120 ᾿ FRAGMENTA ADESPOTA.

95.

μιν. ͵ἀψνω-.ν-υυ O0 NR

Zínvvyo, γὰρ ὀδύναι vw ἤρεικον ᾿Δχιλλεΐῖου δόρατος.

96.

V4 u.s vu-.kM
£u. -vuv---u

μνμνέν. ων...

Ἔπειτα κείσεται βαϑυδένδρῳ
ἐν χϑονὶ συμποσίων τε καὶ λυρᾶν ἄμοιρος
ἰαχῶς τε παντερπέος αὐλῶν. ᾿

97.

AZU-dc4wu-uvuuM
-f4wuu-rfuu-Jg

υύώψυ-ῳυ «...-

"Ac ἄρ᾽ εἰπόντα μιν ἀμβρόσιον
τηλαυγὲς ἐλασίππου πρόσωπον
ἀπέλιπεν ἁμέρας.

Οὐκ αἰεὶ ϑαλέϑοντι βίῳ

Fr. 96. Schol. Pind. Nem. VI 85 de Achillis hasta: δίκρουν γὰρ
(τὸ δόρυ), ὥστε δύο ἀκμὰς ἔχει καὶ μιᾷ Boii [ὥστε] δισσὰ τὰ τραύματα
ἀπεργάξεσθαι" καὶ Αἰσχύλος ἐν Νηρεΐσιν. . καὶ 0gox is. ἐν ᾿ἀχιλλέως
ἐρασταῖς" ἢ δορὸς διχόστομον πλᾶ κερον᾽ δίπτυχοι γὰρ x4. Duo
diversa fragmenta coaluisse apparet: coniiciat aliquis haec ex alia So-
phoclis fabula petita esse, sed cave καὶ ἐν Mvcois inseras, nam quam-
quam verba ad Telephum referenda existimo, omnino lyrici potius
poetae quam tragici versus videtur, fortasse Pindaro vindieandus, αὖ
sit scribendum (ὡς καὶ ἐν ἄλλοις ἡ δίπτυχοι κτλ. his verbis traieckis
ante Aeschyli et Sophoclis versus. — wv ἤρεικον ᾿Αχιλλείου seripsi,
legebatur μὲν ἤρικον ᾿Ἀχιλληΐου. -- Quod in Crameri An. Ox. I 122
legitur ἀντέον δορὸς ὀρνύμενος ᾿Αχιλλέως, ex tragoedia deprom-
ptum videtur.

Fr. 96. Plut. non posse suaviter vivi Sec. Epic. 26: Καὶ δυσανα-
σχδτοῦσι τούτων λεγομένων, ὡς τό" ἔπειτα πείσεται (sio Duebner
haud dubie ex codd., v. ἐπιτακήσεται) x14. Malim ἔπειτα κείσεαι]
βαϑυδενδρέῳ ἐν χϑονὶ | συμποσίων κτλ. Fort. Pindari est.

Fr. 97. Plut. non posse suaviter vivi sec. Epie. 27: Οὐδὲ ῥᾳδίως
οὐδ᾽ ἀλύπως ἀκούομεν᾽ ὡς ἄρ᾽ κτλ. — V. 1. ἀμβρόσιον τηλαυγὲς, lege-
batur τηλαυγὲς ἀμβρύσιον. — V. 2. πρόσωπον Wyttenbach, v.. πρὸς
τόπον. — Nisi forte tragici alicuius est.

Fr. 98. Plut. de consol. c. 28: Εἰ γοῦν ἡ Νιόβη κατὰ vovg μύϑους