FRAGMENTA ADESPOTA. TA

nibus ornatum est, sed etiam passim iumbiei numeri vestigia ex-
hibere videtur: his abusus Haupt apud Meinekium in Addendis
in versus irimetros redegit, sed numeri sunt innumeri, maxime-
que vitiosi anapaesti offendunt. *)

Iambographorum reliquiae complures apud Hesychium vi-
dentur delitescere, velut fortasse Jrchilochi est vel Hipponactis:
πατρύϑεν πορδηκίδαι (cod. πορδικέδαι), ὅτι πατέρων ὄνων εἰσὶν
ἡμίονοι. Archilochi haud dubie est ibidem: ἐπ᾿ Αἰνύρων ὁδόν
(legebatur ἐπ᾽ «ΑΑἰννύρων ὁδῶν) ivvge, χωρίον τῆς Θρῴκης ἀπὸ
Aivógov ὀνομασϑέν, ita enim correxi locum coll Herod. VI 47
(vid. Philol. XVI 590). — Item iambographi videtur, quod ex-
hibet Steph. Byz. v. ἀγρός" ᾿᾿γροικηρὴν φύσιν.

Quod legitur in Et. M. 270, 9 not. (cod. Voss.) Διαρταμή-
Gavreg* διακόψαντες, διαμερίσαντες, οἷον μηληδὸν διαρταμήσαν-
τες. fortasse ex pedestri libro petitum seribendumque cum Mei-
nekio μεληδόν. lambographi versiculum deprehendisse sibi vi-
detur Meineke apud Athen. III 126 F: ἵνα μὴ Aéyge' ἄκικύς
εἶμι καὶ ὀλιγοδρανέω, ui κὠλεγοδρανέω ..scribatur; mihi videntur
haee ex Aescehyli Prometheo v. 546 liberius conformata esse. —
ltem Meineke suspicatur iambographorum reliquias delitescere in
Athenaei oratione IX 381 B: ... πολλὸν ἐπιχέας ξωμόν, et τὴν
ἡμίσειαν ἀλφιτοῖς πολλοῖς κριϑῆς.

Diffieilius etiam distinguas, quae melicis poetis, quaeve 806-
nicis sint vindicanda. Quod olim inserui reliquiis adespotis:

Δοῦρας ᾿Δλεξάνδροιο ἀταρβές.

ex Bachmanni An. II 373, 11, petitum est ex Jntiphili Byzantii
epigrammate, quod extat in Anthol Pal. VI 97 v. 1 Ζοῦρας
AAsbévdgoro et v. 5 ἴλαϑι δοῦρας ἀταρβές (nominativum δοῦρας
agnoscit etiam Herodianus Cram. An. Ox. I 122, 21). — Item
quae lHerodianus Cram. An. Ox. III 261, 30 adscripsit:

Πελίου τε ΜΜάγνησσαν κόραν.

*) Seriptorem hune respexit opinor Phrynich. 312 Lob.: Παραϑή-
κην Ἱππίαν καὶ Ἴωνα τινὰ συγγραφέα φασὶν εἰρηκέναι, quod inter-
pretes non recte ad lerodotum referunt (quem antestatur 'l'homas Mag.),
nam hoc ipsum παραϑήκη et praeterea παράϑεσις legitur in hac ecloga.
Meineke quamvis dubitanter ad Anaxarebum rettulit eclogam, at ille
Heraeliti vestigia secutus dispari dicendi genere usus est, neque loni
Chio, quem fortasse aliquis haec composuisse auguretur, conveniunt
argutiue et cincinni orationis, quibus hic scriptor legentes captat. Ipsam
rem etiam Conon c. 38 enarrat, sed alio usus auctore, ut vel nomina
diversa et locorum et hominum arguunt.

1359