FRAGMENTA ADESPOTA, 198

104 A. I 1346

BONAM om wuwM

Hoix(AÀeren μὲν γαῖα πολυστέφανοξ.

104 Β.

“χΧἨἜς.-υωυνωωυων...--.-ν.-ον.. ὄν .

Οὐ μήποτε τὼν ἀρετὰν ἀλλάξομαι ἀντ᾽ ἀδίκου κέρδεος.

108.

“μεων.-...-.«υ.-.'

Πολύμνια παντερπὴς κόρα.

106.
.-ew0.-.zuol ;

Οὐκ εἶδον ἀνεμωκέα κόραν.

101.
Θυμελικὰν ἴϑι μάκαρ φιλοφρόνως εἰς ἔριν.

ἐάμβου καὶ ἡγεμόνος καὶ χορείου καὶ ἰάμβου οἷον ὁ τὸν π. c. — Quod
ibidem doehmii exemplum proponitur: ἔνατος δὲ δόχμιος, ἐξ ἐἰάμβου
καὶ ἀναπαίστου καὶ παιᾶνος τοῦ κατὰ βάσιν, οἷον fuusv ἐκ Τροίας
χρόνον, valde dubium est. Fort. pro ἀναπαίστου leg. δακτύλου, cf
Aristid. Quint. de Mus. 1 p. 39, et deinde:

Ἔμειν᾽ £x Tooleg χρόνον.

quod quidem exemplum fortasse fictum ex Eurip. Orest. 55: ἐκταῖσιν
ὁρμεῖ δαρὸν ἐκ Τροίας χρόνον ἄλαισι πλαγχϑείς.

Fr. 104 A. Demetr. de eloe. 164: Τὸ μὲν γὰρ εὔχαρι μετὰ κόσμου
ἐκφέρεται καὶ δι᾿ ὀνομάτων καλῶν ἃ μάλιστα ποιεῖ τὰς χάριτας, οἷον
τὸ ποικίλλεται p. y. π. καὶ τὸ χλωρηὶς ἀηδών.

Fr. 104 B. Clem. Al. Str. VI 796: οὐ μήν ποτ᾽ ἂν ἀρετὰν dlla-
Banc ἄντ᾽ ἀδίκου χέρδους᾽ ἄδικον δὲ ἄντικρυς κέρδος ἡδονὴ καὶ λύπη
πύνος τε καὶ φόβος xvà. Lyrici vel tragici poetae versu Clementem
uti manifestum est. Vitium sermonis iam Sylburgius advertit, qui
quidem οὐ μήν πω τὰν do. ἀλλάξομαι seripsit.

Fr. 105. Cram. An. Ox. I 171, 33: σεσημείωται τὸ Πολύμνια ἐπὶ
τούτον" καὶ τὸ κύριον καὶ τὸ ᾿προσηγορικὸν ἐξέϑλιψε τὸ υ. Ποῖ. π. κ.

Fr. 106. Chrysippus z. ἀποφατικῶν c. 24: εἰ ποιητής τις οὕτως
ἀπεφαίνετο" οὐκ κτλ. Fort. Pindari est versus.

Fr. A07. Hephaest. p. τὸ: Συντιϑέασι δέ τινες καὶ ἕἑτέρω τρόπῳ
τὸ τετράμετρον, ὥστε τρεῖς εἶναι τοὺς καλουμένους τετάρτους παιῶνας,
εἶτα τελευταῖον τὸν κρητικόν᾽ ϑυμελικὰν (C “ϑεμελιακὰν) ἴϑι xt.
ubi scholiasta: ἐκ τῶν “καλουμένων ΞΙελφικῶν ἔστιν ἡ προκειμένη χρῆ-
6H, μὴ ἐχόντων τὸ ὄνομα τοῦ ποιητοῦ. Meineke, cum hoc scho-
lion nunc demum Gaisfordus ediderit, versum eomicorum poetarum fr.
ineert. 184 inseruit.

46*