636 Ἴ ' POETAE MELICI.

συνϑείς, ἄναξ, δύσγνωστα μὴ σοφῷ κλύειν,
5 μωσοπόλε ϑήρ, κηρόχυτον ὃς μείλιγμ᾽ ἵεις.

à κλέω, Aristophaneum κλήσατε, Apollonianum κλήσουσι a κλήξω repe-
tunt, nam omnia pariter ad κλήξω sunt referenda.  Vicissim aberrant,
qui σώσω, ἔσωσα ad σώξω referunt, quae descendunt a principali verbo
6000 , sed iste error iam dudum se insinuavit, hinc non solum libri,
sed etiam tituli passim ἔσωσα exhibent. — τῇ à ἐν Porson, τῇδε vulgo.
— maéyxisur Porson, πάγκλητ᾽ ABPV, πάγκλυτ᾽ L. — Lm σοφῷ
Meineke, libri σοφοῖς : hanc malui emendationem probare, quam πλύεν,
nt Cobet scripsit. — V. 5. μωσοπόλε Cobet, legebatur μουσοπόλε, tamen
doriea forma non videtur huie poematio convenire; sed μουσοποὲ,
quod olim proposui, non uno nomine reiieiendum. — κηρόχυτον ὃς
Porson, κηροχύτονος À, κυροχύτονος P, κηροχέτωνος VL, Cobet καρόχυτον.
— μείλιγμ᾽ ἴεις scripsi, Cobet μείλιγμ᾽ ἱεῖς, legebatur μείλιγμ᾽ ἴης,
sed μείλιγμ᾽ [eig VL, μιλιγμίξις B, μελιγμίεις P. — Ceterum hoc carmen
Cástorio fortasse Antigono Gonatae dedicavit, quemadmodum etiam
Aratus in illius regis gratiam seripsit ὕμνον εἰς Πᾶνα, quod earmen
Theocritus Id. VII respexit. Igitur hoe carmen Castorio multis annis
post carmen in Baechum et Demetrii Phalerei honorem composuisse
videtur. — Eodem hoc artifieio non inscite usus est, qui epigramma
praemisit Eudoxi arti (Notices et extraits XVIII 2 p. 43 seq. eoll.
tab. IX). Epigramma duodecim versibus titulum operis exhibet E9-
δόξου τέχνη, sed ne acrostichis lateat legentium animadversionem, pri-
mores litterae repetitae sunt: singuli versus tricenis litteris constant,
praeter novissimum, in quo sunt litterae XXXV, ut epigrammatis tot
sint litterae, quot dies anni.

E'Ev τῷδε δείξω πᾶσιν ἐκμαϑεῖν σοφὴν

v Ὑμῖν 'πόλου σύνταξιν ἐμ βραχεῖ λόγῳ,

4 Δοὺς τῆσδε τέχνης εἰδέναι σαφῆ πέρι.

Ο Οὐϑεὶς γάρ ἐστιν ἐνδεὴς γνώμης, ὅτῳ
Ξένον φανεῖται, τῶνδ᾽ ἐὰν Bv καλῶς.
Ὁ μὲν στίχος μείς ἐστι, γράμμα δ᾽ ἡμέρα
Ὑμῖν » ἀριϑμὸν δ᾽ ἴσον ἔχει τὰ γράμματα
Τὰ -

αἷς ἡμέραισιν, ἃς ἄγει μέγας, χρόνος.
νιαύσιον βροτοῖσι περέοδόν τ᾽ ἔχει

Χρόνος διοικῶν ἀστέρων γνωρίσματα.

N Νικᾷ δὲ τούτων οὐθὲν ἕτερον, ἀλλ᾽ ἀεὶ

Ἢ HK€IT^AIIANTA €ICTOATT ΟΤΑΝΘΑΘΗΟΧΡΟΝΟΟ

ΨΥ. s. τῶνδ᾽ Scripsi, in charta est TQI4. — V. 8 librarius perperam
μέγας ὃ χρόνος scripsit. — V. 9 malim περίοδον δ᾽ ἔχει. — V. 12 videtur
sic scribendus:

"n MJ , , 3 , “΄ 9 , L Li ,
Ἥκει τὰ παντ᾽ εἰς ταὐτόν, ὅτ᾽ ἀνέλϑῃ ὁ χρόνος.

d

Ξ
[9)
T
T
E'E
X

Articulus, qui numero versus non satis commodus, adiectus est ad lit-
terarum numerum redintegrandum: nam elisarum vocalium nulla habe-
iur ratio. Conieci praeterea, sed dubitanter, εἰς ve09", ὅτ᾽ dv ἐλέχϑῃ
χρόνος. Boeckh (vid. Waehsmuth ad Ioh. Lydum de ostentis p. LIX)
seripsit ἐς ταὔϑ᾽ ὁπόταν ἔλϑῃ χρόνος, ut elisarum litterarum ratio
habeatur, quod non videtur:admittendum esse; idem v. 11 ἕτερον οὐδεὶς
non recte, nam ita redundat littera.