=== p636 ===
626 ὁ X POETAE MELICI.

β : ' 18;

Et. M. 271, 57: Διαψαίρουσα᾽ διασύρουσα' καὶ Τιμόϑεος
τὴν ἐκλυομένην καὶ καταρρέουσαν᾽ σημαίνει καὶ τὴν ἠρεμαίαν. Εὐ-
ριπίδης ἐπὶ τοῦ καϑαίρειν, οἷον"

Doo διαψαίρουσα μυκτήρων τύπους. 1914

Zonaras 536 eadem, sed plenius: σημαίνει δὲ (καὶ) τὴν ἠρεμαίαν
κίνησιν. Εὐριπίδης ἐ. v. κ' κέχρηται τῇ λέξει, οἷον κτλ.
' Adde Mingarelli codd. Nan. 492. Ambigas sane, Timotheus utrum
poeta an grammatieus aliquis sit intelligendus. Τιμόϑεον, quem
Et. Flor. Miller Mise. 215 de origine vocis μετεωρίξω adhibet,
grammaticum esse apparet, si integrum est nomen, neque vero
cum Nauekio Μεϑόδιος scribendum, euius nomen nusquam com-
paret in Et. Flor.

19:

Sehol. Il. ; 219: ἡ διπλῆ, ὅτι ϑῦσαι οὐ σφάξαι (ὡς) ὃ Τι-
μόϑεος ὑπέλαβεν καὶ Φιλόξενος, ὁμοίως τῇ ἡμετέρᾳ συνηϑείᾳ, ἀλλὰ
ϑυμιᾶσαι, καὶ ὅτε ϑυηλὰς τὰς ἐπιϑυομένας ἀπαρχάς. Haud dubie
ad Cyclopis aliquem locum pertinet, vid. Philox. fr. 10,

=== p637 ===
XLIV.
TELESTES.

APT2S,
1,
Ζωυ-- ἐν. ψὲς νν....ἦἥἷἽψἧΚυ -.- --
εὖ .-« υἱ-
0B POI E o
ευ-νεν-
δ.“ω-.-ννυν-.υ-υτων
νμεν-.ἐω.-νΜἩευν.υν. ν.-ὀΟὉ
-ἰ͵ἰ,ἰωνυν-ιῆυνσ- -υνυ-υνο.-ν...
Zu. -uv-M
ἐὁνν.υν.-“ ἐν. ευν- ὧν.
Ἰθωυσω -.ν πυ-νεν-Ὁ
- Ἐ UND NIU. XJ M VP X Ow NU. e
-.-.ψΨών--,“Ἄν-.-υν-  υ-«{ν-ν- -

Ὃν σοφὸν σοφὰν λαβοῦσαν οὐκ ἐπέλπομαι νύῳ δρυμοῖς
ὀρείοις
ὀργάνων δίαν ᾿ϑάναν, πος ' : 1975

Telestes. Fr. 1. Athen. XIV 616 FE: "A ὅ γε Σελινούντιος
Τελέστης τῷ 'Μελανιππίδῃ ἀντικορυσσόμενος ἐν Ἀργοῖ ἔφη, ὁ δὲ
λόγος ἐστὶ περὶ τῆς ᾿ϑηνᾶς" ὃν σοφὸν " Κλωϑὼ (v. 1—7) ὡς οὐκ
ἂν εὐλαβηϑείσης τὴν αἰσχρότητα τοῦ εἴδους διὰ τὴν παρϑενίαν. ἑξῆς
τέ new Alià μάταν "- ὄνειδος (v. 8—10). μετὰ ταῦτα δὲ ἐγ-
κωμιάξων τὴν αὐλητικὴν λέγει" τὰν κτλ. (v. 11. 12). — V. 1. ὃν, Meineke
ἂν coniecit. — λαβοῦσαν, B λαβοῦσα. --- ὀρείοις L, ὀρίοις ΑΒ, ὁρίοις P.
— V. ῶ. ὀργάνων scripsi, libri ó ὄργανον, quod cum 'relativo ὃν v. 1 con-
eiliari nequit, quod refertur ad αὐλόν, quem poeta antea memoraverat.
Animadvertit diffieultatem Meineke, sed, correetioni ἂν adversatur ver-
borum ordo, .qui tune invertendus erat ὧν σοφὰν σοφὸν λαβοῦσαν. ne-
que placet &v, eum continuo nomen deae subsequatur, unde colligas
Minervae in praegressis versibus nullam factam esse mentionem. Quod
restitui ὀργάνων cum αἶσχος iungendum; 'l'elestes fabularum | menio-
riam de tibiis inventis enarrans adversatur Melanippidi, ita ut illius
verba fr. 2 aperte reapiceret: & μὲν ᾿ϑάνα ὄργαν ἔρριψέν 9"
ἱερᾶς ἀπὸ χειρός, εἶπέ v'* ἔρρετ᾽ αἴσχεα, σώματι λύμα. --- δίαν Mei-

40* .

=== p638 ===
6298 — , POETAE MELICI.

δυσόφϑαλμον αἶσχος ἐκφοβηϑεῖσαν,

αὖθις ἐκ χερῶν βαλεῖν,
5 νυμφαγενεῖ χοροκτύπῳ φηρὶ Μαρσύᾳ κλέος.

τί γάρ νιν εὐηράτοιο κάλλεος ὀξὺς ἔρως ἔτειρεν.

ἃ παρϑενίαν ἄγαμον καὶ ἄπαιδ᾽ ἀπένειμε Κλωϑώ;

ἀλλὰ μάταν ἀχόρευτος

ἅδε ματαιολόγων φάμα προσέπταϑ' “Ελλάδα μουσοπόλων,
10 σοφᾶς ἐπίφϑονον βροτοῖς τέχνας ὄνειδος,

τὰν οὐ μεριϑοτάταν Βρομίῳ παρέδωκε σεμνᾶς

δαίμονος ἀερϑὲν πνεῦμα λιγυπτέρυγον σὺν ἀγλαᾶν ὠκύ-

τατι χειρῶν.

AXKAHHIOZ.
2.
ZU LwuuU--dXuu-wuuM
δωυν-υν-Ὁ
“᾿ου-ωὐ.. - ὐνουύ.-.
“νυ. νυ..-“«.μυν-υὐ..
neke, legebatur δῖαν. — ᾿Αϑάναν Schweighaeuser, vulgo ᾿᾿ϑανᾶν. —

V. 8. ἐκφοβηϑεῖσαν, Meineke ἐχπλαγεῖσαν. Ego olim prononi ἐκφο-
βηϑεῖσαν αἶσχος. --- V. 4. αὖϑις Hartung delevit. — V. . χοροκτύπῳ
scripsi, idemque Meineke coniecit, vulgo χειροκτύπῳ. — vn Hartung
τῷ Qno — νυμφαγενεῖ, Ρ νυμφαγένει. — V. 6. τέ γάρ, C οὐ γάρ. --
κάλλεος, O κάλλους. -— ἔτειρεν, € ἤγειρεν. c- N. 9. & seripsi itaque
Dobree (vel ᾧπερ), codd. of (A eb). γάρ, Igcobs & γε, Meineke τᾷ γάρ.
— ἄγαμον Casaubonus, libri ἀγανόν. — ἀπένειμε, Meineke ἐπένειμεν
coni. — V. 8—10 continuo adiunxi prioribus, nam nihil intercidisse
apparet, sicuti etiam deinde v. 11—192 statim adieci, nam omnia bene
cohaerent. — ἀχόρευτος Grotefend, libri ἀναχόρευτος. — V. 9. φάμα
Sehweighaeuser, gue PVL et Α a m. pr. (a m. s. φήμη). --- προσέπταϑ'᾽,

in proeedosi προσέπτα scripsi, versum hic terminags, libri προσέπτατο.
- μουσοπόλων VL, μουσοπόλον P, μουσοπόλου BC. — V. 10. σοφᾶς
AC, σοφὰς PVL. — ἐπίφϑονον, P ἐπιφϑόνον. — τέχνας, À ἃ m. s.
τέχνης. — V. 11. τὰν οὐ μεριϑοτάταν intactum reliqui, nisi quod λέγει"
τὰν ex Behweighaeuseri coniectura recepi, nam libri AB τὴν αὐλητι-
κὴν λεγε yov ov (B λέγε γάνου) μεριϑοτάταν, P λέλεγαν οὐ περιϑοτά-
ταν VL λέγει τὰν οὖν περυϑειοτάταν. Praeterea Schweighaeuser τὰν
οὖν ἐριϑειοτάταν, Kayser τὰν ϑυμαρεστάταν, Emperius γάνους μερίδ᾽
ἱφοτάταν, Bippart τὰν οὖν ἐρυβρομωτάταν, Hartung γάνωμά τι ϑειότα-
τον, M. Schmidt τὰν συνεριϑοτάταν Βρομέῳ παρέδωκε νεῦμα, ac
συνεριϑοτάταν etiam Heeker. Haee perieula non satisfaciunt, non in-
commodum fuerit τὰν κώμου ἐφιϑοτάταν, aptius etiam τὰν ϑυμ-
ερεϑιστοτάταν, nomen ϑυμερεϑιστής, quamquam non est traditum,
rationi convenit, inde si superlativum deducere instituit Telestes, dithy-
rambographo audaciae venia parata, est. — V. 19. ἀερϑὲν, in proecdosi
ἀερόεν Gonieci, Kayser παρϑένευμ᾽ αἰολ., οὐρεΐας Hartung. — πνεῦμα
λιγυπτέρυγον refinxi , αἰολοπτερύγων AB, ᾿αἰλοπτερύγων P, ἀελλοπτερύ-

=== p639 ===
CTELESTES. ΄ 629

Ἢ Φρύγα καλλιπνόων αὐλῶν ἱερῶν βασιλῆα, 1510
“υδὸν ὃς ἄρμοσε πρῶτος d
“Ιωρίδος ἀντίπαλον μούσας νόμον αἰύλον ὀμφᾷ,
πνεύματος εὔπτερον αὔραν ἀμφιπλέκων καλάμοις.

8.

Philodemus περὶ εὐσεβείας p. 829 ed. Gomperz (Vol. Herc.
coll nova II 131): "4oxAqm(óv δὲ Ζε)ὺς ἐκεραύνωσίεν, ὡς u)iv
ὃ τὰ Nevme(xu)k& συγγρώψας (x&)v ᾿Ασκληπιῷ (Τελ)έστης καὶ
Κεινη(σ)ίας ὃ μελοποιός, ὅ(τι τὸ)ν “Ἱππόλυτον (παρα)κληϑεὶς ὑπ᾽
᾿Δρ(τέμι)δος ἀνέστησεν. Cf. ib. p. 17 (II 46): τὸν ᾿Ασκλ(ηπιὸν δ᾽
ὑ)πὸ “Διὸς κείραυνω)ϑῆναι γεγρ(άφασιν) .... καὶ 0 x(& Ναυ)-
πάκτια ποι(ήσας) καὶ Τελέστ(ης ᾿Ασ)κληπιῷ.

yov VL, Hartung ἀελλοπτέρυγον. LLL ἀγλαᾶν ὠκύτατι Casaubonus,
€ κυτάτι Β, σὺν ἀγλααν ὠκυτάτη P, σὺν ἀγλαᾷν κυτᾶτι VL,
Hartung σὺν ἀγανᾶν ów. y.

Fr. 2. Athen. XIV 617 B: Κομψῶς δὲ κῶν τῷ ᾿᾿σκληπιῷ ὁ Τεῖ ἐ-
στης ἐδήλωσε. τὴν τῶν αὐλῶν χρείαν ἐν τούτοις" ἢ Φρύγα κτλ. —
V. ἃ. Avóóv ὅς Huschke, libri αὔδονος. — ἄρμοσε Schmidt, ἤρμοσε
Grotefend, PVL ἤροσε. — V. 8. μούσας Schmidt, vulgo μούσης. —
vóuov αἰόλον scripsi praeeunte Dobraeo, legebatur γομοαέολον. — ὀμφᾷ
Sehweighaeuser, ópp&v Huschke, ὀρφναί PVL, Hartung νόμον αἰολό-
μορφον edidit. Quod Phryx primus dieitur tibiarum cantum (vópov
αἰόλον) adaptavisse yoci humanae (ὀμφᾷ), cum constet ἃ principio
αὐλητικὴν fuisse ψιλὴν ae Clonam Graeeum artificem primum αὐλωδι-
κοὺς νόμους condidisse, condonabimus facile poetae, qui Olympum
potius, quam Marsyam. dieere videtur, id quod Lydi modi mentio
suadet, οἵ. Plut. de mus. c. 18: Ὄλυμπον γὰρ πρῶτον ᾿ἀριστόξενος..
ἐπὶ τῷ Πύϑωνί φησιν ἐπικήδειον αὐλῆσαι Δυδιστί, Ipse antea de emen-
datione Husehkii dubitans (quam quidem Ζωρίδος, quod subsequitur,
satis tuetur) suspieatus sum scribendum esse:

αὐλὸν ὃς ἄρμοσε πρῶτος
“Ιωρίδος ἀντίπαλον άσνης νομοαίολον ὀμφᾶς.

vel potius, cum αὐλὸν repetitum displiceat, ἀηδόν᾽ ὃς, sive quoniam
anacrusis ab hoe loco aliena, ἀδόν᾽ ὃς contractione admissa; vid. de
voce ἀηδὼν Bekk. An. I 349, 3: ἀηδόνα, ἔστι μὲν ἡ ὄρνις, ἐκ μετα-
φορᾶς δὲ οἵ τραγικοὶ τὴν γλωσσίδα τῶν βοῶν (αὐλῶν), ἔστι δὲ ὅπου
καὶ τὸν αὐλόν. ἡ λέξις Διδύμου. adde Hesych. ἀηδόνα οὐ λωτένας
ἀηδόνας. neque obseurum hoe loco vocabulum, cum αὐλῶν ἱερῶν βασι-
Age praecesserit. Quod addidit poeta γομοαίολον, ad eundem modum
esset novatum, quo Aristophanes πεεροποέκιλος dixit. Formam Maovgg
ex Xanthi Lydiacis affert Hephaest. 14: et Xanthus quidem fluvium
Marsyam hoc nomine appellavisse videtur, cf. Et. M. 249, 15, sed idem
etiam viri nomen fuisse testatur. Plut. ,de mus. €. 7: τὸν δὲ Μαρσύαν
φασί τινες δῆάσσην καλεῖσθαι, of δ᾽ οὔ, ἀλλὰ Μαρσύαν. sed apud Plut.
de Is. οὐ Osir. c. 24, ubi de nomine Μάνης disserens addit ὃν ἔνιοι
Mdécünv καλοῦσι, num Dübner recte Meconv scripserit, dubito.

=== p640 ===
630 : POETAE MELICI.

ὙΜΕΝΑΙΟΣ.
4.

᾿ἄλλος δ᾽ ἄλλαν κλαγγὰν ἱεῖς - 200 0 0. am
κερατόφωνον ἠρέϑιξε μάγαδιν,

ἐν πενταράβῳ χορδᾶν ἀρϑμῷ

χεῖρα καμψιδίαυλον ἀναστρωφῶν τάχος.

9.
- 4... «εὖ... ν...-
vulc J.l-uuz:r-
ώψυ---« ὦ
-,ἐυ ---ν.- -εὖνΣὉ
ZUM

Πρῶτοι παρὰ κρατῆρας ᾿Ελλάνων ἐν αὐλοῖς
συνοπαδοὶ Πέλοπος ματρὸς ὀρείας

Φρύγιον ἄεισαν νόμον"

τοὶ δ᾽ ὀξυφώνοις πηχτίδων ψαλμοῖς κρέκον
“ύδιον ὕμνον.

6.

Athen. XI 501 Ε: Θεόπομπος δ᾽ ἐν ᾿Δλϑαίᾳ ἔφη" “αβοῦσα
πλήρη χουσέαν μεσόμφαλον φιάλην" Τελέστης δ᾽ ἄκατον ὠνόμαζέ
viv. ὡς τοῦ Τελέστου ἄκατον τὴν φιάλην εἰρηκότος. ubi ἄκατον
Porson restituit, libri ἄκρατον.

Fr. 4. Athen. XIV 637 À: Τελέστης δ᾽ ἐν "Tueveto διϑυράμ βω
σπεντάχορδόν φησιν αὐτὴν (μἀάγαδιν) εἶναι διὰ τούτων᾽ "AMog δ᾽ ἄλλαν
κτλ. — V. 2. ἠρέϑιξε scripsi, legebatur ἐρέϑιξε. — μάγαδιν, B μάγα-
δον, Dindorf coni. μαγάδ᾽ iv, aut ἐν delendum esse censet. — V. 3.
πενταράβῳ B, πενταράβδῳ ΑΒΡ, πενταρράβδω VL. — χορδᾶν Porson,
vulgo qoo8dv. — ἀρϑμῷ , scripsi, libri ἀφιϑμῷ, Meineke ῤῥυϑμῷ. —
V. 4. καμψιδέαυλον, BP κάμψει δίαυλον. — ἀναστρωφῶν Eustath. 1108,
1, qui hune versum s. p. n. affert, vulgo ἀναστροφῶν, Meineke coni.
ἠναστρωφᾶν ταχύς.

Fr. 8. Athen. XIV 625 F: Μαϑεῖν οὖν τὰς ἁρμονίας ταύτας τοὺς
Ἑλληνας παρὰ τούτων (τῶν Φρυγῶν καὶ “υδῶν)" διὸ καὶ Τελέστης
ὁ Σελινούντιός φησι" Πρῶτοι κτλ. — V. 1. πρῶτοι, B πρῶτος. — Ἕλ-
λάνων scripsi, vulgo Ἑλλήνων. — V. 4. τοί, ΒΡ τοῖς, — πηκτίδων, BP
πυκτίδων. — ψαλμοῖς PVL, contra AB ψαλμοί,

=== p641 ===
TELEBTES. 631

7.

Philodemus περὶ εὐσεβείας p. 18 Gomperz (Vol. Hereul. coll.
nova 11): “Αἰσχύλος δ᾽ (ἐν duvei) καὶ Εϊβίυκος καὶ Τε)λέστης
(ποιοῦσιν) τὰς LAon(víec ϑνησκ)ούσας ὑπ(ὸ τῶν Βορέου παῦϑων.
1.8. supplevit Gomperz.

8.

Philodemus περὶ εὐσεβείας p. 23 ed. Gomperz (Vol. Herc.
eoll. nova IT): Μελανιπί(πῦδης δὲ 4“ήμητίφα xoi) μητέρα ϑεῶν
φί(η)σιν μέαν ὑπάρχί(ειν). καὶ Téléc) -- ΟΓΟΝΑΟΤΟ —
AIPEANC —, ubi Sauppe suspicatur legendum esse xoi Τελέστης
δὲ λόγον ἀστεῖον ἔχει καὶ Ῥέαν (Nauck δὲ τὰς γονὰς τοῦ. .). sed
haee satis incerta, fortasse Telestes idem quod Melanippides (vid.
fr. 10, quemadmodum ibi Philodemi loeum restitui) perhibuit in
eo carmine, unde petitum est fr. 5. — "Telestis nomen Gomperz
sibi visus est etiam alio loco deprehendisse p. 42 (Vol. H. II):
Ὅμηρος δ᾽ iv (roig ὕμ)νοις moóm(oÀov) καὶ (0)mdove, (Τελέστγης
δὲ τροφόν. praeeunte Nauckio, qui Τελέστης δὲ Τροφωνίου pro-
posuit, sed haec coniectura nimis incerta: de Hecate philosophus
disserit, Homeri locum hymn. in Cerer. v. 438 respiciens: τῇσιν
δ᾽ ἐγγύϑεν ἦλϑ᾽ Ἑκάτη λιπαροκρήδεμνος" πολλὰ δ᾽ ἄρ᾽ ἀμφαγά-
πῆσε κόρην Δημήτερος ἁγνήν, ἐκ τοῦ οἵ πρόπολος καὶ ὀπάων ἔπλετ᾽
ἄνασσα. Itaque Proserpinae nomen omnino addendum, et sori-
bendum πρόπολον xol ómdove (Περσεφόν)ης;, (ἄλλοι) δὲ τροφόν.
Librarius omisit ἄλλοι sive poetae alicuius nomen.

1978