CARMINA POPULARIA. . 613 "Ait μύλα ἄλει" καὶ γὰρ Πιττακὸς ἄλει, μεγάλας Μιτυλάνας βασιλεύων. 44. M c 1513 Ὧ παῖδες, ὅσοι Χαρίτων rc καὶ πατέρων λάχετ᾽ ἐσθλῶν, D AMA L2 , " e n μὴ φϑονεῖϑ᾽ ὥρας ἀγαϑοῖσιν ὁμιλίαν" ^ AJ , ^ n t 1 -*" PEL , σὺν γὰρ ἀνδρείᾳ καὶ ὁ λυσιμελὴς ἔρως ἐπὶ Χαλκιδέων ϑάλλει πόλεσιν. 45. Τὸν ᾿Ελλάδος ἀγαϑέας στραταγὸν ἀπ᾽ εὐρυχόρου Σπάρτας ὑμνήσομεν, ὦ ᾿ἰὴ Παιάν. v-vwzw, postea autem Aeolieos accentus revocandos esse ratus v. 2 verba traieeit καὶ Πέτταπος γὰρ &Aet o 2 o v 2 —. Facile apparet ele- gantissimi carminis varietatem numerorum ita plane everti: ac permirum ili legi, cui olim Graecos obtemperavisse opinatur, unum hoc astri- etum esse monumentum, satis illud quidem exiguum nec valde ve- tustum: attamen Hitschelio asseusus est Hermann Epit. doctr. metr. 220 ed. 92. Fr. 44. Plut. Amator. e. 17: Aeiorot élue δὲ τὸν μὲν ,“Κλεόμαχον ἄλλως ἀποθανεῖν φησι, κρατήσαντα τῶν ᾿Εφετριέων ἐν τῇ μάχῃ τὸν δὲ ὑπὸ τοῦ ἐρωμένου. φιληϑέντα τῶν ἀπὸ Θράκης Χαλκιδέων γενέσθαι, πεμφϑέντα τοῖς ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῦσιν ἐπίκουρον" 09sv ἄδεσϑαι παρὰ τοῖς Χαλκιδεῦσιν" Ὦ παῖδες κτλ. --- V. 1. ὅσοι scripsi, vulgo of. — λάχετ᾽ Meineke, ἐλάχετε vulgo. — V. 2. ὁμιλίαν, gut ὁμιλεῖν, αὖ olim scripsi corrigendum, aub ὥρας ἀγαϑοὶς (ἐραν ἃς) ὁμιλίαν. — V. 8. ἀνδρείᾳ, BE ἀνδρία. Fr. 45 Plut. v. Lys. 18: Πρῶτον. μὲν γάρ, ὡς ἱατορεῖ Δοῦρις, Ἑλλήνων ἐκείνῳ (φυσάνδρρ») βωμοὺς αἷ πόλεις ἀνέστησαν ὡς ϑεῷ καὶ ϑυσίας ἔϑυσαν, εἰς πρῶτον δὲ παιᾶνες ἤσϑησαν, ὧν ἑνὸς ἀρχὴν μνημονεύουσι τοιάνδε᾽ τὸν SUA. — V. ἃ. στραταγὸν, Sg στρατηγὸν. -— εὐρυχόρου Naeke, v. εὐρυχώρου. --- V. 8. ὑμνήσομεν, SgAC ὑμνήσωμεν. — ὦ om. C, praeterea SgAPaSV ὠὴ παιάν. Fort. praestat ὦ (nis, vid. Hephaest, p. 128 et exitum paeanis Chaleidensium in Titum Fla- mininum ἂρ. Plut. vit. Flam. 16 (ubi correxi quod v. 2 legitur μεγα- λευκτοτάταν ὅρκοις): πίστιν δὲ Ῥωμαίων σέβομεν τὰν μεγαλαυχοτάταν ὕρκους φυλάσσειν. μέλπετε κοῦραι Ζῆνα μέγαν "Papuov ve Τίτον 9' ἅμα Ῥωμαίων τε πίστιν' ἐἰήϊε Παιάν" ὦ Τίτε σῶτερ. in hune modum esse metiendum ^ ; .-υ. συ -νστυ-ἰυσυς-υς« nisi praestat divisim scribere ἐὴ ἐέ, uam ex geminata interieetione originem duxit adiectivum ἑήιος. Variari solebat epiphthegma in pae- PoxzrAm Lvn. 1Π1. ' 43