SCOLIA. - 649
11.

ἐυμ.ψ.. υὑὐὑωἐΔυν νὼ -

Eu Lau uM MG

Παῖ Τελαμῶνος Aiav αἰχμητά, λέγουσί δε

ἐς Tooíav ἄριστον ἐλϑεῖν Δαναῶν μετ᾽ ᾿Αχιλλέα.

᾿ 18-3 | 1298

Τὸν Τελαμῶνα πρῶτον, Aievra δὲ δεύτερον

ἐς Τροΐαν λέγουσιν ἐλθεῖν Ζαναῶν μετ᾽ ᾿Αχιλλέα.
19. B

Εἴϑε λύρα καλὴ γεμούμην ἐλεφαντίνη,

καί μὲ καλοὶ παῖδες φέροιεν Ζιονύσιον ἐς χορόν.

5 i 20.
Εἴθ’ ἄπυρον καλὸν γενοίμην μέγα χρυσίον,
καί μὲ καλὴ γυνὴ φοροίη καϑαρὸν ϑεμένη νόον.

C εὔϑεα, Epitome Hoeseh. L et Eustath. εὐθέα. — ἔμμεν Casaubonus,
codd. ἐνμὲν vel ἐν μέν, Eust. C et cod. Cant. ἔμεν, Cobet, εἶμεν. —
Olim scolium sio conformandum videbatur:

ὁ δὲ καρκίνος ὧδ᾽ ἔφα χαλαῖσιν τὸν ὄφιν λαβών"
εὐθὺν χρὴ τὸν ἑταῖρον ἔμμεν καὶ μὴ σκολιὰ φρονεῖν.

quemadmodum etiam Cobet eonstituit, nisi quod vg χαλᾷ seripsit. Ce-
terum eonf. Fab. Aesop. 70. Aliorsum pertinet paroemia, qua utitur Plut.
de Herodoti malign. e. 27: Méve, παρκένε, καὶ σὲ μεϑήσω.

Seol 17. Athen. ibid. p. 695 C. Eust. 285, 2. Hespieit Hesychius:
Ἄιδειν (παῖ) Τελαμῶνος" ἦν τι σκολιὸν γεγραμμένον εἰς Αἴαντα. — V. 1.
λέγουσί σε, C Cant. L. Eust. λέγουσί σ᾽, A λεγούσης. --- V. 2. μετ᾽ Eustath.
(ubi etiam Ἀχαιῶν pro Jeveor) vulgo καὶ, Respieiunt huc Theopom-
pus com. ap. Athen. 1 23 E et Autiphan. ib. XI 503 E. cf. etiam Aleaei
Ír. 48. Brunek hoc scolium cum sequente in unum coniunxit. Ceterum
videntur fuisse, qui Tindero tribuerent hoc seolium, vid. Schol. Arist.
Lysistr. 1237: ἀρχή τινος oxolíov: mat Τελαμῶνος αἰχμητά" περὶ οὗ
δεδήλωται ἤδη (vid. Scliol. Acharn. 980). ὃ δὲ νοῦς. ὅτι τὰ ἐναντία λέ-
γομεν ἑαυτοῖς καὶ πράττομεν. ὅταν γάρ τις ἔσῃ ἀπὸ τῶν σκολίων IItv-
δάρου, λέγομεν ὅτι δεῖ μᾶλλον ἄδειν ἀπὸ Ἀλειταγόρας τῆς ποιητρίας.

Scol. 18. Athen. ibid, omisit C. — V. ὃ, μετ΄, libri καί,

Seol. 19. Athen. ibid. et Dio Chrysost, I 36: Ἢ νὴ 2m τῶν Atti-
κῶν σκολιῶν τε καὶ ἐποίνων εὐχὰς οὐ βασιλεῦσι. πρεπούσας, ἀλλὰ δη-
μύταις καὶ φράτορσιν ἀγαθοῖς καὶ σφόδρα ἀνειμένοις" Εἴϑε λύρα κτλ.
— V. 1. γενοίμην, Dio γενοίμαν, fortusse recte, ut est in vasculo Attieo
Annal. Inst. Archaeol. 1837 p. 180: à Ζεῦ πάτερ, αἴϑε πλούσιος yevot-
pev. — ἐλεφαντίνη Ath., sed ap. Dion. tantum M (ἐλεφαντίέα supra,
ἐλεφαντίους 6, lisqurriva BA, ἐλεφαντέη P, ἐλεφαντία rel.) — V. 2.
φέροιεν Athen. et ap. Dion. CM (sed ex corr. φορέοιεν, ut rel.).

Seol. 20. Athen. ibid. et Dio Chrysost. l. L, qui omisit verba καϑα-
ρὸν 8. v, — V. 1. γενοίμην, Dio γενοίμαν, -— V. 2. φοροέη Athenaei