CARMINA POPULARIA, 661
11.
Πόρρω γάρ. ὦ παῖδες, πόδα
μετάβατε καὶ κωμάξατε᾽ . . 1808
βέλτιον.
18.

"Auk; πόκ᾽ ἦμες ἄλκιμοι νεανίαι.
"Aukg δέ γ᾽ εἰμές" αἱ δὲ λῇς, αὐγάσδεο.
“μὲς δέ γ᾽ ἐσσόμεσϑθα πολλῷ κάρρονες.

nus τὸν ἐναγώνιον τῶν κηρύκων πόδα, Galenus de motu museul. Ii 9
et in Hippoer. Epidem. IV 24 etiam brevius τὸν καλούμενον πόδα (τῶν
κηρύκων) appellat, ubi ποὺς neque pedem neque versum (ut est apud
Arist. Ran. 1822), sed periodum, systema significat, quemadmodum
κομμάτιον, quando parabasis partem significat, item latius patet. Huc
adde Pollueis loeum IV, 91: τὸ δὲ κηρύκων γένος. . . καὶ τοὺς ἄγω-
νιστὰς ἀνεκήρυττεν᾽ καὶ ἦν ἀγώνισμα σάλπιγγος πρεσβύτερον. εἰς δὲ
φιλοτιμίαν τῶν ἐπ᾽ αὐτῷ προελϑόντων οἵ τὲ καλούμενοι πόδες συν-
ἐετέϑησαν, ἔλεγχον ἔχοντες εἰς μῆκος πνεύματος wr. lgitur
haee cantilena etiam in certamine praeconum usu veniebat, quod tubi-
cinum certamine antiquius esse tradit Pollux, cum Africanus utrumque
eodem tempore Ol. XCVI institutum esse auctor sit. Hic Pollucis locus
satis superque confutat ea, quae Haupt proposuit de pede praeconum.
— Denique addo falli Naberum, qui in Mnemos. Nova I 164 in narra-
tione Heliodori Aethiop. IV 1 τέλος ὁ μὲν κῆρυξ οἵ ὁπλῖται παριόν-
των ἀνεβόησεν versum sibi visus est indagavisse:

Ἄνδρες ὁπλῖται παριόντων,

quem huic cantilenae adscripsit.

Fr. 17. Lucian. Saltat. 10: Τοιγαροῦν καὶ τὸ ἄσμα, 9 μεταξὺ ὁρ-
χούμενοι (οἵ Adwovsg) ἄδουσιν, ᾿ἀφρφοδίτης ἐπίκλησίς ἐστιν καὶ
Ἐρώτων, ὡς συγκωμάξοιεν αὐτοῖς καὶ cvvogyoivto* καὶ ϑάτερον δὲ
τῶν ἀσμάτων - δύο γὰρ ἄδεται — καὶ διδασκαλέαν ἔχει ὡς χρὴ ὁρ-
χεῖσθαι" πόρρω γάρ φασιν (φησιν), ὦ παῖδες κτλ. τουτέστιν ἄμει-
νον ὁ χήσασϑε, ubi κωμάξατε Solanus, sogdare a, κωμάσατε codd. Cf.
Hesych. κωμάδδειν' ὀρχεῖσθαι.

Fr. 18. Plut. vit. Lyeurg. 91: Τριῶν γὰρ “χορῶν κατὰ τὰς τρεῖς
ἡλικίας συνισταμένων ἐν ταῖς ἑορταῖς, ὃ μὲν τῶν γερόντων ἀρχόμε-
νος pev. Ἄμμες ποκ᾽ κτλ. ὁ δὲ τῶν ἀκμαξόντων ἀμειβόμενος
ἔλεγεν. Ἄμμες δέ γ᾽ κτλ. ὁ δὲ τρίτος ὁ τῶν παίδων" Ἄμμες κτλ.
Possis ad Tyrtaewm referre, siquidem Pollux IV 107 dicit: , τριχορέαν δὲ
Τ ύρταιος ἔστησε, τρεῖς Πακώνων χορούς, xaO" ἡλικίαν ἑκάστην, παῖ-
δας ἄνδρας γέροντας. Iidem versus Instit. Lac. 15 et de se ipsum citra
inv. laud. 15 (ubi inverso ord. v. 1. 8. 2) leguntur. — V. 1. ἁμὲς hic
et similiter v. 2 et 3 scripsi, Miller Misc. 367 ἄμες o9 ἦμες, vulgo
ἄμμες, Plut. secundo loco &usg (Xyl. ἄμμες). — móx ACS prinio Plut.
loeo, v. ποτ᾽. — ἦμες, tertio loco vulgo ἡ μέν, sed Mosc. 1, 3. ἦμες,
primo loco FaL ἦμεν. -- V. 8. δέ γ᾽, Keil coni, δ᾽ hs — εἰμές
Plutarchi primo loco tantum X (εἰμὲν ACS, εἶμεν ia), secundo dsuév,
Vertio e(uév. Ahrens ἐσμὲς vel "iube requirit, et sane antiquior Dorien-
sium sermo ἠμὲς desiderat. — αὐγάσδεο duobus locis, πεῖραν λαβέ primo
loeo, non recte laucheustein πειράσδεο coniecit. — V. 8. ἐσσόμεσϑα
primo loeo AC, v. ἐσόμεσθα, Herwerden ἐσσεύμεσϑα. — πολλῷ Steph.,