FRAGMENTA ADESPOTA. 691

8 B.
Τόλμα δή, x&v τι τρηχὺ νέμωσι ϑεοί.

9.
Ἦν ϑεὸς ἢ κρέσσων δή rug" ὀνησόμεϑα.
10.
* Οὐ πάντα ϑεοὶ πᾶσιν ἔδωκαν ἔχειν.
11.
᾿Εσϑλοὶ μὲν γὰρ ἁπλῶς, παντοδαπῶς δὲ κακοί.
11 B.

Tovro ποιήσας
- 3 LJ QU M ,
τῶν ἀδίκων ἔργων ἕν τὸ δικαιότατον,

ἀντέπραξε ταὶς ἐπιβολαῖς τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν, ἔστιν δ᾽ ὅτε πάλιν κατὰ
τὴν παροιμίαν" ἐσθλὸς xvi. Fort. f'heognidis e$t.

Fr.8 B. Stob. Flor. LI 8 ubi lemma Εὐριπίδου ἐκ Τηλέφου alienum
esse apparet, recte hunc versum elegiaco poetae tribuit Meineke (Sto-
baeus illo eapite Tyrtaei, Eueni, Callini versus adseripsit), sed non proban-
dum, quod tuns δεῖ vel τολμᾶν δεῖ requirit, vulgo legitur τόλμ᾽ ἀεί,

A et Vind. ss ἀεὶ, B τόλμης ἀεὶ, scripsi τόλμα δή, quocum com-
ponas Homericum 71ετλάϑι δὴ χραδίη. Lemma ἐκ Τηλέφου, ut iam
olim significavi, fortasse pertinet ad LI 6, ut ibi scribendum eit:
Εὐριπίδου (ἐκ Τηλέφου)"

Σὺν τοῖσι δεινοῖς αὔξεται κλέος βροτοῖς.

Fr. 9. Herodian. s. μον. λέξ. p. 40, 23: “έγεται δὲ καὶ κρέσσων

ἡ πλεονάξοντος τοῦ τ... καί ἦν ϑεός" ἢ κρέσσων δέ τι ὀνησόμεϑα.

ταν: pentametrum restitui: Lehrs; ἦν 96e ἢ κρέσσον" τί ὀνησό-

μεϑα. O. Schneider Callim. II 756 ἦν ϑεὸρ yj κρέσσων᾽ τί δ᾽ οἰησόμεϑ᾽
(αὖ μογέοντες);

Fr. 10. Epigramma incertum in Anthol. XII 96: Οὔτι μάταν $va-
τοῖσι φάτις τοιαδὲ βοᾶται, ὡς οὐ πάντα *-1À. Fortasse illud ipsum
ὡς praemittendum, nisi malis οὐ γὰρ ἅπαντα. — ltem ex antiquiore
elegiaco poeta videtur petitum, quod : ib. XII 18 Alpheus dicit: τοῦὖ-
νεκὲν οὐ φεύγειν γλυκὺν ἵμερον, ἀλλὰ διώκειν πᾶσι λέγω: ψυχῆς
ἐστὶν Ἔρως ἀκόνη.

Fr. 11 A. Aristot. Eth. Nie. II 5: Καὶ διὰ ταῦτ᾽ οὖν τῆς μὲν κακίας
ἡ ὑπερβολὴ καὶ ἡ ἔλλειψις, τῆς δὲ ἀρετῆς ἡ μεσότης᾽ ἐσϑλοὶ κτλ.
πος LbOb κακοὶ δὲ παντοδαπῶς.

Fr. 11 B. Suidas: τοῦτο ποιήσας f» (ita libri v. καὶ ἕν) κατὰ τὴν
παροιμίαν τῶν ἀδίκων ἔργων δικαιότατον. Adde Polyb. IV 18: οἵ δ᾽
Αἰτωλοὶ... ἐγκρατεῖς ενύμενοι τῆς πόλεως τῶν ἀδίκων ἔργων ἕν τοῦτ᾽
ἔπραξαν δικαιότατον. et XV 925: Δείνωνα τὸν “Ιείνωνος ἐπανείλετο
᾿ἀγαθοκλῆς, καὶ τοῦτο ἐπραξε τῶν ἀδίκων ἔργων, ὡς ἡ παροιμέα φησί,
δικαιότατα. Proverbium hoc ex elegiaco carmine repetitum esse mani-
festum. .

44*