HERMODOTUS. ᾿ 089

antiquos in honorem Dianae Pergaeae Aeolico sermone Pamphy-
lorum in morem conditos usque ad Apollonii saeeulum propagatos
fuisse satis est verisimile. — Eurytus Lacedaemonius euius aeta-
lis sit, prorsus incertum: memorat Lydus de mens. p. 117 Bekker:
ὁμοίως δὲ καὶ Τύχῃ ἐφύρῳ (ηὔχοντο), Σωφροσύνῃ τε καὶ Ἔρωτι,
ὃν of μυϑικοὶ Ζεφύρου τοῦ γίγαντος ἢ) εἶναι παῖδα ἀξιοῦσιν,
ὥς φησιν Εὔρυτος ὃ “ακεδαιμόνιος ὃ μελοποιός ᾿ ἄρχεται δὲ οὕτως"
ἀγαλμοειδὲς Ἔρως (ubi Meineke verissime restituit ἀγλαομει ὃ ἐς).
Frustra G. Wolf Τυρταῖος seribendum censet, nec minus fallitur
M. Sehmidt, qui ad Alemanem haec refert, corrigens ὥς φησί
που ῥητῶς. — Nec magis constat de Arei Laconis aetate, cuius
melieum earmen commemorat Antonin. Liber. c. 12: ἱστορεῖ Νί-
κανδρος ἕτεροιουμένων y' καὶ ᾿ἀρεὺς ὁ A4dnav ἐν Gouari Κύκνῳ:
idem, ut videtur, etiam epica carmina composuit, vid. Pausan.
ΠῚ 13, 8: Θέστιον γὰρ τὸν “ήδας πατέρα "Aosióg φησιν ἐν τοῖς
ἔπεσιν "Ayrvogog παῖδα εἶναι τοῦ Πλευρῶνος. nam nomina ᾿Δρεὺς
et "άρειος etiam alibi promiscue usurpantur. Sed diversus ut videtur
"Aosog ὃ Ψαλτης, qui Stratonici musici fuit aequalis, vid. Athen.
VII p. 352 B. — Hermias poeta, euius versus Hephaest. 120
affert: :
Ἕπτά μοι δὶς τριάκοντα βασιλεὺς σχεδόν.

videtur 3umbographus Cyprius esse, qui Stoicos insectatus est. —
Lamynthium non recepi in ordinem, nam titulum tantum ear-
minis testatur Athen. XIII 597 A: ᾿Αλλὰ μικροῦ . .. ἐξελαϑόμην
ὑμῖν εἰπεῖν τήν τε ᾿Αντιμάχου “υδήν, προσέτι δὲ καὶ τὴν ὁμώνυμον
ταύτης ἑταίραν env, ἣν ἠγάπα “αμύνϑιος ὃ Πιλήσιος᾽ ἑκάτερος
γὰρ τούτων τῶν ποιητῶν, ὥς φησι Κλέαρχος ἐν τοῖς Ἐξρωτικοῖς,
τῆς βαρβάρον “υδῆς εἰς ἐπιθυμίαν καταστὰς ἐποίησεν ὁ μὲν ἐλε-
γείοις. ὃ δ᾽ ἐν μέλει τὸ καλούμενον ποίημα “υδήν. --- Pancrates,
quem memorat Plutarchus, Aristoxeni vel aequalis fuit, vel paulo
ante vixit, ut etiam Volkmann censet, nam ex Aristoxeno haud
dubie descripsit, quae de eo Plutarchus memoriae prodidit. Iam
quod Panorati tribuit Plutarehus, apparet apophthegma aliquod
6886, neque ex carmine aliquo petitum: vid. de Mus. c. 90: εἰ
οὖν τις Αἰσχύλον ἢ Φρύνιχον φαίη δι’ ἄγνοιαν ἀπεσχῆσϑαι τοῦ

1284

χρώματος, ἀράώ γ᾽ οὐκ ἂν ἄτοπος εἴη; ὃ γὰρ αὐτὸς καὶ Παγκράτην ἡ

"A -- HI

ἂν εἴποι ἀγνοεῖν τὸ χρωματικὸν yivog" ἀπείχετο γὰρ καὶ οὗτος ὡς
J 3 Ξ Y

ἐπιτοπολὺ rovrov, ἐχρήσατο δ᾽ ἔν τισιν᾽ οὐ δι᾽ ἄγνοιαν οὖν δηλον-

*) Cf. Aeschyl. Agam. 669 Ζεφύρου γίγαντος αὔρα, cuius loei venu-
statem adeo non perspexerunt critici, nt temerariis coniecturis tentarent.