FRAGMENTA ADESPOTA. 699

Οἱ δέ vv καλόν. ες ^ 1880
σῶμα περισταδόν, ἠῦτε ϑηρός.
τοῦδ᾽ ἀάσαντο κύνες κρατεροί᾽ πέλας
"Ἄλκαινα πρώτα᾽ μετὰ ταύταν δ᾽ ἄλκιμα τέκνα
5 Μυγκεὺς καὶ Βαλίος πόδας αἰνετός
ἠδ᾽ ᾿μάρυνϑος.

* * * * *

Σπαρτός τ᾽ ὧν Ἄργος τε Βορῆς τ᾽ αἰψηροκέλευϑος.
τοῦ δ᾽ ᾿ἀκταίωνος πρῶτοι φάγον, αἷμα δ᾽ ἔλαψαν'
τοὺς δὲ μετ᾽ ἄλλοι πάντες ἐπέσσυϑεν ἐμμεμαῶτες"
ἀργαλέων ὀδυνῶν ἄκος ἔμμεναι ἀνθρώποισιν.

lta hae veteris alicuius poetae reliquiae nunc in heroicos versus re-
dactae sunt, at apparet lyricos potius hie numeros deprehendi, et mihi
quidem videntur Stesichori versus delitescere, quem Pausania auctore
ΙΧ 2, 3 constat Actaeonis fabulam illustrasse, ut mihi videtur peculiari
carmine, quod ᾿κταέων sive ἀκταιονές inscriptum fuerit, vide quae
dixi in Annal. Antiquitat. 1850 p. 401seqq. Fortasse Philodemus s.
εὐσεβ. p. 60 Gomperz €. 147 huius carminis fecit mentionem: (Στησί-
χορ)ος Ἀκταίωνι καὶ ὠμλκμά)ν. καὶ καϑάπερ... ἐν ᾿Ηοίαις λέγεται, nam
ibi tragieos poetas, velut ςΦρυνέχγος κταίωνι καὶ ("ogé)v (vid. Suidas) com-
memoratos fuisse minus est verisimile. Ad idem hoc carmen referas etiam
fr. adesp. 37: Μελάμποδά τ᾽ demólvxóv τε, nam utrumque nomen ab
Hygino 181 inter Actaeonis canes refertur. Itaque sic fere redinte-
grandus ille locus: τὰ δὲ ὀνόματα τῶν ᾿ἀκταίονος κυνῶν ἐκ τῶν (Στη-
σιχόρφου) οὕτως" οὗ δέ vv κτλ. . .. καὶ (ἄλλου), οὃς ὀνομαστὶ ἐξή-
γεγκεν ὃ Στησίχορος κατὰ λέξιν" καὶ τότ᾽ κτλ. Apparet autem
quatuor fragmenta servata esse. M. Sehmidt (Mus. Rhen. VI 404 seq),
qui satis violentis mutationibus heroicos versus restituit, vindicat Era-
tosthenis Mercurio, sed ultimum versum (v. 12) ad  Panyasin refert.
ldem postea (Philol. VII 760) in primis verbis δὴ νῦν poetae nomen
deliteseere arbitratur, et “εινάρχου corrigit, ut Dinarchus epicus poeta
intelligendus sit: Delius hie Dinarcho oratore natu maior, “ιονυσιακά
seripsit, in quo carmine etiam Actaeonis obitum descripsit, quem ad
Baechum retulit, cf. Müller Frag. Hist. IV 491. At Dinarchus nimis
obseurus: neque de Sacada cogitandum, cuius nomen fortasse aliquis

hie deliteseere existimet. — V.1. οὕτως" Οἱ δέ vv seripsi, quanquam
possis etiam οὕτω δέ vv, ut οὕτω poetae sit, libri οὕτω (οὗτοι) δὴ νῦν.
— V. 3. ϑηρός Sealiger, ' vulgo ϑῆρες. — Y. 8. τοῦδ᾽ ἀάσαντο ,scripsi

(ef. Hesych. ἀάσαντο, ἔβλαψαν), P τοῦ δ᾽ αὖ τό, ἰἱαῦς X τοῦ δάσαντο,
V τοῦ δάσαντος, vulgo τοῦτον ἐδάσαντος, unde male corrigunt τοῦδε
δάσαντο, quod ab hoc loco alienum; antea ὠδάξαντο conieceram. —
κρατεροί,, hbri κρατεροῦ. — V. 4. "Aixouve scripsi, ἄρκενα libri, unde
Sealiger "4ozvto (ef. Aeschyl. ,ap. Pollue. V 47 et Ovid. Met. ΠῚ 315).
Compares Schol. ll. v 29: of κύνες moÀlaxtg ὀνομάξονται “μετὰ τῶν
χκτητόρων, οἷον Κέρβερος "Διδου, Ὄρϑος Γηρυόνου, Ἄἄλκαινα ᾿ἀκταίωνος.
Ceterum nihil excidit, tres qui deinceps recensentur, Alcaena nati sunt.
— πρώτα, μετὰ ταύταν δ᾽ scripsi, vulgo πρώτη, μετὰ ταύτην, nisi malis
s δ᾽ αὖ τάν. — V. 5. Βαλίος Mitscherlich (nisi quod Βαάλιος scripsit),
ibri βάνος. — αἰνετός Gaule, libri ἀνετός, cf. Antimach. a . Paus. VII 25:
πόδας αἰνετὼ ἤλασεν ἵππω, et ap. Schol. Il. ὃ 239: Zeipóg τ᾽ ἠδὲ dofos,