FRAGMENTA ADESPOTA. 101 64. Τὸ πασσύριον ἡμῶν ἁπάντων γένος. - 65. 1885 Κλαΐην δάκρυσιν. 66. Aiuto τὰ μέτερρα. 61. Ὁ δ᾽ ἐξύπισθα κασταϑείς. 68. Ia 3 Παρὰ δέ σφι κόραι λευκάσπιδες. Fr. 64. Hesych.: Πασσύριον, ἀντὶ τοῦ πασσυδίην. Αἰολεῖς. Τὸ πασσ. κτλ. Meineke Αἰολεῖς corruptum esse putat, et legendum suadet: . Διώλετο Πάσσυρτον ἡμῶν (δυστυχὲς) πάντων γένος, ut tragici ali- euius sint versus. Fortasse scribendum ... ἀπὸ δ᾽ dero Πάσσυρτον ἄμμεων ἁπάντων Ἔϑνος ... quae Alcaeo vindicare possis. Fr. 65. Et, M. 574, 65: Μανίην" ἀντὶ τοῦ ξητεῖν. ἐκ τοῦ NA τὸ ξητῶ ... καὶ ὥσπερ τὸ κλαΐέειν διήρηται κλαΐην δάκρυ, οὕτως καὶ μαΐην καὶ πλεονασμῷ τοῦ v μανίην, sed V ὥσπερ τὸ κλαίειν Αἶολ ET διΐφηται καὶ γίνεται κλαΐειν δάκρυσιν. Etiam μανέην Aeolici poe- tae est: quod legitur apud Hesychium: ueAieig: ξητεῖς, Schmidt μα- ψέεις correxit. Fr. 66. Et. M. 587, 12: Μέτερρα' τοῦτο τὸ πάϑος τῆς Αἰολικῆς ἐστι διαλέκτου" οἷον" Alio τὰ μέτερρα ( αἰτιαοτἀμέτερρα, M αἰτιαο τ᾽ ἀμετερρα)᾽ ὁ γὰρ μέτριος μέτερρος mee. αὐτοῖς λέγεται. Hemsterhuys δίξεο, Valekenaer αἴτιδδε, Ahrens αἴτη &i»v. Scribendum puto et- TíXÓ | uev τὰ μέτερρα, ut Sapphicae strophae sit clausula, quainquam alia possunt coniici. Fr. 67. Apollon. de adv. Bekk. An. II 563: Βαρύνεται καὶ ὅσα ἐκ μεταλήψεώς ἐστι τῶν εἰς Sev, ὅπερ ἐστὶ παρ᾽ Αἰολεῦσι καὶ εωριεῦσι.... ὕπισϑεν͵ ὄπισϑα᾽ ὁ δ᾽ iE. κι Ahrens secundum Aeolensium consuetu- dinem καστέϑεις, sed potest etiam Aícmanicum esse. Fr. 68. Et. M. 702, 41: εὕρηται ἡ σφὶ ἀντωνυμία παρὰ τῷ ποιητῇ σὺν τῷ Y, Συρακούσιοι δὲ ψὶν λέγουσι, Λάκωνες φίν (ita hbri, v. egév). sed Kt. Flor. Miller 260 addit παρὰ δέ σφι x. λ., ut videatur Alc- munis esse versus, eed forma giv numero non satis apta, itaque suspi- eor haec ita supplenda: (Τἐολεῖς &6qu) πάρα δ᾽ ἄσφι κόραι λευκ- ἄσπιδες, nam gramumatieum vulgaris formae σφι exemplum attulisse nou est verisimile. Potuit haec Sappho, quae utitur versiculo - zou ov., de ÀÁmazonibus dicere: nam has λευκάσπιδας dici reete vidit Schnei- der Callim. II 737, qui elegiaco poetae fragmentum udseripsit. 45*