144 . FRAGMENTA ADESPOTA,

fortasse ex Furipidis Bellerophonte, petitum carmen, quod exhibet
Diodor. Sieul. Exc. Vat. ΠῚ p. 134: Τοσαύτην ἔχει ὃ χρυσὸς δύ-
ναμιν ἐπὶ κακῷ προτιμώμενος παρὰ ἀνθρώποις, οἵ τινες διὰ τὴν
ὑπερβολὴν τῆς πρὸς τοῦτον ἐπιθυμίας παρ᾽ ἕκαστα προφέρονται
τούτους τοὺς στίχους τῶν ποιητῶν (sequuntur Euripidis iambi)
καὶ τὰ διὰ τῶν μελῶν πεποιημένα (Nauck fr. inc. 102):

Ὦ χρυσέ, βλάστημα χϑονός, οἷον ἔρωτα βροτοῖσιν φλέγεις,
πάντων κράτιστε, πάντων τύραννε"
πολεμεῖς δ᾽ "ἄρεος
κρείσσον᾽ ἔχων ϑύναμιν, τᾷ πάντα ϑέλγεις"
ὃ ἐπὶ γὰρ Ὀρφείαις μὲν ῥδαῖς -—
εἴστετο δένδρεα καὶ ϑηρῶν ἀνόητα γένη,
σοὶ δὲ καὶ χϑὼν πᾶσα καὶ πόντος (πολιὸς) καὶ ὃ παμμήστωρ

"Ἄρης.
Item Juripidis videtur carmen:

Ilóvww! ὦ σοφία, σύ μοι ἄνδανε" ὁ d I 1361
» 5 * ' f ᾿
ὔλβου δ᾽ ἐμοὶ μὴ χρυσέου φαεννάν
ἀκτῖνα δαίμων διδοίη σοφίας πάρος ἢ τυραννίδα"
Διὸς ἀπωτάτω
b κεῖται, καλὸς ϑησαυρὸς ὅτῳ προσέβα.

vid. Diod. Sie. Exe. Vatie. T. III p. 135: Καίτοι γε πόσῳ πρεῖτ-
τόν ἐστιν ἐκφέρεσθαι τῶν ποιημάτων τὰ τὴν ἐναντίαν τούτοις ἔχοντα
παράκλησιν πότνια σοφία κτλ. (Nauck fr. inc. 108). — Tragici,
non lyrici est, quod extat apud Stob. Ecl. Phys. 1 2, 22 (Nauck 402):

Νῦν οὐκέτι μοι δίχα ϑυμός,
ἀλλὰ σαφὴς (λόγος ἔσϑ᾽), ὅτε πάντα βροτοῖς
Ζεὺς ἐπικάρσια τέμνει;
καθελὼν μὲν δοκέοντα,
6 ἀδόκητον δ᾽ ἐξαείρων.

V. 9. λόγος ἔσϑ᾽ addidi, quamquam σάφ᾽ οἶδ᾽ sententiae insitu-
iae sufficiebat; πάντα Bücheler et Meineke, legebatur καὶ τά,
Credo autem Ewripideos esse versus, ac nescio an praecesserit
fragm. adesp. 72 ed. Nauck, Los mendum in integrum est re-
stitutum.

Recentioris — non Euripidis est, quod idem Diodorus
XVI 92 adseripsit (Nauek 100):

Φρονεῖτε νῦν αἰϑέρος ὑψηλότερον -
καὶ μεγάλων πεδίων ἀρούρας"