FRAGMENTA ADESPOTA. 133

ἀρχά τὲ καὶ τέρμα᾽ τὺ xol σοφίας ϑακεῖς ἕδρας,

καὶ τιμὰν βρυτέοις ἐπέϑηκας ἔργοις"

καὶ τὸ καλὸν πλέον ἢ κακὸν ἐκ σέϑεν, & τὲ χάρις
λάμπει περὶ σὰν πτέρυγα χρυσέαν᾽"

καὶ τὸ τεᾷ πλάστιγγι δοϑὲν μακαριστότατον τελέϑει"

τὺ δ᾽ ἀμαχανίας πόρον εἶδες ἐν ἄλγεσιν,

καὶ λαμπρὸν φάος ἄγαγες ἐν σκότῳ, προφερεστάτα ϑεῶν.

z

140.
“.υν..ἐν..:
“μύωκλν
ἐυυ.-οὐ- Μευνσυνον : m
ἔνν-.«“-.Δ -
ϑωυωσειχωυ..υ
EUN. Ue. AA no Ju
ZW ILIVUocILA^.- .
μὲν -νὉψών.:
UvZvluu-

Κλωθὼ Μ“άχεσίς τ᾽ εὐώλενοι
κοῦραι Νυκτός,

Aeschylo quidem hi versus plane alieni, huius poetae nomen fortasse
referendum ad versum adespoton, qui praecedit: Τὸν εὐτυχοῦντα καὶ
φρονεῖν νομίζομεν. Meineke Βακχυλέδου scripsit, mutatione leni, sed
mihi hi versus ab recentiore scriptore, a philosopho potius quam ἃ
poeta conditi videntur: neque enim Sophoclis sunt, quem Fortunae
numen carmine celebravisse constat, vide quae supra vol. 3 p. 248 dixi.
— V. 1. τύχα, A τύχαν. — V. 2. ἀρχὰ καί τε Meineke, ἀρχὰ καὶ libri. —
τέρμα, τὺ Grotius, legebatur τέρμα vel τέρματι. -- ϑακεὶς ἕδρας lacobs
et Meineke, legebatur ἄκος δρᾷς, ego olim proposui ἄκρον δρᾷς, coll.
Bekk. Au. ἰ 8315, 5. — V. 4. καλὸν VAE, v. κάλλον. — κακόν, VAE
καλόν. — V. b. χρυσέαν VAE, v. χρύσεον. — V. 6. τεᾷ πλάστιγγι VAE,
Y. τε ἀπλάσεινγν -- N. 1. εἶδες, fort. εὗρες. —— V. ἃ ἄγαγες, ΔῈ
ἤγαγες, v. ἄγανες. — ἐν σκότῳ, fort. ἐκ σκότου. — προφερέστατα, V
προφερέστατα, A προφανέστατα, E προφανέστατον, v. προφερκέστατον.
— Carminis numerorum discriptio incerta.

Fr. 140. Stob. Ecl. 1 5 12. ubi hoc fragmentum adespoton legi-
tur, praecedunt et subsequuntur versus Sophoclis (Σοφοκλέους ἐκ Φαί.
δρας), itaque possis suspicari etiam hos versus Sophoclis esse vel ex
€horico earmine tragoediae alicuius depromtos vel ex peculiari hymno
in Fortunam, vid. supra vol. 2 p. 248. Olim Pindari haec esse conieci,
ut sint petita ex Hymno iu Fortunam, vid. Fr. Pindari 388—41. Μοὶ-
neke Simonidis vel Bacchylidis esse putat hos versus. — V. 1. Conieci
Αἶσα καὶ Κλωθὼ Αἀάχεσίς τε, ut tres Parcae invocentur, facile autem
haec duo vocabula potuerunt oblitterari, cum praecedens Sophoclis
fragmentum terminetur voce eise. Etiam Homerus Jicev et sorores
videtur dicere Od. Vll 197 ἄσσα of Aice κατακλῶϑές vt βαρεῖαι γεινο-