056 . E CARMINA POPULARIA.
ὕμνον vevut vt ὅϑεν
Af δὲ díov9' ἅμα χρυσοφάεννα
κρέμβαλα χαλκοπάρφα χερσίν.

TMNOZ EIZ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ.

4.
"AváfaA ἄνω τὸ γῆρας,
ὦ καλὰ ᾿ἀφροδίτα.
EIZ ΔΙΟΝΥ͂ΣΟΝ, . 1299
HE

Καλεῖτε ϑεόν.
Σεμελήϊ᾽ Ἴακχε πλουτοδύτα.

EIZ AIONTZON.

6.
Ἐλϑεῖν, ἥρω Διόνυσε,

εἰς τὸ προσορχεῖσθαέ τε καὶ προσάδειν ταῖς γυναιξὶν ὄργανά τινὰ ποιά,
ὧν ὅτε τις ἅπτοιτο τοῖς “δακτύλοις, ποιεῖν λιγυρὸν ψόφον. δηλοῦσθαι
δ᾽ ἐν τῷ τῆς ᾿ἀρτέμιδος ἄσματι, οὗ ἐστιν ἀρχή" Ἄρτεμι ἐν χερσέν.
Facile apparet duo diversa fragmenta eiusdem carminis afferri. — V. 1.
ἐφίμερον ΑΒ, ἐφ᾽ ἥμερον PVL. — V. 2. ὕμνον L, ὕπνον PV. — νεναι
A, ϑέναι B, ἱέναι PVL. — ὅϑεν BVL, ὅϑε P. Emendatio incerta,
tentavi σοί μ᾽ ἐπὶ φρὴν cov ἐφίμερον ὕμνον ἀειδέμεναι (antea
ὑφαινέμεναι commendavi) ze 068 sv, i.e. φρήν μον ἐπέσσυτο, de elisione
vid. Spitzner Exc. ad 1]. XIII. de adverbio πεδόϑεν cf. Pind. Isthm.
V 88. — V. 3 αἵ δὲ σίονθ᾽ ἅμα yovcopdsvvo scripsi, vulgo ἀδέ τις
(P &óé vic) ἀλλὰ χρυσοφανέα. Requiritur verbum, itaque σίοντι restitui,
de qua forma cf. Anaer. fr. 49. — V. 4. χαλιοπάρᾳα, À a m. sec.
χαλκοπάρηα, » m. pr. χαλποπάραα ut PVL. — χερσίν, conieci χεροῖν,
ut hie versus aequiperetur v. 3.

Fr. 4. Plut. Quaest. Symp. 1Π 6, 4: ἀλλὰ καὶ προσευχόμεϑα δή-
πουϑεν αὐτῇ λέγοντες ἐν τοῖς ϑιυῶν ὕμνοις" ἀνάβαλε κτλ. --
᾿ἡφροδέτα, Dübner, v. ᾿ἀφροδίτη. Quod est apud Hesychium ἀναβαλλα-
γόρας" φάρμακόν τι καὶ λίϑος ἐν Σάμῳ fortasse corrigendum ἀναβαλ-
λόγηρας, quod ad exemplum vocis ἐρυσιπέλας est novatum, lapidi
enim Samio, euius magna vis adversus varia mala esse perhibebatur,
etiam haec virtus potuit atíribui.

Fr. δ. Schol. Aristoph. Ran. 479: Ἔν τοῖς Ληναϊκοῖς ἀγῶσι τοῦ
“Διονύσου ὁ δαδοῦχος κατέχων λαμπάδα λέγει" καλεῖτε Qsóv: καὶ οἵ
ἐπακούοντες ᾿βοῶσι᾽ Σεμελήϊν᾽ Ἴακχε πλουτοδότα (ubi malim
"ow! o, ut numerus anapaestus restituatur) 7j πρὸς τὸ ἐν ταῖς ϑυσίαις
ἐπιλεγόμενον ἐπειδὰν γὰρ σπονδοποιήσωνται, ἐπιλέγουσιν Ἐκκέχυ-
ται! κάλει ϑεόν.

Fr. 6. Cantilenam, quae quidem nulla Eleorum sermonis vestigia
ostentat, servavit Plut. Quaest. Graec. 36, 7: Διὰ τί τὸν “ιόνυσον αἴ