LICYMNIUS, 599

4.
(ΕἸΣ ὙΓΊΕΙΑΝ.) *
εὐ ω -ννου-. ἐν.
--:ὺ.-..- Φυσ-υυ-.-
ξδιων.-υν-ὺῸὺΝ

* * *

ἐ΄οω.-.-.“ υνωουν. 1252

Ez
I

ENUNU.L UNIS uUU-uVuu--

[AU D MCN A

Αιπαρύμματε μᾶτερ, ὑψίστων ϑρύνων
σεμνῶν ᾿ἡπύλλωνος βασίλεια ποϑεινά,
πραὐγέλως Ὑγίεια.

4 3:
Τίς γὰρ ἢ πλούτου χάρις ἢ τεκέων.
5 ἢ τᾶς ἰσοδαίμονος ἀνθρώποις βασιληΐδος ἀρχᾶς;
σέϑεν δὲ χωρὶς οὔτις εὐδαίμων ἔφυ.

B.

Athen. XIII 603 D: “Δικύμνιος (ita Reinesius, libri ἀλκύμ-
viog) δὲ 0 Χῖος iv διϑυράμβοις ᾿Αργύννου φησὶν ἐρώμενον Ὑμέ-
ναῖον γενέσθαι.

6.

Parthen. Narr. πα, c. 22: Περὶ Νανίδος. 'H ἵστορία παρὰ
“ικυμνίῳ τῷ Χίῳ μελοποιῷ καὶ "Eguncitvexu. "Epecov δέ τινες
καὶ τὴν Σαρδίων ἀκρόπολιν ὑπὸ Κύρου τῶν Περσῶν βασιλέως
ἁλῶναι, προδούσης τῆς Κροίσου ϑυγατρὸς Νανίδος. Ἐπειδὴ γὰρ
ἐπολιόρκει Σάρδεις Κῦρος καὶ οὐδὲν αὐτῷ εἰς ἅλωσιν τῆς πόλεως
προὔβαινειν, ἐν πολλῷ τε δέει ἦν, μὴ. ἀϑροισϑὲν τὸ συμμαχικὸν
αὐτῆς τῷ Κροίσῳ διαλύσειεν αὐτῷ τὴν στρατιάν, τότε τὴν παρϑένον
ταύτην εἶχε λόγος περὶ προδοσίας συνθεμένην τῷ Κύρῳ. εἰ κατὰ
νόμους Περσῶν ἕξει γυναῖκα αὐτήν, κατὰ τὴν ἄκραν μηδενὸς φυ-

Fr. 4, Sext. Emp. ΧΙ 49, 556 ed. Bekker: Δικύμνιος δὲ προειπὼν
ταῦτα᾽ Λιπαρόμματε... ὑγεία. ποῖον ὑψηλὸν ἐπιφέρει" τίς γὰρ
πλούτου κτλ. De necessitudine, quae inter hoc Lieymnit et Ariphro-
nis carmen intercedit, vide supra p. 596. — V. 3. “Ὑγέεια, legebatur
ὑγεία. — V. 4. τές ydo ἢ scripsi, vulgo τίς γάρ. — τεκέων ex Ari-
phrone restitutum, vulgo τοκήων. — V. 5. ἀνθρώποις ex Ariphrone
restitutum, vulgo ἀνθρώπου. — Inter v. 5 et ὁ nonnulla a Sexto
praetermissa esse manifestum: neque vero carminis novissima pars
plane congruebat cum Ariphronis hymno, sed peculiaria quaedam ha-
bebat, vid. ad Ariphr. v. 3.