CARMINA POPULARIA. : 611

εὔφρονι ϑυμῷ. εὐφημί(εῖτ᾽ ὦ,
β'Ὴ Ἱκτῆρα κλάδον ἐν παλαίμαις, dg
ἀϊγλγαὸν ἔρνος, κοῦροι ᾿“ϑη(νέων).
y 5. WI.... AME.. ΓΟΣΥΜΝΟΣΑΕΙ
KAYTONHI ... ONV ,

0 ᾿Ἐπιτάρροϑον διῶ ποτ᾽ * {ἐγεῶνατο

factos esse consentaneum est. Dittenberger ibidem 1716 reliquias alius
paeanis edidit eodem loco repertas, quae ad Macedonis paeanis eimili-
tudinem proxime aecedunt, sed maior pars tabulae periit, ita ut resti-
tuendi periculum irritum sit. Item carminum reliquiae deprehenduntur
n. 171 d, 171 ἔς 171g, 171 h, 171i, 171 k. — Neque Macedonis poema
omni ex parte integrum servatun:: nam tabulae dextra pars cum ab-
seissu esset, lieuit novissimos tantum versus recuperare, neque quot
litterae in fine v. 1--19 int«reeptae sint, comparet. Sed si ab his de-
irimentis discesseris, poema incolume, constaus Xll pericopis binorum
plerumque. vel ternorum sive quaternorum versuum, Versus in lapide
non sunt diremti, quemadmodum in Sophoclis paeane fr. 7, sed lapi-
darius eontinuavit scripturam, ita quidem ui iu secundo pericoparum
versu (nam binis fere versibus absolvit pericopas, peric. 6. 9. 11. 12
unus versus suffeeit) εἴσϑεσιν adhiberet, velut:

'Ho* Ἰασὼ AxeGo τε καὶ Αἴγλη καὶ Πανάκεια Ἠπιόνης b Gk:
ἀριπρέπτω Ὕνιεια. ἰὴ Παιάν.

Itaque carminis articulis distincti species nulli dubitationi obnoxia:
praeterea perieopis 7—12 clausulae loco epiphthegma solenne subiectum,
quod nee prioribus perieopis 1— 6 defuisse consentaneum est, sed quo-
nium pro numerorum lege variatur (ἐὴ παιάν, ib Παιάν, ὦ ἃ Παιὰν,
ὦ i, ὦ ἰὲ Παιάν) satius est hoc additamento abstinero. Scriptura
eum passim evamida vel fraeto lapide intercepta sit, moneo Cumanudis
esse supplementa pleraque, ceterjs locis auctorem nominavi. — V.1
et 2 redintegravi, tetrametro dactylico bini dimetri subiiciuntur, quem-
admodum in Euripilis Phaeth. fr. 7756 v. 6 dimetri cum tetrametris
copulantur, Θκεανοῦ πεδίων οἰκήτορες εὐφαμεῖτ᾽ ὦ xr. Ac simili-
lus numeris Aeschylus in extremo Eamenidum cantico usus est. Hia-
ium μέλπετε εὔφρονι et rursus ϑυμῷ εὐφημεῖτ᾽ ὦ tuetur Euripides
ibid. ὠπαεέρετε- ὦ ἴτε λαοί, — V. 8 οἱ 4 — zhóg et κοῦροι
᾿ϑηνέων. vel ᾿᾿ϑηνῶν scripsi numeris iisdem, qui supra v. 1 et 2. Ne
quis participium ἔχοντες desideret, haec breviloquentia videtur hymnis
inprimis propria esse, ef. ad Pind. OL. VII 9. quamquam ita etiam
ali, velut Apollon. Rh. ΠῚ 443 ἐπ᾽ αὐτῷ δ᾽ ὄμματα κούφη λοξά, παρὰ
edits σχομένη ϑηεῖτο καλύπτρην. ubi recte schol. λείπει τὸ ἔχουσα.
ze similiter passim tam Latini, quam nos. zig ἔρνος est Apollo,
quod moneo, ue , quis ad κλάδον referat. Dittenberger iv παλαίμαισιν
ἔχοντες ἐλαία) ἀγ. d. x. ᾿᾿ϑηνῶν seripsit, Kaibe! versus numero con-
snlens non meliore successu ἐν παλάί(μαις ἀνέχοντες v2o2l.v ἐλαίας)
d. ἐς x. AOn(vaiov oo - o o), at κοῦροι ᾿᾿ϑηναίων sunt Athenien-
ses, universa civitas, v. Hom. ll B 551, κοῦροι ᾿ϑηνάων ἱερῶν
iuventus Attica, vid. Hesiodi versum ap. Hesyeh. ἐπ᾿ Εὐρυγύῃ

ἀγών. — V. 5. 6, quos restituere non audeo, exhibeo secundum
: ον τ

novum exemplum. 'Cumanudes. κλυτὸν ἤπιον, Kaibel κλυτὸν ἠΐϑεον

proposuit. -- V. 1. ὅ() ποτ᾽ ἐγείνατο scripsi, lapis ut videtur

OrTTOZ, Cumanudes 0(v) ποτ᾽, ut de Aesculapii matre Coronide sermo