CTELESTES. ΄ 629

Ἢ Φρύγα καλλιπνόων αὐλῶν ἱερῶν βασιλῆα, 1510
“υδὸν ὃς ἄρμοσε πρῶτος d
“Ιωρίδος ἀντίπαλον μούσας νόμον αἰύλον ὀμφᾷ,
πνεύματος εὔπτερον αὔραν ἀμφιπλέκων καλάμοις.

8.

Philodemus περὶ εὐσεβείας p. 829 ed. Gomperz (Vol. Herc.
coll nova II 131): "4oxAqm(óv δὲ Ζε)ὺς ἐκεραύνωσίεν, ὡς u)iv
ὃ τὰ Nevme(xu)k& συγγρώψας (x&)v ᾿Ασκληπιῷ (Τελ)έστης καὶ
Κεινη(σ)ίας ὃ μελοποιός, ὅ(τι τὸ)ν “Ἱππόλυτον (παρα)κληϑεὶς ὑπ᾽
᾿Δρ(τέμι)δος ἀνέστησεν. Cf. ib. p. 17 (II 46): τὸν ᾿Ασκλ(ηπιὸν δ᾽
ὑ)πὸ “Διὸς κείραυνω)ϑῆναι γεγρ(άφασιν) .... καὶ 0 x(& Ναυ)-
πάκτια ποι(ήσας) καὶ Τελέστ(ης ᾿Ασ)κληπιῷ.

yov VL, Hartung ἀελλοπτέρυγον. LLL ἀγλαᾶν ὠκύτατι Casaubonus,
€ κυτάτι Β, σὺν ἀγλααν ὠκυτάτη P, σὺν ἀγλαᾷν κυτᾶτι VL,
Hartung σὺν ἀγανᾶν ów. y.

Fr. 2. Athen. XIV 617 B: Κομψῶς δὲ κῶν τῷ ᾿᾿σκληπιῷ ὁ Τεῖ ἐ-
στης ἐδήλωσε. τὴν τῶν αὐλῶν χρείαν ἐν τούτοις" ἢ Φρύγα κτλ. —
V. ἃ. Avóóv ὅς Huschke, libri αὔδονος. — ἄρμοσε Schmidt, ἤρμοσε
Grotefend, PVL ἤροσε. — V. 8. μούσας Schmidt, vulgo μούσης. —
vóuov αἰόλον scripsi praeeunte Dobraeo, legebatur γομοαέολον. — ὀμφᾷ
Sehweighaeuser, ópp&v Huschke, ὀρφναί PVL, Hartung νόμον αἰολό-
μορφον edidit. Quod Phryx primus dieitur tibiarum cantum (vópov
αἰόλον) adaptavisse yoci humanae (ὀμφᾷ), cum constet ἃ principio
αὐλητικὴν fuisse ψιλὴν ae Clonam Graeeum artificem primum αὐλωδι-
κοὺς νόμους condidisse, condonabimus facile poetae, qui Olympum
potius, quam Marsyam. dieere videtur, id quod Lydi modi mentio
suadet, οἵ. Plut. de mus. c. 18: Ὄλυμπον γὰρ πρῶτον ᾿ἀριστόξενος..
ἐπὶ τῷ Πύϑωνί φησιν ἐπικήδειον αὐλῆσαι Δυδιστί, Ipse antea de emen-
datione Husehkii dubitans (quam quidem Ζωρίδος, quod subsequitur,
satis tuetur) suspieatus sum scribendum esse:

αὐλὸν ὃς ἄρμοσε πρῶτος
“Ιωρίδος ἀντίπαλον άσνης νομοαίολον ὀμφᾶς.

vel potius, cum αὐλὸν repetitum displiceat, ἀηδόν᾽ ὃς, sive quoniam
anacrusis ab hoe loco aliena, ἀδόν᾽ ὃς contractione admissa; vid. de
voce ἀηδὼν Bekk. An. I 349, 3: ἀηδόνα, ἔστι μὲν ἡ ὄρνις, ἐκ μετα-
φορᾶς δὲ οἵ τραγικοὶ τὴν γλωσσίδα τῶν βοῶν (αὐλῶν), ἔστι δὲ ὅπου
καὶ τὸν αὐλόν. ἡ λέξις Διδύμου. adde Hesych. ἀηδόνα οὐ λωτένας
ἀηδόνας. neque obseurum hoe loco vocabulum, cum αὐλῶν ἱερῶν βασι-
Age praecesserit. Quod addidit poeta γομοαίολον, ad eundem modum
esset novatum, quo Aristophanes πεεροποέκιλος dixit. Formam Maovgg
ex Xanthi Lydiacis affert Hephaest. 14: et Xanthus quidem fluvium
Marsyam hoc nomine appellavisse videtur, cf. Et. M. 249, 15, sed idem
etiam viri nomen fuisse testatur. Plut. ,de mus. €. 7: τὸν δὲ Μαρσύαν
φασί τινες δῆάσσην καλεῖσθαι, of δ᾽ οὔ, ἀλλὰ Μαρσύαν. sed apud Plut.
de Is. οὐ Osir. c. 24, ubi de nomine Μάνης disserens addit ὃν ἔνιοι
Mdécünv καλοῦσι, num Dübner recte Meconv scripserit, dubito.