6298 — , POETAE MELICI.

δυσόφϑαλμον αἶσχος ἐκφοβηϑεῖσαν,

αὖθις ἐκ χερῶν βαλεῖν,
5 νυμφαγενεῖ χοροκτύπῳ φηρὶ Μαρσύᾳ κλέος.

τί γάρ νιν εὐηράτοιο κάλλεος ὀξὺς ἔρως ἔτειρεν.

ἃ παρϑενίαν ἄγαμον καὶ ἄπαιδ᾽ ἀπένειμε Κλωϑώ;

ἀλλὰ μάταν ἀχόρευτος

ἅδε ματαιολόγων φάμα προσέπταϑ' “Ελλάδα μουσοπόλων,
10 σοφᾶς ἐπίφϑονον βροτοῖς τέχνας ὄνειδος,

τὰν οὐ μεριϑοτάταν Βρομίῳ παρέδωκε σεμνᾶς

δαίμονος ἀερϑὲν πνεῦμα λιγυπτέρυγον σὺν ἀγλαᾶν ὠκύ-

τατι χειρῶν.

AXKAHHIOZ.
2.
ZU LwuuU--dXuu-wuuM
δωυν-υν-Ὁ
“᾿ου-ωὐ.. - ὐνουύ.-.
“νυ. νυ..-“«.μυν-υὐ..
neke, legebatur δῖαν. — ᾿Αϑάναν Schweighaeuser, vulgo ᾿᾿ϑανᾶν. —

V. 8. ἐκφοβηϑεῖσαν, Meineke ἐχπλαγεῖσαν. Ego olim prononi ἐκφο-
βηϑεῖσαν αἶσχος. --- V. 4. αὖϑις Hartung delevit. — V. . χοροκτύπῳ
scripsi, idemque Meineke coniecit, vulgo χειροκτύπῳ. — vn Hartung
τῷ Qno — νυμφαγενεῖ, Ρ νυμφαγένει. — V. 6. τέ γάρ, C οὐ γάρ. --
κάλλεος, O κάλλους. -— ἔτειρεν, € ἤγειρεν. c- N. 9. & seripsi itaque
Dobree (vel ᾧπερ), codd. of (A eb). γάρ, Igcobs & γε, Meineke τᾷ γάρ.
— ἄγαμον Casaubonus, libri ἀγανόν. — ἀπένειμε, Meineke ἐπένειμεν
coni. — V. 8—10 continuo adiunxi prioribus, nam nihil intercidisse
apparet, sicuti etiam deinde v. 11—192 statim adieci, nam omnia bene
cohaerent. — ἀχόρευτος Grotefend, libri ἀναχόρευτος. — V. 9. φάμα
Sehweighaeuser, gue PVL et Α a m. pr. (a m. s. φήμη). --- προσέπταϑ'᾽,

in proeedosi προσέπτα scripsi, versum hic terminags, libri προσέπτατο.
- μουσοπόλων VL, μουσοπόλον P, μουσοπόλου BC. — V. 10. σοφᾶς
AC, σοφὰς PVL. — ἐπίφϑονον, P ἐπιφϑόνον. — τέχνας, À ἃ m. s.
τέχνης. — V. 11. τὰν οὐ μεριϑοτάταν intactum reliqui, nisi quod λέγει"
τὰν ex Behweighaeuseri coniectura recepi, nam libri AB τὴν αὐλητι-
κὴν λεγε yov ov (B λέγε γάνου) μεριϑοτάταν, P λέλεγαν οὐ περιϑοτά-
ταν VL λέγει τὰν οὖν περυϑειοτάταν. Praeterea Schweighaeuser τὰν
οὖν ἐριϑειοτάταν, Kayser τὰν ϑυμαρεστάταν, Emperius γάνους μερίδ᾽
ἱφοτάταν, Bippart τὰν οὖν ἐρυβρομωτάταν, Hartung γάνωμά τι ϑειότα-
τον, M. Schmidt τὰν συνεριϑοτάταν Βρομέῳ παρέδωκε νεῦμα, ac
συνεριϑοτάταν etiam Heeker. Haee perieula non satisfaciunt, non in-
commodum fuerit τὰν κώμου ἐφιϑοτάταν, aptius etiam τὰν ϑυμ-
ερεϑιστοτάταν, nomen ϑυμερεϑιστής, quamquam non est traditum,
rationi convenit, inde si superlativum deducere instituit Telestes, dithy-
rambographo audaciae venia parata, est. — V. 19. ἀερϑὲν, in proecdosi
ἀερόεν Gonieci, Kayser παρϑένευμ᾽ αἰολ., οὐρεΐας Hartung. — πνεῦμα
λιγυπτέρυγον refinxi , αἰολοπτερύγων AB, ᾿αἰλοπτερύγων P, ἀελλοπτερύ-