FRAGMENTA ADESPOTA, 105

56 B.
O€OYMON
MITTÁMITAN
δύναμαι:

b : ACKENHMOI
CANTIAÁMTTHN
AONTIPÓCOTION

4 rXPOÍCO€IC
10 | e ne POC

51.
Ov γὰρ ἄρξατο.

cepti sunt. Videntur diversorum earminum reliquiae esse, nisi forte
qnis ordinem fragmentorum invertere malit, ut fr. 56B ex priore, fr. 66A
ex posteriore earminis parte sit servatum. Cum non liceat reliquias
redintegrare, paucis defungar.

Fr, 56A. V.1 fortasse fuit δοκίμοις χάριν μοι οὐκ ἀπυὶὴ δώ-
env. — Υ. ἃ. Blass (κλγύτων scripsi, deinde conieci ἐ(πτερύγης) et ETTT
etiam Blass in membrana sibi visus est deprehendisse, cf. Hesych. ἐπ-

τερύγη" ἀνέπτη. -- Υ. 8. (x) γάλων Blass, idem deinde (φῶ λοις, λύπης
τέ με (κἀπορέπτης εἰς ἔγμ᾽ ὄνειδος, (ᾧ κεφ) οἰδήσαις, ἐπὶ τᾷ (τε λώβᾳ
καρδ)ίαν docto: τὸ γὰρ (vónua τώ)μον οὐκ οὕτω μίαλάκως. 3 διάκη-

ται. Bücheler tentavit (evug rav μέν τ᾽ ἐπτ(ατόνοις λύραισι “μὰ χ)άλων
πᾶσλων ἐ(πέων ἀπέλλης. τοὶς φῶχλοις λύπης τέ us, tum idem v. 6 (ϑῦμον)
οὐ δήσαις et v. 7 τὸ γὰρ (νόημα τώγμον οὐκ οὕτω μίαλάκως πρὸς ὄργαν
σὰν) διάκηται, Blassio assensus qui διάκηται indieativum modum e&se
statuit. Equidem quamvis dubitanter periclitatus sum (ἦ κε v) οἰδήσαις,
ἐπί τ᾽ α(ἷγ ἀμέλγων Σπυρ(ίαν ἄσαιο, hoc enim proverbio usus est Al-
eaeus fr. 110, ἐπὶ eum ἄσαιο iungendum, quemadmodum ἐπασχάλλειν
dicitur. Quae sequuntur in hune modum refingenda arbitror: τὸ γὰρ
(vónpe τῶγμον οὐκ otro μί(αλακάφρον, ἔχϑρως τοῖς) διάκηται qui
eoniunctivus est modus.

Fr. 56 B. V. 3. δύναμαι prisdà est coniunctivi forma, pro δύνωμαι
(dixi de eiusmodi formis in comm. de titulo Areadio), Blass κὠδύναμαι
seripsit. — V. B legas dg κεν ἡ μοι, quemadmodum ag xev etiam Theo-
eritus in παιδικοῖς usurpavit. Utrum ἢ àn secundum noviclam con-
suetudinem ἢ, ut est in membrana, scribendum sit, ambigas. — v. 1.
Blass (κά)λον πρόσωπον. --- Υ. 8. fuit opinor (συ)γχροΐσϑεις, Blass éyyo.
scripsit. — V. 10 fortasse (ἔτα)ρος delitescit.

Fr. 57. Apollon. de adv. Bekk. An. II 573: , Ἀνάλογος γὰρ xol ἡ
παρ᾽ Αἰολεῦσι βαρεῖα τάσις, λέγω δὲ rov: ὄψι γ᾽ ἄ. Herodian. π. μον.
λέξ. 26, 11 ubi ὀψὲ γὰρ ἀρξάτω. Fortasse Alcaei, qui videtur sive de
vento sive translate dixisse:

Πεσεῖται ταχέως" ὄψι γὰρ ἄρξατο.
vid. proverbium ap. Sehol. Soph. Ai. v. 257: A4À' ἔπεσε ταχέως᾽ δειλι-
νὸς γὰρ ἤρξατο. Futurum πεσεῖται Aeolensibus tribuit Eust.
Pozrax Lvna. II. 4b