128 ^ — FRAGMENTA ADESPOTA.

123.
Καὶ τὰν ἀκόρεστον αὐάταν.

124.
Διὰ σὲ καὶ τεὰ δῶώρ᾽ εἴτε σκῦλα.

135.

ΖΣετων-.τ΄ὦ. νυν. ώψυ..

Εὐϑὺς ἀνέπλησεν ἀεροβάταν μέγαν οἶκον ἀνέμων.

120.

Demetr. de eloc. 143: Ἔκ συνθέτου τοῦ ὀνόματος καὶ δὲ-
ϑυραμβικοῦ" δέσποτα πλούτων (Par. n. X πλοῦτον) μελανο-
πτερύγων (b μεγαλοπτ.), τουτὶ δεινὸν (Mor. δεινῶν) πρὸ πτε-
φύγων αὐτὸ ποίησον. μάλιστα δὴ κωμῳδικὰ παίγνιά ἐστι καὶ
σατυρικά. Ηρο ex comico aliquo petitum videtur, qui dithyram-
bicum irrisit poetam, qui fort. dixerat:

Δέσποτα Πλούτων μελανοπτερύγων ὀνείρων.

121.

Aristot. Rhet. III 11: Οἷον ἢ ἀσπὶς φαμὲν ἐστὶ φιάλη "άρεος
(Timoth. fr. 16) καὶ τόξον φόρμιγξ ἄχορδος. Cf. Demetr. de
οἷος. 85: ὡς ὃ Θέογνις παρατίϑεται τὸ τόξον φόρμιγγα ἄχορ-
δον ἐπὶ τοῦ τῷ τόξῳ βάλλοντος. qui non Theognidi poetae hoc

Fr. 128. Cod. V ap. Gaisford ad Hesiod. Op. v. 664 et ad Etym.
M. p. 491, 17: “Μετὰ “γὰρ τὸ ᾶ φωνήεντος ἐπαγομένου προστίθεται Alo-
λικῶς τὸ 9, ὡς... ἀάταν τὴν βλάβην, καὶ τὴν ἀκόρεστον ἀνάταν. Quod
ibidem legitur γώνυμ ος ὄκχος et ipsum videtur ex Aeolico poeta
petitum. Favorinus p. 262: ἄαταν τὴν βλάβην, καὶ τὴν ἀκόρεστον
ἀυάταν.

Fr. 124. Aristot. Rhet. ΠῚ 14: Τὰ δὲ τοῦ δικανικοῦ προοίμια δεῖ
λαλεῖν, ὅτι ταὐτὸ δύναται; ὅπερ τῶν δραμάτων of reóloyou καὶ τῶν
ἐπῶν τὰ προοίμια" τὰ μὲν γὰρ τῶν Διϑυράμβων ὕμοια τοῖς ἐπιδει-
κτικοῖς" Διὰ xtA. — εἶτε, Zb εἴτι, Ac εἶτα. — σκῦλα, Àc σκύλλα. Schol.
(Spengel H 427) οἷον ἦλθον εἴς σε διὰ σὲ καὶ τὰ τεὰ καὶ τὰ σὰ δῶρα
καὶ εὐεργετήματα καὶ τὰ σκῦλα ὦ ϑεὲ Διόνυσε, quae videtur interpres
suo periculo addidisse, itaque non est hic abutendum ad locum redinte-
grandum, velut σκῦλ᾽ E μολον Διόνυσε. — Coniieias Licymnii esse,
si comparaveris Aristotelis iudicium ibid. I 12: Βαστάξονται δὲ οἵ
ἀναγνωστικοί, οἷον Χαιρήμων, ἀκριβὸς γὰρ ὥσπερ οἷ λογογράφοι, καὶ
“Δικύμνιος τῶν διϑυραμβοποιῶν.

Fr. 128. Plut. de primo frig. c. 17: Ὁ γὰρ ἥλιος ἀνίσχων, ὥς τις
εἶπε τῶν διϑυ ραμβοποιῶν, εὐθὺς κτλ. — ἀεροβάταν, Duebner ἀερο-
βατᾶν, malim ἀεροβάτας vel ἀεροβατῶν.

1350