλείονι ταύτῃ χρωµένους. δεῖν δὲ τὸν ἄνφρωπον, ὥσπερ συγ- 1 οὕτω SBr οὕτως Μ4Α | τῆς μὴ τοιαύτης' εἶναι δὲ (sie ut coniecit Gaisford) Br, vide Beving rem. erit. p. 20: τῆς τοιαύτης εἶναι SA, v. σύμφυλον &vüg. — εἶναι δὲ propter homoeoteleuton om. Mi; &v99ozo' τοιαύτην δὺ εἶναι σύμφυλον temere Gesn.! p. 138, inde vulg. | 2 zutv supra versum Α | 4 δύνανται M4 | ov κακώς S M4A Br; ov καλώς Tr. p. 113, inde καλῶς Gesn.!, vulg. | τῶν pro τὴν Tr., inde vulg. | 6 τούτων xr&] cf. Clemens Alex. paed. II 1, 15 p. 174 P. τῶν γαρ τοι ῥρωμάτων ἐπιτηδειότατα oic αὐτόθεν χρῆσθαι ὑπάρχει δίχα πυρός, ἐπεὶ xal ἑτοιμότερα | V ὑπάρχοι Tr., inde vulg. | ἐπεὶ καὶ] ἔπειτα καὶ Br | 8 τά τε ὡραῖα xr&.] Clemens Alex. l. c. 15 init.: βολβοί, ἐλαῖαι, λαχάνων ἔνια, γάλα, τυρὸς τᾶ τε ὡραῖα ἑψήματα τε παντοδαπὰ ζωμῶν ἄνευ | ὡὥραια sine acc. 5 | τυρὸς Br, Clem.: πυρὸς SM?*A; τυρὸν Tr., inde vulg. | 19 ἀπέφηνεν SM? | 18 τῷ vel τῷ SBr: τὸ ΜΑ! | 14 ἐμπόδιον libri nisi quod ἐφόδιον S | v. τὴν απ᾿ αὐτῆς usque ad fin. om. Br ubi periit unum folium post f. 647 | cf. Clemens Alex. l. c. c. 11 init. p. 170 P.: 7 ἀπ᾿ αὐτῶν (id est θηρίων) ἀναθυμίασις Φολωδεστέρα οὖσα ἐπισκοτεῖ τῇ φυχῇ. si minus ipsum Musonium certe Musoniani persimi:iem fontem adiit Plutarchus de carnium esu p. 995 F sq. [ 16 θολοδεστέραν M3 | 15 4εῖ τὸν ἄνθρωπον (sic) — 905,2 τρέφεσθαι τοῖς θεοῖς offert Mac. Chrys. 10 10 16 CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ETKPATEIAZ 505 γενγέστατον τοῖς JODeoig τῶν ἐπιγείων ἐστίν, οὕτω καὶ ὁμοιότατα τρέφεσθαι τοῖς Φεοῖς. ἐκείνοις μὲν οὖν ἀρ- κεῖν τοὺς ἀπὸ γῆς καὶ ὕδατος ἀναφερομένους ἀπμοίς, ἡμᾶς ὃ’ ὁμοιοτάτην ταύτῃ περοσφέρεσθαι τροφὶν ἂν εἶπεν τὴν κπουφοτάτην καὶ καφαρωτάτην' οὕτω 0 ἂν καὶ τὴν ψυχὴν ἡμῶν ὑπάρχειν καθαράν τε καὶ ξηράν, ὁποία οὖσα αρίστη καὶ σοφωτάτη ein ἄν, «adeo Ἡρακλείτῳ δοκεῖ λέγοντι οὕτως ᾽αὐγὴ ξηρὴ ψυχὶ σοφωτάτη καὶ ἀρίστη” νῦν δέ, ἔφη, πτολὺ χεῖρον ημεῖς τῶν ἀλόγων ζῴων τρεφό- µεῦα. τα μὲν γαρ, ei καὶ σφόδρα τῇ ἔπινυμίᾳ ὥσττερ μιάστιγἑ τινι ἐλαυνόμενα φέρεται πρὸς τὴν τροφή», ὅμως του γε πανουργεῖν πιερὶ τὰ βρώματα καὶ τοῦ τεχνιτείειν ἀπήλλακται, ἀρκούμενα τοῖς παραπεσοῦσι καὶ ιλήσμο- viv Φηρωμενα µόνον, προσωτέρω ὃ᾽ οὐδέν. ἡμεῖς δὲ τέχ- vag καὶ μηχανὰς ποιχίλας ἐτεινοοῦμεν, ὥστε τὴν ἐδωδὴν τῆς τροφής ἐφηδύνειν καὶ τὴν κατάποσιν κολακεύειν μει- ζόνως. εἰς τοῦτο δὲ προεληλύθαμεν λιχνείας καὶ ὄψο- 1 τοῖς θεοῖς Μὰ inde Gesn.? p. 160: θεοῖς S A Mac. an fallitur de M Dindorfii collator? tunc de suo NUM articulum censendus erit Gesner | ούτω S Μας. οὕτως ΜΙΑ || 9 sqq. cf. Menagius in Laert. VII 145 Zeller pAiL* Ill 1 p. 131 adn. 4 et 5. || 4 εἶπεν scripsi: εἴη S εἴη εἰ M4A; ἔφη, εἰ Halm lect. Stob. p. 2. illud praetuli comparans corruptelam versus 7 [| 5 προσφεροίµεθα post χαθαρ. add. M4 A, inde vulg., om. S interpretis opinor emblema. Halmio obsequitur Meineke | οὕτω S οὕτως M4A || 9 εἴη ἂν Gataker: ei πᾶν S εἰ πάν Ma gi 79 A. εἰς παν Gesn.1, inde vulg. | 8 αὔγη ξηρή (sic) ) ψυχη, S αὐγη "X ψυχη Tm αὐγἡ (sed » delevit accentum corr. A?) ξηρή ψυχή A!. lectio depravata αὐγή ξηρή ψυχἠ xt&. servanda est. multis eam imposuisse cum ego supra monui ad Η 5,8 p. 257, 10 tum Bywater testimoniis collectis ad Heraclit. fr. LXXIV— LXXVI. cf. quae composuit Iwanus Mueller in Galeni scr. min. v. II p. XLIII sq. et scripsisse Clementem Alex. paed. Il 2, 29 p. 184 P. αὐγὴ δὲ ψυχἠ ξηρὰ xté. propter praecedens qototiónc paene certum esse vidit Schleiermacher simmtl. werke ll p. 190 | 10 σφοδρᾷ Α || 12 τεχνι- τεύειν M. τεχνίτου (v! SA. ἴσως τεχνιτεύειν A? mrg || 18 παρπεσοῖσι Α | 16 ἐδωδην scripsi: zóovgv libri | 16 ἐφήδύνειν S | cf. Clemens Alex. paed. Il 1, 9 µόνην κολακεύοντες τὴν κατάποσιν Maximus Tyr. 31,8 xoAaxtvuava γαστρός | 1V καὶ ὀψοφαγίας] xauwogaylag M3 5006 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 7 ' ’ c Φαγίας, ὥστε xada«areo μουσικὰ καὶ ἰατρικὰ οὕτω καὶ μαγειρικὰ πτεποίήνται τιγὲς συγγράµµατα, à τὴν μὲν ή δο- viv καὶ παάνυ αὔξει τὴν ἓν τῷ φάρυχι, τὴν Ó υγίειαν 1 / ^ - ’ ^ / ς - / διαφώθεέρει. /τολὺ γοῦν xoxtov διακειµένους ὁρᾶν ἔστι τὰ σώματα τοὺς περὶ τὰ βρωματα τρυφῶντας, ὧν εἰσιν ἔνιοι παραπλήσιοι ταῖς κιττώσαις γυναιξίν' καὶ γὰρ οὗτοι, καθάπερ ἐκεῖναι, τὰ συνηφέσοτατα τῶν βρωμάτω»ν Ovoye- ραένουσι, καὶ τοὺς στοµμάχους διεφύαρµένους ἔχουσιν. ιφ, € - "n E - " Ode» ὥσπερ O Gyoeloc σίδηρος συνεχώς δεῖται στοµώ- [e ; ; —- σεως, οὕτω καὶ ol ἐκείνων στόµαχοι ἓν τῷ ἐσθίειν συνεχὲς € / λ € * J / M € NM 2 € M στομοῦσθαι Φέλουσιν ἢ ὑπὸ ἀκράτου v ὑπὸ ὄξους wv υπὸ , / ^ 3 , - βρώματός τινος στρυφνοῦ. GÀÀ' οὐχὶ Ó 4άκων τοιοῦτος, / / ^ 3 nd [4 ὃς ἰδών τινα, παρακειµένου αὐτῷ ὀρνινίου τῶν πιὀνων X - - / - "E καὶ πολυτελῶν, ὑπὸ τρυφῆς αναινόμενον φαγεῖν αυτὸ καὶ / M , €» 3 2) /3. 5» ς ' ^ / q«oxovra μὴ δύνασύαι, αλ. ἔγω ἔφη καὶ γυπὸς Óvva- x / 3 , /, ς * 3 M Dd µαι καὶ voQyov. «Ζἵνων δέ ye ó Κιτιεὺς οὐδὲ νοσῶν ? WP / / 3 2 ()ETO δεῖν τροφὴν ztgooqéoeo oL τρυφερωτέρα», αλλ ércel / / J M - b ὁ Φεραπεύων ἰατρὸς ἐκέλευεν αὐτὸν φαγεῖν νεοττὸν περι- - 3 3 / ς ς . ; 3 » ς , 3 στερᾶς, ov* ανασχοµεγος ας Mavyv tn ue νεραπευε. 1 οὕτω S οὕτως MIA | 8 καὶ πάνυ in Musonianis alibi me legere non memini. non pertinet huc IIl 1,209 p. 175,12 ἐνίων καὶ n&vv πόρρω- 9εν ἠγαένων [λίθων] καὶ δι αναλωμάτων πλείστων | φάρυχι S φάρυγγι M34 | 6 Tav (T rubr.) περὶ τὰ βρωματα vovpovtov ἔνιοι παραπλή- σιοι ταῖς κιττὠσαις εἰσὶ γυναιξί: καὶ γὰρ — 12 τινος στρυφνοῦ tam- quam novam eclogam lemmate κουσωνίου non iterato habet Mac. Chrys. || 6 ταῖς κιττωσαις γυναιξίν] cf. Arr. diss. Epict. IV 8,35 | 9 an ovrezovc? | 10 οὕτως M4A || 19 ὀρνιθείου Gesn.? p. 161, inde vulg. | πλειό- vov S MÀ πλειόνων À, corr. Α m. rec.; πιόνων proposuit etiam Schaefer ad Bosii de ellipsi librum p. 233 | 14 αὐτὸ SA «vro M3 | 15 φα- σχοντα ex φασκόντων corr. S! | óvvauat καὶ τόργου Buecheler: δύναμαι καὶ τράγου libri; δυναίµαν κα τραγεῖν Hirschig "ingeniose et vere! ut videtur Meinekio. sed Doridos vestigia in his dissertationibus alibi nulla. tamen Bionem apophthegma redolet, lepide non tam laudatur Laconis frugalitas quam ridetur rusticitas, vide quae monui mus. Rh. XLVII p. 238 || 16 γε om. Α | κιτιεὺς 5 κιττιεὺς M4À | οὐδὲ νοσῶν S M4 οὐδενὸς ὧν ΔΙ δὲ νοσῶν À m.rec. mrg || 18 αὐτὸν SM: av- τῷ Α | 19 ὡς Mavgv] cf. Arr. Epict. diss. III 26,37 | µανην S, acc. add. S? µαγικα sine acc. M3 µάνην Α 10 10 20 CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ 507 32; s 5 N , 2 ” / ἠξίου γὰρ οἶμαι μηδὲν µαλακώτερον iv τῇ Φεραπείᾳ 4 d b — L4 ρα γίνεσθαι αὐτῷ ἢ τῶν δούλων τινὶ νοσοῦντι ὡς γὰρ 3 ^ , 7 , ^ * / ἐκεῖνοι Φεραπεύεσύαι δύνανται δίχα τοῦ τροφὴν Aaufa- , A ^ - νειν πολυτελεστέραν, δύνασθαι ἂν καὶ ἡμᾶς. δεῖ γὰρ - ' 3 Δ M , s 3 ^ μηδαμῶς vov ἀγανὸν ἄνδρα δούλου μηδενὸς εἶναι µαλα- ’ 4 ς ; 3 [4 5 , P] - λ κώτερογ. θιόπερ ὃ Ζήνων εἰκότως ἠξίου εὐλαβεῖσύυαι τὴν / 2 - - M 29.3 9 2314, 2 / πολυτέλειαν ἐν τῇ τροφῇ xai μηδ᾽ éz ὀλίγον ἐνδιδόναι * * - . 3 ; € » s c , P πρὸς τὸ vOLOÜTOY' ἐπείπερ ὁ ἐνδοὺς ἅπαξ προέλόοι ἂν 3 N - HU - ς - M 3 , » » ἐπὶ πλεῖστον, ἅτε τῆς ἠδονῆς /τολλὴν ἐχούσης αὐξησιν ἕν τε (τόµασι καὶ βρώμασι. ταῦτα μὲν τότε καινότερα ἔδοξεν ς ο - - € / ἡμῖν εἰπεῖν περὶ τροφῆς, Ov εἰώθει λέγειν ἑκάστοτε. 48 (17, 44 Mein. «Ἐενοφῶντος ἓν α "4πομνημονευμά- των (1 3, 5). ἄιαίτη δὲ τήν τε wvynv ἐπαίδευσε καὶ τὸ σῶμα 7 ’ M , / χρωµενος ἄν τις, eL ur τι δαιμόνιον ety, Φαρραλέως καὶ ἀσφαλῶς διάγοι καὶ οὐκ ἂν ἀπορήσειε τοσαύτης δαπά- [4 N 9 E 35 ce ) 3 5 9? » o γης. οὕτω γὰρ εὐτελῆς ἠν, ὥστ οὐκ OiÓ εἴ τις οὕτως » 3^5, 2 / ο ᾿ / Y / ἂν ὀλίγα ἐργαζοιτο ὥστε μὴ λαμβάνει τὰ Σωχράτει ἀρχοῦντα. σίτῳ μὲν γὰρ τοσούτῳ ἐχρῆτο, ὅσον ἠδέως ᾖσόιε, καὶ ἔπὶ τούτῳ οὕτω παρεσχευασµένος ᾖει ὥστε τὴν ἐπιφυμίαν τοῦ σίτου ὄψον αὐτῷ εἶναι" ποτὸν δὲ πᾶν 2 τινὶ] αὐτῶ, sed αὐτῶ lineola del. et τινὶ supraser. 51 | oc γὰρ Buecheler: xoà γὰρ S M3 καὶ γὰρ εἰ A | 4 γὰρ reposui ex SM4A (sic); δὲ temere Gesn.! p. 140, inde vulg. | 10 πόµασι S M3A: πωώ- Mei- neke || 11 λέγειν ex λέγων corr. S! | 12 ecl. cum lemm. hab. SMA Br; Ecvoq (infra ὦ compend.) ἐν α΄ ἄμνημ, &voq in ras. S, non discrepant ΜΑ nam τῷ quod ante α΄ addidit Gaisford abest ab utroque, τοῦ αὐτοῦ nec plura praemittit Br ubi legitur ecloga f. 63* post ecl. 17, 33 Mein. | 14 ἐπαίδευε sed -ε ex -σε corr. A! || 16 θαρραλέως SAXen.: θαρσαλέως Μ4Βι | 16 διαάγοι ο διάγει corr. A* | ἀπορήσειεν SM3 || 17 oov οὐκ οἶδ) ἂν si τις οὕτως ὀλίγα Cobet n.l. p. 587. || 18 post μὴ ab- errans scr. ὁαπανης dein ipse del. Α || 19 cocovro MA Br Xen.: τοσοῦτο S -τον Tr. p. 115 | 20 zo9iev S M3 | covro (vel -ω) S Μά Br ex τοῦτοις corr. Α τούτῳ Xenophontis Paris. 1302 εἰ 1740al.: τοῦτο Xenophontis non nulli | οὕτως M?Br | παρεσκευασµένος S A Br Xen.: παρασκευασµένος M4 | ᾖει Br A? (eadem correctio in marg. A), Xen. inde Gesn.!, vulg.: εἴη S A! ἴει M4 508 IGANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ δὺ qv αὐτῷ διὰ τὸ μὴ πίνειν, εἰ μὴ διψῴη. εἰ δέ ποτε κληθεὶς ἐφελίσειεν ἐλφεῖν ἐπὶ δεῖνον, 0 τοῖς πλείστοις ἐργωδέστατόν ἐστιν, ὥστε φυλάξασφαι τὸ ὑπὲρ τὸν και- ρὸν ἐμπίμπλασθαι, τοῦτο ῥᾳδίως πιάνυ ἔφυλάττετο. τοῖς δὲ μὴ δυναµένοις τοῦτο ποιεῖν συνεβούλευε φυλαττεσθαι τὰ ἀναπείώφοντα uv πτεινῶντας ἐσφίειν μηδὲ διψώῶντας πίνειν᾿ xai γὰρ τὰ λυμαινόμενα γαστέρας καὶ χκεφαλὰς καὶ ψυχὰς ταῦτα ἔφη εἶναι. οἴεσθαι ὃ ἔφη ἐπισκώ- πτων xai τὴν Γίρκην vc πτοιεῖν τοιούτοιο /εολλοῖς δει- πγίζουσαν τὸν δὲ Ὀδυσσέα 'Eguov v& ὑπονημοσύνῃ καὶ αὐτὸν ἐγκρατῆ ὄντα καὶ ἀποσχόμενον τοῦ ὑπὲρ τὸν και- ρὸν τῶν τοιούτων ἅπτεσθαι, διὰ ταῦτα οὐ γενέσθαι ὑν. τοιαῦτα μὲν περὶ τούτων ἔπαιζεν Guo σπουδάζων. ἄφρο- θισίων δὲ παρήνει τῶν καλών ἰσχυρῶς ἀπέχεσθαι' οὐ γὰρ ἔφη ῥάδιον εἶναι τῶν τοιούτων ἁπτόμενον σωφρονεῖν. 9 ἐπὶ δεῖπνον ἐλθεῖν Xen. | 8 ὥστε non recte suspectat Hartman anal. Xen. p. 158. cf. H. de Mueller de Teletis elocutione (diss. Friburg. a. 1891) p. 33 | χαιρὸν SM: xogov A Br Xen.; inter χόρον et χαιρὸν fluctuant etiam libri Xen., sed xogov Paris. 1302 | 4 ἐμπίμπλασθαι L. Dindorf: ἐμπίπλασθαι (-ἄσθαι ΑΙ Tr., inde vulg.) S M4 Br A? libri Xen. | τούτῳ A! Br. || 8 συνεβουλευε — "1 πίνειν fere recurrunt ap. Clem. Al. strom. Il p. 492 P. eadem sed paululum variata exhibent Plut. de tuenda sanitate praec. p. 124D; de curios. p. 521 FF (Stob. flor. 101, 20 Mein.). cf. etiam Clem. Al. paedag. Η p. 173 P. discrepantiam illustravi mus. Rh. XLV p.546 | συνεβούλευεν S M4 || 6 τὰ ἀναπείθοντα S M3 A Br Clem. Al. strom. l. e.: τὰ πείθοντα libri Xen., inde Gesn.! p. 140 vulg. ; τὰ ἀναπείθοντα om. Tr. | πεινῶντας — διψώντας e Xenophonte tacite Gesn.', inde vulg. Plut. Stob. altero loco Clem.: πεινῶντα — διψώντα S M4 A Br | 9 γαστέρας M4 A Br Xen.: γαστέρα S || 8 οἴεσθαι repo- sui e Xen.: οἴεσθε S M4 Br οἶσθα vel οἶσθαι A* ovx add. et οἴεσθε corr. À? etiam subscripsit οἴεσθε et ζη mrg A? ovx οἴεσθε male Gais- ford et Meineke | ἐπισχκόπτων (o in ras. man. pr. sed atramento pal- lidiore) Br | 11 τοῦ A? Xenophontis Paris. 1740: τὸ S M4 Br et Xeno- phontis cet. | καιρὸν S M3A': κόρον (sed prius o in ras. atramento pallidiore Br!) Br A?; inter hoe et illud ut supra fluctuant libri Xen. | 18 ἀφροδισίων δὲ — 15 σωφρονεῖν om. Br | 15 τῶν AXen.: τὸν 8 0 των M! 10 et 10 20 CAPVT XVII ΠΕΡΙ ETKPATEIAZ 509 44 (17, 45 Mein.) Ἐενοφῶντος &v ὃδ' 4πομνημονευμάτων (IV 5, 2—19). Einé µοι, ἔφη, ὦ Εὐθύδημε, ἄρα καλὸν καὶ µεγα- λεῖον νομίζεις εἶναι καὶ ἀνδρὶ καὶ πόλει πτῆµμα ἔλευθε- ρίαν; Ὡς οἷόν vé ys μάλιστα, (ἔφη). Όστεις ovv ἄρχεται ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος ἡδονῶν καὶ διὰ ταύτας μὴ δύναται πράττειν τὰ βέλτιστα, νομίζεις τοῦτον ἐλεύφερον εἶναι; Ἡκιστα, ἔφη. Ἴσως γὰρ ἐλευφέριον φαίνεταί σοι τὸ πράτ- τειν τὰ ῥέλτιστα᾽ εἶτα τὸ ἔχειν τοὺς κωλύσοντας τὸ ταῦτα ποιεῖν ἀνελεύφερον νομίζεις; Παγτάπασί y, ἔφη. Παν- τπασιν ἄρα σοι δοκοῦσιν oi ἀκρατεῖς ἀνελεύθεροι εἷ- ναι; Ni τὸν Zí' εἰκότως. ἸΠότερα Óé σοι δοκοῦσιν οἱ ἀκρατεῖς κωλύεσθαι µόνον τὰ κάλλιστα περάττειν, ἢ καὶ ἀναγκαζεσφαι τὰ αἴσχιστα τιοιεῖν; Οὐδὲν ἧττον ἔμοιγ”, ἔφη, δοκοῦσι ταῦτα ἀναγκάζεσθαι d ἐκεῖνα κωλύεσύαι. Ποίους δέ τινας δεσπότας ἡγῇ τοὺς τὰ μὲν ἄριστα χω- λύοντας, τὰ δὲ κάκιστα ἀναγκάζοντας; Ὡς δυγατὸν vi ZA, ἔφη, παχίστους. «4ουλείαν (δὲ) ποίαν κακίστην νο- µίζεις εἶναι; Εγὼ uév, ἔφη, τὴν παρὰ τοῖς κακίστοις δεσοπόταις. Tv xaxíovnv ἄρα δουλείαν οἱ ἀκρατεῖς ὃου- 1 ecl. hab. SM A Br; lemma om. S Ξενοφώντος (τοῦ αὐτοῦ Α) ἐν ó ἀπομνημονευμάτων M4AÀ σωκράτους (compend.) eclogae praefigit Dr loco priore f. 35* (post ecl. 33 Mein.) ubi servata sunt v. ἐχεῖνο ὃ᾽ ἔφη — τὰ πράγματα p. 510, 22--- 612, 11, ἐκ 4’ ἀπομνημ loco posteriore f. 63Y (post ecl. 44 Mein.) ubi initium eclogae exstat usque ad v. ἔφη, ὦ Xo- χρατες p. 510,21 || 4 νομίζεις εἶναι supra lin. add. S | καὶ πὀλει in ras. S | πὀλει etiam A, fallitur Gaisford | ατῆμµα Br Xen. (inde Gesn.! p. 140 vulg): χαὶ xtguec SM?*A sed delevit χαὶ subdita lineola A | ἐλευθερίαν eliam A, fallitur Gaisford | D ἔφη tacite e Xen. add. Gesn.!, inde vulg.:: om. SM? ABr | 6 τῶν διὰ τοῦ o. libri Xen. | X νοµί- ζεις — 9 τὰ βέλτιστα propter homoeoteleuton om. S || 8 ἐλευθέριον M? A Br Xen.: ἐλεύθερον Gesn.! ex Xen. ed. Halensi, inde vulg. | 9 τὰ τοιαῦτα pro τὸ ταῦτα libri Xen. | 10 παντάπασί y! (vel -o. y?) SM4ABr Xen.: παντάπασιν Tr. p.115, inde vulg. || 16 δοκοῦσιν SM? || 17 post δυνατόν demum distinguunt A Br Tr. nescio an etiam reliqui | 18 δὲ tacite e Xen. addidit Gesn.!, inde vulg.: om. S M4 A Br | κακίστην νομίζεις S À Xen.: νομίζεις καχίστην M3Br | 19 παρὰ τοῖς κ. S M4 A Br Xen.: παρα κ. Tr., inde vulg. 510 IQANNOY ETOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ^ L / V - ! / ' H Àevovotv; Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη. Σδοφίαν δὲ τὸ µέγιστον 3 2 - n - 3 ’ ἀγαθὸν οὐ δοκεῖ σοι ἀπείργουσα τῶν ἀνθρώπων T) ἆχκρα- H 2 t A £^ - σία εἰς vovvavtiov αὐτοὺς ἔμβαλλειν; v οὐ δοχεῖ σοι / - 3 - / 3 προσέχειν τε τοῖς ὠφελοῦσι καὶ χαταμανύφάνειν αὐτὰ χω- , 3 , * à, , H λύειν ἀφέλκουσα ἐπὶ τὰ ἠδέα, xal πολλάκις αἰσθφανομέ- - 3 ^ ^ - ) ^f - vovg τῶν αγαὺῶν τε καὶ τῶν κακών ἐκπλήξασα ποιεῖν N - b ” / - / nd τὸ χεῖρον ἀντὶ τοῦ βελτίονος αἱρεῖσθαι; Γίνεται τοῦτο, »! NC , / 5 2 / / b / € ἔφη. Σωφροσύνην θέ, c Εὐνύδημε, τένι ἂν φαίηµεν v - » - 29 - , ’ N " TOY ἢ τῷ ἀχρατεῖ πιροσήκει»; αὐτὰ γὰρ δήπου τὰ ἐναντία , J "n / ς - - σωφροσύνης καὶ ἄκρασίας ἔργα ἐστίν. Ὁμολογῶ καὶ τοῦτο, » - 3 2 - € , P ^ ἔφη. ToU Ó ἐπιμελεῖσφαι ὧν προσήκει OLEL TL κωλυτι- ri, 3 / 3 - Ov » 3 » Τοῦ δὲ ἀντὶ χώτερον ἀκρασίας εἶναι; Ovxovry ἔγωγ., ἔφη. Tov δὲ avri - ) L - . - τῶν ὠφελούντων τὰ βλάπτοντα :tQ0GtQtlo-JOL ποιοῦντος, καὶ τούτων uiv ἐπιμελεῖσφαι, ἔχείνων δὲ ἀμελεῖν ττεί- - - " - 2 / Όοντος, καὶ τοῖς σωφρονοῦσι τὰ ἔγαντία ποιεῖν &vayxa- » » 2 / / 5 σα f 3 ζοντος οἴει τι ἂνθρώπῳ χάκιον εἶναι; Οὐδέν, ἔφη. Ουκ- - ’ —- N ’ oov τὴν ἐγκράτειαν τῶν ἐναντίων v τὴν ἀκρασίαν εἰκὸς τοῖς ἀνθρώποις αἰτίαν εἶναι; Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. Οὐκοῦν καὶ τῶν ἐναντίων τὸ αἴτιον εἰκὸς ἄριστον εἶναι; Εἰκὸς , » » »/ » El 2 , » 2 γάρ, ἔφη. Eotxev ἄρα, ἔφη, ὦ Ev9vOÓnue, ἄριστον av- Φρώπῳ ἐγκράτειαν εἶναι; Βἰκότως γαρ, ἔφη, o Ἀώπχρατες. 2 - 3 , 3 , » , , Ἐκεῖνο 0 , ἔφη, ὦ Εὐφύδημε, ἤδη πωποτε ἐνεύυμηνης; Iloi MEL "0 N23 Y δέ 3 ο» € / Óoxsi oiov; ἔφη. Ότι καὶ ἐπὶ τὰ ἠδέα, ἐφ᾽ ἅπερ μόνα δοχκεῖ c / A P1 J [4 f ἀκρασία τοὺς ἀνθρώπους ἄγειν, αὐτὴ μὲν ov δύναται ἄγειν, » Ó' ἐγκράτεια πάντων μάλιστα ἤδεσθαι ττοιεῖ. - » ς A 3 / b, 3 - » Πώς, ἔφη. Ἡ μὲν ἀκρασία ovx εώσα καρτερεῖν ουτε λι- 3 αὐτοῖς M4 || V γίγνεται libri Xen. | 8 σωφροσύνην S Μὰ A Br σωφροσύνη vel σωφροσύνην libri Xen.: σωφροσύνης Brodaeus | 9 τὰ ἐναντία σωφροσύνης καὶ ἀκρασίας S M4 A Xen.: τὰ ἐν av^, ov σω- φροσύίνης ἀλλ᾽ ἀκρασίας sed virgula et ου et ἆλλ in ras. atramento pallidiore Br* | 11 τοῦ ó' ἐπιμελεῖσθαι — 12 ἔγωγε, ἔφη omitti in Α adnotavit L. Dindorf Xen. apomn. ed. Ox. p. 183; silet Mekler || 12 ἔγωγ᾽ (vel -ye) ἔφη M1 Br Xen. (inde Gesn.! vulg.): ἔγωγέ gnus S | 16 χακὸν A! | 19 xal τῶν M3 Br: zal τὸ vov SA libri Xen. | 20 ἀνθρωπω M! A Br Xen.: ἀνθρώπων S | 21 ἐγκράτεα Xen. | ἔφη post Σώκρατες ponit À (| 22 ἐκεῖνο δὲ, o Ev9. Xen. | ἠδή ποτε Br | 26 5 uiv ἀκρασία libri omnes: ὥσπερ ἡ uiv ἀκρ. tacite e Xeno- Q 10 20 10 16 20 CAPVT XVII. ΠΕΡΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ δ11 μὸν οὔτε δίψος οὔτε ἀφροδισίων ἐπιθυμίαν οὔτε ἀγρυ- πνίαν, δι ὧν µόνων ἔστιν ἡδέως μὲν φαγεῖν τε καὶ πιεῖν καὶ ἀφροδισιάσαι, ἡδέως Ó^ ἀναπαύσασθαί τε καὶ χοι- μηύἼναι, περιµείναντας καὶ ἀγνασχομένους, ἕως ἂν ταῦτα Og ἔνι ἤδιστα γένηται, κωλύει τοῖς ἀναγκαιοτάτοις τε x«i συνεχεστάτοις ἀξιολόγως ἥδεσθαι. ἡ ὃ) ἐγκράτεια µόνη ποιοῦσα καρτερεῖν τὰ εἰρημένα, μόνη καὶ ἤδεσθαι ποιεῖ ἀξίως µνήµης ἐπὶ τοῖς εἰρήμένοις. Παντάπασιν, ἔφη, ἀληνθῆ λέγει. ᾽4λλὰ μὴν τοῦ μαθεῖν τι καλὸν xai ἀγαθὸν καὶ τοῦ ἐπιμεληθῆναι τῶν τοιούτων τινόα, δι’ ὧν ἄν τις καὶ τὸ ἑαυτοῦ σῶμα καλῶς διοικήσειε καὶ τὸν ἑαυτοῦ οἶκον καλῶς οἴκονομίσειε καὶ φίλοις καὶ πόλει ὠφέλιμος γένοιτο καὶ ἐχθροὺς κρατήσειεν, dq! ὧν οὐ µόνον ὠφέλειαι, ἀλλὰ καὶ ἡδοναὶ µέγισται γίγνονται, οἱ μὲν ἐγκρατεῖς ἀπολαύουσι περάττοντες αὐτά, οἱ δὲ ἆκρα- τεῖς οὐδενὸς µετέχουσι. τῷ γὰρ ἂν ἧττον φήσαιµεν τῶν τοιούτων περοσήκει», 1) ᾧ ἥπιστα ἔξεστι ταῦτα πράττειν, κατεχοµμένῳ ἐπὶ τῷ σπουδάζειν περὶ τὰς ἐγγυτάτω ᾖδο- νας; καὶ ὁ Εὐθύδημος, «4οκεῖς uoi, ἔφη, ὦ Σώκρατες, λέγειν, ὡς ἀνδρὶ ἥττονι τῶν διὰ τοῦ σώματος ἡδονῶν παμι- παν οὐδεμιᾶς ἀρετῆς προσύκει. Tí γὰρ διαφέρει, (ἔφη,) o phonte Gesn. p. 162, inde vulg.; ὅτι 7 μὲν (vel ἡ μὲν γὰρ) ὠκρ. ci. Gilbert qui praeterea «&vcvz mavult pro αὐτὴ in prioribus 1 ὀίψαν Xenophontis non nulli | οὔτ᾽ (οὔτε M3) ἀφροδισίων ἐπιθυ- μίαν om. Br | 2 uovov M31Br Xen.: µόνον ceteri | τε om. Br [ 9 καὶ ἀφροδισιάσαι om. Br | 4& περιµείναντας libri omnes: za περιµείναν- τας tacite ex Xenophonte Gesn.?, inde vulg. | 6 ἀξιολόγοις operarius Gesn.?, inde vulg. || 8 τοῖς εἰρημένοις ex τοὺς -ους ut videtur corr. A! l 10 των τοιούτων M3 Xen.: zal τῶν τοιούτων SA Br | 11 διοιχήσειεν et mox οὐἰκονομήσειεν SM? Br | 19 κρατήσειεν S A Br Xen.: ἐγκρατή- σειεν M? ubi mox ὁδοναὶ pro ἠδ. |. 14 ὠφέλειαι Xen.: -εια libri Stob. | οἱ μὲν ἐγκρατεῖς libri Stob. εἰ Xen.: οἱ μὲν γὰρ ἐγχρατεῖς tacite Gesn.?, inde vulg. | 15 οἱ δὲ ἀκρατεῖς S A Br Xen.: οἱ δὲ ἐγκρατεῖς M4 | 16 µετέχουσιν SM? | τῷ γὰρ in ras. Br | ἧττον ante προσήκειν ponit À' | 18 ἐπὶ τῷ S A Br Xen.: ἐπὶ τὸ S; περὶ τὸ Xenophontis B | 19 joxet Br | 20 ὡς om. A qui mox προσήκειν exhibet pro προσήχει || 21 γὰρ διαφέρει — (512,3) ζητεῖ ποιεῖν om. Mà | ἔφη addidi e Xen. 512 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ FP' ΕὐφΦύδημε, ἄνθρωπος ἀκρατὴς Φηρίου τοῦ ἄκρατεστατου ; ὅστις γὰρ τὰ μὲν κράτιστα μὴ σκοπεῖ, τὰ ἤδιστα Ó x παντὸς τρόπου ζητεῖ ποιεῖν, τί ἂν διαφέροι τῶν ἄφρο- νεστάτων βοσκηµάτων; ἀλλὰ τοῖς ἐγκρατέσι µόνοις ἔξεστι σκοπεῖν τὰ κράτιστα τῶν πραγμάτων, καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ, καὶ διαλέγοντας κατὰ γένη τὰ μὲν ἀγανφὰ προαιρεῖσύαι, τῶν δὲ κακών ἀπέχεσθαι. xol οὕτως ἔφη ἀρίστους τε καὶ εὐδαιμονεστάτους ἄνδρας γίγνεσθαι καὶ διαλέγεσύώαι δυνατωτάτους. ἔφη δὲ καὶ τὸ διαλέγεσθαι ὀνομασώῆναι ἐκ τοῦ συνιόντας κοινῇ βουλεύεσθαι διαλέγοντας κατὰ γένη τα πράγματα. CAPVT XVIII. ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ. 1 Σοφοκλέους (fr. 848 N.?). Τί ταῦτ᾽ ἐπαινεῖς; πᾶς γὰρ oivudelg ἀνὴρ ἤσσων μὲν ὀργῆς ἐστι, τοῦ δὲ νοῦ κενός" φιλεῖ δὲ πολλὴν γλὠώσσαν ἐχχέας µάτην 1 τοῦ ἀμαθεστάτου Xen. | 2 ὅστις etiam A, fallitur Gaisford || 3 ποιεῖν delet Cobet n.l. p. 683 | διαφέρει Α | 4 ἀλλὰ τοῖς M4? Br Xen.: ἀλλά τοι 5Α | ἐγκρατεσι sine acc. S || B καὶ λόγω καὶ ἔργω libri Stob. et Xenophontis B: ordinem invertunt Xenophontis alii |j 6 ze? διαλέγοντας κατὰ γένη libri Stob.: διαλέγοντας κατὰ γένη Xeu.; δια- λέγοντας καὶ τὰ γένη tacite Gesn.? p. 163, inde vulg. || 8 καὶ διαλέ- γεσθαι — (9) ὀνομασθῆναι supplevit A man. ant. in margine Caput XVIII habent S M A, paucas eclogas Br Mac. Chrys. titulum sicut Photius omnes, etiam numerum adpingunt S M À Mac., sed zy 5 m. rec. ex corr. | 14 ecl cum lemm. hab. SM A. v. πᾶς γὰρ xté. om. p. n. affert Clemens Alex. paed. Il p. 181 Ῥ. v. φιλεῖ γὰρ ὃ τοιοῦ- τος κατὰ τὸν Σοφοχλέα y2loocav — εἴπῳ λόγους, Plutarchus de ca- pienda ex inimicis util. p. 89 A. v. µάτην ἐχχέας κατὰ τὸν σοφὸν Σοφοχκλέα τὴν ἄτοπον γλῶτταν Nicephorus Greg. hist. Byz. 31, 28 v. III p. 366,6 ut indicavit Nauck || 18 οἰωθεὶς] cf. Eust. Il. p. 692, 12. | 16 ἧσσον S || 13 φιλεῖ ex em. A quid anthac fuerit nescio | τε Clem. | γλὠτταν Clem. 10 e 10 CAPVT XVIII ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ 518 ἄκων ἀκούειν, οὓς ἑκὼν εἶπεν χακῶς. 2 Σκληρίου. ς 3 3 , [q/ M / B Üc ovx ἀνεκτος, ὅστις Y; πτάροινος ὢν ^ N ἤ καὶ μεμηνὼς eig μὲν αὐτὸν ἀσφαλὺς ἄεέ ποτ ἐστίν, εἰς δὲ τοὺς πέλας νοσεῖ. 3 /, . 9 Ερατοσύένους (fr. XXXIV Hiller). 3 5 M / 3 » » Oivog τοι πιυρὶ ἰσον ἔχει uévog, εὐτ ἂν ἐς ἄνδρα 2! / t4 / [04 ἔλύη, κυµαίνει Ó^ oia «4ἱβυσσαν ἅλα ῥορρῆς né νότος τὰ δὲ καὶ κεκρυµµένα φαίνει / . 2 3 2 - 7 9 / » , / ῥυσσούεν᾽ ἔκ ὃ ἄνδρών zxavr ἐτίναξε νόον. 4 Ἰήενάνδρου (fr. 779 p. 216 K.). C N » 3 , 23 9 , - O πιολὺς &xgovoc oÀíy ἀναγκάζει φρονεῖν. 9 (Men. fab. inc. fr. 82 com. IV p. 256 M.) 1 ἅπερ pro οὓς Clem. | εἶπεν κακώς Stob. Clem.: εἴπῃ λογους Plut. unde nescio an imaginem recuperes gnomologii Clementi et Sto- baeo communis. irrepserat ibi glossema χαχῶς voci µάτην, ni fallor, olim adscriptum. quo illato οὓς quod iam ineptum erat reliquit Sto- baeus, in ἅπερ mutavit Clemens. vide ad ecl. prox. [| 2 ecl. cum lemm. hab. SMA. vide supra Ill 2, 7 p. 179, 9 adn. et quae monuit Susemihl hist. litt. Alex. I p. 242 adn. 32 || 8 7; in ras. M? |] 4 αὐτὸν M? | B πέλας S M?: πολλοὺς À quod male recepit Meineke qui fallitur praeterea de S | ante vocet add. ἄεί A del. A? || 6 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 18,2) Mac. Chrys. (post ecl. 18, 8 Mein.). quattuor versus servavit etiam Athen. 1 p. 36 f., tres priores Clemens Al. paed. II 2, 28 p. 183P. con- simili ut videtur gnomologio usi ac Stobaeus, denique v. οἶνός τοι πυρὶ ioov ἔχει μένος Hesych. s. ναρθηκοπλήρωτον || € oivóc τοι dubi- tanter recepi ex Hes.: οἶνός τε S M4 A Mac. οἶνος 9^ ὃς Clem. ὁ οἶνος Athenaei C E | ἐς libri, sed ἐπ᾽ Mac. εἰς M4 qui mox οἱ ἀλίβυσσαν [ 9 βορρῆς M*A: βορῆς S libri Ath. βορέης libri Clem. βορᾶς Mac. | τὰ δὲ καὶ (ut Tr. p. 117) S, fallitur Gaisford cuius error inde natus vi- detur, quod librarius cum ad xexg. aberrasset, χαι ex xs correxit: τὰ δὲ M34 Mac. Athenaei libri et Clem. | 10 ἐκ e corr. S! ἐπὶ Tr. | 11 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 18, 3), sine lemm. Br (tamquam capitis primam). recepit cum proxima corp. Par. 630 Elt. (Μενάνδρου). versus relatus est inter monost. 420. Clemens Alex. paed. Il 2, 22 p. 179 P. Ó γὰρ ἄκρατος κατὰ τὸν κωμικὸν ὀλίγ᾽ ἀναγκαζει φρονεῖν. respicit Varro Men. fr. 30 B. || 13 ecl. sine lemm. cum priore iungunt S M A Br, item corp. Par.: seiunxit Gesn.! p. 142, inde vulg. nec poetae igitur nomen Stobaeus III. 33 5014 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ EKAOTON I" O$ γὰρ τὸ πλῆθος, ἂν σχκοπῇ τις, τοῦ πιοτοῦ ποιεῖ παροινεῖν, τοῦ πιόντος Ó' v φύσις. 6 (18, 6. 7. 7* Mein.) Φιλήμονος (fab. inc. fr. 42 com. IV p. 49). Tí δἡ ζῆν ὄφελος ᾧ (ye) µή στι τὸ ζῆν εἰδέναι; — ^AÀM οἶνος ἦν' οὐδεὶς δὲ µεύφύων, ἄν σκοπτῇς, ὃς οὐχὶ δοῦλός ἐστι τοῦ πεπωκέναι. Qt ὅσα u' οὗτος ἠνάγκαζεν, ἐποίουν ταῦτ éyo. — Ὁ πονηρὸς οἶνος οὗτός ἐστι, Νικοφῶν. 7 (18, 8 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ (fab. inc. fr. 99 com. IV p. 62). 10 "4mag πονηρὸς οἶνος ὃ πολὺς ἔστ ἀεί. 8 (18, 9 Mein.) To? αὐτοῦ (ibid. fr. 100). "Eué9vov* ἱκανὴ πρόφασις eig Φάμαρτάνειν. 9 (18, 10 Mein. Θεόγνιδος (605 — 606). nec fabulae iteratum erat in Stobaeo librorum archetypo, ne dicam in gnomologio per loannem exscripto 3 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 18, 5) Mac. Chrys. (tam- quam capitis primam) | 4 δη secludi voluit Grotius ut uno versu pro- cederent τί ζην ὄφελος κτὲ. fortasse recte, ci δῇ | ζην ὄφελος ᾧ µή στιν τἰ τὸ ζῆν εἰδέναι ci. Meineke, τί δη | Civ ὀφελὸς ἐσθ᾽ ᾧ µή στι τὸ ζην εἰδέναι Cobet mnemos. IX p. 114 (cf. Kock com. II p. 511). malui γε inserere cum Buechelero. μὴ στιν S. μὴ ἐστίν ΜΑ quj στι A Mac. Tr. | 6 sqq. om. Mac., cum prioribus sine lemmate iungunt S M A. separavit Gesn.i, inde vulg. rectius libros secuti sunt in comicorum reliquiarum editionibus Meineke et Koek. gnomologum certe cohaerere haec voluisse inde apparet quod verba τί δη ---εἰδέναι per se sola titulo parum con- veniunt. versus dAÀ! οἶνος κτὲ. alteri interlocutori dedit Meineke || 6 οἶνος M4A: ὄνος S | 8 ὅσα M1 A: ὅσσα S | ἠνάγκαζεν ἐποίουν M4A: ἠνάγκαζε ἐπόουν S; vix praestat ἠνάγκαζε, ταῦτ) ἐπόουν vel ἐποίουν | 9 novam eclogam constituit addito lemm. τοῦ αὐτοῦ Mei- neke Gaisfordi nota deceptus: T αυ quod in margine habet S pertinet potius ad ecl. 7. sed recte coniecerat Meineke alterius interlocutoris esse versum. eundem cum proximo ita coniungi iussit Nauck: A. πονηρὸς οἵ- voc οὗτός ἐστι, Νικοφώγ. B. ἅπας (vel ἁπλῶώς) πονηρὸς oivoc ὃ πολύς ἐστ᾽ del | αἴτιός ἐστι pro οὗτός ἐστι ci. F. G. Schmidt aun. philol. CIX p. 316 || 10 ecl. cum lemm. hab. $M A Mac. Chrys. | 11 o παῖ pro ἅπας lusit Meineke | 19 ecl. cum lemm. hab. SMA, cum priore copulant qui comicorum collegerunt fragmenta || 14 ecl. cum lemm. hab. SMA. iterat 10 CAPVT XVIII ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ 9015 Πολλῷ τοι πιλέονας λιμοῦ πόρος ὤλεσεν ἤδη ἄνδρας, ὅσοι µοίρης πλεῦν ἐφέλουσιν ἔχειν. 10 (18, 11 Mein.) To? αὐτοῦ (627— 628). «4Αἰσχρόν τοι ueOvovra παρ ἀνδράσι νήφοσιν εἶναι, αἰσχρὸν Ó' εἰ νήφων /τὰρ µενφύουσι μένει. 11 (18, 19 Mein) Tob αὐτοῦ (509— 510). Oivog πιινόµενος πτιουλύς, καχός' 5v δέ τις αὐτὸν (τίνη ἐπισταμένως, ov κακός, ἀλλ ἀγαθός. 12 (18, 13 Mein.) «4ἰσχύλου (fr. 393 Ν.2). Kavonvoov εἴδους χαλκός ἐστ᾽, οἶνος δὲ vov. 18 (18, 14 Mein.) Θεόγνιὸος (419 — 450). Maximus ο. 27 p. 613 Combef. (Θεόγνιδος) verba πολλῷ τοι — ἄνδρας Antonius I c. 39. priorem versum adfert Teles p. 34, 8 H. (Stob. flor. 95, 21 Mein.), norat fortasse Seneca de rem. fort. XI p. 454 Haase: plures multo propter opes quam propter inopiam periere 1 τοὺς pro τοι M? | πλείους Tel. | ὠλεσεν ἄνδρας (om. ἤδη) Tel. | 9 πλεῦν᾽ (πλεῦν M3) ἐθέλουσιν ἔχειν SM A πλεῖον (πλεον Theo- gnidis A) ἔχειν ἔθελον Theogn. Stobaei lectionem tamquam egregiam commendavit Nietzsche mus. Rh. XXII p. 188, rectius iudicavit O. Crueger de Theogn. diss. (Regim. a. 1882) p. 43sq. || 8 ecl. cum lemm. hab. S MA (post ecl. 18, 10 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 18, 3 Mein.), sed spatium lemmati relictum non explevit rubr. M, idem non addidit & in £799. | 4 ἐχθρὸν in hoc et proximo versu S M*A Mac.: αἰσχρὸν utrobique Tr. p. 118 eum Theogn., inde vulg. | τι Α et Theognidis O | νήφοσιν SA Mac. Theognidis À: νήφουσιν M3 Tr. νήφουσ᾽ εἶναι Theognidis rel.; νή- φοσι μεῖναι Bergk auctore Leutschio | 5 ó' om. S, habent ceteri (etiam Tr.) ut Theogn. | νήφων sed ων iu ras. M? | παρὰ (sine acc. M teste Loewio) M4A Mac. | μένει M44 Mac. εἰ Theognidei (praeter f uhi µένοι ut in Schowii B. de quo vide mus. Rh. XLI p. 60): µένη S | 6 ecl. eum lemm. hab. SM A Mac. Chrys. afferunt Aristot. probl. 1 17 Artemid. oneir. { 66 Galen. v. II p. 40, 20 ed. Muell. Clemens Alex. strom. VI 2 p. 742 P. cf. Theogn. 211 || € πουλὺς Voss. (Frob. p. 77, inde Gesn.! p. 144, vulg.) ex em. opinor, Theognidis plerique: πολὺς SM4A Mac. ut Theognidis n | κακός SM4A Mac. Clem. Artem. Arist.: κακόν Theogn. Gal. | αὐτὸν πίνῃ] αὐτῷ χρῆται Clem. || 8 κακὸν ἀλλ᾽ ἀγαθόν Theogn. Gal. Clem. | 9 ecl. cum Jemm. hab. SMA. recurrit corp. Par. 631 ΕΙ. (Αἰσχύλου). Arsenii error lemma Ευριπίδου praebentis p. 474, 59e unde fluxerit nescio. poetae n. omisso affert Athen. X p. 427f || 10 Zoc' Ath.: ἐστιν SM4A corp. Par. [ 11 ecl. cum lemm. hab. SMA. addito poetae nom. cum pluribus versibus affert Athen. X p. 428d 33* 516 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN Γ΄ "Oc Ó' yy Ke. 1À.À ^ , ^ , 2 , 23 2. ^ g ἂν ὑπερβαλλῃ /εοσιος μέτρο», OUXéT ἐκεῖνος - 3 - / N ] / τῆς αὐτοῦ γλώσσης καρτερὸς οὐδὲ voov' - 3 / / " ^. μυφεῖται ὃ᾽ ἀπάλαμνα, τὰ γήφοσι γίνεται αἰσχρά 3 - R23. 6 Y 26V, c, " αἰδεῖται Ó ἔρδων οὐδέν, οταν useJvr, τὸ πρὶν ἐὼν σώφρων, τότε νήπιος' ἀλλὰ σὺ ταῦτα / * - 5 € 4 47 γινώσκων ur sv οἶνον ὑπερβολαδην, 3 * A! A N Ju & / Δ A ^ / 9 αλλ T» πρὶν μεφὺειν υπαγίστασο, uy σὲ Diac / 4 , / γαστήρ, ώστε κακὸν λατριν ἐφημέριογ. 14 (18, 15 Mein.: Theogn. 497-- 95) "A rvóoog & χαὶ Ot ivoc, 0 0r φΦρογνος ἀνδρὸς ἂγαν xol σώφρονος oivoc, οταν Oi, / ς H ^T , , ztvy vitégQ µέτρον, xobqov &9qnxe voov. 15 (18, 16 Mein.) To? αὐτοῦ (499 — 502). 3 * / B , ο ri Ev πυρὶ μὲν χρυσόν τε καὶ ἄργυρον ἴδριες ἄνδρες , 2 3 BN 2 3 M , γινώσκουσ᾽, ἀνδρὸς Ó οἶνος ἔδειξε voor, xai μάᾶλα περ πινυτοῦ' κακὀτήτα δὲ πτᾶσαν ἐλέγχει. ο E / ὥστε καταισχύνειν καὶ τὸν ἐόντα σοφὀγ. 16 (18, 17 Mein.: 5083 — 50$) 1 οὐχέτι κεῖνος Theogn. || 8 δὲ απάλαιµνα Α | νήφοσι γίνεται Mà A ut Theognidis A: γήφουσι (-σιν Tr.) γίνεται S ut Theognuidis 0 νήφουσ᾽ εἶδεται Theognidis rel. νήφουσι γίγνεται Athen. || 4 ἔρδων M! | 5 vore γήπιος] τε καὶ ἥπιος Athen. || V ἀλλ’ — ὑπανίστασο] πρὶν us9vew &o& δ, απανἰίστασο Athen. | μεθύειν Theogn. Athen.: µεθύων SM?*A | ur σε tacite ex Theogn. Gesn.! p. 144, inde vulg.: μὴ δὲ S M4A; μηδὲ βιάσθω γαστήρ o' ci. Hermann. quae sequuntur apud Theogn., licet cum prioribus per syntaxin cohaereant, recidit florilegus quia longius recedunt a titulo j 9 ecl. sine lemm. cum prioribus coniungunt S Μά Α (sic): separavit Tr., τοῦ αὐτοῦ addidit Gaisford, item Meineke. recte seiungi non quovis ego pignore adfirmem || 10 óuoc (pro ἄγαν) Theogn. | 11 πίνητ᾽ (vel -99! vel -e9^) Theognidis libri | τὸ ante uérgov add. Theo- gnidis plerique | 129 ecl. cum lemm. hab. SM A. v. ἀνδρὸς ὃ οἶνος ἔδειξε νόον poetae nom. non addito habet Athenaeus II p. 37f || 18 ἵδρυες M ἵδρυες A Tr. | 14 γινώσκουσ᾽ (-ow M4) SMA: γινώσκουσ᾽ Tr., inde vulg. scripsi igitur etiam ecl. 13 γινώσκων ubi γιν. SMA | ἔδειξεν ὃ pro ἔδειξε νόον A | 15 πινυτοῦ sed πι in ras. M? | χακό- τητα δὲ πᾶσαν ελέγχει SVob.: τὸν ὑπὲρ μέτρον ἤρατο πίνων Theogn. | 16 χαταισχῦναι Theogn. | πρὶν (pro τὸν) Theogn. || 15 ecl. lemmate non iterato hab. S M A, sine rubrica vel distinctione maiore cohaeret cum priore certe in M Tr. Q 15 σι 10 CAPVT XVIII. ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ 517 Οἰνοβαρέω κεφαλήν, Ὀνομακριτε, καί µε βιᾶται οἶνος, ἀτὰρ γνώμης οὐχέτ ἐγὼ ταµίής ἡμετέρης, τὸ δὲ δῶμα περιτρέχει' ἀλλ y ἀναστὰς πειρήσω, µή πως χαὶ πόδας οἶνος ἔχῃ καὶ νόον év στήψΦεσσι' δέδοικα δὲ µή τι µάταιον ἔρξω φΦωρηχθεὶς καὶ uéy! ὄνειδος ἔχω. 17 (18, 18 Mein.) Ὀμήρου (04. XIV 463 — 406). Oivog πολύφρονά sep udÀ' ἀεῖσαι, καί 9' ἁπαλὸν γελάσαι, καὶ v! ἐρχήσασθαι ἀνῆκεν, καί τι ἔπος προέηκεν o πέρ v! ἄρρητον ἄμεινον. 15 (15,19 Mein.) ἸΜενάνδρου (fab. inc. fr. 83 com. IV p. 256). Χαλειὸν ὅταν τις ὧν mín τιλέον λαλῃ, μηδὲν κατειδώς, ἀλλὰ προσποιούμεγοος. 19 (15, 20 Mein.) Βὐρωίδου Αὔγης (fr. 965 N.2). Νῦν Ó' oivog ἐξέστησέ u'* ὁμολογῶ δέ σε ἀδικεῖν, τὸ δ᾽ ἀδίκημ ἐγένετ᾽ οὐχ ἑκούσιογν. 20 (18, 21 Mein.) Φιλιππιίδου (fab. inc. fr. 4 com. IV p. 475). Ovx ἔστιν 'ἐμεθύσθην, πάτερ λέγοντά (0^ 1) 2 γλὠσσης Bergk (v et µ eras. Theognidis A) | 8 ἀλλά y" Mà || 4 πει- ρηθω Theogn. | ἔχη S A Theognidis plerique: ἔχει M4 Theognidis A ἔχει Theognidis 0 | B στήθεσι M* || 6 ἔρξω S A Theognidis plerique &p£o M? Theognidis Α | 7 ecl. cum lemm. hab. SMA. versus tertius iteratur infra flor. 36, 6 Mein. (Ὁμήρου) | 8 Οἶνος πολέφρονά περ SM4A: οἶνος γὰρ ἀνώγει Ἠλεός, 00 v^ ἐφέηκε πολύφρονά περ Hom.; οἶνος δὲ πολύ- qoova περ interpolavit Gesn.! p. 144, inde vulg. vereor ne particulam suo more abiecerit gnomologus vel de metro securus, cf. p. 515, 7 πολύς | 11 ecl. cum lemm. hab. ΘΜΑ. recurrit corp. Par. 632 ΕΙ, (Μενανδρου) | 12 πίῃ Bentley: πίνει S A corp. Par. πίνῃ MÀ Tr. | λαλεῖ corp. Par. || 14 ecl. cum lemm. hab. S ΜΑ; Αὔγης Meineke: αἰγῆς SM4A. comici esse versus propter numeros alterius iambi coniecerunt Pierson et Mei- neke, Euripidi vindicavit Nauck tr. gr. fr.? p. 437 || 15. νῦν à! SMA: vo? ó' Cobet mnemos. IX p. 114 adnuente Nauckio. sed nescio an tale facile etiam cogitari potuerit, et Hesych. é&&orgosv* εἰς ἔκστασιν ἤγαγεν huc spectare ci. M. Schmidt. ad recentiores pertinent quae adnotavi p. 524, 13 | us SM*À || 16 0^ om. operarius Gesn.?, inde vulg. | ἐγένετο A | 17 ecl. cum lemm. hab. SMÀ || 18 λέγοντά o 7 ci. Kock com. IIl p. 309: λέγοντα xal vel λέγοντα σε Meineke; A. νῦν temptaverat Gesn.!, inde vulg. 518 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" cc } ^ 1 / - ἥμαρτον), ὥστε πρὸς ἐμὲ συγγνωµήης τυχεῖν. c S 3 λ 3 70 ” ο / 4 * ó γὰρ εἰς τὸν ασθενῖ ῥίᾳ τι, ΠΙαμφιλε, ^ € / Γι - ποιῶν Ὀβρίζειν, οὐχ ἁμαρτάνειν δοκεῖ. 21 (18, 22 Mein.) Παχυάσσιδος (fr. 12 Kink.). μμ - M : ^ - , ; ' 3 / Ἐεῖν dye δὴ καὶ niv, αρετὴ vo τις ἔστι καὶ αὐτηή. 5 [44 3 P - 43 - 2 3 / / 4 ὅς x' ἀνδρῶν ττολὺ πλεῖσιον ἐν εἴλαιιίνῃ uédv πιίνῃ 3 ; As - " ev χαὶ émiovauévog, ἅμα v' ἄλλον φῶτα κελευῃ. 35 ./ ) € 2 23 M D. "D N "E ἶσόν 9/ 00v! iv ὁδαιτὶ καὶ ἓν πολέμῳ Jocc ανιρ ς / /, ^ / , — Ὀσμίνας διέπτων ταλαπεννέας., £vOc v& zavQot Φαρσαλέοι τελέθουσι µένουσί τε Φοῦρον ora. 10 τοῦ «£v ἐγω φΦείμην ἰσον κλέος, στ ἐγνὶ δαιτὶ ζ N ^5 ^ * 3 / τέρπήται πταρεὼν ἅμα v^ ἄλλον λαῦν ανώγῃ. o? γάρ uot ζώειν γε δοκεῖ βροτὸς οὐδὲ βιῶναι , , - , ο) ' &v9ou::010 βίον ταλασίφρονος, οστις ἀπι οἴνου " / , 3552 5 η - Φυμὸν ἐρητύσας συίνει ztovÓV, ἀλλ ενέοφρων. 15 οἶνος γὰρ πυρὶ iov ἐπιχθονίοισιν ὄνειαρ 3 M 3 / , CN 3 - ἐσθλόν, ἀλεξίχακον. πάσης συνοπιηδὸν ἀοιδῖς. 1 voce πρὸς ἐμὲ Grotius: ὥστε πρὸς σέµε SM3A; fallitur Grotius de A, nam πρ σέ ü i.e. πρὸς σέ µε in À ὡς τὸ πρόσθε Cobet || 2 βία vu S A: βιεστὶ M3 || 4. ecl. cum lemm. hab. S (Voss. Frob. p. 18): om. MA; πανυάσσιδος S Voss. f. 49*: πανυάσιδος Voss. f. 39" (ubi nihil nisi pri- mus versus legitur) Frob. idem lemma hoc loco cod. Phot., unde Πανύα- σις pinacogr. p. 56 Elt. verba oivoc γὰρ (16) usque ad fin. affert Athenaeus | p. 31A (Πανύασις δὲ λέγει), v. οἶνος γὰρ — συνοπηδὸν ἀοιδῆς Suid. v. οἶνος (καὶ Πανύασις) | 6 vo τις S Voss.: τίς Tr. p. 119; δέ τις te- mere Gesn.? p. 164, inde vulg. | «vc Meineke | * ἄλλον j' ἅμα φώτα et infra (12) ἆλλον 9) ἅμα Aaóv conicit Nauck (per iitt.), at cf. exempla composita ab Hilbergio silbenwaeg. p. 111 | κελεύῃ tacite Gesn.! p. 144, inde vulg.: κελεύει S Voss. || 8 ἰσόν 9^ oor ἐν tacite Gesn.!, inde vulg.: /aóv t' ὃς (vel ὅς) ἐν S Voss., ioov 8’ ὃς ἐν Tr. | 90óc suspectum Kinkelio jj 9 τε S Voss.: δὲ oscitanter Gesn.?, inde vulg. | 11 κεν Nauck mél. gréco- rom. 1V p. 401: μὲν S Voss. [ 12. τέρπηται Tr., inde vulg.: τέρπεται S Voss. | &voyr S: ἀνώγει Voss.; φώτα κελεύῃ (ut supra) pro λαὸν ἀνώγῃ Meineke anal. Al. p. 364 || 15 ἆλλ᾽ ἐνεό- φρων Valekenaer: ἆλλο (ἆλλο Tr. et ut videtur Voss.) νεόφρων S Voss.; ἀλλ᾽ ἐνεόφρων Meineke anal. Al. et Kinkel || 16 respicit Eratosthenes Stob. 1l 18,3 v. 1 | 17 πάσης — ἀοιδῆς S Voss.: πάσῃ — ἀνίῃ Athen. Suid.; πάση — ἀοιδῇ vel πάσῳ — ἀδείῃ lacobs ad anthol. Pal. p. 670 10 —— M ER RN ——— CAPVT XVIII ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ 519 ν μὲν γὰρ Φαλίης ἱλαρὸν µέρος ἀγλαῖης ve, δὲ χοροιτυπίης, ἓν Ó' ἱμερτής φιλότητος. δέ τε µενθήρης καὶ ὁυσφροσύνης ἀλεωρή ᾽ τῷ σε χρὺ παρᾶ δαιτὶ δεδεγμένον εὔφρονι ὑυμῷ πίνειν, μηδὲ βορῇ κεκακωµένον ἠύτε γῦπα ἦσθαι πλημμύροντα, λελασμένον εὐφροσυνάων. 22 (18, 23 Mein.) Πυψφαγόρου. Ἐλεύφερον ἀδύνατον εἶναι τὸν πάνεσι δουλεύοντα καὶ ὑτιὸ παθῶν κρατούιιενον. 23 (18, 25 Mein.) Τοῦ αὐτοῦ. Πυὐαγόρας ἔλεγε τὴν ué9nv µανίας εἶναι µελέτην. 24 ἁΧρυσίπτου. Mixoav φασὶ µανίαν εἶναι τὴν uéduy. 25 (18, 26 Mein.) ᾿4ναχαρσιδος. 1 ἱλαρὸν Koechly coni. ep. I p. 10sq.: ἱερὸν S Voss. ἐρατὸν Athen. | 8 versum om. Athen., frustra suspectabant Gesn.* Grotius dict. poet. p. 526 alii | µενθήρης egregie Meineke anal. Al. p. 365: μὲν θή- eue S Voss. | ἀλεωρή scripsi: ἀλεγεινῆς S Voss. ut supra dixit ἀλεξί- xaxov sic hoc loco necessarium quod posui, ne versus cum instituta sententia discrepet. non 'curarum etiam et sollicitudinis aliquid habere" vinum, ut Meineke opinatur, dicere vult Panyassis, sed datum esse mor- talibus aegritudinem ad medendam, si tamen modice eo utantur, et propter hilaritatem || 5 πίνειν sup. lin. S | Boos χεχακωμένον S Voss.: βορῆς χεχορημένον recte Athen. | γῦπα S Voss.: παῖδα Athen. | 7 ecl. cum lemm, hab. M A (post ecl. 18, 21 Mein.), om. S etiam Tr. p. 119 quod moneo propter Schenkelii ad Pyth. Vind. 23 adnotationem. legitur supra III 6, 55 p. 299, 15 ubi vide || 9 καὶ — κρατούµενον om. Gesn.? p. 165, inde vulg. [ 10 ecl. sine lemm. hab. 5 (post ecl. 18, 22 Mein.), lemm. τοῦ αὐτοῦ addito M A (post ecl. 18, 23 Mein.). deesse in À temere ad- firmat Gaisford. reposui librorum ordinem 23. 25. 24. 26 Mein., qui con- firmatur duabus Pyíhagoreis nunc vicinis. nec fortuitum, quod in Br sese excipiunt 24 et 26 Mein.: temere traiecerat Gesn.?, inde vulg. re- cepta est ecloga in corp. Par. 633 ΕΙ. (Πυθαγόρου) ubi legitur post 18, 19 et ante 18, 26 sed omissis 20—23 et 24 Mein. cf. Sexti sent. 269 Eit. [ 12 ecl. cum lemm. hab. M A (post ecl. 18, 25 Mein.) Br (post ecl. 18, 5 Mein), om. S. vide ad priorem || 18 qoi mavult Meineke v. IV p. LX quo recepto vix erit necesse iterari nomen, cf. Ill 7, 17 adn. 4 | 14 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 18, 25 Mein., om. 24) Br (post ecl. 18, 24 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 18, 12 Mein.), addito 520 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T' Zydyagoig ἔφη, κιρναµένου κρατῆρος ἐφεστίου, τὸν μὲν ερῶτον Όγιείας πιίνεσθαι, τὸν δὲ δεύτερον ἡδονῆς, τὸν δὲ τρίτον ύβρεως, τὸν δὲ τελευταῖον uavíac. 26 (18, 27 Mein.) ᾿4ντισφένους (apophth. 8 Winckelm.). Τὰς μὴ κατὰ S9vgav, φησὶν ó “4ντισνένης, εἰσιούσας ἀπολαύσεις δεήσει 5 σχασθῆναι ἢ ἑλλεβορισθῆναι ἢ πάν- τως λιμαγχονηύῆναι, κακὰς ἁμοιβὰς ἐκτίνοντα τῆς Ίτρο- γεγενηµένης ἀπιληστίας ἕνεχα μικρᾶς καὶ ὀλιγοχρονίου ἡδονῆς. 27 (18, 28 Mein.) Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Ότι καὶ γυναῖκα παιδευτέον (fr. XXII 4). Τῷ «{ιονύσῳ νάρθηκα καὶ λήθην συγκαθιεροῦσιν, ὡς μὴ δέον μνημονεύειν τῶν ἐν otvo π)λημμεληΦένιων. ἄλλα νουὐεσίας παιδικῆς δεοµένων. ᾧ συνᾷδει καὶ τὸ μισῶ µνήµονα συµπόταν. ὁ à Εὐριπίδης τῶν ἁτόπων τὴν Aj9uv σοφὴν εἴρηκεν. 28 (18, 29 Mein.) Πλατωνος (leg. I p. 640 E — 641 A). Me3vov κυβερνήτης καὶ sGg πιαντὸς ἄρχων ἀνατρέ- πει πάντα, εἴτε πιλοῖον εἴτε ἅρμα eire στρατόσπεδον εἴτε ὅ ví ποτε εἴη τὸ κυβεργώμενον ὑπ αὐτοῦ. lemmate M Α (post ecl. 18, 24 Mein.). recurrit cum lemmate corp. Par. 634 ΕΙ. Anacharsidis dictum haud absimile offert Laert. I 103. conferantur loci a Wachsmuthio congesti gnomol. Byz. 235 p. 203 1 τὸ uiv S corp. Par. || 2 ὑγιείας M3 A: byslac S Br Mac. corp. Par. | τὸ δὲ corp. Par. || 4 ecl. cum lemm. hab. SMA. ex alio fonte similia supra IIl 6,43 || 6 θύραν scripsi coll. flor.6: θύρας SM2A || 6 σχασθῆναι SA: χασθῆναι M3 | z ἐλλ. A! mrg | ἐλλεβορισθῆναι (sic) S Md, A! mrg, flor. 6: ἑλλεβορισθῆναι Gaisford, Meineke | 7 λιμαγχονηθῆναι S A: λιμαγχονισθήῆναι MS | ἐκτίνοντα SQ): ἐκτείνοντα M Tr. p. 119 ἐκ- τείνοντα A | 10 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA. cf. Plut. conviv. disp. I prooem. p. 612D | 12 διονύσω S: διονυσίῳ operarius Gesn.? p. 165, inde vulg. || 14 ᾧ tacite Gesn.! p. 146, inde vulg.: ὥς S || 15 μνήµονα (melius fuerat μνάμονα) συµπόταν tacite Gesn.!, inde vulg.: μνημοσύναν ποτάν S; vide Gottingenses ad Apostol. cent. XI 71c | 16 Eur. Or. 213 || 17 ecl. cum lemm. hab. SMA. recurrit ecloga et lemma corp. Par. 635 Elt. | 18 7; ov ξυννοεῖς τοῦθ᾽ ὅτι μεθίων Plat. | 19 ete πλοῖον εἴτε ἅρμα S M Α corp. Par.: εἴτε πλοῖα εἴτε ἅρματα Plat. | εἴτι 0 τι ποτὸ corp. Par. 10 1ὅ 10 CAPVT XVIII. ΠΕΡΙ ΑΚΡΑΣΙΑΣ 521 29 (18, 30 Mein.) To? αὐτοῦ (ibid. I p. 646 A). Ob µόνον ὡς ἔοικεν ὃ γέρων δὶς maig γίνοιτ ἄν, ἀλλὰ καὶ ὃ µενυσθείς. 30 (18, 31 Mein.) «{ημοκρίτου (fr. mor. 46 Mullach.). ὝὙγιπίην εὐχῆσι παρὰ Φεῶν αἰτέονται &vdgumot, τὴν δὲ ταύτης δύναμιν £v ἑωυτοῖς ἔχοντες ovx ἴσασιν' ἄκρα- σίη δὲ τἀναντία πρήσσοντες αὐτοὶ περοδόται τῆς υὑγιηίης τῇσιν ἐπιὑυμίῃσι γένονται. 31 (18, 32 Mein.) Πλουτάρχου ix τοῦ Ότι καὶ γυναῖκα παιθευτέον (fr. XXII 1). "A uoSínv, cic φησιν Ἡράκλειτος, καὶ ἄλλως κρύπτειν ἔργον ἐστίν, ἐν οἴνῳ δὲ χαλεπωτερον’ καὶ Πλατων δέ qu- σιν ἐν οἴνῳ τὰ 1. Ov φανερὰ γίνεσαι. ὥσπερ καὶ Όμηρος 1 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 18, 29 Mein.), sine lemm. Dr (post ecl. 18, 35 Mein.). verba ἆρ᾽ (sic) ὡς ---γένοιτ ἄν citat Clemens ΑΙ. strom. VI c. 2 p. 148 P. || 9 µόνον ἆρ óc Plat. recidit more suo particulam gnomologus, cf. supra p.243 adn.1 | γίνσιτ Plat. || 4 ecl. cum lemm. hab. SMA Br (post ecl. 18,30 Mein.), sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 18,26 Mein.); ὁημοσθένους compend. Dr. recurrit corp. Par. 165 Elt. ({ημοκρί- του γνῶμαι). adsimile est quod Diogeni supra datur III 6,35 | 5 ὑγιηίην εὐχῇσι (-jo. iam Mullach) Meineke v. IV p. LX (εὐχῇ idem ante): ὑγιεινὴν evynv S M4 Α (ὑγιεινῆν superscr. αίνειν A?) Mac. Ὀγιεινὴν τροφήν sed τροφῆν ex corr. Br ὑγείαν ἔχειν corp. Par. ὑγιείην εὐχαῖς (ex Frob. p. 19) Gesn,! p. 146, inde vulg. fortasse verum ὑγιείην | παρὰ libri, sed z supra lin. Α ἄρα Mac. | αἰτοῦνται ot ἄνθρωποι corp. Par. | 6 ταύτην S. | ἐν S M4 A Br Mac.: παρ) Tr. p. 120 corp. Par. | ἕαυ- τοῖς S M4 A Br Mac. corp. Par.: ἑαυτῆς Tr. | ἴσασιν libri | ἀκρασία corp. Par. || ? τὰ ἐναντία corp. Par., rectius opinor | πρήσσοντες S M4A: πράσσοντες Br πράσσαντας (πράττοντες cod. Par. suppl. 690) corp. Par. | ὑγείης SM4A Br vysíag corp. Par. || 8 τῇσιν (sic libri) ἐπιθυμίῃσι [-σιν M3) om. corp. Par. | γίγνονται SMS A Br. γίνονται Mac. corp. Par. || 9 ecl. cum lemm. hab. SM; πλουτάρχου nec plura S. cf. Plut. quaest. conv. p. 644F sq.: ἀμαθίην γὰρ ἄμεινον, ὡς φη- σιν Ηράκλειτος, κρύπτειν, ἔργον δὲ ἐν ἀγέσει καὶ παρ᾽ oivov ... 4i καὶ Πλάτων ἐν οἴνῳ μάλιστα καθορᾶσθαι τὰ πάθη τῶν πολλών νομίζει" καὶ Ὅμηρος εἰπὼν "οὐδὲ τραπέζῃ Γνώτην ἀλλήλων, | 11 ἁμαθίην M3 Voss.: ἀμαθίαν S A | Ἡράκλ.] fr. CVIII ubi vide reliquos Plutarchi locos a Bywatero collectos p. 42 | 129 χαλεπώτατον Nauck (per litt.) | Πλάτων] cf. de leg. 1 p. 650. 652 | 18 295 Μα | ytyve- σθαι À | ὥσπερ ατὲ. om. S | Ὅμηρος] 0d. XXI 35 522 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN I" οὐδὲ τραπέζη γνώτην αλλήλων. 32 (18, 33 Mein. Τοῦ αὐτοῦ (fr. XXII 2). Σοφοκλής ἐμέμφετο “ἰσχύλῳ, ὃτι αεθύων ἔγραφε᾽ 'χαὶ γὰρ εἰ τὰ δέοντα ποιεῖ quoív ἀλλ οὔκ εἰδώς γε’. 33 (18, 34 Mein.) Πυφαγόρου. Πυθαγόρας ἐρωτηθεὶς πῶς ἂν οἰνόφλυξ τοῦ μεὺθύειν παύσαιτο, εἰ συνεχώς ἔφη Φεωροίη τὰ ὑτὲ αὐτοῦ πρασ- σόμενα.. 34 (18, 35 Mein.) 4ναχαρσις. "dvdyagoig ἐρωτηθεὶς πῶς ἄν vig μὴ µενυσκοιτο, εἰ φἠσίν δρῴι τοὺς µεφύοντας oia ποιοῦσιν.. 35 (18, 36 Mein.) «ημοκρίτου (fr. mor. 47 Mullach.). Ὅσοι d;tó γαστρὸς τὰς ἠδονὰς ποιέαωνται ὕπερβε- 9 γνωτὴν sed τὴν in ras. A | ἀλλήλων Hom.: ἄλληδωην M3 ἀλλ᾽ ἡ δώην A | ὃ ecl sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ. cum lem- mate recurrit corp. Par. 691 Elt. apophthegma narraverat Chamaeleo, vide Athen. I p. 22a X p. 428f. Platonis de re p. X p. 598 E tamquam fontem dieti indicavit Wilamowitz philol. unters. IV p. 285 adn. 18 || 6 ecl. sine lemm. hab. S, cum lemm. πυθαγόρου M ΑΔ. recurrit. corp. Par. 454 Elt. ((Πυθαγόρου) ἀπόφθεγμα) | " πῶς ἄν oivóqàAvé 8: ὑπό τινος οἰνόφλυγος πῶς &v MA corp. Par. | 8 εἰ συνεχώς ἔφη S: ἔφη εἰ συνεχώς MA corp. Par. | θεωροίη libri Stob.: 9&c- gei corp. Par. | ὑπ) αὐτοῦ S M3 corp. Par.: ὑπ αὐτῶν Α uon recte hoe recepit Meineke addens prava "fort, ὑπ ἄλλων µεθνόντων᾽ | 10 ecl. sine lemm. hab. SA Br, addito lemm. ἀνάχαρσις Μ. recurrit corp. Par. 528 Elt. (Ανάχαρσις τοῦ Σχύθους sic). Stobaeus fortasse nou iteraverat lemma, si verus est ordo codicis Br ubi Anacharsidis altera praecedit sententia i. e. huius capitis 26 Mein. simile dictum Anacharsidis legitur Laert. 1 103; cf. quae collegerunt Freudenthal mus. Rh. XXXV p. 420 οἱ Wachsmuth ad gnom. Dyz. 236 Pp. 203 sq., item ad apophth. Vind. ο p. 15 | H post Ανάχαρσις add. ἔφη 5, inde vulg. | 12 εἰ φησὲν 0005 M?*: εἰ δρωη S ἔφησεν ὁὀρώη À ἔφη εἰ ὄρφη Br; Ava. ἔφη — μεθύσκοιτο᾽ εἰ, φησιν, ὄρφη Gesn.? p. 165, inde vulg. Ανάχ. ἔφη — µεθύσκοιτο, si" ἔφησεν ^ ὁρωῃ xt£. ? minus recte Mei- neke | ποιῶσιν corp. Par. || 13 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ. legitur supra III 6, 65. (Ἐπικτήτου Anourguovevuatov) ubi videsis ὅ 10 10 15 CAPVT XVIII. ΠΕΡΙ AKPAZIAZ 028 βληκότες τὸν καιρὸν imi βρώσεσιν ἢ πόσεσιν ἢ ἄφροδι- σίοισιν, τούτοισι πᾶσιν αἱ μὲν ἡδοναὶ βραχέαι τε καὶ OU ὀλίγου γίνονται, ὁκόσον ἂν χρόνον ἐσφθίωσιν ἢ πίένωσιν, αἱ δὲ λῦπαι πολλαί. τοῦτο μὲν γὰρ τὸ ἐπιφυμέειν αἰεὶ τῶν αὐτῶν παάρεστι, καὶ ἑκόταν γένηται ὁκοίων ἐπινυ- µέουσι, διὰ ταχέος τε v) ἠδονὴ παροίχεται, καὶ οὐδὲν [ἐν] αὐτοῖσι χρηστόν ἐστιν ἀλλ’ ἢ τέρψις βραχέα καὶ αὖτις τῶν αὐτῶν δέει. 36 (18, 37 Mein.) Πλάτωνος (Alcib. I p. 131 B). Ὅστις σῶμα φεραπεύει, τὸ ἑαυτοῦ, ovy ἑαυτὸν Jega- πεύει' ὅστις δὲ χρήματα, οὔν' ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυτοῦ, ἆλλ᾽ ἔτι πιορρωτέρω τῶν ἑαυτοῦ. 37 (18, 38 Mein.) ΙΜουσωνίου ἔκ τοῦ Περὶ τροφῆς (rel. ed. Peerlkamp. p. 193 sqq.). ἀΑἴσχιστον, ἔφη, γαστριµαργία καὶ ὀψοφαγία ἐστίν, ovx ἀντερεῖ οὐδείο' σκοποῦντας δὲ ὅπως διαφεύξονται 1 fortasse reponendum 7 ἐπὶ πὀσεσιν 7j ἐπὶ ἀφροδ. ex cap. 6 | ἀφροδισίοισιν scripsi: ἀφροδισίοις ἐν S et cap. 6 || 2 τούτοισι cap. 6: τοῖσι S | βραχεῖαι libri hic et supra | 8 ἤ ἀφροδισιάζωσιν pudenter omissum credas, cf. p. 511,1 et 4 adn. | & λύπαι supra L ut hic Tr.: λοιπαὶ 5 | ἐπιθυμεῖν S | del libri hic et supra | 5 ἐπιθυμέουσι ex -έωσι corr. ut videtur S! ἐπιθυμοῦσι supra Lj] 6 τε S ye supra L | ἐν seclusi || V βρα- χεῖα libri utrobique ut deinde αὖθις | 8 δεῖ flor. 6 || 9 ecl. cum lemm. hab. SMA. recurrit corp. Par. 636 Elt., lemmate post 635 (id est post Stob. flor. 18, 29 Mein.) non iterato. ipsum Platonem adhibens Stobaeus flor. 21, 23 Mein. offert Οὐκοῦν πάλιν (πάλιν om. A) ὅστις αὐ σώμα θεραπεύει, τὰ (τὸ M* A) ἑαυτοῦ, ἆλλ᾽ οὐχ ἑαυτὸν θεραπευει; — Κινδυνεύει.-- Όστις δέ γε τὰ χρήματα, οὔτε ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυτοῦ, ἆλλ᾽ ἔτι πορρωτέρω τῶν ἑαντοῦ; — Ἔμοιγε δοκεῖ. contra in hoc capite utitur gnomologio cui Platonica inerant contracta licenter et inmutata. rem firmare videtur librorum Platopis indiculus ad ecl. 29. 30. 37 Mein. constanter omissus | 10 τὸ S Μά Α corp. Par. Platonis T: τὰ Platonis B | ovy ἑαυτὸν S M4 A corp. Par. Platonis T: οὐκ αὐτὸν Platonis B. || 19 ἀλλ — ἑαυτοῦ inter lin. Α || 18 ecl. cum lemm. hab. 5 Μ (post ecl. 18, 37 Mein.) Br f. 657 (tamquam capitis unicam) Mac. Chrys. (post ecl. 18, 31 Mein.), sine lemm. Br f. 36" (post ecl. 18, 31 Mein.); nil nisi µουσωνίου Br Mac. ἐκ S ἐκ v Tr. ἐκ τοῦ M4A | 15 Mac. nihil habet nisi fragmentum infra p. 528,6 indicatum | Ὅτι αἴσχ. ci. Wachsmuth; dederit Lucius "A22? ὅτι μὲν αἴσχ. || 16 διαφεύξωνται SMA Br: corr. Halm. lect. Stob. p. 2 524 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" ταῦτα πάνυ ὀλίγους Ίσθημαι ἐγω. τοὺς δὲ πιολλοὺς ὁρῶ καὶ ἀπόντων ὀρεγομένους τῶν τοιούτων βρωμάτων, καὶ παρόντων ἀπέχεσθαι ur δυναµένους, καὶ χρωμένους αἲ-- τοῖς, ὅταν χρῶνται, ἀφειδῶς, ὡς καὶ πρὸς βλάβην χρῆσθαι λ - , ; ; pO , 11 τν τοῦ σώματος. καίτοι γαστριµαργία ví ἂν etr] ἄλλο : » 2 , " , 2 € » - EE AE ' 2 η ακρασία περὶ τροφην, δι vv ἄνθρωποι τὸ ἡδὺ τὸ Ev / nd 3 ud J SN Ü σίτῳ τοῦ ὠφελίμου προτιμῶώσιν; xai ὀψοφαγία δὲ οὐδὲν «i , } 2 5 / ) - ης ἕτερον ἐστιν d$) αμετρία περὶ χρήσιν ὄψου. πανταχοὺ δὲ 3 ς 3 μα £^ - * - κακὸν ουσα $ &uevoía ἓν τοῖς μάλιστα τῇδε τὴν ἑαυτῖς d " , , , 3 ἐτειδείκγυται φύσιν, πιαρεχομένη τοὺς ὀψοφάγους ἀντὶ ἀν- ; ς E M ς / , ὑρωτεων vgiv v xvatv οµοιουμένους τὴν λαβρότητα καὶ - ^N 3 - / - εὐσχημονεῖν μὴ δυναµένους, οὐ ταῖς χερσίν, ov τοῖς Ou- 2 - 4 [44 ^ ; ς K€GLY, OU τῇ καταπόσει’ ουτως ἄρα αὐτοὺς ἐξίστησιν T) J J. D A 3 bl rà κε . ο M δι (ὐ 5! ἐπιὑυμία τῆς ἐν ὀψῳ nOÓovrc. ὅτι μὲν δὴ οὕτως ἔχειν N b) / / ’ € [224 Ἱτρος τροφήν αἴσχιστόν ἐστιν, γνώριµον, ἐν ᾧ γε ζῴοις M --- 3λ 2 έ ’ . " ς L ; 3 ἄφροσι μᾶλλον ij &vOgurtoic qoovíuorg ὁμοιούμεύα. αἰ- S ’ ’ ^ 2^ 1 3 " ὀχίστου δὲ τούτου ὄντος, κάλλιστον ἂν sir rovtvavtíoy, τάξει καὶ κοσµίως ἐσφίειν καὶ τὴν σωφροσύνην ἐνταῦθα 9 / ; - 2 N € / € 234 3 3 νο F ἐπιδείκνυσύαι τρῶτο», οὐκ ὂν ῥάδιον, ἀλλὰ δεόμενον noà- λῆς ἐπιμελείας καὶ ἀσχίσεως [καὶ κχαθόλου μὲν ἴσως τὸ / , , 9 ἁπάντων Α | τοιούτων om. M3 [| 8 ἀπέχεσθαι ΜΑ: ἐπέχεσθαι ἑπ- A) SA | v. xal yoouévovc — φύσιν (10) infra 12 (post δυναμέ- νους) repetiit A propter homoeoteleuton | 5 τὴν om. loco altero A | γαστριµαργία — 8 χρῆσιν ὄψου] cf. Clemens Alex. paed.II 1,12 p. 171 P. | μᾶλλον pro «A40 À loco altero || 8 ἐστίν (vel ἐστιν) post ἕτερον hab. S, post ὀψου Μά Α Br ἐστι Dr. an delenda erit copula? | πανταχοῦ — 10 φύσιν] vide Clementis locum paulo infra laudatum | πανταχη Clem. || 9 ἑαυτῆς] ἑαυτοῖς utroque loco A, sed priore corr. A! | 10 παρεχο- µένη — 11 λαβρὀτητα] cf. Clemens Alex. paed. II 1, 11 p. 171 P. ἔστι γὰρ ὃδρᾶν τοὺς τοιούτους volv ἢ xvoiv διὰ τὴν λαβρότητα μᾶλλον 7 ἀνθρώποις ὡμοιωμένους | 11 ὁμοιωμένους M; fort. ὠμοιωμέ- vovg cui favet Clemens nec repugnat ὁμοιούμεθα quod legitur 16 || 18 ἐξισταναι vel ἐξίστασθαι similiter v. I p. 303, 25 II p. 273, 21 Mein. | ον 19 οὐκὸν S ovx ὂν M3Br οὐκ ἂν A. corr. A? | 20 verba xai (καὶ hab. M43 Br, om. SA) καθόλου μὲν ἴσως τὸ σωφρονεῖν ex margine illata esse vidit lacobs animadv. in Stob. p. 240, vide mus. Rh. XLI p. 60 et ar 10 10 CAPVT XVII. ΠΕΡΙ AKPAYIAX 525 pel - CM / M - 4, 23. - ς κ - 3 - σωφρονεῖν]. δια ví δή τοῦτο; ovt πολλών vÓovoOv ovoOv, € H / ς , TL ai τὸν ἄνθρωπιον ἀναπιείθουσιν ἁμαρτάνειν καὶ ἐνδιδόναι 3 - / M / , 5 αὐταῖς ῥιάζονται παρὰ τὸ συμφέρον, δυσµαχωτάτη εἶναι L - ς ς / - M xivOÓvvevet τιασῶν T) περὶ τροφὶν ἨΠδονή. ταῖς μὲν γὰρ ἄλλαις ηδοναϊς σἸτανιώτερον ὁμιλοῦμεν, καὶ ἐνίων γε μῆ- ^ [4 4S 3 , ^ ’ yos καὶ ἐνιαυτοὺς ὅλους ἀπέχεσθαι δυνάµεθα: ταύτης δὲ 2 - ς / , - 3 , ἀνὰ πτᾶσαν ἡμέραν πάντως πειρᾶσθαι Gvcyxn, καὶ τά γε ^ nON qi c / ς , . 3 N »! - ELA M » ιολλὰ δὶς ἑκάστης ημέρας ov yàg ἔνι Civ ἄλλως τὸν &v- v Q) c , - 2 n K: T. Φρωπογν. (009 00Q zÀeovaxig τῆς ἐν βρωσει ἠδονῆς πξιρωµεύα, τοσούτῳ πλείους οἱ ἐγταῦφα κίνδυγοι. καὶ 3 / M € 2 € J μὴν x«9 ἑκάστην πιροσφορὰν τροφῆς οὐχ eig κίνδυνος ς , * / ς , 3 o αμαρτήματος, ἀλλὰ πλείονες. καὶ γὰρ ὃ zagà sAéov vj δεῖ / c / N nd / ἐσφίων ἁἀμαρτάνει, xai O0 κατασιεύδων iv τῷ ἐσθίειν 2 0 € | € ^ / ς M - M - A ουδὲν Ίπτον, καὶ 0 uohvvOuevog Ὁπὸ τοῦ Owov μᾶλλον T 7 A € " - , - χρή, καὶ o và 0íc τῶν ὑγιεινοτέρων βρώματα προτιμῶν, καὶ Ó μὴ νέµων τὰ ἴσα τοῖς συγεσθίουσιν. ἔστι δὲ καὶ ς / M ο * ἄλλη τις ἁμαρτία περὶ vQoq», ὅταν ztagà καιρὸν ττροῦ- p.97 adn. 1. ad hiatus suspicionem refugerat Gesn.! p. 148 mrg post σωφρονεῖν intercidisse coniciens haec οὐχ ἤκιστα δὲ περὶ τὴν τρο- φήν, scilicet ut v. καθόλου μὲν ἴσως paulo redderet commodiora. prae- teriissem Gesneri commentum nisi fraudi fuisset Musonii reliquiarum editori. nec magis stare potest argumentum quod ex Clemente duxit Peerlkamp, nam Clementis verba πανταχῆ δὲ x«xóv οὖσα 7 ἀμετρία περὶ τὰς τροφὰς μάλιστα διελέγχεται (paed. l. c. p. 171 P.) respondent potius superioribus illis p. 524, 8 Sq. πανταχοῦ δὲ κακὸν κατ. 2 malim ἐνδιδόναι ἑαυταῖς || 10 καὶ μὴν — Ρ. 520,8 τὸ σῶαα om. MA Br | 12 παρὰ πλέον scripsi: παραπλείων S. ἐπιπλεῖον vix necessario Meineke suadente Gaisfordo. nam παρὰ πλέον (cf. παρὰ πολύ al) ἐσθίειν, fere plus edere, non ita multum distat a πλέον τι! aeque usitatum παρ oàÀiyov, cf. Plat. apolog. p. 36 A. ceterum πλείων πλείονος similes formas habent libri in Lucii Musonianis, sed πλέον recte Stob. II p. 244, 16 Wachsm. flor. v. lI p. 272, 8 III p. 19, 4 Mein. ef. L. Dindorf in Xenoph. de re equ. 1, 9 | ήδη (sic) S (ήθη Tr. p. 121): 7 δεῖ ci. Gesn.! p. 148 mrg, et sic cod. Paris. 1985 ex Gesneri libro ut recte adnotavit Gaisford. correctionem ;j χρή quam exhibent Schowii duo libri interpolati (cf. mus. Rh. XLI p. 60) adsumptam puto ex his quae sequuntur μᾶλλον 5 yox | 19 βρώματα nescio an seclu- dendum sit 526 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" , 2 ΄ 3 / » 7 2 / qegwuuedo αὐτήν, καὶ δέον ἄλλο τι πράττειν, ἀφέμενοι τούτου ἐσφίωμεγν. τοδούτων δὺ καὶ ἔτι ἄλλων ἁμαρτιῶν b - , - ς - , ο” ουσῶν περὶ τροφήν, δεῖ μὲν απασῶν καφαρεύειν αὐτῶν M Y - » 5 M /^5 , καὶ unóeuig ἔνοχον εἶναι τὸν μέλλοντα σωφρογήσειν. / 3 v i ’ [ ? ^ καὐφαρεύοι Ó ἄν τις καὶ ἄναμαρτητος ctp ασκῶν xoi "n € - - ἐφίζων αὐτὸν aigeio 9a, civov ovy ἵνα Ἰδηται, ἀλλ iva / 2 ; A , - τρέφηται, ovÓ ἵνα λεαένηται τὴν κατάποσιν, ἆλλ᾽ ἵνα Li - / ς / ῥωννύηται τὸ σῶμα. καὶ γὰρ yéyovev v μὲν κατάποσις / 5 f 3 € — 327 ς M δίοδος εἶναι vgoqric, ovy nÓovnc Όργανον, v δὲ yaorug τοῦ αὐτοῦ χάριν οὗτερ ἕνεχα καὶ φυτῷ παντὶ ῥίζα γέ- / - / ' M / γονεν. xada;eg γὰρ ἐπεῖ τρέφει τὸ φυτον :» ῥίζα ἀπὸ ^— A ^ [4 € " ta ow τῶν ἐκτὸς τὴν τροφἠν λαμβάνουσα” οὕτω τρέφει τὸ Ciov ς ^ / - [44 ἡ γαστὴρ ἁπτὸ τῶν εἰσφερομένων σίτων καὶ πιοτῶν. (07:60 τε Gv τούτοις διαμονῆς ἕνεκα συμβαίνει τρέφεσθόαι, καὶ 2 ς - . / λ M - - M / . ovy ἡδονῆς, παραπλησίως καὶ ἡμῖν ζωῆς καὶ φάρμακον ς A - E y ^ , ἡ τροφή [τῷ &v9ourtq| ἐστί. διὸ καὶ προσήχει &£odíecv C ς- C - ) e c / P / ἡμῖν ἵνα ζώμεν, ovy ἵνα ἠδωμεύα, et ye uélÀousev στοι- 9 ἐσθίομεν, ο radendo corr. ex ᾧὁ S (ἐσθίομεν Tr., inde vulg.): tacite corr. Gaisford | 8 αὐτῶν videtur S! corr. ex αὐτόν || 8 v. καὶ γὰρ e.q.s. tamquam novam eclogam exhibent lemm. τοῦ αὐτοῦ prae- misso ΜΑ, similiter novum tmema incipit ab his in Br lemmate non addito: cum prioribus cohaerent in S || 10 ἕνεχα abundat, sed similis sermonis redundantia supra III 6, 24 p. 290, 10 καρτέον µόνης &vexa τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ περιττοῦ xal οὐχὶ xoouov χάρι», quamquam brevius ibidem p. 289, 16 τούτου ἕνεκα καρτέον οὗ καὶ κοµητέον | 18 σίτων SM? Br: σιτίων A cf. p. 503, 17 adn. jj 14 «v τούτοις S A. αὐτοῦ τοῖσ M* αὐτοῦ τῆς Br ; 15 ζωῆς om. Tr.; ζωῆς καὶ delevit Gesn.! p. 148, inde vulg. | φάρμακον etiam S, moneo propter Gaisfordum. nisi delendum erit xoi auctore Gobeto, interciderit alter genetivus velut ζωῆς x«i (ovy ἡδονῆς) qa«gu. intercidisse διαµονῆς coniecerat Gesn.! mrg, minus recte λιμοῦ Wyttenbach in Plut. mor. p. 159. ζωῆς q«o- µακόν ἐστι dicitur noto usu pro Zgv ποιεῖ, τὸ Ggv παρασχενάζει, ut apud comicum ὁ δὲ Auk0c ἐστιν ἀθανασίας φάρμακον [com. III p. 47]' Cobet mnemos.? Il p. 97 || 16 τῷ ἀνθρώπῳ seclusi. alterutrum, aut ἡμῖν aut τῷ ἀνθρώπῳ stare non posse vidit Schow qui delevit ἡμῖν probante Peerlkampo. illud commendatur cum numeri concinnitate tum eo quod pergitur διὸ χαὶ πρ. £69. ἡμῖν || 1€ στοιγεῖν S M3 A Br; συ- στοιχεῖν tacite Gesn.!, inde vulg. sed Musonius infra flor. 48, 67 extr. Mein. τούτοις στοιχεῖν καὶ ἔπεσθαι τοῖς λόγοις 10 16 σι 10 16 CAPVT XVIII ΠΕΡΙ AKPAZIAZ 527 " » ; x - ’ by / C » A x χεῖν ἀρίστῳω Όντι τῷ λόγῳ Σωκράτους, ὃς ἔφη τοὺς μὲν 3 ^ / N πολλοὺς ανθρώπους ζῆν ἵνα ἐσθίωσιν, αὐτὸς δὲ ἐσθίειν ο - 2 Δ *2 , / 3 » ἵνα C$. ov γὰρ δὴ ἐπιειχής τις βουλόμενος εἶναι ἄνθρω- 2} / , - 3 - πος, ἀξιώσει παραπλήσιός τις εἶναι τοῖο πολλοῖς, καὶ φά J λ - 23 / c 23 - , ) c ζῆν ἐπὶ τῷ ἐσθίειν, ὥστερ ἐκεῖνοι Φηρώμενοι ἐξ ἅπαν- τος τὴν ἀπὸ τῆς τροφῆς ἡδονήν. 70) ' M ' c / Δ 3/ ^- , τι δὲ καὶ Φεὸς Ó ποιήσας τὸν ἄνθρωπον του σῳ- Ceo Jat Xxaetv, οὐχὶ τοῦ ἤδεσθαι σῖτα καὶ ποτὰ παρεοκεύα- σεν αὐτοῖς, µάθοι τις ἂν ἐκεῖθεν μάλιστα. ij γὰρ Ór τροφὴ ὅτε ἐργάζεται μάλιοτα τὸ ἑαυτῖς ἔργον, τοτε οὐδαμῶς ῆδει τὸν ἄνρωπον κατά τε τὴν πέψιν καὶ τὴν ἀνάδοσιν, ἀλλὰ / N , ς 3 32 - τς L4 ς , voeqouedo μὲν tTOTE vr αὐτῆς καὶ ῥωννύμεύα, róoueda / ) ς / L € δὲ τότε οὐδεμίαν ἡδονήν, καίέτοι πλείων Ó χρόνος οὗτός 3 9 25 € 2 / 3/ / 2/ ς s ' ς - ἐστιν η ἓν ᾧ ἐσφίομεν. ἔδει δέ ye, εἴπερ 0 Φεὸς ἡδονῆς χάριν την τροφὴν. ἐμήχανήσατο ἡμῖν, τὸν πλείω τοῦτον χρόνον ἤδεσθαι ἡμᾶς vn αὐτῆς, καὶ οὐ τὸν ἐλάχιστον ἐκεῖνον iv ᾧ καταπίνοµεν. ἀλλ ὅμως χάριν ἐκείνου τοῦ L l Σωκρ.] vide quae dixi ad ΠΙ 6, 41. cum nostro comparandus Cle- mens Alex. paed. II 1, 1 p. 163 P. cf. strom. VII 14 p. 885 P. | 9 πολλοὺς firmat Gellius XIX 2 extr. | 8 v. ov γὰρ — 6 τροφῆς ἡδονήν om. M4 A Br Ί 5 ἐπὶ om. operarius Gesn.!, inde vulg. | θηρώμενος ci. Nauck | 7 v. Ὅτι ὁὲ — p. 528,6 βρωµάτων sic ut infra. v. πᾶν γὰρ tovvav- tiov p. 528,6 — τῷ σχολαίῳ p.529, 7 tamquam duas novas eclogas constituunt lemmate τοῦ αὐτοῦ utrique praemisso M (sed inverso or- dine M) A, separatas easdem particulas exhibet etiam Br sed lemmate non addito, de Macario vide infra: eum prioribus cohaerent S || 9 αὐ- τοῖς SM* A Br αὐτῷ corr. A?; fuitne «voi i. e. &vOgozo? cf. Cle- mens Alex. paed. II 1, 5. p. 166 P. οὐ y&Q που µεμαθήχασι τὸν θεὸν παρασχευάσαι τῷ δηµιουργήµατι, τῷ ἀνθρώπῳ λέγω, otva καὶ ποτὰ τοῦ σφζεσθαι χάριν, οὐχὶ δὲ τοῦ ἠδεσθαι κτὲ. | 10 ὅτι A! corr. A m. inc. ( 11 cz» ante πέψιν om. M? Br;| ἀνάδοσιν] ἀναλοσιν (sic) S [ 12 μὲν om. Br | 18 δὲ τότε οὐδεμίαν ἡδονὴν S δὲ οὐδεμίαν (vel οὐδὲ ulav) ποτὸ ἡδονὴν Μὰ δὲ οὐδεμίαν τὀτε ἡδονὴν A nescio igitur an supra lineam iteratum fuerit τότε ab interprete fueritque olim ἠδόμεθα ó' οὐδεμίαν ἡδονήν, et re vera Sic legitur in Br [ 1? ἐν] ἐν) M4 | ἐν ᾧ om. Α in textu, ubi suprascr. or, sed ἐν o A? mrg; fallitur Gaisford referens hanc discrepantiam ad 14 || 17 sqq. cf. Lucian. Nigr. 33 | χαίρειν S! ubi χάριν suprascr. S?, χάριν M4 A Br; τὸ χαίρειν tacite interpolavit Gesn.!, inde vulg. malim ἐκείνου χάριν 528 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ -- , , c εν, ' TET, , ἑλαχίστου χρὀνου, ον rÓOueda, zagoaoxevr μὲν ὀψων yt- verat µυρίων ' πιλεῖται Ó. 5 Φἅλαττα µέχρι περάτων᾽ µα- γέιροι δὲ γεωργῶν /ιεριστιουδαστότεροί εἰσιν' δεῖτνα δὲ πταρατίφεγταί τινες ἀγρών ἀναλίσκοντες τιμάς, xoi TOUT οὐδαμῶς ὠφελουμένων τῶν σωμάτων x τῆς πολυτελείας τιν βρωμάτων. ττᾶν γὰρ τοῦὐναντίον oi ταῖς εὐτελεστα- ταις χρώμενοι τροφαῖς ἰσχυρότατοί εἶσιν. τοὺς γοῦν oixé- τας τών ὁδεσποτῶν καὶ τοὺς χωρίτας τῶν ἀστικών καὶ τοὺς πένήτας τῶν πλουσίων ἴδοις αν ὡς ἐπὶ τὸ πλ[θος ῥωμαλεωτέρους ὄντας xai μᾶλλον μὲν πογεῖν δυναµένους, ἧττον δὲ xauvovrac ἐν τοῖς ἔργοις, νοσοῦντας δὲ σττα- γιώτερον, ἀγεχομένους δὲ εὐκολώτερον κρύος, «άλτος, ἀγρυπινίαν, υτᾶν εἴ τι τοιοῖτον. καίτοι κἂν ἐπίσον Y) τε τολυτελὶς καὶ v εὐτελὴς τροφὴ ῥωνγύῃ τὸ σώμα, ὅμως αἱρετέον ἐστὶ τὴν εὐτελῆ, ὅτι αὔτι σωφρονικωτέρα καὶ ρέει ἀνδρὶ ἀγαθῷ μᾶλλον, v καὶ τὸ εὐπόριστον τοῦ ὁυσπορίστου, καὶ τὸ ἀπραγμάτευτον τοῦ μετὰ πραγµατω», 2 cf. Seneca cons. ad Helv. 10, 3 quod dissolutus deliciis sto- machus vix admittat, ab ultimo portatur Oceano | µάγειροι — εἰσιν] Clem. Alex. paed. 1 1, 9 p. 169 P.: πολυτιµότεροι γεγόνασιν µάγειροι γεωργῶν | 9 δὲ S, om. M? Br, sup. lin. add. Α || 4 αγρών «a. τ.] luvenal. IV 26 provincia tanti vendit agros comparat Buecheler. vide etiam Peerl- kampi adn. || B οὐδαμῶς ο. q. s.] cf. Clemens Alex. l. c. p. 166 P.: ἐπεὶ μηδὲ ὠφελεῖσθαι πέφυχε τὰ σώματα ἐκ τῆς πολυτελείας τῶν βρωμάτων᾿ T&v γὰρ τοὐναντίον oi ταῖς εὐτελεστάταις χρώμενοι τροφαῖς ἰσχυ- ρότατοί εἰσι καὶ ὑγιεινότατοι καὶ γενναιότατοι, ὡς οἰκέται δεσπο- τῶν χαὶ γεωργοὶ κτητόρων΄ xol οὐ μόνον ῥωμαλεώτεροι, ἀλλὰ καὶ φρονιμώτεροι, oc φιλὀσοφοι πλουσίων | 6 x&v (om. γὰρ) τουναντίον — 19 εἴ τι τοιοῦτον excerpsit Mac. Chrys. nihil amplius. vide praeterea quod monui supra p. 59217, 1. | 9 πλήθος S M4 A Tr. p. 122 Mac.: πλεῖ- otov S? supra vers, A? mrg Br ex em. Gesn.! mrg omnes ὡς ἐπὶ τὸ πλῆ- 9oc formulae obliti, vide Platonem Phaedr. p. 275 B de re p. Il p. 3644 || 10 ῥωμαλαιοτέρους Mac. | 15 χρῦος ex κρύους, item θάλπος ex 9aà- πους corr. Mac. | 18 τοιοῦτον Μὰ A Mac.: τοιοῦτο S Br | 14 εὐτελῆς 1 M3 Br: λυσιτελῆς SA | 15 αἱρετόν acc. supra o deleto corr. A? | ac- φρονεστέρα Tr., inde vulg. | 16 7 SM4A: ὡς in ras. corr. Br quod tacite scripserat Gesn.! p. 148, inde vulg.; emend. Gesn.? p. 167 mrg 15 10 CAPVT XIX ΠΕΡΙ ΑΝΕΞΙΚΑΝΜΙΑΣ 529 καὶ τὸ ἔτοιμον τοῦ ἀγετοίμου πρὸς τροφὴὶν πρεπωδέστε- Qov τοῖς ἐπιεικέσιν. ἵνα δὲ συνελὼν εἴπω περὶ τροφῆς τὸ πᾶν, (Qui δεῖν σκοπὸν μὲν αὐτῆς ποιεῖσφθαι ὑγίειάν τε καὶ ἰσχύν, ὡς τούτων µὀνον ἕνεκα βρωτέον, à δὴ δεῖ- ται πολυτελείας οὐδεμιᾶς' ἐσθίοντα ὃ᾽ ἐπιμελεῖσθαι κὁσ- µου τε καὶ µέτρου τοῦ προσύκοντος καὶ τοῦ διαφέρειν τελεῖστον τῷ τε ἀμολύντῳ καὶ τῷ σχολαίῳ. CAPVT XIX. ΠΕΡΙ ANEZIKAKIAZ. 1 Εὐριπίδου “4νδρομάχης (642— 644). Σιικρᾶς ἀπ᾿ ἀρχῆς veixog ἀνθρώποις µέγα γλῶσσ᾽ ἐκπορίζει' τοῦτο Ó oi σοφοὶ βροτῶν ἐξευλαβοῦνται, μὴ φίλοις τεύυχειν ἔριν. 2 ΘΦιλήμονος Επιδικαζομένου (fr. 1 com. IV p. 9). Ἡδιον οὐδὲν οὐδὲ µουσικώτερον ἔστ᾽ ἢ δύνασθαι λοιδορούμενον φέρειν. 1 πρὸς SBr περὶ M2A | 9 infinitivi (ὥς) συνελόντι εἰπεῖν si- miles in Musonii diatribis non leguntur. cf. v. IIl p. 94, 5 Mein. ἵνα δὲ M 2t ' - ) - . . αι cvvteuov εἴπω || 9 δη pro δεῖν Α | αυὐτῆς supra lin. S | ποιεῖσθε corr. A? || 4 µόνων Br | à: supra lin Α || 7 µολύντῳ À sed ἆ superscr. A? Caput undevicesimum hab. SM A, aliquot eclogas Br Mac. Chrys. titulum habent ut Photius omnes, numerum S M À Mac. sed τὸ S | 10 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA || 11 ανθρώποις SMA Eur.: ἀνθρώπου Tr. p. 123, inde vulg. || 19 φίλους A! corr. A? | 14 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 1) fabulae nomine detracto Br (post ecl. 9). ᾿Επιδικαζομένου Grotius secundum Stob. III 13, 23: ἐκδικαζομ. s ἐκδικαξομένου M3 ἐκ τοῦ δικαζοµένου A. eclogam et lemma Φιλήμο- vog iterat corp. Par. 637. 638 Elt., ut tamen duo versus posteriores a prioribus seiuncti sine lemmate legantur idque reete fortasse. duos prio- res addito poetae, non fabulae nomine servavit etiam Plutarchus mor. p.35D | 16 ἔστ᾽ ἢ Plut. Gesn.!, inde vulg.: ἐστιν SM? ἐστι Tr. corp. 2 . - 8 n Par. ἔστ᾽ ἢ ex ἐστι A! ut videtur ἐστι τοῦ sed v in ras. Br Stobaeus Ill. 34 5930 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΤΩΝ I" ς d * 2 c , ὃ λοιδορῶν γὰρ, ἂν ὃ λοιδορουµενος μὴ προσποιῆται, λοιδορεῖται [0] λοιδορῶν. ὃ Εὐριπίδου ἐκ Πρωτεσιλάου (fr. 654 N.?). 4υοῖν λεγόντοιν, Φατέρου Φυμουμένου, ὃ μὴ ἀντιτείνων τοῖς λόγοις σοφώτερος. 4 «ὤλημοσνένους. 4ημοσθένης λοιδορουµένου τινὸς αὐτῷ οὐ συγκατα- L / - € € € / - - βαίνω᾽ εἶπεν εἰς ἀγώνα, ἓν ( ὁ qvvouevog του νικὠν- τός ἔστι κρείττων.. 5 Ilàavovog. Πλάτων λοιδορούμενος vro “λέγε ἔφη xoxo ρούµενος ὑπό τινος λέγε ἔφη κακῶς, ἐπεὶ καλῶς ovx ἔμαυες'. 6 άριστίππου. 2 / ” } ΔΝ N » [4 D 4 "Apiovummog λοιδοροῦντος αὐτὸν τινὸς ἔφη τοῦ µεν λέγειν κακῶς σὺ κύριος ci, τοῦ δὲ δικαίως ἀκούειν yu. 7 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Πῶς ἔστιν ἀπ᾿ ἐχδρῶν ὠφελῃ- θῆναι (p. 960 ζ--- D). «4όγων δέ, κουφοτάτου πράγματος, βαρυτάτη ζημία 1. 2 ^haec tintinnabula quemvis dedecent etiam comicum' Bue- cheler || 2 προσποιῆται ex -εἴται corr. S! | λοιδορῶν Grotius: Ó λοι- δορῶν 5 Μά ΑΙ Br corp. Par. | 9 ecl. cum lemm, hab. SMA (post ecl. 19, 2), lemmate omisso Br (tamquam capitis primam). legitur supra ΙΠ 3, 40 (lemmate Εὐριπίδου non iterato) ubi videsis | 4 Λλεγόντοιν in ras, M? | 6 ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys., addito lemm. ΜΑ. post 18,3 collocant SM A, post 18, 2 Br, tamquam capitis primam Mac. recurrit corp. Par. 639 Elt. (4ημοσθένους) | 7 αὐτώ (c in ras. M) libri nisi quod αὐτόν corp. Par. | 10 ecl. sine lemm. hab. 5 Br Mac. Chrys., addito lemm. M Α. apophthegma legitur in gnomol. Vat. 441: Ὁ αὐτὸς (sc. Πλάτων) λοιδορούµενος κτὲ. simile huius ad Socratem refertur a Laertio Il 36, ad Diogenem gnomol. Vat. 179. alia testimonia collegit Sternbach | 19 καλῶς λέγειν Br | οὐκ ἔμαθες S M*A Br Mac. gnomol. Vat.: οὐ µεμάθηκας Tr. p. 123, inde vulg. [ 18 ecl. sine lemm. hab. $ Br Mac. Chrys., addito lemm. MÀ. discrepat in magna similitudine Laert. H 70 (Maxim. ο, 10 p. 563 Combef) [|| 14 αὐτὸν libri sed αὐτώ M? | ἔφη libri, sed ὑποχωρῶν ἔλεγε Br ad Laertianae similem traditionem de- clinans | 16 δὲ om. M4 | δικαίως ἀκοῦειν S M3A Mac.: µη ἀχούειν Br ut Laert. quod sane facetius est; κακώς ἀκούειν ci. Buecheler || 16 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ | 18 λόγων S M3 A! ΑΔ: λόγον aut λόγου A? λόγου Plut. 10 ὄ 10 16 ES EPI SE RM RENNES UREIEEE ZEE UON ος μολις ον PEPES -— o RR τον CAPVT XIX ΠΕΡΙ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑΣ 531 πατὰ τὸν Φεῖον Πλάτωνα, καὶ παρὰ Φεῶν ἔπεται καὶ παρ ἀνθρώπων. 15 δὲ σιγὴ πανταχοῦ μὲν ἀνυπεύῶυ- voy, οὐ µόνον ἄδιψον, ὥς quot Ἱπποκράτης, ἐν δὲ λοι- δορίαις σεμνὸν καὶ Σωκρατικόν, μᾶλλον δὲ Ἡράκλειον, (et γε κἀκεῖνος) ovÓ' ὅσσον µυίας στυγερῶν ἐμπάζετο μύθων. 8 Πυφαγόρου. ΙΗεγαάλην παιδείαν νόμιζε, δι’ ἧς δυνήση φέρειν ἆπαι- δευσίαν. 9 Βὐσεβίου (fr. 27 phil. graec. III p. 11 Mullach.). Ὀργῆς κρατέειν ἄριστον ἐφδίζειν ἑωυτόν, μάλιστα μὲν καὶ πρὸς τὸ μὴ εὐπετέως πρὸς αὐτῆς ξυγκινέεσθαι' εἰ δὲ μή, GÀÀ ὥστε γε πάντως μὴ τὸ καταναγκαζόµενον ὑπ αὐτῆς αὐτίκα καὶ àv τῷ ἀλογίστῳ ἀποπιμπλάναι. 10. Σοφοκλέους «4ἴαντι (1357). Νικᾷ γὰρ ἀρετή ue τῆς ἔχθρας πολύ. 11 Θεὀγνιδος (695 ---θ96). Ov δύναμαί σοι, 9uué, παρασχεῖν ἄρμενα πάντα, τέτλαῦθι’ τών δὲ καλῶν οὐχὶ σὺ μοῦνος ἐρᾶς. 1 Plato de leg. XI p. 935 A || 2 παρὰ M? || 4 λοιδορίαις 5Μ4ΛΑ: λοιδορία Plut. | b. εἴ γε κακεῖνος tacite ex Plut. add. Gesn.? p. 168, inde vulg. | 6 ὅσσον A Plut.: ὅσον SM? | μµύας Mi; µυίης 0. Schneider Callim. II p. 784 | 4 ecl. cum lemm. hab. SM A. recurrit corp. Par. 640 Elt. (Πυθαγόρου). legitur Pyth. Vind. 64 Pyth. Syr. 45 Demo- phil. sent. Pyth. 28 Sexti sent. 285 Elt. cf. Georgid. p. 60 || 8 σο- φίαν Sext. | δι gv Demoph. | φέρειν ἀγνοούντων az. Sext. De- moph. | 10 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ; Εὐσεβείου Tr. p. 123 | 12 προς αὐτῆς SM*A ..x' αὐτῆς una vel duabus litt. ante zx erasis Voss., unde ὑπ᾿ αὐτῆς Gaisford quod recepit Meineke. sed πρὸς praeter ceteros etiam Frob. p. 83 cum Vossiano plerumque conspirans || 15 zo secludi vult Nauck (per litt.) | 18 ἄλλως v& ye À || 14 αὐτίκα καὶ 5ΜΔΑ: αὐτίκα δὲ καὶ Tr. inde αὐτίχα σε καὶ Gesn.! p. 150, vulg. | 15 ecl. cum lemm, hab. SMA || 16 ἀρετὴ S M4A, 7 add. A? ut Gesn.? p. 168, unde vulg. || 1€ ecl. sine lemm. hab. S, addito lemmate M A; versus hexametrus recurrit corp. Par. 641 Elt. (Θεόὀγνιδος). cf. Wachsmuth stud. p. 153 | ασχεῖν T 18 παρασχεῖν corp. Par. Theogn. παρέχει» A? (qui adiecit ζη et v. ἄρμενα — ἐρᾷς in margine addidit omissa ab Α3: παρέχειν S M* || 19 οὐχὶ ovt. Theogn. | μόνος ΑΣ (Frob. p. 82) ut Theognidis A Ocl 94 * 592 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I' 19 Θεοφράστου (fr. CLIV Wimmer.). Ov μὴν οὐδὲ uev? ὀργῆς Ἱερακτέον voig φρονίµοις οὐδέν. ἀλόγιστον γὰρ Φυμός, καὶ μετὰ προνοίας οὐδεν ἄν ποτε ποιήσειεν, ἀλλὰ µεθύων ταῖς φιλονειχίαις; ὡς ἔτυχε, χρῆται ταῖς ὁρμαῖς. ὥστε δεῖ ur ἐξ ὑπογύου τῶν ἁμαρτημάτων τὰς τιμωρίας μήτε παρὰ TOY οἰκετῶν μήτε παρὰ τῶν ἄλλων λαμβάνειν, ἵνα τὸ τῷ Λλογισιῳ κράτιστον, μὲ τὸ τῷ Φυμῷ φίλον, ἀὲὶ πράττῃης καὶ δίκην παρὰ τῶν ἐχδρῶν λαμβάνης, ἐδ fc µέλλεις σαυτὸν pu λυπῶν ἐκείνους βλάψειν. τὸ γὰρ τιμωρεῖσύφαί τινα χα- xGc ἑαυτὸν ποιοῦντα, δίκην διδόναι οὐχ ἧττον 1; λαμβά- γειν ἐστίν. ὥστε δεῖ σχολῇ μᾶλλον ἀμύνεσθαι ζητεῖν n ταχέως ἀλυσιτελιῶς ἑαυτῷ πολάσαι τὸν ἐχδρύν. 13 Ῥούφου ἐκ τοῦ Ἐπικτίτου Ἱεερὶ Φιλίας (Epici. fr. 67 IHE. p. 88 Scehweigh.). Τὸ δὲ {υκούργου τοῦ 4ακεδαιμονίου τές ἡμῶν οὗ θαυμάζει; τιηρωθεὶς γὰρ ὑπό τινος τῶν πολιτῶν τῶν ὀφΦαλμῶν τὸν ἕτερον καὶ παραλαβὼν τὸν νεανίσκον παρὰ 1 ecl. cum lemm, hab. SM A; Θεοφράστου om. Á! suppl. A? inter lin., item mox Ov μὴν || 8 ἀλόγιστον S M3 À: ἀλόγιστος Tr. p. 124, inde vulg. | 5 ἔτυχεν S M3 | μὴ tacite Meineke: µητε libri; fortasse μηδὲ vel ugó? | ἐπογύου S M3: ὑπογυίου Α || 7 το vo 8A: vo M4. τὸ Gesn. p. 150, inde vulg. jj, 8 τὸ suprascr. Α” | zi (ux) δίκην ci. Gesn.! mrg, καὶ δίκην m. v. &. (uj) λαμβάνῃης Wimmer | 9 uy àÀv- πὠὼν ΜάΑ: uy αὐτοὺς S Tr, inde vulg.; μᾶλλον 7 uon reete ci. Mei- neke | 10 βλάψειν SM43A: ῥβλάπτειν Tr. inde vulg. | ῥλάψει» — 11 διδόναι habet A man. pr. vel paene prima in margine |; 12 ἀμύνεσθαι SA: ἀμύνασθαι M3 | 18 ἀλυσιτελῶς (0) ci. Meineke, (zai) c Àvot- τελῶς scripsit Wimmer; an (ἀλλ) ἀλυσιτελώς» | ἑαυτώ ut videtur M? αὐτῷ À: vocem om. S | 14 ecl. cum lemin. hab. SM A (post ecl. 19, 12), lemm. om. Br (post ecl. 19, 6); ῥούφου ἐκ τοῦ (ἐκ * S quod ἐν τῶν interpretatur Meineke, cf. p. 362, 1 adn.) ἐπιχτητου περὶ (a 5) φιλίας S M A, sed ῥούφου ἐκ τοῦ in marg. interiore paulo altius A', quod fugit Gaisfordum. de lemmate duplici vide Schweigh. Epict. 111 p. 195, Zeller pAil.? Ill 1 p. 731 adn. ὃ || 16 ἡμῶν SM?! ABr: ὑμῶν ta- cite Gaisford | 17 τῶν πολιτῶν sup. lin. S! | τῶν ὀφθαλμῶν τὸν ἕτερον S: τὸν ἕτερον τῶν ὀφθαλμών M* A Br || 18 veaviczov A 10 σι Anm -o Xno4u4s 4E. d4 dol. ludiognl.. 2.222€ mi CAPVT XIX ΠΕΡΙ ANESIKAKIAZ 588 - Ór [ej , M4 4 FA^ K y . / τοῦ δήµου, ἵνα τιμωρήσαιτο όπως αὐτὸς DovÀerot" τού- / , 3 A 3 , του μὲν ἀπέσχετο, παιδεύσας δὲ αὐτὸν καὶ ἄποφήνας PI 3 ’ [4 3 N / , ἄνδρα &yaJov, παρήγαγεν εἰς τὸ Φέατρον. Φαυμαζόντων - € - , c 3 δὲ τῶν «4ακεδαιμογίων τοῦτον uéy τοι λαβών᾽ ἔφη παρ - Y , c - ο” ὑμῶν ὑβριστὴν καὶ βίαιον, ἁποδίδωμι ὑμῖν ἐπιεικῆ καὶ Ónuottxóv. 14 Πιτακοῦ. Πιτταχκὸς ἀδικηφθεὶς ὑπτό τινος xai ἔχων ἐξουσίαν αὐ- ^ , - ς , / 2 τὸν κολάσαι ἀφήῆχκεν εἰπων συγγνώµή τιμωρίας ἀμείνων ' / ui SN , 3 τὸ μὲν γὰρ ἡμέρου φύσεως ἐστι, τὸ δὲ ὑπηριώδους.. 15 "Ex τοῦ Ἐπικτήτου Εγχειριδίου (ο. 12). » 3 3/0 - - 3 - à 2) 4ρξαι ovv ἀπὸ τῶν μικρῶν. ἐχχεῖται τὸ ἔλαιον, , ’ ) o; [44 "- po 3 L4 Ἀλέπτεται τὸ οἴναριον λέγε, ovt τοσοῦδε πωλεῖται ἅτια- Ψεια, τοσούτου ἀταραξία, πτροῖκα ovdi» γίνεται. ὅταν δὲ - - / ϱ ’ c καλῆς τὸν παῖδα, προεπινόει, ὃτι δύναται καὶ μὴ υπα- - λ Δ - € / 3 3 2 e χοῦσαι καὶ μηδὲν ποιῆσαι ὧν OéÀsug. ἀλλ οὐχ οὕτως 1 2 2 Y LL λῶς "t 2/12 2.56iu 5 Y 945 ἑστιν QCUtT(O (xa (Gc), γα εντ €XectvQ 7] το €6€ Τταραχ Ίγαιυ. 1 βούλεται Meineke v. IV p. LX: βούληται S M3A Br; an βούλοιτο} contra ὅπως (ἂν) αὐτὸς βούληται scripsit Schenkl Epict. p. 407 || 8 ἤγαγεν À | ὃ ἡμῶν Α | * ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys., addito lemm. MA. post 18,13 ponunt SM Br, post 18,6 Mac. recurrit ecloga et lemma corp. Par. 642 Elt. eadem legitur gnomol. Vat. 456: Ὁ αὐτὸς (sc. Πιωτακός) υβρισθεὶς ὑπό τινος κτὲ. ubi vide quae adnotavit Stern- bach || 8 ὑπὸ Αλκαίου cod. Vat. gr. 1144 f. 231r teste Sternbachio. cf. Laert. [ 76 Diod. Sicul. IX 20 Dind. [| 9 ἀφῆκεν αὐτὸν Br || 10 ἐστιν 5 | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA, sine lemm. Br || 12 ἄρξαι οὖν S M4A: ἄρξαι Br; ἄρξαι τοιγαροῦν Arr. | σμικρῶν Arriani libri plerique | ἐλάδιον Arr. quod dederim etiam Stobaei exemplari propter v. τῶν μικρών et οἰνάριον || 19 λέγε ὃτι τοσοῦδε S M4A: ἐπίλεγε ὅτι τοσούτου Br cum Arr. | 14 δὲ post προῖκα add. Br cum Arr. | οὐθὲν SMA: οὐ- δὲν Br ut Arr., Tr. inde vulg. | γίνεται S M3 A: παραγίνεται Br ut Arriani non nulli, περιγίνεται Arr. || 16 προεπινόει (προσεπι- A) S M34 Simpl.: ἐνθύμου Br, voluit ἐνθυμοῦ ut Arr. | καὶ om. Arr. | 16 χαὶ μηδὲν ποιῆσαι S M34: 7 (καὶ Arriani meliores) ὑπακούσας μηδὲν ποιῆσαι Br ut Arr. | οὗτος pro οὕτως temere Gesn.? p. 169, inde vulg. | 17 αὐτῷ χαλῶς dedi ex Atr.: avro S MA (A ex em. ut videtur) ; αὐτῷ χαλῶς, ὅλως δὲ col χαλώς Br ut Arriani non nulli | ἐπ᾽ Arr, ex Arr. Br: ἐν SM9À | ἐμὲ S M4A BrSimpl.: σὲ qw concinnius Arr. 534 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 16 Movowvíov ἐκ τοῦ Ei γραφὴν ύβρεως γράψεταί τινα /ooqi, 6 6 ὁ φιλόσοφος (Musonii rel. p. 159 ed. Peerlkamp.). "Y M Δ 29 3 D 3/5 »! , , Άρεως δὲ γραφὴν ovv ἂν αὐτὸς ἔφη γράψασθαί τινα ποτε οὔτ ἂν ἑτέρῳ συμβουλεῦσαι οὐδενὶ τῶν φιλο- σοφεῖν ἀξιούγτων. ἃ γὰρ πασχοντές τινες ὑβρίζεσδαι δοκοῦσιν, τούτων οὐδὲν εἶναι vfu ἢ αἰσχύνην τοῖς za- - - - A - σχουσιν' oiov λοιδορηφῆναι 7) πληγῆναι η ἐμπτυσφῆναι, ὧν τὸ χαλεπώτατον πληγαί. ὡς δὲ οὔτε αἰσχρὸν οὔτε ὑβριστικὸν ἔχουσιν οὐδέν, δηλοῦν «{ακεδαιμογίων παῖδας δημοσίᾳ µαστιγουµένους xal ἐπ᾽ αὐτῷ τούτῳ ἀγαλλομέ- νους. ὃ δὲ φιλόσοφος εἰ μὴ δύναιτο καταφρονεῖν πλη- - P ; / - γών v λοιδορίας, τί ἂν ὄφελος αὐτοῦ sim, Ov γε φαίνε- - M LA ^ N " 3^ 3 ς σθαι δεῖ καὶ Φανάτου καταφρονοῦντα; vr día, ἀλλ 1 διάνοια τοῦ δρῶντος αὐτὰ δεινή, τὸ ἐπεγγελῶντα καὶ ὑβρίζειν νοµίζοντα ῥαπίσαι ἢ λοιδορῆσαι ἤ τι τοιοῦτον ποιῆσαι' {ημοσθένης γοῦν καὶ τῷ βλέμματι ὑβρίζειν τι- 1 ecl. eum lemm. hab. SM A Br Mac. Chrys., sed pro lemm. µου- σωνίου nihil amplius S Br Mac. post ecl. 19, 15 ponunt S M A Br, post 19,14 Mac. maximam quidem partem affert Br in eis quae corollarii instar addidit sub finem excerptorum f. 667—", mediam tantum (Φωκίων δὲ p. 536,6 — ἀπολογεῖσθαι p. 536, 12) f. 38r. non nisi pauca enun- tiata habet Mac. quae infra commemorabimus. μµουσωνίου ἐκ τοῦ εἰ youq5v Όβρεως γράψαι δέ τινα ὃ φιλόσοφος M Á!, sed in M man. recentissima coniecturam adscripsit δεῖ τινα φιλοσόφων margini dextro, γράψεται pro γράψαι δέ A nescio qua manu || 8 γράψεσθαι S | 4 ἑτέρῳ ex ἑτέρων corr. A! | οὐδενὶ Br idque tacite scripserat Gesn.! p. 152, inde vulg.: οὐδὲν S Μά A! || 7 λυδορηθήῆναι M3 | γελασθήῆναι (pro πληγῆναι) sed σθ in ras. Br! | zj ante ἐμπτ. addit Br, Α sed hic supra lin. man. dub.: om. S M? Tr., inde vulg. | 8 πληγαί Otto Ross- bach Bresl. philol. abh. Il p. 139 adn. 5: πληγή libri; recte comparatur Seneca de const. sap. 1,3 || 9 πάσχουσιν pro ἔχουσιν male ci, Halm lect. Stob. p. 3 | παῖδας compendiose etiam A, fallitur Gaisford || 11 εἰ M? Br: zv εἰ 5 5j εἰ A, illud del. A? | 12 αὐτῷ sed ᾧ in ras. corr. B! [ 18 verba vg 4ie, ἀλλ᾽ — 535, 2 οἴεται interponuntur ex adverso dieta. vy Aia, φησίν, ἀλλὰ xvé. supra p. 281, 7, sed vide etiam v. II p. Τὸ, 19 Mein. Il p. 237, 24. 246, 13 Wachsm. | ἆλλ᾽ ἤ διάνοια om. Tr. p. 124, inde vulg. || 14 5s»; M9A Br: δεῖν 5j S; δεῖ 7j Gesn.!, inde vulg. | το corr. ex zo S | ἐπαγγελώντα M3 | καὶ 5ΜάΑ: 7 Br; om. Gesn.!, inde vulg. |j 15 τοιοῦτο S || 16 4ημοσνο.] or. XXI $ 72 p. 537 10 10 15 D— ORA e———ÉLRELA.-ldAS LL22lslzui. 22 CAPVT XIX ΠΕΡΙ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑΣ 535 νάς, καὶ ἀφόρητα εἶναι τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐξίστασθαι τοὺς / 3 ^ , A —- ἀνθρώπους ὑπ αὐτῶν ταύτῃ v) ἐκείνη οἴεται. ταῦτα δὲ ς M M ^ N λ 3 bl [44 ο 3 / 3 M oí μὲν τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρὸν O τι τῇ ἀληνείᾳ ἐστὶν 3 - ; 4 λ 2 ἀγνοοῦντες καὶ πρὸς τὴν δόξαν κεχηνότες, καὶ αὐτοὶ ς / ; » » , 3 M υῤρίξεσδαι νοµίζουσιν, εἴ τις 1) προσβλέποι αὐτους πι- πρότερον ῆ καταγελώη αὐτῶν 7 τλήττοι ; λοιδοροίη. ἀνὴὶρ δὲ ev φρονῶν καὶ νοῦν ἔχων, οἷον εἶναι δεῖ τὸν φιλόσοφον, ὑπὸ οὐδενὸς τούτων ταράττεται, ovÓ οἴεται τὸ πάσχειν αὐτὰ αἰσχρόν, ἀλλὰ τὸ ποιεῖν μᾶλλον ' ἐπεὶ τί καὶ ὃ πάσχων ἁμαρτάνει; ὃ δὲ ἁμαρτάνων εὐθὺς καὶ ἓν αἰσχύνη ἐστέν, ὁ μέντοι πάσχων ὣς οὖν οὐχ ἁμαρτάνει καφόσον πάσχει, οὕτως οὐδὲ ἐν αἰσχρῷ οὐδενὶ γίνεται. c 2 , η) ) / P c OJ&v οὐδ ἐπὶ δίκας ουδ ἐπ ἐγκλήματα προέλνοι ἂν o - 2! 3 / 92 € n 2 / . EY M νοῦν ἔχων, ἐπείπερ ουδ ὑβρίσθαι av δόξειεν xai yag / i] ρα à ^A µικρόψυχον τὸ ἀγανακτεῖν v) ἐπιτείνεσδαι περὶ τῶν τοι- ovtQY' πράως δὲ καὶ ἠσύχως οἴσει τὸ συμβᾶν, ἐπεὶ καὶ πρέπιον τοῦτο τῷ βουλοµμένῳ εἶναι µεγαλόφρονι. ᾶωχραᾶ- 9 ταύτῃ xv&] vide ad 4 | δὲ libri: οὖν A? non recte; refutantur verba priora | 4 post χεχηνότες habent ταύτη (ταύτῃ Br) ἢ ἐκείνη οἴεται (οἴονται Br) S M4 A Br quae ex margine irrepsisse intellexit. qui punctis damnavit in Α. v. οἴεται postquam ego animadverti ad prius potius enuntiatum 4ημοσθένης xvé. pertinere, etiam ταύτῃ 7 ἐκ. illuc (2) retraxit Buecheler, nunc ut patefiat erroris origo: aberraverat librarius a ταύτήη... 8d ταῦτα, itaque quae omiserat adiecit in margine. ad οἱ μὲν ... κεχηνότες subaudi οἴονται || ὃ 7 ex εἰ corr. A 7] Br et sic ta- cite Gesn.* p. 152, inde vulg.: εἰ SM? | προβλέποι M* || 6 λοιδορεῖ sed ει in o: corr. A ubi praeterea oc addidit man. dub. | 8 ὑπ᾿ Br | 9 ἐπεὶ ví Buecheler: ἐπεί τι S Mà Br ἐπεί τοι Α; ἐπειδη Gesn.! p. 152, inde vulg. | 10 καὶ ὃ πάσχων ἁμαρτάνει tacite seclusit Gesn.!, inde vulg. | ó δὲ &uaotavov — 11 ἁμαρτάνει suppl. A manu antiqua, fortasse prima in margine v. λείπει praemisso | ὁ δὲ S M4A Br; 6 μὲν tacite Gesn.!, inde vulg. | 11 Ó μέντοι SM! Br: ὁ δέτι À; ὁ δὲ tacite Gesn.!, inde vulg. | ὡς οὖν scripsi: ὅσον S M? ὥσπερ A Br | ovx Br | 12 καθόσον πάσχει libri nisi quod οὐ compendiose superscr. A? | οὐδ' recte A | 18 οὔτ᾽ ἐπὶ δίκας οὔτ ἐπ ἐγκλ. — 14 ἂν δόξειεν ὑβριζόμενος' οὐδ ἀδικεῖσθαι ἀδικούμενος Mac. addito lemm. µουσωνίου | προέλθοι Br idque conie- cerat Meineke: προσέλθοι S M* A Mac.; εἰσέλθοι Tr. p. 125, inde vulg. || 14 ἔχων ποτέ. ἐπείπερ Mac. | 1€ Σωκράτης δηµοσίᾳ λοιδορηθεὶς — 536, 1 λοιδορηθεὶς ἠγανάκτει hab. Mac. praemisso lemm. Τοῦ «vtov 5936 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTQN TI" της γοῦν οὕτω διακείµενος φανερὸς ἦν, ὃς δημοσία λοι- δορη εἰς om “4ριστοφάνους, ovy ὅπως ἠγανάκτησεν, ἀλλὰ καὶ ἐγτυχὼν ἠξίου αὐτὸν εἰ καὶ πρὸς ἄλλο τι τοιοῦτον ῥούλοιτο χρήσύαι αὐτῷ. ταχύ y ἂν ἐκεῖνος àv ὀλίγοις λοιδορούµενος ἐχαλέπηνεν, ὃς οὐδὲ ἐν Φεάτρῳ λοιδορή- Φεὶς ἠγανάκτει; Φωκίων δὲ ὁ χρηστός, τῆς γυναικὸς αὐ- τοῦ προπηλακισθείσης πρός τινος, τοσοῦτον ἐδέησεν ἐγ- καλεῖν τῷ προπηλακίσαντι, ὥστε imei δείσας ἐκεῖνος προσῆλθέ τε καὶ συγγνώωµην ἔχειν ἠξίου τὸν Φωκίωνα, φάσκων Ἰἠγνοηκέναι ὅτι ἦν ἐκείνου γυνή, eig ἣν ἐπλημ- n € 2 τ € 3 M lj 3 £023 »f ες ^ - n HéÀeu* ἀλλὰ 1j ye ἐμὴ γυνὴ οὐδέν ἔφη “ὑπὸ σοῦ πέτεον.εν, ἑτέρα δέ τις ἴσως, ὥστε οὐδὲ χρὴ ἐμοί σε ἀπολογεῖσθαι. παὶ ἄλλους δὲ παλαιοὺς ἄνδρας ἔχοιμ᾽ ἂν λέγειν πειρα- Φέντας ὕβρεως, τοὺς μὲν Ex τινων γλὠώσσῃη πλημμεληΘέν- ο - 4 - » τας, τοὺς δὲ χερσὶν ὥστε αἰκισθῆναι τὸ σῶμα" xal οὔτε ἀμυνάμενοι φαίνονται τοὺς πλημμελήσαντας οὔτε ἄλλον τρόπον ἐπεξελθόντες, ἀλλὰ πάνυ πράᾶως ἐνεγκόντες τὴν ἄδικίαν αὐτῶν. καὶ γὰρ Ór τὸ μὲν σκοπεῖν ὅπως ἀντι- δήξεταί τις τὸν δακόντα καὶ ἀντιποιήσει κακώς τὸν ὑττάρ- 1 ὃς S Μ4Α Br: ὃς γε ex em. A?, inde Gaisford et Meineke || 2 ὑπὸ M* | 8 καὶ (post ἀλλὰ) om. A | εἰ καὶ zr&] cf. Ps.-Plut. περὶ ἀσκήσεως mus. Rh. XXVII p. 528 | 4 post αὐτῷ habet ἐν ἦθει ἄνα- γνωστέον Α sed postmodo expunctum utpote scholium, ἠθικῶς ἆνα- γνωστέον Mac. mrg, ἐν 59s. Br in margine man. dub. | οὐ ante ταχύ oscitanter inseruit Gesn.! p. 152, inde vulg. | γὰρ pro y? ἂν M4 | ἐν ὀλίγοις S Α Mac.: om. M4Br || B ἐχαλέπαινεν Mac. |. 6 ἠγανάκτησε A? | Φωκίων κτὲ.] vide quae dixit G. Heylbut mus. Rh. XXXIX p. 310 | S ἐπεὶ δείσας libri nisi quod ἐπιδείσας S | ἐκεῖνο M4 | 9 Φωχίονα M4 | 12 ἐμέ A! ἐμοί A? | ye pro σε Tr., inde vulg. | 18 παλαιοὺς libri; πολλοὺς Hirschig misc. philol. (Trai. ad Rh. a. 1849) p. 188, non satis apte, inquies, philosopho qui multitudinis opiniones confutare soleat priscorum auctoritate et inlustrium, sed vide vol. lI p. Τὸ, 15sq. 74, 20 Mein. || 14 £v (sic) ex ἔχ corr. Α | τινος pro τινων Br | 16 ἀμυνάμενοι (ἀμυνό- µενοι Sed prius o in ras. Br!) φαίνονται S M4 Α Br; ἄμυναμένους φανῆναι iemere Gesn.? qui mox ἐξελθόντας (ἐξελθόντες Tr.) et ἐνεγ- χόντας, inde vulg. | 18 v. τὸ σχοπεῖν ὅπως ἀντιδήξηται τὸν δάκνοντα — 53.1 οὐκ ἀνθρώπου ἐστί habet Mac. praemisso τοῦ αὐτοῦ lemmate | ἀντιδήξεται SMS Br, ex em. ΑΣ: ἀντιδήξηται Mac. Tr., inde vulg. | 19 ὁακόντα tacite Welcker Theogn. p. LXXXV: δάκνοντα libri cf. 10 15 10 15 20 CAPVT XIX ΠΕΡΙ ANEEIKAKIAZ 5897 ξαντα, Φηρίου τινὸς οὐκ ἀνθφρώπου ἐστίν, ὡς οὐδὲ τοῦτο λογίσασώόαι δύναται, ὅτι τὰ πολλὰ τῶν ἁμαρτανομένων ὑπ ἀγνοίας τε καὶ ἀμαθίας τοῖς ἀνθρώποις ἁμαρτάνεται, ὧν ó μεταδιδαχθεὶς εὐθὺς παύεται' τὸ δὲ δέχεσθαι τὰς ἁμαρτίας μὴ ἀγρίως, μὴδὲ ἀνήκεστον εἶναι τοῖς πληµ- µελήσασιν, ἀλλά τι μὲν εἶναι αὐτοῖς ἐλπίδος χρηστῖς, ἡμέρου τρόπου καὶ φιλανθρώπου ἐστίν. πόσῳ δὴ κρεῖτ- τον οὕτως ἔχοντα φαίνεσθαι τὸν φιλόσοφο», ὥστε συγ- γνώμης ἀξιοῦν εἴ τις πλημμελήσειεν elg αὐτόν, v) δοκεῖν μὲν ἀμύνειν ἑαυτῷ δικαζόµεγνον καὶ ἐγκαλοῦντα, τῇ δὲ ἄλη- Φείᾳ ἀσχημονεῖν, ἀνακόλουθα τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις πράτ- τοντα; εἴ γε λέγει μέν, ὡς ovx ἂν ἀδικηθείη ποτὲ ὁ ἆγα- Φὸς ἀνὴρ ὑπὸ κακοῦ ἀνδρός' ἐγκαλεῖ Ó cg ἀδικούμεγος ὑπὸ ἀνθρώπων πονηρών αὐτὸς ἀξιῶν ἀγαφθὸς εἶναι. 17 «4ίωγνος. ἄίωνι τῷ καδημιακῷ ἀπὸ συμποσίου ἀναστρέφοντι παρεπόµενος κακώς τις ἔλεγε καὶ βλασφημίας οὐδὲν ἄπε- λίµπανεν' ὃ Ó ἡσύχως εἶχεν. cg δὲ καὶ ἐπὶ τὴν οἰκίαν nÀ9e, µέλλοντι αὐτῷ εἰσιέναι ὁ λοιδορῶν τί Oni? ἔφη" πρὸς Ov εἶπεν ὃ zov οὐδὲ γρῦ.. Philodemus anthol. Pal. V 107 (Philod. Gad. epigr. p. XII ed. Kaib.) cov µε δακόντα δακεῖν; Stob. 1I 4, 105 | ἀντιποιήσει Br Mac., ex em. A?: ἀντιποιήση S M4A | ὑπάρξοντα S 1 θηρίων Tr., inde vulg. | ὡς scripsi: ὃς libri | 2 τὰ om. Br | 8 ὑπὸ M4Br | b ἀνήκεστον SM3ABr; ἀνήμεστον Tr. quo abductus ἀνήμε- gov tacite scr. Gesn.! p. 152, inde vulg. | πλημμελήμασιν Α || 6 μὲν εἶναι S ΜάΑ corrupte, νέµειν Br quod commendabat Beving remarques crit. p. 21; δειχνυναι ci. lacobs animadv. in Stob. p. 243, lenius poterat μηνύειν. contra uévew mavult Buecheler. an µένειν £^? || 7 xóoo δη usque ad fin. om. Br | δή sed s ex & corr. S! δη Μα Α quod recepi coll. flor. 29,55 p. 11, 11 Mein.: δὲ Tr., inde vulg. [| 10 μὲν 5Μά: µη Α | δικαζόµενον et 11 λόγοις] litteras ex parte evanidas refecit S m. rec. | ἀληθεία M*A: ἀληθείη S || 11 ἀσχημονεῖν] &oyguov in ras. scr. m. ni fallor rec. S || 12 z/rs Μά | 6 om. operarius Gesn.?, inde vulg. | 18 «vyop SA: ἄνθρωποσ Μὰ | 14 αὐτὸς om. S | 15 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA. testimonio Zenobii cent. V 54 nuper accessit Plutarehus de proverbiis Alexandr. 29. cf. O. Crusius annal. philol. 1887 p.253sq. | 16 ἀκαδημιακῶ ex -μαικῶ corr. S! | 19 ἦλθεν S | λοι- δωρῶν M4 | δαὶ S ΜΑ δὲ A | 20 vid. Wyttenbach ad Plut. mor. p. 10€ 538 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΛΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" 18 Ἐενοφῶντος ἐκ τοῦ Συμποσίου (Il 24 — 26). 3 5 , 5 2 λ 5 Ὁ ὃ) αὖ Σωκράτης εἶπεν «ἀλλὰ nívsw μὲν, ὦ ἄν- / ^- — 4 ο] δρες, κἀμοὶ πάνυ δοκεῖ' τῷ γὰρ ὄντι ὃ oivog ἄρδων τὰς ψυχὰς τὰς μὲν λύπας, ὥσπερ Ó µανδραγόρας τοὺς &vy- Sourovc, κοιµίζει, τὰς δὲ φιλοφροσύνας, ὥσπερ ἔλαιον , / T / M - 2 - φλόγα, ἐγείρει. δοκεῖ ye µέντοι uou καὶ và τῶν ἀνδρῶν συμπόσια ταῦτα πάσχει», ἅπερ καὶ và τῶν ἓν τῇ yy) φυο- { - A 3 , µένων. καὶ γὰρ ixeiva, ὅταν μὲν αὐτὰ ὃ Φεὸς ἄγαν 3 , , 3 , 2 - 2 $4 - » d9gócg ποτίζη, ov δύναται ὀρὺούυσύαι οὐδὲ ταῖς αυραις - c - / / διαπνεῖσθαι' ὅταν δὲ ὅσῳ ἤδεται τοσοῦτον πίνῃ, καὶ ucAa ’ 7 / . - N óp9& ve αὔξεται καὶ Φάλλοντα ἀφικνεῖται εἰς τὴν παρ- πογονίαν οὕτω δὲ καὶ ἡμεῖς zv μὲν ἀθρόον τὸ ποτὸν ἐγχεώμεθα, ταχὺ ἡμῶν καὶ τὰ σώματα καὶ αἱ γνῶμαι σφάλλονται, καὶ οὐδὲ ἀναπνεῖν, μὴ ὅτι λέγειν τι ὀυγησὀ- . » M € - [4 —- - L4 M 3 ue9a* dv δὲ ἡμῖν oi παῖδες μικραῖς Ἀύλιξι πυκνα ἔπι- ψακάζωσιν, ἵνα καὶ ἐγὼ ἓν Γοργιείοις ῥήμασιν εἴπω, οὕτως 3 [4 / c A ^ » 2 2 2 , οὐ βιαζόμενοι µενυειν υπο του OLVOU, ἀλλ ἀναπεινόμεγνοι ττρὸς τὸ παιγνιωδέστερον ἀφιξόμεῦα,. 19 Ἡροδότου ἱστορίας C' (VII 160). 1 ecl. cum lemm. hab. SMA. v. οἶνος τὰς μὲν λύπας ὥσπερ µανδρα- γόρας ἄνδρα κοιµίζει — ἐγείρει Stob. flor. 56, 17 Mein. (Eevog.) | 2 9 ἄνδρες libri sed S per compendium quod perperam interpretatus ὧδε scripsit Tr. p. 126, inde vulg. | 8 καὶ ἐμοὶ Xen. | ó om. Μά | 4 τοὺς om. Athen. ΧΙ p. 504e | τοὺς ἀνθρώπους M! Tr. Xen. τους αγους ex dativo corr. S: τοῖς ἀνθρωποις A et Xenophontis non nulli |. 6 φλόγας Athen. | δοχεῖ ye S A: δοκεῖ δέ γε M1; δοκεῖ (om. ye vel δέ γε) Xen. Athen. | µοι SXen.: om. M4A supra lin. addidit A? | cow ἀνδρῶν (ἀγρών Α) ΞΜάΑΧεπ.; τών ἀνθρώπων ΑίΜεΠ. | 7 συμπόσια Stob. ut libri Xeno- phontis: σώματα Athen. | ταῦτα Stob. cum libris Xenophonteis: τὰ αὐτὰ Athen. | τῇ om. Xenophontis haud pauci et Athen.; τὰ ἐν γῇ φυόμενα Castalio || 8 ὁ θεὸς αὐτὰ Xen. Athen. | ἄγαν om.$ | 10 τοσοῦτον S M3: τοσούτω A libri Xen. τοσοῦτο Athen. || 12 δὲ om. A | δη pro δὲ Athen. | 18 τάχα A* corr. A? | ημών Stob. et Athen.: ἡμῖν libri Xen. | 14 σφαλ- λονται SM4A: σφαλοῦνται Xen. Athen. | τι om. Athen. j, 15 χύλιδιν S M4 | ἐπιψακάζωσιν SM3A sed e superscr. A?: ἐπιψεκάζωσιν Tr., inde vulg. | 16 Γοργιείις Xen. Athen.: γοργίοις 8 M1 A; γοργείοις tacite Gesn.! p. 154, inde vulg. | 19 µεθύειν post οἴνου libri Xen., del. Conr. Orelli | 19 ecl. cum lemm. hab. $, om. MA; lemma om. Tr. verba ογείδεα — τὸν Qvuóv iterantur infra 20, 44 (Ἡροδότου) 10 15 10 [un τ 9 o Xouuo usw LL Lll lib uu. M o xeu ---- -----ἷ,, 2o 2-4 2 Dc CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 539 42 ξεῖνε Ὑπαρτιῆτα, ὀνείδεα κατιόντα ἀνθρώπῳ φιλέει 3 , M , , 3 € / ἔπαναγειν τὸν ὑΦυμὸν. σὺ μέντοι ἀποδεξάμενος ὑβρίσ- - / / - ) bd µατα ἐν τῷ λόγῳ, oU μ’ ἔπεισας ἀσχήμονα ἓν τῇ ἁμοιβῇ γεγέσύαι. CAPVT XX. ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ. 1 Θεόγνιδος (1223). Ουδέν, Kígv', ὀργῆς ἀδικώτερον, ἢ τὸν ἔχοντα πημµαίνει, Φυμῷ δειλὰ χαριζομένη. 2 Εὐήνου (fr. 5 Ρ.].4 Il p. 270 Bergl.). Πολλάκις ἀνθρώπων ὀργὴ νόον ἐξεκάλυψεν πρυπτόµενον, μανίας (οὐ) πολὺ χειρότερον. ὃ ΙΜενάνδρου (fab. inc. fr. 64 com. IV p. 252). Ὀρ}ῇ παραλογισμός zov! οὐδεὶς φεύγεται. αὕτη κρατεῖ νῦν, ἂν δὲ μικρὺν παρακμάσῃ, 1 ὦ ξεῖνε S Her.: ξεῖνε Tr., inde vulg. | Σπαρτιῆτα SHer.: Zno- τιάτα Tr., inde vulg. | τὰ ante ὀνείδεα add. flor. 20 | 2 ἀπανάγειν Tr. | 8 u' ἔπεισας 5 µε ἔπεισας Herodoti 2: µε πείσεις Her. Caput XX habent SMA, aliquot eclogas etiam Mac. Chrys. titulum Photianum περὶ ὀργῆς praebent S M A Mac., item numerum nisi quod c£ S. discrepat Br, ubi cum titulus exstet περὶ ὀργῆς θυμοῦ ἔριδος «ai φιλονεικίας manifesto interpolatus suspecta fiunt etiam eclogarum additamenta. vide quae adnotavi infra p. 546, 14 adn. | * ecl. cum lemm. hab. S M A. deest distichon in Theognidis codicibus | 8 Kvov! sed v in ras. M? | ἀδικώτερον Heimsoethio et Bergkio suspectum: δικαώτερον pro- posuit Bergk || 10 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 20, 1), sine lemm. Br (post Aesch. Pr. 317—78). ex Stobaeo iterat Maximus c. 19 p. 594 Combef. (Ἠὐήνου), Mel. Aug. c. 34, 24 teste Wachsmuthio stud. p. 153 || 12 οὐ addidit Buecheler | πολὺ S M4A Br Max.; πουλὺ Grotius dict. poet. p. 926 | χειρότερον S M3A χεῖρον Max., ambigo de Br: χερειότερον Grotius et sic corr. cod. Paris. 1985 m. sec. si fides est Gaisfordo, sed Grotio ipso opinor auctore | 13 ecl. cum lemm. hab. 5, om. ΜΑ [| 14 0y (sine acc.) παραλογισµός S; ὀργῇ λογισμὸς γάρ mot? οὐδεὶς φύεται Dobree adv. II p. 280 ὀργῇ, πάτερ, λογισμὸς οὐδεὶο φύεται vel ὀργῇ παρα λογισμός mot οὐδεὶς φύεται Meineke | οὐδὲ sic S | φεύγεται Buecheler: φύεται 5 540 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" κατόψεταί τι μᾶλλον eig τὸ συμφέρον. 4 Οιλήμονος (fab. inc. 59* ^ com. IV. p. 54). Ἱήαινόμεθα πάντες, ὁπόταν ὀργιζωμεύα. τὸ γὰρ κατασχεῖν ἐστι τὴν ὀργὴν πόνος. 5 To αὐτοῦ. "4uav9? 6o! ὀργιζόμενος ἄνθρωπος ποεῖ, ταῦΦ᾽ ὕστερον λάβοις ἂν ημαρτημένα. 6 Ἰήενάνδρου (fab. inc. fr. 629 Kock.). Ἐπίσχες ὀργιζόμενος. — ἀλλὰ βούλομαι. — Οὐδεὶς γὰρ ὀργῖς χάριν ἀπείληφεν, πάτερ. 7 Εὐριπίδου «4ἰόλῳ (fr. 31 N.?). Ὀργῇ γὰρ ὅστις εὐθέως χαρίξεται, κακῶς τελευτᾷ' πλεῖστα γὰρ σφαλλει βροτούς. 8 Ἐπιχάρμου (fr. *21 p. 261 Lor.). Mi, ᾿πὶ μικροῖς αὐτὸς αὐτὸν ὀξύθυμον δείκνυε. 9 Τοῦ αὐτοῦ (fr. *22 ibid.). Ἐπιπολάζειν oU τι χρὴ τὸν Φυμόν, ἀλλὰ τὸν νόον. 10 Τοῦ αὐτοῦ (fr. *23 ibid.). Οὐδὲ sic οὐδὲν uev? ὀργῆς κατὰ τρόπον βουλευεται. —— —— e ο 1 τι μᾶλλον εἰς τὸ S: τί μᾶλλόν ἐστι Cobet n. l. p. 88 || 2 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 20, 3) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam). iterat Maximus c. 19 p.594 Combef. (Φιλήμονος). duo esse frag- menta vidit H. Stephanus. ef. ecl. 19 || 4 τῆς ὀργῆς SMA Mac.: τν ὀργῆν ci, Gesn.! p. 154 mrg. illud in Stobaeo retinuit Meineke cf. vind. Strab. p.211 | 5 ecl. cum lemm. hab. SMA. inter Philemonis igitur reliquias fragmentum erat recipiendum, nihil valet Tr. p. 127, ubi Jemma Μενάν- ὅρου male retractum est ex proxima ecloga. hoc errore abductus Me- nandreis versus inseruit Meineke com. IV p. 274, rectius ad dubia Me- nandrea relegavit Kock III p. 265 | 6 00& A | ποεῖ 5: ποιεῖ M3 A Tr. | 8 ecl. cum lemmate μὲ hab. S, om. MA | 9 ἀλλ᾽ ov dubitanter coniecit Kock || 11 ecl. cum lemm. hab. $M A || 14 ecl. cum lemm. hab. SM A. recurrit corp. Par. 643 Elt. (Ἐπιχάρμου) ; 15 μὴ ἐπὶ S M3 corp. Par. μῆ enl sed ε lineola del. A | αὐτὸν A corp. Par.: αὐτὸν S M3 || 16 ecl. eum lemm. hab. SM A || 17 οὖτι S ὅτι Mi m. pr. οὔτε Α | χρῆ τὸν 9vuóv S A: xoi M3 | νόον Ahrens coll. Theogn. v. 631: vouovr S M3 A | 18 ecl. hab. lemmate non iterato S, addito lemm. MÀ | 19 οὐδὲ sic Grotius dict. poet. p. 526: οὐθεὶς (sic) 5 M44 | οὐθὲν MÀ | μετ ὀργᾶς 10 15 10 CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 54] 11 Εὐριπίδου ᾿άρχελάῳ (fr. 257 Ν.2). Πολλοὺς ὃ᾽ ó Φυμὸς ὃ uéyag ὤλεσεν βροτών » v ἀξυνεσία, δύο xaxd τοῖς χρωμµένοις. 12 Εὐπιπίδου ᾿4ρχελάῳ (fr. 259 N.2). Ὀργῇ δὲ φαύλη πόλλ᾽ ἔνεστ᾽ ἀσχήμονα. 123 (Eur. Hypsip. fr. 760 N.?) Ἔξω γὰρ ὀργῆς πᾶς ἀνὴρ coguwreoog. 12^ (trag. fr. adesp. 523 Ν.2) Πόλλ’ ἐστὶν ὂργῆς 8E ἀπαιδεύτου xaxa. 19. «ἰσχύλου. Ὀργῆς µαταίας εἰσὶν αἴτιοι λόγοι. 14 Σοφοκλέους (Ant. 1026). Ahrens | κατὰ τρόπον βουλεύεται M3 A: βουλεύεται S Tr. praeterea Εὐριπίδου lemma falso huc retrahitur Tr. quo errore deceptus trimetrum procudit (οὐδεὶς µ. ὁ. οὐδὲν so f.) Gesn.! p. 154, vulg. 1 ecl. cum lemm. hab. S M, om. A || 2 ὤλεσεν Grotius dict. poet. p.105: ὠλεσξ (s add. m. rec.) S ὤλεσε M3 Tr. | 8 ή τε SM? | ἀξυνε- σία Grotius: ἀσυνεσία SM? | óvo (ut tacite scripsit Grotius) SM: δύω Tr., inde vulg. | 4. ecl. hab. SMA, etiam lemma M?A, τοῦ αὐτοῦ (cf. ecl. 26) nec plura S. recurrit versus inter monost. 687 || 6 sine lemm. versus cohaeret cum praegresso in SM À: separavit Grotius l. c. p. 105 coll. ecl. 31 ubi iteratur ecl. cum lemm. Evguíóov Ὑψιπύλη. versus recurrit flor. Mon. 150 : 7 σοφώτερος M4A et ecl. 31: σοφώτατος S (Tr. vulg.) | 8 ecl. a prioribus versibus, cum quibus cohaeret lemmate carens in S MA, separavit Grotius |]. c. etiam hune versiculum Euripidi vindica- verim, certe ἀπαίδευτος vocem in Aeschyli aut Sophoclis fabulis hodie frustra quaeras. nisi ipse quoque Hypsipylae est versus, Philoctetae favet et ordo litterarum et ipsum argumentum (cf. ecl. 17) (| 10 ecl. cum lemm. hab. SMA. inter Aeschyli fragmenta dubia relegavit Hermann p. 412 tamquam ortum ex Aesch. Prom. 378 ὀργῆς (ψυχῆς Plut. cons. ad Apoll. p. 102 B) νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι. unde ipsum ἐατροὶ $Stobaeo reddendum putat Nauck trag. gr. fr.? p. XX, quae suspicio non nimis commendatur eclogis vicinis. immo si vera est Hermanni sententia, probabilius putaverim gnomologum qui scripserit ματαίας pro νοσούσης removisse etiam quod cum voce νοσούσης eiusdem comparationis est ἰατρού. ceterum hoc ipso loco infringi videtur fides eclogae per solum Br traditae de qua rettulimus ad ecl. 20, 36 adn. || 12 ecl. cum lemm. hab. SMA 542 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 4ὐφαδία τοι σκαιότητ) ὀφλισκάνει. 15 Χαιρήμονος (fr. 28 p. 789 Ν.2). Ἡγοῦ 0' ἓν ὀργῃ πάντα γίγνεσθαι xaxa. 16 Tov αὐτοῦ (fr. 29 p. 789 N.?). Ὀργὴ δὲ πολλοὺς Ógàv ἀναγκάζει xaxa. 5 17 Εὐριπίδου Φιλοκτήτου (fr. 799 N.2). Ὥσπερ δὲ Ovmvóv καὶ τὸ σώμ ἡμῶν ἔφυ, οὕτω προσήκει μηδὲ τὴν ὀργὴν ἔχειν ἀφάνατον, ὅστις σωφρονεῖν ἐπέσταται. 15 Σωσιφάνους (fr. 2 p. 820 N.?). 10 Νῦν σοι zoóg ὄψιν Juuóg ἠβάτω, γέρο», νυνὶ T δεῖ y' ὀργήν», ἡνίκ T ουδείκου, λαβεῖν. 19 JMevavógov (fab. inc. fr. 285 com. IV p. 294). Ὅσος τὸ κατέχειν ἐστὶ τὴν ὀργὴν πόνος. 20 Τοῦ αὐτοῦ (fab. inc. fr. 84 com. IV p. 256). 15 Ovx ἔστιν ὀργῆς, ὡς ἔοικε, qaguaxov 1 αὐθάδειά τοι S A αὐθαάδεια τὸν Μ4: αὐθαδία τοι Soph. | σχαιό- τητα M3 1 9 ecl. cum lemm. hab. 5MA | 8 ἠγοῦ à" non solum Μὰ Α sed etiam S (y sic ut facile cum σ confundi possit): Hc ovó Tr. | γίνεσθαι SM4A !| 4 ecl. cum lemm. hab. SMA. legitur versus inter mon. 429, Men. et Philist. dial. codicis Athen. v. 50 || 5 ὀργὴ ex ὀργῇ corr. M rubr. | πολλὰ mon. δεινὰ cod. Ath. | dv. βροτούς cod. Ath. || 6 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 20, 16) Br (tamquam capitis primam) Mac. Chrys. (post ecl. 20, 4): Evo. om. Br. iteratur Maxim, c. 19 p. 594 Combef. (post Euripid.. confer quae collegit Nauck ! 7 δὲ om. Mac. | ἔφη A! | 10 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA | 12 νυνὶ δεῖ y' ὀργῆν S: νῦν δεῖ γὰρ ὀργην. Grotius dict. poet. p. 105. quod probavit Naeke opusc. I p. 46 νῦν ἔργον ὀργὴῆν ego lect. Stob. p. 28 sq. νῦν jÓv y' ὀργὴν Nauck | οηδείκου sed η ex v corr. S quid prius fuerit ambiguum, nec tamen litterarum εν repperi ullum vestigium Mekler lect. Gr. (Vindob. a. 1882) p. 15; ἐν ósíxov Tr., unde ἔνδικον tacite Gesn.! p. 154, yulg. ἠδικοῦ Mekler, sed hoe cum προς Ow non convenit. νῦν i» ὀρ- γῆς, ἡνίκ᾽ ἔνδικον, χάλα iusto audacius Gomperz mél. Graua p. 52sq. νῦν δεῖ δι᾽ ὀργῆς (quod mihi quoque olim placuit) — μολεῖν nunc Gomperz. vov ηδύ y^ ὀργήν, 1vix' οὐδ) εἶκος, λαβεῖν Buecheler. num ἡνίκ οὖδ) εἶκει, iste scilicet. cuius nescio quod facinus bilem movere dieitur? | 18 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA. cf. ecl. 4 | 15 ecl. cum lemm. hab. SMA; τοῦ αὐτοῦ S usvavógov M4A. iterat hanc et proximam cum lemmate Ἰήενάνδρου sed lemmate ante proximam non repetito corp. Par. 644. 645 Elt. || 16 ὡς om. corp. Par. 10 CAPVT XX ΠΕΡΙ OPTHZ 543 ἄλλ᾽ ἢ λόγος σπουδαῖος ἀνθρώπου φίλου. 21 To αὐτοῦ ({α0. ἴπο, fr. 20 com. IV p. 241). Ei xai σφόὀδρ᾽ ἀλγεῖς, μηδὲν ἠρεύισμένος πράξης [τι] προπετῶς ' ὀργῆς γὰρ ἀλογίστου κρατεῖν ἐν ταῖς ταραχαῖς μάλιστα τὸν φρονοῦντα δεῖ. 22 Τοῦ αὐτοῦ (Georg. fr. 3 com. IV p. 96). Τὸ ὁ' ὀξύθυμον τοῦτο καὶ λίαν πικρὸν δεῖγμ᾽ ἐστὶν εὐθὺς πᾶσι μµικροψυχίας. 23 Θεοκρίτου {1 15). Ov Θέμις, ὦ ποιµήν, τὸ µεσαμβρινόν, οὐ θέμις ἅμιν συρίσδειν᾽ τὸν [Πᾶνα δεδοίκαµες᾽ 7 γὰρ ἀπ᾿ ἄγρας ταγίχα κεκμακὼς ἀμπαύεται, ἔστι δὲ πικρός, καί oi ἀεὶ δριμεῖα χολὰ ποτὶ ῥῖνα κανηται. 24 Ὀμέρου (Il. I 103—104). ᾿4χνύμενος, uéveog δὲ uéya φρένες ἀμφιμέλαιναι πἰμπιλαντ᾽, ὅσσε δέ oi πυρὶ λαμπετόωντι ἐίκτη». 25 Εὐριπίδου “4ρχελάῳ (fr. 258 Ν.2). TQ γὰρ βιαίῳ κἀγρίω τὸ μαλνθακὸν εἰς ταὐτὸν ἐλύνὸν τοῦ λίαν παρείλετο. } » 1 ἄλλο Υ᾽ ἢ SM? ἀλλό γ΄ ἢ A! sed corr. A? ἆλλ᾽ 7j Tr. corp. Par. | 9 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ. vide ad ecl. 20 | ὁ καὶ in ras. Μὰ | μηθὲν M3 corp. Par. || 4 πράξῃς Gesn.! p. 156, inde vulg.: πράξεις τί SM4A sed τι lineola subducta del. Α | 6 ecl. cum lemm. hab. S A, lemmate carentem et cum priore ecloga coniunctam M4, distichon quod huic praemiserat Menander supra legitur III 1, 62 ( Mevavógov Γεωργφ), duo coniuncta apud Orionem anth. VII 9 p. 51, 23 Schneidew. (ἐκ τοῦ Γεωργοῦ) | 8 πᾶσι ex πάσης corr. A | 9 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA || 10 ποιµήν S Theocr.: ποιμὰν Tr. p. 127, inde vulg. | ἅμιν sine acc. S ἅμμιν Tr., vulg.: ἅμμιν Theocr., fort. etiam Stob. | 11 συρίσδεν Theocr. | 129 ἔστι δὲ S: ἐντί ys Theocr. codd. ἐντὶ δὲ Valckenaer | 18 ῥινα sine acc. S. ῥῖνα Tr. p. 128, vulg.: ῥινὶ Theocr. || 14 ecl. cum lemm. hab. SMA || 15. 16 ἀχνύμενος om. S fortasse recte. nam neque sui iuris est cxyv. et agitur de ira. quamquam neglegentior S etiam in proximis ubi verbis zruzAavt! — ἐίχτην quae habent ΜΑ omissis post ἀμφιμέλαιναι in margine notat xel τὰ ἑξῆς compend.; πἰμπλαντο ex Hom. ut videtur suppl. Tr. | ὅσσε, sed & e corr. M? | 15 ecl. habet S, om. MÀ; εὖριπι ἀρχελάω S || 19 ταυτὸν ci. Gesn.! p. 156 mrg: αὐτὸν S | παρείλετο Tr. p. 128: παρείλατο 5 * 544 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 26 To αὐτοῦ (fr. 1038 N.?). Οργαὶ γὰρ &v99d:t0t0t συμφορᾶς vro δειναέ, πλάνος τε καρθίᾳ πιροσίσταται. 27 Σοφοκλέους Οἰδέποδος (Col. 592). Ὦ uweoé, Φυμὸς àv κακοῖς οὐ ξύμφορος. 28 ᾿ρχιλόχου (fr. 66 p. 1. II* p. 400). Ovué, 9vu' ἀμηχάνοισι κήδεσιν xvxopueve, 1 ἄναδευ, δυσμενών Ó' ἀλέξευ προσβαλὼν ἐναντίον στέρνον, ἐνδόχοισιν ἐχθρῶν πλησίον κατασταὺεὶς ἀσφαλέως' καὶ µήτε νικών ἀμφάδην ἀγάλλεο, μήτε νικηνεὶς £v οἴκῳ καταπεσὼν ὀδύρεο, ἀλλὰ χαρτοῖσίν τε χαῖρε καὶ xaxoiow ἀσχάλα μὴ λίην᾽ γίγνωσκε ὃ οἷος ῥυσμὸς ἀνθρώπους ἔχει. 29 Σοφοκλέους ἓν Τυροῖ (fr. 600 N.?). Πόλλ᾽ à» κακοῖσι Φυμὸς εὐνηφθεὶς ὁρᾷ. 1 ecl hab. S, om. MÀ; τοῦ αὐτοῦ S quod de eadem Archelao interpretor. plane enim eadem ratione supra excipiunt se in 5 ΓΕὺρι- πίδου Αρχελάαω (ecl. 11) Tov αὐτοῦ (ecl. 12) ubi bis ponitur Βυριπ. ᾽Αρχελάω in M. non uti debuerunt codice Paris. 1985 ubi iteratur Ev- ριπίδου. reciius poetae nom. non iterat Tr. p. 128. vide etiam flor. 29, 38 Mein. || & ecl. cum lemm. hab. 5, om. ΜΑ | 5 θυμὸς ó' Soph. - ξύμφορος recepi ex 8: σύμφορος Tr., vulg, ξύμφορον Soph. | 6 ecl. cum lemm. hab. SM A. v. 1 affert Dionysius Hal. de comp. verb. c. 17 sine poetae nomine || 7 χήδεσιν Grotius dict. poet. p. 105: κήδεσι S ΜάΑ | 8 &vaósv SM? dv ο εὖ A ἐνάδευ Tr.: ἄνεχε ci. Grotius, eve δέ Liebel, ἀνὰ ó' ἔχευ Bergk sed dubitans utrum µένων deinde scriben- dum sit an aliud, ἀντέχευ, óvovov à. Hiller. dvaóv aut &vóv non dubitat corrigere Buecheler: ób i. mera stirps pro δῦθι, similiter atque δι pro ἔδυσαν, plerique quidem huius generis imperativi longam syllabam accepere qua rependeretur damnum clausulae | ἀλέξευ A'Tr.: ἀλεξευ sine acc, SM? | 9 ἐνδόκοισιν M3 et sic Valckenaer collato Hesych. £vóoxozc, ἐνέδρα: ἐν δοκοῖσιν (-κοῖς Tr.) SA | 10 ἀμφάδην Tr., vulg.: ἐμφάδην ex ἀμφάδην corr. S! ἐμφάδην ΜΙΑ | 11 μήτε Meineke: μηδὲ libri | χαππεσὼν sine dubio poeta Buecheler || 12 αλλὰ χαρτοῖσίν τε Grotius: ἀλλὰ χαρτοῖσί (-ou A) τε SA ἆλλ᾽ ἀχαρτοῖσιν τε M3 | άσχαλα Grotius: ἄσχαλλε SA ἀσχάλε M! | 18 ῥυσμὸς (o ex 9 corr. S) S Tr., vulg.: ῥυθμὸς M3A | 14 ecl cum lemm. hab S$SMA; ἐν Τυροῖ Gaisford: ἐν τύῷ (sic) S ἐν τύρῳ (vel -ρω) M3 A || 15 ἐνζευχθεὶς !. Herzer Qt 10 Qt 10 CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 545 30 Εὐριπίδου Mnósíoc (109—110). Μεγαλόσπλαγχνος δυσκατάπαυστος ψυχὴ δηχδεῖσα κακοῖσιν. 31 Ευριπίδου Ὑψιπύλῃ (fr. 760 Ν.2. Ἔξω γὰρ ὀργῆς πᾶς ἀνὴρ σοφώτερος. 32 (20, 32. 33 Mein.) Σοφοκλέους Τηρεῖ (fr. 530 N.2). "vovg ἐκεῖνος, ai 0 ἀνούστεραί y? ἔτι ἐκεῖνον ἠμύναντο t καρτερόν. ὅστις γὰρ iv κακοῖσι Φυμωθεὶς βροτῶν μεῖξον προσάπτει τῆς νόσου τὸ φάρμακο», ἰατρός ἐστιν οὐκ ἐπιστήμων ἀκῶν. 33 (20, 34 Mein.) Νεόφρονος £v Ιήηδείᾳ (fr. 9 p. 730 Ν.2). Eiev* ví δράσεις, Φυμέ; βούλευσαι καλώς Γερὶν ἐξαμαρτεῖν καὶ τὰ προσφιλέστατα ἔχφθιστα Φέσθαι. ποῖ ποτ ἐξῆξας, τάλας; κάτισχε λῆμα xai σφένος Φεοστυγές, καὶ πρὸς Tí ταῦτα ὀύρομαι, ψυχὴν ἐμὴν ὁρῶσ᾽ ἔρημον καὶ παρηµελημένην πρὸς ὧν ἐχρῆν ἥκιστα; μαλθακοὶ δὲ δὴ 1 ed. cum lemm. hab. MA, om. S. locum adfert Galenus V p.318: ti mot! ἐργάσεται µεγαλόσπλ. — κακοῖσι. ne quis coniciat inserenda esse v. τί ποτ᾽ ἐργ. vel etiam plura, praedicati locum tenere v. μεγα- λόσπλαγχνος δυσκ. voluisse videtur florilegus | 2 µελανόσπλ. Herwer- den exerc. cr. p. 133. || 8 κακοῖσιν M4 A: -σι Gesn.?, vulg. || 4 ecl. cum lemm. hab. M A, om. 8; ὑψιπυλη Μὰ ὀψιπύλης A. legitur supra 12^ sine lemm. cobaerens cum 123 | $6 ecl cum lemm. hab. S post ecl. 20, 29, om. MA. versus 3sqq. cohaerent cum praegressis S, Sepa- rantur famquam nova ecloga. Tr. p. 128 (cod. Paris. 1985 teste Branckio), inde vulg. | τ ἀνούστεραί y' ἔτι Brunck: ἀνούστερ ἔτι S; ἀὠνούστε- oa. πολύ ci. Gaisford ἀνουστέρως ἔτι Cobet v. |. p. 156 | 8 καρ- τερώτερον Grotius, κατὰ τὸ χαρτερὀν Porson, πρὸς τὸ καρτερόν Damberger || 11 ἀκώῶν Gomperz bruchst. d. gr. tr. (Vindob. a. 1875) p.37: κακών S | 12 ecl. cum lemm. $, om. MA || 14 ἐξαμαρτεῖν Porson adv. p. 295: 7 Ἰξαμαρτεῖν S | 15 ἐξρξας cod. Paris. 1985 πι, sec. teste Gaisfordo: ἐξηξαι sine acc. S. ἐξῆξαι Tr. || 16 λῆμα Tr. p. 125, inde vulg.: λήμμα S |. 17 ταῦτα δυροµαι Porson adv. p. 295: ταῦτα ὀδύρομαι S ταῦτ 00. Voss. Frob. p. 17$, inde Gesn.!, vulg. | τύχην ci. Cobet n. 1. p. 14 [| 18 ὁρῶσα S || 19 προσων S Stobaeus III. 95 046 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" τοιαῦτα yiyvouea Oa πάσχοντες κακα; οὗ μὴ πιροδώσεις, ὑΨυμέ, σαυτὸν ἓν zaxoic; ρἴμοι, δέδοχται παῖδες, ἐκτὸς ὀμμάτων , P , ’ / / ἀπέλύθετ ' {δη yaQ µε φοινία µέγαν / ^ ; 5 / / δέδυκε λύσσα Φυμόν. ὦ χέρες χέρες, 7r * t4 » 2c À Co & . - qoc oiov &gyov ἐςοπλιςομεσνύνα” qv, τάλαινα vOÀuno, v πολὺν πόνον βραχεῖ σι διαφὑεροῦσα τὸν ἐμὸν ἔρχομαι χρὀνῳ. 34 (20, 35 Mein.) Εὐρωιίδου ἸΜηδείας (446—447). Ov νῦν κατεῖδον zQOvov, ἀλλὰ sott, 10 τραχεῖαν ἐργὴν ὡς ἀμήχανον κακόν. 35 (20, 36 Mein.) Ἐν ταύὐτῷ (6520---521). 4εινή τις ὀργὴ xai δυσίατος τέλει, ὅταν φίλοι Φέλοισι συμβάλωσ” ἔριν. 1 γιγνόμεθα S: tacite corr. Gesn.! p. 156, inde vulg. || 9 προ- δώσεις Voss.: προδώσης S || 8 οἶμμοι S || 4 ἀπέλθετε S | wu ἄγαν 5» φοινία ci. Methner de trag. gr. min. fr. obs. cr. I p. 15. µε φοίνιον γέα F. G. Schmidt Ar. stud. Ill p. 1 || 6 ἐξοπλιζόμεσθα δή (vel -εσθ΄ ἄρα) vocula φεῦ more tragicorum extra versum collocata ci. Meineke vol. IV p. LX | 7 s Frob., inde Gesn.!, vulg.: z S; ? olim Nauck || 9 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 20, 34 Mein.) ΜΑ (post ecl. 20, 31); τοῦ αὐτοῦ pro Evg. À | 11 φέρειν (pro xexóv) Tr. p. 129, inde vulg. || 12 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 20, 35 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 20, 17). cf. Choricius Gaz. p. 29 ed. Boiss. | 18 v. δεινή τις 00y1j leguntur etiam Eur. Iph. T. 962 || 14 pro φίλοι prius φίλοισι, sed statim σι in q corr. 91. eclogarum triada quam addit Br post ecl. 20, 36 Mein. ante 20,2 in Stobaeum non recipio: Ἡσιόδου (op. 210—211) "4g oov ὁ) ὃς χε θέλῃ (x ἐθέλῃσι cod.) πρὸς χρείσσονας ἀντιφερίζειν, νίκης τε στέ- ρεται πρὀς t' αἴἰσχεσιν ἄλγεα πάσχει. quem locum aptius ipse Br aeque ac reliqui codices in capite περὶ ἀφροσύνης obtulit 4, 3 et ἔρι- όος xal φιλονεικίας potius rationem haberi quam ὀργῆς monui de Stob. flor. exc. Dr. p. 34. Hesiodeis autem subiciuntur sine lemmate haec xe«o- πὸν γὰρ ἐς βαθεῖαν ἄμμον ἐκχέας οὕποτ αὖθις ἐκλέξῃ πάλιν. οὐδ᾽ ἄνδρ᾽ ἑταῖρον sv ἀποκτείνῃς (ἀποτείνῃς cod.) ἅπαξ quae olim in tri- metros redigere conatus sum l. c. denique 4ἰσχύλου (ala, cod.) OUxOUY (οὔχουν Aesch.), Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις (γιν- cod.), oct ὀργῆς νοσούσης ἔστιν ἰατρὸς λόγος, de quibus Aeschyli versibus (Prom. 911—318) vide Hermanni adn. ad Áesch. p. 82 et quae ego monui supra ad 20, 13 Qt CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 047 96 (20, 37 Mein. Εὐριπίδου Τήλεφος (fr. 718 N.?). Ὥρα σε Φυμοῦ κρείσσονα γγώμµην ἔχειν. 297 (20, 38 Mein.: Eur. Med. 1079 —1080) Θυμὸς δὲ κρείσσων τῶν ἐμῶν βουλευματων, 00::€Q µεγίστων αἴτιος κακών βροτοῖς. 38 (20, 39 Mein. Tov αὐτοῦ (fr. 1039 N.2). O ὠυμὸς ἀλγῶν ἀσφάλειαν ovx ἔχει. 39 (20, 40 Mein.: trag. adesp. fr. 524 N.?) Ἐν τοῖς κακοῖσι Ó' ηὑγένει ὅταν παρῇ τραχεῖα καὶ ὀξύθυμος, ἁμαθίαν ἔχει. 40 (20, 41 Mein.) Ὀμίρου (Il. IX 496 — 497). AA ᾿4χιλεῦ, δάμασον Φυμὸν uéyov* οὐδέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἧτορ ἔχειν" στρεπτοὶ δέ τε καὶ «Φεοὶ αὐτοί. 41 (20, 42 Mein.) To) αὐτοῦ (M. XV 201—203). Ovro γὰρ δή τοι, γαιήοχε κυανοχαῖτα, τόνδε φέρω «4ιὶ μῦθον ἁπηνέα τε κρατερόν τε, ἤ TL µεταστρέψεις; στρεπταὶ δέ τε φρένες ἐσθλῶν. 42 (20, 43 Mein) Πλάτωνος. ] ecl. cum lemm. hab. SMÁ; τήλεφος 5 Μὰ τήλέ À, inde τηλέ- φου non recte Gaisford | 2 xozíocov' av ci. Nauck, cf. Hilberg princ. d. silbenw. p. 231 || 8 ecl. hab. poetae nomine non iterato, fabulae non addito $, om. MA || 6 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA | 7 σφριγῶν ó θυμὸς ci. Nauck trag. dict. ind. p. XXIV | 8 ecl. hab. S, om. M A. lemma deest in S nec iteratur Tr., ubi ecl. tamquam alia Euripidea prioribus subicitur | 9 ἐν τοῖς κακοῖσι d' scripsi: ἐν τοῖς κακοῖσι γὲρ 8; ἐν τοῖς κακοῖσι tacite Gesn.! p. 158, unde vulg., ἐν τοῖς κακοῖς γὰρ olim Nauck | πυγένει scripsi: zj εὐγένεια S, quod praetervidit Gaisford, εὐγένει praetulit Nauck; 7 συγγένεια (unde συγγένει᾽ Gesn.!, vulg.) Tr. | 10 καὶ ὀξύθυμος S | 11 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 20, 40 Mein.) MÀ (post ecl. 20, 37 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 20, 17) | 12 AAÀ' om. Α Mac. sed vide proximi versus initium | ὠχιλεῦ S Hom.: αχιλλεῦ (α Sine spir. Md) M4A Mac. | δάµασσον Α || 18 ἀνήλεες A ἀνηλεὲς Mac. | δέτε SM? Mac. Hom.: δέτοι A; δέγε Tr. p. 129, vulg. | 14 ecl. cum lemm. hab. S M A Mac. Chrys. (| 15 οὕτω — 17 μεταστρέ- Ψεις om. Mac. | δή ex Hom. Gesn.! p. 158: ἄν ΦΜάΑ | 1? óc ve S M? A Mac. (cf. 13): μέν τε ex Hom. Gesn.!, inde vulg.; an δή τοι ut Hom. Stutig.? | 18 ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lemm. ΜΑ. post ecl. 20, 42 Mein. ponunt SMA, post 20, 2 Br. vide infra ecl. 57. chriae varie 35* 548 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" Πλάτων ὀργισθείς ποτέ τινι τῶν δούλων, χάριν ἔχειν τοῖς φεοῖς ἐκέλευεν αὐτὸν ὅτι ὀργίζεται' χολασθήναι yao ἂν πάντως, εἰ ur ὠργίζετο. 43 (20, 44 Mein.) ᾿4ντιφῶντος (de caede Herodis 72). Οὐκ ἔστιν 0 τι ἂν ὀργιζόμενος ἄνθρωπος εὐ γνοίη" αὐτὸ γὰρ 0 βουλεύεται, τὴν γνώµην διαφφείρει τοῦ ἀν- Φρώπου. 44 (20, 45 Mein.) Ἡροδότου (VII 160). Τὰ ὀνείδεα κατιόντα ἀνθρωπῳ φιλέει ἐπονάγειν τὸν Φυμόν. 45 (20, 46 Mein.) To? αὐτοῦ (Vl 39). Ὡς à» τοῖσιν wol τῶν ἀνθρώπων οἰκέει ὁ Suuóc: χρήστὰ μὲν ἀκούσας τέρψιος ἐμπεωτλεῖ τὸ σῶμα, ὕπεναν- tía δὲ τουτέοισιν ἀκούσας ἀνοιδαίνει. 46 (20, 47 Mein.) ᾿άριστοτέλους (fr. 661 Rose?) decantatae testimonia collegit Wyttenbach animadv. in Plutarchi librum de sera num. vind. p. 551A et D 9 post πάντως (ως in ras.) add. ἔσει Br! | ὀργίζετο ΑΔ. post ecl. 43 Mein. solus Br addit haec: δηµοσθένους: ὁρῶ γὰρ oc τὰ πολλὰ ἐνίους οὐκ εἰς τὰ αἴτια ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ὑπὸ χεῖρα μάλιστα τὴν ὀργὴν ἀφιέντας id est Demosth. or. VI $34 p. 74 ubi τοὺς αἰτίους pro τὰ αἴτια. praeter- quam quod sublestioris fidei est in hoc capite Br, hanc cur secludam eclogam vix habeo. eiusdem Philippicae etiam alibi rationem habet Sto- baeus | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA || 8 o τι ἂν ὀργ. &v99. £0 γνοίη S M3A: 6 τι ὀργ. ἄνθρ. ἂν γνοίη Antiph. codd. | 6 ὃ (sie ut voluit Stephanus) $ M4 A: ᾧ Antiph. recte; αὐτὸ γὰρ ᾧ βουλεύεται [vv yvo- µην] Cobet mnemos.? II p. 98 | βουλεύεται S M3 Antiph. (βουλεύο-ται Antiph. A!): βούλεται A, Tr. p. 129, inde vulg. | 8 ecl. cum lemm. hab. SM ς A, om. Tr.; ecl. 45 et 46 Mein. uno lemm. 79? εοωρτοῃ, S. legitur locus οτου in excerpto maiore III 19, 19 (Ἡροδότου ἱστορίας ἕ} | 9 τὰ ὀνεί- δεα SM4A: ὀνείδεα Her., flor. 19 [ 10 accentum in θυμόν inter scrib. corr. M* j| 11 ecl. cum lemm. hab. S (vide ad ecl. priorem) M Α, re- currit Anton. II c. 53 p. 121 (Ἡροδότου) Maxim. ο. 19 p. 594 Combef. (item). cf. gnomol. Byz. 252 p. 205 Wachsm. | 12 τοῖσιν S: τοῖς M*À; τοῖσι Her. | ὡσὶν (ωσὶ Tr) S | malim θυμός, (óc) ex Her. | 18 ἐα- πιπλεῖ (ἐμπιπλέει Hl) Her.: ἐμπίπλη 5 ἐμπιπλῆ M3. ἐμπιπλᾶ (sic) A i 14. τουτέοισιν S À: τοῦ τέοισιν M; τούτοισι Her. | ἀνοιδαίνει S MA: ἀγνοιδέει Her. | 15 ecl. eum lemm. hab. SMA. recurrit lemma et ecloga corp. Par. 648 Elt. 10 Qu 10 CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 549 -H οὐχ ὁρᾷς, ὅτι τῶν ἐν ὀργῇ διαπραττοµένων ἁπάν- των Ó λογισμὸς ἀποδημεῖ φεύγων τὸν Φυμὸν ὡς πικρὸν τύραγνου; 47 (20, 48 Mein.) “4ρριανοῦ (deest ap. Schweigh.). ΙΜεγαλόύυμοι πρᾷως εἰσέ τινες, ἡσυχῇ καὶ oiov ἀορ- γύτως πράττοντες ὅσα καὶ οἱ σφόδρα τῷ δυμῷ φερό- μενοι. φυλακτέον οὖν καὶ τὸ τούτων ἀβλέπτημα ὡς πολὺ χεῖρον ov τοῦ διατεινόµενον ὀργίζεσίδαι. οὗτοι μὲν γὰρ ταχὺ κόρον τῆς τιμωρίας λαμβάνουσιν, oi δὲ εἰς ιακρὸν παρατείνουσιν ὡς oi λεπιτῶς τυρέττοντες. 48 (20, 49 Mein.) ᾿ἀπολλώνιος ΙΜακεδόνι (p. 126 Herch.). Tóc o&£v9vuíag τὸ ἄνθος uavía. 49 (20, 50 Mein.) ᾿ἁπιολλώνιος ριστοκλεῖ (ibid. p. 126). Τὸ τῆς ἐργῆς πάθος ur) καθομιλούμενον μηδὲ Seoa- πευόµενο» φυσική νόσος γίνεται. 90 (20, 51 Mein.) “ἀπολλώνιος «ημοκράτει (ibid. p. 121). O ὑπὲρ μικρῶν ἁμαρτημάτων ἀνυπερβλίτως ὀργιζό- µενος ovx ἐᾷ διαγνῶναι τὸν ἁμαρτάνοντα, πότε ἔλαττον καὶ πότε μεῖξζον ἠθίκησεγ. 1 ; om. corp. Par. | ἀἁπάντων ex vocabulo nescio quo corr, S! | ων 2 geb»? , utrumque ut videtur À! [| 4 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 20, 47 Mein.) Br (post Demosthenis locum supra laudatum p. 548,3 adn.). recurrit Maxim, c. 19 p. 594 Combef. (Αρφιανοῦ) Mel. Aug. c. 34, 14 (Evgi- πίδου, vide Wachsmuth stud. p. 153). ex Airiani diatribis petitam esse dubitanter coniecerat Schweighaeuser p. 197, recte recepit. H. Schenkl fr. XII p. 412. lemma mutilum videtur. possis "Apg. «Ἐπικτητείου) sup- plere vel aliter, vide Schenkelii ed. || 5. εἰσί τινες πράως À idque tacite recepit Meineke | fortasse πράως εἰσί τινες (xal) ἠσυχῇ | oiov supra lin. À? ut videtur || 5 ἀβλέπημα M4 |i $8 ὁιατεινόµενον SÀ: διατεινοµένου M? Br | οὗτοι ex οὕτω corr. M | 9 οἱ oi] οὐδὲ M4 || 10 προτείνουσιν Max. Combef. j; 11 ecl cum lemm. hab. SMA { 13 ecl. hab. SMA (post ecl. 20, 49 Mein.) Br (post ecl. 20, 48 Mein.); ἀπολλώνιος (ὁ αὐ- tóc À) ἀριστοκλεῖ MA, τοῦ αὐτοῦ nec plura eclogis 50. 51 Mein. prae- mittit $, om. lemma Br. recurrit ecloga et lemma πολωνίου (sic) corp. Par. 646 Elt. cf. Wachsmuth s£ud. p. 152 || 16 ecl. cum lemm. hab. S (quo de vide ad ecl. 53 Mein.) MA. recurrit Maxim. c. 19 p. 594 Combef. (Απολλώνιος 4ημοκραάτει) | 19 καὶ om. Max. Combef. 550 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN T" 51 (20, 52 Mein.) «ὤιονυσίου «ἀλικαρνασέως. * * * 52 (Plut. quomodo adol. poetas audire debeat p. 31 A) Ὅτι μεγάλου καὶ δοκοῦντος εἶναι καὶ ὄντος τοῦ χρα- - 3 - ς / € ^ * ^—- - τεῖν ὀργῆς v πρόνοια καὶ v φυλακὴ τοῦ μὴ τιερωεεσεῖν μεῖζον. N / ; 5; ) ῥ τν d 09 ΦΔωτίωνος &x τοῦ Ileoi ὀργίς p. - - 23 ^ € ^ n L4 Τοῖς δὲ σοφοῖς ἀντὶ ὀργῆς Ηρακλείτῳ μὲν δάκρυα, ὤἄημοκρίτῳ δὲ γέλως ἐπῄει. 94 C Y - - » er ) 9ο - Og;ep δὲ σιλοῖα yevvaia οὐχ ὅσα ἐν εὐδίᾳ πελεῖ, ἄλλ᾽ ὅσα τερὸς χειμῶνα ἀντέχει καὶ σῴζεται' οὕτω καὶ ἄνθρω- ποι ὀργῇ καὶ πινισει ἀντέχοντες μεγάλοι καὶ ἀνδρεῖοι. 54* ς - M 5 , νο ; c Ὑποκριταῖς μὲν ovv καὶ ur ὀργιζοµένοις ὑποχκρινα- 3 λ [4 [d CN - PI ] 2 «92 µένοις ὀργὶν συνινεγκεν, oi δὲ σπουδαῖοι ἄνδρες, ovó ἐὰν ὡς ἀλιθιῶς ὀργίζωνται, οὕτω χρῶνται τῷ σχῆµατι. δῦ Αριστοτέλους (fr. 660 Rose?) 1 post lemma Zfcov. AA. cui eclogam Ότι µεγάλου κτὲ. subiciunt SMA signavi lacunam. interciderunt verba Dionysii una cum lemmate Πλουτάρχου | 4 ab Ότι nescio an exorsum sit excerptum Dionysii: ἐπεὶ δὲ μεγάλου δοκοῦντος εἶναι καὶ ὄντος τοῦ κρατεῖν ὀργῆς μεῖζὸν ἐστιν ἡ φυλακὴ καὶ 5 πρόνοια τοῦ ur περιπεσεῖν ὀργῇ µηδ’ ἁλώναι, χαὶ ταῦτα δεῖ ατὲ. Plut. | xai ante δοχοῦντος dignum fortasse quod in- seratur Plutarcho || 5 ἡ φυλακή M9 Plut: φυλακή 5Α | 6 μεῖζον Mei- neke ex Plutarcho: usiZov S M5 µείζω A || € ecl. eum lemm. hab. 5 ΤΑ. recurrit Maxim. c. 19 p. 594 Combef. (Σωτίων ἐκ τοῦ περὶ ὀργῆς) Mel. Aug. c. 34 n. 15. respicit Seneca de ira ll 10, 5. idem igitur Sotio qui de ira scripsit ae Senecae praeceptor (Nietzsche mus. Rh. XXIII p. 639 Diels dox. p. 256). cf. Iuvenalis X 28sqq. || 8 δὲ om. Max. || 10 ecl. hab. lem- mate non iterato S, M (ubi cohaeret ecl. cum anteced.), Α et sie Maxim. c. 19 p. 594 Combef. || 11 δὲ om. Max. | γενναῖα om. S || 12 ἄνθρωπον M3 | 15 ἐποκριταῖς — 11 σχήµατι sine lemm. cum prioribus iungunt SMA, om. Max.; ante haec verba aut non nihil intercidisse probabile est aut novum tmema ordiendum, hoc praetuli; cf. Seneca de ira II 17,1. dissere- bant de hoc loco Guil. Allers de L. A. Senecae librorum de ira fontibus p. 11. 58 Car. Buresch Leips. stud. ΙΧ p. 129 | ὑποκριναμένοις 8: v7t0- «guwouévou M3A | 16 συνενήνεγκεν S | οἳδ ἐὰν S οὐδὲ ἄν M3A | 17 τοιούτῳ ci. Buecheler τούτῳ Wachsmuth | 18 ecl. cum lemm. hab. 10 10 CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 651 ία) ς M 3 NN, M x J ^4 / Ogrmeg Ó xamvóg ἐπιδάκνων τὰς ὄψεις ovx ἐᾷ βλέ- ' / - L [4 ς ^ L πειν τὸ κείµενον ἓν τοῖς πιοσίν’ οὕτως Ó JuuOg ἐπαιρό- µενος τῷ λογισιμῷ ἐπισκοτεῖ καὶ τὸ συμβησόμενον ἓξ αὐτοῦ ἄτοπον οὐκ ἐφίῆησι τῇ διανοίᾳ τερολαβεῖν. 96 «ηυμοκρίτου (fr. mor. 77 Mullach.). Θυμῷ µάχεσθαι μὲν χαλεπόν' ἀνδρὸς δὲ τὸ χρατέειν εὐλογίστου. 97 Πλάτων ὀργιξζόμενος ποτὲ τῷ οἰκέτῃη ἐπιστάντος Aevo- Hu [d , / / κράτους λαβών ἔφη τοῦτον µαστίγωσον᾽ ἐγω γὰρ ὀργί- ζομαι.. 58 Πλουτάρχου (de cohib. ira p. 458 F). "4 y! 5 ^N , ο. στ / N À, ριστοτέλήης φησὶ Σατύρου τοῦ Σαμίου τοὺς qiÀovg φρᾶξαι τὰ ὦτα κηρῷ δέκην ἔχοντος, ὅπως μὴ συγχέῃ τὸ πρᾶγμα διὰ Φυμὸν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν λοιδορούμενος. 69 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Περὶ διαβολῆς (fr. XXIII 1 Wttenb.). S M A (post ecl. 20, 54 Mein.) Br (post ecl. 20,50 Mein.). recurrit corp. Par. 111 Elt. (Αριστοτέλους praefigit cod, Par. suppl. 690). cf. Rose Ar. ps. p. 115 et 609 1 βλέπειν libri Stob.: προβλέπειν corp. Par. || 4 ἄτοπον Br corp. Par. idque suspicatus erat Gaisford: ἄτονον M* &zovov SA | ἐφίησι Mei- neke: ἀφίησι libri Stob. corp. Par. | προλαβεῖν M3 Br: προσλαρβεῖν S A προβλέπειν corp. Par. || B ecl. cum lemm. hab. SM A. iteratur Maxim. c. 19 p. 594 Combef. (4ημοκρίτ.). verba 9vuo µάχεσθαι χαλεπόν Heraclito tribuit Aristoteles, alii quorum locos collegit By water fr. CV p. 41 | 8 ecl. sine lemm. hab. S MBr Mac. Chrys., addito Πλάτωνος lemm. A. post ecl. 20, 56 ponunt SM À, post ecl. 20, 62 ipsam quoque Demo- criti Br, post ecl. 20, 42 Mein. Mac. recurrit Anton. II c. 53 p. 121 (Πλα- τωνος) Maxim. c. 19 p. 594 Combef. (Πλάτωνος). flor. Mon. 234 init. cf. supra ecl. 42 | 9 Πλάτων om. A Max., sed lemma πλάτων: in πλά- των corr. A2, ὁ αὐτὸς (post Plat.) flor. Mon. | ποτε om. flor. Mon., ubi post οἰκέτγ adduntur v. καὶ µέλλων αὐτὸν μαστιγοῦν | ἐπιστατοῦν- τος flor. Mon. [ 10 λαβὼν ἔφη τοῦτον 5ΜΔΑ Mac. Ant.: λαβὼν τοῦτον ἔφη Μαχ., ἔφη λαβὼν τοῦτον Mon. |. 12 ecl. cum lemm. hab. 5, om. ΜΑ | 18 Αριστοτέλης ó' ἱστορεῖ Σατύρου τοὺς φίλους ἐμφρᾶξαι Plut, | 16 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 20, 58) M A Br (post ecl. 20, 57); τοῦ αὐτοῦ S πλου, Br libri indieulo uterque omisso. cf. 552 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T Οἱ νεώνητοι δοῦλοι πυνθάνοχται ovx εἰ δεισιδαίμων ἢ φώονερὸς ὁ δεσπότης, ἀλλ᾽ εἰ ὀργίλος. 60 Ῥούφου ἐκ τοῦ Ἔπικτητου Περὶ φιλίας (fr. 69 WII p. 89 Schweigh.). 4λλα παντὸς μᾶλλον τῆς μὲν φύσεως ἐκεῖνο τὸ ἔργον, συνδῆσαι xci συναρµόσαι τὴν ὁρμὴν τῇ τοῦ προσύκον- τος καὶ ὠφελίμου φαντασίᾳ. 61 To) αὐτοῦ (fr. 70 Ι. ο.). Τὸ δὲ οἴεσθαι εὐκαταφρονήτους τοῖς ἄλλοις ἔσεσθαι, ἐὰν μὴ τοὺς πρώτους ἐχθροὺς παντὲ voor βλάψωμεν, σφόδρα ἀγενγῶν xai ἀνοήτων ἀνθρώπων. φαμὲν γὰρ τὸν εὐκαταφρόνητον νοεῖσφαι μὲν xol κατὰ τὸ ἀθύνατον εἷ- γαι βλαψαι ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον νοεῖται κατὰ τὸ ἀδύνατον εἶναι ὠφελεῖν. 62 «ήμοκρίτου (fr. mor. 147 Mullach.). Φιλογεικίη πᾶσα ἀνόητος" τὸ γὰρ κατὰ τοῦ Ovousvéogc βλαβερὸν Φεωρεῖσα τὸ ἴδιον συμφέρον οὗ βλέπει. 68 αριστίππου. Plut. de cohib. ira p. 462 À: ὁρῶμεν δὲ καὶ δούλους νεωνήτους περὶ τοῦ πριαµένου πυνθανομµένους ovx εἰ δεισιδαίµων ovó εἰ q9ove- οός, ἆλλ᾽ εἰ θυμώδης 1 πυνθάνονται οὐκ εἰ MABr: ovx εἰ S qui πυνθανονται ponit post φθονερὸς sicut Tr. p. 130, inde vulg.; ov πυνθάνονται εἰ temere Gaisford | δεισιδαίµων ex δήσιδ. inter scribendum corr. M! || 2 6 supra lin. S | δεσπο ex corr. S! | 8 ecl. cum lemm. hab. SMA; àx * S ex cov cum T'r. p. 130 Meineke || 6 τῆς — φαντασίας libri: corr. Buecheler |, 8 ecl. cum lemm. hab. SMÀ | 11 &yzrov sine acc. M? | τὸ mavult Wachsmuth || 12 ἀδένατον (sic ut corr. Schweighaeuser p. 19€) hie et 13 A: ὄυνα- τὸν utroque loco S M4 | 16 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 20, 61) Br (post ecl. 20, 55). legitur inter Stobaeana codicis Vaticani gr. 1144 f. 209" n. 16 (4ημοκρίτου) ex capite περὶ ἔχθρας (II 46) nunc deperdito excerpta, si vera est Elteri suspicio mus. Rh. XLVII p. 136. eliam eclogam 61 capiti zzgl ἔχθρας accomodatiorem esse quam περὶ ὀργῆς putat Wachsmuth || 16 δισµενέος Vatic.: -οὕς S M4A Br || 17 Φεωρεῖῦσα S -ἧἤσαι M* -οὔσα ABr Vatic. [[ 18 ecl. sine lemm. hab. S Er Mac. Chrys., addito lemm. MA. collocant post ecl. 20, 62 SMA, post ecl. 20, 59 Br, post 20, 57 Mac. recurrit corp. Par. 647 Elt. (Αριστίπ- που). paululum immutata inter alias Aristippeas chria legitur gnomol. Vatic. 38 (6 αὐτὸς θεασάμενός τινα κτὲ.) 10 9 10 15 CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 553 “4ρίστιππος ó Κυρηναῖος φιλόσοφος Φεασάμενός τινα ὀργιζόμενον καὶ διὰ τῶν λόγων χαλεπαίνοντα ἔφη uy τοὺς λόγους δι’ ὀργῆς ἄγωμεν, ἀλλὰ τὴν ὀργὴν διὰ τῶν λόγων καταπαύωμεν.. 64 Ναυκρατους. Ναυκράτης 0 σοφὸς τοὺς ὀξυθύμους ἔφη παραπλί- σιον τοῖς λύχνοις πάσχειν’ καὶ γὰρ τούτους πλείονι ἐλαίῳ ἐκκαίεσθαι. 68 4ριστοτέλους. O ὠΦυμός ἐστι πάθος ὑηριώῶδες μὲν τῇ διανέσει, συνεχὲς (02) τῇ λήψει, σκληρὸν δὲ καὶ βίαιον τῇ δυνάμει, φόνων αἴτιον, συμφορᾶς σύμμαχο», βλάβης συνεργόν, ἀτι- µίας καὶ χρημάτων ἀπωλείας ἔτι δὲ καὶ φφορᾶς ἀρχηγόν. 66 “άντιφῶντος (fr. 129 Blass.?). Ὅστις δὲ ἰὼν ἐπὶ τὸν πλησίον κακῶς ποιήσων δει- µαίνει, μὴ & δέλει πτοιῆσαι, ἁμαρτὼν τούτων, ἃ μὴ Φέλει ἀττενέγκηται, σωφρονέστερος. iv Q γὰρ δειµαίνει, µέλ- λει ἐν ᾧ δὲ μέλλει, πολλάκις 0 διὰ µέσου χρόνος ἀπέ- στρεψε τὸν νοῦν τῶν Φελημάτων xol ἐν μὲν τῷ γεγεγῆσθαι 1 ὁ κυρηναῖος A Br Mac. corp. Par.: κυρηναῖος S M4 |. 2 ἐργα- ζόμενον A! corr. ni fallor A? | τῶν λόγων S M? Mac. corp. Par. gno- mol. Vat. τὸν λόγον A Br | pro χαλεπαίνοντα habet σφοδρώς χαλε- παίνοντα ὑποτυχών gnomol. Vatic. || 4 χαταλύωμεν gnomol. Vatic. | 5 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. vevxoerovo (ναυκρα ΑΔ. unde Ναυκρατου Gaisford et Meineke) ΜΑ, recurrit Maxim. c. 19 p. 594 (Nevxgev.), mel. Aug. c. 34, 16 || 7 τούτοις M3 |. ἐκκέεσθαι M3 | 9 ecl. cum lemm. hab. SMÁ. recurrit ecloga corp. Par. 649 Elt. ubi lemma non iteratur post 648 (Stob. flor. 20, 47 Mein.) ipsam quoque Aristoteliam. inter dubia fragmentum rettulit Rose Ar. ps. p. 609 ut nimis redolens rhetorem (ib. p. 115) | 10 μὲν ἐν τῇ Tr. p. 131 qui omittit mox συνεχὲς τῇ λήψει || 11 συνεχὲς δὲ Frob. p. 180, inde Gesn.! p. 160, vulg.: συνεχὲς S (Voss. f. 21Υ) M4 A corp. Par. | 0$ καὶ S M? corp. Par.: τε xol À; καὶ Frob. (Voss.), inde vulg. | 12 διαφορᾶς ci. Meineke v. IV p. LX proba- biliter | ἀτιμίας xal S (Voss) M3 À corp. Par.: xai ἀτιμίας Frob., inde vulg. fortasse delenda esse v. ἀτιμίας καὶ putat Meineke (v.IV p. LX) frustra: ter terna membra || 18 ἀπώλεια libri: corr. Buecheler "infamiae et penuriae et exitii principium" || 14 ecl. cum lemm. hab. S: om. M A || 19 νοῦν Sauppe: νόων S νόον Tr. 5054 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" ovx ἔνεσειν, ἓν δὲ τῷ µέλλειν ἐνδέχεται (ur) γενέσθαι. ὅστις δὲ ὁρᾶσειν μὲν οἵεται τοὺς πέλας κακώς, πείσεσναι à" ov, (o?) σωφρονεῖ. ἐλπίδες ὃ᾽ οὗ πανταχοῦ ἀγαῦόν' τολλοὺς γὰρ τοιαῦται ἑλπίδες κατέβαλον εἰς ἀνηκέστους συμφοράς, & 0^ ἐδόκουν τοὺς πέλας ποιήσειν, πανθόντες ταῦτα ἀνεφάνησαν αὐτοί. σωφροσύνην δὲ ἀνδρὸς ovx ἂν ἄλλος ὀρφθότερόν τις κρίνειεν, ij ὅστις τοῦ Φυμοῦ ταῖς ταραχρῆμα ἡδοναῖς ἐμφράσσει αὐτὸς ἑαυτὸν κρατεῖν τε καὶ νικᾶν {δυνήθη αὐτὸς ἑαυτόν. ὃς δὲ Φέλει χαρίσα- σθαι τῷ Φυμῷ, παραχρῆμα Φέλει τὰ κακίω ἀντὶ τῶν ἀμειγόνων. 67 Ἐπικτήτου (fr. 71 III p. 90 Schweigh.). Ὅτῳ μετὰ ἀνατάσεως καὶ ἀπειλῆς ἐπιχειρεῖς, µέμγήῆσο προλέγειν, ὅτι ἥμερος εἶ καὶ οὐδὲν ἄγριον δρᾶσας ἄμετα- γόητος καὶ ἀγεύφυνος διαγενήση. 68 ἸΚάτωνος πρεσβυτέρου (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 199 A). Tóv ὀργιζόμενον ἐνόμιζε τοῦ µαινοµένου χρόνῳ ὅδια- φέρειν. 69 ᾿4ρίστωνος. Ti» κακολογίαν 5j ὀργὴ φαίνεται ἀπογεννώσα ὥστε T Ἡ µίτηρ ovx ἀστεῖα. 1 μὴ addidit Buecheler || 2 πείσεσθαι δὲ ov, ov lacobs in anthol. ΧΙ p. 156: πείσεσθαι d^ ov (sic) S, πείσεσθαι δι & οὐ Tr.; π. δὲ ur, οὐ Gaisford | ὅ τοὺς Meineke: τοῖς S | * ἄλλος S: ἄλλο Sauppe ἄλλως Buecheler | τὰς παραχρῆμα ἡδονὰς ἐμφράσσων [αὐτὸς £av- τὸν] κρατεῖν nunc Sauppe | 10 τῷ δυμφ παραχρηµα, θέλει di- stinxit Blass, qui praeterea mavult τῷ παραχρῆμα θυμῷ. mihi de- lendum videtur παραχρῆμα quod ipsa sedes arguit glossema || 12 ecl. cum lemm. hab. SM A. vide quae adnotavit Schenkl ad Arr. diss. Epict. IV 5, 10 | 18 ἀνατάσεως M*A: ἀναστάσεως S | 16 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 20, 67), sine lemm. Br (post ecl. 20, 63) | 18 Κάτων τὸν ὀργιζ. Br, tu vide p. 302, 4 adn. | Τὸν δὲ ὀργιζ. suo more Ps.-Plut. | νόμιζε Tr. p. 131, inde vulg. | χρ. διαφ.] cf. p. 296,2 | 20 ecl. cum lemm. hab. SMA || 91 óove z; SM*À: ὡσπερεὶ ci. Mei- neke, óc τέχνα Buecheler quod verum videtur | 22 ἀστεῖα libri, nisi quod ἀστεία A? 10 20 10 20 CAPVT XX ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ 055 70 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Περὶ ὀργῆς ((r. XXVII Wyttenb.). "Oca δὲ ὀργῇ χρώμενοι πράᾶττουσιν ἄνφρωποι, ταῦτα ἀνάγκη τυφλὰ εἶναι καὶ ἄνόητα καὶ τοῦ :ταγτὸς ἆμαρ- τάνειν. ob γὰρ οἷόν τε ὀργῇ χρώμενον λογισμῷ χρῆσθαι" τὸ δὲ ἄγνευ λογισμοῦ ποιούµενον τιᾶν ἄτεχνόν τε καὶ διεστραμµµένον. λόγον ovv ἑγεμόνα χρὴ ποιησάµενον οἵ- τως ἐπιιχειρεῖν τοῖς κατὰ τὸν βίον ἔργοις τὰς ἑκάστοτε προσπιπτούσας ὀργὰς διωφούμέγνον καὶ διανέονγτα ὥσπερ οἱ κυβερνῆται τὰ κύματα προσφερόµενα. ἔστι γοῦν οὐχ ἔλαττον τὸ δέος ὀργῆς ἀντιρώρου κυλινδοµένης, αὐτόν τε xai σύμπταντα οἶκον ἔστιν ἄρδην ἀπολέσαι καὶ ἄνα- τρέψαι μὴ διαπλεύσαντα δεξιῶς. οὐ μὴν ἄλλ᾽ ἐπιμελείας eic αὐτὰ δεῖ καὶ μελέτης. ᾗ καὶ μάλιστα ἁλίσκονται κατ΄ ἄκρας oi πιαραδεξάµενοι τὸν Φυμὸν ὡς σύμμαχον ἀρε- τῆς, ἀπολαύοντες ὅσον αὐτοῦ χρήσιμόν ἐστιν Ev τε πο- λέμῳ καὶ vij «ία ἓν πολιτείαις, τὸ πολὺ δὲ αὐτοῦ καὶ τὸ ἐπιπόλαιον ἐκκρίνειν καὶ ἐκβάλλειν τῆς ψυχῆς, ὅπερ ὀργή τε καὶ πικρία ὃι ὂξυθυμίαν λέγεται, νομίσματα ἥκιστα ταῖς ἀνδρείαις ψυχαῖς πρέποντα. τίς ovv iv ἠλικία τούτων γίγνεται µελέτη; ἐμοὶ μὲν Óoxei µάλιστ᾽ ἂν ὧδε γίγνεσθαι πιόρρωθεν ἡμῶν προμελετώντων καὶ 1 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 20, 69) Mac. Chrys. (post ecl, 20, 63) | 2 δὲ et mox χρώμενοι om. Mac. | ἄγνθρωποι S M3 Mac.: οἱ ἀνθρ. A, immerito recepit Meineke, cf. supra p. 39, 14 || 4 χρῆσθαι S M3: χρήσασθαι Α Mac. non recte recepit Meineke || b πονά- t£yvóv τε À Mac. [| V τὰς om. Mac. || 8 δωθούμενον Wyttenbach: διορθούµενον libri. cf. Iacobs lect. Stob. p. 65 | διανεύοντα libri: corr. Buecheler | 9 τὰ ante προσφ. tacite addidit Gesn.? p. 175, inde vulg. | ἔστι γοῦν κτὲ. om. M A Mac. | 10 κυλινδουμένης temere Gesn.! p. 160, inde vulg. | αὐτόν S: corr. Meineke [| 11 σύµπαντα 8: σύμπαν Tr. p. 191, inde vulg. | οἶκόν ἐστιν (ἐστιν compend.) S; ἐστιν tacite seclusit Gesn.!, inde vulg. | ἀναστρέψαι S: corr. Wyttenbach ᾖ 18 post µελέ- της fortius disünxit et lacunam statuit Wyttenbach | 19 οπολαύειν xe- λεύοντες Buecheler Wyttenbachii vestigiis insistens || 1V ἐπιπολαιον sine acc. 5; ἐπιπολάζον ci. Wyttenbach qui post ἐκκρίνειν suppleri vult «sàsvovrtse || 18 à 0&] καὶ ὀξυθυμία mavult Wyttenbach, idem deinde ὀνόματα pro νομίσματα. malim νοσήματα | 20 τῇ ante ἠλιχίᾳ add. Tr. p. 132, inde vulg. 556 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T προαπιλουγτων πιεῖστον oiov iv οἰκέταιο τε xai πρὸς γυναῖκας τὰς γαμετᾶς. ὁ γὰρ οἴκοι πρᾷος καὶ δήηµοσίᾳ πρᾷος πολὺ μᾶλλον ἔσται, τοιοῦτος ἔνδοφεν καὶ {τὸ τῶν οἴκοι πεποιηµένος αὐτῷ τῆς αὐτοῦ ψυχῆς Y εἶναι ἀγαφθός. CAPVT XXI. ΠΕΡΙ TOY TN90I XAYTON. 1 Φιλήμονος (fab. inc. fr. 101 com. IV p. 62). 4νύρωπος Qv τοῦτ ἴσθι καὶ µέμνησ᾽ ἀεί. 2 Mevavógov Κωνειαζομέναις (fr. 2 com. IV. p. 156). Τὸ γνῶνι oovróv ἔστιν, ἂν và πράγματα Ἰδῃης τὰ σαυτοῦ, καὶ τί σοὶ ποιήτέον. «ἄιφίλου (fab. inc. fr. 31 com. IV p. 425). dv γνῷς ví iov! ἄνθρωπος, ἠδίων Foy. 4 Awvuqavovc (fr. inc. 42* com. ΗΙ p. 148). 1 προαπλούντων S; προαποπλούντων pessime Gesn.? p. 176, iude vulg. | πλ. ὅσον pro πλ. oiov mavult Duebner immerito | 8 v. τοιοῦτος —4 αὐτῷ τῆς αὐτοῦ (sic) ψυχῆς εἶναι ἀγαθός S: τοιοῦτος — πεποιηµέ- vog αὐτοέντης αὐτοῦ ψυχῆς εἶναι ἀγαθος ci. Ruhnkenius (Wyttenbach animadv. in Plut. nor. p. 550F), τοιοῦτος — zezouu£voc αὐτὸς της. αυ- τοῦ ψυχῆς παιδαγωγος temptabat Duebner, ubi παιδαγωγός pro εἶναι ἀγαθός praeiverat Wyttenbach, αὐτῷ τῆς «vtov ψ. ἠνίοχος Buecheler dubitanter Capitis XXI habent S MÀ, eclogas haud paucas Br, aliquot etiam Mac. Chrys. inscriptionem ut Photius omnes. numerum adiciunt M A Mac., ισ S || 8 ecl. cum lemm. (Φιλήμων A) hab. SM Α Mac. Chrys., lemmate carentem Br. iterat corp. Par. 650 Elt. (Φιλήμονος) || 10 ecl. cum lemm. hab. SMA; Κωνειαζομέναις scripsi: κοταβιζούσαις com- pend. S χωταζοµέναις M3 A sed sine acc. compendiose M4 "Ex τῶν Κω- γεαζομένων Orio anth. 1 18 p. 43,1 [| 11 σαυτὸν (σεαυτὀν S M3) ἐστιν fere libri | 12 σαυτοῦ M3 A Or.: ἑανυτοῦ (sic) S | 18 ecl. cum lemm. hab. S M A (post ecl. 21, 2) Mac. Chrys. (post ecl. 21, 1), sine lemm. Br (post ecl. 21, 1); cf. Stob. flor. 108, 39 v. 1 Mein. || 14 7» (7j rubr.) Mac. | ἐστιν vel ἐστὶν fere libri: corr. Gesn.! p. 160, inde vulg. | 15 ecl. cum lemm. hab. S MA Mac, Chrys, sine lemm. Br; ἀντιφώντος perperam explicans compendium Tr. recurrit ecloga et lemma ντιφάνους corp. Par. 651 Elt. inter monosticha versus 173 Q' 10 10 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΤΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 551 Ei ὠνητὸς ei, βέλτιστε, 9vqvà καὶ φρόνει. 9 Ιήενανδρου Ορασυλέοντος (fr. 1 com. IV p. 139). Κατὰ πὀλλ᾽ ἄρ᾽ ἐστὶν ov καλώς εἰρημένον τὸ γνῶδι σαυτόν' χρησιμώτερον γὰρ ἦν τὸ γνώθι τοὺς ἄλλους. 6 Ἐκ τῆς «4ἰλιανοῦ συμμίκτου ἱστορίας (VIII 15). Ἐν Χάἀιρωνείᾳ τοὺς «θηναίους ἡνίκα ἐγέκήσεν ὁ Φί- λιππος, ἐπαρθεὶς τῇ εὐπραγίᾳ, ὅμως λογισμοῦ ἐκράτησε καὶ ovy ὑβρισε, καὶ διὰ ταῦτα (ero δεῖν αὐτὸν ὑπομι- µνήσκεσθαι ὑπό τινος τῶν παίδων ἕωθεν, ὅτι ἄνθρω- πόὀς ἐστιν. 7 Ἐκ τῶν ᾿4ριστωγύμου Τοιαρίων. ΜἩρακλειτος véog ὢν πάντων yéyove σοφώτερος, ὅτι Ίδει ἑαυτὸν μηδὲν εἰδότα. δ 1 βέλτιστα S || 2 ecl. cum lemm. hab. SA Mac. Chrys. (post ecl. 21,4) M (post ecl. 21, 21); Θρασυλέοντος om. Mac. iterat Maxim. c. 56 p. 663 Gombef. (Mevavógov) || 8 ἄρ᾽ Porson adv. p. 235: ἂν (vel ἄν) libri nisi quod »y pro ν nescio an correxerit A!, voluitne πολλα γ΄ sicut Dobree? πολλὰ ὃ ἐστὶν Buecheler, πολλὰ $) στὶν ego cf. p. 941, 15. 569, 2 adn. | 4 σαυτόὀν A Mac.: σεαυτὸν SM? | ἦν M3AMac.: εἶ S || 6 ecl. cum lemm. hab. SMA; ἐκ £ αἰλιανοῦ (-νοῦ compend.) ioc? S, ἐκ τῆς αἰλιανοῦ συμμίκτου (συμβίκτης A! συμµίκτης A?) ἱστορίας ΜὰΑ || 7 χαιρω- vela S χερωνεία M3A! | ἠνίκα ἐνίκησεν 5ΜάΑ: νίκῃ ἐνίχησε libri Ael, vide Lobeck paralip. p. 524 | ὁ om. libri Aeliani || 8 ἐπαρθεὶς S ΜάΑ: ἐπαρθεὶς δὲ libri Ael. | λογισμῷ tacite Gesn.! p. 162, inde vulg. | ἐκράτησεν et mox vfgusev S Μὰ | 10 post ζνθρωπός ἐστι quae addit Aelianus, sprevit anthologus; vide ad III 12, 19 || 19 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 21, 6) Br (post ecl. 21, 4), sine lemm. Mac. Chrys. (post ecl. 21,5); ἐκ € &giotov" pro lemm. S nihil nisi άρι- στωνύµου Br. iteratur Anton. I 59 p. 64, 42 Maxim. c. 56 p. 663 ('Hoa- χλείτου). cf. gnomol. Vat. 310: Ἡράκλειτος 0 φυσικὸς ἔφησε σοφώ- τατος γεγονέναι πάντων νέος Ov, ὅτι δει ἑαυτὸν μηδὲν εἰδότα. Laert. IX 5. simile dictum Democrito adscribitur gnomol. Vat. 267 ut taceam de Socrate. testimonia congessit Sternbach l. c. | 18 σοφώ- τατος À* || 16 ecl. sine lemm. hab. 5 Br, addito lemm. δηµωνάκτοι' MA. rectius 4ημώνακτος Gaisford et Meineke. num hac et duabus proximis continuentur excerpta libri Aristonymei dubito, quia raro hodie 9058 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" - 4 " - c ZqudvoS ἐρωτηθεὶς πότε ἤρξατο φιλοσοφεῖν, ὅτε καταγιγνώσκειν᾽ ἔφη ἐμαυτοῦ ἠρξαάμην". 9 v , P] x M , J , ες, 3 στ Σωκρατης ἐρωτηθεὶς δια ví οὐ συγγράφει, Ότι εἰ- ες - M " - / , 7t€Y 0Q0 τὰ χαρτία πολὺ τῶν ygaqmoouévov τιµιώτερα.. 10 Φεύχριτος ἐρωτηὺδεὶς διὰ ví ov συγγράφει, ὅτι εἰ- € € N , P] / . ς Y , J πεν ὡς μὲν βούλομαι, ov δύναμαι ως δὲ Óvvauat, ov βούλομαι.. 11 Βίαντος. , [44 3 / hi ο / ο Θεωρει ὥσπερ ἐν κατὀπτρῳ τας σαυτοῦ πράξεις, ἵνα τὰς μὲν καλὰς ἐπικοσμῆς, τὰς δὲ αἰσχρὰς καλύπτῃς. 12 ^ A! ς / ; Γνῶνι σαυτὸν ὣς παροιμία παραλαµβανεται, µαρ- τυρεῖ Θεόφραστος àv τῷ περὶ παροιμιῶν. οἱ πολλοὶ δὲ in illo leguntur apophthegmata, confer tamen III 10, 50. Luciani De- monactem intellegit Fritzsche in Luciano 1 1 p. 188 1 δημώνακτος A! corr. A? | πότε S: πηνίκα M3 A Br | 2 ἔφη om. Br | 8 ecl. sine lemm. hab 5 Br Mac. Chrys, addito Σωκράτους M A. post ecl. 21, 7 habet Mae. cf. gnomol. Vat. 499 Sternb.: ó αὐτὸς (Σωκρ.) ἐρωτηθεὶς διὰ τί συντάγματα ov γράφει, ἔφη ὅτι τὰ ἄγραφα ει τῶν γεγραμµένων ὁρῶ πλείονος πωλοιμενα | 4 συγγραφή[ Α η scr. A! ει ΑΣ, erasum videtur compendium terminationis ει, Gvyoa qu (om. οὐ) Mae. || B πολὺ om. Mac. | 6 ecl. sine lemm. hab. S, addito Ocoxgitoo M Osoxoítov À. vide ad 21,8 || 7 ἐρωτηθεὶς S: ἐρωτη- θεὶς énà ποιημάτων M3A sed ἐπὶ m. linea subducta notavit A | 10 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 21, 10) Br (post ecl. 21, 9); βία pro lemm. S M. recurrit corp. Par. 460 Elt. (νῶμαι Βίαντος). discre- pant quae Bianti tribuit Demetrii sylloga supra III 1, 172 p. 121, 7. alie- niora etiam sunt quae de Socrate habet Laert. Il 33 || 11 τὰς σαυτοῦ SABr: τὰς αὐτοῦ M! corp. Par.; fort. τὰς αὐτοῦ || 15 αἰσχρὰς libri Stob.: xaxà&c corp. Par. | χαλύπτῃς etiam corp. Par. scripserim ἐπιχα- λύπτῃς | 15 ecl. sine lemm. hab. Sj, om. M A; παροιμία pro lemm. add. Tr. p. 133, inde vulg. cf. Porphyrius Stob. flor. 21,26 et quae col- legit Brunco act. sem. philol. Erl. III p. 353sqq. || 14 ( Tó) γνώθι c.? | i4 u ^ 7 C , , ὡς παροι παραλαμβαγνεται 9: ὣς παροιμία λαμβανεται Tr. 10 en 10 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΤΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 559 Χείλωνος εἶναι τὸ &nógOeyuo, Ἰλέαρχος δὲ ὑπὸ τοῦ Φεοῦ λεχύφῖῆναι Χείλωνι. 13 Χείλωγος. Χείλων ἐρωτηὺεὶς ví χαλεπώτατον, τὸ γιγνώσκειν ἑαυτόν ἔφη" πολλὰ γὰρ ὑπὸ φιλαυτίας ἕκαστον ἑαυτῷ προστιύὐέναι. 14 Βίαντος. Τὸ δὲ γνώνι σαυτὸν χρήσιμον εἰς νουθεσίαν τῶν ἁλαξόνων», oi ὑπὲρ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν φλυαροῦσιν. 15 4λεξαάνδρου (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 182 B). -diétavÓgocg νγοσισας μακρὰν vócov ὥς ἀνέρρωσεν, οὐδέν ἔφη διατεθ [ναι χεῖρον' 'ὑπέμνησε γὰρ ἡμᾶς v) νό- σος μὴ µέγα φρονεῖν Og ὀνητοὺς ὄντας.. 16 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Περὶ εὐθυμίας (p. A72 B—C). Kol μὴν οἶνοί v& καὶ σαρκῶν ἐμφορήσεις σώμα μὲν ἰσχυρὸν ποιοῦσι καὶ ῥωμαλέον, ψυχὴὺν δὲ ἀσθενῆ" καὶ 1 χείλωνος et mox χείλωνι S: χίλωνος et χίλωνι Tr. p. 133, vulg. | 3 χρησδήηναι mavult Nauck mél. gr.-rom. V p. 165 adn. 33 coll. flor. 21,26 | 9 ecl sine lemm. hab. S Br, addito lemmate MA, iteratur Maxim. c. 56 p. 661 Gombef. sed ut coaluerit cum ecloga Biantis (Épz' χρήσιµον γὰρ εἰς v. — qàvagotou) verbis πολλὰ — σαυτὸν omissis, alio loco Maxim. p. 206 Gesn. (cod. Neapol.) | 4 χείλων S M*: Χίλων Tr. χίλων Br, om. A | τί τὸ χαλεπ. Max. | γιγνώσκειν 5 ΜΑ; γινώσκειν A Tr. Br | V ecl. cum lemm. ῥία hab. A, om. SM; Ῥίαντος Gaisford. dubitat de lemmate Brunco |. c. p. 390 adn. 41. sed Diantem intellexisse gnomologum docet lemma eclogae 11 quod firmatur etiam ecl. 21, 26 | 10 ecl. sine lemm. hab. S Br (post ecl. 21, 13) Mac. Chrys. (post ecl. 21, 9), addito lemmate M (post ecl. 21, 13) A (post ecl. 21, 14). recurrit corp. Par. 435 Elt. inter Diogenis et Alexandri dicta || 11 ὥσπερ corp. Par. | ανέρρωσεν libri ut Ps.-Plut.; ἀνερρωσθη Meineke frustra. Plutarcho erit reddendum ἀνερράισεν coll. Stob. III 7, 53 || 19 διατεθῆναι SMAÀ: ὁδιατεθεῖναι Mac. corp. Par. in -ἦναι corr. Br!; om. Ps.-Plut. qui in prioribus JVo- σήσας δὲ | 19 ὡς om. corp. Par. |. ὡς ὄντας θνητούς Ps.-Plut. | 14 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ Br; ἐκ τοῦ περὶ εὐθυμίας om. S Br | 15 οἶνος — 16 ἀσθενη] cf. Androcydis verba ap. Clementem Alex. strom. VIL 6 p. 850 P. | οἶνοί (οἴνοι) τε καὶ σαρκῶν ἐμφορήσεις libri Stob.: οἶνός τε καὶ σαρκῶν ἐμφόρησις Plut. owog x«l σαρκών ἐμφορήσεις Andr.; χρεῶν pro σαρκών mavult Cobet mnemos. IX p. 115 frustra 560 IQANNOY XTOBAIOY EKAOTON ΓΡ’ χρημάτων ἐπιμέλεια μὲν συνεχἠς καὶ τηρήσις αὔξει τιλοῦ- τον, ὑπεροψία δὲ καὶ σωφροσύνη μέγα /τιρὸς φιλοσοφίαν ἐφόδιον. ὅφεν οὐ πάντα πάντων ἐστίν, ἀλλὰ δεῖ τῷ Πυ- Θικῷ γράμματι πειφόµενον αὐτὸν καταμαὺεἴν, εἶτα χρῆ- σθαι πρὸς ἓν ὃ πέφυκχε, καὶ ur πρὸς ἄλλον ἄλλοτε βίου ζῆλον ἕλκειν καὶ παραβιάζεσθαι τὴν φύσιν. 17 Ἐκ τοῦ ΕἘπικτήτου Ἐγχειριδίου (c. 6). Ἐπὶ μηδενὶ ἐπαρδῇς ἀλλοτρίῳ περοτερήµατι. εἰ ὁ ἵπμεος ἔλεγεν ἐπαιρόμενος ὅτι καλός elut, ἀνεκτὸν ἂν ἦν σὺ δὲ ὅταν λέγῃης ὅτι ΄ἵππον καλὸν ἔχω᾽, ἴσθι ὅτι ἐφ᾽ ἵππῳ aya d uéya Φρονεῖς. τί οὖν ἐστι σὀν; χρῆσις φαντασιῶν, ἣν ὅταν κατὰ φύσιν ἔχῃς, τότε indo Sii τότε γὰρ ἐπὶ τῷ OQ πλεονεκτήµατι ἑπαρύ ήσῃ. 18 4ημοσφθένους ἐν τῷ Προς «4επτίνην (XX $161 p. 506). Καὶ τὰ ἀγαθὰ μὲν προσδοκᾶν, καὶ τοῖς J&oig ευχε- σθαι διδόναι' πάντα ὃ᾽ ἀνθρώπινα ἡγεῖσύαι. 19 Ἐν ταὐτῷ (XX 8 162 p. 5006). ᾿4λλ᾽ οἶμαι τὸ μέλλον ἅπασιν ἀνθρωποις ἄδηλον, καὶ µιχροὶ καιροὶ μεγάλων πραγμάτων αἴτιοι γίγνονται" διὸ δεῖ µετριάζειν ἐν ταῖς εὐπραξίαις καὶ προορωµένους τὸ μέλλον φαίνεσύαι. 20 ΤΙλάτωνος ἐκ τῶν ᾿4ντεραστῶν (p. 191 E — 138 B). 3 bmsegowia M4 Br Plut.: ὀνυπεροψία SA ; ooqooovry (φιλο- φροσύνη A! corr. A?) SM?A Br: περιφρὀνησις recte Plut... 8 ὥστε (pro ὅθεν) Tr. p. 133, inde vulg. | 4 αὐτὸν M? | 5 πρὸ M3 || ? ecl. cum lemm. hab. SMA. iteratur Maxim. c. 56 p. 663 sq. Combef. (sine lemm.) | 9 ἐπαιρόμενος ἔλεγεν Atv. | ἀνεκτὸν] οἰστὸν Avr. | ἂν qv M3 Arr.: zv S A Max. || 10 λέγῃς ἐπαιρόμενος Au. | ἵππου recte Vpton sec. Simpl. | 11 μέγα φφονεῖς] ἐπαίρῃ Arr. | 12 5v (jv M3) ὅταν S ΜΑ A Max.: ὦσθ ὅταν ἐν χρήσει φαντασιών Arr. | ozgg Arriani aliquot | τηνικαῦτα (pro τότε) Arr. | 18 ἐπὶ τῷ 60 πλεονηκτήµατι S M3 A Μαχ.: ἐπὶ o9 τινι &y«99 Arr. !| 14 ecl. cum lemm. hab. SMA; ὅη- μοσθ πρὸς 2* S || 16 ταγαθὰ Dem. || 17 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 21, 17) Br (post ecl. 21, 16); δηµοσθένους Dr. recurrit corp. Par. 632 ΕΙ. (4ημοσθένους) | 18 ἅπασιν ἀνθρώποις ἄδηλον libri Stob.: ἄδηλον πᾶσιν (ἄἅπασιν libri aliquot) ἀνθρώποις Dem. | 22 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ 10 20 Qt 10 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 561 Tí 0; ἐπειδὰν ἄνθρωπος dv τις ἀγνοῇ τοὺς χρη- στοὺς καὶ τοὺς μοχδηροὺς ἀνδρώπους, ἄρ᾽ οὗ καὶ αὐτὸν ἀγνοεῖ, τότερον χρηστός ἐστιν ἢ µοχθηρός, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ἀνθρωπός ἔστι; Συνεχώρει: Τὸ δὲ αὐτὸν ἀγνοεῖν σωφρονεῖν ἢ οὐ σωφρονεῖν ἐστι; Οὓ σωφρονεῖν. Τὸ ἑαυτὸν ἄρα γιγνώσκειν ἐστὶ σωφρογεῖ}; Oui, ἔφη. Τοῦτο ἄρα, ὡς ἔοικε, καὶ τὸ ἐν 4ελφοῖς γράμμα sto go eA eve ται, σωφροσύνην ἀσκεῖν καὶ δικαιοσύνην. Ἔοικεν. T avr; δὲ ταύτῃ καὶ κολάζειν ὀρθῶς ἐπιστάμεθα; Φημί. Οὐκοῦν T μὲν κολάζειν ὀρθῶς ἐπιστάμεθα, δικαιοσύνη αὕτη ἐστέν, δὲ γιγνώσχει» xol ἑαυτὸν καὶ ἄλλους, σω- ϕ ροσύνη; Ἔοικεν, ἔφη. Ταὐτὸν ἄρα iori δικαιωσύνῃη σω- Φροσύνη, Φαίνεται. Ἰαὶ μὴν οὕτω γε καὶ ai πόλεις e" οἰκοῦνται, ὅταν οἱ ἀδικοῦντες δίκην διδώσιν. ἄλιφῆ λέγεις. 21 Ξεγοφῶντος ἓν δ' “πομνημονευμάτων (IV 9,94- 36). Καὶ ὁ Σωκράτης, Εἰπέ μοι, ἔφη, o Ευφύδηµε, εἰς «1ελ- 1 ov τις 5 Platonis T: τις àv Platonis B | &yvog Meineke ex Plat, : &yvosi S κ. 2 τοὺς μοχθηροὺς S: μοχύηροὺς Platonis B πονηροὺς Pla- tonis T | «o' οὐ xa αὐτὸν Ῥπεεμείε;: ἄρ (ἆρ) Tr. p.133) οὖν καὶ at- τὸν (αὐτὸν Tr.) 5 ἀρ᾽ οὐχ ἑαυτὸν tacite ex Plat. Gesn.! p. 162, inde vul g.! 9 ἀγνοεῖ S Platonis T, ἀγνοοῖ Platonis B. | ? μοχθηρὸς S: J movioos Platonis B T | ἐπειδη Tr. Plat.: ἐπεῖ S | 4 ξυνεχώρει Plat. | δὲ αὐτὸν S Platonis B, ó* ἑαυτὸν Platonis T; δὲ αὐτὸν Tr., inde vulg. | 5 7 ov σωφρονεῖν ἐστιν. οὗ σωφρονεῖν S Platonis T: ἐστιν 5n μὴ σωφρονεῖν, Μη σωφρονεῖν Platonis B. | 6 γιγνώσκειν 5 Plat.: γινώσκειν Έτ., inde vulg. | 7 καὶ τὸ ἐν S Platonis T: τὸ ἐν Platonis B | 9 φημί S Platonis T: ναί Platonis B | 11 γιγνώσχειν S; διαγιγνώσκειν lacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. | &AAovc S Platonis U, ἆλλον Platonis T | 12 δὁικαιοσύνῃ σωφροσύνη scripsi ut Platonis T : δικαιοσύνη σωφροσίνη S. καὶ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη Platonis B; δικαιοσύνη σωφροσύνγ Gesn.!, inde vulg. | 18 καὶ et S Platonis B, καὶ Platonis T | 14 A2595 λέγεις, ἔφη Plat. |. 16 ecl. cum lemm, hab. SMA | 17 Kai 0 Σωκρ. — 562,14 καὶ ἀνεπιτήδεια ὅπως ἔχει om. M. v. Kol ὁ ZXoxg. — 562,9 οἶδεν 5 ὅστις Om. À | sig {ελφοὶς δὲ S Xen.: εἰς 4ελφοὺς temere Gesn.! p. 162, inde vulg. non rectius Cobet n. |. p. 703. exemplis notis (cf. Xen. apomn. II 9, 2) nuper insperatum accessit Herondae V 1 Stobaeus III. 36 5062 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T φοὺς δὲ ἤδη πώπυωτε ἀφέκου; Koi δίς ye vr Zt. ἔφη, Κατέμαύες οὖν περὸς τῷ vao που γεγραμμµένον (r0) Γνωύι σαυτόν; Εγωγε. Πότερον ovv οὖδέν σοι τοῦ γράμματος ἐμέλήσεν, j προσέσχες ve xai ἐπεχείρησας σεαυτὸν ἔτει- σκο]ιεῖν στις εἴης; Mà 4i οὐ δῆτα, ἔφη" καὶ γὰρ δὴ τοῦτο τιάνυ ᾧᾠμῆν εἰδέναι' σχολῆῇ γὰρ ἂν ἄλλο τι ἤδειν, εἴ γε μηὸ ἐμαυτὸν ἓγίγνωσκον. Πότερα δέ σοι δοχκεῖ γιγνώσχειν ἑαυτὸν ὅστις τοὔνομα µόνον τὸ ἑαυτοῦ οἶδεν, 5 ὅστις, ὥσπερ OL τοὺς ἵπτιους ὠνούμενοι OU πρότερον οἴονται γιγνώσκειν ὃν ἂν βούλωνται γνῶναι, τερὶν ἂν ἔτει- σκέψωνται Πτότερον εὐπειθής ἐστιν vj δυσπειθής, καὶ ztO- τερον ἰσχυρὸς ἢ ἀσθενής, καὶ σιότερον ταχὺς ἡ βραδύς, καὶ τᾶλλα τὰ πρὸς τὴν τοῦ ἵωτου χρείαν ἐπιτήδειά T€ καὶ ὄἀνεπιτήδεια ὅπως ἔχει, οὕτως ἑαυτὸν ἐπισκεψάμε- vog ὁπιοῖές ἐστι πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην χρείαν, ἔγνωχε τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν; Οὕτως ἔμοιγε δοχεῖ, ἔφη, € μὴ εἰ- ῥὼς τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἀγνοεῖν ἑαυτόν. Εκεῖνο δὲ οὗ φανερό», ἔφη, ὅτι διὰ μὲν τὸ εἰθέναι ἑαυτοὺς πιλεῖστα ἀγαφὰ ἴσχουσιν ἄνθρωποι, διὰ δὲ τὸ ἐψεῦσθαι ἑαυτῶν πλεῖστα κακά; OL μὲν γὰρ εἰδότες ἑαυτοὺς τὰ ἔτινήθεια ἑαυτοῖς ἴσασι καὶ διαγιγνώσκουσιν ἅ τε δύνανται xai c ur. καὶ ἃ μὲν ἐπίστανται εράττοντες ττορίζονταί τε (v 1 vp óU S Xen.: vy δία Tr., inde vulg. | 2 τὸ tacite e Xen. ad- didit Gesn.!, inde vulg. | 4 ἐμέλησεν Tr. p. 134 Xen.: ἐμέλλησεν S | σαυτὸν Xen. j| 6 τοῦτο πάνυ] πάνυ τοῦτό ys Xen. | v. γὰρ ἂν us- que ad πότερα in textu omissa adscripsit in margine S! [ 76» L. Din- dorf in Xen. jj, 4 ἐγίνωσχον S | 8 τοὔνομα τὸ ἑαυτοῦ µόνον Xen. | 10 ὃν ἂν eliam A, fallitur Gaisford jj 11 πότερον A Tr. Xen.: πρὀ- τερον ὃ | δυσπειθὴς S Xen.: ἀπειθῆς ex ἀσθενῆς corr, A m. rec. | 14 οὕτως Xen.: οὗτος (om. ó) SM? οὕτως ὁ Α || 16.1€ avrov Xen. | 16 v. οὗτος (sic) ἔμοιγε — 20 πλεῖστα κακά recurrunt Maxim. e. 56 p. 663 Combef. (lemmate non iterato post Xenophonteam eclogam) | pio οὕτως compendium S quod οὗτος siznificare videtur Meklero | 18 αἳ- τοὺς 4 || 19 πάσχουσιν Xeu. | 20 oi μὲν γὰρ — 503,2 τὸ κακώς πράττειν recurrunt Maxim. e. 56 p. 663 Combef. (ante ecl. οὗτος ἔμ.], cum lemm. Ξενοφώντος | τα τε ἐπιτ. Xen. [, 21 αὐτοῖς A | ἴσασιν ο M3 | 22 τε on. Α 10 15 E» c 10 20 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 563 vi δέονται καὶ ev περάττουσιν, ὧν δὲ ur ἐπιίστανται ἀτιεχύ- uero, ἀναμάρτητοι γίγνονται xai διαφεύγουσι τὸ κακῶς πραττειν᾿ διὰ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ὀυναμενοι δοκιµάζειν xoi διὰ τῆς τῶν ἄλλων χρείας τά τε ἀγαδὰ πορίζονται καὶ τὰ κακὰ φυλάττονται. οἱ δὲ μὴ εἰθότες, ἀλλὰ διεψευσιιένοι τῆς αὐτῶν δυνάμεως ερός τε τοὺς ἄλλους ἀνύρωπους xai τἄλλα ἀνθρώγεινα πράγματα ὁμοίως διάκεινται, καὶ οὔτε ὧν δέονται ἴσασιν οὔτε ὃ τι Ἱεράττουσιν οὔτε olg χρώνται, ἀλλὰ ιάντων τούτων ὅια- µαρτάνοντες τῶν τε ἆγανών ἀπιοτυγχάνουοι xol τοῖς κα- ποῖς Ἱεερωτίσπτουσι. χαὶ oi μὲν εἰδότες O τι ποιοῦσιν, ἐτειτυγχάνοντες ὧν /εράττουσιν, εὔδοξοί τε καὶ τίµιοι γἐγνονται᾽ καὶ οἱ τε ὅμοιοι τούτοις ἡἠδέως χρῶνται, oi τε ἁποτυγχάνοντες τῶν πραγμάτων ἐπιθυμοῦσι καὶ ἑλ- iríédag τῶν ἀἆγαφῶν ἓν τούτοις ἔχουσι, καὶ διὰ ταῦτα mdy- των μάλιστα τούτους ἀγαπιῶσιν. oi δὲ uy εἰδότες τί /t0LOUOL, κακώς τε αἱρούμενοι καὶ oig ἂν ἐπιχειρήσωσιν ἀποτυγχάνοντες, ov µόνον ἓν αὐτοῖς τούτοις ζημιοῦν- ταί τε καὶ κολάζονται, ἀλλὰ καὶ ἀδοξοῦοι διὰ ταῦτα καὶ χαταγέλαστοι γίγνονται καὶ καταφρονούμενοι καὶ ἄτιμα- ἑόμενοι ζώσιν. ὁρᾷς δὲ καὶ τῶν ττόλεων ὅτι ὅσαι ἂν ἀγνοήσασαι τὴν ἑαυτῶν δύναμιν κρείττοσι πολεμίσωσι», 9 τὸ αὐτὸ SM4A (bene monet Gilbert): τοῦτο Xen. fort. ταὐτὸ | ἆλ- λους ἀνθρώπους M1A Xeu.: αλλους errore perspieuo S | 5 γξ pro τε A | κά pro κακὰ ΝΑ || 6 «A22? oi Α || 10. 11 -σιν M3 | 12 εὔθοξοι S Μα Xen.: ἔγδοξοι A || 15 γίνονται M3 || 14 ἐπιθυμοῦσι(ν) καὶ SM4A: ἐπιδυμοῖσι τούτου (τούτους ut libii Xen. Gesn.? p. 178) ὑπὲρ αὐτῶν (debuit αὐτῶν) βουλεύεσθαι καὶ προϊστασθαί τε ἑαυτῶν τούτους xal e Xen. άεβΠ.1 p. 164, inde vulg. immerito receperunt Gaisford et Mei- neke, nam haec ipsa vitio non immunia sunt. vix autem sufficiunt quae proposuit Stephauus ἐπιθυμοῦσι τούτους ὑπὲρ αὐτῶν βουλεύε- σθαι, καὶ προϊστασθαί γε (δὲ Schenkl) αὐτῶν τούτους (ἐθέλουσι) καὶ | καὶ τὰς ἐλπ. Xen. | 16 διὰ πάντα ταῦτα πάντων libri Xenophontis | 16 0 τι (pro τί) Xen. | 15 ποιοῦσιν 5 M4 | ce 5 M4À quod Xenophonti vindicavit Gilbert: δὲ libri Xen. j| 18 ἐν ἑαυτοῖς libri Xenophontis |J 19 τε om. M? | ἀδοξοῦσιν SM? || 21 ἂν SM4A: ἐὰν libri Xenophontis | 22 -σιν M3 36 * 964 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" ς N J , / ς M 2 ?^ , "w^ αἱ μὲν ἄναστατοι γίγγονται, at δὲ ἐξ éAevdéguv ὁδοῦλαι. M ς 3 ; € / ο 5 τ , . xci 0 Εὐφύδήημος, wc zavv uoc δοκοῦν, ὢ 3Σωκρατες, ἔφη, περὶ πολλοῦ ποιητέον εἶναι τὸ ἑαυτὸν γιγγὠσχει», [01 . »! , . ς / δὲ ED zc 3 - [« , οὕτως LOOL'* ὁπόψεν δὲ yor ἄρξασθαι ἐπισκοπεῖν &avtor, - λ ' 3 λέ NL 19 n QA 2 £2 a τοῦτο πρὸς σὲ ἀπιοβλέπω εἰ uoi ἔνελὴσαις ἄν ἔξιγι- 9 ο 2 d »f ς ντ 4 , Ν x 3 9 x iy ^ σασθαι. Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Ῥωκρατής, τὰ μὲν ἀἆγανφα καὶ ς - L4 λ , / τὰ κακὰ ὁποῖάᾶ ἐστι τεάντως που γιγ;ώσχεις; INT) Zl, Equi - 3 - 3 d / ο ’ εἰ γὰρ μηδὲ ταῦτα οἶδα, καὶ τῶν ἀνδραπόδων φαυλότε- P2] »! »! / » ^2 ^23 / - ? E ρος ἂν εἴην. 19i ὃν, ἔφη, καὶ éuot é£ryyoat ταῦτα. A 3 , [ - « | € , 3 n ov χαλεπὀν, ἔφη πρῶτον uév γὰρ τὸ ὁγιαίνειν ἀγανον εἶναι νομίζω, τὸ δὲ νοσεῖν xaxóv. ἔπειτα τὰ αἴτια ἕκα- / 3 -” M Ν Δ ο / * τέρου αὐτῶν καὶ πυτὰ xci βρωτὰ καὶ ἐπιτηδεύµατα τὰ ς "n 2 / M d M μὲν πρὸς τὸ ὑγιαίνειν φέροντα ayodSa, τὰ δὲ τερὸς τὸ - , 3 - , N ς / 3 X νοσεῖν κακά. Οὐκοῦν, ἔφη, καὶ τὸ vyiaívetv καὶ TO vo- po [44 3 - / 3 M Pi σεῖν, ὅταν μὲν ἀγανοῦ τινος αἴτια γίγγηται, &yado ἂν 3/ c α δὲ ο” rb. Πό à A » M ^ c "i εἴη, ὅταν δὲ xaxov, xax«; llove ὃ av, ἔφη, τὸ μὲν υγιαί- - / 2 Ν - 3 - νειν κακοῦ αἴτιον γένοιτο, τὸ δὲ νοσεῖν ἀγαφοῦς Όταν N Pj 9! / 3 - 4 ^, ^ - u vn «4. ἔφη, στρατείας τε αἰσχρᾶς καὶ ναυτιλίας ῥλαβερᾶς χαὶ ἄλλων /ιολλῶν τοιούτων οἱ μὲν διὰ ῥώμην µετασχοχ- 3 F5 ς δὲ 3 b "n , 3 . ^ Q / . κ τες ἀπόλωνται, οἱ δὲ ὁε ασὺένειαν ἁτιθλειφύέντες σω- - 3 - / . 234,2 € - » y N - » Qutv. ÀnJiy λέγεις' ἆλλ ορᾶᾷς, ἔφη, orc καὶ τῶν ὤφε- ^; ς 1 S ς / ς ϱν 2 2 , Àíucv ot μὲν διὰ ῥώμῆν µετέχουσιν, oi δὲ δι ἀσνένειαν 3 ^ 5 [4 — ο ἀπολείπονται. ΤΓαῦτα oov, ἔφη, storé μὲν ὠφελοῦντα, 1τοτὲ : E 4, , -—^ 5 N n Pa N δὲ βλάπτοντα, ví μᾶλλον ἀγανθὰ 19) κακά ἐστιν; Οὐδὲν ua 1 αἱ δὲ ἀν. Tr. p. 135, uhi mox δοῦλοι et δοχεῖς, inde vulg. || 2 ὦ Σώκρατες ἔφη SM4A cum Xenophontis non nullis: ἔφη & Σώκρατες Xen. | 8 ἑαυτὸν S A Xen.: ἑαυτοῦ Μὰ | 4 v. οὕτως ἴσθι --- 16 δὲ κακοῦ, Χακά om. ΜΑ | 7 γινώσκεις libri | 9 ἐξήγησαι αὐτά Xen. | 10 μὲν γὰρ αὐτὸ τὸ Όὑγιαίνειν Xenophontis cod. Paris. 1740: Stobaei lectio- nem commendat Cobet n. l. p. 703 || 11 ἔπειτα καὶ τὰ αἴτια scribunt iu Xen. ex duobus libris Xen. | 16 πότε ὃ ἂν ré. tamquam sui iuris eclogam constituunt novo lemm. τοῦ αὐτοῦ praemisso MA ! 18 στρα- τείας Xen.: otgatiag libri Stob. | ναυτιλλίας S | 20 ἀπώλονται MÀ | Ü'; 0t | σώζωνται corr. S! σωθώσιν M1A Xeu.: σώζωώωνται Tr., iude vulg. || 21 0t. καὶ SM? Xen.: zal ^ || 23 ταῖτα M ut testatur L. Dindorf ed. Ox. praef. p. XXIX Xen.: τὰ SA | 24 τί (vel τι) μᾶλλον libri Stob. Xeuo- 10 οι 20 . - Ἅ.- — RA oss BE LLLA Lou dou μμ ο ο των μμ, — 9 T M p——X CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΡΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 565 día φαίνεται κατα γε τοῦτον τὸν λόγον. ἀλλ ἤ yé τοι σοφία, ὦ Σωχρατες, ἀναμφισβηήητίτως àyadcv ἐστιν" ττοῖον 2 , 28 ὃν 2 γὰρ ἄν τις πρᾶγμα οὐ βέλτιον πράττοι σοφὸς Qv ἤ Gua- 1e; Tí δαίς; τὸν ZaídaAov, ἔφη, ovx ἀκήκοας ὅτι ληφφεὶς ὑττὸ ἸἨίνω διὰ τὴν σοφίαν ἠναγκάζετο. ἐχείνω δουλεύει», καὶ τῆς τε πατρίδος ἅμα καὶ τς ἐλευφθερίας éoregr dn, καὶ ἐπιιχειρῶν ἀποδιδράσκευν μετὰ τοῦ υἱοῦ τὀν τε παῖδα ὠτώλεσε καὶ αὐτὸς ovx ἠδυνήθη σωθῆναι, ἀλλ ἀπενεχ- Jeig εἰς τοὺς βαρβάρους, πάλιν ἐκεῖ ἐδούλευεν; «4έγεται n) - V 3 4i , ἔφη, ταῦτα. Τὰ δὲ Παλαμκέδους οὐκ ἀκήκοας πάθη; τοῦτον γὰρ δὴ πάντες ὑμνοῦσιν ὡς διὰ σοφίαν φύονηώθεὶς vzó τοῦ Ὀδυσσέως ἀπόλλυται. «4έγεται καὶ - 32/ 3/ M / 3/ ^ / 2 ’ ταῦτα, ἔφη. ἄλλους δὲ πόσους οἴει διὰ σοφίαν ἀναστά- M H / 2 - , στους ztQoG βασιλέα γεγογέναι καὶ ἐχκεῖ δουλεύειν; Kuvóv- , 5 3 M 3 vevet, ἔφη, a. Xwxgareg, ἀναμφιλογώτατον ἀγαθὸν εἶναι ' 2 - » , 3/7.» 5 2 / τὸ εὐδαιμονεῖν. Et ye µή τις αὐτό, ἔφη, c Εὐφύδημε, νο / 3 ^ bz 3 ἐξ ἀμφιλόγων ἀγαθῶν συντιθείη. Tí 0 ἄν, ἔφη, τῶν ev- δαιμονικῶν ἀμφίλογον ein; Οὐδέν, (ἔφη,) et ye μὴ προσ- 9 r ? - 7y » 5 UN 3 À - 2 Óó b ^ ; ἠσομεν αὐτῷ καλλος T] tOxov v) πλοῦτον n δόξαν ij καὶ τι ἄλλο τῶν τοιούτων. ἀλλὰ vi) Zia προσφισοµεν, ἔφη πῶς γὰρ ἄν τις ἄνευ τούτων εὐδαίμων si); Nr, dt^, ἔφη, / » 23 € αλ M N / ττροσύ ἠσομεν αρα, ES cv πολλὰ καὶ χαλεπὰ συμβαίνει - J d . N N M Δ N ’ € N - τοῖς ανόρωπτοις πολλοὶ μὲν γὰρ διὰ τὸ κάλλος ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῖς ὡραίοις παρακεχινηµένων διαφὺείρονται, τολλοὶ δὲ διὰ τὴν ἰσχὺν µείζοσιν ἔργοις ἐ.τιχειροῦντες οὐ μικροῖς phonti vindicat propter insequens Οὐδὲν Gilbert: μᾶλλον libri Xen. e Xen. tacite Gesn.!, inde vulg. 1 κατά τετ. Α || 4 δαὶ S M? Xenophontis non nulli: ó? A Xen. | ληφδεὶς M92 A Tr. Xen.: ληφεὶς S || b uivot M3A | 7 ἐπιδιδράσκειν Α | δ ἄπωλεσεν SM | ἠδυνήθη S libri Xen.: ἐδυνήθη ΜάΑ | 10 ἔφη supra iin. Α | οὐκακήοας A, fallitur Gaisford | 18 ἀναρπάστους non nulli Xenophontis | 15 dveuqiioydvatov ex -τατα em. Α | εἶναι xal τὸ svo. Α | 17 συντιθείη L. Dindorf: συντιβθη sine acc. S συντιθη M4 συν- τιθεῖ Α συνθείη vel συντεθείη libri Xen. | 18 ἔφη tacite ex Xen. addidit Gesn.! p. 164, inde vulg. . || 22 ροδίπροσ- 94o0usr distinguit, tum «o' A r 24 παρακεκινηχότων Xen. 566 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" XGX*O0lc τεριπέπτουσιν. scOLÀOL δὲ διὰ τὸν τοῦτον Óia- ; / ' , , 3 f^65 ^08 Jovnmtousevoí τὲ καὶ ἐπιβουλευόμενοι ἀπιόλλυνται, τολ/οὶ δὲ διὰ δόξαν καὶ τολιτικὴν ὀύναμιν μεγάλα κακὰ sre- , 3 M / L 3 ) - {τ0νΦασιν. -ἄλλὰ µιν, ἔφη, et ye μηδὲ τὸ εὐδαιμογεῖν 3 - 2 Q.-7 / € ^, - | ο M M ή M ἐταινῶν ὀρθώς λέγω, ὁμολογῶ μηδὲ o ει πρὸς τοὺς ψεοὺς » λ LÓ / 3 4) s € N 5! c τ' . / . εὐχεσύαι yov) εἰθέναι. «ἄλλα ταῦτα μὲν, ἔφη 0 Xwoxgarnc, 3 N ' , , 3 , 3 τὸ » ἴσως διὰ τὸ σφὀοδρα πιστεῦειν εἰδέναι οὐδ' ἔσχειψαι. 22 Πλατωγος ἔκ τοῦ Φιλέβου (p. 48€). - 2 5 , , λ 3 / Τΐς Ó av πιασης τιογηρίας ἐστὶ τοὐναντίον τάφος Pi , 6 - ^ - / ἔχον, 1 τὸ λεγόμενον ὠτὸ τῶν ἐν {ελφοῖς γραμμάτων. --- ind "^ 5 [4 211 Tó Γνῶναι σαυτὸν λέγεις. ὦ Σώχρατες; — Ἔγωγε. τοῦ- / 3 - "€^ & λ ^ ή € ^ ναντίον μὴν ἐχεῖνο OtAov ὅτι τὸ urÓouT γινὠσχειν αὐτὸν / ς * - , »* » , , 5 A&youevov vito τοῦ γραμµατος ἂν eto. — Tí μέν; — Q f - 3 s - nd ; ^ Πρώταρχε, πειρῶ δὲ αὐτὸ τοῦτο τφιχῃ τέμνειν. — Πῇ ’ 3 * s d * 9 / . * ow 3 N . - quc; ov γὰρ μὴ Óvvavog ὢ. — «4έγεις δὴ δεῖν ἐμὲ τοῦτο j ^ M - / D, / ' 07 άν, ὁιελέσθαι τὰ νῦν; — «4έγω xoi Óéouaí ye ττρος τῷ Λέ- 3 3 " » , * / γειν. — 4d! οὖν οὗ τῶν ἀγνουύντων αὐτοὺς κατὰ τρία 3 [4 P A ; ’ [qi - - ἀνωγκὴή τοῦτο το πάνος πάσχειν ἕκαστον; -- Hag; — ΠΗρῶ- Li ] , 5 ^ , ΤΟΥ μὲν χατὰ yonuara δοξαζειν εἶναι πλουσιώτερον — 3 ^ - 3 - γατὰ τὴν αὐτῶν ουσίαν. — Πολλοὶ γοῦν εἰσι τοιοῦτοι' ΓιάΦος ἔχοντες. — Πλείους δέ ye, ot µείζους xoi καλλίουν ς ' / & / M - 4 αὐτοὺς δοξαζουσε xai «avro ὅσα κατὰ τὸ σώμα εἶναι , - 4 } - 3^ , διαφερόγτως τῆς ovong αὐτοῖς &AnJeioag. — Πάνυ ye. — ^N iN ^ - 5 - / FA» , 1ολὺ δὲ πιλεῖστοέ ye, oiuat, περὶ τὸ τρίτον εἶδος τούτων ἔν ταῖς Vvyoic διγαρτήκασιν, αρετῖ, ὃοξαζοντες βελτίους € λ 3 PL Bw / Ν 3 - J . ^ ἑαυτοὺς οὐχ ὄντες. — Σφόδρα μὲν ovv. — Tor ἀρειτων δια 1 ἐπιθρυπτόμενοι Α corr. A* [|| 4 μηδὲ] wu A || 5 μηδὸ inter in. Α || 6 ὁ om. M4 || € οὐδεσκέψαι M3 | 8 ecl. cam lemm. hab. S MA | 9 Tüc à αὖ πάσης — πρὸς τῷ λέγειν (11) om. MA |. 14 δὲ S Platonis B alii: d; Platonis vulg., inde tacite Gesn.! p. 166, vulg. | 16 τῷ A. lacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: τὸ 4. S Platonis non nulli | 15 evroic M4A Plat.: αὐτοὺς S || 20 αὐτῶν S M1 Plat: αὐτοῦ Α | τὸ τοιοῦτον Plat. | τοιοῦτον M34 Plat.: τοιοῦτο S 21 oi S 4 Plat.: ot γε M4; ἡ Tr. p. 136, iude vulg. |. 22 δοξάζουσιν 5 | 28 ὁδιαφερόν- toc S Plat.: διαφέροντες M43 A || 24 πολλὺ M3 || 25 ἀρετη sine acc. S ἀρετὴν Plat. | 26 Σφύδρα μὲν οὖν κτὲ. om. MA cx 10 20 10 20 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΓΝΩΘΙ ZAYTON 567 2 5 9 , - ^ 9 ὃ aga ου σοφίας πτέρι τὸ πλῆνος πάν ἀντεχόμενον, μεστὸν ἐρίδων xai ὁοδοσοφίας ἐστὶ ψευδοῦς; — Πως ὃ ov; — Kaoxov μὲν δὴ ταν ἄν τις τὸ τοιοῦτον εἰττωὼν ὀρθῶώς ἂν , εἴτιοι παάνος. — Σφοδρα γε. 23 Πλάτωνος 4λκιῤιάδου o (p.127 E— p. 191 D). Φέρε δή, ví ἔστι τὸ ἑαυτοῦ ἐπιμελεῖσθαι, μὴ ολ- 3 ο 9 - ; / λάχκις λάΦωμεν ovy ἡμῶν αὐτῶν ἐπιμελούμενοι, οἰόμενοι / x ; 9 "7 2 2 . € 5. 2» € - δέ xai πὀτ ἂρ αὐτὸ πιοιε ανθρωπος; ἀρ Όταν TOY - ^ » / - 2 - - ἑαυτοῦ ἐπιμελῆται, τότε καὶ αὐτοῦ, — Εμοὶ γοῦν Qoxei. — / , up c / 3 - 5.» c Tí δαί; ποδῶν avOgusoc move émiueheivau; αρ Όταν / XN - M ? ἐκείνων ἔπιμελῆται & ἐστι τῶν ποδών; -- Ov µανύανω. — αν / / 1 T LES » [4] E M Παλεῖς δέ τι χειρός" oiov δαχτύλιον ἔστιν ὅτου ἂν ἄλλου - €T 2 9 / 2 A Ó ^ y . O0 δρ τῶν vOv ἀνὺρώπιου φαίης v» θαχτύλου; — Ov δήτα. — P, nd N λ ς / ' 3 N / L Ουκοῦν xai πιοδὸς ὑπόδημα τὸν αυτόν τρόπεον; --- Naí. — | Koi ἵμάτια καὶ στρώματα τοῦ ἄλλου σώματος ὁμοίως; — Naí.] ---4ρ οὖν ὅταν ὑποδημάτων ειμελώμεθδα, τότε ποδών ἐπιμελούμεθα; — Qv πάνυ µανθάνω, ὢὦ Σώκρα- τες. — Τί 0, o -ἀλκιῤιάδη, 099g ἐπιμελεῖσδαι καλεῖς τι ὁὀτουοῦν πράγματος» — Ἔγωγε. — "Ao' οὖν ὅταν τις βέλτιον ποιῇ. τότε ὀρύὴν λέγεις ἐπιμέλειαν: — Ναί — 5 , ς T ^, - rj Τίς ovv τέχνη υποδήματα ῥελτίω σοιεῖ; — Ἀκυτική. — - ῃ ς , / , 3 Σχυτικῇ ἄρα τοδημάτων ἐπιμελούμεθα; — Ναί — H M - P , X " , ^ - καὶ ποδὸς σκυτικῃ, v ἔκείνη » πόδας βελτίους στοιοῦμεν; 1 ἄρ᾽ Plat: ἄρα S i πέρι S: περὶ Tr. | πάντως Plat. | 5 ecl. eum lemm. hab. SMA | 6 Φέρε ó; usque ad p. 571, 19 πάνυ μὲν οὖν om. M4A | ἑαυτοῦ tacite ex Plat. Gesn.! p. 166, inde vulg.: ἐμαυ- τοῦ S | 8 xov Cg scripsi: πότερ᾽ S ποτερον Tr. πὀτ᾽ ἄρα Plat.; πὀτε ἄρα tacite ex Platonis Ald. Gesn.!, inde vulg. | αὐτὸ ποιεῖ S Platonis B: ποιεῖ αὐτὸ Platonis T | ἄνθρωπος (hic et 10) Schauz: ἄνθρωπος (hic et 10) Stob., Plat. || 9 ἑαυτοῦ 5 Platonis T, αὐτοῦ Pla- tonis Β | post ἐπιμελῆται rasura non nulla deleta suut S, an fuerat ἐπιμελῆται, ἐπιμελεῖται: | αὐτοῦ S Platonis B, ἑαυτοῦ Platonis T | ἐμοὶ yovv scripsi ex Plat: ἔμοι) οὖν S || 10 óc) S Platonis T: δὲ Plato- nis B | 12 δή τι temere Gesn.!, inde vulg. | χειρός Plat.: χερὀς S |j 15 v. Καὶ ἵματια — ναί quae ignorat Plat. circumscripsi | ἐμάτια, COIT, S1 | 18 à' reposui ex S Plat.: dai Tr. p. 137, inde vulg. | 19 τις S Pla- tonis B, τις τι Platonis T 568 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄’ — Ἐκείν --Βελτίους δὲ πόδας ovy ἧσσερ χαὶ τὸ ἄλλο σωμα: Ἔμοιγε δοχεῖ. — ὕτη 0 οὐ γυμναστική; — MaAwva. — 1 υμναστικῇ uiv Goa /τοδὸς Lwsdocuedo, σκυτικῇ δὲ vOv τοῦ zo0óg; — Πάνυ ye. — Kol yvuva- στικῇ μὲν χειρών, δακτυλιογλυφίᾳ δὲ τών τῆς χειρός; --- Ναί. — Koi γυμναστικῇ μὲν σώματος, ὑφαντικῇ δὲ καὶ ταῖς ἄλλαις των τοῦ σώματος; — Παντώπτασι». — ἄλλη μὲν ἄρα τέχνη αὐτοῦ ἑκάστου ἐπιμελούμεὺα, ἄλλῃ δὲ τῶν αὐτοῦ. — Φαίνεται. — Ox ἄρα, ὅταν τῶν ἑαυτοῦ ἔτει- µελή, σαυτοῦ ἐπιμελῃ. — Οὐδαμῶς. — Ov γὰρ Y» αὐνὴ τέχνη ὥς ἔοικεν, y τις ἂν αὑτοῦ τε ἐπιιμελοῖτο καὶ των αὑτοῦ. — Οὐ φαίνεται. — Φέρε δή, ποίᾳ τίοτ ἂν ἡμῶν αὐτῶν ἐπιμεληθείημεν; — Οὐκ ἔχω λέγειν. — dÀAÀa το- σὀνδε γε ὠμολόγηται, ὅτι οὐχ. jo ἂν των ἡμετέρων xal ὁτιοῦν ῥέλτιον ποιώμεν, αλλ 4 ἡμᾶς αὐτούς. — Ain97 λέγεις. .H ovv ἔγνωμεν ἄν ποτε, τίς τέχνη ὑόδημα βέλτιον ποιεῖ, μὴ εἰδότες ὑπόδημα; — -ἀδύνατον. — Οὐδέ γετίς τέχνη δακτυλίους βελτίους ποιεῖ, ἀγνοοῦντες δακτύ- λιον; — “αληθῆ. — Τί δέ; τίς "am ῥεάτίω 7tOLEL Gb- 1 δὲ πόδας οὐχ ἧπερ tacite ex Plat. reposuit Gesn.! p. 166, inde vulg.: δἡ πόδας οὐυχίπερ» | 9 evt tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: αὐτὴ S | 5 ὁακτυλιογλυφία Platonis T, ex Plat. tacite Gesn.!, inde vulg.: ὁαχκτυλογλυφία S Platonis B | V πανταπασιν S, παντάπασι Platonis T, παντάπασι μὲν οὖν Platonis B | 8 αὐτοῦ S Platonis T, αὐ- τοῦ Platonis B ! 9 αὐτοῦ ex Platonis T: ἑαυτοῦ S, αὐτοῦ Platouis B | ἑαυτοῦ S Platonis B, «vtov Platonis T: σαυτοῦ ex emend. Piatonis apogr. Coislin. 155 || 10 σαυτοῦ ἐπιμελῃ 5: σαυτοῦ ἐπιμελεῖ Plat. |. 11 ἥτις Platonis B T || 12 ποῖα S, ποίᾳ Platonis T, om. Platonis B || 18 ἐπιμελη- δείηµεν S Platonis B Ἑ, ἐπιμελήειμεν Tr, ἐπιμεληθεῖμεν Plat.; ἐπι- µελετήειμεν nescio quo errore Gesn.? p. 180, inde vulg. ! τοσόγδε γε S, Platonis B (ubi τοσονδέ γε), τοσοῦτον δέ γε Platonis T | 15 ποιώμεν 5 Platonis B T: ποιοῖµεν Struve | ἀλλὰ (scripsi ἀλλ᾽ ex Platonis B) ᾗ tacite ex Plat. Gesn.! p. 166, inde vulg.: xei S | αὐτους sine acc. S ! 16 ᾖᾗ S, εἰ Platonis BT | ὑπόδημα βέλτιον Plat.: ἱποδήματα βέλτιον 8; fori. ὑποδήματα βελτίω sicut infra δακτυλίους βελτίους || 1€ ποιεῖ Plat., ubi e in ras. T: zoe; S || 18 ποιεῖ reposui ex S Plat.: ποιῇ Tr., inde vulg. | 19 τίς τέχνη reposul ex S Plat.; τίς γε τέχνη tacite Gesn.1, inde vulg. | αὐτόν dedi ex Plat, ubi αὐτὸν BT: αὐτῶν S 10 10 20 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY Τνωθ! ZAYTON 569 τόν, αρ ἄν ποτε γνοίηµεν ἀγνοοῦντες τί ποτ ἐσμὲν αὐτοί; — δύνατον. --- - Πότερον οὖν ῥάδιον τυγχάνει τὸ γνώναι ἑαυτόν, καί τις ἦν φαὔῦλος 0 τοῦτο ἀναθεὶς εἰς τὸν ἐν Πυθοῖ νεών, ἢ χαλετίὀν τι καὶ οὐχὶ παντός; — Εμοὶ μιέν, (à Σώχρατες, πολλάκις μὲν ἔδοξε :ταντὸς εἶναι, zt0À- λάχις δὲ Ιταγχάλεπον. — AAA ὦ άλκιβιάδη, eire ῥάδιον eive µή ἐστιν, ὅμως γε ἡμῖν ὧδ' ἔχει" γνόντες μὲν αὐτὸ τάχ ἂν γνοίημεν τὴν ἐπιμέλειαν ἡμῶν αὐτῶν, ἀγνοοῦν- τες δὲ οὐκ ἂν stove. — στι ταῦτα. — Φέρε i váv ἂν τρόπον εὑρεδ εύη αὐτὸ τοῦτο; οὕτω μὲν γὰρ ἂν τάχ᾿ εἴ--- ροιµεν τί Ιτοτ᾽ ἐσμὲν αὐτοί, τούτου Ó ἔτι ὄντες àv ἀγνοίᾳ ἀδύνατοέ που. — Ὀρθῶς Myets. — "Eye ουν πρὸς .1ιός, τῷ διαλέγη σὺ νῦν; ἄλλο τι ἢ ἐμοί; — Ναί. — Οὐκοῦν καὶ ἐγὼ 00í; — Ναί — Σωκράτης ἄρ ἐστὶν ὁ διαλεγό- µενος; — Πάνυ γε. — λκιῤιάδης à. ὃ ἀχούων; — Ναί. --- Ovxobv λόγῳ διαλέγεται ὁ Σωκράτης; — Τί μήν; — Τὸ δὲ διαλέγεσθαι xol τὸ λόγῳ χρῆσθαι ταῦτόν zov xa- λεῖς; — Πανυ γε. — Ὁ δὲ χρώµενος xol o χρῆται ovx ἄλλο; — Πώς λέγεις; — ὭὩσπερ σκυτοτόµος τέμνει του τομεῖ καὶ ou£Ay xal ἄλλοις ὀργάνοις. — Ναι — Οὐκοῦν ἄλλο uiv ὃ τέµνων καὶ χρώμενος; ἄλλο δὲ oic τέμνων χρῆται; — Ilog γὰρ ov; — -4ρ οὖν οὕτως καὶ oic Ó κι- 1 γνοίηµεν S γνοῖμεν Platonis B T || 5 οὖν S οὖν δὴ Plato- nis B. οὖν &v Platonis T; οὖν ἂν tacite Gesn.i, inde vulg. | 4 ἐν πυ- 9oi S Platonis Ὦ T: πυθοῖ recte Cobet n. l. p. 321. | 8 γνοίηµεν 5 Platonis B: γνοῖμεν Platonis T |. 10 αὐτὸ τοῦτο S: αὐτὸ ταυτό Pla- tonis B, αὐτοτοαυτό Platonis T { 11 ὄντος Platonis T [ 12. ἀδύνατοι που S, ἀδύνατοί που Plat: ἀδύυνατόν που Tr, inde vulg. | ὀρθῶς λέγεις S, Plat. (unde tacite add. Gesn.* p. 168, vulg.): om. Tr. et Pla- tonis B | 19 διαλέγει Plat. | νῦν om. Tr. | «220 τι scripsi ex Όιαί ἀλλώ τι 8; ἀλλ τῳ Tr., inde vulg. | 17 τὸ λόγῳ dedi ex Plat.: τῷ λόγω S | 20 τομεῖ ex Plat. (ez in τας, Platonis B): τοµῆ S | outàg ut Plat. Tr. p. 138, inde vulg.: σμµίλλη S | 91 ἄλλο μὲν tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: ἄλλος μὲν S | καὶ Ó χρώμµενος Plat. | ἄλλο δὲ ex Plat. Gaisford: ἄλλα δὲ S Tr. inde vulg. | oic véuvov S Plat.; oic ó téuvov tacite Gesn.!, inde vulg. || 22 γὰρ temere om. Gesn.? p. 181. inde vulg. SAU ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" Φαριστὶς κιθαρίζει xol αὐτὸς Ó καθαριστὺς ἄλλο ἂν cin; — Ναί. — 'lovvro τοίνυν ἄρτέως ἠρώτων, εἰ ὁ χοώμεγός τε καὶ ᾠ χρήται «el Óoxei ἕτερον εἶναι. — «Ποκεῖ. — Tí οὖν; φῶμεν τὸν σκυτοτόμον τέμνει» ὀργάνοις μόνον m zal χοροί; — Koi χερσί.--- Χρῆται ἄρα καὶ ταύταις; --- Ναί. --- ᾿Η καὶ τοῖς ὀφΦαλμοῖς χρώμενος σκυτοτομεῖ; — Ναί. --- Τὸν δὲ χρώµενον xai oig χρῆται ἕτερα ὁμολογοῦμεν; — (Ναί) — Έτερον ἄρα σκυτοτόµος xol κιφαριστὴς χειρών xai ὀφθαλμών oic ἐργάζονται; — Φαίνεται. -- Οὐκοῦν καὶ παντὶ τρ σώματι χρῆται ἄνθρωττος; — Πανυ γε. — "Eve- gov à U τό τε χφώμενον καὶ ᾧ χρήτας; — Ναί. — 'Eve- gov ἄρ' ᾿ἄνδρωπός ἐστι τοῦ ἑαυτοῦ σώματος; ---Ἔοιχεν. — Τι ποτ. ουν ἐστιν ἄνθρωπος; ; — Ovx ἔχω λέγειν. — Ἔχεις μὲν οὖν, ὅτι γε (10) τῷ σώματι χρώμενον. — Not. — H οὖν ἄλλο τι χρῆται αὐτῷ T) ψυχή; — Ovx ἄλλο. --- Οὐκοῦν ἄρχουσα; — Ναί. — Kai μὴν τόδεγ οἶμαι οὐδένα ἂν ἄλλως οἴηφθῆναι. — Τὸ soiov; — Mm) ov τριῶν £v γέ τι εἶναι τὸν ἄνφρωπτον. — ίνων,--- Pvyrv » σωμα 7 0vYGLL- «ρότερον, τὸ ὅλον τοῦτο. — Τί μήν; — ἀλλὰ μὴν αὐτό γὲ u τοῦ σώματος ἄρχον ὡὠμολογήσαμεν ἄνθρωττον εἰ- γαι; --«ὀμολογήσαμεν. — "Ao οὖν σώμα αὐτὸ αὐτοῦ ἄρ- χει; — Οὐδαμώῶς. --᾿ρχεσθαι γὰρ αὐτὸ εἴπομεν; — (Naí.) — Οὐκ ἂν δὴ τοῦτό γε εἴη τὸ ζητούμενον. — Ovx ο τε recte om. Platonis B || 8 ναί tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. || 10 ἄνθρωπος Schanz: ἄνθρωπος S Platonis B T |j 11 ó' ἦν S Platonis B, δὴ Piatonis T || 15 ἄνθρωπος Bekker: ἄνθρωπος S Platonis B T; ὁ ἄνθρωπος Gesn.!, inde vulg. | τοῦ ἑαυτοῦ σώματος S Platonis T: rov σώματος τοῦ ἑαυτοῦ Platonis B | 18 ποτ οὖν ex ποτε à' corr. S! | ἐστιν om. Plat. | ἄνθρωπος Bekker: άνθρωπος S, 0 ἄνθρωπος Platonis B T | 14 τὸ addidi ex Plat. | 16 7 ψυχή ta- cite Gesn.! ex Plat, ubi εἰ ψυχη B: 7 ψυχη S | 18 : καὶ συναμφ. temere Gesn.!, inde vulg. | 19 «vro ys tacite ex Plat. Gesa.!, inde vulg.: οὐ τὀ γε S || 20 τὸ tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | ὠμολογήσαμεν S Plat. B: ὠμολογήσαμεν τίς ovv ó ἄνθρωπος Plat. T: glossema ex Platonis vulg. addidit Gesn.!, inde Stobaei vulg. | 22 αὐτὸ tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: αὐτὰ S | 98 ναί tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | τὸ ζητούμενον S: ὃ ζητοῦμεν Plat. 20 10 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΤΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 571 2! 3 N N , € , M λ ξοικεν. — 4λλα τὸ συναμφότερον τοῦ σιόµατος αρχει, xat PI M - ς 3/ M ^ / ἔστι δή τοῦτο ο ανθρωπος: — Ίσως Órva. — Πάντων yc - 3 ἥκιστα" μὴ γὰρ συνάρχοντος τοῦ ἑτέρου οὐδεμία που N N / » 2 € 3 N M μιηχανὴ τὸ συναμφότερον αρχειν. — Ορύώς. — Επειδη δὲ [4 x -- i] / / ’ ουτε τὸ σώμα οὔτε τὸ συναμφότερόν ἐστι) ἂνθρωττος, / 5 A 2. s 5*5 28 λείπεται, οἶμαι, η μηδὲν αὐτο εἶναι, ? εἴστερ ví ἐστι, ιη- δὲν ἄλλο ' VO) ἄνδρωπον συμβαίνειν v, ψυχήν. — Κομιδῆ μὲν ovv. Ἔτι οὖν σαφέστερον δεῖ ἄποδειχθῆναί σοι, ο ς p ὅτι (2) ψυχή ἐστιν ἄνθρωπος; -- Ma 4i, ἀλλ ἱκανῶς' -! 2 vr S2 U 325^ N / µοι δοχεῖ ἔχειν. — EL δέ ye μὴ αχριβῶς ἄλλα καὶ µετρίως, - - 3 - M / [e ασ ἐξαρχεῖ ἡμῖν ακριβῶς μὲν γὰρ εἰσόμεθα τότε, ὅταν ευρω- εν ὃ vov Or) παρήλῶοµεν διὰ τὸ πολλῆς εἶναι σκέψεως. --- / ed . [4 , - Tí τοῦτο: — Ὁ ἄρτι οὕτω πως &pgrjJu, ὅτι πρώτον Oxe- 3 3 ^ 3 3 - 3 ^ ς LY Ίτέον εἴη αυτὸ τὸ αυτό” νῦν Ó ἀντὶ vOU αυτοῦ Ἱ αυτον / ce n . 3 / ἕκαστον ἐσχέμμεθδα 0 τι ξστίν, καὶ ἴσως ἐξαρχέσει᾽ ov γαρ / / 2 3λ - 9 - » που κυριώτερόν γε οὐδὲν αν ἡμῶν αὐτῶν φήσαιµεν v τὴν ; 3 od 3 ^ d ο ψυχήν. — Qv δῆτα. — Ουκοῦν καλῶς ἔχει οὕτω νομίζειν, ἐμὲ καὶ σὲ περοσομιλεῖν ἀλλήλοις τοῖς λόγοις χρωμένους τῇ Vx σερὸς τὴν ψυχή; — Πάνυ μὲν ovv. — Τοῦτο Ó ἄρα ἦν, 0 ἔγωγε καὶ ὀλίγῳ ἔμπροσθεν εἶπον, ὅτι Soxgá- 1 ἀλλὰ S: ἆλλ᾽ ἄρα (ubi ga Platonis T) Plat.; ἀλλὰ ἆρα tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. || 2 ἔστι δη τοῦτο S Platonis B ἔστιν τοῦτό γε Platonis T | ó om. Plat. | 8 συνάρχοντος S Platonis B οὖν ἄρχον- toc Platonis T || 5 τὸ σώμα S Platonis T, σῶμα Platonis B. | 6 ἡ μήδὲν S Platonis T, μηδὲν Platonis Β | μηδὲν — ἐστι delet Hermann || 7 τὸν tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. ! $ ἔτι οὖν S: ἔτι οὖν τι Plat. | 9 7 tacite ex Plat. addidit Gesn.', inde vulg. | 10 czoi- βῶς ἀλλὰ καὶ µετρίως S Platonis T: ἀκριβώς Platonis B | 11 γὰρ τότε sig. Plat. | 18 οὕτω prius omissum inseruit S! [14 τὸ αὐτὸ ex Plat. tacite Gesn.!, inde vulg.: τοῦ αὐτοῦ S | ὃ- S, δὲ Platonis B, δὴ Platonis T | τοῦ αὐτοῦ S Plat.: τοῦ αὐτοῦ αὐτοῦ (vel αὐτοῦ τοῦ αὐτοῦ) Schleiermacher | αὐτὸν S, αὐτὸν Plat.:: αὐτὸ Stephanus; τοῦ αὐτοῦ za«9^ αὐτὸ Stallbaum || 19 ὅτι S Platonis B, τί Platonis T || 19 τῇ wvyz]| τὴν ψυχην Dobree adv. I p. 156 | τοῦτο δ᾽ ἄρα] abhinc ordiun- tur MÀ | τοῦτο ó' ἄρα S M4A, τοῦτ (τοῦτο Platonis B) to^ (ἄρα Platonis T) Plat. |. 20 0 ἔγωγε καὶ ὀλίγῳ (ὀλίγω ex ὀλίγον corr. S!) ἔμπροσθεν εἶπον scripsi ex S M4 A; 6 καὶ ὀλίγφ ἔμπροσθεν εἴπομεν tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. 5d IG9ANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ TD της άλκιῤιάαδη διαλέγεται Λόγῳ χρώ ου πρὸς TO T^ ῥιαδῃ διαλέγεται Λλόγῳ χρώμενος, ov πρὸς τὸ Ν ’ ς »! 2 Αλ ^ ' 3 " »EU σον πρὀσωστον, ὡς ΣοἱΚκΕν, ἄλλα ττρὸς τὸν -dÀxifpiaÓny L4 λ , . - a3 2 N ς / 2η M 7t0LOUU€YOG τοὺς λόγους" τουτο ὃ ἐστὶν (m) ψυχή. — Euoi - - 1 , ς - , " ν ς yovv δοκεῖ. — “Ρυχὴν αρα ἡμᾶς χελεύει γνωρίζειν [xoi] 0 / ^ / 2543 ο , - ἐπιπάττων γνώναι ἑαυτόν. — Ἔοιχεν. — Όστις ἄρα τῶν nd ; / / ς € 3254242 3 N TOU σωματός TL γιγνώσχει, τὰ αὐτοῦ αλ) ουχ ἑαυτὸν » ο 3 » - - ^ ἐγνωκεγ. — Ovvoc. — Ουδεὶς αρα τῶν ἰατρῶν ἑαυτὸν γι- / 3 [4] 3 / 3 A - - 3 γνώσχει, καὺ 000v ἰατρός, οὐδὲ τῶν πταιδοτριβών, xc ο ) 3 , ^ - 2t 7, 000Y παιδοσρίβης. — Ovx ἐοικὲν. — Πολλοῦ αρα δέουσιν οἱ γεωργοὶ καὶ οἱ ἄλλοι δήμιουργοὶ γιγνώσχειν ἑαυτούς οὗ δὲ γὰρ τὰ ἑαυτῶν οὗτοί ye, ὡς toux, γιγνώσκουσιν, δα 3” } ἀλλ ἔτι Πτορρωτέρω τῶν ἑαυτῶν κατά γε τὰς τέχνας ac ἔχουσιν’ τὰ γὰρ τοῦ σώματος γιγνώσκουσι», οἷς τοῦτο 3 - , 4 , , Φεραπεύεται. — -4ληθη λέγεις. — Eli ἄρα σωφροσύνης M / 9 ? , M ἐστὶ τὸ ἔαυτον γιγνώσχειν, ουδεὶς τούτων σώφρων xarà τὴν τέ έχνην. — Ov µοι δοχεῖ. — «ιὰ ταῦτα DI καὶ ῥβα- ναυσοι αὗται αἱ τέχναι θοχοῦσιν εἶναι, καὶ ovx ανγδρὸς ayadov μαθήματα. — llavv μὲν οὖν. — Ovzoby ττάλιν M 3254242 3 x ὅστις αὐ σώμα Φεραεύει, τὰ ἑαυτοῦ ἄλλ οὐχ ἑαυτὸν 1 λόγῳ om. Platonis B | 8 7j tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | ἐμοὶ yoiv scripsi: ἔμοιγ) (vel ἔμοιγ) οὖν S M4A, ἔμοιγε Plat. || 4: χελεύειν M3 | γνωρίσαι Plat. | καὶ 0 ἐπιτάττων SM3A: ὁ ἐπιτάττων tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. scripserim μμ ὃ ἐπιτάττων, nam zc istud ortum videtur ex vetere correctione γνωρίζει | 9 ὅστις ἄρα S M! Plat.: ἄρα ὅστις Α || 6 τι om. Plat. | αὐτοῦ reposui ex S Pla- tonis B: αὐτοῦ M4 (Tr. p. 139, inde vulg.) Platonis T αὐτῶν À | έαυ- τὸν S M4A αὐτὸν Plat. | V γινώσχει, ἑαυτὸν sup. lin. 5, ἑαυτὸν γι- γνώσκει M3 Plat, ubi γινώσκειν BC, γιγνώσχει ἑαυτὸν A | 11 ovo? tacite ex Plat. Gaisford: οὔτε S M4 A | οὗτοί γε ὡς ἔοιχε (Éoues M4) € ὠς ἔοικε ytyv. (sic) γιγνώσκουσιν S M4, ὡς ἔοικεν οὗτοί γε γινώσκουσιν Α: οὗτοί γε ὡς ἔοικεν Plat. | 14 σωφροσύνης S M* A; σωφροσύνη tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. || 16 à» ex δεῖ corr. S! | 17 αὗται M9 Tr. Plat.: ταῦται S A | 18 πάλιν στις αὐ S M3 Plat.: αὖ ὅστις (otn. πάλιν) A [ 19 v. ὁστις σῶμα (sic) — 513, 2 τῶν ἑαυτοῦ iam supra leguntur ill 18, 36 (Πλάτωνος), ubi vide | τὰ ἑαυτοῦ reposui ex S Platonis B: τὸ 1 10 20 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY TNO01 ΣΑΥΤΟΝ 0123 ; Y / c , ' / Φεραπεύει; — Κινδυνεύει. -- Όστις δέ γε và χρήματα, ” 9 ^29 - οὔτε ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυτοῦ, ἀλλ ἔτι ττορρωτέρω τῶν éav- - » - 3 s [9 ^ 33 ) » / τοῦ; — Euoiye δοκεῖ. — Ου τὰ αυτοῦ αρ ἔτι πράττει ς / 3 nd 3 32 5) / 23 0 χρηματιστής. — Ορδῶς. — Ei ὃ αρα τις yéyovev iga- M - 29 , 3 3 9 στής τοῦ «4λκιῤιάδου σώματος, οὐχὶ «4λκιβιάδου ἠράσθη, 3 / - 2 / 2 d " [44 ἀλλά τινος τῶν «4λκιβιάδου; — ληθῆ λέγεις. — Ὅστις - - - - 2 ; - / δὲ Gov, τῆς ψυχῆς ἐρᾷ; — “ναγκη φαίνεται ἐκ τοῦ λό- 2 - - - M / yov. — Ουκοῦν 0 μὲν τοῦ σώματός σου ἐρῶν, ἐπειδὴ Λήγει - P) , I ^ - ανθοῦν, ἀπιὼν οἴχεται; — Φαίνεται. — Ὁ δὲ τῆς ψυχῆς 2 — ) 2! c b 2 ^ o4 » 2. ἐρων ουκ ἄπεισιν, ἕως ἂν émi τὸ ῥέλτιον tp; — Εἰκός 3 - 3 / 2 ς 3 b M 3 N n [4 €. — Οὐκουν ἐγω eiut 0 ovx απιιῶν αλλὰ πιαραµένων λή- - - d 2 *, / γοντος τοῦ σώματος τῶν ἄλλων ἀπεληλυφθότων, 24 Ev ταῦτῷ (p. 132 B — p. 134 D). E μοι δοκεῖς λέγει», (0 Σώκρατες, ἀλλὰ πσειρώ ἐξ-- ἠγεῖσθαι ὄντιν ἂν τρόπον ἐπιμεληθείημεν ἡμῶν αὐτάν. --- 3 - .. - / , N Ουκοῦν τοσοῦτον μὲν ἡμῖν εἰς τὸ ztQÓOO€Y πεπέρανται; ὃ / d ς / hl / yàg ἐσμέν, ἐπιεικῶς ὠμολόγηται: ἐφοβούμεύα δὲ μὴ τού- / , , b) ^ I του σφαλέντες λάνωμεν ἑτέρου τινὸς ἐπιμελόμενοι, GÀ 2 ς - 2/ - x Y - | C - ουχ ημων. — στι ταῦτα. — Kai μετὰ τοῦτο δὴ οτι ψυχῆς ἐπιμελητέον καὶ elg τοῦτο βλεπτέον. — «{ἤλον. — Σωμά- ἑαυτοῦ ΜάΑ Ti. p. 139, inde vulg., flor. 18, Platonis T | ἆλλ” om. flor. 18 | οὐχ ἑαυτὸν Stobaei libri hic et flor. 15, Platonis T, οὐκ αὐτὸν Pla- tonis D 1 χιγνδυνεύει om. flor. 18 | γε om. flor. 18 | 8 οὐ τὰ αὐτοῦ άρα πράττει 5 οὐ τὰ αὐτοῦ doc ἔτι πράττει Μά (2) ov τὰ αὐτὰ οὖν ἄρα πράττει Α: ov τὰ αὑτοῦ ρα ἔτι πράττει Plat; οὐ τὰ αὐτοῦ ἄρα ἔτι πράττει tacite Gesn.!, inde vulg. | 4 ó^ om. Plat. | 5 ἄρα ante ἠράσθη oscitanter ex Platonis ed. Ald. addidit Gesn.! p. 170, inde vulg. | 6 τῶν reposui ex M4 A (sic) Plat: τοῦ S | 7 ἐρᾷ delet Hirschig | 8 τοῦ etiam A, fallitur Gaisford | 9 ὁ o£ ys τῆς Plat. [ 10 2; reposui ex Plat.: εἴῃ SM4A || 11 παραμένων] περιµένων Tr., inde vulg. !| 18 ecl. hab. SMA, lemma om. rubr. addend. M, hab. S A l 14 Y. Eà uo. — 514,6 ὦ Σώκρατες om. ΜΑ | 185 ὄντινα S Plat.: ὄντιν ἂν Bekker | ἐπιμεληθεῖμεν Plat. [| 16 πεπέρανται dedi ex Plat: πεπέραται S | 1? ἐφοβούμεθα S Platonis T. φοβούμεθα Pla- tonis B. || 19 χαὶ μετὰ τοῦτο 05 Ott ψυχῆς S, xol μετὰ τοῦτο δὲ ὅτι Vvyz5c Platonis T. καὶ µετα τοῦτο ᾖδη τῆς ψυχῆς Platonis B 914 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ TI" των δὲ καὶ χρημάτων» τὴν ἐπιμιέλειαν évégotg :cagadovéov. — Τί μέν; — Τίν οὖν àv τρότεον γνοίημεν αὐτὰ évag- γέστατα; Ὀτειδὴ τοῦτο γνόντες, ὡς ἔοικεν, Ἡἡμιᾶς αὖ- τοὺς γνωσύμεθα. ga τιρὸς Φεῶν eu λέγοντος οὗ νῦν δὴ / - ^ - / 3 / éuvrodruev τοῦ «{ελφικοῦ γράμματος οὐ ξυνίεµεν; — TO - / / 5 / 2 , γτοῖόν τι διανοούμενος λέγεις, ὦ Σωχρατες; — Εγω σοι / ς , / , T αἱ φράσω, ὅ γε ὑσεοπτεύω λέγειν καὶ συμβουλεύειν ἡμῖν τοῦτο L4 , 3 ^ - 5 / τὸ γράμμα”. χινδυνεύει γὰρ οὐδὲ /τολλαχοὺ εἶναι sztaga- ὸ ^ 2 UY PEL . λ b » / ni - - είγµα αυτου, &AAa xata την οΨιν µογογ. — πως τουτο 3) . στ. αν. » A 7 3 € - - » ι4 3 - λέγεις; — Ὑχόστει καὶ σὺ. εἰ ημων τῷ ὀµµατι ὥσπερ ἂν ’ / 5 3 ϱλ [4 L - » ς ^f; Jou;tQ συμβουλεύων εἰτιεν ἰδὲ ἑαυτόν, ττῶς ἂν υστελα- " - 5 2 3 - / C Bouev ví παραινεῖν; ag ουχὶ εἰς τοῦτο βλέτειν, εἰς 0 ; / ς 2 | C 4 - -^ βλέπτων ὁ oqOaAÀuO0c ἔμελλεν αὐτόν ἰδεῖν; — «4ἤλον. — 9 - " , - 7 - ς - Ἐννοώμεν δή, εἰς ví βλέποντες τῶν ovrcv ἐχεῖνύ τε ὀρῷ- [04 M ς - 3 5 ; 5 " uev ἅμα ἂν καὶ ἡμᾶς αυτους; — «{ἢλον δή, ὦ Σώκρατες, ο / / - 2 - ^, : Ότι εἰς κἀτοπτρά τε καὶ τα τοιαῦυτα. — Ορύῶς λέγεις. 3 -— « - 3 - € € ^- , - , οὐκοῦν καὶ τῷ ὀφφαλμῳῷ, ᾧ ὁρώμεν, ἔνεστι τῶν τοιού- , J , 3 [44 - ; Γ των; — Πάνυ ye. — Evvevónxag οὖν Οτι του ἐμβλέτπιοντος 2 M * 3 / - - elc τὸν ὀφθαλμὸν τὸ περόσωπον ἐμφαίνεται ἐν vy τοῦ » c / ς χαταντικρὺ ὄψει ὥσπερ ἐν χατόπτρῳ, ὃ On xol κὀρην 2 γνοίηµεν S Platonis BT: γνοῖμεν Plat. | αὐτὰ S Platonis BT: αὐτὸ Schleiermaeher | 8 ἔοικεν S Platonis B, ἔοικεν xoi Platonis T | 4 λέγοντος οὗ tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: λέγοντός σου S | νῦν δὴ (δὲ Tr. S, νυνδὴ Plat; δη νῦν ex Platonis Ald. Gesn.!, inde vulg. | 5 οὐ tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: οὗ S ! ξυνίεµεν ὃ Platonis B. ξύγλισµεν Platonis T ji 8 παράδειψµα tacite ex Platonis Ald. Gesn.!, inde vulg.: παραδείγματα S MA; παράδειµ. Platonis B, παράδειγµα Platonis T [| 11 συµβουλεύων S M* A Platonis B, ξυµ- Bovàsvov Platonis T: ξυμβουλεῦον Apelt | εἶπεν corr. A? Platonis T : εὐπεῖν S M4 A! Platonis B; εἶπεν tacite ex Platonis Ald. Gesn.!, inde vulg. | ἑαυτὸν S M3 A: σαυτὸν Plat. | ὑπελάβομεν] ὑπέλαβεν A | 18 ὁ ὀφθαλμὸς scripsi ex A Platonis BC: ὀφθαλμὸς S M4 Platonis DT | 14 βλέποντες] βλέποντα Α | ἐκεῖνο tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: ἐχεῖνα SM4A | 16 ὅτι ex Plat. Gaisford: οἷα S (Tr. p. 140, ubi oda; fallitur Gaisford) M3A || 1? ἔνεστι S M4A et sic fere Plat.: ἔγεστί τι F. A. Wolf || 19 τὸ πρόσωπον om. S || 20 0 δη — 515,1 καλοῦμεν delevit Schleiermacher | χόρην S M4 4 Platonis B, χορυφὴν Platouis T ; χορήν dormitanter Gesn.!, inde vulg. 10 e, 20 Ct CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY PNO0I ZAYTON 515 ^ - b » "n 3 MT ^ καλουμε, εἴδωλον ὂν τοῦ ἐμβλέποντος. — Lap] λέγεις. — MS ἂρ᾽ ὀφδαλμὸν Ψεώμενος, καὶ ἐμῤλέπων εἰς τουτὶ ὅπερ βέλτιστον αὐτοῦ καὶ ᾧ oot. οὕτως ἂν αὐτὸν ἴδοι. — Φαίνεται. -- El δέ y εἰς ἄλλο τῶν τοῦ ἀν- / , P - » ^ 3 J - [4] φρωστου BAémoL qj TL τῶν ὄγτων, ελήὴν εἰς ἔκεῖνο ὁ τυγ- , ο 3 x b € ; 3 - " χάνὲι ὁμοιον, οὐχὶ ὄψεται αυτόν; — .dÀnon Λλέγεις. --- Jy Li /3 - [4 3 ^M Οφύαλμὸς aga ei μέλλει ἰδεῖν αὗτόν, εἰς ὀφθαλμὸν αὐτῷ - [ " M € βλεπτέον, xal τοῦ ὄμματος εἰς ἐκεῖνον τὸν τόσίον, &y ὡ τυγχάνει ἡ τοῦ ὀφδαλμοῦ ager) ἐγγιγνομένη; ἔστι δὲ 19 τοῦτό που ove. — Οὕτως. — o οὖν, (0 -ἀλκιβιάδη, be καὶ ψυχὴ εἰ μέλλει γνώσεσδαι αὐτήν, εἰς vy αὐτῃ βλετυτέον, καὶ μάλιστα εἰς τοῦτον αὐτῆς τὸν Τό7τΟΥ; ἐν ὢ ἐγγίγνεται 7 ψυχης ἀρετή, σοφία, καὶ εἰς ἄλλο ᾧ τοῦτο τυγχάνει ὕμοιον 0»; — "Euotye δοκεῖ, ὦ Σώχρατες. — Ἔχο- µιεν οὖν εἰιεῖν, 0 τι ἐστὶ τῆς ψυχῆς Ψειότερον τοῦτο, περὶ ὃ τὸ εἰδέναι xol φρονεῖν ἐστιν; --- Ovx ἔχομεν. — T Φείῳ ἄρα τοῦτ) ἔοικεν αὐτῆς, καί τις εἰς τοῦτο βλέ- 1 ὂν SM4A Platonis T: ὄντι (i. e. ὂν τι) Platonis B || 8 vovz S M4 A, cov9. vel τοῦτο Plat. | οὕτως (οὕτω Tr.) S Plat.: οὗτος M4A | αὐ- τὸν M3 | 4 φαίνεται S Plat., φαίνεται καὶ ὑποκατιὼν MÀ, φαίνεται ó ὑποχκατιὼν (sic) A, A Ó αὐτὸς (sc. Plato) ὑποχατιὼν voluit? Bueche- ler; desunt v. εἰ δέ y — 10 ὄψις. Οὕτως in ΜάΑ | y. tacite ex Plat. Gesn. E inde vulg. : τ 5 | 50 τυγχάνει 8: ᾧ τοῦτο τυγχάνει Plat.; ὃ τούτῳ τυγχάνει Gesn.|, inde vulg. || 6 οὐχὶ S, ovx Plat. | αὐτόν seripsi: evt S, αὐτῷ Tr.; ἑαυτὸν tacite ex Plat. Gesu.!, inde vulg. | ? αρα (sic) S | αὐτὸν 5 Platonis B, ἑαυτὸν Platonis T || 9 7j τοῦ ὀφθαλ- μοῦ S m ὀφθαλμοῦ Platonis B, Oq9aAuo0 Platonis T j| 10 ὄψις S Pla- tonis T: 7j; ὄψις Platonis B | ὦ ἀλκιβιάδη SM1A; à φίλε Αλκιβιάδη tacite ex Plat. Gesn.!, vulg. | 11 μέλλει S Plat., µέλοι M* μέλλοι Α; ab- erravit Gaisford | αὐτὴν M4 αὐτοῦ (sic) A | avc; tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: αὐτῷ S αὐτῷ M34 || 18 ἐγγῶνεται scripsi ex M4A Plat: ἐγγίγνετ᾽ S -εθ΄ Tr. | σοφία delendum esse vidit Heusde | & τοῦτο S Plat.: ὦ τούτω M4 ὃ τούτω A || 14 ante Ἔχομεν tamquam novum lemma Ἐν ταυτῷ praem. A | v. ἔχομεν — 510,2 μάλιστα Theodoret. therap. p. 207 Gaisf. Euseb. praep. evang. XI 27, 5; de Eusebio vide quae dixi p. 576,4 adn. [ 16 Θειότερον S M4A Platonis T, νοερώτερον Platonis B C D: χυριώτερον Cobet; an oixei0vegov? || 16 καὶ SM* A, τε καὶ Plat. | φρονεῖν εστιν (vel ἐστὶν) S MA Platonis B, φρονεῖν Platonis T | post ἔχομεν iacunam signat Schanz | 1V 9&/o] 9&9 Platouis B 576 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T x - : - , , των καὶ 7zt&Y τὸ ΨΦεῖον γνούς, Φεὸν τε xai φρὀγησιν, οὕτω 3A ; F^ / N d καὶ ἑαυτὸν (av) γνοίήη μάλιστα. — Φαίνεται. -- Τὸ δὲ ιγνώσχειν αὐτὸν ὡὠμολογοῖμεν σωφφοσύνην εἶναι; — Πάνυ γε. — A ὥσσέερ κάτοσεσρα σαφέστερά ἔστι τοῦ ἓν τῷ ὀφθαλμῷ ἐνόπτρου καὶ καθαρώτερά v6 καὶ λαμπρότερα, ὕτω καὶ ὁ O&O b ἐν τῇ ἡμετέ yn βελτί xaJ a- οὕτω xcl 0 Φεὸς τοῦ ἐν τῇ ημετέρᾳ Ψυχῃ βελτίστου xada- / / / / 3f 3 2 ρωτερόν τε καὶ λαιώερότερον τυγχάνει Ov. — Εοιχέ ye, o / λ 7 / Σώχρατες. — Eie τὸν Φεὸν aga βλέτοντες, ἐκείνῳ καλ- ^, b / " 3 X - 2 / λ λίστῳ ενόπιτρῳ χρὠμεῦ ἂν xai τῶν ανθρωπίνων eig τὴν M 3 [qi 3A ^ ς - " ψυχῆς αρετήν, xai οὕτως ἂν μαλιστα ὀρῷμεν xal γιγνώ- ς - 3 ’ το ) N QN 7 [s N σκοιεν nu&g αυτούς; — Ναί. — To δὲ γιγνωσχειν αὐτὸν c ην / 5 , 5 5 ὦμολογουμεν σωφροσυνην evan; — Πανυ ye. — 4ρ᾽ οὖν m γιγνώσκοντες ἡμᾶς αὐτοὺς μηδὲ σώφρονὲς ὄντες δυνά- ueda εἰδέναι τὰ ἡμέτέρα αὐτῶν καχά T6 xci Gyada; — Kol smog ἂν τοῦτο γένοιτο, ὦ Σώκρατες; — “δύνατον ἴσως σοι φαίνεται μὴ γιγνώσκοντα -4λκιῤιάδην τὰ λκι- 1 9eiov, γνοὺς Θεόν τε καὶ φρόνησι», οὕτω distinxit Madvig adv. I p. 402 | Θεόν τε xal φρόνησιν om. Olympiodorus, Stallbaum: σοφίαν τε καὶ φρὀνησιν Heusde, νοῦν τε καὶ φρόνησιν olim Ast | 2 ἂν tacite ex Piat. addidit Gesn.!, inde vulg. | γνόη S | v. Τὸ δὲ — 3 πάνυ γε de- sunt ap. Eusebium, vide 4| 3 αὐτὸν M1 | ὡὠμολογοῖμεν scripsi ex S Pla- tonis T: ὁμολογοῖμεν M3 À Platonis B T?; ὁμολογοῦμεν tacite ex. Pla- tonis Ald. Gesn.!, inde vulg. | 4 v. "Ao! ὥσπερ — 11 αὐτούς, al om. Plat. ; apud Eusebium eadem post φαίνεται (5 ) leguntur sic: do οὖν, 00' ὥσπερ κάτοπτρά ἐστι σαφέστερα του ἐν τῷ οφθαλμῷ ἐνόπτφου καὶ καθαρώτερα καὶ λαμπρότερα, οὕτω καὶ ὃ Φεὺς τοῦ έν t ἡμετέρᾳ ψυχή ῥελτίστου καθαφώτερον τε καὶ λάμπρότερον τυγχάνει Ov. — "Eowxé γε, ὁ Σώκρατες. — Ei τὸν 9εὸν «oa βλέ- ποντες ἐκείνῳ καλλίστῳ ἐνοπτρῳφ χρῴμµεθ dv καὶ τῶν ανθρωπίνων εἰς tiv ψυχῆς ἀρετήν, xal οὕτως ἂν μάλιστα ὑὀρῷμεν καὶ γιγνώ- GXOLUEY ἡμᾶς αὐτούς; — Ναί.--- Stobaeus quae exhibet post ovx ἔχομεν (p. 918,16) Platoni inseri vult sed verbis τῷ θείφ (p. 915,17) — Φαίνε- ται (2) deletis Wex | 6 ó om. À | χαθαρότερον M3 | V ἔοικέν ye SM? || 10 vvggv 5Μά ψυχικήν A: ψυχῆς (sieut tacite corr. Gesn.!, inde vulg.) Euseb. | γιγνώσκοµεν M* | 11 αὐτον 5 Μὰ | 12 ὠμολογοῦμεν scripsi, vide ad 3: ὁμολογοῦμεν S M3 A | 18 σώφρονες ὄντες S M3, Piat., σωφρογοῦντες Α | δυνάµεθα ΞΜάΑ, óvvalusQ ἂν Platonis B, δυναί- µεθα Platonis T [| 16 ἴσως σοι SM4A PlatonisB, γὺρ ἴσως Platonis T ; γὰρ ἴσως σοι temere Gesu.!, iude vulg. | γιγνώσκοντα S Plat., γιγνώ- σι 10 20 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 577 , / d 2 / βιάδου γιγνώσκειν ὅτι «λκιβιάδου &oviv. — 4δύνατον µέν- Δ / »ϱ») »X N ς H C c / 9 M τοι γή Zía. — OvÓ αρα τὰ vruérego, οτι vuérega, εἰ tuj 2 ς € 3 / ” / 2 » M N C / δι Ίμας αυτοὺς; — Πώς γαρ: — Ei αρα μηδὲ τα ημέ- 3 hi ind ς / 2 3 τερα, οὐδὲ τὰ τῶν ἡμετέρων; — Ov φαίνεται. — Ovx » / 2 ” ς - ς ” f 5 αρα πίανυ τι ὀρθώς ὠμολογοῦμεν ὁμολογοῦντες ἄρτι εἰ- / 4 M 3 / - γαι τινάς, 0t ἑαυτοὺς μὲν OU γιγνὠσκουσι, τὰ δὲ αὑτων ᾿ fh - - ’ - ὃ 5 ἄλλους δὲ τὰ vOv ἑαυτῶν" ἔοιχε γὰρ πάντα ταῦτ εἶναι - , N nd , M ς - * κατιδεῖν ἑνός τε xai μιᾶς τέχνης, ἑαυτόν, τὰ αὐτοῦ, τὰ - ς € / ο i ' ς - 2 - τών ἑαυτοῦ. — Κινδυνεύει. — Όστις δὲ va αὐτοῦ αγνοεῖ. NI M - »* 3 3 - Y - , xai τὰ τῶν ἄλλων που (av) αγνοοῖ κατὰ ταῦτα. — Τί un ; 2 , } , 2 3/ M / ς - ἀγνοῦσει; — 4ναγκη. — Ovx aga av γένοιτο 0 votovcoc 3 A / 2 ow 3 M 3 Y 3 / avro πολιτικός. — Ov Ónva. — Ov uv οὐδὲ οἴκονομικός 3 - 3 n 9 [q4 / γε. — Ov δήτα. — OvOÉé y εἴσεται 0 τε πράττει. — Όυ * 5 € 3 " " / 3 ς / γαρ ovv. — ο δὲ ur εἰδώς, ví πραττει, ovy ἁμαρτήσε- / 2 ON E ^ / ται; — Πανυ ye. — Εξαμαρτάνων δὲ ov κακώς πράξει / d O2 Li € Y / ἰδίᾳ τε καὶ δηµοσίᾳ; — Πώς ὃ οὐ; — Κακως δὲ πράτ- 3 M 3 M - » ^ EY Ν - / Ουκοῦν εἰ τα τῶν αλλων, χαὶ τα τῶν πΟλεων 3 / / L 2 € € ετων ουκ ἄθλιος; — Σφόθρα ys. — Tí À oig οὗτος πράτ- M [4 32 }/ ef 2 ; / τει; — Koi οὗτοι. — Ovx αρα oiov ve, ἔαν ur τις σώφρων x 2 Y 5 2 , 5 P v/ ς » καὶ αγαθος y, ευδαίµονα εἶναι. — Ovy oiov ve. — Οἱ ἄρα - 3 ’ , ἳ 2 χακοὶ τῶν ανθρώστων ἄνθλιοι. — Σφόδρα ys. — Ovx ἄρα 3 [4 / 2 D / 3 ^ / "n 3 3 ουδὲ 0 (ιλουτήσας ἀφλιότητος απαλλάττεταί γε, GÀÀ O σωφρονήσας. — Φαίνεται. σκοντες M4 Tr. p. 141, γινώσκοντες A; γιγγώὠσκοντα tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. 1 γινώσχειν S | 92 τα ἡμέτερα οτι ἡμέτερα SM A Platonis T, τα ημέτερα Platonis B | 8 verbis πώς γὰρ tamquam novae eclogae initio lemma πλάτωνοσ ἐκ τοῦ χαρµίδου praemisit M, vide ad ecl. prox. | εἰ ἄρα SM3 ἄρα A: εἰ Ó. ἄρα tacite ex Plat, addidit Gesn.', inde vulg. | μηδὲ (vel uz ὁδ) τὰ SM4AÀ: τὰ Plat.; uz τὰ Hermann || 4 οὐδὲ S M3 Plat., μηδὲ Α | 5 ὠμολογοῦμεν S Platonis T: ὁμολογοῦμεν Μά Α Platonis B | 6 δὲ αὐτῶν scripsi: δὲ αὐτῶν S Α δ᾽ ἑαυτῶν M4, δ᾽ αὐτῶν Pla- tonis B, ó3 ἑαυτῶν Platonis T | 7 ἆλλους δὲ SM4A, αλλ οὐ Plato- nis BT | ἔοιχε] ἔοιε S || 10 ἂν ἀγνοοῖ scripsi sic ut Platonis T: ἀγνοοῖ M Platonis Β &yvos; SA | ταῦτα 5 Μὰ Α Platonis B: τανυτὰ Platonis T | τί μήν usque ad fin. om. M4 A | 14 οὐδέ y' 5 οὐδέ γε Platonis T: οὐδὲ Platonis B | τί πράττει om. Plat. | 29 ἀἆθλιότητος S Platonis T, µαταιότητος Platonis B | ye om. Plat. Stobaeus III. 3T 9078 IGANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 25 Πλάτωνος ἐκ τοῦ Χαρμίδου (p. 164 D — 165 A). 4 3 3 j € / M PES 3 - / M KaL ovx av αἰσχυγυείην un ουχὶ ogdcgc qarvaL ztoTE M ^ , B] 3A 3 - b] 3 N ἡ τοῦτο συγχωρήσαιµ ἂν αγνοοῦντα &ydQustoY αὐτὸν ἑαυ- M - A / / b - / τον σωφρονεῖν. σχεδὸν γάρ τι ἔγωγε αυτὸ TOUTO quu. εἶναι σωφροσύνη», τὸ γιγνώσχειν ἑαυτόν, xol συμφέρομαι € - 3 Y / M - / M τῷ ἓν «ελφοῖς ανανέντι τὸ τοιοῦτον γράμμα. xol γαρ - ο . s / 3 - / τοῦτο ούτω µοι δοχεῖ τὸ γράαµµα ανακεῖσύφαι, ὡς Or, ztQ00- 3 - - - , 2 - - € ρΏσις οὖσα τοῦ Φεοῦ των εἰσιόγτων αγτὶ τοῦ χαῖρε ὡς L 2 ) T€ MY - ’ - n τούτου μὲν οὐκ OQJOU ὀντος τοῦ (τροσρύµατος, τοῦ yaí- 2 . - / ^^^ 548 Q&Lv, ουδὲ δεῖν τοῦτο ταρακελεύεσύαι αλλήλοις αλλὰ σω- - € , , φρονεῖν. οὕτω μὲν Ór ο Φεὸς εροσαγορεύει τοὺς εἰσιόντας : ͵ P , c / εἰς τὸ ἱερὸν διαφέρον τι 1?) οἳ avOQustot, ὡς διανοουµενος 2 " € 3 / ς 3 N Y - 5. N57 ^ λ ανέύηχεν (0) avadeíg, ως ἐμοὶ δοχεῖ' καὶ λέγει πρὸς τὸν 3 / 2 U c / 2 , αεὶ εἰσιόντα ουκ ἄλλοτι T σωφρόνει͵, quotv. αἴνιγματω- Ul [4 P4 / d ; 23 δέστερον 0à δή, cg µαάντις, λέγει vó yag yvOJOt σαυτόν € / 2 , P / € , , καὶ τὸ σωφρόνει ἔστι μὲν ταυτόν, ὡς τὰ γράμματά quot M 3 L4 4 2 M 3 " P4 * [4 / καὶ ἔγω, ταχα ὃ αν τις οἴηθείη ἄἆλλο εἶναι, ὃ δή uot x - - [4/4 / 3 / δοκοῦσι :ζαΦεἴν καὶ oi τὰ vovegov γράμματα αναθέντες, 1 ecl. cum lemm. hab. δ ΜΑ, cum prioribus cohaer. in M lem- mate male retracto ad p. 577, 3, ubi vide [| 2 µη SM4A: οτι µη Plat., unde τι uz Madvig adv. 1 p. 404, τότε μὴ Schanz, alii alia; ὅτι μὴ tacite ex Plat. Gesn.! p. 172, inde vulg. | φάναι (φᾶναι M4) ποτὲ (tà À) y τοῦτο S M3 A: φαάναι εἰρηχέναι μᾶλλον 5 ποτὲ tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. || 8 ἄνθρωπον αὐτὸν (avtov S) ἑαυτὸν S M3A, av- τὸν ἑαυτὸν ἄνθρωπον Plat. | 4 τι] τοι Α | 5 ξυμφέρομαι Plat. | 6 τὸ ἐν Μά | 7 πρὀσρησις S Plat. πρόθρησις M3 πρὀρρησις A | 9 τοῦ χαίρειν S M3 A Platonis B ex em.: τὸ χαίρειν Platonis B T, idem tacite ex Platonis Ald. Gesn.!, inde vulg.; τοῦ χαίρειν delevit Cobet || 10 αλλήλοις S M1 A Platonis B, ἀλλήλους Platonis T; ἀλλήλους tacite ex Platonis Ald. Gesn.', inde vulg. | 11 οὕτω μὲν δη tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: τούτω (-ων Tr.) οὖν δῇ SM4 τούτῳ (corr. ex τοῦτο A!) δὴ ovv Α | ὁ etiam À; neglegenter rem egit Gaisford | 19 δια- φέροντι sed , longiore ut videtur vel compendio quod non -αι vide- tur esse S, διαφέρονται Tr. | 18 ó tacite ex Plat. addidit Gesn.!, inde vulg. | oc uoc Plat. || 14 σωφρόνει tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg.: σωφρονεῖν S M3 A | 16 λέγε M4 || 18 ὑστερον reposui ex S M? Plat.: ὕστερα A Tr., inde vulg. 10 15 CAPVT XXI ΠΕΡΙ TOY ΤΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ 019 τότε μηδὲν ἄγαν καὶ τὸ "ἐγγύα τάρα Ó ατα". καὶ γαρ οὗτοι συμβουλὴν Qr |9noav εἶναι τὸ yy dut σαυτόν’, αλλ OU τῶν ἐἰσιόγτων ἔγεκεν στὸ τοῦ Φεοῦ τερὀσφησιν᾿ ἵνα δή καὶ αὐτοὶ μηδὲν ἧττον χρησίµους συμβουλὰς ἀναθεῖεν, ó ταῦτα γράψαντες ανέφεσαν. 10 20 26 Πορφυρίου éx τοῦ α «Περὶ τοῦ γνώθι σαυτόν). Τί ποτε ἦν ἄρα zal τίνος τὸ ἱερὸν πρὀσταγµα τὸ ἓν Ηυνοἵ, ὃ yvovat ἑαυτὸν τοῖς TOU OcoU δεησομένοις προσ- αγορεύει; μήτε γὰρ τιμῆσαι Φεὺν τὰ Ἱεροσήκοντα und cv τυχεῖν τοῦ Φεοῦ δεηθέντα τὸν ἀγνοίᾳ τῇ ἑαυτοῦ évi- σχόμενον παραγγέλλειν ἔοικεν. αλλ εἴτε (Φημονόη έσεὶ παντα Λυσιτελοῦν τὰ ἀγθρώτεινα τοῦτο ἑὐέσπισεν, δι fic πρώτης Ó Πύδιος λέγεται τὰς εἰς ἀνδρώπους διαδοῦναι χάριτας, εἴτε Φανούψέα n «/ελφοῦ, εἴτε καὶ Βίαντος » ὤα- λοῦ D Ἀείλωγνος nv ἀναύθημα, ὀρμηθὲν ἀπιό τινος Οείας ἐεωινοίας' eive KAedoyq προσεχτέον μᾶλλον τοῦ μὲν Πυ- Ψίου φραξοντι εἶναι πταράγγελιια, χρησφῆναι δὲ Χείλωνι, τί ἄριστον ἀνδρώπιοις uod εἴν πυνανομένῳ' εἴτε xai Ἱερὸ Χείλωνος ἦν ἔτι ἀνάγρατύτον ἐν τῷ ἱὀρυθέντι γεῷ μενα τὸν πτέρινόν τε καὶ χαλκοῦν, καθάττερ Αριστοτέλης ἓν τοῖς περὶ φιλοσοφίας εἴρηκεν' τὲ μὲν Ότου αν cin, lau- 3 » 1 ἐγγύα M2A: ἐγγύη S Plat. | δ᾽ dva SM3 δαῖτα A, δ) dc Plat. | 2 &uu- Plat. B | εἶναι radendo corr. (ex yro9. videtur Meklero) S | 8 Évexev recte addubitavit Heindorf | &/9^ ἵνα δῇ tacite ex Plat. Gesn.! p. 172, inde vulg. |. 4 αὐτοὶ S M4 À: αὐτὸσ φῇς, sed σ partim erasum, Plato- nis B. σφεῖς Platonis T | χρησίµους συμβουλὰς (συμβολὰς A) S M4A Platonis T: συμβουλὰς χρησίµους Platonis B | 6 ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ: Περὶ τοῦ γνῶθι cevrov supplendum esse vidit Meineke v. IV p. LX. alia eiusdem libri particula si in archetypo praecessisset, $ suo more hic dedisset ἐν ταὐτῷ ut ad ecl. 27 || 9 μηδ (vel μὴ 0^) a9 S quod nescio an servandum sit: µήτ «v Meineke || 11 εἴτε S Tr. p. 142, ει ex η corr. S! | 12 λυσιτελοῦν τὰ (sic fere) ἆνθρ. 5 Λλυσιτελοῦντα &v9o. Tr. | 14 εἴτε καὶ] ει ex η ut supra S | 15 7síAovoc hic et infra 5: χίλωνος Tr. | ἀπόφθεγμα Nauck πιό. gr.-rom. V p. 165 adn. 33, confer p. 559,1 | 18 c/ Nauck: τὸ libri | 19 ἱδρυθέντι Tr., inde vulg.: ἱδρυνθέντι S fortasse recte || 20 πτέρινον Casaubonus: πέτρι- vov 8 | Aristot. fr. 3 Rose? cf. Clemens Alex. strom. I 14, 60 p. 351 P. 91* 580 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON T" βλιχε. ἀμφισβητήσιμον ἔστω" πάντως ὃ ὅτι ὑπὸ Φεοῦ r οὐκ ἄνευ Φεοῦ ἐρρίθη. ἐξ αὐτοῦ φαίνοιτ ἂν τοῦ ἐν τοῖς Πυθίοιο αὐτὸ κεῖοθαι ἀμφήριστον. ví ποτε ὃ ἐστὶν φράζει καὶ πρὀ ye τῶν τεριρραντηρίων τεροτελεϊῖοναι τῷ deg ἐπιτάττει, ἀναγκαῖον ἂν εἴη γνῶναι. 27 Πορφυρίου £x τοῦ α Περὶ τοῦ Γνωῦθι σαυτόγ. 4λλὰ urore σωφρόνει ἔνεστιν ἀχοῦσαι λέγοντος ἀγτὶ τοῦ oie τὴν φρόνησιν' xal γὰρ σωφροσύνη σαοφροούνή τις Qv" οὕτω δὲ ερὸς τὸ Φρονοῦν xai τοῦ φρογεῖν αἴτιον διαλέγοιτ ἄν, σῴζειν ἑαυτὸ παρακελευόμενος" τοῦτο δ᾽ ἂν εἴη ὃ νοῦς. αλλ si τοῦτο, δεῖ πτάλιν γγῶναι τὴν ov- σίαν ἡμῶν v τις ἐστίν. ἄλλοι ye μὴν μµικρὸν διάκοσμον χαλώς εἰρίσθαι φάμενοι τὸν ἄνόθρωπίον, παρακελεύεσόαι μέν φασι τὸ γράμμα γνῶναι τὸν ἄνύρωπον" ὄντος δὲ μικροῦ διακόσµου τοῦ ἀνθρώπου, οὐδὲν ἄλλο κελεύειν n quAo0oqeiv' εἴπερ οὖν ἀἁπταίστως φιλοσοφεῖν σπουδάζο- µεν, προὐυμώμεύα γνώναι ἑαυτούς. καὶ ἔσται ἡμῖν τεῖξις ὀρνῆς Φιλοσοφίας &x τῆς ἡμετέρας κατανοήσεως ἄναβαί- γουσιν ἐπὶ τὴν τοῦ ταντὸς Φεωρίαγ. αλλ OTi μὲν QUO τῶν ἐν ἡμῖν συλλογιζόμεθα καὶ εερὶ vov ἐν τῷ ὅλῳ καὶ Ἡμᾶς ἐτάζοντες καὶ εὑρίσχοντες ῥᾷον µεταβαίνομεν ἔτεὶ τὴν τοῦ πταντὸς Φεωρίαν, λέγεται ὀρθῶς' µήοτε δὲ viv ἑαυτοῦ Φεωρίαν οὗ φιλοσοφίας ἔγεχα Φεὸς {τοιεῖσθαι Ίταρα- χελεύεται, ἄλλου δέ τινος μείζονος ἕγεκα, Ót ὃ καὶ quAo- 1 ὁ S: δὲ Τν.| 8 ἀμφήριστον S quod potest defendi; ἀναμφιριστον Gesn.! p. 172 mrg || 4 περιρραντηρίων tacite Gesn.!, vulg.: περὶ ῥαντη- ρίων S | 6 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 21, 26) MA (post ecl. 21,25) Dr (post ecl. 21, 19); ἐν cavco pro Jlemmate S 2x τοῦ (sic M4 Br) corr. ex ἐν tQ À σαυτόὀν M3A Br σεαυτὀν tacite Gaisford et Meineke | 8 in articulo tqv desinit A f. ΑΤτ a voce φθόνησιν inc. A f. 51r || 9 ἦν om. Tr. | οὕτως M3 Br | το qgovovv SM3Br: τὸ φρονεῖν Α | τοῦ φρ.. A || 10 ἕαυτο (sine acc. S) SA ἑαυτώ in ξαυτὸ corr. M!: ἑαυτὸν Br Tr., inde vulg. || 11 παλιν sine acc. S | 14. τὸ γράμμα supra lin. S5! | ὀντος] prius o refinxit Br | 18 ἀναβαίνουσα libri: corr. Buecheler coll. 21 || 19 τοῦ om. Br | ἀλλ᾽ ὅτι μὲν (μὲ S) 5 Μ4ΒτΤν.: ἀλλό γε μὲν À ubi ἀλλό γε μὲν --- 23 φεωρίαν οὐ φι- leguntur in margine, sed in contextu iam οὐ φι- || 21 ἐξετάζοντες Br | µεταβαίνομεν, o ex o S! | 28 ἑαυτῶν M34 | 24 ἄλλου δὲ τινος ex NI 10 20 10 CAPVT XXI HEPI TOY ΓΝΩΘΙ ZAYTON o81 σοφία παρελήφθη. φιλοσοφία μὲν γὰρ ἐπετηδεύθη 6x προσπαθείας Ἠμῶν τῆς (ερὸς τὸ σοφὸν καὶ τῆς πρὸς τὴν Φεωρητικὴν σοφίαν ἀγαπήσεως 7 δὲ σπουδὴ τῆς Ἰτρὸς τὸ γνῶναι ἑαυτὸν :ταρακελεύσεως εἰς τεῦξιν τῆς αληθι- νῆς εὐθδαιμονίας αἸοτείνεται, |» τις συνίστατο ἐκ τῆς χατὰ σοφίαν ὁιαφέσεως καὶ κατὰ ατῆσιν τῆς σοφίας Ψἑωρίας τοῦ αγαφοῦ καὶ τῶν ὄντως ὄντων γνώσεως. Φεω- ρεῖν ovv xal uovOavewy :αρακελεύεται τοὺς ὄντως ἕἔαυ- τούς, οὐχ ἵνα φιλοσοφήσωμεν, αλλ ἵνα σοφοὶ γενόμενοι εὐδαιμονήσωμεν. ἡ γὰρ τεῦξις τῆς Όντως οὔσης οὐσέας ἡμιῶν καὶ m ναύτης eroi γνώσις σοφίας ἦν τεῦσις, et γε σοφέας ἴδιον T) τῖς ὄντως οὐσίας τών πραγμάτων αλη- Snc ἐπιστήμη, διὰ σοφίας δὲ ἡ τῆς τελείας εἰδαιμονίας γίνεται χτῆσις. 28 Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ὃ.. "Enc δὲ ἦν τις κατάβασις ἡμῖν εἰς τὰ τῇδε, καὶ τὸν ἐχτὸς περικειµένοις ἄνθρωστον καὶ ΠΖεατημένοις γὲ ότι τοῦτό έσμεν τὸ ὄρωμεγον, {ζαραίνέσις οἰκεία εἰς τὴν γνῶ- σιν τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως. ὁ γὰρ δὴ Πλάτων ἓν τῷ «Φι- λήβῳ μνησθεὶς τοῦ γνώνθι σαυτὸν τριχή διαιρεῖται τὴν ἄγνοιαν. πιανταχοῦ τοίνυν v ἑαυτοῦ ἄγνοια πονηρόν, ἂν τε κατὰ τὸ εἴσω τὸ µέγεύος vro ἀξίας ἀγνοήσας τις τα- em. cod. Paris. 1985 teste Gaisfordo: ἆλλ᾽ οὐδέ τινος certe M4 A Tr., puto etiam S; ἀλλά τινος temere Gesn.! p. 172, inde vulg. 1 μὲν γὰρ S A: μὲν γὰρ δη M3 Br | 4 εις τευξιν sine spir. et aec. S | B συνίστατο] cf. 11 zv et adn. 8 | 6 κατὰ κτῆσιν τῆς libri; τῆς χατὰ κτῆσιν τῆς lacite Gesn.!, inde vulg. sed articulus τῆς ante χατα σοφίαν positus pertinet etiam ad γγώσεως | € θεωρίας tacite Gesn.!: θεωρία S M1A Br | 8 παρακελεύεται tacite ser. Gesn.!, vulg. idem corr. Br in ras. sed duce opinor Gesnero (cf. p. 583 adn. 1): παρακελεύεσθαι S M44 fortasse recte, nam ex parte oratio est obliqua cf. p. 580, 15 | τοὺς ὄντως SM4A: ὄντως Br; potuit sed non necesse fuit τοὺς ὄντως ὄντας ἑαυτούς, cf. 12 cum 10 || 18 7 inseruit A? | τελέας S || 14 κτίσις A'* | 15 ecl. cum lemm. hab. S Br, om. MA; τοῦ αὐτοῦ om. Br | 16 ἐπεὶ δὲ S Br; Ἠπειδὴ δὲ tacite Gesn.? p. 185, inde vulg. || 1€ καὶ om. Br male | τε libri: corr. Buecheler cf. p. 580, 4 || 19 Phileb. p. 4846 || 20 διαιρεῖ- ται S: διαιρεῖ Br || 51 ἄν τε cod. Paris. 1986 teste Gaisfordo: ήν τε S Br | 22 εἰσω] ει refinxit Br 582 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T' πσεινώοῃ τὸ Φεῖον, ἂν ve κατὰ τὸ ἔξω ἀγνοήσας τὸ quot Ἱεροσὸν αὐτῷ ταεινὸν ἐπαίρηται ἔτι αὐτῷ. η οὐ ττᾶν γε τὸ ὄνητὸν ἄντικρυς ὡς οτε τις Uu oy ταις ἄγχι Φαλάσσης; ὃς T E οὖν ποιήσ; ἀφθύρματα Ῥησειέῃσιν, eu) αὖτις συνέχευε ztogiv xai Xteotv ἀθύρωγ. τας οὖν ἀγνοίᾳ ἑαυτοῦ τὸ xaJ αὐτὸν ἐπαίρων ἁλίσκεται ὑστὲρ τῖς δήημιουργησάσις αυτὸν φύσεως πιλεῖον i) ἐκείνη ῥεβούληται, τὰ αὐτῆς ὡς σειινὰ Φαυμάζων 2αέγγια" v δὲ τηρεῖν ἔοικεν ἐν πᾶσι τῆς ἀξίας τὸ τερέστον, οὐδὲν τοῖς ἐπαίρουσι συνεξωεατωµένη. τὸ γνῶδι ovv σαυτὸν διήχει eig πᾶσαν ὑπόληψιν τής Ἰτροσούσης δυνάμεως, Ἱσαραγγέλ- Àov γιγνώσκειν τα μέτρα él πάντων. τὸ μὲν ουν γιγνώ- σχκειν ἑαυτὸν τὴν ἀναφορὰν ἔοικεν ἔχειν énl τὸ γιγνώσκειν δεῖν τὴν ψυχην καὶ τὸν YOUY, ὡς ἐν τούτῳ ἡμῶν οὔσιω- μένων τὸ δὲ πάντῃ; γιγνώσχειν ἑαυτὸν συμπεριλαμβάνει ἔοικεν ἥμας καὶ τὰ ἡμέτέρα xol τὰ τῶν ἡμετέρων. τοι- «vtr μὲν xoi v» ἐν τούτοις τοῦ Πλάτωνος ἀκρίβεια Φιλο- τιμήν έντος ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ θίχα τῶν περὶ ημας ἁπάντων γγώναι ἑαυτόν, καὶ πάλιν πάντγ γνώναι ἔαυ- τόν, ἵνα καὶ ὁ ἐγτὸς ἀφανατος γνωσῶῇ ἄνῶρωπος καὶ ὁ ἐκτὸς εἰκονικὸς μὴ ἀγνοιώῃ καὶ τὰ τούτοις διαφέροντα ώριμα γένήται, διαφέρει μὲν γαρ τῷ ἑντὸς Ζεαντέλειος vovg, &y ᾧ αυτὸς ἄνῶρωπιος, οὗ εἰκὼν ἕκαστος ἡμῶν θια- φέρει δὲ τῷ ἐχτὸς ELO AQ τὰ ττερὶ τὸ σώμα καὶ τὰς κτή- σειο. ὧν δεῖ χαὶ τας δυνάµε; ς Υιγνώσκειν καὶ τὸ ἄχρι τίνος τούτων φροντιστέον, ἵνα urtre τὴν τοῦ ἀθανάτου ἀξίαν περιτιΦέντες τῷ ϱΦαρτῷ xoi γήένῳ καταγέλαστον 1 ἄν τε libri; xv τε Meineke | 2 aoro tacite Meineke: αὐτῷ libri || 4 Hl. XV 362] 5 νηπιέησι S νηπιξτοισιν Tr. p. 143 | 6 αὖτις S Br -9uc Tr. | ποσειν (sine acc.) S zoo Tr. Br || 8 ὑπὲρ S: ὑπὸ Br | malim πλέον || 11 συνεξαπατωμένη S: “μένης Br || 18 γιγνώσκειν Tr.: γι- νγώσκειν S Br || 14 ἀναφορᾶν S: ἄνω φορᾶν Dr | ἐπὶ τὸ S: ἐπὶ τῷ Br | γινώσκειν Br | 16 ἐν τούτω S: ἐν τούτοις Br l| 16 συμπεριλαμ- ῥάνειν S: συμπαραλαμβάνειν Bc | 29 ἀγνοηθῇ, prius η suppl. Br! | 26 δεῖ sed ei in vas. corr. Br* [| 2€ τίνος tacite Meineke: τινὸς libri, sed dubito de Br Ct 10 20 10 CAPVT XXII ΠΕΡΙ ΥΠΕΡΟΨΙΑΣ 583 αὐτὸ ποιῶμεν καὶ πάλιν ἄξιον δακρύων ἓν τῇ χωµῷδο- τραγωδία τῇ τῶν ἀνοήτων fov ἐνεχόμενον. μήτε την τοῦ Φνηποῦ ταπεινότητα τῷ ἀθανάτῳ προσάπτοντες ἐλεεινοὶ Quey xol διὰ πάντων ἄδικοι τῇ τοῦ κατ ἀξίαν ἀγνοίᾳ. CAPVT XXII. ΠΕΡΙ YIIEPO'PIAZ. 3 PAN , 1 Ευριπίδου Γλαυκῳ (fr. 648 N.?). Bag? τὸ qóonu' οἴησις ἀνὑρώπου xaxov. 2 (Eur. fr. 425 N.?) [q) Δ 3 - / 3f n 3 »] / Όστις γὰρ ἁἀστῶν τελέον ἔχειν πέφυκ ανηρ, φίλοις vt! ἅμικτός ἐστι καὶ τάση πόλει. | 3 Σωσιφανους (fr. ὃ p. 820 N.?). 5. - ; - 3 Ὦ δυστυχεῖς ui» πολλά, παῦρα ὃ ὅλβιοι βροτοέ, τί σεινύνεσύε ταῖς ἐξουσίαις, Cu ct 3 róÓ ^6 " κ [qd/ 9 3 /) . &c ἕν v ἔδωχκε φέγγος ἓν v. ἀφείλετο; X 3 ) - * » 3 / ἦν ὃ εἰτυχῖτε, μηθὲν ὄντες εὐθέως 1 αὐτὸ (ut tacite Gesn.! p. 174, vulg. cf. p. 581, 8 adn.) Br sed ο in ras. m. pr.: αὐτὸν S |, 2 co (ω in res. m. pr.) pro zz Br qui deinde ῥίῳ pro βίω» Caput alterum et vicesimum exstat in S M A, particulae haud ita paucae in Br, eclogae tres apud Mac. Chrys. titulum praebent omnes sicut Photius, numerum S M A Mac., sed ;Z' S || 7 ecl. cum lemm. hab. SMA. sed lemma proximae potius adscribitur in M, ut non repugna- verim, si quis ante Ixionis versus Glauci eclogam interceptam esse putet. nam versus βαρὺ κτὲ. tragoedia indignus visus est Gobeto coll. er. p. 226, cui adstipulatur Wilamowitz Here. v. 1 p. 173 adn. 104. et οἴησις vox apud tragicos num recurrat dubito || 8 βαρυ τι q. ci. Fr. G. Wagner Eur. fr. ed. Par. (a. 1846) p. 714 7 βαρὺ φ. Cobet coll. Stob. IIl 4, 18 βαρὺ τοι Bue- cheler | gogzgu Salmasius: φρόνηα SMA | 9 ecl. hab. $ M, iunctam cum priore A. poetae nomen non iterant, fabulae omittunt S A. de M vide ad ecl. 1. legitur IIl 10, 7 sed aucta versu interpolato (Εὺρ. Ἰξίονος) | 11 ἀμεικτός ἐστι mavult Nauck || 12 ecl. cum lemm. hab. 5ΜΑ || 18 ὡς M4 Tr. p. 144 || 1& σεμνύνεσθαι inter scribendum in -Θε corr. M' σφόδρα inserit A? | ταῖσιν οὐσίαις ci. Nauck || 15 cf. Eur. Phoen. 1691 | ἀφείλατο A | 16 zv Wagner: ἂν libri ferendum fortasse in Stobaeo 584 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" » 2 - - / ἴσ οὐρανῷ φρονεῖτε, τὸν δὲ κύριον Hu €- 2 € - 3 / «4ιδήν πιαρεστῶτ) οὐχ ὁρᾶτε τελησίον. 4 ΟΦιλήμονος (fab. inc. fr. 60 com. IV p. 95). TO γνώδι σαυτόν, οὐ µάτην ev ἴσω᾽ ὅτι τὸ ῥῆμα τοῦτο δόξαν ἐν «ώελφοῖς ἔχει. ὅ Βὐρωτέδου (fr. 1040 Ν.2. C »! * (, 3 , x Όταν tónc zgóg twoc ἠρμένον τινὰ λαμπιρῷ τε πλούτῳ καὶ γένει γαυρούμενον 3 / / - / ’ oqovy» τε µείζω τῆς τύχης ἐπηρκότα, L4 - 7 3 , τούτου ταχεῖαν γέµεσιν ευφΦὺς προσδόκα. 6 Tov αὐτοῦ (fr. 1041 N.?). - ; [4 , 3 3 ’ , Κρινεῖ τίς αυτὸν πώποτ᾽ ἀνθρώπων µέγαν. 2 ἄδην M'A*: ἀδῆ S ἃ δὴ A! | προεστῶτ Μὰ | ὁρᾶται in -τε corr. A? | πλησίον M4 A?: πλούσιον S ΑΙ || 8 ecl. cum lemm. hab SM A | 4 post σαυτὀν plenius interpungit Kock com. II p. 524 [] 6 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 22, 4), sine lemm. Br (tamquam capi- tis primam). recurrunt versus in Men. et Philist. comp. 111—114 Studem. 296—299 Meyer: huius traditionis discrepantias qui plene cognoscere volet, adeat Meyeri commentationem die athen. spruchr. p. 242 sq. 292 sq. cum lemmate γνῶμαι Φιληστίωνος exhibet corp. Par. 442 Eli. ubi ac- cedit tamquam quintus versiculus ἐπαίρεται γὰρ μεῖζον ἵνα εἰς μεῖ- Gov πέσῃ cuius quam nulla sit fides monet Nauck | €? ὅταν ἴδης libri Stob. ἐαν toti corp. Par. ὅταν (δ} (ons Meineke ἐπὰν ἴδῃς Stude- mund | πρὸς ὄψος (ὄψον A) ἠρμένον τινὰ libri Stob.: πονηρὸν εἰς voc αἰρόμενον corp. Par. cf. Wachsmuth stud. p. 124 |. εἰ mavult Nauck | S8 λαμπρῳῷ S M3Br corp. Par.: λαμπρῶς Tr. p. 144, inde vulg.; λαμπρόὀν Meineke | γένει libri Stob.: τύχῃ corp. Par. | 9 μείζων corp. Par. | ταῖς τὺχαις ci. F. G. Schmidt sat. cr. p. 20 | κακύτητα pro ἐπηραότα corp. Par. || 10 ταχεῖαν (είαν M3) libii Stob.: ταχιον corp. Par. | νέμεσιν εὖὐθὺς προσδοχα libri Stob.: µεταβολην προσδόκα corp. Par. νέµεσιν ἴξεσθαι δόχει Meineke Stob, v. 1V p. LX. νέµεσιν εὐθὺς ἐκδέχου Nauck Eur. stud. M p. 49 µεταβολὴν καραδόχει Vsener apud Wachsmuthium l. c. sed vide Nauck tr. dict. ind. p. XXIV || 11 ecl. cum lemm. hab. SMA | 12 xQUYEL Valckenaer diatr. p. 223: κρίνει SMA | τίς αὐτὸν (sic) Α: τίς αὐτὸν S vi σαυτὸν MÀ: χρινεῖ τις αὐτὸν mavult Duecheler, χριγεῖ τἰς ὄλβον Nauck trag. dict. ind. p. AXIV | πωποτ᾽ ἀνθρώπων Valckenaer: "cov ᾿πώποτ᾽ (sic) S πώποτ᾽ ἄνθρωπον M3 À nisi quod alia ut videtur manus » transfixit in A, fortasse ἄνθρωπος voluit; ἄνγθρωπον πώποτε 'Tr., inde vulg. οι 10 Qt 10 CAPVT XXII ΠΕΡΙ YITEPOVIAZ 585 3 , L € - 3 ο ον ἐξαλείφει πιρόφασις ἡ τυχοῦσ᾽ ὅλον; 1 Tov αὐτοῦ «ὔγης (fr. 271 N.2). lloi; ττῶς δὲ λήσει; τίς δὲ vov πιστὸς φίλος; ζητώμεν' » δόκήησις ἀνθρώτοις κακόν, καὶ τουπιχειρεῖν y ἐξαμαρτάνειν φιλεῖ. 8 Tob αὐτοῦ 4λκμέωνι (fr. 79 N.2). Βροτοῖς τὰ µείζω τῶν µέσων τίχτει νόσους Ψεών δὲ ὀνητοὺς κόσμον οὐ περέστει φέρειν. 9 ΙΜενάνδρου Tív9g (fr. 2 com. IV p. 205). Οἱ τὰς ὀφρῦς αἴροντες ὡς ἀβέλτεροι, Στ ς , 3 / » M 2A καὶ σκέψοµαι Λλέγοντες' ἂνύρωπος γὰρ ὢν ζ ^ pr / E *. Hd , . σχέψη GU περί του; δυστυχὶς ὅταν τύχη, 3 , * ή αυτόματα γὰρ τὰ πράγµατ᾽ ἐπὶ τὸ συμφέρον - 3 ῥεῖ, κᾶν xadsvÓng, ἢ πάλιν τἀναντία. 10. Χαιρήμονος (fr. 30 N.?). 1 cf. Stob. flor. 93, 10 Mein. vel Eur. fr. 618 Ν. | 9 ecl. cum lemm. hab. S, om. MÀ; αὐγῆς S. v.3 et 5 esse Augae, nutricis 4 su- spicatur Enger || 8 ὁ) évov S δὲ vov Tr. || B y? om. Tr., inde vulg. || 6 ecl. hab. S, om. MA; T$ αὐτοῦ Αλκμέωνι (-αίωνι Meineke) scripsi, t «v. gA* S, possis Αλκμέωνος | V νόσος S: tacite corr. Gesn. p. 176 | 8 a priore separandus videtur Buechelero. θεών δὲ κόσμον οὐ πρέπει θνητοὺς (vel θνητὸν οὐ πρέπει) φορεῖν inutiliter Cobet coll. cr. p. 211 | 9 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 22, 8), sine lemm. Br (post ecl. 22, 43), om. MÀ; Τίτθῃρ scripsi: τιτθη sine acc. S, Τιτθή (1τδη Kock) Gaisford cf. Herodian. I p. 311, 30. duo versus postremi supra leguntur I 6, 14^ p. 86, 15 W. lemmate carentes | 12 σκέψη σὺ περί του libri quod recepit Meineke in Stob. σχέψει σὺ περί του; Cobet mnemos. VI p. 311 σχέψει τί περὶ τοῦ; Meineke in com. ex Schowii codice B. interpolato, σχέψει τι περί του; Cobet mnemos.? II p. 94 σχέψει σὺ; περὶ τοῦ; Kock com.lll p. 131 | δυστυχὴς S Br óvo- τυχεῖς teste Gaisfordo cod. Paris. 2092 (cf. mus. Rh. XXXIX p. 367). hoc recepit Kock, δυστυχἠς ὅταν τύχῃ tuetur Bentley | 18sq. cf. Meyer Frbin. samml. p. 421 n. 32 || 14 καθεύόῃς 7) Grotius in Stobaei excerptis (dict. poet.) p. 139: χαθεύδηση (sic) S et Stob. { 6 F P? ubi χαθεύση Pt, χαθευδήσῃ Br Tr., vulg. | τἀναντία S Br: τοὐναντίον Stob. 16 | 15 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 22, 9) M A (post ecl. 22, 6), lemmate omisso Br (post ecl. 22, 20). ecloga et lemma recurrit corp. Par. 653 Elt. 586 IQANNOY ZTOBAIOY ΕΚΛΟΡΩΝ T" Ὅλως τὸ κρεῖσσον ovx ἐᾷ φρονεῖν uéya. 11 Ἰήενάνδρου Πυβερνήταις (fr. 2 com. IV p. 157). Ὦ ro.oa 9ÀLoL ἄππαντες οἱ φυσῶντες ἐφ᾽ ἑαυτοῖς uéya. αὐτοὶ γὰρ ovx ἴσασιν ἀνθρώπου φύσιν. 19 Ἰήενάνδρου (fab. inc. fr. 195 com. IV p. 277). Πας ὃ μὴ qgovev ἄλαζονείᾳ καὶ ψόφοις ἁἀλίσχεται. 13. ἨΕὐριωείδου ἄλκμέωνος (fr. 76 N.?). Ὁρᾶτε τὸν τύραννον, ὡς ἄπαις γέρων φεύγει φρονεῖν δὲ Φνητὸν ὄνι οὐ χρὴ μέγα. 14 Εὐριπίδου «4ἰόλου (fr. 99 Ν.2). Σιγᾶν φρονοῦντα κρεῖσσον εἰς ὁμιλίαν τεσόντα" τούτῳ ὃ ἀνδρὶ µήτ εἴην φίλος μήτε ξυνείην, ὅστις αὐτάρκη φρονεῖν Ἰεέττοιῶε δούλους τοὺς φίλους ἡγούμενος. 16 Εὐριπίδου “ἄνδρομαχτς (189). Οἱ γὰρ πινέοντες μεγάλα τοὺς κρείσσους λόγους 1 ὄλος corp. Par. | 29 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 22, 10), sine lemm. Br (post ecl. 22, 14). recurrit corp. Par. 654 Eit. (Me- νάνδρου). affert locum magis integrum Orio anthol VIII 9 p. 53, 23 Schneidew. eum lemmate 'Ex τῶν Κυβερνητών | 98 ὦ τρισάθλιοι S M3 A Br corp. Par.: oiov λαλούυμεν ὄντες οἱ τρισάθλιοι Or. | 4 qv- σῶν (τες add. m. rec.) S! | 5 ἄνθρωπου S M4 A Br corp. Par.: Gv θρώπων Or. || 6 ecl. cum lemm. hab. SM A; μὲ S µενάνδρου M του αὐτοῦ Α | 9 ecl. cum lemm. hab SM À; ἀλκμαῖ S. recurrit. ec- loga et lemma sed sine fab. n. corp. Par. 655 Elt. | 12 ecl. cum Jemm. hab. S M A (post ecl. 22, 13), omisso lemmate Br (post ecl. 22, 5); αλ 5 p À || 18 xosiocov 5x εἰς SA αρεῖσσον sic M3 Br: κρείσ- gov! εἰς Musgrave. sed dici oportuit αρεισσόνων ὁμιλίαν. nondum sanatus est locus. coniecil σιγᾶν φρονοῦντα κρεῖσσον ἢ ἓς αὖὐθα- ὁίαν Πεσεῖν' τοιούτῳ ὃ) ἆγδρὶ Cobet coll. cr. p. 210 (φήμ᾿ ἐγὼ) Σιγᾶν φρονοῦντα κρεἰσσον᾿ εἰς ὁμιλίαν Gomperz nachl. p. 18 || 16 αὐτάρ- χει M3 | 19 ecl. cum lemm. hab. SM A. sine poetae n. legitur flor. Mon. 116. Liban. epist. 79. Euripidis gnomologii alphabetici vestigia aperta: Αὖγης (1) ᾽Αλχμέωνι (5) Αλκμέωνος (13) Αἰόλου (14) 'Ardpo- µαάχης (15) Βάκχαις(11) Ἡρακλεῖδαι (18) Qt 10 10 CAPVT XXII. ΠΕΡΙ ΥΠΕΡΟΨΜΙΑΣ 387 πικρῶς φέρουσι τῶν ἐἑλασσόνων ὕπο. 16 «ημιώνακτος (fr. 1 p. 8277 Ν.2). Θνητοὶ γεγῶτες μὴ φρονεῖθ’ ὑπὲρ Φεούς. 17 Ευριπίδου Βακχαις (395). Χο 9 To σοφὸν οὐ σοφία τό τε μὴ Ὀνητὰ φρονεῖν. ῥραχὺς αἰών: ἐπὶ τούτῳ ^, Ν , / ÓÉ τις ἂν μεγάλα διώκων N ) 3 / τὰ παρόντ᾽ οὐχὶ φέρει. / 2 C ή μαινομένων ὃ᾽ οἵδε τρόποι καὶ κακοβούλων παρ) ἔμοιγε φωτῶν. 16 ΕΒῥριπέδου Ἡρακλεῖδαι (388). € * M ^ Pil c / O Zsvc κολαστὴς τών ἄγαν ὑπερφρόνων. 19 Μενάνδρου (gubernat. fr. 1 com. IV. p. 156). Τἀργύριον εἶναι, µειράκιόν, σοι φαίνεται ου τῶν ἀναγκαίων xaO ἡμέραν µόνον τιμὴν παρασχεῖν δυνατόν, ἄρτων, ἀλφίτων, ὄξους, ἐλαίου, μείζονος (0^) ἄλλου τινός. 2 / 2 2 »f 3832 » / &Javacíag 0" οὖκ ἔστιν, ob. ἂν συναγάγῃς 2 ecl. cum lemm. hab. SMA; δηµόνακτος M3 Tr. p. 145. cf, Men. monost. 245. philosophis Demonactem adnumerat Photii pinacogr. p. 42 Elt. inter poetas tragicos rettulit Nauck sic ut Meineke hist. cr. p. 9525, licet hic mutaverit sententiam flor. IV p. LXI ut philosophum potius alienis versibus pro ornamento usum esse crederet, nec constantior sibi erat Fritzsche Luc. ]I 1 p. 188 IIl 2 p. XV. Nauckio adstipulatur Wachs- muth szud. p. 130, ego pinacographo qui similiter iudicare debuit de Metrodoro || 8 eoovsiz' SA || 4 ecl. cum lemm. ευρύ Bax hab. $, om. ΜΑ | B τὸ σοφὸν à tacite ex Eur. Gesn.! p. 176, vulg. cf. p. 596 adn. 4 | 9 φέροι Tyrwhitt | 10 ueiwou£vov à' S: µαινομένων tacite ex Eur. Gesn.!, vulg. || 12 ecl. cum lemm. hab. 5, om. M A || 14 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA. v. ἀθανασίας --- καταλείψεις τισίν (19 — 988, 2) leguntur etiam infra flor, 118, 10 Mein. (Mevavógov κυβερνήτου) | 16 τὸ ἀργύριον S || 18 δ) tacite addidit Gesn.! p. 176, inde vulg.: om. S | 19 ἀθανασίας S: ἀθανασία Stobaeus loco altero cum priora re- secta neque iam esset unde penderet genetivus. ἀθανασίας quod etiam altero loco praebet Voss. interpolatum est ex his versibus ne ipsis qui- dem a Vossiano alienis 588 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" M , /3 3 b] - ^ , . τὰ Ταντάλου ταλαντ ἐχκεῖνα ^eyouera 23542 ) / - "DP , αλλ ἂν ἀποφάνῃης, ταῖτα καταλείψεις τιοίν. ) 3 » , 3 08 : , ) - τί ovv λέγω; µήτ αὐτὸς εἰ σφόδρ εὐπορεῖς πίστευε τούτῳ μήτε τῶν πτωχῶν TAY ς - , - , 3 - PES ἡμῶν χαταφρόνει, τοῦ δέ y εἰτυχεῖν ἀεὶ - ς - » πάρεχε σεαυτὸν τοῖς ὀρῶσιν ἄξιον. 20 Σοφοκλέους «4ἴαντι (125—130). ς - b c ^ , 3 3 M Ορῶ γαρ ἡμᾶς otóiv ὄντας ἄλλο τελην 1) 3 c --” M , / εἴδωλ᾽, ὅσοι περ LOuev, ἡ κούὐφην σχκιαν. -- Τοιαῦτα τοίνυν εἰσορῶν ὑπέρκοττον , 3 » PEE ) M » unÓév sov εἴπης αὐτὸς εἰς Oeovg ἔτος, ιν 1 » / 2 1) / unÓ' ὄγκον ἄρῃ μηδέν’, et τινος πλέον 2Ν / » - / , n χειρὶ Boídeig 1j μακροῦ πλουτου Bader. 21 Ἐν vàvrQ (158—161). Τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόνήτα σώματα πίπτειν βαρείαις πρὸς 9eàv δυσπραγίαις 1 ἐχκεῖνα Salmasius (cf. Grotius dict, poet. p. 527): ἱκανὰ libri utrobique. lepido errore Kock com. III p. 85 ἑτάλαντ ἐκεῖνα L 118^ nimirum Gaisfordi verba respiciens qui ad flor. 118 dederat £L. (i. e. lege) ἐχεῖνα ut supra | 9 ἀλλ᾽ ἂν ἀποθάνῃς ταῦτα S: ἀλλ ἀποθανη καὶ ταῦτα melius libri infra. qua lectione recepta nescio an praestet χατα- λείψων ut monui lect. Stob. p. 36 [ 5 µήτ) Meineke: µηδ libri [5 τοῦ δέ y εὐτυχεῖν ὠεὶ tacite reposuit Gesn.!, inde vulg.: τοῦδ) (vel τοῦ ὁ)) εὐτυχεῖν ὃ) asl S | 6 σεαυτὸν tacite Gesn.!, inde vulg.: σαυτὸν 8 | τοῖς ὁρῶσιν S: voici ἔργοις Herwerden parum probabiliter, τοῖς τρό- ποισιν Meineke flor. IV p. LXI, τοῖς ἀποροῦσιν Kock mus. Rh. XXX p. 410. haud displicent tradita "qui felicem te vident eis te praebe dignum felieitate! | 7 ecl. cum lemm. hab. $ (post ecl. 22, 19) M A (post ecl. 22. 16) Mac. Chrys. (post ecl. 22, 22), sine lemm. Br (post ecl. 22, 11); τοῦ αὐτοῦ pro Σοφοχλ. Mac. | 9 εἴδωλα S M3 Mac. | καὶ pro z Α 10 sqq. om. Br Mac. ante τοιαῦτα addidi paragraphum: sunt Minervae quae sequuntur, priora Ulixis | 10 ὑπέρκοπον S ΜΔΑ Soph.: ὑπέρογκον Tr. p. 146, vulg. |. 19 ἄρη S M3 Α Soph.: ἄρῃς Gesn.! p. 176, vulg. | µηδένα (vel μηδέν) εἰ libri. nisi quod. μῆδεν αεί Μα | 18 βρήθεις M4 | πλούτου βάθει] του βάδει adiecit A? mrg cum periissent. folii parte abscissa || 14. ecl. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ; ἐν ταυτῶ 5 τοῦ αὐτοῦ temere Gaisford. legitur supra I 3, 20 p. 55, 20 W. (Σοφοκλῆς Αἰαντι) | 15 κὠνόητα Suidas s. v. τὰ γαρ | κἀνόητα λήµατα Nauck | 16 δυσπραγίαις S: δυσπραξίαις Stob. I 3 et Soph. 10 15 et 10 CAPVT XXII ΠΕΡΙ YITEPOVIAX 589 ἔφασχ) ὁ µάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσει ῥλαστῶν ἔπειτα μὴ κατ ἄνθρωπον ΦροΟΥΓ. 22 Σοφοκλέους Τηρεῖ (fr. 531 N.2). XOP. Θνητὰ φρονεῖν χρὴ ὀνητὴν Ἱ φύσιν τοῦτο κατειδότας, ὡς οὐκ ἔστιν οτλὴν «4ιὸς οὐδεὶς τῶν µελλόντων ταμίας ὃ τι χρὴ τετελέσθαι. 23 Σοφοκλέους Πολχίδες (fr. 321 N.?). Καλὸν φρονεῖν τὸν 9vqvóv ἀνθρώποις toa. 24 Εὐριπίδου «ἀλκμέωνι (fr. 81 N.2). Ταπιεινὰ γὰρ χρὴ τοὺς κακῶς πεπραγότας λέγειν, ἐς ὄγκον Ó' οὐκ ἄνω ῥλέπειν τύχης. 25 Πιπονύόου (Hippothoont. fr. 1 p. 827 Ν.2). 1 Épaox' S ut supra libri FP! | ὅστις Stobaeus supra et Soph.: οἷος S | φύσει S et libri supra: φύσιν ex emend. Tr., inde vulg. || 2 φρονῇ Stob. supra et Soph.: φρονεῖ S | 9 ecl. hab. S (post ecl. 22, 21) MA (post ecl. 22, 20) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); T «v * ἀγη- oet (ante artic. yog. compend.) 5 σοφοχλέους ἄγηρει (αγήρει Mac.) vel ΄άγηρει M Mac. τοῦ αὐτοῦ ἄγήρει à: Σοφοκλέους Τηρεῖ cod. Paris. 1985 teste Gaisfordo ex em.,'Xog. α Τυροῖ ci. M. Schmidt. Σοφ. Ατρεῖ Bue- cheler etiam ordini alphabetico congruenter. recepissem hoc, Atrei fabula si semel recurreret apud gnomologos | 4 707 τὴν 9v. Tr., inde vulg. | θνητὴν φύσιν libri: θνητὴν δὲ φύσιν χρὴ θνητὰ φρονεῖν temptabat Gro- tius diet. poet. p. 115. θνητοὺς φύντας (de quo cf. Gomperz bruchst. d. gr. [r. Vindob. a. 1878 p. 38) Meineke. θνητην γενεὰν conieci apud Nauckium. Όνητην φύσιν (9) τοῦτο gnomologo tribuit Buecheler (cf. p. 586,5), sed ut tota fortasse dipodia ab ipso poeta aliena sit | 5 ἔστι S Mac. I1 8 ecl. cum lemm. hab. SMA; coqo* χολχὸ S | 10 ecl. cum lemm. hab. à. ; ΜΑ: ευριπι ἀλξ S 19 ὃ supra lin. S* om. Tr. | 18 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 22,24), omisso lemmate Br (post ecl. 22,10); £zxo9? (sic fere) S. ἱπποθόωντος MÀ ὑπποθύοντος (sic) A. recurrit versus et lemma Ἱπποθόωντος corp. Par. 656 Elt, eundem sine poetae nom. habet vita Aesopi p. 40.6 Westerm. cf. Men. mon. 8 et Doxopater rhet. lI p. 294 et 295 Walz, Ἱπποθόου quod scripsi repperit hoc ipso loco Photii pina- cogr. p. 53 Elt. nec refragatur codicis S compendium qui etiam flor. 83,15 Mein. praebet ἵπποθόου cum ceteris idque sine ullo compendio. Hippo- thoontem poetam citari credens Hippothoum illi cedere iussit Meineke com. IV p. 711 sq., sed postea a se ipse desciscens dubitat *utrum Hip- 5090 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T "AvOgwirog ov µέμνησο τῆς κοινῆς τίχης. 26 Σωτᾶ. Et καὶ βασιλεὺς πέφυκας, og ὑνητὸς ἄκουσον. ἂν μακρὰ πτύῃς, φλέγματί vq κρατεῖ περισσς. ἂν εὐιματῇς, ταῦτα ττρὸ σοῦ προβάτιον εἶχεν. αν χρυσοφορῖς, τοῦτο τύχης ἐστὶν ἔπαρκια. ἄν Ἰελούσιος 56, τοῦτο χρόνων ἄθηλος ἰοχύς. ἂν ἁλαξὼν pc, τοῦτ) ἀγοίας ἐστὶ «ρύαγμα. ἂν δὲ σωφρονῆς, τοῦτο t«v δῶρον ὑπτάρχει. ἡ σωφροσύνι πάρεστιν, ἂν µετρῆς εαυτόν. 27 Ἴσιδώρου (fr. 2 p. 829 N.?). Θνητὸς πεφυκως τὰ OrníOQ εειρῶ βλέτειν. 25 Ἰενάνδρου Εμπιμπραμένη (fr. ὃ com. IV p. 114). pothous vel Hippothoon poetae an fabulae nomen fuerit^ (Stob. flor. III p. Ill). nam Hippothoontem, Alopae filium, percommodum fuisse atticae tragoediae argumentum. quod legitur Tr. p. 146 Ἱπποσθέ. temere cum codicis M lemmate sic conciliabat Gesn.? p. 188 mrg Hipposihenis ín Hip- pothoonte, inde Schow p. 412 9 ecl. cum lemm. hab. S M A Br (post ecl. 22, 25) Mac. Chrys. (post TOY ecl. 22, 20); fuit EXTA id est Σωτᾶ (Herodianus Σώτα) mutatum in Σώτου Buecheler: σωτάτου S Mé Mac. σωτᾶδου ex corr. À σωκράτους compend. Br. iterat corp. Par. 657 Elt. (Σωτατου). pertinent opinor versus ad Sotadeorum syllogam ex ordine litterarum compositam cuius supra parti- cula legitur ΗΙ 1, 67. sunt monostichi (dicoli?) nec desunt alphabeti vesti- gia || 4 φλεγματίω libri, sed φλέγματι ὦ S: corr. Buecheler | χρατεῖ corp. Par. Gesn.? p. 188: κράτει S. κρατῆ M3Br κρατῇ A Mac. || b &v seviua- τῆς S Mac.: ἀνευειματῆς M3 ἂν ὃ᾽ εὐειματῇς Α ἂν εὐοιματῇς vel εὐ- Θιματῆς (tres litterae priores redintegratae sunt, rasurae vestigium post ev) Br! ἂν εὖ iuevzg corp.Par.; ἂν εὐειματῆς praetulit Meineke v. IV p. LXI || V χρόνων (yoóv S) SM3A! Br Mac. corp. Par.: χρόνου Tr., inde vulg. χρόνων supra scr. A? | 8 ἐὰν Br | ἁλαζὼν gc Br A*: ἁλαζονῆς S M4A! Mac. αλαζονεύῃς corp. Par. nihili esse verbum cAaGovéo monuit Meineke v. IV p. LXI | 9 δὲ] cf. supra p. 27, 18 || 10 ἐὰν libri | 11 ecl. cum lemm. hab. SM À, lemmate omisso Br; ἰσηδωρου Δ. iteratur versus cum lemmate Ἰσιδώρου corp. Par. 656 Elt. idem est in Men. mon. 249 | 12 τὰ ὀπίσω S Μὰ Α corp. Par.: ταπίσω (ante zz rasurae aliquid) Br τοὐπίσω mon. cczí σοι haud male Apostolius cent. Ill 8: quae tuae ipsius potestatis sunt, id est Όνητα vel ἀνθρώποις ἴσα (cf. ecl. 22. 23) || 18 ecl. cum lemm. hab. SM (post ecl. 22, 27) A (post ecl. 22, 29); οτι 10 GCAPVT XXII ΠΕΡΙ ΥΠΕΡΟΨΙΑΣ 591 Eg! ᾧ φρονεῖς µέγιστον, ἀπολεῖ τοῦτό os, τὸ δοκεῖν viv εἶναι" καὶ γὰρ ἄλλους μυρίους. 29 Mevayóoov Ἐτιαγγελλόμενος (fr. 1 com. IV p. 115). Τὸ ocv ταπεινόν, ἂν σὺ σεμνύνῃ, καλὸν 3 ἔξω ανεῖται, qi ἄνερ' ἂν Ó' αὐτὸς ποιῇς τατεεινὸν αυτὸ καὶ tLO TG ἓν unde», οἰκεῖος οὗτος καταγέλως νομίζεται. 30.31 Tov αὐτοῦ Κανήφόρος (Ir. 1 com. IV p. 143). Τὸ γὰρ προθύμως μὴ πιονήσαντας τυχεῖν 10 εὐδαιμονίας eto 9? ὑπερηφανίας ττοιεῖν. 92 Ἐορυπίδου Τηλέφου (fr. 716 Ν.2). £2v 0! cix! ἄναγκῃ καὶ ὠεοῖσι "i μάχου᾽ τόλμα δὲ προσβλέπειν µε καὶ φρονγύµατος χαλα. τά τοι μέγιστα πολλάκις Deoc ταπείν ἔφηκε καὶ συνέστειλεν πάλιν. 939 4ἰλιανοῦ ἱστοριῶν (var. hist. III 28). Ὀρῶν ó Σωκράτης τὸν λκιβιάδην τετυφωμµένον ἐπὶ τῷ πιλοῦτῳ, καὶ μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ xai u* fab. n. om. S utv&vógov (τοῦ αὐτοῦ À) ἐμπιμπραμένη Μὰ Α. no- minativus commendatur proximis τὸ corr ex τῷ S! | τις coniecit Meineke | 9 ecl. cum lemm. hab. S (post 22, 28) A (post 22, 27), om. M. nescio igitur an in mar- gine archetypi addita fuerit ecloga ut ubi intexenda esset non satis pa- lere |. 4 ἄν σὺ Grotius diet. poet. p. 527: ἂν οὐ S οὐ Α | σεμνυύνη 5: σεμνύνῃς uescio quis | χαλον sine acc. S | 6 τιθῇς Gaisford: τί- ὅης 5 τιθεὶς Α || 8 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 22, 29) M À (post ecl. 22,28); µενάνδρου pro τοῦ αυτοῦ M || 9 προχείρως ci. Nauck mél. gr.- rom. Ἡ p. 260 | πονήσάντας τυχεῖν Pflugk: πονῆσαν εὐτύχησε S πονῆ- σαντ εὐ τύχησεν Mà πονήσαντες ε εὐτύχησεν Α || 10 versum sine lemm. cum priore iungunt SMA: ΠΒὐριπίδου perperam ex proxima huc retraxit Tr., vulg. | εὐδαιμονίας Meineke et Fflugk: εὐδαιμονία S "ἷαις M4 -ία ex -ίας ni fallor corr. A! | εἴωθεν S M4A | ὑπερηφανείας M; ὑπερηφα- γίαν mavult Meineke, ὑπερηφάνους (si recte emendatus sit. v. 9) Bue- cheler || 11 ecl. cum lemm. hab. S, om. M A; τηλέφου reposui ex S, α τηλέφῳφ Gaisfordo teste cod. Paris. 1985 | 19 εἶκε S | 16 ταπειὺ S | 16 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 22, 32) ΜΑ (post ecl. 22, 30. 31), sine lemm. Br (post ecl. 22, 27) | 18 ἐπὶ τῇ περιουσία χαὶ ἔτι πλέον ἐπὶ τοῖς ἀγροῖς M3A Br: ἐπὶ τῇ περιουσία xol τοῖς ἀγροῖς S Tr., inde 592 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T - ;C ἔτι πλέον ἐτιὶ τοῖς ἀγροῖς, Wyoyev αὐτὸν εἴς τινα τί τόλεως τότον, ἔνφα ἀνέχειτο πινάκιον ἔχον γῆς περίοδο», xai προσέταξε vv "Αλκιβιάδη τὴν ᾿ἄπττικὴν ἐνταῦς ava- ζητεῖν. ὥς Ó εὗρε, προσέταξεν αὐτῷ καὶ τοὺς ἀγροὺς * " - - - , bj 1 3 τοὺς ἰδίους αὐτοῦ διαθρήσαι' τοῦ δὲ εὐτόντος αλλ ov- : δαμοῦ γεγραμµένοι εἰσίν ἐπὶ τούτοις οὖν sime '"uéya φρογεῖς, οἵπερ οὐδὲν µέρος τῆς γῆς eloív; 94 «ὤημοσύέγους (XVIII $ 128 p. 269 sq.). Παιδείας τῶν uiv ἀληθώῶς τετυχηκότων οὐδ᾽ ἂν eic εἴζτοι μέγα οὐδὲν περὶ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἑτέρου λέγοντος ἐρυθριάσειεν ἄν ' τοῖς ὃ᾽ ἀπολειφυεῖσι μέν, προσποιου- µένοις δὲ ὑπὸ ἀναισθησίας τοὺς ἀκούοντας ἀλγεῖν ποιεῖ. 99 Σωκρατους. Παρὰ τῷ τύφω, καναᾶπερ παρὰ κακῷ πλάστη, διε- στραμµένας τὰς τῶν πραγμάτων εἰκόνας ἰδεῖν ἔστιν. 96 Σωκράτους. d. vulg., ἐπὶ τοῖς ἀγροῖς codices Ael.; formulam Aelianeam xai ἔτι πλέον agnovit Hercher ed. Didot. praef. p. VI 1 τῆς πόλεως om. codd. Ael. |. 8 τῷ ᾽Αλκιβιάδῃ om. codd. Ael. | 4 προσέταξεν αὐτῶ MA Br: προσέταξε S, codices Ael. | τοὺς ἀγροὺὶς τοὺς ἰδίους αὐτοῦ M! Α Br: τοὺς ἰδίους ἀγροὺς αὐτοῦ S τοὺς ἄγρους τοὺς ἰδίους recte Ael. | 6 εἰσίν solito compendio S, sed deleto altero com- pendio quod per errorem scriptum erat | οὖν om. codices Ael. [ 7 οἵ- περ Ael.: oi περὶ SM4A Br || 8 ecl, cum lemm. hab. MA, om. S. lucu- lentum eclogariae interpolationis exemplum || 9 παιδείας vov μὲν αληθώς τετυχηκότων M3 A: ποῦ δὲ παιδείας col Θέμις μνησθῆναι; ἧς τῶν μὲν ὡς ἀληθῶς τετυχηκότων Demosth. | 10 εἴποι Μα, Demosth.: zy; A; εἶπεν Blass | μέγα οὐδὲν (sic) περὶ ἑαυτοῦ ΜὰΑ: περὶ αὐτοῦ τοιοῦτον οὐδέν Demosth. | οὐδὲ pro οὐδὲν oscitanter Gaisford, inde Meineke | xoà M4A: x&v Demosth. | 11 ἐρυθριάσειεν ἄν M3 AÀ: ἑρι- Θριάσειε Demosth.; ἠρυθρίασεν Blass (ex Liban. et Aristaen.) | post μὲν add. ὥσπερ σύ Demosth. | 19 ó' óx' Demosth, | τοὺς ἀκούοντας ἀλγεῖν ποιεῖ MÀ: τὸ τοὺς ἀκούοντας ἀλγεῖν ποιεῖν (vide Blass ad h. |. p. XCIX), ὅταν λέγωσιν, οὐ τὸ δοκεῖν τοιούτοις εἶναι περίεστιν Demosth.| 19 ecl. sine lemm. hab. S, addito iemmate M A, om. Tr. p. 147; σωκράτους reposui ex MÀ. Σωκράτης A. Cynicorum videtur esse Socrates κανά vel Stoicorum, etiam in proximis || 14 ὥσπερ A! | 16 ἔστιν tacite Meineke: ἐστιν ut videtur libri | 16 ecl. cum lemm. hab. SM(?)A; τοῦ αὐτοῦ À Qt 10 10 15 CAPVT XXII ΠΕΡΙ ΥΠΕΡΟΨΙΑΣ 593 Ἡ δεισιδαιµονία καφθάπερ πατρὶ τῷ τύφῳ πείθεται. 97 To) αὐτοῦ. Τοὺς μὲν κενοὺς ἀσκοὺς τὸ πνεῦμα διίστησι, τοὺς δὲ ἀνοήτους ἀνθρώπους τὸ οἴημα. 38 Σωκράτους. Σωκράτης ἐρωτηνεὶς τίνες βάναυσοι, οἱ τῶν ὁμοίων᾽ ἔφη “καταφρονοῦντες".. 39 Φαβωρίνου (fr. 106 Marres.). Φρονήσης μὲν ovv µηδέποτε ἐπὶ σεαυτῷ μέγα” ἀλλὰ μηδὲ καταφρονήσης σεαυτοῦ. 40 «{ιογένους. Τῆς ἀλαζονείας καθάπερ τῶν κεχρυσωµένων ὅτίλων ovy ὅμοιά ἐστι τὰ ἐντὸς τοῖς ἐκτός. 41 To? αὐτοῦ. 'O τῦφος ὥσπερ ποιμὴν οὗ Φέλει τοὺς πολλοὺς ἄγει. 42 «ημοκρίτου (fr. mor. 190 Mullach.). 1 καθαπερ ποιµένι coll. ecl. 41 ci. Meineke immerito || 2 ecl. cum lemm. τοῦ αὐτοῦ hab. SM A (post ecl. 22, 36), cum lemm. σωκράτους compend. Br (post ecl. 22, 33). recurrit gnoma corp. Par. 235 Elt. (Σω- κράτους): gnomol. Byz. 229 p. 202 Wachsm. (Bar. 207); flor. Mon. 254 Leid. 241; flor, Schenkelii (Jen. stud. XI p.33) 122; Demophil. simil. 57 || 4 ἀνθρώπους (ἄνδρας Bar.) om. S Mon. | ἤ οἴησις pro τὸ oiu male flor. Schenk. | b ecl. sine lemm. hab. S, addito lemmate ΜΑ || ? ἔφη post βάναυσοι A fortasse recte, post ὁμοίων S, om. M4 || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA; Φαβωρίνου Tr. p. 141 (cf. supra p. 240 adn. 6): φα- βουρίνου SM3A || 9 φρονήσης Tr.: φρονήσεις S M? pooríate A1 | µηδέποτε S: οὐδέποτε M4A || 10 σεαυτοῦ S A: ἑαυτοῦ M? | 11 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 22, 39) Br (post ecl. 22, 37). recurrit Demophil, simil. 7 | 19 τῆς ἀλαζονείας S M* A Demophil.: τοῖς (sed oic in ras. ut videtur) αλαζόσι Br | 19 τὰ ἐντὸς τοῖς ἐχτός (ἐκτοῖς S) S M? Br Demophil.: τὰ ἐκτὸς τοῖς ἐντός Α || 14 ecl. cum lemm. τοῦ αὐτοῦ hab. S A, cum lemm. διογένουσ M3. recurrit corp. Par. 433 Elt. (τοῦ 4ιογένους) || 15 οὗ (ov corp. Par.) libri: oi mavult Meineke v. IV p. LXI | τοὺς πολλοὺς secludit Zeller pAzi.*Il 1 p. 315 adn. 3. vix recte. idem Philisco fortasse vocem tribuendam esse opinatur coll. Laert. VI 80 || 16 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 22, 41) Br (post ecl. 22, 40, om. 41) Α (post ecl. 22, 46) Stobaeus III. 98 5094 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T" Τελευτᾷ γὰρ ἓς κακοδοξίην κακὴν 0 παρεκτεινόµεγος τῷ κρέσσολι. A3 «ημοκράτους. «ημοχράτης ἀναβαένων eig τὴν ἀκρόπολιν iy γήρᾳ xal πνευστιῶν ποιεῖν ἔφη ὅπερ xai σύµπασα T -49θτήναίων πόλις πινεῖν μὲν γὰρ µέγα, ἰσχύειν δὲ μικρόν. 44 ενοφῶντος ἓν β Kvgov παιδείας (II 2, 12). 'O μὲν γὰρ ἁλαζὼν ἔμοιγε δοκεῖ ὄνομα πκεῖσθαι ἐπὶ τοῖς προσποιουµένοις καὶ πιλουσιωτέροις εἶναι T) εἰσὶ xat ἀνδρειοτέροις, καὶ πεοιήσειν à μὴ ἑκανοί siot ὕτεισχνου- µένοις, καὶ ταῦτα φανεροῖς γιγνοµένοις, ovt τοῦ λαβεῖν τι ἕγεκα χαὶ κερδᾶναι ποιοῦσιν οἱ δὲ μηχανωμενοι γέλωτα τοῖς συνοῦσι µήτε ἐπὶ τῷ αὐτῶν κέρδει μήτε ἐπὶ ζημίᾳ τῶν ἀκουόντων μέτ ἐπὶ βλαβη µηδεμιῷᾷ, wg οὐχ οὗτοι ἀστεῖοι ἂν καὶ εὐχάριτοι δικαιότερον ὀνομάζοιντο ἢ ἆλα- ζόγες; 45 Ἐενοφῶώντος ἐν τῷ 9» τῆς Κύρου παιδείας (VIII 4, 14). 1 Τελευτᾷ γὰρ] quaenam praecesserint, incerta coniectura expli- care studet Orelli opusc. sent. et mor. 1 p. 510. | ἐς Μά A Br εἰς S | “κακὴν redundat! Meineke v. IV p. LXI. poteris µάτην Ó παρεκτ.. nisi males cum Buechelero ἐς χενοδοξίην xaxov | 2 χρέσσονι SM9*4A; χρείσσονι Tr. p. 147, vulg. || 9 ecl. cum lemm. hab. 5 M A Br; D S. inter Democratis dicteria Plutarchus praec. ger. rei p. p. 803 E re- fert hoc: ἀγναβαίνων μὲν γὰρ εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἔφη, καθάπερ 5 πόλις μικρὸν ἰσχύειν καὶ µέγα φυσᾷν. cf. quae disseruit Sternbach ad gnomol. Vat. 248 || 4 {ημοκράτης om. Br | εἰς SM3 A: ἐς Br | D ποιεῖν ἔφη SM3Br: ἔφη ποιεῖν À | σύμπασα SMAA Br: &vwzxcoc c 2 2 , C , Tr., inde vulg. | z αθηναίων (a S) πολις S M3 Br: s vov a9gvatov πόλις Α | 7? ecl. cum lemm. &evoq ^ (infra ὦ compendium) ἐν B' xv ται hab. S, om. M A; nihil nisi Ξενοφώντος Tr., inde vulg. || 9 εἰσὶ Tr. Xen.: εἰσὶν S | 18 συνοῦσι Tr. Xen.: συνοῖσιν S | αὐτῶν Xen.: αὐτῶν S | 15 εὐχάριτοι S: εὐχάριστοι Tr., inde vulg. εὐχάριτες Xen. cf, Sauppe lexil. Xen. p. 56 | διχαιότερον ὀνομάζοιντο revocavi ex S Xen.: ὀνομάζοιντο δικαιότερον Tr., inde vulg. | post ὀνομάζοιντο addit μᾶλλον Xen. | 1€? ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 22, 44) MA t»t (post ecl. 22, 43); pro lemmate Z αυ ἐν η S 10 15 10 CAPVT XXII ΠΕΡΙ ΥΠΕΡΟΨΙΑΣ 595 - ; 5 - , 5 ς - 4οχεῖ δέ uoi, ὦ Κῦρε, χαλεπώτερον εἶναι εὑρεῖν ἄνδρα 3 - * / N - τὰγαθὰ καλώς ἢ τὰ κακὰ φέροντα. τὰ μὲν γὰρ VBpu τοῖς πολλοῖς, τὰ δὲ σωφροσύνην τοῖς πᾶσιν ἐμποιεῖ. 46 Ἡροδότου ἱστορίας C' (VII 10). 'O - M c {η Co [4 » - c 9 λ m ρᾷς τὰ υπερέχοντα ζῷῴα (cg xegavvoi ó Φεὸς οὐδὲ » 74 N 3 A 3 , , " ς - π ἐᾷ φαντάζεσθαι, τὰ δὲ σμικρὰ οὐδέν µιν κνίζει' ὃρᾷς δὲ ὡς ég οἰκήματα τὰ μέγιστα αἰεὶ καὶ δένδρεα và τοιαῦτα . , "nu / M [* " ἀποσκήπτει [éAlea* φιλέει yàg ὃ Φεὸς τὰ ὑπερέχοντα , ο ' J^, πάντα κολούειν. οὕτω δὲ καὶ στρατὸς πολὺς ὑπὸ ὁλί- yov διαφφείρεται κατὰ τοιόνδε᾽ ἐπεάν σφιν ὁ Φεὸς φ9ο- νήσας φόβον ἐμβάλῃ d β |», 0t ὧν ἐφφαρησαν ἆ ησας φόβον ἐμβαλῃ Y» βροντήν, δι ὧν ἐφθάρησαν cy- / € - / / c M * 3 αξίως ἑωυτῶν. οὗ γὰρ ἐᾷ φρονέειν µέγα ὃ Φεὸς ἄλλον i, ἑωυτόν. 1 χυρε SM4A χύριε Tr. | 9 καλώς φέροντα 5 τὰ κακά Xen. | 5 ἐμποιεῖ S M4 Xen.: ποιεῖ A || 4 ecl. cum lemm. hab. SM (post ecl. 22, 45) A (post ecl. 22, 41) Br (post ecl. 22, 9); ὅρο iot (0t ἕ ὃ ἠροδότου ἱστορίας α M, hinc lemma supplevi: ἠροδότου ABr | 5 ὡς SM Br Her.: πῶς A | κεραυνεῖ Tr., inde vulg. | οὐδὲ M4 Br Her.: οὐδ S Α | * µέγιστ Br || 8 ἀποσκήπτει S A Br Her.: &nooxunto. Mà | βέ- λεα S M? A Br, Her. P Ji: τὰ βέλεα Her. | 9 πολλὸς Her. | éxo M4A (sic) Br Her.: ὑπ S dz Tr. p. 148, inde vulg. | 10 ἐπεαν Her.: ἐπεὶ ἂν S ἐπειδ ἂν vel ἐπειδ ἂν M4 A Tr. Br | opo (σφι Her. σφίσιν M4 Br) ὁ 9e0c φθονήσας SM3Br φησὶν ὁ 9t agi (sic) φΏονήησας A, sed φθονήσας evanuit, itaque in paginae praecedentis calce add. ΑΣ, οὐδὲν λείπει adser. Α5 | 11 ἀναξίως ἑωυτῶν Her.: ἀξίω ἑωυτόν S! corr. m. rec. (Tr. p. 148), ἀξίως ἑαυτῶν M1 Br ἀξίας tx αὐτῶν A | 12 2 om. 5 | φρονέειν µέγα ó 9s0c. M A Her.: φρονέειν (φθονέειν Br) ὁ Θεὸς µέγα S (Tr., inde vulg.) Br; in archetypo nescio an erratum fuerit Μέγα ς , C d d φρονέειν 0 Όεος || 18 ἑωυτόν S BrHer.: ἑαυτόν M4. óvróv A 38* 596 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" CAPVT XXIII. ΠΕΡΙ ΦΙΛΑΥ ΤΙΑΣ. 1 Κριτίου (fr. 4 p. 774 N.?). ώεινὸν 0, ὅταν τις μὴ φρονῶν δοκῇ φρονεῖν. 9 Σωσικράτους (inc. fab. com. IV p. 592). "Aya9oi δὲ τὸ κακὸν ἐσμὲν ἐφ᾽ ἑτέρων ἰδεῖν' αὐτοὶ ὃ᾽ ὅταν ποιῶμεν, οὐ γιγνώσκοµεν. 3 Ιενάνδρου (inc. fab. fr. 85 com. IV p. 256). Οὐθεὶς ἑαυτοῦ va κακὰ συνορᾶ, Ηαμφιλε, σαφῶς, ἑτέρου ὃ ἀσχημονοῦντος ὄψεται. 4 Mevávógov -4σπίδος (fr. 4 com. IV p. 92). "O βούλεται γὰρ µόνον ὁρῶν καὶ πιροσδοκών ἀλόγιστος ἔσται τῆς ἀληφθείας κριτής. 5 Εὐρυπίδου (inc. fab. fr. 1042 Κ.Σ). Caput tertium et vicesimum servarunt S M A, aliquot eclogas Dr Mac. Chrys. titulum addunt Photio congruenter omnes, numerum MA Mac. sed sg S. si unam exceperis eclogam (5), in disponendo hoc ca- pite libri inter se consentiunt. || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA Mac. Chrys., omisso lemmate Br. recurrit versus cum lemmate Πριτίου corp. Par. 659 Elt. | 4 δεινὸν ὃ) S M4 A Mac.: δεινὸν corp. Par.; óswóv y^ ci. Nauck. sed γὲ si repperisset anthologus, vix scripsisset δέ. detrahere amant, non inferre particulas adversativas sententiarum initiis | doz7 (vel 7) M? A Br Mac. sed A ex em. corp. Par.: δοκεῖ S Tr. p. 148, inde vulg. || 5 ecl. cum lemm. hab. 9 ΜΑ. iterant Maximus c. 70 p. 262 Rib. (Socrates 1. e. Sosicrates) Antonius II c. 15 p. 141 (huc pertinet Σωκράτης i. e. Σωσικρ"). cf. flor. 23,5 || 6 χαχον sine aec. S | ἑτέρους Tr. τ ó ὅταν ποιώμεν S M43A $' ἁμαρτάνοντες A? mrg (cf. monost. 46. 47). πταίωµεν pro ποιῶ- μεν recte Nauck ad Eur. fr. 1042 ed. sec, sed in Stobaeo ποιώμεν tole- randum erit | γινώσκομεν M4 | $ ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 23, 2), sine lemm. Br (post ecl. 23, 5). iterant Maximus c. 70 p. 262 Rib. (Menandri) Antonius Il c. τὸ p. 141 (Σωκρ.: vide ad ecl. antece- dentem) | 9 οὐδεὶς Α | ἑαυτοῦ Herwerden obs. cr. p. 95: ἐπ᾽ αὐτοῦ libri; 2g! αὐτοῦ Stephanus || 11 ecl. cum lemm. hab. SM A, sine lemm. Br; τοῦ αὐτοῦ pro usvavógov Á || 12 δρών καὶ προσδοκῶν S A Br: ὁρᾶν καὶ προσδοκᾶν M3 | 18 ἀλόγιστός (sic) ἐσται sine acc. S ἀλόγιστος ἔσται M4 A Br: ἀλογιστός ἐστι 'Tr. p. 148, vulg. || 14 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 23, 4) Br Mac. Chrys. (post ecl. 23, 1). Qt 10 10 CAPVT XXIII. ΠΕΡΙ ΦΙΛΑΥΤΙΑΣ 597 M4 ; 3 2 M - , παντές ἔσμεν εἰς το νουνετεῖν σοφοέ, αὐτοὶ ὃ ὅταν σφαλῶμεν, OU γιγνώσκομεν. 6 «4ἰσώπου. «Αἴσωπος ἔφη δύ , £; ^Y φέρει», τὴν ς ἔφη δύο πῄήρας ἕκαστον ἡμῶν φέρει», τὴ A » N X Pd . λ 3 M b] 5) μὲν ἔμπροσῦὺεν, τὴν δὲ ὄπισθεν' καὶ sig μὲν τήν ἔμ- προσ9εν ἀποτιθέναι τα τῶν ἄλλων ἁμαρτήματα, εἰς δὲ τὴν ὄπισθεν τὰ ἑαυτῶν, διὸ οὐδὲ καθορώμεν αὐτά. 7 Ἐκ τῶν “ριστωνύμου Τομαρίω». Οὕτως ἔνιοι αὑτοῖς δοκοῦσι φιλοσοφεῖν ὡς xal νήφειν oi µεύθύοντες. 8 Σωκράτους. Σωκράτης ἔλεγεν, εἴ τις ἓν Φεάτρῳ ὑποκηρύττοι ἀνί- στασύαι τοὺς σκυτοτόµους, ἐκείνους μόνους ἀναστή 'σεσφαι, ὁμοίως εἰ τοὺς χαλκοτύπους, τοὺς ὑφάντας, τοὺς ἄλλους κατὰ γένος" εἰ δὲ τοὺς qoovíuove 1; ? δικαίους, πάντας ἀναστήσεσθαι. καὶ ἔστιν iv βίῳ βλά τον μαλιστα τὸ 3 " , 3 ἀνοήτους ὄντας τοὺς πολλοὺς οἴεσθαι φρονίµους εἶναι. recurrit ecloga et lemma corp. Par. 660 Elt. eosdem versus habent poetae nom. omisso voy. διαφ. Boiss. anecd. gr. I p. 114 Orio Ritschel. p. VI 10 Men. mon. 46 et 47 vita Aesopi p. 46, 5 ed, Westerm. exc. Vindob. 73 1 πάντες vita Aes. ubi mox τοῦ pro εἰς τὸ | 2 ὅταν σφαλώ- μεν (opaAousv S) S Tr. p. 148, inde vulg. ὅταν ποιῶμεν (ex Sosi- cratis versibus male iteratum) Μά Α Br Mac. corp. Par.: ó' &uegtavov- τες ÀÁ? mrg anecd. Boiss. Or. Men. mon. vita Aes. exc. Vindob.; de Maximi libris (c. 16 p. 580 Gombef.) cf. Meyer F/rbin. samml. p. A15sqq. | γινώσκοµεν libri συνήκαµεν pro γιν. Or. exc. Vind. | 8 ecl. cum lemm. hab. S M A Mac. Chrys. recurrit corp. Par. 661 ΒΙ{.(Αἰσωπου) eodem atque apud Stobaeum ordine. cf. Persius IV 23sq. et schol. || 7 οὐδὲ Tr. p. 148, inde vulg. A?: οὔτε S M43 A! corp. Par. ov Mac. | S ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 23,6) Br (post ecl. 23, 4); τοµαρίων om. 5 ἀριστοτέλους nec plura compend. praefigit Br. || 9 αυὐτοῖς SA: av- τοῖς M3Br || 11 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemmate M A; ad Ari- stonymi igitur librum nescio an recte rettulerit eclogam Wyttenbach animadv. in Plutarchi mor. p. 213F | 12 ὑποκηρύττοι S Mt: ὑποκη- οὗττει Α | 14 ὁμοιώσει S* ὁμοίως εἰ S? | ὑφαντας M3 | 7 ante τους ἄλλους sine causa inseruit Gesn.? p. 190, inde vulg. 598 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 9 Zruoo3évovg (IM & 19 p. 33). , ” , [s , * - " e ZdLóseg ῥᾷστόν ἐστιν ἁπάντων ἑαυτὸν ἐξαπατᾶν ' O M / 52 ϱ λ » λ j , γὰρ BovAsrat, τού ἕκαστος καὶ οἴεται, τὰ δὲ πράγματα ^ L4 3 , πολλάκις οὐχ οὕτω πέφυκεν. 10 «4ιογένους. ά4ιογένης ἔφη τῶν ἄνθρωπων ἐνίους τὰ δέοντα λέγον- τας ἑαυτῶν οὐκ ἀκούειν, ὥσπερ καὶ τὰς λύρας καλὸν / 2 L4 φώεγγοµένας ovx αἰσθανεσθαι. 11 Ἡροδότου ἱστορίας y' (III 38). ’ / d 3 ? / Ei γάρ τις προὔθείη πᾶσιν ἀνφρώποισιν ἐκλέξασύαι χελεύων νόμους τοὺς καλλίστους ἐκ τῶν, πάγτων νόμων, , b) , T. διασκεψάµενοι ἂν ἑλοίατο ἕκαστοι τοὺς ἑαυτῶν οὕτω νοµίζουσι πολύ τι καλλίστους τοὺς ἑαυτῶν νόμους ἕκαστοι εἶναι. 2 - 12 Ἐν ταντῷ (69). Ἡ «φιλοτιμίη κτήμα σκαιὀν. μὴ τῷ κακῷ τὸ κακὸν i. πολλοὶ τῶν δικαίων τὰ ἐπιεικέστερα προτινφέασι, T -—L ' , , λ , P πολλοὶ δὲ ἤδη τὰ µητρωια διζήμενοι τὰ πατρὠια ἀπέ- βαλογ. 1 ecl cum lemm. hab. SMA {[ 2 ó&ov Α | απάντων ἐστὶν Dem. διὸ (sic Demosthenis Α) ῥᾷστον ἁπάντων αὐτὸν ἐξαπατῆσαι ma- vult Blass | αὐτὸν ἐξαπατῆσαι Dem. [ 8 τοῦθ (9 ex τ corr. S) SA τοῦτ M3 || 5 ecl. hab. SM A (post ecl. 23, 9) Br (post ecl. 23, 1), lemma om. S Br. recurrit Anton. II c. 75 p. 141 (Ὁ αὐτὸς post senten- tiam Diogeni adscriptam) Maxim. c. 10 p. 262 Rib. (Diogenes). idem fere dictum Cleanthi adsignat Laert. VIL 173 || 6 'O αὐτὸς τ. «. ἐνίους ἔφη Ant. | 9 ecl. cum lemm. hab. S, om. M A. adfert in maiore excerpto Celsus ap. Originem c. Cels. V 34 | 10 προδθείη S Herodoti 71 al.: προσ- Θείη Tr. p. 149 Herodoti 4 B € Celsus | πᾶσι ανθρώποισι Her. || 11 xe- λεύων del. Krueger || 15 ἂν ἑλοίατο ἕκαστοι Her., Cels.: ἀγελοίατο ἕκαστος S | 18 πολλόν Herodoti 4 B | ἑωυτῶν (hic et 12) tacite ex Her. Meineke | 15 ecl. cum lemm. hab. S, om. M A; lemma non iteravit Tr., inde vulg. | 16 7 φιλοτομίη S 5 φιλοτιμίη Tr. Her. Ral.: φιλοτιμίη Herodoti 4 B | τῷ et τὸ del. Cobet. || 13 προτιθέασι Gesn.? p. 190, inde vulg.: προτιθείασι $; προτιθεῖσι Her. hoc vel προτίθεισι dederit etiam Stobaeus | 18 µητρῶα et πατρώα ut videtur S | ἀπέβαλον S, Her. H al.:: µετέβαλον Her. 4 B; προσαπέβαλον Cobet 10 15 10 15 CAPVT XXIII ΠΕΡΙ ΦΙΛΑΥΤΙΑΣ 599 13 Πλατωγος,. Πλάτων συνεβούλευεν, ὅτε καταγελάσοµεν τινῶν, ἔπι- στρέφειν iq ἑαυτοὺς καὶ σκοπεῖν, ur καὶ αὐτοὶ τοῖς αὐτοῖς ἐσμὲν ἔνοχοι. πολλὰ γὰρ τὸ φίλαυτον ἐπικρύπτει καὶ περιβάλλει T παρὰ τῷ μᾶλλον καταγελῶντι. 14 ᾿4πολλωνιος Σατύρῳ (ep. LXXXVIII p. 126 Herch.). Οἱ πολλοὶ τών ἀνθρώπων τῶν μὲν ἰδίων ἁμαρτη- µάτων συνήγοροι γίνονται, τῶν δὲ ἀλλοτρίων κατήγοροι. 15 Εὐσεβίου (fr. 28 phil. Graec. III p. 11 Mullach.). Πολλοὶ δοκέοντες ἑωυτοὺς φιλέειν o) φιλέουσιν ἆλη- Φέως' πάντα γοῦν αὐτοῦ τούτου ἕνεχα εἴκοντες ἑωυτοῖσι καὶ παρὰ τὸ ἀτρεκὲς χαριζόμεγνοι αὐτοῖσι τοῖς ἔναντιωτα- τοισι περιπίπτουσιν. 16 Εὐσεβίου (b. fr. 29). Πολλοὶ βουλόμενοι δοκέειν εἶναι εὐβουλότατοι πρὸς τῶν οἰκειοτάτων καὶ ev φρονεόντων ἀναποδιζόμενοι οὐκ ἀξιεῦσιν ἀπὸ τῶν δοξάνγτων ἅαπαξ ἀναχωρέειν ἀλλ ὅκως μὴ ἐλεγχοίατο ὡς ἀπὸ ἡμαρτημένης ἀφιστάμενοι ἐμμέ- νουσι vj γνώµη, ἓς O δὴ καὶ τοῖς Gm αὐτῆς κακοῖς ἐγκυρήσωσιν. 1 ecl. cum lemm. hab. 5 (post ecl. 23, 12) M (post ecl. 23, 10), sine lemm. Br (post ecl. 23, 10). eclogam et lemma iterat corp. Par. 662 Elt. similia collegerunt Gataker ad M. Antoninum X 30 Wyttenbach animadv. in Plutarchi mor. p. 40D | 2 a verbis Πλάτων συνεβούλευεν incipit etiam gnomol. Vat. 425 | &v- Br | καταγελάσοµεν S! A Br corp. Par.: χαταγελα- σωµεν S? M$; hoc ipsum γελάσω formae exemplum tuetur etiam Krueger gr. spr.91p. 156 | 8 ἐφ᾽ SM? Br: πρὸς A quod immerito praetulit Mei- neke, cf. Arr. Epict. diss. IV 4, 7. | 4 ἐπικρύπτει καὶ περιβάλλει S M3 A corp. Par.: ἐπικρύπτειν καὶ περιβάλλειν Br haud male | 5 ex- specto παράνομα τῷ ἄλλων x. vel παράνομα μᾶλλον τῷ x. | τῶν cod, Par. gr. 1168 | ἄλλων Wyttenbach | 6 ecl. cum lemm. hab. SM A: ἀπολλ σατύῷ S. recurrit corp. Par. 473 Elt. (νῶμαι ᾽Απολλωνίου) | 9 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA | 10: φιλέουσιν S. -σι Mullach | 11 ἕνεκα S: εἵνεκα Mullach | ἑωντοῖς S | 19 αὐτοῖς S | τοῖς ἐναν- τιωτάτοις S || 18 περιπίπτουσιν S. -σι Tr. p. 149 | 14 ecl. hab. 5 MA; € αυ S εὐσεβίου M3A || 16 εὐφρονούντων Α | 13 ἀξιεῦσιν S M4 -οῦσιν Α -εὔσι Mullach | ἀναχωρεύειν M? | ὅμως M3 pr. m. || 18 ἀπιστ. Ἱ | 19 τῇ γόµη S sed nulla fere similitudo cum ὠνάγχη 600 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 17 Πλάτωνος ἐκ τοῦ Κρατύλου (p. 428 D). Τὸ ἐξαπατᾶσθαι αὐτὸν ὑφ᾽ αὑτοῦ πάντων χαλεπώτα- τον ὅταν γὰρ μηδὲ σμικρὸν ἀποστατῇ, ἀλλ del mar ὃ ἐξαπατήσων, πῶς οὗ δεινόν; 18 Τοῦ αὐτοῦ Νόμων e (p. 734D — 192 Β). Πάντων δὲ µέγιστον κακὸν ἀνθρώποις τοῖς πολλοῖς ἔμφυτον iv ταῖς ψυχαῖς ἐστιν, ov πᾶς αὐτῷ ξυγγνώµην ἔχων ἀποφυγὴν οὐδεμίαν μηχανᾶται τοῦτο O^ ἔστιν O λέγουσιν ὡς φίλος αὐτῷ πᾶς ἄνθρωπος φύσει vé ἐστι καὶ ὀρθῶς ἔχει τὸ δεῖν εἶναι τοιοῦτον τὸ δὲ ἀληθείᾳ γε πάντων ἁμαρτημάτων διὰ τὴν σφόδρα ἑαυτοῦ φιλίαν αἴτιον ἑκάστῳ γέγνεται ἑκάστοτε. τυφλοῦται yàg περὶ τὸ φιλούμενον 0 φιλών, ὥστε τὰ δίκαια καὶ τὰ ἀγανθὰ καὶ τὰ κπαλὰ κακῶς κρίνει, τὸ αὑτοῦ πρὸ τοῦ ἀληθοῖς Gel τιμᾶν δεῖν ἡγούμενος' οὔτε γὰρ ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυ- τοῦ χρὴ τὸν µέγαν ἄνδρα ἐσόμενον στέργειν, ἀλλα τὰ δίκαια, ἐάν τε παρ αὐτῷ idv τε παρ ἄλλῳ μᾶλλον πραττόµενα τυγχάνη. ἐκ ταὐτοῦ δὲ ἁμαρτήματος τούτου καὶ τὸ τὴν ἁμαθίαν τὴν παρ) αὐτῷ δοκεῖν σοφίαν εἶναι quod agnoscere sibi visus est Gaisford Stob. Ecl. II p. 807; τῇ ἀνάγκῃ Tr. | τοῖς — xaxoic S M1A; τοῖσι — κακοῖσι Mullach | 20 £yxvor- σωσιν certe S M3 -σι Tr. 1 ecl. cum lemm. hab. 5 Μ A (post ecl. 23, 16) Mac. Chrys. (post ecl. 23, 0); ἐκ τοῦ κρατύλου (-ύλλου Mac.) libri nisi quod εξ ἀγκέρ (sic) S | 2 γὰρ post To tacite ex Plat. addidit Gesn.! p. 182, inde vulg.: om. S M4 A Mac. || 5 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ. legitur supra maioris excerpti pars III 1, 202 p. 158, 1 | 6 dà om. Α | χαχων sine acc, S xaxov Tr., flor. 1, Plat.: xexov M44 idem tacite ex Platonis Ald. Gesn.! p. 182, inde vulg. || V ó pro οὗ M? | ξυγγνώµην S M2 A: συγγν- flor. 1 Plat. | 10 ἔχει S M4, flor. 1, Plat, ἔχει ex ἔχοι corr. A; ἔχήη operarius ap. Gesn.? p. 191, inde vulg. || 12 γίνεται M? | περὶ τὸ ex corr, ut videtur S | 18 καὶ τὰ (ante ἀγαθὰ) om. flor. 1 || 14 κα- χώς] δικαίως, superscr. χακῶς A! | αὐτοῦ M! | 15 ἑαυτὸν] ἑαυτοῦ in ἑαυτὸν inter scribendum corr. M! || 16 τὸν SM9?A: τόν γε flor. 1, Plat., ex Plat. tacite Gesn.!, inde vulg. | 15 αὐτώ M4 || 18 "τυγχανη 'noat- τόµενα 5', πραττόµενα τυγχάνη M3A, flor. 1, Plat.; τυγχάνῃ πρατ- τόµενον Tr., unde tacite τυγχάνῃ πραττόµενα Gesn.!, vulg. | 19 αὐτῶ M? Tr. p. 150 | αυτω (sic) δοκεῖ S 15 10 15 CAPVT XXIV ΠΕΡΙ TOY EYNEIAOTOZ 601 , — [44 3 3 , c b 3 - T εγονέναι πᾶσιν' OOev ovx εἰδότες ως ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν οἰόμεὓθα τὰ πάντα εἰδέναι, ovx ἐπιτρέποντες δὲ 2/ € N 3 , , 3 / € ἄλλοις ἃ μὴ ἐπιστάμεῦθα πραττειν, Gyayxacouedo ἆμαρ- τάνειν αὐτοὶ πράττοντες. διὸ πάντα ἄνθρωπον χρὴ φεύ- γειν τὸ σφόδρα φιλεῖν αὐτόν, τὸν Ó ἑαυτοῦ βελτίω διωώ- χειν δεῖ, µηδεµίέαν αἰσχύνην ἐπὶ τῷ τοιούτῳ πρόὀσὺεν ποιούμενον. CAPVT XXIV. ΠΕΡΙ TOY ΣΥΝΕΙΔΟΤΟΣ. 1 «4ιφίλου (fab. inc. fr. 15 com. IV p. 421). Ὅσεις γὰρ αὐτὸς αὐτὸν ovx αἰσχύνεται 0vveL0O 9^ αὐτῷ φαῦλα διαπεπραγµένῳ, πῶς τόν γε μηδὲν εἰδότ αἰσχυνθήσεται; 2 Πυναγόρου (Aur. carm. 12 ed. Nauck.). Πάντων δὲ μάλιστ’ αἰσχύνεο σαυτὀν. 1 γεγονέναι πᾶσιν S M4 A, flor. 1: γέγονε πᾶσιν tacite ex Plat. ^ Gesn.!, inde vulg.; vide ad flor. 1 || 8 μὴ superscr. A? || 85 αὐτὸν MT. | τὸ (post αὐτόν) S M3 A, flor. 1: τὸν tacite ex Plat. Gesn.!, inde vulg. | 0^ ἑαυτοῦ Plat.: δὲ αὑτοῦ S A, δὲ αὐτοῦ M3 hic et supra, Tr. | βελτίω S M3, flor. 1, Plat., βέλτιον Α hic et supra, Tr.; βελτίω tacite ex Plat, Gesn.!, inde vulg. || 6 δεῖ SM4A, Plat.: ἄεί flor. 1 | πρόσθεν ποιού- µενον S M43A Plat.: προσποιούµενον libri supra Caput quartum et vicesimum exstat in SMA, aliquot eclogae in Br et apud Mac. Chrys. titulum addunt libri sicut Photius, etiam nume- rum SM A Mac, sed ;9' S. in titulo τοῦ om. Α || 10 ecl. cum lemm. hab. SM À Mac. Chrys. (in principio capitis), sine lemm. Br (post ecl. 24, 3). recurrit ecloga in corp. Par. 663 Elt. (Φίλωνος) || 11 γὰρ om. Mac. | fluctuant libri inter αὐτὸν et αὐτὸν || 12 εἰδόθ Mac. | συνει- δὼς δ αὐτῷ corp. Par. | φαύλω Α | διαπεπραγµένω sed ω ex α corr. S | 18 τόν γε S M3 Br corp. Par.: τὸν δὲ Α vov τε Mac. || 14 ecl. cum lemm, hab. SM A Mac. Chrys. eadem supra legitur III 1, 11 p. 6,5 in maiore excerpto (Πυθαγόρου) ubi vide || 15 δὲ Mac., flor. 1, Ps.- Pyth. inde Gesn.! p. 182, vulg.: ó; SM4A 602 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ὃ MevavOgov (fab. inc. fr. 86 com. IV p. 257). 'O συνιστορῶν αὐτῷ TL Wy 7j ὡρασύτατος, 7 σύνεσις αὐτὸν δειλότατον εἶναι ποιεῖ. Σοφοκλέους (fr. 844 N)*. KAénvov ὃ᾽ ὅταν τις ἐμφανῶς ἐφευρεύη, σιγᾶν ἀνάγχκη, x&v καλὸν φορῇ στόμα. 9 ΒΗὐριπίδου 'Ogéovy (995---996). Ὄρέστα τλῆμον, τίς a^ ἀπόλλυσιν νόσος; — Ἡ σύνεσις, ὅτι σύνοιδα δείν᾽ εἰργασμένοο. 6 Σοφοκλέους (fr. 845 Ν.3). H δεινὸν ἀργεῖν, ἡνίκ᾽ ἄν vig ἐσθλὸς ὢν αὑτῷ συνειδῇ. 7 -ἀντιφάνους (fab. inc. 42b com. ΗΙ p. 149). Τὸ μὴ συνειδέναι γὰρ αὐτοῦ τῷ Bio ἀδίκημα μηδὲν ἡδονὴν πολλὴν ἔχει. 8 Πυνφαγόρου. 1 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl, 24, 2), sine lemm. Br (post ecl. 24, 4) || 4 ecl. cum lemm. hab. SM A, omisso lemm. Br. recurrit corp. Par. 514 Elt. (Σοφοκλέους) | 6 φέρῃ libri: corr. Cobet mnemos. IX p. 116 || 7 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 24, 4) Mac. Chrys. (post ecl. 24, 2); evo, fab. n. om. S ὀρέστης Mac. ex testibus nominandus est Glemens ΑΙ. strom. VII p. 273, 1 Dind. utpote ex eodem fonte hauriens ac Stobaeus. de anthologio Clementis et Stobaei ut videtur communi saepius monui, cf. p. 513 adn. 1.6.11 || 8 Ὀρέστα τληµον S M3 Α Mac. Ὀρέστα Clem.: τί χρῆαα πάσχεις; Eur. interpolatio Ὀρέστα τλ. non gnomo- logum sapit, potius philosophi alicuius de conscientia commentarium | ἀπόλλυσι (sine acc. S) SM4 || 9 paragraphum addidi, saepius tacite velut in Platonicis. prior Menelai est versus, alter Orestis | σύνειδα M3 | 10 ecl. eum lemm. hab. S, om. MA 1 11 ep ἦν libri: corr. Buecheler; ἦν &Q' Cobet coll. cr. p. 206 || 12 αὐτῷ ovvelóg S: corr. Dindorf; συνειδῷ (μητρὸς 9» πατρὸς xaxa) ex Eur. Hipp. 425 suppleri iubet Cobet titulo parum convenienter. facinorum quae quis ipse perpetraverit conscientia agitur. ac si verum esset Cobeti commentum, exspectares zvíx^ ἄν τις ἐσθλὸς cv Αὐτὸς συνειδῇ xré. | 18 ecl. cum lemm. hab. SM A; lemma compend. S. cf. Boiss. an. gr. I p. 124, 19 || 14 αὐτοῦ libri: corr. Meineke | 16 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 24, τ) Br (post ecl. 24, 1). recurrit eorp. Par. 664 Elt. (Πυθαγόρου). eadem fere sententia legitur Pyth. Vind. 52 Demoph. sent. Pyth. 24 10 15 10 CAPVT XXIV ΠΕΡΙ TOY ΣΥΝΕΙΔΟΤΟΣ 603 Koxà µείζω πάσχει διὰ τοῦ συνειδότος 0 ἀδικῶν βασανιζόμεγος ἢ [ó] τῷ ou uar [καὶ ταῖς] πληγαῖς µαστι- γούμενος. | 9 Ἰσοκράτους πρὸς «{ημόνικον (8 16 p. 5b). ἸΜηδέποτε μηδὲν αἰσχρὸν ποιήσας ἔλτειξζε λήσειν καὶ γὰρ ἂν τοὺς ἄλλους λάθης, σαυτᾷ συνειδήσεις. 10. Ἰσοκράτους Νικοκλῆς ἢ Κύπριοι (8 52 p. 37 d). Πήηδὲν ἀποκρύπτεσθε μή ὧν κέκτησθε μήν ὧν ποιεῖτε μή ὧν µέλλετε πράττειν, εἰδότες ὅτι περὶ τὰ κεκρυμµένα τῶν “πραγμάτων ἀναγκαῖόν ἐστι πολλοὺς φό- pove γίγνεσθαι. 11 Βίαντος. Bíag ἐρωτηνεὶς ví ἂν ein τῶν κατὰ τὸν βίον ἄφοβον, εἶπεν ὀρ9ὴ συνείδησις. 1 διὰ τὸ συνειδὸς Pyth. Vind. Demoph. || 1. 2 ὁ (0 cod.) ἀδικῶν βασανιξόμενος 7) τῷ σώματι ταῖς πληγαῖς μµαστιγούμενος Pyth. Vind. quod recepi sed articulo ante πληγαῖς deleto: ὁ ἀδικῶν βασανιζόμενος ἢ ó τῷ σώµατι καὶ ταῖς πληγαῖς μµαστιγούμενος S Α corp. Par. ó ἀδικῶν βασανιζόμενος nec plura M ὅ ἀδικῶν 7j ὃ τῷ σώµατι βασανιζόμενος xal ταῖς πληγαῖς μαστιγούμενος Br; 0 ἀδικῶν βασανιζόμενος τῇ ψυχῇ ἤπερ τὸ σώμα ταῖς πληγαῖς μαστιγούµενος Demoph. non sufficit quod proposuit Meineke v.1V p. LXI ó «6. Bao. ἢ ὃ σωματικαῖς πληγαῖς µαστ. | 4 ecl. cum lemm. hab. SM A Br; ἰσοκράτους nec plura Br. legitur ecloga gnom. Byz. 31 p. 171 Wachsm. (Bar. 26); Georgid. p. 59 (post Isocrat.). prius enuntiatum habet Orio anth. I 27 (ἐκ τῆς αὐτῆς scil παραινέ- σεως Ἰσοκράτους) | 5 ugóiv aioyoov S M4A Br Is. Or.: αἰσχρόν τι Bar. αἰσχρὸν Georg. | λύσειν Br || 6 λάθης recepi ex M4 A Br Is. Bar. Georg.: λήσης S Tr., inde vulg. | σαυτώ M4A Br ἑαυτώ (sic Tr.) an σαυτῶ dubium S: esevro Isocr. ΙΕ 2 σεαυτῷ ys Isocr., vulg. o«v- τῷ γε Dar. σαυτὸν Georg. | συνειδήσεις] σύνοιδας Georg. || 7 ecl. cum lemm. hab. SMA | $8 ἀποκρύπτεσθε] θε nunc eras. M, sicut infra u in µέλλετε et ρα in πραττειν || 10 ἐστιν M4 | 12 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 24, 10) Br (post ecl. 24, 16) Mac. Chrys. (post ecl. 24, 5), addito lemmate (βία M) M À (post ecl. 24, 10). recurrit corp. Par. 462 Elt. (τοῦ αὐτοῦ i.e. Βίαντος αποφθέγματα). variatur pau- lulum vel amplificatur gnomol. Vat. 147; flor. Schenkelii (Jien. stud. XI p. 12) 16; flor. Mon. 25 et 170, Leid. 28 al. | 195 εἴη om. corp. Par. | τὸν om. À, inde etiam Meineke, frustra 604 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 12 Περιανδρου. Περίανδρος ἐρωτηθεὶς ví ἐστιν ἐλευθερία, εἶπεν ᾽ἀγαφὴ συνείδησις.. 19 Σωκράτους. Σωκράτης ἐρωτηφθεὶς τίνες ἀταράχως ζῶσιν, εἶπεν 'οἳ μηδὲν ἑαυτοῖς ἄτοπον συνειδότες". 14 «4ιογέγους. Τίς γὰρ ἂν ἧττον φοβοῖτό τι ἢ Φαρσοίή μάλιστα, ἢ ὅστις αὐτῷ μηδὲν συγειδείη κακόν; 15 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Περὶ εὐθυμίας (p. 476 F — 477 A). Tó γὰρ συνειδὸς oiov ἕλκος iv σαρχὶ τῇ ψυχῆ τὴν µεταμέλειαν αἱμάσσουσαν ἀεὶ καὶ νύσσουσαν ἐναπολείπει. τὰς μὲν γὰρ ἄλλας ἀναιρεῖ λύπας O λόγος, τὴν δὲ µετά- νοιαν αὐτὸς ἐνεργάζεται δακνοµένη σὺν αἰσχύνῃ καὶ κολαζοµένῃ vq! αὑτῆς. ὡς γὰρ oi ῥιγοῦντες xol πτυρε- τοῖς διακαιόµεγοι τῶν ταὐτὰ πτασχόντων ἔξωφεν vxó καύ- µατος r5 κρύους μᾶλλον ἐνοχλοῦνται καὶ κάκιον ἔχουσιν, 1 eci. sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ; ενάνδρου Α sed Περίανδρος A? mrg. recurrit corp. Par. 531 ΕΙ. (Περιάνδρου) | 2 Περίανδρος om. M4 A || 4 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ; t χο ; Xtvoxgu À sed γρ. σω in marg. Α”. recurrit corp. Par. 264 Elt. (άπο- φθόγµατα τοῦ αὐτοῦ 1.6. Σωκρ.). cf. Sternbach ad gnomol. Vat. 147 | 5 Σωκράτης om. M4A (sic) et corp. Par. quod si recte fit, etiam Περί- «vógoc in priore delendum erit || 7 ecl. cum lemm. hab. SMA || 8 μᾶλλον pro µάλ. ci. Meineke vol. IV p. LXI [| 9 evco libri: tacite corr. Meineke | 10 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 24, 14) ΜΑ (post ecl. 24, 16) ) || 11 το γαρ συνειδὸς SM4A: ὥσπερ αὖ τοὐναντίον 5 σύνεσις Oti σύνοιδα óeív' εἰργασμένος (Eur. Or. 958) Plut. breviavit haec gnomologus fortasse etiam propter ecl. 5 | τη ψυχη M4AÀ Plut.: τῆς φυχῆς S || 12 ἀεὶ Plut.: eie) SM4A || 14 αὐτος SA Plut.: αὐτοῖς M4 | ἐνεργάζεται SM3A: ἐργαζεται Tr. p. 151, inde vulg., Plut. | δαχνομένην ovv αἰσχύνη καὶ κολαζομένην vq αὐτῆς S ΜΑ: revocavi dativos; δᾳακνομένης σὺν αἰσχύίνῃ τῆς ψυχῆς καὶ κολαζομένης vp αὑτης Plut. [| 16 ῥι- γοῦντες S A. ρἴγῶντες Μὰ: ῥιγοῦντες ἠπιάλοις Plut. |. 16 διακαιό- µενοι 5 ΝΜ4Α, διακαόμενοι Plut.: διακναιόὀµενοι Tr., unde oscitanter δακναιόμενοι Gesn.? p. 192, vulg. | ταὐτὰ Gaisford: ταῦτα SM3A libri Plutarchi | 17 z; S M4 Plut.: za A! corr. A? 15 10 15 CAPVT XXV. ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΗΣ 605 ο 3 / » M * M / ο » οὕτως ἐἑλαφροτέρας ἔχει và τυχηρὰ τὰς λυπας ὥσπερ ἔξω- Jev ἐπιφερομένας. τὸ δὲ A ^ r4 "n N 3 ’ οὗ τις ἐμοὶ τῶν ἄλλος ἐπαίτιος, ἀλλ ἐγὼ αυτός 2 / - € / 3! 3 2 ” ἐπιφρηνούμενον τοῖς ἁμαρτανομένοις ἔνδουεν ἐδ αὐτοῦ, βαρύτερον ποιεῖ τῷ αἰσχρῷ τὸ ἀλγεινόν. / - A , 16 Ἰσοκράτους Νικοκλῆς c Κύπριοι (δ 59 p. 392). ed - / 3 λ Ζηλοῦτε μὴ τοὺς π)λεῖστα κεκτηµένους, ἄλλα τοὺς μηδὲν κακὸν σφίσιν αὐτοῖς συνειδότας᾽ μετὰ γὰρ τοιαύ- της ψυχῆς Ἠδιστα ἄν τις δύναιτο τὸν βίον διαγαγεῖν. CAPVT XXV. ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΗΣ. 1 Ἐκ τοῦ Πορφυρίου Περὶ τῶν τῆς ψυχῆς δυνάµεω». Ὥσπερ yCg àx τῶν ἐνεργειῶν καὶ τὰς ἄλλας κατελα- βόμεφα, οὕτως ἄἀνανθεωροῦντες κατὰ συναναφορὰν yuyvo- µένην καὶ μνήμην τῶν 5 δι αἰσθήσεως καταληφθέντων 9 cf. Hom. 1. 1335: οὔ ví uoc Όῦμμες ἐπαίτιοι, ἆλλ᾽ Αγαμέμνων. non recte ad Callimachea referebat Schneider Π p. 785. | τών SM4A Plut: covó Teles p. 5, 13 H. | ἄλλος Teles Plut.: ἄλλων SM4A | 6 ecl. cum lemm, hab. 5 (post ecl. 24, 15) M A (post ecl, 24, 14), lem- mate non iterato Br (post ecl. 24, 9). iterat eclogam et lemma Ἴσο- κράτους corp. Par. 665 Elt. sine lemm. habet flor. Mon. 111 || 7 ζηλοῦ- ται corp. Par. | πλεῖον A! corr. A? || 8 ἑαυτοῖς pro σφίσιν αὐτοῖς flor. Mon. | τοιαύτης M? A Br corp. Par. Is. flor. Mon.: τῆς τοιαύτης 5 Tr., inde vulg. || 9 wvyzc reposui ex Is. flor. Mon.: τύχης S M* A Br corp. Par. | ἤδιστα ἄν τις S M4 A Br corp. Par. 70.0" ἄν τις Isocratis I 70:0» ἄν τις lsocratis vulg. flor. Mon. | τὸν βίον δύναιτο Isocratis vulg. | διάγειν corp. Par. flor. Mon. Caput quintum et vicesimum legitur in SMA, tres eclogae in Br, una apud Mac. Chrys. titulum praeponunt omnes sic ut Photius, numerum κε MAMac, x S | 12 ecl. cum lemm. hab. SMA, sine lemm. Br; ἐκ” pro ἐκ τοῦ S, om. A || 18 ὥσπερ γὰρ — 006,11 τὴν αἴσθησιν om. Br | τας ἄλλας] sc. δυναµεις | 14 οὕτως ἀναθεωροῦντες S: οὕτω Θθεωροῦντες ΜΔΑ | συναφορὰν Α 606 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 5» διὰ λόγου, ἐφέμεθα καὶ ταύτην ψυχῆς δύναμιν, n τῇ συναναφορᾷ καλεῖται μνήμη, uu ἀφορίξεται “ἀριστοτέλης κατοχὴν φαντάσματος, ὡς εἰκόνος, οὗ Φάντασμα εἰκω», οἷον όταν γένηται D αἴσθησις, ἀνεδόθη ἐπὶ τὴν φαντα- στικὴν κατασκευήν᾿ τὸ yevóuevoy ev τῇ φανταστική τὸ παθος 0 τι δή ποτε Ov, φάντασμα καλεῖται, ἔτι οὖν xai ἀρέντος τοῦ αἰσδητικοῦ d έκτης αἰσθήσεως, τὸ ππροσσεῖπτον ἐν τῇ εἰκόνι τοῦ αἰσθητοῦ, ag οὗ συνέστηκε τὸ φάν- τασμα, εἰκόγος λόγον ἔχον ερὸς τὸ φανταστόν᾿ oiov γὰρ εἰκών τις ἐγένετο iv τῇ φΦανταστιχῇ τοῦ ὑποπεσόντος ὑπὸ τὴν αἴσθησιν. ὅταν οὖν γένηται κατοχή περὶ τὴν Φανταστικην τοῦ Φαντάσματος, καλεῖται μνήμη. τοῦτο μὲν οὖν ποινὸν καὶ ἐν τοῖς ἀλόγοις σῴοις᾽ ] δὲ διηρθρω- µένη, xc9' ἣν καὶ ἀναμιμνήησκόμεθα, iy µόνοις ἐστὶ τοῖς λογικοῖς ἴδιον γὰρ λογισμοῦ τὸ διηρθρωμµένον. διὸ καὶ φασὶν oi περὶ τὸν ριστοτέλην τὰ ἄλογα ζῷα µεμνίσθαι uév, ἀναμιμνήσκεσθαι δὲ µή, µόνον δὲ τὸν ἄνθρωπιον καὶ μνημονεύειν καὶ ἀναμιμνήσχεσθαι. 2 Πλάτωνος ἐκ τοῦ Ιρατύλου (p. 431 B). Ἡ μνήμη movi που μηνύει ὅτι µονή ἐστιν ἐν τῇ ψυχῆ, αλλ ov φορά. 1 ταύτην tacite Gesn.' p. 184, inde vulg.: ταύτης S A; dubito de - | M3 | ψυχήν corr. A? || 2 μνήμη in ima pagina f. 51" suppl. A? cum hic : . - 2/7 08 9 n 2 d evanuisset | Aristot. p. 451a 15 || 8 sixóvoc corr. A? | οὗ A: οὐ SM? | φάντασμα M3À: φαντάσματα S | sixov ignorat Aristot.; οὗ φαν- τασµα, εἰ oiov dubitanter Buecheler | 4 ἀνεόχό S ἀνεδόθη M4A: ἄνελ- θοῦσα Tr. | φανταστικήν κατασκενην hoe ordine etiam A, fallitur Gaisford | 5 ἐν τῇ tacite Gesn.!, inde vulg.: ἐν πι S ἐν ἡ M* ἐν ᾗ Α | ἐν τῇ φ. τότε πάθος Buecheler | 6 ΄καλεῖται φάντασμα S qav- τασµα καλεῖται MÀ A: καλεῖται φάντασμα Tr., inde vulg. | 7 αἰσθη vov M" | 9 malim ἔχει Gesn.! mrg. frustra || 11 περὶ S M! Br: πρὸς Α || 15 λογισμοῦ SM? Α firmat Aristot. ubi συλλ-: λογικοῦ Br sed α΄ in rasura duarum litt. || 16 Aristot. p. 453a 77 ss. ubi τῶν ἄλλων ζἕφων || 19 ecl. cum lemm. hab. S M44 (post ecl. 25, 1) Mac. Chrys. (tamquam ca- pitis unicam); ex τοῦ κρατύλλου À Mac., fallitur Gaisford. recurrit ecloga Maxim. c. 52 p. 654 Combef. (Πλάτωνος ἐν Πρατύλφ) | 20 ἔπειτα δὲ 5 μνήμη κτὲ. Plat. 10 15 10 15 CAPVT ΧΧΥ ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΗΣ 607 3 “Αριστοτέλους Περὶ µνήµης (Y p. 450 ed. Berol.). Τὴν δὲ κατοχὴν τῶν φαντασμάτων μνήμην ἔπονο- µάζεσθαι, τὴν ὃ᾽ ἀναπόλησιν τούτων ἀνάμνησιν ov τοὺς αὐτοὺς Ó εἶναι μνημογικούς τε καὶ ἀναμνηστικούς, ἀλλ᾽ ὣς ἐπὶ πολὺ μνημονικωτέρους μὲν ὑπάρχειν τοὺς βραδεῖς, ἀναμνηστικωτέρους δὲ τοὺς ταχεῖς καὶ εὐμαθεῖο, δια- φέρειν δὲ τῆς φαντασίας τὴν µνημῆν, ὅτι v μὲν κἰνησίς ἐστιν αἰσθίσεως ἐνεργούσης ἢ διανοίας φαντάσματα γὰρ ἄμφω λέγειν ὁμοίως ἡμᾶς ? 0 οἷον ζωγράφημά τι τῆς ψυχῆς' τήν γὰρ γινοµένην κίνησιν τς αἰσθήσεως σημαίνεσθαέ τινα τύπον £v αὐτῆῇ παραπλησίως τοῖς σφραγιξζοµένοις διὰ τῶν δακτυλίων. διὸ καὶ τοῖς μὲν ἓν κινήσει πολλῇ διὰ πάθος 1j 0L ἠλικίαν οὖσιν οὐ γίνεσθαι, παύατιερ εἲς ὕδωρ ῥέον ἐμπιπτούσης τῆς κινήσεως καὶ τῆς σφραγῖδος, τοῖς δὲ διὰ τὸ ψύχεσύώαι, χαφάἄάπερ καὶ τὰ παλαιὰ τῶν οἰκοδομημάτων, καὶ διὰ σκληρότητα δὲ τοῦ δεχοµένου τὸ zt&Jog οὐ γίνεσθαι τοὺς τύπους. διόπερ τούς τε νέους σφόδρα καὶ τοὺς γέροντας ἀμνύήμονας εἶναι" Υπορρεῖν γὰρ τῶν μὲν διὼ τὴν αὔξησιν, τῶν δὲ διὰ τὴν φύίσιν. ὁμοίως δὲ καὶ [διὰ] τοὺς λίαν ταχεῖς v; βραδεῖς᾽ οὐδετέρους γὰρ τούτων φαίνεσθαι μνημονεύοντας' τοὺς μὲν γὰρ ὑγροτέρους εἶναι τοῦ δέοντος, τοὺς δὲ σκληρο- τέρους, παρ ὃ καὶ τῶν μὲν οὐ uévew ἐν τῇ ψυχῇ τὸ φάντασμα, τῶν ὃ᾽ ovy ἅπτεσθαι τὸ παρώπαν. 1 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 25, 2) Br (post ecl. 25, 4); περὶ µνήµης om. Br. Aristotelis περὶ µνήµης καὶ ἀναμνήσεως libellus in breviarium redactus ab aliquo Ario, hine oratio obliqua. v. 2---6 iteran- tur Maxim. ο, 52 p. 651 Combef. | 9 λέγειν ὅμοιως (δµοίως Tr.) S Tr.: λέγειν ὁμοίως λέγειν M3 À | ζωγραφήματι τῆς v. A* |. 10 γινοµέ- γην 5 M3 Br: γιγνοµένην Α || 11 τύπον Aristot. (ἐνσημαίνεται oiov τύπον τινὰ κτλ.) τρόπον libri Stob. || 18 ἠλικίαν Α Tr.: ἠλικίην S Ὀλιχίαν M3 | γίνεσθαι S M3: γίγνεσθαι A Br Tr. p. 152 || 15 ψήχε- σθαι Aristotelis libri meliores recte ; 17 οὐ γίνεσθαι (γίγνεσθαι A) S M4A Br: οὐκ ἐγγίνεσθαι tacite Gesn.! p. 184, inde vulg. || 18 σφόδρα χαὶ τοὺς γέροντας S M4 Br: xal τοὺς γέροντας σφόδρα À || 20 δια tacite seclusit Gesn.!, inde vulg. | 21 τούτων supra lin. S! | 28 παρ᾽ 0 libri nisi quod παρ ὦ M? | µένην ni fallor M3 008 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 4 'Ex τῆς Πλάτωνος πρὸς «4ιονύσιον ἐπιστολῆς (ep. lI p. 496 Herch.). ΙΗεγίστη δὲ φυλακὴ τὸ ur) γράφειν ἀλλ’ àxuavSavew: ov γὰρ ἔστι τὰ γραφέντα ur οὐκ ἐκπεσεῖν. διὰ vovv. οὐδὲν πώποτ᾽ ἐγὼ περὶ τούτων γέγραφα, οὐδ᾽ ἔστι σύγ- γραµµα Πλάτωνος οὐδὲν οὐδ᾽ ἔσται, τὰ δὲ νῦν λεγόμενα Σωκράτους iovi καλοῦ καὶ νέου γεγονότος. 9 Πλάτωνος ἔκ τοῦ Φιλήβου (p. 3AA—C). Τὸ ὃ' iv évi πάθει τὴν ψυχἠν καὶ τὸ σῶμα xoti ιγνόµενον κοινῇ καὶ κιγεῖσθαι, ταύτην δὴ τὴν κίνησιν ὀνομάζων αἴσθησιν οὐκ ἀπὸ τρόπου φθέγγοι ἄν. — ληθέστατα λέγεις. — Οὐκοῦν On uav9&vouev, 0 βουλό- µεύα καλεῖν τήν αἴσφησιν; — Tí μήν; — Σωτηρίαν τοίνυν αἰσθήσεως τὴν μνήμην λέγων ὀρύφῶς àv τις λέγοι κατά ye τὴν ἐμὴν γνώµη». — Ὀρθῶς γὰρ ovv. — Ἰνήμης δὲ ἀνάμνησιν ἆρ ov διαφέρουσαν λέγομεν; — Ἴσως. --- Zo! οὐ τόδε; — Τὸ ποῖον; — Ὅταν à μετὰ τοῦ σώματος ἔπασχε z:&91 ψυχή, ταῦτα ἄνευ σώματος αὐτὴ iv ἑαυτῇ 0 τι μάλιστα ἀναλαμβάνη, τότε ἀναμιμνήσκεσθαί σου λέγομεν. d γάρ; — IHáv μὲν ovy. — Καὶ μὴν καὶ ὅταν ἀπολέσασα μνήμη», eir αἰσθήσεως εἴτ QU µαθήµατος, av Jic ταύτην ἀναπολήσῃ πάλιν αὐτὴ ἓν ἑαυτῖ, καὶ ταῦτα ξύμπαντα ἀναμνήσεις καὶ µνήµας που λέγομεν. — Ὀρθῶς λέγεις. 6 Ἰαμβλίχου ἓκ τοῦ Περὶ ψυχῖς. Τούτων οὐσῶν τῶν κοινοτάτων Óvvausov εἰσὶ xoi 1 ecl. cum lemm. hab. 5 M A (post ecl. 25, 3), sine Jemm. Br (post ecl. 25,1) || 5 σύγγραμμα Πλάτωνος Br Ps.-Plat.: Πλάτωνος ovy- γραµµα SM3A || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA; £ αυ ex^ φιλήβου S | 10 γινώµενον A | 11 ὀνομάζομεν, corr. A! || 16 λέγομεν 5 M43 A Plat.: ἔγνωμεν Tr. p. 153, inde vulg. [| 18 ἔπασχεν 5 Μά | πάθη ψυχή S M? Platonis libri πόθη τῇ ψυχῇ À, si recte intellego Mekle- rum: z09^ ἡ wvyy Platonis vulg. πάθη (5) ψυχή Turicenses | ἄγευ τοῦ σώματος Plat. | 22 ἀναπολήση ex -σει corr. S! | 95 ecl. cum lemm. hab. SMA | 26 οὐσῶν τῶν 5ΜάΑ: οὖν rov Tr, inde vulg. 10 15 CAPVT XXVI ΠΕΡΙ ΛΗΘΗΣ 609 ἄλλαι τῆς ψυχῆς Óvvauetg, κατ αὐτὴν uév, οὗ μὴν συµ- πληρωτικαὶ αὐτῆς, ὡς v µνήµη κατοχὴ οὖσα φαντάσ- µατος. CAPVT XXVI. ΠΕΡΙ AHOH X. 1 Σοφοκλέους àx Συνδείτενου (fr. 145 N.2). «άθα Πιερίδων στυγερὰ καὶ ἄνάρατος᾽ ὦ δύνασις Φανάτοις εὐποτμοτάτα µελέων ἀγέχουσα βίου βραχὺν ἰσόμόν. Caput περὶ λήθης habent SM A, tres eclogas extremas Br, secun- dam et quartam Mac. Chrys. inscriptionem offerunt codices sic ut Pho- tius, numerum ας M À Mac. et M quidem in indice duorum foliorum quae contextum Stobaei praecedunt non numerata, χα S. memorabile autem, quod in M Br hoc capitulum subicitur non quinto sed septimo et vicesimo, quamquam titulus x ὄρχου in M f. 102r est rescriptus ut λήθης etiam nunc perluceat. capite autem XXVII et XXVI exaratis erro- rem ita correxit M f. 102r ut caput XXVI una cum titulo interim a biblio- pega ex parte resecto in margine superiore et cum non sufficeret su- perior in margine dextro suppleret scriptura quidem minore et paulo nigriore atramento, tamen M! ut videtur. certe rubricae color idem atque in reliquis. diversa est ratio capitis XXVI post XXVII exarati. vetus rubri- cator fecit x et in margine sinistro xt xe. cum cetera capitis rubri- catio minii sit clarioris et recentioris ni fallor manus praeter vocem σοφο- xÀ&ovo:-^ in lemmate eclogae primae. in disponendis eclogis libri non discrepant || 6 ecl. cum lemm. hab. SMA; lemmatis σοφοχλέους éx συνδείπνου maxima pars resecta est bibliopegi incuria (ut infra alia non- nulla) M loco priore, ibidem altero loco σοφοκλέους rubr. vet. 2x συν- δείπνου rubr. rec. || V 4αθα (δὲ) Πιερίδων ci. Schneidewin Philol. III p. 112 | καὶ αναάρατος (sic) S, M utrobique, A χαὶ ἀνάρετος Tr. p. 153, vulg. κἀνάρατος Schneidewin | 8 ὦ δύνασις Buecheler (praeivit quadam- tenus Herwerden): ὠδυνάσεις (sine spir. M loco priore) libri; & δὲ μνᾶσις (uv&otic alii) Grotius dict. poet. p. 119 | Θανατοις SMA: 9vacoic Gro- tius | εὐποτμοτάτα Schneidewin: εὐποτμότατε SMA | µελέου temere Gesn.! p. 186, vulg. | 9 βραχὺν οἶμον mavult Nauck. Sapphus, si dis pla- cet, fragmentum z1«8« Πιερίσι (sic iam Grotius) στυγερὰ καὶ ἀνάρσιος elicuit Bergk (p. 1.3 III p. 101) quod cum Sophoclis loco coaluerit tali «4άθα Stobaeus III. 39 610 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" 2 Εὐρωτίδου Ὀρέστου (213—214). Q πότνια λήώη τῶν κακών, ὥς ei σοφή, καὶ τοῖσι δυστυχοῦσιν εὐκταία Ψφεός. Σοφοκλέους Ὕβρεως σατύρου (Ir. 609 N.?). «dn» τε τὴν Ιιάντ ἀπιεστερημένην, κωφὴν ἄναυδογ. 4 Tov αὐτοῦ Mvoov (tr. 375 Ν.2). Ὡς τοῖς χακὦ ἡδὺ κἂν ῥραχὺν Jg τοῖς χακῶς πράσσουσιν ἠδὺ κἂν ῥραχ χοονον λαύέσύαι τῶν παρεστώὠτων καχκῶν. ὅ Πλάτωνος éx τοῦ Φιλήῥου (p. 33E). Ἔστι γὰρ λήΦη µνήµης ἔξοδος. 6 Πλάτωνος ἔκ τοῦ Συμποσίου (p. 208A). Ὅ yàg καλεῖται μελετᾶν, ὡς ἐξιούσης ἐστὶ τῆς ἐπιστή- " ^n. M 3 , . M / 2 µης᾽ λήνη γὰρ ἔπιστημης ἔξοδός ἐστιν. , 6f . / - t δὲ µόνον φάρμακον) οδύνας ἸΗελέοις evnotuotata θνατοῖς Αγέχουσα . , » 2 , 5 βίου βραχυν ἐσθμόν sive Movva à ἀκεσώδυνος eic “Ιάθα, Ἰελέοις ατὲ. vide etiam Herwerdenum mnemos.? I p. 312 1 ecl. cum lemm. hab. S M Α Mac. Chrys. versus citantur ab aliis haud raro. testimoniis a Kirchhoffio collectis addatur Plutarchus Stobaei 1] 18,2 p. 520,16 | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA; σατύρου om. S. σατύρων praepropere Meineke, σατύρου tuetur Demetrius de eloc. 169 || 5 τε (vel cà) τὴν παντ SMA; ce (xal) τὴν πάντ᾽ tacite Gesn.? p. 194, inde vulg. τε τὴν &zavv. Ε. G. Wagner τε τὴν (và) zavv. Gomperz τίει τὴν παντ᾽ (τίει “Ύβρις opinor, τίει more 4Aeschyleo, tum drama ex vetustio- ribus erat) Buecheler τ΄ ἔχει τὴν πάντ ego || 6 ἄναυδρον A || 7 ecl. cum lemm. hab. S MA Mac. Chrys., lemmate omisso Br; ooqoxAéovo (pro τοῦ αὐτοῦ) M utrobique, Mae. || 8 καν Cobet mnemos. IX p. 116: καὶ libri | 9 χρόνων A | 10 ecl. cum lemm. hab. SMA Br; ἐχ τοῦ φιλή- βου om. Br | 11 ἔστιν M || 12 ecl. cum lemm. hab. SMÀ, Platonis uomine . - ου 1 non iterato, libelli omisso Br; f αυ ἐκ; συµποσι S | 14 λήθη — ἐστιν om. Br | ἐστιν (vel ἐστίν) post ἔξοδος add. SM A: om. Tr. p. 153, vulg. Plat. 10 Qt CAPVT XXVII. ΠΕΡΙ OPKOY 611 CAPVT XXVII. ΠΕΡΙ OPKk OY. 1 Χοιρίλου Περσηέδος (tr. 7 Kink.). (t 3 M2 € M 2 " w , Ooxov ὃ οὖτ ἄδικον χρεὼν ὀμνύγαι οὔτε δίκαιον. 2 4ἰσχύλου (fr. 994 Ν.2). Ovx ἀνδρὸς ὄρκοι πίστις, ἀλλ᾽ ὄρκων ἀνήρ. ὃ άλέξιδος ἓκ Θητευόντων (com. III p. 420). Ct, Q'i d J 3» , " Όρκος βέραιος ἐστιν, ἄν vevotc u6voy. 4 άμφιδος (fab. inc. fr. 8 com. III p. 319). Ὅστις γὰρ ὀμνύοντι μιδὲν πεείφεται, αὐτὺς ἐπιορκεῖν ῥᾳαδίως ἐπεσταται. 5 ᾽άντιφάνους (fab. inc. (r. 43 com. III p. 149). «έστοιν', ὅταν vig ὀμνύοντος καταφρονῇ, ᾧ μὴ σύνοιδε τερότερον ἐπιωρκηκότι, οὗτος καταφρογνεῖν τῶν Φεῶν ἐμοὶ δοκεῖ καὶ πρὀτερον ὁμόσας αὐτὸς ἐπιωρκηκέναι. Caput vicesimum septimum servarunt LSMA, quinque eclogas Br (de quo cf. cap. XXVI), duas Mac. Chrys. inscriptionem sic ut Photius S M À Br Mac, numerum addunt S M A Mac. et quidem κζ΄ etiam M (de quo vide ad initium capitis XXVI) licet δ΄ sit in rasura, β΄ S. ordo eclogarum idem est in omnibus || ὁ ecl. cum lemm. hab. SL M A Br Maec. Chrys.; χοιρίλλου À Mac. Κοιρίλλου (K rubr.) nihil amplius L aloyt (cf. ecl. 2) nee plura Br. auctorem versus suspectabat Naeke Choer. p. 160. de Pythagoreo cogitavit Nauck cui ipsius Choerili locus exci- disse videtur lambl. vit. Pyth. p. 240 | 4 ὀμνύναι ci. Meineke v. IV p. LXI dubitans ipse sed probante Cobeto mnemos. IX p. 92: ἔμμεναι 51, Α Br Mac. || 5 ecl. cum lemm. hab. SLMA; «άὐσχίνους com- pend. L ᾿4λέξιδος ex ecloga proxima Tr. p. 154 | 6 Ov in Ovx om. rubr. addend. L | ἀνδρών Tr. | πίστις LA -τεις SM? j 7 ecl. cum lemm. hab. SLMA; fab. n. om. L (| 9 ecl. eum lemm. hab. SL M Α (post ecl. 27, 3), sine lemm. Br (post ecl. 27, 1); xovov Auquóoc (7A rubr.) pro lemm. L ubi χόνου ex vicino µόνον ortum putat R. Schoell, nec immerito. ecloga et lemma iterantur corp. Par. 666 Elt. || 10 'O in Ὅστις om. rubr. addend. L || 11 νομµίζεται mavult Meineke.v. IV p. LXI || 12 ecl. cum lemm, hab. S MA, sine lemm. L | 18 Θέσποιν᾽ (0 rubr.) L | 14 σύνοιδεν S | ἐπιωρ- χηκότι L Μά A: ἐπιορκηκότι S | 16 θεῶν uot (uoc supra lin.) L || 16 ἐπιωρκηκέναι LA: ἐπιορκηκέναι S MÀ 99 * 612 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 6 Σοφοκλέους Ἱπποδαμείας (fr. 431 N.?). "Ooxov δὲ προστεθέντος ἐπιμελεστέρα ψυχὶ κατέστη δισσὰ γὰρ φυλάσσεται, φίλων τε µέμψιν χεὶς Φεοὺς ἅμαρτανει». 7 Απολλοδώρου (fab. inc. fr. 6 com. IV p. 457). Ἱάστιγος οὔσης Ogxov οἰκέτη δίδως; 8 ᾽ἀντιφάνους (fab. inc. fr. 44 com. III p. 149). 'O διδοὺς τὸν ὅρκον τῷ πονηρᾷ μαίνεται ᾽ τοὐναντίον γὰρ νῦν ποιοῦσιν οἱ Jot. ἐὰν ἐπιορκήσῃ τις, αὐτὸς εὐθέως ὁ δοὺς τὸν ὅρκον ἐγένετ ἐμβρόντητος, (06) οἶμαι, δικαίως, ovt πεπίστευκέν τινι. 9 4λέξιδος Ὀλυνθίων (fr. 3 com. III p. 458). Οὐ τοῖς γὰρ ὀμνύουσι τὸν φρονοῦντα Oei, τοῖς πράγµασιν Ó' αὐτοῖσι πιστεύειν Gl. 10 «4υκούργου (fr. 98 Sauppe). 4εῖ φίλοις καὶ τὸῖς οἰκείοις βοηὺ εἴν ἄχρι τοῦ μὴ ἐπιορχεῖν. 11 Ἰσοκράτους moóg «{ἡμόνικον (S 23 p. 6e). 1 ecl. cum lemm. hab. SLMA ; Σοφ (X rübr.) nec plura L || 2 προ- τεθέντος libri: tacite corr. Gesn.! p. 186, inde vulg. | 8 φυλαττεται Α | 4 καὶ εἰς Mà | 5 ecl. cum lemm. hab. SLM A (post ecl. 21, 6), sine lemmn. Br (post ecl. 27, 4); Πολλοδώρου (1 rubr.) L | 6 oixév» (1) libri nisi quod οὐχξτι fere 5 οὐκέτι Tr. p. 154, vulg. | «4 ecl. cum lemm. hab. SMA, sine lemm. L, primum versum sed lemmate carentem Br | 8 τὸν om. Br || 9 πᾶν pro vov male Herwerden. recte inierpre- tatus est Grotius || 10 ἐφιορκήση M? ἐφιορκήση A corr. A? | αὐτὸς L Tr., vulg.: αὐτοὺς S Μ4Α fortasse recte; αὐτὲς 6 δοῖς, non, ut antiquitus, qui peieravit || 11 δοὺς (sic ut scribi iussit Cobet mnemos. IX p. 116) 5 LM: didovc À | ὡς addidit Gaisford || 12 zezovevae L || 18 ecl. cum lemm. hab. SLM A; "ES (E rubr.) dive dud L | 14. ου SM? 5 EY om. rübr. addend. L | 15 πράγµασι (debuit -σιν) ó' αὐτοῖσι L Gesn.! p. 186, vulg.: πράγµασι δ᾽ αὐτοῖς SM3A || 16 ecl. cum lemm. hab. S LMA. iteratur mel. Aug. c. XIV || 1? Te (T rubr.) L | (voic) φίλοις xal τοῖς οὐκ. ci. Sauppe, malim φιλικώς τοῖς oix. | 19 ecl. cum lemm. T hab. LS8MA; Ὁ σοκρα:. (0 rübr.) nec plura L.. recurrit gnomol. Byz. Τὸ δε 10 CAPVT XXVII ΠΕΡΙ ΟΡΚΟΥ 619 C 3 A , 3 , , » Όρκον ἐπακτὸν προσδέχου διὰ δύο προφασεις, i, σαυτὸν αἰτίας αἰσχρᾶς ἀπολύων, ἢ φίλους ix μεγάλων κινδύνων διασῳζων. ἕνεχα δὲ χρημάτων µήηδένα Jew 2 / 3. J - , M - M ὀμόσῃς, μηδ᾽ ἂν εὐορκεῖν µέλλης' δόξεις γαρ τοῖς μὲν ὅ ἐπιορχεῖν, τοῖς δὲ φιλοχρηµατως ἔχει». 10 15 3 - 12 Ex τοῦ Ἐπικτήτου Ἐγχειριδίου (c. 33, 5). Ὅρκον παραίτησαι, εἰ μὲν οἷόν ve, εἰς ἅπαν εἰ δὲ Qu, ἐκ τῶν EvOYTOY. 13 Ευσεβίου (fr. 30 phil. graec. HI p. 12 Mullach.). c M - 3 , M 3 f 5 2 - Οἱ πολλοὶ τοῖς avJ3gurrotctL τὸ ευόρκους εἶναι αὐτοῖς παραινέουσιν, ἐγὼ δὲ καὶ τὸ ἀρχὴν μηδ᾽ εὐπετέως ὀμνύναι | ; ὅσιον ἀποφαίνομαι. c ; T 14 Ἡροδότου ἱστορίας z' (VI 86). / /0v 3 - , ᾿Ελεξέ oquv «4{ευτυχίδης vaóe: c ᾿49φηναῖοι, ποιέετε μὲν ὁκότερα βούλεσθε αὐτοί' καὶ γὰρ ἀποδιδόντες ποιέετε ὅσια, καὶ ur ἁἀπιοδιδόντες τὰ ἐναντία τούτων. ὁποῖον p. 118 Wachsm. (Bar. 99); prior pars (ὄρκον — διασώζων) corp. Par. 172 Elt. ({ημοκρίτου γνώμαι) 2 cavtov LSM*A σεαυτὸν Is. corp. Par. ἑαυτὸν Bar. | αἰσχρᾶς om. corp. Par. | 8 διασωζων M rec. in ras., ut supra τίασ αἲ in verbis αἰτίασ αἰσχρὰς et infra δᾶν εὐορκεῖν in verbis uà ἂν (sic) εὐορκεῖν | μήδένα θεῶν ὀμόσης LM4A Is. µήδένα Θεὸν ὀμόσης S μµῆ ὁὀμόσῃς δεὸν Bar. | 4 u5ó' ἀγενορχεῖν L | µέλης S | δόξεις sed ει ex αι corr. $ || b φιλοχρηµάτως (-ἄτων L) ἔχειν LS ΜΑ Is.: φιλαργυρεῖν (Aomoeoteleuti gratia Keil anal. Is. p. 19) Bar. || 6 ecl. cum lemm. hab. LSMA; in lemm. Ἐπιατη UE rubr.) nec plura L j|, V 'Ooxov (Ὁ rubr. sine acc.) L || 9 ecl. cum lemm. hab. SL MA (post ecl. 21, 12) Br (post ecl. 21, 8) Mac. Chrys. (post ecl. 27,1); E? in Εὐσεβίου om. rubr. addend. L. recurrit corp. Par. 667 Elt. (Εὐσεβίου) | 10 Ἡ pro Οἱ L rubr. | τοῖς ανθρώποις (sed -οις bis in ras. Br τοῖς ἆλοις, L) libri; τοῖσι ἀνθρωποισι Mullach | αὐτοῖς libri nisi quod αὐτοὺς corp. Par. non multum aberat quin pro- nomen delerem || 11 παραινέουσιν libri παραινοῖσιν corp. Par. || 18 ecl. cum lemm. hab. SL, om. MÀ; *Hooóo CH rubr.) nec plura L τὸ iot s S. oraculum Γλαῦκ᾽ ᾿Επικυδείδη — μετόπισθεν αμείνων iteratur in proximo capite post ecl. 11 (Ἀρησμός) || 14 ἔλεξέ σφιν — 615,4 τῷ χρηστηρίφ om. L | σφιν S: σφι Her. | 4ευτυχίδης Her.: -δας S | 16 ὁκοῖον Her.: ὁποῖον S 614 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ μέντοι τι ἐν τῇ Σπάρτη ovvgvéyOn γενέσθαι περὶ παρα- S4 xvc, βούλομαι ὑμῖν εἰπεῖν. λέγομεν ἡμεῖς ot Ὑπαρτιῆται [un] γενέσθαι iv «{ακεδαίμοχι κατὰ τρίτήν ysverv τὴν ἀπ᾿ ἐμέο Γλαῦχον Ἐπικυδέος παῖδα" τοῦτον τὸν ἄνδρα φαιμὲν τά ve ἄλλα πάντα περιήκειν τὰ πρῶτα, xai δὲ ὅ (καὶ) ἀκούειν ἄριστα δικαιοσύνης πέρι παντων ὅσοι τὴν «Πακεδαίμονα τοῦτον τὸν χρόνον οἴχεον. συγενεχύτναι δέ oi χρόὀνῳ íxvevuévo ταδε λέγομεν. ἄνδρα ΙΗιλήσιον ἀπικόμενον ἐς Σπάρτην βούλεσθδαί oi ἐλφεῖν ἐς λόγους προϊσχόμενον τοιάδε᾽ εἰμὶ μὲν Ἰιλήσιος, ἵκω δὲ τῆς 10 σῆς, Γλαῦχε, δικαιοσύνης βουλόμεγος ἀπολαῦσαι” ἔδοξέ µοι οὖν τὰ ἡμίσεα τῆς οὐσίης ἐξαργυρώσαντα Φέσδαι παρὰ σέ. χρόνου δὲ διελφόντος {λθον ἐς Ἑπαρτην τοῦ 1 συνηνέχθη S: συνηνείχθη Her. videad 5 | παραθήκης S Her. B? fi: παρακαταθηκης Her. reliqui | 9 εἰπεῖν S: εἶπαι Her. | 8 γενέσθαι ta- cite ex Her. Gesn.! p. 188, inde vulg.: µη γενέσθαι S; in folii calce (987) S m. recentissima haec notavit, quae huc nullo modo faciunt: ἔλεός ἐστιν ἑκούσιος λύπη ἐπ᾽ ἀλλοτρίου κακοῦ συνισταμένη ἔλεός ἐστιν ἐπὶ (3) τῶν δυσφορούντων ἐπί τισιν ἀγιαροῖς ἀγαπητικὴ συνδιάθεσις | ἐν τῇ «ακεδαίμονι Her. ἵ 4 Ἐπιχυδέος S: Επικύδεος Her. | ϐ καὶ ὤκουειν tacite ex Her. Gesn.!, inde vulg.: ἀκούειν S Her. Β | τὴν 4Aa- κεδαίµονα scripsi ex Her.: c Λακεδαίμο» S, ubi z corruptum videtur ex T (i. την): παρὰ λακεδαίμονας compendio male intellecto Tr. p. 155, inde vulg. | Y συνενεχθῆναι S Herodoti 4 B! d: συνενειχθήναι Herodoti reliqui | 8 ygóvo S: ἐν χρόνω tacite ex Her. Gesn.!, inde vulg. [| 9 ἐς Σπάρτη»] ἐσπάρτην S8 | ot om. Her. 4 BCd { 11 δικαιοσύνης βου- λόμενος S Her. PH: Boviousvog δικαιοσύνης Her. reliqui. || 12 οὖν particula (debuit ὦν) quam aut ex proximis aut de suo huc invexit gno- mologus indicio est consulto eum resecuisse quae inter ᾠπολαῦσαι et ἔδοξδε offert Herodotus ὥς γὰρ à? ἀνὰ πᾶσαν μὲν τὴν ἄλλην Ελλαδα, ἐν δὲ καὶ περὶ Ἰωνίην τῆς σῆς δικαιοσύνης v λόγος πολλός, ἐμεωντοῦ λόγους ἐδίδουν καὶ ὃτι ἐπικίνδυνος ἐστὶ aisi κοτε s Iovis, ἡ δὲ 11ελο- πὀννησος ἀσφαλέως ἱδρυμένη, x«i διότι χρήματα οὐδαμὰ τοὺς αἲ- τούς ἐστι ὁρᾶν ἔχοντας. ταῦτά τε ὧν ἐπιλεγομένῳ καὶ βουλευομένῳ ἔδοξέ µοι κτὲ. eandem eclogarii licentiam observavimus supra p. 385,4 et 9 | τῆς οὐσίῃς scripsi: τῆς οὐσίας S; πάσης της οὐσίης Her. | 18 post παρὰ σὲ itidem haud pauca neglexit florilegus | χοόνου δὲ πολ- λοῦ διελθόντος Her. ! ἐς τὸν Σπόρτην Her. CPd ! τοῦ S: τούτου τοῦ ler. 10 CAPVT XXVII ΠΕΡΙ OPKOY 615 παρανφεμένου τὰ χρήματα οἳ παῖδες, ἐλθόντες δὲ ἐς λόγους - , 3 / 4 , " € * € ' τῷ D'Àavrq, ἀπττεον τὰ χρήματα" ὃ δὲ διωφέετο" οἳ μὲν Πήιλήσιοι συμφορὴν ποιεύμενοι ἀπιλλάσσοντο. Γλαῖκος ) 3 Li J * / ^v Ó ἐπορεύετο ἐς «4ελφοὺς yonoóusvog τῷ χργστηρίῳ. ^ 3 / ια, 4 H " € ἐπερωτῶντα δὲ αυτόν, el ὕρκῳω τὰ χρήματα ληίσεται, ἡ IHv3ír µετέρχεται τοῖσδε τοῖς ἔπεσι' Ld 3 N λἃ 3 / Γ)αῦκ Ἐπικυδείδη, τὸ μὲν αὐτίκα κέρδιον οὕτω ί4 - , / ὄρχῳ γικῆσαι xai χρήματα ληίσσασθαι. 2 * f / , , Ouvv , ἐπεὶ Φάνατός γε xai εὔορχον µένει ἄνδρα. 2132 Cf / 2 / 3 f 395 » - ἀλλ ὄρκου πᾶις ἐστίν, ἀνῶνυμος, οὐδ᾽ ἔπι χεῖρες οὐδὲ πόδες᾽ χραιπνῶς δὲ µετέρχεται. εἰς ὃ χε πᾶσαν 3 "n M 5 συμµαρίψας ὀλέση yeverv καὶ οἶκον ἅπαντα. ἀνδρὸς Ó' εὐόρκου yever χατόπισθεν ἀμείνων. ταῦτα ἀκούσας ὁ Γλαῦκος συγγνώµην τὸν Φεὸν παραι- 2 τῷ γλαύκω ἀπήτεον S: τῷ Γλαύκῳ καὶ ἀποδεικνύντες τὰ σύμβολα ἀπαίτεον Her. | post διωθέετο complures Herodoti versus suppressit Stobaeus | μὲν S: μὲν δη tacite ex Her. Gesn.!, inde vulg. [ 3 ποιεύµενοι S Her. PI: ποιησάµενοι Her. reliqui | ἀπηλλάσσοντο S: ἁπαλλάσσοντο oc ἀπεστερημένοι τῶν χρημάτων Her. | 4 ὃ S: δὲ Her. | ἐς tacite ex Her. Gesn.!, inde vulg.: εἰς S || 5 ἐπερωτώντα S απερωτώντα (ἆ rubr. L: ἐπειρωτώντα Her. | αὐτον εἰ SL: αὐ- τὸν τὸ χρηστήριον εἰ Her. | ληΐσεται S L Her. plerique: ληΐσηται Her. ABR || 6 votoós τοῖς ἔπεσιν (ἔπεσι V) SL: τοῖσδε (τοίσιδε d τοῖσι H) τοῖσι ἔπεσι Her. libri | τή fere (i. e. χρησμός) S mrg, χρησμὸς pro lemm. flor. 28, 15 | I'in Paevx' om. rubr. addend. L | Ἐπικυδείδη tacite ex Her, Gesn.!, inde vulg.: ἐπικυδίδη SL. ἐπιτυδείδη libri flor. 28 | ev- τίχα — 8 νικῆσαι affert Eustathius Tl. p. 414 | 8 ληΐσασθαι SL, flor. 28, Her. libri. | 9 affert Dio Chrys. or. LXXIV p. 400 R.; schol. Iuvenal. XIII 199 | ὄμνυ SL, flor. 28, Her. P. Dio: ὄμνυ Her. reliqui, schol. Iu- venal. | γε om. schol. Iuvenal. | xei sed factum ut Vitellio videtur ex x&v ab ead. m. L | 10 αλλ᾽ — 12 ἅπαντα Eustathius l. s.s. | παϊς (ἓ pro litt. erasa M?) flor. 28, Her.: παῖς LS Her. A || 11 κραιπνώς LS, flor. 28, Her. t: αχραιπνος Her. | πᾶσαν S, flor. 28, Her.: πᾶσασ L | 12 ὀλέση (ὀλέσει Her. 4 B Cd) γενεὴν LS, Her.: γενεὴν ὀλέσῃ flor. 28 |. 18 afferunt schol. Plat. p. 398 Pausan. VIII 7 | κατόπισθεν LS κατ ὄπισθεν Her. H: μετόπισθεν flor. 28, Her., schol. Plat. Pausan. | αρείων Pausan. || 14 ταῦτα SHer.: ταῦτ᾽ L | τὸν 920v L Tr. Her.: τῶν θεών S | παραιτέετο LS Her.: παρηιτέετο Her. 4B 616 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON I" , 3 ^ ^ , H , τέετο αυτῷ ἴσχειν τῶν ῥηθέντων. T» δὲ Ilv9ím ἔφη τὸ πειρηὺηναι τοῦ Φεοῦ καὶ (τὸ) ποιῆσαι tcov δύνασθαι. Γλαῦκος μὲν δὴ μεταπεμψάμενος τοὺς ΙΜιλησίους ξείνους 3 / / , - c , ἀποδίδωσέ σφιν τὰ χρήματα. τοῦ δὲ εἵνεκα 0 λόγος 006, 5 29 - ς / / ) € 7 2. 7 c ᾿4ὐηναῖοι, woun9n λέγεσθαι ἓς vuéac, eigroevac: Γλαύκου νῦν οὔτε τι ἀπόγονόν ἐστιν οὐδὲν οὔτε iori οὐδεμία νομιζομένη εἶναι Γλαύκου, ἐκτέτριπταί τε πρόρρι- 3 xv , c 3 Δ b! Id N Cog ἐκ Z2magrug. οὕτω ἀγαθὸν μηδὲ διανοέεσύαι περὶ ’ Y 2λ J , παραθήκης ἄλλο ye v ἁπαιτεύντων ἀποδιδόναι. CAPVT XXVIII. ΠΕΡΙ EIIIOPKIAZ. 1 (28, 6 Mein.) Εὐριπίδου (Hippol. 612). Ἡ yidoo ὁμώμοχ᾽, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος. 2 (98, 10 Mein.) Εὐριπίδου (Iph. Aul. 394—395). 1 ἕωυτῷ mavult Stein | ἴσχειν Ὦ 5 Her. 4B Cd: σχεῖν Her. reli- qui | τὸ πειρηθῆναι — 2 δύνασθαι Clemens Alex. strom. VI 23 p. 144,10 Dind. | τὸ πειρηθῆναι S Her.: τὸ πειραθῆναι L τὸ τε ῥησθῆναι Clem. [| 2 τὸ tacite ex Her. (Clem.) add. Gesn.! p. 188, inde vulg.: om. L 5 Her. f | ἴσον S Her. plerique: /oov L Her. pauci Clem. | δύνασθαι LS Her: δύναται Tr., inde vulg., Her. ed. Ald., γενέσθαι Clem. | 8 ξείνους (εἰ e corr. L) L S Her.: ξένους Tr., inde vulg. | 4 ἀποδίδωσί LS: ἀποδιδοῖ Her. | σφιν LS: σφι Her. | τοῦ óà usque ad fin. om. L | 5 ὠρμήθη S: inter ὀρμήθη et ὦρμ. fluctuant libri Her. || 6 οὔτε (οὔτέ S) τι S Her.: οὐχέτι Tr., inde vulg. | ἐστὲ Her. | οὔτε S: οὔτ᾽ Her. j 7? ἐκτέτρ.] cf. Eustathius l. s. s. | πρὀρριζος Tr., inde vulg., Her.: πρὀριξος S Her. 4 | 8 οὕτω SHer.: οὕτως Tr., inde vulg. | διανοέεσθαι Tr., inde vulg., Her.: διανοέεσθε S διαγνοεῖσθαι Her. 4BCd | 9 xooa95- χης S Her. H: παρακαταθήκης ex Her. B? teste Gaisfordo Caput XXVIII offerunt L8MA, aliquot eclogas etiam Br et Mac. Chrys., titulum Photius S M Α Br Mac. numerum adscribunt S M A Mac, sed «γ΄ S. ordinem eclogarum exhibui codicis L propter non nullas ab hoc solo traditas, sed ut corrigerem duos errores manifestos | 15 ecl. cum lemm. hab. L Br (tamquam capitis prinam) SM A (post ecl. 28, 5 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 28, 2 Mein.). testimonia versus non exscribo || 14 ecl. hab. lemmate non iterato L (ubi cohaeret cum ecloga priore) οι 10 CAPVT XXVIII ΠΕΡΙ EHIOPKIAE 617 O? γὰρ ἀσύνετον τὸ Jeiov, ἀλλ ἔχει συνιέναι N - / € , τοὺς κακώς παγέντας ὄρχους xol πατηναγκασµένους. 3 (28, 19 Mein.) Εὐριπίδου (fr. 645 N.?). Συγγνώὠµονάς τοι τοὺς Φεοὺς εἶναι δόκει, 3." ια, ’ 23 L4 , ἐάν τις ὕρχοις Φάνατον ἐκφεύγειν Φέλῃ ἢ δεσμὸν ἢ βίαια πολεµίων χαχα. 4 (98, 1 Mein.) Σοφοκλέους (fr. 846 11.2). Ὅρκοισι γάρ τοι καὶ γυνὴ φεύγει πικρὰν ὠδῖνα παίδων, ἀλλ ἐπὰν λήξη κακοῦ, iv τοῖσιν αὐτοῖς δικτύοις ἁλίσκεται πρὸς τοῦ παρόντος ἱμέρου νικωμένη. 5 (28, 2 Mein.: trag. adesp. fr. 525 N.?). 2 , * c 2 3 , ᾿4φροδίσιος (γὰρ) Όρκος ovx ἐμποίνιμος. Br (post ecl. 29, 6 Mein.), addito lemmate S M A (post ecl. 25,9 Mein.). iteratur sine lemm. in L sub finem excerptorum post ecl. 28, 18 Mein. adfert Theophilus ad Autol. Il 54 p. 180 Otto (ἔτι ó Εὐριπίδης' οὐ γὰρ xté) eodem florilegio usus ac Stobaeus 1 om. libri Euripidis | Ὁ (rubr.) γὰρ L altero loco | ἀσύνετον] v extr. clarius expressit M rubr. rec. talia saepius adnotari possunt in hoc capite, raro adnotavi | 2 χαὶ om. L loco priore, x«i suo loco addidit et ὄρκους post χατην. traiecit A? | συνηναγκασµένους libri Euripidis [ 8 ecl. hab. lemmate non iterato L Br (post ecl. 28, 10 Mein.), addito lemmate SM (post ecl. 28, 11 Mein.). tribus versibus aucta legitur supra I 3, 40 p. 59, ubi versui 7] δεσμὸν c£. adscripsit Εὐριπίδ. πολυείδω F mrg, evounió. P, merito, puto, certe ex litterarum ordine sic nostri capitis procedunt fabulae | 4 δόχει (ut scribi voluit Iacobs) L: δοκεῖ S M4 Br, supra F P! ὁοχεῖς (δοχεῖσ corr. A?) A, supra P? | 5 00x supra P 6ozov F | ἐκφυγεῖν supra | 7 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 28, 12 Mein.) SM A Mac. Chrys. (tamquam primam capitis) || 9 ἐπὰν libri: ἐπὴν Hermann, ἐπεὶ Ellendt lex. Soph. I p. 633 | λήξει A || 10 τίσιν M! roiotv corr. M rubr. rec, || 15 ecl. sine lemm. hab. L $ M Α Mac. Chrys. et cum priori- bus cohaerentem certe L M Mac. Sophoclis esse versum ex proximo colligi posse qui in L subicitur lemmate non iterato monui apud Nauckium. ad- ferunt vel respiciunt schol. Plat. p. 959 a 18 Diogenianus cent. IIL 37 alii quorum locos congesserunt Gottingenses l. c. et Nauck | 13 γὰρ ad- didit Grotius dict. poet. p. 123 invito fortasse Stobaeo quocum faciunt ceteri testes nisi quod commoda erat particula Platoni symp. p. 183 B ἀφροδίσιον γὸρ ὅρχον ob φασιν εἶναι ζἐμποίνιμον) | όρμος Mac. | ἐαποίνιμος libri, sed ἐκπώνιμος M! ἐπώνυμος M rubr. rec. Mac. 618 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ 6 (28,5 Mein.) Σοφοκλέους (fr. 847 Ν.2). Ὅρκος γὰρ οὐδεὶς ἀνδρὶ φηλήτη βαρύς. 7 Mevavógov (fab. inc. fr. 286 com. IV p. 294). Συγχέχυκε νῦν τὴν πίστιν 0 xa^ Τιᾶς βίος. 8 Ἡσιόδου Θεογονίας (231—232). Ὅρκον 8’, ὃς δὴ πλεῖστον ἐπτιχθονίους ἀνθρώπους πηµαίνει, ὅτε πέν τις ἑκὼν ἐπίορκον ὁμόσσῃ. 9 (28,3 Mein.) Καλλιμάχου (epigr. 25 Wilam.). Duosger, ἀλλὰ λέγουσιν ἁλαθέα τοὺς ἐν ἔρωτι ὕρχους μὴ δύνειν οὔατ ἓς ἀθανάτων. 10 10 (28. 4 Mein.) {4ιφίλου (fab. inc. fr. 16 com. IV p. 421). Ὅρχος ὃ᾽ éraígac ταὐτὸ καὶ δηµηγόρου" ἑκάτερος αὐτῶν ὀμγύει πρὸς Ov λαλεῖ. 11 (deest Mein.) Ἰενάνδρου (fab. inc. fr. 469 com. IV p. 325). 15 A σι ο [q4 3 L 3 1 Γυναικὶ Ó' οστις θρκον ὀμνύων avro Q 1 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 28, 2 Mein.), addito lemmate $8 M À (post ecl. 25, 4 Mein.) || 2 φιλητή, L φιλήτηι 5 φϊῖλητη (t non satis clarum) M φιλήτῃ À: corr. cod. Paris. 1985 m. alt. teste Gaisfordo || 8 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 28, 5 Mein.), lemmate instructam SM A Mac. Chrys. (post ecl. 28, 6 Mein.) | 5 ecl. cum lemm. hab. LSMA (post ecl. 28, 7); ς à! & Ioto (1 rubr.) nec plura L ll 6 opxov τε ὃς libri nisi quod τε ὃς om.L ᾗ 4 ἐπίορχον A Hes.: ἐπὶ ὅρκον certe LM! | óuócog A Hes.: ὀμόση (ὁμ- suo more 14) SLM? | 8 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 28, 8) Br (post ecl. 28, 12 Mein.) S M A (post ecl. 28, 2 Mein); KaAAuA£ovc (K rubr.) L. integrum praebet epigramma Anth. P. V 6 (Καλλιμαχου) | 9 Ὅμοσεν (0 rubr.) L | &AA« sine acc. S ἄλλα A! | ἆλαθέα corr. A?, Anth. Β.: αλλα θεᾶ S ὠληθέα LBr ἀλλ) ἀθεὰ Μα ἆλλ 96 A! ἄλλα θεάσαι Τε. p. 156 | τοῖς L | 10 δύνειν Stob. Anth. P.: βαίνειν Plan. | θανάτων L | 11 ecl. sine lemm. hab. L, addito lemmate SM A. sedes eclogae incerta. retinui ubi collocant SM Α (post ecl. 28, 3 Mein.), aberravit enim L cum eclogam quam suo loco dare neglexerat relegavit ad finem excerptorum post ecl. 28,10 Mein. male repetitam || 12 à" (quod coniectura reppererat Grotius dict. / p poet. p. 528) L, om. SMA | 18 &c&^ L| λαλεῖ libri nisi quod χαλεῖ M 2o À superscr. rubr. rec. | 14. ecl. cum lemm. αν (sic) hab. L post ecl. 28, 4 Mein.. omisso lemmate Br post ecl. 28,3 Mein., om. SMA. Mzvavógov Sarti 10 CAPVT XXVIII ΠΕΡΙ ΕΠΟΡΚΙΑΣ 619 μηδὲν ποιεῖ δίκαιον, οὗτος εὐσεβής; 12 (deest Mein.) Τιμουῦέου (com. HI p. 589). 9) ó πτερωτὸς ἰξὸς ὀμμάτων ἔρως, Κύπριδος κυναγός, n φρενῶν axíc, μὴ τίνων Φεοῖσιν ὁρκίων δέκας. 13 (28, 9 Mein.) «ημοκρίτου. Ὅρκους οὓς ποιέονται àv ἀνάγκῃσιν ἐόντες, οὐ τηρέ- ουσιν ot φλαῦροι ἐπεὴν διαφύγωσιν. 14 (28, 11 Mein.) Εὔφρονος Θεών ἀγορᾶς (com. IV p. 491). Καινοὺς πορίζου πρόὀς µε Jeiv φΦεούς, Q^ Όλα 1 οὗτος LBr: ovx ἔστ᾽ proposuit Kock com. III p. 198. scribere malui οὗτος εὐσεβής; per interrogationem | εὐσεβής L εὐσεβεῖ Br | 2 ecl. cum lemm. Au (4 rubr.) post Menandream hab. L: om. SMA, fortasse etiam cod. Photii, certe inter poetas Timotheum non recepit pinacographus, vide p. 58. 63 ΕΙ. sed dubium Τιμοθέου quod scripsit Sarti. Tiuo- κλέους vel Xooi9éov coniecit Bergk, improbabiliter olim Nauck πιό]. gr.-rom. l p.475 sq. Τιμησιθέου, nam hune quoque ignorant Photii laterculi. Τιμοθέου si latet, comicus est, non dithyrambographus, cf. Bergk p. 1.* III p. 625 || 8 09^ (Ὁ rubr.) ó πτ. L quod Ὅδ' 6 πτ. inter- pretatur Buecheler fortasse recte, cf. Meisterhans gr.? p. 80, εἶθ᾽ ὁ vel ov9^ ὁ zr. Meineke 749^ ὁ zr. aliquando Bergk /69^ ὁ zt. xt&. (sc. ταῦθ᾽ ἡµαρτεν, sim.) ego | 4 Κύπριδος Meineke: χκύπριος L | ἄχις L | 6 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. Timothei) S M A (post ecl. 28, 6). cete- rum verba ὄρχους οὓς xré. cum prioribus cohaerent utque excipiantur potius lemmate Aquo. (4 rubr.) L|] V ποιέονται SA: πιέονται 1, ποιεῦν- ται sed ut litteras ποι et ται (sicut priores σ ovo in v. Όρχουσ ovo) in ras. rescripserit M?, ε(ϐ) nunc erasum sit, o» scripserit M? in membranae parte squalore obsita | ἀνάγκησιν Α: ἀνάγχαισιν SL ἀναγκέσιν (quod in ἀναγκεσιν corr. rubr, rec.) M!; an eaveyxatgoiw? | 8 « in v. φλαῦροι M? | ἐπὴν in ras. M? | δι in διαφ. in vas. M || 9 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 28, 9 Mein.) SMA (post ecl. 28, 11 Mein). "Ex ('Erubr.) 9509 αγορᾶς poetae nom. omisso L. possis Πὔφρονος ἐκ Θεῶν ἀγορᾶς | 10 καινοὺς ex χκενοὺς S! | πρός µε θεών libri: πρόὀς µε (πρὸς) Φεών Gro- tius quem secutus est Gaisford. πρὸς σὸ (τῶν) θεών Baileius. sed vereor ne articulus huic quidem loco parum aptus sit, nisi forte comice et con- sulto πρὸς tov θεῶν id est per deos notos et veteres quos colere con- sueverant oratur ille qui iubetur reperire novos. malim πρὀς σε θεών (alvà ), θεούς, nisi praestabit καινοὺς πορίζου, πρὸς θεών, (καινοὺς) Θεούς. certe non sine festivo quodam affectu loqui videtur qui loquitur 020 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" ἵνα τοῖς παλαιοὺς μὴ ἐπιορχίῆς πολλάκις. 15 (deest Mein.) Xonouog (Herodot. VI 50). Γλαῦκ᾽ Ἐπικυδείδη, τὸ μὲν αἰτίκα χέρδιον οὕτω ὄρχῳ νικῆσαι καὶ χρήματα ληίσσασδαι. ὤμνυ”, ἐπεὶ Φάνατός ye xol evogxov μένει ἄνδρα. ἀλλ᾽ ὅρκου παις ἐστίν, ἀνώνυμος, οὐδ ἔπι χεῖρες οὐδὲ πόδες" κραιπνῶς δὲ µετέρχεται, εἰς ὅ κε πᾶσαν συμμάρψας γενεὴν ὀλέσῃ xoi οἶκον ἅπαντα. ἀνδρὸς Ó' εὐόρκου γεγεὴ μετόπισθεν ἀμείνωγ. 16 (28, 13 Mein.) Εὐσεβίου (fr. 31 phil. graec. III p. 12 10 Mullach.). Φημὶ πάντα τὸν προαέρεσιν τοῦ ἐπιορκῆσαι ἄνα- οι δεξαµενον καὶ ἐπορμήίσαντα ἐπὶ τὸν ὅρκον, ei καὶ μὴ 3 , S 0»! €T 3 ^» la^ ^ A N PA M - A ἐπελάσει τὸ ἔργον vig ἐπιορχίής τύχη vui 5 καὶ τῷ μὴ ^" 3 , } * , , - ῥουληθῆναι τὸν ἀπαιτέοντα, ὅμως αὐτὸν ἔχειν γνώµην 15 * ^ / 3 ^ —- [4 τήν τοῦ ψευδόρκου καὶ εἶναι τῆς ἐπὶ τῇ ἔπιορχίη ἅμαρ- 2 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 28, 11 Mein) MÀ (post ecl. 28, 12 Mein), om. S; χρησμός M rubr. rec. A Ὀρήσμός (ο rubr.) L. legitur supra in locupletiore Herodoti ecloga III 27, 14 ubi vide || 8 Γ in Γλαῦκ᾽ M rubr. rec. | Ἐπικυδείδη Her.: ἐπιτύδείδη (quod in ἐπὶ tv δείδη corr. M rubr. rec) LM A, ἐπικυδίδη libri flor. 27 || 4 Agtoa- σθαι libri hic et supra cum Her. codd. || 5 ομνῦ’, sed 9 pro litt. erasa rubr. rec. M, ceterum vide flor. 27 || 8 γενεὴν ὀλέση (ὀλέση M)L ΜΑ: ὀλέση yevenv Hor. 21, Her. | 9 μετόπισθεν L M3 A, Her., schol. Plat. p. 398, Pausan. VIII 7: κατὀπισθεν flor. 297, κατ) ὄπισθεν Her. RA | 10 ecl. sine lemm. hab. L, addito lemmate SM À, post Herodo- team ponunt LM À, post ecl. 28, 11 5 | 12 Τημὶ (T rubr) L | τον] coóvL | ἀναδεξάμενον M* A? ἄναδειξαμενον compend. sine acc. L. &va- δειξάµενον M rubr. rec. ἄἀναδειξαμένου (non -ἄμεγον) S | 18 ἐπορμή- σαντα lacobs animadv. in Stob. p. 244: ἐφορμήσαν L επιορµήσαντα (sine spir.) S ἐπιορκήσαντα M! ὁρκήσαντα corr. M rubr. rec. ὁρμήσαντα A || 14 ἐπελασει vel ᾿πελάσει (ἐπελαύνειν ὄρκον Írequentarat Herodotus) agnovit Buecheler: πελασει S πέλας wi (ἡ Lg A) LM* A; τελέσει (-σῃ Cobet mnemos. IX p.117) Valckenaer περήσει non recte Meineke v. IV p. LXI | 7 καὶ vo (vel τῶι) LM3: ἢ καὶ τὸ SA; y δια τὸ vel y καὶ (δια) το ci. Meineke [| 15 ἀπαιτέοντα S Α ἀπατέοντα L M! sed ἅπαι- τέοντα corr. M rubr. rec. || 16 φευδοὀόρκου S. ψευδο ///pxov altera o erasa sed servato accentu Μ φευδόρκου LÀ | τῆς superscr. A | ἐπορκίῃη À! 10 20 CAPVT XXVIII. ΠΕΡΙ ΕΠΙΟΡΕΙΑΣ 621 τάδος τῇς ὀφειλομένῃσι κατὰ τῶν καὶ ἔργῳ ἐπιορκησάν- των ἔνοχον τιµωρίῃς. 17 (28,14 Mein.) Κλεανύους. Κλεάνθης ἔφη τὸν ὀμνύοντα ἴτοι εὐορκεῖν i ἔπιορ- χεῖν καθ ὃν ὄμνυσι χρὀνον. ἐὰν μὲν γὰρ οὕτως ὀμνύῃ ὡς ἐπιτελέσων τὰ κατὰ τὸν OQxov, εὐορκεῖν' ἐὰν δὲ ιρόφεσιν ἔχων μὴ ἐπιτελεῖν, ἐπιορχεῖν. 18 (28, 15 Mein.) Χρυσίππου. Χρύσωωπος διαφέρειν ἔφη τὸ ἆλη δορκεῖν τοῦ εὔορ- κεῖν καὶ τὸ ἐπιορκεῖν τοῦ ψευδορκεῖν τὸν μὲν ὀμνύντα καθ Oy ὄμνυει καιρὸν πάντως n ἀλη Φορκεῖν n Ψευδορ- κεῖν' τὸ γὰρ ὀμνύμενον ὑπ αὐτοῦ ἢ ἀληδὲς εἶναι 5 ψεῦδος, ἐπειδὴ ἀξίωμα τυγχάνει Óv* τὸν δὲ ὀμνύντα ui, πάντως καν ὃν ὀμνύει χρόνον, 7 εὐορκεῖν ] ἐπιορκεῖν, ὅτε MT, πάρεστιν Ó χρόνος, elg ὃν y ἀναφορᾶ τῶν ὄρκων ἐγέγνετο. ὂν τρόπον γὰρ λέγεσύαί τινα εὐσυνόθετεῖν j ἆσυν Φετεῖν, οὐχ ὅτε συντίθεται, ἀλλ᾽ ὅτε oi χρόνοι &ví- στανται τῶν κατὰ τὰς ὁμολογίας' οὕτω καὶ εὐορχεῖν τις καὶ ἐπιορκεῖν ῥη9ήσεται, ὅταν oi καιροὶ παραστώσι; καν οὓς ὡμολόγησεν ἐπιτελέσειν τὰ κατὰ vovg ὄρκους. 19 (98, 16 Mein.) Ἐενοφῶντος ἐν τῇ Κύρου ἄναβασει βιῤλίον B' (M 5, 7). 1 τῇς ὀφει) ομένησι ---“τιμωρίῃς Duecheier: τῆς ὀφειλομένης (Ao ex λε corr.) — τιμωρίης Lb. τῆς ὀφειλευμένης — vuole SM4A cf. Cobet mnemos, IX p. 106 sq. | κατὰ τὸν S ut Τι. p. 156, quo abusus ἐπιορκή- σαντα tacite Gesn.! p. 190, vulg. | 8 ecl. sine lemm. hab. L, addito lemmate MÀ, om. 5 || 4 died» (A rubr.) L | sj tacite Gesn.? p. 196, vulg.: ῆτοι ΜάΑ ήτοι ex εἶτοι inter scribendum corr. L || 7 πρὀθεσιν M?A: πρόφασιν L | ἐπιορκεῖ M! ἐπιορκεῖν M rubr. rec. || 8 ecl. hab. LMA (post ecl. 28. 14 Mein.) S (post ecl. 28, 13 Mein.); lemma om. LS sed distinxit L in initio post Ἡρύσιππος (Ἡ rubr.) |. 10 τὸν μὲν ὀμνῦντα (ovra L Tr.) libri: τὸν μὲν γὰρ ὀμνύντα tacite et fortasse recte Gesn.' p. 190, vulg. || 14 ἐπιορκεῖν SAM rubr. rec.: ἐφιορκεῖν L M! || 16 λέ- γεται iemere Gesn.! , vulg. | oy αἀσυνθετεῖν S, om. LM'A', ex Tr. add. A? mrg [ 17 αλλ’ ὅτε oi χρόνοι συντίθεται. ἀλλ᾽ ὅτε oi χρόνοι ἐνίστανται L. | 18 οὕτως Ἱ, Μά | 19 παραστῶσιν S Μὰ | 20 ὠὦμο- λόγησαν L |j 91 ecl cum lemm. hab. LS$M A; auctoris nom. om. L τῶ pro cj et Pig pro βιβλίον M βιβλίον 8 om. L 622 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON Γ΄ Πρῶτον uiv γὰρ καὶ µέγιστον oi νεῶν ὅρχοι χω- λύουσιν ἡμᾶς πολεµίους εἶναι ἀλλήλοις' ὅστις δὲ τούτων σύνοιδεν ἑαυτῷ παρηµεληκώς, τοῦτον ov ποτ ἂν ἐγὼ εὐδαιμονίσαιμι. τὸν γὰρ Φεῶν πόλεμον ovx οἶδα οὔτε ἀπὸ ποίου ἂν τάχους φεύγων τις ἀποφεύγοι, οὔτε εἰς ὁποῖον ἂν σκότος ἀποδραίη, οὔτε ὅπως ἂν εἰς ὀχυρὸν χωρίον ἀποσταίη. τιάντη γὰρ τιάντα τοῖς Φεοῖς Όποχα, ναὶ πάντη πάντων ἴσον OL Φεοὶ κρατοῦοικ. 20 (28, 17 Mein.) Ἡροδότου ἱστορίας α (14). "dvsv γὰρ ἀναγκαίης ἰσχυρῆς πιίστιες ἰσχυραὶ οὔλ ἐν έλουσι συµµένειν. 21 (28, 18 Mein.) [Ηροδότου]. 1 οἱ θεών θρχοι supra lin. A! ut videtur | θεοῦ L | ὄρχοι κωλύ- ουσιν ἡμᾶς STr., inde vulg. ὄρχοι ἡμᾶς κωλύουσι (-o. M) LM A... fuerit ἡμᾶς igitur in archetypo ὀρκοι κωλύουσιν, sed ἡμᾶς ὄρκοι κωλύουσι Xen. | 2 πολεµίους ex -οις corr. L || 8 αὐτῷ Xen., om. $ | πλημμεληκὠς L | ἂν Tr. p. 157 A? Xen.: οὖν LS$M A | 4 τῶν γὰρ M | Θεοῦ L | ὅτε pro οὔτε L | b post τώχους add. οὔτε ὅποι ἂν Xenophontis meliores | τις qevycv Xenophontis meliores | ἀποφύγοι Xen. quod dederim etiam Stobaeo | εἰς ποῖον Xen. |, 6 ozgvoóv LS M! A: ἐχυρον Xen. M? | 1 ὑποσταίη sed superscr. & À || 8 πανταχή πάντων Xen. || 9 ecl. cum lemm. hab. L$M4A ; Ἰροδο. (1 rubr.) íot (om. α) L | 10 ἰσχυρῆς συµ- βασιες loy. Her. | ἰσχυραὶ del. Cobet | 11 συμβαίνειν pro -μένειν L | 12 ecl. hab. L lemmate quasi non iterato, addito lemmate € «v^ S Ἡροδότου M, sine lemmate cohaerentem cum prioribus Α, auctor est ignotus. nec de Anaxarcho nec de Ione Chio cogitari posse existimavit Bergk p. 1.*1Il p. 741 adn. inde autem quod in initio legitur ἔγγωσαν τὸ χρήγυον Cobet (mnemos. IX p. 118) prodi perspexit recentiorem aliquem linguae Ionicae imitatorem, qnalis Arrianus fuit et Eusebius et Aretaeus Cappadox et Quadratus et alii'. accedit imperativi ἠγεέσθω usus (p. 023, 11) a puritia sermonis alienus, et ἀμηρύτους illud quod monet Buecheler fabricam olere olidissimam. sed vix habetur Eusebius. nam scriptor licet ipse quoque simius sit Herodoteus, tamen in conectenda oratione evitavit hiatum, ut vidit Wachsmuth, quae refragari videntur nec possunt elisione removeri vel aphaeresi (p. 624, 3. 4), ea et paucissima sunt nec satis integra. narratiunculam norat ut videtur Aelianus fr. 402 Herch., nisi Aelianum anonymus, conferatur etiam Cono c. 98. memorabile autem visum est quod ionici scriptoris verba non num- quam iambiceam mensuram exaequant (ως οὐδὲν ἂν — πάθοι et νωθρήν — 10 15 CAPVT XXVIII ΠΕΡΙ EHIOPRIAZ 623 * 3 » , ; , Xpovoó» μὲν ἄνθρωπιοι βαναύσῳ τέχνη ngoodalway- » , / } , ' , τες ἔγνωσαν τὸ xgijyvov* ἄνδρα δὲ ovx ἔστι δεξιὸν yvaum , - A € " σταθμησάµενον GOgroat τοιήδε τις τὸ παλαιὸν ἡμέας ἐκ ὡεῶν συνέστησε μοῖρα. χρὴ δὲ πίστιν ἓν φιλίῃ τί- , Δ / , Σο 3 Φεσθαι κραδίη μὴ διπλόη πεφυρµένους, μηδ ὄρκον ἔτει- / / / d - 3 ορχίής προσφιλέστερον ἠγεομένους' ὃ τοιόσδε τῶν ἄν- ὁρῶν τὴν μὲν ἐκ Φεῶν ἀναβάλλεται τιµωρίην, ἐτεὶ δὲ τοῦ κατεστεῶτος πικρὴν Ψυχαγωγίην ἔχων τέρπεται μωρὸς , LH ^ 5 / M / 2 iv. τίς γὰρ οὐκ οἶδεν, ὡς μένει τὸν χακὸν δίκη; εἰ ὃ οὐ παρὰ πόδα τιµωρίης ἔτυχεν, ἀλλ ἓν χρόὀνῳ' κέρ- doc ἠγεέσθω τοὺς διεστεῶτας Ἠλίους, οὓς περιεὼν ἑκτὸς ἀμηρύτους ἄθεος πιαρεπιδηµέειν εἶχεν ἓν ζωοῖς. ὥς ο) 3 Ν » ^ , 3 / 3 / } οὗ νωθρὴν ἔχει τὸ δαιµόνιον ἀννθρώπων ἐπίσχεψιν, ἐξ » 2 "n »/ , 3 / A 2 Fi , ἔργων ἀληψείης εὐόρητόν ἐστι. λέγεται γὰρ &v Τενέδῳ αρεπιδηµίην ποιησάµενον “ἀρχέτιμον ἐδ Ερυύὐραίης vic ποιείµενος). hinc profectus haud paucos trimetros eliciebat Haupt apud Meinekium sed propter numerorum deformitatem merito explosos a Gobeto mnemos.? Il p. 99 et Bergkio. recte iudicaverat lacobs lect. Stob. p. 69 1 HKobcóv (K rubr.) L | Bao«vo Tr. p. 157, inde vulg. | βάναυ- σοι téyvg πυρὸς θάλψαντες ci. Nauck. frustra est Cobet mnemos. 1X p.117 [| 2 super χρήγυον pro glossemate ἀληθὲς ἀγαθόν M rubr. rec. veteres ipsos dubitasse notum est, cf. Sext. Empir. c. gramm. I p. 656 Bekk. alii | 9 τῆδέ τις L M9 τοίηδε τις S8 vo δὲ τις (τις per comp.) A sed τοιήδε superscr. A? [| 4 µοιρια (sine acc.) Α | 5 οδιπλῆ libri; διπλόῃ Haupt | ὄρχου ἐπιορκίην ci. Gesn.! p. 190 mrg, sed cf. p. 611,4. 613, 11 || 6 ἡγεομένοις M! ἠγεομένουσ corr. M rubr. rec. | 0 τοιόσδε LSM4A: ὁ γὰρ τοιόσδε temere Gesn.! p. 190, vulg. hinc Hauptii senarius iste zysouévove' ὃ γὰρ τοιόσδε τῶν βροτῶν || 8 κατεστεώτος (cf. ad 11) ci. Meineke: καθεστώτος libri; παρεστώτος Valckenaer | πικρὸν M! corr. rubr. rec. OXyIDOrO USUS πικρήν ψυχαγ. vix pergeret per τέρπεται μωρὸς ἐών. an σµικρὴν wvxy.? | 9 τὸν xaxov SM1A τών xaxov L τὸ xaxóv Tr. | 11 ἡγείσθω libri: corr. Meineke | διεστεώτας (ut suasit Meineke) M4: ὅιε- στώτας LSA | οὓς περιεὼν ἐκτὸς Buecheler (quibus superstes extrin- secus intaminatis): οὓς περσῶν ἐκτὸς libri; οὓς ποινῶν ἐκτὸς ci. lacobs lect. Stob. p. 68 οὔσπερ ἑὼν ἐκτὸς (ἄτης) Meineke [| 15 ἄθεος LM4 ὁ θεὸς S ἀθεὺς A; ὁ ἄθεος Meineke | παρεπιδηµέειν Meineke: παρεπι- δημεῖν LS A παρεπιδιµήν Μὰ | ζωοῖς vel ζωιοῖς Meineke p. XXIX: ζώοις libri | 18 ἐπίσκεψιν (non -ις) compend. etiam L | 14. ἀληθείης S M4A ἀληθείας compend. L | εὐορητόν (εὐορκτόν Tr.) libi | ἐστιν Mà | 15 παρεπιδηµίην (v ex o S) LS MA -ίαν Tr. 624 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 0p / , , . - ]ώνων πόλιος ἐπιξένωσιν Φέσθαι KvÓín, χρυσοῦ O^ ἡλισ- µένην otx ὀλίγην ἐμπιολὴν ἔχοντα, ταύτην δὲ παραθέσθαι ; € € X / Κυδίη οὕτως ἔχοντα, cc οὐδὲν ἂν βίαιον ἓξ ἀγδρὸς πα- Sot, δοκέοντός γε δὴ ὡς τὰ πρὸς ἑωυτὸν ἀρτίως év φιλίῃ ” 32! / b * 3 / 3 συγκεκρῖσύόαι. ydo Κυδίῃ κακήν βουλὴν ἐς φρένας &u- BalÀeu φιλοκερδίη. ἀπαιτεύμεγος yag τὸν δούέντα χρυ- σὸν ἐν παραθέσει, σκληρὴν ἄρνησιν ἐποιήσατο, τῶν Ó 3 ^j , "n - ἐς ἀμφιβολίην πιπτόγτων τέλος ἔδοξεν ὅρχῳ πυρώσαι. / ' 5 3 €, 2 ' , Kvdíng μὲν cv ἓς τρίτην ἡμέρην ἀναβαλλόμενος xvodaoety πίστιν τοῖς 9eoig ἐπιτρεφώεῖσαν, ἀπελθὼν ἓς οἶκον µη- χανὴν voujvóe ἔνετο. vagOunxo γὰρ ποιλήνας παντὸς χρυ- - ’ M 3 / σοῦ φόρτον ἐς αὐτὸν ἤρεισε' πρὸς δὲ χερὸς αντίληψιν ^ / ^, , ς , ^ εἵλημα µίτρης ἐδέσμευσε mavrodev, cg ἂν κρύπτοιτο τὴν κατεσκευασµένην πτρόφασι ' ἐπεὶ Ó. v τεταγµένή παρῆν 1 πόλεως libri: corr. Meiueke | ἐπιξένωσιν LS M? Α (sic); ἐπὶ δένφ Tr., iude vulg. | χρυσοῦ — Ιυδίμ (3) om. L | an χρυσοῦ συνηλισμένην vel συναλ ? || 9 acc. super ἐμπολὴν add. M rubr. rec. | δὲ 5ΜάΑ: δὴ Meineke | 9 ?3) , ' P . 9 post ovt og excidisse fortasse voov vel διανοίης vel simile monet Mei- neke, potius ante οὕτως velut διανοίης ut vitatus sit hiatus Wachsmuth | ἔχον L ως zr&. an tragici senarius? || 4 ὡς τὰ LS ΜάΑ: Λλώιστα Meineke non recte | ἑωυτὸν SA ἑαυτὸν LM3 ! φιλείη in φιλίη inter scri- bendum corr. ΜΣ || 5 συγκεκρήσθαι] συγχεκρίσθαι L | ἐμβάλλει L M3 A ἐμβάλη S | 6 ἀπαιτεύμενος S M3A -ούμενος L | € ἂν ὄνησιν Αἱ yo. ἀρνησιν mrg A? &zcgvgow ci. Meineke | 8 ἐς libri; εἰς Gesn.? p. 197, vulg. | ἀμφιλογίην ci. Meineke v. 1V p. LXII; àn &ugiofacigv? cf. Cono [q/ a . M 5 OV φ 9 p.21,4 H. | ὀρκω libri sed ἔργω M? | 9 μὲν οὖν LS M? μέν (sic vi- detur prius fuisse, tum correctum esse, certe «v íransfixum) οὖν A, inde μὲν ὧν Meineke | guégav Α | ἀναβαλλόμενος scripsi coll. Hero- dot. V 49: βαλλόμενος LM? βουλόμενος S ῥαλόμενος A, corr. A? [ 10 τοῖς] τήν M3 | ἐπιτρεφθεῖσαν SM3A? ἐπιτερφύεῖσαν A' ἔπιστρε- φθεῖσαν L, ἐπιτραφθεῖσαν mavult Meineke v. IV p. LXI | zc LS M4 A; εἰς oscitanter Gesn.? |. s., inde vulg. [| 11 κοιλήνας LM; zo: λήνασα (sed κοιλήνας Tr.) 5 κοιλήνα A, corr. A?, unde ἅπαντος pro παντὸς ci. Mekler [| 12 ἐς tacite Meineke: εἰς libri | 19 εἴλημα ΜάΑ | ἐδέσμευσε LSA ἐδέσμευε nisi error subest M4 | αρύπτοιτο LS M4A; κρύπτοι Tr. inde vulg. || 14 ἐπεὶ ὃ) ἡ (sic) SA. ἐπειδὴ LM4; ἐπειδὴ 5 Tr., ἐπειδὴ δὲ ἡ Gesn.? p. 197, inde vulg. vulgata deceptus est Haupt | παρέην mavult Meineke 10 10 CAPVT XXVIII. ΠΕΡΙ ΕΠΙΟΡΕΙΑΣ 625 ἡμέρη, »w99nv πορείης ἔκλυσιν ποιεύµενος’, διήρειδε τὸν νάρώηκα T νοσευτέην ἐπιφέρων σώματι᾽ καταστᾶς δὲ ἐναντίον τοῦ νεώ, ὄνπερ ἔμελλε συνίστορα ποιέεσθαι, ῥίδωσι Ἰυδίης "Αρχετίμω νάρύηκα, τὸν ἐντὸς ἀδικίην πᾶσαν κεύύοντα, µέχρι περ τελευτήσῃ τὸν τεταγµένον ὄρκον' ἀνατείνας δὲ τῶν ἕῶν χερῶν φορὴν εἶπεν, ὡς λά- βοι μὲν παρ “4ρχετίιου παραὺήκην, ἀποδοίη δὲ ταύ- την" ὅπερ ἦν ἐκ τέχνης πεπιλασμένον ψεῦδος. βαρυν- Jeig Ó' ἐπὶ τοῖς λελεγμένοις “ἀρχέτιμος, ῥήσσει πρὸς ἔδαφος νάρύηκα πληγῇ Baoeín? τοῦ δὲ αραχωέντος ἐκτὸς ἐρρύη παραθήκης ὄγκος. ᾿ρχέτιμος μὲν ὦν ἐκ Φεῶν ερονοίής τοιῆσδε ἔτυχε, Ἰυδίῃ δὲ λέγεται κακὴν βίου καταστροφὴν γενέσθαι. ég ἃ δεῖ βλέποντας μὴ κχατα- φρὀνησιν ποιέεσθαι πρὸς πίστιν ὅρχων ἰόντας ἀνόρώ- 1 νωθρείην Α sed ει delevit ut videtur | δὲ παρείης pro πορείης L | ἠλυσιν Meineke | διήρειδε (διήρει δὲ S A) τὸν νάρθηκα νοσευτίην ἐπιφέρων σωµατι 51.Μ4Α: διήρειδε τὸν νάρθηκα αἰτίην ἐπιφέρων coat εἰ. Valckenaer, διηρείδετο νάρθηκι νοσηλείην ἐπιφέρων σώµατι Ιασοῦς lect. Stob. p. 69, óujosíósto τῷ ναρθηκι νοσεύματι την αἰτίην ἐπιφέρων (deleto σώματι) Meineke ν. 1V p. LXI. an διηρείδετο τῷ νάρ- Όηχι νοσηλείης αἰτίην ἐπιφ. σωµατι; cf. Cono p.21,8 Η. Eur. Hec. 068. i 2 δὲ ἐν. SA δ᾽ ἐν. LM? | 5 malim νηοῦ, nisi altius latet vitium, θεοῦ Meineke λεω Buecheler | τόνπερ mavult Meineke | ἔμελλεν M4 | ποιεῖ- σθαι libri: corr. Meineke || 5 περ om.L | τελευτήσῃ dubitanter ci. Mei- neke: -σει libri || 6 ὁ ἐν τῷ veo L. δὲ των eov S. δὲ τῶν ἐῶν (ἑών A) ΜάΑ Tr. | χερών, sed ε in ras. M? | φορεῖν A! corr. A? | λαάβοι μὲν] λαάβοιµεν L | € παραρχετίµου LM* 1 παραθήχην] hunc ipsum locam respici a Phrynicho 312 Lob. παραθήκχην Ἱππίαν xci Ίωνα τινὰ συγγραφέα φασὶν εἰρηχέναι putat Bergk p. 1. II p. 741 adn., rectius Herodotum alii, velut Rutherford p. 366 sq. || 8 vozxeg mavult Meineke verbis ὅπερ — ψεῦδος sine causa, ut ipse monet, seclusis | 9 ó' post Bag. L. δὲ ut voluit Meineke A, om. SM! | τῶν λελεγμένων Tr. p. 158 | ῥήσσει libri nisi quod ῥύσσει L: ἀράσσει Cobet mnemos. IX p. 119 || 10 ἀραχθέντος (ἆρρ- L) libri; ῥαγέντος an ῥαχθέντος scri- bendum sit dubitat Meineke ῥηχθέντος Cobet l. c. | 11 2ggv; Mei- neke: ἔρριε L. ἔρευ S Α Zgue M! Zgev M rubr. rec, | cv Meineke: Ov L οὖν SM3A | 95 h. e. θεοῦ L θεών SM?A || 12 ἔτυχεν S M4 | 13 ἐς scripsi: εἰς libri | δεῖ ΜάΑ δὴ LS | 14 ποίεσθαι L ποιέεσθαι 5 M44 i ἐόντας Buecheler: ἐόντας LM4 νέοντας S8 νεόντας A cf. Cono p. 21, 5 H. Stobaeus Ill. 40 626 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON T' τους, οἷς ἐπισφαλὴς ὀπηδέει τύχη παντοίη φορῇ πνεύ- µατος αἰωρευμένη. CAPVT XXIX. ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ [ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ OTI ΑΣΥΜΦΟΡΟΝ TO OKNEIN]. 1 Σοφοκλέους Θνυέστη (fr. 236 N.?). [4 - / n 3 il »! » [q/ Ὡς νῖν τᾶχος oteí(ycuev* ov yog 6&09 οπως σπουδῆς δικαίας μῶμος ἄψεταέ ποτε. 9 Ἡσιόδου Ἔργων (91---24). Eig ἕτερον γαρ τίς τε ἰδὼν ἔργοιο χατίζων ^ , A ’ 3 / ? πλούσιον ὃς σπεύδει μὲν ἀρώμεναι ἠδὲ φυτευειν * ! 3 5 Ωω / . a À - δέ / / oixov τ &v ὑέσφαι' ζηλοῖ θέ τε γείτονα γειτων 3 3 MAN 3 M » κ : - εἰς ἄφενον σπεύδων. óya9v, Ó ἔρις ἠδε βροτοῖσιν. 1 ὅπη δὴ LS (ubi o sup. lin. inser. S!) M? ὅπη d 7 À: ὀπηδεῖ (debuit ὀπηδέει) Gaisford; ὅπη δη ἀπαντοίη ἡ τύχη ci. lacobs lect. Stob. p. 70, quo adiutus fortasse ὁποίη δη ἀπαντοίη praeferendum esse con- iecit Meineke | τύχη παντοίῃ scripsi: τύχη παντοίη LM$À παντοίη τύχη S | φορῇ L «09g SM* A | 2 αἰωρουμένῃ libri: corr. Meineke; ἀνωρουμένη olim falso adnotabant ex L: "saepissime in hoc codice lit- tera ε ita scripta est ut proclivi errore legas v; hoc tamen loco spiritus indicat librarium voluisse «ico-' Vitelli Caput undetricesimum offerunt SM À, eclogas haud paucas etiam Br Mac. Chrys. περὶ φιλοπονίας nihil amplins Photius περὶ φιλοπογίασ χαὶ usiétgo in capitulorum indice quem toti libro praemisit M περὶ φιλοπογνίας x«l μελέτης καὶ 0t. ἀσύμφορον το ὀκνεῖν M f. 1045 Dr Mac. sed ut χαὶ ante µελ. omiserit Br totum titulum om. À. obsecutus sum Photio, cf. p. 408. numernm addunt SMA Mac., sed κό’ S j 6 ecl. cum lemm. hab. SM A; σοφοκλῆς M || V ὡς vvv τάχος Dindorf || 8 ἄφεται Valckenaer ad Eur. Hipp. 604: ἄπτεται SM A | 9 ecl cum lemm. hab. SMA; icio nec plura 5 || 10 ἔργοισι ci. Vsener, βιότοιο Peppmueller ! χατίζων SHes.: χατίζοντα M χατίξει ὰ | 11 ó pio ὃς Lehrs, ὡς Schoemann | ἀρόμεναι S ΜΑ: ἀρώμεναι vel ἀρόμεναι vel ἀρόμμεναι libri Hes.; ἀρόμμεναι tacite ex Hes. Gesn.! p. 192, inde vulg. | 15 τε om. M || 18 éqszvov MHes.: ἄφενος SÀ | σπεύδων 5 MA: σπεύδοντ᾽ Hes.; onsvóov9? Tr. p. 155 10 ME CEREREM CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 627 9 To) αὐτοῦ (308— 313). Ἔξ ἔργων 0' ἄνδρες πολύμηλοί v ἀφνειοί τε. xaí v ἐργαξόμενος πολὺ φέλτερος ἀφθανάτοισι». ἔργον ὃ᾽ οὐδὲν ὄνειδος, ἀεργίη δέ v^ ὄγειδος. εἰ δέ xev ἐργαζῃη, τάχα σὲ ζηλώσει ἀεργὸς πλουτεῦντα" πλούτῳ Ó' ἀρετὴ καὶ κῦδος ὀπη δεῖ. 4 Ἐν ταὐτῷ (317—320). Αἰδὼς Ó' οὐκ ἀγαθὴ κεχρηµένον ἄνδρα κομίζει, αἰδώς, 1 v' ἄνδρας µέγα σίνεται ᾖδ᾽ ὀνίνησιν. αἰδώς τοι Ιερὸς ἀνολβίῃ, Φάρσος δὲ πρὸς ὄλβῳ. χρήματα ὃ ovy ἁρπακτά, Φεόσδοτα, πολλὸν ἀμείνω. ὅ Εὐριπίδου Ἡρακλειδὼν (625). 4 ὃ' ἀρετὰ βαίνει διὰ µόχθων. 1 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 29, 2) Mac. Chrys. (tam- quam capitis primam); € «v^ S ἧσιόδου ἔργων M Mac. ἔργων αὐτοῦ in textu Α quo deleto ἐν ταυτφ A? mrg || 2—3 om. Mac. | 2 ἔργων à MA Hes.: Zoyov τ S || 8 καὶ t! ἐργαζόμενος S Hesiodi libri: xal τῶν ἐργαζόμενος ΜΑ: καὶ [τ] ἐργάξομενος Paley recte | ἆθα- γάτοισι M. quem post ἆθαν. addunt versum libri Hesiodei ἔσσεαι ἠδὲ βροτοῖς' µάλα γὰρ στυγέουσιν ἀεργούς praeter Stobaeum ignorat etiam Hesiodi cod. Laurent. XXXI 39 et Proculus | 4 cf. Boiss. an. I p. 115 | ἔργον S Hes.: ἔργων ΜΑ Mac. | b χε doy. Hes. | 6 πλουτοῦντα ceteris omissis Mac. | xóóoc ὁπηδεῖ S || V ecl. cum lemm. hab. SM (post ecl. 29, 3) Br (post ecl. 29, 34 Mein.); 26:000v pro lemm. Br. v. 9 legitur III 31,4 || 8sq.] "Procul.: zal τοῦτον χαὶ τὸν ἕξης otiyov παρεμβεβλῆσθαι ληφθέντας ἀπὸ τοῦ Ὁμήρου (o 941 £2 45) xoi Πλούταρχος εἶπε; ex re- centioribus Guieto duce delevit Brunckius, utrumque cum v. 319 obelo confodit Spohnius; rectius autem mihi quidem tulisse videtur iudicium Peppmueller, qui (Phil. XXXVIIII 317) inverso ordine (2317, 319, 318) versus collocandos esse arguta disquisitione probavit" Aloisius Rzach || 8 χομίζει S M Br Hes.: χομίζειν sicut voluit Hermann À! | 9 αἰδὼς — ὀνίνησιν om. Br. respiciens, ut. videtur, HII 31, 4 |, 10 cf. Boiss. an. I p.115 | ανολβίη εἰ ὄλβω SM (sed ex accus. corr. S!) Hes.: ἀνολβίην et ὄλβον Br et pars codd. Hes.; ἀνολβίην et ὄὀλβον Tr. p. 159, inde Gesn.! p. 192, vulg. | 11 non recte a voce χρήματα novam quasi incohant ec- logam Tr. p. 159 et Gesnerus: versus ut ferri potest prioribus adnexus, ita si solus esset repugnaret titulo | ἅρπακτα ex ἁρπαστὰ aut invicem corr. À | πολλὸν Α Tr. Hes.: πολλών SM ij 13 ccl. sine lemm. hab. 5, addito lemmate MÀ 40* 628 IQGANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 6 Εὐριπίδου Ἰφιγενείας (Taur. 114—115). Tovg πόνους γὰρ &yadoi τολμῶσι, δειλοὶ Ó' εἰσὶν οὐδὲν οὐδαμοῦ. 71 Εὐρωτδης «4ικυμνίῳ (fr. 414 Ν.2). Πόνος γαρ, ὣς λέγουσιν, εὐχλείας satu. 8 ᾿Επιχάρμου (fr. 15 Lor.) Τῶν πόνων πωλοῦσιν ἁμὶν παντα τάγαθ oi Φεοί. 9 (29, 11 Mein.) Εὐριπίδου Ἐρεχθέως (fr. 264 Ν.2). Ex τῶν πόνων τοι voya9' αὔξεται βροτοῖς. 10 (29, 9 Mein.) Εὐριπίδου Τηλέφῳ (fr. 701 N.2). ] ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ: τοῦ αὐτοῦ pro εὐρ. À ἡ 9 «ye- 9ol S M3 A libri Eur. | 4 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 29, 6) Mac. Chrys. (post ecl. 29, 9): ἔ «v^ sine fab. nom. S, fallitur Gaisford, λυκιμνίω Mac. Sophocli versum tribuit Maximus Planudes rhet. v. V p. 441 Walz. | b uovoc (u rubr.) Mac. [j 6 ecl. cum lemm. hab. SMA Μας, Chrys. (post ecl. 29, 7). recurrit infra post ecl. 48 in S M (nou in ÀJ, quae collocatio fortasse testis habenda est alius ordinis hodie ignoti, nam semel legitur ecloga in Br post ecl. 46 omissis 47 et 48. affert versum poetae nomine addito Xenopho apomn. ll 1, 20, sine poetae nom. ex Xenophonte Hermogenes progymn. c. 3 extr. Platoni adscripsit Planudes |. c. || 7 τῶν SM (loco priore), A Br, Xen.: óezortov SM loco alt. quod quomodo explicem haereo. πρέπον interpretatur Grotius, tamquam ex margine illatum. facilius credam adhaesisse aliquando versum exeun- tem in óézov' Buecheler | ἁμὶν loco alt. M, ubi ἁμῖν 5: zuiv $M loco priore, À Br, Xen. | o£ om. M loco priore, Br, nescio an etiam A. totum versum sic refingi iubet Ahrens dial. I| p. 949: rov» π. πω- λοῦντι πάντα ταγάθ᾽ ἁμὶν roi 8Φεοί | S ecl. cum lemm. hab. 5 M A post ecl. 29, 5: post ecl. 29, 10 Mein. traiecit Tr., inde vulg. ite- ratur versus infra cum duobus aliis ecl. 22 (Evo. Ερεγθεῖ) sicut Orionis anth. VIL 2 p. 51 (ἐκ τοῦ Ἐρεχθεέως). om. p. et f, nom. legitur versus schol. Aristot. eth. in anecd. Paris. I p. 192 et inter Men. mon. 149 | 9 γὰρ pro τοι Or. et mon. | 10 ecl. hab. 5 ΜΑ ponuntque post ecl. 29, 11 Mein:: post ecl. 29, 8 exhibet Tr., inde vulg. lemma ad. scribitur in S M A, sed in S perperam eclogae 29, 10 Mein. ubi vide. 1 av^ τηλεᾷ id est τηλέφω S sig. τηλέφου M εὐρ. τήλεφος À! τη- Λλέφω A?. iteratur versus cum fragmento Sophocleo coniunctus ecl. 29, 25 Mein., sine poetae et fab. nomine legitur in anecd. Boiss. I p. 115 et flor. Mon. 127 (flor. Leid. 120 Philol. VI p. 578), etiam inter Men. monost. relatus 33$ 10 στι 10 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 629 Moy9eiv ἀνάγκη τοὺς Φέλοντας εἰτυχεῖν. 11 (29, 10 Mein.) Κριτίου (p. 1.4 IE p. 282 fr. 6). Ἐκ μελέτης πλείους 5j φύσεως ἀγαθοί. 12 ᾿ἄναξανδρίδου (fr. 19 com. ΗΙ p. 199). Τὸ συνεχὲς ἔργου παντὸς εὑρίσκει τέλοο. 19 Εὐρωπίδου “ρχελάῳ (tr. 233 N.?). Xoi ο) sizmov», ὦ παῖ, τὰς τύχας ἔκ τῶν τόνων Ψηρᾶν᾽ ὀρᾷς γὰρ πατέρα σὸν τιμώμενον. 14 Ευὐρωτίδου 4ρχελάου (fr. 238 Ν.3). Ov» ἔστιν ὅστις ἠθέως ζητῶν βιοῦν εὔκλειαν εἶτ ἐκτήσατ, ἀλλὰ xor πονεῖν. 15 Tov αὐτοῦ Φιλοκτήτη (fr. 788 Ν.2). Tovg γὰρ περισσοὺς xGí τι πράττοντας πλέον τιμῶμεν ἄνδρας τ ày πόλει vouíZouev. 16 (eiusdem fr. 789 N.?). 1 v. μοχθεῖν ἀνάγκη recurrunt Stob. flor. 108, 19 (Eur. fr. 37 Ν.Α) epigr. gr. 1039, 12. 1040, 17 Kaib. cf. Eur. Hipp. 207 μοχθεῖν δὲ βρο- τοῖσιν &v&yzxy | 2 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 29, 9 Mein.) Br (post ecl, 29, S, sed S et Tr. κριτίου per errorem adscribunt ec- togae priori | 3 cf. infra ecl. 54 | 7 "x φύσεως ci. Bergk | 4 ecl. cum lemm. hab. SM A sed post ecl. 29, 10 Mein., non ut Tr. et vulg. post ecl. 29, 11 Mein. | 5 ἔργου SM sic ut coniecit Meineke: ἔργον ut videtur Α et Tr. || 6 ecl. cum lemm. hab. $, om. MA | 8 πατέρα σὸν Bothe: σὸν πατέρα S | 9 ecl. hab. SM; £ «v^ nec plura 5 εὗρ. ἄρχε- λάου M εὐρ. ἀρχελώφ A | 10 syllabae vx ἔστιν in ras. M? ut mox o extr. in voce ὅστισ | ἠδέως ζητών ῥιοῦν in Stob. videntur ferenda: Euripidem seripsisse 7ó£oc ζήλῳ βίου ci. Nauck Philol. XII p. 643 ᾖδο- νης ζηλῶν βίον Gomperz sitzungsb. der Wien. akad. 19 p. 248 ἤσυχον ζηλων βίον Cobet coll. er. p. 216, rectius zóov&c ζητών βίου Vitelli app. erit. sulla Elettra di Eur. p. 11, sed v. βιοῦν et εἰσκτᾶσθαι expendens vereor ne non immunis sit locus gnomologorum licentia | 11 εἰσεχ- tycat' S À fallitur de S Gaisford, εἰσ ἐχτήσατ᾽ M: v. εἰσχτᾶσθαι ex- plosit Cobet n. l. p. 295 εἴτ᾽ ἐχτήσατ᾽ olim Nauck; εὐδοξίαν ἐκτήσατ᾽ Cobet et Meineke flor. IV p. LXIII quod refutabat Herwerden exerc. cr. p. 38. εὔχλειαν éEnvéyzat! nuper Nauck | 12 ecl. et lemma hab. S, om. MA. versum priorem adfert Aristoteles eth. Nicom. 6, 9. utrumque respicit Dio Chrysost. or. 59, 1. de eo qui praecessit apud Euripidem videatur Nauck p.617 || 18 πράσσοντας Eur. ; 15 ecl. sine lemmate cum praegressa coniungit S, om. M A. neque igitur iteratum fuisse lemma in archetypo 630 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΛΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" Ὀκνῶ δὲ µόχθων τῶν πρὶν ἐκχέαι χάριν. 17 Ἰενάνδρου (fab. inc. fr. 93 com. IV p. 258). Zei τούς (γε) πενοµένους, μέχρι ἂν ζώσιν, πονεῖν. απραξία γὰρ λιτὸν οὗ τρέφει βίον. 18 Ἡσιόδου Ἔργων (361—302). Ei γάρ xsv καὶ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ κατανεῖο, xai Φαμὰ τοῦτ ἔρδοις, τάχα xev µέγα καὶ τὸ γένοιτο. 19 ΙΗενάνδρου (fab. inc. fr. 191 com. IV p. 276). Ilevra γὰρ ταῖς ἐνδελεχείαις καταονεῖται ztocyuoca. 20 Εὐριπίδου “ἄνδρομέδας (fr. 194 N.?). Εὔκλειαν ἔλαβον οὖκ ἄνευ πολλῶν πόνων. 21 ἰσχύλου (fr. 395 N.2). Φιλεῖ δὲ τῷ κάαγοντι συσπεύδειν εὐς. veri est simile. separavit eclogam a priore Gesn.! p. 192, inde vulg. ad- fert eclogam altero versu auctam sine poetae et fab. nomine Plutarchus de se ipsum citra invidiam laudando p. 544C xal τὸ ὀκνώ — χάριν καὶ ποὺς παρὀντας ovx ἀπωθοῦμαι πόνους, quem alterum erunt fortasse qui a Stobaeo non alienum fuisse existiment utpote titulo ap- prime convenientem 1 ὀκνῶν dedisse Euripidem vidit Cobet coll. cr. p. 228, quam su- spicionem confirmare videtur paraphrasis Dionis Chrys. 59, 2 | 2 ecl. cum lemm. hab. SMA || ὁ ye addidit L. Dindorf | πενοµένους Bentley: γινοµένους, sed ι ex ει corr. S! γινομένους ΜΑ | µέχρι ἂν SM: μέχρις ἂν À; µέχρι ἂν οὗ Meineke | 5 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 29, 17), lemmate non iterato Br (post ecl. 29, 4) Mac. Chrys. (post ecl. 29, 8); ζσιὸ nec plura S. gnomoiogum vide Hesiodea excerpentem ser- vato versuum ordine (21—24. 308—313. 317—320. 361—362). quattuor haec tmemata se excipiebant in Br || 6 xai om. M Br | καταθεῖο SA Br Mac. Hes.: χαταθείησ M || V ἔρδεις Br || 8 ecl. cum lemm. hab. S ΜΑ; ex priore iteravit ἠσιόδου ἔργων quo deleto recte µενάνδρου in margine sinistro M | 9 πάντα sed « extr. in ras. rubr. rec. M (| 10 ἐν- δελεχείαις 5 ΜΑ: ἐντελεχείαις Tr. p. 169, inde vulg. | πρᾶγμα Μ' πράγματα corr. M rubr. rec. || 11 ecl. cum lemm. hab. S$MA || 13 ecl. cum lemm. hab. SM A. hic ordo 20. 21 est etiam in A. fallitur Gais- ford in tabula; αισχὺ ut solet S. Ευριπίδου ex priore huc retrahitur Tr. p. 169, unde error Apostolii cent. XVII 86* [|| 14 φιλεῖ δὲ τῷ SA: φιλεῖ (φιλοῖ pr. m. teste Duebnero) δέ τοι δαικόνιε τῷ M ubi mox 10 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 091 22 Εὐριπίδου ἜἘρεχθεῖ (fr. 364 N.?). Ἐκ τῶν πόνων τοι τἀγαν αὔξεται βροτοῖς. ὁ Ó' ἠδὺς aiv fj κακή v ἄτολμία ovt οἶκον οὔτε βίοτον οὐδὲν ὠφελεῖ. 28 Εὐριπίδου Κρήσσαις (fr. 461 N.?). Ovx ἂν δύναιο ur xauov εὐδαιμονεῖν, αἰσχρόν τε uoyOeiv μὴ Φέλειν veavíav. 24 4ἰσχύλου (fr. 996 N.?). Θεοῖσ pro Θεός. quibus usus proposuit Nauck Philol. XI p. 282 φίλον δέ τοι, 4αιμόνιε, τῷ κάμνοντι συσπενύδειν θεοῖς. adsentitur Meineke flor. IV p. LXIII qui comici poetae esse haec verba suspicatur, Aeschyli autem intercidisse, sed displicent duo dativi. fortasse in δαιμόνιε latitat variae lectionis vel interpretamenti vestigium velut δαίμων 5 9. collato Eur. fr. 432 N.? quod si quis versui adaptet (δαίµων δὲ t. 4. σ. φιλεῖ) vereor ne operam perdat. longius a tradita scriptura recedit F. G. Schmidt krit. stud. I1 p. 111 1 ecl. cum lemm. hab. SM A, sed Z αυ ἐρεχθεῖ S. aut igitur librarius erroris arguendus est aut intercidit ecloga Euripidea. illud veri similius duco. eosdem tres versus cum lemm. 'Ex τοῦ Ἐρεχθέως habet Orio anthol. VII 2 p. 51; primum versum supra Stobaeus 29, 9 (29, 11 Mein.) cum lemm. Ευρ. Ἐρεχθέως, om. poetae et fab. nom. Alexander in Aristot. analyt. priorum lib. I comm. p. 303, 21 schol. Aristot. eth. in anecd, Paris. v. I. p. 192, 27 (cf. quae adnotavi ad ecl. 8) Men. mon. 149. versus duo extremi supra leguntur cum lemmate Evo. Αρχελάῳ II 8, 13. atque cum parum veri simile sit Erechthei duos versus continuos a poeta iteratos esse in Archelao, supra (III 8, 13) erratum esse coniecit Dindorf. sed probabilius puto in communi Orionis et Stobaei fonte duos versus Archelai cum Erechthei iambo malam societatem iniisse. mecum facit Nauck? p. 472 | 9 γὰρ pro zo: Orio et Men. mon. | z' ἀγαθ sine ace. M | 3 αἰὼν libri nisi quod εν M «yov Or. ubi mox 7 κακίστ | ἀτολμία SMA Or.: ἀνανδρία supra flor. 8,13 || 4 οὐ τὸ ἴκον sed corr. ovt" οἶκον M! | οὔτε βίοτον (βίωτον SM) οὐδὲν ὠφελεῖ (ὠφελεῖν S) libri, quae clausula ut parum apta (cf. Cobet n. l. p. 294) ab ipso gnomologo interpolata videtur fortasse ut aliqua tenus discreparet ab eo versu quem supra dederat Árchelao: οὔτε γαῖαν ὀρθώσειεν ἄν Or. et Br in flor. 8 ubi οὔτε πόλιν ὀρθώσειεν ἄν reliqui. cf. quae dixi ad flor. 8 [ & ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 29, 22) Mac. Chrys. (post ecl. 29, 18); - 6 . i av" κρήσαις S | 8 ecl. cum lemm. hab. SM A Mac. Chrys. legitur inter Men. mon. 297. alia testimonia collegit Nauek? p. 115 632 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" Καλὸν δὲ καὶ γέροντα ιιανθάνειν σοφα. 25 Σοφοκλέους Ἰήάντεων (fr. 365 N.?). Οὔτοι rr09^ ἥξει τῶν ἄκρων ἄνευ πόνου. 25* (Eur. fr. 701 N.?). Moy9siv ἀνάγχι τοὺς Φέλοντας εὐτυχεῖν. 26 (fr. 343a com. IV p. 689) "nmavra τὰ καλὰ τοῦ πκονοῦντος γίνεται. 27 (fr. 3A3b com. IV p. 689) "4mavO9' ὃ τοῦ ζητοῖντος εὑρίσχκει πόνος. 28 Φιλήμονος Καταψευδοµένου (com. IV p. 13). Πάντ ἐστὶν ἐξευρεῖν, ἐὰν μὴ τὸν πόνον φεύγη τις, ὃς πρὀσεστι τοῖς ζητουμµένοις. 29 (Philem. fab. inc. fr. 102 com. IV p. 62) Ex τοῦ φιλοπονεῖν yive9! ὧν Φέλεις xgaveiv. 30 Φιλήμονος (fab. inc. fr. 61 com. IV p. 55). Ὡς ἠδέως uot yéyove τὰ πρότερον xaxa. εἰ μὴ τὀτ᾽ ἐπόνουν, viv ἂν οὐκ εὐφραινόμην. 91 Καρχίνου. * 1 γέροντι Men. mon. rectius || 2 ecl. cum lemm. hab. SMA | 8 z&& SMA: ἄψει ci. 0. Schneider, οὔτοι y' ἐφίξει Valckenaer in Eur. Phoen. p. 217, otó£zot! ἐφίξει Cobet n. |. p. 295, οὗτοι τεθίξει Nauck Philol. XII p. 193, alii alia || 4 ecloga sine lemmate cum praegressa cohaeret in SMA: separavit Meineke. cum lemmate Evo. Τηλέφῳ legitur supra 29, 10. versus intra tantillum spatium a Stobaeo vix iteratus fortasse testis re- lictus est ordinis eclogarum nobis hodie ignoti. posteriore loco deletur a Grotio dict. poet. p. 127. ceterum vide supra ad 29, 10 (29, 9 Mein.) | 6 ecl. sine lemm. cum praegressis cohaeret in SMA: separavit Gesn.! p. 194, unde vulg. | ? τὰ om. M | 8 ecl. sine lemm. cohaeret cum praegr. in SMA: separavit Gesn.! p. 194, unde vulg. inter tragicorum adespota recepit Nauck p. 943 | 9 'Menandri: vertit Ter. haut. 675' Buecheler. vel in maiore consensu potest tamen Euripidis esse, cf. Meineke Men. et Phil. rel, p. 22 et ecl. 33 adn. | πόνος Valckenaer: zo9oc SMA || 10 ecl. cum lemm. hab. SMA || 13 ecl. hab. lem- mate non iterato SMA, cum prioribus coniunctam S (Tr. p. 160; Apostol. cent, XIII 93 b) M, nescio an etiam À: separavit Gesn.! p. 194, inde vulg. Philemonis esse versum paene certum est | 14 γίνε S À: Ἠίνεσθ M | 15 ecl. eum lemm. hab. SM A; £f ev pro φιλ. 5 | 16 πρότερον (ut Porson adv. p. 159) M A: πρότερα S Tr. p. 160, inde vulg. | 1? &v S: οὐ MA | 18 ecl. hab. SM À (post. ecl. 30) Br (post CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 633 31* (Eur. fr. inc. fab. 1043 Ν.2) Ovósig ἔπαινον ἠδοναϊῖς ἐκτήσατο. 32 Εὐριπίδου ᾿4ρχελαου (fr. 237 N.?). Οὐδεὶς γὰρ ὢν ῥάᾷθυμος εὐκλεῆς ἀνήρ, 5 ἀλλ᾽ ol πόνοι τίκτουσι τὴν εὐανδρίαν. 99 (29, 34 Mein.) Εὐριπίδου Ἱππολύτου (fr. 432 N.?). Τῷ yàg πονοῦντι καὶ Φεὸς συλλαμβανειυ. ecl. 32); lemma edor 8 χαρκίνου ΜΑ sed superscr. γρ. Βὐριπίδου A?, om. Br. iteratur versus corp. Ρατ. 668 ΕΙ. (Καρκίνου). firmatur autem lemma Πὐριπίδου eo quod proximam eclogam idem S inscribit τοῦ «v- τοῦ ἀρχ., non Evg. «oy. nec nullius est momenti quod versus οὐδεὶς xt£. inter duas eclogas Euripidis (32 et 34 Mein.) legitur in Br, denique ἐχτή- σατο clausula saepius legitur apud Euripidem. huic igitur reddidi Car- cini locum intercidisse suspicatus apud Nauckium. an Antiopae est versus (col. fr. 187 N.2)? » οι ς ς - λ , 9 ὦ οὐδεν Α sed γρ. ἠδοναῖς Α mrg ἠδονης Br | ἐχτήσατο etiam S, fallitur Gaisford | ὁ ecl. cum lemm. hab. SM A (tamquam capitis primam), sine lemm. Br (post ecl. 29, 312); z αυ. ay" (compen- dium infra α) S. recurrit ecloga sine lemmate cum priore versu con- iuncta corp. Par. 668 Elt. uno trimetro adaucta legitur infra flor. 51, 4 (Evo. Αρχελάφ) eosdemque tres versus sine fab. n. habet Orio anthol. IX 22 y. 58 || & γὰρ cv om. corp. Par. | ἄθυμος Or. | evxAegc] yo tvytvic superscr. A? intellegens nimirum v. evxA£rc «vro et εὐαγδρίαν hoc loco non satis apte coniungi, tu vide ad v. proximum || 5 cf. flor. 51,14 v. 7 | εὐανδρίαν S M A Br corp. Par. Or.: εὐδοδίαν flor. 51, 4 per se rectius. εὐαγδρίαν in cap. 29 retinui propter Stobaei cum Orione consensum. εὖ- δοξία» verum esse etiam flor. 51, 14 intellexit Iacobs | 6 ecl. hab. SMA Br Mac. Chrys. et post ecl. 29, 32 Mein. collocat S (Tr. p. 160, inde vulg.), cui ordini favet etiam Br ubi haec est dispositio: ecl. 29, 32. 31. 34, dein sex aliis interiectis 33 Mein. contra eclogae 32. 33. 34 Mein. sese excipiunt in ΜΑ quem ordinem non recte praetulit Gaisford. post ecl. 29, 24 hab. Mac. lemma est in MA Mac, Z αυ. nec plura in S, deest in Br. contra Clemens Alexandr. strom. VI p. 141 P.: Βὐριπίδου μὲν ἐν Τημένῳ (ατιµένῳ L) vo γὰρ — συλλαμβάνει. eundem versum ad- signant Euripidi om. fab. nom. anecd. Ox. IV p. 255, 11 et Theodoretus therap. 1 p. 15, 47, poetae et fab. nom. omisso habet Clemens Alexandr. strom. V p. 654 P. respicit Zenobius cent. V 93. de versu quem nostro praemittunt schol. T 1l. IV 249 videatur Nauck ]. c. p. 493 | 7 τόλμῃ ὃι- καΐᾳ καὶ 9:óc συλλαμβάνει supra Menander IIl 7, 3. memor fortasse 634 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ TI" 94 (29,33 Mein.) ᾽4λέξιδος ᾿4χαιίδος (fr. 1 com. ΠΠ p. 397). Ὅτι πάντα τὰ Cnvovuev! ἐξευρίσκεται, P ” , ἂν μὴ προαποστῇῃς μηδὲ τὸν πόνον φύγῃς. ^ c » ὅπου γὰρ ευὑρήκασιν ἄνθρωποί τινες µέρος τι τῶν Jeícov, τοσούτῳ τῷ τόπῳ ἀπτέχοντες, ἄστρων ἐπιτολάς, δύσεις, τροπας, ἔκλειψιν Πλίου" Tí τῶν κοινῶν ... καὶ συγγενικών δύναιτ ἂν ἄνθρωπον φυγεῖν; 95 Θεοδέκτου (fr. 11 p. 805 Ν.2. Πολλὰ δεῖ - Δ [04 3 3 » 3 - . μοχὺεἴν τὸν Ἠξδοντ εἰς ἔπαινον ευκλεῶς ς / ὰ ' (13 €t D ῥᾳψυμία δὲ τὴν τταραυτίχ ἠδονὴν λαβοῦσα λύπας τῷ χρόνῳ τέχτειν φιλεῖ. 90 Ευρωτίδου Σόεγεβοίας (fr. 668 N.2). / / ’ ο , ᾿4νευ τύχης γάρ, ὥσπερ T) παροιμία, , 3 " * / ’ πόνος μονωνθεὶς ουκέτ᾽ ἀλγύνει βροτούς. Euripidis cf. etiam ecl. 21 | τῷ ó' «v pro τῷ γὰρ Clemens Alex. p. 654 Theodoret. anecd. Ox. | 46 θεὸς schol.Il. | ξυλλαμβάνει Mac. Theo- doret. anecd. Ox. 1 ecl cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 34 Mein.) M À (post ecl. 29, 32 Mein), sine lemm. Br (post ecl. 29, 10 Mein.). ᾽Αλέξιδος ᾿Αχαιίδος 3 γρ. ἀχαιῖδι scripsi: ἀλέξι ἀχαιϊδ S ἀλεξίδου ἀχλιίδ. M ᾿Αλέξιδος ἀχλίδου À super- scr. A*; ᾽Αλέξιδος Αχαιϊδι Gaisford et Meineke | 2 ἅπαντα pro ὅτι m. ci. Meineke | ζητούμενα M Br | ἐξευρίσκεται libri nisi quod εὑρίσκε- ται Br | ὃ μερος τι S | τοσοῦτον (-το Kock) Hirschig | τῶ add. A? | 6 ἀπέχοντες libri sed ἀπέχονται A* | ἄστρων S Tr. p. 160, inde vulg.: ἄστρων t' MA! Br || V ἐχλειψιν sine acc. S | nihil nisi τῶν xowov SMA! Br κάτω supra lin. add. A?; τῶν xowov (ve) καὶ (τών) ovyy. Grotius dict. poet. p. 120 τῶν κοινών ποτε (vel ἔτι) Buecheler τών κοινών ἅμα vel ὁροτοῖς (cf. 5) ego, ut iam appareat cur addatur xai ovyy. ceterum τῶν κοινῶν κάτω accipit Kock com. II p. 309 cui corruptum videtur συγγε- νικών iniuria || 8 συγγενών ci. Grotius | δύναιτ ἂν S: δύναιτ M A Br sed αν superscr. Α || 9 ecl. cum lemm. hab. SMA || 11 εὐκλεῶς libri, non recte: z αλέος ci. F. G. Schmidt krit. stud. Il p. 20 εὐκλεᾶ Weck- lein | 12 litt. v in v. παραυτίχ᾽ add. rubr. rec. M | 14 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 29, 35) Mac. Chrys. (post ecl. 29, 34); Tov αὐτοῦ σθενεβοίας Mac., σθενεβοίας etiam SA, fallitur Gaisford, σΏενοβ. M | 15 qv εὐτυγῇ et mox πόχγος πονηθεὶς ci. Vitelli 16 ovxér! ἀλδαίνει 10 15 Qt 10 15 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ (IAOIIONIAZ 635 94 Σοφοκλέους «4αοκόωντος (fr. 346 N.2). Móy3ov γὰρ ovóeig τοῦ παρελθόντος λόγος. 98 Σοφοκλέους «Παοκόωντος (fr. 345 N.?). Πόνου µεταλλαχθέντος oi πόνοι γλυκεῖς. 39 4γάφωνος (fr. 21 p. 767 N.2). Ἰδίας ὁδοὺς ζητοῦσι φιλόπονοι φύσεις. 40 Φιλίσκου (p. 819 N.?). Οὐκ ἔστιν, ὦ µάταιε, σὺν ῥᾳθυμίᾳ τὰ τῶν πονούντων UT, πονήσαντας Aofeiv. 41 Ἐενοφανους (fr. XII Brandis. p. 60). Ov τοι ἄπ ἀρχῆς πάντα Φεοὶ 9νητοῖς ὑπέδειξαν, ἀλλὰ χρόνῳ ζητοῦντες ἐφευρίσκουσιν ἄμεινογ. 42 Ἱππώνακτος (fr. 28 p. l.* II p. 472B.). Χρόνος δὲ φευγέτω σε μηδὲ eig ἀργός. 43 Απολλοδώρου (fr. 7 com. IV p. 457). (ἀλδανεῖ Munro) βροτοὺς Musgrave οὐδὲν ἀλφάνει βροτοῖς post Const. Matthiaeum alii 1 ecl. hab. 5, om. MA. coqo* Λαοκόων: S: Brunckio igitur cre- dendum Soph. trag. t. III p. 426, non Gaisfordo ad Stob. Ecl. p. 868 | 9 πόνου pro uóy9ov ci. Meineke v. IV p. LXIII | 3 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 37 Mein.) MA (post ecl. 29, 96): Z «v^ nec plura S quod perperam interpretatur Brunck Soph. trag. t. HI p. 426, tu vide ad flor. 20,26 p.544 [| 4 µεταλλαχθέντος SM: μεταλλαγχθέντος À. κόπου µεταλλαχθέντος ci. Ellendt lex. Soph. 1 p. 59 μόχθου ó' ἀπαλλαχ- 9évroz Meineke v. IV p. LXIII ποτµου µεταβληθέντος Nauck. sed ue- ταλλ. non est nisi "mutatis vicibus', minime *fine facto" | οἱ λόγοι γλυκεῖς (vel ἤ ανήµη γλυκύ) ci. Dobree adv. II p. 358 οἱ γόοι yàv- χεῖς Gomperz nachl. p. ; | 5 ecl. cum lemm. hab. SMA [| 74 ecl. cum lemm. hab. SM A. iterat eclogam et lemma corp. Par. 669 Eit. Φιλίσκου nomen confirmare videtur etiam codex Photii, cf. Elter p. 58. nescio an Philiscus Aegineta intellegendus sit cui nonnulli Diogenis tra- goedias tribuerunt. Cynico certe digna sententia | 9 πονήσαντα Α | 10 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 29, 40), sine lemm. Br (post ecl. 29, 33 Mein.). Stob. 18,2 p. 94, 1 W. | 11 ὑπέδειξαν libri: ἐπέδειξαν Tr., inde vulg. παρέδειξαν Stob. I || 18 ecl. eum lemm. hab. 5, om. MA. lemma legit Photius, etsi ordinem paululum turbaverit pinacographus. ad Heron- dam versum referri voluit Meineke chol. p. 106 opinione incerta | 15 ; ; tX ecl, cum lemm. hab. S, om. ΜΑ: Απολλοδώρου Tr.: ἄπολλοδο S 636 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄’ |... «Ἀρόνον γὰρ eig τὰ πράγµατ ἂν λάβης βραχύν, ἅπαντα λήξει καὶ κατασταλήσεται. 44 Εὐριπίδου “4ρχελάῳ (fr. 236 N.?). σὺν µυρίοισι τὰ καλὰ γίγνεται πόνοις. 45 ΙΜενάνδρου 4υσκόλου (fr. 5 com. IV p. 109). 5 Οὐδενὸς xor zocyuoroc τὸν &U ποιοῦν) ὅλως ἀπογνῶναί ποτε. 46. (ibid.) 4λωτὰ yívev? ἐπιμελείᾳ καὶ móvo ἅπαντα. 10 47 Mevavógov Εὐνούχου (fr. 4 com. IV p. 124). Πάντα τὰ ζητούμενα δεῖσφαι µερίµνης φασὶν oi σοφώτεροι. 48 Σοφοκλέους Οἰδίποδος (tvr. 110—111). Τὸ ζητούμενον 15 ἁλωτόν, ἐκφεύγει δὲ τἀμελούμενον. 45 Ἐπιχάρμου (fr. 15 Lor.). 1 πράγµατ᾽ ἂν Meineke: πράγµατα ἐὰν 5 | λάβης βραχύν S: λάβῃς Tr. p. 160, inde vulg. || 8 ecl. cum lemm. εὑριπί ἀρχελ-' (infra α lineola) S, om. MA || 4 σὺν µυρίοισι S: ἐν µυρίοισι Men. mon. 116: σὺν µυρίοις Frob. p. 169, inde Gesn.! vulg. | γίγνεται Tr. p. 160, inde vulg.: γίνε- ται S mon. || 5 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 44) ΜΑ (post ecl. 29, 41), sine lemm. Br (post ecl. 29, 18) | 7 ποιοῦνθ libri: ztovovv9. Gro- tius dict. poet. p. 528, recte, puto | ἀπογνῶναι etiam S, fallitur Gaisford | 8 ecl. sine lemm. hab. SMA Br; cohaeret ecloga cum priore in M À, sui iuris est in S, certe Tr. p. 161 | 9 γὰρ (δὲ Br) post ἁλωτὰ add. A, unde non recte ἁλωτὰ γὰρ Απαντα yLyvev. zz£&. olim Meineke | γίνετ᾽ S: γίνεται ΜΑ Br; γίγνετ᾽ Tr., inde vulg. | 11 ecl. cum lemm. hab. SM A. hanc et proximam eclogam sine fab. nom. vicinas etsi inverso ordine positas habet etiam Clemens Alex. strom. V p. 650 P. eodem scilicet gnomologio usus atque loannes ut recte iudicavit Hiller in Fleckeiseni annali 1888 p. 456. vide ad ecl. 33 |, 15 σοφώτατοι Clem. || 14 ecl. cum lemm. hab. SMA; vide ad ecl. priorem || 15 τὸ ó2 ζητ. Soph. Clem. || 16 δὲ cay. Soph. Clem.: ó' ἀμελούμενον 3 ΝΑ. de eis quae post h. |. leguntur in SM rettuli supra ad ecl. $ | 15 ecl. cum lemm. hab. S M (post ος]. 29, 48) Br (post ecl. 29, 46 sed 47 et 48 omissis). legitur supra 29, 8. num ab ipso loanne bis posita sit mihi dubium, dubitavit iam codicis A librarius. fortasse supra adseripta est propter 7 et 11 similitudinem CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 687 Tav πόνων πωλοῦσιν ἁμὶν zt&vra τὰγάθ οἱ 9eoí. 49. 50 (Eur. Suppl. 323 — 325) Z5 πατρὶς ἓν γὰρ τοῖς πιόνοισιν αὔξεται' ai Ó' ἤσυχοι σκοτεινὰ πρασσουσιν πόλεις, ὅ σκοτεινὰ xal βλέπουσιν εὐλαβούμεναι. 51 ᾿4ντιφάνους (fab. inc. fr. 45 com. III p. 149). Τῆς ἐπιμελείας δοῦλα st&vro γίνεται. 502 "Ex τῶν Βίωνος Σμυρναίου βουκολικῶν (fr. XV Mein.). Ex 9aeuwvàg ῥαφάμιγγος, ὅκως λόγος, ἀισσοίσας 10 χὰ λίθος ἐς ῥωχμὸν κοιλαίνεται. 53 Τοῦ αὐτοῦ (fr. XIII Mein.). Ov καλόν, ὦ φίλε, πάντα λόγον ποτὶ τέκτονα φοιτῆν, unà ἐπὶ πάντ ἄλλω χρέος loyéusv' ἀλλὰ καὶ αὐτὸς τεχγᾶσύαι σύριγγα, ίέλει δέ τοι εὐμαρὲς ἔργον. 1 τῶν Br et supra SM: ῥεπόντων SM hoc loco, vide supra p. 628 | 2 ecl. sine lemm. hab. S, om. MA; Πὐριπίδου add. Meineke || 3 ut v. 07 πατρίς suum haberent praedicatum, duos trimetros ex Eur. supplevit Grotius ὀρᾷς, ἄβουλος Oc κεκερτοµηµένη Toic κερτομοῦσι γοργὸν ὡς ἀναβλέπει Ση πατρίς ἐν γὰρ xvé. sed de gnomologorum excer- pendi licentia hodie rectius iudicamus. non dubitavi coniungere apud Stobaeum oz πατρὶς ἐν γὰρ κτὲ. nulla post πατρὶς distinctione || 4 πράσσουσι S, πράσσουσιν Tr. p. 161. πράσσουσαι Eur. libri a pr. m.; fortasse etiam Stobaeus αἱ (sic ni fallor S) — πράσσουσαι || 6 ecl. cum lemm. hab. S M, om. Α. recurrit versus inter Men. monost. 494 | 4 πάντα δοῦλα monost. | 8 eel. hab. S, om. ΜΑ: ἐκ τῶν Βίωνος σµυρ- ναίου βουκολικῶν non sine scripturae compendiis S Σμιρνέου βουκο- λικοῦ nec plura Tr. p. 161 Ρίωνος nec plura Frob. p. 166 Bíovog Xuvo- ναίου Βουκολικοῦ temere Gaisford Bíovog Σμυρναίου Bovxoluxov Meineke | 9 θαμινᾶς Ahrens -zc S | ὅχως Frob., inde Gesn.! vulg.: ωὠκως S o xoc Tr. | ἀισσοίσας Ahrens: eleg (sine acc.) loloac S «tec ἰοίσας Frob. p. 108 aiv ἰοίσας Gesn.! p. 196, inde vulg. αὐεναοί- σας Meineke | 11 ecl. et lemma hab. S, om. MA; lemma non iterat Tr. p. 161, Βίωνος habet Frob. p. 168 || 12 λόγον libri; χρόνον Her- mann et Hirschig quos ne properantius secutus sit veretur iure Meineke Theocr.? p. 424 || 15 μηδ᾽ ἐπὶ Grotius: µηδέτοι S Frob.; µηδέτι Tr., inde vulg. | ἄλλω Salmasius: ἄλλο S (Tr. Frob.); ἄλλου corrector co- 7 dicis Par. 1985 teste Gaisfordo | ἐσχέμεν ut Tr. etiam S, fallitur Gais- ford; ἐσχυέμεν Frob. 698 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T'' 94 Ἐπιχαάρμου (fr. *24 p. 261 Lorenz.) -ᾱ δὲ µελέτα φύσιος ἀγαθᾶς πλέονα δωρεῖται φίλοις. 99 Βὐριπίδου Τηλέφῳ (fr. 715 Ν.2), Ov τᾶρ᾽ Ὀδυσσεύς ἐστιν αἱμύλος μόνος. χρεία διδάσκει, κἂν βραδύς τις Π, σοφόν. 96 Τοῦ αὐτοῦ (fr. 757,9 N.?). Ovx αἰσχρὸν οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων βροτοῖς. 57 ᾿4νδρομέδᾳ (fr. 133 Ν.2. 4λλ᾽ ἠδύ τοι oc Sévzo µεμνῖσθαι πόνων. 98 «4ιλιανοῦ (fr. 157 ed. Teubn.). Σόλων ὃ 49Φηναῖος ὃ Εξηκεστίδου παρὰ πότον τοῦ 1 ecl. cum lemm. hab. 5 (post ecl. 29, 53) M A (post ecl. 29, ὅδ) | 2 & ex ἆ corr. M rübr. | πλέονα SMA: zàsiva Tr. p. 161, inde vulg. cf. Ahrens dial. II p. 215 | qíAoi; SM A: φίλοι praetulit Grotius ap. Gaisfordum, φίλος Ahrens Il p. 458 | 8 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 54) M (post ecl. 29, 51) A (post ecl. 29, 48). priorem versum om. poetae et fab. nom. adfert Flutarchus vit. Lysandri c. 20. de altero cf. Suid. v. χρεία: καὶ παροιμία χρεία διδάσκει, κάν άμουσος y, σο- φον Καρχηδόνιον.. Eur. kl. 315 | 4 ov r&g Porson: ov γὰρ SMA ovx ἄρα Plut.; ov «e v tacite Gesn! p. 196, inde vulg. | uovov Plut. | 6 ecl. hab. S, om. MA. τοῦ αὐτοῦ dedi ex 5. quamquam certo ibi distingui nequit Z «v^ ad ecl. 56 an ad ecl. 57 pertineat. illi adposui quod ad ecl. proximam solum fabulae nomen commemorant etiam M À poetae nomine non iterato. fieri igitur potest ut rectius de Telepho interpretemur illud τοῦ αὐτοῦ quam de Hypsipylae versu δει- vóv γὰρ οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων βροτοῖς cuius testimonia collegit Nauck? p. 596 || 8 ecl. hab. nomine poetae non iterato S (post ecl. 29, 56) M A (post ecl. 29, 54). Euripidi tribuunt versum Plut. quaest, conviv. Ij 1, 3 p. 630 E et Macrob. sat. VII 2, 9, om. poetae et fab. nom. affert Aristot. rhet. 1, 11 p. 1370 b 4. respiciunt alii quorum testimo- nia congessit Nauck? p. 399. de personato Epicteto (fr. 121 Schweigh.) videatur BR. Asmus quaest. Epictet. p. 19 sq. latine interpretatus est Cicero de fin. II 32, 105 || 9 &4A' Stob. Aristot.: ὡς Plut. Macrob. aneced. Boiss. | τοι 8: τι M coc Α: τοι Aristot. Macrob. Ps.- Epict. τῷ anecd. Boiss. τι τὸν Plut. | σωθέντι pro σωθέντα Ps.-Epict. anecd. Boiss. || 10 ecl. cum lemm. hab. SMA [| 11 ὁ "A95vatoc secluserim | ὁ ἐξηκεστί- óov SMA ὁ ἐξηκέστου Tr. p. 161: ἐξηκέστου oscitanter Gesn.? p. 200, inde vulg. 10 10 m e CAPVT XXIX. ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ | 059 ) «€ - - , - [e - αδελφιδοῦ αὐτοῦ µέλος τι Σαπφοῦς ἄσαντος, Ἠσφη τῷ µέλει καὶ προσέταξε τῷ µειρακίῳ διδάξαι αὐτόν. ἔρω- τήσαντος δέ τινος διὰ ποίαν αἰτίαν τοῦτο ἐσπούδασεν, cs A » ο) * 3 LY 3 7 3 0 δὲ ἔφη ἵνα uaJSov αυτὸ ἀποθάνω . 59 Εὐσεβίου (fr. 32 phil. graec. III p. 12 Mullach). Π]όνοι oí ἐκχούσιοι πόνοισι τοῖσι μετὰ ταῦτα ἄναγ- καϊοὶς, ὥστε αὐτοὺς εὐπετεστέρους παρασκευασνφῆναι, προπογνέονται. 60 «4ἰλιανοῦ (var. hist. VII 7). , D - ς η ἄημοσθένης ὃ {ημοσθένους, εἰ ἔμελλε τῆς ὑστεραίας » ) , 3 M2 PER 3 - 1 2 , ἔσεσφαι ἐκκλησία, ἀλλὰ éxeivog ye διὰ τῆς νυκτὸς "ygv- πνει πάσης, διαφροντίζων δηλονότι καὶ ἔκμιαννφαάνων ταῦτα, C 0» 3 - ς / / 2 , 3 x & ἔμελλεν ἐρεῖν. o τοίνυν Πυφέας &x τούτων ἐμοὶ Óo- κεῖν ἐπιέσκωπτεν εἰς αὐτὸν ἐπιλέγων αὐτοῦ τὰ ἐνθυμή- ὅ µατα ἑλλυχνίων ὄζειν. 61 «ημοσθφένους κατὰ Φιλίππου (IV $ 5 p. 41). Φύσει Ó' ὑπαάρχει τοῖς παροῦσι τὰ τῶν ἀπόντων», καὶ τοῖς ἐφέλουσι πονεῖν xoi κινδυνεύειν τὰ τῶν Gue- λούντων. 62 Φουκυδίδου (V 69). Ἔργων ἐκ πολλοῦ µελέτη πλεῖον σῴζξει ἢ λόγων Óc ὀλίγου καλώς ῥηθέντων παραίνεσις. 63 «ὤζημοκρίτου (fr. mor. 86 Mullach.). 1 ἀδελφιδοῦ SM: ἀδελφοῦ Α | oOx] ἤσθει A*! || 9 ἐσπου- ὅασεν SM À; σπουδάσειεν Hercher ἐσπούδακεν Meineke | 5 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 29, 58) Mac. Chrys. (post ecl. 29, 36). fortasse usus est Eusebius gnoma infra (63) Democrito adscripta | 6 τοῖσι Mei- neke: τοῖς SM A Mac. | ἀναγκαίοις S M Mac. e corr. A?, ἀναγκαῖοι Tr. p.161; ἀναγκαίοισι Meineke | 9 ecl. cum lemm. hab. 5, om. M A. Aeliani librorum discrepantiam missam facio: * vulgatam deberi epitoma- tori, in Stobaeanis ipsum Aelianum studiose propagatum esse' evicit Hercher ed. Didot. praef. p. Vsq. || 10 ἔμελλεν S, ἔμελε Tr., unde ἔμελλε Gesn.? p. 201, vulg. | 11 ἐκκλησία Hirschig misc. philol. p. 190: ἐχ- xAgolac S || 14 ἐπέσκωπτεν Ael: ἀπέσχωπτεν S | εἰς S: ἐς tacite Hercher ed. Teubn. | 16 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 60) ΜΑ Mac. Chrys. (post ecl. 29, 59) | 20 ecl. cum lemm. hab. SMA | οἱ πλείων M | 28 ecl. hab. SMA post ecl. 29, 62. alterius recensionis 640 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" Οἱ ἑκούσιοι πόνοι τὴν τῶν ἀκουσίων ὑπομονὴν ἐλα- φροτέρην παρασκευαάζουσι. 64 "Tov αὐτοῦ (fr. mor. 84 Mullach.). Πόνος Gvvegnc ἐλαφρότερος ἑωυτοῦ συνηθίῃ γίνεται. 65 ᾽άντισόφένους. Ἡδονὰς τὰς μετὰ τοὺς πόνους διωκτέον, ἀλλ οὐχὶ τὰς τιρὸ τῶν τόνων. 66 «ημοκρίτου (fr. mor. 115 Mullach.). Πλέονες ἐξ a0x(0tog ἀγαφθοὶ γίνονται i; ἀπὸ φύσιος. 67 Tov αὐτοῦ (fr. mor. 88 Mullach.). 10 Tó αἰεὶ uéAAswv ἀτελέας ποιέει τὰς πρῄήξιας. Qt 68 Σωκρατους. Nr 5 anas rs 2 , ^ / ͵ M , ^ AL (Nwxgarnc) év γήρᾳ κιφαρίζων παρὰ Kovvg τῷ κι vestigium servarunt MÀ iterata ecloga post ecl. 29, 83, nam ante ecl. 29, 84 eadem collocatur in Br. a vulgata non recessi, neque enim unius alteriusve eclogae traiectione pristinus ordo poterit recuperari. eandem autem sententiam intra tam exiguum spatium bis posuisse gnomologum aegre credideris. lemmatis loco δημο suo more S (4ημοσθ. Tr. p. 161), I" ὁημοκρίτου utroque loco M A, ὅημα Br. eadem sententia legitur sine lemm. Anton. H c. 45 p. 118, cum lemm. 4ημοχρίτ. Maxim. e. 32 p. 621 Combef. cf. supra ecl. 59 | 1 ἀεχουσίων scr. Meineke | ἐλαφροτέρην (ut scripsit Meineke) S, MA loco priore; -τέραν MA post ecl. 83, Br Ant. Max. | 3 ecl. cum lemm. hab. 5 Μ (post ecl. 29, 63) Mac. Chrys. (post ecl. 29,61) || 4 ἑαυτοῦ SM | συνηθίη (sic) S συνηθείη (35 4) MA; τῇ συνηθεία Tr. p. 162, inde vulg. | 5 ecl. cum lemm. hab. 51 Α [| 8 ecl. eum lemm. hab. SMA cf. ecl. 11. 54 | 9 γίνονται &: γίγνονται SM || 10 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 29, 65) Br (post ecl. 29,41); τοῦ αὐτοῦ SA óguoxgit M σωσθε (compen- dium supra e) Br. recurrit Demoerat. 46 || 11 μέλλον Democratis cod. Pal. | ποιέει M A Democrat.: ποιεῖ S | πραξιας Democratis cod. Pal. || 195 ecl. et lemma hab. M A Br, om. S. σωκράτους M, compend. Br, σωκράτης ut videtur A. cf. Suidas s. v. Σωκράτης p. 844, 23 Bernh.; Sextus Empi- ricus adv. mathem. p. 150, 26 Bekk.; Laert. ll 32; Valerius Maximus ΥΠ 7. respicit Cicero de senect. 26, al. | 18. Σωκράτης — 641,1 τηλι- κοῦτος cv om. Br | Σωκράτης addidit Gaisford duce Gesnero (ed. sec. p. 201) qui suo more lemma omisit in contextu verborum: om. MA | γήρα ex γῆρα corr. M! | χιθαρίζων παρὰ Kovvo τῷ κιθαρῳδῷ καὶ scripsi: 10 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 641 Φαρωδῷ j * εἰπόντος κιθαρίζειςο vrnÀuxoDtOoGC (Qv; ρῳὸῷ xaí τινος εἰπόντος κιφαρίξεις τὴ C ; c - 3 ς -- 5 MI J ^ πρεῖττον εἶπεν ὀψιμαθή εἶναι ἢ euo. 69 Φαβωρίνου (fr. 107 Marres.). Γραῦν τινά qaot µόσχον μικρὸν ἀραμέγην xoi τοῦτο 409 ἡμέραν ποιοῦσαν λαθεῖν βοῦν φέρουσαν. 70 Ἐκ τῶν ᾿4ριστοτέλους Χρειῶν. «4ᾶσος (0) Ερμιονεὺς ἐρωτηθεὶς ví eiy σοφώτατον, ς - 3 »r πεῖρα ἔφη. 11 Ἐενοφῶντος ἓξ 4γησιλαάου (XI 9). / 2 29 - 3/ € 3 3 - 4ἄοξης ὃ οὐδεμιᾶς nga, cg ovx ἐξεπονεῖτο. 72 Ξεγοφῶντος ἐκ τοῦ πρώτου τῖς Παιδείας (14,5). Ovx ἀπεδίδρασκεν ἔκ τοῦ ἠττᾶσθδαι εἰς τὸ μὴ ποιεῖν «4 € ” 2 9» 5 - 2 - - 3 » α vvvQTO* ἀλλ ἐκαλινδεῖτο ἓν τῷ πειρᾶσνύαι ov3ig ἄμει- VOY ποιεῖγ. ην χιθαρίζων xai nec plura M καιθαρίζων παρακοωτι (sic) τῷ κιδαρω- δῶν καὶ À; κιθαρίζων καὶ παρακρούων ἐτύγχανε καὶ temere Gesn? p. 201, inde vulg. κιθαρίζων παρὰ Kovvo τῷ κιθαρφδῷ ἐτύγχανε (ubi Κόννφ τῷ κιθαρφὸῷ Grotius) Gaisford et Meineke. cf. Krueger gr. sprachi.5 56, 14, 2. de Mac. Chrys. vide Addenda 2 sententiam Soloni adsignat Suidas 1. c., alii, Cleobulo sunt qui restitui velint supra p. 112, 4 | εἶπεν om. Br || 8 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 67) M A (post ecl. 29,70); φαβουρίνου SMA || 4 τινὰ φασὶν M | 6 ecl. cum lemm. hab. 5 (post ecl. 29, 69) ΜΑ Mac. Chrys. (post ecl. 29, 63), sine lemm. Br (post ecl, 29, 68 sed om. 69). fortasse igitur rectior haec dis- positio: 68. 70. 69. recurrit ecloga sine lemm. corp. Par. 992 Elt., item in cod. Par. 1310 Boisson. anecd. gr. IV p. 197 || 7 Ιἄσος cod. Par. Boiss.: τάσσος SM A Br Mac. 4ασσὸς corp. Par. | ó addidi ex cod. Boiss. corp. Par. | égutogevc Mac. ἑρμηνεὺς corp. Par. | ἐρωτηθεὶς SBr: ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος MA Mac. corp. Par. cod. Boiss. | σοφώτατον aperte etiam S, fallitur Gaisford; σοφώτερον Tr. p. 162 || 8 πεῖρα A Mac. corp. Par.: πειραν sine acc. S. πεῖραν M Br. 5j πεῖρα cod. Par. Boiss. articulum re- cepit Meineke || 9 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 70) M A (post ecl. 29,69); ἐξ ante ay. accessit ex M, ἀγηήσιλάου om. S | 10 ἐξεπονεῖτο SMA: ἐξεπόνει τὰ ἴδια Xen. | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA; ξενοφών- τος (compend.) ἐκ " α παιδείας 5 ξενοφῶντος (τοῦ αὐτοῦ A) ἐχ τοῦ πρώτου τῆς παιδείας MA; malim τῆς (Μύρου) παιδείας, sed cf. III 16, 26 | 12 ovx SMA: ὡς ὃ) oix Xen. | 19 ἃ 5 ΜΑ ut Xenophontis Erlangensis: ó Xenophontis plurimi | ἐκαλινδεῖτο Xenophontis plurimi: ἐκυλινδεῖτο 5 Μ Α | βέλτιον Xen. Stobaeus Ill. 4l 642 IQANNOY ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" τὸ Ἐενοφῶώντος. - ^o; ^ A 1 L4 ΓΚῦρος ἐστὶ βασιλέως xal ἀδελφὸς xai υἱὸς καὶ ἄρχει ^ - , 3 - » " d τολλῆς χώρας, κάκεῖνος οὔτ᾽ ἂν ἀριστήσειεν οὔτε Üct- ινήσειεν, πρὶν ἱδρῶσαι. 74 Ξενοφῶντος ἐκ τοῦ α τῆς Κύρου παιδείας (15, 9—10). / 1/ 5 2 / 3 ' J - ς 3 Καΐτοι ἔγωγε οἶμαι οὐδεμίαν ἀρετὴν &oxeiadat ὑπ 3 / ς ^ n » ς 2 * H &av9gcozttv, cg μηθδὲν πλέον ἔχωσιν oi ἀγαθοὶ yevoutvot - ^ M - ς - , TOY πονηρών ἀλλ ot τε τῶν παραυτίκα vOovOy ἀττεχό- µενοι οὐχ ἵνα µηδέποτ εὐφρανθῶώσι, τοῦτο πράττουσιν, ) 3 € M , N 3 ui ^f 32 ἆλλ᾽ οπως διὰ ταυτην τὴν ἐγκράτειαν πολλαπλάσια εἰς M , € /*. τὸν ἔπειτα χρόνον εὐφραίνωνται, οὕτω παρασκευάξονται ot τε λέγειν προὺθυιιούμεγοι δεινοὶ γενέσθαι οὐχ ἵνα εὖ λέγοντες µήδέποτε παύσωνται, τοῦτο μµελετώσιν, ἀλλ’ ἑλ- πίζοντες τῷ λέγειν ευ πείνοντες πολλοὺς ἀνθρώπους / 2 ' ^L . e) 2 5 ' M μεγάλα ἀγανὰ διαπραξασθαι' ot v^ av τὰ πολεμικὰ - 3 , , - ἄσκοῦντες OUX ὡς μαχόμενοι µήθδέποτε παύσωνται, TOUT. ἐκπονοῦνται, ἀλλὰ νοµίζουσι καὶ οὗτοι τὰ οτολεμικὰ ἆγα- L *^ 3 ; Joi yevouevo, πολὺν μὲν ὄλβον, πολλὴν δὲ εὐδαιμονίαν, / - 4 ς - , µεγάλας δὲ τιμὰς καὶ τῇ πόλει καὶ αὐτοῖς περιάψειν. 1 ecl. cum lemm. hab. S MÀ (post ecl. 29, 72) Mac. Chrys. (post ecl. 29, 70), sine lemm. Br (post ecl. 29, 70); € αυ. S, fallitur Gaisford, éevoqovrog M Mac. τοῦ αὐτοῦ A. liberius haee suaque Minerva com- posuit gnomologus respiciens Cyrop. VIII 1, 38 καὶ οὔτ αὐτός ποτε πρὶν ἱδρῶσαι δεῖπνον Πρεῖτο οὔτε ἴπποις ἀγυμνάστοις oittov ἐνέβαλλε. cf. oecon. 4, 24 ὄμνυμί σοι τὸν ἨΜίθρην, ὅταν περ ὑγιαίνω, µηπώποτε δειπνῆσαι πρὶν ἱδρώσαι κτὲ. || ἀδελφὸς 5 ΜΑ (compend. S): ἆδελφι- δοῦς Tr. p. 162, inde vulg. | 5 ecl. cum lemm. hab. SM A; pro lemm. ἐν t&vt nec plura S || 6 ἔγωγε SM A ut Xenophontis Erlangensis: ἐγὼ Xen. | 7 πλεῖον Xenophontis plurimi | ἀγαθοὶ 5 ΜΑ cum nonnullis Xenophontis: 269402 Xen. | 9 µμηδέποτε M || 10 ὅπως et mox (11) εὐφραίνωνται SMA: ὡς — εὐφρανούμενοι Xen. 1 11 παρασκευαάζου- ται SM Xen.: παρασκευάζωνται A || 14 πολλοὶς ἀνθρώπους μεγάλα SMA sicut Xenophontis Erlangensis: ἄνθρώπους πολλὰ καὶ μεγάλα Xen. | 15 οἱ τ) αὐτὰ vel ot (ot in ot corr. M) τ) αὐτὰ SMA: καὶ οἱ ταῦτα τὰ Xen. | 1? ἐχπονοῦνται SM Α Xenophontis Erlangensis: ἐχπονοῖσιν Xen. | νοµίζοντες Xen. | 18 πολλὴν SM Xen.: xo2vv Α | 19 καὶ τῇ πὀλει χαὶ αὐτοῖς (αὐτοῖς tacite Meineke) SMA: χοὶ ἑαυτοῖς καὶ πόλει Xeno- phontis plurimi καὶ αὐτοῖς καὶ τῇ πθλει Xenophontis Erlangensis CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 643 εἰ δέ τινες ταῦτα PxnovíGcavtec, πρίν τινα m αὐτῶν καρπὀν κοµίσασθαι περιεῖδον αὐτοὺς γήραᾳ ἀδυνάτους yevouévovc, Όμοιον ἔμοιγε δοχοῦσι πεπονύέναι, οἷον ei τις γεωργὸς ἀγανθὸς προθυμηθεὶς γενέσθαι καὶ ev σπεί- ὅ ρων καὶ εὖὐ φυτείων, ὅτε ἀποκαρποῦσθαι ταῦτα δέοι, ἐῴή τὸν καρπὸν ἀσυγκόμιστον εἰς τὴν γῆν πάλιν καταρ- ρεῖν καὶ εἴ τις ἀθλητὴς πολλὰ πονύσας καὶ ἀξιόνικος γενόμενος ἀναγώνιστος διατελέσειεν, οὐδ᾽ ἂν οὗτος ἔμοιγε δοχεῖ δικαίως ἀναίτιος εἶναι ἀφροσύνης. (0 75 Ἰήουσωνίου ἐκ τοῦ Ότι πόνου καταφρονήτέον (rel. p. 182 Peerlk.). Ilooc δὲ τὸ ῥᾷον καὶ xgoSvuovegov ἐφίστασθαι τῶν τόνων ἐκείνους, ovg ἂν ὑπὲρ ἀρετῆς καὶ καλοχαγαθίας µέλλωμεν πιονεῖν, ταῦτα λελογίσθαι χρήσιμα” πόσα μὲν 15 πονοῦσιν ἔγιοι δι ἐπιφυμίας κακάς, ὥσπερ oL ἐρῶντες ἀπολάστως, πόσα Ó' ὑπομένοισιν ἄλλοι τοῦ κερδαίνειν χάριν. πόσα 0^ av κακοπαφοῦσιν ἔνιοι Φηγρώμενοι δόξαν καὶ ὅτι οὗτοι πάντες ἑπιομένουσιν αὐθαίρετοι πᾶσαν τα- λαιπωρίαν. cp! οὖν οὐχὶ δεινὸν ἐκείνους μὲν ὑπὲρ οὐ- 2) δενὸς τῶν καλῶν ἀγέχεσύφαι ταῦτα παᾶσχοντας, ἡμᾶς ὃ᾽ ὑπὲρ παλοκαγαθίας καὶ τοῦ κακίαν μὲν ἐκφυγεῖν τὴν λυ- μαινομένην ἡμῶν τὸν βίον, κτήσασθαι δὲ ἀρετήν, 5j τις 1 τινα καρπὸν am. αἰτών Xen. || 2 περιεῖδον αὐτοὺς (vel αὐτ-) SMA Xen.: αὐτοὺς (om. περιεῖδον) Tr.; περιεῖδον male supplevit post γινοµένους (9) Gesn.! p. 198, inde vulg. | γῆρα M || 8 γενοµένους Xen.: γινοµένους SMA | oiov om. A! | B ὅτε ἀποκαρποῦσθαι SMA: ὁπότε (vel ὁπότε αὐτὸν) καρποῦσθαι libri Xen. | V & τίς γε ἀσκη- τῆς Xen. [| 8 οὗτος ἔμοιγε S M Α Xenophontis Erlangensis: οὗτός µοι Xen. | 10 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 29, 74) Br (post ες), 29, 95); pro lemm. μουσωνίου nec plura Br || 12 initium eclogae us- que ad p. 644, 11 φίλους ἀληθινούς om. Br | Πρὸς in ras. M rubr. | 14 μέλλομεν Α | Λλελογεῖσθαι M || 15 conso — 16 ζκολάστως secludi ult Meineke | 16 πόσοι S, ubi 0" ὑπομένουσιν ut in reliquis, fallitur Gaisford Ecl. II p. 868 | οἱ ante ἄλλοι add. Tr., inde vulg. | 18 χαὶ ὅτι libri; praestat fortasse καίτοι vel χαὶ [ὅτι] οὗτοι | 30 ἡμᾶς e ; 44 etiam À, errat Gaisford || 22 ἡμιν A? | post ήτις rasura S 41* 644 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T ἁπιάντων τῶν ἀγαθῶν ἐστι χορηγός, ui, ττάντα πόνον ézoí- ως ὑφίστασύαι; καίτοι οὐδ' ἂν εἴποι τις ὅσω κρεῖττον, ἀντὶ μὲν τοῦ πογεῖν ἵνα τύχη τις γυναικὸς ἀλλοτρίας, τὸ πονεῖν ἵνα παιδαγωγ{σῃ τὰς ἐπιθδυμίας τὰς ἑαυτοῖ" ἀντὶ δὲ τοῦ περὶ χρημάτων ταλασεωρεῖν τὸ ἀσχκεῖν ὡστε ὀλίγων δεῖσθαι' πρὸ δὲ τοῦ πράγματα ἔχειν ὑπὲρ δόξις τὸ περαγµατεύεσθαι ὅπως μὴ δοξοκότος { πρὸ δέ γε τοῦ ζητεῖν ὅπως ᾧ φθονεῖ τις καχοποιίση τοῦτον, τὸ σκοπεῖν ὅπως μηδὲν φύῷονιση µήδενί' καὶ πρὀ vs voi δουλεύειν τισὶ καλουμένοις φίλοις, ὥσπερ οἱ κόλακες, τὸ κακοπανεῖν ἵνα κτήσηται φίλους ἀληθινούς' καθόλου δὲ τοῦ πονεῖν πᾶσιν ἄγύφρωποις ἀναγκαίου ὄντος, τοῖς te τῶν κρειττόνων ὀρεγομένοις xol τοῖς τῶν χειρόνων, τὸ μὴ πολλῷ εἶναι προθυµοτέρους πονεῖν τοὺς τὰ κρείττω µετιόντας (n) oic ἐλπίδες μικραὶ τῶν πόνων εἰσίν, ἄτο- πωτατον. GÀÀ' oí μὲν ἄρα Φαυματοποιοὶ δύσκολα οὕτως ὑφίστανται πράγματα καὶ τὴν ζωὴν παραβάλλονται τὲν ἑαυτῶν, oi μὲν εἰς uayoíoag κυβιστῶντες, οἱ O^ ἐπὶ κά- 6 πράγματα (sic ut tacite corr. Gesn.! p. 198, inde vulg.) A e corr.: πράγματος SM A! | 97 πραγματεύεσθαι M Tr. p. 163, inde vulg.: πραγµατευσασθαι S À | δοξοκόπος εἴη libri: δοξοκόπος τις y Halm lect. Stob. p. 3, unde Meineke δοξοκόπος { vel doSoxomoy | S τοῖ- τον τὸ σκοπεῖν ΔΑ τοῦτον σκοπεῖν M; τοῦτο σκοπεῖν Gesn.! p. 195. inde vulg. [ 9 μηδὲν fuerat, sed in μηδὲ corr. S! (fallitur Gaisford Ecl. II p. 868), μηδὲν Tr., inde vulg.: μὴ δὲ M μὴ À | 10 v. ὥσπερ οἱ Χόλακες insiticia esse suspicatur Meineke | 11 x«9020v] abhinc orditur Br | 18 τῷ SMA: τὸ ex em. ΑΣ, Br || 15 ;; addidit Halm lect. Stob. p. 4, viam monstraverat Peerlkamp p.311 | ἐλπίδες μικραὶ τῶν πό- vov $: ἐλπίδες (£Am. ut solet M) τῶν μικρῶν (μακρών corr. Br!) πό- μεγάλαι vov M Br ἐλπίδες τῶν µικρῶν πόνων Α superscr. A2, cf. Seneca de ira II 12, 5. istzs ... aut nulla tam pertinacis studii aut non digna merces fuit (quid enim magnificum consequitur ille, qui meditatus est per intentos funes ire? ...) et tamen ad finem operis non magno auctoramento labor pervenit: nos etc. | 16 ἆλλ᾽ ot M Br: αλλοι (sic) S ἄλλοι À! | uev αρα (sine sp. et acc.) S | Φαυματοποιοὶ (-oi M) M Br: Φαυμαστοποιοὶ SA! | δύσκολα — 11 πράγματα melius me iudice ab- essent | óvoxoA« om. Br | ὀντως pro οὕτως ci. Meineke 10 ως 10 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 645 , te [4 , λων µετέωροι βαδίζοντες, οἱ ὃ ὥσπερ ὄρνεα πετόµεγοι διὰ τοῦ ἀέρος, ὧν τὸ σφάλμα Φάνατός ἐστιν. καὶ ταῦτα L - - 7 ^. ς ” 3 P L πάντα ὃδρῶσι μικροῦ χάριν μισΦοῦ' rucig Ó. ovx ἀνεξό- - ς x 3 ] ϱ 3 λ 1/ u&9o ταλαιπωρεῖν υπὲρ εὐδαιμονίας ὄλης; ov γαρ ἄλλο D , ^ , A - tí γε τέλος ἐστὶ τοῦ γενέσθαι ἀγαθὸν ἢ τὸ εὐδαιμονεῖν καὶ Gr» µακαρίως εἰς τὸ λοωτόν. εἰκότως ὃ᾽ ἂν τις λογί- ζοιτο xal τὸ τῶν ζῴων ἐγίων ὁποῖόν ἐστι, πάνυ τι Óvva- , ς - / 5 m M u£vov ἐντρέπειν ἡμᾶς φιλοπόνους εἶναι. οἱ γοῦν ὄρτυγες ’ 3 - NA 3 ο C καὶ ἀλεχτρυόνες oUv ἀρετῖς ἐπαΐοντες οὐδὲν ὥσπερ O M Pi b ' N " 3 / 32 92 ς M ἄνφρωπος ovre τὸ καλὸν καὶ δίκαιον εἰδότες ovÓ υπὲρ ’ - , 3 / τοιούτου ττονοῦντες οὐφεγός, ὅμως μαχόμενοι πρὸς ἀλλτ- λους καὶ πηροίµενοι ἀγέχονται καὶ µέχρι 9avavov καρτε- - ο - , € , DN ροῦσιν, ὥστε μὴ ἠπτᾶάσθαι Φατέρου ὃ ἕτερος. πόσῳ δὴ -4 - , " - [44 J μἆλλον εἰκὸς ἡμᾶς ἀγέχεσθαέ τε καὶ καρτερεῖν, Όταν ἔτιι- , / - - - à / Otwuedoa διά τι τῶν καλῶν κακοπαφθοῦντες, v ἵνα φίλοις / Pi 3 M - Pi / ῥοηδήσωμεν p πόλιν ὠφελήσωμεν η ἵνα γυναικῶν i] τέκ- ων ὑπερμαχήσωμεν, τὸ δὲ μέγισπον καὶ κυριώτατον, ἵνα ἀγαθοὶ ὦμεν καὶ δίκαιοι καὶ σώφρονες; ὃ δίχα πόνων οὗ παραγίνεται οὐδενί. ὅδεν ἔπεισί uot λέγειν, ὡς 0 μὴ u 4 ο / € - x Φέλων ττογεῖν σχεδὸν καταδικάζει αὐτὸς αὐτοῦ µηδενος 5 L 2 - )) [44 2 M d , 7 εἰναὶ &yadoU ἄξιος, ὅτι τὰ ἀγαφαὰ πόὀνῳ ravra πτωμενα. 1 πετώµενοι M | 98 ὁρῶσιν SM | ἀνεξώμεθα M | infinitivus ne offensioni sit, conferatur 1 p. 155,13 et 157,28 Mein. | 4 ἄλλο τι pro ἆλλο τί γε mavult Meineke || 7 πάνυ τι S: πάνυ óx M A Br | 9 ἀλεκτρ.] cf. Philo Περὶ τοῦ πάντα σποιὸδ. εἶναι ἐλ. p. 466 Mang. Lucianus Anach. 37 | 11 οὐθενὸς SM: οὐδενὸς A Br || 14 ὅτε pro ὅταν A! | Puer corr. A?: ἐφιστώμεθα S M A Br || 16 ἢ (να) πόλιν» | 1V post ὑπερμαχήσωμεν interpunxit lenius, fortius post σώ- φρονες (18) Meineke | χυριώτατον sed ον ex corr. Br! ni fallor | αὐτοὶ ante ἵνα quod scripserat ;; A! delevit A | ἵνα ἀγαθοὶ À, unde (ν΄ αὖ- tol ἀγαθοὶ Meineke haud male || 18 καὶ δίκαιοι om. Α | 0 δίχα Α (sic): δίχα (om. ο) SM Br; ὃ supplementum videtur, sed verum. certe haec verba δίχα — ovósvi parum apte vulgo copulantur cum superiori- bus | ov παραγίνεται S M Br: παραγίνεται A; fortasse οὗ περιγίνε- ται collatis eis quae dixit WI 1, 209 p. 176, 4 ὃ περιγίνεται τῷ προδὺ- µως εὐεργετοῦντι (ubi ὅπερ γίνεται ^) | 20 ἀυντοῦ M | 21 πόγῳ πάντα MA Br: πάντα z0vo S 646 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ταΐτα μὲν καὶ τοιαῦύ ἕτερα sine τότε, ἐπεγείρων xai τταρορμῶν τοὺς παρόντας πόνου καταφρονεῖν. 16 Ξενοφώντος (Cyneg. Xll 1— 5). Περὶ μὲν αὐτῶν τῶν πράξεων τῶν iv τοῖς κυνεγε- σίοις εἴρηται. ὠφελισονται ὃ᾽ oi ἐπιθυμήσαντες τούτου τοῦ ἔργου πολλα. ὑγείαν τε γὰρ τοῖς σώμασι παρα- σκευαζει καὶ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν μᾶλλον, γηράσχειν δὲ ra- τον, τὰ δὲ πρὸς τὸν πόλεμον μάλιστα παιδεύει. τρῶτον μὲν γὰρ τὰ ὅπλα ὅταν ἔχοντες πτορεύωνται ὁδοὺς χαλε- τας, οὐκ ἀποροῖσιν ' ἀγέξονται γὰρ τοὺς πόνους διὰ τὸ εἰφίσθαι μετὰ τούτων αἱρεῖν τὰ Φηρία. ἔπειτα εὐνάξε- σύαί τε σκληρῶς δυνατοὶ ἔσονται καὶ φύλακες εἶναι àya- Joi τοῦ ἐπιταττομένου. ἐν δὲ ταῖς πιροσόδοις ταῖς πρὸς τοὺς πολεμίους ἅμ᾽ οἷοί τε ἔσονται ἐπιέναι καὶ τὰ παρα}- γελλόμενα ποιεῖν διὰ τὸ οὕτω καὶ αὐτοὶ αἱρεῖν τὰς ἄγρας. τεταγµένοι δὲ ἓν τῷ πρόὀσὺεν ov λείψουσι τὰς τάξεις διὰ τὸ καρτερεῖν δύνασθαι. ἐν φυγῇ δὲ τῶν πιολεμίων ὀρθῶς καὶ ἀσφαλῶς διώξονται τοὺς ἐναντίους iv παντὶ χωρίῳ διὰ συνήώειαν. ὁυστυχήσαντος δὲ οἰκείου στρατο- πέδου ἓν χωρίοις ὑλώδεσι καὶ ἀποκρήμνοις v ἄλλως ya- λεπιοῖς οἷοί v' ἔσονται [τε] καὶ αὐτοὶ σῴζεσθαι μὲ αἷ- σχρῶς καὶ ἑτέρους σώζειν v γὰρ συνήθεια τοῦ ἔργοι παρέξει αὐτοῖς πλέον τι εἰδέναι. καὶ ἴδη τινγὲς τῶν τοιούτων πολλοῦ ὄΌχλου συμμάχων τρεφθέντος τῇ αὐτῶν 1 ποτε pro τὀτε corr. A? | 2 καταφρονεῖν SM Br: un κατα- φρονεῖν Α Tr., inde vulg. inscriptionem eclogae recte comparat P. Thomas le cod. Br. p. 35 | ὁ ecl. cum lemm. hab. SMA || 4 αὐτῶν τῶν πράξεων SM Xen.: αὖ τῶν πράξεων ^ 16 ὑγίειαν Xen.: ὑγείαν SMA | παρα- σχευάζει SM: παρασκευαζουσι libri Xen., inde Gesn.! p. 198, vulg. | 7 cav ex ὁρᾶν M? | 9 μὲν yàg SMA: μὲν libri Xen. || 10 ἀπεροῦσι Xen. rectius | 11 αἱρεῖν M Xen.: αιρειν (sic) S αἴρειν A' || 14 αμ οἷοί τε Scripsi: αλλοῖοι τὸ fere SM A; αμα οἷοί τε Xen. || 15 οὕτω ex οὗτοι corr. M! | αὐτοι αιρειν (sic) S || 18 ἀσφαλῶς SM Xen.: ἄσφα- λέως Α | ἐναντίους SM Xenu.: πολεµίους A | 20 ἄλλως SM: ἄλλοις libri Xen. | 21 ἔσονται Xen.: ἔσονταί τε SMA | σώζεσθαι S M Xen.: σώζεσθαέ τε sed delevit ni fallor punctis subditis A | 24 αὐτῶν Xen.: αὐτῶν SMA — Ct 10 20 9 10 20 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 647 εὐταξίᾳ καὶ φράσει διὰ δυσχωρία» ἁμαρτόντας τοὺς πο- λεμίους νενικηκότας ἀγαμαχόμενοι ἐτρέψαντο" αἰεὶ γάρ ἐστι τοῖς τὰ σώματα καὶ τὰς Ψυχὰς eU ἔχουσιν ἐγγὺς τὸ εὐτυχῆσαι. 71 übidem XII 10 ---1δ). “1έγουσι δέ τινες, ὡς o) χρὴ ἐρᾶν πυνηγεσίων, ἵνα μὴ τῶν οἰκείων ἀμελῶσιν, ovx εἰδότες ὅτι οἱ τὰς πόλεις καὶ τοὺς φίλους &U πιοιοῦντες πάντες τῶν οἰκείων ἔπι- µελέστεροέ εἶσιν. εἰ οὖν oí φιλοκυνηγέται παρασκευά- ζουσιν αὑτοὺς τῇ πατρίδι χρησίµους εἶναι eig τὰ μέγιστα, οὐδ᾽ ἂν τὰ ἴδια ἀργοῖεν' σὺν γὰρ τῇ πόλει καὶ σῳζε- ται xai ἀπόλλυται τὰ οἰκεῖα ἑκάστου ὥστε τπερὸς τοῖς αὐτῶν καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἰδιωτῶν oi τοιοῦτοι σῷζουσιγ. πολλοὶ δὲ ὑπὸ φόβου ἀλόγιστοι τῶν ταῦτα λεγόντων ai- ροῦνται διὰ τὴν αὐτῶν κακίαν ἀπολέσθαι μᾶλλον i ἑτέ- ouv ἀρετῇ σώζεσθαι. αἳ γὰρ ἡδοναὶ (at) πολλαὶ xai κακαί, ὧν ὑπττώμενοι λέγειν ἢ πράττειν ἐπεαίρονται τὰ χείρω. εἶτα ἐκ μὲν τῶν µαταίων λόγων ἔχθρας ἀναιροῦν- ται, ἐκ δὲ τῶν κακῶν ἔργων νόσους καὶ ζημίας καὶ Ja- νάτους καὶ αὐτῶν καὶ παίδων καὶ φίλων, ἀναισθήτως uiv τῶν κακῶν ἔχοντες, τῶν δὲ ἡδονῶν πλέον τῶν ττολ- λῶν αἰσώφαχόμενοι. 1 εὐταξία SMA: εὐεδίᾳ libri Xen. | αμαρτόντας libri nisi quod ἅμαρ- τῶντας Tr. p. 164, inde vulg. || 2 «e£ SMA: «ei tacite ex Xen. Gesn.? p. 203, inde vulg. |! 8 ἐγγὺς τὸ SM A: ἐγγὺς εἶναι τοῦ libri Xen. || B. ecl. sine lemmate cum praegressa coniungunt SM: separavit Gesn.! p. 200, inde vulg. To? αὐτοῦ addunt Gaisford et Meineke || 9 φιλοχυνηγηται M | 10 αὐτοὺς SA Xen.: αὐτοὺσ M | εἰς τὰ μέγιστα (μάλιστα pro uéy. Tr.) SMXen.: τὰ μέγιστα À quem male secuti sunt Gaisford et Meineke || 11 ἀργοῖεν (vel ἀργοὶ εἶεν) proposuit L. Dindorf: αἀργοί εἰσιν (ἀργοὺ εἰσὶν M) libri; πρόοιντο Xen. | 19 τὰ οἰκεῖα ἑκάστου ΜΑ Xen.: τὰ ἑκάστου οἰκεῖα S | 18 αὐτῶν M | σωζοισιν SM | 14 ὑπὸ ΜΑ: πο libri Xen. | φόβου 5ΜΑ: φθόνου Xen. | 16 αὐτῶν Xen.: αἲ- τῶν libri | ἀπόλλυσθαι cl. Cobet n. l. p. 180 | ἑταίρων A! | 16 αἱ tacite ex Xen. addidit Gesn.! p. 200 || 17 post ἠττωμενοι addiderim 7; ex Xenophonte | 20 αὐτῶν SA ut videtur: αὐτῶν M Xen. [| 21 xo2- λῶν SM A: ἄλλων Xen. qui post αἰσθανόμενοι pergit: oig τίς cv χρήσαιτο εἰς πύλεως σωτηρία»; 648 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQON Γ΄ 18 ἹἨουσωνίου Περὶ ἀσκήσεως (rel. p. 177 Peerlk.). Παρώρμα δὲ πρὸς ἄσκησιν τοὺς ovvovrag ἐντεταμένως ἀεὶ τοιοῖσδέ vict λόγοις χρώμµενος. wv» ἀρετή, ἔφη, ἔτει- στήµή ἐστὶν οὐ Φεωρήτικὴ µόνον, ἀλλὰ καὶ πρακτικὴ καθάπερ ἕ τε ἰατρικὴ καὶ f μουσική. δεῖ οὖν ὥσπερ τὸν ἰατρὸν καὶ τὸν μουσικὸν μὴ μόνον ἀἄνειληφέναι τὰ Φεωρήματα τῆς αὐτοῦ τέχνης ἑκάτερον, ἀλλὰ xal γεγυµ- γάσφαι πρᾶττειν κατὰ τὰ θεωρήματα, οὕτω καὶ τὸν ἐσό- µενον ἀγαθὸν ἄνδρα μὴ µόνον ἐκμανθάνειν ὅσα uod - ιατα φέρει πρὸς ἀρετήν, ἀλλὰ καὶ γυμµνάζεσδαι κατὰ ταῦτα φιλοτίμως καὶ φιλοπόνως. ἐπεὶ πῶς μὲν ἂν εὐθὺς γένοιτό τις oc q oov, εἰ µόνον εἰδείη ὅτι οὐ χρὴ ἠττᾶσύόαι 100v(0y, ἀγύμναστοο Ó. stg ἀντέχειν ταῖς ἡδοναῖς; πας d' ἂν δίκαιός τις γένοιτο, μεμαφθήηκὼς μὲν ὅτι χρὴ τὸ (gov ἀγαπᾶν, μὴ μεμελετηχὼς δὲ φεύγειν τὸ πλεονεκτεῖν; πῶς Ó' ἂν ἀνδρείαν κτησαίµεδα, τὸ μὲν ὅτι μὴ φοβερὰ τὰ δοκοῦντα τοῖς πολλοῖς δεινὰ κατανενοήκότες, ἄφοβοι Ó' εἶναι εἰς αὐτὰ μὴ μεμελετηκότες; πῶς ὃ ἂν φρόνι- uot yevoíuedo, τὰ μὲν ὡς ἄληνθῶς ἀγαθὰ καὶ κχακὰ τίνα ἐστὶν ἐγγωχότες, μὴ γεγυμνασμένοι δὲ καταφρονεῖν τῶν δοκούντων ἀγανών; διὸ χρὺ τῇ µαὺγήσει τῶν προσηκόν- των ἀρετῇ ἑκάστῃ uaOnucvrov καὶ τὴν ἄσχησιν ἔπαχο- 1 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 29, 77), praemisso lemm. τοῦ αὐτοῦ: Br (post ecl. 29, 75). scripserim 7Movccortov («ἐκ τοῦ) Il. cox. collatis Musonianis lemmatis reliquis | 2 ἐντεταμένως MA Br Tr. p. 164, inde vulg.: ἐντεταλμένως S | b. v. καθάπερ 9 τε ἰατρικὴ cum omisisset À!, v. καὶ ἡ μουσική induxit À? et in marg. scripsit χαθόπερ 5 τε ἰατρικὴ καὶ μουσική (sic), sed fortasse diversa est manus quae supplementum marg. scripsit ab ea quae delevit v. xal ἡ μουσική | 4 µελετήματα ex θεωρήματα fecit Br! || αὐτοῦ libri: facite corr. Mei- neke. vide quae dixi ad IIl 6, 23 p. 286, 22 || 8 κατὰ τὰ ex καὶ τὰ fecit A?, sicut ci. Gesn.! p. 200 mrg: χαὶ τὰ SM A Br | οὕτως M Br | 11 μὲν sup. lin. suppl. S! | 12 μόνον] uóvov M f 14 ἂν, sed v vix ut aguoscere possis M | μὴ ante µεμαῦ. add. M | μεμαθηκὼς] acc. in ras. M || 15 ἰσον an ἴσην voluerit M aegre discernas | μελετηκὠς A!, cor. A? | 16 ἀνδρίαν M A || 18 µελετηκότες À | 20 καταφρονεῖν] qoovety À! 10 20 ζυτ 10 v Ἐ ο ος νο - μα. dio 1 LLL CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 649 Àovdeiv πάντως, εἴγε μέλλει καὶ αὐτῆς τῆς µανφήσεως ὄφελός τι γενήσεσθαι ἡμῖν. καὶ τοσούτῳ γε χρὴ μᾶλλον ἀσκεῖν τὸν φιλοσοφεῖν ἀξιοῦντα ἤπερ τὸν ἰατρικῆς T" τινος τέχνης ὁμοίας ἐφιέμενον, ὅσῳ μεῖζον xol Óvoxa- τεργαστότερον φιλοσοφία παντὸς ἐπιτηδεύματος ἑτέρου. καὶ yàp οὖν ἐπὶ μὲν τὰς ἄλλας τέχνας T εἶναι οἱ ἐφιέμε- voL αὐτῶν, οὐ προδιεφΦαρµένοι τὰς ψυχὰς οὐδ) ἐναντία µεμανηκότες oig µαφήσεσθαι μέλλουσιν' oi δὲ φιλοσο- φεῖν ἐπιχειροῦντες, ἓν διαφθορᾷ }γεγενηµένοι πρὀτερον πολλῇ καὶ ἐμπεπλησμένοι κακίας, οὕτω µετίασι τὴν ἄρε- τήν, ὥστε καὶ ταύτῃ πιλείονος δεηώῆναι τῆς ἀσκήσεως. πῶς οὖν καὶ τίνα τρόπον τούτοις ἀσκητέον; ἐπεὶ τὸν ἄνῶρωπτιον οὔτε ψυχὴν µόνον εἶναι συµβέβηκεν οὔτε σώμα μόνον, ἀλλά τι σύνθετον ix τοῖν δυοῖν τούτοιν, ἀναγκή τὸν ἀσχοῦντα ἀμφοῖν ἐπιμελεῖσθαι, τοῦ μὲν κρείττονος μᾶλλον, ὥσττερ ἄξιον, τουτέστι τῆς ψυχῆς' καὶ φΦατέρου δέ, εἴγε μέλλει μηδὲν ἐνδεώς ἔχειν τοῦ ἀνθρώπιου µέρος. δεῖ γὰρ δὴ καὶ τὸ σῶμα παρεσκευάσθαι καλώς πρὸς τὰ σώματος ἔργα τὸ τοῦ φιλοσοφοῦντος, ὅτι πολλάκις αἱ ἀρεταὶ καταχρῶνται τούτῳ ὄντι ὀργάνῳ ἀναγκαίῳ qoc 1 μέλλει] µέλλοι A? || 8 τοσούὐτω ex τοσοῦτο corr. S! τοσοῦτο Br | χρῆ sup. lin. S' | 8 τὸν (ante φιλοσ.) M, sed duae litt. priores in ras. M? | 4 ὁμοίως SM A Βι: tacite corr. Gesn.! p. 200, inde vulg. | μεῖζον S M Br, zai μεῖζον & quem suo more sequuntur Gaisford et Mei- neke, non recte | 6 εἶναι S (solito compendio quod non accurate typis expressit Gaisford), MA Br: ἔρχονται (sicut ci. Gesn.! p. 200 mrg) ex em. ΑΣ; ἰασιν ci. Preller hist. philos. p. 440 et Hirschig εἰώθασιν i&veu 7.90 Mekler tevro: Buecheler || * διεφθαρµένοι A? | 9 διαφορᾶᾷ Br | 10 οἳ- roc M || 18 ΄ εἶναι μόνον S, µόνον εἶναι M Br uóvgv εἶναι Α; εἶναι μόνον Tr. p. 165, inde vulg. | 14 δοιοῖν 93, corr. S? | post ὁδοιοῖν distinxit S, sed ante ἀνάγκη litura, qua colon deletum videtur; contra colon post δυοῖν del. et post τούτων posuit A? | τούτων SMA Br: tacite corr, Gesn.? p. 204, inde vulg. | 16 a&ov] ἄξια A!, corr. A? | v. τουτέστι (rovc! ἔστιν M) τῆς ψυχῆς secludi iubet Meineke probante Cobeto (mne- mos. IX p. 120) || 17 μέλλει etiam A, fallitur Gaisford | 18 ante γὰρ ε ; - una littera eras. M | παρασκευάσθαι A, e superscr. A?, & ex ἆ corr. A!. uf videtur; fallitur Gaisford 650 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ τὰς τοῦ βίου πράξεις. τῆς οὖν ἀσκήσεως 1 μέν τις ἰδία τῆς ψυχῆς µόνης yívow' ἂν ὀρθῶώς' v δέ τις κοινὴ ταί- της τε καὶ τοῦ σώματος. κοινὶ μὲν οὖν ἄσκῆησις ἀμφοῖν γενήσεται, συνεὐιζοµένων ἡμῶν ῥίγει Φάλπει, δίψΨει Λι- HQ, τροφῆς λιτότητι κοίτης οκληρότητι, ἀπτοχῇ, τῶν ἡδέων ὑπομονῇ τῶν ἐπιπόγων. διὰ γὰρ τούτων καὶ τῶν τοιοί- των ῥώννυται μὲν τὸ σῶμα καὶ γίνεται δυσπαὺές τε xai στερεὸν καὶ χρύσιµον πρὸς Gov ἔργον, ῥώννυται δὲ m ψυχὶ γυμµναζομένη διὰ μὲν τῆς ὑπομονῆς τών Ὀτιπόνων πρὸς ἀνδρείαν, διὰ δὲ τῆς ἀποχῆς τῶν ἡδέων πρὸς σω- φροσύνην. ἰδία δὲ τῆς ψυχῆς ἄσκησίς ἐστι πρῶτον uiv τὰς ἀποδείξεις προχείρους ποιεῖσθαι vog τε περὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν δοκούντων cc οὐκ ἀγαθά, καὶ τὰς περὶ τῶχ χακῶν τῶν ὁοκούντων ὡς οὐ κακά, καὶ τὰ ἀληθῶς ἄγαθα ᾿γνωρίζειν τε καὶ διακρίνειν ἀπὸ τῶν μὴ ἀληθῶς ἑὐίζε- σαι εἶτα δὲ μελετᾶν µήτε φεύγειν μηδὲν τῶν δοκούν- των κακῶν μήτε διώχειν μηδὲν τῶν δοκούντων ἆγανθῶν, καὶ τὰ μὲν ἁληὼῶς κακὰ πάση unyavi ἐκτρέπεσθαι, τὰ δὲ ἄληθῶς ἀγαθὰ παντὶ τρόπτω µετέρχεσύαι. Ἐν κεφαλαίῳ μὲν οὖν σχεδὸν εἴρηται ὁποῖος ἑκάτε- ρος τρόπος ἀσκήσεως οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατὰ µέρος ὥς τοιήτέον ἕκαστα, πειράσοµαι εἰπεῖν, οὐ διακρίνων οὐδὲ χωρίζων οὐχκέτι τά τὲ κοινὰ τς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἀσκήματα xol τὰ ἴδια τῖς ψυχῆς, ἀλλὰ ἀναμὶξ τὰ ἕκα- τέρου μέρους διεξιών. οὐκοῦν ἐπειδὴ ταῦτα μὲν vvyyavo- 1 ἰδία Buecheler: διὰ libri, cf. 11 et 24 || 8 τοῦ om. Μ Βι | 5 λιτότητι an λειτότητι voluerit M aegre dignosco [| 6 ἐπιπόνων] ἔπιμο- vov S | 9 in ὑπομονῆς syllabae Όπομο in ras. M? | 10 ἀνδρείαν 5 ἀνδρίαν M A Br || 11 ἰδία reposui ex Br: διὰ, sed m. rec. eorr. ἐδίᾳ S, διὰ M, διὰ sed ante ó nescio an rasurae vestigium Α; cf. 24 || 12. 18 τῶν ante ἀγαθῶν et xaxov deleri iubet Nauck |, 18 περὶ τῶν etiam S, errat Gaisford || 15. ἀἆληθιν (Ov) S scribere instituisse videtur Meklero, sed ὦληθῶν corr. 81, ἀληθῶσ M! ἀληθῶν corr. ut videtur M! ἀληθών A! Tr. p. 166 sed » corr. in σ A? ut videtur, ἆληθῶς Br; ἀληθώς ἀγα- 9d» ci. Meineke v. IV p. LXI | 17 µήτε A Br Tr., inde vulg.: uj SM * F 18 παάσῃγ] πᾶσι A* | 91 uv etiam 5, non ut Gaisford adnotavit uzr | 4 99 ἕχαστα SA ἅπαντα M Br 10 10 20 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 651 μὲν ἀκηκοότες τε καὶ ὑπειληφότες, ὅσοι γε φιλοσόφου διατριβῆς μµετεσχήκαμεν, Cg οὔτε πόνος οὔτε Φάνατος οὔτε πενία κακὸν οὐδαμῶς ἐστιν οὐδ᾽ ἄλλο τι τῶν καχίας ἀπηλλαγμένων, οὐδ) av πάλιν ἀγαθὸν πλοῦτος ζωὴ ἡδονὴ ἤ τι ἕτερον τῶν μὶ µετεχόντων ἀρετῆς' ὅμως δὲ καὶ ταῦύ ὑπειληφότες διὰ τὴν ἀπὸ παίδων εὐθὺς γεγονυῖαν ἡμῖν διαφθορὰν καὶ τὴν ὑπὸ τῖς διαφΦορᾶς συνήύειαν πονηρὰν πτόνου μὲν προσερχοµένου xoxóv ἠγούμεῦθα προσ- έρχεσδαι ἑαυτοῖς, ἡδονῆς δὲ παραγινοµένης ἀγαθὸν ἠγούμεθα παραγίνεσθαι ἡμῖν, καὶ τὸν μὲν Φάνατον ὡς ἐσχάτην συμφορὰν πεφρίκαµεν, τὴν δὲ ζωὴν og vov ἀγα- Suy µέγιστον ἀσπαζόμεθα, καὶ διδόντες μὲν ἀργύριον ὡς βλαπτόμενοι λυπούµεῦθα, λαμβάνοντες δὲ ὡς ὠφελού- µενοι χαίροµεν, ταραπλήησίως δὲ καὶ ἐπὶ πελειόνων ἄλλων οὐκ ἀκολούθως ταῖς ὀρθαῖς υπολήψεσι τοῖς πράγµασι χρώµεὺα, τῷ δὲ qovio ἔφει μᾶλλον ἀκολουθοῦμεν' ἐπεὶ οὖν ταῦτα uu ταύτῃ ἔχειν, δεῖ τὸν ἀσκοῦντα ζητεῖν τεριγίνεσθαι ἑαυτῷ τῇ μὲν ἠδονῇ μὴ ἀσμενίζειν, τὸν τόνον δὲ μὴ ἐκτρέπεσδαι, καὶ τῷ μὲν ζῆν ur φιληδεῖν, τὸν δὲ «άνατον ur δεδιέναι, καὶ ἐπὶ χρηματων μη Τερο- τιμᾶν τοῦ προϊΐεσόαι τὸ λαμβανει». 79 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Περὶ εὐώφυμίας (p. 465 ᾱ--- D). 'O μὲν οὖν εἰπὼν ὅτι δεῖ τὸν εὐθυμεῖσθαι μέλλοντα οὐδὲ τι 0) - ) 2 M - 9 9 ovó' ἆλλο τι τῶν] αλλ᾽ ἄλλο τῶν A, ubi οὐδὲ superscr. ΑΑ, ο 9 ο 9 ι6, (9 τι A! || ὅ ἤ τι (possis etiam 7 & τι) scripsi: ὅτι S A ἥτι vel ὃτι (accentum corr. M!) M zc: sed εἰ ex corr. Br; οὐδ ἄλλο τι tacite Gesn.! p. 202, inde vulg., sed male ex prioribus | 6 συγγεγονυῖαν ma- v vult Peerlkamp || 7 διαφορὰν et mox διαφορᾶς A | «mo A, corr. manus dubia || 10 παραγίνεσθαι S παραγίγνεσθαι alii | 15 τοῦ πραγ- µατοσ À* yg. τοῖς πράγµασι Α || 17 ἔχει operarius Gesn.! | 18 περι- γίνεσθαι iacite Meineke: περιγίγνεσθαι libri cf. ad 645, 19 | ἑαυτοῦ Halm lect. Stob. p. 4 es ipsum vincere) | fort. τὸν δὲ πόνον || 19 τὸ MABr:«o S | 21 τῶ λαμβ. Α (| 929 ecl. cum lemm. hab. SMA [ 23 Democriti verba servavit Stob, flor. 103. 25 (fr. 92 Mull.), cf. Hirzel Herm. XIV p. 376 sq. 652 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ TD" μὴ πολλὰ πρήσσειν µήτε ἰδίῃ μήτε Ev»p, πρώτον μὲν Τμῖν πολυτελῆ τὴν εὐφυμίαν καθίστησι ywouévry ὤνιον ἀπραξίας, οἷον ἀρεώστῳ παραινῶν ἑχάστῳ μέν o ταλαίπωρ᾽ ἀτρέμα σοῖς àv δεµνίοις. παΐτοι xaxov μὲν ἀναισθησία σώματι φάρμαχκον ἁἅττο- γίας' οὐδὲν δὲ βελτίων ψυχῆς ἰατρὸς à ῥαθυμίᾳ καὶ ua- λακίᾳ καὶ προδοσία qíAuv xol οἰκείων καὶ Πτατρίδος ἐξαίρων τὸ ταραχῶδες αὐτῆς καὶ λυπηρόν. 19* Ev ταὐτῷ (p. 465 F). Ὅύεν οὐδὲ Ἐπίκουρος οἴεται δεῖν (ovyátew, ἀλλὰ Tj φύσει χρῆσθαι πολιτευοµένους καὶ πράσσοντας τὰ κοινὰ τοὺς φιλοτέµους καὶ φιλοδόξους, ὡς μᾶλλον τὸ ἀπραγμοσύνης ζαράττεσὔαι καὶ κακοῦσναι πεφυκότας, ἂν ὧν ὀρέγονται μὴ τυγχάνωσι». ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν ἄτοτιος οὗ τοὺς δυγαμένους τὰ ποιγὰ πράττειν Ἱεροτρεεόµενος, ἀλλὰ τοὺς ἠσυχίαν ἄγειν μη δυναμένους. δεῖ δὲ ur) πλή- Je. μηδὲ ὀλιγότητι πραγμάτων, ἀλλὰ τῷ χαλῷ καὶ τῷ αἰσχρῷ τὸ εὔθυμον δρίζειν καὶ τὸ δέσθυµον. των γὰρ καλῶν (5) παράλειψις οὐχ ὕττον | τῶν βλαβερῶν { ερᾶξις ἄνιαρόν ἐστι καὶ ταραχώδες. 80 Πρωταγόρου. Πρωταγόρας ἔλεγε μηδὲν εἶναι μήτε τέχνην ἄγευ (ιελέτης μήτε μµελέτην ἄνευ τέχνης. 81 Πλάτωνος (de republ. ΥΗ p. 535 D). 1 uy SMA, flor. 13: qve Plut. | πρήσειν M | ἰδί Plut. flor. 103: diei vel -ία SM À | μήτε supra lin. S || 4 Eur. Or. 25S | µένε i ταλαίπωφε SMA | ἀτρέμα Eur.: -ας SMA; vide Kirchhoffii ad». ᾗ ὦ ἀπογνίας reposui ex S: ἀπονοίας M Α (indolentia superscr. À m. rec.) απογία Plut. recte verba interpretatur Cobet mnemos. IX p. 92sq. | 6 βελ- τίω S M À!: tacite ex Plut. corr. Gesn.! p. 202, vulg. | 7 q«2060(?) M | 9 ecl. cum lemm. hab. S$, om. MA. lemma cum ignorarent editores vel neglegerent, male lacunam indicarunt ante Ὅθεν | 10 Enix] p. 328 Vsener | 11 malim πράττοντας [ 12 υπ Plut. || 14 ὀρέγονται Plut. : ὀρέγωνται S. || 19 ἡ addidi ex Plut.: om. S | τῶν φαῦλων Plut. | 20 ταραχῶδες S: ταραχῶδες, ὡς εἰρηται Plut. | 21 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm, M A; recurrit Maxim. ο, 17 p. 587 Combef. (Πρωταγ.) et flor. Laur. p. 228, 4 Mein. || 22 εἶναι S À Μακ. εἰδέναι M || 24 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA 10 15 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 0ὔ9 Πρῶτον μὲν φιλοπογνίᾳ οὗ χωλὸν δεῖ εἶναι τὸν ἄψό- µενον, τὰ μὲν ἡμίσεα φιλόπονον, τὰ δὲ ἡμέσεα ἄπονογν. ἔστι δὲ τοῦτο, ὅταν τις φιλογυμναστὴς μὲν yw καὶ Φιλο- Móy9uoog καὶ πάντα τὰ διὰ τοῦ σώματος διαπονῇ, Φιλο- μαθὴς δὲ (μή), μηδὲ φιλήκοος μηδὲ δητητικός, ἀλλ’ ἓν πτᾶσι τούτοις µισοπονῇ. χωλὸς δὲ καὶ ὁ τᾶναντία τούτου μεταβεβληκῶς τὴν φιλοπονίαν. 89 ᾿ώπιολλώνιος «4ίωνι (epist. XC p. 126 Herch.). Τὸ ur, γενέσθαι οὐδέν, τὸ δὲ γενέσθαι πὀνος. 10 88 πολλώνιος «αναῷ (epist. LXXXIX p. 126 Herch.). Οὐ κάµνει τὰ πράγματα πρασσόµενα. 84 Ἐκ τῶν Ἐπιχτίτου "ἀπομνημογευμάτων (fr. 72 Wl p. 90 Schweigh.). Εἰδέναι χρή, ὅτι οὐ ῥᾷδιον δόγμα παραγενέσθαι ἂν- 15 Soo, εἰ μὴ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὰ avrà καὶ λέγοι τις καὶ ἀκούοι καὶ Gua χρῴτο πρὸς τὸν βίον. 85 Νιχίας (Plut. an seni res p. gerenda sit p. 786 B). Nixíag οὕτως ἦν φιλόπονος, ὥστε πολλάκις ἐρωτᾶν τοὺς οἰκέτας, εἰ λέλουται καὶ εἰ ἠρίστηκεν. [li 1 πρώτον μέν, εἶπον, φιλοπονία Plat. | ἀψόμενον Plat: ἄψα- µενον S | 8 μὲν qj καὶ φιλομόχθηρος S: μὲν καὶ φιλόθηρος z Plat. servavi cum Meinekio lectionem codicis S per se minus aptam sed for- tasse ad titulum a gnomologo detortam. Meinekio irrisit Gobet mnemos.? H p.105 | 4 φιλοµαθὴς δὲ µή dedi ex Platone: φιλοµαθής δὲ S; μἡ φιλομαθὴής δὲ Gesn.! p. 202, inde vulg. || 8 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ: ὀπόλλων M | 10 ecl. cum lemm. hab. MA, om. $; ἀπόλλωνοσ M. de alterius recensionis vestigio quod comparet in M ΑΔ Br ante eclogam proximam vide quae dixi ad 29,63, adde quod Mac. Chrys. ponit ecl. 29,63 inter ecl. 29, 73 et 29, 85 || 19 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 29, 82) MA (post iteratam ecl, 29, 63) Br (post ecl. 29, 63); ἐν ἐπικτηί S ἐκ τῶν ἐπικτήτου ἀπομνημονευμάτων ΜΑ ἐπικτήτου nec plura Br Tr. | 15 Λέγη τὶς καὶ ἀκούη S λέγει (Aéyg Α) τὶς καὶ ἀκούει M A Br: corr. Halm lect. Stob. p. 26 | 17 ecl. sine lemm., hab. S Br Mac. Chrys., ad- dito lemm. νιχίας (sic) M ΑΔ. post 29, 63 (vide ad ecl. 83) collocat Mac., post 29, 84 ceteri. lemma testatur eliam pinacographus Photii p. 46 Elt. eclogam et lemma Νιχίας iterat corp. Par, 670 ΕΙ. cf. Plut. non posse suaviter vivi sec. Epic. p. 1093 E || 18 εἰ γὰρ Nixlec ὃ ζωγρᾶ- φος οὕτως ἔχαιρε τοῖς τῆς τέχνης ἔργοις, ὥστε τοὺς οἰχέτας ἐρωτᾶν 654 ΙΩΑΝΝΟΥ XZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 86 ᾿άρχιμιδης (Plut. |. ο. p. 786 C). ρχιμήδην δὲ τῇ σανίδι περοσκείµενον ἀποσπῶντες βίᾳ oi Φεράποντες ἴλειφον' 0 δὲ ἐπὶ τοῦ σώματος ἁλη- Àuuuévov διέγραφε τὰ σχήματα. 87 «4αάμωτις (Plut. l. c. p. 787A). «άμπις Ó ναύκληρος ἐρωτηθεὶς πῶς ἐκτήσατο τὸν πλοῦτον, οὐ χαλεπῶς) ἔφη 'τὸν µέγαν, τὸν δὲ βραχὺν ἐπιπόνως,. 88 «ὤώημοκρίτου (fr. mor. 87 Mullach.). Τῆς vovx(ge πάντες οἳ τόνοι ἠδίονες, ὅταν ὧν εἴνεκεν πογέουσι τυγχάνωσιν (Y; εἰδέωσι κύρσοντες. £v δὲ ἄκος τῇ ἀποτυχίῃ τὸ πᾶν ὁμοίως ἀνιηρὸν καὶ ταλαί- πωρον. 89 «Αἰσχύλου (Plut. mor. p. 79 E). «ἰσχύλος ἐν "o9uQ ἀγῶνα ὁρῶν πυκτῶν καὶ ἐτεὶ τῇ πληγῇ τοῦ Φεάτρου ἐκβοήσαντος, πρὸς [ova ἔφη δρᾷς πολλάκις Plut. p. 186B | οὗτος A | ὡς (pro ὥστε) Br | 19 λέλουται SA (sed -ται in ras. À) Br Mac. corp. Par. Plut. 1. e.: Ac2ovxs(v) M Tr., inde vulg. | xai εἰ $ M Mac. corp. Par.: xoi x«i À εἰ Br καὶ Plut. l. c. 1 ecl. sine lemm. hab. S, etiam lemma M Α idque legit hoc loco pinacographus Phot. p. 41 Elt. iterat lemma et eclogam corp. Par. 671 Elt. cf. Plut. non posse suaviter vivi sec. Epic. p. 1094 B || 2 Αρχι- µήδην sed , in ras. M | ἀποσπῶντες βίᾳ xol ἀποδύοντες ἤλειφον ot Φεραποντες Plut. || 8 ἤλειφον A Plut. ex εἰληφον (sic corp. Par., Tr.) corr. 8?: ἤλειφαν M | ἀλήηλιμμένου S Plut.: ἀλήλειμένου M corp. Par. ἀληλειμμένου A! || B ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys., addito lemm. MA; post ecl. 29, 85 ponunt Br Mac., post ecl. 29, 86 ceteri. neglexit Photii pinacographus. cf. Plut. fr. XI 21 ! 6 λάωπισ libri (σ in ras. M?) -ής Br || 8 ἐπιπόνως καὶ βραδέως Plut. | 9 eci. cum lemm. hab. S, om. ΜΑ. et eclogae 87 et 89 sese excipiunt in Dr |] 11 πονέου- σιν ex -έωσι» corr. S!, πονέουσι Tr. p. 161 | τυγχάνωσιν S | εἰδέωσιν S -σι Tr. | £v δὲ axog τῇ S: ἐὰν (gv Meineke) δξ ἀποστῇ (-έῃ Meineke) lacobs lect. Stob. p. 18 { 19 αποτυχίή ' procul dubio' S ἐπιτυχίη Tr. | 14 ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lemm. MA. cf. Plut. de aud. poet. p. 29F | 15 ἐν ἰσθμῶ S: ἐνίεισ M ἓν ἰστωμ AV, om. verba Br, uiv γὰρ Ἰσθμοῖ Plut. | ἀγῶνα ὁρῶν SMABr: θεώμενος &yova Plut. | πυκ- τών Br Plut.: πυκτὸν S À! πυχτὴν corr. A?. πυχτην M; τακτὸν Tr. p. 167, inde vulg. | 15—16 καὶ ἐπὶ τῇ πληγῆ τοῦ Φεάτρου ἐκβοησαντος 10 σοι 10 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 655 τ/ 2 ς f € N ^ [4 M / oiov ἐστιν Ἱ ἄσκῆσις; ὁ πεπληγως σιωπᾷ, oi δὲ 9εώ- µενοι foc oiv. 90 "Ex τῶν -4ριστοτέλους Ἄρειῶν. / jJ M c € - ς - / ά4ημοσυένης ἔρωτηνεὶς dg τῆς ῥητορικῆς περιεγέ- » 5ςἸ / , € 5 , vov; πλέον ἔφη ἔλαιον otvov δαπανήσας.,. 91 «{ημάδης. 4ημάδης ἐρωτηθεὶς τἰς αὐτοῦ διδάσκαλος γεγονὼς »! ^ ς * ^w "49 ; " 3. —» ς - 3 3 , [4 e ὸ A &ir, tO τῶν ἠγαίων ἔφη βῆμα, ἐμφαίνω», ὃτι ἡ δια τῶν πραγμάτων ἐμπειρία κπρείττων πᾶσης σοφιστικῆς Ót- ῥασκαλίας ἐστίν. 92 «4ιογέγους. f / »! λ d / 2 2 3 Hu O «Πιογένης ἔλεγε τὴν ἸΜήδειαν σοφ{ν, ἀλλ ov qao J , M ^ ^ 3 [ή µακέδα γενέσθαι’ λαμβάχγουσαν γὰρ μαλακοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ σώματα διεφαρµένους ὑπὸ τρυφῖς ἐν τοῖς yvu- νασίοις καὶ τοῖς πυριατηρίοις διαπονεῖν καὶ ἰσχυροὺς - - 3 - - ’ ποιεῖν σφριγώντας' ὅψεν περὶ αυτῆς ῥυῇναι τὴν δοξαν, ὅτι τὰ κρέα ἔψουσα νέους ἐποίει. 983 Πλάτωνος &x τοῦ Φαίδρου (p. 258 D). πρὸς ἴωνα (πρὸς ἴωνα om. S) ἔφη ὁρᾶς SMA Br: ἐπεὶ πληγέντος τοῦ ἑτέρου τὸ θέατρον ἐξέχραγε, νύξας Ίωνα τὸν Xiov ὁρᾶς ἔφη Plut. 1 ἡ ἀσκησίς ἐστιν Plut. sed cf. Plut. p. 29F | 83 ecl. sine lemm. hab. S Mac. Chrys., addito lemm. M A. post ecl. 29, 89 ponunt SM A, post ecl. 29, 87 Mac. iteratur ecloga corp. Par. 672 Elt. ("Agi- στοτέλους). cf. quae collegit Sternbach gnomol. Vat. 204 || 4 ἐρωτη- θεὶς $: ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος ΜΑ corp. Par. | περιεγένου S ΜΑ: περιεγένετο corp. Par. | B πλέον ἔφη S: ἔφη πλέον MA corp. Par. | 6 ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lemm. δημάδης (sic) MA; fallitur Gais- ford. post ecl, 29, 90 SM A, post ecl. 29, 69 Br. fortasse haec non minus quam quae antecedit ex * Aristotelis" chriis excerpta est, cf. III 5, 42 adu. iteratur ecloga corp. Par. 673 Elt. (ημαδ.); flor. Laur. f. 154" (sine lemm.). cf. Sternbach ad gnomol. Vat. 230 { ? αὐτῷ flor. Laur. || 8 δια compend. etiam S, fallitur Gaisford | 9 zositvov S corp. Par.: χρείττων M A flor. Laur. [| 10 ὑπάρχει pro ἐστίν flor. Laur. || 11 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA | 18 λαμβάνουσαν ΜΑ: λαμβάνουσα S | 14 ἐν τοῖς] τοῖς ex τώ S! || 16 τοῖς om. À | πυριατηρίοις Meineke: πυρατηρίοις (sic) SM πειρα- & πηρα- Tr. p.168 | 16 σφριγῶντας SMA'; χαὶ σφριγῶντας tacite Gesn.! p. 204 (inde vulg.), ex Gesn. fortasse A? | 1V ἑψοῦσα M | 18 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA 656 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN I" Tíc ovv Ó τρόπος τοῦ καλῶς τε καὶ μὶ γράφει; δεόµεθά τι, C Φαϊδρε, ἀυσίαν τε περὶ τούτων ἐξετᾶσαι (καὶ ἄλλον, ὅστις πώτιοτέ τι γέγραφεν v γράψει, site Ἴτολιτικὸν σύγγραμμα eive ἰδιωτικόν, ἐν µέτρῳ ὡς ποιι- τής, ἢ ἄνευ μέτρου ὥς ἰδιώτης; --- Ἐρωτᾷς εἰ donee ϱ) τίνος μὲν οὖν ἕνεκα (κᾶν) τις ὡς εἰπεῖν ζῴη, ἀλλ᾽ i τῶν τοιούτων ἡδονῶν ἔνεκα; οὐ γάρ που ἐκείνων γε ὧν προ λυπηθῆναι δεῖ 5 μὴ fo i vot, 0 δὴ ὀλίγου πᾶσαι αἱ περὶ τὸ σῶμα ἠδοναὶ ἔχουσι' διὸ καὶ δικαίως ἀνδρατο- δώδεις κέχκληνται. 94 Ἐενοφώντος iv α “«πομνημονευμάτων (1 2, 57). Σωκράτης émet διοµολογήσαιτο τὸ μὲν ἐργάτην εἶναι ὠφέλιμόν τε ἀνθρώπῳ xoi ἀγαφθόν, τὸ δὲ ἀργὸν βλαβε- ρόν τε καὶ κακόν, καὶ τὸ μὲν ἐργάζεσθαι ἀγαφθόν, τὸ δὲ ἀργεῖν κακόν, τοὺς μὲν ἀγαθόν τι ποιοῦντας ἐργάζεσθαι ἔφη καὶ ἐργάτας ἀγαφθοὺς εἶναι, τοὺς δὲ κυβεύοντας ᾖ τι ἄλλο πονηρὸν καὶ ἐπιζήμιον πτοιοῦντας ἀργοὺς ἀπεκά- λει. ἓκ δὲ τούτων ὀρθῶς ἂν ἔχοι (v0) ἔργον Ó' οὐδὲν ὄνειδος, ἀεργίη δέ v^ ὄνειδος. 95 Ἐενοφῶντος ἐν α΄ ἁπομνημονευμάτων (I 2, 19—23). Ἴσως οὖν εἴποιεν ἂν πολλοὶ τῶν φασκόντων φιλοσο- 9 x«i ἆλλον (ἄλλων Gesn.? p. 207) — 5 εἰ δεόµεθα tacite ex Platone addidit Gesn.! p. 204, inde vulg. || 6 ἕνεχα x&v τις supplevi ex Platone: ἕγεχά τις S; sufficit fortasse ἔνεχ᾽ ἂν ut Platonis T: ἕνεχα καν Platonis B | V ἐχείνων tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: xeivcv S | 8 μηδὲ tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: μη S | 11 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ; ἐνα 8: ἐν 6 MA | 12 Σωκράτης 9^ Xen. | ἐπεὶ διομολογήσαιτο τὸ uiv reposui ex Xenophonte: ἐπιδιωμολογήσατο τὸ uiv SA ἐπεὶ διωμµολογήσατό vo M || 18 ἀγαθόν 5ΜΑ: ἀγαθὸν εἶναι Xen. ambigas in Stobaeo post ἀγαθόν inserendum sit εἶναι an post ὠφέλιμόν τε, quae est Xenophontis librorum discrepantia | τὸ δὲ ἀργὸν — 14 ἐργα- ζεσθαι ἀγαθόν in margine supplet Α m. rec. | 15 ἐργαζεσθαί τε ἔφη Xen. | 16 ἐργάτας ἀγαθοὺς 5 ΜΑ sicut libri Xen.: ἐργάτας recte Weiske | 7 v. (7 τί M) ἄλλο SMAXen.: x &440 τι Tr., inde volg. | 18 τὸ addidi ex Xenophonte | 19 Hes. op. 311 || 20 ecl. cum lemm. hab. SM Α (post ecl. 29, 94), sine lemm. Br (post ecl. 29, 73) | 91 Ἴσως οὖν — p. 658, 14 αὖθις dóvvateiv om. Br 10 20 10 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΝΙΑΣ 657 φεῖν, ὅτι οὐκ ἄν ποτε Ó δίκαιος ἄδικος γένοιτο, οὐδὲ ὁ σώφρων ὑβριστής, οὐδὲ ἄλλο οὐδὲν ὧν µάφΦησίς ἐστιν ὃ μαθὼν ἀγνεπιστήμων ἄν ποτε γένοιτο. ἐγὼ δὲ περὶ vov- των οὐχ οὕτω γινώσκω᾽ ὁρῶ γὰρ ὥσπερ τὰ τοῦ σώμα- τος ἔργα τοὺς μὴ τὰ τοῦ σώματος ἀσκοῦντας οὐ Óvva- uévovg ποιεῖν, οὕτω καὶ τὰ τῆς ψυχῆς ἔργα τοὺς μὴ τὴν ψυχὴν ἀσκοῦντας οὐ δυναµένους' οὔτε γὰρ ἃ δεῖ πράτ- τειν οὔτε ὧν δεῖ ἀπέχεσθαι δύνανται. διὸ (xal) τοὺς vieig oi πατέρες, xüv ὧσι σώφρονες, ὅμως ἀπὸ τῶν πο- νηρῶν ἀνθρώπων εἴργουσιν, ὡς τὴν μὲν τῶν χρηστῶν ἁμιλίαν, ἄσκησιν οὖσαν τῆς ἀρετῆς, τὴν δὲ τῶν πονηρῶν κατάλυσιν. μαρτυρεῖ δὲ xol τῶν ποιητῶν ὃ τε λέγων ἐσθλῶν μὲν γὰρ ἀπ᾿ ἐσφλὰ µαθήσεαι ἣν δὲ κακοῖσι T συμμιῖῇς, ἀπολεῖς καὶ τὸν ἑόντα vóov καὶ 0 λέγων αὐτὰρ ἀνὴρ ἀγαθὸς τοτὲ μὲν κακός, ἄλλοτε ὃ᾽ ἐσθλός. κἀγὼ δὲ μαρτυρῶ τοῦτό γε᾽ OQU γὰρ ὥσπερ τῶν iv µέτρῳ πεποιηµένων ἐπῶν τοὺς μὴ μελετώντας ἔπιλαν- 2 ὧν µάθησις A Xen.: ὦ µάθησις S ὧν ἂν µάθησις M. | 4 τὰ σώματος (om. τοῦ) A | b τὰ τοῦ σώματος SMA: τὰ σώματα Xen.; fort. τὸ σώμα || € οὐ δυναµένους suspectat C. Schenkl | 8 xai tacite ex Xenophonte addidit Gesn. p. 204, inde vulg. | 9 υἱεῖς SA Xen.: vtovc M | ὧσιν SM | 11 ἄσκησιν οὖσαν SM Xen.: doxovo εἶναι Α' ἀσκήῆσιν COIT. A? in marg. γρ. οὖσαν A? || 18 Theognidis v. 35 sq. affert Xenopho etiam symp. 2, 5, eosdem post alterum distichon (v. 33 sq.) Plato Men. p. 95 D Musonius Stobaei flor. 56, 18. reliqua*testimonia videantur apud Bergkium | µαθήσεαι S Theogn. Muson.: διδάξεαι M A (cf. Anton. I c. 48 p. 54) Xenopho utroque loco Plato. poterit igitur dubitari utrum hoc loco dederit Stobaeus; διδαξεαι cum Gaisfordo Meineke codicem À suo more secutus | 14 συµιμµιγῆς SM Α Xenophontis apomnem. plurimi, convivii omnes sicut Platonis et Stobaei infra 56, 18: συµµίσγης Xenophontis apo- mnem. cod. Parisinus 1302, Theogn. συµμιγέῃς recte Cobet | 16 versum poetae nobis ignoti affert Plato Prot. p. 344D. eundem respici fortasse a Sophocle Antig. 367 suspicatur Gilbert | αὐτὰρ MA Xen. Plat.: ατὰρ S | T τοτὲ S Xen. Plat.: τότε Μ πο A | κακὸς SA Xen. Plat.: χαλὸς M || 17 tovto γε SM: τούτοις Xen. | γὰρ SM Xen. μὲν praefigit A? mrg Stobaeus ΠΠ. 42 658 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" Φανομένους, οὐτω καὶ τῶν ὁιδασκαλικῶν λόγων τοῖς ἄμε- λοῦσι λήθην ἐγγιγνομένην. ὅταν δὲ τῶν νουθετικῶν λό- γων ἐπιιλάψηταί τις, ἐπιλέλησται καὶ ὧν 1) ψυχὴ τάσχουσα τῆς σωφροσύνης ἐπιφυμεῖ' τούτων Ó' ἐπιλαθόμενον οὐδὲν Ναυμαστὸν καὶ τῆς σωφροσύνης ἐπιλαθέσθαι. ὁρώ δὲ καὶ τοὺς εἰς φιλοποσίαν προαχύέντας καὶ τοὺς εἰς ἔρω- τας ἔγκυλισνέντας ἧττον ὀυναμένους τῶν τὲ δεόντων ἐπιμελεῖσθαι καὶ τῶν μὴ δεόντων ἀπέχεσθαι. Ιτολλοὶ γὰρ καὶ χρημάτων δυνάµενοι φείδεσύφαι πρὶν ἐρᾶν, ἐρα- σφέντες οὐκέτι δύνανται, καὶ τὰ χρήματα καταγαλωσαν- τες, ὧν πρόσώεν ἀπείχοντο κερδῶν, αἰσχρὰ νοµίζοντες εἶναι, τούτων οὐκ ἀπιέχονται. πῶο οὖν ovx ἐνδέχεται σωφρονήσαντα πρόσὺεν αὖθις μὴ σωφρονεῖν καὶ δίκαια δυνηΦέντα πράττειν αὖθις ἀδυνατεῖν; savra μὲν ovv ἔμοιε δοκεῖ τὰ καλὰ καὶ τὰ ἀγαφθὰ ἀσκητὰ εἶναι, οὐχ ἥκιστα δὲ σωφροσύνη: ἓν τῷ γὰρ αὐτῷ σώματι συµπε- φυτευµέναι τῇ ψυχῆ αἱ ἠδοναὶ πεέφουσιν αὐτὴν μὴ σω- φρονεῖν, ἀλλὰ τὴν ταχίστην ἑαυταῖς τε καὶ τῷ σώματι χαρίζεσνψαε. 96 Ἐκ τῶν Σερήνου. Συβαρίτης ἐπιδημήσας «4ακεδαίμοσι «ai τὰ ἔφη LÓcv καὶ τὰς καρτερήσεις oig ἐκ παίδων ἀνατρέφονται, οὐδὲν ἔφη Φαυμαστὸν αὐτοὺς ποιεῖν ῥᾳδίως ἓν τοῖς πολέμοις ἀπονθνήσκοντας ὑπὲρ τοῦ μὴ οὕτω ζήν. 2 vovürtueov SM À Xen.: νομοῦετιχκῶν Tr. p. 168, inde vulg. | 9 ἐπιλέλησται S M Xen.: ἐπιλέληθε A! | 4 ἐπιθυμεῖ SMA sicut Xeno- phontis non nulli: ἐπεθύμει Xen. || 6 φιλοπονίαν M | παραχθέντας ei. Gobet n.l. p. 685 | V ἐγχυλισθέντας S M A sicut Xenophontis optimi: ἐκκυλισθέντας Xenophontis non nulli. illud Xenophonti vindicat Gil- bert | 11 κερδέων L. Dindorf | αἰσχρὰ libri nisi quod αἰσχρὸν A | 16 ἐν τῷ γὰρ SM A Br et Xenophontis Α: ἐν γὰρ vo Xenophontis B et editorum plerique | 18 ἑαυταῖ una litt. erasa Br. | 20 ecl. cum lemmate ex τῶν Σερίνου hab. S M A (post ecl. 29, 95), sine lemmate br (post ecl. 29, 91). cf. Plutarchus vit. Pelopid. c. 1 | 21 Ίαχεδαί- µοσι Br: λακεδαίµονι SMA, inde vulg. | 22 oic SM: ὡς Br | 23 πολεμίοις Tr. p. 169 || 24 οὕτως Br Qt 10 20 10 16 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΠΟΔΙΑΣ 669 97 Πλάτωνος (Theaet. p. 153 B). € - L4 [e ς λ ς / A N J / Ἡ τῶν σωμάτων ἕξις vx ἠσυχίας μὲν καὶ ἀργίας , [4 L4 A διόλλυται, ὑπὸ γυµνασέων δὲ καὶ κινήσεων ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ / ς 3 ο. od c σῴζεται' v Ó ἓν τῇ ψυχη ἕξις ὑπὸ uaduoeog μὲν καὶ μελέτης, κινήσεων οὐσῶν, κτᾶται µαύήματα καὶ σώζεται καὶ γίγνεται βελτίων' ὑπὸ 0^ ἠσυχίας, ἀμελετησίας ve καὶ 3 " » » , [4j 32 ; 3 &uadíag οἴσης, οὔτε τι uavdave, & τε ἄν uad ἔπιλαν- Javetot. 98 Κηφισοδωρου. Kvrquioóóo ἔλ Ó υδεὶς οὐσίαν, ἣν aitóg T ρος ἔλεγεν, ὅτι ουδεὶς ουσίαν, ην αὐτὸς ; / € » , ^ ἐκτήσατο, χατέφαγεν, ἦν δὲ παρ ἄλλου παρέλαβεν. 99 Πιυφαγόρου. Πυθαγόρας παρήνει τοῖς ἑταίροις αἱρεῖσθαι βίον τὸν 1/ ς Li / 3 -- ἄριστον ' καὶ γὰρ εἰ O ἔπιωτονωτατος εἴη, ἀλλα τῇ συνή- Φείᾳ ἡδὺν αὐτὸν ποιήσειγ. 100 «{ιονυσίου. 4ιονύσιος «{4ακωγικὸν µάγειρον πιριάµεγνος, ἐκέλευσεν 1 ecl. cum lemm. hab. SMA. eadem verba supra exhibentur fidelius intra amplius Theaeteti excerptum Stob. I 19,9 p. 169, 7 Wachsm. || 2 sqq. οὐχ ὑπὸ ἠσυχίας... σώζεται; --- Nat. — H à. ἐν τῇ ψυχῇ &&c οὐχ ὑπὸ µαθήσεως ... ἐπιλανθάνεται; Plato Stobaeus I | 2 ἀργείας A' | 8 γυμνασιῶν Buecheler recte | κινήσεων SM A Plato: χινήσεως Stob. I | ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ fere SM Α: ἐπὶ τὸ πολὺ Platonis B Stob. I ὡς ἐπὶ πολὺ sed ὡς supra versum Platonis T | 5b κινήσεων οὐσών S M A: κινήσεων ὄντων libri Platonis Stob. I; κχινησέοιν (κινήσεων) ὄντοιν Buttmann | χτᾶται Stobaeus T: κατὰ τὰ SM A; χτᾶταί τε tacite ex Platone Gesn. p. 204, inde vulg. | xai ante σώζ. om. A | 6 γίνεται libri | ὑπὸ 4' 7cv- χίας Plato StobaeusI: ὑπὸ δὲ ἠσυχίας S A ὑπὸ δὲ τῆς ἡσυχίας M | aue- λησίας A! || V µάθη Α sed οι superscr. man. dub. | 9 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA [ 10 Ἰηφισίδωρος M!, ἑ in ὁ corr. M rubr. [| 12 ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lemmate M 4, et SM À post ecl. 29, 98, Br post ecl. 29, 96. eadem sententia supra legitur paulo brevior Ill 1, 29 ubi testimonia collegi | 18 βίον τὸν SM A Br: fiovov 'Tr., inde vulg. | 14. εἰ sup. lin. add. Α | ó om. A Br | τῇ συνηθείᾳ libri: cv συνή- θειαν Gaisford coll. III 1, 29 praeter necessitatem: 'usu dulcem vitam facturos! || 16 ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys., addito lemm. M A. post ecl. 29, 90 Mac., post ecl. 29, 99 ceteri. de Dionysio res narratur Ps.-Plut. inst. Lac. p. 236 F, Cic. Tusc. V 34, 98, de Ponticorum regum aliquo Plut. vit. Lycurg. c. 12 42* 660 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΔΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" αὐτὸν σκευᾶσαι τὸν «{ακωνικὸν ζωμόν' καὶ σχευάσαντος P] X » N / 3 - € 3 / » οὐκ 1GÀJLtY, rgevo δὲ κατέ αὐτῷ ἕδονται ἀηδεστάτῳ ὄντι ς 4 . € N 3 » » - 4 ς , ol zdüxwoveg' o δὲ ovx ἔχειν ἔφή τοῦτον τὰ {δύσμµατα, C ^ - E" * , C , à &xeívovc ἔχειν, διὰ τοῦτο αὐτῷ ur, ἀρέσαι. xol ἐς inv- / ” 3 - - , Jevo τίνα εἴη ταῦτα, αὐτὸς γὰρ κελεῖσαι τῷ ταµέίᾳ τάντα d 3 ^ —- CN 3 5 € € , n ἔχπλεα αὐτῷ θοῦναι' ο ὃ εἶπεν α μὶ ἔστι παρὰ σοἱ, ς Δ - / / M EP ^ 1 , LP | (ot) πρὸ τοῦ δείπνου πόνοι καὶ τὸ ἓν τῷ Εὐρώτᾳ λουτρόν’. 101 Πλάτωνος éx τοῦ «άχητος (p. 155 A). 5 MEC. , Καὶ οὐδὲν οἶμαι κακὸν εἶναι τὸ ἐπομιμνήσκεσνδαι c — P ’ 3 - 3 2 ο τι μὴ καλῶς " πεποιήγκαµεν v) ποιοῖμεν' ἀλλ εἰς τὸν " 3 , 5 - λ ἔπειτα βίον προμηθέστερον ἀνάγκη εἶναι τὸν ταῦτα ur , 3 3 ^ 455 φεύγοντα, ἀλλ ἐφέλοντα κατὰ τὸ τοῦ Σόλωνος καὶ ἀξι- - , 2ἱ ’ - ^ οὕντα μµαγνάνειν ἕωσπερ ἂν Cr, καὶ ur, οἰόμενον αἰτῷ τὸ γήρας νοῦν ἔχον προσιέναι. 3 - 102 Ev ταὐτῷ (p. 194D). , » ! , ) c PEE ) * Πολλακις ἀκήκοα σου λέγοντος, ὅτι ταυτὰ αγανὸς ἕκαστος ἡμῶν, ἅπερ σοφός ἃ δὲ ἅμαθής, ταῦτα δὲ κακός. 1 αὐτῷ pro αὐτὸν Α | 2 ρετο Α Br ex εἴρετο corr. S? εἴρετο M | κατί M, sine acc. S quod servandum putavi cf. Meisterhans gr? p. 178, sed zai τί A! Mac. unde χαττί potest: κατὰ τί Tr., hinc A? supra lin., vulg. | z;ióovra: S A Mac. ἠδεν τῷ M ἤδοντο Br | 8 δὲ M | τοῦτον S M A? (om. A!) Br Mac.: τοῦτο Tr. || 4 ἐκείνους scripsi: ἐχεῖνος libri | ἔχειν scripsi: ἔχοι 5 Μ Βι Mac. ἔχει A (?) Tr., inde vulg. | B. αὐτὸν libri: corr. Buecheler; cf. quae ipse monui p. 295, 8 adn. | 6 ἕστη Mac. | ? οἱ addidi | πὐνοι SM: aut πόνοι aut πονεῖν compend. voluit A!, suprascr. oc ΑΣ (eadem manus ante πρὸ τοῦ add. ὁ), πόνοι A? mrg, πόὀνει Br | τὸ — λουτρόν] τοῦ — λούτρου Br | εὑρώτα M εὐρώτα À εὐρώτα Br: εὐρώτι S; Εὐρώτῃ tacite Gesn.! p. 206, inde vulg. || 8 ecl. cum lemm. θε hab. SMA, sine lemm. Br [| 11 προθυµεστερον A, corr. ΑΣ | εἶναι τὸν ταῦτα Br Plat.: τὸν ταῦτα εἶναι δΜΑ | 15 αλλ ἐθέλοντα S A Plat.: ἀλλὰ ἐθέλοντα M. ἀἆλλα θέλοντα Br | τὸ τοῦ S Α (τὸ supra lin. A), τὸν τοῦ M Br: τοῦ Platonis B, τοὺς Platonis T | post Σόλωνος add. λόγον πολλὰ γηράσκων atl διδασκόµενος (post xo in v. διδασκόμ. aliquid eras.) Br manifesta interpolatione | Σόλωνος] respicit fr. 18 p. |." Π p. A7 B. | 18 ἕωσπερ M A Br Plat.: ἕως S Tr., inde vulg. | αὐτώ (vel -9) SM A Br Platonis B T: αὐτὸ Platonis Vindob. suppl. 7, αὐτῷ αὐτὸ Orelli [ 15 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ | 16 ταῦτα MA Plat.: ταυτὰ S Tr., inde vulg. 10 e 10 [re Qu 20 CAPVT XXIX ΠΕΡΙ 9I AOIIONIAZ | 661 103 Πλάτωνος ἐκ τοῦ Φαίδρου (p. 258 E — 259D). στ * x 7 c » . N [€/ U L5 € Σχολὴ μὲν δή, ὡς ἔοικεν᾽ καὶ Gua uoi δοκοῦσιν ὡς ^- ^ ς ” L iv τῷ τινίγει ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμῶν oi τέττιγες ἄδοντες x 3 , " - 3 [4 - 3 2 καὶ ἀλλήλοις διαλεγόµενοι χαθορᾶν καὶ rug. εἰ ουν » λ hl L4 λ * 3 / b] ἴδοιεν xol 34 xodareo τοὺς πολλοὺς ἓν µεσημβρίᾳ μὴ διαλεγοµένους, ἀλλὰ νυστάζοντας καὶ κήλουμένους ὑφ᾽ ^ 3 - " / - αὐτῶν δι ἁργίαν τζς διανοίας, δικαίως ἂν xavaysAQey, ἡγούμενοι ἀνδράποδ) ἄττα σφίσιν ἐλφθόντα eig τὸ κατα- γώγιον ὥσπερ προβατια μµεστμβριάζοντα περὶ τὴν κρι- γην εὔδειν' ἐὰν δὲ ὀρῶσι διαλεγοµένους καὶ παρατιλέον- ^ 4, - , M - τας σφᾶς ὥσπερ Σειρῆνας ἀκηλήτους, 0 γέρας παρὰ δεῶν ἔχουσιν ἀνθρώποις διδόναι, τάχ ἂν δοῖεν ἀγασύέντες. — ' , - | " c , / Ἔχουσι δὲ δὲ ví τοῦτο; ἀνήκοος γάρ, ὥς ἔοικε, vvyyavo , , , » - ὤν. — O μὲν δὴ πρέπει γε quAóouovoov ἄνδρα τῶν τοι- / 5 / c 5 r4 οὕτων ἀνίκοον εἶναι. λέγεται ὃ ὡς ποτ ἦσαν οὗτοι ἄνθρωποι τῶν περὶν ἸΗούσας γεγονέναι, ytvouévov δὲ Moved» καὶ qavcíong ᾠδῆς οὕτως ἄρα τινὲς τῶν τότε ’ - ο , , ἐξεπλάγήσαν ὑφ) ἡδονῆς, ὥστε ἄδοντες quéAnuoav σίτων τε καὶ ποτῶν, καὶ ἔλαθον τελευτύσαντες αυτούς ἐξ ὧν H D 3 - " - τὸ τεττίγων γένος uev ἐκεῖνο φύεται, γέρας τοῦτο παρὰ ” , A ! - - / 2 3 Movodv Λλαβόν, μηδὲν τροφῖς δεῖσδαι yevóusvoy, ἀλλ 3 , DPA 2ο λ Mov ϱ » / N ἄσιτόν τε καὶ ἄπιοτον εὐθὺς ἄδειν, ἕως ἂν τελευτήσῃη, καὶ μετὰ ταῦτα ἐλθὼν παρὰ Movooc ἀπαγγέλλειν, τίς τίγα 1 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ. quae apud Platonem proxime prae- cedunt, ea supra dederat loannes ecl. 29, 933 || 2 σχολῆ S À | ἔοιχεν SM | δοκοῦσιν oc M libri Platonis: δοχοῦσιν (om. oc) SA; δοκοῖσι νὼ Badham || 4 καθορᾶν καὶ ἡμᾶς S MA Platonis T: καθορᾶν Pla- tonis B | 5 x«i vo S e καινῶ corr. M! ΑΙ: χαινῶ Platonis B T | μὴ supra lin. A? | 8 σφίσιν sed z in / corr. M! | ἐλθόντα S A Plato: £2- θόντασ M | xayoyiov A! | 11 ακηλίτους Α | παρὰ Θεῶν ἔχουσιν S M Plat.: ἔχουσι παρὰ θεών A || 12 τάχ᾽ ἂν 5 Α Plato: τάχα ὃ) ἄν M | 19 τοῖτο SM Plato: τοιοῦτον Α in textu τοῦτο A? in margine | 14 πρέπει ye libri ut Platonis T: πρέπει Platonis B. || 18 ὡς ὅτε À ὥστε superscr. ΑΣ 19 τὸ in ras. M? | αὐτοὺσ M Tr. p.170 [| 20 ἐκεῖνο Plato: ἐκείνων SM A | 91 λαβὼν M | δεῖσθαι ysvouevov (yevvousvov A?) dAÀ' — εὐθὺς ἄδειν SM A sicut libri Platonis: δεῖσθαι, ἀλλ — εἰθὺς yevóutvov dótw Badham || 23 ἐλθὸν S Plato: 22890» ΜΑ 662 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON T αὐνῶν τιμᾷ τῶν ἐνφαδε. Τερψιχόρα μὲν οὖν τοὺς ἐν τοῖς χοροῖς τετιμηκότας αὐτὴν ἀταγγέλλοντες ποιοῦσι προσ- φιλεστέρους, τῇ δὲ Ἐρατοῖ τοὺς ἓν τοῖς ἐρωτικοῖς, καὶ ταῖς ἄλλαις οὕτω, κατὰ τὸ εἶδος ἕκαστης τιμής" τῇ δὲ πρεσβυτάτῃ Καλλιόπη καὶ τῇ uev! αὐτὴν Οὐρανέᾳ τοὺς ἓν Φιλοσοφίᾳ διάγοντάς τε καὶ τιμῶντας τὴν ἐκείνων μουσικήν ἀγγέλλουσιν, o? δή μάλιστα τῶν Ἰουσῶν περί τε οὐρανὸν καὶ λόγους οὖσαι «Φείους τε καὶ ἀνὑρωπτίνους ἷᾶσι καλλίστην φωνήν. CAPVT XXX. ΠΕΡΙ ΑΡΓΙΑΣ. 1 Βὐρυπίδου vum (fr. 187 Ν.2). 4»ie γὰρ ὅστις εὖ βίον κκτημένος τὰ μὲν κατ οἴκους ἄμελίᾳ παρεὶς ἐᾷ, ^ ^- M2 c x - 3 3 λ , µολπταῖοι Ó ισ9εὶς τοῦτ) ἀεὶ Duocvezat, ἀργὸς μὲν οἴκοις καὶ /τόλει γενήσεται, φίέλοισι Ó' οὐδείς: m φύσις γὰρ οἴχειαι, ὅταν γλυχκείας ἡδονῆς ἤσσων τις y. 2 Βυριπίδου απτολύτου (380 — 384;. 7] i t / 1 τερψιχόρα S M τερψιχόρ (sic) Α » superser. A? | 4 οὗτωσ M || 9 ἰᾶσιν Plat.: ἰἐᾷσι (-σιν M) ut videtur libri Caput XXX legitur in SM A, aliquot eclogae in Br Mac. Chrys. titulum habent omnes ut Photius, adiciunt numerum SM A Mac., sed χε S [ 12 ecl. hab. S, om. MA; ede dvo 5. versu prinio usus est Diphilus ap. Athen. VI p. 247 c (com. IV p. 411 fr. 1 v. 1), versus 15 μολπαῖσιν Ἰσθεὶς — Ίδτις 5 l sine p. et fab. n. affert Sextus empir. p. 1755.15 || 14 ἀμελεία παρειάσει S: ἁἀμελίᾳ παρεὶς ἐᾷ Valckenaer diatr. p. 71 || 16 θηρεύεται S et sic tacite Gesn.? p. 209, unde vulg., onpeloetai Tr. p. 170 | 16 οἴκοις] ἀστοῖς Elmsley in Eur. Heracl. 4 | 15 φἰλοισέ c' οὐθείς, ἆλλ᾽ ἄφαντος οἴχεται Sext. Emp. ad Eur. Or. 1557 aberrans | 18 ἤσσων tacite Gesn.! p 206, unde vulg.: ἧσσον S | 19 ecl. cum lemm. hab. SM A; tzzoaivo M 9 10 οί CAPVT ΧΧΧ ΠΕΡΙ APTIAZ 668 Τὰ χρήστ᾽ ἐπιστάμεσυα καὶ γιγνώσκοµεν, οὐκ ἐκπονοῦμεν Ó" oi μὲν ἄργίας vro, [d 2 ς N / 3 A —- - oí Ó' ἡδονὴν προὺέντες avri τοῦ καλοῦ ἄλλην viv" εἰσὶ Ó' ἡδοναὶ πολλαὶ βίου, μακραὶ δὲ λέσχαι καὶ σχολὴ τερπνὸν κακόν. 3 Εὐριπίδου Ἑκάρη (315 — 378). Ὅστις γὰρ ovx εἴωθε γεύεσθαι πόνων, / 2 2 8D o Q2.,.42 2 Y -. φέρει uév, ἀλγεῖ O^ αὐχέν ἐντιθεὶς ζυγῷ M A »! - , Φανὼν Ó' ἂν εἴη μᾶλλον εὐτυχέστερος ἢ ζῶν' τὸ γὰρ ζῆν ἓν κακοῖς τόνος μέγας. 4 Φιλήμονος (fab. inc. fr. 1 com. IV p. 30). 5 , - 20.0 - . / Q Κλέων, παῦσαι φλυαρῶν' av ὀκνῆς τὸ µανθάνειν, ἀνεπικούρήτον σεαυτοῦ τὸν βίον λήσεις ποῶν. οὔτε γὰρ ναυαγός, ἂν μὴ γῆς λάβηται φερόμενος, - [4 € , κ / 2 , οὗποτ) ἂν σώσειεν αὑτόν' OUT ἀνὴρ πένης γεγώς, * 3 / b , 3 λ 2 - - ^ / μὴ οὐ τέχνην μανθὼν δύναιτ ἂν ἀσφαλώς ζῆν τὸν ῥίου. Ἰ1λλὰ , J » € ο [4 / » 23 )ÀÀ ἀλλὰ χρήματ ἔστιν ἡμῖν. ἅ ye τᾶχιστ ἀπόλλυται. κτήματ’, οἴκίαι. τύχης δὲ μεταβολὰς ovx ἀγνοεῖς, ὅτι τὸν εὔπιορον τίθησι πτωχὸν εἰς τὴν αὔριον' 1 χρηστ᾽ s. acc. M | ἐπιστάμεσθα ex Euripide Gesn.! p. 206: ἐπι- στάµεθα SM A operarius Gesn.? p. 209 | 4 βίου πολλαὶ M | 5 Ot ympio- dor. in Plat. Alcib. p. 139 | µακραί τε λέσχαι καὶ σχολή, τερπνὸν κακόν, Αἰδώς τε Eur. | 6 ecl. hab. SMA (post ecl. 30, 2) Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); lemma fere M Mac. sed αἰκάβη Μ τοῦ αὐτοῦ ἑκάβη Α., poetae nomine non iterato nil nisi £x" S. duo versus extremi leguntur infra flor. 121, 20 Mein. (Ete. Εκάβης) | * πόνων] κακών ex Eur. supraser. ΑΣ || 9 μᾶλλον] πάντων Α sed superscr. μαλλον A? diversa tamen manu ab ea quae χακών corr. || 10 ἐν κακοῖς SMA: uà; καλώς Mac. ut Stob. 121 et Eur. | πόνος µέγας SM A Mac.: µέγας πόνος flor. 121 et Eur. | 11 ecl. cum lemm. hab. SM À Mac. Chry:. (post ecl. 30, 3) Br (post ecl. 30, 10) || 12 ὦ λέων — p. 664, 6 ἔρανον εἰσοίσουσιν om. Br Mac. | αλέον Gesn.? p. 210, inde vulg. | ὀκνῇς γὰρ μανθάνειν ci. Gobet mnemos. JV p. 255 τι μανθάνειν Meineke com. V 1 p. CCXXXII || 18 σεαυτῷ Cobet mnemos. IX p. 120 | λήσεις Cobet l. c: λήση SM | ποών S M: ποιών Α | 15 αὐτὸν S: αὐ- τὸν M ἑαυτὸν A | 16 post verba ζήν τὸν βίον versus p. 064,1 --4 züv μὲν ὁρμισθῇ — ἔχει σωτηρίαν transposuit Kidd poetae consilium non adsecutus 664 IDANNOY ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" züv μὲν ὁρμισδῇ τις wv. εἰς λιμένα τὸν (τῆς) τυχης, iden ἄγκυραν καθάψας ἀσφαλείας εἴνεχκα ᾿ ἂν Ó' ἀπαιδεύτου μετάσχῃ πνεύματος φορούμενος, τῆς ἀπορίας εἰς τὸ γῆρας οὐκ ἔχει σωτηρίαν. ἀλλ ἑταῖροι καὶ φίλοι σοι καὶ συνήθεις, vy) Za, ἔρανον εἰσοίσουσιν. εὔχου μὴ λαβεῖν πεῖραν φίλων. εἰ δὲ µή, γνώσῃ σεαυτὸν ἄλλο μηδὲν πλὴν σκιάν. 9 Ἡσιόδου Ἔργων καὶ ἡμερῶν (303 sqq.). Tq δὲ Φεοὶ νεμεσῶσι καὶ ἀνέρες, στις ἀεργὸς ζωῃ, κηφήνεσσι κοφούροις εἴκελος ὀργήν, ot τε µελισσάων κάµατον νήποινον ἔδουσιν. 6 Σοφοκλέους Ἰφιγεγνείας (fr. 287 N.?). Τέκτει γὰρ οὐδὲν ἐσθλὸν εἰκαία σχολή. 6* (trag. adesp. fr. 527 N.?) 1 τῆς addidit Grotius diet. poet. p. 133 | τύχης libri: τέχνης Bentley | 2 εἵνεχα Α: εἴνεκεν SM; ovvexo Meineke. πείσµατα ci. Kock com. II p. 534 | 8 ἀπαιδεύτου SMA: ἀπαίδευτος Bentley; ἀπαίδευτον ci. Kock | φορούμενος SA: φερόμενος M | ὅ uoi pro σοι mavult Kock, recte, opinor | xai ante συνήθεις om. A || 6 πεῖραν φίλων SMBr: φίλ ων πεῖραν À; cf. Eur. fr. 999 N.? || Y γνωσει Meineke | ἄλλο αηδὲν πλήν SM A οὐδὲν ἄλλο πλὴν Br; οὐδὲν ( el μηδὲν) ὄντ '«AÀ 5 proposuit Kock || 8 ecl. cum lemin. hab. SMAÁ; ἔργων καὶ ἡμερῶν om. S έοοοις (καὶ ἡμερ)αῖς superscr. A? | 9 τῷ δὲ Hes.: τώόὸε SMA | veuéoovot A1 | ὃς x£v ἀεργὸς Hes. | 10 χηφήνεσι M | χοθούροις S Hes.: κουθούροις MA, xo superscr. A? | εἶκελος Hes.: ἔκελος SM A | ὀργήν M A Hesiodi non nulli: ὁρμὴν (vel 00-) S Tr. p. 171, inde vulg. IIesiodei plerique | 11 ot τε SM Hes.: ozye À | χαµατον corr. ex πόνον S! | vimouwov ἔδοι- otv (vel -σι) SMA: τρύχουσιν ἀεργοὶ Εσθοντες Hes.; illud prodit homi- nem vel reluctante titulo studiosum Homeri (Od. I 160) [| 19 ecl. cum lemm. hab. SM A post ecl. 30, 5, Mac. Chrys. post ecl, 30, 4, sine lem- mate quasi primam capitis Br || 15 εἰχαία (εἰκέα Mac.) σχολή S Br Mac. εἰ xal ἀσχολῆ (sed 7 ex parle in ras. M?) M εἰ καὶ ἀσχολὴ (in margine ζη m. rec.) À: y λίαν σχολή Nauck mél. gr.-rom. lV p. 221. εἰκαία nescio an philosophi sit otium 'eligentis', puto Chrysippi, cf. Seneca de otio 3, 3. 85,1 | 14 versum a priore separandum esse vidit Wagner: cum priore sine lemmate coniunetum exhibent S M A Br Μας, Chrys. fallitur de S Gaisford. poterit eiusdem videri fabulae versus (cf. ΠΙ 24, 6), si lemma non omissum sit, sed non iteratum. sed παρίσταται clausula hodie non reperiri videtur nisi apud Euripidem. iteratur versus Men. inonost. 242. cf. ibid. 252 10 15 CAPVT XXX ΠΕΡΙ ΛΡΓΙΑΣ 665 Θεὸς δὲ τοῖς ἀργοῦσιν ov παρίσταται. 7 Mevavóoov Ἐπιτρεπόντων (fr. 2 com. IV p. 119). "oyóg Ó ὑγιαίνων τοῦ πυρέττοντος πολὺ ἔστ ἀθλιώτερος, διπλάσια Ἱ γοῦν ἐσθίει µατην. 8 ᾿4λέξιδος ἐξ ᾿τθίδος (fr. 3 com. V 1 p. 60. Ὅστις ἤδεται γὰρ ἐσθίων ὀσήμέραι, δεῖ καὶ ποιεῖν τῶν σιτίων ἐπάξιόν τι, μηδὲ περινοστεῖν [δὲ] σχολὺν ἄγοντα, τῷ ἵῆν πολεμιώτατον xaxov. 9 Εὐριπίδου "άντιόπης (fr. 220 N.?). Πολλοὶ δὲ Φνητῶν τοῦτο πάσχουσιν xaxov: γνώµη φρονοῦντες ov Φέλουσ᾽ ὑπηρετεῖν ψυχῆ, τὰ πολλὰ πρὸς φίλων νικώµενοι. 10 Ἡσιόδου Ἔργων (495 — 501). Πολλὰ Ó' ἀεργὸς ἀνὴὶρ κεγεὴν ἐπὶ ἐλπίδα uiuvc, χοηίζων βιότοιο, xax& προσελέξατο φυμῷ. ἐλπὶς Ó' ovx ἀγαφὴ κεχρηµένον ἄνδρα κοµίζει 1 ὁὲ libri nisi quod γὰρ Α | τοῖς ἀργοῖσιν mon. 242 | 2 ecl. cum lemm. hab. SMA, sine lemmate Br. vertit Pseudausonius epigr. 117. respicit Theophylactus Simoc. ep. 61 p. 781 Herch.: ἀργὸς γὰρ ov ἀἆθλιω- τερος εἶ τοῦ πυρέσσοντος, ἐσθίων µάτην διπλάσια || 4 versus non- dum sanatus: ἔστ᾽ ἆθλιώτερος διπλᾶ οἷα y' οὖν S dot. ἀθλιώτερος διπλάσια y. ovv M et sic fere Br. Zar! ἀθλιώτερος dino. &yovy Α. ἀχρειότερος, διπλάσια δ᾽ ἐσθίει μµάτην Dobree adv. Il p. 214 εἰ ἀχρειό- τερος iam Bentley. ἔστ ἀθλιώτερος, διπλάσι ἔσθει μάτην Buecheler. numeris trochaicis proposuit Meineke ------ ἀργὸς ὑγιαίνων τοῦ m. m. Αθλιώτερος᾽ διπλάσια γοῦν κατεσθίει µάτην || 5 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA [|| ? δεῖ Porson adv. p. 303: ee S || 8 én«&ov τι Tr.: ἐπαξιόν τοι S; ἐπαάξιον operarius Gesn.! p. 208, inde vulg. | αηδὲ περινοστεῖν Porson: μηδὲν περινοστεῖν δὲ S || 10 ec!. cum lemm. hab. $MA | 11 πάσχουσι SM || 19 ῥώμῃ φρονοῦντες ci. Vnger Theb. parad. p. 3713, αὐτοὶ φρονοῦντες ego exerc. cr. p. 48 sq. || 18 υυχῆ in -z corr. M!, τύχῃ coniecit Meineke in Stob., postea πρὸς χα- χῶν Fleckeiseni annal. v. LXXXVII p. 384, ψυχῇ τὰ πολλά προσφιλών νικώμενοι H. Weil | 14 ecl. cum lemm. hab. SM (post ecl. 30, 9) Br (post ecl. 30, 7); ἔργων in lemm. om. S Br | 15. 16 om. Br | post &£Qyóc ἀνῆρ magnus hiatus in A, proximum fol. 58" incipit a verbis j βρωμάτων id est a capitis 34 ecloga 14 media 666 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" e y 3 ^ os; . ^ v 250 P 14 4 » . Ίμενον ἓν λέσχη, τῷ μὴ βίος ἄρκιος εἴη. 11 Εὐριίδου Ἠελανίπττη (fr. 512 Ν.2). Αργὸς πολίτης κεῖνος, ὡς xaxóg y' ἀνήρ. 19 (Eur. ΕΙ. 80 — 81) 2 * N 3 € «v * » J M 7 «4ργὸς γὰρ οὐδεὶς Jeovg ἔχων &va στόμα βίον δύναιτ᾽ ἂν συλλέγειν ἄγευ τόνων. 19 ᾿4ναξάρχου. val | ἔλεν ] ué τις | YY01 - νάξαρχος ἔλεγεν, ei uév τιγέ τις καταρᾶσαιτο ἄχρι 2 € / - Y ^ , 2 " στους αυτῷ γεγέσψφαι τὰς χεῖρας xoi τοὺς πόδας, ogyí- P» - " , " & ζεσύαι av αὐτῷ, τοὺς δὲ πλουσίους ἔργω ἀχρίστους τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας ποιοῦντας αὐτῶν μακαρίζειν σᾳᾶς él τούτῳ. , 25^ - 14 «{/ημοσφένους Ολυνθιακῶν α (1 $ 15 p. 19). - 3*7 - € - M IIgóg Φεών, τίς οὕτως evijduc ὑμῶν, ὅστις ἀγνοεῖ τὸν 3 - / - 23 € 28 2 / 3 N M ἐχεῖώεν πὀλεμον δεῦρ ἤξοντα. av ἀμελήσωμεν; ἀλλα uv 2 - , , 5 » 3 - 1 ^ εἰ τοῦτο yeyroerat, δέδοικα, ὦ ἄνδρες Ld Onvaiotn, μὲ τον , ct . S^ / n - αὐτὸν τρόπον ὥσπερ οἱ δανειζόμενοι ῥᾳδίως ἐπὶ τοῖς ue- 1 versum om. Br || 2 ecl. hab. S M; evo µελανι. 5 εὗρ. usAa- γίππη M | 8 ὡς ἀνῆρ κακός mavult Nauck | 4 ecl. sine lemmate cohaeret cum praegressa in S M: separavit Gaisford. Τοῦ αὐτοῦ prae- figunt Gaisford et Meineke. melius inseruissent Ἠλέκτρα, poetae nomen non iteratur solito more || 6 ζυλλέγειν &vev πόνου Eur. || V ecl. sine lem- mate hab. S, lemma addidit M. num genuinum, dubito. fortasse desumpta est ecloga ex apomnemoneumatis Sereni qui Ábderitae dialectum hic non magis curaverit quam supra Stob. II 31, 116 p. 229 Wachsm. de Anaxarcho Stobaei videatur ΗΙ 34, 19 p. 686,14 | 9 ὀργίζεσθαι S: ὀργί- ζεσθε M | 10 evvo M: αὐτὸν S || 11 ποιοῦντας ex ποιούὐντων corr. accentu non mutato S! | 12 τούτωι S: τούτων M Tr. p. 172 || 18 ecl. cum lemm. hab. S M; {ημοσθένους (4guoc9* S) ὀλυνθιακών (compend. S) « SM, 4ημοσθένης nec pl. Tr. p. 172 | 14 οὕτως S Demosth.: οἳ- toc M | εὐήθης (quod Demostheni nuper reddidit Blass) 5: ἐστὶν εὐν- θης M; εὐήθης ἐστὶν Demosth., ubi ἐστιν εὐήθης Α et Y | τὸν, sed * Ν 9 } »'* 00. 5 λε 2 litt. τὸ in ras. M? |. 15 z£ovr', ἐὰν Blass|| 16 c (i.e. ὦ ἄνδρες 4θη- 6 $5 ναΐοι, ut Demosth.) S. τῷ (quod ortum puto ex comp. o) M: o «9;- ναῖοι Tr., inde vulg. σοι 1ü 10 ΄ CAPVT ΧΧΧ ΠΕΡΙ APTIAZ 667 γάλοις τόκοις, μµικρὸν εὐπορήσαντες χρόνον ὕστερον καὶ τῶν ἀρχαίων ἀπέστησαν, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἄν ἐπὶ πολὺ φανώμεν ἐρραθυμηκότες, καὶ ἅπαντα πρὸς Ἠἠδονὴν ζη- τοῦντες, πολλὰ καὶ χαλεπὰ ὧν ἐβουλόμεθα voregov sig ἀνάγκην ἔλθωμεν ποιεῖν, καὶ κινδυνεύσωμµεν περὶ τῶν ἓν αὐτῆ τῇ χωρᾳ. 15 Εὐσεβίου (fr. 33 phil. gr. III p. 12 Mull.). Σώμα ἀργίη τήκει, ψυχὴν δὲ ἀμελετησίη ἀσκήσιος τῶν αὐτὴν ἀειρόγτων πρὸς τὸ Φεοειδέστατογ. 16 Ἐενοφῶντος àv γ΄ «πομνημονευμάτων (11 9, 9). Σχολὴν δὲ σκοπῶν ví εἴη, ποιοῦντας uév τι τοὺς πλείστους εὑρίσκειν ἔφη" καὶ γὰρ τοὺς πεττεύοντας xai τοὺς γελωτοποιοῦντας ποιεῖν τι, πάντας δὲ τούτους ἔφη σχολάζειν ἰέναι τιράξοντας τὰ βελτίω τούτων ἀπὸ uév- τοι τῶν βελτιόνων ἐπὶ τὰ χείρω ἰέναι οὐδένα σχολά- ζειν εἰ δέ τις ἴοι, τοῦτον ἀσχολίας αὐτῷ οὔσης τοῦτο πραττειγ. 17 Πλατωνος (de leg. VII p. 807 E — 808 C). 1'c0xoic om. Priscian. XVIII $ 296. ita explicatur articulus τοῖς ante μεγάλοις) Blass || 2 οὕτω SM, Demosth. vulg.: ούτως Demosthenis S B, Voemel, Blass | καὶ susic ἂν secludit Blass, ὧν delet Dobree | ἐπὶ πολλφ Demosth. |. 4 ἐβουλόμεθα SM: οὐκ ἠβονλόμεθα Demosthenis libri, unde οὐκ recepit Meineke, sed vid. Blass comm. crit. p. XXIX | ? ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 30, 14) Br (post ος]. 30, 17) || 8 ἀμελετησίη libri; άµελη- σίη Meineke v. IV p. LXIV.. ἀμελετησίη ἀσκήσιος scripsit et adiectivo- rum structurae memor velut horum ἀπαιδα ἄρσενος καὶ 95àsog γόνου (Herodot. Il 66) ἀπαθέες πόνων τοιούτων (ibid. VI 12) sim. || 9 ἀειρόν- των S αἰρόντων Μ ἐγειρόντων Br sed £y in ras. Br! | 10 eclogam et οι f lemma hab. S, om. M; &5 ἐν ἆ quy S, numerum correxit Meineke || 11 uév τι tacite ex Xen. Gesn.! p. 208, inde vulg.: μέντοι S ut Xeno- phontis B al. | 14 σχολάζειν᾽ ἐξεῖναι γὰρ αὐτοῖς ἴέναι tacite ex Xen. Gesn.!, inde vulg., potius secundum Stobaeum mala codicum Xenoph. emblemata resecanda esse hic et 16 perspexit Buecheler | 16 οὔσης xoxGc ἔφη τοῦτο tacite ex Xen. scripsit Gesn.!, inde vulg. || 18 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 20, 16) M (post ecl. 30, 15) Br (post ecl. 30, 4). tmema Όπγος δὲ (p. 668, 13) usque ad fin. legitur supra 11 1, 203 p. 159, 4 (Tov αὐτοῦ Νόμων C), ubi nostri capitis eclogam debui respicere 668 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON T Τὸ γὰρ ὅλην διατελεῖν ἠντινοῦν νύκτα καθεύδοντα, παὶ ὀντινοῦν τῶν πολιτῶν, καὶ μὶ φανερὸν εἶναι /εᾶσι τοῖς οἰκέταις ἐγειρόμενόν ve καὶ ἐξανιστάμενον αἰεὶ ερῶ- Τον, TOUT αἰσχρὸν δεῖ δεδόχόαι πτᾶσι, καὶ οὐκ ἐλευθέρου, εἴτ᾽ οὖν vóuov eir? ἐπιτήδευμα τὸ τοιοῦτον χαλεῖν ἐστι χρεών. xol δέσποιναν ἓν οἰχίᾳ ὑπὸ Φεραιαινίδων ἐγεί- ρεσύαέ τινων, καὶ μὴ πρωτην αὐτὴν ἐγείρειν τὰς ἄλλας, αἰσχρὸν λέγειν χρὴ πρὸς αὐτοὺς δούλην τε καὶ δοῦλον καὶ παῖδα xoi εἴ ττως oiov τε ὅλην καὶ πᾶσαν τὴν oi- πίαν. ἐξεγειρομένους δὲ νύκτωρ δεῖ πάντας πράττει» ταν τε Ἰτολιτικῶν µέρη πολλὰ καὶ τῶν οἰκονομικῶν, ἄρ- χοντας μὲν κατὰ πόλιν, δεστιοίνας δὲ xai δεσπότας ἐν ἰδίαις οἰκίαιςο. ὕτινος γὰρ δὲ πολὺς οὔτε τοῖς σώμασιν οὔτε ταῖς Ψυχαῖς ἡμῶν οὐδ' cv ταῖς πράξεσι ταῖς negl ταῦτα πιάντα ἁρμόπτων ἐστὶ κατὰ φύσιν. καφεύδων γὰρ οὐδεὶς οὐδενὸς ἄξιος, οὐδὲν μᾶλλον τοῦ ur ζῶντος' ἀλλ᾽ ὅστις τοῦ Liv ἡμῶν καὶ τοῦ φρογεῖν μάλιστά ἐστι κηδὲ- µώ»ν, ἐγρήγορε χρόνον ὡς πλεῖστον, τὸ περὸς ὑγίειαν αὐ- τοῦ φυλάιτων µόνον χρίσιµμον' ἔστι δὲ τοῦτο οὐ /τολὺ καλώς εἰς ἔφος lov. ἐγρήγορότες δὲ ἄρχοντες ἐν πτόλεσι 1 Tó γὰρ — ἐν οἶχίαις ἐδίαις (12) om. Br. | νύχτα εὔδοντα Plat. | 8 «s Plat. |. b τοιοῖτον M Tr. Plat.: τοιοῦτο S | ἐστιν M | 6 καὶ δέσποιναν SM: καὶ à καὶ δέσπ. Plat. Stobaeo fortasse red- dendum; χαὶ δη δέσπ. non reete Gesn.! p. 210, vulg. || 7 ἐγείρειν sed εἰ ex corr. M! [| S8 αὐτοὺς Ast: αὐτοὺς SM et fere libri Platonis | dovàgr τε (vel τὸ) καὶ δοῖλον (δούλων compend. M) SM: δοῦλόν τε καὶ δούλην Plat. | 9 εἴ πως zv οἷόν τε Plat, inde tacite Gesn.!, vulg. | 10 πάντας SM Plat.: πάντως Tr., vulg. ] 11 μέρη tacite ex Platone Gesn.!, inde vulg.: ἡμέρα SM | 19 ἐν ἰδίαις οἰμίαις reposui ex M Plat.: ἐν οἰχίαις ἰδίαις $ Tr., inde vulg. ; ἰδίαις suspectum Bue- chelero | 18 ὕπνος δὲ πολὶς Stob. III 1 | 14 «v ταῖς libri nisi quod αὐταῖς S ut supra Μά | πράξεσιν SM -σι Tr. Br l 15 καθεύδων κτὲ.] cf. p. 159, 7 adn. || 18 ἐγίειαν M Plat.: ὀγείαν S Br | αὐτοῦ Ast || 19 qvàettoy µόνον S M: uovov φυλάτιων Br, Stob. HI 1, Plat. j τοῖτο (τοῦτ᾽ Gesn.', vulg.) om. Br, Stob. III 1, Plat. | 90 v. καλῶς — πόλεσι om. $ | καλὸν pro καλώς M, fuerit igitur καλὸς in libro primitivo ut in compluribus Platonis 10 15 20 CAPVT XXXI ΠΕΡΙ AIAOYE 669 νύκτωρ φοβεροὶ μὲν κακοῖς, πολεμίοις Gua vol πολίταις, ἀγαστοὶ δὲ καὶ τίµιοι τοῖς δικαίοις τε καὶ σώφροσι». ὠφέλιμοι δὲ αὑτοῖς τε καὶ ξυµπάσῃ τῇ πόλει. CAPVT XXXI. ΠΕΡΙ AIAO Y x 1 Εὐριπίδου Τημένῳ (fr. 746 N.?). -iódg γὰρ ὀργῆς πιλείον ὠφελεῖ βροτούς. 2 Εὐριπίδου Ἰφιγενείαο (Aul. 318 — 380). Βούλομαί 0" εἰπεῖν κακῶς ev, βραχέα, μὴ λίαν ἄνω 10 ῥλέφαρα "góc τάναιδὲς ἀγαγών, ἀλλὰ σωφρονεστέρως; ὡς ἀδελφὸν ὄντ᾽. ἀνὴρ γὰρ χρηστὸς αἰδεῖσθαι φιλεῖ. 9 Ἐὐρυιίδου Ἱππολύτου (fr. 436 N.?). Ὦ πὀότνι αἰδώς, et9e τοῖς πᾶσιν βροτοῖς Qt 1 πολεμίοις ἅμα M: πολεµίοις τε ἅμα Br, Stob. IIL 1, Plat.; malim πολεµίοις 9^ ἅμα || 8 αὐτοῖς Plat: αὐτοῖς libri Caput XXXI habent SL M, paucas eclogas Br. inscriptio legitur sic ut apud Photium in S M Br, numerus in 5 M, sed xz "in S. genuinus eclogarum ordo nec in SM servatus videtur nec in L, secutus sum illos | 6 ecl. sine lemm. hab. S (in capitis principio), addito lemm. evo. τιµαίω M (eodem quo S loco), poetae nomine non iterato, fabulae omisso L (post ecl. 31, 2). legitur ecloga et lemma Εὐριπίδου corp. Par. 674 Elt. Τημένῳ revocavit Nauck. de codice 5 fallitur Gaisford. nullum ibi legitur lemmatis vestigium frustraque olim cogitabant de Tévvg pseud- euripidea. deceptum esse Gaisfordum lineamentis quibusdam quae in tituli praecedentis calce posuit more solito S! suspicatur Mekler || 4 Al in ἰδὼς om. rubro addendum L | πλείον᾽ Nauck: πλεῖον libri || 8 ecl. cum lemm. hab. SM (post ecl. 31, 1) L (tamquam primam ἐξ iq. L fortasse recte ! 9 g' om. M | αὖ pro εὖ Markland | 19^ φρονεστέ- ooc S! | 11 vio γὰρ χρήστὸς αἰδεῖσθαι φιλεῖ M et sic suspicatus erat Grotius: ἄνηρ y&o χρῆστος χρηστὸν αἰδεῖσθαι φιλεῖ LS ἀγῆρ γὰρ αἰσχρὸς (vel αἰσχρῶς) ovx αἰδεῖσθαι φιλεῖ Euripidis libri | 12 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 31, 2), poetae nomine non iterato, fabulae omisso L (post ecl. 31, 1), sine lemm. Br (tamquam primam capitis); τοῦ αὐτοῦ pro eg. S || 18 12. om. rubr. addendum L | πότνια LSM | stre S | πᾶσιν tacite Grotius dict. poet. p. 137: πᾶσι SMLBr | βροτοῖς ex βροτῶν corr. S! 670 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" συνοῦσα τάᾶναίσχυντοων ἐξήρου φρενῶν. 4 Ἡσιόδου Ἔργων (3198). Αἰδώς, v v' ἄνδρας µέγα σοίνεται ἠδ᾽ ὀνίνησιν. 9 Πενάνδρου Ὁμοπατριοι (fr. 1 com. IV. p. 175). Πᾶς ἐρυθριῶν χρηστὸς εἶναί uot δοκεῖ. 6 Πήουσωνίου (p. 256 Peerlk.). «ἰδοῦς παρὰ πᾶσιν ἄξιος ἔσῃ, ἐὰν πρῶτον ἄρξη σαυτὸν αἰδεῖσύαι. 7 «{ημοκρίτου (cf. fr. mor. 98 Mullach.). Φαῦλον, xüv μόνος ᾖς, µήτε λέξῃς jue ἔργασι, ᾿ μάθε δὲ πολὺ μᾶλλον τῶν ἄλλων σεαυτὸν αἰσχύνεσθαι. 8 Πυωιάθδοος. Πυδιὰς 1, «4ριστοτέλους τοῦ φιλοσόφου Φυγάτηρ ἐρω- τηΨεῖσα ποῖον καλλιστον χρῶμα, ἔφη “τὸ διὰ τὴν αἰδῶ τοῖς ἐλευθέροις ἐπιγιγγόμενον.. 2 ecl, hab. 5Ν (post ecl. 31, 3) L (post ecl. 31, 15); Ἡσιόδου ἔργων reposui ex M, Ἡσιόδου nec plura SL. cf. Ill 29,4 | 4 ecl. hab. SML: Msivavógov ὁμοπάτριοι Μ Mevavóoov (u* S) fabulae nom. omisso SL. cf. lemma ΠΠ 37, 10. Ὁμοπατριών (voluit -ίων) Gaisford | 5 πᾶς libri: ἅπας Grotius diet. poet. p. 137. malui mancum edere, possunt plura cogitari | 6 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 31, 5) L (post ecl. 31, 17) Br (post ecl. 31, 3). iterat eclogam et lemma corp. Par. 675 Elt. recurrit in florilegio Schenkelii (Jen. stud. Xl p. 10) 3 1 V ἄρξηι S &g&m L Br ἀρξῃ flor. Schenk.: ἄρξης M, inde vulg. | cs«v- - xti τὸν flor. Schenk. | 9 ecl. hab. SMLBr; 4ημο, L (sic, non ut adno- tavit Meineke v. IV p. LXIV) Μ óguo^9 Br ónuo* suo more S. sed cum eclogae lemmati subiectae nullum insit dialecti vestigium (cf. Meineke l.c), paene in eo fuit, ut lacunam signarem. intercidit autem ni fallor gnoma quam tradidit Democrates qui dicitur n. 50 Orell.: ῬἙωντὸν πρῶ- τον αἰσχύνεσθαι χρεὼν τὸν αἰσχρὸν ἔρδοντα, nisi males conicere eam sententiam quae legitur flor. 46, 46 hoc loco a Stobaeo praeceptam esse. certe ionicas formas rescribere dubitavi. ceterum Musonii dicto sententia Democritea subicitur saepius velut III 5,22. 7, 25 || 10 μήτ S: μὴ o ML usó Br | 11 ἄλλων libri nisi quod &94eov L | σεαυτὸν (σαι- Br) S Br: ἑαυτὸν LM || 12 ecl. cum lemm. hab. SM, sine lemm. L. recurrit apophth. Vind. 187 [ 18 τοῦ φιλοσόφου secluserim, om. L apophth. Vind. | ἐρωτηθεῖσα S L apophth. Vind.: ἐρωτηθεῖσα ὑπό τινοσ M | 14 ποῖὀν 10 σι [ers ον CAPVT XXXI ΠΕΡΙ ΑΙΔΟΥΣ 671 D , J - 9 Ἰαμβλίχου Σωπιάτρῳ περὶ ἀρετης. - 3 » » X M - 3 ^ 2 / Τοιαῦτα Ó' ἂν εἴη καὶ và τῆς αἰδοῦς ἀγτεχομενα, τιμῶντα δὲ τὰ χρηστὰ ἤθη, δε ἣν τῶν αἰσχρῶν πάντων 3 / . bi PN 9 / c -- - ^ 3 ἀπεχόμεθα. τὴν δὲ ἀναίδειαν ἐξορίζοντα τῆς ψυχῆς, δι [4 c Δ - d Δ / f» ὑπὸ τῶν αἰσχρῶν oi πολλοὶ ἁλέσκονται. 10 Θεοφράστου (fr. CLV Wimmer). Αἰδοῦ σαυτόν, καὶ ἄλλον οὖκ aioyoróduop. 11 Κατωνος. Μάλιστα ὃ᾽ ἐνόμιζε δεῖν ἕκαστον αἰδεῖοθαι éavvóv' µηδένα γὰρ ἑαυτοῦ µηδέποτε χωρὶς εἶναι. 19 Στασίνου ἐκ τῶν Κυπρίων (fr. 20 kinkel.). ον ' ' ο (0C /ov , 2} 3 " Ζῆνα δὲ τὸν ῥέξαντα xai og ταδε παντ EgvrEUOEY, 3 - / » οὐκ ἐκλέλεις εἰπεῖν" ἵνα γὰρ δέος, ἔνθα καὶ αἰδώς. ς Doi 13. Ὁμήρου (1. lI. 172). Αἰδοῖός vé µοι ἐσσί, φίλε éxvoé, δεινός ve. 14 Τοῦ αὐτοῦ (04. XVII 188). 4λλὰ τὸν αἰδέοιμαι xoi δείδια. ἐστι κάλλιον apophth. Vind. | εἶπε pro ἔφη apophth. Vind. | 15 ἐπι- γιγνόμενον SM ἐπιγινόμενον L apophth. Vind. 1 ecl. et lemma hab. SML, sed pro lemmate nil nisi Ἰαμβλὶ 1 (1 om. rubr. addend.) L || 8 δὲ SM L; μὲν tacite Gesn.? p. 212, vulg. εἴη (τὰ) τιμῶντα μὲν τὰ χρηστὰ ἠθη καὶ τὰ τῆς αἰδοῦς ἀντεχόμενα ci. Meineke parum probabiliter, v. τιμῶντα δὲ τὰ χρηστὰ secludi vult Wachsmuth || 6 ecl. cum lemm. hab. SML. iterat lemma et eclogam corp. Par. 676 Elt. | S ecl. cum lemm. hab. SML (post ecl. 31, 10) Br (post ecl. 31, 7); Πλατω- νος (II rubr.) L.. iterat eclogam et lemma Kcvovog corp. Par. 677 Elt. | 9 8? ἐνόμιζε SL: δὲ νόµιζε M Br Tr. p. 173. νόμιζε corp. Par. | 10 µηδένα L idque suspicatus erat Meineke: μηδὲν SM corp. Par. | 11 ecl. cum lemm. hab. SML; Στασίνου ἐκ τῶν κυπρίων M: στασίµου ἐκ t xv- πρῖ S nil nisi (Στ)ασίνου sed Στ om. rubr. addend. L. conferatur ec- loga 18] 19 Μήνα (M rubr.) L | δὲ etiam S, moneo propter Gaisfordum | τὸν ῥέξαντα LSM flor. 31,18: τὸν 9' ἕρξαντα Plat. Euthyphr. p. 12A | 19 Ἵνα γὰρ ατὲ. (T om. rubr. addend.) tamquam nova ecloga a priori- bus separatur lemmate non iterato in L || 14 ecl. cum lemm. hab. 5 M (post ecl. 31, 12) L (post ecl. 31,5) || 15 δέ µοι Apoll. Soph. p. 57, 22 | ἐσσὶ S L Hom. al.: ἐπὶ M | ἔχυρέ, δεινός τε om. L | 16 ecl. hab. lem- mate non iterato L, addito lemmate M: om. eclogam ut tamen sub arti- culi insequentis lemmate facile litterae αλλ agnoscantur S, plane om. Tr. || 15 ᾽λλὰ τὸν ML Hom.: "A42! temere Gesn.? p. 212, vulg. | αἰδέομαι M Hom.: αιδρόµαι (sic, teste Schoellio) L 672 IQANNOY ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 15. Εὐριπίδου ἐκ Kosoqóvrov (fr. 457 N.2). «ἀἰδώς ἐν ὀφθαλμοῖσι γίγνεται, véxvov. 16 Θεόγνιδος (1161—1162). Οὐδένα Φησαυρὸν χαταθήσεαι ἔνδον ἀμείνω αἰδοῦς, zv ἀγαφθοῖς ἀνδράσι, Kógve, διδῷς. : 17 ᾿4γάθωνος (fr. 22 p. 767 N.2). “δικεῖν νοµίζων ὄψιν αἰδοῦμαι φίλων. 18 Πλάτωνος ἐκ τοῦ Εὐφύφρονος (p. 12 A —C). «έγω γὰρ δὴ τὸ ἐναντίον ἢ ὃ ποιητὴς ἐποίησεν Ó ποιήσας 1) Ζῆνα δὲ τὸν ῥέξαντα καὶ ὃς τάδε πάντ ἐφύτευσεν, οὐκ ἔφέλεις εἰπεῖν ' ἵνα γὰρ δέος, ἔνθα xai αἰδώς. 3 , , p" - [e7 ἔγω οὖν τούτῳ διαφέροµαι τῷ ποιητῃ. εἴπω σοι ὅτι; 1 ecl. hab. addito lemmate S M (post ecl. 31,14), sine lemm. cum ecl. 31, 3 coniunctam L; x9naqov* (ή ex corr, sine acc.) 8. χρησφόντου M | 2 d^ ἐν Tr. | φαίνεται mavult Nauck, cf. Ar. Vesp. 447 | 8 ecl. cum lemm. hab. 5 M (post ecl. 31, 15) L (post ecl. 31, 14) || & καταθήσεται Μ. libri Theognidei v. 409—410 exhibent Οὐδένα θησαυρὸν παισὶν (παισὶ AQ) καταθήσει (sic Α O, καταθήσῃ rel.; καταθήσεαι suasit Osc. Crueger diss. de Theogn. p. 24) ἀμείνω Αἰδοῦς 5 v' ἀγαθοῖς ἀνδράσι, Kov, ἔπεται, cum versus 1161— 1162 ibidem legantur sic Οὐδένα Θησαυρὸν παισὶν καταθησειν (sic A; ceteri metro consulentes χαταθήσειν παισὶν) ἄμεινον, Αἰτοῦσιν δ᾽ ἀγαθοῖς ἀνδράσι, Ἱύρνε, δίδου. atque illud quidem distichon genuinum aestimant, hoc quod gravibus vitiis laborat putant male interpolatum esse sive per parodiam ex illo detortum. immo αἰτοῦσιν ὃ — δίδως corruptum videtur ex αἰδοῦς, 7v — óuoc (δίδως Bergk), quod vidit Bergk p. 1.4 II p. 219 reddendum esse Sto- baeo, ubi libri αἰδοῦς ἦν — δίδως. Stobaei lectionem etiam Theo- 9j gnidi vindicat Buecheler | 6 ecl. cum lemm. hab. SML; γα L| 4 ἀδικεῖν 5: ἀδικεῖ Μ 4οκεῖν (4 rubr.) L | 8 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 31, 17) L (post ecl. 31, 12) | 9 ὁ ποιητὴς LPlat.: ó 7 ποι (0z5 Tr. p. 119) 5 ó moi. τῆς priore 2? eraso M || 11 videatur eclogga 12 | vov 9 ἕρξαντα Plat. | πάντα Μ | 19 ἵνα — αἰδώςὶ cf. quae collegit Kinkel ep. gr. fr. I p. 31 | ἔνθα L S Plat.: ἐν- 9«ós M | 18 ἐγὼ οὖν τούτω in ras. L! | ὅπου L 10 15 20 CAPVT XXXII ΠΕΡΙ ANAIAEIAZ 6738 — Ilavv ye. — Οὐ δοκεῖ µοι εἶναι ἵνα δέος, ἔνφα καὶ αἰδώς' πολλοὶ yag µοι δοκοῦσι xai νόσους καὶ πεγίας καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα δεδιότες δεδιέναι uév, αἰδεῖσφαι δὲ μηδὲν ταῦτα ἃ δεδίασιν. οὐ καὶ col δοκεῖς — Πάνυ γε. — 44A ἵνα γε αἰδώς, ἔνθα καὶ δέος εἶναι" ἐπεὺὶ ἔστιν ὅστις αἰδούμενός τι πρᾶγμα καὶ αἰσχυνόμενος ov πεφό- βηταέ τε καὶ δέδοικεν Gua δόξαν πονηρίας; — 4{έδοικε * 3 2 » 2 - »! / . C M / μὲν ovy. — Ovx αρα ópgJoOg ἔχει λέγειν ἵνα γὰρ δέος, , ’ J 1 / ἔνφα καὶ αἰδώς' ἀλλ ἵνα μὲν αἶδωώς, ἔγώφα καὶ δέος, ov μέντοι γε ἵνα γε δέος, πανταχοῦ αἰδώς' ἐπὶ πλέον γαρ 5 / 3 - e / N 2$ / e 2 οἶμαι δέος αἰδοῦς᾽ µόριον γὰρ αἰδὼς δέους, ὥσπερ ἀριν- - P μοῦ περιττὀν, ὥστε οὐχ ἵνα περ ἀριυμός, EvOa xol περιτ- τόν, ἵνα δὲ περιττόν, ἔνφα καὶ ἀρινμός. CAPVT XXXII. ΠΕΡΙ ΑΝΑΙΔΕΙΑΣ. 1 (32, 5 Mein.) Ἐυρωτίδου ΙΗηδείᾳ (469—472). Ov τοι 9gacog τὀδ ἐστὶν, ovÓ εὐτολμία, φίλους κακῶς ὁράσαντ ἐναντίον βλέττειν ἀλλ T) μεγίστη τῶν ἐν ἀνθρώποις νόσων πασῶν, ἀναίδει. ev ὃ) ἐποίησαςρ µολών. 1 ἔνθα LS Plat.: ἐνθαδε M || 8 δεδιότες L, om. ceteri fortasse recte; tacite ex Platone addidit Gesn.! p. 210, inde vulg. | 4 μὲν pro δὲ L | V πονηρίας] ν vel σ ex v L | 9 ἔνθα S Plat.: ἐνθαδε M | 9 et 10 αἰδὼς sed ὦ ex à córr. M! | 10 γε ἵνα γε S Platonis E: ἵνα γε ML PlatonisBDe γε ἵνα PlatonisC Caput XXXII offerunt S M L, duas eclogas etiam Br, titulum sic ut Photius SM Br: numerum ABg' addit M, x£' S. dispositionem reprae- sentavi codicis L propter eclogas nonnullas ab hoc solo asservatas || 16 ecl. hab. L (in initio capitis) S M (post ecl. 32, 4 Mein); τυρί μη 5 εὐρ. µηδεία M. Εὐριπίδου (E rubr.) compendiose nec plura L. versus duos priores afferunt Herodian. περὶ ἀκυρολ. in Boiss. an. gr. III p. 268, Etym. Gud. p. 258 | 18 φἰίλοις M || 20 ἀναίδεια ὃ M | µολών Βατ. uoAov sine acc. S uoAcv M Eur. non nulli uoAcv compend. L Stobaeus III. 43 674 ΙΟΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΒΑΙΟΥ EKAOTON T" 2 (deest Mein.: trag. fr. adesp. 556 N.2) «Αἰδὼς ἁπώλεσ αὐτόν, ἐρρέτω xaxn' πολλὴν γὰρ αὐτὴν δειλὸς c» ἐκτίσατο. 9 (deest Mein.: Eur. fr. 285 N.?) E" κἀγὼ uer ἀγδρών ἡνίκ εὐτύχουν βίῳ. 4 (deest Mein.: trag. fr. adesp. 557 Ν.2) Toig γὰρ καχὼς πράσσουσιν oi σεμνοὶ λόγοι κόσμον μὲν αν δοίησαν' v Ó' εὐπραξία ξὺν τοῖς ἀναισχύντοισιν ὥρισται βροτῶν. 9 (deest Mein.: trag. fr. adesp. 558 N.?) Ὦ παῖ, τὸ δεῖσθαι τῶν zéAac υγητοῖς uéya διδασκαλεῖον τῆς ἀναιδείας ἔφυ. * 1 ecl. sine lemm. hab. L (post ecl. 32, 5 Mein.), om. SM. Euri- pidis ecloga cum non solum antecedat sed etiam insequatur, secundum Laurentiani consuetudinem Euripidi vindicavi etiam mediam probante Nauckio. et ἐρρέτω sic saepius Euripides (Phoen. 625 Androm. 1194), de ἐκτήσατο clausula monui supra 29, 31 | 4 ecl. sine lemm. (vel potius poetae nomine non iterato, fabulae non addito) L, om. SM. ante versum χάγὼ ατὲ. indicavi lacunam. rectius esset, si versus ex Bellerophonte petitos quos admodum in deliciis habuit gnomologus (vide quae de Stobaeo communicavi cum Nauckio), in contextum reciperemus. sic de- mum intellegitur quo pacto locum habere potuerit versus χάγὼ ατὲ. in capite περὶ ἀναιδείας. sunt enim versus hi Ὅστις δὲ γαῦρον σπέρμα γενναιόν v' ἔχων Βίου σπανίζει, τῷ γένει μὲν εὐτυχεῖ, Πενίᾳ δ᾽ ἑλάσσων ἐστίν, ἐν ὃ᾽ ἀλγύνεται Φρονῶν, ὑπ αἰδοῦς Ó ἔργ᾽ dno θεῖται χερών' Ὁ à' οὐδὲν οὐδείς, διὰ τέλους δὲ δυστυχών Τοσῷδε νικᾷ' τοῦ γὰρ εὖ τητώµενος Ovx oiótv, ἀεὶ δυστυχῶν κακώς t ἔχων. Οὕτως ἄμεινον um πεπειρᾶσθαι καλών. Ἐκεῖνο γὰρ µεμνῆ- μεθ” οἷος ἦν ποτε Καάγὼ ust! ἀνδρών qvix! εὐτύχουν Bio || 6 re- currit cum compluribus aliis (ὁ d' οὐδὲν οὐδείς κτὲ.) post flor. 91, 9 Mein. (Evo. Βελλεροφόντῃ) ubi ποτέ ex versu praegresso pro βίῳ || V ecl. sine lemmate cum versu priore coniunctam hab. L, om. S M, sepa- ravit Nauck | 9 ἂν δοίησαν ut tamen malit ἂν διδοῖεν Nauck: ἐν- ῥοίησαν L | 10 Φχισται ci. Nauck | βροτὼν L, testantur Vitelli et R. Schoell, monitum volo propter Nauckium qui βίου codici tribuere videtur et nuperrime coniecit ᾠκχίσθαι φιλεῖ || 11 ecl. sine lemm. hab. L, εἷον om. 5M | 18 διδασχαλία (sic) L ὄ 10 CAPVT XXXII. ΠΕΡΙ ANAIAEIAZ 675 6 (deest Mein.) Ὁμήρου (Il. XXIV 44 — 45). "Oc ᾿Αχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπίώλεσεν, οὐδέ oi αἰδως γίνεται, X v. ἄνδρας µέγα σίνεται nó ὀνίνησιν. 7 (deest Mein.) * ωχειώγ. Αἰδώς τοι ξυνετοῖσιν ἐπὶ βλεφάροισι κάθηται, ὕβρις ὃ) ἀξυνέτοισι σοφὸς δέ κε τοῦτο δαείη. 8 (32, 4 Mein.) Θεόγνιδος (647— 645). δη νῦν αἰδὼς μὲν iv ἀνθρώποισιν ὄλωλεν, αὐτὰρ ἀναιδείη γαῖαν ἐπέρχεῦ ὁμῶς. 9 (32, 1 Mein.) Ἰ/Πενάνδρου (fab. inc. fr. 287 com. IV p. 294). ᾿4περυθριᾷ πᾶς, ἐρυθριᾷ ὃ οὐδεὶς ἔτι. 10 (99. 9 Mein.: Menandri fab. inc. fr. 173 com. IV p. 273). "Oc ' 2 - , 4 ovr. ἐρυθριᾶν ἐπίστατ᾽ ουτε δεθιέναι, 1 ecl. hab. L, om. SM; lemma post alterum versum (ante ὠκειώγ) offert L, traiecit Sarti | 2 Ὡς Hom.: Ὡς (2 rubr.) L | Αχιλεὺς Hom.: ᾽Αχιλλεὺς L || 9 versus ex Hes. Opp. 318 in Homerum venisse visus est iam veteribus criticis, vide schol. | γίνεται L Hom. plerique: γίγνεται Hom. A L Lips. | 4 ecl. cum lemm. hab. L, om. S M; ante ὠκχειών spa- tium relictum rubricatori. ex τῶν Φωκυλιδείων ci. Bergk p. |." 1I p. 72 | 6 καὶ L: corr. Sarti | 7 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 32, 7 H.) S M (post ecl. 32, 3 Mein.) | 8 5j ó5 νῦν mavult Bergk || 9 ἀτὰρ ut videtur S | ἐπέρχεθ' ὁμῶς S: ἐπιστρέφεται énégyso9 όμως M ἐπι- στρέφεται Theogn. ἐπιστρέφεται ὁμῶς L. fuit tamen cum ὁμῶς vel ὅμως ortum putarem ex vocabulo ὤμοις, quod huc irrepere poterat ex syllogae Theognideae versibus proximis (649—652), sive quia hi olim in ipso Stobaei περὶ ἀναιδείας capite locum habebant sive quia lege- bantur in gnomologio vetustiore 4 δειλὴ πενίη, τί ἐμοῖς ἐπιχειμένη ὦώμοις Σώμα καταισχύνεις-- κάλ ἐπιστάμενον. eidem versus leguntur infra flor. 96, 14 Mein. | 10 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 52, 4 Mein.) S M (in initio capitis) || 11 ᾽Απερῦιθριά sed vc ex corr. L | πας SL: πώσ M || 12 ecl. sine lemm. cum versu priore coniunctam hab. LS M: separavit Gesn.? p. 212 Diphili lemmate eclogae proximae (3 Mein.) temere huc retracto, quod fraudi fuit Meinekio com. IV p. 422 et in Stob. ed., Kockio com. II p. 579. Menandri esse locum firmatur disposi- tione codicis L, ad Adelphos rettulit Clericus propter Terent. Adelph. 1ν 5,9 | 18 ὃς οὔτ LM: ὃς ὃ᾽ οὔτ S | ἐπίσταται SM ἐπίστατ Y: οἶδεν lacite scripsit Gesn.' p. 212 (inde vulg.), temere. exempli gratia proposuit Meineke: ὃς à (& Πάμφιλε) Οὔτ ἐρυθριᾶν énlovav! vel ὃς οὖν (aut ὅστις οὖν) Οὔτ ἐρ. ἐπ. ci. Meineke. sed ὃς vel ὃς δ᾽ 493 676 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ τὰ ερῶτα πίασης τῆς ἀναιδείας ἔχει. 11 (32, 7 Mein.) Ἰ{ενάνδρου ααρίνη (fr. 2 com. IV p. 144). Lo μεγίστη των deor νῦν οὐσ᾽ ἀναίδει, εἰ Sióv καλεῖν σε δεῖ. δεῖ δέ᾽ τὸ κρατοῦν γὰρ νῦν νομίζεται Φεός. ἐφ᾽ 000v βαδίζεις, iq! ὅσον ἠξειν µοι δοχεῖς. 12 (92, ὃ Mein.) ἄιφίλου (fr. 29 com. IV p. 425). Ovx Éov' ἀναιδοῦς ζῴον εὐθαρσέστερον. 13 (32, 3* Mein.: trag. fr. adesp. 528 Ν.2) Koxn γαρ αἰδὼς ἔγφα τἀναιδὲς κρατεῖ. 14 (32, 6 Mein.) Θεοδέκτου (fr. 19 p. 805 N.2). -navv iv ἀνθρώποισι γηράσχειν ἔφυ καὶ περὸς τελευτὴν ἔρχεται τακτοῦ χρόνου, πελὴν, ὡς ἔοικε, τῆς ἀναιδείας µόνον. αύτη Ó' ὄσῳπερ αὔξεται Φνητῶν γένος, τοσῷδε μείζων γίγνεται xo9* ἡμέραν. 15 (32, 8 Mein.) Ἡροδότου ἱστορίας α (ἱ 8). a poeta alienum esse vidit Buecheler. gnomologi si est, sufficiet in extremo versu collocasse | οὔτε SM: εὖτε L 1 ἀναιδείας LM: ἀναιδείης S | 9 ecl. hab. lemmate non iterato L (post ecl. 32, 2 Mein.), addito lemmate S M (post ecl. 32, 6 Mein.); Κα- οἵνῃ Meineke: χαρίνη SM | 8 Ἡ μεγίστη (Ἡ rubr.) L | 4 οὖσα ἀναί- δεια fere libri | 5 XQUTOUY SM: αρατεῖν L. respicit Artemid. onirocr. II 36 ὀρθώς τοῦτο τὸ παλαιὸν ἔχει τὸ κρατοῦν δύναμιν ἔχει Θεοῦ. et 69 εἶτα βασιλεῖς καὶ ἄρχονται' τὸ κρατοῦν γὰρ πᾶν ὃ. ἔχει θεοῦ. hoc immerito praeoptari ab Hirschigio et Cobeto bene exposuit Meineke v. Il p. V | 6 δοχεῖ L | 7 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 32, 7 Mein.) S M (post ecl. 32, 2 Mein.); 4ιφύλου M || 8 Zoc' (sic ut correxit Meineke) L ἔστιν SM | 5oov ex ζώων corr. L || 9 ecl. sine lemmate cum praegresso versu iunetam hab. L S M, separavit Meineke || 10 κακὀν Herwerden | y' ἀναιδὲς libri: eorr. Valckenaer ad Eur. Hipp. 385 || 11 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 32, 3 Mein.) S M (post ecl. 32, 5 Mein.), sine lemm. Br (tamquam capitis primam) [ 18 versum inter lineas habet S, seclusit Nauck | τακ- tov Buecheler: τὰ τοῦ 5 MLBr την τοῦ Tr., vulg. | 14 μόνης Meineke apud Nauckium [| 15 αὕτη S αὐτὴ ML Br | 16 γίνεται libri, etiam Tr., γίνεται S || 17 ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 32, 6 Mein.) SM (post ecl, 32, Mein.) zo to^ «' (unde ἱστοριῶν α΄ non recte Meineke) S, ἤρο- , ς , , C , , ο - óotov ἱστορίας α M: 'Hooóocov (corr. rubr. ex ρόδοτ) à nec plura L. Qt 10 Qt CAPVT XXXI] ΠΕΡΙ ANAIAEIAZ 671 vua δὲ κιθώνι ἐκδυομένῳ ἐκδύεται καὶ τὴν αἰδώ γυνη. 16 (32, 9 Mein.) Ἐενοφῶντος £x τῆς Κύρου παιδείας (| 9, 7). Ἔπεσθαι δὲ δοκεῖ μάλιστα τῇ ἀχαριστίᾳ ἀναισχυντία καὶ γὰρ αὕτη δοχεῖ εἶναι μεγίστη ixl πάντα τὰ αἰσχρὰ ἡγειιών. 17 (deest Mein.) {ημοσθένους ( $ 27 p. 17). Καὶ ἔτι ἡ τῶν πραγμάτων αἰσχύνη οὐδεμιᾶς ἐλάττων ζημίας τοῖς ye σώφροσιν. 18 (deest Mein.: Demosth. IV S 10 p. 43) Ἐγὼ μὲν οἶμαι τοῖς ἐλευθέροις µεγίστην ἀνάγκην τὴν ὑπτὸ τών πραγμάτων αἰσχύνην εἶναι. 19 (deest Mein.) Θουκυδίδου (1 84). Πολεμικοί τὲ xai εὔβουλοι διὰ τὸ εὔκοσμον γινόµεθα, 5 τὸ μὲν ὅτι αἰδως σωφροσύνης {ιλεῖστον μετέχει, αἰσχύνης δὲ εὐψυχία. iteratur flor. 74, 36 Mein. (Ἡροδότου). cf. Plut. rat. aud. p. 37D coniug. praec. p. 1990. Clemens Alex. paed. Ἡ 10, 100 p. 230 P. (schol. ad h. 1. p. 444 Dind.) 1 χιθῶνι L Her.: χιτῶνι sed tres priores litt. in ras., ut adpareat veram formam deletam esse S χιθόνη M; χιτῶνι flor. 74 | ἐχδυεται L S M: συνεκδυεται flor. 14, Her. | 5 ecl. cum lemm. hab. L S M (post ecl. 32, 8 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 32, 6 Mein.); pro lemmate nihil nisi Ξενοφώντος παι L, Xenophontis nom. om. S. leguntur verba in ampliore tmemate I[ 46, 22 p. 264, 2 Wachsm. (Ξενοφώντος Hv- gov παιδεία), item infra flor. 44, 23 Mein. (Ξενοφώντος ἐκ τῆς Kvpoov παιδείας) | 4 αχρηστία L | ἀναισχυντία sine articulo LS M Br et sic libri ecl. II p. 264 Wachsm. et flor. 44, 23: η αναισχυντἰα Xen. | B αυτη δοκεῖ εἶναι μεγίστη SM, ecl. II p. 264 flor. 44, 23. αὕτη docet εἶναι (om. μεγίστη) L Br: αύτη μεγίστη δοκεῖ εἶναι Xen. | παντα om. L || ? ecl. cum lemm. hab. L (post ecl. 32, 9 Mein., om. SM || 8 καὶ πρὀσεσθ᾽ 7j Όβρις καὶ £9! η τῶν πρ. Demosth. | οὐδὲ μιᾶς L | ἐλάττων Demosth.: ἐλάττω L || 9 ζημίας L Demosthenis S: ζημία Demosth. || 10 ecl. hab. lemmate non iterato L, om. SM | 11 ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαι Demosth. | τὴν ὑπὸ vov πρ. L: τῆν ὑπὲρ τών πρ. Demosth.; τὴν τῶν πραγμάτων ex schol. p. 150, 7 Blass comment. crit. p. XLII || 18 ecl. cum lemm. hab. L, om. SM | 14 πολεµικοί τε Thuc.: πολέμιοί (x rubr.) τε L. τὲ particulam cum superioribus cohaerere voluit Thucydides, cum inse- quenti χαὶ gnomologus | γινόµεθα Thuc. | 16 τομὲν L 678 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ CAPVT XXXIII. ΠΕΡΙ ΣΙΓΗΣ. 1 Καρκίνου (fr. 7 p. 800 N.?). Πολλοῖς yàg ἀνθρώποισι φάρμµακον κακών σιγή. μάλιστα ὃ ἐστὶ σώφρονος τρόπου. 13 (deest Mein.: Soph. Ai. 293) Γύναι, γυναιδὶ κόσμον 5 σιγὴ φέρει. 2 Ἰενάνδρου (fab. inc. fr. 288 com. IV p. 294). Ουὐθὲν σιωπῆς ἔστι χρησιμώτερογ. Σοφοκλέους 4λεαδαις (fr. 78 Ν.2). Ὦ παῖ, σιώπα΄ πόλλ ἔχει σιγὴ καλά. 4 Χάρητος (fr. 2 p. 826 N.?). Γλὠσσης μάλιστα παγταχοῦ πειρω κρατεῖν, Caput XXXIII exstat in S M, eelogae non nullae in Br Mac. Chrys. titulum περὶ σιγῆς quem reposui offerunt Photius M Br Mac. (sed σιωπῆς superscr. Mac. m. rec. Br?), περὶ σιωπῆς S Tr. p. 175, inde vulg. nume- rum addunt SM Mac., sed zz' S | 8 ecl. cum lemm. hab. SM tamquam primam capitis, sine lemm. Br post ecl. 33, 3 || 4 Πολλῶν recte Nauck | xaxov S Br: xaxov M | 6 ecl. hab. Br post ecl. 33, 1 Mein., om. S M. iteratur cum versu qui apud Sophoclem praecedit infra flor. 85, 1 Mein. (Σοφ. Αἴαντι). nostrum habet Apostol. cent. V 783a. aliorum testi- monia, inter quos est Aristoteles polit. I 13, vide apud Lobeckium. cf. etiam Wachsmuth ad apophth. Vind. 173 || ? γυναικὶ Arist. | 8 ecl. cum lemm. hab. SM (post ecl. 33, 1) Mac. Chrys. (tamquam capitis pri- mam). legitur versus inter monostichos, vide Meyer Frbin. samml. p. 442. v. σιωπῆς εὐκαίρου χρησιμώτερον οὐδὲν reperiuntur Ποπ]. Schenkel. (Jien. stud. XI p.32) 112 || 9 οὐδὲν Mac. | 10 ecl. cam lemm. hab. S M (post ecl. 33, 2 Mein.) Br (tamquam capitis primam); Αλεαδαις Mei- neke: αἰλέασι M quod omittunt S Br. Mevavógov 5 παραίνεσις Apo- stolius cent. XVIII 62a, sed pendet a Tr. p. 175 ubi lemmate omisso adfertur tamquam altera Menandrea post ecl. 33, 2. hinc deceptus est Meineke com. IV p. 280. omisso poetae nom. legitur apud Plutarchum de garrulitate p. 502E || 11 ozyz M Br Plut.: σιωπη S || 12 ecl. cum lemm. hab. S M. de Charete dubitans Crateti versus adsignat Bergk p. lL* Η p. 372. recepta ecloga est in corp. Par. 478 Elt. (Χάρητος). versus primus inter Menandri monosticha relatus est 80, cf. Meyer Frbin. samml. p. 423 | 19 πανταχῆ Men. mon. 10 Qt 10 CAPVT XXXIII ΠΕΡΙ ΣΤΗΣ 679 ὃ καὶ γέροντι xal νέῳ τιμήν φέρει, ἡ γλὠσσα OLyrv καιρίαν κεκτηµένη. ὅ ᾿4Φηνοδώρου (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 207 C). "Εστι καὶ τὸ σιγᾶν ἀκίνδυνον γέρας. 6 ᾽άμφιδος (fab. inc. fr. 9 com. III p. 319). Oix ἔστι κρεῖττον τοῦ σιωπᾶν οὐδὲ Ev. 7 Φιλωνίδου (com. Il 1 p. 425). Κρεῖττον Guwzüv ἐστιν v ÀoÀeiv µάτην. 8 KAsavSovg. Σιωπῶντος τοῦ Κλεάνθους, ἐπεί τις ἔφη ví σιγᾷς; N s C e - / ς -» 9 ες /2 92) ς.9 ) €f xal μὴν ἠδὺ τοῖς φίλοις ὁμιλεῖν, ἠδὺ ἔφη αλλ 000 4 - - - - / / ἤδιον, τοσῷδε μᾶλλον αὐτοῦ τοῖς φίλοις παραχωρητέον.. 9 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Πώς ἔστιν ἀπὸ ἐχδρῶν ὠφελη- ὀτναι (p. 90 B). " 4 δὲ " MI N Δ À - 3 ’ 3 γευ δὲ τούτου vüv περὶ την γλὠτταν ἐγκρατειαν, ου 1 ὃ xolSM: ὃ δὲ corp. Par. óc καὶ ci. Nauck, xai γὰρ ego dubi- tanter | 2 versum interpolatori tribuit F. G. Schmidt Krit. stud. IIl p. 27. probabilior est sententia Buecheleri, qui plenius post φέρει distinguens proximae eclogae initium putat interceptum esse || 9 ecl. cum lemm. hab. SM; de cod. Phot. vide Elteri diss. p. 50. poetae Cei esse versum testatur Aristides II p. 192, ubi schol. III p. 501: τὸ δὲ σιωπῆς «x. y.&x Σιμωνίδους ἐστὶ τοῦ Πίου (Simonid. fr. 66 B.). lemma Αθηνοδώρου temeritatis eclogariae est exemplum memorabile. fontem erroris aperit Ps.-Plut. |. c. p. 207 C, ubi hoc versu usus Augustus dicitur Athenodorum apud se retinuisse: καὶ κατέσχεν αὐτον ὅλον ἐνιαυτὸν εἰπὼν ὅτι ἐστὶ καὶ σιγῆς ἀκίνδυνον γέρας. fere in proverbium abiit versus, re- spiciunt multi, quorum locos indicarunt Leutsch in Apostol. cent. VII 97 Bergk p.1.* Ill p. 418 || 4 τὸ quo metrum destruitur rectius om. Plut. alii | σιγῆς 5 σιγᾶν M (et sic epigr. *1157 Kaib.), et fortasse indicio articulus est σιγᾶν scripsisse gnomologum. σιγᾶς dederat poeta || 5 ecl. cum lemm. hab. SM || 6 οὐδὲ £v S: οὐδέν M | 7 ecl. cum lemm. hab. S M. recurrit versus corp. Par. 678 Elt. (Φιλονίδου sic); Men. monost, 290. cf. monost. 484 | 8 κρεῖττον S M monost. 290: κρεῖσσον corp. Par. || 9 ecl. cum lemm. hab. S M [ 11 ὅσω 5 M: ὅσον Tr. p. 115, inde vulg. | 19 αὐτοῦ M Tr.:: αὐτοῦ S || 18 ecl. lemmate compend. addito hab. M, om. S || 15 τούτου tacite ex Plut. Gesn.?, inde vulg.: τοῦ M | τὴν περὲ τὴν tacite Gesn.*: τὴν περατὴν M; την περὶ libri Plut. | γλὠτταν M Plut.; γλὠσσαν Gesn.2, inde vulg. 680 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T μικρὸν ἀρετῆς µέρος οὔσαν, ὑμτήχουν Gel τι λογισμῷ καὶ πειθήνιον ἔχειν xx 10 Ζήνωνος. Ζήνων ᾿4ντιγόνου πρέσβεις 4ὐγναζε πέµψαντος, κληθεὶς ὑπ αὐτῶν σὺν ἄλλοις φιλοσόφοις ἐπὶ δεῖενον, κἀκείνων παρὰ ποτον σπευδόντων ἐπιδείκνυσθαι τὴν αὖ- τών ἕξιν, αὐτὸς ἐσίγα. τών δὲ πρέσβεων ζητούντων τί ἀπαγγείλωσι περὶ αὐτοῦ πρὸς 4ντίγονον ᾿τοῦτ. αὐτό᾽ ἔφη 0 βλέπετε ὁυσκρατέστατον γὰρ πάντων 0 λόγος. 11. Ἐενοκράτους. Ἀενοκράτης Οδιαιρῶν ἕκαστον µέρος τῆς ἡμέρας εἰς πραξίν τινα xol τῇ σιωπῇ µέρος ἀπένεμεν. 19 Σιµωνίδου (Plut. de tuenda sanit. p. 125 D). Σιμωνίδης ἔλεγε µηθδέποτε αὐτῷ uevausinoat σιγί- σαντι, φὺεγξαµένῳ δὲ πολλάκις. 1 «si tacite ex Plut. Gesn,?, inde vulg.: óz M | 2 post ἔχειν la- cunam signavi: ovx ἔστιν (ovx ἔνεστιν Hercher), ἂν un τις ἀσκήσει xul µελέτῳ καὶ φιλοπονίᾳ τὰ κάκιστα τών παθών, oióv ἐστιν T, ὀργή, κατεργάσηται tacite ex Plut. supplevit Gesn.*, inde vulg. | 8 ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lemm. M, sed post 1* Br. cf. Plut. de garrul. p. 504A Diog. Laert, VII 24 || 4 zéuwevrogc, sed wv ex π ut vi- detur corr. M! [| 8 τοῦτο M Br | eclogae 10 solus Br subicit haec sine lemmate: ξένοι βασιλέως ἐν avuxocílo φιλοφρονούμενοι Ζήνωνα προ- πιόντες αὐτῷ ἠρώτων ἠσυχίαν ἄγοντα περὶ σοῦ δὲ τί (δέ τι cod.) χρὴ λέγειν τῷ βασιλεῖ;, κακεῖνος ἄλλο μηδὲν y ὅτι πρεσβύτης ἐστὶν (ἐστιν sine acc. cod.) ἐν Αθήναις παρὰ πότον σιωπᾶν δυνάµενος ex Plutarcho nimirum derivata. cf. Maxim. ο, 20 p. 596 Combef. || 10 ecl. hab. 5 M (post ecl. 33, 10) Br (post eclogam ad 33, 10 indicatam) Mac. Ghrys. (post ecl. 33, 2). lemma recepi ex M, om. S Br Mac. recurrit corp. Par. 515 Elt. ( Ξενοκράτους exstabat, sed abluisse videtur cod. Par. 1168 ^ Elter). cf. Laert. IV 11 | 12 τῇ om. Mac. | τὴν σιωπην corp. Par. | ἀπενέμείν) libri Stob. ἀπένειμεν corp. Par. cf. Laert. χαὶ ὥραν μίαν, φασίν, ἀπένεμε σιωπῷῥ | 18 ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys., addito lemm. M. recurrit Anton. I c. Τὸ p. 14 (Σιμωνίδου) Maxim. c. 20 p. 598 Combef. (male 4ημοσθ. sed post Simonid.). cf. Plut. de garrul. p. 515 A de liberis educ. p. 10F. temere Apollonio (cf. ecl. prox.) tribuit Kayser post Philostr. (Turici a. 1844) p. 56, unde idem error apud Hercherum | 14 ἔλεγε ugóémove αὐτῶ S M Br Μας, Plut.: μµηδέποτε μὲν αὐτῷ ἔλεγε Ant. µηδέποτε ἑαυτῷ ἔλεγε Max. | αὑτῷ pro αὐτῷ 10 [d 9 10 15 20 CAPVT XXXIII ΠΕΡΙ ΣΙΤΗΣ 681 13 ᾿ἀπιολλώνιος τοῖς γνωρίμοις (deest edit. Hercher.). Πολλὴν ἐπιμέλειαν ποιεῖσφε περὶ τοῦ μὴ λέγειν ἃ μὴ δεῖ. παντελώς γὰρ ἀπαιδεύτου τινός ἐστι τὸ μὴ Óv- - M 3 2) - N * € b νασθαι σιωσζᾶν, αλλ ἐκλαλεῖν τα ur) καλως ἔχοντα. 14 «{ιογένους. 4ιογένης πρὸς τὸν φιλόὀσοφον εἶναι φήσαντα, ἐρω- τῶντα δὲ ἐριστικῶς Ἱκακόδαιμον ἔφη τὸ βέλτιστον τῶν ἓν τῷ βίῳ ποῦ φιλοσόφου λυμαινόµενος τῷ λόγῳ Φφιλο- σοφεῖν qms . 15 Θεοκρίτου. M [4 Θεόκριτος ἐρωτηθεὶς ὑπιὸ ἀδολέσχου Όπου αὐτὸν αὖ- PI € ct 3 » ς 2 M 1 3 » 3 θιον οψοιτο, οπου εφη ἐγω σε Ovx οψοµαι . 16 (33, 17 Mein.) Πλουτάρχου (fr. XXXIV 1). Περὶ τής xa9^ Όμηρον ἐχεμυθίας διὰ τούτων σαφώς δείκνυται. λέγει γαρ Θερσῖτ᾽ ἀκριτόμυῦε, λιγύς περ ἑὼν αγορητὴς ἴσχεο μηδ ἔφελ οἷος ἐριζέμεναι βασιλΏι. καὶ του Τηλεμάχου εὐτόντος » µάλα τις Φεῶν ἔνδον, ot οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν ἐπιλαμβανόμενος 0 πατὴρ ἔφη P / 3 / . oíya καὶ κατὰ σὸν νόον ἴσχανε unó ἐρέεινε ο’ / 3 Y € C 2/ » αυτή τοι δίκη ἐστὶ Φεῶν ot Όλυμττον ἔχουσι. - , ^ J / τοῦτο ἐκσίγῆσιν oi Πυφαγορικοὶ καλοῦντες οὐδὲν ἀττεκρί- tacite Meineke. post eclogam 12 praecepit ecl. 36, 25 (sine lemm.) Br 1 ecl. cum lemm. hab. SM; lemma compend. S. iteratur ecloga et lemma "AztoAAovlov corp. Par. 679 ΕΙ. || 2 ποιεῖσθε (ut coniecit Meineke v. IV p. LXIV) S: ποιεῖσθαι M Tr. p. 175 corp. Par. | 4 αλλ S: ἀλλὰ M corp. Par. | 5 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M, om. Α || ? χα- χὁδαιµον (sine acc. M) ἔφη M Tr.: κακόδαιµον ov ἔφη S dittographia ut videtur, nisi praeoptes χακοδαιμονῶν cum Buechelero | 10 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M; sine lemm. etiam Mac. Chrys. sed post ecl. 35, 1 | 11 0zov M | 18 ecl. cum lemm. hab. S post ecl, 15, Tr. p.176 post ecl. 16 Mein. (inde vulg.), om. MA. ex parte concordat eum Ps.-Plut. vit. Hom. c. 149, vide Diels dox. p. 97 sqq. | 14 διὰ τούτων compend. S: διὰ τούτου Tr., inde vulg. | 15 ll. I] 246 sq. | 17 βα- σιλῆι S. βασιλεῦσιν Hom. | 19 Od. XIX 40 | θεών S θεὸς Hom. || 21 Od. XIX 42sq. | 23 ἐχσίγησιν Gomperz Jen. stud. M p. 12 coll. Eustath, Od. XXIV 485 p. 1968, 25 opusc. p. 95,18: ἐξήγησιν S 682 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" - M - e / - " - νοντο τοῖς πτερὶ φΦεῶν ο TL τύχοιεν ἰταμῶώς καὶ εὐχερῶς ἐρωτώσιν. 17 (33, 16 Mein.) «{ημοσθένους (?). M "n , 3 23 N 2 - 3 1 JM» voutouré ue, α 24 91voioi, ἀγνοεῖν, ὅτι ἀσφαλὲς - 5 τὸ σιγαν ἐστι. CAPVT XXXIV. ΠΕΡΙ TOY EYKAIPOX AETEIN. 1 «{ιονυσίου (fr. 6 p. 795 N.?). ^H λέγε τι σιγῆς κρεῖττον v σιγὴν Eye. 2 Ευριπίδου “4ρχελάῳ (fr. 253 Ν.2). .. µ4σιλοῦς ὁ μῦθος, μὴ λέγ εὖ τὸ γὰρ λέγειν ev θεινόν ἐστιν, εἰ φέροι τινὰ βλάβην. ὃ Εὐρωτίδου «4ἰγέως (fr. 5 Ν.2). 1 τοῖς (ut coniecit Wyttenbach) S: τών Tr., inde vulg. | ο τι Wyttenbach: ὅτε S | εὐχερῶς 8: δυσχερῶς operarius ap. Gesn.? p. 214, inde vulg. | 9 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 17 Mein.), addito lemm. M Tr. (post ecl. 15), sed M omissa ecl. 17 Mein.; δηµοσθένουσ M, δίωνος Tr., unde vulg. lemma ὀίώγος male huc retractum ex prima ecloga capitis 0. oq: M. 00. 4, ; proximi, ubi dk, i. e. διογυσίου S | 4 ω S o αἀθηναῖοι Tr.: ὦ 9εοὶ compendio male explicato M; malim ὦ ἆνδρες ᾿Αθηναῖοι, cf. p.323, 16 adn. Caput XXXIV est in SM, paucae eclogae in Dr Mac. Chrys. titulum habent omnes sic ut Photius, numerum S M Mac., sed x9' S. ab ec- loga 14 rursus incipit Α | 8 ecl. cum lemm. hab. S M Mac., sine lemm. Br; ài S διονυσίου M Mac.: Εὐριπίδου (ex prox. ecl.) Tr., inde vulg. quam male secutus est etiam Meineke. iteratur versus et lemma 41ο- νυσίου corp. Par. 682 Elt. relatus est inter Men. mon. 208, inter paroemias Mac. cent. IV 44, Greg. Cypr. Mosq. cent. III 61, prov. app. cent. IlI 7 | 9 κρεῖττον SM Br corp. Par. et reliqui testes, quod in Stobaeo feren- dum | 10 ecl. cum lemm. hab. SM. iterat eclogam et lemma Εὐρι- zt ó( 0v) corp. Par. 683 Elt. sine lemmate supra leguntur versus III 13,9 | 11 μὴ λέγ᾽ εὖ quod coniectura reppererat Valckenaer diatr. p. 256 flor. 13 ut videtur: uz λέγε SM corp. Par. || 12 φέροι SM corp. Par.: φἑρει flor. 19 ut coniecit Cobet coll. crit. p. 203 | 18 ecl. cum lemm. hab. SM; í αυ. pro Evg. S σοι 19 10 CAPVT XXXIV ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΥΓΚΑΙΡΩΣ AETEIN 688 Ei ur καθέξεις γλὠσσαν», ἔσται σοι xaxa. 4 ἀντεφάνους (fab. inc. fr. 46 com. III p. 149). Ovx ἔστιν οὐδὲν λεγόμενον μακρώς, ὅτε ὁ λέγων ὑποτάστει τοῖς λόγοις τὰ πράγματα. 9 4ἰσχύλου (fr. 3977 Ν.2). Πρὸ τῶν τοιούτων χρὴ λόγων δάχνειν στόμα. 6 Ἐκ τοῦ Ἰσοκράτους πρὸς «4{ημόνικον (6 41 p. 11b). ά4ύο πτοιοῦ καιροὺς τοῦ λέγειν, ἢ περὶ ὧν οἶσφθα σα- φῶς, ἢ περὶ ὧν ἀναγκαῖον εἰπεῖν. iv τούτοις γὰρ µόνοις 0 λόγος τῆς σιγῆς κρείττων, ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ἄμεινον σιγᾶν v» λέγειν. 7 Πυναγόρου. Ἔλεγεν ὁ Πυθαγόρας “χρὴ σιγᾶν ἢ κρείσσονα σιγῆς λέγειν’. 8 Tov αὐτοῦ. ^H σιγὴν καέριον ἢ λόγον ὠφέλιμον ἔχε. 9 Σὀλωγος. 1 χαθέξεις Porson adv. p. 214: χαθέξης SM | ἔσται tacite ed. Wechel. p. 389: ἔστι S M | 2 ecl. cum lemm. hab. SM; &vrig^ per- spicue 5 ἀντιφάνουσ M: Αντιλόχου Tr. | 8.4 ore ó S ὅτ᾽ ó (sic) ex ὅτε ut videtur corr. M? || 4 ὑποταττει S: ὑποτάττοι M; ὅταν 'O à. ὑποτάττῃ malit Meineke | τοὺς λόγους τοῖς πράγµασιν ci. Kock com. l| p. 123. intellego Όποταττει τοῖς À. τὰ πράγματα tamquam χρηπῖδα || ὃ ecl. cum lemm. hab. SM || 4? ecl. hab. S M (post ecl. 34, 5) Br Mac. Chrys. (post ecl. 34, 1): ἐκ τοῦ ἰσοκράτουσ πρὸς ónuov. M: ἰσοκράτους nec plura S Br Mac. iterat eclogam et lemma Ἱσοκρατους corp. Par. 684 Elt., eclogam Georgid. p. 25 (post Isocr.) | S ποιοῦ καιροὺς S M Br Mac. corp. Par. Is. Georg.: χαιροὺς ποιοῦ Tr. inde vulg. | σαφώς om. Georgid. | 10 σιῆς S M Br Mac. corp. Par. Is. Georg.: σιωπῆς Tr. inde vulg. | 12 ecl. cum lemm. hab. $, om. M. iterat eclogam et lemma corp. Par. 685 Elt. ' cf. mantiss. proverb. cent. III 46 (paroemiogr. gr. II p. 719); gnomol. Vatic. 459 || 15 ecl. hab. SM; € αυ. (quod praetervidit Gaisford) 5 πυθαγόρου M. cf. floril. Schenkelii (Jen. stud. XI p. 20) 59: "H ouygv καίριον ἔχειν δεῖ vj λό- yov ὠφέλιμον | 1€ ecl. cum lemm. hab. S M. iteratur ecloga et lemma corp. Par. 657 Elt. eadem supra legitur HI 1, 172 p. 114, S, cf. Laert, 684 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T Σ4ραγίζου τοὺς μὲν λόγους σιγῇ, τὴν δὲ σιγὴν xag. 10 «4ἰσχίνου (C. Fr. Hermann. disput. de Aesch. Socrat. rel. p. 11). «ἰσχίνης 0 5Σωκρατικὸς ἐπεστληχθείς, ὅτι Σωχρατει ἐσχολαχὼς σιωπᾷ, οὐ γὰρ µόνον εἶπε "λέγειν ἔμαιλον παρα Σωκράτει, ἀλλὰ καὶ σιω/τᾶν’. 11 Πιυναγόρου. «4ἱρετώτερόν σοι ἔστω λίθον εἰκῇ βάλλειν, » λόγον ἀργόν. 12 Εὐρωτίδου ἓν Ανδρομέδα (fr. 126 Ν2.. Σιγᾷς' σιωπὴ ὃ ἄπορος ἑρμηνεὺς λόγων. 13 Θεύγνιδος (625 — 626). -oyaléov Φφρογέοντα παρ ἄφροσι πόλλ ἀγορεύειν. καὶ σιγᾶν αἰεί' τοῦτο γὰρ ov δυνατόν. 14 Ἐκ τοῦ Ἐπικτήτου Ἐγχειριδίου (c. 33). Τάξον τινὰ ἤδη σεαυτῷ χαρακτῆρα xol τύπον, ὃν Ι 58 ἔφασκέ τε σφραγίζεσθαι τὸν μὲν λόγον σιγῇ, την δὲ σιγὴν καιρφ. ceterum vide Brunco act. sem. philol. Erlang. III p. 339 1 σραγίζου M Ἱ 2 ecl. hab. SM (post ecl. 34, 9) Mac. Chrys. (post ecl. 34, 6); lemma om. S Mac. cf. gnomol. Vat. 207 | * ecl. cum lemm. hab. S M Μαο. iteratur ecloga lemmate non denuo signato (post ecl. 34, 7) corp. Par. 686 Elt. cf. Sext. 152 Clit. 28 Elt.; Pyth. Vind. 7 (Syr. 7) Porphyr. ad Marc. 14; cod. Vind. 199 f. 188"; gnomol. Byz. 141 p. 189 Wachsm. (Pal. 109 Bar. 176 Mon. 66 Leid. 65); flor. Laur. p. 241,11 Mein., Nili sent. 2 p. 320 Or. et quae adnotarunt Elter Schenk! Wachsmuth | ὅ ῥαλεῖν (βαλεῖν Mac.) Mac. corp. Par. | 10 ecl. hab. SM; m ἐν ςνδροµς S svg. ἐν ἀνδρομέδα M quod recepi; E)o. Ανδρομέδας temere Gaisford. fabularum series 4ρχελάῳ (2) Αἰγέως (3) ἐν Ανδρομέδα (12) indicium est alphabetici gnomologii manifestum | 11 λόγον M | 12 ecl. cum lemm. hab. SM. prior versus legitur poetae n. non addito Diogenian. cent. II 90, Gregor. Cypr. cent. I 86, Apostol. cent. IV 6; Suid. v. ἀργα- λέον (vide Bergk ad Theogn. 625) | 14 aig Tr. et Theogn.: ἀεὲ 5 M || 15 ecl. hab. SM A; "Ex τοῦ Ἐπικτήτου ἐγχειριδίου M: Ἐκ τῶν Ἐπικτήτου S, inde νη]ς., lemma cum eclogae verbis Ταξον τινα — 685, ὅ περὶ ἕππων om. A | 16 σεαυτῷ (-τον M) χαραατῆρα S M: χαρακτήρα σαυτῷ Arr. 10 10 CAPVT XXXIV ΠΕΡΙ TOY ΕΥΚΑΙΡΩΣ AETEIN 685 φυλάδεις ἔπέ τε σαυτοῦ ov xal ἀνδρώποις ἐντυγχάνων. σιωτεὴ τὰ πολλὰ ἔστω ἢ Λαλείσθω τὰ ἀναγχαῖα καὶ δι ὀλίγων. σπανίως δέ ποτε καιροῦ καλοῦντος imi τὸ λέ- γειν τι ἤξομεν, ἀλλὰ περὶ οὐδενὸς τών εἰκαίων, μὴ περὶ ἀθλητῶν D μονομόχω» 1 cepi ἵπεων ἢ βρωμάτων ἢ 7t0- μάτων τῶν ἑκασταχοῦ, μὴ περὶ ἀνθρώτιων Ψέγοντα ῆ ἐπιαινοῦντα ἢ συγκρίνοντα. Λλουτὸν ἐκείνου ἔχου τοῦ μὴ καδιέναι eig ὁμιλίας ἰδιωτικάς, ἀλλὰ ἂν οἷός τε yc, ué- ταγε τοὺς λόγους imi τὸ προσῆκον' εἰ δὲ ux, ἄἀπόλειτε σιωτίαγ. 15 Σόλωνος. Σόλων ἐρωτηθεὶς ὑπὸ Περιάνδρου παρὰ πότον, iei 1 φυλάξεις SM Arr.: φυλάδειε operarius Gesn.? p. 215, inde vulg. | σαυτοῦ SM σεαυτοῦ Arr. Gesn, vulg. | ἀνθρώποις ἐντυγχάνων Μ Arr.: ἑτέροισιν ἐντυγχάνων» S unde ἑτέροις συντυγχάνων non recte coniecit Meineke, nam ἑτέροισιν scriptum. est dittographia quadam ante &vyt., per ἑτέροις autem variari videtur ἄνοις quod ἄλλοις male inter- pretatus est librarius pro ἀνθρώποις, nisi ipsi ἀνθρωποις fortasse ad- seriptum erat ἑτέροις || 2 καὶ σιωπή Arriani plerique | τὰ πολλὰ S M: τὸ πολὺ Arr. | 8 καλοῦντος SM: παρακαλοῦντος vel παρακολου- Θοῦντος libri Arr. | τὸ SAmr.: τῷ M || 4 τι libri aliquot Arr., alii omittunt: τί aut c£ ex corr. S! τί M τὲ Tr. | z&ousv SM Arriani aliquot: λέξον μὲν Arriani alii Simpl. quod recte recepit Schweighaeuser ed. mai. | μηδενὸς Arr. non nulli | εἰκαίων SM: τυχόντων Arr. | un περὶ ἆθλη- τῶν — 5 qy πομάτων SM, ab 5 βρωμάτων etiam Α: μη περὶ µογο- μαχιών, μη. περὶ πποδρομιῶν, μὴ περὶ αθλητών, uy περὶ βρωμα- των ἢ ποµάτων Arr.; cf. Arr. Epict. diss. III 16, 4 || 5 πωμάτων tacite Meineke, sed vide p. 507,10 || 6 μη ν SMA: μάλιστα δὲ μὴ Arr. | ἂν- θρωπων Atr.: ἄνθρωπων (sic) M! ανον 5 ἄνθρωπον M? A | ψέγοντα 7 ἐπαινοῦντα 9 συγκρίνοντα S ΜΑ Arr. Simpl., ψέγων y ἐπαινών ἢ συγ- Χρίνων Arriani alii | V λοιπὸν — 8 ἀλλὰ om. libri Arriani, cf. Arr. Epict. diss. III 16,3 || 8 post ἂν add. μὲν οὖν libri Arr. | µετάγαγε libri non nulli Arr. || 9 τοὺς λόγους ἐπὶ τὸ προσῆκον SM A et sic enchi- ridii paraphr. (ubi τὸν λόγον): τοῖς σοῖς λόγοις (vel τοὺς σοὺς λόγους xol) τοὺς τῶν συνόντων ἐπὶ τὸ προσῆκον libri Arr. | εἰ δὲ µή, ἀπό- λειπε σιωπᾶν S M A non recte: εἰ δὲ ἐν ἀλλοφύλοις ἀποληφθεὶς (vel ἀπολειφθεὶς) τύχοις, σιώπα libri Arr.; *Stobaeus fortasse εἰ δὲ [uz] απολείπῃ, σιωπα Buecheler || 11 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ. simile dictum Bianti tribuit Plut. de garrul. p. 503F, Demarato Ps.-Plut. apophth. Lacon. p. 220A 686 ΙΩΑΝΝΟΥ XZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" -” 3 , ^» f ’ N σιωπῶών ἐτύγχανε, πότερα δια λόγων σπανιν v δια µω- L - c2 ^2 3 4 3 5 - ρίαν σιωπα, ἀλλ ουδεὶ àv εἶπε ᾿μωρὸς σιωπᾶν £v , , 3 συμποσίῳ ὃδυναιτο . 2 - , - 16 Ex vov «4ίωνος Χρειωγ. Tov συνόντων τις µειρακίων Zoyévet, ἐρωτώμενος € 25 3 - 5 L ES 3 0» € 2 » ^ J - 4 /Uzt αυτου ἔσιωπα” 0 δὲ ἔφη οὐκ οἵει τοῦ αὐτοῦ εἶναι 3 H λ / / { 4 εἰδέναι ve ἃ Λεχτέον καὶ πότε, καὶ τίνα σιωπητέον, καὶ πρὸς τίνας 17 Κλεοστράτον. Κλεόστ hl N ) , ς 2 3 / 9 2 ρατος προς TOY εἰπόγτα οὐκ αἰσχύγη uedvov; ς 4 A b P] / 3 3) ς / - J συ δὲ ovx αἰσχύνη ἔφη uedvovroa vovderow ; 18 Σωκράτους. - C^ , - c TQ γελοίῳ κανθάπερ αλὶ πεφεισµένως δεῖ yonodat. 3 ’ 19 ᾿4ναξάρχου. / , 2 ’ a^ N IloàAvua9ín κάρτα μὲν ὠφελέει, κάρτα δὲ ῥλάτιτει τὸν » 3 ^, M A M » L4 λ λ ἔχοντα. ὠφελέει μὲν τὸν δεξιὲν ἄνδρα, βλατετει δὲ vov 9 σιωπᾶν ἐν συμποσίω SM: ἐν συµμποσίω σιωπᾶν À. praetu- lerunt hoc Gaisford et Meineke, vix recte, sed cf. Plut. l1. c.: xoi τἰς «v, ἔφη, δύναιτο μωρὸς ov ἐν oivo σιωπᾶν; | 4 ecl. cum lemm. hab. S M A. inter Dionis Chrysostomi fragmenta recepit L. Dindorf v. 1 p. 312; 4ιογένους pro 4ίωνος scribi vult Rose Ar. ps. p. 612 | B. µειρακίσκων mavult Meineke | διογένει SA: διογένη M | 6 08 M | οἴει $M, ex οἵη corr. A m. inc., forí. A* | 9 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 34, 16), sine lemm. Br (post ecl. 34, 6) Mac. Chrys. (post ecl. 34, 11). nomen Κλεό- στρατος hoc ipso loco testatur Photii pinacographus. iteratur ecloga et lemma corp. Par. 532 Elt. cf. gnomol. Vatic. 371 || 10 αὐτφ post εἰπόντα add. corp. Par. | 195 ecl. cum lemm. hab. S M A. recurrit locus Demo- phil. simil. 19 || 18 πεφεισµένως] super s syllabae secundae aliquid eras. M || 14 ecl. cum lemm. hab. SM A. exscripsit locum Clemens Alex. strom. I 6 extr. eodem non exemplari quidem sed tamen fonte usus ac Sto- baeus: Ev yovv καὶ ᾿Ανάξαρχος ὃ εὐδαιμονικὸς ἐν τῷ περὶ βασιλείας γραφει: πολυμµαθίη — ἔχουσι µωρίης᾽; prior eclogae pars usque ad ὄρος οὗτος (p. 681, 2) recurrit Crameri anecd. Ox. III p. 215 (τὸ Αναξάρ- χειον). verba ᾽Αγάξαρχος δὲ πολυµαθειαν κάρτα μὲν ὠφελεῖν, χάρτα δὲ βλάπτειν habet Serenus Stobaei Ἡ 31, 116 p. 229 Wachsm. cf. gnomol. Vatic. 469 | 15 πολυµαθίη SM À: πολυµαθείη cod. Clementis, Cram. anecd. | τὸν ἔχοντα SM A, Clem.: om. Cram. anecd., de Sereno non liquet; cireumscripsit Bergk opuse. II p. 294 || 16 τὸν δεξιὸν ἄνδρα S 10 15 ὅ CAPVT XXXV ΠΕΡΙ ΒΡΑΧΥΛΟΓΙΑΣ 687 ῥηιδίως φωνεῦντα ττᾶν ἔπος καὶ ἐν παντὶ δήµῳ. χρὺ δὲ καιροῦ µέτρα εἰδέναι' σοφίης γὰρ οὗτος Όρος. oi δὲ ἔξω καιροῦ ῥῆσιν μουσικὴν (ἀείδουσιν, κῆν) πιεπνυµένως ἀεί- σωσιν, οὗ παραδέκονται ἐναργίῃ γνώµην, αἰτίην à. ἔχουσι mo" CAPVT XXXV. ΠΕΡΙ BPAXYAOTIAZ. 1 Ἡσιόδου Ἔργων (119—720). ]λώσσης τοι Φησαυρὸς ἓν ανθρώποισι μέγιστος M À: τὀνδε &&ov ὄντα cod. Clem., τὸν ἄξιον ἐόντα Cram. anecd.; vide Bernays ges. abh. 1 p. 126 1 φωνεῦντα S M: φωνοῦντα Α; φωνέοντα Clem., Gram. anecd. | x91 — ὄρος] Athenaeus mechanicus apud Wescher poliorcétique des Grecs p.4: xal ταῦτα τῶν ἀρχαίων φιλοσόφων καλώς εἰρηκότων τα τοῦ χαι- ροῦ µέτρα δεῖν εἰδέναι ὡς ὑπάρχοντος ὅρου τῆς σοφίας, vide Bernays ges. abh. 1 Ρ.1399 || 2 οὗτος ὄρος (ὄρος M) SMA, Clem.: 0poc οὗτος Cram. anecd.; οὗτος οὖρος Anaxarcho dedit Bergk, recepit Meineke. cautius iudicat Gomperz die apol. der heilk. p. 125, cf. supra p. 18, 7 | o (οἱ M) δὲ S M: εἰ δὲ οἱ A; ὅσοι δὲ quod verum videtur Clem. | ἔξω καιροῦ ῥῆ- σιν µουσιχην πεπνυµένως ἀείσωσιν (ἀάσουσιν M ἀείσουσιν A) SMA, καὶ Θεοῦ ῥῆσιν ἀείδουσιν, ήην πη πεπνευµένην ἀείδωσιν cod. Clem.; xal θύρῇῃσιν ἀείδουσιν, ἤνπερ πεπνυµένα ἀείδωσιν Bernays l. ο., ἔξω καιροῦ θύρῇσιν ἀείδουσι, κῆν πεπνυµένα ἀείσωσιν Bergk idque re- cepi, nisi quod praetuli zzv πεπνυµένως et retinui ἔξω καιροῦ ῥῆσιν µονσικήν | 4 οὐ παραδέχονται ἐν ἀργίη yvousgv (sic Α Tr. γνώµη S M) αὐτίην (αἰτεῖν S) ὃ) ἔχουσι (0. ἔχωσι M) µωρίας S M A quae fere retinui sed ut ἐναργίῃ scriberem suadente Buechelero; ov τιθέµενοι ἐν σοφἰῃ, γνώµην ὃ) ἔχουσι (9) secludi vult vel δέχονται scribi pro δ᾽ ἔχουσι Bernays) µωρίης Clem. Bergkio apud Clementem videtur sceri- bendum ov τιθέµενοι ἓν σιωπῇ γνωµην, apud Stobaeum ov ztegéyorv- τες (vel παρεχόµενοι) ἐν ἀεργίῃ γνώµην particula à^ deleta, cum ipsum Anaxarchum suspicetur dedisse: ov τιθέμενοι ἐν ἀεργίῃ γνώµην αἰ- tijv ἔχουσι µωρίης Caput XXXV servarunt SM A, paucas eclogas Br Mac. Chrys. titulum offerunt omnes sic ut Photius, nisi quod περὶ ἀργολογίας A! mutavit in ἀδολεσχίας A? corr. A?, numerum adiciunt S ΜΑ Mac, sed 4 $ | 8 ecl. cum lemm. hab. SM A Br Mac. Chrys., ἔργων om. S Br. adfert versus addito poetae n. Gellius noct. Att. 1 15, 14 Tzetzes apud Cramerum anecd. 088 IGANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ φειδωλῆς, πλείστη δὲ χάρις κατὰ µέτρον ἰούσης. 2 Εὔτιολις ἐν ἄήμοις (fr. 18 com. II 1 p. 467). Koi τοῦ μὲν (év) xvxÀq ye :ταύσομαι λόγου, φρασω δέ σοι τὸ zo&yua διὰ τῶν χωρέων. 9 Ευριπίδου «4ἰόλῳ (fr. 28 N.2). lloióec, σοφοῦ τερὸς avÓgócg, ὅστις iv βραχεῖ τολλοὺς λόγους oióg τε συντέµνειν χαλῶς. 4 Σοφοκλέους ᾽ἀλήτη (fr. 98 N.2). Βραχεῖ λόγῳ δὲ πολλὰ πρόσχειται σοφά. 9 IMevavógov Ἔπταγγελλομένῳ (fr. 3 com. IV p. 115). Toig ἀναιδέσιν Bor9ei γὰρ λόγοις του. ἓν µόνο», ἂν ῥραχεῖς αὐτοὺς οτοῇ τις τόν τε καιρὸν &v λάβη. 6 Φιλωνίδου (com. ll 1 p. 425). “4παντ ἐρίζεις καὶ συνίης οὐδὲ ἕν. 02 Γράμματα μαφεῖν δεῖ καὶ uadóvra νοῦν ἔχειν. Ox. IV p. 122. cf. etiam Γνώμαι διαφ. Boissonadii anecd. I p. 115 J 9 τοι om. Mac. | ἐν ἀνθρώποισι μέγιστος S M A Br Mac. Tzetz.: ἐν ὦν- θρωώποισιν ἄριστος (-τον Boiss.) Tr. p. 177 Hes. Gell. Boiss. 2 ecl. cum lemm. hab. SMA l 9 ἐν addidit Grotius dict. poet. p. 141 | γε παύσομαι SM A: πεπαύσοµαι Pierson ad Moer. p. 293 l & χωρίων S M A * perpetua apud mathematicos τῶν χωρίων contra τὸν χύχλον eiusve propria oppositio. ῥραχυλογίας autem est non per gyrum vagata sed locis definita oratio: ita quidem visum est excerptori' Bue- cheler || 5 ecl. cum lemm. hab. S MA. Euripides Aristophanis Thesm. 1i: Αγάθων, σοφοῦ πρὸς ἀνδρὸς ὅστις ἐν ῥραχεῖ Πολλοὺς χαλῶς οἷός τε συντέµνειν λόγους | S ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 39, 3) Br (post ecl. 35, 1); Σοφοκλέους αλείτη MA, fab. n. om. S Br | 9 δὲ SM Br: xoi A | 10 ecl. cum lemm. hab. SMA; ἐπαγγελοβ 5 | 11 ἀναιδέσιν Grotius dict. poet. p. 141: ἀναιδέσι SMA; ἀναιδέεσι operarius Gesn.? p. 216, inde vulg. | τοῦ) A ut videtur: τοῦτ SM| 12 zog S: ποιῆ ΜΑ | εὖ λάβη S: εὐλαβὴ M εὖ Aafg A! | 18 ecl. cum lemm. hab. SMA | 14 ἅπαντε ἐρίζεις M!, corr. M rubr. | M Meineke com. V 1 p. 33 et sic voluit A?: συνιεὶς S M? συνίεὶς A, corr. A?^; συνιεῖς Meineke in Stob. | οὐδὲ ἓν ex οὐδὲν corr. S! || 16 versum quem coniungunt cum priore SM A, separavit Meineke. error inde natus videtur, quod lemma «Φιλωνίδου etiam ad hunc versum per- tinebat in archetypo, videatur ad ecl. prox. recurrit versus inter Men. monost. 96, cf. ibid. 403 et 557 Qt 10 ια, - BENNETT M MEE ου '.--ῖ--υ--υ-υύυ- υ-ὓυ----. CAPVT XXXV ΠΕΡΙ ΒΡΑΧΥΛΟΓΙΑΣ 689 7 Φιλωνίδου (com. IV p. 690). Ovx ἂν τις εἴπῃη πολλά, Φαυμασύήσεται, ó μικρὰ Ó' εἰπὼν μᾶλλον, ἂν y χρήσιμα. 8 Πυύναγὀρου. M iv πολλοῖς ὀλίγα λέγε, ἀλλ ἐν ὀλίγοις πολλά. 9 4υκούργου. «υκοῦργος πρὸς τὸν εἰπόντα διὰ τί «4ακεδαιμόνιοι τὴν βραχυλογίαν ἀσκοῦσιν; εἶπεν ὅτι ἐγγύς ἔστι τοῦ σιγᾶν.. 10 (Epict. fr. 77 Schweigh.) IMuóevóg οὕτως iv παντὶ προνόει ὡς τοῦ aoqaAoUg' ἀσφαλέστερον γὰρ τοῦ λέγειν τὸ σιγᾶν. ἔα δὲ τὸ λέγειν ὅσα δίχα ἔσται νοῦ καὶ Ψόγου.... 103 Ἐκ τοῦ Επικτίτου ἘΕγχειριδίου (ο. 33). ᾿Απτέστω δὲ τὸ πολὺ καὶ αὑτοῦ τινων ἔργων μµεμνῆ- 1 ecl. hab. lemmate non iterato S, sine lemmate vel distinctione cum praegressa coniunctam M (de A nihil enotatum) Tr. p. 178, addito lemm. φιλωνίδου (prioribus omissis) Br | 8 χρήσιμα M3 Br: χρήσιµον S || 4 ecl. cum lemm. hab. SM A. cf. Sext. Syr. 430 p. Τὸ Gildem. floril. Schenkelii (Kien. stud. XI p. 26) 85 || 6 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. MA. re- currit ecloga corp. Par. 533 Elt. (4υκούργου). cf. gnomol. Vat. 395 (1άχων ἀνὴρ πρὸς τὸν zv&) | * αὐτὸν (voluit opinor αὐτῷ ut gnom. Vat.) post εὐπόντα addit corp. Par. cf. supra flor. 34,17. ἐρωτώντα pro εἰπόντα ex- spectat Meineke v. IV p. LXIV, sed vide p. 641, 1 sq. || 8 βραδολογίαν corp. Par. | 9 ecl. cum enchiridii ecloga (105) cohaerentem habet SM A, lem- mate 'Ex τοῦ Ἐπικτήτου ἐγχειριδίου praemisso: separandam esse vidit Schweighaeuser. lemma transposui. firmat Br ubi sola legitur 103 (ἐπικτή- του) omissis verbis prioribus || 10 προνοει (sic) SM: προνοοῦ A recepe- runt Gaisford et Meineke, sed confer Arr. Epict. diss. 1 12, 1 1L 14, 11 || 11 τοῦ λέγειν τὸ σιγᾶν, Sed λέγειν τὸ sup. lin. S! | ἐὰν (sic, non ἐάν) in rasura qua v. τὸ λέγειν deleta esse videntur S ἐὰν M A; ἐν tacite scr. Gesn.! p. 216, vulg. non satis integra videtur oratio Schweighaeusero. suffieit fortasse ἔα δὲ τὸ Λ., cui non praestat ἐάν δὲ (δεῖ) τὸ A. | τὸ ante λέγειν οτι. Μ | 15 ψόγου S M A: λόγου coniecit Gesn.! mrg. immo lacuna signanda erat. aberravit librarius ad απέστω, transiluerit πλέα vel µεστά. erat cum conicerem ὅσα δίχα ἔσται νοῦ καὶ ψόφος (vel ψόφοι cf. Sexti sent. 154 Elt.), sed vituperationis nimiae vitandae admonitio apprime apta est aetati imperatoriae || 18 ecl. hab. SMA Br, et Br post ecl. 35, 7, vide ad ecl. praecedentem || 14 ἀπέστω δὲ τὸ (τοῦ M) πολὺ xoi αὑτοῦ (αὐτοῦ M) τινων (τίνων, sed Lin lit. M) ἔργων usurr- Stobaeus III. 44 690 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" A / 3 N q / Ν - » σφαι η κιγδύνων. ov γὰρ ὡς Gol vrÓv ἐστι τὸ τῶν σῶν / ^ [qi - »f ^ / X κινδύνων uceuvrnoOaot, οὕτω καὶ τοῖς ἄλλοις 700 ἐστι τὸ τών 00i συμβαινόντων ἀχούειν. 11 Πλάτωνος Νόμων α (1p. 641 E). ’ 4 - C. / Τήν πόλιν ἅπαντες ἡμῶν Έλληνες ὑπολαμβάνουσιν, 5 c / / / 2 N , / N N ὡς quA0A0y0g vé ἔστι καὶ πολύλογος, «4{αχεδαίμονα δὲ καὶ / / ^ o4; - ^ 2A Κρήτην, τὴν μὲν βραχύλογον, τὴν δὲ πολύνοιαν μᾶλλον i / 3 3 πολυλογίαν ασκοῦσαγ. CAPVT XXXVI. ΠΕΡΙ AAOAEZXIAZ. 10 1 Θεόγνιδος (421— 424). Πολλοῖς ἀνθρώπων γλώσση Ova ovx ἐπιίκειται ἁρμοδίη, καί σφιν πὀλλ ἀλάλητα μέλει. σθαι x κινδύνων 5ΜΑ: ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἀπέστω τὸ ἑαυτοῦ τινων 5r » , 3 49 M ^ ) , - Α . . St b ἔργων 15 χινδυνων ἐπὶ πολυ καὶ auttococ µεμνῆσδαι Arr.; in Stob. xai ante αυτοῦ fortasse delendum esse censet Schweighaeuser ed. mai. 3 —-— . p. 178, puto praestare τὸ πολὺ καὶ {ἀμέτρως) αὐτοῦ ατὲ., ne quid ambiguitatis haereat verbis τὸ πολὺ 1 ὡς σὺ 5ó0 (ἠδύ om. Tr.) S Tr. | τὸ sup. lin. add. A? [| 2 τὺ sup. lin. add. A? || 8 τῶν cot συμβαινόντων scripsi: τῶν συμβαινγόντων S M A, sed goi in marg. dextro add. Ν1, τῶν συμβαινόντων σοι Dr; τῶν col συμβεβηκότων Arr. | πυχνῶς ante ἀκούειν add. libri Arr. haud pauci [ 4 ecl. cum lemm. hab. SMA | 5 ἁπαντ', voluit opinor &zavt i. e. ἁπαντες M | 6 φιλόλογος — Ἰ βραχύλογον] paroxytona fecit (ut sunt in S) A? | πολύλογος S (sine acc. S) M Plat.: πολύλαλος À, yg. πολι- λόγος A?mrg || 8 πολυλογίαν SM Plat.: βραχυλογίαν À! Caput XXXVI est in SM A, haud ita paucae eclogae in Br, quin- que in roseto Mac. Chrys. titulum servarunt omnes sic ut Photius, quam- quam in S supplevit m. rec. numerum adiciunt SM A, sed 1 S || 11 ecl. cum lemm. hab. SMA || 19 γλωσσηι radendo corr. ex γλὠσσα 5 | θύραι oix. ἐπίκεινται ἁρμόδιαι Theogn. || 18 ἀλάλητα µέλει ci. Geel: ἀλάλητα πέλει libri ἀμέλητα µέλει Theogn.; mutavit gnomologus περὶ «δολεσχίας, sed fortasse πολλά λαλητὰ πέλει sicut statuit Buecheler Qt 10 uel ARMED LLL s lul 4 NENNT ο ο SET MET SUN E ms e - CAPVT XXXVI ΠΕΡΙ AAOAEZXIAZ 691 ;toÀÀdx, γὰρ τὸ κακὸν κατακείµενον ἔνδοδεν rÀOev: ἐσθλὸν ὃ᾽ ἐξελθεῖν λώιον ἢ τὸ xaxov. 2 Ευριπίδου Ιππολύτῳ (895—397). Γλώσση γὰρ οὐδὲν πιστό», ? Φυραῖα μὲν φρονήµματ ἀνδρῶν νουψδετεῖν ἐτείσταται, αὐτὴ Ó ὑφ αὐτῆς πλεῖστα κέκτηται xaxa. 3 Εὐριπίδου ἸΜηδείας (292 — 293). Ου νῦν µε zQOrov, ἀλλὰ πολλάκις, Koéov, ἔβλαψε γλὠσσα, μεγάλα v^ εἴργασται xoxa. 4 ᾿4στυδάμαντος (fr. 7 p. 780 N.?). Γλώσσης πτερίπατός ἐστιν ἀδολεσχία. 5 (comici ignoti fr. 345 IV p. 690) «4ηρεῖς iv ov δέοντι καιρῷ φιλοσοφῶν. 6 Ὁμήρου (04. XIV 406). Καΐ τι ἔτιος πτροέηκεν 0 Ιτέρ v ^ ἄρρητον ἄμεινογ. 7 "To? αὐτοῦ (ll. XXIII 478 — 479). 'A4AÀ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι. οὐδέ τι σε χρὴ λαβραγόρην [v ] ἔμεναι. 1 πολλακισ M | ἔνδοθε ᾖλθεν] ἔνδον ἄμεινον Theogn. || 2 ἐξελ- θεῖν] ἐξελθὸν (ἐξελθὼν AO ch) Theogn.; ἐσθλὸν à" ἐξελθον λῷον ἀπὸ στόματος, ut zj τὸ κακον correctoris sit, ci. Bergk sibi ipse non satis fa- ciens, ZG9^ ὅτε à^ ἐξελθὸν λώϊον ἦν τὸ καλὸν vel ἔσθ᾽ ὅτε ux δελθὸν λ. ἦν τὸ χαλόν Hartel, alii alia | 8 ecl. cum lemm. hab. SMA | 4 7 θύραια M || 7 ecl. cum lemm. hab. SMA; » nec plura S ebria addit M rov avtov A | 8 us S M Eur.: μὲν A! | κρέον S Eur.: xoeov M χρέων A | 9 γλὠσσα SM Α invexit gnomologus: δόξα Eur. || 10 ecl. cum lemm. hab. SMA |11 comico poetae versiculum convenire, non tragico monet Nauck. vide igitur ne Astydamantis locus interciderit una cum nomine comici, euius fortasse erat etiam proximus versus || 12 ecl. sine lemm. hab. SM Á Br; coniungunt cum ecl. 36, 4 S M, nescio an etiam A, separavit Gesn.' p. 218, vulg. Gesneri iudicium firmat Br, ubi sine ecl. 36, 4 legitur versus post ecl. 36, 14 ante 36, 8 [| 15 ληροῖς Br || 14 ecl. cum lemm. hab. SMA. legitur supra versus in maiore excerpto III 18, 17 (Ὁμήρου) || 16 0TEQ (0 πέρ Hom.) τ) ἀρρητον M A, flor. 18, Hom.: ὅπερ ἄρρητον τ S | 16 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ || 17 μύθοις 5 ΜΑ Hom.: αύθους Tr., inde vulg. | λαβραύεαι Α | 18 fuisse qui suspectarent ver- 44* 692 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 5 Νικοστράτου (inc. fab. fr. 1. com. Π p. 255). Ei τὸ συνεχώς καὶ πολλα καὶ ταχέως λαλεῖν ἦν τοῦ φρονεῖν πεαράσημον, αἱ χελιδόνες ἐλέγοντ᾽ ἂν Τμών σωφρονέστεραι πολύ. 9 Βὐριπίδου Πενὺεῖ (Bacch. 268— 269). Σὺ ὃ εὔτροχον uiv γλὠσσαν ὡς φρονών ἔχεις, iv τοῖς λόγοισι Ó' ovx ἔγεισί σοι φρένες. 10 Εὐριπίδου άντιόπη (fr. 219 Ν.2). Ἱόσμος δὲ σιγὴ στεγανὸς ἀνδρὸς ov xaxov. τὸ Ó ἐκλαλοῦν τοῦθ᾽ ἡδονῆς μὲν ἄπτεται, κακὸν Ó ὁμίλημ’, ἀσθενὲς δὲ καὶ πόλει. 11 Σοφοκλέους 4λεαδαις (fr. 79 N.2). Τί ταῦτα στολλών ῥημάτων ἔτ ἔστι σοι; τὰ γὰρ περισσὰ πανταχοῦ λυπήρ ἔπη. sum testantur schol. Hom. | λαβρογόρην SM A Hom. -γόραν Tr., vulg. | v' seclusi | ἔμεναι tacite ex Hom, Gesn.! p. 218, inde vulg.: ἔμμεναι SMA ] ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 36, 7) Br (post ecl. 36, 5). iterat eclogam et lemma corp. Par. 688 Elt. ceterum Boiss. an. gr. 1 p. 114 (Νικοστράτου) non discrepat cum Maximo c. 47 p. 647 Combef. | 2 εἰ ἐπὶ τὸ corp. Par. || 8 παρασημον] nullam esse discrepantiam in Α proditur accentu; moneo propter Gaisfordum || 4 ἐγένοντ᾽ ἂν pro ἐλέ- γοντ᾽ ἂν coniecit Meineke in bucolicis p. 440 adn. | σωφρονέστεραι S M A Br corp. Par.: ἐμφρονέστεραι scr. Meineke || D ecl. cum lemm. hab SMA. Πενθεὺς inscribitur etiam in Euripidis cod. Fiorentino XXXII 2 eiusque apogr., vide Kirchhoff ed. mai. II p. 468 || 7 τοῖσι ope- rarius Gesn.? p. 217, inde vulg. | λόγοισι S A: λόγοις M | ἐν εἴσι M | 8 ecl. hab. SMA; lemma ex MA (ἀντιόπης À), € «v* nec plura S | 9 eui στεγανὸς Herwerden exerc. er. p. 35: σιγῆς στέφανος SMA | στέφανος supra lin. 91 || 10 τοῦθ) Porson adv. p. 323: οὔὐθ SMA | 11 graviter corruptus visus est etiam Nauckio. sed quod probari possit nemodum repperit, cf. Herwerden mnemos.? XII p. 310 | ὀμίλημα M | 12 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 36, 10) Mac. Chrys. (tamquam εν capitis primam); ἀλεάᾶδαις A? fab. nom. om. Mac. | 18 om. Mac. | ἔτι M | ἐπαξιοῖς pro ἔτ᾽ ἔστι σοι dubitanter Herwerden mnemos.? VI p. 250, paulo poterat melius ἔτ᾽ ἀδιοῖς, certe ἔτι nemo lubens abiciet | 14 2v- πηρα S M Mac. Qt 10 9 10 CAPVT XXXVI ΠΕΡΙ AAOAEXXIAX 693 12 Mevavógov. 123 (trag. adesp. 529 N.?). -ioyoóv y' Όταν τις Ἱ ἐπὶ γλὠσση φυεὶς γλώσση µαταίους ἐξαχοντίση λόγους. 19 Εὐριπίδου Βάχχαις (386 — 388). 4χαλίνων στομάτων ἀνόμου v' ἀφροσύνας τὸ τέλος δυστυχία. 14 ἸΜενάνδρου. 1 ecl. cum lemm. uevavógov hab. SM A. tragici poetae locum. esse viderunt Valckenaer apud Gaisf. Dobree adv. II p. 281: signavi igi- tur lacunam; uzvavógov lemma eicere maluit Meineke | 4 y' S ye M: om. Α | ἐπὶ γλὠσσῃ φυεὶς libri: ἀξίωμ ἔχων μέγα confidentius Cobet η. l. p. 85, νοῦν ἐπὶ γλώσσῃ φορῶν dubitanter Nauck mél. gr.-rom. lll p. 48, εὐεπῆς γεγὼς φύσει quod ipse quoque mihi adnotaveram Her- werden mnemos.? VI p. το, sed vereor ne operam perdamus in emen- dando vel supplendo emblemate, quod prodi putaverim et γλὠσσγ male iterato et forma φυείς. Euripides vel quisquis fuit Euripidei coloris versuum auctor nescio an nil dederit nisi αἰσχρόν y^ ὅταν τις ἐξακοντίσῃ λόγους Τ}λωὠσσῃ µαταίους, ad τις autem definiendum sive distichi complendi gratia adscripserit Graeculus ἐπὶ (vel εὖ y ἐπὶ) γλώσσῃ φυείς. sie ὅστις γὰρ ἐπὶ vo (vel τὸ) πλέον ἔχειν πέφυκ᾽ ἄνηρ male gnomologus vel libra- rius III 10, 17 pro genuino ὅστις γὰρ αστών πλέον xté. quod asservatum est 1I 22, 2 || 6 ecl. cum Jlemm. hab. SMA. leguntur versus apud Didymum Stob. II p. 45, 20 W. (παρ Evg.). recurrit ecloga flor. Mon. 113. afferunt versus poetae nom. addito Lucianus pisc. 3, Gellius I1 15; utuntur loco Plutarchus de garrul. p. 503 D, Lucianus pseudolog. 32. fortasse legebatur olim ap. Suid. v. αργαλέον. cf. Bekk. an. Dp. 27 | Αχαλήνων M|S c' tacite ex Eur. Gesn.! p. 218, inde vulg., Stob. II, flor. Mon., Luc. pisc., Gell.: ὃ᾽ (ΜΑ | 9 τὸ om. flor. Mon. | 10 lemma ü hab. S µενανδρου M Α (post ecl. 36, 13) subicientes eclogam ovt! ἐκ χερὸς xté. quae sine lemmate legitur Br (post ecl. 36, 16). tragici potius poetae esse versus perspexit Meineke c. IV p. XllI sq. cuius suspicionem firmat lemma quod in S adscribitur eclogae 15. intercidisse Menandri locum vidit Nauck tr. gr. fr.! p. 537, respicit Plut. de garrul. p. 507 Α οὔτε γὰρ πτηνὸν ἐκ τῶν χειρῶν ἀφέντα ῥᾳδιόν ἐστιν αὖθις κατασχεῖν οὔτε λόγον ἐκ τοῦ στόματος xté. 694 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ I" 14* (Eur. fr. 1044 N.?) Ovv' ἐκ χερὸς µεθέντα καρτερὸν A(9ov ῥᾷον κατασχεῖν ovv ἀπὸ γλὠσσης λόγον. 15 Tob αὐτοῦ «4{ικτύος (fr. 335 N.?). Τυραννικὀν τοι πόλλ ἐπίστασθαι λέγειν. 16 Σοφοκλῆς -4λήτη (fr. 99 N.2). Ανὴρ γὰρ στις ἤδεται λέγων ael, λέληῦδεν αὐτὸν τοῖς ξυνοῦσιν cv βαρύς. 17 «4ἰσχύλου (Prom. 329). Γλὠσση µαταίᾳ ζημία προστρίβεται. 18 Φιλήμονος (fab. inc. fr. 11 com. IV p. 97). Tov μὴ λέγοντα τῶν Osóvrov μηδὲ ἓν µακρὸν νόμιζε, καν OU εἴτιῃ συλλαβάς' τὸν Ó' ev λέγοντα μὴ νόμιζ εἶναι µακρόν, μηδ’ αν σφόὸρ εἴτιῃ moÀLà καὶ πολὺν χρόνον. τεκμήριον δὲ τοῦδε τὸν Όμηρον λάβε᾽ οὗτος γὰρ ἡμῖν µυριάδας ἐπωῶν γράφει, ἀλλ οὐδὲ eic Ὅμηρον εἴρηκεν μακρόν. 19 Ζήνωνος. 2 yeugoc Br | χερῶν ἀφέντα Plutarchum legisse suspicatur Nauck | καρτερᾶς male Cobet, cf. Meineke flor. IV p. LXIV || 8 ῥᾷον] ἐλαφρὸν ci. Meineke non recte, immo duae inter se diversae locutiones misceri videntur ov ῥᾷον ... ἢ et ov ῥάδιον οὔτε ... οὔτε, dicendi audaciam evitavit Plutarchus vel auctor Plutarchi | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA; i «v. ólxtvoc (sic) S εὐριπ. pro τοῦ αὐτοῦ ΜΑ | 5 τοι SM: ve A; τι Tr. p. 179, inde vulg. || 6 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 36, 15). sine lemm. Br (tamquam capitis primam), om. Tr.; coqo^ eas (sic) S σοφοκλῆς ἀλείτη ΜΑ | Ὁ à' pro γὰρ Α | λέγειν S | 8 αυτὸν M | 9 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 36, 16) Mac. Chrys. (post ecl. 36, 11). legitur versus inter Men. monost. 111 || 10 προσγίνεται Mac. εί v.l. in Men. mon. | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA | 12 μὲν ex pz ut videtur radendo corr. M? [| 16 τὸυδε in τοῦδε corr. M!, supra ε aliquid erasum est | 18 εἴρηκεν] v add. A? || 19 ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys, addito lemmate M A. post ecl. 36, 18 ponunt SM A, post ecl. 36, 8 Br, post ecl. 36, 17 Mac. eclogam et lemma iterat corp. Par. 689 Elt. cf. Zenonis apophth. ap. Diog. Laert. ΥΠ 25: πρὸς τὸ φλυαροῦν μειράκιον διὰ τοῦτο) sins δύο Ova ἔχομεν, στόμα δὲ fv, ἵνα CY 10 10 CAPVT XXXVI ΠΕΡΙ ΑΔΟΛΕΣΧΙΑΣ 695 Ζήνων πρὸς τὸν πλείω λαλεῖν Φέλοντα ἢ ἀκούειν “γεανέσχε εἶπεν “ἡ φύσις ἡμῖν γλὠτταν μὲν µίαν, δύο δὲ Qro πταρέσχεν, ἵνα διπλασίονα ὧν Aéyouev ἀκούωμεγ'.. 20 Οεοκρίτου. Φεόκριτος ᾿4ναξιμένους λέγειν μέλλοντος ᾿ἄρχεται” εἶπεν λέξεων μὲν ποταμός, vo? δὲ σταλαγμός'. 21 ZLoyévovc. 4{ιογένης ᾖτησέν ποτε Πλάτωνα τῶν ix τοῦ κήπου ἰσχά- ὅων τρεῖς' ὡς à. ἐκεῖνος µέδιμνον ἀπέστειλεν, οὕτως ἔφη “καὶ ἀπιοκρίνη (£v) ἐρωτηθεὶς uvola'. | 22 Πλάτωνος. Πλάτων ἀντισθένους ἐν τῇ διατριβῇ ποτε uoxgo- λογήσαντος ἀγνοεῖς) εἶπεν ὅτι τοῦ λόγου µέτρον ἐστὶν ovy 0 λέγων, ἀλλ ὁ ἀχούων.. πλείονα μὲν ἀκούωμεν, ἤττονα δὲ λέγωμεν’. Plut. rat. aud. p. 99 Β de garrul. p. 502 D. recurrit sententia gnom. Byz. n. 140 p. 189 Wachsm. (Bar. 179 Par.64): Γλώσσαν uiav τοῖς ἀνθρωποις 5 φύσις δέδωκε, δύο δὲ era, ἵνα διπλασίονα ὧν λέγομεν παρ) ἑτέρων axovousv; Maxim. c. 47 p. 647 Combef. (ἐκ τῶν Ἐπικτήτου xol Ἰσοκρατ.), Mel. Aug. c. 23 n. 10; Georgid. p. 24; flor. Monac. 135. cf. etiam Maxim. c. 47 p. 647 Combef.: 4nguóvaxt. Toic ool πλέον 9) τῇ yAottg χρώ 1 πλείω libri nisi quod πλείονα M || 8 διπλάσιον Tr., inde vulg. | ἀκούομεν Br | 4 ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys., addito lemmate MA. de Anaximene et Theocrito Chio cf. Hermippus Athenaei I p. 216 et gnomol. Vat. 348. comparatur Clemens Alexandr, strom. I p. 328 P.: ποταμὸς ἀτεχνῶς (ἀτέχνων cod.: corr. Nauck) ῥημάτων, vov δὲ (libri οὐδὲ: corr. Leopardus) oraAeyuoc, ubi (vov δὲ) οὐδὲ Nauck πιό. gr.-rom. IV p. 124: Synesius de insomniis p. 158A: νοῦ μὲν αὐχμός, ἐπομβρία δὲ λέξεων | 5 ἄρχεται libri: ἔρχεται ci. Meineke v. IV p. LXIV, comprobat Nauck coll. Aristoph. ran. 1099 || 6 εἶπεν SM | νοῦ δὲ ovo Nauck | V ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M A. cf. Diog. Laert. VI 26 || 8 4{ιογένης ἤτη- σεν ποτὲ Πλάτωνα S: ἠτησέν ποτε διογένης Πλάτωνα M ἤτησε ποτε πλάτωνα διογένης Α || 10 ἀποκρίνου Αἲ, corr. À? | ἓν ante ἐρωτ. ad- didit lacobs lect. Stob. p. 72, acta egit Cobet mnemos. IX p. 120 || 11 ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lemm. ΜΑ. post ecl. 36,21 ponunt SM A, post ecl. 36, 20 sed om. 21 Br. iteratur ecloga et lemma corp. Par. 680 Elt. paulo aliter concepta est gnomol. Vat. 437 ubi vide quae adnotavit Sternbach | 696 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTON Γ΄ 25 Ζήνωνος. Tov τις iv “4καδημέᾳ νεαγίσκων περὶ ἐπιτηδευματων διελέγετο ἀφρόνων. ὁ δὲ Ζήνων ἐὰν uf τὴν γλὠσσαν᾽ ἔφη "εἰς νοῦν ἀποβρέξας διαλέγῃ, πολὺ πιλείω ἔτι καὶ ἐν τοῖς λόγοις πλημμελήσεις.. 24 «{ημοκρίτου (fr. mor. 144 Mullach.). Πλεονεξίη τὸ πάντα λέγειν, unóày δὲ £9éAew ἀκούειν. 25 Ἱσοκράτους. Ἰσοχκράτης ὁ ῥήτωρ Kagíovog ὄντος λάλου καὶ σχο- λάζειν "αὐτῷ βουλομένου, διττοὺς ἤτησε μισθούς. τοῦ δὲ τὴν αἰτίαν πυφοµένου ἕνα μέν ἔφη ἵνα λαλεῖν uadm: τὸν Ó ἕτερον, ἵνα oia. 26 Znvovoc. 1 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ. eclogam et lemma iterat corp. Par. 690 Elt. cf. Quintilian. inst. or. IV 2, 117 || 2 ᾿Ακαδη- µείᾳ Meineke: ἀκαδημία (-α) SMA corp. Par. || 8 ἀφρόνων S M corp. σ Par: ἀφρόνῶν À, corr. A? ut videtur, unde ἀφρόνως Meineke || 5 πλημμελήσεις libri nisi quod ἁμαρτήσεις corp. Par. | 6 ecl. cum lemm. hab. $MA; ónuo* suo more 5, lemma et eclogam iterat corp. Par. 691 Elit. eadem legitur Democrat. 52. cf. quae monet Sternbach ad gnomol. Vatic. 131 | 8 ecl. hab. SM A (post ecl. 36, 24) Mac. Chrys. (post ecl. 36, 20) Dr (in calce capitis 33); lemma adiciunt M Α omittunt S Br Mac. iterat eclogam et lemma corp. Par. 692 Elt. cf. gnomol. Vatic. 362: Ὁ «vtoc (id est Ἰσοκρ.) KAéovoc τοῦ Μιυζικηνοῦ φύσει ὄντος λώλου καὶ σχολάζειν βουλομένου διττοὺς ᾖτησε [τοὺς] μισθούς, ἕνα μέν, ἵνα λαλεῖν µάθῃ, ἕτερον δε, ἵνα σιγᾶ. Οδεεῖ]. Balb. Monac. XXVII 3 p. 29 Woelffl. | 9 ó ῥήτωρ Καρεῶνος ὄντος om. Br | Ἰαρίωνος (usitatum est Kagíovog coqui nomen et AcAov: Aristoph. Plut., Themist. βασα- νιστῇ cf. Mein. com. IV p. 101, Petron.) Buecheler: Keosovoc (-έωνος M) libri; *Careonis nomen plane inauditum est, Cleonis vero Cyziceni memoriam alibi non extare ingenue fatendum, nisi Caecil. Balb. exci- pias, qui Cleonam (sic) adgnoscit! Sternbach ]. c. | x«i om. Br | 10 αὐτῶ SM A corp. Par: παρ αὐτῷ Br ubi legitur λάλου παρ) αὐτῷ σχολάζειν B. | 08 M || 11 ἕνα μὲν ἔφη Br: ἕνα ἔφη μὲν SM A Mac. corp. Par. | λέγειν pro λαλεῖν requirit Meineke, at sine sui contemptu Euripides Aristophanis ran. 954: ἔπειτα τουτουσὶ λαλεῖν ἐδίδαξα. audia- tur etiam Menander Stobaei III 38, 17 p. 702,5 | µαθη SM corp. Par.: uc956 Α Br Mac. quod receperunt Gaisford et Meineke | 19 6" ut videtur 10 σι CAPVT XXXVI ΠΕΡΙ AAOAEZXIAZ 697 Ζήνων τῶν μαθητών ἔφασκεν τοὺς μὲν φιλολόγους εἶναι. τοὺς δὲ λογοφίλους. 27 Θεοχρίτου. {(Θεόκριτος) ἐριστικοῦ ἀνδρὸς ἐρωτῶώντος αὐτόν, εἰ 1j ἀρετὴ ὠφέλιμος, ἀνένευσεν, οὐ βουλόμενος παρασχεῖν αὐτῷ ix τῆς ἀποκρίσεως ἀφορμῆν elc ἔριν. 98 2 {πολλώνιος τοῖς γνωρίµοιο (epistologr. gr. p. 126 Herch.). Πολυλογία πολλὰ σφάλματα ἔχει, τὸ δὲ σιγᾶν ἀσφαλές. 90 ώπιολλώνιος Εὐφράτη (bid. p. 125). Oi κράτιστοι τῶν ανθρώπων βραχυλογώτατοι. οἱ οὖν ἀδολέσχαι, εἰ ἠνιῶντο ὡς ἀνιῶσιν, οὐχ ἂν ἐμακρη- γόρουν. 30 Εὐσεβίου (fr. 34 phil. graec. III p. 12 Mull.) ”4νῶρωποι λόγων κοὐφων μέγα ὀδόντας ἔρχος ἐχτέα- S A: δὲ M Br corp. Par. | σιγᾶν libri nisi quod σιγα corp. Par. | 18 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M A 1 ἔφασχεν SM | 8 ecl. cum lemm. hab. SMA; 6z0* S. cf. Stob. Π 2,19 | 4 Θεὀκριτος addidi. Theocriti Chii chriae vel apophthegmaía quae servavit Stobaeus, ab ipso nomine incipiunt omnia, ui excerpta videantur ex quadam collectione alphabetica. Zenonis apophthegma Theo- criteo excipitur etiam supra 19. 20, Theocriti post Theodori dictum legitur III 2, 33. nescio an pelluceant pristini ordinis vestigia. de chriis Theo- crito adseriptis (ἔγραψε χρείας Suid. v. θεόκρ.) recte iudicavit C. Mueller fr. hist, gr. II p. 87 || 7? ecl. cum lemm. hab. SM A; ὠπολλ nec plura S ὠπολλώνιος (sic ΜΑ”, -Lov A! ut videtur) τοῖς γνωρίμοις M À. iterat eclogam et lemma ᾿Απολλωνίου corp. Par. 693 Elt.. cf. Stob: III 33, 19 et quae adnotavit Sternbach ad gnomol. Vatic. 131 | 10 ecl. cum lemm. hab. S M A (post ecl. 36, 28) Br (post ecl. 36, 99): T «v* nec plura 5 ἀπολ- λώνιος (τοῦ αὐτοῦ Α) εὐφράτη ΜΑ ἀπολλωνίου nec plura Br [| 11 oí οὖν ἀδολέσχαι (ἀδόλεσχοι Μ αδολέσχοι Br) εἰ 5M Dr: οἱ οὖν 4 (littera deformi) ἀδολεσχοι Α:, inde εἰ οὖν οἱ d. corr. A?; ot γοῦν Wachs- muth. an o£ ὁ ovv? | 19 ἠνίωντο M | post ecl. 36,29 temere iterat Br ec- logam III 6,62 κάτων τοὺς σπουδάζοντας dein sine lemmate subicit πρώ- τος λέγειν μὴ émuvrósve" μετὰ γὰρ πλείονας λέγων ὄψει μᾶλλον τὰ συμφέροντα i. e. Clitarchi sententiam (39 Eit. Ἐν συλλόγῳ πρῶτος λέγειν a1&.) a Stobaei memoria alienam || 14 ecl. cum lemm. hab. SM A. cf. Plut. de garrul. p. 503€ | 16. ὀδόντας Meineke: ὀδόντων SMA | ἐκτέανται S 698 ΙΩΑΝΝΟΥ ETOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ ται. ἀλλὰ γὰρ ἐπὶ παντὶ vóov yonloutv' imei ἐὰν οὗτος 4T, χατιθύνη αὐτὰ τὰ ἔπεα, πρὶν (ovÀevOTvat ἐκφεύγει πολλαχις καὶ κατηλογήσαντα τοσούτου ἔρχεος ἄχριτα ττρο- εχρώσχει. 31 Ξενοφώντος ἐκ τῆς Kvgov παιδείας (À 4, 3). Ἔτι δὲ καὶ διὰ τὸ φιλομαὺδὶς εἶναι πολλὰ uiv αὖ- τὸς τοὺς παρόντας ἀνηρώτα, πῶς ἔχοντα τυγχάνοι, xci ὅσα αὐτὸς ὑπὸ ἄλλων ἐρωτῴτο, διὰ τὸ ἀγχίνους εἶναι, ταχὺ ἀπεκρίνετο, ὥστ᾽ ἔκ πάντων τούτων πολυλογία Ovve- λέγετο αὐτῷ. ἀλλ ὥσπερ ἐν σώμασι», ὅσοι νέοι ὄντες μέγεθος ἔλαβον, ὃµως ἐμφαίνεταί τι αὐτοῖς νεαρὸν ὃ χατη- γορεῖ τὴν ὀλιγοετίαν. οὕτω καὶ Ικύρου ix τῆς στολυλογίας ov Φράσος διεφαίνετο, ἀλλὰ πραότης τις καὶ φιλοστορ- γία, Gov ἐπεθύμει ἄν τις ἔτι πλείω ἀχούειν αὐτοῦ rv σιωπώντι παρεῖναι. 1 παντὶ SMA, παντὸς Tr. p. 180, unde vulg. | vot M | χρήζομεν SMA: χρήίζοµεν Meineke ut supra p. 435, 16 | ἐὰν Meineke: ἂν SMA | 9 χατηλὀγησαν τὰ M || 5 ecl. cum lemm. hab. SMA ; deest libri indiculus | 6 αὐτὸς 5 ΜΑ: αὐτὸς del tacite ex Xen. Gesn.! p. 220, inde vulg. |; 7 τυγχάνοι sed οι in ras. Μ]. fuerat opinor τυγχάνει ut est in non nullis libris Xenophontis | 8 post ὅσα inseruit à? A? || 9 ἀπεκρίνετο SMA Xen.: ἀπεκρίνατο Tr. p. 180, inde vulg. | τούτων (2) πολυλογία tacite ex Xen. Gesn.!, inde vulg. | 10 ὥσπερ (γὰρ) ἐν tacite ex Xen. Gesn.!, inde vulg. | σώµασιν SM Δ ut Xenophontis Erlang.: σώµατι Xen. | 11 τι αὐτοῖς νεαρὸν SM A: τὸ νεαρὸν αὐτοῖς Xenophontis meliores || 15 οὕτωσ M || 18 ἀλλὰ πραότης τις (vel τίς) SM A (sic): ἀλλ᾽ ἁπλότης Xen. | 14 ἔτι πλείω Xen: ἐπιπλείω SA ἐπὶ πλείω M | ἀκούειν αὐτοῦ ο ΜΑ ut Xenophontis Erlang.: αὐτοῦ ἀκούειν Xen. [ 15 σιωπῶντι S AÀ Xen.: σιωπᾶν τί M 10 στ 10 DOE LUE Au uuu uem .. οι μυ μμ ο sem m mm c0 M Lol GCAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΟΣ 699 CAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΟΣ. 1 ἸΠενάνδρου (fab. inc. fr. 273 com. IV p. 292). Ob9elc πονηρὸν πρᾶγμα χρηστὸς Qv ποεῖ. 9 Tov αὐτοῦ (bid. fr. 274). Ὡς ἡδὺ συνέσει χρηστότης κεκραμένη. 3 Θεύγνιδος (319 — 322). Κύρν᾽, ἀγαθὸς μὲν ἀνὴρ γνώµην ἔχει ἔμπεδον αἰεί, τολμῶ Ó £v v^ αγαὺοῖς κείµενος ἔν τε χακχοῖς. εἰ δὲ 9e0c κακῷ ἀνδρὶ βίον καὶ πλοῦτον ὀἼτάσση, ἀφραίνων fiovov ov δύναται κατέχει». 4 Σοφοκλῆς Ἠλέκτρᾳ (1082 sq.). XOP. Οὐδεὶς τῶν ἀγαθών Lov κακώς εὔχλειαν αἰσχῦναι Φέλει. 5 Ἰήενάνδρου (fab. inc. fr. 48 com. IV p. 249). Σὺ μὲν παραινεῖς ταῦτα πως 0v; σοὶ πρέτει. oo Caput. XXXVII afferunt SMA, aliquot eclogas Br et Mac. Chrys. titulum addunt omnes sic ut Photius, eliam numerum S M A Μαο., sed λα (corr. ex Ay) 5 || 3 ecl. cum Temm. hab. SM A Mac. Chrys., sine lemm. Br. iterat eclogam et lemma corp. Par. 694 Elt. cf. Meyer Prbin. samml. p. 441 || 4 οὐθεὶς SM Br: οὐδεὶς À Mac. corp. Par. | ποεῖ 8: ποιεῖ M A Br Mac. corp. Par. |, 9 ecl. cum lemm. hab. SMA; µενάνδρου M | 7 ecl. cum lemm. hab. SMA || 9 ὁ MA Tr.p. 180 Theogn.: 9^ sed ut eum ó^ confundi possit S | ἂν τε κακοῖς κείµενος tv v. ἀγαθοῖς Theognidis ΑΟ: vide Osc. Cruegeri de Theogn. diss. p. 22 8ᾳ. | 10 ὀπασσῃ tacite Gesn.! p. 220, inde vulg.: ὀπάση SM ὀπάσει À; ὁπάσσῃ Yheo- gnidis A ὁπάσσει rel. | 11 κακίην pro βίοτον Theogn. | 12 ecl. cum lemm. hab. SMA; Σοφοκλῆς Ηλέκτρα. χοροῦ scripsi: χοροῦ (com- pend.) c0q0* nec plura S Σοφοχκλῆς ἠλέκτρα MA. legitur ecloga post Sophocleam addito lemmate Ἐκ τῆς Ηλέκτρας Orionis anthologn. 11 p. 51 Schneidew. || 14 αἰσχύναι libri | θέλει libri Stob. Soph.: θέλοι Or. | 18 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 37, 4 Mein.), sine lem- mate id est lemmate non iterato Br (post ecl. 37, 1 Mein.). recurrit ecloga Maxim. c. 57 p. 665 (Μενάνδρου). an Hymnidis est fabulae ut ecl. 18? | 16 ταῦτα πῶς οὗ; σοὶ πρέπει scripsi: ταῦτα ὅσα σοι πρέπει libri; “00 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Τ’ ἐμὲ δὲ ποιεῖν τὸ χαύὺτκον οὐχ Ó σὸς λόγος, ev ἴσθ'᾽ ἀπριῤῶς, ὁ O^ ἴδιος zreíOei τρόττος. 6 Mevevóoov (fab. inc. fr. 946 com. IV p. 255). O χρηστός ἐστι soAAayot σωτήριος. 7 Mevávógov (ibid. fr. 246 b). Τὸ χρηστὰ πράττειν ἔργον ἔστ ἐλευφέρου. 8 Τοῦ αυτοῦ (ibid. fr. 246 c). ΠΜέγιστον ἀγαθόν ἐστι μετὰ vob χρηστότης. 9 «ιφίλου (fab. inc. fr. 32 com. IV p. 425). Ὡς µακάριον φρόνησις ἐν χρηστῷ τρόσεῳ. 10 Ἠενάνδρου Ὁμοπαάτριοι (fr. 2 com. IV p. 178). Ἀρηστοὺς νομιζομένους, ἐφόδιον ἀσφαλὲς εἰς πάντα καιρὸν καὶ τύχης πτᾶσαν ῥοτεήν. 11 Mevavógov Παλλακῇ (fr. 9 com. IV p. 182). «ἀλλὰ τῶν χρηστῶν ἔχει τιν’ ἐπιμέλειαν καὶ «Φεός. 12 ἸἨενάνδρου (fab. inc. fr. 479 com. IV p. 327). Καν ταῖς ἀπορίαις to9^ 6 χρηστὸς χρήσιμος. 19 ᾿άντιφάνους (fab. inc. fr. A7 com. HII p. 150). Ίρότος δίκαιος κτῆμα τιμιώτατογ. ταῦθ ὁποῖα σοι πρ. vel ταῦθ’ ὅσα σοί, πατερ, πρέπει vel denique ταῦτά πως ὅσα σοι πρ. temptabat Meineke, qui ταῦτά πως & GOL πρέπει Scripsit in Stobaeo, ταῦθ & col doxei πρέπειν Kock com. Ill p. 175 9 ecl. cum lemm. hab. SM A; μὲ (utecl.5)S uevavógov M: τοῦ αὐτοῦ À. ecloga recurrit flor. Mon. 110 | 6 ecl. hab. lemmate non iterato S, addito lemm. M A; µενάνδρου M τοῦ αὐτοῦ À | € ecl. cum lemm. hab. ΜΑ, om. 5 | 9 ecl. cum lemm. hab. SM A | 10 ως Gaisford: 9 SM A | H1 ec. eum lemm. hab. 5 ΜΑ. ef. lemma flor. 31, 5 Mein. |l 15 χρηστοὺς Ῥομιζομένους (ex superioribus pendebat" Buecheler) SM A: χρηστοῖς νομιξομένοις Grotius dict. poet. p. 147 quod in Stob. recepit Meineke. χρηστοὺς νόμιζε μόνους dubitanter Cobet n. ]. p. 89, χρηστὸς νόμιιός τε vovc Kock com. III p. 105 coll. ecl. 37,17 v.1et2 | 18 πᾶσαν Qo- πήν proposuit Gesn.? p. 220 mrg: ῥοπὴν πᾶσαν SMA | 14 ecl. cum lemm. hab. SMA; μὲ nec plura S | 15 τιν sed ν΄ in ras. M! [ 16 ecl. cum lemm. hab. SMA; μὲ 5 μενάνδρου M τοῦ αὐτοῦ A | 17? χρή- σιµος ΜΑ: χρήσιιµον (sic) S; χθήσιμον Tr. p. 181, inde vulg. || 18 ecl. cum lemm. hab. SM A. versus est. inter monost, relatus 717 10 16 9 10 CAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ XPHXTOTHTOZ 701 14 Ποσειδίιπου (fab. inc. fr. 6 com. IV p. 526). 4ιὰ τὴν τέχνην μὲν γνωρίµους ἐκτησαμην πολλούς, διὰ τὸν τρόπον δὲ τοὺς πλείστους φίλους. 15 Πειρίθου (Eur. fr. 597 N.?). Τρόπος δὲ χρηστὸς ἀσφαλέστερος vouov: τὸν μὲν γὰρ οὐδεὶς αν διαστρέψαι /τοτὲ ῥήτωρ δύναιτο, τὸν ὃ) ἄνω ve καὶ κάτω λόγοις ταράσσων πολλάκις λυμαίνεται. 16 (37, 17 Mein.) Θεόγνιδος (635 — 6306). ᾿νδράσι τοῖς &yaSoig ἔπεται γνώµη ve xai αἰδως, οἳ νῦν ἐν πολλοῖς ἀτρεχέως ὀλίγοι. 17 (97.18. 19 Mein.) Ἰήενάνδρου Ύμνις (fr. 1 com. IV p. 209). Νὴ τὴν 4 9qvày, µακάριόν τι χρηστύτης 1 ecl. cum lemm. hab. SMA; ποσιδύ S ποσιδίππου ΜΑ. ecloga et lemma iteratur Anton. ll c. 83 p. 146 Maxim. c. 97 p. 665 Combef. | 9 pro τέχνην non recte τύχην Meineke, cf. Iacobi V p. 6CCCXX Cobet n.l p. 74 | 4 ecl. cum lemm. πειρίθου hab. SM A, πειρί (post O nescio an sit aliquid erasum) Α. eclogam et lemma Πειρίθου iterat corp. Par. 695 Elt. Πειρίθους in poetarum catalogum receptus a pinacographo Photii non aliter est explicandus ac 4ἰκτυς vel Θελέροφος apud eundem quasi poetae. in vetustioribus gnomologiis complurium eiusdem poetae eclogarum gregi semel poetae nomen adponi solebat in principio (confera- tur Orionis anth.), ut fabularum nomina quibus singulae deinceps eclogae distinguebantur in errorem abducere possent posterioris aevi excerptores velut ipsum loannem. sic Θέστιος ex Θυέστου fabula ortus quasi poeta exstat apud Theophilum ad Autol. 1 8 p. 72 ed. Otto quem scimus eo- dem florilegio usum esse ac Stobaeum. nolui igitur addere Εὐριπίδου, quamquam non deest ecl. Π 8, 4 Wachsm. et flor. 121, 24. ceterum vide Wilamowitz Hom. unters. p.324 || 5 δὲ Tr.p.181: ἐστὶ SM A corp. Par. | ἀσφαλέστερον Herwerden exerc. er. p. 56 | V. 8 ῥήτωρ et λό- γοις Sedem mutare iussit Gobet mnemos. IX p. 134, recte | 8 λόγος pro λόγοις ex Meinekii coniectura scripsit Nauck (7) idque praebet Maximus c. 51 p. 665 Combef. | ταράσσων SM A corp. Par.: σπαράσσω»ν Valcke- naer diatr. p. 200; Greg. Naz. v. ll p. 154C: ῥήτωρ πονηρὸς τοὺς vouovc (τοῖς νόµοις Men. mon. 109) λυµαίνεται comparavit Nauck || 9 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 37, 15 Mein), om. MA | 11 ov pro oi Theogn. | 129 ecl. cum lemm. hab. S, om. M A; Ὑμνίς scripsit Meineke, "Yu»vic (ut in S est) Kock com. Ill p. 135 virum intellegens || 18 ἀθηνὰν 5 | µακάριόν τι ci. Meineke: µακάριον ἡ S; µακάρίον (y^) 1j Clericus 102 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ τρὸς παντα xal -Φαυμαοτὸν ἐφόδιον [τῷ] βίῳ. τούτῳ λαλήσας ἡμέρας σμικρὸν μέρος εὔνους eye. νυν εἰμι. Ἰτειστικὸν λόγος ερος TOUT ἂν εἴποι τις μάλιστα TOY σοφῶν' Tí οὖν ἑτέρους λαλοῦντας εὺ ῥδελύττομαι, τρόπος COO. Ó πείῶθων τοῦ λέγοντος, οὗ λόγος. 18 (37, 16 Mein.) Ἐπιχάρμου (fr. *25 p. 261 Lorenz.). OO τρόπος ἀνθρώπεοισι δαίμων ἀγαθός, oic δὲ καὶ κακός. 19 (37, 20 Mein.) Εὐριπίδου «4ῦγης (fr. 274 Ν.2). Τὸ Ó ἐπιειχὲς ὠφελεῖ τὰς Svuqogag. 20 (97, 21 Mein.) Θεοφράστου (tr. CVI Wimmer.) Ὀλίγων oi ἀγαθοὶ νόμων δέονται" οὐ γὰρ τὰ εραγ- uera ττρὸς τοὺς γόµους, αλλ οἱ γόμοι πρὸς τὰ ιράγµατα τέυενται. 21 (37, 22 Mein.) «ημοσθένους (XXXVI 6 52 p. 960). 1 τῷ tacite seclusit Gesn.! p. 220, inde vulg. | 9 µέρος tacite Gesn.1, inde vulg.: μέρους ex µέρος corr. S! µέρους Tr. p. 181 | 8 πειστικὸν ante Meinekium corr. cod. Paris. 1985 m. sec. teste Gais- fordo: πιστικὸν S | 5 λέγοντας pro λαλ. Cobet, sed vide III 36, 25 adn. | εὐ Tr.: ey S; οὐ temere Gesn.!, inde vulg. | 6 versum sine lemmate cum prioribus versibus (37, 18) coniungit S, quod recte fieri vidit Meineke, denuo monuit Cobet mnemos.? II p. 101: tamquam novam eclogam addito iemmate hab. MA (post ecl. 37, 15 Mein. » poetae nom. non iterato fabu- iaeque omisso Br (post ecl. 37,5 Mein.); "Yuvig Gaisford: Όμνης (sic) M A. iterat eclogam sub lemmate Ἐπιχάρμης (sic) omisso Epicharmi versu (35, 16 Mein.) corp. Par. 696 Elt. adfert versum et poetae nomen Plu- tarchus praec. ger. rei publ. p. 801 C, poetae nomine non commemorato idem de poet. aud. p. 33F. ceterum mirum in modum aberravit Kock III p. 135 comico adiungens versum Archelai Euripideae (Stob. III 34, 2) || 6 ἔστω pro ἔσθ᾽ ó corp. Par. | 7 ecl. cum lemm. hab. MA (post ecl. 37,19 Mein.), om. S. cf. quae monui ad ecl. priorem | 8 χαὶ om. operarius Gesn.? p. 220, inde vulg. | 9 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 37, 19 Mein.) ΜΑ (post ecl. 37, 16 Mein.); αὔγης A?: αὐγῆς M A, fab. nom. om. S | 10 γὰρ pro ó' Grotius dict. poet. p. 147 probabiliter, cf. quae adnotata sunt ad III 30,63. 36, 16. 38, 19, al. | 11 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 37, 20) Mac. Chrys. (post ecl. 37, 1). ecloga recurrit corp. Par. 489 Elt., sine lemm. (praecedit Σώστρατος) | 12 νόμων M A corp. Par.: νόμοι S || 14 τίθενται S Α corp. Par.: cígovro. M l| 15 ecl. cum lemm. hab. SMA. eclogam et lemma iterat corp. Par., nescio nunc ubi Q 10 15 Q CAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ ΧΡΗΣΤΟΤΗΤΟΣ 108 Πολλῶν χρημάτων τὸ χρηστὸν εἶναι λυσιτελέστερόν ἐστιγ. 22 (37, 23 Mein.) «ημοκρίτου (fr. mor. 114 Mullach.). ᾿4γαθὸν ἢ εἶναι χρεὼν v) µιµέεσθαι. 23 (37, 24 Mein.) «4υκούργου. «4υκοῦργος ὃ νομοθέτης εἶπεν τὸ μὲν ἀξιόχρεων τών ἀνθρώπων iv τῇ οὐσίᾳ κεῖσθαι, τὸ δὲ ἀξιόπιστον ἓν τοῖς τρόποις. 24 (37, 25 Mein.) ἀριστίιτου. «Αρίστιππος ἐρωτηδεἰς τί Φαυμαστόν ἐστιν ἐν τῷ βίῳ, εἶσιεν ἄνθρωπος ἐιιεικὴς Xa μέτριος, Ότι ἓν πιολλοῖς ὑπτάρχων μοχθηροῖς οὐ διέστραπται.. 25 (37, 26 Mein.) 4hjuoxetvov (fr. mor. 45 Mullach.). Οἶσιν ὃ voóztog ἐστὶν εὔταχτος, τουτέοισι καὶ (0) βίος εὐ τέταχται. 26 (97, 27 Mein.) Σωχράτοις. 3 ecl. cum lemm. hab. SM A. ef. Democrat. 5: Αγαθὸν εἶναι χρὴ ἢ μιμεῖσθαι || 5 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemmate MA. iterat eclogam et lemma corp. Par. 698 Elt. || 6 ἀξιόχρεων ΜΑ: ἀξιόχρεον S corp. Par. | τοῖς τρόποις S ΜΑ: τῷ τρὀπφ Tr. p. 181, inde vulg. | 9 ecl. cum lemm. hab. M, sine lemm. S A Br Mac. Chrys.; post ecl. 37, 24 Mein. ponunt S M A, post ecl. 37, 19 Mein. Br, post ecl. 37, 21 Mein. Mac. pro lemm. Αρίστιππος temere tamquam ex Α addidit Gaisford. recurrit locus gnom. Vat. 26 p. 188 Sternb. et cod. Vat. gr. 742 f. 611 teste Sternbachio | 10 ἐρωτώμενος gnom. Vat. et cod. Vat. gr. 742 | 9avuactov SM A Br Mac. gnom. Vat. cod. Vat. gr. 142: ἄξιο suprascr. A! abductus ut videtur eclogae prioris memoria. nollem ἀξιοθαυμαστον scripsisset Meineke | ἐστιν om. cod. Vat. gr. 742 | τῷ om. cod. Vat. αν, 142 | 11 εἶπεν (sime A) ante av99. M A Mac.: eine ante καὶ μέτρο. S (Tr., inde vulg.); εἶπεν om. gnom. Vat., post ἄνθρ. ponit cod. Vat. gr. 7142 cf. quae adnotavimus supra p. 208, 19. 209,1 | 19 ecl. cum lemm. hab. SM A. eadem sententia legitur Democrat. 26. cf. Anton. II c. 83 p. 146 Maxim. ο, 57 p.665 Combef. || 14 Oic: libri: τοῖσι Mul- lach | τουτέοισι (vel -σιν) SMA Demoerat. nolui igitur corrigere tOv- τοισι | ó addidit Meineke || 15 εὖ τέταχται proposuit Meineke: συγ- τέτακται libri ξυντέτακται scripsit Mullach | 16 ecl, cum lemm. hab. SMA; co uti solet S 704 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Ἡ μὲν ἐσθὴς τὴν ἀρρυθμίαν, ἡ δὲ εὔνοια τὴν ἁμαρ- τίαν πτεριστέλλει. 27 (97, 28 Mein.) Ex 100 Ξενοφώντος Oixovouixot(V] 12— 16). Tí οὖν, ἔφη ὁ Σωκράτης, ὠ Κριτόβουλε, ἐάν σοι ἐξ ἀρχῖς ὁιηγήσωμαι ὡς συνεγενόμην υοτὲ ἀνδρί, ὃς ἐμοὶ ἐδόκει εἶναι τῷ ὄντι τούτων τῶν ἀνδρῶν iq! oig τοῦτο τοὔνομα δικαίως ἐστὶν 0 χαλεῖται καλός τε καὶ ἀγαδὸς ἀνήρ j Πάνυ a», ἔφη, βουλοίμην, Ó Κριτόβουλος, οὕτως σου ἀκούειν, ὡς καὶ ἔγωγε ἐρώ τούτου τοῦ ὀνόματος ἄξιος γενέσθαι. «4έξω τοίνυν ἔφη σοι ὁ Σωκράτης, ὥς καὶ ήλ- Sov ἐπὶ τὴν σκέψιν αὐτοῦ. τοὺς μὲν γὰρ ἀγαθοὺς τέκτο- vog, ἀγαθοὺς χαλκεῖς, ἀγαθοὺς 6 ζωγράφους, ἀγαθοὺς ἀν- ὁριαντοποιούς, καὶ Πτάντα τὰ τοιαῦτα, πάνυ ὀλίγος uot χθόνος ἐγένετο περιελΦεῖν τε καὶ Φεάσασθαι τὰ δεδοχι- µασμένα xaÀà ἔργα αὐτῶν εἶναι. ὅπως δὲ δὴ καὶ τοὺς ἔχοντας τὸ σεμνὸν ὄνομα τοῦτο (τὸ) καλός τε κἀγαθὸς ἐπισκεψαίμην, ví ποτε ἐργασάμενοι τοῦτο ἀξιοῦνται καλεῖ- σαι, πίάνυ µοι v) ψυχὴ ἐπεφύμει αὐτών τινι συγγεγέσθαι. καὶ πρώτον μὲν ὅτι πιροσέχκειτο τὸ χκαλὸς τῷ ἀαγαθῷ, ὄν- τινα ἴδοιμι καλόν, τούτῳ προσῄειν καὶ ἐπειρώμην κατα- 1 ἀρρυθμίαν coniecit Gesn.! p.222 mrg: εὐρυθμίαν S ἀρυθμίαν At ῥαθυμίαν Μ | εὔνοια SM: ἔννοια Α || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA: éx^ ἕξ οἰκονομι (compendio post ι addito) S ἐκ τοῦ (τῶν ut videtur A) Ἐενοφώντος οἰκονομικοῦ ΜΑ | 4 ó σοκρα: S | zv σοι Xen. | 5 διηγήσωµαι M sed ω et α in ras. man. inc. | 6 τοῦ (pro τοῦτο) A! corr. A? | 8 Πάνυ ἄν, ἔφη ὃ Ἡριτόβουλος, βουλοίµην ἂν Xen.; πάνυ οὖν, ἔφη 0 Ho., βουλοίμην ἂν ci. Schenkl | οὕτως σου libri Stob. οὕτως Xen.: τοῦτό cov Hertlein | 9 ἐρῶ ex ὁρῶ corr. S! | 10 σοι, ἔφη Xen.: ἔφη σοι SMA sed supra σοι aliquid eras. M | 11 ἀγαθοὺς τέκτονας, χαλκέας ἀγαθούὺς, ζωγράφους ἀγαθούς, ἀνδριαντοποιούς, καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα Xen. | 14 ἐγένετο 5ΜΑ: ἐγένετο ἱκανώς tacite ex Xenophonte (cuius nonnulli ἱχανὸς) addidit Gesn.! p. 222, inde vulg. l 15 καλὰ ἔργα αὐτῶν SM αὐτῶν καλὰ ἔργα A: καλὰ ἔργα αὐτοῖς Xen. | δὴ ex δεῖ corr. S1 à; M Χεη.: δεῖ Α | 16 co addidi ex Xen. | τε om. A || 17 égyato- µενοι Xen.: ἐργασάμενοι S ἐργασόμενοι MA! | covc' ἀξιοῖντο Xen. 18 µου Xen. | 19 τὸ Xen.: ó SM, om. Α || 20 προσῄειν Xen. προσήειν ΜΑ: προσήχειν S 19 20 10 CAPVT XXXVII ΠΕΡΙ XPHZTOTHTOZ 405 µανθάνειν εἴ zov ἴδοιμι προσηρτηµένον τῷ καλῷ τὸ aya- 9óv. ἀλλ οὐχ ἄρα εἶχεν οὕτως, ἀλλ ἐνίους ἐδόκουν κατα- μανθάνειν τῶν καλῶν τὰς μορφὰς πάνυ μοχθηροὺς ὄντας τὰς Ψυχάς. ἔδοξεν οὖν µοι ἀφέμενον τῆς καλῆς ὄψεως, v αὐτῶν τινα ἐλθεῖν τῶν καλουμένων καλῶν τε καγαθῶν. 28 (37, 29 Mein.: eiusd. VII 43) Τὰ γὰρ καλά τε xol ἀγαθα, ἔφην ἐγώ, ov διὰ τὰς ὡραιότητας, ἀλλὰ διὰ τὰς Ev τῷ βίῳ ἀρετὰς τοῖς ἀνθρω- Ίτοις ἐπαύξεται. 29 (37, 30 Mein.) Θεμιστοκλέους (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 185 E). Θεμιστοκλῆς χωρίον πωλῶν ἐκέλευσε κηρύττειν, τι καὶ γείτονα χρηστὸν ἔχει. 30 (37, 31 Mein.) Σόλωγος. - , " [4 / » 15 Ίρόπου xoaAoxayodSíav ogxov πιστοτέραν Ey&. 31 (97, 32 Mein.) ᾿άριστοτέλους. ᾿4ριστοτέλης 0 φιλόσοφος alvrOeíc zove ἔρανον vsó μοχθηροῦ καὶ πιαρασχόµενος, ἐπειδὴ ἐπελάβετο τις αὐ- 1 χαλῷ Xen.: χάλλει SMA || 6 ecl. hab. sine lemm. cum priori- bus cohaerentem SMA: seiunxit Gesn.* p. 222, inde vulg. Gesneri ratio- nem confirmat Br qui hoc ipsum tmema offert addito lemmate σ post ecl. 37, 36 Mein. | 7 τε om. S | καὶ &y. libri | ἐγὼ ἔφην Xen. | 8 διὰ τὰς ἀρετας εἰς τὸν βίον τοῖς ἀνθρώποις Xen. | τῷ Bio SM: Bío Α || 9 ἐπαύξεται S A Xen.: ἐπάξεται Μ || 10 ecl. sine lemm. hab. S Mac. Chrys., addito lemm. ΜΑ, post ecl. 37, 29 SMA, post ecl. 37, 25 Mac. recurrit ecloga Anton. I1] c. 83 p. 146 (Θεμιστοκλ.) Maxim. c. 57 p. 665 (item). fontem Stobaei indicavit Wyttenbach 1. s. s. cf. Plut. vita Them. p. 121 A. Proculus ad Hes. op. 347 | 12 πωλῶν S A Ps.- Plut.: πολλών M | 14 ecl. cum lemm. hab. SMA Mac. Chrys. iterat eclogam et lemma corp. Par. 699 Elt. sententia φύλασσε τρόπου xa- λοκάγαθίαν ὄρκου πιστοτέραν Soloni tribuitur supra III 1, 172 p. 114, 8 Mein., καλοκάγαθίαν óoxov πιστοτέραν ἔχε a Laertio I 60, ubi nescio an τρόπου interciderit in principio vel ante ὄρχου. cf. Ps.-Isocr. Demon. 22 (Stob. III 41, 10): δεῖ γὰρ τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας τρόπον Ógxov πιστότερον φαἰνεσθαι παρεχοµένους. denique vide quae adnotavit Sternbach ad gnomol. Vatic. 136 || 15 χαλοκαγ. ex καλαγαθίαν corr. S! | ἔχειν corp. Par. || 16 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M A. cf. Laert. V 21 gnomol. Vatic, 139 | 18 ἐπελάβετο ΜΑ: ἐλάβετο S Stobaeus III. 45 106 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" τοῦ ὅτι τοιούτῳ ἔδωκεν, οὐ τῷ ἀνθρώπῳ ἔφη ἀλλὰ τῷ ἀνθρωπίνῳ.. 32 (37,33 Mein.) 'Ex τῆς Ιαμβλίχου Σωπτάτρῳ Ἱτερὶ ἀρετῆς. -4γαθὸς νοµιζέσθω ὁ τὴν τελειοτάτην κατὰ τὸν χω- ριστὸν vOUv ἐνέργειαν διασῴζων καὶ τὴν µετουσίαν τοῦ νοητου αλλους πιαραδεχόµενος καὶ τῆς τοῦ Φεοῦ ovoíag καὶ δυναμεως μέτοχος. 99 (97, 34 Mein. «{ημοσύένους. ὤημοσθένης λέγων πιοτὲ im^ ἐκκλήσίας ὡς εἶδε Φω- πίωνα πταριόντα, ἔρχεται εἶπεν T τῶν ἐμῶν λόγων σφῦρα παὶ χοπίς. οὕτως ov τοσοῦτον Ó λόγος, ὅσον Ó τρόπος πείΨειν δύναται. 94 (97, 835 Mein.) Σκηπέωνος (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 199F). σχιμτίων τὸ Πολυβίου παράγγελµα διαφυλάττων ἐπειραιο μὴ πρότερον ἐξ ἀγορᾶς ἀνελθεῖν, ἡ ποισασθαί τινα Ovyr dn καὶ φέλον. 39 (37, 36 Mein.) Βίαντος. 9 ecl. cum. lemm. hab. SMA Br; in lemm. περὶ ἀρετῆς om. S, nihil nisi ἰαμβλίχου habet Br || 4 την τελειοτάτην ἐνέργειαν x. τ. y. ν. male transponit Br | cz h.e. τὸν etiam S | χωριστὸν S M A Br: Z09gotov temere Gesn.? p. 221, inde vulg. cf. Iambl. protr. 111, 21 Pist. | $ ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. ΜΑ. praeter gnomol. Vat. 228 cf. Plut. vit. Phoc. c. 5, Demosth. c. 10; praec. ger. rei p. p. 803 E | 9 ὡς εἶδε Φωκίωγα παριόντα Meineke: oc εἶδε (δεν M) Φωκίωνα παριόντα ἵνα εἴπη ΜΑ xol Φωχίωνα ἰδὼν ἐρχόμενον S; fort. ἰδὼν Φωκίωνα παριόντα | 10 ἔρχεται εἶπεν s τών (sins τῶν, om. ἡ A) ἐμών-- χοπίς ΜΑ: εἶπεν ή τών ἐμῶν — κοπὶς ἔρχεται S | σφυρα (sine acc.) καὶ S η σφύρα (1 σφυρὰ Α) καὶ MA: ignorat verba Plut,, seclusit Meineke | 18 ecl. sine lemm. hab. S Mac. Chrys., addito lemmate M A. post ecl. 37, 34 Mein. collocant SMA, post ecl. 37, 31 Mein. Mac. Σχη- πίων pinacographus Photii p. 63 Elt.: σχιπίωνος MA; vide Wytten- bach animadv. in Plut. p. 196 B. fontem Stobaei indicavit Wyttenbach l. s. cf. Plut. quaest. conviv. IV init. | 15 'O — Πολυβίου) Τὸ δὲ Πολυ- βίου ut solet Ps.-Plut. | 'O om. Α | σχηπίων S: σχιπίων ΜΑ Mac. | πολὺ βίου M | διαφυλάαττων S! mrg | 15 ἀνελθεῖν SM A Mac.: ἄπελ- θεῖν Ps.Plut. Plut. | 1V φίλον 5 ΜΑ Mac.: φίλον ἁμωσγέπως τῶν ἐνγτυγχανόντων Ps.-Plut. | 18 ecl. sine lemm. hab. S Br, addito lem- mate M A. post ecl. 37, 35 Mein. ponunt SM À, post ecl. 37, 33 Mein. Br 10 KV CAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ XPHZTOTHTOZ 707 Βίας ἔφη οἱ ἀγαθδοὶ εὐαπάτητοι . 36 (87, 87 Mein.) Φωκίωνος (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 188 C). -dÀc&avÓoov τοῦ βασιλέως ἑκατὸν τάλαντα δωρεὰν τῷ Φωκίωνι πέµψαντος, ἠρώτησεν τοὺς κομίσαντας τί δὴ πολλών ὄντων «4θηναίων αὐτῷ µόνῳ ταῦτα δίδωσιν΄ εἰ- πόντων Ó ἔκείνων, ὅτι µόνον αὐτὸν ἡγεῖται καλόν τε κἀγαθόν, οὐκοῦν ἔφη ἑασάτω µε xol δοκεῖν καὶ εἶναι TOLOUTOY . 37 (37, 38 Mein.) Ex τῆς Νικολάου E9ov συναγωγῆς (hist. gr. min. ed. L. Dindorf. v. 1 p. 146 fr. 8. 9). Πραῦσιοι τοὺς ἀστυγείτονας, ἐὰν juu πιεσθώσιν, voé- Φουσιν. Θῦνοι τοὺς ναυαγοὺς φιλανθρωττως δεχόµενοι φί- λους ποιοῦνται, τῶν δὲ ξένων τοὺς μὲν ἀκουσίως iA9óv- τας σφόδρα τιμῶώσιν, τοὺς Ó ἑκουσίως κολάζουσιν. 2 ecl. cum lemm. hab. ο ΜΑ. fontem Stobaei indicavit Wytten- bach 1. 6., ubi vide || 4 "4Ae&avógov τοῦ βασιλέως M A, ᾽Αλεξάνδρου δὲ τοῦ βασιλέως Ps.-Plut.: ἀλεξάνδρου (compend. S | τῷ φωχκίωνι SMA αὐτῷ Ps.-Plut. | 5b ἠρώτησεν SM | τί δή ποτε πολλών Ps.-Plut. | 6 εἰπόντων δ᾽ ἐκείνων ΜΑ Ps.-Plut.: om. $| 7 οτι SM ὡς Ps.-Plut. | αὐτὸν MA Ps.-Plut.: αὐτῶν (sic) ἔφασαν S | καλόν τε xeyodov (καὶ ay. MA)SMA: xaA0v κάγαθὸν εἶναι Ps.-Plut. καλὸν καὶ ἀγαθόν Aelia- nus var, hist. XI 9 | 8 ἔφη S Plut.: εἶπεν M. eive Α | xat ante doxsiv om. Gesn.! p. 222, vulg. || 10 ecl. eum lemm. hab. SM A; in lemm. ἐκ τῆς compend. 5; éx τῶν MA Tr. p. 183 Πραῦύσίων et θύνων tamquam scri- ptorum nomina lepido errore in indicem quintum rettulit pinacographus Photii. fortasse margini adpicta evant nomina, nisi ipsum lemma £x τῆς Νικολάου xvé. Photii codici defuit, ut opinatur Elter p. 35. pars altera 6vvot — χολαζουσιν iteratar Maxim. c. 55 p. 661 Combef. (ἐχ τῶν Νι- χολάου 890v) || 12 πιεσθώσιν τρέφουσιν SM [| 18 θύνοι S M Max.: θύννοι A || 14 axovoloc Ἱ. C. Orelli: ἑχουσίως SMA Max.; ἑκουσίους ci. Meineke jj 15 τικῶσιν S M | é&xovolcc Orelli: ἀκουσίως S MA Max.; ἀκουσίους ci. Meineke 45* 408 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ CAPVT XXXVIII. HEPI OO O NO Y. 1 Φιλήμονος (inc. fab. fr. 43 com. IV p. 50). € , 2 c - a εἰ 3 - - O φώόνος [ἐν] ἑαυτῷ τοῦύ ἓν ἐτιεικῶς noci: τὸν αἱρετιστὴν ὄντα τῶν αὐτοῦ τρόπων λυµαίνεται μάλιστα διὰ παντὸς GvvY. 2 «ἄιονυσίου (com. lil p. 555). 2/ 023 PE nd [ή f£? Έπειτα Ó οὐδὲ τοῦτο γινώσχεις, ὅτι - "S 5 2 e T M4 - τοῖς οὐδὲν οὖσιν οὐδὲ eig ὃλως φύθονεῖ; 2^ (trag. adesp. fr. 530 N.?) ᾿4εὶ τὰ σεμνὰ s&vra κέκτηται φὺόνογν. 2^ (trag. adesp. fr. 531 N.?) e M / , 3 3 2 ; παν τὸ λίαν συνετον ἐστ ἐπίφυονογν. 9 Χάρητος (fr. 3 p. 826 N.?). N , - 3 ^ N - 5 , Mv φώόνει τοῖς εὐτυχοῦσι, μὴ δοκῄς εἶναι κακός. 4 (trag. adesp. fr. 582 N.?) ᾿4δικώτατον mo&yu ἐστὶ τῶν πάντων q3óvoc. 5 (com. adesp. fr. 385 Kock.) Caput XXXVIII servatur in SM A, eclogae haud paucae in Br et Mac. Chrys. titulum offerunt omnes sic ut Photius, etiam numerum ad- scribunt S M A Mac., sed A8' S || 8 ecl. cum lemm. hab. SM A Mac. Chrys. | 4 ἐν secludendum esse vidit Meineke. ἐν αὑτῷ — ἔχει pro- posuit Bentley, ἐν αὑτῷ — φέρει (φορεῖ Kock) Meineke | ποεῖ S: ποιεῖ rel. | b αἱρετιστην M: ἐρεθιστὴν S A Mac. | τρόπων S A Mac. τρόπον M || 7 ecl. cum lemm. hab. S M A Mac. Chrys. (post ecl. 38, 1) Br (post ecl. 38, 29) || 8 ἔπειτ᾽ οὐδὲ Mac. | γινώσκεις SM A Br Mac.; γιγνώσκεις Gaisford et Meineke || 10 versus cum prioribus sine lem- mate cohaeret in SM A Br Mac. Chrys.: seiunxit Meineke com. III p.555 || 11 κέχτηται S M: κέκτηνται Α || 12 versus sine lemmate cum priori- bus coniungitur in S M A Br Mac. Chrys.: separavit Grotius dict. poet. p. 149 || 19 λίαν SM: λίην A || 14 ecl. cum lemm. hab. SM À. de Charete dubitat Bergk p. 1.^ II p. 372 | 16 ecl. sine lemmate cum priore cohaeret in SMA: separavit Grotius dict. poet. p. 149 | 17 ἐστὶ M: ἐστὶν ut videtur reliqui | 18 ecl. sine lemm. hab. 5 ΜΑ et S quiden: cum versu priore copulatam Qu 10 15 CAPVT ΧΧΧΥΠΙ ΠΕΡΙ ΦΘΟΝΟΥ 709 Ἐγὼ 0' iv ἀνθρώποισι µέχρι τοῦδ’ ov δοκῶ πράττειν {τιν} ev, µέχρι ἂν φφονεῖσθαί µοι δοχῇ. 6 4ιονυσίου (fr. 8 p. 725 N.?). -dvróg πενόµενος τοῖς ἔχουσι μὴ q3óvet. 6’ (trag. adesp. fr. 533 N.?) Eioív τινες νῦν οὓς τὸ βασκαίνειν τρέφει. i ᾿4γάφωγνος (fr. 23 p. 768 Ν.2. "OAot9 ὁ τοῖς ἔχουσι τἀγαθὰ q3ovàv. S Εὐριπίδου ἐξ νοῦς (fr. 403 N.2). 10 Tíc ρα µήτηρ ἢ πατὴρ κακὸν µέγα βροτοῖς ἔφυσε τὸν δυσώνυµον q3óvov; ποῦ καί ποτ οἰκεῖ σώματος λαχὼν µέρος; ἐν χερσὶν ἢ σπλάγχνοισιν ἢ παρ ὄμματα 1.9 τοῦ») ov δοκῶ Πραττειν (τιν) ev Buecheler: τοῦ δοκῶ ev πράττειν libri | 2 μέχρις libri, cf. Meineke com. IV p.258 | dox; SMA!: doxo Tr., inde vulg. έγω à! ἐν ἀνθρωποισιν εὖὐ πράττειν óoxo Μέχρι τοῦδε, μέχρις ἂν φΏ. µοι δοκώ temptabat Salmasius. ἐγὼ Ó' ἐν ἀνθρώποισι µέχρι τούτου δοκῶ Πράττειν καλώς μέχρι ἂν φθονεῖσθαί µοι óoxc Cobet mnemos. IX p. 121, recepit Kock | 3 ecl. cum lemm. hab. SMA; compendium dio male explicatur per /f:o- γένους Tr.p.183. Sinopensis intellegendus sit Dionysius an Syracusa- nus ambigitur, cf. Meineke com. III p. 555. idem versus legitur in Men. mon. 43 et anecd. Boiss. I p. 153 || 4 αὐτὸς πενόµενος (πενωθείς Men. mon.) anecd. Boiss. Men. mon.: λιτὸς yevousvog SMA | τοῖς ἔχουσι S ΜΑ Men. mon.: τοῖς (τοῖς del. Boiss.) εὐτυχοῦσι anecd. Boiss. | 5 versus sine lemmate adhaeret priori in SM A: sui iuris reddidit Grotius dict. poet. p. 149 | 6 εἰσὶ M Tr. | V ecl. sine lemm. hab. SM et cum prioribus cohaerentem certe S M. iteratur versus adiecto lemmate ᾽4γάθωνος (dyd 9o M) post ecl. 38, 21 infra in MA, unde addidi "Ayc9«»voc. quam- quam si recte iteratur, possis suspicari hoc priore loco versum iam in fonte Stobaei cum priore male fuisse consociatum | 8 óAo:ro τοῖς post ecl.21 in ΜΑ | τὰ ἀγαθὰ 6 φθονῶν ΜΑ post ecl. 21 | 9 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 38, 7) Br (tamquam capitis primam); poetae nom. om. Br | 11 respicit Aelianus n.a. IIL17 | 12 c/ δή ποτ oix& coni. Valekenaer diatr. p. 116, τί ποτε κατοιχεῖ Cobet coll. crit. p. 214, τί χαὶ ποτ᾽ oixsi vel ποῦ ποῖον οἰχεῖ Wecklein, zov καὶ τί θακεῖ Mekler Eurip. p. 62. nihil horum credo | 19 χατ ὄμματα; Herwerden stud. cr. p. 46 710 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" jo9nuévotc ἦν uóy9oc ἰατροῖς μέγας τομαῖς ἀφαιρεῖν v») ποτοῖσι φαρμάχοις 'γασῶν μεγίστην τῶν £v ἀνθρώποις γόσων. 9 Ευριπίδου Οἰδίποδι (fr. 555 N.3). Φὺόνος δ᾽ ὁ πολλῶν φρένα ÓweqpSeígur βροιών ἀπώλεσ᾽ αὐτὸν κἀμὲ συνθιώλεσεγ. 10 Νικομόχου Ναυμαχίας (com. IV p. 587). Eoyd0éc ἐστιν iv βίῳ βεβιωκότα τοὺς των φὐονούντων πάντας ὀφθαλμοὺς λαιδεῖν. 11 ἸἨενάνδρου (fab. inc. fr. 70 com. IV p. 254). O g93ovegóc abtQ zoAéutog xoSíororat. αὐψαιρέτοις γὰρ συνέχεται λύπαις del. 12 4γάύφωνος (fr. 24 p. 768 N.2). Ovx ἦν ἂν ἀνθρώποισιν ἐν βίῳ φφόγος, εἰ τάντες vuev ἐξ ἴσου πεφυκότες. 19 Εὐρωτίδου (Ir. 294 N.?). 1 ἠσθημένοις (i. εἰ ᾖσθηντο, ἐμόχθουν ἂν) Buecheler: 269. (e?9^ Br) ἡμῖν ὡς (ὃσ M) SMABr; oix ἔστιν' óc Meineke, εἰθ {σαεν. ὡς Herwerden, sed cum v. si9 gausv proxima minus apte conveniunt: non sufficere ἔσθ᾽ ἡμίν (sive ἡμιν) ostendit Nauck Eurip. st. 1 p. 30. non melius οὐκ ἴσμεν, ὡς κτὲ. vel ἀφανὲς τόδ’, ὡς sim. | 9 ποτοῖσι Valckenaer Eur. Hipp. 516: πότοις (ποτοῖς Br) ; SMA Br(8 cf. Eur. Med. 471 Mo- schio fr. 8 p. 815 (Stob. flor. 114, 9) | νόσον pro νόσων M Br | 4 ecl. cum lemm. hab. SM A; z ev oi S | 5 d9óvoc d' tacite Gesn.t p. 224, inde vulg.: 0 φθόνος δ ὁ SM Α΄ | 6 διώλεσ᾽ αὐτὸν Naber mnemos.? X p.288 | 7Y ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 38, 9) Br (post ecl. 38, 2); ἐκ τοῦ ante vix. add. A vuroucyov nihil amplius Br | 8 ἐστιν ev βίου βεβηκότα temptabat Meineke, ἐστ᾽ ἐν ὁλβίοις ῥεβηκότα Herwerden anal. cr. p. 33, ἐστιν ἐν πόλει βεβιωκότα Cobet mnemos. IX p. 121, 269^ &y' ὀλβίως βεβιωκότα (scilicet £v" pro certo habeo, cetera secus) Bueche- ler | 9 τοὺς 099. τῶν q9. π. transponit Br | 10 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 38, 10 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 38, 14 Mein.) | 11 Ὁ om. Dr [| 12 αεί tacite Grotius dict. poet. p. 149: αὐεί SMA | 18 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 38, 11 Mein.) Br (post ecl. 38, 10). ecloga et lemma legi- tur corp. Par. 700 Elt. || 14 ἂν libri nisi quod ἐν Br | 16 ecl. cum lemm. hab. MA, lemmate omisso et versu priore S qui eclogam conectit cum antecedente. iteratur versus secundus in M post ecl. 38,18 Mein. cum t ; lemm. εὗρ. βελλεροφῶν, unde Ῥελλεροφόντῃ Meineke 19 10 CAPVT ΧΧΧΝΠ ΠΕΡΙ ΦΘΟΝΟΥ 711 Φφονοῦσιν αὐτοὶ χείρονες πεφυχότες. εἰς τἀπίσηµα ὃ᾽ ὃ φόνος πηδᾶν φιλεῖ. 14 Εὐριπίδου Φοίνικι (fr. 514 N.?). XOP. Q3ovov οὐ σέβω, φύονεῖσθαι δὲ φέλοιμ’ ἂν ἐπ ἐσθλοῖς. 15 Ἱπποθόωντος (fr. 2 p. 827 N.?). «9 όνος κάκιστος κἀδικώτατος Jeoc, χαχκοῖς τε χαίρει κἀγαθοῖς ἀλγύνεται. 16 (trag. adesp. fr. 534 N.2) Οὐδεὶς ἂν εἴποι κεῖνον ἄνθρωπων xaxog, οὐδ᾽ εἰ Φνόνου γένοιτο δυσµενέστερος. 17 (trag. adesp. fr. 534 Ν.2) Xoí Ó m λέγειν τι χρηστὸν ἢ λέγουσιν εὖ μή δυσµεναίνειν τῷ φΦόνῳ νικώμενον. 18 Καρκίνου (fr. 8 p. 800 Ν.2). T- H ς ^ ”. - Χαίρω σ᾿ ὁρῶν φφθονοῦντα, vovv! εἶδως ὅτι 2 fortasse seiungendus est a priore | πρὸς ταπίσηµα γὰρ ὁ φθόνος m. q. posteriore loco M. cf. flor. 105, 51 πρὸς γὰρ τὸ λαµ- πρὸν ó φθόνος βιάζεται (3) | 8 ecl. hab. SMA (post ecl. 38, 13 Mein.) Br (post ecl. 38, 8 Mein); ευρύτὸ φοινικι S. εὑρ. (τοῦ αὐτοῦ Α) φοίνιχι ΜΑ ἐκ φοίνι poetae nomine non iterato Br. ἐκ φοίνικος fortasse prae- ferendum propter congruentiam quae est inter Br et 5 ΜΑ in ecloga huius capitis octava || 4 notam 7 ante φθόνον servavit S | ᾧ in voce di9óvov in ras. M rubr. |. 5 ὃ) ἐθέλοιμ Br. φθόνον ov σέβω, q9o- γεῖσθαι d^ Εθέλοιμί τὰν ἐπ᾽ ἐσθλοῖς non recte Mekler Eurip. p. 28 | 6 ecl. cum lemm. ἐπποθόωντος (sic) hab. SM A. Ἱπποθόων pinaco- graphus Photianus hunc ipsum ut videtur locum respiciens, cf. Elter p.53 | Y ή ἀδικώτατος pro xcix. M || 9 ecl. sine lemmate adhaeret versibus praegressis in SM A: diremit Gesn.! p. 224, inde vulg. fortasse ad Hippothoontem referendum esse hoc distichon, item proximum suspi- catur Meineke com. IV p. 711. metrum sane non obstrepit. Hippothoo pedes solutos non videtur admittere || 12 ecl. sine lemmate cum prae- gressis copulatur in SM A: seiunxit Gesn.! p. 224, inde vulg. || 14 νικώµενοι M | 15 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 38, 17 Mein.), sine lemm. Br (post ecl. 38, 23 Mein.) | 16 xaíosw o' ἐῶ φθονοῦντα F. G. Schmidt. krit. stud. 1 p. 85 | χαἰρ᾽ cc distinguit M 712 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" ἓν ὁρᾷ µόνον δίκαιον ὧν ποιεῖ qpSóvoc: λυστεῖ γὰρ αὐτὸ τὸ κτήμα τοὺς κελτηµένους. 19 Βὐριπίδου Βελλεροφόντης (fr. 295 N.2). Hów γὰρ εἶδον καὶ δίκης παραστάτας ἐσθλοὺς ππονηρῷ τῷ φύόνω γικωµένους. 20 Evgurídov 4λεξάνδρου (fr. 58 N.2). Οἴἶμοι, Φανοῦμαι διὰ τὸ χρήσιµον φρενῶν, ἢ τοῖσιν ἄλλοις γίγνεται σωτηρία. 21 Ἐπιχάρμου (fr. 399 Lorenz.). Τίς δέ κα Àgn γενέσθαι μὴ qSovovusvoc, φίλοι; ὁῆλον ὡς ἀνὴρ παρ) οὐδέν ào9) ó un φώφονούμενος. τυφλὸν ἠλέησ᾽ ἰδων τις, ἐφώφόνησε ὃ) οὐδὲ εἷς. 22 Πινδάρου (Pyth. I 164). Πρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φφόνος. 23 ᾽4γάθωνος (fr. 25 p. 768 N.) Φοφίας q3oviaot μᾶλλον ἢ πλούτου καλόν. 24 (Φιλήμονος (fab. inc. fr. 69 com. IV p. 55). 1 δίκαιον Porson: ἴδιον S M A 5óiov Br | ποεῖ mavult Nauck | 9 τὸ del. Wakef. et Gaisf. quo metricum vitium aufertur, graminaticum infertur Meineke; cv τὸ xvzua Welcker, αὐτόχρημα (quod verum videtur Bueche- lero) olim Nauck, αὗτους (αὐτοὺς iam Herwerden exerc. cr. p. τὸ) ατῆµα F. G. Schmidt. an λυπεῖ παρ αὑτοῦ «vua? || 8 ecl. cum lemm. hab. S, om. M À. cf. quae supra dicta sunt ad ecl. 13 || 5 πονηρών Fix in Eur. Herc. 907 | 6 ecl. cum lemm. hab. SMA; € «v* pro Eég. S| 8 7j Barnes se- cundum Med. 14 et Tro. 143: 8 SMA; 6 — σωτήριον ci. Meineke; & operarius Gesn.? p. 222, inde vulg. | γίνεται SM || 9 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 38, 20) Mac. Chrys. (post ecl. 38,25) || 10 et 11 om. Mac. || 10 δέ χα λφη Porson adv. p. 303: δ᾽ ἐγχαλοίη SM A | φί- λος libri: tacite corr. Meineke | 11 ἀνὴρ παρ᾽ οὐδέν scripsi lect. Stob. p.36. cf. ecl. 38,2 v.2: &vno γαρ οὐδες SM A; ἄπηρος ovósic Mei- neke, ἄνηρ m«gogóeíc Madvig adv. cr. I p. 718 || 12 ἠλέησ᾽ ἰδών τις S M: ἠλέησε τίς (ἠλέησέ τις Mae.) ἰδὼν Α Mac., inde Meineke, dissuasit Cobet mnemos, IX p. 121. post ecl. 21 iteratur in M A ecloga 7, ubi vide | 18 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 38, 21) MA (post ecl. 38, 23) | 14 χρέσσων M A Pind.: κρέσσον S | 15 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 38, 22) M A (post iteratam ecl. 38, 7), lemmate non iterato Br (post ecl. 38,12); ἀγάθωνος S τοῦ αὐτοῦ ΜΑ || 17 ecl. cum lemm. hab, S Qt 10 CAPVT XXXVIII ΠΕΡΙ ΦΘΟΝΟΥ 7138 Πολλά µε διδάσχεις &q3óvog διὰ q3ovov, ὅπως ἀκούων πολλὰ μηδὲ ἓν μάθω. 25 Ἡσιόδου Ἔργων (25 sq.). Kai κεραμεὺς κεραμεῖ κοτέει καὶ τέχτονι TÉXTOY, καὶ πτωχὸς πτωχῷ φφονέει καὶ ἀοιδὸς ἀοιδῷ. 26 Σοφοκλέους Koéovoa (fr. 327 N.?). XOP. Οὔτε γὰρ yáuov, ὦ φίλαι, ovt. ἂν ἔκχμετρον ὄλβον ἔνδον εὐξαίμαν ἔχειν φθονεραὶ γὰρ ὁδοὶ.. 27 Σοφοκλέους Ἐπίγονοι (fr. 186 N.?). Φιλεῖ γὰρ T) δύσκλεια τοῖς qJovovuévoig νικᾶν ἐπι αἰσχροῖς v) ἐπὶ τοῖς καλοῖς /ελέον. 28 .4ioyvÀov (Agam. 796 —797). Παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγεγὲς τόδε, φίλον τὸν εὐτυχοῦντ ἄγευ woyov σέρειν. 29 ΙΜενάνδρου (fab. inc. fr. 12 com. IV p. 235). Metoaxtov, oU uot κατανοεῖν δοκεῖς ὅτι ὑπὸ τῆς ἰδίας ἕχαστα κακίας σήπεταε, (post ecl. 38, 23) M A (post ecl. 38, 22) Mac. Chrys. (post ecl. 3$, 21). legitur mant. proverb. cent. II 63 paroem. gr. 1 p. 167 sq. 1 φθόνων mant. proverb. || 2 πολλὰ S M: τὰ πολλὰ Α Mac. quo abusus χλίων τὰ πολλὰ ci. Nauck, απορῶν τὰ π. Kock |, 8 ecl. cum lemm. hab. SM A Mac. Chrys.; ἔργων om. S || 4 κεραμεῖ κεραμεὺς Aristot. pol. V 8, 18 || 6 ecl. cum lemm. hab. SMA; in fabulae nomine η ex α corr. S', voluit igitur xosovog || * ; ante οὔτε servavit S | ὦ delendum suspicatur Nauck male | φίλαι libri: φίλε Tr. p. 184, inde vulg. || 8 ὄὀλβον ἔκμετρον libri: traiecit Buecheler | 9 εὐξαίμαν Seidler: εὐξαιμ ἂν fere libri | 10 ὁδουροί vel ὁδοῖσι ci. Buecheler | 11 ecl. hab. SMÁ; σοφοκλέους ἐπίγονοι praemittit M τοῦ αὐτοῦ nec plura S τοῦ αὐτοῦ ἐπίπονοι A || 129 ή δύσνοια ci. Wecklein mus. Rh. XXXVIII p. 137 | 18 ἢ Ἐπὸ (sic) Α in contextu 7 "zi A? mrg || 14. ecl. cum lemm. hab. SM A, sed Z av* αἰσχὺ S | 16 παύροις γὰρ S M A: παύροισι γὰρ Tr. inde vulg. | 16 εὐτυχοῦντα SM | vóyov SMA: φθόνων vel φθόνου Aesch. malim φθόνου Gesn.! p. 226 mrg titulum qui est περὶ φόνου respiciens | 17 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 38, 30) M Α (post ecl. 38, 28) Br (post ecl. 38, 11) 714 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" καὶ :τᾶν το λυμαινόμενον ἐστὶν ἔνδοθεν. oiov ὁ μὲν ἰὸς τὸν σίδηρον ἂν σκοτῇς, τὸ Ó' ἱμάτιον oi σῦτες, ὃ δὲ ορὶψ τὸ Σέλογν. ᾧ δὲ τὸ κάκιστον τῶν κακῶν πάντων φόνος, φύισικὸν πεποίηκε xoi ποῄΐσει καὶ ποεῖ, ψυχής /τονηρᾶς δυσσεβὴς παράστασεις. 90 Θεοφράστου (deest ap. Wimmer.) Θεόφραστος ἔφη τοὺς uox9nooüc τῶν ἀνθρώπων οὐχ οὕτως ἤδεσθαι ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἀγαθοῖς ὡς ἐεὶ τοῖς ἀλλο- τρίοις xaxoig. 91 Πλουτάρχου éx τοῦ διαβαλλειν (fr. XXIII 9). Τὸν φφόνον ἔνιοι τῷ καπνῷ εἰκάζουσι' στολὺς γὰρ ἓν 1 πᾶν τὸ λυμαινόμενον Dobree adv. II p. 282: πάντα τὰ λυµαι- voutv' libri; πάντα τὰ λυμαινόμεν᾽ (00^) Gaisford | ἐστὶν ἔνδοθεν tacite Gesn.! p. 226, inde vulg.: ἔνδοθεν (ἔνδοθέν MA) ἐστιν SM A Br | 2 τὸν σίδηρον ἂν oxonic Grotius dict. poet. p. 155: ἂν σκοπῆς τὸν σ (sed τὸν corr. ex τὸ S!) σίδηρον S Br c' ἂν (r&v A) σχοπῆς (sed σχοπῆ A ubi σ add. A?) τὸ σίδηρον ΜΑ: ἂν axomgc τὸ σιδήριον Bentley fortasse Τεοίε | 8 ὁ δὲ SM A: 7) δὲ Tr. p. 185, inde vulg. | θρὶψ S: ῥὶψ M A! Br corr. À? | 4 ᾧ Buecheler: 0 ut videtur libri; 6 Meineke σὲ Dobree | πάντων om. M | 5 φθισικοὺς aliquando Meineke | ποήσει et ποεῖ S ποι- reliqui || 6 óvaosfnc παράστασις SMAÁ: ὁυσσεβεῖς παραστάσεις Tr., inde vulg. | *€ ecl. sine lemm. hab. 5 (post ecl. 38, 28) Br (post ecl. 38, 18) Mac. Chrys. (post eel. 38, 25), addito lemmate M (post ecl. 38, 29) À (post ecl. 38, 31). nescio igitur an erronea in margine aliquando ex- ulaverit ecloga. eclogam et lemma iterat corp. Par. 701 Elt. dictum reperitur gnomol. Vatic. 334: Ὁ αὐτὸς (id est Θεόφρ.) ἔφη τοὺς μοχθηροὺς xt&. ubi vide quae collegit Sternbach. sine auctoris nomine Z'veguxc τινα Boissonadii aneed. gr. Π1 p. 470, 16 afferunt haec: Οἱ φθονεροὶ τῶν av- θρώπων οὐχ οὕτως εὐφραίνονται ἐπὶ τοῖς κτὲ. | 8 ἔφη S: eins(v) MA Dr Mac. corp. Par. cf. p. 107,8 adn. | 11 ecl. cum lemm. hab. S A (post ecl. 38, 29) M (post ecl. 38,30); πλουτας nec plura S. libri indiculus potest ex proxima ecloga huc falso relatus esse. certe eadem fere offert Plu- tarchus an seni sit ger. res p. p. 7810: 0 τοίνυν µέγιστον κακὸν ἔχου- σιν αἱ πολιτεῖαι, τὸν qOOvov, ἤχιστα διερείδεται πρὸς τὸ γῆρας... διὸ τὸν φθόνον ἔνιοι τῷ καπνῷ παρεικάζουσι' πολὺς γὰρ ἐν τοῖς αρχομένοις διὰ τὸ φλέγεσθαι προεκπίπτων, ὅταν ἐκλάμψωσιν, ἀφα- νίέζεται. respieitur autem Aristo Plutarchi praec. ger. rei p. p. 804D Qt 10 e CAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ 580NOY 115 τοῖς ἀρχομένοις Qv, ὅταν ἐκλάμψωσιν, ἀφανίζεται. ἥπιστα γοῦν τοῖς πρεσβυτέροις φνονοῦσιγ. 32 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ θδιαβάλλειν (fr. XXIII 3). Ἱππίας λέγει δύο εἶναι φόνους τὸν μὲν δίκαιον, ὅταν τις τοῖς καχοῖς φθονῇ τιµωμένοις' τὸν δὲ ἄδικον, ὅταν τοῖς ἀγαθοῖς. καὶ διπλᾶ τῶν ἄλλων oi φὺονεροὶ κακοῦνται' οὐ γὰρ µόνον τοῖς ἰδίοις xaxoig ἄχφθονται, ὥσπερ ἐκεῖνοι, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ayadoic. 33 Πλάτωνος àx τοῦ Τιμαίου (p. 29 E). ᾿4γαθὸς uv: ἀγαθῷ δὲ οὐδεὶς περὶ οὐδενὸς οὐ δέ- τοτε ἐγγίνεται qOovog. 94. Σωκράτους. Τὸ τῆς δόξης κάλλος ὥσπερ ὑπτὸ νόσου τοῦ φΦόνου ταχὺ µαραίνεται. 30 To) αὐτοῦ. Toig μὲν διὰ τοῦ ἡλίου πορευοµένοις ἔπεται κατ ἀνάγκήν σκιά, τοῖς δὲ διὰ τῆς δόξης βαδίζουσιν ἄχκο- λουδεῖ φνὺόγος. 1 ἐκλάμψωσιν Plut. quod confirmat Aristo: ἐχλαμφθώσιν S M A? mrg ἐχχαλυφθῶσιν A! | 2 πρεσβυτέρων A!, corr. duae manus di- versae | 8 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 38, 31) À (post ecl. 38, 30), sine lemm. Br (post ecl. 38, 405; z αυς pro πλουτ. S. lemma licet etiam infra III 42, 10 legatur, non integrum. fuerit olim £x τοῦ ζΠερὶ τοῦ vel Ket& τοῦ) διαβάλλειν coll. HI 20, 59 aut nil nisi κατὰ τοῦ διαβάλλειν || 4 λέγει δύο S M Br: δύο λέγει Α || 5 τοῖς ante τιµωμ. àdd., mox linea subducta del. A | δὲ libri: ó' Meineke || 6 ó- zÀG Tr. inde vulg. || V κακοῦνται ex καρποῦνται corr. 51 | ἰδίοις SMA Br: οὐχείοις Tr., inde vulg. | 8 ὥσπερ ἐκεῖνοι om. B | 9 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ (post ecl. 38, 32) Br (post ecl. 38, 30); ἐκ τοῦ τιµαίου om. Br. eclogam iterat et lemma Πλάτωνος corp. Par. 702 Elt. cf. Georgides p. 2, 1 || 10 αἀγαθὸς ἦν et mox οὐδέποτε om. S| 11 γίνεται pro ἐγγίνεται corp. Par. || 12 ecl. hab. SM (post ecl. 38, 34) Mac. Chrys. (post ecl. 38, 30); oo* S coxoctov; MA (sic). ea- dem sententia legitur corp. Par. 30 Elt. (Πλουτάρχου): gnomol. Byz. 218 p. 202 Wachsm. (Bar. 187) | 14 ταχέως Bar. | μεταφέρεται pro uagat- νεται corp. Par. | 15 ecl. cum lemm. hab. S MA Mac. Chrys. (post ecl. 38, 34) Br (post ecl. 38, 33 sed om. 34); σωκράτους compend. Br. corp. Par, 20 Elt. (Πλουτάρχου) || 17 τῆς om. Br (16 IQANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ σ΄ » 3 - 3 / 390 Ex τῶν 4ριστωνύµου Τοµαρίων. C d [4 - . L - - O φύόνος, ὥσπερ φαῦλος δημαγωγός, ταῖς καλαῖς ἀντιωτολιτεύεται πτράξεσιν. 97 Ex τῶν κοινῶν 4ριστοτέλους διατριβών. ) ς ’ / - - " Ovx » λυττη μµέγιστον xaxóv GxolovOei τῷ φύόνῳ, 3 A ^ p A / , . αλλὰ πολὺ μεῖζον τὸ καὶ τερὸς τοὺς γνωρίµους γίνεσθαι - * - / Ν 3 - τῷ γὰρ αἰσχρῷ καὶ φαύλῳ τῆῇν ὑπεροχὴν δοτέον, ov τῇ λυση. 38 Ευσερίου (fr. 35 phil. graec. Ill p. 19 Mullach.). 3 ο ν 2 - 5 / , M / 4vópi ἀγαύᾧ ev πρίσσοντι φὑονέων τις καὶ πατρίδι 10 καὶ παντὶ τῷ ποινῷ καὶ ἑωυτῷ φδφονέει. ἀνὴρ ἀγαθὸς γὰρ t0 πρήσσων πόλιος καὶ παντὲς τοῦ δυναµένου τής εὐμοιρίης αὐτοῦ µεταλαγχάνειν κοινὶ εὐδαιμονίη. 39 Tov αὐτοῦ (fr. 96 l.s. p. 12). QJóvog ὃ κατὰ τῶν εὐδοκιμεόντων ἐπὶ τοῖσι καλλί- στοις GQyOv καὶ ἀπράκτων, τῶν δὲ ἀγαθῶν καὶ οἵων τε τεκέειν τι παρ ἑωυτῶν χρηστὸν οὔκ ἄπτεται. 40 Ἱσοκράτους Νικοκλῆς x Ἰύπριοι (6 60 p. 39b). 1 ecl. cum lemm. hab. SM A. iterat eclogam et lemma ᾿Αριστο- νύµου (sie) corp. Par. 103 Elt. | 8 τάξεσιν A, correxerunt A? et A? | 4 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA. de diatribis Aristoteli adscriptis cf. Heitz die verior. schr. des 4r. p. 298. Aristotelis nomen ex Aristo- nis corrupisse Stobaei librarios confidentius conicit Rose Ar. pseudep. p. 611 sqq. || 9 ecl. cum lemm. hab. SM À || 12 v. Ανὶρ ἀγαθὸς γὰρ Ἀτὲ. tamquam novam eclogam lemmate non iterato exhibet Tr. p. 185 | γὰρ om. À | 15 ecl. cum lemm. £z «v* hab. S, om. M A || 16 τοῖσι καλλίστοις scripsi: τοῖς καλλίστοις S; τοῖσι καλλίστοισι Meineke || 1V ἀργῶν καὶ ἀπράκτων Orelli opusc. sent. II p. 734 "invidia est otio- sorum hominum et inertium: ἄργων (ἀργών Tr. p. 185) xoà ἀπρακτῶών S; ἀργέων καὶ ἀπρακτέων prave Meineke sententiam se non expedire confessus | οἵων tacite Gesn.! p. 226, inde vulg.: oiov S | 18 οὐκ scripsi: οὐχ S || 19 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 38,39) M A (post ecl. 38, 42), sine lemm. Br (post ecl. 38, 35, sed om. ecl. 36—39 et 42); οι in κύπριοι non satis clarum M. pristini eclogarum ordinis vestigia vix dubito quin 15 10 15 CAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ ΦΟΘΟΝΟΥ 717 Mij qSoveive τοῖς παρ ἐμοὶ περωτεύουσιν, ἀλλ ἁμιλ- λᾶσὺε χρηστοὺς ὑμᾶς αὐτοὺς παρέχοντες ἐξισοῦσθαι τοῖς προέχουσιν. 40" (deest Mein.) «{ημοσθένους (Lept. $ 151). | Πολὺ γὰρ βελτίονος ἀγδρός ἐστιν iq? oig αὐτὸς εὖ πεποίηχεν ἀξιοῦν τιμᾶσθαι v; ἐφ᾽ oic ἕτεροι ποιήσαντες ἐτιμήντησαν φύονεῖν. 41 ὢουκυδίδου (I 45, 1). Φψόνος τοῖς ζώσι πρὸς τὸ ἀντέπαλον, τὸ δὲ μὴ £u- ποδῶν ἀνανταγωνέστῳ εὐνοίᾳ τετίµηται. 42 Ἱσοκράτους Ἐὐαγόρα (86 p. 190b). Τούτων ὃ᾽ αἴτιος ὃ φόνος, ᾧ τοῦτο µόνον ἀγαθὸν πρόσεστιν, ὅτι µέγιστον κακὸν τοῖς ἔχουσέν ἐστιν. 43 Θεοφράστου (fr. CLVI Wimmer.). Τοσούτῳ δέ εἶσιν oi φύογεροὶ δυστυχέστεροι τῶν ἄλλων, ὅσον oi μὲν ἐπὶ ταῖς αὐτῶν συμφοραῖς ἀλγοῦσιν " oL δὲ φώονοῦντες πρὸς τοῖς ἑαυτῶν κακοῖς καὶ ἐπὶ τοῖς τῶν ἄλλων ἀγαφθοῖς λυπούμενοι διατελοῦσιν. hoc loco servaverit familia ΜΑ: 38. (39.) 42. 40. 41. 43.: habes sic duas Isocratis vicinas 1 ἐμοὶ] ἐμοῦ A!, corr. A? | αἁμιλλᾶσθε καὶ πειρᾶσθε ls., exci- disse potest xai πειρᾶσθε propter homoeoteleuton, potest etiam ex- cerptor omisisse quia inutile est visum || 2 αὐτοὺς S | ἐξισοῦσθαι M A Br Isocratis vulg. ἀξιοῖσθαι Isocratis P: xai ἐξισοῦσθε S (Tr., inde vulg., quod sua fortasse Minerva periclitatus est librarius, qui senserit minus apte iungi ἁμιλλᾶσθε ἐξισοῦσθαι; cf. Keil anal. Is. p. 35 n. 1 || 4. ecl. cum lemm. hab. Br (post ecl. 38, 40 Mein.), om. SMA | 5 Πολὺ Dem.: πανυ Br | 6 zszoígxs Br | 8 ecl. cum lemm. hab. SM A post ecl. 38, 40 Mein. eclogam et lemma iterat corp. Par. 104 Elt. || 9 φθόνος γὰρ τοῖς Thuc. | ἐμποδὼν sed ὧν ex ὃν corr. M] 11 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 38, 41) M A (post ecl. 38, 38); Ἱσοκράτους om. S, unde Εὐαγόρου praemittitur eclogae 43 apud Tr. p. 186, ubi lemmata eclogarum 42 et 43 per errorem sedem mutarunt. vide quae monui ad ecl. 38, 40 || 18 πρόσεστιν ἀγαθὸν Isocratis vulg. | 14 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 38, 42) M A (post ecl. 38, 41). cf. gnomol. Byz. 219 et 247 Wachsm. | 15 τοσοῦτο ex -τω an hoc ex illo correxerit S! dubito, τοσούτω MA | ὃ M 16 αὐτῶν ut videtur S A: αὐτῶν M; fort. ἑαυτῶν 118 ΙΩΑΝΝΟΥ XZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ ['" 44 4ναξιμένουο. Οἱ γὰρ μετὰ qJóvov κρίνοντες τὸ τερωτεῖον amové- µιουσι τοῖς χειρίστοις, οὐ τοῖς βελτίστοις. 498 Tov αὐτοῦ. Ὅσοι γὰρ τὰ καλῶς Qr dévra " "ra évea διὰ φν)ό- vov οὐκ ἐπαινοῦσι, πως οὗτοι ἂν τοῖς ἔργοις ὠφελήσειαν; 16 «{ημοκρίτου (fr. mor. 123 Mullach.). Mousouévov φλαύρων ó ἀγαθὸς οὐ ποιέεται λόγον. 17 Tov αὐτοῦ (fr. mor. 30 Mullach.). O q3ovéov ἑωυτὸν ὡς ixy990v λυπέει. 48 Σωκράτους. Σωκράτης τὸν φφόνον εἶπεν ἕλκος εἶναι τῆς ψιχζο. 40 Πλάτωνος ἐκ τοῦ Meve£évov t v Ἐπιταφίου (p. 242 A). Ειρήνης δὲ γενομένης καὶ τῆς /τόλεως τιμωμένης pAdev ἔτι αὐτήν, 0 δὴ φιλεῖ ἐκ τῶν ἀνθρώπων τοῖς εὖ πραττουσι προσπίπτειν, sto TOY μὲν ζῆλος, ἀπὸ ζνλου δὲ φόνος. 900 ΒΕίωγος. 1 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 38, 43) Br (post ecl. 38, 32); } - j - 9 . . u£vove S ut lemma etiam ad proximam ecl. pertineat | 4 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ; τοῦ αὐτοῦ MA, de S vide ecl. priorem. | iterat eclogam et lemma Αναξιμένους corp. Par. 105 Elt. || b zgayy9£vre A! corr. ΑΣ | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA; Wn ut lemma etiam ad proximam ecl. pertineat 5; «ημοκρα. Tr. eadem sententia legitur Democrat. 14 | 9 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 38, 46) Br (post ecl. 38, 44); τοῦ αὐτοῦ ΜΑ, de S vide ecl. priorem, ónuox9" Br. eadem sententia legitur Democrat. 54 | 10 φθονῶν Democrat. | éovróv libri nisi quod ἑαυτὸν M et Democrat, | 11 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemm. M A. dietum recurrit gnomol. Vatic. 485 ubi vide quae collegit Sternbach || 12 Σωκράτης om. ΜΑ | ἔλεγε τὸν φθόνον ἕλκος gnomol. Vatic. || 19 ecl. cum lemm. hab. SMA; µενεξένου ἢ om. S | 18 ecl. sine lemm. hab. S (post ecl. 38, 49) Br (post ecl. 38, 47) Mac. Chrys. (post ecl. 38, 35), addito lemmate M À (post ecl. 38, 49). iterat eclogam et lemma corp. Par. 534 Elt. simile dictum sed paulo aliter conceptum Bioni tribuitur Laert. IV 51, gnomol. Vat. 158. ceterum conferantur quae collegit Stern- baeh ad gnomol. Vat. 158. 266. 334 10 ar 20 CAPVT XXXVII. ΠΕΡΙ ΦΘΟΝΟΥ 719 Βίων ὁ σοφιστης ἰδων τινα φδονερὸν σφόδρα X8XU- φύτα εἶπεν "v τούτῳ µέγα κακὸν συμβέρηκεν ἢ ἄλλῳ μέγα ἀγαθόν.. 51 (38, 55 Mein.) Κάτωνος πρεσβυτέρου (Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 199 Α). κιστα φΦονεῖσθαι ἔλεγε τοὺς τῇ τύὠχῃ χρωμένους ἐπιεικῶς καὶ μετρίως" οὐ γὰρ ἡμῖν, ἀλλὰ τοῖς ττερὶ ἡμᾶς φὺ ονοῦσιν. 59 (38,56 Mein. Ἐκ τῆς Νικολάου ἐφθῶν συναγωγῆς (Hist. gr. min. ed. L. Dindorf v. I p. 147 fr. 10). Τελχῖνες ἄνθρωποι ὀνομαζόμενοι τὸ avéxadev Korj- τες, οἰκήσαντες δὲ καὶ iv Κύπρῳ, µεταναστάντες δ᾽ εἰ Ῥόδον καὶ πρῶτοι τὴν νῆσον κατασχόντες, ῥάσκανοί τε σφόδρα ήσαν καὶ φΦονεροί᾽ τεχνῖται δὲ ὄντες καὶ τὰ τῶν προτέρων ἔργα μωμησάμενοι '4δηνᾶς Τελχινίας ἄγαλμα πρώτοι ἱδρύσαντο, ὥσπερ εἴ τις λέγοι 4φηνᾶς βασκάνου. 53 (38,57 Mein.) «{ημοκρίτου (fr. mor. 196 Mullach.). Oix ἂν ἐκώλυον οἱ νόμοι ζῆν ἕκαστον xav ἰδίην ἐξουσίην, si μὴ ἕτερος ἕτερον ἐλυμαίνετο. φὺόνος γὰρ στάσιος ἀρχὴν ἀπεργάζεται. 1 βίων (βίον M) libri sed δίων Mac. Πίον M | ó σοφιστῆς et mox τινα om. 5 | 2 τούτῳ S A BrMac.: τοῦτο Μ τοῦτο corp. Par. | ἄλλω S A Br: ἀἆλλο M corp. Par, ἑτέρω Mac. ceterum. quattuor quae sequuntur apud Gaisfordum et Meinekium eclogas (51— 54 Mein.) addi- derat Gesn.? p. 225 libris invitis. uncis inclusit Gaisford, cuius iudicio accedere. debuit Meineke | 4 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 38, 50 Mein). eclogam et lemma Kecovoc iterat corp. Par. 706 Elt. fontem Stobaei indicavit Wyttenbaeh l. s. c. || 6 ἤκιστα δὲ φΏ. suo more Ps.- Plut. | φυχῇ, superscr. A? | 9 ecl. cum lemm. hab. SMA; cvr- αγωγῆς om. S || 12 οἰκήσαντές τε καὶ M A Tr.: corr. Buecheler; οἰκή- σαντες καὶ Coraes, οἰχήσαντές τε L. Dindorf || 19 inter πρώτοι et τὴν signum 4 add. A?, nihil autem insertum | χατασχόντες SM, κατέχοντες A | 14 τεχνῆται M || 16 μωμησάμενοι lacobs lect. Stob. p. Τὸ: µιμη- σάµενοι S M3, μιμησάμενοι e corr. A?, num μιμούμενοι fuerit dubium est | ἀγάλμα, sed yaAu. in ras. M' ut videtur || 17 ecl. cum lemm. hab. SM A. recurrit corp. Par. 201 Elt. (ημοκρίτου γγῶμαι) 4 20 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T' 94 (38, 58 Mein.) ᾽ἀπολλώνιος τοῖς ἀδελφοῖς (ep. XCl | p. 127 Herch.). 3 N , M - Ουδενὶ φύονητέον. ἀγαθοὶ μὲν γὰρ (εὐπραξιῶν) αξιοι, κακοὶ Ó' ἐὰν εὐτυχώσι, κακῶς ζῶσιν. 99 (38,59 Mein.) Εὐσεβίου (fr. 37 phil. graec. 11 p. 19 Mull.). 3 1” d M , , f «ἄνὴρ πολλὰ ἔχων χρηστὰ µαθήµατα, ἔπειτα γνώμµι, πονηρῇ διαχρεόµενος καὶ ur βουλόμενος τοῖσι µεταποιευ- µέγοις ὑπὸ φΦόνου µεταδιδόναι, ἔοικεν ἀγγείῳ πονιρῷ * N EST 2 c - 3 , ' ' 70ÀÀà καὶ χρηστὰ ἔχοντι iv ἑωυτῷ ἀποχκείμενα καὶ τὰ 3 , - / ἐγεόντα πρὶν φανῆναι διαφφείροντι. 96 (38, 60 Mein.) ενοφώντος ἓν τρίτῳ ἄπομνήμονευ- µάτων (Ill 9, 8). Φύόνον δὲ σκοπών 0 τι εἴη, λύπην uév τινα ἐξεύρι- σκεν αὐτὸν ὄντα, οὔτε μέντοι τὴν ἐπὶ φίλων ἀτυχίαις οὔτε τὴν ἔπ᾽ ἐχφρῶν εὐτυχίαις γιγνοµένήν, ἀλλὰ µόνους 3/ - M - -” , } 2 equ qJoveiv τοὺς ἐπὶ ταῖς τῶν φίλων εὐπραξίαις, ἄγιω- µένους. Φαυμαξόντων δέ τινων εἴ τις φιλῶν τινα ἐπὶ τῇ " ) μα - , ο, εὐπραξίᾳ αὐτοῦ λυποῖτο, ὑπεμέμνησκεν ὅτι πολλοὶ οὕτω πρὀς τινας ἔχουσιν ὥστε κακῶς μὲν πράττοντας μὴ δύ- νασθαι περιορᾶν, ἀλλὰ βοηφεῖν ἀτυχοῦσιν, εὐτυχούνιων 1 ecl. cum lemm. hab. 5 Μ (post ecl. 38, 57 Mein.) Br (post ecl. 38, 50 Mein.); τοῖς ἀδελφοῖς om. Br. lemma ᾽Απολλώνιος τῷ ἀδελφῷ (sic) ad eclogam proximam retractum est Tr. ubi Apollonii verba intercepta sunt. iterat eclogam et lemma ᾿Απολλωγίου corp. Par. 707 Elt. | 8 εὐπραξιών addidi; * videtur intercidisse γὰρ (ἔχειν dye à) sim." monuerat Buecheler || 4 ἄδιοι libri nisi quod οὐκ &&o: Br | ó^ ἐὰν scripsi: δὲ ἂν S M Br corp. Par.; δ᾽ ἂν tacite Gesn.? p. 225 et ut videtur A || 5 ecl. cum lemm. hab. SM A. de vasis similitudine vide Platonis Protag. p. 314A et Epicuri fr. 396 cum adnotatione Vseneri || 6 ἔχων καὶ 79. scribi iussit Meineke | Y πονηρῇ S M sed z ex 7 corr. M!: πονηρά Α | διαχρεόµε- voc S: διαχρεώµενος ΜΑ! eo superscr. A? | τοῖς μεταποιευμένοις S M À: τοῖσι µεταποιευμένοισι Mullach | 8 Zouixev SMA | ὀγγηίῳ ma- à vult Meineke || 9 ἑαυτώ M | ὑποκείμενα A, a superscr. A? || 11 ecl. cum lemm. hab. SMA || 18 ἐξεύρισκεν SM A libri Χεῃ.: ἐξηύρισκεν Xen. | 17 τινὰ ex τινῶν corr. S! | 18 οὕτωσ M | 20 £UtV/OUVTOV ex ἀτυχούντων corr. 94 10 20 10 CAPVT XXXIX ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ 121 δὲ λυπεῖσθαι. τοῦτο μέντοι qooviuo μὲν ἀνδρὶ ovx ἂν συµβῆναι, τοὺς ἠλιθίους δὲ πάσχειν αὐτό. 507 (38, 61 Mein.) Ἡροδότου ἱστορίας C. (VII 237). Ὅτι πολιήτης μὲν πολιήτῃ εὖ πρήσσοντι φύονέει καὶ ἔστι δυσμενὴς τῇ σιγῇ᾽ ovÓ ἂν συμβουλευομένου τοῦ ἀστοῦ πολιήτης ἀνὴρ τὰ ἄριστά oi δοκέοντα ὑποφθέοιτο, eL μὴ πρόσω ἀρετῆς ἀνήκοι' σπάχγιοι δέ εἶσιν oi τοιοῦ- τοι. ξεῖνος δὲ ξείνῳ ev πρήσσοντί ἐστιν εὐμενέστατον πάν- των συμβουλευομένου τε ἂν συμβουλεύσειε τὰ ἄριστα. 98 (38, 62 Mein.) Πλάτωνος ix τοῦ Φιλήβου (p. 48D). ἀλλὰ μὴν ó φθονῶν γε ἐπὶ κακοῖς τοῖς τῶν πέλας Ἱδόμενος ἀναφανήσεται. — Ἀφόδρα γε. 59 (38, 63 Mein.) Ἰωσήπου ix τῆς “άλώσεως (| 3, 4). Οὐδὲν οὕτως τῶν ἀγαθῶν παθῶν ἰσχυρὸν 0 τῷ φύόνῳ µέχρι παντὸς ἀντέχει. CAPVT XXXIX. ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ. 1 Εὐριπίδου Τημενίδαις (fr. 739 N.2). Εἰκὸς δὲ παντὶ καὶ λόὀγῳ καὶ µηχανῇ πατρίδος ἐρώντας ἐκπονεῖν σωτηρία». 2 δὲ πᾶσχειν SM A: δὲ αεὶ (δὲ δεῖ libri plerique) πασχειν Xen. | 9 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ | 6 δοκέοντα εἶναι ὑποθέοιτο Her. | ὑποθέοιτο ex -οἵτο corr. À: ὑποθεοῖτο S (sic) M | "7 sioew SM A: &c. vel εἰσὶ Her. | 8 ἐστιν SM A: ἐστι (ἔστι μὲν Her. H) Her. | 9 τὰ ἄριστα S M Her.: τᾶριστα A || 10 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 38, 61. Mein.) A (post ecl. 38, 63 Mein.) | 18 ecl. cum lemm. hab. M (post ecl. 38, 62 Mein.) A (post ecl. 38, 61 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 38, 50), om. S. Ἰωσήπου nomen neglexit Photii pinacographus. in bello Iosephi ante huius eclogae verba legitur excerptum quod infra posuit gnomologus III 42, 17 || 14 παθῶν seclusit Iacobs non recte Caput XXXIX offerunt SM A, aliquot eclogas Br et Mac. Chrys. inscriptionem exhibent Photio congruentem omnes, etiam numerum 5 M Α Mac., sed γ΄ S | 18 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA; Τημενίδαις Meineke: τηµενισιν 5 | 20 ἐκχπονεῖν S (Voss. Frob. p. 219, inde Gesn.! p. 228): ἐκπορεῖν Tr. p. 181; ἐκτονεῖν operarius Gesn.? p. 226, inde vulg. Stobaeus III. 46 122 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ EKAOTQN T" 2 «Εὐριδίδου (fr. 1045 N.2).y Mi κάμνε πατρίδα σὴν λαβεῖν πειρώμεγος. Εὐριπίδου Φοινίσσαις (406— 407). Ἡ πατρίς, ὡς ἔοικε, φίλτατον gootoic: οἶδ' ὀνομάσαι δύναι ἂν ὡς ἔστιν φίλον. 4 Τοῦ αὐτοῦ (fr. 1046 N.?). ΠΗολλοῦ γὰρ χρυσοῦ καὶ πλούτου πρείσσων Πάτρα σώφρονι ναίειν. τὸ δὲ σύντροφον αἁδύ τι 9νητοῖς ἐν βίῳ χωρεῖ. 5 Tov αὐτοῦ «4ἰόλου (fr. 30 Ν.2). 4λλ” ὅμως οἰκτρός τις αἰὼν πατρίδος ἐκλιπεῖν ὅροις. 6 Εὐριπίδου «ἰγέως (fr. 6 Ν.2. Tí γὰρ πατρῴας ἀνδρὶ φίλτερον χθονός; 1 ecl. sine lemm. cum priore cohaerentem hab. S, om. M A: sepa- ravit Gesn.! p. 228, inde vulg. Ενριπίδου addidi, nam τοῦ αὐτοῦ Φοι- νίσσαις eclogae 3 praefigit 5 | 2 πατρίδι συλλαβεῖν (συλλαβεῖν iam Dothe) ci. Maehly | 3 ecl. hab. S (post ecl. 39, 2) A (post ecl. 39, 6), om. M; Z «v^ pro Evo. S. iteratur ecloga Apostol. cent. VIII 62 b (Evo.) | 4. b versus apud Euripidem inter Eteoclem et Polynicem divisos vix dubium est quin coniunetim exhibuerit Ioannes | 5 δύναι ἂν Markland: δύναιμ᾿ ἂν SA etlibri Eur. vereor ne tolerandus sit soloecismus in Stobaeo, sed vide p. 713,9 adn. || 6 ecl. hab. S, om. MA; z «v' S. an ex Phoenice petiti sunt versus? cf. ecl. 39,10 || 7 γὰρ delendum esse suspicatur Meineke. πολλῷ χρυσοῦ γὰρ καὶ πλούτου Κρεῖσαον ci. Nauck | 8 κρεῖσσον παρὰ σώφρονι valew ci. F. G. Schmidt anal, Soph. et Eur. p. 79 male, quia repugnat titulo Stobaei [| 9 sq. aut zóv aut θνατοῖς scribendum esse monuit Dindorf, illud praeferendum esse arbitratur Nauck || 10 an decurtatus est a gnomologo versus? || 11 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA; z «v^ αιόλ΄ (id est αἰόλου) S quod recepi. E?o. αἰόλῳ cod. Paris. 1985 teste Gaisfordo quod retinuit Meineke || 12 sq. tetrametrum offert Tr. p. 187, nescio an etiam $, inde vulg. iambos distinxit Gaisford | 14 ecl. cum lemm. hab. S (post ecl. 39, 5) M A Mac. Chrys. (tamquam capitis primam); «iyi S ubi fabularum tantum nomina appicta sunt usque ad ecl. 39, 10 Mein. uno lemmate του ευριπιδου in margine comprehensa, Evo. αἰγέως M A Mac. Q 19 16 Q 10 CAPVT XXXIX ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ τοῦ 71 Εὐριπίδου «Πίκτυος (fr. 347 Ν.2). Ei à" ἧσθα μὴ καάκιστος, οὗποτ ἂν πάτραν τὴν σὴν ἀτίζων, τήνδ’ ἂν εὐλόγεις πόλιν. 8 Εὐριπίδου «4ἰχτυος (fr. 347 N.?). Ὡς ἔν y ἐμοὶ xoívow! ἂν o) καλῶς φρονεῖν, ὧστις πτατρῴας γῆς ἀτιμαζων ὅρους ἄλλην ἐπαινεῖ καὶ τρόὀποισιν ἤδεται. 9 (39, 10 Mein.) Εὐριπίδου Τήλεφος (fr. 723 N.?). Σπάρτην ἔλαχες, χείνην κόσµει, τὰς δὲ ΙΜυκήνας ἡμεῖς ἰδίᾳ. 10 (39, 9 Mein.) Εὐριπίδου Φοίνικι (fr. 817 Ν.3. Σὺ 0 o πατρῴα χθὼν ἐμῶν γεννητόρων, χαῖρ. ἀνδρὶ γάρ τοι, x&v ὑπερβάλλῃ κακοῖς, οὐκ ἔστι τοῦ φρέψαντος ἤδιον πέδον. 1 ecl. cum lemm. hab. S M (post ecl. 39, ϐ) Α (post ecl. 39, 3); 4ίκτυος Meineke: διχτύος (vel -ὕος) libri, de S vide ecl. priorem || 2 ἂν supra lin. A | πατραν Musgrave: πόλιν SMA || 3 ηὐλόγεις Elms- ley | πὀλιν Musgrave: πάτραν SMA || 4 ecl. cum lemm. hab. SMA; de S vide ad ecl. 39, 6, τοῦ αὐτοῦ pro Evo. A. eclogam et poetae no- men iterat corp. Par. 712 Elt. coniungendos esse hos versus cum priori- bus post Barnesium perspexit F. G. Wagner Eur. fr. ed. Paris. (a. 1846) p. 699, quem in Euripidis reliquiis recte secutus est Nauck, in Stobaeo minus recte Meineke lemmate deleto | 8$ ἔν y' duoi Valckenaer: ἐν (£v corp. Par.) yé uo: fere libri || S8 ecl. cum lemm. hab. S (cf. quae dixi ad ecl. 39, 6) MA post ecl. 39, 8 Mein., sine lemm. Tr. p. 187 post ecl. 39, 9 Mein., inde vulg. gnomologium Euripideum quod exscripsit Stobaeus dispositum fuisse ex litterarum ordine saepe dixi. vestigia etiam luculentiora super sunt cum alibi tum in florilegii c. Τὸ. priorem versum habent sine poetae et fabulae nomine Cicero ad Att. IV 6, 2 et Aristone Chio ut videtur auctore Plutarchus de tranqu. p. 472 E de exilio p. 602B aliique quos collegit Nauck p. 588. respiciunt eundem etiam plures || Σπάρταν praeter Stobaeum testes plerique | χείνην libri Stob.: χεί- vev Diogenianus cent. VIII 16 ταύταν Cic. Plut. p. 412 ταύτην Piut. p.602 | 11 ecl. cum lemm. hab. SMA post ecl. 39, 10 Mein.: Tr. p. 187 post ecl. 39, 8 Mein., inde vulg.; τοῦ αὐτοῦ pro Evg. SA. iterat ec- logam sine lemmate corp. Par. 113 Elt. versum tertium affert anonymus Letronnii Les papyrus grecs (Paris. a. 1866) p. 105 || 12 πατρωα sine acc. S | ἐμῶν MA corp. Par.: ἐμῆ S; ἐμοὶ ci. Nauck | 18 χαῖρ Gesn.! p. 228: χαῖρε libri 46* 124 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T" 11 Mevavógov Εαυτὸν viuwpovuévov (fr. 6 com. IV p. 111). Οἴκοι µένειν χρὴ καὶ uévew ἐλεύθερον, ἢ uQxév! εἶναι τὸν χαλῶς εὐδαίμονα. 12 Σοφοκλέους Ἰηρέως (fr. 525 N.?). Πολλα σε ζηλῶ βίου, μάλιστα Ó' ei γῆς μὴ πεπείρασαι ξένης. 19 Εὐρωιίδου Φιλοκτήτη (fr. 193 N.?). Πήακάριος στις εὐτυχῶν οἴκοι μένει. 14 Σοφοκλέους (fr. 848 Ν.2). Οἴκοι µένειν ὁδεῖ τὸν καλώς εὐδαίμονα. 15 Θεόλγνιδος (947 — 945). Πατρίδα κοσµήσω λιπαρὴν πόλιν ovr ἐπὶ δήμῳ τρέψας, ovv. ἀδίκοις ἀνδράσι πειφόµεγος. 16 Σοφοκλέους (Ant. 187—191). Οὔτ᾽ ἂν φίλον ποτ) ἄνδρα δυσμενῆ χφονὸς 1 ecl. cum lemm. hab. SM À (post ecl. 39, 9 Mein.) Mac. Chrys. (post ecl. 39, 6); μὲ nec plura S fab. nomen om. etiam Μας. ἑαυτὸν τιµωρουμένου (-ovusvoc ut videtur À) add. MA. prior versus recurrit infra flor. 53,1 (Mevavógov). distichon Menandri eum Aeschyli (fr. 317 N.2) versibus et Euripideo (Stob. flor. 39, 13) componit Clemens strom. VI p. 139 P. simili videlicet fonte usus ac gnomologus. plane confirma- tur quod et Hiller et saepius ego observavimus, vide etiam ecl. 14 || 5 ecl. cum lemm. hab. SMA | € μάλιστα Brunck: κάλλιστα SM A | μή om. A! [ 8 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 39, 12), sine lemm. Br (tamquam capitis primam); ἐν ante φιλοκτ. addunt M A quod rece- perunt Gaisford et Meineke. recurrit ecloga altero versu aucta flor. 59, 18 (Κυρ. Φιλοκτήτῃ). sine fab. nom. affert versum Clemens Alex. strom. VI p. 739 P., cf. quae monui ad ecl. 39, 11 | 9 cf. Eur. fr. 1057 N.? (Stob. flor. 69, 5) Men. mon. 614 | εὐτυχὼν utrobique SM. ceterum de eis quae post hanc eclogam adduntur in Br vide quae dixi ad flor. 40, 2 | 10 ecl. cum lemm. hab. ΜΑ, om. S. sine poetae nomine habet versum Diogenianus cent. VII 35. Aeschylo tribuit οἴκοι µένειν χρῆ τὸν καλῶς εὐδαίμονα, Kal τὸν κακώς πράσσοντα καὶ τοῦτον μένειν (cf. Nauck ad Aesch. fr. 91 1) Clemens Alex. strom. VI p. 739 P. || 12 ecl. cum lemm. hab. SMA | 14 τρέψας Theogn.: πρέψας SMA | 16 ecl. cum lemm. hab. SMA | 16 πόλεωσ supra χθονὸς scripsit Sophoclis cod. L pr. m. (Qt 10 10 CAPVT XXXIX ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ Τοῦ Φείμην ἐμαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτι rÓ ἐστὶν ἡ σῴζουσα, καὶ ταύτης ἔπι πλέοντες ὂὀρὺθής τοὺς λόγους ποιούμεθα. τοιοῖσδ᾽ ἐγὼ γόµοισι τήνὸ) αὔξω πὀλιν. 17 Βὐριπίδου Φοινίσσαις (388 — 991). Τί τὸ στέρεσθαι πατρίδος, Y) κακὸν μέγα; — Méyiovov: ἔργῳ Ó' ἐστὶ μεῖζον v λόγῳ. — Τίς ὃ τρόπος αὐτοῦ; ví φυγάσιν τὸ δυσχερές; — 'E» μὲν µέγιστον, ovx ἔχει παρρησέαν. 18 Ὁμήρου (ll. XII 243). Eig οἰωνὸς ἄριστος ἀμύγνεσθαι περὶ zavQnc. 19 Tov αὐτοῦ (Il. XV 494 — 496). ἀλλὰ uaysoO. ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες, εἰσόκεν ὑμέων βλήμενος ἠὲ τυπεὶς Φάνατον καὶ nóvuov ἐπίσπηῃ, τεύναάτω᾽ οὗ οἱ ἀεικὲς ἁμυνομένω περὶ πἀτρήης. 20 Tov αὐτοῦ (04. 1 57— 59). 4ὐτὰρ Ὀδυσσεὺς iusíoevo Pg γαίης καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι. 3 τοὺς λὀγους SM A: τοὺς φίλους Sophoclis libri; πλοῦς καλοὺς temptabat Mekler τοὺς στόλους ci. Buecheler [| 4 ἄξω ci. Schneidewin | 5 ecl. cum lemm. hab. S, om. MA. locum a Cynicis Stoicisque impugnatum poetae nomine commemorato adfert Plutarchus de exilio p. 605 F, duos versus priores ib. p. 599 D, extremum etiam Musonius Stobaei III 40, 9. notavi personarum vices | 8 τίς ó τρόπος S Tr. p. 188 Eur. Plut.: τίς δ᾽ ὃ τρόπος temere Gesn.! p. 230, inde vulg. | δυσχερές S δυσχερές cum v. l. δυστυχές libri Eur. δυστυχές Plut. | 10 ecl. cum lemm. hab. MA post ecl. 39, 16, om. S. | 11 ἀμύνασθαι non nulli libri Hom. aliique testes | 12 ecl. cum lemm. hab. SM A; ecl. 19 et 20 lemmate ὄμηρου (sic) comprehendit S | 18 et 14 om. S | vivolv ἀολλέες (ἀολέες M) ΝΑ Hom.: vzvol διαμπερὲς Lycurg. Leocr. 103 | vuécov! M A Hom.: nuéov tacite Gesn.? p. 227, inde vulg. idem coniecit Nauck || 15 o? et paulo ante ἐπισπη sine acc. M | περὶ πάτρης libri: περὶ πάτρης ΓΤεθνάμεν Hom. || 16 ecl. cum lemm. hab. SMA; de S vide ecl. priorem || 17—18 6 αὐτὰρ o ἰμείρετο (ἀτὰρ ὀδυσσεὺς ἱμείρετο Tr.) ἧς γαίης καὶ καπ- vóv ἀποθρώσκοντα νοῆσαι S Tr. $c γαίης καὶ καπνον ἀποθρωώ- σχοντα νοήσαι (etiam eis quae in 5 praecedunt omissis) M A: avro Ὀδυσσεὺς Ἱέμενος κ. κ. &. v. ἧς γαίης θανέειν ἐμείρεται tacite sed frustra ex Hom. Gesn.? p. 227, inde vulg.; nam praecedente diatribae ali- 126 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ' 21 Tob αὐτοῦ (04. ΙΧ 34). 4 € . Ὁ 3 * , Ὡς οὐδὲν γλύκιον yc Ιιατρίδος ἠδὲ τοκήωγ. 22 Εὐριπίδου (Phoen. 357 — 360). - - 5 3 - 3 / Πήτερ, φρονῶν ev κου φρονῶν ἀφιχομην 3 ^ 2 Pul "E 3 25 / 3/ ἐχθροὺς ἐς ἄνδρας” αλλ ἀγαγκαίως ἔχει - 3 3 € ία, MES ) »^^ ^, πατρίδος ἐρᾶν ἅπαντας" og Ó ἄλλως λέγει, λόγοισι χαίρει, τὸν δὲ νοῦν ἐκεῖσ᾽ ἔχει. 23 Πλάτωνος àv τῷ Πρίτωνι (p. 51 A). 2 [4/ 3 / / . "E , [44 / H οὕτως εἰ σοφὀς, ὥστε ÀéArdév σὲ Οτι µήτρος τὲ καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπιάντων τιμιώτε- , [9 7 jtT* gov soTgic xoi σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἓν ueizont J E - M / - ^- µοίρᾳ καὶ παρὰ Φεοῖς xai παρ ἀνθρῶώποις τοῖς νοῦν [ n - x - ^ [« B ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ μᾶλλον ὑπείκειν καὶ ύω- / / y , A / / πεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν T πατέρα καὶ μητέρα, καὶ 32A , 2 - r4 bil / , 5 stíÓtu | ποιεῖν ᾗ ἂν κελεύῃ, καὶ πάσχειν, EGY τι προσοτάττη πανεῖν, ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάν τὲ τύπτεσθαι 3 * A 3 * 3 , »f / ἐάν τε δεῖσθαι, iav τε eig πόλεμον ἄγη τρωνήησοµεγνον 2 3 , / - M "n c? ? &modavoUusevov, ποιητέα ταῦτα, καὶ τὸ δίκαιον οὕτως , n 3 7 ^ / ἔχει, καὶ οὐχ ὑπειχτέον οὐδ᾽ ἀναχωρητέον οὐδὲ λεωττέον cuius scriptore tamquam pro uno versu adferri 5e yate x. κ. άποθρ. νοῆσαι docet Menander rhetor Ill p. 433, 9 Sp. qui etiam eclogam 21 adfert simili fortasse fonte usus ac gnomologus. αὐτὰρ Ὀδ. ἱμείρετο utrum Stobaeus praemiserit interpretaturus versum ἀμέτρως an librarius haesito ego non minus quam Buecheler, cf. Stob. III 4, 22 1 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl. 39, 20) Mae. Chrys. (post ecl. 39, 11); ὀμήρου pro τοῦ αὐτοῦ M Mac. | 2 δὲ libri, sed ex corr. S!; malim οὐδὲ cum Homero || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA. versum extremum habet Hermias in Phaedrum p. 71; Lucianus bis accus. 21; Thomas Mag. p. 140,13 || 4 µήτηρ M | καὶ οὐ Μ | 6 ἅπαντας tacite ex Euripide Gesn.! p. 250, inde vulg.: πάντας SMA || 8 ecl. cum lemm. hab SMA | 9 6eve S | λέληθέν σε SM: 262596 σε Tr. et for- tasse Α | 11 πατρὶς SMA: ἐστιν ἡ πατρὶς libri Platonis, nisi quod ἐστι (omisso 7) π. E; πατρίς ἐστι tacite Gesn.* p. 230, inde vulg. || 12 παρὰ ἀνθρώποις M || 14 καὶ μητέρα om. libri Platonis | 16 7 vel 7j ἂν SM A: & ἂν Plat.; ἐὰν vel potius ὃ ἂν latere coll. p. 727,2 suspicatur Buecheler | κελεύη M, ex indic. modo corr. 51 sic ut Platonis D. κε- λεύση Α | xal πάσχειν bis scripsit A | 18 ποιητέα S M À ut Plato- nis E: ποιητέον Platonis ceteri 10 10 20 CAPVT XXXIX ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ 124 M τὴν ταξιν, ἀλλὰ καὶ à» πολέμω καὶ év δικαστηρίῳ καὶ τανταχοῦ ποιητέον ὃ ἂν κελεύῃ ἡ πόλις xai v πατρίς; 1 καὶ πείθειν αὐτὴν δίκαιον πέφυκε, βιάαζεσθαι δὲ ovy ὅσιον οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ δὲ τούτων ἔτι ᾗτ- τον τὴν πατρίδα. 24 ΠΕὐσεβίου (fr. 38 phil. gr. III p. 13 Μι]!.). Πάτράσι πιαῖδας ἐπιζώειν εὐτυχές, καὶ χρὴ τοῦτο παρὰ τῆς Τύχης αἰτέειν xai τοὺς μετὰ ταῦτα διαδεξοµέ- vovg, καὶ ὅκως xol αὐτῶν ἕχαστοι τᾶξι τῇ εἰρημένη τοὺς πρὸ ἑωυτῶν διαδεχοίατο. κοινὴ δὲ εὐχὴ δικαιοτατη αὕτη ἂν παρὰ πιάντων φυλαχθείη ἐπὶ τῇ διαμονῇ τοῦ μηκίστου, τὴν ὑποδεχομένην ἑκάστοτε καὶ ἐκτρέφουσαν πάᾶντας ττα- τρίδα καὶ δοῦσαν τοὺς προηγησαµένους αὐτήν τε καὶ Qi» τῶν ἐγχωρίων τὰς κατεστεώσας τιμὰς τῷ πλεῦνι αἰεὶ ὑπερβαλλειγ. 25 Πυψφαγόρου. Πυθαγόρας ἐρωτηθδεὶς πῶς δεῖ ἀγνωμονούσῃ πατρίδι προσφέρεσύαι, εἶπεν ὡς μητρί’. 26 Τιμούέου. Τιμόθεος Óó τῶν 4 Φηναίων στρατηγὸς ἀχούσας voc τῶν συστρατηγούντων αὐτῷ Λέγοντος ἀρά ye, Τιμόθεε, 1» πατρὶς ἡμῶν χάριτας ἀποδώσει; ἔφη ἀλλ ἡμῖν γέ- γοιτο τὰς ἀξίας ἀποδοῦναι.. 0 2 ὃ libri, sed 7 Α ubi ὁ A*: & Plat. | 98 7 καὶ 5Μ ΔΑ, sed se- cluserim xai secundum Plat. | αὐτὴν ᾗ (voluit 7; το) δίκαιον ex Pla- tone tacite Gesn.!, inde vulg. [| 6 ecl. cum lemm. hab. SMA | 4 ἐπι- ζώει», Sed ειν in ras. M! ut videtur sicut mox in αἰτέειν || 9 καὶ ante 0xcoc deleri mavult Meineke | αὐτέων Meineke: αὐτῶν SMA | va& Meineke: τάξει SM A || 10 προ εαυτών (sic) M | ᾿δικαιότατα opinor Buecheler | 11 ἐπὶ τῇ ówuovz lIacobs animadv. in Stob. p.247: ἐπιτηδεία µόνη SMA | μηκίστου] μεγίστου Mullach || 12 ὑποδεχομένην (vxo- ex ἐπι- corr. S! SMA, ἀποδεχ. Tr. p. 189, unde vulg. || 14 κατεστεω- σας Meineke: χαθεστεώσας (sic) SM A; καθεστώσας Tr., unde vulg. | πλεῦνι S πλέονι MA | 16 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemmate M A | 19 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemmate MA; Τιμόθεος pinaco- graphus Photii. eclogam et lemma iterat corp. Par. 714 Elt. || 21 συν- στρατηγούντων corp. Par. | 22 ἡμῖν χάριτας ci. Wachsmuth 128 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 27 "Ex τῶν Σερίνου. C , ς J 1 - c ” / c ' ” Οι «{άκωνες οἱ ἐπὶ τι υποσχεῖν δέκας υπὲρ τῶν κηρύκων ὥς τὸν µέγαν βασιλέα ἑἐλφόντες ἀφείφησάν τε 35; - / καὶ διὰ τὴν ἀρετὶν ἠξίου αὐτοὺς mag" αὑτῷ uévew. καὶ πώς) ἔφασαν 'ἂν δυναίµεθα τοιαύτην πατρίδα καταλι- - ς νι [4 , » 3 " πεῖν, υπὲρ ἧς τοσαύτην 000v» ἤλφομεν ἀποφανούμενοι;᾽ 25 ᾿άριστείδου. } / 3 / / Li P * 3 - - 4ριστείδης ἐρωτωμενος ví µαλιστα αὐτὸν iy τῇ qvyi ἐλύπει, τὸ τῆς πατρίδος ὄνειδος ἔφη κακώς ἀκουούσης ἐπὶ τῇ αὐτοῦ φυγῇ. 20 δΣεριφίου. v / 1 v, ς νΝ 2 / ' Σερίφιος ὀνειδιξόμενος υπὸ 4ὐφηναίου τὴν µιχρο- À / €) * 2» —»f cc N 14 4 Ói - πολιτείαν, ἐμοὶ μέν ἔφη T πατρὶς ὄγειδος, σὺ δὲ τῇ πατρίδι.. 90 ᾿4ριστείδου. H γυνὴ τῷ ριστείδη περὶ τὰ πολιτικὰ διατρί- € » 3 » ς M A » * 3 , * A ῥοντι εἴνθε ἔφη τὰ μὲν ἴδια ποινὰ &vóuicoag, τὰ δὲ χοινὰ ἴδια. 91 Χρυσέρμου ἓν β Περσικῶν (Plut. parall. min. p. 308 B). Περσών τὴν Ἑλλάδα λεηλατούντων καὶ πάντων τῶν / , c - ἐγχωρίων συγκεχυµένων, Παυσανίας ó τῶν «4ακεδαιμο- , M f , / víov στρατηγὸς r0 Ξέρξου /τενταχόσια τάλαντα χρυσίου 1 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ; σερίνου SMA. cf. supra III 1,69. a Sereni verbis prope abest Ps.-Plut. apophth. Lacon. p. 235 F || 2 v0 M τῷ Δ: το S | ὁ uéyav βασιλέα tacite Gesn.? p. 227 mrg: µέγα βασιλέα ΜΑ πέρσην S | 4 αὐτῷ tacite Meineke: αὐτώ SM A Ps.-Piut. | καὶ πῶς ἄν, ἔφασαν, δυναίµεθα Ps.-Plut. | 7 ecl. sine lemm. hab. S, addito lemmate M A. eclogam et lemma ᾽Αριστείδου[ς] iterat corp. Par. 115 Elt. | 10 αὐτοῦ tacite Meineke: αὐτοῦ libri | 11 ecl. sine lemm, hab, S (post ecl. 39, 28) Br (post ecl. Aristophaneam quam exhibui infra p. 735, 2) Mac. Chrys. (post ecl. 39, 21), addito lemmate M A (post ecl. 39, 28); idem de Anacharside Galen. protr. 14, flor. Mon. 161, apophth. Vindob. 61, ubi vide reliqua testimonial| 18 σεριφος Br | íxo*? S | την (τῇ S την om. Mac.) uixgozoAicecav SM A Br Mac.: τῇ µιχρο- πολιτεία "Tr. p. 189, inde vulg. jj 16 ecl. sine lemm, hab. S, addito lem- mate MA || 19 ecl. cum lemm. hab. SMA; Ἰρύσερμος pinacographus Photii p. 62 Elt. | 20 περσικών SM A: Ἱστορικῶν Plutarchi vulg.; for- tasse hoc, non illud scripserat falsarius 10 15 10 CAPVT ΧΧΧΙΧ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ 129 λαβὼν ἔμελλε προδιδόναι τὴν Σπάρτην. τῶν δὲ ἔπιστο- λῶν μµεσολαβηθεισῶ», Ἡγησίλαος ὃ πατὴρ τοῦ προειρή- uévov περὶ τῶν συμβεβηκότων ἀκούσας τὸν υἱὸν μέχρι τοῦ ναοῦ τῆς χαλκιοίκου συνεδίωξεν 49 ηνᾶς, καὶ vac Φύρας τοῦ τεμένους πλίνθοις ἐμφράξας μετὰ τῆς γυγαι- κὸς τὴν εἴσοδον ἐφρούρησε καὶ λιμῷ τὸν προδότην ἀνεῖ- λεν, ὃν ἡ µήτηρ ἀείρασα ὑπὲρ τοὺς ὅρους ἔρριψεν. 32 «ημαράτου (iv) β΄ ᾽Αρκαδικῶν (ib. p. 309 C). Τεγεατῶν πρὸς Φενεάτας πόλεμον ἐχόντων καὶ χρο- νίου τῆς παρατάξεως ὑπαρχούσης, συνεφώνησε τοῖς δήμοις τριδύµους ἀδελφοὺς πέµψαι τοὺς µαχησοµένους ὑπὲρ τῆς νίκης. ἀρέσαντος δὲ τοῦ δόγματος ἔπεμψαν Τεγεᾶταν μὲν τοὺς Ῥηξιμάχου παϊῖδας, Φενεᾶται δὲ τοὺς «{ημο- :στράτου. συμβληθείσης δὲ τῆς παρατάξεως ἐφονεύνησαν E τ 9 ix τῶν Ῥηξιμάχου δύο, ὃ δὲ τρίτος, τοὔνομα Κριτόλαος, στρατηγήµατι τῶν ἀντιπάλων περιεγένετο προσποιητὴν γὰρ σκηψάµενος φυγὴν καθ ἕνα τῶν ἐπιδιωκόντων ἀνεῖλεν, καὶ ἐγκρατὴς γενόμενος τῆς νίκης περιχαρὶς 9 Αγησίλαος Plut.: ἠγησίλαος ΞΜ Α χλεόμβροτος A? mrg; voluitne ἠγησίλεως3 | 6 ἐφρούρησιν S | 7 ἀείρασα SM À: ἄρασα ci. Meineke || 8 ecl. cum lemm. hab. SMA; 4ημάρατος pinacographus Photii p. 59 Elt. | ἐν addidi ex Plut., ubique hac praepositione utitur impostor: vide Hercheri conspectum Plut, de fluv. praef. p. 20 | ἀρκαδικὼν ΜΑ Plut.: άρκα- διακών S | 9 ἴσως φενεάτας ΑΣ mrg: φαγέας S φαινε M φαινεάς A | 12 δόγματος M: δόγματος, sed oy in ras. (videtur δόµατος fuisse) S ὁόματος A || 18 διὰ pro τοὺς (ante Ῥηξ.) oscitanter Gesn.? p. 228, inde vulg. | Φενεάται (debebat Φενεᾶται) tacite ex Plut, Gesn.?, inde i vulg.: φαινεαται SM; φαινεάται corr. A? | τοὺς Plut.: τοῦ SM τοῦ corr. A2. || 14 δὲ M A: om. S; οὖν proprio Marte suppleverat Gesn.t p. 232, inde vulg. | ἐφονεύθησαν S M Plut.: ἐφόνευσαν A! | 15 ἐνξι- µάχου M!, óg superscr. deleta v litt. M? || 16 στρατηγηµάτων (pro στρατηγήµατι τῶν) Al, corr. A? |. 17 σκηψάµενος À? Plut.: σκεψα- µενος SM A; vide Hercheri in Plut. de fluv. praef. $ 1 n. 48 | τοὺς &m- διώκχοντας mavult Hirschig misc. philol. p. 190 auctorem correcturus Sto- baei, nam χατὰ ἕνα τῶν διωκόντων ἀνεῖλε etiam Plut. | 18 ἀγεῖλεν SM | xal] ὃς καὶ (sed ὃς inducitur) Α 190 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ πρὸς τοὺς οἰκείους ἔδραμε" ττάντων d? αὐτῷ περιτλοκὰς συμπαῦεῖς ὁιδόντων, οὐ συνεχάρη µόνη τῷ προειρηµένω y ἀδελφὴ «{ημοδίκη: πεφονεύκει γὰρ αὐτῆς τὸν κατηγ- yvnuévoy ἄνδρα 4ημόδικον. ἀναξιοπαθίσας δὲ ἐπὶ τού- τοις ὃ νέος τὴν παρθένον ἀπέχτεινε, χαὶ ὑπὸ τῆς μητρὸς (ρόνου κριψεὶς ἀπελύθη τοῦ ἐγκλήματος. J9 ἄημαράτου iv τρίτῳ Τραγῳδουμένων (Plut. parall. min. p. 310 D). «4ὐηναίων πρὸς Εὔμολπον τὸν Oocxov βασιλέα πὀ- λεμον ἐχόντων, Ερεχθεὺς ὁ τῆς “Αττικῆς προϊστάμενος χρησμὸν ἔλαβεν, ὅτι νικήσει τοὺς ἐχύρους, ἐὰν τὴν nosa- ῥβυτατην τῶν Ψυγατέρων Περσεφόνη Φύση, παραγεγόμε- vog [0] δ᾽ εἰς ᾽4φήνας Πραξιθέᾳ τῇ γυναικὶ τὴν πυνό- Xonovor µαντείαν ἄπιήγγειλεν: el)? οὕτω τὴν κόριν ππροσαγαγὼν τοῖς βωμοῖς ἀνεῖλεν, καὶ συμβαλὼν τὸν πό- ^&uov ἐγκρατὴς ἐγένετο τῆς νίκης. 94 Ἱεροχλέους ἐκ τοῦ Πως πατρίδι χρηστέον. 4 2 uovy uo» S | 8 ὁημονίκη in δηµοδίκη corr. At | κατεγγνη- u£vov, corr. A! || B ἀπέμτεινε ci. Gesn.? p. 228 mrg, quod recepi, nam ἀνεῖλεν Plut.: ἀποκτεῖναι SMA; ἀποκτείνει suadente Hirschigio scr. Meineke | αητρὸς] μὴ πρὸς A, corr. A! | 6 κριθεὶς ex κληθεὶς corr. S! | ἀπελύθη SA Plut: ἀπέλθη M | 7 ec. cum lemm. hab. SM A: τραγφδουμένου ni fallor M. «ημάρατος ἐν πρώτη Toayodovu£vor Clemens Alex. protrept. c. 37 P., qui eodem hoc parallelorum capite usus est, unde ἐν πρώὠτῳ Stobaeo reddi vult Gaisford Stob. Ecl. Il p. 848. de parallelorum vulgata vide quae disseruit Hercher Plut. de fluv. praef, p.18 | 9 τὸν θρακών ΜΑ: τῶν 9oaxGv S | 11 την ΜΑ: μὲν oscitanter Gesn.? p. 225, inde vulg. || 19 περσεφὀνη (i.e. megosqovy ul ci. Hemsterhuis Anecd. p. 265) M: περσεφὀνην S À, sed videtur ex dativo correxisse A?; τῇ Φερρεφάττῃ Clem. | παραγενόμενος SMA!: TVEQLy EY O- ερι µενος Tr. p. 190, παρανενόµενος ΑΣ (sed deleta sunt) | 18 6 9^ S MA: ó' tacite Gesn.? distinctione post παραγενόµενος sublata, inde vulg. | Ηραξιθέα Plut.: Θρασιθέα S, sine acc. M, φρασιθέᾳ Α | πυθό- χρηστον ΜΑ: πυθὀχριστον 5 | 14 οὕτωσ M || 15 τοῖς πολεμίοις pro τὸν πόλεμον Hirschig l.s.s. p. 190: tu vide Hercheri praef. Piut. de fluv. $8 1 n. 51 | ἀγεῖλεν SM | 17 ecl. cum lemm. hab. SMA (post ecl. 39, 33) Br (post ecl. 39, 29); ἐκ τοῦ — χρηστέον om. S Br 10 10 τσι --.... -- CAPVT XXXIX ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ [011 ΠΗετὰ τὸν περὶ Φεῶν λόγον εὐλογώτατόν ἐστιν ὑπο- Φέσθαι πῶς τ(ατρίδι χρηστέον. ἔστι γὰρ ὡσανεὶ δεύὐτερός τις Φεὸς αὕτη (n) νὴ Zio πρῶτος καὶ μείζων γονεύς' παρ 0 δὴ καὶ ὁ τοὔνομα τῷ πράγματι Φέμενος οὖκ ἄγεντρε- χὲς ἔφετο, παρασχηµατίσας μὲν τῷ πατρί, Φηλυκῶς Ó ἐξενεγκών, tv. oiov uiyua τυγχάνοι τῆς τε τοῦ πατρὸς καὶ τῆς μητρῴαρ .. . καὶ δὴ οὗτος μὲν ὁ λόγος ὕπαγορευει πατρίδα τιμᾶν ἐπίσήης τοῖς δυσὶ γονεῦσι τὴν uíav, ώστε Φατέρου μὲν τῶν γειναµένων ὁπιοτερουοῦν καὶ δὴ ττρο- χρίνειν τὴν πατρίδα, προτιμᾶν ὃ᾽ αὐτῆς μηδ ἅμα τοὺς δύο, ὃι ἴσης δὲ μοίρας ἄγειν. ἀλλ ἕτερος cv λόγος ἐστίν, ὃς παρακαλεῖ καὶ προτιμᾶν αὐτὴν τῶν γονέων ἅμα τοῖν δυεῖν, καὶ ov τοι µόνον τούτω», αλλὰ καὶ yv- ναικὸς σὺν αὐτοῖς καὶ τέκνων καὶ φίλων καὶ ἀπαξαπλῶς μετὰ 9εοὺς τῶν ἄλλων ἁπάντων. 35 Ἐν ταὐτῷ. 2 πῶσσο M | ἔστιν M | 8 Qj) πρώτος coniecit Meineke, praefert evi Gy νὴ Ala πρῶτος Wachsmuth | uei&ov MA Br: µείζω S || 4 τῷ πράγματι (πραγµ. sine acc. M) 9£usvoc ΜΑΡΙ: τὸ πρᾶγμα τιδέµενος S Tr.; τῷ πράγματι vi9éusvoc tacite Gesn.? p. 228, inde vulg. | ἄνεν- τρεχὲς iacite Gesn.! p. 232, inde vulg.: ἂν (άν 5) ἐντρεχὲς S M A Br | 6 τυγχάνοι SMBr: τυγχάνῃ A | τῆς τε τοῦ πατρὸς xal τῆς µητρώας (μοίρας supplet Buecheler) SM: τοῦ τε πατρὸς καὶ τῆς μητρός codice A duce Meineke et sic Dr τῆς τοῦ τε (sed τε supra lin. A? rursusque de- levit) πατρὸς καὶ τῆς µητρώας À sed quod fugit Gaisfordum, in textu supra lin. μρὸς m. rec., nunc fere evanida Α ἴσως τοῦ τε πρς καὶ τῆς μητρός: ἢ τῆς τε πατρφας καὶ τῆς µητρώας A? mrg |. 8 δυσὶ ΜΑ: δισσοῖς (e corr. ut videtur Paulo Thomas) Br || 9 Φατέρου tacite Gesn.? p. 228, inde vulg., idque praebere videtur Br: Θατέρους SMA | γεινα- µένων Bentley: γινοµένων SMA Br (sic); γονέων scripsit Meineke | ὁποτέρου ovv SM | δη SM Br: δεῖ tacite Gesn.?, inde vulg., idque ipsum exstare videtur in À | προκρίνειν ΜΑ Br: προκρίνων com- pend. S | 10 δὲ αὐτῆς A | ugó' ἅμα fere libri nisi quod μηδαμοῦ Br, qui voluit fortasse uxó' ὁμοῦ | 18 ἅμα proposuit Gesn.! p.232 mrg idque est in Br: ἀλλὰ SM A | τοῖν δυεῖν Br: τῶν δυεῖν S τῶν δυοῖν ΜΑ; τοῖν δυοῖν Gaisford | οὔτοι A Br: οὔτοι ex οὗτοι corr. S* οὗτοι M Tr. | µόνον A Br idemque voluit S: µόνων ex μόνον corr. M! uóvov Tr. || 14 σὺν αὐτοῖς SA: συνατοῖσ M, om. Br | 16 ecl. cum lemm. hab. SM A (post ecl, 39, 31) Mac. Chrys. (post ecl. 39, 29); Ἱεροχλέους pro lemm. Mac. 732 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ Ὥσπερ οὖν ἀνόητος μὲν ὃ τῶν πέντε δακτίλων τὸν ἕνα περοκρίνων, εὐλόγιστος δὲ ὃ τοὺς πέντε τοῦ ἑνόο: 6 μὲν γὰρ ἀτιμάζει καὶ τὸν προκεκριµένον, ó ὃ ἐν τοῖς (εἔντε καὶ τὸν ἕνα περισῴζει' τοῦτον Ó? αὖ τὸν τρόπον καὶ Ó μὲν ἑαυτὸν τῆς πατρίδος πλέον σῳζειν ῥουλόμενος πρὸς τῷ ὁρᾶν ἀθέμιτα καὶ ἄλλως ἀνόητος ἱμείρων ἀδυ- νάτων, Ó δὲ ἑαυτοῦ προτιμῶν τὴν πατρίδα Φεοφιλής τε καὶ τοῖς λογιομοῖς ἀραρώς. εἴρηται ὃ) ὅμως, ὧς κἂν εἰ μη συναριθμοῖτό τις τῷ συστήµατι, xov? ἰδίαν d ἐξετάα- Coto, καθήκειν τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας τὴν τοῦ συστήµα- τος περοκρίνειν, ὅτι τὴν ὡς πολίτου σωτηρίαν ἀνύπαρκτον ἀπέφαινεν ἡ τῆς πόλεως ἀπώλεια, καθώτερ καὶ τὴν ὡς δαχτύλου, ὡς µέρους χειρός, ἡ τῆς χειρὸς ἀναίρεσις. καὶ δὴ κατὰ τούτων ἡμῖν συγκεκεφαλαιώσω, διότι xor τὸ «oU συμφέρον τοῦ ἰδίᾳ μὴ χωρίζειν, ἆλλ᾽ ἓν ἡγεῖσθαι καὶ ταυτόν ' τό τε γὰρ τῇ πατρίδι συμφέρον κοινόν ἐστι καὶ τῶν κατὰ µέρος ἑκάστῳ, τὸ γὰρ 0Àov δίχα τῶν µε- QUY ἐστιν οὐδέν, τό τε τῷ πολίτη συμφέρον προσήκει 1 πέντε] € hic et infra A | 2 εὐλόγιστος SM: ἀλόγιστος A! Mac. εὖ- λογος supra lin. A?|| 8 τὸν προκεκριµένον Buecheler: τὸ (τὸ; A1) προ- Κείµενον S MA Mac.; τὸν προκρινόµενον Bentley | 6 à SA Mac.: οὐ d M [4 o αὐτὸν Mac. | 6 πρὸς co S? Tr.: πρὸς τὸ S!MA | ἀθέμιστα ante ras. A || 8 v. εἴρηται ὁ” ὅμως usque ad fin. om. Mac. | ὁ ὅλως Buecheler, ὁ) οὕτως ego malim || 9 συναριθµωη S M À: corr. Buecheler; ovvagi- uoc, tacite Gesn.? p. 229 | τις vel τὶς SA: «(M | δὲ SM | ἐξετάζοιτο libri; ἐξετάξοι Hirschig | 10 χαθήκειν ΜΑ: χαθήκοι ci. Meineke | την A sed ἦν denuo superscr. A? | 11 τὴν ἑνὸς πολίτου Hirschig. tu vide Halm lect. Stob. p. 19. (| 19 τὴν ὡς δακτύλου SM A: την τοῦ ἑνὸς δακτύλου tacite Gesn.? p. 229, inde vulg. non recte hanc recepisse Gais- fordum et Meinekium docuit Halm 1. c. | 18 μέρους SM: µέρος A | κε 14 συγκεκεφαλαιώσθω M συγκεφαλαιώσθω S corr. St: συγκεφαλαιώ- σθω A Tr. p. 191, inde vulg.; συγκεφαλαιούσθω ci. Halm | 16 χοινῇ Halm: κοινὸν zy SMA sed 7 puncto subducto del, A | ἰδία (voluit ἐδίᾳ) y . : 5 5 52 un (η tacite Gesn,! p. 232, indevulg.: uz ἰδία SM μή ἰδία À corr. A? | Y , — , — 9 . / 18 τὸ τε τῷ ΜΑ: τό τε το (sic), corr. S! neque tamen o delevit το τε τὸ Tr... 19 4 Wee c RIOSAdRl2nandeoclilan2 | . ο μα. BAS Ν.Ε CAPVT XXXIX ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ {99 καὶ τῇ πόλει, ἐάν ye ὡς πολίτη συμφέρον λαμβάνηται. καὶ γὰρ (τὸ) τῷ χορευτῇ ὡς χορευτῆ λυσιτελὲς καὶ τῷ 0ÀQ χορῷ κερδαλέον ἂν εἴη. τοῦτον οὖν τὸν λόγον ἐν- Φέμενοι πάντα ταῖς διανοίαις πολὺ φῶς ἔξομεν ἐν τοῖς κατὰ µέρος, ὥστε ἐν μηδενὶ παραλιπεῖν καιρῷ τὸ πρὸς τὴν πατρίδα καθῆκογ. 36 Ἐν ταὐτῷ. Qv οὕνεκα φημὶ δεῖν ἀποικονομεῖσθαι πᾶν καὶ πά- Soc καὶ νόσημα τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς τὸν πατρίδι χρησόµενον καλῶς. δεῖ δὲ καὶ τοὺς νόμους τῆς πατρίδος καφάπερ τινὰς Φεοὺς δευτέρους συντηρεῖν αὐτόν τε βιοῦντα κατὰ τὴν τούτων ὑφήγησιν, xav εἰ παραβαίνειν τις αὐτοὺς ij γεοχμοῦν ἐπιχειροίη σπουδῆ πάση κωλύοντα καὶ πάντα τρόπον ἐναντιούμενον. οὐ γὰρ ἀγαθὸν ἐπιτήδευμα πιόλει δι ἀτιμίας ἀγόμενοι νόμοι καὶ τὰ νέα προκρινόµενα τῶν παλαιῶν. ὄψφεν καὶ τῶν ψηφισμάτων καὶ τῆς παρα- Φέρμου ταύτης καινουργίας εἰρκτέον τοὺς αὐφαδέστερον ἐπὶ vovv! ἰόντας. ἀποδέχομαι Ó οὖν ἔγωγε καὶ τὸν τῶν «οκρῶν νοµοθέτην Ζάλευκον, ὃς ἐνομοφέτησε τὸν xat- νὸν εἰσοίσοντα vóuov βρόχου περικειµένου τῷ τραχήλῳ τοῦτο ποιεῖν, ὡς ἀκαρὴς οἴχοιτο πνιγείς, εἰ μὴ uaa 1 ὡς πολίτη συμφέρον ΜΑ ὡς ᾿ συμφέρον πολίτη S: ὡς συµ- φέρον πολίτῃ Tr., inde vulg. | 2 τὸ τῷ scripsi: co SM A; τὸ tacite Gesn.! p. 232, inde vulg. || 7 ecl. cum lemm. hab. SMA || 8 ὧν οὕνεχα (vel οὔνεκα) S M: ὧν οὖν ἕνεκα Α | ἀποιχκονομεῖσθαι SM: ὀποχο- µεῖσθαι À; αποικοδοµεῖσθαι ci. Gesn.! p. 232 mrg | 11 τε βιοῦντα Badham: τελειοῦντα SMA τελειότητα Tr. | 12 τούτων tacite Gesn.? p. 229, inde vulg.: τούτου SMA | εἰ SMA; y male Needham et Gais- ford | 18 ἐπιχειροίη Bentley: ἐπιχειρῶν S. ἐπειχειρῶν Μ ἐπιχειρώη Α || 15 προκρινόµενα Bentley: ἀποκρινόμενα SM A | 16 παραθερ- μου M ; 14 καινουργίας SM À: χακουργίας operarius Gesn.? p. 229, inde vulg. | εἰρκτέον tacite Gesn.! p. 234, inde vulg.: εἰχτέον S M A | 18 ὁ) οὖν SM: γοῦν Α | τὸν SA: τὸ M | 19 ζάλευκον Tr. p. 191, inde vulg.: ζάλευκρον S M A! | καινὸν tacite Gesn.!, inde vulg.: αι xowov SM κοινόν A, corr. ΑΣ consulta opinor Gesneri editione | 21 ἀκαρῆς SA ἀκάρησ in ἀχαρὴς corr. M! ὁ χαρὴς Tr.; ἀναρὴς operarius Gesn.? p. 229, inde vulg. 194 IQGANNOY ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ T" σφόδρα λυσιτελῶς τῷ κοινῷ παραδιατάττοιτο τὴν ἐξ ἀρ- χῆς τῆς πολιτείας κατάστασιν. οὐδὲν Ó' ἧττον τῶν vó- 40v καὶ τὰ ἔφη φυλακτέον τά γε ὄντως Πτάτρια καὶ τάχα που πρεσβύτερα καὶ τῶν νόμων αὐτῶν ἐπεὶ τά ve χθιζὰ ταῦτα καὶ ττρωιζά, τὰ νῦν εἰς ἅπασαν εἰσηγμένα πόλιν οὔτε πάτρια ἡγητέον καὶ τάχ᾽ οὐδὲ ἔφη τὸ σύνολον. εἶτα τὸ μὲν ἔφος ἄγραφός τις εἶναι βούλεται νόμος, χαλὸν ἐπιγεγραμμένος νοµοθέτην, τὴν τῶν yoouévoy πάντων εὐαρέστησιν, ἴσως δέ που καὶ τοῖς φύσει δικαίοις ἐγγὺς ῥαλλων. CAPVT XL. II EPI EENH X. 1 Ευριπίδου Φιλοκτήτῃ (fr. 798 Ν.). llovoig καλῶς πράσσουσα τὸν y εὐτυχοῦντ ἀεὶ µείζω τἰώησι, ὁυστυχοῦσα Ó' ασθενῆ. 2 Tov αὐτοῦ Φαέθοντι (fr. ΤΤΤ N.2). l καινῷ Gesn.!, inde vulg. | παραδιατάττοιτο libri (etiam Tr.) nisi quod παραδιαττάτοιτο 5: παραδιαλλάττοιτο Bentley | 2 ante χατά- στασιν add. σου sed postea del. A! | τῶν vouov καὶ SM: xal τῶν νόμων Α | 8 ἔθνη A! | 4 ἐπεὶ Meineke: εἰ 5ΜΑ | τά γε Meineke [5 προιζὰ À: προϊζὰ M Tr.; de S silet Mekler. utitur Hierocles Ποπιθ- ricis Il. 11303 | τὰ νῦν male seclusit Meineke | 6 & γε aut εἴπερ (/an εἶτα excerptoris nota est?") Buecheler | 9 Zero βάλλων proponit Cobet mnemos. IX p.103 quod expulsum putat interpretamento ἐγγύς Caput XL exhibent SMAL, paucas eclogas etiam Br, pauciores Mac. Chrys. inscriptio cum Photio congrua legitur in SM A Br Mac., numerus in MA Mac, Λδ' in S. de eclogarum ordine vide ad cap. XLII || 18 ecl. cum lemm. hab. SMA, sine lemmate L. in vetustiore gnomologio haec et proxima (Evo. d») fortasse conexae erant cum 39, 1—4 aut 5—10 || 14 πράττουσα Α | εὐτυχοῦντ΄ SMAL: τυχόντ) Matthiae quod recepit Nauck, «gatobvr' Madvig Philol. I p. 675 | 16 ὁυστυχοῖσα cod. Par. 1985 teste Gaisfordo, recte emendans: ὁυστυχοῦντα SM AL | 16 ecl. sine lemm. cum versibus praegressis coniungit L, addito lemm. τοῦ αὐτοῦ (svo. M) φαέθοντι hab. SM À; eandem in cap. 39 collocat post ecl. 39, 13 (ad- dito lemm. εὐριπί 0) Br. recurrit versus sine lemm. flor. Mon. 146 (flor. Leid. 139 in Philol. VI p. 578) 19 10 CAPVT XL ΠΕΡΙ ΞΕΝΗ» 190 Ὡς πανταχοῦ ye πατρὶς T) βόσχουσα yf. 23 (deest Mein.) “4ριστοφάνους. Πατρὶς δὲ πᾶσα τῷ πένητι προσφιλής, ἀφ᾽ ἧς τροφήν τε καὶ τὸ μὴ πεινῆν ἔχει. 3. 4 Ἔκ τῶν Πλουτάρχου Περὶ φυγῆς (p. 600F. 6016, 601 F. 602 B. 6085 A— D). "O9ev so μὲν ὁ Ἡρακλῆς εἶπεν ἐρωτηθεὶς 4doysiog, ἢ Θηβαῖος; οὐ γὰρ εὔχομαι (ιιᾶς' ἅπας µοι πύργος Ελλήνων πατρίς. ἀλλ’ τμεῖς, ὥσπερ µύρμηκες v µέλιτται μυρμηκιᾶς μιᾶς 5j κυψέλης ἐκπεσόντες, ἀδημονοῦμεν (xal ξενοπαθοὔμεν», οὐχ εἰδότες οὐδὲ μεμαθηκότες οἰκεῖα τὰ πάντα ποιεῖσθαι, καὶ νοµίζειν ὥσπερ ἐστίν. eia: ἐὰν ἀμφιγνοῶμεν éni ξένης γενόμενοι τὴν γῆν, τὴν Φάλαττα», τὸν ἄέρα, τὸν οὐρανόν, ὡς 1 γε om. M | 2 ecl. cum lemm. hab. Br post ecl. praecedentem (ubi vide); om. SMAL. edidi eclogam, quod fugit Kockium, de Stob. flor. exc. Br. p.35 ubi veri simile esse monui locum licenter in Br ex hoc capite retractum esse in antecedens. lemma num recte se habeat potest dubitari. an vicina olim fuit Aristophanis ecloga Plut. 1151 πατρὶς γάρ ἐστι πᾶσ᾽ Üv' dv πράττῃρ τις £0? cf. Nauck tr. gr. fr.? p. 999 | 5 ecl. hab. SMAL Br; integrum lemma SMA (ἐκ τῶν S Tr. p. 192, inde A?, ἐκ τοῦ MA!) Πλουτάρχου (compend. L) nec plura L Br. de Mac. Chrys. vide p. 137,3 adn. || VO in 09v om.rubr. addendum L | 8. 9 trag. fr. adesp. 392 N.? cf. Duemmler Antisth. p. 68 || 8 7 L Br Plut.: £z SM εἴη A! ei A?, £i deleto zy corr. m. ab utraque diversa || 9 πύργος] ὐ in v corr. M?, ut πῦργος hab.L [| 10 αλλ᾽ ἡμεῖς xvé. sine maiore distinctione vel rubrica eum prioribus cohaerent in S M A L Br, separaverat Gesn.! p. 235, inde vulg. libri Plutarchei diversis pannis consutis unam esse hanc eclogam qualemcunque voluit excerptor | ἡμεῖς ooo] ὥσπερ ἡμεῖς Ai, corr. A? | μυρμικιᾶς S | 11 χυφέλλης LM | καὶ ξενοπαθοῦμεν tacite ex Plut. addidit Gesn.!, inde vulg.: om. SMALBr | 19 οὐδὲ usu. om. Plut, | τὰ om. Plut. || 18 post ἐστίν v. καίτοι γελώμεν τὴν ἀβελτερίαν τοῦ ράσκοντος ἐν Αθήναις βελτίονα σελήνην (debuit σελήνην εἶναι) τῆς ἐν Μορίνθῳ' τρὀπον τινὰ τὸ αὐτὸ πασχοντες ἰαοῖο ex Plut, sup- plevit «ο65η.1, inde vuig. sed ipsum illud εἶτα, quo excerptor utitur, non Plutarchus, Gesnerianae rationi obstare censeo cum amicis | 13 εἶτα ἐὰν SMALBr; ὅταν ex Plut. Gesn.!, inde vulg. | ξένης] ξένοις A! | 14 τήν post γῆν om. SM A!L: habet Plut. suppl. Tr. A? Br | ος- λασσαν S | τὸν d£ga iterat L 796 ΙΩΑΝΝΟΥ ZTOBAIOY EKAOTON T" ἕτερα καὶ διαφέροντα τῶν συνήθων. 15 μὲν γὰρ φύσις ἔλευ- / C om / } / 3 M - Φέρους ἡμᾶς καὶ λελυμένους ἀφίησιν, αὐτοὶ δὲ ἡμεῖς συν- ῥέομεν ἑαυτοὺς στενοχωροῦμεν ... πλοῦτον δὲ ἀποβαλόντα / / ) , *, - ῥαδίως καὶ ταχέως ovx ἔστιν ἄλλον συναγαγεῖν' πατρὶς N H - , J A 3 , - δὲ γένεται πᾶσα πόλις εὐθὺς ἀνθρώπῳ χρῆσθδαι usua- ; Pal ^ d , - ; ")xovi* ἂν γὰρ σκοπῃς ἄνευ κενῆς δόξης τὴν aÀndeia, 0 µίαν πόλιν ἔχων, ξένος ἐστὶ τῶν ἄλλων ἁπασῶν καὶ 2 / 2 y ] 3 RN / / ἀλλότριος. «4ριστοτέλης wv àx Σταγείρων, Θεόφραστος 3 , ’ ^ ἐξ Ερέσου, Στράτων ἐκ «αμψάκου, Γλαύκων [δὲ] ἐκ Τρωάδος, “4ρίστων ἐκ Μέω. τίς ovv τούτους ἐδίωξεν; ’ ς / M / t οὐδείς, GÀÀ' αὐτοὶ διώκοντες ἠσυχίαν xol σπουδήν, vc 2 συνδέοµεν ἑαυτοὺς στενοχωροῦμεν SM AL: συνδέοµεν ἑ. καὶ στενοχ. Br ex επι. ut etiam Gesn.! p. 234, inde vulg.; συνδέοµεν éav- τοὺς, στενοχωροῦµεν, ἐγκατοικοδομοῦμε», eic μικρὰ καὶ γλίσχρα συνε- λαύνομεν Plut. cum etiam in proximis haud pauca resecuerit (p. 601 D—E) gnomologus, in Stobaeo nihil suppleverim nisi quod suadet homoeoteleu- ion aeque atque asyndeton: gvvó£ousv ἑαυτοὺς στενοχωροῦμεν «ἐγ- κατοικοδομοῦμεν) | 9 δὲ reposui ex MALBr: μὲν γὰρ Plut; γὰρ temere Gesn.!, inde vulg. δὲ gnomologus recisis eis quae apud Plut. antece- dunt | ἀποβαλόντα Br: ἀποβάλλοντα SL Plut., ἀποβάλλονται M. ἀπο- Ü J y! € , J 4 βάλλονται A! | 4 ῥᾳδίως — ovx ἔστιν] ῥᾳδίως οὐκ ἔστι καὶ ταχέως Plut. | καὶ ταχέως om. Br | ἀλλο A? | post ἄλλον add. ταχέως Br, ex Plut. ut videtur | 5b χρήσθαι] χρήμα L | inter µεμαθηχότι et ἂν γὰρ σκ. praetermisit florilegus quae leguntur Plut. p. 602 F—603 B, idem multo etiam plura transsiluit quae ἀλλότριος inter et Αριστοτέλης habet Plut. p.602B —605A | 8 ταγείρων M | post Θεόφραστος δὲ add. L [| 9 Ἔρέσου Plut.: ἐρεσίου SM AL Br | Στράτων] στράτωρ Α | γλαύκων L S M A Br, quod in Stobaeo retinendum, nam Γλύχων libri Plut. verum esse 4ύκων vel ex temporum ratione qua enumerantur peripatetici mani- festum | δὲ quod ignorat Plut. circumscripsi || 10 ἐκ κωτιεοῦν S ἐκ χωτιέουν M x xotuov Α ἐχχατίέου L. ἐχ Kotigov Br: ἐκ Ko. tíc οὖν duce Plutarcho restituit Meineke. apparet hinc iam in arche- typo defuisse quae inter v. £x Kec εἰ c/c οὖν habet Plut. p. 605 B: Ki- τόλαος — ἀπέλιπε. male Gesn.! ἐκ Κέω. τούτους zré., inde vulg. | 11 «ei σπουδην om. Plut.; num xai cyoàgv ut praecipiantur quodam- modo quae Plutarchus post μεταστάντες addit οὐδὲ φυγαδευθέντες ἀλλὰ φυγόντες αὐτοὶ πράγματα xol περισπασμοὺς καὶ ἀσχολίας Gg αἱ πατρίδες φερουσιῖ sed σπουδή Byzantinis est studium ut φιλοπονία 10 et eo E oL dlou gli πο --ἵἱἵἱΆὨἽυνε CAPVT XL HEPI ΞΕΝΗΣ 194 oU πάνυ µέτεστιν οἴχοι τοῖς Ἠντινοῦν δόξαν T δύναμιν ἔχουσι, τὰ μὲν ἄλλα λόγοις, τοῦτο δὲ ἡμᾶς ἔργῳ διδά- σχουσι. χαὶ γὰρ νῦν οἱ δοκιμώτατοι καὶ κράτιστοι ζῶσιν ἐπὶ ξένης, οὐ µετασταθέντες, ἀλλὰ µεταστάντες. 5 Ἐν ταὐτῷ (p. 607D). Τὸ àÓ' ἀληφθέστατον, v) ψυχὶ φεύγει καὶ πλανᾶται Φείοις ἐλαυνομένη δόγμασι καὶ νόµοις, εἶτα ὥσπερ ἐν νήσῳ σᾶλον ἐχούσῃ, καφαπερ φησὶν ὁ Πλάτων, ὀστρέου τρόπον ἐνδεδεμένη τῷ σώµατι, διὰ τὸ ur) ἀναφέρειν κ δὲ μνημονεύει», ἐξ οἵης τιμῆς τε καὶ ὅσσου urxeog ὄλβου εθέστήηκεν, ov Σάρδεων «4θήνας οὐδὲ Κορίνθου Aruvov, ἀλλ οἰρανοῦ καὶ σελήνης γῆν ἀμειψαμένη καὶ τὸν ἐπὶ γῆς βίον" ἂν μικρὸν δὲ ἐνταῦθα τόπον ἔκ τόπου παραλ- λάξη, δυσανασχετεῖ καὶ ξενοπαφεῖ, καφάπερ φυτὸν ἄγεν- γὲς ἀπομαραινομένη. καίτοι φυτῷ μὲν ἔστι τις χώρα μἆλλον ἑτέρας ἑτέρα πρόσφορος, ἐν 1) τρέφεται καὶ βλα- στάνει βέλτιον' ἀνιρωώπου δὲ οὐδεὶς ἀφαιρεῖται τόπος (vel δὲ ἔργοις) ἡμᾶς Plut. | 8 Πλουτάρχου. Οἱ κράτιστοι κράτιστα ζῶσιν — µεταστάνες Mac. Chrys. post ecl. 40,6 | 5 ecl. hab. addito lemmate SMA, lemmate non iterato L Br || 6 ὁ Plut. δὲ S, om. MAL Br | ἀληθέστατον perspicue etiam S, fallitur Gaisford | η ψυχη e prioribus suppl. excerptor [| € xoi sed x ex v ut videtur corr. Μ | 8 ἐχούση ex genit. corr. 91 nt videtur | σάλο» ἐχούσῃ πολὺν tacite ex Plut. Gesn.! p. 234, inde vulg. | φησὶν ὃ] ὃ φησὶν operarum sphalm. Gesn.? p. 230, inde vulg. || 9 ἐνδεδεμένη ex Plut. tacite Gesn.!, inde vulg.: δεδεµένη SLMA?Br . δεδεµένος À!; ὀστρέου τρόπον Ósótousvucvo: Plato Phaedr. p. 250€ | μὴ om. MA! | ur μνημονεύειν μηδὲ ἀναφέρειν libri Plut, | 11 Empe- doclis nomine addito hab. versum (390 ed. Stein.) Glemens Alex. strom. IV p. 419 P. | τε καὶ 000v SMALBr Plut. καὶ οἵου Clem.: tacite corr. Gesn.!, inde vulg. | 12 σαρδέων M | ztzuvov ἢ Σκῦρον tacite ex Plut. Gesn.!, inde vulg. | 14. ἂν] ἵνα libri Plut. | aecentum in cv sicut infra in χαίτοι suppl. m. rec. M | δὲ seclusit gravi distinctione post βίον sub- lata Meineke auctore Plut. male | ἐκ τόπου om. L | 15 ἀγενὲσ M | μὲν ἔστι τίσ, una littera (opinor ν) post ἔστι erasa M || 18 βέλτιον] u£tgiov L | ἀνθρωπου] ἄνον A? | 19 εἰὐδαιμονίας compend. L Stobaeus IIT. 4A" 198 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΡΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" 6 «ημοκρίτου (fr. mor. 38 Mullach.). Ξεγιτείὴ fiov αὐτάρχειαν διδασχει' uala γὰρ xai στιβὰς λιμοῦ καὶ κότου γλυκύτατα ἰαάματα. 7 To) αὐτοῦ (fr. mor. 225 Mullach.). 2 M] Dd - - ΄ /l. quA Da ' 3 - «4νθορὶ σοφῷ πᾶσα yr βατή' ψυχζο γὰρ ἁγανῆς c , ’ πατρὶς 0 ξυµτιας κόσμος. 8 Τέλητος περὶ qvyng (p. 14 Hense.). Minore πρὸς μὲν τὸν οἰόμενον cÀoyiovorégovg τὴν M - 3 - P2 , ν 2 N - - φυγην ztoteiv ὀρύὼς ἂν παραβᾶλλοιτο τὰ ἐπὶ τῶν τεχνών, e ia 3 2 - ͵ - , ὅτι ὂν τρόπον οὐδὲ αὐλεῖν οὐδὲ ὑποκρίνεσθαι χεῖρον ἔστιν 3 λ / » [v4 3 N r ^. ; N N λ ἐπὶ ξένης ovra, ούτως οὐδὲ βουλευεσθαι' πρὸς δὲ τὸν κατ ἄλλο τι ἠγουμενον τὴν φυγἠν ῥλαβερὸν εἶναι, μὴ οὐδὲν λέγήται παρὰ τὸ τοῦ Σείλπωνος, c ὃ καὶ περώην εἶσεον ví λέγεις, φήὴσέ, xai vívov Ἡ quy) (5) ποίων ἀγανῶν H - Ν 4 - M λ - E στερίσχει; τῶν περὶ (τὴν) ψυχήν, vj τῶν περὶ τὸ σῶμα, 1 1 ecl. cum lemm. hab. 5 ΜΑ Τ Br, etiam Mac. Chrys. sed hic tamquam capitis primam | 2 ξενιτείη S M A Mac. Ἡ (rubr.) ενιτείη L. δενητείη Br | αὐτάρχειαν libri: αὐταρκείην Mullach | 8 ἐάματα libri: ὕῆματα Meineke | 4 ecl hab. lemmate τοῦ αὐτοῦ adiuncto SM A, lemmate non iterato L Br. cf. p. 749, 13; Clitarchi sent. 33 Elt., al. versus con- stituit Freudenthal £Aheol. des Xenophanes p. 38 n. 3|| V ecl. eum lemm. hab SLM; τέλητος περὶ φυγης SM A Περὶ (II rubr.) φυγῆς τες: L. veterum de exilio locos diligentissime nuper collegit A. Giesecke Lipsiae a. 1891, sed de fontibus quae disseruit eorum non nulla mi- nus recte se habere persuasum habeo | 8 Ἰήποτε — 11 βουλεύε- σθαι uno enuntiato comprehendit epitomator quae priore disputa- tionis parte adversarius monuerat contraque dixit Teles. ef. Weber Leipz. stud. X p. 214 | μήποτε fortasse more Alexandrino || 10 οὐδὲ SLMA; οὐδὲν Tr. p. 193, inde vulg. | αὐλεῖν 8 M A: αὐχεῖν L | ὑπο- χρίνεσθαι] vid. Lueders die dionys. künstler p. 61 | χεῖρον ἐστιν ta- cite Meineke: χεῖρον (vel χεῖρόν) ἐστιν SM A χεῖρον L || 12 βλα- βερὸν SL M: βλαβερὰν A? sed idem habuisse videtur iam A! || 18. Λλέ- γῆται A: Λέγητε SLM | παρὰ Meineke v. IV p. LXIV: πρὸς libri | einov' 'v( λέγεις quot Wilamowitz philol. unters. IV p. 306 et Bergk gr. literaturgesch. IV p. 530 adn. 61: εἰπόντι λέγει φησί S (Tr., inde vulg.) εἶπόν τι λέγει φησί L εἶπον τι λέγειν qujoiv M εἰπόντι λέγει (λέγει Α λέγειν A?) φησί A || 14 ᾖ addidit Iacobs animadv. in Stob. p. 248 || 15 στερίσα6 A ! τὴν addidi | 5; priore loco m. L ! τὸ SL: om. ΝΑ; cf. p. 139,3 Qt 10 CAPVT XL ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ 139 - 2 ΄ 3 / 3 / 3 / ς τῶν ἕκτος; εὐλογιστίας, ὀρύφοπραγίας, eiztgayíag v, φυγὴ E , " MI , » στερίσχει; Ov Ür. αλλὰ ur ἀνδρείας 3 δικαιοσύνης ἡ 3 - M - ^ M —- * * ἄλλης τινὸς ἀρετῆς; οὐδὲ τοῦτο. ἀλλὰ ur τῶν περὶ τὸ - , Y € 3A L H Pd σώμά τινος ἀγαθδῶν; ij οὐχ ὁμοίως ἔστιν ἐπὶ ξένης ὄντα . / - 3 L / ὑγιαίνειν καὶ ioxveu xai 0&0 ὁρᾶν καὶ ὀξὺ ἀκούειν, ἐγίοτε V -^ ^5 2λ - / , 7 355 * * θὲ μᾶλλον (r5 év τῇ ἰδίᾳ µένοντα; καὶ µάλα. ἀλλὰ μὴ - A] ’ ς , 2N 3 - P4 4 , τῶν ἐκτὸς στερίσκει 1; φυγή; 1; oU πολλοῖς (0Q 91 τὰ πρά- γµατα κατὰ τὴν τῶν τοιούτων ὕπαρξιν ἐπιφανέστερα γε- , , P - / γονότα φυγάδων γενοµένων; v» οὗ Φοῖνιξ ἐκ «ολοπίας c M , / ἐκπεσὼν ὑπὸ 4μύντορος εἰς Θετταλίαν φεύγει; Πηλέα ὃ᾽ ἐξικόμην, , J 3 * » * , P , καί µ αφνειὸν &9nz&, πολὺν δέ uot ὥπασε λαὀν. - 2 - c 5 22 20€) 4! "P 2 M OcutotoxÀng ἐκεῖνος ὦ παῖ quoív ἁπωλόμευ ἂν εἰ μὴ ἀπωλόμεῦα νῦν δὲ τολλὴ τῶν τοιούτων ἀφθονία. ποίων E QUY ἀγαδῶν ) φυγή στερίσκει, í τίνος κακοῦ παραιτία ς - ^ ἐστέν; ἐγὼ μὲν yàg οὐχ ὀρῶ. ἀλλ) ἡμεῖς σιολλαχοῦ αὑτοὺς - NA . X , 1 / . N 2 - "E - xaroQUrtOuEy xal φυγάδες γενόµενοι xai ἐν τῇ ἰδίᾳ μέ γοντες. οὔκ ἄρχουσι, φασίν, ου πιστεύονται, OU :ταρρί- 1η φυγή (sic ut tacite scr. Gesn.! p. 236, inde vulg.) L: φυγής S » φυγῆς ΜΑ | 2 στερίσχει SLM: στερίσκη A | ἄνδρείας SLM: ἀνδρίας Α || 6 | tacite supplevit Gesn.!, inde vulg. | 7 ereeionti S LM: στερίσχη A | 8 τὴν τῶν LMA: τήν 5 | ἐπιφανε "el | yeyo- νότα LM: γεγονότων S om. À || 9 » libri, sed ov add. S! (supra lin.), Tr. A?, om. LM A!; e — φεύγει, Πηλέα κτὲ. 'si Phoenix exulat, (et haec eius verba sunt?) Buecheler | 10 θετταλίαν LM A: θεσσαλίαν S | λέγει quod pro φεύγει scripserat Meineke ipse explosit v. IV p. LXIV || 11 Πηλέα — 12 A«ov] M. IX 479 sqq.: Φθίην δ΄ ἐξικόμην ἐριβώλακα, μητέρα μήλων Ec In/qe ἀναχο᾽' ὁ δέ us πρὀφρων ὑπέδεκτο ... xai αμ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ uou. ὥπασε λαόν] 15 ἔθηκα L | 19 Themistoclis dictum refertur a multis, locos collegit Wyttenbach ad Ps.-Plut. apophth. reg. et duc. p. 185F ! παῖδες maluit Meineke Plu- tarcho duce aliisve | ἀπωλόμεθ ἂν εἰ µη ἀπωλόμεθα L: ἀπολόμεσθα 5 ἀπωλόμεθα M! ἁπωλόμεθα (απολ. A!) A ubi ἂν εἰ uy ἀπωλό- μεθα add. m. rec. mrg || 16 μὲν om. S | ἀλλ ἡμεῖς κτξ.] cf. Plut. de exilio p. 601 D Arr. Epict. diss. I 25, 28 | αὐτοὺς tacite Meineke: a«v- τοὺς LM A αὐτὰς (sed dub. syll. fin.) S || 18 x in ovx evan. L | φα- σίν reposui ex L M: φήσιν S 4; φησίν tueri videtur Wilamowitz l. c. Ρ. 906, vix recte. adfertur opinio vulgaris, fortasse ut adversarii sint verba (ef. p. 740, 12). Stilponem subaudiri vetant verba proxima 41* 740 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ σίαν ἔχουσιν. &»LoL δέ ye καὶ φρουροῖσι τὰς Leu παρά . ^ -— M] / L4 x 1 / X βασιλευσι, καὶ ἔννη πιστεύονται, καὶ ὀωρεᾶς µεγαλας καὶ - - 3 - συντάξεις λαμβάνουσι. «4υκῖνος ἐκεῖνος οὐ τιαρ rui - 3 "m / 2 ἐφρούρει φυγας ὦν ἐκ τῆς Ἰταλίας, πιστευόµενος παρ 3 Δ λ , ο. / ἀντιγόνῳ., wai τὸ προσταττόµενον ἐποιοῦμεν «4υχίνῳ ς - 2 - 28v/ / € / ς / ἡμεῖς ἓν τῇ ἰδίᾳ µένοντες; Ἱππομέδων 0 4{ακεδαιμόνιος ς - M / , [4 / 7 ó νῦν ἐπὶ Θράκης καφεσταμένος υπὸ Πτολεμαίου, Ἂρε- / N » / € 29 - 3 L4 ^ n µωνίδης xai Γλαύκων oi 49ὐτηναῖοι ov zagsÓoot voi ovu- ^ s N , 3 N N c - βουλοι; ἵνα μὴ và παλαιά σοι λέγω, αλλὰ τὰ xa9^ ἡμᾶς. x A - 32 3 f^ / f^ xai τὸ τελευταῖον οὐκ ἐπὶ στόλου τηλικούτου ἐξαπεσταλή καὶ χρημάτων τοσοῦτον πιστευόµενος χαὶ τὴν ἐξουσίαν / - 3 ^ ' - ἔχων (gc βούλοιτο χρήσθαι, — -ᾱλλ᾽ ἔν γε τῇ ἰδίᾳ ovx ^ 3 - L " ἄρχουσιν οἱ φυγαδες. — Οὐδὲ yàg ai γυναῖχες οἴκοι ué- νουσαι. otÓ οἱ παῖδες, οὐδὲ τὰ µειράκια ταυτί, ovÓ. οἱ ἔξωροι τῇ ἡλικίᾳ. ἀλλὰ ux τι δυσχερὲς αὐτοῖς; εἰ Ó' ὠδυνῶντο ἐπὶ τούτῳ, οὐκ ἂν ἦσαν βάκηλοι; ví δὲ καὶ διαφέρει ἄρχειν ij ἰδιωτεύειν; σὺ πολλών [5 ὀλίγων] καὶ ἠβώντων βασιλεύεις, ἐγὼ δὲ ὀλίγων καὶ ἄγιβων πταιδα- 1 γε om. S| ὁ παρ ἡμῖν S Α: παρὰ ἡμῖν Γπαρήµην M5 ἀντι- yovov: L| 6 ἱππομέδων ut tamen ἐδ ex so mutaverit M', vid. Droysen epig.? I p. 408| € ov νῦν maluit Meineke v. IV p. LXIV posito inter- rogandi signo post Πτολεμαίου | καθεσταµένος M: χαθεσταµενος sine acc. S χαθεσταµενος L καθιστάµενος A; vide Cobet mnemos. IX ! 8 σύμβουλοι S L: σύὐμβολοι MA; post σύμβουλοι requirit βασιλικοί Buecheler [ 9 τὰ ante παλ. om. À || 11 ante χαὶ χρηματων addi vult Χρεμωνίδης Meineke v. IV p. LXIV coniectura valde incerta | τοσοῦτον scripsi coll. p. 140,2: τοσούτων SLMA sed τοσού- των ex τοσοῦτον fecit L!; post τοσούτων interpungi voluit Niebuhr kl. schr. 1 p. 496 χρημάτων τοσοῦτον (πλῆθος) πιστευὀµενος requirit Cobet 1. ο. p. 122 | 18 a? om. A | 14 τὰ µειράχια ταυτί] vide proleg. Tel. p. XXX | 15 ἀλλὰ] αλλὰ si temere Gesn.! p. 236, inde vulg.; mem- brum interrogativum aguovit Meineke qui maluit v. IV p. LXV: ἀλλὰ tl δυσχερὲς αὐτοῖς | εἰ ὃ᾽ Meineke: εἴῃ libri; e praeiverat Gaisford | 16 ὠδυνῶντο S (sic) LM A!; ὀδυνώντο A? et Gaisford oscitanter | 17 σὺ πολλών Halm lect. Stob. p. 12: ἡ zx0220» libri; emendandi viam monstraverat interpretatio Gesneri: £u multis aut paucis .. . àmperabis jj ὀλίγων seclusit Halm; variantur verba Bionis supra a Telete adlata Stob. III 1, 98 p. 38,6 | 18 βασιλεύεις Wilamowitz l. c. p. 306: βασιλευ- σεις libri. an praestat εἰ πολλών (ov μὲν) καὶ ἠβώντων ῥασιλεύεις» M 10 15 10 CAPVT XL ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ 141 γωγὸς γενόμενος, καὶ τὸ τελευταῖον ἐμαυτοῦ' τῇ γὰρ αυτῇ ἐμπειρίᾳ χειρούµενον καὶ τοὺς πολλοὺς καὶ τὸν ἕνα, καὶ δημοσιεύοντα xal κατ᾽ οἰκίας ἐργολαβοῦντα, καὶ ἐπὶ ξένης ὄντα καὶ iv vij ἰδίᾳ µένοντα, καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν εὖβου- λίαν xoi τῇ ἀρχῇ καλῶς xal tjj ἰδιωτείᾳ ἔστι χρῆσθδαι. τί οὖν διοίσει uot, εἰ μὴ ἄρξω ἀλλὰ ἰδιωτεύσω; ---λλ οὐδὲ ἐξουσίαν ἕξεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ἰδίαν. — Οὐδὲ γὰρ νῦν εἰς τὸ Θεσμοφόριον ἐξουσίαν ἔχω, οὐδὲ γυναῖκες εἰς τὸ τοῦ Ἐνυαλίου, ovÓ εἰς τὰ ἅβατα ἔξομεγ. ἀλλ᾽ εἰ ἐπὶ τούτω ἄχθοιτό τις, οὐκ ἂν παιδαριώδης εἴη; οὐδὲ εἰς τὸ γυμνάσιον ἐνίοτε ἐξουσίαν ἔχω, ἀλλ᾽ ἀπιελλὼν (ἂν) εἰς τὸ βαλανεῖον ἠλειψάμην τῇ αὐτῇ παλαιστρικῇ χρω- µενος y καὶ πρὸ τοῦ ἐν τῷ γυμνασίῳ. οὕτω καὶ δεῦρο ἅβατον ἡγήσάμενος τὴν ἰδίαν μεταβὰς ἀλλαχοῦ κατοικὠ, δύναμαι δὲ μεταβὰς ὥσπερ ἐξ ἑτέρας γεὼς εἰς ἑτέραν ὁμυίως εὐπιλοεῖν, οὕτως ἐξ ἑτέρας πόλεως εἰς ἑτέραν ὁμοίως εὐδαιμονεῖν. οὔκουν ἀκλήρημά τι καὶ ὄνειδος ἐμόν, εἰ μὴ μετὰ εονηρῶν οἰκίσω. ἢ ἐμὸν ὄνειδος, ἀλλ᾽ 1 τῇ γὰρ αὐτῇ ἐμπειρίᾳ κτὲ.] cf. Musonius Stobaei vol. II p. 276, 15 Mein. | 2 zeigovusrov Buecheler: χρώµενον libri | καὶ τοὺς libri; xac τοὺς Halm, κατὰ τοὺς Meineke v. IV p. LXV | 6 ἔστι Halm Ἱ. c. p. 12: doti vel ἐστὶν libri j 6 µοι om. A || V εἰσελθεῖν delendum putat Mei- neke v. IV. p. LXV recte || 8 θεσμοφόριον LM Θεσμοφοφρίον 5 9€o- uoq.dg]] 42 | ἐξουσίαν ἔχω delet Wilamowitz l. c. p. 301. sed for- tasse consulto iterantur verba interlocutoris οὐδὲ yàg — ἐξουσίαν ἔχω, ut supra plus semel ponitur πιστεύονται bisque πιστευὀµενος: alioqui exspectandum erat οὐδὲ γὰρ νῦν εἰς τὸ θεσµοφόριον ἐγώ, οὐ) αἱ γυναῖχες «tí. | οὐδὲ libri; ovd" «i Meineke v. IV p. LXV || 9 ἐναυλίου L. | οὐδ εἰς τὰ dgava (οὐθείς) [ἔξομεν] Wilamowitz | 22 qu url ; . | ἀλλὰ εἰ libri, nisi quod εἰ om. L | 10 τοῖτο & | παιδαριω L | 11 ἀλλὰ M ! ἀπελθὼν ex ὀπελθὼν corr. M! | ἂν addidi probante Bue- chelero | 18 του] τ L| οὕτω SA: οὕτως LM | 14—18 κατοικώ, óv- ναµαι --- εὐδαιμονεῖν. οἴκουν — οἰκχήσω Wachsmuth εἰ Buecheler: xa- τοιχῶ. οὔκουν — οἰκίσω. δύναμαι — εὐδαιμονεῖν libri | 16 ἑτέραν L confirmans coniecturam Meinekii: ἑτέραν πόλιν SM A | 17 οὔκουν S LMA; οὐκ οὖν et deinceps οἰκήσω; Gaisford non recte ; 18 εἰ ug $9 LM:zA | ἀλλ) οὐ L: ἀλλὰ οὐ ut videtur SMÀ 1/42 IQANNOY ZTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ } - 3 3 ^or - 4 & . ου τῶν ἐμὲ ἐκβαλόνγτων ἑτιεικί xol ὁίκαιον ὄντας OUX » - ’ . 3 , , 3 - 3 ^ αηδῶς Φιλήμων" ἠγωνισμένου γάρ ποτε αὐτοῦ καὶ ἀπιηλ- / 3 / - , € € , 3 , λαχότος ἀστείως συνανγτώντές τιγες ὡς ebmuéorxoc ἔφα- ς - 3 ςς - * 5 3 . ς oy ο σαν» ΦιλήΏμον υμεῖς μὲν ουν φτσίν ote0Je οὕτω τὲ- , « P » 22 , Jeouévoi' ἐγὼ μὲν γὰρ del ἀγαθὸς cv διατελῶ. — Ti 5 . ς M ^ / - ὸ / 9 2 / . NS. ó οὐν; ὑπὸ χειρόνων φυγαδεύεσφαι οὐ παροιγία; — XC b 3 /^ " ς M - 9 3 - JA } [αι ἂν ἐβούλου, φησίν, ντο καλών xai ἀγανών; i ουχ οὕτω * , 2 / 3 ' ' 2v); μὲν σὸν ἔγκλημα; ουφένα γὰρ ἀγνωμώνως καὶ αδίκως ' , 3 1 5 ἄνδρες ἀγαφδοὶ φυγαδεύουσιν" οὗ γὰρ ἂν ήσαν δίκαιοι. —- 5 € - / x — Παρευδοκιμεῖσῶαι οὖν ὑπὸ τῶν τοιούτων καὶ χειρο- / Δ , 2 » 3 / 2^5 M - τογιᾳ καὶ ψήφῳ ovx ονειδος; — Ov σόν ye, ἀλλὰ τῶν τούτους χειροτονούντων καὶ ψηφοφορούντων" ὥσπερ el τὸν ἄριστον ἰατρὸν ἀφέντες φαρμακοπώλην εἵλογτο καὶ τούτῳ τὸ δηµόσιον ἔργον ἐνεχείρισαν, πὀτερον τοῦ ἰατροῖ cT PA , * LEE 4 - 2λ d ^ / εἶπας αν ὄνειδος xai ἀχλήρήημα τοῦτο v» τῶν ἑλομέγωνγ; 4λ)λὰ " [4 , Y 91 » f) 9 ar υπ — 4λλὰ τοῦτό γε, ευρεύῆχαι τήν πατρίδα μοχθηρὰν zat 1 ἐκβαλλόντων LM A ἐκβαλόντων (quod praetulit Cobet mnem. ασ. ω IX p. 121 sq.) ex ἐχβαλλ. corr. S! | 2 qui 1 alterum ex altero corr. ΑΣ | nyov. xt6. cf. Diels Herm. XIII p. 9 | ἠγωνισμένου L. Dindorf Steph. thes. Ill p. 2260: ἠσωνισμεν. ov (in marg. z"/ S1) S Df ὧν iousv' καὶ L ήσωνισμεν oo M ἤσσων ἴσμεν οὐ Α Tr. p. 194: ἠσσωμένου perperam Gaisford | καὶ om. L fortasse recte | 8 ἄστείως SLM A; ἄστεως male coniecit editor Francofurtensis p. 556 mrg., unde Gaisford | 4 μὲν οὖν SMA: μέν L | οὕτω SM A: οὕτως L || b ἐγὼ μὲν γὰρ SM A: ἐγὼ δὲ L | τί οὖν — 6 παροινία; dedimus interlocutori | 6 οὐ om. L | Xv δ ἂν ἐβούλου xré] disputandi ratio similis Xenoph. apol. Socr. 28, cf. gnomol. Vat. 478 Sternb. | 7 φησίν addito indicari videtur ab epito- matore haec respondere Teletem, nisi fortasse ipse Teles auctore aliquo usus est cuius nomen intercidit (cf. Tel. p. 26, 19 Π.), illa ratio placuit Webero l. c. p. 213 adn. || S8 ὀθένα pro οὐθένα M | 9 ἀνδρες bis scripsit L | αν om. L | δίκαιοι sed ( ex η L || 10 παρευδοχιμεῖσθαι — 11 ὄνειδος dedi interlocutori [ 12 τούτοις pro τούτους M | wzgo- φορούντων S M: ψηφηφορούντων Τ.Α | 14 πόὀτερον scripsi coll. Tel. p.1,5. 7 H.: πότερ) ἐν SLM A (sic); πότερα Meineke Gaisfordi errore deceptus | 16 εἶπας SA εἰ x&o M: εἶπες L| ἂν ante ὀνειδος om. A , ἀνακλήρημα A | τοῦτον 5 Α || 16 ἄλλα — p. 143,2 ἀκλήρημα sunt interlocutoris ut infra p. 743,8 ἆλλ᾽ ὅμως — 9 καταγενέσθαι 10 et 10 CAPVT LX ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ 748 b / 5 , - ἄχαριστον ονσαν, εἰς vv πολλά τις ἐπόνησε, πῶς οὐκ b] / M - 2 » - 32 / 32 3 J αχληρηµα; — Kot πῶς ἂν εἴη τοῦτο ἀκλήρημα, ἀλλ᾽ οὐκ εἰ δεῖ εἰπεῖν οὕτως εὐκλήρημα τὸ γνῶναι ποία τις πρό- s ος 2 3 »] N s - » M τερον μη εἰδότα; ἀλλ el μὲν viv γυναῖκα ᾖσθου πονηρὰν xai ἐπίβουλον οὐσαν πρότερον μὴ εἰδώς, ἂν ἔσχες χάριν, καὶ ei τὸν οἰκέτην δραπέτην καὶ αλέπτην, ἵνα φυλάττη " eL δὲ τὴν πατρίδα πονηρὰν καὶ ἀχάριστον jo3ov, ἄκλη- ρεῖν ηγῇ σὺ, ἀλλ᾽ οὐ χαριν ἔχει; — AA όµως μέγα uot δοχεῖ τὸ àv p ἐγένετό τις καὶ ἑτράφη, ἐν ταύτῃ κατα- γενέσθαι. — Πότερον καὶ iv οἰκίᾳ iv p ἑτράφης xal ἐγένου ἓν ταύτῃ καταγενέσδαι, κάν D σαπρὰ καὶ ῥέουσα καὶ καταπίπτουσα; καὶ ἔν vw ἓν jj ἐγένου xc ἔκ παιδίου ἔπλεις, ἐνταῦθα κἂν ἀκάτιον UD οὐδ᾽ el κωπηλατοῦντα διαρρήγνυσθαι δέοι, elg τὴν εἰκόσορον µεταβάντα ἄσφα- 1 ἀχαριστοῖσαν Α | πῶς οὐ κλήρηµα A1, tum praecipit τὸ γνῶναι, delevit tamen || 8 εἰ δεῖ L: zóe« S M ᾖδει A; ἤδη Tr., inde vulg. | v. ήδει εἰπεῖν ex parte redintegravit M? in membranae loco minus bono | οὕτως om. 5 Tr., inde vulg. | πὀτερον compend. hic et infra L | ν.πρότε- ϱον µη εἰδότα et mox syllabas βουλον οὖσαν πρὀ distinctiora reddebat M? I 4 pro εἰ habet nescio quid correctum ex dz ut videtur vel ex ἐπ L ᾗ 5 μή εἰδὼς ἄν SL. µη ειδωσαν Μ μὴ εἰδώσαν A! | ἔσχες Tr., inde vulg.: ἔχες SA εἶχες L εχεσ MI 8 nyu σὺ Buecheler: ἠγήσῃ (vel — oy MAL ἠγήσου 5 ἡηγῆ σου Tr.; ἡγῇ cs male Gesn.! p. 236, inde vulg. | ἔχεις SM AL; ἕξεις Meineke | µοι doxet μέγα L | σοι pro µοι Tr. non reputans verba esse ποιος ον ος | 9 ante ἐν ταύτρ addit xci Gaisford tamquam ex A: om. libri omnes | 10 domus similitudo Dionem redolet, vide Tel. p. 10, "mi item Homericum illud τραφεν ἠδὲ γένοντο | καὶ ἐν ταύτῃ x. À, hinc ad priorem locum aberravit uaisford || 11 ἐν ταύτῃ καταγενέσθαι secludit. Wilamowitz 1. c. p. 305 adn. 18 | o«99« mavult Cobet muemos. IX p. 122 cf. Gorgiae verba Stob. flor, 118,29: ὥσπερ δὲ ἐκ σαπροῦ καὶ ῥέοντος συνοικιδίου ασιιένω. ἁπαλλάττομαι. prosiliam ες aedificio putri ac ruenti inter- pretatur Seneca ep. 58,35; cf. Sen. de ira II 28, 4 || 19 πεδίου S | ἐκ παδίου xt τύχην ἔπλεις L| 19 jj, οὐδ εἰ Gaisford: οὐ δέ, (sic) S | δεῖ ᾗ L οὐ δεῖ { (ῇ Α) ΝΑ; 2), x«i scripserat Gesn.!, inde vulg. | M διαρρήγνυ σαι Scripsi idemque placuit Wilamowitzio displicuerat Cobeto: ἀπορρήγνυσίναι libri; ἀποτετρῦσθαι perperam Cobet l. c. p. 122 obitus Bacchi remigantis apud Aristophanem ran. 254sq. ora- 44 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T - , 3 " " Àdg καὶ ἁκόπως; καὶ ὀνειδίζουσι μὲν ὅτι Κυφήριος, ὅτι , "n / ς , M ' Muvxóvtog, ὅτι Βελβινείτης' ὅμως δὲ µέγα τι φασὶ τὸ ἐν j ἐγένετό τις καὶ ἑτράφη, ἐν ταύτῃ καταβιῶναι, καὶ τὰς πλείους μὲν ἐξώλεις τῶν /τόὀλεων καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας 9 - / M λ AN C 1 ασερεῖς, μέγα δὲ xai προσηνὲς viv πατρίδα ὥσπερ καὶ 2 L4 3*5 M] N e n 3 , d ^ 3 T αυτή. ἀλλὰ καὶ ὅτι ιέτοικος ὀνειδίζουσι Ἱ δὲ πολλοὶ λέγοντες µέτοιχε GU, 3 3 3 M E , / PL ουδ &yyevuc Qv τήνδε δουλώσας ἔχεις. καὶ Καάδµον μὲν τὸν κτίστην Θηβών Φαυμάζεις, ἐμὲ δὲ 3 / 3 λί 2 /r € ^r ' ς eb µή (elut). πολίτης, ὀνειδίζεις; καὶ Ἡρακλέα μὲν ὡς ἄριστον ἄνδρα γεγονότα ἐπαινοῦμεν, τὸ δὲ µέτοικον εἶναι tionis color Bioneus, cf. Tel. p. 29, 4 Η. | δέ οἱ M | «ἐξον) εἰς τὴν six. p. α. κ. G4. {πλεῖν) temere Gesn.! p. 238, inde vulg. | εἰκόσορον SA; εἰκόσωρον LM | µεταβάντα tacite scripsit Gesn.!, inde vulg.: usra- βάντες SM A µεταβάν τις L 1 ἀκώπως L | μὲ pro μὲν A? | Κυθήριος egregie Wilamowitz coll. Synes. p. 303 A. 387 Krab. µέτοικος ἀτιμότερος αστοῦ Πυθηρίου: χύπριος libri | ὃτι µυχώνιος A. sed ὅτι ΑΣ: ó µυκώνιος S 5 Mvxo- νιος L ὁ µυκόνιος M; Mvxovioc ἀνήρ venit in proverbium, vide Goi- tingenses ad Zenobii cent. V 21]|| 9 ὅτι Βελβινήτης (Βελβινείτης Bue- cheler) Valckenaer ad Herodot. VII] 125 ubi hodie scribunt fere ex codieibus Βελβινίτης: om. verba S, 1 (sed z superscr.) ὅτι µεμφίτης 1. ότι βελβινθείτης M ὅτι βελβινοείτης À; vj ὃτι BeAf. minus apte Gaisford et Meineke, sed praestat fortasse 7; ὅτι Mua. 1; ὅτι BeAf. | b προσηνές (r1) ei. Giesecke | ὥσπερ καὶ αὐτή (αὐτη sine acc. S αὐτὴ ut videtur M) SLMA: ὥσπερ καθ αὑτήν Buecheler, ὥσπερ καὶ Αἰγεῖ sed verba ante λέγοντες traiciens Wachsmuth | 6 ἀλλὰ καὶ ὅτι µέτοικος -- µέτοικε interlocutoris esse putabat Wilamowitz | καὶ ὅτι SL M: ὅτι καὶ Α | ὀνειδίζουσι δὲ πολλοὶ libri: ὀνειδίζουσιν ot πολλοὶ Iacobs lect. Stob. p. 76, melius ὀνειδίζουσι δη zx, Sitzler neue philol. rundschau a. 1890 p.271] V λέγοντες secludit Iacobs, fortasse reete | Aéyovtsc µέτοικε (sed A£yovtec A? mrg) SM A uérouxe λέγοντες L | 8 tr. gr. fr. adesp. 536 p. 944 N.? *versiculum in Cadmum fuisse iaetatum probabilest, puto in Eur. Cadmo Buecheler | ov, Οὐδ᾽ ἐγγενης (ἐγγενῆς Valckenaer εὐγενῆς Wachsm.) Wachsmuth: ov ó' εὐγενῆς (vel δευγ.) libri | 10 κάδµων L | Θαυμάζεις et mox ὀνειδίζεις Wilamowitz: θαυμάζει — ὀνειδίζει libri; aberravit Cobet [11 μὴ om. L | post εἰ 4; addidi εἰμὶ ? 12 ἐπαινοῖμεν SLM: ἐπαινούμενον A! corr. A? | τὸ δὲ SL sed τὸ ex corr. ut vi- detur 5]: τὸν δὲ M A! (corr. A?) Tr. p. 195 10 10 16 CAPVT LX ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ 745 ὄνειδος ἡγούμεθα; Ηρακλῆς 0. ἐξ "Moyovg ἐκπεσων Θή- βαις κατῴχει. 4ακεδαιμόγιοι οὐδὲν τῶν τοιούτων ὄνειδος ἡγοῦνται' ἀλλὰ τὸν uiv µετασχόντα τῆς ἀγωγῖς καὶ &u- µείναντα, xày ξένος κἂν ἐξ εἴλωτος, ὁμοίως τοῖς ἀρίστοις τιμώσι' τὸν δὲ uv ἐμμείναντα, κἂᾶν ἐξ αὐτοῦ τοῦ βασι- λέως, elg τοὺς εἴλωτας ἀποστέλλουσι, καὶ τῆς πολιτείας Ls —- 3 / μ] N / 3 - 3 7 bl O0 τοιοῦτος OU μετέχει. — ÀÀà τὸ γε ἓν τῇ ἰδίᾳ ur, 3 ” A — 3 b l4 N - / ^ ἐξεῖναι ταφῆναι πιὼς ovx ὄνειδος; — Kol smog μέλλει - P 3 e - 2 , , τοῦτο ὄνειδος εἶναι ὃ τοῖς ἀρίστοις πολλάκις συνέβη; ἢ τίς τιμὴ αὕτη Ἡ τις τοῖς καχκίστοις περιγίνεται; καὶ Σ0- κράτην μὲν ἐπαινοῦσιν, ὅταν ἐπιλαμβανόμεγος «9 ηναίων λέγη ᾽ οἱ μὲν yàg στρατηγοὶ ἐφ᾽ oig καλλωπίζονται, ὕπερ- ὀριοι τεΦαμμµέγοι εἰσί, τὰ δὲ” ὀνείδη τῆς δημοκρατίας ἐν τοῖς δηµοσίοις ταάφοις' ὅμως δὲ τὸ μὲν ἐπὶ ξένης τα- —- , U - / , φῖῆναι Όνειδος, τὸ Ó' ἓν τοῖς δηµοσίοις τάφοις víutov; L M 4 V / X , 3 1 / - » 5 - ví δὲ καὶ διαφέρειν ἂν δόξαι ἐπὶ ξένης ταφήναι η ἐν τῇ ἰιδίᾳ; ovx ἀηδώς γά )y Αττικῶ ἴδων λοιὸ ίᾳ; ovx ἀηδώς γάρ τις τῶν Αττικῶν φυγάδων λοιδο- ρουµένου τινὸς αὐτῷ καὶ λέγοντος ἀλλ οὐδὲ ταφήσῃη ἓν 1 Ἡραχκλῆς — 2 utto] Cratetis tragoediae argumentum a Laertio VI 98 commemoratae Teletem respicere putat Duemmler Antisth. p. 68 sq. ! δὲ L | πεσὼν pro ἐκπ. A!, corr. A* | θήῤαις SM A. θήῤας Ιω: ἐν θή- βαις vel Θήῤησι coniecit Meineke. Θήβας χατὠχει ad iragiei sermonis similitudinem dictum putat Blass coll. Eur. Med. 11. "potest ἐχπεσὼν Θήβαις µετῴχει (xat-?) ex tragoedia esse sumptum" Buecheler [ 2 χα- τώκει vel χατῴκει libri; µετῴχει Cobet | 4ακεδ. — Ἱ ov μετέχει] cf. Ps. Heraclit. ep. IX p. 91, 10 et adnotationem Bernaysii | Λακεδαιμόνιοι S MA!: λαχεδαιμόνιοι δὲ L, Tr. inde Α”, vulg. ; suspectior igitur particula || 4 1 addi voluit post ξένος, item mox ante ἐξ αὐτοῦ Cobet [| ἀρίστως S | € 4 sq. Αλλὰ — ὄνειδος dedimus interlocutori | ió L| 9 εἶναι pro 1 τίς L || 10 καὶ ante τοῖς καχίστοις addi vult Cobet | σωκράτην S: σω- Ἀράτουσ M, compend. L A!, corr. A?; Ἰσοκράτην ci. Cobet η. . p. 651 | 11 ἐπιλαβόμενος L | 12 λέγει M | ὑπερό (ine. f. 90) ὑπερόοριοι τεθεαµένοι L || 14 ὅμως Cobet: ὁμοίως SLAÀ; v. óuoioc — 15 τά- φοις interciderunt in M propter homoeoteleuton | ὅμως δὲ — 15 τί- μιο»] ἡγοῦνται vel vouiZovoiw aut simile quid supplendum videtur Cobeto; nihil deest, immo efficacissima oratio, modo interrogandi! sig- num ponatur post τίµιον cum Buechelero | τὸ μὲν SLA: «coi τὸ μὲν Tr. inde vulg. | &voi; L | 16 τί Halm lect. Stob. p. 13: ὅτι (46 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON Γ΄ τῇ ἰδίᾳ, ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ ἀσερεῖς 4Φηναίων ἐν Tij Meya- Qu, meo μὲν οὖν οἱ εὐσεβεῖς Μεγαρέων ἓν τῇ Me- γαριχῇ . τί γὰρ τὸ διάφορον, i ij οὐ πανταχόδεν, φησὶν ó “4ρίστιππιος, ἴση καὶ ὁμοία ἡ sig ὅδου 0066; 5n τὴν ἀρχήν εἰ μὴ ταφήσῃ, τί σοι µέλει; ἀλλ’ 7» περὶ ταφής ἀγωνία, φησὶν ὁ Βίων, πολλὰς τραγῳδίας ἐποίησεν. ὥσπερ καὶ ὁ Πολυνείχκις ἔντέλλεται Φάψον δέ u^ ὦ τεκοῦσα, καὶ σύ, σύγγονε, év yp πατρῴᾳ, καὶ πὀλιν Φυμουμένην ταρηγορεῖτον, ὡς τοσόνδε γοῦν τύχω χὐονὸς πατρώας, «el δόµους ἀπώλεσα. εἰ δὲ μὴ τύχοις χθονὸς πατρῴας, ἀλλ᾽ ἐπὶ ξένης ταφείης, SLMA | ἂν δόξαι Halm: ἂν δόξη S L, A? e corr. ἀνδόξη M. ἐνδόξη A!; vide Tel. prol. p. XXI 2 post ovv si quid addendum est, φησίν fuit inserendum, non ἔφη quod tacite supplevit Gesn.! p. 238, inde vulg. nam φησί praeferre solet Teles in apophthegmatis, vide Tel. p. 12, 4. 11. 13, 5. 11. 14 H. | ueya- ogéov S M A: ἀθηναίων L | 8 διάφερον A! | { οὐ — 4 ὁδός] Aristippi dicto se continuit qui codicem scripsit ex quo pendent Stobaei cod. Voss. gr. 0. 9 et editio Frobeniana. utrobique igitur verba Aolotumoc ἔφη. πανταχόθεν ἴση καὶ óuole 5» εἰς ἄδην ὀδός (sic) leguntur in capite περὶ ξένης post ecl. 40, 7. Gaisfordi neglegentia deceptus etiam Meineke locum inter 4ddenda ex M Frob. rettulit v. IV p. 149. adscribuntur verba modo Anaxagorae modo Diogeni; testimonia collegitSternbach gnomol. Vatic. 115, quibus addantur Arcesilas ap. Laert. IV 31 et Arr. Epict. diss. II 6, 18 Γπαν- idc L || 4 ὁδοῦ pro ὁδός M | B µέλει Tr. inde vulg.: μέλλει S μέλλοι L uéAàg Μ μέλλει Α || 6 ἀγωνία lacobs animadv. in Stob. p. 249: ἄγνοια SLMA | ὥσπερ καὶ zv&] Bionis nomen iterans, quia ad novum argumentum transitur περὶ ταφῆς, iam cum poetis pugnat Teles sine aliena ut videtur persona, ut tamen versiculi quasi adversarii vices T expleant | Y ἐντέλλε L | 8 Eur. Phoen. 1447 —1450 | δέ SMA?, Eur.: om LA: | ü L| συ S M, sup. lin. A! ut videtur, Eur.: τὸ L ubi σύγγονον || 10 ὡς τοσόὀνδε γοῦν τύχω: γρ. καὶ (malim xa) (ὦς)) τοσόνδε δἡ τύχω schol. in Eur. Phoen. 1449 νο]. I p. 395 Schw. | τοσοῖδε Α | yovv M || 11 sq. xei δόμους ἀπώλεσα. εἰ δὲ μὴ τύχης χθονὸς πατρώας 5 (A? mrg exemplari Trincavelliano adhibito): om. LMA propter homoeote- leuton | 13 τύχοις ci. Gaisford: τύχης S | ταφείης Halm lect. Stob. p. 13: 10 9 10 eR ÉELIL LLL ALARLOE Ye ο δα ως . IL dBuud DN. 2E 8. Lk. CAPVT LX ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ η ví ἔσται τὸ διάφορον; v) ἐκ Θηβών μὲν εἰς ὥδου ὁ Xaov πορυύμµεύει .. .; καὶ γῆς φίλης ὄχθοισι κρυφθῆναι καλόν. εἰ δὲ μὴ κρυφθείης, ἀλλὰ ἄταφος (QupOtinc), ví τὸ Óvo- χερές; 1 ví διαφέρει ὑπὸ πυρὸς κατακαυὀῆναι ἢ ὑπὸ κυνὸς καταβρωυήναι y ἐπάνω τῆς γῆς ὄντα ὑπὸ κορακων ἢ κατορυχύέντα ὑπὸ σκωλήκων; συνᾶρµοσον δέ µου ῥλέφαρα τῇ σῇ χερί, unte. ἂν δὲ ur συναρµόσῃ σου, ἀλλὰ fAémcY καὶ κεχηνὼς &mo- Φάνης, ví ἔσται τὸ χαλεπόν; v καὶ τῶν iv τῇ Φαλάττῃ καὶ ἓν τοῖς πολέμοις ἀποὺθγνησκόντων συναρμµόζξει τις; ἀλλ ἔμοιγε δοκεῖ ταῦτα παιδιά τις ἡμετέρα εἶναι . ταφήση (vel -σρ) SLM A; praestare fortasse τυχήσεις ---ταφήσῃρ putat Meineke male, neque ἂν δὲ uz τύχῃς χθονὸς πατρφας, ἆλλ᾽ ἐπὶ ξένης ταφῆς (ut infra p. 147, 10) satis placeat propter numeros iambicos 15 SLMA; εἰ oscitanter Gesn.!, inde vulg. | àx Θηβών] The- barum fit mentio quod Thebis agitur Phoenissarum fabula | uzv SLMA: μόνον coniecit Gesn.? p. 233 mrg quod receperunt Gaisford et Mei- neke. at uiv potest verum esse, ut post πορθµεύει addendum sit ἆλλοθεν ó' ov; vel ἐκ Μεγάρων ó' o); si quidem Megaris haec scripsit Teles ut visum est Wilamowitzio 1. c. p. 301. cautius igitur duxi lacunam indicare post πορθµεύει | 8. tr. gr. fr. Nauck.? adesp. 281 p. 893. eodem versu Crantor usus esse narratur a Diogene Laertio IV 25. olim hune inserebant inter Phoenissarum v. 1450 et 1451 in- certa coniectura. nam diversa miscent Cynici haud raro. quamquam Euripideum esse versiculum veri haud dissimile sit. infuisse ei Phoe- nissarum exemplari quo usi sint Teles aut quem expressit philosophus et Crantor aequalis suspicatur Wilamowitz de trag. gr. fr. p. 23 | xai libri Stobaei: ἐν Diog. | φίλης ut y factum sit ex o 5 φίλης ΜΑ Diog.: φίλοις L | uvyzoto: pro óz90:t Diog. | κρυφθῆναι Diog.: κρυ- φθῆ καὶ S ακρύφθή καὶ L κρυφθῆ M κρυφθ” καὶ Α | καλόν Diog.: τάφω SLMA | 4 κρυφθείης SLM A: χρυφθείς A?; κρυφθεὶς εἴης (ἀλλὰ voce deleta) ci. Valekenaer perperam | ῥιφθείης addendum esse vidit Meineke v. IV p. LXV; ὀῥιφείης Cobet 1. c. p. 123 || 8 sq. Eur. Phoen. 1451 | ξυνάρµοσον δὲ βλέφαρά µου Eur. | χερὶ L: χειρὶ SMA 12 καὶ τῶν ἐν τοῖς πολέμοις L | 19 παιδειά A* | post εἶναι non. pauca 9 748 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ Γ΄ καὶ ἡμεῖς μὲν καὶ ἰδεῖν καὶ ἄψασθαι óxvoUuev' oi δὲ σκελετεύσαντες ἔνδον ἔχουσι ὡς καλόν τι καὶ ἐνέχυρα τοὺς νεκροὺς λαμβάνουσιν. οὕτως ἀντέστραπται τῷ ἡμετέρῳ ὃ ἐχείνων τρόπος. 9 Ἰήουσωνίου ἐκ τοῦ Ότι οὐ κακὸν ἡ φυγή (Muson. rel. ed. Peerlkamp. p. 163 sqq.). Φυγάδος δέ τινος ὀδυρομένου ὅτι φεύγει, οὕτω πως παρεμυθήσατο αὐτόν. φυγὴν γάρ, ἔφη, τιῶς ἄν τις μη ἀνόητος Qv βαρύνοιτο; τις Όδατος μὲν καὶ γῆς καὶ ἀέρος, ἔτι δὲ ἡλίου καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων οὐκ ἀπτείργει ἡμᾶς οὐδαμῶς, ἆλλ᾽ οὐδὲ ἀνθρώπων ὁμιλίας, ἁπανταχοῦ γὰρ καὶ πιάντῃ τούτων µετουσία ἐστίν. εἰ δὲ μέρους τινὸς τῆς γῆς ἀφαιρούμεθα καὶ τινῶν ἀνύφρωώττων συνουσίας, τί τοῦτο δεινόν; οὐδὲ γὰρ οἴκοι ὄντες ἁπάσῃ τῇ γῇ ἐχρω- µεθα, οὐδὲ ἀνθρώποις ἅπασι συνῆμεν τοῖς μέντοι φίλοις καὶ νῦν συνείηµεν ἄν, τοῖς γε ἀληφθινοῖς καὶ ὧν προσήκει ποιεῖσφαί τινα λόγον’ οὗ γὰρ ἂν οὗτοι προδοῖεν ποτὲ ἡμᾶς οὐδ᾽ ἐγκαταλίώτοιεν' εἰ δέ τινες πιλαστοὶ καὶ ov resecuit epitomator ut ab hoc capite aliena (clausulam diatribae adpo- suisse contentus?): vide proleg. Tel. p. XXXIV. LXXXVIII 1 οἱ δὲ Αἰγύπτιοι proposuit Cobet Ι. c. p. 124 coll. Herodot. Il 136 et Diod. Sic. I 193. Aegyptios intellegendos esse praeter Hero- dotum me docuerat Chrysippus apud Ciceronem Tusc. disp. I 45,108: condiunt Aegyptii mortuos et eos servant domi et Sextus Empir. Pyrr. IIl 3226. sed ipsa Aegyptiorum mentio iam facta erat eis quae perierunt ante xai ἡμεῖς, ut subaudiendum potius sit vocabulum Ayv- τιοι. item audiatur, non addatur νεκρου ad ἄψασθαι | 9 ενέχυρα (ἐνέχειρα A!) frustra olim suspectabat Halm lect. Stob. p. 13; cf. He- rodotus l.c.: ἐπὶ τούτου βασιλεύοντος (h. e. Asychi regnante) ἔλεγον ἀμιξίης ἐούσης πολλης χρημάτων γενέσθαι νόμον Αἰγυπτίοισιν Μἀπο- δεικνύντα ἐνέχυρον τοῦ πατρὸς τὸν νέχκυν οὕτω λάμβανειν τὸ χρέος ατὲ. || 4 τρόπος ci. Gesn.? p. 234 mrg: τύπος libri | 5 ecl. cum lemm. hab SLMA; Ἰουσωνίου om. L, ἐκ τοῦ om. S, om. M || 7? qevy&t SA φεύγοι ], φεύγει M! | οὕτω SA: οὕτως LM 1 10 ἀπείργει SM ἀπείργειν compend. L ἀπήργει A'| 12 μέροσ M | τινὸς τῆς γης L MA τῆς γῆς τινὸς S || 16 συγείημεν] σύνειμεν L , γε] τε M | αλη- Ouvog L | ὧν] o L 10 10 15 20 CAPVT XL ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ 749 H , ; - P &Àn9wvoi φίλοι eiat, τούτων ἀπηλλάχθαι χρεῖττον n συγ- - J - " )3 4 2 ’ / εἶναι αυὐτοῖς. τί Ó ; οὐχὶ κοινὴ πατρὶς ἀνθρώπων ἁπτάν- ς ’ 2 / ο 3 / τ , [qi b 3 4 των 0 κόσμος ἐστίν, ὥσπερ ἠξίου Σωκρατης; ὡστ οὐδὲ , - / M / n 2. 3 φεύγειν τῇ ye ἀληνείᾳ τὴν πατρίδα νοµιστέον, ἂν ἀπέλ- - , , , ^ uc ἐντεῦθεν ἔνθα ἔφυς τε xol ἐτράφης, πόλεως δὲ , - » - 5 uovov ἑστερήσθαί τινος, ἄλλως τε καν ἀξιοῖς τις εἶναι ” / 4 - éziteixrc. ὁ γὰρ τοιοῦτος χωρίον μὲν οὐδὲν οὔτε τιμᾷ M) » um e ς PES A , ovv ἀατιμάξει οὕτως ὡς εὐδαιμονίας (n κακοδαιµονίας) 3 * Q - " - n» αἴτιον αυτὸς δὲ ἐν αὑτῷ τίφεται τὸ mv, καὶ νομίζει 5 nd - * ^ / 3 εἶναι πολίτης τῆς τοῦ 4ióg πόλεως, 7 συνέστηκεν ἐξ , - / 3 ἀνθρώπων καὶ Φεῶν. σύμφωνα δὲ τούτοις λέγει καὶ Ευρι- πίδης ἓν οἷς φησιν [44 * 3 - 7 ἅπας μὲν ἀὴρ ἀετῷ περάσιµος, [04 N ^ 3 N / / ἅπασα δὲ χθὼν ἀνδρὶ γενναίῳ πατρίς. [44 5 ! - / » ὥσπερ οὖν εἴ τις ἐν τῇ πατρέδι ὢν καὶ ἑτέραν oixíav 32. - 3 3 € 3 y Y , M - 32 ’ οἴκῶν, ουκ ἐν py ἐτέχθη, δεινοπαύθοέή διὰ τοῦτο καὶ ὀδυ- ροιτο, µάταιος ἂν etn καὶ καταγέλαστος' οὕτω καὶ ὅστις ἑτέραν πόλιν oixQv, οὐκ ἓν y) τυγχάνει γεγονώς, συµφο- ^ [« » ^ L P / ρὰν ηγεῖται, ὃ τοιοῦτος εἰκότως αν ἄφρων νοµίζοιτο καὶ 2 " A ^ ἀνόητος. καὶ μὴν stgóc γε τὴν ἐπιμέλειαν τὴν ἑαυτῶν 1 φίλοι tacite seclusit Peerlkamp, sed obscurans orationem | χρείττων M [| 9 ἁπάντων av9oozov ^| 8 ὡστ οὐδὲ SM o6 τοῦδε] ὥστε οὐδὲ A; ὥστε ov Tr. p. 196, inde vulg. | 4 τῇ ye S τῆδε L τῇ γεῖν (γῆν m. rec. mrg) zz ye M τὴν γῆν τῇ y illud del. A | ἀπέλθη L| b subter étodg (i. e. ἐτράφης) scripsit zc man. recentissima M, eadem super ἀτιμαζει addidit compend. ει quod quid sibi velit non perspicio | 6 µόνης L | ἐστε- ρεῖσθαι À* | κἂν ἀξιος S ἂν &&óc L καὶ ἀναξιόσΜ κάν ἄξιον A1: x&v ἀξιοῖς Α ex em. sic ut coniecit Gesn.! p. 240 mrg | τις om. A l * χωρίον ex em. dupl. A; quid habuerit A! ambiguum, videtur χωρεῖον | S ἢ xexo- δαιµονίας addidi, cf. Stob, v. II p. 272, 4 Mein. | 9 αἴτιον sed v ex o corr. M!; num αἴτιον óv? | αὐτῶ LM | 11 λέγει om. L; vix voluit σύμ- qovog δὲ τούτοις καὶ Εὺρ. || 18 Eur. fr. 1047 N.? | in marg. sinistr. 2 à! 2 εὗρισιπ adscr. M m. rec. | ἄετῷ Δἱ αἰετῷ Α m. dub. rectius || 15 oc otn οι «tav bis habet L | 16 δεινοπαθει, non 5 sed οι videtur ex ει corr. A?, ois scr. m. diversa À | 17 οὕτως LM | 19 νομίζοιτο] Λογίζοιτο Α | 20 µην] µη L | ys om. A 190 ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΕΚΛΟΓΩΝ I" καὶ πρὸς κτῆσιν ἀρετῆς τεῶς ἂν τὸ φεύγειν ἐνίσταιτο; ὁπότε ye μήτε µαθήσεως μήτε ἀσκήσεως [καὶ] ὧν χρὴ εἴργεταί τις διὰ τὴν φυγήν. sg μὲν οὐκ ἂν 1j φυγἡ καὶ συνεργοίη πρὸς τὸ τοιοῦτον, Ιταρέχουσά ye σχολῆν καὶ ἐξουσίαν τοῦ μανθάνειν τε τὰ καλὰ καὶ πράττειν μᾶλλον ἢ πρότερον, ἅτε μή ὑπὸ πατρίδος τῆς δοκούσης ττερι- ελκομένοις εἰς ὑπηρεσίας πολιτικὰς µήτε στὸ φίλων τῶν δοκούντων ἢ συγγενῶν ἐνοχλουμένοις, ot τινες ἐμπιοδέσαι δεινοὶ καὶ ἀποσπάσαι τῆς ἐπὶ τὰ κρείττω ὁρμῆς; ἤδη δέ τισι καὶ παντώπασι τὸ φεύγειν συνήνεγκεν, ὥσπερ «4ιο- γένει, ὃς ἐκ μὲν ἰδιώτου φιλόσοφος ἐγένετο φυγών, ἀντὶ δὲ τοῦ καφῆσθαι εἰς Σινώπην διέτριψεν &v τῇ Ἑλλαδι, ἀσκήσει δὲ Tjj ερὸς ἀρετὴν τῶν φιλοσόφων διήνεγκεγ. ἄλλοις δέ γε κακῶς τὰ σώματα θιαχειµένοις ὑπὸ µαλα- μίας xai τρυφῖς ἔρρωσεν 7 φυγή, βιασνεῖσιν ἀνδρικω- τερον διαιτᾶσθαι' καὶ ἴσμεν τινὰς χρογίων νοσημάτων ἐν τῷ φεύγειν ἀπολυθέντας, ὥσπερ ἀμέλει Ὑπαρτιατικὸς οὗτος ὁ «{ακεδαιμόνιος, ὃς ἁπιὸ πιολλοῦ ἔχων τὸ πλευρὸν χακῶς κἀκ τούτου πολλάκις νοσῶν διὰ τὴν τρυφήν, ἐπειδὴ ἐπαύσατο τρυφῶν, ἐπαύσατο καὶ νοσηλευόµενος. ἄλλους 1 πρὸς om. L | πῶς] add. ovx supra lin. M m. rec. | το] τοῦ M | ἐνίστατο L | 2 καὶ, quod seclusi, nescio an dittographia quadam ortum sit post -ως | 8 οὖν post μὲν add. A?; recepit Meineke, fortasse recte || 6 109^] u£9^ L | περιελκόµενος et intra évoyAovusvog com- pend. L || 7 ὑπη in ὑπηρεσίας add. Α” || 10 τισι] τι S | xal παντᾶ- πασι] καὶ πάνυ supra p. 506,3 | ὥσπερ 4ιογένει] διογένησ in marg. sinistro adser. M m. rec. | 4ιογένει] óLoyt L | 11 φεύγων ci. Cobet mnemos.? II p. 101 | 14 τὰ σώματα SLM: τὸ σώμα À praetulerunt Halm Meineke, etiam Cobet proponens χαχώς τὸ σώμα διακείµενον mnemos. ΙΧ p. 124. at recte pluralis numerus, cf. p. 606, 4 πολὺ γοῦν χάχιον διακειµένους ὁρᾶν ἔστι τα σώματάᾶ ατὲ» cogitandus etiam ad / ἔρρωσεν | 16 φυγή ex τρυφή corr. S! | ὠνδρικώ. L | 16 τινᾶς] τιὰσ (sic) L | 17 ἀπολυθέντας] εὐπολυθέτας compend. L | Σπαρτιατικὸς viri nomen non ita rarum, idque Lacedaemonius nobilis habet epigr. gr. 917 Kaib. moneo propter Meinekium | 19 τρυφήν reposui ex SL M A: φυγἠν Tr. p. 197, inde vulg. || 20 τρυφῶών] τρυφᾶν M. | νοσιλευό- µενος S νοσηλεύεσθαι L voonAsvoutvoc M vooUvAsvOutvog À 10 10 CAPVT XL ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ 751 δέ γε τῶν αβροδιαίτων ποδάγρας απολυύῆναί qaot, πάνυ 07 πατατεινομένους πρότερον ὑπὸ τούτου τοῦ παύους, οὓς d) φυγὴ σχληρότερον διαιτᾶσθαι συνεύὐίσασα κατ’ αὐτὸ τοῦτο ὑγιεῖς γενέσιλαι πταρεσκεύασεν. οὕτως ἄρα πρὸς) τὸ διακεῖσίλαι πρεῖττον αὐτοὺς ἑαυτῶν καὶ σώμα καὶ ψυχἠν συνεργεῖ μᾶλλον 1) ἀντιπράστει 7) φυγή. AA ovo? ἀπτορεῖν τῶν ἄναγχαίων πάντως ὑττάρχει τοῖς φεύγουσιν. ὅσοι μὲν γὰρ ἀργοὶ καὶ ἀμήχανοι καὶ οὐχ οἷοί τε ἀνδρίζεσθαι, οὗτοι μὲν κάν τῇ τιατρίδι ὄντες ἄἹτοροῦσιν ὡς τὸ πολὺ καὶ ἀμηχανοῦσιν: oi à yevvixol παὶ φιλόπογνοι χαὶ συνετοί, κἂν ὅττοι τοτὸ ἔλύωσιν, εὐ- ποροῦσι καὶ διάγουσιν ἀνενδεῶς: xoi 7άρ οὐδὲ δεόμείλα πτολλῶν, ἂν μὴ βουλώμεῦθα τρυφᾶν' ἐστεὶ τί δεῖ ῥροτοῖσι /ελὴν δυοῖν µόνον, -- 1 ποδαγὀρας A! | 2 χατατεινοµένους SA γε χαταπονουμέοὺς compend. 1, κατατεινόµενοσ, superscr. ovg m. rec. (licet hoc aegre possit legi) M | 8 οὓς L, A ex em.: ὡς SM | ὅ τὸ SLM τῶ At: πρὸς τὸ ex emend. A cf. p. 749,20 Sq. 190,4 | αὐτοὺς ἑαυτῶν (ut correxerat Halm lect, Stob. p. 4) L: ἑαυτοὺς ἑαυτῶν SMA | * πάντως S (ita tamen ut g prius ν fuisse videatur), LMA; παντων Tr., inde vulg. |l 8 ὅσαι M! sed Οι Super- Scr. m. rec. | αργοὶ — ἀμήχανοι] ι in utroque vocabulo in ras. M: | 10 γεγνικοὶ καὶ] γενικοί τε xol L | 11 ὅπη M | 12 καὶ γὰρ ατὲ. coloris aliquid habent Bionei, cf, Teles P. 40, 9 H. ἀρκεῖ γὰρ ταῦτα καὶ εἰς τὸ προσηνῶς χαὶ εἰς và ὑγιεινῶς, ἐὰν uy τις τρυφᾶν βούλη- ται. monere poterat Giesecke ] c. Ρ. 71 | 18 Bovaousga L Tr. | τρυ- q9Ov Αἱ corr. cum Α tum A? | 14 Eur. fr. 892 N.? versus duo priores leguntur supra sine lemmate ΠΠ 3, 34 (ubi videsis), sed inter eclogas eas dubitet. vellem scrupulos ille etiam mihi evellisset, ceterum versus los ἐπεὶ τέ δεῖ ατδ, saepe adscivisse Chrysippus a compluribus tra- ditur, sed adscivit, quod in Chrysippo non mirum, praecedentibus Cynicis, testis est Teles qui paulo post Bionis verba illa ἐὰν um τις τρυφᾶν ῥούληται a Musonio et ipsa adhibita pergit sic p. 41, 3 H. covgz οέ τοι Πολλών ἐδεστῶν µηχανας ὑηρεύομεν || 14 καίτοι τί δεῖ Eust, τί γὰρ δέοι (1. e. δέον᾿ Nauck) Sextus Empir. | δεῖ om. 1, | Αροτοῖσι om. ω Eust. | δυεῖν SL et Gell. | µόνων, ω exo S1 uovov LM Eust. μόνον corr. À?, µόνον libri in flor. c. 3 192 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ TI" ἀ4ήμητρος &xtls πώματός 9 ὑδρήχόου, ἅπερ πάρεστι καὶ πέφυχ ἡμᾶς τρέφει; λέγω δὲ τούς ye λόγου ἀξίους ἄνδρας οὐ τῶν ἀναγκαιο- τάτων µόνον τερὸς τὸν βίον ῥᾳδίως ἂν εὐπορεῖν ἔξω τῆς οἰκίας ὄντας, ἀλλὰ καὶ πολλὰ περιποιήσεσναι χρήματα πολλάκις. ὁ γοῦν Ὠδυσσεὺς παντὸς φυγάδος ὡς ἄν τις εἶτιοι ἀθλιώτερον διακείµένος xai uóvog Qv» καὶ γυμνὸς xai ναυαγός, ὅμως ἀφικόμενος εἰς ἀνθρώπους ἀγνῶτας τοὺς Φαίακας iÓvvi 91 χρηματίσασθαι ἀφνόνως. Θεμι- υτοκλῆς ὃ) ἐπεὶ ἔφευγεν οἴκοθεν, οὐ παρὰ μὴ φίλους µόνον, ἀλλὰ καὶ παρὰ πολεµίους xai βαρβάρους ἐλθωὼν τοὺς Πέρσας, τρεῖς ἔλαβε πολεις δῶρον, Mvovvva xat Ἰήαγνησίαν xai 4άμψακο», ὧστ ἀπὸ τούτων βιοῖν. ἄίων δὲ ὁ Συρακούσιος, ἀφαιρεύεὶς Ἐπὸ «ιονυσίου τοῦ τυ- ράννου τὴν οὐσίαν πᾶσαν, 0v. ἐξέεωιτε τῆς πατρίδος, [4 οὕτως ἐν vij φυγῇ χρηματων εὐπόρησεν, ὥστε xal δενι- BENE MEN ——nSsSácc ÉÓLÁÉeÉL 1 ὁημήτερος L | πόματος SLM et libri supra ΠΙ 3, 34, πώµατος corr. S? et A | καὶ πὀµατος pro πωματός 9’ Plut. p. 1045 et 1044 | x. 9] zm. te LM π. τῆς (ϐ) À' | ὑδρηχίου L ὑδροχόου À | 2 ἄπερ] & δη Sextus Emp. | πέφιχ ημᾶς τρέφειν] τρέφει» néqvz ἡμᾶς Ἡ | 9 λέγω δὲ Wyttenbach: ἐγὼ δὲ SL à' ἐγὼ M A', ante d. ἐγὼ glossema coj (i. e. στοβαῖος) addidit M m. rec. inepte, οἶδα à" ἐγὼ Α” ex Gesnero opinor, pam ἐγὼ δὲ — πολλάκις (οἶδα) male 6ερη.! p. 240 mrg. λέγω δὲ grae- cum esse frustra negavit Reisig coniect. in Aristoph. p. 240 interserens ipse ἀξιώ ante ἔξω. peius Meineke ἐγὼ ób ... ῥᾳδίως (φαίην) ἂν κτξ. poterat ἐγὼ δὲ λέγω (ἐγὼ δὲ φημὶ Th. Pflieger) vel ἐγω ὃ᾽ ἡγοῦ- µαι Sim., nisi intercidit fortasse ante v. ἐπεὶ τί δεῖ xr. tale ἐπεί γε Εὐριπίδης φησίν, ut haud ita inepte pergere potuerit ἐγὼ δὲ (sc. qui) τούς γε xt&. | λόγους L | 4 µόνον SL μόνον ἦν M A! || 5 περι- ποιήσεσθαι (ex aor. corr. S) SM πποιῆσθαι L περιποιήσασθαι (ut tacite scripsit Gesn.!, inde vulg.) Α | 7 ἀθλιότερον M!, σ super ov Scr. m. rec. | µόνως operarius Gesn.? p. 235, inde vulg. | 9 τοὺς Φαίακας circumscribere mavult. Meineke | ἐδυνήθη SLM ἠδυνηδη Α | 10 ἔφευ- γεν SUM ἔφυγεν À | οὐ παρὰ μὴ SM À καὶ παρὰ L | 15 τοὺς Πέρ- σας seclusit Meineke | πόλαις pro πόλεις compend. L | 14 καὶ post δὲ temere addidit Gesn.?, inde vulg. | συρακούσιος libri: Συρακόσιος Meineke | 15 ot SMA ὡὧστ L| 16 οὕτως] οὗτος A! 10 10 15 20 Led. - σον ο ο ο ας Ες νο νο ιν - CAPVT XL ΠΕΡΙ ΞΕΝΗΣ 198 xov Ὀρέψαι στράτευμα, µεὈ οὗ Γλθεν ἐπὶ Σικελίαν καὶ λευθέρωσεν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ τυράννου. τίς ἂν οὖν εὖ φρονῶν eig vovv ἀφορῶν, ἔτι τὴν φυγὴν ἀπορίας ai- τίαν εἶναι πᾶοι τοῖς φεύγουσιν ὑπολαμβάνοι; ἀλλ᾽ οὐδὲ κακοδοξεῖν πάντως ἀνάγκη τοὺς φυγόντας διὰ τὴν φυγήν, γνωρίµου γε τιᾶσιων ὄντος, ὅτι καὶ δίκαι πολλαὶ δικά- ζονται κακῶς καὶ ἐκβᾶλλονται πολλοὶ τῆς πατρίδος ἁἀδί- κως, καὶ ὅτι ἤδη τιγὲς ἄνδρες ἀγαφοὶ ὄντες ἐξηλάθησαν ὑπὸ τῶν πιολιτῶν ὥσπερ “4φήνηθεν μὲν “4ριστείδης ὁ δίκαιος, ἐξ Εφέσου δὲ Ἑρμόδωρος, ἐφ᾽ ᾧ καὶ Ἡράκλει- τος ὅτι ἔφυγεν 1βηδὸν ἐκέλευεν ᾿Εφεσίους ἀπάγξασθαι. ἔνιοι δέ γε καὶ ἐνδοξότατοι φεύγοντες ἐγένοντο, καθάπερ ἄιογένης ὃ Σινωπεύς, καὶ Ἰλέαρχος ὁ .4ακεδαιμόγιος 0 μετὰ Κύρου στρατεύσας im^ “4ρταξέρξην, καὶ ἄλλους ἂν τις ἔχοι βουλόμενος λέγειν πολλούς. καίτοι πῶς ἂν εἴη τοῦτο κακοδοξίας αἴτιον, iv ᾧ τινες ἐνδοξότεροι γε- γὀνασιν, 1j πρότερον ἤσαν; Ni dí ἆλλ᾽ Βὐριπίδης φησὶν ἐλευφερίας στέρε- σθαι τοὺς φυγαδας, ἐτιεὶ καὶ παρρησίας. πεποίηκε γὰρ τὴν μὲν Ἱοκάστην πυνθανομένην Πολυνείκους τοῦ υἱέος, τίνα δυσχερή τῷ φεύγοντί ἐστιν 0 ὃ᾽ ἀποκρίνεται ὅτι - 1 ἠλθεν] num κατῆλθεν Ἱ | 9 εἰς ταῦτ) ἀφορῶν S, om. LM A! homoeoteleuto decepti, inter lin. add. A? ex Tr. || B φυγόντας SLMA! φυγόντας corr. A* | 6 γε LA? ve S τὲ M | πολλαὶ] πολλοὶ A* || 8 ἐξε- λάθησαν M | 10 ego L | Ἡράκλειτος] vide Bywater ad Heracl. fr. CXIV p. 44sq. | 11 ὅτι ἔφυγεν resecari iubet Cobet mnemos. IX p.124 | ἐκέλευσεν Α | ἐφεσίους SLA, ἐφεσίοισ M quod osci- tanter recepit Gesn.?, inde vulg. | ἀπάγξασθαι L, Tr. p. 198, inde α vulg., ἐπαγξασθαι SM. ἐπάγξασθαι dupl. corr. A, sed A! videtur Xvoov fuisse ez ' ἀπάγξασθαι | 14 κὐρου LMA, εέρξου S, corr. S?, rasurae de qua loquitur Gaisford nullum est vestigium | ἄλλους ἂν τις] ἂν τις ἄλλους L | 18 vi δἱ S A "Ev; (sed E rubr.) Aie L νηδῖα Μ | εὐροπ- πίδησ M | Evg.] Phoen. 391sq. || 20 viéog (sic) SLM A; víécc Tr., inde vulg. || 21 τίνα — ἐστιν] tí φυγᾶσιν τὸ δυσχερές; Eur.; eosdem versus impugnat Plut. de exilio p. 605 F sq. Stobaeus Ill. 48 194 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON [" ἓν μὲν uéyiovov, οὐκ ἔχει παρρήσίαν͵, p Ó' αὖ πρὸς αὐτὸν ὀούλου τόδ᾽ εἶτας, ur) λέγειν ἅ τις φρονεῖ. ἐγὼ δὲ φαίήν ἂν περὸς τὸν Εὐρωτίδην ὅτι, € Εὐριπίδη, τοῦτο μὲν ὀρθῶς ὑπολαμβάνεις, ὡς δούλου ἐστίν, ἃ φρο- vei μὴ λέγειν, ὅταν γε δέῃ λέγειν ᾿ ου γὰρ ἀεὶ καὶ παν- ταχοῦ καὶ τερὸς ὀντινοῦν λεκτέον & φρονοῦμεν. ἐκεῖνο δὲ oU µοι δοκεῖς ev εἰρηκέναι, τὸ μὴ ueveivat τοῖς φευ- γουσι παρρήσίας, εἴπερ παρρήσία σοι ὀοχεῖ τὸ μὴ σιγαν ἃ φρονῶν τυγχάνει vig. οὗ γὰρ oi φεύγοντες ὀκνοῖσι λέγειν ἃ φρονοῦσιν, ἀλλ οἱ δεδιότες μὴ &x τοῦ εἰπεῖν γένηται αὐτοῖς πιόνος ἢ) Φάνατος ἡ ζημία i τι τοιοῦτον ἕτερον. τοῦτο δὲ 10 δέος uc «ία οὐχ ἡ Quy ποιεῖ. πολλοῖς γὰρ ὑπάρχει καὶ τῶν ἐν τῇ πατρίδι ὄντων, µάλ- Aov δὲ τοῖς πλείστοις, τὰ δοκοῦντα δεινὰ δεδιέναι. ὁ δὲ ἀνδρεῖος οὐδὲν ἧττον φυγὰς ὢν ἵπτερ οἴκοι Φαρρεῖ Ἱτρὸος ἅπαντα τὰ τοιαῦτα. διὸ xal λέγει ἃ φρονεῖ Φαρρᾶν οὐ- δὲν μᾶλλον ἢ ὅταν py μὴ φυγάς, ὅταν φεύγων τύχη. ταῦτα μὲν τερὸς Εὐριπίδην εἴποι τις &v* σὺ Ó' εὐπέ µου ὦ ἑταῖρε, ὅτε ἀιογένης φεύγων ἦν -4θήνγσιν, 5 ὅτε τερᾶ- Φεὶς ὑπὸ τῶν Λρστῶν ἠλθεν εἰς Kóguroov, ἄρα τότε πλείω παρρήσίαν ἄλλος τις ἐπεδεέξατο «Πιογένους η 4νὐη- ναῖος ἢ Ἱορίνῶιος; ví ὃ᾽; ἔλευνεριώτερος ἄλλοος τις | Διογένης τῶν τότε ἀνθρώπων v»; ὃς καὶ Ἐενιάδου τοῦ [ 1 μὲν om. L | 4 edo ntrobique L | 5 μὲν supra lin. A? j c] ὅτι A | 7 ὄντινα ovv L|] S εὖ εἰρηκέναι (ut. ei. Gesn.* p. 242 mrg) L εἰρηκέναι ὃ evgnxcvau M εὗρ. vel εὐρηκέναι (sic) À' εὐ εἰρηκέναι (inserto εἰ) A? || 9 σοι supra lin. A, fortasse A? || 10 τυγχάνοι À | 14 zxoaA2oic] πολλοῦ M || 18 μᾶλλον 7 ὅταν (0v' ἂν S) ἡ (5 M) μὴ φυγὰς ὅταν φεύγων τύχη (vel -χτ) 5S LM(A!: y particulam post μᾶλλον erasit postque φυγὰς traiecit A^; jtrov pro μᾶλλον ci. Gesn.! mrg | 19 µε pro µοι operarius Gesn. p. 236, vulg. | 20 zg«- θεὶς ὑπὸ τῶν Agotov κατὲ.] cf. quae collegi mus. Rh. XLVII p. 232 | 22 πλείω παρρησίαν] παρρησίαν πλείω A | ἐπεδείξατο etiam A, erravit ὃ Gaisford | 23 τισ A c del al. man. | 24 δενια sed ὃ cum compendio quod -ους dubitanter interpretetur Vitelli L 20 10 mA X 9 CAPVT XL ΠΕΡΙ EENHZ 755 πριαµένου αὐτὸν ὡς δεσπότης δούλου ἠρχεν. καὶ τί δεῖ τὰ πιαλαιὰ λέγειν; αλλ ἐγώ σοι οὐ Óoxc εἶναι qvyag; ἂρ᾽ οὖν ἑστέρημαι παρρήσίας; coo ἀφ]ρημαι την έξου- σίαν τοῦ ἃ φρονῶ λέγει»; ἤδή δέ µε εἶδες ἡ σὺ ἡ ἔτε- ρος ὑποπιτήσσοντά τῳ ὅτι φεύγω; 5j χεῖρον ἔχειν τὰ πράγματα νοµίζοντα νῦν Ἠ πρότερον; αλλ οὐδὲ ua día λυπούμενον ἢ ἀφυμοῦντα διὰ τὴν φυγὶν φαίης ἂν ἕωρα- χέναι µε. καὶ γὰρ εἰ τὴν πατρέδα τις [ἡμᾶς] ἀφήρηται, τό γε δύνασθαι φέρειν φυγὴν ovx ἀφιρηται. Οἷς δὲ λογισμοῖς χρῶμαι πρὸς ἐμαυτόν, ὥστε μὴ ἄχώφεσύαι τῇ φυγῆ, πούτους καὶ πρὸς σὲ εἴὔποιμι Qv. Óoxei µοι v) φυγὶ στερίσχειν μὲν ἄνθρωπον ov πάντως ουδ ὧν oi πιολλοὶ νοµίζουσιν ἀγαθῶν, καθάπερ ἄρτι ἐδείκνυον. εἰ ὃ οὖν καὶ στερίσκοι d τινὸς 1) πάντων τούτων, τῶν γε ἀληφῶς ἄγαφών οὐ στερίσκει οὔτε γὰρ ἀνδρείαν 1 δικαιοσύνην Ó φεύγων ἔχειν χωλύεται, διὸ φεύγει, οὔτε σωφροσύνην y) φρόνησιν, οὐὸ αὐ ἀρετὴν , , 3 3 1 πριαμένου] πριάµου L | καὶ ri δεῖ τὰ παλαια A. formulam illustravimus mus. Rh. l|. ο, p. 222 |] 9 παλαιὰ SLM A; πολλὰ Tr., . ” € , ς , N Rl - inde vulg. | 5 υποπτήσσοντα] vztozaocovta L | vo 5 to L τὸ M τὸ Α | post ὅτι rasura duarum fere litt. A. | ;/ χεῖρον ἔχειν SLM ἐν ὅτι μου nu | χεῖρον ἐχ A, Ότι μοι et ει superscr. A? | τὰ πράγματα] τὸ πράγμα primitus L || 8 ἡμᾶς mihi suspectum. sublato enim pronomine ἀφῄρηται eadem vi accipi poterit ac modo (3) &qzoruet. praeterea si verum esset ἡμᾶς, in proximis exspectandum fuit φέρειν (τὴν) qvyrv. homoeoteleuta haec esse voluit scriptor, sed vix isocola || 9 τοτε L [| 11 τῇ φυγῇ om. S | eimouu S. εἴποιμι ἂν L. εὔπτοιμι. ov MAS, εἴποιμ ἂν. OD Α ex em, | 19 ἄνθρωπον scripsi: ἄνων sive ἀνθρώπων SLMA; ἀνθρώπους ta- eite Gesn.! p. 242. ne quis autem per ἀνθρώπων respici putet quae paulo superius de consuetudine ac familiaritate dieta sunt, quod modo demonstraverat Lucius hoc est: ne divitiis quidem vel fama id est ne eis quidem quae vulgo videntur bonis privari exules. sic apte pergit εἰ δ᾽ οὖν καὶ στερίσκοι 4$ τινὸς κτὲ. conferatur etiam Teles p. 14, 8 H. | πάντων oscitanter Gesn.!, inde vulg. || 18 ὧν] ovv M | 14 ἐδείκ- vvov] ezsósizvvov L | στερίσχει A | 16 ἀνδρίαν A | Oixoeuocvvgv, sed z ex η L. | 1V φεύγει, sed ει ex o M! | z φρὀνησιν] ἤ ex ov A8 * "E 6 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTQN [" C ἄλλην ἠντινοῦν, 7m παροῖσαί τε χοσμεῖν καὶ ὠφελεῖν πε- Φύκασι τὸν ἄνφθρωπον καὶ ἐπαινετὸν ἀπτοφαίνειν καὶ εὐκλεῃ, ἀποῦσαί τε βλάπτει καὶ καταιοχύνειν χακὸν ἀπιοφαίνουσαι καὶ ἀκλεῆ. τούτων δὲ ταύτῃ ἐχόντω», εἰ μὲν ἀγαθὸς εἶ οὗτος καὶ τὰς ἀρετᾶς ἔχεις, οὐκ ἄν σε βλάπτοι 9$ φυγὴ οὐδ ἂν ταπεινοίη, παρόντων γε τῶν ὠφελεῖν xai ἐπαίρειν μάλιστα δυναμένων᾽ εἰ δὲ τυγχά- γεις κακὸς ὤν, 5 καχία σε βλάπτει καὶ οὐχ ἡ φυγή ᾽ καὶ viv γε AUnmv { κακία σοι ἐπάγει, οὐχ » φυγή" διὸ ταύτης ἀπιολυφῆναι δεῖ σε σπεύδειν μᾶλλον ij τῆς φυ- γῆς. ταῦτα καὶ "gos ἐμαυτὸν ἔλεγον del καὶ πρὸς σὲ λέγω νῦν. σὺ Ó', ἂν σωφρονῇς, οὐ τὴν φυγήἠν δεινὸν ἠγήσῃ εἶναι, ἦν ye qégovotv ἕτεροι εὐπεετῶς, τὴν δὲ κα- χίαν, Ἶς ἐνούσης ἄθλιος πᾶς ὅστις ἂν UE αὐτήν. καὶ γὰρ δὴ δυοῖν ἀνάγκη τὸ ἕτερον, 5 ἀδίκως ἤ δικαίως σε φεύγειν' εἰ μὲν δὴ δικαίως, τιῶς ποτε ὀρὺὸν Tj προσῆκον ἄχωεσόαι τοῖς δικαίοις; el ὃ᾽ ἀδίκως, τῶν ἐξελασάντων τοῦτ ἂν sin κακόν, οὐχ ἡμέτερον ' εἴπερ vv Zo τὸ μὲν ἀδικεῖν Φεομισέστατόν ἐστιν, ὅπερ [ἐν] ἔκείνοις συμβέ- guxe* τὸ δ) ἀδικεῖσθαι, ὅπερ συµβέβηκεν ἡμῖν, καὶ παρὰ St | οὐδ) αὖ LM A: οὐδ S. illud reposui coll. Stob. v. III p. 33, 3 p. 94, 22 p. 149, 23 Mein. 9 εὐκλεῆ (ut tacite scripsit Gesn.!) L εὐκλεινῆ SMA!, librarius nescio an confuderit εὐχλεῆ et χλεινόν | αποῖσαι] ἀπούσάσ M || 4 του- των δὲ suppl. A?, primaria scriptura ex parte evanuit | 9 οὗτος libri nisi quod ὦ οὗτος ^; αὐτὸς temere Gesn.!, inde vulg. || 6 βλάπτοι (sic ut correxerat Halm lect. Stob. p. 5) LM: ῥλάπτη SA | ταπεινώη (vel -95) SLM ΑΙ: corr. Halm. | παρόντος γε τοῦ — Ἰ δυναµένου Tr. p. 199, inde vulg. || 8 βλάπτει, sed v e corr. M! || 11 πρὸς σὲ λέγω νυν νῦν LM A: νῦν πρὸς σὲ λέγω S. fuerit in libro primitivo πρὸς σὲ λέγω | 19 οὐ L A Tr. (inde vulg.), ἂν (sic) S ἂν M || 13 ἕτεροι εὐ- πετώς] εὐπετῶς ἕτεροι L | 14 ἔχη LA: ἔχει SM; ἔχοι Tr., inde vulg. || 15 δη ante δυοῖν om. Tr., inde vulg. | 1€ ἀχθεσθαι, sed 9 priore loco ex vc ut videtur M* | ἐξελασάντων SLM ἐξελευσάντων A! corr. πι. praeter alius m. correctionem; ἑλασάντων Tr., inde vulg. | 19 ἐν ἐκεί- νοις libri, nisi quod ἐν recte abiecit A? | 20 τὸ] τοῦ M 20 CAPVT XLI ΠΕΡΙ ΑΠΟΡΡΗΤΩΝ 701 - 2 - , / Φεοῖς καὶ παρ ἀνθρώποις τοῖς ἐπιεικέσιν ἐπικουρίας, / , 5 ς L ἆλλ᾽ οὐχὶ µίσους ἄξιον εἶναι ὑπείληπται. CAPVT XLI. ΠΕΡΙ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ. ὅ 1 Εὐριπίδου Ἰνοῖ (fr. 411 N.?). Ἴστω δὲ μηδεὶς va$9^ ἃ σιγᾶσθαι χρεών’ μικροῦ γὰρ àx λαμπτήῆρος Ἰδαῖον λέπας πρίσειεν ἄν τις" κᾶν πρὸς T ἕνα εἴποις ποτέ, πύφοιντ᾽ ἂν GOTOL πάντες ἃ κρύπτειν χρεών. 10 39 ᾿4ναξανδρίδου (fab. inc. fr. IV com. ΠΠ p. 197). Ὅστις λόγους παρακαταθήκην γὰρ λαβὼν ἐξεῖπεν, ἄδικόὸς ἐστιν ἢ ἄκρατὶς ἄγαν 0 μὲν διὰ κέρδος, ἄδικος' ὃ δὲ τούτου δίχα, ἀκρατής' ἴσως δέ y^ εἰσὶν ἀμφότεροι καχοἰ. 1 παρ; om.L | ἐπικουρίας S L M A; ἐπιμελείας Tr. inde vulg. Caput XLI legitur in SM À, paucae eclogae in Br Mac. Chrys. titulum habent omnes ut Photius, numerum μα adiciunt M (c in ras. M) A Mac, 252 5 λε S? || 5 ecl. cum lemm. hab. SMA, om. fab. nom. Br. verba μιχροῦ γὰρ — ἀστοὶ πάντες adfert om. p. et f. nom. Plutar- chus de garrul. p. 507 B, v. μικροῦ γὰρ — ἄν τις om. fab. nom. schol. Pind. Pyth. 3, 66 || 6 4 dein una littera erasa M | 7 Ἰδαῖον σέλας schol. Pind. || 8 πρήσειεν, o ex λ corr. S* | zv (καὶ A!) πρὸς ἕνα (προσένα M) εἶποις not$ 5 ΜΑ x&v πρὸς £v' εἶποις ποτὲ Br: καὶ προς ἆνδρ εἰπὼν ἕνα Plut.; gnomologus voluit fortasse quod posui. Dobree (adv. Π p. 126) coniecit κάν (vel z&v) πρὸς ἀνδρ᾽ εἴπῃς ἕνα | 9 πυθειν y' ἂν A' oi supra scr. A? | v. ἃ χρύπτειν χρεών Plutarcho ignota merito suspectavit Herwerden exerc. er. p. 52. gnomologum agnoscas verbis ex primo versu iteratis tetrastichon explentem securumque de posi- tionis debilitate ; οὓς χρύυπτειν ci. Dobree, & στέγειν Enger adn. ad tr. gr. fr. p. 13. ὧν κρύπτειν ex Erfurdti coniectura ser. Meineke || 10 ecl. cum lemm. hab. SM A. recurrit corp. Par. 516 Elt. ('AAs&avógióoc sic) | 11 παρακαταθηκην γὰρ Porson tracts p. 249: γὰρ παρακαταθήκην SM A παρακαταθήκην corp. Par. | 12 ἐξεῖπεν om. S | 14 ἴσως M À corp. Par.: ἴσου S | κακοί Gesn.? p. 237, inde vulg.: κακοῦ 5 ΜΑ corp. Par.; ἴσον — κακὀν Reisig coniect. in Arist. p. 36 | 7158 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" Σοφοκλέους (([r. S49 N.?). Mi Hot xguqoiov UL IA ἐξείσιης ἔτιος᾽ ^w 3 κλζθρον γὰρ ovtÓév' ὡς δ' ἂν ὑετὲο λάῤοις, γλώσσης κρυφαἴον οὐδὲν οὐ διέρχεται. Σοφοκλέους -4λεάδαις (fr. 56 N.?). ’ 3 , ^ Δ M ^ - L4 M? zavv ἐρεύνα, πολλὰ καὶ Àa9siv καλόν. 4 ? 0 Σωχρατους. N / » [q4 εν }/ V , » Σωκράτης ἔλεγεν, ὅτι ῥᾷον ἄν vig ὀιάπυρον &yJoaxo - ^ / , N / , ἐπὶ τῖς γλώτττς χατάσχοι 5» λόγον ἀπόρρήτογ. i ! i ή 6 Εὐριπίδου. Ἐὐριωπίδις, ὀνειδίζοντος αὐτῷ τινὸς ὅτι τὸ στόμα ϱ - / 3 - L D - 3 c ^N | 3 3 ου... 2. . δυσῶδες nv, πολ]ὰ γάρ εἶπεν αἴτῳ ἁπορρητα ἐγκατὲ , 3 Oz. i ΙΠεριάνδρου. ' 2 5c --- . E «4όγων ἀπορριτω»} ἐἔχφορας Ut; 7t0LOV. 8 ᾿4ριστοτέλους. 1 ecl. cum lemm. hab. S M A (post eel. 41, 2) Br (post ecl. 41, 11 7 2 μὴ) κ) ci. M. Schmidt zeitsehr. f. d. altertA. 1556 p.542. μή τω ! Nauc κ. οὐδὲν pro μηδὲν Α | ὁ χλεῖθρον SM A Br | ὡς ὃ ἂν libri; o0 ^v M. Schmidt | εὐπετὲς libri: εὐστεγὲς cl. G. Hermann (o^ ἂν) εὐπαγὲ vel εὐερχὲς Cobet mnemos. IX p. 89 et coll. er. p. 206 J 4. γλὠσσης ὃι οὗ κρυφαῖον ov ὁ. proposuit Cobet, γλ., αρ. οὐδὲν οὗ ὃ. Gomperz nachl. p. 16. accedit Buecheleri inventum 247 j0 pov γάρ οὐδέν' ὡς ó' Qv εὐπετὲς βάλοις })λώσσης κρυφαῖον, οὐδὲν ov ὃ. | 5 ecl. cam lemm. hab. SM A (post ecl. 41, 3) Mae. Chrys. (tamquam capitis primamj; τοῦ αὐτοῦ pro XoqozA. & | 6 λαθεῖν χαλόν Blomfield: λαλεῖν κακόν SMA Mae. | V ecl. sine lemm. hab. S Mae. Chrys. (post ecl. 41, 4) Dr (post ες]. 41,3), addito lemm. MA (post ecl. 41, 4). ef. gnomol. Vat. 475 Sternb. ; corp. Par. 251 Elt. (ἀποφθέγματα τοῦ αὐτοῦ i.e. Σωκράτους): flor. Mon. 241 | 10 ecl. sine lemm. hab. S Br Mac. Chrys., addito lemmate MA. ecloga recurrit Auton. 1 ο. τὸ p. 14 (post Demosth.) Maxim. c. 20 p. 598 Combef. (item) . 11 Πὐριπίδης om. Ant. Max. | ὅτι αὐτῷ τὸ στὀμµα Βι | ro om. Ant. || 13 εἶχε pro »/» Ant. Max. | ἐν αὐτώ Mac. | ἀπόρρητα SM À: τῶν ἀπορρήτων Br Ant, Max. | 14 ecl. cum lemm. hab. MA, om. S. legitur in Demetrii sylloga II 1, 172 p. 124, 8 (Περίανδρος ἔφιῃ, Laert. I 98 | 15 ἔκφο- ρὰν Stob. 11 1 Laert, [| 16 ecl. sine iemm. liab. S Br Mac. Chrys. (post ecl. 41, 6), addito lemmate. M Α (post ecl. 41, 7). recurrit corp. Par. 113 d 10 ὄ ου - --, eM ο 2. CAPVT XLI ΠΕΡΙ ΛΠΟΡΡΗΤΩΝ 1959 “4ριστοτέλης ἐρωτιηψφεὶς ví δυσκολώτατόν ἐστιν ἓν τῷ / 5 € ν - CQ A - - 2 ῥέω, eire τὸ σιωπᾶν & μὴ δεῖ AaAeiv'. 9 Πυνφαγόρου. 9 L - / y : / / Αείσω συνετοῖσι, Φύρας ὁ' ἐπίφεσθε βέβηλοι. 10 ἸἹσοκράτους ἐκ τοῦ Πρὸς Znuóvixov (S 22 p. 6 d). -^ ^ ’ λ € ^f P2 M - , MáL^ov τηρει τὰς τῶν λόγων w τὰς τῶν χρημάτων . aD * ^ 2 Δ » d / παρακαταύτκας' δεῖ γὰρ τοὺς ἀγαφοὺς ἄνδρας τρόπον ὅρκου Ιιιστύτερον φαίνεσθαι παρεχομένους. ^ - 2 -— 8 2 ρα b T * m Elt. (τοῦ αὐτοῦ i. e. Αριστοτέλους αποφθέγματα); gnomol. Vatie. 58 ubi vide quae collegit Sternbach 1 ἐρωτηθεὶς S Br gnomol. Vat.: ἐρωτηθεὶς ὑπό (παρά A) τινος MA corp. Par. ὑπό τινος £g. Μας. | δυσκολώτερον Br | ἐν τῷ βίῳ S M3 Br corp. Par.: ἐν βίφ ^ gnomol. Vat. [| 2 & μὴ δεῖ λαλεῖν om. gnomol. Vat. | λέγειν pro λαλεῖν Br | 38 ecl. cum lemm. hab. SM A. versus supra citatur III 1, 199, cui eclogae iuseribitur Πυθαγορικά, unde hoc loco lemma Πυθαγόρου natum esse probabiliter coniecit Nauck !, s. c. vulgo Orpheo tribuunt, quorum testimonia collegit Lobeck Aglaoph. Ρ. 499 544. 450 sqq., sed plerique exhibent φθέγζοµαι oic 9éuic ἐστί, θύρας xré. versum ἀείσω συνετοῖσι xté. omisso auctoris no- mine offerunt schol. Soph. Oed. Col. 9 (Suid. v. βέβηλος), Gaudentius isagog. harmon. initio; prius hemistichium ἀείσω συνετοῖσι Plut. quaest. conviv. II 3, 10 j| 4 ἀείσω libri hie et supra Ill 1, Plut., schol. Soph. ; futuri hanc formam respuens reponi iubet ἀείδω cum Gaudentio Her- werden Hermae V p. 138, sed vide Bergk ad Theogn. 4 | συνετοῖς S MA, ξυνετοῖσι Stob. HII 1 | ἐπιτίθεσθε Α | βέβηλοι libri hie et ΗΙ 1, apud alios βεβήλοις: vide Lobeck l.s. p. 451 sq. | 5 ecl. cum lemm. hab. S M À (post ecl. 41, 9) Br Mac. Chrys. (post ecl. 41, 8); in lemm. ἐκ toU om. S £x τοῦ πρὸς «Ίημ. om. Br. eclogae pars prior (μᾶλλον --παρακαταθηκας) supra legitur Stob. II p. 218,1 Wachsm. (post Iso- crateam), etiam altera pars ut tamen ab hac tmema novum incipiat re- currit corp. Par, 143. 144 Elt. (Ἰσοκράτους) | 6 τήρει om. A || 8 χρη- στότερον Mac. “600 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" CAPVT XLII. ΠΕΡΙ AIABOAH X. 1 "Mevoavóoov Βοιωτία (fr. 1 com. IV p. 94). Oi δεῖ OwofoÀfg καταφρονεῖν, otó^ ἂν oqóóo y ψευδής" éníovavv! αὐξάνειν αὐτέν τινες, | ÓL οὓς φυλάττεσθαι τὰ τοιαῦτ) ὀρθῶς ἔχει. 2 Κλεανθους. Κακουργότερον οὐδὲν διαβολῆς ἔστι πω. λαῦρᾳα γὰρ ἀπατήσασα τὸν πεπεισμένον μῖσος ἀναπλάττει ττρὸς τὸν οὐδὲν αἴτιον. 9 Εὐριπίδου "4λεξάνδρου (fr. 56 Ν.3. ᾿4ναξ, διαβολαὶ δεινὸν ἀνθρώτιοις κακόν ἀγλωσσίᾳ δὲ πολλακις ληφθεὶς ἄνιρ δίκαια λέξας ἧσσον εὐγλώσσου φέρει. 4 Ιήενάνδρου (fab. inc. fr. 50 com. IV p. 249). Ουδὲν διαβολῆς ἐστιν ἐπιιπονώτερογ. τὴν ἐν ἑτέρῳω γὰρ xeuuévmv ἁμαρτίαν δεῖ uéuwuv ἰδίαν αυτὸν ἐπιάναγκες λαβεῖν. Caput XLII exstat in 5 ΜΑ, eclogae non nullae in Br Mac. Chrys. inscriptionem Photio congruam habent omnes, numerum adiciunt SMA Μαο., sed Ag $. eclogarum ordo tam huius capitis quam duorum prio- rum idem fuit in libris omnibus j| 93 ecl. cum lemm. hab. SMA, sine lemm. Br; βοιωτία SMA, fallitur Gaisford. possis tamen Βοιωτία. reicit formam et Βοιωτίς reddi iubet Antiphani Theophilo Menandro Kock com. Il p. 9ὅ | 4. σφόδρα » (vel 3) SMBr | 6 ἔχει A: ἔχει ex ἔχειν S! ἔχειν nisi fallit macula quaedam atramenti M | 7 ecl. cum lemm. hab SM A Br. iterat eclogam et lemma AAs«v9ov(c) corp. Par. 127 Elt. | S8 ἔστ᾽ six corp. Par. | 11 ecl. cum lemm. hab. S M, om. A. versum 2 et 3 affert om. poetae et fab. nom. Clemens Alex. strom. I p. 340 P. vol. II p. 35, 1 Dind. | 13 ἀγλωσσίᾳ Clem.: εὐγλωσσίαι S M | 15 ecl. cum lemm. hab. SM A; μµενάνδρου SM. Εὐριπίδου 'A2e- ζάνδρου id est lemma prioris eclogae A. iterat eclogam et lemma Mevavóg(ov) corp. Par. 724 Elt. " 16 Zov ἐπιφθονώτερον ci. Her- werden mnemos.? Vl p. 78 j 19 ἐν om. Tr. p. 200 corp. Par. || 18 δεῖ Dindorf: cel SM A corp. Par.; εἰς Salmasius quod in Stob. receperant Gaisford et Meineke 1$ 10 CAPVT ΧΗΙ ΠΕΡΙ ΔΙΑΒΟΛΗΣ 161 5 To) αυτοῦ (fab. inc. fr. 250 com. IV p. 289). Τὸ δοκεῖν διαβολὴν ἔσχε µείζω τοῦ ποιεῖν. 6 ἸἨενάνδρου (fab. inc. fr. 49 com. IV p. 249), Ὅστις δὲ διαβολαῖσι πείφΦεται ταχύ, τοι πονηρὸς αὐτός ἐστι τοὺς αρόπους, ij παντάπασι παιδαρίου γγώµην ἔχει. 7 Ἰσοκράτους Πρὸς Zfnuóvixov (5 17 ϱ. ὅ ο). Εὐλαβοῦ τὰς διαβολάς, κἂν ψευδεῖς ὡσιν. οἱ γὰρ πολλοὶ τὴν μὲν ἀλήθειαν ἀγνοοῦσι, πρὸς δὲ τὴν δόξαν ἀποβλέπουσιν. 8 ὤημοσθένους (fr. 36 Sauppe). ἄιαβολή καιρῷ μὲν ἰσχυρὰν ἁπεργάζεται τοῖς ἀκούουσι τὴν ὑπόληψιν, χρόνῳ δὲ πάντων ἀσθενεστέρα γίνεται, 9 Θουκυδίδου (VI 41). . ἄιαβολὰς οὐ σώφρον οὔτε λέγειν πρὸς ἀλλήλους οὔτε ἀκούοντας ἀποδέχεσ-θαι. 10 Πλουτάρχου ἐκ τοῦ διαβάλλειν (fr. XXIII 4 Wyttenb.). Tac v, ὅτι δεινόν ἐστιν ἡ διαβολία, of ππιας φησεν, οτι Oetvov ἐστιν vj διαβολία, οὕτως 1 ecl. eum επ, hab. SM A; quod etiam in A legitur τοῦ αὐ- tov, id ipsum quoque spectat ad lemma eclogae prioris ibi nunc omis- sum jj 8 ecl. cum lemm. hab, S M A (post ecl. 42, 5) Mac. Chrys, (tam- quam capitis primam), lemmate omisso Br (post ecl. 42,2); Ἐ αυ S µενάνδρου M A Μας. iterat eclogam sine lemm. post ecl. 42, 4 corp. Par. 725 Elt. | 7 ecl. cum lemm. hab. SM A Br Mac. Chrys.; πρὸς 41η- μόνικον om. S Br, recurrit ecloga corp. Par. 128 Elt. (Ἰσοκρατους) gnomo!. Byz. 145 p. 190 Wachsm. (Bar. 180); Georgid. p. 33 (post Isoer.); flor. Mon. 133 Leid. 136. prius enuntiatum legitur Bekk. anecd. 142,30 || δ τὰς om. corp. Par. | x&v τε ψευδεῖς ὧσι «Qv τε ἀληθεῖς Bekk. an. qua de lectione vide Keilii anal, Isocr. p. 124 || 9 δὲ om. A [ 11 ecl. cum lemm. hab. SMA Br | 12 ἀπεργάζεται A: ἐργαζεται S M Br | τοῖς ἀκούουσι om. Br | 14 ecl. cum. lemm. hab. SM A Br | 15 ov σώφρον SM Br: σώφρων (om. ov) A, fallitur Gaisford | πρὸς facite Gesn. p. 244 et sic A: ἐς SM Br | 16 λέγοντας pro ἀκούοντος Br | ἀποδέχεσθαι ex ὑποδέχεσθαι corr. A! | 17 ecl. cum lemm. hab. SMA; ἐκ τοῦ «Περὶ τοῦ vel Κατὰ τοῦ) διαβάλλειν conieci supra p. 715,4 coll. II 20, 59. Πλουτάρχου ἐκ τοῦ Περὶ διαβολῆς || 18 ἤ διαβόλων επιβουλία Wachsmuth 9 162 IQANNOY XTOBAIOY ΕΚΛΟΓΩΝ T" 3 f C 29) , 3 ) - , ὀνομαζων, ὅτι οὐδὲ τιμωρία τις κατ αὐτῶν γέγραπται 3 - , 4 - ^ - y *, » éy τοῖς γόµοις, ὥσπερ τῶν κλεπτών' καίτοι ἄριστον OV € s , e Cc d - κτῆμα τὴν φιλίαν κλέπτουσιν, «0re T") ἐβρις κακοῦργος οὖσα, δικαιοτέρα ἐστὶ τῖς διαβολῖς διὰ τὸ μὶ ἀφανὶ Όσα, θικαιοτέρα ἐστὶ τῆς θιαβολῆς Oi& το ju, ἄφανις εἶναι. ς , - ^ 11 Ρηγίνου ἓκ τοῦ Περὶ φιλίας. ^ [nd , M P Li - € M - 1Ηολλοὶ γοῦν 05 µείζω χακὰ ntnovdaoi υπὸ τῶν P ?5 2ν - " * / / διαβόλων r τῶν πολεµίων" καὶ πολλοὶ $05 µείζω { οί- c - - ) A ^ - - xrvtoL ὑπὸ τῆς τῶν ὥτων ἀσφεγείας v» v(nu0 τῆς τῶν 3 — : : —- ey9gom ἐπιβουλῆς. / d 3 - 12 Zíwvog ἓκ τοῦ Οἰκονομικοῦ. 3 - . x - ^^ ο / . ἀρξόμευα δὲ ἀπὸ τοῦ μάλιστα ὠφελοῦῖντος οἴκίαν Lu » Αλ n / τιν ο... N etn Ó av τοῦτο ἐπιτίμήσις διαβολῆς. διαβολῖ γὰρ κακών * ^ - 3 / τὸ πτολλῷ ὀξυτατογ. 19 Πελοπίδου. L 3 y / ΄ ^ , 3 - Πελοπίδας, ἀγδρείου στρατιώτου διαβληώένγτος αὐτῷ ς ny v - "A €5 ' M N 2! 2.25 € 2 ως βλασφικμοῦντος αυτόν, ἐγὼ τὰ μὲν ἔργα ἔφιτ αι- - α - S 3 » τοῦ βλέπω, τῶν δὲ λόγων οὐχ v40v0Q. 2 2 - E 3 ? - LN E [ 1 κατ αὐτῶν γέγραπται 5M: γέγραπται κατ αὐτῶν A, Meiueke i 2 óv ατῆμα 8: στῆμα ὂν M À quod frustra commendat Duebner 6 ecl. cum lemm. hab. SVA (post ecl. 42, 10) Br (post ecl. 42,9); ῥηγίνου nec plura Dr. iterat eclogam et lemma Ῥηγίνου corp. Par. 126 Elt. | 4 μείζονα ΔΑ S ὁιαβολών libri: corr. Buecheler [, 11 ecl. cum lemm. hab. SM A; huius οἱ LI 0 aximar 1 4 s haz aanr OCOP ς proximarum nonnulla perierunt in S. lemmatis haee exstant obzo S ὀίώνος £x TOU οἰκογομικοῦ MA sed οἰκουμενικοῦ Á. inter Dionis Chrvy- sostomi fragmenta recepit L. Dindorf v. 1I p. 312 duhitans tamen praet. ) & ; , 4 - ^ c y. V | 12 ἀρξόµεθα S M: ἀρξώμεθα Α i; 19 κακών Mekler: xax . ὃ A] / ῃ A ^ - Σο . " : ta . - . - xaxov MA { 14 τὸ πολλῷ ὀξύτατον scripsi dubitanter: post zexor 2; foramine aliquid periit in S ubi in fine t* βουτατον quorum illud (702240 interpretatur Mekler; alterius vocabuli syllabam 2o dedit S* eadeinque manus fortasse 40 et hanc quidem in ras. τὸ ὀξύτατον nec plura M Α zal ἐπιβουλότατον Tr. p. 201, inde vulg. có ὀξύτατον καὶ ἐπιῤουλό- τατον Gaisford et Meineke || 15 ecl. sine lemm. hab. 5 (post ecl. 42, 12) Br (post ecl. 42, 11) Mac. Chrys. (post ecl. 42, 7). addito lemmate MA (post ecl. 42, 12). recepta est in corp. Par. 536 Eit. (Πελοπίδου) jj 14 Φλασφημοῖντος reposui ex M À Br Mac. corp. Par.: gA«c[ reliqua fora- Qt 10 10 CAPVT ΧΙ IIEP1 ΔΙΑΒΟΛΗΣ 1638 14 Quào.. .λὰς ἄνθρα τοιοῦτον εἰς προχκλίσεις αἰσχρᾶς. τὸ γὰρ ς , 3 ς - / n &AeyEov' καὶ τὸ προσταχθείς͵, ταῦτα πάντα ἔρρωται μέν, * 3 2 - , 3 τὸ Ó ἀνθρὸς ἀρετῇ πρέπον ουκ ἔχει. 15 "e. ο Τὸ νικᾶν τὰ τοιαῦτα φέρει vivà αἰσχύνην τοῖς δια- ^ - e , - , βληώθεῖσιν, ἆ μηδὲ δοκεῖν ἔδει. d [4 " te / 16 Ἡροδότου Ἱστορίας ζ΄ (VII 10). 4ιαβολὶ γάρ ἐστι Ócwwovavovy* iv τῇ δύο μέν εἴσιν ς 3 / £4 N c 3 , c N ^ ci ἀδικέοντες, εἷς δὲ ὁ ἁδικεόμενος. ὃ μὲν γὰρ ὅδια- TEE! M , 3 , " € / ῥάλλων ἀἄδικέει οὐ Ἱταρεόντι κατηγορέων, 0 δὲ ἀδιχέει 2 , ' ANN / 3 , c H 2 M &vortévdóuevog πρὶν v ἀτρεχέως ἔκμαυῃ. 0 δὲ δή ἀπεῶν - / 9ο 3 3 - J / / τοῦ λόγου ταδε iv αυτοῖσιν ἀδικέεται, διαβληώείς τε mine perierunt S, fallitur Gaisford; βλασφημήσαντος Tr., inde vulg. | αὐτον SM corr, ex avro corp. Par.: αὐτῶ A! Br |. 18 τῶν δὲ λόγων SMA: τὸν δὲ λόγον corp. Par. 1 ecl. hab. S, om. MA; quAo(& S. Φιλοκτήτου Tr, quod lemma ignorat Photius. Ῥούφου ἐκ τῶν Ἐπικτήτου ci. Gaisford, nihilo est certius ᾿Επικτήτου quod posuit Meineke. vix latet Φιλοστράτου cu- ius aliquid legit inter II 31 et III 39 pinacographus Photii | 2 Bec ἄνδρα S διαβολὰς ἄνδρα Tr.: lacunam post διαβολὰς statuit Mei- neke. quod legitur φιλο. vide ne ipsius potius eclogae fuerit particula (fort. 420v): φυλάττου διαβολάς᾽ ἄγει γὰρ τὸ τοιοῦτον lusit Pflugk; sed ὁιαβολὰς non minus interpolatum est quam Φιλοκτήτου: apte ἐλᾷς Buecheler | 3. c|//]//[[jly9sic S. τὸ προσταχθεὶς Tr.; τὸ πρόσεχε καὶ £05 Pflugk, qui pro ἔρρωται non minus audacter ci. εὐπρόσωπα. nulla opus est mutatione | 5 ecl. hab. S, om. MA; ante τὸ νικᾶν lemma exstitisse videtur, certe unius litterae hasta apparet S, nullum vestigium hab. Tr, € «v^ ci. Mekler de auetore eclogae iudicans recte || S ecl. eum lemm. hab. SM A | 9 δαβολη sine acc. S | γάρ om. Α | δεινό- τατον S M Her.: ἀδιχκώτατον Α | εἰσιν SMA: sio: Her. | 10 ó ante ἀδικεόμ. om. operarius Gesn.? p. 239, inde vulg. | 11 παρεόντι S M Her.: παρεόντος A? ex em., Her. P Hi. | ἀδικέε Her.: ἀδικεῖ SM A; ἀδικεῖν Tr., inde vulg. | 12 7 S (Her.), acc. vel spir. dubio M: om. A | ó» temere om. Gesn.?, inde vulg. | 13 αὐτοῖσιν SM A: αὐτοῖσι Her.; αὐτοῖς Tr., inde vulg. | τε AHer.: ye 8M 764 ΙΩΑΝΝΟΥ XTOBAIOY EKAOTON T" RENE" - , - Ὅστὸο τοῦ ἑτέρου xai νομισθεὶς πρὸς τοῦ ἑτέρου παχκὸς εἶναι. 3 / - € 4 ^ 17 Ἱωσήπου ἐκ τῆς «4λώσεως (l3, 4). Πᾶσαν εὔνοιαν καὶ φύσιν κόπτει Ou foy. 9 ecl. cum lemm. hab. ΝΤΑ, om. S; ἐωσηππου À. vide quae mo- nui III 38, 63. |. 4 εὔνοιαν Μ: ἔννοιαν & | xal φύσιν κὀπτει M los.: καὶ κόπτει À! ἐκκόπτει ΑΔ. quod in folii 54r calce offert S ἐωανγου στοβαίου κτὲ. exhibui supra p. 1 NVMERI EDITIONIS MEINEKIANAE CVM HAC EDITIONE COLLATI omisi tam in utraque congruenter dinumerata capita quam in hac quae accessere novas eclogas M. H. | M. H. | M. H. M. H. M. HH 38 85 | 71. 113 11 ο I 39 27158 111 19 10 III 1 1 |40 210 | 79. 114 13. 11 1 10. 11 2 2.41 69 | 80 195 14 12 2 interp. 3 3 |[42 81 196 15 13 3 36 4 4 | 43 [82] 16 14 4 114 5 . 5 144] 83 48.71 | 171 15 5 5 6 6 |45 18 | 84 209 18 16 6 6 1 13 | 46 125 | 85 103 19 17 EN 8 80 | 47 126 | 86 104 20 18 8 8 [9 12 | 48 127 | 87. 122 21 19 9 9 10 49 128 | 88. 123 9» 90 10 14 11 50 129 | 89 68 923.94 1 1 12] 51 130 | 90 60 24 99 19 2 13 9 |52 131 | 91 82 25 98 13 3 14 10 |53 119 | 92 $83.208|26 24 14 4 15 11 [54 155 | 93 56 263 95 15 4 16 855 156 | 94 78 27 96 16 15 17 interpol. | 56 157 | 95 909 28 91 17. 16. 171 18 194 | 51 158 | 96 203 29 28. 29 |18 18$ 19 31 |58 50|97 204 30 interp. .|19 19 20 32 | 59 51 |[98] 31 30 90 90 21 33 | 60 11]99 το 32 281 231 91 22 35 [61] 100 205 33 39 22 39 23 36 | 62 120 1101 2052 34 33 23 93 24 31 |63 121 102 206 35 34 24 94 25 38 | 64 115 103 207 36 35 [25] 26 39 | 65 15 371 36 26 98 21 40 | 66 16 II 38 31 21 163 28 41 | 67 147 | 1 1 39 38 27* 164 29 29 | 68 118 | 2 2 |40 239 28 165 30 28 | 69 116 | 3 3 41 40 29 interp. 31 59 | 10 105 | 4 4 |42 Ai 30 I91 32 55 11 106 | 5 5 43 42 31 122 33 89 | 72 107 | 6 6 44 43 32 123 34 90 | 73 108| 7 1137 |45 46 331i 35 181 | 74 109 | 8 1II38 |46 44 ην, erp. 36 189 | 75 110| 9 I7 |41 45 35^ 146 31 84 | 16 112 | 10 8 ]48 A7 [36 1606 CONSPECTVS NVMERORVM M. HH. M. H. | M. H.| M H|M H 37 |S6 — T 1S1 35 31' S6 8513 4 35] [Si ] 182 | 36 35| 81 56 |14 3 3) I61 1558 Ι 195 31 36! SS στ [15 1 40 197 9 ] 184 3S 31| 89 ος 16 2 41. 186 |90 I 185 | 39 3s! 90 so|17 II[ 39 12. I88 |91 I 196: 40 39| 91 90'is — IIl 40 43. ΙΤ |92 I] 190. 41 10| 92 91119] L.. 44. Τά |95.— 1] 24.42 4i| 93 92 x Interp. 45 44 194 — 1 5S 43 411 94 93 | 21 61 46 interp. | 95 I 59 44 42| 95 94 | 22 ] το [11 n) intem, 29 43 | 96 95 | 23 | 45 45] 197 P- 46 A4, 97 96 | 24 I 41 49 AC A 45| 98 91125 | 91 50 42 IV 48 46! 99 98 | 26 ] 92 51 43 49 41 | 100 98 [21 ] 93 53. DI 571 | 1 1 50 4S | 101 100 | 28 [3 53. I19 | 2 2 51 49 | 102 101 [29 | 42 54 28 | 3 3 52 50 1103 102 [30 ] 43 55 26 | 4 4 53 511104 10331 I 20 56 A5 | 5 5 54 52 | 105 104 ! 32 ] 66 51 46 | 6 6 55 53 | 106 105 | 33 35 58 4π | 1 1 56 54 ' 107 106 | 34 33 59 48 | S 8 51 55 ! 108 101135 32 60 49 | 9 9 ὅ8 56 | 109 108 | 36 H 61 50 |10 10 59 51110 109 [31 34 62 51 14 11 60 58 | 101 110 ;:38 26 63 52 |12 12. 61 59 | 112 111.39 59 64 53 |13 13 62 60 1113 112 140 60 65 54 |14 14 ' 63 611114 113 4 39 66 55 |15 15, 64 62 | 115 114 42 40 61 56 |16 v. 1 16 65 63 ! 116 115: 43 31 68 5; |16 v. 2. 17 66 64! 111 116 144 24 69 58 163 18: 6τ 65 118 017 45 Ι 96 10 59 |1T 19 ' 6S 66 ! 119 115 46 3s ri 60 |1S 20,69 61.120 119 47 37 12 61 19 231 70 68:121 120 | 48 51 13 62 20 22 Τι 69. EU 21 1 63 !91 23 12 TUE Y ! 50 15 15 64 i212 24 Τὸ ii; i51 16 16 65 122 25 | i4 τοι 1 I 65: ὅρ 52 i; 1 το |23 (15 τοι 2 1 29:53 51 το IU 241 i4 | 26 τα. 3 HD 30,51 Ι 25 πα. 01172 i25( "TP. i77 τν 4 ΕΙ 31.55 I 26 S0 1 119 |26 (18 16! 5 ΠΗ 99260 I 72 81 DI 174 |21 26 | 79 11; 6 WHI33 [57 82 1 1575 |28 21 ' 80 ται 1o WI34 ὅ5] $3 1 176 |29 28|81 so! S II35 59 43 (1155 [30 29 | 82 9. 9 ὅ: 40 44 84 ! DL 115 οι 30. $3 S1! [10] 61 45 FELUMET 32| 84 «δι 11 ΤΠ 12 62 46 85 I 180 |34 3385 «4; 12 | τ 08 ΑΤ CONSPECTVS NVMERORVM (61 M. H. |M. H. | M. H. | M. H. | M. H. 64 45111 I 167 |27 10 | 10 9'61 62 65 191116 11 1258 11111 10 62 63 66 50 ilv. DL 169 129 12 | 12 1163 64 67 I 98 tS 10 |30 13 [13 12:64 65 68 1 99 119 6 |31 14| 14 13 | 65 61 69 I 100 120 1.8 |32 15 | 15 14. 66 E το. L101 121 l4 33 1116 15 61 68 τι L102 122 17 134 20 |17 16 68 10 ;2 10 199 123 18 |35 21 |18 li, 69 66 το 1200 121 1124 |36 18 | 19 1S το 69 IE 19125 — I197 |31 66 | 20 19:1 | inter 15 20,120 — 1198 [95 35 | 21 20.12 P. 16 21121 — [53.5439 46 | 22 91 τὸ 16 T 233 128 11 140 41123 22 74 15 τ5 220129 1 57 |41 4S | 24 93115 18 19 28 130 15 4 49 | 25 21| 16 50 8) 29 131 53 43 50 | 26 25 11 τί 51 30 132 58 4 51121 26 18 12 $2 36 133 55 45 52128 21 το 13 $3 42 134 56 |46 53 |29 28 | S0 τά 4 1 195 135 19. |47 54 | 90 90.8 58 S5. I 133 136 9 |48 55 [31 30 S6 1 1911 49 19 | 32 31 81. Li3 YI 90 5133 ΤΗ ο 110. 51 56 934 3311—20 1-20 «ο I131]| 1 42 |52 39 | 35 3421 ID 68 90 I138,| 2 43 |53 40 | 36 35,22 IV 122 91 I 139, 3 36 154 61|31 36 92. I140| 4 31 155 97 | 35 31 IX 93. P 141) 5 38 |56 62 | 39 3s 94. D 122! 6 44 [51 28 | 40 39 [1 95 I143, 7 45 |58 58|41 4019 96 L14i, 8 22 59 59 | 42 41 | 3] 91 D145 9 16 |60 60 | 43 42|4 1 98 Τ 146 | 10 25 |61 23 | 44 435 2 99 Lid 11 26 62 24 | 45 4416 3 000 1 148 1 29 |63 61 | 46 45 | 7 4 101 Τ149 13 30 164 68 | 47 469 5 102. 1150. 14 31 [65 63 | 48 47/9 6. 7. 8. 103. 1181. 15 32 49 48,10 9 104 ΙΤ 152. 16 33 VII 50 49|11 10 105. I 153 17 34 51 51|12. 11 106 — I 154 | 18 2.1 152 52|13 19 ιο. L159, 19 3.12 I 6153 53|14 13 108 — 1160, 20 4 | ὃ 2|54 54/15. 14 009 L 161, 21 5 4 3|55 55|16 15 110 I 162 | 22 1 55 4|56 56|17 16 111 1 163. 23 6 | 6 ὅ | 57 571/18 ιτ 112. D 164.24 7101 6 [58 59|19 14 113 [165 25 8 8 7| 59 60/20 19 014 1 166, 26 9 | 9 5| 60 θ1121 20 CONSPECTVS NVMERORVM M. H. M. H. | M. H.|M. H.| M. H. 22 21 19 64 923 ΗΠ 13 - - | 50 65 24 95 X XI | XIII 25 23 1—30 1--30! 1 12. 1 1 ... 26 04 131.32 312 230, 9. 1s] MM 21 25 33 32; 3 18| 3 19| 1—1 1—7 28 26 31 94 [4 4 201 5 5, 9 29 21 35 33| 5] 5 21| 9 10 30 28 36 35| ϐ 2| 6 22 10 11 31 29 31 36| 7 3| 1 12 |11 12 32 30 38 3118 14! $ 2 |12 13 33 31 39 38| 9 6| 9 21113.13* 14 34 I] 94 40 39 | 10 191 10 9114 16 35 32 41 401 11 111 11 23 15 16 36 33 42 41! 12 1119 4116 17 31 34 43 42! 13 1113 51|1S 19 38 35 44 43 | 14 35| 14 30 19 20 39 36 45 44 | 15 23, 15 6 |2U 21 40 31 46 45! 16 24! 16 31 i121 22 41 38 41 461 11 25 | 17 32 |22 23 42 39 4$ 41|18 26 | 15 3123 24 43 40 49 48119 21119 3824 25 44 41 50 49 | 20 28 | 20 39 |25 26 45 49 51 50121 29|21 66 21 21 46 43 52 51122 30 | 22 40 28 26 41 44 53 5223 31123 4128 29 48 45 54 53 | 24 32/24 42 |29 30 49 46 55 54125 3325 43 50 41 56 55 26 46 51 A8 — [51 56 up 20 ΧΥΗ 52 49 58 58 28 48| 1—4 1—4 53 50 59 51|1 1/99 49 | 5.6 5 51 51 60 5912 2! 30 50157 6 55 52 61 60 | 2a. 3,31 5118 π 56. 57 53 62 61|14—15 4—15,32 5219 5 58 54. 55/63 62 [16] 33 53 |10 9 59 56 64 63 | 1^ 16/34 54 |11 10 60 51 65 64|18 18/35 . 55/12 11 61 58 66 65 | 19 17| 36 56 |13 12 62 59 61 66 | 20 19/ 37 45 |14 13 63 60 68 61121 20| 38 61115 14 64 61 69 68122 21. 22| 39 51 116 15 65 62 10 69|23 XI 34 40 411117 16 66 63 i1 10124 23| 41 33 |18 17 61 64 το 11125 24| 42 58 19 18 68 I191 13 12:926 25| 43 68 20 19 69 1] 192 74 13 44 59 21 20 70 1193 15 14. Τὸ 45 60 22 21 16 16 46 6123 22 T1 rir 41 62 24 23 18 IV 121 48 63 95 24 αυ ων tolo ο E -.. € MEME LL CONSPECTVS NVMERORVM 169 M. H. | M. | M. go M H.|M H. 26 25 |23 22,53 53| 3 9. |94 30 21 96 |24 24.54 54. 54*| 3* 13. 192 31 9 21 |25 93:55—10 — 55—'0| 4 8 33 32 29 28 26 25 2 1 34 33 30 39 21 26 6 14 35 34 31 30 28 xi ο... [ i |36 35 32 31 29 28, 1 4 8 15. |931 36 33 32 |30 29 3 5 9 16 38 31 34 33 31 30! 3 9 35 34 |32 31| 4 10: 2 25 [33 5 o XXXV ΧΧΧΤΠΙ 31 36 |34 98) 7 1 1—9 1-91 1 1 38 37 |35 34| 8 8 10 (0. 101 2. 2. 22, 2D 39 38 36 35 9 13.11 11 | 8 3 40 39 |31 36 10 2 4 4 41 40 198 3111 14 5 5 42 A1 12 3 XXXVI 6 6. 6 43 42 XX m fj i1—11 1—11, 1—90 1—50 44 43 15 1812 19. 123 51 A5 34|1—31. 1—31/16 19113 13 | 52A icter 32.93 . 3211 2014 14. 1441 53 P 34 3318 9115—31 15—931,94 ΧΥΠΠ 5s 34 | 55 51 1—5 1—5 36 35 56 52 6.7.1* 691 λα... XXXVH [57 53 8 138 31| 1—8 1—8| 1—15 1—1558 54 9 8 39 38| 9 1016 18| 59 55 10 9 40 39 10 nm 16| 60 56 11 10 41 4011 918. 19 11,61 5 12 11 2 i112—30 12—30/20 19, 62 58 13 12 43 42/31 31. 31421 20| 63 59 14 13 44 4332 3222 21 05 14 45 44|33 34 23 22 16 15 46 45934 3324 5 XXXB iT 16 47 46/35—103 35—103/25 94 1—8 .— 1—8 18 iT 48 41 26 25 9 10 19 18 49 48 2 26|10 9 20 19 50 19. SXXIE. pg 2111—36 11—36 21 20 91 50| 1 9,29 28 22 21 92 51.52| 2 10/30 29 S UNIV. CF HUCHIOAN, Stobaeus ΠΠ. APR 10 1912 49 Lipsiae, typis I. B. Hirschfeldii,