NL. oC ΝΣ 1249
ARIPHRO S.

EIZ YTIEIAN,

uv --£uuU-uu--Zliuv-uwvM
νμέευν.νεν.ν..
Eae. “εἰ -ὧνν ..
co dog DEMENS cS DIEM d EE ARN
VUulcluwuvgl.-l4u--Z4uM

,

Leni

!

[
:
ς
Ι

Ι!
M
c
!
Ga
D
[4
!
"»
ς
[
C
i

i

-“-υνννυ-
WEZ UU .IINZUu

MCCC

C1
C

l

c

[4

i

IK

v
"

Ariphron. Athen. XV 702 A: Ὄτι παιᾶνα εἰς Ὕγίειαν ἐποίησε
τόνδε Aoípgov ὃ Σικυώνιος" Ὑγέεια wA. Carmen legitur non tantum
in epitome, unde foras datum est, sed etiam in cod. A, unde edidit
Schoell Herm. IV 171. Idem carmen legitur in Boeckhii Corp. Inser. I 509
(ef. Addenda p. 910) eive C. 1. Att. ΠῚ p. 66, in lapide Cassellis servato,
ubi earmen vitiosissime inseulptum legitur versuum diseriptione neglecta
in hune modum: Ὑγεία βροτοῖσι xo. μ. μ. σοῦ νέειν τὸ 1. βίου, σὺ δέ
μοι πρόφρων ξυγείην ἠδ᾽ αὖϑις ἢ πλούτου χάριν ἢ τεκέων ἠδ᾽ αὖϑις
εὐδαίμονος ἀνθρώπους βασιληΐδος ἀρχᾶς ἠπιόφρον ξυγίης ᾿φροδείτας
ἕλκεσι ϑηρεύομεν ἤ (εἴ) τις ἄλλα ϑεόϑεν ἀνθρώποισι τέρψις ἢ πόνων
ΑΚ, ΑΊΤΟΘΑΛΕΙται μετὰ Ouxuexs .. ὑγεία τέϑαλε xol ... met Χαρί-
TOv OAAA σέϑεν ... εὐδαίμων ἔφυ. Καϊθεὶ Epigr. Gr. 1027, 6 repetiit
novo usus apographo, testatur v. 1 vé,» ut priores, non νέεεν, v. b
᾿ἀφροδίτας, v. 6 initio HC i. e. εἰ δέ (vig), deinde τέρψεν ut priores,
item AKOATEOANTAI, v. 7 uéxoug , v. 8 τέϑαλεκ.... μπει Χαρί.
των OAOC, v. 9 σέϑεν δὲ (χγωρὶς. Atticum hoe exemplum, quamvis
tot tamque gravibus mendis obsitum, tamen passim (vid. v. 5 et 8)
opem tulit. Initium usque ad βιοτᾶς afferunt Lucian. de lapsu inter
sal. c. 6: ἔνα σοι μὴ τὸ γνωριμώτατον ἐκεῖνο καὶ πᾶσι διὰ στόματος
λέγω. et Maxim, Tyr. XIII: ὥδεταί τι ἐξ ἀρχαίου cope ἐν εὐχῆς μέρει.
— Ariphronem quamvis dubitanter hue olim rettuli. Antiquum poetam
esse qui hoc paeane utuntur significant, quamquam vel numeri suadent,
ne ad nimis remotum tempus hune poetam referamus. Neque falsa
specie me deceptum esse arguit titulus Atticus apud Hhangabé Ant.
Gr. 11 n. 981 (Hermes II 23) APIDPASNEJLJAEKEN, quod monumen-
tum didascalieum cum litterarum speeies tum alia indicia arguunt non
ita multo post finem belli Peloponnesii excitatum esse. Fuit igitur

885