638 iL POETAE MELICI.

᾿Εομίππου corrigenti assentior. Hie paean in Antigoni et Deme-
trii honorem videtur conditus esse, quo tempore Demetrius primum
Athenis commoratus est, hoc est Ol. 118, 2. Nom defuisse Athe-
niensium adulationi versificatores certamen, quod memorat Áthe-
naeus, arguit. Extat etiam nunc eiusdem aetatis monumentum,
incerüi poetae ithyphallieum carmen in Demetrium, vid. Carm.
Popul. 46.

In edit. 2 Cleomachum in ordinem reeeperam, quem exi-
Stimabam patrem esse Gnesippi illius, quem amatoria carmina
composuisse consiat, vid. Comment. de comoed, Att. p. 32: af
illum Cleomachum poesi operam dedisse omnino non constat.
Cleomaehus, quem Hephaestio p. 63 dicit, Magnesius fuit, cinae-
dologus, id quod schol. a Gaisfordio in ed. 2 foras datus ostendit
(quem seholiastam deseripsit Tricha p. 34), comparato Strabonis
loco XIV 648. Aique etiam numerus ionicorum a maiore, quo
usus est Cleomachus, iino dit Sic autem seribendi sunt
illi versieuli:

τίς τὴν ὑδρίην ἱμῶν
Ἐψόφησ᾽ ; ἐγὼ πίνων.
ubi Hephaestionis libri ἡμῶν vel ὑμῶν exhibent: (uóv autem priore
produeta dietum, quemadmodum in compositis ἀνιμᾶν et καϑιμᾶν
passim fit: molosso enim hos versus terminari testatur Hephaestio.
Ceterum quod Schol Hephaest. p. 36 vocat Κλεομάχειον μέτρον;
potius Καλλιμάχειον est, itaque nunc Gaisford ex cod. G edidit.
— pe Damophyla omnia incerta sunt, dubiumque quid veri
insit in iis, quae Philostr. v. Apoll. I 30 (37) narrat: καὶ καλέ-
σας τὸν Δάώμιν᾽ ἤρου με, ἔφη, πρώην 0 τι ὄνομα ἦν τῇ Παμφύλῳ
γυναικί, s δὴ Zengoi τε ὁμιλῆσαι λέγεται καὶ τοὺς ὕμνους, οὺς
ἐς τὴν ἼἌριεμιν τὴν ἡπηγαίαν ἄδουσι. ξυνϑεῖναι τὸν “Αἰολέων τε καὶ
Παμφύλων τρόπον᾽ ἠρόμην, ἔφη, τὸ δὲ ὃ ὄνομα. οὐκ εἶπας" οὔκ, ὦ χρηθτές
εἶπον. ἀλλ᾽ ἐξηγούμην σοι τοὺς νόμους τῶν ὕμνων καὶ τὰ ὀνόματα καὶ
ὅπῃ τὰ (cod. Par. τῶν) «Αἰολέων εἰς τὸ ἀκρότατόν τε καὶ τὸ ἴδιον
Παμφύλων παρήλλαξε᾽ πρὸς ἄλλῳ μετὰ ταῦτα ἐγενόμεϑα xel οὐκέτ᾽
ἤρου μὲ περὶ τοῦ ὀνόματος᾽ καλεῖται τοίνυν ἡ σοφὴ αὕτη “αμοφύλη,
καὶ λέγεται τὸν Σαπφοῦς τρόπον παρϑένους ve ὁμιλητρίας κτήσα-
σϑαι ποιήματά τε ξυνϑεῖναι τὰ μὲν ἐρωτικά, τὰ δὲ ὕμνους" τά τοι
ἐς τὴν "άρτεμιν καὶ παρῴδηται αὐτῇ καὶ ἀπὸ τῶν Σαπῳῴων ἧσται.
Quae de Pamphyla poetria Sapphus amica (videtur ZeuogíAe
potius quam ZfepomAe dieta esse) Philostratus narrat, haud dubie
fictieia sunt, ex Apollonii opinor epistolis descripta: sed hymnos