FRAGMENTA ΑΡΕΈΒΡΟΤΑ. 151

δὸς (nisi eum Meinekio ad Parthenium quis referre malit); item
quod est in Cram. An. Par. IV. 6, 10: ἃ πάντη (legebatur
ἁπάντη) πάντα ϑαλυκρὸς ἐγώ, et ibidem γέντο δ᾽ ἀλυκρά.
— Aliae reliquiae utrum ex hexametris an pentametris petitae
Sint, non satis certo dignoscere licet, velut τοῦτό ys pot χάρισαι
ap. Apollon. de Synt. 266, 25 et de coni. ap. Bekk. An. II 517
et 518. — Μή μιν ἔδουσιν ἄσαι up. Etym. M. 270, 16, alia id
genus.

Integra disticha quae hue revocare liceat perpauca super-
sunt. Quod Plut. Symp. Quaest. IX 15, 2 tanquam exemplum
pedestris et cacometri carminis affert:

Τῆς δὲ πατὴρ καὶ ἀνὴρ καὶ παῖς βασιλεῖς, καὶ ἀδελφοί

καὶ πρόγονοι" κλήξει δ᾽ Ἑλλὰς Ὀλυμπιάδα.
ex epigrammate aliquo in Alexandri Magni matrem petitum est
(v. 1 fort, ἀδελφὸς legendum), sed potest illud a recentiore poeta
eompositum esse. — πὶ Anthologia insunt in numero ἀδήλων
aliquot antiqua simplieitate insignia epigrammata, quae huc ali-
quis possit revoeare, velut Anth. Plan. I 16:

Πᾶν τὸ περισσὸν ἄκαιρον᾽ ἐπεὶ λόγος ἐστὶ παλαιός.
L4 LI - * , ,
ὡς καὶ τοῦ μέλιτος TO πλέον ἐστὶ χολή.
quod Zueno non indignum. Sed quod Anthol. Pal. X 109 legitur:

Πᾶς λόγος ἐστὶ μάταιος, Ó μὴ τετελεσμένος ἔργῳ,
καὶ πᾶσα πρᾶξις τὸν λόγον ἔργον ἔχει.

novieium videiur. Epigramma apud Suidam v. Παλαμήδης:

Εἴη μοι fí(or)og πανεπάρκιος, ὄμμα βάλοι δέ
μήποτ᾽ ἐφ᾽ ἡμετέραις ἐλπίσι βασκανίη.

quamvis φησί τις τῶν παλαιῶν subiectum sit, novieium esse ap-
paret; sed utrum iste poeta Rufino aecepta referat ὄμμα... ..
βασκανίη (vid. Anth. Pal. V 22) an Rufinus anonymo, in medio
relinquo. V. 1 possis etiam ἀλλ᾽ εἴη βί(οτ)ός μοι ἐπάρκιος seri-
bere. In Titulis autem quae leguntur, quamquam antiqua epi-
grammata insunt multa, consulto procul habui.

lambica fragmenta anonyma maximam pariem ex Atticae
comoediae reliquiis videntur petita esse, velut ap. Polluce. II 35:
καὶ τὴν κόμην ἡψήσατο et ἑφϑὴν τὴν κόμην ξανϑίξεται:
conf. Bekk. An. I p. 284: ξανϑίξεσθαι ... ivuxoi τὸ βάπτεσϑαι
τὰς τρίχας. Alia tragicis vindicanda videntur, velut:

Σκληράν, ἄκαρπον καὶ φυτεύεσϑαι κακήν.
PoxTAE Lrm. III. 41