E i

SCOLIA. εἰ 6b

96.
Ὅστις ἄνδρα φίλον μὴ προδίδωσιν, μεγάλαν ἔχει
τιμὰν ἔν τε βροτοῖς ἔν τε ϑεοῖσιν κατ᾽ ἐμὸν νόον.

21.

"Eyys καὶ Κήδωνι, διάκονε, μηδ᾽ ἐπιλήϑου,.
εἰ δὴ χρῆς ἀγαϑοῖς ἀνδράσιν οἰνοχοεῖν.

28.
ὙΒΡΙΟΎ. ΄

ε'εω---υ-υν-.ὺὉ
Zuvu---u-u-u-wv^
-“,εῶὖυν τ πἰἷ-ν -
co dà V D HELME LE C Ὁ
£2-vu-.vve-v--(iv-vvev-u-u-sS

. T Zo. «.
Ἔστι μοι πλοῦτος μέγας δόρυ καὶ ξέφος 1295

καὶ τὸ καλὸν λαισήϊον, πρόβλημα χρωτός"
τούτῳ γὰρ ἀρῶ, τούτῳ ϑερίξω,
, * € M 2 2 3
τούτῳ πατέω τὸν ἁδὺν oivov ἀπ᾽ ἀμπέλω"
"

Seol. 26. Athen. ibid. -- V. 1. μεγάλαν seripsi, vulgo μεγάλην. —
V. 9. ϑεοῖσιν, θεοῖς B.

800]. 27. Athen. XV 695 E. — V. 1. xoi Κήδωνι AB cod. Cant,
κώϑωνι Canter, δὴ κώϑωνι Porson non recte, fort. Καὶ δὼ νε scribendum,
vide Proverb. αἰεί τις ἐν Κύδωνος Zeuob. II 42. Diog. VHI 42, —
διάκονε ΑΒ, διάκουε L. Cant. — V. 2. εἰ δὴ χρῆς scripsi, vulgo εἰ δὴ
ig τοῖς, Porson εἰ χρὴ τοῖς, Dobree 4 χρὴ τοῖς. Possis ἦ δὴ χρή σ᾽,

. Schmidt εἰ δὴ λῇς χρηστοῖς.

Seol. 28. Athen. XV 695 F: Σκόλιον δὲ φασί τινες καὶ τὸ ὑπὸ
Ὑβρίου τοῦ Κρητὸς ποιηϑέν. ἔχει δ᾽ οὕτως" ἔστι κτλ. Eadem
Eust. 1554, 7. Atügit Goettling in comm. acad. lenae 1866. Duabus
strophis earmen, strophae quinis versibus logaoedicis constant: v. 1, 2,
4 sunt hexapodiae, v. 8 tetrapodia, v. 5 pentapodia, sed in hoc hendeca-
syllabo strophae discrepant, variavit enim poeta: in priore versu dactylus
tertiam, in altero seeundam sedem obtinet, quemadmodum etiam Seneca
tragicus sapphieis versibus subinde phalaeceos interserit, pariterque
Priapeum carmen (Meyer Anthol. Lat. 1704) phalaeceos passim sapphi-
cis versibus temperat; item in stropha v. 6 primam sedem occupat
spondeus, quae licentia etiam apud Senecam deprehenditur. —
Hybriae nomen Sehmidt suspicatur restituendum esse apud Hesych.
v. Ἰβυκτήρ (Philol. XIV 760), ut ille Cretensibus etiam ἐωβατήριον
condidevit. — V. 1. μέγας, Eust. μέγα. — V. 4. ἀμπέλω Stephanus,
ἀμπέλων OL Cant. ἀμπέλου Eust. Hartung audacter novavit πατέω τ᾽