=== p598 ===
88. k . POETAE MELICI.

66. [56.]
. Strabo XIII 616: Ὁ δὲ Κάϊκος οὐκ ἀπὸ τῆς Ἴδης δεῖ, καϑά-
mto εἴρηκε Βακχυλίδης.

61. [81.}

. Behol. Apoll. Rh. 1 1165: Ῥύνδαπος ποταμός ἐστι Φρυγίας,
οὗ μέμνηται Βακχυλίδης. Schneidewin Bacchylidi tribuit quod est
ap. Seh. Il. e 759 οὐ Eustath. ib. Ῥύνδακον ἀμφὶ βαϑύσχοενον,
quod Hecker Callimacho vindicare maluit.

cm OS DS
Sch. Apoll Rh. IV 973: Μνημονεύει (τοῦ ὀρεεχάλκου) καὶ
Στησίχορος καὶ Βακχυλίδηρ.

69.

Tzetzes "Theogon. v. 81. (Matranga An. 580): ἐν μὲν τῇ γῇ
γεγόνασι τρεῖς Ἐρινύες πρῶτον; ἡ Τισιφόνη, Μέγαιρα, καὶ Alkvo
σὺν ταύταις, καὶ σὺν αὐταῖς ob τέσσαρες ὀνομαστοὶ Τελχῖνες, ᾿Ακταῖος;
“Μεγαλήσιος, Ὅρμενός τε καὶ «ύκος, οὺς Βακχυλίδης μέν φησι Ne-
μέσεως Ταρτάρου, ἄλλοι τινὲς δὲ λέγουσι τῆς Γῆς τε καὶ τοῦ Πόντου.

Quod exhibet Natalis Com. Mythol. IX 8 p. 987: ,Dieitur
Polyphemus non modo amasse Galateam, sed etiam Galatum ex
illa suscepisse, ut testatus est Bacchylides." «qua fide sit dignum
prorsus incertum.

=== p599 ===
XXXVIII. 1244
MELANIPPIDES.

AANAIAEZ.,
i

ic
l
ic

-—-—4wv
Zw

MM
ς ὦ
!
Κι

d
cdd
--ν —— EE

ς(ςςς
D
!

c
1

“τυ

ς

-—-—-V-

ς
ἵν
e

ν -

[E
i
G

υ- -οὠἶ͵ν.--“ Ἃᾳὐνωυ ..-

ς
ς

Mu
v

—
E Ὁ

G

Οὐ γὰρ ἀνθρώπων φόρευν μορφὰν ἐνεῖδος.

οὐ δίαιταν τὰν γυναικείαν ἔχον,

ἀλλ᾽ ἐν ἁρμάτεσσι διφρούχοις ἐγυμνάξοντ᾽ ἂν εὖ,
δι ἄλσεα πολλάκι ϑήραισιν φρένα τερπόμεναι,

Melanippides. Fr. 1. Athen. XIV p. 661 ΒΕ! Μελανιππίδης δ᾽
ὁ Μήλιος ἐν ταῖς “αναΐσι φοίνικας τὸν καρπὸν οὕτως ὀνομάζει, τὸν
λόγον ποιούμενος περὶ αὐτῶν: τῶν γὰρ ἀΐδων (A ἀϊδων) Οὐ γὰρ
x11. Recte Dobree et Emperius serips. περὶ αὐτῶν τῶν “αναΐδων. ---
V. 1. Videtur in archetypo Athenaei versus intercidisse, id quod sae-
pius usu venit. Fortasse poeta scripserat: o? γὰρ ἀνθρώπων φόρευν
μορφάν, ὁ Νεῖλος (ove τρέφει μελαγχίμους vel διειπετής). Nam
Dobrei correctio μορφᾶεν εἶδος omnino improbanda, quamvis secuti
sint Emperius οὐ παρϑένων, et Meineke οὐ γὰρ ἀνθρωπῶν praeterea
novantes; Meineke adhibuit Hesych. ἀνθρωπώ" γυνή, Λάκωνες, sed
eiusmodi ambiguitatem aversantur poetae, nisi qui griphorum obseuri-
tate legentes decipere student. Hartung οὐδὲ παρθένων φορεῖν uog-
qv ἂν εἶδες, οὐ δέαιταν v. y. ἔχειν. — V. 2. οὐ δίαιταν τὰν scripsi,
eum in proecdosi edidissem οὐδὲ τὰν δίαιταν, ut etiam Dobree con-
iecit, libri οὐδὲ τὰν αὐτὰν, ubi Casaubonus et Emperius αὐδάν coni.
— γυναικείαν Casaubonus, PVL γυναικίαν. — V. 3. ἂν εὖ} δι᾽ ἄλσεα
scripsi, Emperio plaeuit ἂν εὖ | ἢ δι᾽ ἄλσεα, Meinekio ἀν᾽ εὔδι᾽ ἄλσεα!
πολλάκις. Libri ἀνευηλιάσδεα. — V. 4. ϑήραισιν scripsi, ϑήραις Por-
son et lacobs, libri ϑῆρες.

=== p600 ===
m

590 ; POETAE MELICI.
5 ἤϑ᾽ ἱερόδακρυν λίβανον εὐώδεις rt φοίνικας κασίαν ve
ματεῦσαι,
τέρενα Σύρια σπέρματα.
MAPETAX, CÓ 3945

2.

Ν
ic

. A4 uiv ᾿ϑάνα
ὄργαν᾽ ἔρριψέν 9? ἱερᾶς ἀπὸ χειρός,
εἶπέ τ᾽" Ἔρρετ᾽ αἴσχεα, σώματι λύμα,
οὔ μὲ τῷδ᾽ ἐγὼ κακότατι δίδωμι.

ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ.
8.

"AL UEGUETEIESGUE E
vol-uul

SOR CAPTA

. Καλεῖται δ᾽, εἵνεκ᾽ ἐν κόλποισι γαίας
ἄχε᾽ εἶσιν προχέων,
᾿ἀχέρων.

V. 5. ἤϑ᾽ ἱερόδακρυν (. e. ἤτοι) scripsi, Emperius 7 ἱερόδαπρυν,
libri ἱερόδακρυ. — ματεῦσαι Emperius, πατεῦσαι AB, κατεῦσαι PVL.
— V. 6. ΖΣύρια Meineke, v. Συρίας. --- σπέρματα Fiorillo Emperius
Meineke, v. τέρματα.

Fr. 2. Athen. XIV 616 E: Περὶ μὲν γὰρ αὐλῶν ὁ μέν τις ἔφη τὸν
'Μελανιππίδην καλῶς ἐν τῷ Masse διασύροντα τὴν αὐλητικὴν εἰρη-
κέναι περὶ τῆς 4ϑηνᾶς" '4 μὲν κτῖ. — V. 1. ἃ Sehweighaeuser, À habet
e, PVL τά. — ἀϑάνα C, sed ABPV ἀϑάνατα, itaque v. 2 in proeedosi
τώργαν᾽ Scripsi, sed fort. rectius L ἀϑαναία. — V. 2. £oonpév 9^,
PVL ἔρριψέ ve. — V. ὃ. ., σώματι λύμα, Meineke σωματόλυμα. — ν 3. |
οὔ με scripsi, Hermann ἤ μὲ, libri ἐμέ. --- τᾷδ᾽ Hermann, codd. δ᾽.
κακότατι Ο οὗ Α a m. pr., κακότητι PVL.

Fr. 3. Stob. Eelog. Phys. I 41, 50: ᾿χέροντα μὲν διὰ τὰ ἄχη, ὡς
καὶ Μελανιππίδης iv Περσεφόνῃ" καλεῖται δ᾽ ἐν κτλ. Y. α-
εἵνεκ᾽ ἐν scripsi, legebatur ἐν, nisi forte ἕνεκ᾽ ἐν praestat ionico nu-
mero continuato. Quod inserui εἵνεκα coniunctionis loco praeter Hom.
H. in Ven. 199 adhibuit Pind. Isthm. VIII 33, frequentant Alexandrini.
Hartung καλεῖται γὰρ ἐν edidit, — V. 2. ἄχε᾽ εἶσιν correxi, VAE
ἀχεοῖσι, vulgo ἀχαιοῖσι. Grotius ἄχεα, Sehneidewin ἄχεα ϑνατοῖσι (ἂν-
ϑυρώποισι), Nauck ἄ ἄχεα φέων Ay., Emperius ἄχεα βροτοῖσι ῥέων, Har-
tung ἄχεα ῥόοισιν.

=== p601 ===
MELANIPPIDES. 591

4.

5
4u-voov-

νσσ. σὺ - ὧν --
νέων -.-ν» ΄ῆν - ν-ν
ἐωνμν.-.- «ὖν ..ὄ .-

Πάντες δ᾽ ἀπεστύγεον ὕδωρ,

τὸ πρὶν ἐύντες ἀΐδριες olvov,

τάχα δὴ τάχα τοὶ μὲν ἀπ᾽ ὧν ὕλοντο, 1240
τοὶ δὲ παράπληκτον χέον ὀμφάν.

5.

X o -

᾿Επώνυμον. δέσποτ᾽ οἶνον Oivéoc.

6.

uz συ -X4wwy-

"ιν .--ἐ mo AMO EP

Κλῦϑι uoi, ὦ πάτερ, ϑαῦμα βροτῶν,
τᾶς ἀειξώου μεδέων ψυχᾶς.

1.

ωνεωυωνιυν-.-«-νν .-. νῦν .

Γλυκὺ γὰρ ϑέρος ἀνδρὸς ὑποσπείρων πραπίδεσσι πόϑον.

Fr. 4. Athen. IX 429 B: Of δὲ ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ οἴνου δύναμιν
τὸν “Ἰιόνυσον φάσκουσι μανιῶν εἶναι αἴτιον τοῖς ἀνϑρώποις, βλασφη.-
μοῦντες οὐ μετρίως" ὅϑεν ὁ Μελανιππίδης ἔφη" Πάντες κτλ. Hartung
hoe fr. οὐ fr. 5 putat petita esse ex dithyrambo, eui Οὐνεὺς nomen
fuerit, — V. 2. οἴνου, B oivov. — V. 3. ἀπ᾽’ ὧν ὅλοντο correxi, Α ovv
ἀπωλαύοντο, P ἀπολαύοντο, VL οὖν ἀπελαύοντο, Sehweighaeuser 00v
ἀπώλοντο, Hartung νοῦν ἀπόλοντο. — V. 4. τοὶ L, τῷ V, τόν P.

Fr. 5. Athen. II 35 A: Ὅτι τὸν οἶνον ó Κολοφώνιος Νίκανδρος
ὠνομάσϑαι φησὶν ἀπὸ Οἰνέως. φησὶ δὲ καὶ Μιελανιππίδης ὁ Μηλιος"
᾿Ἐπώνυμον xvi. -- δέσποτ᾽ (δέσποτα B) BCD, ὦ δέσποτ᾽ VL, fortasse
δ᾽, à δέσποτ᾽ seribendum, vel ἐπώνυμον δός ποτ᾽, Hartung δὸς δέσποτ᾽.
— Οἰνέος scripsi, v. Οἰνέως.

Fr. 6. Clem. Alex. Strom. V 716: Ὁ μελοποιὸς δὲ Μελανιππίδης
ἄδων φησίν᾽ K199. κτλ. Eadem Euseb. Praep. Ev. Xlll 680 C, ubi
v. 2 CF ἀειξώους, D τὰς ἀειξώω. --- μεδέων ψυχᾶς DF ap. Eusebium,
legebatur ψυχᾶς μεδέων.

Fr. 7. Plutarch. Erot. c. 15: Γλυκὺ γὰρ 9 feos d. 9. m. π. κατὰ
τὸν Μιελανιππίδην (à Ἔρως) τὰ ἥδιστα μέγνυσι τοῖς καλλίστοις" ἢ πῶς
ἔφη, λέγομεν, ὦ Ζεύξιππε; — πραπέδεσσι. seripel, vulgo πραπίδων. ---
πόϑον, E πόϑω, unde possis πόϑων restituere.

=== p602 ===
599 ed | — POETAE MELICI,

8.

Cram. Anm. Par. III 289, 2: Ἢ δὲ περὶ τὸν J4ívov ἴστορία
παρὰ Φιλοχόρῳ ἐν τῇ (9 xol παρὰ Μελανιππίδῃ. E Sehol.
. Hom. Il. c 570.

9.

Sehol. Hom. Il. ν 350: ᾿ἘΕντεῦϑεν δὲ Μελανιππίδης κύουσαν
ἀπὸ Διὸς Θέτιν ἐκδοϑῆναι Πηλεῖ διὰ τὰ ῥηϑέντα ὑπὸ Προμηϑέως
ἤτοι Θέμιδος.

10.

Philodemus περὶ εὐσεβείας p. 23 ed. Gomperz (Vol. Hereul.
6011. nov. II 51): καὶ Σοφοκλῆς iv Ἰνά)γχῳ τὴν γῆν μί(ητέγρα
τῶν ϑεῶν gm(ow), ἐν Τριπτολέμί(ῳ δὲ) καὶ “Ἑστίαν εἶν(αι)" Κλεί-
δημὸς δὲ (Ῥέαν addidit Sauppe) μητέρα ϑεῶν ε(ΐναι, ὁ) κἀν τοῖς
ἱεροῖς λόγοις τινὲς ἐξενην(ό)χασιν᾽ Μελαν(ιππίδδης δὲ Δήμητίρα
καὶ) μητέρα ϑεῶν φ(η)σιν μίαν ὑπάρχ(ειν). ita novissima redin-
tegravi, Nauck οὐ Gomperz ΠΠελανιππίδης δὲ Ζημήτε(ρι) μητέρα
ϑεῶν φί(η)σιν μίαν ὑπάρχειν, Sauppe 4ημήτε(ρα) μητέρα ϑεῶν
ἐ(φίη)σιν μίαν ὑπάῤχειν quae omnino improbanda sunt.

Hartung praeterea coniecit, Melanippidem scripsisse carmen,
quod Νάρκισσος inscriptum fuerit, abusus Meleagri prooemio v. 7:
Νάρκισσόν ve τορῶν Μελανιππίδου ἔγκυον ὕμνων: at ille versus
ad Melanippidis epigrammata spectat, quae penitus interierunt.
— Bed Melanippidis reliquiis addendus videtur loeus Plut. de
mus. c. 15, ubi de Lydiae harmoniae originibus disserit, satis
ile quidem impeditus: Ὄλυμπον γὰρ πρῶτον ᾿Αριστόξενος ἐν τᾷ
πρώτῳ περὶ Μουσικῆς ἐπὶ τῷ Πύϑωνί φησιν ἐπικήδειον αὐλῆσαι
“Δυδιστί" εἰσὶ δ᾽ οἱ Μελανιππίδην τούτου τοῦ μέλους ἄρξαι φασί"
Πίνδαρος δ᾽ iv Παιῶσιν ἐπὶ τοῖς Νιόβης γάμοις φησὶ «“ύδιον
ἁρμονίαν πρῶτον διϑαχϑῆναι᾽ ἄλλοι δὲ Tóoonfov πρῶτον τῇ ἄρμο-
νίᾳ χρήσασϑαι, καϑάπερ Διονύσιος ὃ Ἴαμβος ἱστορεῖ. Haec aperte
corrupía, nam omnem fidem excedit, quemquam huius inventi
laudem Melanippidi vindicavisse: itaque Volkmann .Anthippi no-
men 8ubsütuere voluit, quod nomen interpres latinus a Pindaro
memoratum esse auctor est: itaque Burette et Boeckh supplent
πρῶτον διδαχϑῆναι ὑπ᾽ ᾿Ανϑίππου, idque etiam Volkmann pro-
bavit: at si isto modo redintegratur Pindari testimonium, non
lam potest supra eiusdem .Amthippi nomen in Melanippidis locum
suceedere: nam plane praepostere Plutarchus eundem hominem
bis memorasset. Equidem puto seribendum esse: εἰσὶ δ᾽ οἱ 4νϑ-

1241

=== p603 ===
MELANIPPIDES. CINESIAS. 593

ἱππὸν rovrov τοῦ μέλους ἄρξαι φασί, καϑάπερ Μελανιππί-
Oc Πίνδαρος δ᾽ ἐν Παιῶσιν ἐπὶ τῆς Νιίβης γάμοις φησὶ “0-
διον ἁρμονίαν πρῶτον διδαχϑῆναι. ut Pindarus non auetorem har-
moniae lydiae nominatim appellaverit, sed tantum memoriae
prodiderit, quo tempore sit inventa. In Pindari fr. 84 oblitus
sum supplementum illud (ὑπ᾽ "4v8ímmov) tollere.

XXXIX.
CINESIAS.

(AEKAHIIIOZ.)
1.

Philodemus περὶ εὐσεβείας ed. Gomperz p. 52 (Hercul. Vol.
colleet. nova II 131): ᾿ἡσκληπι(ὸν δὲ Ζε)ὺς ἐκεραύνω(σεν ὡς u)iv
ὁ τὰ Nevmo(xn)k& συγγράψας (καὶ ἔὴν "AoxAm (Τελ)έστης καὶ
Κεινη(σίας) ὃ μελοποιός, O(rt τὸν) ᾿Ιππόλυτον (παρα)κληϑεὶς ὑπ᾽
᾿Αρ(τέμιδγος ἀνέστ(η)σεν, (ὡς δ᾽) ἐν ᾿Εριφύλῃ Σ(τησίχορο)ς, ὅτι
Ke(mevía καὶ “υ)κοῦργον. Redintegraverunt locum Sauppe et
Gomperz. Cinesiae carmen unde haee petita sunt, haud dubie
"Aóxigmig inscriptum, quemadmodum Telestis dithyrambus.

7

2.

cu dA CUI

Φϑιῶτ᾽ ᾿Δ4χιλλεῦ.

8:

Erotian. p. 113 ed. Klein: ἱΡαιβοειδέστατον (libri ῥεβοειδέ-
6rerov, correxit Stephanus, ῥεμβοειδέστατον Charterius) καμπυλώ-
τατον᾽ ῥαιβὸν (δεβὸν libri) γὰρ καὶ γαῦσον τὸ στρεβλὸν λέγεται"
καὐτὸς δέ που φησίν καμπυλώταται δὲ ἀνθρώπου πλευραὶ εἰσὶ

Cinesias. Fr. 9. Athen. XU 551D: Ἦν δ᾽ ὄντως μακρότατος
καὶ λεπτότατος ὃ Κινησίας, εἰς ὃν καὶ ὅλον δρᾶμα γέγραφε Στράττις,
φϑιώτην ᾿ἀχιλλέα αὐτὸν καλῶν, διὰ τὸ ἐν τῇ αὐτοῦ ποιήσει συνεχῶς τὸ
Φϑιῶτα Ape adde) λέγειν" παίζων οὖν εἰς τὴν ἰδέαν αὐτοῦ ἔφη,
Φϑιῶτ᾽ ᾿ἀχιλλεῦ. — Alia ex Cinesiae carminibus fortasse delitescuut in
parodiis Aristophaniis, velut in Avibus v. 1372 seqq., quamquam ibi
etiam aliena admixta sunt, ut non imn liceat illa discernere.

PozrAx Lyz. III. : 98