CARMINA POPULARIA. MU 685

μέλπειν τε ϑεοὺς ἕν τ᾽ εὐφροσύναις
ἧτορ ἰαίνειν : : τ 1880
τοιῷδ᾽ ὑπὸ παιδονύμῳ.
Affert Aristid. I 452: δευτέρα ἐδύκουν ἐν τῷ ἱερῷ εἶναι τοῦ ᾽2-
σκληπιοῦ 0o9piqv εὐθὺς ἐξ ὑδοῦ ποϑὲν ἥκων. καὶ χαίρειν ὡς ταχέως
ἀνεώγνυτο" ἐδόκουν δὲ καὶ τοὺς παῖδας ἄδειν τὸ ἀρχαῖον oue,
ov ἡ ἀρχή ἐστι Δία κτλ. καὶ εἶναι ἐν ἐκείνῳ τῷ μέρει τοῦ ἄσμα-
TOg' πολὺ κτλ. Ηος quamquam ab Aristide antiquum. vocatur
earmen, satis tamen novicium videtur. — V. 1. Aristides quod
infra dieit p. 485: κελεύει. . . καϑέξεσθαι εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ
ἱεροῦ, καλοῦντα Δία, ϑεὸν (l ϑεῶν) ὕπατον καὶ ἄριστον, ad Ho-
merum referendum. --- V. 9. τὸ μέσον. fort. λῷστον. — V. 8.
τε ϑεοὺς ΓΖΘ. v. τοὺς ϑεοὺς. -— V. b fort. παιδονομῆϊ. —
Aperte ficta exordia bymni im Minervam:
"Emeo9s Περγάμῳ νέοι.
et in Baechum:
Χαῖρ᾽ ὦ ἄνα κισσεῦ e —
Διόνυσε.
quae rhetor halucinabundus profert I 513. Idem valet de paeane
I p. 62.

Segregavi reliquias //ymnorum in Attin, quae leguntur apud
Origenem (Hippolyt.) adv. Haeret. 118: Τοιγαροῦν, φησίν, ὅταν
συνελθὼν ὁ δῆμος ἐν τοῖς ϑεάτροις εἰσίοι τις ἠμφιεσμένος στολὴν
ἔξαλλον, κειϑάραν φέρων καὶ ψάλλων, οὕτως λέγει ἔδων τὰ μεγάλα
μυστήρια οὐκ εἰδὼς ἃ λέγει" Εἴτε Κρόνου γένος, εἴτε Διὸς μάκα-
θος, εἴτε Ρέας μεγάλης χαῖρε τὸ κατηφὲς ἄκουσμα Ῥέας "ru, σὲ
καλοῦσι uiv ᾿ἡσσύριοι τριπόϑητον "ἄάδωνιν, ὕλη δ᾽ Αἴγυπτος Ὄσι-
θεν ἐπουράνιον uvis κέρας, “Ἕλληνες σοφίαν, Σαμοθρᾷκες ᾿Αδὰμ
σεβάσμιον, Αἰμόνιοι Κορύβαντα, καὶ οἵ Φρύγες ἄλλοτε μὲν Πάπαν,
ποτὲ δὲ νέκυν, ἢ ϑεόν, ἢ τὸν ἄκαρπον, ἢ αἰπόλον, ἢ χλοερὸν στά-
χυν ἀμηϑέντα, ἢ ὃν πολύκαρπος ἔτεκεν ἀμύγδαλος ἀνέρα συρικτάν.
Τοῦτον φησὶν εἶναι πολύμορφον ἴάττιν, ὃν ὑμνοῦντες λέγουσιν
οὕτως Ἄττιν ὑμνήσω τὸν Ρείης, οὐκ ὠδινῶν συμβόμβοις. οὐδ᾽
αὐλῶν ᾿Ιδαίων Κουρήτων. μύκτητα, ἀλλ᾽ οἷς Φοιβείαν μίξω μοῦσαν
φορμίγγων, εὐοῖ. εὐὼν ὡς Πάν, ὡς Βακχεύς, ὡς ποιμὴν λευκῶν
ἄστρων. Haec Sehneidewin (Philol. III 247 seq.) ad numeros
revocare studuit, cf. etiam G. Hermann in Aetis Soc. Sax. 1849
p. l, qui hexametros restituere conatus est, et Sehneidewin in
Nuntiüs Gotüng. 1852 p. 101. Sed prior quidem cantilena mihi
aliter conformanda videtur, constat autem versibus anapaestis,
quos deinde dactyliei tetrametri excipiunt.