108 — FRAGMENTA ADESPOTA.

69. 10. 71.
Ióvozóvou μείρακες.
Οὐδὲ λεόντων σϑένος, οὐδὲ τροφαί.
Αἱ Κυϑερήας ἐπιπνεῖτ᾽ ὄργια λευκωλένου.

12.
Ὡς πὸς ἔχει μαινομένοισιν:

18.

Πάντες φαυροτέροις πόκτοις φέρον.

14.

Τυϊδ᾽ «ἀν κολώναν Τυνδαριδᾶν.

ἜΜ να...
Πόϑεν δ᾽
ὠλκὸς εὐπετὲς Ago;

Fr. 69. 10. 71. Hephaest. p. 50: Tlegetobveu μὲν γὰρ (το χοριαμ-
βιπὸν) καὶ εἰς τὴν ἰδίαν, τὸν δάκτυλον ἢ gemit, olov Ofusvoov μὲν
τό" ἴστοπ. μ., τρίμετρον δέ, οἷον" οὐδὲ. . τροφαί, τετράμετρον δέ"
Ai Κυϑ. κτλ. Repetit Schol. — of, À af. — Κυϑερήας PC, Κυϑερῆας
A, Κυϑερείας vulgo.

Fr. 69. ἴστοπ, μ. etiam Mar. Plot. p. 286.

Fr. 71 etiam Greg. Cor. in Hermog. vH 988, ubi ἐκ Κυϑερ.

Fr. 72. Et. M. 686, 22: καὶ τὸ πός, οἷον ὡς πὸς χειμαινομένοισιν
ἀπὸ τοῦ ποὺς γέγονε, sed Choerobosc. ap. Bekk. An. III 361 (p. 948

. Gaisf.; ef. ib. 182) ἔχει p. Lobeck coni. ó πὸς ἄγ᾽ ἱεμένοισιν.
or Schneider μαιομένοισιν.

Fr. 18. Et Flor. Miller. Misc. 249: πόκτος᾽ πάντες q. πόκτοισι
φ. παρὰ τὸ πόκος πόκτος. Sevripsi πόκτοις, nam aeolici poetae mani-
festo sunt verba. Praeterea coniiciat aliquis πάνετες eb ἔφερον,
Meineke ποκετὸς requirebat, sed formam πόκτος testatur Arcadius 80, 9
(ubi Sehmidt tacite πέκτος substituit), φαῦρος Hesychius (φαῦρος, κοῦ-
qos) agnoscit. Quae Ὁ. Schneider Onliim. n .p. 736 de hoc fr. dispu-
tavit, improbanda.

Fr. 74. Hesychius: T6ós: (cod, πέδαι ἐνταῦϑα᾽ Αἰολεῖς τυδὰν
xoiovüv: ΤἸυνδαριδὰν κολωνᾶν. Male haec dispescunt, quasi duae
diversae sint glossae, sed in fine nonnulla exciderunt, seribendum Ato-
λεῖς" τυῖδ᾽ ἀν κολωνὰν Τυνδαριδᾶν' κολωνὰν (Τυνδαριδᾶν τὴν Θε-
ράπναν λέγει). Alcmanis haud dubie est versiculus. — Scripsi τυῖδε,
quamvis τῦδε possis tueri, cf. Ahrens 1 1655.

Fr. 75. Et. M. 199, 562: Ἢ ἀπὸ τοῦ βλῆμι ὁ δεύτερος ἀόριστος
ἔβλην, οἷον πόϑεν δὲ ὠλκὸς «ri. Et. Flor. 66 δ᾽ ἐωλκὼς εὐπεές, Fort.
ἕλκος sive aeolice 0Àxog. .Amacreontis vel Sapphus videtur.