PHILOXENUS. : ᾿ '^ 918

ἦχον μιμούμενος iv τῷ συγγράμματι, τοῦτό φησι τὸ ῥῆμα ϑρετ-
τανελό᾽ ἐκεῖ γὰρ εἰσάγει τὸν Κύκλωπα κιϑαρίξοντα καὶ ἐρεϑίξοντα
(fort. καὶ τερετίξοντα εἰς 1 αλ. cf. Athen. | 20A) τὴν Γαλάτειαν.
sed tamen hoe non satis tuto colligas: nam videtur ridieculi gra-
tia hoe ipse finxisse Aristophanes, cf. sch. ibid, Διασύρει δὲ Φι-
λόξενον τὸν τραγικόν, Og εἰσήγαγε κιϑαρίξοντα τὸν Πολύφημον, τὸ
δὲ ϑρεττανελὸ ποιὸν μέλος καὶ κρουμάτιόν ἐστιν, τὸ δὲ ἀλλ᾽ εἶα
τ. 9. ἐπ. ἐκ τοῦ Κύκλωπος Φιλοξένου ἐστίν. ltaque hie ipsius
est Philoxeni versus:

Pam ἔσω
-ια.υϑυ  ψφυζόωυ --υ

"AM? εἶα τέκεα, ϑαμίν᾽ ἐπαναβοῶντες.

ubi non opus est, ut ἐπαναβοᾶτε scribatur, quod M. Schmidt re-
quirit. Praeterea verba λάχανά vr ἄγρια δροσερά et ipsa ex
Philoxeno petita videntur.

ZYPOZi
12.

Hesych. Μεσαύχενες" ᾿Αριστοφάνης φησί᾽ Mecovyévag νέκυας,
ἀσώτους (Dobree coni. τοὺς ἀσκούς)" διὰ τοῦ μ γραπτέον μεσαύ-
gives, ὅτε μέσον αὐχένα αὐτοῦ (M. Schmidt ἀσκοῦ) πιέξει (cod.
πεζξεῖ) παρεβάλλοντο τὸ σχοινίον. τραγῳδεῖ δὲ (fort. παρατραγῳ-
δεῖ δὲ, Berglein παρῳδεῖ δὲ) τὰ ἐν τῷ Φιλοξένου (cod. Φιλο-
ξένω) Σύρῳ᾽ ἔνιοι δὲ διὰ τοῦ ὃ γράφουσι δεσαύχενες, καὶ οὐ
καλῶς (Sehmidt κακῶς, postea οὐ καλῶς deleto xoi scripsit). Locus
variis coniecturis tentatus, quemadmodum Sehneidewin μεσαύχενας
κυνὸς ἀσκούς coniecit, Hartung μεταύχενας νάκας τοὺς ἀσκούς.
Sed scribendum: ᾿Δριστοφώνης φησί"

ἐν ον Μεσαύχενας
νέκυας, ἀσκούς, . .

et deinde ὅτε μέσον αὐχένα ἀσκοῦ πιέζει 0 περιεβάλλοντο (Hartung
περιβαλλόμενον τὸ) σχοινίον. Utres, quoniam ex pellibus mor-
tuorum animalium conficiuntur, poeta comicus véxveg appellavit,
nee tamen id suo ingenio invenit, sed id ipsum opinor Philoxenus
dithyrambicorum more novare ausus erat in carmine, cuius nomen
haud dubie corruptum, neque tamen Bergleini coniecturae Σισύ-
go vel Σκέρῳ placent, coniicio Σατύρῳ, in quo commode eius-
modi quid commemorari potuit, Comicus ut Philoxeni audaciam
exagitaret, epitheton de suo adiecit: sed leetio incerta: quor-

1264