138 ᾿ FRAGMENTA ADESPOTA.

ap. Plut. de exil. c. 8 αἱρήσεται καὶ νῆσον οἰκεῖν φυγὰς ytvó-
μενος Γύαρον ἢ Kívegov σκληρὰν κτλ. tem:

᾿Ἐφέσπερον δαίουσα λαμπτῆρος σέλας.

Plut. Erot. ὁ. 16: Καὶ ὅπως ἐνταῦϑα μὴ Φρύνας ὀνομάξωμεν. ὦ
ἑταῖρε, ἢ «Δαΐδας, Γναϑαίνιον ἐφέσπερον (ita BE, ἐφ᾽ ἕσπερον
vulgo) δαίουσα (BE δέουσα) λ. c. ἐκδεχομένη καὶ καλοῦσα παρ-
οδεύεται πολλάκις. quem versum parum probabiliter Machoni tribuit
Tacobs. — Proverbii loco erat haud dubie versus, qui extat ap.
Galen. T. V 878:

Παχεῖα γαστὴρ λεπτὸν οὐ τίητει νόον.
item:
* ' Ls kJ - Hi
Μωρὸς παλαιὸς φρόνιμον ov ποιεῖ νέον.

qui adseriptus est in Isidori glossis p. 689 ed. Vuleam. ubi le-
gitur παλαιὸς μωρὸς νέον φρ. οὐ ποιεῖ. — lambum, qui extat
ap. Platon. de lusto 374 A (hune Platonis locum respexit Ari-
stides II 547, quod propterea notandum, quoniam rhetor hoe
Platonis libro haud cunctanter tanquam germano utitur), quem
versum etiam Aristoteles Eth. Nicom, III 5 adhibet:
Οὐδεὶς ἑκὼν πονηρὸς οὐδ᾽ ἄκων μάκαρ.

antiqui poetae esse certum est: ego dubitanter Soloni tribui; nam
quamvis Eustratius ad Aristot. recte dicat proverbii loco tritum
esse versieulum, tamen satis constat proverbia Graecorum ple-
raque, ui numeris sunt adstricta, ita poetarum studiis potissimum
propagata esse, qui veteris sapientiae praecepta populo grata
&eceptaque haud cunetanter carminibus suis inseruerunt: et cum
poetarum, qui primi usi erant proverbio, non raro oblitterata
esset memoria, eiusmodi versus tanquam proverbia adespota fe-
rebantur. Etiam hune versum poeta aliquis neque ignobilis
effatus est, id quod Plato satis significat: οὔκ, si γέ τι δεῖ τῷ
ποιητῇ πείϑεσθαι" ποίῳ ποιητῇ; 06g εἶπεν᾽ οὐδεὶς κτλ. Sohmei-
dewin praepostere ut solet (Philol VIII 651) JEpicharmi esse
versum contendit, at Eustratius prudenter' dieit eodem hoc pro-
verbio usum esse Epieharmum: παροιμία γὰρ τοῦτο, T) καὶ "Emi-
χαρμος ὃ Συρακούσιος κέχρηται, ἐν οἷς φησίν" ἀλλὰ μὰν ἐγὼ '"vey-
καῖος ταῦτα πάντα ποιέω᾽ οἴομαι δὲ ὡς οὐδεὶς ἑκὼν πονηρὸς οὐδ᾽
ἄταν ἔχων. Igitur versus auctor Epicharmo antiquior, neque co-
mieus poeta integrum proverbium adhibuit, sed priorem tantum
partem, quae poetae instituto conveniebat; nam quod Sehneidewin

1357