799 ; FRAGMENTA ADESPOTA.

Τένεδός τε. περιρρύτα ο- ,. — τς 1840
Θρηΐκιοί τε (πάγοι) φιλάνεμοί τε πέτραι.

102,
Τηλέπορόν τι βόαμα λύρας.

108.

νυν.- συν

Ὁ τὸν πίτυος στέφανον.

μένοιο. Od. y 11: δέπας δέ οἵ ἔκπεσε χειρὸς βλημένον. item Il. & 25:
λάκε δέ σφι περὶ χροὶ χαλκὸς ἀτειρής νισσομένων aliisque quae collegit
Classen de Homeri dic. gen. IV 29, ac leguntur simillima exempla, si
recte memini, apud Herodotum. — ὑπάκουε μὲν Geel, ὑπακουέμεν BMDv,
ὑπακούεμεν UA, ὑπακούομεν mr. — Ἴδα BUD, ἰδία A, Ἰδέους reliqui.
— V. 8. Τένεδός τε, M in rasura vs δὸς τε, --- περιρρύτα Emperius,
vulgo περιρρυτά. — V. 4. Θρηΐϊκιοί vs (πάγοι) φιλάνεμοί vs πέτραι
scripsi addito vocabulo πάγοι, nam libri Θρηΐκιοι (M ϑρήκιοι), neque
probabilis correctio Θρηΐκιαν aut quod proposui Θρηϊκέας vs φιληνέμοιο
πέτραι. — φιλήνεμοι lacobs, φιλάνεμοι Hermann, φιλάνεμοί ys Geel,
φιλέην ἔμοιγε BMUAv, φίλαι ἔμοιγε mr. — Alemani vindicat hos ver-
sus Weleker Mus. Rhen. 1833 p. 430, ego olim Jbyei esse suspicabar,
sed fortasse Sümonidés sunt, qui cum pariter atque lbycus (fr. 36) Poly-
xenae sacrificium enarraret (fr. 909) potuit hanc famam persequi; Ste-
sichoro certe nolim vindicare, qui cum Hecubam ab Apolline in Ly-
ciam ablatam esse tradiderit, aliam ac vulgarem famam videtur secu-
tus esse. .
Fr, 102. Aristoph. Nub. 960: Εἶτ᾽ αὖ προμαϑεῖν dou ἐδίδασκεν
. ἢ Ἠαλλάδα περσέπολιν δεινάν, ἢ τηλέπορόν τι βόαμα. ubi
Schol. τὸ δὲ τηλέπορόν τι βόαμα ΄ καὶ τοῦτο μέλους ἀρχή" φασὶ δὲ us
εὑρίσκεσθαι ὅτου ποτ᾽ ἐστίν ἐν γὰρ ἀποσπάσματι ἐν τῇ βιβλιοϑήκῃ
εὑρεῦῶν ᾿ἀριστοφάνη᾽ τινὲς δέ φασι Κυδίδου τινὸς Ἑρμιονέως" τη-
λέπορόν τι βόημα λύρας. et deinde τὸ δὲ τηλέπορον βόημα Κυδίδου
τοῦ ᾿Ερμιονέώς κιϑαρῳδοῦ ἀπό τινος τῶν ἀσμάτων' τηλέπορόν τι βόαμα
λύρας. Utroque scholio quae leguntur ad Eratosthenem auctorem re-
ferenda, euius itentilüem fit mentio; Κυδέδου libri, Bernhardy Kvó/ov
conieció, quae coniectura speciosior quam verior est. ltaque carmen
quidem ipsum ab Aristophaue Byzantio repertum, sed auctorem ear-
minis Eratosthenes, Aristophanis magister, coniectura videtur indaga-
visse fortasse satis incerta: nam Cyd:ides ile videtur non diversus esse
a Cecide qui vulgo vocatur ap. Aristoph. ib. 985: 4Moyeic ys καὶ fumo-
λιώδη καὶ τεττίγων ἀνάμεστα καὶ Κηκείδου (V κηκίδου, Mm κυκείδου,
ego aliquando conieci Κυκλείδον i. e. Avionis, nam Κυκλείδας Arionis
frater, quem Boeckh ingeniose in titulo Theraeo deprehendisse sibi
visus est, nimis incertus) καὶ Βουφονίων, ubi Sehol. “ιϑυρώμβων ποιη-
τὴς πάνυ ἀρχαῖος, μέμνηται δὲ αὐτοῦ Κρατῖνος ἐν Πανόπταις, et Κυ-
πήδης παλαιὸς ἦν ποιητὴς ἀφελὴς καὶ ἄχαρις. Nauek Mus. Rh. VI
A31 ubique Κη δείδης restituendum censet coll. Kt. M. 166, 4. Phot.
160, 19. (Nomen hoc in tabellis plumbeis Euboicis ΚΕ ΓΙ ΕΙΣ scribitur,
vid. Ephem. Arch. Nova p. 302. quemadmodum ib. 2974 OKAIAJEZX
extat i. e. Ὀκλείδης.)
Fr. 108. Bacchius Introd. Mus. p. 25: zféwerog δὲ ἐνόπλιος ἐξ