PHILOXENUS. 615

. E 15.
Γληπόλεμός μ᾽ ὁ Μυρεὺς 'Egu&v ἀφετήριον ἔρμα
ἱροδρόμοις ϑῆκεν παῖς ὁ Πολυκρίτεω,
δὶς δέκ᾽ ἀπὸ σταδίων ἐναγώνιον" ἀλλὰ πονεῖτε
μαλθακὸν ἐκ γονάτων ὄκνον ἀπωσάμενοι.

EZ AAHASN ΕἸΔΩ͂Ν.
16.

-————-  -.. -

Εὐρείτας oivog πάμφωνος.

21

Antiphanes ap. Athen. X 446 A: Παραδίδου δ᾽ ἑξῆς ἐμοὶ
οἶνον (eorrigunt τὸν) doxedíyviov, ὡς ἔφασκ᾽ Εὐριπίδης. B.
Εὐριπίδης γὰρ τοῦτ᾽ ἔφασκεν; A. ᾿Αλλὰ τίς; B. Φιλόξενος δύπου-
ϑεν. A. οὐδὲν διαφέρει, ὦ τάν᾽ ἐλέγχεις μ᾽ ἕνεκα συλλαβῆς μιᾶς.

18.

Aristoph. Nub. 335: Ταῦτ᾽ ἄρ᾽ ἐποίουν ὑγρᾶν Νεφελᾶν
στρεπταίγλαν (στρεπταιγλᾶν) δάϊον δρμάν. ubi schol. ταῦτα δὲ εἰς
Φιλόξενον τὸν διϑυραμβοποιόν᾽ τὸ γὰρ στρεπταίγλαν οὗτος εἶπεν.
Aristophanes illo loco non potuit Philoxenum notare: sed nequa-
quam improbabile, hoc vocabulo usum esse etiam postea Philo-
xenum, id quod istum grammaticum in errorem induxit.

19. j |. 1266

Theophrastus de Ventis 38: Πνεῖ δ᾽ ἐνιαχοῦ μὲν χειμέριος
(ὃ Ζέφυρος), ὅϑεν καὶ ὁ ποιητὴς δυσαῆ προσηγόρευσεν' ἐνιαχοῦ
δὲ μετρίως καὶ μαλακῶς, διὸ καὶ Φιλόξενος ἰδίαν (recte Meineke
ἡδεῖαν) αὐτοῦ πεποίηκε τὴν πνοήν,

Fr. 15. Anth. Pal. IX 319: A Φιλοξένου. Corr. εἰς Ἑρμοῦ ἄγαλ-
μα, ὅπερ ἀνέθηκε Τληπόλεμος Μυρεύς. — Υ 1. Τληπόλεμός μ᾽ scripsi,
vulgo μ᾽ deest. — ἕρμα, Dorville coni. Eoeug. — V. 2. Πολυκρίτεω,
aut Πολυκριτίδεω aut Πολυκράτεος corrigendum. — V. 8. δὶς δέκ᾽ ἀπὸ
σταδίων, lecker II 115 δὶς δέκα πρὸ σταδίων coniecit. Mihi scriben-
dum videtur “Ἑρμᾶν ἐναγώνιον ἕρμα... δὶς δέκα που σταδίων ἄφ-
εἑτήφιον. — Berglein epigramma Philoxeno abiudicat, quoniam Pausan.
V 8, 1. Tlepolemum Lycium Olympionieam eirea Ol. 131 commemorat,
at non docuit eundem hominem utroque loco siguificari,

Fr. 16. Athen. l[ 36 D: Ὁ δὲ Κυϑήριος Φιλόξενος λέγει" εὐρρεί-
teg xr. Recte C οὐ Eust. 1770, 9 εὐρείτας. Hartung ad Cyclopem refert.