CASTORIO. 635

EIZ IIANA.

2.
ΣῈ τὸν βολαῖς νιφοκτύποις δυσχείμερον
vatov)' ἔδραν, ϑηρονόμε Πάν, χϑόν᾽ ᾿ἀρκάδων, 1281
κλήσω γραφῇ τῇδ᾽ ἐν σοφῇ πάγκλειτ᾽ ἔπη

etiam Demetrii Phalerei mentio facta est, in Bacchi honorem, conditum.
— V. 1. ἐξόχως, ita etiam Eust. 1558, 1, sed C ἐξόχος. --- δ᾽, Eust. τε.
— εὐγενέτας, B εὐγενέτης. -- ἡλιόμορφος Kuhn, itaque Eust. legit,
vulgo ἠπιόμοιρος. — V. 2. τιμαῖς, Meineke τεμαῖσι requirit. — Nescio
an versus ad ionicum numerum revocandi sint:

᾿Ἐξόχως δ᾽ εὐγενέτας ἡλιόμορφος
ξαϑέοις ἄρχων σε τιμαῖσι γεραίρει.

αὖ poeta in primore versu . v . . admiserit loco ionici pedis o v - -,
qua licentia postea passim usi eunt Anacreonteorum poetae. Ad eun-
dem modum etiam Aristophanes in bacchico carmine Han. 324 et 342
creticum copulavit eum ionicis pedibus, ei τόνδ᾽ ἀνὰ λειμῶνα χορευ-
Gov et νυχτέρου τελετῆς φωσφόρος ἀστήρ. Carmen boc compositum
Olymp. CXVII 4.

Fr. 2. Athen. X 454F: Τὸ δὲ Καστορίωνος τοῦ Σολέως, ὡς ὁ Κλέ-
αρχός φησιν, εἰς τὸν Πᾶνα ποίημα τοιοῦτόν ἐστιν" τῶν ποδῶν ἕκαστος
ὅλοις ὀνόμασι παρειλημμένος πάντας ὁμοίως ἡγεμονικοὺς καὶ ἀκολου-
ϑητικοὺς "ἔχει τοὺς πόδας, οἷον Σὲ τὸν 2 (yu Ens. καὶ τὰ
λοιπὰ τὸν αὐτὸν τρόπον. τούτων δ᾽ ἕκαστον τῶν ποδῶν ὡς ἂν τῇ τάξει
ϑῆς τὸ αὐτὸ μέτρον ἀποδώσει, οὕτως" Σὲ τὸν βόλοις νεφοκτύποις δυσ-
χείμερον, νιφοκτύποις σὲ τὸν βόλοις δυσχείμερον. καὶ ὅτι τῶν ποδῶν
ἕκαστός ἐστι δεκαγράμματος. ubi Sehweighaeuser iam ante Cobetum
Var. Lect. 921 recte ἐστιν ἐνδεκαγράμματος emendavit: tot enim
litteris singulae dipodiae constant. Fortasse eiusdem  Castorionis
ibidem est lusus:

Μέτρον φράσον μοι; τῶν ποδῶν μέτρον λαβών.
Οὐ βούλομαι γὰρ τῶν ποδῶν μέτρον λαβεῖν.

V. 1. βολαῖς Meineke, legebatur βόλοις. — V. 9. ναΐονϑ᾽ L, νέον 9?
ABPV. — ἔδραν Cobet, nam £óog, quod Scaliger scripsit, sie demum
licet tueri, si plane seriptum veíovr« statuas: at alias in hoc carmine
vocales elisae non numerantur, ὁδὸς PVL, ὁδοὶ B et codd. Cas. — ϑη-
govóps, Meineke coniecit ϑηροφόνε. - "- L, 490» APV. — V. 8.
κλήσω Schweighaeuser et Cobet, legebatur κλήσω, ecd litterarum nu-
merum excedit: sed quod Cobet dicit: » Verbum celebrandi non est κλείω,
multo minus κλήω, sed κλέω. Iones dicebant interdum κλείω...
itaque κλήσω et ἔκλησα Graeca sunt, non xi5jico et ἔκληισα.““ de his
valde dubito: sane forma κλήω nullius est auctoritatis, at dicebatur
κλήξω (κληΐξω, κλεΐξω, etiam κλείξω extat in epigrammate), unde recta
raiione descendit xijew et ἔκλῃσα: idque verbum pariter atque κλέω
tam »wncupare quam celebrare signifieat: at num etiam verbi κλέω
futurum κλήσω et aoristus ἔκλησα in usu fuerint, ambigo: sane in Et.
Gud, 294, 46 κλήσω ad xiée refertur auctore IHerodiano περὶ παϑῶν.
ef. Et. M. 619, 81 seq., sed veterum grammaticorum ea de re exigua
auetoritas, libri modo addunt τ, modo detrahunt, ac variant saepe
eodem loco: i in his mature oblitteratum esse arguit hie Castorionis
versus. Me quidem iudice errant nostri homiues, qui Nicandreum ἔκλησε