612 ς . POETAE MELICI. i

10.

e suec UU

.. Ἔϑυσας; ἀντιϑύσῃ.

11.  ". . MEOS

Aristoph. Plut. 290: Καὶ μὴν ἐγὼ P mts ϑρεττανελὸ

τὸν Κύκλωπα Μιμούμενος καὶ τοῖν ποδοῖν ὡδὶ παρενσαλεύων Ὑμᾶς
ἄγειν; ἀλλ᾽ εἶα τέκεα ϑαμίν᾽ ἐπαναβοῶντες Βληχώμενοί τε προβα-
τίων αἰγῶν ve κιναβρώντων μέλη; “Ἐπεσϑ᾽ ἀπεψωλημένοι" τράγοι
δ᾽ ἀκρατιεῖσϑε. ΧΟΡ, Ἡμεῖς δέ y αὖ ξητήσομεν ϑρεττανελὺ τὸν
Κύκλωπα Βληχώμενοι, σὲ τουτονὶ πινῶντα καταλαβόντες, Πήραν
ἔχοντα λάχανά τ᾽ ἄγρια, δροσερά, κραιπαλῶντα, ᾿Ηγούμενον τοῖς
προβατίοις, Εἰκῆ δὲ καταδαρϑέντα mov, Μέγαν λαβόντες ἡμμένον
σφηκίσκον ἐκτυφλῶσαι. ubi Sch. ad v. 298: ἐνταῦϑα ὃ ποιητὴς
παιγνιωδῶς ἐπιφέρει τὰ τοῦ Φιλοξένου εἰπόντος πήραν βαστά-
ξειν τὸν Κύκλωπα καὶ λάχανα ἐσϑίειν᾽ οὕτω γὰρ πεποίηκε
τὸν τοῦ Κύκλωπος ὑποκριτὴν εἰς τὴν σκηνὴν εἰσαγόμενον. ἐμνήσϑη
δὲ καὶ τῆς τυφλώσεως, ὡς οὔσης ἐν τῷ ποιήματι" ταῦτα δὲ
πάντα διασύρων τὸν Φιλόξενον εἶπεν, ὡς μὴ ἀληϑεύοντα. ὃ γὰρ
Κύκλωψ, ὥς φησιν Ὅμηρος, κρέα ἤσϑιε, καὶ οὐ λάχανα" ἃ τοίνυν
ἔφησεν ἐκεῖ ὁ Φιλόξενος. ταῦτα ὁ χορὸς εἰς τὸ μέσον ἀναφέρει.
Omnis igitur illa apud Aristophanem descriptio adumbrata ad
similitudinem carminis Philoxenii. Idem: πήραν ἔχοντα] Φιλοξένου
ἐστὶ παρηγμένον καὶ τοῦτο τὸ δηϑέν᾽ τοιοῦτον γὰρ τὸν Κύκλωπα εἰσά-
γει πήραν ἔχοντα καὶ ἐπὶ ταύτῃ ἄγρια λάχανα. ταῦτα δέ φησι καὶ
τὰ ἑξῆς ὡς καὶ τῆς τυφλώσεως αὐτοῦ οὔσης ἐν τῷ ποιήματι.
Fortasse aliquis eolligat etiam illud ϑρεττανελό ex Philoxeno pe-
litum esse, nam schol: ad v. 290: of δὲ λέγοντες τὸν ϑρεττανελὼ
Κύκλωπα, ἤγουν τὸν ἔδοντα τὸ ϑρεττανελώ, καὶ διὰ τοῦτο τὸ Ào
μεγεϑύνοντες, ἀμαϑεῖς᾽ τοῦτο δὲ ἐκ Κύκλωπος Φιλοξένου
ἐστίν᾽ πεποίηκε γὰρ οὗτος τὸν Κύκλωπα κιϑαρίξοντα. et ibid. dx-
λόξενον τὸν διϑυραμβοποιὸν ἢ τραγῳδοδιδάσκαλον διασύρει, ὃς
ἔγραψε τὸν ἔρωτα τοῦ Κύκλωπος τὸν ἐπὶ Γαλατείᾳ᾽ εἶτα κιϑάρας

Fr. 10. Suid. Ἔϑυσας, ἀντυϑύσῃ (vulgo ἀντὶ τοῦ $vog) τοῦτο
παρὰ Φιλοξένῳ ὁ Κύκλωψ λέγει πρὸς τὸν Ὀδυσσέα. ἀπεδέχοντο γὰρ
τὸ ἐνθάδε πῦρ κείαντες ἐθύσαμεν (Hom. Od. ε 231) παρὰ ro
ποιητῇ εἰρῆσϑαι ἐπὶ τῶν ἀρνῶν, οὐχὶ δὲ τὸ ἀπεϑύσαμεν (fort. ἐπεϑύ-
σαμεν vel ,ἐϑυμιάσαμεν) νοεῖσϑαι. Huc respicit etiam Schol. IH. ὁ ?19:
ἡ διπλῆ, ὅτι ϑῦσαι οὐ σφάξαι, (ὡς) ὁ Τιμόϑεος ὑπέλαβεν καὶ Φιλό-
ξενορ, ὁμοίως τῇ ἡμετέρᾳ συνηϑείᾳ, ἀλλὰ ϑυμιᾶσαι, καὶ ὅτι ϑυηλὰς
τὰς ἐπιϑυομένας ἀπαρχας. Cf. Zonar. 626 (ἔϑυσας ἀντὶ τοῦ ϑύσῃ"
τοῦτο παρὰ Φιλοξένῳ) et Append. Proverb. II 10, ubi € ἀντιϑύσῃ, V
ἀντιϑύῃ, B ἀντιϑύει.