SCOLIA. Bn .--

f.
IITOEPMOT.
Οὐδὲν ἦν ἄρα τἄλλα πλὴν ὁ χρυσός.

2.

Ew LU uw.

- -.s(4v-vuv-uvuc-u.wM

i
«.ιυν..
ν vv

ων - -. 1

πςςς

4uv-v-zvv-vM(zuuculcu-zwuwuL.uwWMe

Παλλὰς Τριτογένει᾽, &vaco! 4ϑηνᾶ,
0p9ov τήνδε πόλιν τε καὶ πολίτας

560]. 1. Athenaeus XIV 625 C: Φασὶ δὲ Πύϑερμον τὸν Τήιον ἐν
τῷ γένει τῆς ἁρμονίας αὐτῷ τούτῳ ποιῆσαι σκαιὰ (σκόλια) μέλη" καὶ
διὰ τὸ εἶναι τὸν ποιητὴν ἸΙωνικὸν᾽ ᾿ἸΙαστὶ τληϑῆναι τὴν ἁρμονίαν" οὗτός
ἐστι Πύϑερμος, οὗ μνημονεύει ᾿ἀνάνιος ἢ, Ἱππῶναξ ἐν τοῖς ἰάμβοις οὔ-
τως" χρυσὸν λέγει Πύϑερμος, ὡς οὐδὲν τἄλλα᾽ λέγει δ᾽ οὕτως ó Πύϑερ-
uos οὐδὲν (PV οὐϑὲν) κτλ. Diogenian. Prov. VI 94: Οὐδὲν ἦν τἄλλα
πάντα πλὴν χρυσός" αὕτη ἀρχή ἐστι σκολιοῦ. ἀνατυϑεῖσι δὲ αὐτὸ Πυ-
ϑέρμωνι (Πυϑέρμῳ). Plut. Prov. I 96. Suidas v. οὐδὲν ἦν (ubi παρὰ
pro den). .

Scol. 3. Aihen. XV 694 C: Τῶν οὖν δειπνοσοφιστῶν, o μέν τις
ἔλεγε τῶν σκολέων τόδε, ὁ δέ τις τόδε' πάντα δ᾽ ἣν τὰ λεχϑέντα ταῦτα"
Παλλὰς «và. — V. 1. ᾿4ϑηνᾶ, haud dubie a librariis vulgaris haec forma
ascita est, eum poeta ϑάνα dixisset: in titulis Atticis usque ad Eu-
elidis annum solenni consuetudine ᾿ϑηναία, raro admodum “ϑηνάα
scribitur: post belli demum Peloponnesii exitum publiea auctoritate re-
cepta est forma ᾿ϑηνᾶ, quae quamvis haud dubie iam antea populi usu
trita fuerit, tamen recentior esse videtur, quam quae his cantilenis po-
pularibus conveniat: consentaneum est ᾿ϑάνα hic usurpatum fuisse,

*) In primo pede etiam singulares aliquot formae reperiuntur v o ..,

Uu -;wwv

**) Haec forma, quae hendecasyllabi modum videtur excedere, nam
bini daetyli medium loeum tenent, reperitur Scol. 9. 11. 12. Casui
autem fortuito tribuendum, quod haec licentia in secundo tantum versu
strophae deprehenditur. Ceterum similiter Seneca tragicus in hendeca-
&yllabo Sapphico dactylum geminavit.

***) Hane pede auctiorem formam restitui Sool ὅ et 10. Cf.
Scol. 17—90.

41*