694 ' FRAGMENTA ADESPOTA. 29. Βαῖνε λάξ, ἐπὶ τραχήλου βαῖνε, καὶ πέλα χϑονί. 28. Ζἤμος ἄστατον κακόν καὶ θαλάσσῃ πάνϑ'᾽ ὁμοῖον ὑπ᾽ ἀνέμου διπέξεται, καὶ γαληνὸς mv τύχῃ, πρὸς πνεῦμα βραχὺ κορύσσεται, xijv τις αἰτία γένηται, τὸν πολέτην κατέπιεν. 24. Πέλλα γάρ (πλείη) τρυγὸς γλυκείης, ἣν ἔτικτεν ᾿Ανϑηδών. Fr. 29. Plut. de cohib. ira c. 9: ἄρχομαι καταφρονεῖν τῶν λεγόν- rov ... καὶ Βαῖνε xz. Meineke Archilocho iribuit. — πέλα, Lobeck πίλνα. Fr. 28. Dio Chrysost. XXXII p. 482: Καὶ ταῦτα ἀκούων Ὁμήρου τε καὶ τῶν ἄλλων ποιητῶν ὑμνούντων ἀεὶ τὸν ὄχλον ὡς χαλεπόν τὲ καὶ ἀπειϑῆ καὶ πρὸς ὕβριν ἕτοιμον, τοῦ μὲν οὕτω λέγοντος — ἑτέρου δὲ πάλιν αὖ, Δῆμος κτλ. Fortasse Solonis sunt versus, nam Arehilocho quominus tribuantur frequentia solutionum prohibet. Meineke inter comieorum fr. anon. 48 recepit. Non ignobilis poetae haec esse cer- tum est, cf. orationem Antonii qua, Octavianum corripit ap. Appian. Bell. Civ. HI 20: ὁ δὲ δῆμός ἐστιν. ὥσπερ καὶ σὺ τῶν Ἑλληνικῶν ἀρτι- δίδακτος ὧν ἔμαϑες, ἀστάϑμητον μὥσπερ ἐν ᾿ϑαλάσσῃ κῦμα κινούμενον" ὁ μὲν ἦλϑεν, ὁ δ᾽ ἀπῆλθεν" o λόγῳ καὶ τῶν ἡμετέρων ἀεὶ τοὺς δημο- κόπους ὁ δῆμος ἐπὶ πλεῖστον ἐξάρας, ἐς γόνυ ἔρριψεν. quibus verbis hunc ipsum locum notari mauifestum est. Respicit huc etiam Demosth. de falsa leg. 136: ὡς ὁ μὲν δῆμός ἐστιν ἀσταϑμητότατον πρᾶγμα τῶν πάντων καὶ ἀσυνθετώτατον, ὥσπερ ἐν θαλάττῃ πνεῦμα ἀκατάστατον, ὡς ἂν τύχῃ, κινούμενον. 'Sed dispar Livianus locus XXXVIII 10: Atheniensis legatus Leon Hicesiae filius . . . vulgata similitudine, mari tranquillo quod ventis concitaretur aequiperando multitudinem Aeto- lorum usus" qui ex ampliore Polybii narratione XXII 14 in aretum redaetus est (orator hic dieitur “ἄωις ὁ Κιχησίων, apud Livium Leon Hicesiae, quorum nihil sanum, verba fecit Δέων ὁ Κιχησίου, Δᾶμις videtur Rhodiorum fuisse orator); referendus est ad Aesopium apologum, quem Babrius versibus explanavit, cf. Solon, fr. 12. — V, 2. ὁμοῖον, vulgo ὅμοιον. -- V. 8. ἢν τύχῃ Kayser, aet γαληνὸς ὧν τύχοι Empe- rius, ἐντ᾽ χώρᾳ B, ἐντείχω M, ἔντ᾽ ἠχῶν Υ͂, ἔντ᾽ ἠχῶ rel. — πρὸς Reiske, vulgo πᾶν. — βραχὺ, lacobs ταχὺ. — V. 4. Fort. &vrtog (hoc etiam Geel) τῶν πολιτέων, et M πολέτ᾽ ἂν. Àc negat singularem nume- rum ferendum esse Bernhardy Paralipom. p. 52. Fr. 24. Et. Gud. 91, 33: ᾿ἀνϑηδών" οὗ μέλισσα παρὰ τὸ ἄνϑη ἐν- δεῖν ἐν αὐτῷ" ἁπλαῖ γὰρ τρύγος" γλυκὶς ἢ ἣν ἔτικτεν ᾿ἀνϑηδών. Et. Sorb. ap. Gaisford. Et. M. 108, 44: , Avénóóvog 7 μέλισσα, παρὰ τὸ τὰ ἄνϑη ἐνδεῖν ἐν αὐτῇ᾽ ἁπλὰ γὰρ τρύγος γλυκίης ἣν ἔτικτεν "Av9 nov. Sehnei- dewin coni. Ananii esse versum: Πλεῖα γὰρ τρυγὸς γλυκείης, ἣν ἔτι- XTEV ἀνϑηδών id est μέλισσα. Sed scribendum: ᾿ἀνϑηδών᾽ ἡ μέλισσα παρὰ τὸ rà. ἄνϑη ἔδειν" (καὶ πόλις Βοιωτίας, διὰ τὸ πλεῖστα