=== p208 ===
HX E €. 8 s. .968

4

PITTACUS.

uL vu.l.-4uUwv-uu-uur-
-“ ἐν .-- MN
—REV ..-.. :δυν.υν..

ψμεων.υ ψ. νέν.-. νυ -- ὦ

Ἔχοντα δεῖ τόξον ve καὶ ἰοδόκον φαρέτραν
στείχειν ποτὶ φῶτα κακόν"

πιστὸν γὰρ οὐδὲν γλῶσσα διὰ στόματος
λαλεῖ διχόμυϑον ἔχουσι καρδίᾳ νόημα.

Pittacus. Diog. Laert. I 78: Τῶν δὲ ἀδομένων αὐτοῦ (Πιττακοῦ)
μάλιστα εὐδοκίμησε τάδε' Ἔχοντα wrà, — V. 1. δεῖ, Cobet χρὴ ut
videtur ex coniectura, ego δεῖ, quod neque versus numerus neque in-
stituta sententia desiderat, de medio tollendum censeo. — τόξον τε καὶ
scripsi, vulgo τόξον καὶ, Hermann τόξα. — φαρέτραν, Cobet φαρέτρην,
si poeta paenultimam produxit, numerus logaoedicus erit, sed fortasse
φαρέτερραν Scribendum, quam formam agnoscit Et. M. 781, 38: φαρέ- "
Qc ἡ βελοϑήκη.. ἡ γενικὴ τῶν πληϑυντικῶν φαρετρῶν, ᾿ἰωνικῇ δια-
λέκτῳ φαρετρέων. pr καὶ διπλασιασμῷ γίνεται φαρετέρρων. quae
ex Herodiani opere περὶ παϑῶν decerpta sunt, nec tamen φαρετέρρων
paroxytonon fuit, nisi forte hoc vocabulum etiam neutro genere diee-

batur. Hartung seripsit ἔχοντα τόξον κίοδόκον φαρέτραν δεῖ — V.2.
ποτὶ, ed. Frob. ἐπὶ. — V.4 4. διχόμυϑον, Cobet διχόϑυμον, quod quam
vis speciosum non recepi --- ἔχουσι correxi librorum scripturam ἔχουσα.

— καρδίᾳ, καρδίῃ llgen, vulgo κραδέῃ, ed. Frob. κραδέην. --- Schneide-
win praeeunte Casaubono hoe Pittaceum, sicut cetera septem Sapien-
ium, quae sequuntur, subdiíieia censet; "Rossbaeh et Westphal doctr.
Metr. III 415, si numerorum ratio habeatur, hoe certe carmen germa-
num esse arbitrantur. Mihi Pittaci, Biantis, Chilonis, Thaletis eanti-
lenae antiquitatis laude non fraudandae esse videntur, sed utrum ab
Jis, quorum nomine circumferebantur, an ab aliis conditae sint, id nemo
poterit diiudicare.

=== p209 ===
Χ. 969
BIAS.

BREMEN IWwWuU-wWw£4wu-wu--
-τυν-.ουν.--- ευνυ

ENNMUETEUN-SLvuLWy-t-

'"dóroidtv ἀρέσκεο πᾶσιν ἐν πόλει, xe μένῃς"
πλείσταν γὰρ ἔχει χάριν᾽ αὐθάδης δὲ τρόπος
πολλάκι δὴ βλαβερὰν ἐξέλαμψεν ἄταν.

Eu Uwuuwuvu-uduv-uivxvu-
vL. -vuv-
E Miu

-ου-,,υν-ν-’ν-ν -

Ἐν μὲν λιϑίναις. ἀκόναις
διδοὺς βάσανον φανεράν"
ἐν δὲ χρυσῷ

, - 3 - - - z ) P
ἀνδρῶν ἀγαϑῶν vs κακῶν τε νοῦς ἔδωκ᾽ ἔλεγχον.

χουσὸς ἐξετάξεται

Bias. Diog. Laert. 1 8ὅ: Τῶν δὲ ἀδομένων αὐτοῦ (Βίαντος) εὐδο-
κίμησε τάδε᾽ ἀστοῖσιν κτλ. -— V. 1. ἀρέσκεο restitui, quod et versus
numero et poetae consilio convenientius quam traditum ἄρεσκε. — ἐν
πόλει, ᾧκε weripsi, legebatur ἐν πόλει αἴκε. — V. 8. δὴ adieci prae-
pu . Fr. Hermanno. Hartung transposuit βλαβερὰν | πολλάκις

. ἄταν.

Chilo. Diog. Laert. I 71: Τῶν δὲ ἀδομένων αὐτοῦ (ζείλωνος)
μάλιστα εὐδοκίμησεν ἐκεῖνο" Ἐν λιϑ. --- 'N, τ. ἐν μὲν scripsi, vulgo
ἐν. — V. 2. νοῦς, malim νόος. Hartung sic traiecit ἐν δὲ χρυσῷ vovg
ἀγαθῶν ce κακῶν τ᾽ ἀνδρῶν ἔδωκ᾽ ἔλεγχον.

=== p210 ===
^

ςςς

υ

u

oM

[v]

iv)

v

wu

v

M

,

v

XII. r . , 970
TJHALHRS.

υν.υν.υν --Ὁ

-“τνν-ὧν -

Οὔ τι τὰ πολλὰ ἔπη φρονίμην ἀπεφήνατο δόξαν"

er , ,

£v τι μάτευε σοφόν. .

ἕν τι κεδνὸν αἱροῦ"

παύσεις γὰρ ἀνδρῶν κωτίλων γλώσσας ἀπεραντολόγους.

Thales. Diog. L. 1 35: Τῶν δὲ ἀδομένων αὐτοῦ (Θάλεω) τάδε
εἶναί (φησι Λόβων ὃ Aoysiog): Οὔτι κτλ. — V. 1. πολλὰ ἔπη, malim
πολλὰ ἔπεα, antea πόλλ᾽ ἔπεα scripsi. — φρονέμην, vulgarem formam
intactam reliqui, nam fortasse gravius hic vitium delitescit, quandoqui-
dem loeo heroici versus binas tripodias exspectamus. — V. 2. μάτευε
codd. Mon.: Ar. μάστευε codd. Steph., μάντευε edd, vett. — V. 3. Har-
tung traiecit pos5 v. 4. — V. 4. παύσεις scripsi, legebatur λύσεις,
Schneidewin κλεέσεις, Cobet βύσεις,

=== p211 ===
XIIT.
CLEOBULUS

1.
μμν.-.υνμπυνων.ὺ
συ - v zw W/-w -
uz - CEERUNLUOwU vu.

᾿Δμουσία τὸ πλέον μέρος ἐν βροτοῖσιν
λόγων ve πλῆϑος᾽ ἀλλ᾽ ὃ καιρὸς ἀρκέσει.
φρύνει τι κεδνόν" μὴ μάταιος ἄχαρις γενέσϑαι.

D Pod c. Jh NEN
Eig ὁ πατήρ. παῖδες δὲ δυώδεκα" τῶν δὲ ἑκάστῳ
παῖδες δὶς τριήκοντα διάνδιχα εἶδος ἔχουσαι"

-

Cleobulus. Fr. 1. Diog. L. I 91: τῶν δὲ ἀδομένων εὐδοκίμη-
σεν αὐτοῦ τάδε" μουσία xri. — V. 1 etiam Suid. v. Kisófoviog. —
V. 2. ἀρκέσει, fort, ἀρκέει. — V. 3 Hartung tamquam subditicium can-
cellis sepsit, ego antea , separavi a praegressis, Emperius coniungens
cum prioribus seripsit ἀλλ p καιρὸς ἀρκέσει, φφονεῖν wt, quemad-
modum iam Menagius dv δ᾽ ὁ καιρὸς ἀρκέσῃ, φρόνει. — γενέσθαι
Scripsi, γενέσϑω Emperius, v. γινέσϑω. Praeterea Stephanus & χάρις,
Kühn μὴ ματαίως, M. Casaubonus μὴ μαϑὼν coniecerunt. Atque sane
librorum lectio neque institutae sententiae satis convenit, neque per se
probabilis: conieci μὴ ματαιόχαρις γενέσθαι, i. e. noli temere aliis
gratificari, nam quod fortasse aliquis praeoptaverit μὴ μάταιος & χάρις
γενέσθω Emperii lectionem (Menagius idem proposuit, nisi quod ἡ et
γενέσθω scripsit), a librorum quidem scriptura propius abest, sed alie-
num ab hoc loco. — Haec quidem cantilena à reliquarum societate
manifesto segregatur; versiculi novicii neque Cleobulo neque eius sae-
eulo digni. Diogenes utrum ex Lobonis Argivi libro an aliunde peti-
verit, in medio relinquo.

Fr. 2. , Diog. L.1 90: φέρεται δ᾽ αὐτοῦ iv τοῖς Παμφίλης ὑπομνή-
μασι καὶ αἴνιγμα τοῖον" εἷς xv. et similiter Stob. Ecl. Phys. I 8, 37.
Sed Suidas v. Κλεοβουλίνη (ef. Eudoc. 272) filiae tribuit: ἔγραψεν ἔπη
καὶ γρέφους καὶ τὸ ἀδόμενον εἰς τὸν ἐνιαυτὸν αἴνιγμα, οὗ ἡ ἀρχή᾽ εἰς
ἢ ὦ τριάκοντα, sed Ánth. Pal, XIV 101: Κλεοβούλου αἴνιγμα. — V. 1.
δὲ δυώδεκα, codd. Stephani δυοκαέδεκα, cod. Pal. Anth. ,«ϑυωκαΐδεκα.
— τῶν δὲ cod, Mon. Suid. Eud., vulgo τῶν δέ θ᾽. — ἑκάστῳ, Eud.

=== p212 ===
202 : POETAE MELICI,

αἵ μὲν λευκαὶ ἔασιν ἰδεῖν, αἱ δ᾽ αὖτε μέλαιναι"
ἀϑάνατοι δέ τ᾽ ἐοῦσαι ἀποφϑινύϑουσιν ἅπασαι.

ἑκάστων, cod. Pal. ἑκάστῃ. — V. 3. δὶς τριήκοντα cod. Pal., δὲς τριά-
κοντὰ Diog. (cod. Mon. τριήκοντα), τριάκοντα Suid. Eud., κάρα (κοῦραι)
ἑξήκοντα Stob. — Ad Cleobulum fortasse etiam alia aenigmata, quae
anonyma tradita sunt, referenda, vide quae dixi Comment. de Comoed.
Att. p.'112. — Denique fuerunt, qui ad Cleobulum referrent nobile
illud epigramma iu Midae sepulero, quod vulgo Homero tribuitur,
“Χαλκὴ παρϑένος εἰμὶ κτλ., vid. Diog. L. I 89, sed testimonium Simoni-
dis, quo illi usi sunt, adversatur huic coniecturae, vide quae dixi ad
Simon. fr, 57, sed illud certum est Cleobulum consimili epigrammate
ornavisse monumentum aliquod, quod quidem epigramma Simonides
sub examen vocat. — Ex gnomis, quas Demetrius Phalereus ap. Stob.
III 79 ad Cleobulum refert, praeter nobile illud ΜΈέτρον ἄριστον,
de quo vide Leutsch Paroem. II 81 (nam Pseudophocylidis versus 36
πάντων μέτρον ἄριστον' ὑπερβασίαι δ᾽ ἀλεγειναί si ex antiquo poeta
petitus, ad Phocylidem ipsum potius, quam ad Cleobulum referendus),
numerorum vestigia deprehenduntur in uno apophthegmate:

Γυναικὶ μὴ μάχεσθαι, μηδὲ σωφρονίξειν
ἀλλοτρίων παρεόντων"
τὸ μὲν γὰρ ἄνοια, τὸ δ᾽ αὖ μανίαν δύναται παρέχειν.

sie enim videtur seribendum, sed lectio satis incerta, nam ut fieri solet,
dictum hoe variatum et immutatum, apparet enim, ub alia praetermit-
iam, alios non σωφρονίζειν, sed φιλοφρονεῖσθαι usurpavisse: videntur
autem hi versieuli eiusdem originis atque supra fr. 1. Numero si con-
sulendum, v. 8 μανᾶν i.e. μανιᾶν pro μανέαν possis scribere, quam
verbi formam Lobeck Rhem. 260 in Photii lexico agnovit. Soripturae
quanta sit discrepantia, videre licet, qi Diogenem cum Stobaeo com-
posueris: apud Diog. I 92 legitur: γυναικὶ wu φιλοφρονεῖσϑαι, μηδὲ
μάχεσθαι, ἀλλοτρίων παρόντων' τὸ μὲν γὰρ ἄνοιαν, τὸ δὲ μανίαν ση-
μαΐνειν, αὖ Stobaeus Flor. III 79 haec auctore Demetrio Phalereo affert:
γυναικὶ μὴ μάχεσθαι, μηδ᾽ ἄγαν φρονεῖν (AB σωφρονέξειν, sed ex corr.
uterque)... παρόντων" τὸ μὲν γάρ ἐστι χέρῃον (A γὰρ ἄνοια, B ἃ m.
sec. οὖ margo Gesn. γὰρ ἄνοιαν), τὸ δὲ μανίαν δύναται παρέχειν (margo
Gesn. μανέαν σημαίνει). Hartung γυναικὶ μάχεσθαι | μήτε φιλοφρονεῖν
δεῖ ἀλλοτρίων παρεόντων | τὸ μὲν γὰρ ἄνοιαν, τὸ δ᾽ αὖ μανίαν ἔχει.
Idem Hartung etiam epistolam Cleobuli, quae fertur, ap. Diog. I 98 in
versus heroicos redigere conatus est.

=== p213 ===
XIV. 972
ECHEMBROTUS.

᾿Εχέμβροτος 4gx&s ἔϑηκεν
τῷ Ἡρακλεῖ,

νικήσας τόδ᾽ ἄγαλμα
᾿᾿μφικτυόνων ἐν ἀέϑλοις,
“Ἕλλησι δ᾽ ἀείδων

μέλεα καὶ ἐλέγους.

SACADAS.

IA1OY ΠΕΡΣῚΣ.

Athen. XIII 610 C: Koi ἐὰν μέν τίς σου πύϑηται, τίνες ἦσαν
οἵ εἰς τὸν δούριον ἵππον ἐγκατακλεισϑέντες, ἑνὸς καὶ δευτέρου ἴσως
ἐρεῖς ὄνομα᾽ καὶ οὐδὲ ταῦτ᾽ ἐκ τῶν Στησιχόρου. σχολῇ γάρ. ἀλλ᾽
ἐκ τῆς Σακάδα τοῦ ᾿Δργείου ᾿ἸΙλίου πέρσιδος᾽ οὗτος γὰρ παμπόλλους
τινὰς κατέλεξεν. uti Casaubonus correxit, A σακάτου ἀργείου,
PVL ἀκάτου ἀργείου. Contra C. Fr. Hermann "4yíe τοῦ "Aoyeíov
suasit, haee ad historicum Agiam referens, quem Argolica scri-
psisse constat, quae parum verisimilis est coniectura, quamvis
probaverit Hiller Mus. Rh. XXXI 88, lli excidium particulam
operis inscriptam fuisse suspicans.

Echembrotus. Pausan. X 7, 6: Μαρτυρεῖ δέ nor καὶ τοῦ "Eyen-
βοότου τὸ ἀνάϑημα, τρίπους χαλκοῦς ἀνατεϑεὶς τῷ Ἡρακλεῖ τῷ ἐν
Θήβαις" ἐπίγραμμα δὲ ὁ τρίπους εἶχεν" ᾿Ἐχέμβροτος κτλ. quae in
ordinem digessi v. 3 ἄγαλμα scribens ex VaÀgLb pro ἄγαλμ᾽, V. 4
ἀέϑλοις cum Ignarra et La a m. pr. pro ἄϑλοις et v. 5 Ἕλλησι ex Ax
KPCPadLbLa pro Ἕλλησιν. Praeterea v. 1 codd. ϑῆκε vel 9" ἧκε,
v. 2 τῷ add. SBVabMAgPacdLab, vulgo om. — V. 6 Hecker αὐλοῖσι

προσάδων requirit. Frustra haec in hexametros redigere conati sunt.

=== p214 ===
XVI. | EM -: .ΒΔΒῸΒθθγὲ
NAN'THUY S,

OPEZTEIA.

n

Aelia. V. H. IV 26: Ξάνϑος ὃ ποιητὴς τῶν μελῶν. ..
ἐγένετο δὲ οὗτος πρεσβύτερος Στησιχόρου τοῦ ἹἹμεραίου ... λέγει
τὴν Ἠλέκτραν τοῦ "Ayouíuvovog οὐ τοῦτο ἔχειν τοὔνομα πρῶτον.
ἀλλὰ “αοδίκην᾽ ἐπεὶ δὲ ᾽Αγαμέμνων ἀνῃρέϑη, τὴν δὲ Κλυταιμνή-
στραν ὃ ἀΐγισϑος ἔγημε, καὶ ἐβασίλευσεν, ἄλεκτρον οὖσαν καὶ κα-
ταγηρῶσαν παρϑένον ᾿Δργεῖοι ᾿Ηλέκτραν ἐκάλεσαν διὰ τὸ ἀμοιρεῖν
ἀνδρὸς καὶ μὴ πεπειρᾶσϑαι λέκτρου. Cf. Athen. XIT 513 A: πολλὰ
δὲ τῶν Ξάνϑου παραπεποίηκεν 0 Στησίχορος, ὥσπερ καὶ τὴν Ὀρε-
στείαν καλουμένην.

9.
Athen. XII 513 A: Καὶ Ξάνϑος δ᾽ ὃ μελοποιὸς πρεσβύτερος
ὧν Στησιχόρου, ὡς καὶ αὐτὸς ὃ Στησίχορος μαρτυρεῖ, ὥς φησιν ὃ
ἹΜεγακλείδης, οὐ ταύτην αὐτῷ (τῷ ἩΗρακλεῖ) περιτίϑησι τὴν στολήν;
ἀλλὰ τὴν Ὁμηρικήν.