664 , CARMINA. POPULARIA.

26.
Στρίγγ᾽ ἀποπομπεῖν
νυκτιβόαν (γᾶς),
στρίγγ᾽ ἀπὸ λαῶν, i Ρ 20758 νον 1806
ὄρνιν ἀνώνυμον (ἐχϑρῶν)
5 ὠκυπόρους ἐπὶ νῆας.

cod. Mor. κορώνη. Adde Schol. Pind. Pyth. III 27: κάν τῷ βίῳ cops
(eod. Gott. εὐκορεῖ) ἀντὶ τοῦ κόρας (cod. Gott. κούρους) κορώνας. παρο-
τρύνοντες δ᾽ (cod. Gott. προτρεποντερ) ἔνιοί φασιν" ἐκκορεῖ κόρους κορώ-
νας (cod. Gott. ἐκκόρει κόρει κορώναρ). quae Boeckhio ex dittographia
orta esse videntur: idem scripsit ἐκκόρει, πόρει "opm ,exorna, orna
cornicem. Hermann Opusc. Hu 828: κἂν τῷ βίῳ, ὡσπερεὶ ἀντὶ τοῦ κού-
ρους, κορώνας παροτρύντες ἔνιοί φασιν᾽ ἐπκόρει κόρην, κορώνη" i. e.
devirgina virginem corniáx. NWelcker Prometh. 397: ,ἐκκόρει, κόρε, κορώ-
νην. Mihi leg. videtur: κἀν τῷ βίῳ ἐκκορεῖν ἀντὶ τοῦ ὑποκουρί-
ξεσϑαι, καὶ κορώνας παροτρύνοντες ἔνιοί φασιν" ἐκκόρει, κόρη
κορώνη. Etenim quod ὑποκουρίξεσϑαι vel κουρίξεσθαι dici solebat,
vulgo dicebatur ἐκκορεῦν, vid. Hesyeh. κουριξομέναις, ὑμεναιουμέ-
veg, γαμουμέναις, διὰ τὸ λέγειν" σὺν πούροις τὲ καὶ κόραις" ὅπερ νῦν
παρεφϑαρμένως ἐκκορεῖν (cod. ix κόρεν) λέγεται. — Haec explicatio
etium adhibenda huic cantilenae nuptiali, restituendum autem ἐκχόρει
κόρη πορώνη, hymenaeum cane, virgo cornic, quo nomine apte appellare
licuit cornicem (quod Hesych. habet: κυσϑοκορώνη᾽ νύμφη ex comico
poeta petitum videtur), nisi forte quis comparare malit y£Ast χελώνη,
quod extat supra. Ex eadem hae cantilena nuptiali fortasse etiam
petitum est, quod exhibet Schol. Pind. et Hesyeh.:

Σὺν πόροις τε καὶ πόραιρ.

quod Aeschylus in Danaidibus adhibuit. Resp. huc etiam Aelian. Hist.
An. ΠΙ 9: ᾿ἀκούω δὲ τοὺς πάλαι καὶ ἐν τοῖς γάμοις μετὰ τὸν ὑμέναιον
τὴν κοφώνην καλεῖν, σύνϑημα ὁμονοίας τοῦτο τοῖς συνιοῦσιν ἐπὶ τῇ
παιδοποιΐᾳ διδόντας.

Ἐν. 56. Festus p. 314: (Strigem ut ait Verrijus Graeci στρέγγα ap(pel-
lant), quod maleficis mulieribus nomen inditum est, quas volatieas etiam
vocant. Itaque solent his verbis eas veluti avertere Graeci: ETPPINTA
IIOMHEIEN NTKTIKOMAN XTPINTATOAA4ON OPNIN ANQ-
NTMION QKTIIOPOTZ ἘΠῚ NHAZ. — V. 1. ἀποπομπεῖν, Turne-
bus ἀποπέμπειν, sed Hesychius ἀποπομπεῖν τὸ ἀποπέμψασϑαι καὶ
ἀποκαϑήρασϑαι. — V. 2. νυκτιβόαν γᾶς seripsi , αὖ versus aequalis sit
proximis, νυχτιβόαν Turnebus, ψυκτικορώνην Müller, quod nusquam
legitur, neque aptum: νυκτικόρακα si numero conveniret, dici poterat:
nam hanc avem sive noctuam (cf. Ungeri copias ad Valgium p. 13) strigis
nomine significari veteres credebant, ut Hesychius testatur: at in vetere
hae cantilena avis feralis proprium nomen additum fuisse non est veri-
simile, nam veteres ipsi ambigebant, ut Plinius docet H. N. XI 232:
»Fabulosum arbitror de strigibus ubera eas infantium labris immulgere:
esse in maledietis iam antiquis strigem convenit, sed quae sit avium
constare non arbitror". Recte igitur Turnebus γυκτιβόαν scripsit, quod
Hesychius planissime confirmat: Σερίγλος" τὰ ἐντὸς τοῦ κέρατος" νυκτί-
φοιτον᾽ καλεῖται δὲ καὶ vowrofoc, of δὲ νυκτοκόρακα. quae glossa ex dua-
bus coaluit, fuisse videtur: στρίγγα᾽ ὄρνεον νυχτίφοιτον' καλεῖται
δὲ καὶ νυκτοβόας. idem Hesych.: γλαύξ' νυκτοβάς, πετεινὸν VUXTE-
ρινόν, ubi ambigas, utrum νυκτοβόας an νυκτοβαῦς sit restituendum. —