646 n '  SCOLIA.

τὸ τρίτον δὲ πλουτεῖν ἀδόλως.
καὶ τὸ τέταρτον ἡβᾶν μετὰ τῶν φίλων.

9... - 1290
(KAAAIETPATOT.) ἡ "i

Ἔν μύρτου κλαδὶ τὸ ξίφος φορήσω,

ὥσπερ ᾿Δρμόδιος καὶ ᾿Δριστογείτων,

ὅτε τὸν τύραννον κτανέτην

ἰσονόμους τ᾽ ᾿Αϑήνας ἐποιησάτην.

10.
Φιίλταϑ' ᾿Δομόδι᾽, οὔ τί που τέϑνηκας,

hie quoque comieus alieui fabulae inseruit, aut cum Soeleriae versus
librarii negligentia intercepti essent, lemmate relicto comici poetae
nomen huie seolio adhaesit. Respicit etiam Liban. Epist. 1060. — V. 1.
Ovevo, Athen. epit. ϑνητῷ, Schol. Luc. ϑνητῷ ἀνδρί, Theod., Ars. om.
ϑνατῷ. — V. ἃ. φυὰν καλὸν, ap. Ath. AC καλὸν φυὰν, L καλοφυὰν. —
V. 8. τὸ om. Apost. 'heod. Schol. Luc. (idem exhibet sAovrés:w), Schol.
Pl. legit τὸ δὲ τρίτον. — V. 4. καὶ τὸ, Apost. εἶτα τὸ, om. Schol. Luc.
et Plat. (ubi praeterea τέταρτον δέ). — ἡβᾶν, Athen. συνηβᾶν. --- τῶν,
ap. Stob. Trine. σῶν. - I !

Scol. 9 Athen. XV 695 A affert (adde Eust. 1400, 18), quod quo-
niam cum Scol. 10. 11. 12. 18 in eodem argumento versatur, Fritzsche
(Quaest. Aristoph. p. 50) et Schneidewin haec in unius carminis formam
redegerunt. Callistratum carminis auctorem esse perhibet Hesychius v.
Ἁρμοδίου μέλος" τὸ ἐπὶ ouoó(o ποιηϑὲν σκολιὸν ὑπὸ Καλλιστράτου
οὕτως ἔλεγον. quod ad primam huius argumenti tractationem referen-
dum videtur: sed princeps quae sit ex variis cantilenis incertum, for-
tasse est 5800]. 10, quod quodammodo firmat Schol. Acharn. v. 980: Ἐν
ταῖς τῶν πότων συνόδοις 100v vt Ἁρμοδίου καλούμενον, οὗ T ἀρχή᾽
Φιίλταϑ᾽ Aouó0ie, οὔ τί που τέϑνηκας. Respicit Harmodii scolia prae-
terea Aristoph. Acharn. 989. Pelarg. fr. 3. Antiphan. Athen. Xl p. 503 E,
adde Diogen. Proverb. II 68 ibique interpr. — 560]. 9 respicit Aristoph.
Lysisir. v. 632 ibique Schol, Suid. v. ἐν μύρτου et Apost. VII[ 35. —
V. 1. φορήσω, Suidas κρατήσω. — V. 2. καὶ libri, quod hie et pariter
Scol.11 et 12 servavi, Brunck κ᾿ scripsit, at non ausus sum huius elisio-
nis insolentiam his quamvis popularibus cantilenis vindicare: est sane
particulae καί minor vis ac pondus, hine ubi longa vocalis sive diphthon-
gus subsequitur, plerumque eecthlipsin admittit; at ubi a brevi vocali
inchoatur subsequens vocabulum, ibi vero cum illa coalescere solet.
Metrieam potius agnoseo licentiam, poetae hi formas specie dispares,
reapse aequabiles alternatim adhibuerunt. Atque etiam Meineke, qui
olim Ἁρμόδιός τ᾽ ᾿ἀριστογείτων 9^ coniecerat, nunc in Athenaeo καὶ
servavit. — V. 3. κτανέτην AC, κατανέτην Cant. L, κανέτην requirit

Cobet.

5601. 10. Athen. ibid. Respicit Arist. Acharn. v. 1092 Ὀρχηστρίδες,
τὰ φίλταθ᾽ "Aouoó(ov, καλαί, ubi nescio an scribendum eit τὸ φίλταθ᾽
Ἁρμόδι᾽, οὔ ví που. — V. 1. οὔ τί που Schol. Arist. Acharn. v. 980.
Suid. v. οὐδέ ποτ᾽ ἐγὼ et πάροινος et Aristides I p. 183 (ubi οὔ τι zov