FRAGMENTA ADESPOTA. 695

25. 1327

Ὁ τὸν κυσὸν τρωϑείς
ἤδεις, ὕπον μάλιστα ToU κράνους χρεία.

26 A.
Bev βαὺ κατὰ κύν᾽ ὃς φωνὴν tug.
20 Β.
Γηρεὶς ἐν οἰκίοισιν.
21.

Ἐγὼ μέν, ὦ Μεύκιππε, δεξιὴ σίττη.

ἄνϑη ἀνϑεὶν) ἐν αὐτῇ" (vid. Steph. Byz. v. ᾿ἀνθηδὼν οὐ Schol. Il.
B 508) deiude possis tetrametrum restituere πέλλα γὰρ τρυγὸς κτλ.
sed malui trimetrum conformare, quamquam emendatio incerta, illud
eertum de musto vini Anthedonii (vid. Athen. I 81 Β) locutum esse
poetam, fortasse Ifipponactem, cf. Hippon. fr. 38 et 39.

Fr. 25. Photius p. 355, 19: ὁ τὸν κῦσον τρωϑεὶς ἤδη Αἰσώπου
μάλιστα τοῦ κράνους χοείαι, quae emendata sunt ἃ Dobreo i in Indice
p. 128, nisi praeterea χρείη malis. H. Sauppe ἤδη y praefert.

Fr. 26 A. lo. Alexandr. 32, 33: Καὶ τὸ Boo κατὰ μίμησιν κυνὸς ὀξύ-
νεται, βαὺ βαὺ καὶ κυνὸς φωνὴν ἴεις᾽ ἐξ οὗ καὶ τὸ βαύξω δῆμα. Emen-
davi κατὰ κύν᾽ ὃς φ. €. Meineke olim comico poetae tribuit et (e/g
scripsit, sed Atticis canes latrant αὖ αὖ, vid. Aristoph. Vesp. v. 908,
lonibus foe? βαύ, unde etiam Heraclides Clazomenius (de quo vid. Plato
lone 542 D. Athen. ΧΙ 506 A. Aelian. Var. H. XIV 5) fortasse βαῦς
dictus id est κύων. Conferas Hesych. Κλαξομένιος᾽ οὗτος Ἡρακλείδης
6 Κλαζομένιός τε καὶ ὁ βαῦὺς καλούμενος. Est haec glossa, quae in-
telligi nequit, coniungenda cum praegressa: KAafouévtot. οὗτοι κωμῳ-
δοῦνται" δοκοῦσι γὰρ ἐπικύπτοντες προστιλᾶν᾽ [Κλαξομένιος] ὡς Ἧρα-
κλείδης ó Κλαζομένιος ὁ καὶ βαῦς καλούμενος. Ceterum conf. Auson.
Epigr. 181, 4.

Fr. 26 B. Et. M. 281,2: γηρῶ, yno&c καὶ γηρεῖς᾽ ἡ μετοχή" γηρεὶς
ἐν οἰκέουσιν. quod correxit Sylburg. Respicit huc Cramer Án. Ox.
IV 339, ubi γήφησι scriptum. "Pria exempla partieipii yneds, quae in
Et. M. leguntur, ex Hesiodo depromta, γήραντας τιμᾶν ad Χείρωνος
ὑποθήκας refero, in quo carmine, Centaurus primo loco pietatem erga
deos commendavit (πρῶτον͵ μὲν ὅτ᾽ εἰς δόμον εἰσαφίκηαι, ἕρδειν ἱερὰ
καλὰ ϑεοῖς αἰειγενέτησιν, ὥς κε πόλις ῥέξησι" νόμος δ᾽ ἀφχαῖος ἄριστος,
hic enim versus adiuugendus videtur), proxime loco reverentiam paren-
tum, cf. Pind. Pyth. VI 21.

Fr. 27. Schol. Aristoph. Av. 194: dios δέ, ἐπεὶ ἡ ILU καὶ εἴ
τι τοιοῦτον ὄρνεον δεξιὰ πρὸς ἔρωτας φαίνεται. Ἐγὼ μὲν ὡς 4ευ-
κέππη (V λευκίπη) δ. c. Suidas v. "4e τοῖς ἐρῶσιν exhibet ὦ “Δευκίππη
δεξιά. Emendavit Bentley. Meineke praeterea coniecit δεξιῇ σίέττῃ,
retulit autem ad ZJlipponactem (Babrius p. 123) et coniecit pertinere ad
narrationem de Leucippo et Leucophryne ap. Parthen. Erot. c. 5. Ego
Olim conieci post φαένεται inserendum esse Φοῖνεξ, quem sane non
est improbabile istam fabellam versibus exposuisse.