012 CARMINA POPULARIA. ἢ τὰν ϑύραν φέρωμες ἢ τοὐπέρϑυρον, 15 ἢ τὰν γυναῖκα τὰν ἔσω καϑημέναν" 1819 μικρὰ μέν ἐστι, ῥαδίως μὲν οἴσομεν. ἂν δὲ φέρῃς τι, μέγα δή τι φέροιο. ἄνοιγ᾽. ἄνοιγε τὰν ϑύραν χελιδόνι" 20 οὐ γὰρ γέροντές ἐσμεν, ἀλλὰ παιδία. 42, νῷ 3 Ζέξαι τὰν ἀγαϑὰν τύχαν, δέξαι τὰν ὑγίειαν, τι », AJ - L4 41] Σ , , ἃν φέρομεν παρὰ τᾶς ϑεοῦ, Qv ἐκαλέσσατο viva. 48. υ«Οῶυν. dA c cn MPO Ic vVwuzlwuuzt-wuwuv.- M, ubi praeterea NEA χελιδονισμοῦ mos respicitur: νεῦμαί τοι νεῦμαι ἐνιαύσιος, ὥστε χελιδὼν ἔστηκ᾽ ἐν προϑύροις, ψιλὴ πόδας. --- Υ. 14. φέρωμες, Ο φέρομες, Eust. φέρομεν. — τοὐπέρϑυρον, vulgo τὸ ὑπέρϑυ- ρον. --- V. 16. μικρὰ μέν, fort. μικρὰ γάρ..-Ξ uiv, Meineke vuv. — οἴσο- pev PVK, οἴσομαι C. — V. 17. àv δὲ scripsi, v. ἂν δὴ, formam ἂν solli- citare non sum ausus, quamquam sane dorica dialectus αὐ δὲ vel «i κα δὲ flagitat, sed supra quoque v. 13 εἰ legitur. — V. 18. τι φέροιο scripsi, τι φέροις B, vot φέροις P, τι καὶ φέροις VL. — Efficiunt vulgo ex his duobus versieulis senarium, velut Dindorf Ἐὰν φέρῃς δέ TL, μέγα δή τι καὶ φέροις, Meineke ἂν δὴ φέρῃς τι, μέγα τι δὴ καὐτὸς (καὐτὴ) φέροις. Fr. 49. Argument. Theoeriti ul: Τοὺς δὲ νενικημένους (βουκό- λουρ) εἰς τὰς περιοιπέδας χωρεῖν, ἀγείροντας ἑαυτοῖς τὰς τροφας᾿ δι- δόναι δὲ καὶ ἄλλα τινὰ παιδιᾶς καὶ γέλωτος ἐχόμενα, καὶ εὐφημοῦντας ἐπιλέγειν" Δέξαι κτλ. Ahrens in quatuor versus discripsit. — V. 1. δέξαι τὰν PQ Geu. Call. Ambr., legebatur δέξαι δ᾽. — Lips. Borb. bis τὴν, Gen. τὸν ἀγαθόν, Lips. ὕγειαν, Ambr. ὑγείαν. — V. 9. φέρομεν, Ziegler φέρομες fort. ex Ambr. possis péguev coniicere, vid. Et. M. 253, 26, quemadmodum φέρτε dicitur, sed dactylum tuetur proximum colon, si lectio vitii expers. Ahrens ἃ φέρομεν edidit. — - τᾶς Hermann, vulgo τῆς, Ambr. τοῦ, — ϑεοῦ, Schneidewin ϑεῶ. — ἂν iw. τήνα om. Vat. 1, 2. Borb. Lips. — ἐπαλέσσατο, Call. ἐκαλέσατο, Gen. ἐκαλέσαντο, Ambr. ἐκλελάσχετο. Emendatio incerta, fortasse ἂν ἐκλάξετο vel ἐκλάξατο τήνα legendum, i. e. quam dea claustris suis retinebat, ut sit media verbi forma, passivum testatur Hes. κατεκλάξετο᾽ κατεκέκλειστο, κατακεκλεισμένως εἶχεν. Hermann coni. κἀχαρίσσατο τήνα, Duebner dv ἐχαρίσσατο τήνα, Ahrens & ᾿κελήσατο vive. Fr. 43. Plut. Sept. Sap. Conv. c. 14: Ἐγὼ γάρ, εἶπε, τῆς ξένης ἤκουον. ἀδούσης πρὸς τὴν μύλην ἐν Λεσβῷ γενόμενος" ἄλει κτλ. — V. 9. ἄλει scripsi, ut etiam Koester coni, vulgo ἀλεῖ legitur, quod et institutae sententiae et numero versus adversatur. Ritschl in Mus. Rhen, 1.801 auctore Reisigio contendit hanc cantilenam argumento esse, olim Graecos in versibus pangendis non tam syllabarum mensuram curavisse, quam accentus habuisse rationem, itaque servata scriptura ἀλεῖ carmen