FRAGMENTA ADESPOTA. ! 143

Ald. Vind. b ἀκούων) φέρει. ubi cum Sehneidero δελφυΐ scri-
bendum, fortasse Aleaei sunt*), qui potuit cum cane praegnante
non sine contemtu comparare patriam suam, cui tyrannis immi-
nebat, velut est apud Theogn. v. 39: Κύρνε, κύει πόλις 10e, δέ-
δοικα δὲ μὴ τέκῃ ἄνδρα εὐθυντῆρα κακῆς ὕβριος ἡμετέρης. Ac
versus erit Asclepiadeus, si statuas & correptum esse, quamquam
hoc quidem satis dubium, vide quae dixi ad Sapphus fr. 103.
— Bed unde petitum sit quod legitur in Et. M. 727, 38 Xu-
βὰς παρὰ τὸ στοιβάξω: Ῥυϑμῷ δὲ τὸ ψεῦδος στιβάξουσιν,
sed Kt. Flor. 272 ῥυϑμῷ τὸ v. στιβίξουσιν, h. e. στοιβάξουσιν,
non liquet, alii videntur στοιβάσουσι legisse, vid. Hesych.
στο(ι)βάσουσι᾽ σωρεύσουσι, nisi forte scriptura inter στοιβάζειν et
στοβάξειν (i. e. κακολογεῖν) fluctuabat. — In Hesychio denique
multae glossae latent, quas possis hue referre, sed plerumque
incertum, utrum ex melico poeta an ex cantieis tragoediarum
sint petitae, velut. Χϑονόπαιδ᾽ “Ὥραν᾽ καϑ' ὃ ix Γῆς oí Ὧραι
τὰ φυόμενα, ὡς ἡμέρα ᾿Ἡλίου, x«9' ἱστορίαν. — Non recte lyriei
alieuius poetae reliquias indagavisse videtur Emperius ap. Dion.
Chrys. XII p. 223, qui de cycno moribundo dicit: οὐκοῦν οὐδὲ
τότε ἀϑροίξεται κηλούμενα τοῖς μέλεσι:

πρὸς ὄχϑην ποταμοῦ τινος ἢ λειμῶνα πλατύν
ἢ καϑαρὰν ἠόνα λίμνης
ἢ τινὰ σμικρὰν εὐθαλῆ ποταμίαν νησῖδα.

florida haee sophistae oratio. — Quod Dio Chrysost. V 4 scrip-
sit τόδε uiv δὴ προοίμιον, ὡς ἔφη τις, τοῦ νόμου, non ex an-
liquo poeta, sed ex sophista opinor desumtum, — Passim veteres
seriptores sententiae tantum summam, non ipsa poetae verba ad-
hibent, velut Aristides II 555: τῶν μὲν αἰσχρῶν oU φασιν ἔρωτα
εἶναι, τῶν δὲ καλῶν κἀν ϑεοῖς εἶναι ποιηταὶ λέγουσιν: sane hic
rhetor Pindari carmina studiose legit, sed potest hoc etiam ex

iragoedia petitum esse. — Versum apud Clem. Alexandr. Paedag.
I 154:

ἀρετὰ γὰρ ἐπαινεομένα δένδρον ὡς ἀέξεται.

detortum esse ex Pindariceo Nem. VIII 40: αὔξεται δ᾽ ἀρετά,
χλωραῖς ἐέρσαις ὡς ὅτε δένδρεον ἄσσει iv σοφοῖς ἀνδρῶν ἀερϑεῖσ᾽
ἐν δικαίοις τε πρὸς ὑγρὸν αἰϑέρα dixi ad h. 1. — Ex tragoedia,

*) Ex Sophronis mimis videtur hoc exemplum repetitum, sed quo-
modo verba corrigenda sint ambigo. Usener Mus. Hhen. XXIII 337
scripsit ἀδελφὸν παιδίον ὗμιν ἃ κύων φέρει quae argute interpretatur,