622 POETAE MELICI.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.
T

υνυώ Φυυφψφψφυσφόάυνσε

Τεταμένον ὀρίγανα διὰ μυελοτρεφῆ.

ΠΈΡΣΑΙ.
8.
ἐὺκψνν--υὑφ-ἘῈ Ψψο us s ες

Κλεινὸν ἐλευϑερίας τεύχων μέγαν Ἑλλάδι κόσμον.

9. ; ^ 9
o5 amo ono cA Oeo m CAES OD cS

Σέβεσϑ᾽ αἰδῶ σύνεργον ἀρετᾶς δοριμάχου.

* 10.

Cu) HOO cuoco A o cs dA UM) LS Ὁ
"Aens τύραννος" χρυσὸν ᾿Ελλὰς δ᾽ οὐ δέδοικεν.

Fr. 7. Et. M. 630, Ai: "H ἐπειδή (ῶς φησιν ὮὯριγ ἑνης) εὕρηται ἐν
συστολῇ ἡ ei συλλαβή, ὡς παρὰ τῷ Τιμοϑέῳ τῷ κιϑαρωδῷ" τεταμένον
(M et Flor. τεταμένα) $e. δ. μυεζοτρεφῆ (M μνέλτροφῇ) Ὀδυσσείας
ὃ΄. σύγκειται δ᾽ οὗτος ὁ E ἀπὸ προκελευσματικῶν, 0 δὲ τελευταῖος
ποὺς ἀνάπαιστός ἐστι, τῶν δύο βραχέων εἰς μέαν μαχρὰν συναιρεϑεισῶν.
Ὀδυσσείας δ΄ Sylburg ita redintegrandum censuit, ut scriberet ὡς διο-
τρεφέος βασιλῆος, Ὀδυσσείας δ΄, sed potius dithyrambi nomen latet,
itaque scripsi Ὀδυσσεῖ, et M habet oó, D oó^. Flor. om. Ceternm
Ὀδυσσεύς fortasse non diversus fuit a Cyelope. Ipsum versum servavit
etiam Cram. An. Par. IV 12, 95 (τεταμένα .. . μοελοτρεφῇ).

F. 8. Plut. vit. Philopoem. €. 11: Ἄρτι δ᾽ αὐτῶν εἰσεληλυϑύτων
κατὰ τύχην Πυλάδην τὸν κιϑαρῳδὸν ἄδοντα τοὺς Τιμοθέου Πέφσας
δἐνάρξασϑαι" Κλεινὸν κεῖ. (ubi M κλεινῶν v iy ἐλ. Vb κλεινῶν ἐπ᾽
ἐλ. et pro τεύχων M τ᾽ εὐχῆς, Vb τεῦχε, Stephan. τεύχω) ἅμα δὲ τῇ
λαμπρότητι τῆς φωνῆς τοῦ περὶ τὴν ποίησιν ὄγκου συμπρέψαντος, ἐπί.
βλεψιν γενέσθαι. τοῦ ϑεάτρον πανταχόϑεν εἰς τὸν Φιλοποίμενα καὶ
κρότον μετὰ χαρᾶς. Affert etiam Pausan, VIII 50, 3 ubi item τεύχων
seritur,

Fr. 9. Plut. de audiend. poet. c. 11: "Ap! ὧν καὶ Τιμόϑεος ὁρ-
μηϑεὶς οὐ κακῶς ἐν τοῖς Πέρσαις τοὺς Ἕλληνας παρεκάλει" Σέβεσϑ᾽
κτλ. Respicit idem de fort. Roman. c. 11. — Seripsi δοριμάχου, vulgo
δορνμάχου.

Fr. 10. Plut. vit. Agesil. €. 14: "Hàtorov δὲ ϑέαμα τοῖς κατοικοῦσι
τὴν "Acíov Ἕλλησιν ἦσαν οἵ “πάλαι βαρεῖς xai ἀφόρητοι καὶ διαρρέοντες
ὑπὸ πλούτου καὶ τρυφῆς ὕπαρχοι καὶ στρατηγοί, δεδιότες καὶ ϑερα-
πεύοντες ἄνϑρωπον ἐν τρίβωνι περιϊόντα λιτῷ καὶ πρὸς ἕν ῥῆμα βραχὺ
xol Δακωνικὸν ἁρμόξοντες ἑαυτοὺς καὶ μετασχηματίξοντες᾽" ὥστε πολ-