662 . CARMINA POPULARIA,
19.

Ποῦ μοι τὰ ῥόδα, ποῦ μοι τὰ ἴα, ποῦ μοι τὰ καλὰ
σέλινα;
Ταδὶ τὰ ῥόδα, ταδὶ τὰ ἴα, ταδὶ τὰ καλὰ σέλινα.

20.

Χαλκὴν μυῖαν ϑηράσω.
Θηράσεις, ἀλλ᾽ οὐ λήψει.

. ᾿ m x. ou ΝΗ "1804
A. Χέλει χελώνη, ví ποΐεις ἐν τῷ μέσῳ; |]
B. Μαρύομ᾽ ἔρια καὶ xoóxev Μιλησίαν.

codd. πολλῶν (C πολλὸν), qui etiam Ἀρείσσονες praebent. Cf. praeterea
schol, Platon. p. 293, ubi v. 3 ἔνεσμεν, ἣν δὲ λῆς, πεῖραν λαβέ.
Diogen. Il 30 et V 3. Zenob. I 82. Greg. Cypr. 1 48. Apost. II 72.
Arsen. p. 51. Conferas denique epigramma Laconicum ap. Plut. Consol.
c. 15 et Arsen. 369:

Νῦν ἄμμες, πρόσϑ᾽ ἄλλοι ἐθάλλεον (ἐϑάλεον), αὐτίκα δ᾽ ἄλλοι,
ὧν ἄμμες γενεὰν οὐκέτ᾽ ἐποψόμεϑα.
ubi Cobet ἁμὲς scripsit.
Fr. 19. Athen. XIV 629 E: Ἦν δὲ καὶ παρὰ τοῖς ἰδιώταις ἡ ἡ καλου-
μένη ἄνϑεμα᾽ ταύτην δὲ ὠρχοῦντο μετὰ λέξεως τοιαύτης μιμούμενοι

καὶ λέγοντες" Ποῦ κτλ. — V. ἃ. om. PVL, add. ABC et epit. Hoesch.
— ταδὶ τὰ ῥόδα censor lenensis, codd. ποῦ μοι ταδὶ τὰ ῥόδα κτλ.

Fr. 20. ,Poll. IX 123: H δὲ χαλκῆ μυῖα, ταινίᾳ, τὼ ὀφθαλμὼ περι-
σφίγξαντος ἑνὸς παιδός, ὁ μὲν περιστέφεται κηρύττων" χαλκῆν
$., οἵ δὲ , ἀποκρινάμενοι" ϑηράσεις «rà. σκύτεσι βυβλίνοις αὐτὸν
παίουσιν, ἕως τινὸς αὐτῶν λάβηται.

Fr. 21. Pollux IX 125: H δὲ χελὶ χελώνη παρϑένων ἐστὶν ἡ ἡ παι-
διά, παρόμοιόν τι ἔχουσα τῇ χύτρᾳ᾽ ἡ μὲν γὰρ κάϑηται, mol καλεῖται
χελώνη, αἵ δὲ περιτρέχουσιν ἀνερωτῶσαι" χελὶ rh €. . ἢ δὲ ἀποκρί-
νεται" ἔρια μαρύ. ... εἶτ᾽ ἐκεῖναι πάλιν ἐκβοῶσιν" ὁ δ᾽ ἔκγονός σου

. ἡ δέ φησι' λευκῶν «t4. Eadem Eust. Θά. 1914, 56. — V. 1. χέλει
χελώνη Eustath., qui dieit: ἔστι δ᾽ ἐν τούτοις τὸ ᾿χέλει προστακτικὸν
δῆϑεν, παρηχούμενον τῇ χελώνῃ. Nisi forte malis γελεῦ, vid. Hesych.
χελεύς" κιϑάρα et χελεῦ" χελώνη. Pollux χελέ, sed Bekker χελιχελώνη.
Simile est πόνῳ πόνηρος, vel rectius πονωπόνηρος ap. Arist. Vesp. 466.
Lys. 850. — ποΐεις Meineke et v. 8 ποίων, i e. mo£sig et ποέων, lege-
batur ποιεῖς et ποιῶν, ita in tabulis Heraeleensibus leguntur non
solum ποΐων, ποΐωντι, sed etiam ἐξεπόιον (i. e. ἐξεποίουν) et ποϊόντασσι
(i. e. ποιεόντεσσι), vid. Ahrens D. D. 208. Praeter Dorienses etiam
Boeoti eiusmodi formis usi sunt, velut in titulo Chaeronensi (Act. Soc.
Saxon. 1854, 199) ποϊόμενει, in cuius locum non erat ποιούμενος sub-
stituendum, quamquam clausula Εἰ vitiosa, item ib. 200 ἀνατυϑί(έαντι
τ)ὸν Εἰδιοίν δοῦλον... τῷ) Σαράπι τὰν ἀνάϑεσιν (πο)ϊόμενει i. e.
ποεόμενοι. Quod in titulo Olympiae nuper reperto (Areh. Zeitg. 1878)
extat Πολύκλειτος ἐπόισε pro ἐπόεισε dictum arbitror: nam semibarbarae
sunt formae quae extant in titulis Cnidiis, quos Newton edidit,