690 ἴω POETAE MELICI.

ἘΠ APTEMIN.
1.

ZZ UU-vUu-uu-uu

Μαινάδα, ϑυιάδα, φοιβάδα, λυσσάδα.

oU ' 1969

uvVuzluu-wvulr-
ψμεννουων-.

Διὰ κυάνεον πόλον ἄστρων,
διά τ᾽ ὠκυτόκοιο σελάνας.

Ἐ8,

ὅτ᾽ ἀέξεται ἁλίου αὐγαῖς.
KTKAS"P,
4.

- -“,ιἈῃινν.ν-}υ
EA

ψωων.ο....

τὴν τῆς Σεμέλης ὠδῖνα. --- Αἴαντα μαινόμενον, quem Timotheus Athe-
nis tribus Pandionidis choro usus docuit, solus Lucianus Harmonid.
e. 1 commemorat. — Denique Νιόβην Macho ibid. VIIL 341 C tangit,
vide fr. 6.

Fr. i. Plut. de audiend. poet. c. 4: Τιμοϑέῳ μὲν γὰρ ἄδοντι τὴν
"Aevsuu» ἐν τῷ ϑεάτρῳ, Μαινάδα, ϑυάδα, φοιβάδα, λυσσάδα, Κινη-
σίας εὐθὺς ἀντεφώνησε᾽ Τοιαύτη σοι ϑυγώτηρ γένοιτο. Eadem de su-
perstit. c. 10 sed inverso ordine ϑυάδα, pot. μαιν. λυσσ. Vulgo ϑυά-
δα, scripsi ϑυιάδα. De hoc Timothei carmine conf. Alexand. Aetol.
ap. ' Macrob, V 92.

Fr. 2. Plut. Quaest. Sympos. ΠῚ 10, 8: ὍὌϑεν. οἶμαι καὶ τὴν Ἄρτε-
μιν Aoxstav καὶ Εἰλείϑυιαν, οὐκ οὖσαν ἑτέραν, ἢ τὴν σελήνην, ὦνο-
μάσϑαι' Τιμόϑεος δ᾽ ἄντικρυς quot Διὰ κυάνεον wrA. et rursus sine
poetae n. Quaest. Rom. c. 77. Faden Macrob. VII 16, 28. Haud dubie
est ex eodem carmine, ex quo fr. 1. — V. 1. κυάνεον, Macrob. iep-
πρόν. — Meineke ad hoc carmen refert Hesychii gl.: πολυϑύσανε"

"Agvspa, πολυϑύσανε κούρα.

διὰ τὸ ϑυσάνοις καὶ αὐτὴν χφῆσϑαι, 1) ἢ ὅτι πολλαχόϑεν ἄσσεται ὡς wv-
νηγέτις, ἢ πολυϑώυστος δέν D πολυϑυσίαστος.

Fr. 8, Porphyr. ap. Stob. Ecl. Phys. I 41, 61: ἠλύσιον μὲν πεδίον
εἰκότως προσειπὼν τὴν τῆς σελήνης ἐπιφάνειαν ὑφ᾽ ἡλέου καταλαμπο-
μένην, ὅτ᾽ αὔξεται ἡλέου αὐγαῖς, ὥς φησι Τιμόϑεορ. Meineke
ἀέξεται et ἁλίου restituit, qui censet hunc versum continuo subiungen-
dum esse fr. 2, idem tamen coniecit fortasse praeterea versum inter-
cidisse: διά τ᾽ ὠκυτόκοιο σελάνας (φάος ai Zotov, πυρόεντος) ὅτ᾽ ἀέξε-
ται *TÀ.