616 POETAE MELICI.

20. ?

Plin. Hist. N. XXXVII 31: ,Phaethontis fulmine ieti soro-
res luetu mutatas in arbores populos lacrimis electrum omnibus
annis fundere iuxta Eridanum amnem, quem Padum vocamus, et
electrum appellatum, quoniam sol vocitatus sit Elector, plurimi
poetae dixere, primique ut arbitror Aeschylus, Philoxenus, Euri-
pides, Satyrus, Nicander." Hartung carmen, unde haee petita
sunt, Φαέϑων vel ἩἩλιάδες inscriptum fuisse suspicatur.

Ex Philoxeni carminibus Suidas v. Φιλόξενος (cf. Eudoc. 428),
postquam dixit ἔγραψε διϑυράμβους x0 , unum memorat: ἔγραψε
δὲ μελικῶς Γενεαλογίαν τῶν Αἰακιδῶν, cuius alibi nusquam fit
mentio. Sed extat aliorum carminum memoria. Ex Suida v.
᾿Αντιγενίδης Σατύρου, Θηβαῖος, μουσικός, αὐλῳδὸς Φιλοξένου" οὗ-
τος ὑποδήμασι Μιλησίοις πρῶτος ἐχρήσατο καὶ κροκωτὸν ἐν τῷ
Κωμαστῇ περιεβάλλετο ἱἵμάτιον᾽ ἔγραψε μέλη Berglein coniecit
ipsius Philoxeni illud fuisse carmen: sed hoc quidem ambiguum,
— At huc pertinet, quod dicit Aristot. Pol. VIII 7, 9: καὶ vov-
του πολλὰ παραδείγματα λέγουσιν of περὶ τὴν σύνεσιν ταύτην ἄλλα
τε καὶ διότι Φιλόξενος ἐγχειρήσας ἐν τῇ Δωριστὶ ποιῆσαι διϑύραμ-
Bov τοὺς Μυσούς (ita recte Schneider, v. μύϑους); οὐχ οἷός v.
' qv, ἀλλ᾽ ὑπὸ τῆς φύσεως αὐτῆς ἐξέπεσεν. εἰς τὴν Φρυγιστὶ τὴν
προσήκουσαν πάλιν. Huc refero Plut. de Mus. 33: ὥστε οὐδὲ
ξητεῖν παρὰ ταύτης τὸ διαγνῶναι δύνασϑαι, πότερον οἰκείως εἴλη-
φεν ὃ ποιητὴς ὡς οἷον εἰπεῖν ἐν μούσοις (corrige υσοῖς) τὸν
ὑποδώριον τόνον ἐπὶ τὴν ἀρχήν, ἢ τὸν μιξολύδιόν τε καὶ δώριον
ἐπὶ τὴν ἔκβασιν, ἢ τὸν ὑποφρύγιόν τε καὶ φρύγιον ἐπὶ τὴν μέσην
(τὸ μέσον). 5) — Etiam Persas scripsisse Philoxenum conieci
(assentiente Susemihlio ad hunc librum p. 162) ex Aristot. de
Poet. c. 2, 6: oiov Ὅμηρος uiv βελτίους, Κλεοφῶν δὲ ὁμοίους;
᾿Ἠγήμων δέ, ὃ τὰς παρῳδίας ποιήσας πρῶτος, καὶ Νικοχάρης, 0
τὴν 4ηλιάδα, χείρους" ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τοὺς διϑυράμβους καὶ

*) Westphal Proleg. z. Aesch. Trag. p. 74 negat Aristoxenum Mysos
Philoxeni respexisse recteque monuit ὑποδώριον τόνον, quem Aristoxenus
exordio attribuit, non congruere eum doriea harmonia, a qua Philo-
xenus orsus erat: sed verisimile est librarios Plutarchi peecavisse: si
permutaveris δώριον et ὑποδώριον scribens τὸν δώριον τόνον ἐπὶ τὴν
ἀρχήν, ἢ τὸν μιξολύδιόν τε καὶ ὑποδώριον ἐπὶ τὴν ἔκβασιν, omnis
dissensio est sublata, nisi quod Aristoxenus modos poematis accuratius
quam Aristoteles descripsit. A  Philoxeni hoe dithyrambo originem
duxit proverbium ἀπὸ “ωρέου ἐπὶ Φρύγιον (Apostol. ΠῚ 61), quo Sy-
nesius utitur. ^. : ΤῊΝ dE  L- ο-.-’».».- :