PHILOXENUS. 609

KYKAO3, 1260

Videtur eurmen ab alis Γαλάτεια (vel etiam Κύκλωψ ἢ
Γαλάτεια) inscriptum esse, vid. Schol. Aristoph. Plut. 290: ὁ Φι-
λόξενος ὃ διϑυραμβοποιὸς iv Σικελίᾳ ἦν παρὰ Διονυσίῳ" λέγουσι
δέ, ὕτε ποτὲ 1 αλατείᾳ [τινὶ] παλλακίδι 4ιονυσίου προσέβαλε" καὶ
μαϑὼν Διονύσιος ἐξώρισεν αὐτὸν εἰς λατομίαν᾽ φεύγων δὲ ἐκεῖϑεν
ἦλθεν εἰς τὰ ὄρη τῶν Κυϑήρων, καὶ ἐκεῖ δρᾶμα τὴν Γαλάτειαν
ἐποίησεν, ἐν ᾧ εἰσήνεγκε τὸν Κύκλωπα ἐρῶντα τῆς Γαλατείας, τοῦτο
δὲ αἰνιττόμενος εἰς Διονύσιον᾽ ἀπείκασε γὰρ αὐτὸν τῷ Κύκλωπι,
ἐπεὶ καὶ αὐτὸς 0 Διονύσιος οὐκ ὠξυδόρκει. Cf. inprimis Athen.
I 6E, ubi similiter Philoxenus modo γράφων τὴν ΓΑαλάτειαν,
modo ποιῶν τὸν Κύκλωπα dieitur. Ceterum carmen nobilissimum
multi respieiunt. cf. inprimis Aelian. Var. Hist. XII 44. Schol.
'"'heoer. VI 7 et Argument. eiusdem carm., Hermesianax v. 69 seqq.
Aristot. Poet. c. 2. — Fortasse ad similitudinem Philoxeni adum-
brata sunt, quae habet Synes. Epist. CXXI: Ὀδυσσεὺς ἔπειϑε τὸν
Πολύφημον διαφεῖναι αὐτὸν ἐκ τοῦ σπηλαίου᾽ γόης γάρ εἶμι xol
εἰς καιρὸν ἄν σοι παρείην οὐκ εὐτυχοῦντι τὰ εἰς τὸν ϑαλάττιον
ἔρωτα᾽ ἀλλ᾽ ἐγώ τοι καὶ ἐπῳδὰς οἶδα καὶ καταδέσμους καὶ dou
κὰς κατανάγκας. αἷς οὐκ εἰκὸς ἀντισχεῖν οὐδὲ πρὸς βραχὺ τὴν Γα-
λατειαν᾽ μόνον ὑπύστηϑι σὺ τὴν ϑύραν ἀποκινῆσαι, μᾶλλον δὲ τὸν
ϑυρεὸν τοῦτον᾽ ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ ἀκρωτήριον εἶναι φαίνεται" ἐγὼ

δὲ ἐπανήξω σοί, ϑᾶττον ἢ λόγος τὴν παῖδα κατεργασάμενος" ví

λέγω, κατεργασάμενος; αὐτὴν ἐκείνην ἀποφανῶ σοι δεῦρο πολλαῖς
ἴύγξι γενομένην ἀγώγιμον" καὶ δεήσεταί σου καὶ ἀντιβολήσει᾽ σὺ
δ᾽ ἀκκιῇ καὶ κατειρωνεύσῃ᾽ ἀτὰρ μεταξύ μέ τι καὶ τοιοῦτον diee
μὴ τῶν κωδίων ὁ γράσος ἀηδὴς γένηται κόρῃ τρυφώσῃ καὶ λουο-
μένῃ τῆς ἡμέρας πολλάκις᾽ καλὸν ovv εἰ πάντα εὐθετήσας, ἐκκορή-
σειάς τε καὶ ἐκπλυνεῖς καὶ ἐνθυμιάσειας τὸ δωμάτιον" ἔτε δὲ κάλ-
λιον, εἰ καὶ στεφάνους παρασκευάσαιο, κιττοῦ ve καὶ μίλακος; οἷς
Ld ^ νι ^ 3 ,
σαυτόν τε καὶ τὰ παιδικὰ ἀναδήσαιο" ἀλλὰ τί διατρίβειρ,, οὐκ ἐγ-
χειρεῖς ἤδη τῇ ϑύρᾳ; πρὸς οὖν ταῦτα ὃ “Πολύφημος ἐξεκάγχασέ τε
ὅσον ἠδύνατο μέγιστον, καὶ τὼ χεῖρε ἐκρότησε᾽ καὶ ὃ μὲν Ὀδυσσεὺς
ᾧετο αὐτὸν ὑπὸ χαρμονῆς οὐκ ἔχειν, ὅ τι ἑαυτῷ χρήσαιτο, κατελ-

γραφομένῳ Δείπνῳ φησίν, ἔπινε τὸ κτλ. — V. 1. πένετο ,Meineke, ἐπίέ-
γετο Dindorf, libri ἔπινε τὸ, — πῶμ᾽ Dindorf, libri πώμ᾽. — κοίλων
geripsi, legebatur τε ἄλλων, idem etiam Meineke proposuit, eui antea
καλῶν, postea γναμπτῶν probatum. — V. 9. ἐβρέχοντο seripsi, libri
ἔβρεχον. Μοίμοκο ἐγέηοστο δ᾽ αὖ κατὰ μικρὸν. (ἅπαντες) vel ἔβρεχον
[δὲ] κατὰ μακρόν, Hartung ἐβρέχοντο δ᾽ οὐ κατὰ Midi

Poxraz Lm. III. . 89

1261