Ὗ

594  -.  — POETAE ΜΗΒΠΟΙ.
βαιβοειδέα (δεβοειδέα libri) τρόπον᾽ πλασίων (ita libri, nisi quod

D zik, πλαγίως coniecit Charterius, ^4oxieríov δὲ Klein, quod
ferri nequit, debebat certe σκλάπων, quemadmodum apud Ly-
dum de ostent, 2 '4cxieríov perperam pro '4exàézmov, apud
Sueton. Domit. 15 .Ascleiario pro .Asclepio legitur) ἐπὶ τοῦ κατά
τι μὲν κοίλου (B xoilov), κατά τι δὲ καμπύλου (B καμπύλον), ὡς
Κινησίας τάσσει τὴν λέξιν, quae descripsit schol. Hippoer. apud.
Kleinium p. 18. Igitur Cinesias voce óerfóc usus est alieubi in
carminibus, de qua voce ef. Et. M. 701, 12, ubi cod. Flor. addit
καὶ βαιβηδὸν (ἐν Διονύσῳ κεχηνότι quod Euphorionis fuit carmen,
vid. Miller Mise. 49). Prorsus a vero aberravit M. Sehmidt,
qui collato Arrhiano Tact. 16, 3 corrigit ὡς καὶ ᾿Ιάσων ἔτασσε
viv τάξιν.