FRAGMENTA ADESPOTA; 129

adseribit, sed rhetoris alicuius testimonio utitur, quod vitium
eontraxisse apparet: fort. Θεοδέκτης legendum, ut is in Kho-
lorieis ex dithyrambo aliquo attulerit, vel Θεόδωρος, i. e. By-
zamtius artium seriptor, quem Aristoteles passim adhibet. Ipsa
verba φόρμιγξ ἄχορδος fortasse Timothei sunt.

128.

Demetr, de eloce. 91: “Ζηπτέον δὲ xai σύνϑετα ὀνόματα, ot
τὰ διϑυραμβικῶς συγκείμενα, olov ϑεοπεράτους πλάνας οὐδὲ
ἄστρων δορύπυρον στρατόν. ubi ϑεοπεράτους Ald. Cant., vulgo
ϑεοτεράτους, Vind. ϑεοπεράτας (supra ov), deinde Ald. ἄστρον,
Mor. δορύπτρον, Cant. ἀστροδορύπυρον.

I 129.

Aristot. Eth. Nic. VII 7: Ἢ δ᾽ ἐπιϑυμία, . καϑάπερ τὴν
᾿Ἀφροδίτην φασί Δολοπλόκου γὰρ Κυπρογενοῦς. ubi Lb 4o-
λοπλόκας. Fortasse redintegrandus locus ope Hesychii: Κυπρο-
γενέος᾽ προπόλου (cod. πρόπολον)" προαγωγοῦ (cod. moóeyyov),
αὖ sit scribendum:

A ZW c meu umuwwy-
Δολοπλύκας γὰρ Κυπρογενέος πρόπολον.
Ap. Hes. seribo Κυπρογενέος πρόπολον᾽ προάγγελον.

180.

Plato Menone 77.Α: Δοκεῖ τοίνυν μοι, ὦ Σώκρατες, ἀρετὴ
εἶναι, καϑάπερ 0 ποιητὴς λέγει, χαίρειν τε καλοῖσι (καλοῦσι
ZETr) καὶ δύνασϑαι. καὶ ἐγὼ τοῦτο λέγω ἀρετὴν ἐπιϑυμοῦντα
τῶν καλῶν δυνατὸν εἶναι πορίζεσθαι. Clari poetae, fortasse Si-
monidis vel Pindari locum Plato respicere videtur, ae nescio an
hue etiam Aristotelis verba referenda sint Polit. VIII 5, ubi de
musicae studio disputat: ταῦτα γὰρ ví δεῖ μανθάνειν αὐτούς, ἀλλ᾽
οὐχ ἕτέρων ἀκούοντας ὀρθῶς τε χαίρειν καὶ δύνασθαι κρέ-
νειν, ὥσπερ οἵ “άκωνες" ἐκεῖνοι γὰρ οὐ μανϑάνοντες ὕμως δύ-
νανται κρίνειν ὀρθῶς, ὡς φασί, τὰ χρηστὰ καὶ τὰ μὴ χρηστὰ τῶν
μελῶν. ubi non opus Spengelii correctione χαέρειν δύνασϑαι καὶ
κρίνειν, quamquam paulo ante legimus τὴν μουσικὴν τὸ ἦϑος
ποιόν τι ποιεῖν, ἐθίξουσαν δύνασϑαι χαίρειν ὀρϑῶς. οὐ infra
€. 60: ἐπεὶ τοῦ κρίνειν χάριν μετέχειν δεῖ τῶν ἔργων, διὰ τοῦτο
χϑὴ νέους μὲν ὄντας χρῇῆσϑαι τοῖς ἔργοις, πρεσβυτέρους δὲ γενομέ-
νους τῶν μὲν “ἔργων ἀφεῖσϑαι, δύνασϑαι δὲ τὰ καλὰ κρίνειν